"Ons was effens agter skedule en wou graag voor donker in Merweville aankom. Maar toe ons op ’n grondpad buite die dorp sien wat die sonsondergang inhou, het ons onmiddellik stilgehou. Die regisseur en kameraman Christiaan Kritzinger het begin foto’s neem. Sy profiel het dié mooi silhoeët teen die horison gemaak. Dit was een van daai magiese Karoo-aande: Windstil met wolke wat soos bolle spook-asem in die dag se laaste lig dryf terwyl ’n stilte om jou neerdaal."
Edward Duckitt neem gewoonlik trou- en portretfoto’s, maar toe ’n seldsame donderstorm Kaapstad nader, het hy geweet hy het die geleentheid om ’n unieke landskaptoneel vas te vang. Kapenaars is nie gewoond aan donderweer nie – in die Moederstad is ’n gesous meer aan die orde van ’n wintersdag. Met die eerste teken van die storm is Edward na Vlaeberg en het hy sy kamera en driepoot opgestel om noordoos oor Tafelbaai te kyk.
Hy het agtereenvolgende foto’s geneem met ’n sluiterspoed van 13 sekondes elk en gehoop om soveel as moontlik ligslae vas te vang. Dié foto is ’n samevoeging van drie foto’s. “Die storm het na die weste van die baai beweeg, en nie eens ’n druppel het op my geval nie.”
In die middel van daai driehoek is die Namibvallei van ’n Duisend Heuwels. Dis ’n skouspelagtige wildernis op die rand van die Namib-Naukluft- nasionale park. Dit was egter minder indrukwekkend toe Willem van der Berg, sy vrou en drie vriende een middag hier opgedaag het.
Die groep was effens laat omdat Willem ’n afdraai gemis het. Hulle wou kamp, en ’n vreeslike wind het gewaai. Tent opslaan was ’n nagmerrie. Genadiglik het die wind in die nag bedaar en die kampeerders is die volgende oggend deur dié sonsopkoms gegroet.
André le Roux, skrywer van Narsiste, psigopate, stalkers en sadiste, het ’n jare lange studie van die gedragspatrone gedoen van mense wat in dié kategorieë sou kon val. Hy is nie bang om bekendes, veral dié wat weens moord of geweld aangekla is, in sy boek by die naam te noem nie.
Die Amerikaanse psigiater Robert Hare het ’n klassifikasieskaal (van nul tot 40 punte) vir psigopatie ontwerp. Ons almal lê iewers tussen twee en vyf, volgens Le Roux. Op 25 kan jy as ’n psigopaat geklassifiseer word. As jou skaal 38 tot 40 sê, sal jy reeds in die tronk wees. “Dit beteken egter nie alle mense wat in die tronk is, is psigopate nie.”
Die een of ander tyd kom hul negatiewe gedrag egter na vore en dan gebeur dit wat hulle die meeste vrees – hulle word verstoot.”
Le Roux sê hy het nie dié boek geskryf “sodat mense hulself kan diagnoseer nie, maar sodat hulle op die uitkyk kan wees vir sulke gedrag. Daar is geen rede om hulle jammer te kry nie. Maak dat jy wegkom.”