Kolitis - Wikipedia
Kolitis is 'n ontsteking van die kolon. Kolitis kan akuut en selfbeperk of langdurig wees. Dit pas breedweg in die kategorie spysverteringsiekte.
'n Mikrograaf wat kriptitis toon, 'n mikroskopiese korrelaat van kolitis.
In 'n mediese konteks word die woord kolitis (sonder kwalifikasie) gebruik wanneer:
Die oorsaak van die ontsteking in die kolon nie bepaal word nie. Byvoorbeeld Crohn se siekte kan geïdentifiseer word as Kolitis in 'n tyd wanneer die diagnose onbekend is, of
Die konteks duidelik is; 'n persoon met ulseratiewe kolitis praat byvoorbeeld oor 'n siekte met 'n dokter wat die diagnose ken.
Die tekens en simptome van kolitis is baie veranderlik en hang af van die oorsaak van die gegewe kolitis en faktore wat die verloop en erns daarvan verander.
Algemene simptome van kolitis kan die volgende insluit: ligte tot erge buikpyn en sagtheid (afhangend van die stadium van die siekte), aanhoudende hemorragiese diarree met 'n etter teenwoordig of afwesig in die ontlasting, fekale inkontinensie, winderigheid, moegheid, verlies van eetlus en onverklaarbare gewigsverlies.
Ernstiger simptome kan kortasem, 'n vinnige of onreëlmatige hartklop en koors insluit.
Ander minder algemene of skaars, nie-spesifieke simptome wat met kolitis gepaard gaan, sluit in: artritis, mondsere, pynlike, rooi en geswelde vel en geïrriteerde, bloedgevlekte oë.
Tekens wat op kolonoskopie gesien word, is onder andere: koloniese mukosale eriteem (rooiheid van die binnekant van die kolon), ulserasies en bloeding.
Simptome wat dui op kolitis word gediagnoseer deur die mediese geskiedenis, 'n fisiese ondersoek en laboratoriumtoetse (volledige bloedtelling, elektroliete, die kweek en sensitiwiteit van ontlasting, eiers en parasiete in die ontlasting, ensovoorts). Bykomende toetse kan mediese beeldvorming insluit (bv. abdominale rekenaartomografie, abdominale x-strale) en 'n ondersoek met 'n kamera in die rektum (sigmoïdoskopie, kolonoskopie).
'n Belangrike ondersoek in die beoordeling van kolitis is die biopsie. 'n Baie klein stuk weefsel (gewoonlik ongeveer 2mm) word tydens endoskopie uit die derm-mukosa verwyder en onder 'n mikroskoop deur 'n histopatoloog ondersoek. Dit kan belangrike inligting gee oor die oorsaak van die siekte en die omvang van dermskade.
Afhangend van die resultate, kan sommige mense in die hospitaal opgeneem word na die kolonoskopie. Dit is soms nodig om die pasiënt op 'n steroïde te laat begin om die genesing van die kolon te bespoedig. Dit kan ook nodig wees om die pasiënt gehidreer te kry van die vloeistofverlies en die yster vervang deur die bloedverlies. Na 'n hospitaalverblyf kan die pasiënt daagliks medikasie gebruik om hul kroniese kolitis te hanteer. Die medikasie kan 'n anti-inflammatoriese of 'n immuunonderdrukkende-middel wees. Daar word baie verskillende soorte medisyne gebruik, en die dokter sal die een wat hy goeddink, voorskryf. As die pasiënt nie reageer nie, sal nuwe medikasie probeer word totdat dit goed pas.
Verder het verskeie studies onlangs bevind dat daar 'n noemenswaardige verwantskap tussen kolitis en suiwelallergie is en dit dui daarop dat sommige pasiënte voordeel kan trek uit 'n eliminasiedieet.
↑ 1,0 1,1 1,2 Choices, NHS. "Ulcerative colitis - Symptoms - NHS Choices". www.nhs.uk (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Maart 2016. Besoek op 3 November 2015.
↑ Yang M (2015). "Effectiveness of dietary allergen exclusion therapy on eosinophilic colitis in chinese infants and young children ≤ 3 years of age". Nutrients (in Engels). 7 (3): 1817–1827. doi:10.3390/nu7031817.
↑ Sun J (2015). "Association of lymphocytic colitis and lactase deficiency in pediatric population". Pathol Res Pract (in Engels). 211 (2): 138–144. doi:10.1016/j.prp.2014.11.009.
↑ Lucendo A (2015). "Systematic Review: The Efficacy of Dietary Treatment for Inducing Disease Remission in Eosinophilic Gastroenteritis". J Pediatr Gastroenterol Nutr (in Engels). 61: 56–64. doi:10.1097/MPG.0000000000000766.
↑ Judaki A (2014). "Evaluation of dairy allergy among ulcerative colitis patients". Bioinformation (in Engels). 10: 693–6. doi:10.6026/97320630010693.