Positiewe psigoterapie - metodes en tegnieke - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Positiewe psigoterapie - dit is 'n spesifieke psigoterapeutiese metode wat die individu leer om die omgewing in al sy fasette en diversiteit te neem, en nie daarmee saam te gaan nie. Positiewe psigoterapie dui op die onderwerp 'n korrekte en pynlose pad om die harmoniese vorming van sy gedagtes, gedragsreaksies, aksies en gevoelens te verseker.
Aanvanklik is positiewe terapie 'n differensiële analise genoem. Uit die posisie van die humanistiese konsep moet positiewe psigoterapie toegeskryf word aan die transkulturele, psigodinamiese benadering van psigoterapie. Die konsep van positiewe terapie is gebaseer op die belangrikheid vir die individu van haar vermoëns: ingebore, d.w. basies, en ontwikkel tydens die vorming van persoonlikheid, d.w.z. aktuele.
Pezheshkian positiewe psigoterapie
Positiewe terapie is 'n metode van korttermynterapie, wat in 1968 deur N. Pezeshkian voorgestel is. Hierdie metodologie is daarop gemik om positiewe besluite te neem in verskillende lewensituasies deur die mobilisering van interne reserwes van die individu.
Die metode het sy naam gekry van 'n woord van Latynse oorsprong, wat beteken, in vertaling, werklik of gegee. Die sleutelidee van positiewe psigoterapie lê daarin om met die vermoëns van die individu te werk, ontwikkel in die loop van persoonlike ontwikkeling, en nie met die siekte self, simptome of 'n dringende probleem nie. Die vernaamste proefskrif van positiewe psigoterapie is dat die individu wat nie probleme het nie, gesond is, maar die een wat verstaan ​​hoe om die probleme wat probleme ondervind, te oorkom, en die maksimum toelaatbare aantal oplossings vir probleemsituasies te vind.
In ooreenstemming met die konsep van terapie kom die positiewe siening van die individu uit die besef dat elke vak twee sentrale vermoëns vanaf die geboorte besit: liefde en weet. Hierdie basiese vermoëns het 'n noue verhouding, aangesien die vlak van vorming van een ondersteun en die ontwikkeling van die ander bevorder. In positiewe psigoterapie op hierdie aksioma word die idee van die individu opgebou: hy is goed in sy wese en beskik oor 'n aangebore las vir die goeie.
Positiewe psigoterapie is gebaseer op 'n diep oortuiging dat alle mense die nodige vermoëns het om ten volle 'n gelukkige lewe te geniet. Almal het toegang tot die onuitputlike lewensgeleenthede vir persoonlike groei en individuele openbaarmaking.
Pezeshkian het aangevoer dat die individu verteenwoordig kan word in die vorm van 'n myn wat met juwele gevul is. Een van die take van die individu, wat lei tot persoonlike selfverwesenliking, is die soeke na 'n verborge skat, wat dit uit die dieptes van die menslike siel verhoog en die heelal demonstreer in die vorm van die toepassing van natuurlike vermoëns en talente. Pezeshkian beskou die vervulling van 'n individuele lewensmissie as die basis van lewensbevrediging.
Korttermyn positiewe psigoterapie het onbetwisbare voordele, insluitend die toeganklikheid van alle ouderdomsgroepe en sosiale groepe. Selfhelponderwys en 'n sistematiese benadering tot psigoterapie lok al hoe meer vakke aan metodes uit verskillende vakgebiede. Die beginsel van eenvoud en veelsydigheid bied die geleentheid om die konsep van Pezeshkian sonder sielkundige opleiding aan almal in die alledaagse lewe in moeilike lewensmomente maklik toe te pas.
Die waarde van hierdie metode van psigoterapie is om die probleem vanuit die oogpunt van die transkulturele benadering te oorweeg. 'N Psigoterapeut wat hierdie metode oefen, moet 'n spesiale sensitiwiteit en kennis hê van die verskillende kulturele eienskappe en spesifisiteit van die geestelike verskille van die mense van die wêreld. Die buitengewone lewenservaring van individue en hele nasies word nie betwis nie, maar aanvaar. Die geestelike atmosfeer en spesifisiteit van die omgewing waarin die individu gebore en opgevoed is, word gerespekteer, nie as 'n vooroordeel beskou nie. Die transkulturele benadering is gebaseer op konsentrasie, op die ooreenkoms van die menslike ras, en nie op sy verskille nie.
Die filosofie van positiewe psigoterapie analiseer die individu omvattend in die proses van sy veranderinge. In die loop van psigoterapie is individuele biologiese eienskappe, psigososiale aspekte en geestelike eienskappe van die individu 'n sleutel. Hierdie benadering dra by tot die verkryging van interne integriteit.
Die toepassing van Pezeshkian se konsep is nie beperk tot terapie en sielkundige berading nie, maar strek ook na ander toegepaste areas. Sy idees is redelik effektief in die organisering en afrigting van opleidings en in sakebestuur.
