6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Resultate 180 - 200 van 4104
[HG 2.24.18] En tog sou daar net een beperktheid met 'n ander te doen hê; maar wat moet eers dan daarvan word, wanneer die beperktheid die oneindigheid in elke opsig in hom wil opneem!
[HG 2.25.29] Indien iemand sou vra: 'Hoeveel sandkorrels groot is die aarde, en uit hoeveel doudruppels bestaan die hele, byna eindelose groot see, en, uiteindelik, hoeveel stersonne brand daar in die hele wye oneindigheid? Sien hierdie vrae, hoe eindeloos groot hulle ook al blyk te klink, sal reeds deur 'n taamlik diepsinnige gerub voldoende geantwoord kan word! Ja, hy sou vir ons hoogs waarskynlik die sand van die aarde op 'n manier tel, dat vir ons almal die ore sal suis, en sal vir ons die doudruppels van die see op 'n manier vertoon, dat ons almal sal uitroep: 'Bly weg van ons met jou groot antwoord; want ons het al reeds oorgenoeg te doen met een enkele druppel!'
[HG 2.25.64] Waarlik, in daardie geval hou die mens op, om 'n kind van die heiligste Vader te wees, sodanig, dat hy homself aan die oordeel oorhandig en word bloot net 'n skepsel, en as hy homself nie verbeter nie, 'n kind van die slang, selfs 'n kind van die dood, en dus ook 'n kind van toorn en grimmigheid, 'n kind van die hel, wat daar is 'n ewige graf vol van vloek, vol van verdoeming, en vol van toorn-grimmigheidsvuur van alle ewige verworpenheid!
[HG 2.25.68] Om vir 'God alleen lief te hê', beteken dus niks anders, as om in God Self 'n nuwe, ewig onsterflike, onverganklike lewe te begin, en dit daardeur, dat ons almal ons kragte as gawes van die heiligste Vader op die altaar in ons eie van God opgerigte eethut van die gees plaas, dan die heilige vlammetjie met die vars hout van ons nederigheid ondersteun, sodat daar 'n groot vuur ontstaan, wat al ons geofferde kragte gryp, dit verteer en vir ons in 'n wêreldse opsig vernietig.
[HG 2.26.17] As dan tog weer die gevalle broer onverwags weer sal opstaan, wie sal dan nie van vreugde by spring, die broer wat hy geglo het dood was, aan sy hart druk, hom na sy huis toe bring en vir hom 'n groot versterkende ete berei nie?!
[HG 2.28.2] Maar toe die hoë Abedam saam met Henoch volledig by die drie aangekom het, het hy vir Lamel van die grond af laat opstaan en het daarop vir hom gesê:
[HG 2.28.13] Die wurm wil teen God in opstand kom! O Here! Nou wil ek werklik 'n klein gebruik van Jou aan my verlene krag, mag en geweld maak!
[HG 2.30.27] En Hored het daarop vir Abedam gesê: "Magtige vriend of broer of vader! - Vir solank as wat vir my die aangevraagde hulp vir my arm vrou nie toegestaan word nie, sal ek nie van hierdie plek opstaan nie, en al wil julle vir my daaroor met slange tugtig! As my vrou op grond van my dwaasheid ten gronde moet gaan, dan wil ek uit liefde vir haar hier my nalatige dwaasheid voor God en al die vaders boet!"
[HG 2.31.2] Maar toe die hoë Abedam nader by die vaders gekom het, het almal, van die diepste liefde en eerbied aangegryp, voor hom neergeval, en sommige het vir Hom hardop geloof en geprys, ander weer met 'n stil sug in hulle harte.
[HG 2.32.7] Maar ek weet dit van my moeder af, dat Jy, wat Jou wesenlikheid betref, seker net as 'n mees volmaakte mens beskou moet word; en omdat ons, Jou skepsels self onmoontlik 'n meer volmaakte voorstelling kan maak nie as die' van 'n wonderheerlike mens net, dan sou mos elke ander voorstelling van Jou in my al hoe meer onwaardig wees, hoe verder weg ek dit vir my van die menslike vorm sou voorstel!
[HG 2.33.18] Jy het vir my hard getugtig en ek het nie die hardheid van jou tugstok gewaar nie; Jy was vir my barmhartig, het die groot las van die harde straf van my af weggeneem, - en ek as die grootste dwaas en esel, het daaroor in opstand gekom!
[HG 2.34.11] Sien, as Ek nou na jou dwase versoek sou luister, wat sou daar binnekort van die skepsels word?
[HG 2.34.16] In hierdie opsig alleen kon - halfpad - die vrou as 'n klein straf, gerig op die hoogmoedige hart van die man, beskou word; maar as iemand daarby net 'n bietjie verder dink, moet hy dan nie vinnig gewaar, dat juis daardie skynbare strafmiddel 'n groot middel, ja die' allerbelangrikste middel vir die bereiking van die ware, volkome, allersaligste, ewige lewe in My, is nie?!
[HG 2.37.21] O groot, ondeurdringbare geheimnis! Dat ons vir ons kinders kan noem, is tog net Sy eindelose barmhartigheid, waarsonder ons nes elke klip gladweg niks as net pure skepsels is, en dit daarby nog vol van ongehoorsaamheid, terwyl 'n klip vir baie duisende en nogmaals duisende jare nie sonder die Here se wil van sy plek af sal roer nie, waarheen dit geplaas was deur die heilige Vader se almagtige hand.
[HG 2.38.17] Aarde, het jy dan nou nie iewers 'n spleet, wat vir my vir alle ewigheid in die diepste afgrond kan verberg nie?!
[HG 2.43.3] Wie sal nou vir my red en wie vir my bewaar voor die verstikking in die diepste modder van die mees ongehoorde skande - nou in die aangesig van my God en al my kinders?!
[HG 2.44.2] Gister het jy vir my van die nederige kant af gesien, en Ek het vir My eers mettertyd deur jou laat erken, so ook van al die ander kinders, sodat daar niemand deur My sigbare teenwoordigheid ten opsigte van sy vryheid in die hart ingeperk moet word nie.
[HG 2.51.14] Waarlik, Ek sê vir julle, hulle sal hart opstaan, wanneer die nag hulle ingehaal het!
[HG 2.52.13] O dan moet julle meer blind wees as die middelpunt van die aarde gedurende die mees pikdonker middernag en meer doof as 'n allerhardste klip op die allerdiepste bodem van die see!
[HG 2.52.28] Na hierdie toespraak van Garbiel het Abedam vir hulle almal weer van die aarde af laat opstaan en het vir hulle gesê: "Kinders, dit is nou die tyd, dat julle vir My na die Hoogte volg, sodat Ek daar vir julle in die teenwoordigheid van die vaders, innerlik 'n ander bedoeling van My voornemens met julle wys!