'N Oorsig van Gentrifisering
Aardrykskunde Stedelike Geografie
by Amanda Briney, bydraende skrywer
Die Kontroversiële onderwerp van Gentrifisering en die impak daarvan op die stedelike kern
Gentrifisering word gedefinieer as die proses waardeur ryker (meestal middelinkomste) mense in binne-stede of ander verswakte gebiede wat vroeër die tuiste van arm mense is, binnekom, herstel en herstel behuising en soms besighede.
As sodanig beïnvloed gentrifisering 'n gebied se demografie omdat hierdie toename in middelinkomste individue en gesinne dikwels 'n algehele afname in rasse-minderhede tot gevolg het.
Daarbenewens verminder huishoudelike grootte omdat lae-inkomste gesinne vervang word deur jong enkelpersone en paartjies wat nader wil wees aan hul werk en aktiwiteite in die stedelike kern .
Die eiendomsmark verander ook wanneer gentrifisering plaasvind omdat verhogings in huurgeld en huispryse uitsettings verhoog. Sodra dit gebeur, word huureenhede dikwels oorskakel na woonstelle of luukse behuising wat beskikbaar is vir aankoop. Soos eiendomsbelasting verander, word grondgebruik ook verander. Voor gentrifikasie bestaan ​​hierdie gebiede gewoonlik uit lae-inkomste behuising en soms ligte bedryf. Daarna is daar steeds behuising, maar dit is gewoonlik 'n hoë einde, saam met kantore, kleinhandel, restaurante en ander vorms van vermaak.
Ten slotte, weens hierdie veranderinge, beïnvloed gentrifisering 'n gebied se kultuur en karakter, wat gentrifikasie 'n omstrede proses maak.
Geskiedenis en Oorsake van Gentrifisering
Alhoewel gentrifikasie onlangs baie druk gekry het, is die term eintlik in 1964 deur sosioloog Ruth Glass geskep. Sy het dit opgevolg om die vervanging van werkende of laer klasmense deur middelklas-individue in Londen te verduidelik.
Sedert Glas die term bereik het, was daar talle pogings om te verduidelik waarom gentrifikasie plaasvind. Van die vroegste pogings om dit te verduidelik, is deur die produksie- en verbruikspanteorieë.
Produksie-side-teorie word geassosieer met 'n geograaf, Neil Smith, wat gentrifisering verduidelik wat gebaseer is op die verhouding tussen geld en produksie. Smith het gesê dat lae huurgeld in voorstedelike gebiede na die Tweede Wêreldoorlog gelei het tot 'n beweging van kapitaal in daardie gebiede, in teenstelling met binnestede. As gevolg hiervan is stedelike gebiede verlaat en grondwaarde daar afgeneem terwyl grondwaarde in die voorstede toegeneem het. Smith het toe sy huurgeldteorie aangepak en dit gebruik om die proses van gentrifikasie te verduidelik.
Die huurgeldtheorie beskryf self die ongelykheid tussen die prys van grond by sy huidige gebruik en die potensiële prys wat 'n stuk grond onder 'n "hoër en beter gebruik kan bereik." Met sy teorie het Smith geargumenteer dat wanneer die huurgaping was groot genoeg, ontwikkelaars sal die potensiële wins in die herontwikkeling van middestad gebiede sien. Die wins wat deur herontwikkeling in hierdie gebiede behaal word, sluit die huurgaping in, wat lei tot hoër huurgeld, bruikhuurkontrakte en verbande. Dus, die toename in winste wat met Smith se teorie verband hou, lei tot gentrifisering.
Die verbruiks-teorie, beken deur die geograaf David Ley, kyk na die eienskappe van mense wat gentrifikasie uitvoer en wat hulle verbruik in teenstelling met die mark om gentrifisering te verduidelik.
Daar word gesê dat hierdie mense gevorderde dienste verrig (byvoorbeeld dokters en / of prokureurs), geniet kuns en ontspanning, en vra geriewe en is besorg oor estetika in hul stede. Gentrifikasie laat sulke veranderinge plaasvind en maak voorsiening vir hierdie bevolking.
Die proses van gentrification
Alhoewel dit eenvoudig klink, vind gentrifikasie plaas as 'n proses wat oor die tyd aansienlike momentum versamel. Die eerste stap in die proses bestaan ​​uit die stedelike pioniers. Dit is die mense wat beweeg in afloop gebiede met potensiaal vir herontwikkeling. Die stedelike pioniers is gewoonlik kunstenaars en ander groepe wat verdraagsaam is met probleme wat met die middestad verband hou.
Met verloop van tyd help hierdie stedelike pioniers om te herontwikkel en te herstel. Daarna gaan die pryse op en die laer inkomste mense wat daar teenwoordig is, word uitgeprys en vervang met middel- en hoër inkomste mense.
Hierdie mense eis dan groter geriewe en behuisingsvoorraad en besighede verander om voorsiening te maak vir hulle, weer die verhoging van pryse.
Hierdie stygende pryse druk dan die oorblywende bevolking van laerinkomste mense uit en meer middel- en boonste inkomste mense word aangetrek, wat die siklus van gentrifikasie voortduur.
Koste en voordele van Gentrifisering
As gevolg van hierdie drastiese veranderinge in 'n omgewing, is daar positiewe en negatiewe aspekte van gentrifisering. Kritici van gentrifikasie beweer dikwels dat kommersiële en residensiële ontwikkelinge in 'n gebied te groot is na herontwikkeling. As gevolg van hierdie groot bouvoetspore, is daar 'n verlies aan stedelike egtheid en die gentrified gebiede word 'n saaie monokultuur met argitektuur wat te verenig is. Daar is ook kommer dat groot ontwikkelings enige historiese geboue in die gebied verlaat.
Die grootste kritiek op gentrifikasie is egter die verplasing van die oorspronklike inwoners van die herontwikkelde gebied. Aangesien gemoderniseerde gebiede dikwels in die afgeleë stedelike kern is, word laerinkomste-inwoners uiteindelik uitgeput en word soms sonder plek om te gaan. Daarbenewens word kleinhandelskettings, dienste en sosiale netwerke ook uitgeput en vervang met hoër-end-kleinhandel en -dienste. Dit is hierdie aspek van gentrifikasie wat die meeste spanning tussen inwoners en ontwikkelaars veroorsaak.
Ten spyte van hierdie kritiek is daar egter verskeie voordele vir gentrifisering. Omdat dit dikwels lei tot mense wat hul huise besit in plaas van te huur, kan dit soms tot meer stabiliteit vir die plaaslike gebied lei.
Dit skep ook 'n groter vraag na behuising, dus is daar minder onbeboude eiendom. Ten slotte sê ondersteuners van gentrifikasie dat as gevolg van die toenemende teenwoordigheid van inwoners in die middestad, besighede daar voordeel trek omdat daar meer mense in die omgewing spandeer.
Of dit as positief of negatief beskou word, is egter ongetwyfeld dat gemene gebiede belangrike dele van die stof van stede wêreldwyd word.