Baie psigoterapeutiese metodes fokus op patologiese persoonlikheidsversteurings, siektes en probleme van die individu. 'N Korttermyn positiewe psigoterapie fokus aandag in die proses van kliënt se interaksie met die terapeut op die individuele potensiaal as die primêre en sleutelpunt van sy genesing.
Positiewe psigoterapie beskou die oorsaak van opkomende persoonlike probleme in onontwikkelde en depressiewe sfere van geestelike interpersoonlike kommunikasie. Die onderdrukking van sommige areas van interpersoonlike interaksie lei tot die ontstaan ​​van konflikte en ander lewensversteurings.
Positiewe psigoterapie is gebaseer op drie hoofbeginsels: hoop, balans en selfhelp. Die beginsel van hoop is gefokus op die individu se hulpbronne. Dit laat jou toe om jou vermoëns te verstaan, om verantwoordelikheid te neem vir wat in jou persoonlike lewe vir jouself gebeur. Die beginsel van balans beskou lewens- en persoonlike ontwikkeling in vier aspekte, soos liggaam, verhoudings, prestasies en die toekoms. Die kern van hierdie beginsel lê in die begeerte om hul natuurlike harmonie te laat herleef. Die beginsel van selfhulp kan in die beeld van 'n 5-stap-model voorgestel word. Dit word gebruik as 'n strategie vir harmonisering, persoonlike aanpassing en ontwikkeling.
Die fokus op ontwikkeling en toekoms is die onmiskenbare voordeel van die metode van positiewe terapie. Hy leer om die toekoms op te voed deur die omstandighede van die hede te aanvaar. Deur absolute verantwoordelikheid vir eie lewe te aanvaar, kan elke individu konkrete aksies neem om sy werklikheid te transformeer.
'N Belangrike beginsel van positiewe psigoterapie word ook beskou as die beginsel van oorspronklikheid, persoonlikheid. Die lewe bestaan ​​nie uit patrone nie. Die veelsydigheid en diversiteit van bronne van menslike geluk is gebou op die gebruik en genot van wat op 'n gegewe tydstip beskikbaar is, en nie van die moontlike nie.
Positiewe psigoterapie is een van die maniere op die pad na balans van lewe en harmonie. Sy leer die individu hoe om die skrywer van haar eie lewe te word. Die positiewe rigting beteken egter nie die interpretasie van die heelal deur die prisma van rooskleurige bril nie.
Positiewe rigting as 'n metode van psigoterapie is ontwerp om die individu te help om homself nie te verloor tydens die vinnig ontwikkelende gebeure van die eeu nie.
Psigosomatika en Positiewe Psigoterapie
Die lewensloop van 'n individu is 'n reeks gebeure wat gekenmerk word deur die persoonlike deelname van die individu, persepsie, evaluering en respons. Die reaksie van die individu kombineer 'n sekere stel aksies in 'n bepaalde situasie, 'n ervaring van wat gebeur het. Lewensgebeurtenisse is veranderings van omstandighede of nuwe konfigurasies van verhoudings van ander, ontwrigting in die implementering van lewensstrategieë en -doelwitte, onvervulde begeertes en behoeftes, onvervulde drome, 'n uiteensetting van hoop. Stres op die spanning, konflik en probleemsituasies, in die lewe krisisse, 'n individu kan 'n slagoffer word van langtermyn-state van psigo-emosionele stres en sosiale disadaptation.
Aangesien die liggaam en siel van die persoonlikheid 'n onafskeidbare integriteit is, word sielkundige nood dikwels die oorsaak van liggaamlike kwale. Op sy beurt beïnvloed sulke oortredings die psige van die individu. In die realiteite van die vinnige moderne lewe manifesteer die vak baie psigosomatiese afwykings, wat slegs uitgeskakel word deur begrip van die korporale "taal" van die psige. Dikwels kan die liggaam deur middel van die prosesse wat daarin voorkom, emosies manifesteer deur die taal van die sintuie, byvoorbeeld uitdrukkings van vrees, wanhoop, moedeloosheid, vreugde. Terselfdertyd onthul verstandelike prosesse hulleself deur die "taal van organe". Byvoorbeeld, verstandelike prosesse kan uitgedruk word deur gesig rooiheid, bewing, rugpyn, of 'n uitslag op die gesig.
Die rede vir die verband tussen sulke gevalle tussen die oorspronklike voorval en die gevolg daarvan bestaan ​​nie. Fisiologiese en verstandelike reaksies is verskillende manifestasies van die individuele interne toestand.
Pezeshkian, in sy geskrifte, het die verband tussen psigosomatika (die fisiese beeld van die onderwerp se geestelike lewe) en positiewe psigoterapie gestaaf.
