Ja, die middeljare is ’n oorgangstyd en ’n mens kan soms kwesbaar voel. Maar die meeste vooropgestelde idees daaroor, veral die opvatting dat dit ’n krisis is, is gegrond op nadelige mites en verouderde stereotipes, meen Jonathan.
In dié artikel oor sy boek wat hy vir The Guardian geskryf het, ondersoek hy die misleidende mites wat ’n stigma aan die middeljare laat kleef en die alternatief, wat heelwat vertroostender is.
Die middeljare is eintlik ’n oorgangstydperk. Vir die meeste mense is dit geleidelik, natuurlik, bestuurbaar en gesond, al laat dit hulle soms ongemaklik voel. Dis dus die teenoorgestelde van ’n krisis.
Die idee van ’n middeljarekrisis het die eerste keer in 1965 verskyn in ’n artikel deur die psigo-analis Elliott Jaques en was gou deel van ons populêre kultuur.
Ons wil ook meer tyd bestee aan aktiwiteite waarin ons belangstel en wat ons lewe verryk. Tussendeur ervaar ons dikwels ’n knersende oorgang wanneer die ou waardes ons nie tevrede gestel het soos ons gehoop het nie, maar die nuwe waardes nog nie gevestig is nie.
Later, nadat ons ’n doelwit bereik het, verskuif ons drang na status en sukses die doelpale. Ten spyte van ons prestasies is ons nie so tevrede soos ons verwag het nie. Ons wonder: “Hoekom is ek nie gelukkiger nie?”