Wat is onthouding in verslawing behandeling?
Onthouding is 'n term wat in die verslavingsveld gebruik word om die proses van onthouding te beskryf - wat beteken dat sekere potensiële verslawende stowwe of gedrag vermy word of nie betrokke raak nie. As 'n individu nie in die verslawende gedrag betrokke raak nie, hetsy vir onbepaalde tyd of vir 'n kort tydperk, word daardie persoon onthou of onthou, byvoorbeeld, "Hy was vir 6 maande onbestaanbaar vir alkohol."
Onthouding kan ook 'n doel wees, byvoorbeeld: "Sy beoog om van seksuele aktiwiteit te onthou totdat sy getroud is," of 'n filosofie, byvoorbeeld, "AA is 'n onthoudingsgebaseerde benadering tot herstel van alkoholisme."
Omstredenheid oor onthouding
Alkoholiste Anonymous (AA) was die eerste program wat spesifiek toegespits is op die behandeling van verslawing, en die volledige onthouding van alkohol was die hoeksteen van die benadering. Daarom, onthouding het 'n lang geskiedenis van 'n verskans konsep wat nodig is vir herstel. Diegene wat die AA 12-stapprogram ontwikkel het, het werklik geglo dat alkoholisme 'n siekte waaraan mense gebore is, nie ontwikkel het as gevolg van blootstelling aan alkohol nie, en dus dat enige drank 'n volledige mislukking van die "alkoholis" was.
Onthouding is 'n rigiede, alles-of-niks-benadering, soveel dat dit deur sommige faksies van die verslawingsveld beskou word as onwerkbaar vir baie mense wat verslawend gedrag wil oorkom.
Sommige glo ook dat dit onnodig is, en sommige mense kan van oormatige te veel drink om matig te drink. Dit het 'n digotomie opgestel tussen benaderings tot behandeling wat onthouding vereis, en diegene wat dit nie doen nie. Mense wat in die veld werk, en mense wat hulp soek met verslawende gedrag, word dikwels onder druk geplaas, en verklaar of hulle glo in onthouding of skadevermindering asof die benaderings onderling uitsluitend is.
Byvoorbeeld, 12-stap programme vereis onthouding, terwyl motiverende onderhoudvoering nie. Onthouding van alkohol behels die inname van enige alkohol en vermy die kontras met beheerde drink, wat 'n alkoholverslaafde kan help om 'n matige en nie-problematiese drinker te word. Dit beteken ook dat iemand vir 'n probleem te veel moet oorkom met alkohol, en dit kan wissel van onaangenaam tot lewensbedreigend. In teenstelling hiermee bied 'n benadeling van skadevermindering mense die geleentheid om die aantal drankies wat hulle elke dag verbruik, geleidelik te verminder, sonder dat die onttrekkingsindroom nodig is.
Net so kan metadone-instandhoudingsbehoeftes nie onthou word van heroïen of ander opiate-middels nie, maar as 'n opiate-dwelm self word mense op metadoon dikwels beskou as nie abstinent nie, en kan dus hulself uitgesluit word van onthoudingsgebaseerde programme. Dit kan baie frustrerend wees vir mense wat verskeie kere probeer het om van heroïne te onttrek, maar het terugval. Dit is die mense wat waarskynlik op metadon gestabiliseer sal word voordat hulle sielkundige behandeling gaan doen.
Sommige professionele persone het 'n meer gebalanseerde en bewyse-ingeligte benadering tot behandeling.
Harmonisering benaderings kan die meeste effektief vir baie mense wees, maar vir diegene wie se gesondheid ernstig gekompromitteer is deur alkohol en dwelmgebruik, kan onthouding aanbeveel word, aangesien verdere blootstelling aan alkohol of dwelms lewensbedreigend kan wees of onthouding die helfte kan verloop van 'n toestand wat lewensgevaarlik kan word as die persoon alkohol of dwelms gebruik. In hierdie omstandighede is die besluit om abstinent te wees, individueel en bewysgebaseerd, nie 'n dogmatiese een-grootte-pas-alle filosofie.
Probleme met onthouding van "normale" gedrag
Met die toenemende erkenning van gedragsverslawing word onthoudingsgebaseerde benaderings toenemend as onwerkbaar beskou.
Byvoorbeeld, almal moet eet, dus onthouding van kos is nie moontlik nie. Alhoewel sommige wat veral aan onthoudingsgebaseerde benaderings geheg is, moet sekere kosse heeltemal vermy word. Oefenverslawing, seksverslawing en inkopiesverslawing is baie moeilik om met onthoudingsgebaseerde benaderings te behandel.
Selfs onder voorstanders van moderering en beheerde benaderings word daar egter erken dat onthouding sy plek het vir sekere mense wat geneig is om terug te val, vir wie enige verslawende gedrag skadelik sou wees, of vir sekere stadiums in die proses van herstel. En sommige verslawende gedrag, soos seksueel beledigende gedrag of die gebruik van inhalante, is so skadelik dat beheerde gedrag onder geen omstandighede moontlik of raadsaam is nie, en volledige onthouding is nodig.