Pezeshkian se positiewe benadering dek alle geestesiektes, psigosomatiese en somatiese siektes. Hierdie benadering het ten doel om die simptome en dinamika van die siekte te verduidelik, tesame met betekenisvolle aspekte vir elke individu.
Positiewe psigoterapie metodes
Die hoofdoel van positiewe terapie is die transformasie van die pasiënt se oortuigings oor sy eie siekte en die soeke na nuwe geleenthede vir interne reserwe in die stryd met die siekte. Sedert die stigting van 'n menigte van geestelike en psigosomatiese siektes is konflik 'n verandering van sienings oor simptome kan die psigoterapeut en dus die pasiënt 'n meer gedifferensieerde benadering tot konfliksituasies hê.
Volgens die konsep van positiewe terapie word die antwoord op 'n konflik in enige individu uitgedruk deur die vier hoofareas van konflikoplossing - liggaam, aktiwiteit, kontak en fantasie.
Positiewe psigoterapie is dinamies en korttermyn, dit kan beide gerig word aan die hulp van 'n individu en die gesin as 'n geheel.
Positiewe gesinspsigoterapie is gebaseer op die vind van oplossings deur die persoonlike ervaring van terapie-deelnemers. Kliënte los hul eie probleme op hul eie, sonder om dit op te let. Sessies van psigoterapie help om uit te vind presies hoe elke lid van familieverhoudings wil verander. Daarbenewens is dit baie belangrik vir kliënte om die hoofpunte te verstaan, wat is die interne hulpbronne wat familielede in 'n bepaalde situasie kan gebruik en wat is die verlangde toestand van die familieverhoudingsisteem waaraan hul lede gerig is en waarvoor hulle ingestem het om met 'n psigoterapeut saam te werk.
Positiewe gesinspsigoterapie in sy arsenaal van middele om die gesin te help gebruik 'n verskeidenheid stories, gelykenisse, stories, mites, verhale. Die doel van die stories wat die terapeut vertel, is nie net moraliserend nie, maar ook kontak met 'n voorbeeldsituasie in die verbeelding. Stories speel die rol van 'n spieël, 'n model, 'n tussenganger tussen kliënte en 'n psigoterapeut.
Die kernbegrip van 'n positiewe benadering in gesinsberading is die "konsep". Die konsep verwys na emosionele en kognitiewe konfigurasies wat die individu 'n patroon van interpretasie van houdings teenoor jou eie persoonlikheid teenoor ander individue teenoor die omgewing stel.
Positiewe psigoterapie en oefeninge is daarop gemik om die kliënt te help om te besef dat dit nodig is om sy eie realiteit (positum) te lewe sodat sy lewe sterker, helderder word, gesondheid, respek en aanvaarding van sy eie uniekheid bring.
Positiewe psigoterapie tegnieke
'N Positiewe benadering tot terapie het 'n duidelike algoritme en laat die gebruik van verskillende tegnieke en metodes toe, insluitend tegnieke uit verwante areas. Byvoorbeeld, spraaktegnieke, vraag-antwoord metodologie, vraelys van huidige vermoëns, elemente van kunsterapie, visualiseringstegnieke, ens.
Positiewe psigoterapie in sy arsenaal het die volgende, eie aan haar, spesifieke tegnieke en terapeutiese gebiede: 'n gestandaardiseerde eerste onderhoud, die gebruik van gelykenisse, verhale, woorde, mites en spreekwoorde, epics, 'n transkulturele benadering, 'n positiewe simboliese georiënteerde interpretasie, 'n patroon van konflik om kliënte se probleme te verstaan, die ewewigspatroon van die vermoë om te verstaan, die verwerking van mikro- en makrotraumas, die ewewigspatroon van die vermoë om lief te hê.
Tegniek van positiewe psigoterapeutiese praktyk het gewoonlik vyf vlakke: afstand van die konfliksituasie en die ontwikkeling daarvan, situasionele goedkeuring en verbalisering, die verhoging van die grense van lewensdoelwitte.
Positiewe psigoterapie oefeninge en tegnieke in hierdie rigting vereis nie maksimum moeite en spandeer nie baie tyd nie, maar benodig bietjie kennis en spesiale sensitiwiteit van die terapeut.
Tegnieke van positiewe psigoterapie is geskik vir die oplossing van allerhande problematiese probleme, wat wissel van persoonlike konflikte, interpersoonlike verhoudings, en eindig met werk met psigosomatiese siektes. Hulle bied die geleentheid om die oorsake van die besonderhede van die kliënt se gedragsreaksies na te spoor, sodat jy dit kan verstaan. Die positiewe benadering van terapie dwing die kliënt om die probleemsituasie van 'n heeltemal nuwe oogpunt te kyk, dikwels teenoor die een wat oorspronklik was.
Met behulp van positiewe terapie tegnieke leer die kliënt om reserwes en ander lewensdoelwitte te vind.