Maar daar is nog redes vir dié reëls. Die Here het hiermee aan die een kant vir hulle helder reëls gegee waarmee hulle almal kon onderskei tussen rein en onrein in terme van hulle dieet. Soos wat hulle dit daagliks nougeset nagevolg het en hulle soms ‘n paar keer deur die dag hierdie tipe keuses moes maak, het dit hulle aan God en aan sy wil vir hulle lewens herinner. So kon hulle bewus lewe van sy teenwoordigheid, selfs in die mees gewone dele van hulle lewens. ‘n OT manier van: “Practising the Presence of God.”
Deur hierdie helder reëls kon elke Israeliet egter in die ou bedeling streef na ‘n staat van heelheid en volmaaktheid deur die voorskrifte wat die Here in Levitikus neergelê het rondom die gedragskode by die tabernakel en by hulle eie tente. Hulle kon sy teenwoordigheid indra in hulle lewens deur Sy riglyne vir die lewe na te kom. Hulle kon hulle band met mekaar behou in die stryd om aan God gehoorsaam te bly in ‘n vyandige en onheilige samelewing.
Waaroor hy egter ook duidelik is, is dat jy nie deur jou keuse van kos ander aanstoot mag gee nie: “As jy met wat jy eet, jou broer aanstoot gee, leef jy nie meer volgens die liefde nie. Moenie deur wat jy eet, iemand vir wie Christus gesterf het, laat verlore gaan nie.”
Dit is só belangrik dat die fokus in die geloofsgemeenskap op die regte dinge moet wees: “Moenie dat die goeie wat julle het, ’n slegte naam kry nie. Die koninkryk van God is nie ’n saak van eet en drink nie, maar van gehoorsaamheid aan God, vrede en vreugde, wat die Heilige Gees ons gee. Wie op hierdie manier vir Christus dien, geniet die guns van God en die agting van die mense.” (Rom. 14:14-18; vgl. Tit. 1:15 waar hy dieselfde gedagtes besig: “Vir die reines is alles rein, maar vir die besoedeldes en ongelowiges is niks rein nie, want hulle verstand en hulle gewete is besoedel.”).