Die Wrede Werklikheid: 'n Lewe met 'n Kolon-Sakkie by Joey Haywood - Book - Read Online
'n Agter die skerms kykie na die wrede werklikheid van saamleef met 'n kolon-sakkie. My grootste seer en grootste vernedering. Waarom EK, Here? My stryd om my geloof in God te behou...Die boek bevat die stinkende waarheid en is nie geskik vir 'sissies' nie. Dis ook nie 'n Sondagskool piekniek nie, hier word reguit en kaalvuis die waarheid gepraat. Dis 'n blik hoe ek op my kniee gebring is en hoe God steeds wonderwerke kan doen. Deur my storie te lees, waarborg ek jou dat jy inspirasie in jou eie moeilike tye sal kry. Ek se nie verniet "Ek is God se blue-eyed girl nie'!
Publisher: Joey HaywoodReleased: Sep 5, 2016ISBN: 137067760XFormat: book
Read More From Joey Haywood
Die Wrede Werklikheid - Joey Haywood
Sus besluit dis rustyd en gaan sit op 'n dubbelgraf se rand. Ek wil Tannie Sheila se graf hê. Nou. En ek loop alleen verder. Jul moet weet, ek het nog altyd die vrees gehad dat iemand my vanuit 'n graf sal probeer bereik of iets.
Suster sit te lekker en rus en ek loop tussen grafte deur. Ons praat nog so met mekaar en skielik gebeur dit. My vrees is bewaarheid. Iemand gryp my aan die been. Ek skree. Sus lag. Ek skree. Sus lê soos sy lag.
Met dié wat ek verby 'n baie ou dubbelgraf loop, trap ek mooitjies in 'n diep gat reg teen die graf. Ek probeer opkom, maar kan nie. Iets hou my vas. Dit het my aan die enkels beet. Sus lag haar 'n papie soos ek tekere gaan.
Terwyl ek so sukkel, kyk ek vir 'n stonde op. En wat sien ek daar. Tannie Sheila se graf.
Dis toe dat my koppie mooi uit 'clutch'.
Ek begin 'n ernstige gesprek met die oorle Tannie voer:
Tannie Sheila, praat met jou buurvrou. Jy het altyd gesê jy sal my nooit los nie, en kyk wat doen jy. Jy steek jou tjommies op om my selfs na jou dood terug te hou. Los my uit....
Kyk né, toe 'lose' ek dit behoorlik en Sus sien hier kom groot moeilikheid. Sy staan sukkelend op en help my tot ek op my knieë is. Ja, sê ek, selfs na Tannie se dood gaan ek op my kniee om jou te help.
Sukkelend is ek op my voete en ek laat spaander - kar toe. Nooit weer het daardie begrafplaas my gesien nie. Sal ook nooit nie. Oe e e.
DIE BEGIN VAN MY GROOTSTE SEER
Ek het skielik agtergekom iets is nie reg nie. 'Big time'. Elke keer as ek toilet toe gaan, sien ek aan my broekie daar is 'briekmerke' en ek het geweet vir 'n feit ek was nie toilet toe vir 'nr 2' nie. Selfs