Australië se nasionale minimumloon moet 'n "lewende loon" word, volgens a nuwe veldtog van die Australiese Raad van Vakbonde (ACTU). Maar wat is 'n lewende loon?
In teorie is 'n lewende loon nie anders as 'n minimum loon nie. Albei stel 'n bindende "vloer" op lone, onder wat geen werknemer (wettiglik) kan betaal nie. Maar in die praktyk is daar verskeie verskille tussen minimum en lewende lone, in hul waarde, doel en aanpassing.
'N Lewende loon word hoër as 'n minimum loon vasgestel en kan aan 'n persentasie van 'n ander maatstaf van lewenstandaarde gekoppel word, soos gemiddelde weeklikse verdienste. Dit verseker dat die lewende loon oor die jare sy relatiewe waarde hou.
In wese, terwyl die minimum loon 'n kaal minimum, die lewende loon streef daarna om a te wees sosiaal aanvaarbare minimum. Tipies gesien word dit as 'n vlak wat werkers uit armoede hou.
Maar die punt waarteen werkers in armoede val, wissel baie weens verskille in gesinsverantwoordelikhede en komplekse interaksies tussen lae lone en welsynsbetalings. Hierdie faktore beïnvloed noodwendig hoe die vlak van die lewende loon aangepas en aangepas sal word.
Die idee om na 'n lewende loon te skuif, volg 'n reeks slegte nuus oor betaal. Baie kwesbare werkers is ontken hul minimum regte deur werkgewers. Loongroei is so stadig dat selfs die Reserwebank se goewerneur het aangemoedig werkers om betaling te eis, verhoog. En werkers is minder word van die nasionale inkomste, aangesien kapitaal eienaars hul aandeel verhoog.
Lewe teen minimum lone
Australië se nasionale minimumloon word jaarliks ​​deur 'n deskundige paneel van die Fair Work Commission (FWC) gestel. Die paneel ontvang voorleggings van 'n wye verskeidenheid organisasies en doen navorsing om sy besluite in kennis te stel.
Toenames tot die minimum loon is gebaseer op doelwitte vasgelê in die wet. Dit verwys na verskillende faktore, insluitende sakekompetisie, indiensnemingsgroei en die behoeftes van die lae betaalde. Daar is geen spesifieke melding van armoede in die huidige doelwitte nie. Daar is ook nie 'n vaste verhouding met enige ander maatstaf van lewenstandaard nie.
In ander lande bestaan ​​minimum lone en lewende lone. In die Verenigde State, lang tydperke kan slaag sonder toename in die federale minimumloon, aangesien daar geen meganisme vir sy gereelde aanpassing is nie. Dit het daartoe gelei dat baie plaaslike regerings hul eie verpligte stel lewende loonordonnansies, bo die federale (en staatsvlak) minimum lone.
Die situasie is anders in die Verenigde Koninkryk, waar die Lae Betaal Kommissie beveel 'n nasionale minimumloonverhoging aan elke jaar. Selfs daar, die beweging vir 'n vrywillige "werklike lewende loon"Het sterk ondersteuning van werkgewers.
As die ACTU plan wet geword het, sou Australië se lewende loon verskil van die Amerikaanse en Britse modelle. Dit sou vervang, eerder as om ons nasionale minimumloon te vul, die loonvloer aansienlik te verhoog. Dit sal vereis dat die FWC se deskundige paneel verskillende loonstellingsdoelwitte het, met die primêre doel om armoede te verminder.
Sal 'n lewende loon die armes help?
Ongelukkig is armoede die realiteit vir baie van Australië se laagste werkers. Sommige stryd om eindes te ontmoet en te gaan sonder basiese noodsaaklikhede, soos etes en verhitting - veral dié in enkel-inkomste gesinne.
Nóg ons huidige minimumloon, nóg die voorgestelde lewende loon, is 'n suiwer "anti-armoede" instrument. Dit is omdat die armste mense betaal nie werk nie - dikwels weens ernstige sosio-ekonomiese nadele. 'N Lewende loon help slegs diegene wat op betaalde werk (hul eie of iemand anders) staatmaak op 'n inkomste.
Die bedoeling van 'n lewende loon is dus nie om alle armoede uit te wis nie, maar om armoede te beëindig onder diegene wat werk - "die werkende armes".
Hierdie lofwaardige ambisie is ingewikkeld deur verskille in persoonlike en gesinsomstandighede. 'N Lewende loon kan nie wissel van persoon tot persoon nie, maar lae-betaalde werkers is nie almal dieselfde nie: Sommige leef alleen, sommige het kinders, en baie is in tweeledige gesinne.
Vir wie moet 'n lewende loon aangewend word? Die inkomste wat nodig is om armoede te voorkom, is onvermydelik veel hoër vir werkers met gesinne as vir diegene wat alleen woon.
Die Maatskaplike Beleid Research Center (SPRC) produseer "begrotingstandaarde"Wat die minimum inkomste wat deur verskillende tipes gesinne benodig word, toon om 'n gesonde lewenstandaard te bereik. Hul bewyse is wyd gebruik deur die ACTU en ander voorspraakgroepe in voorleggings aan die Fair Work Commission.
Volgens hul analise, 'n werkende enkel volwassene benodig tans A $ 597 per week (voor belasting, en insluitend behuisingskoste) om gesond te bly. 'N Paartjie met twee jong kinders benodig amper twee keer soveel: A $ 1,173.
Die nasionale minimumloon is tans A $ 695 vir 'n voltydse werker. Dus, volgens die navorsing van die Spitsberaad, verdien die werker genoeg vir 'n gesonde lewe as hulle alleen woon, maar nie amper genoeg as hulle 'n gesin het nie. Dit beklemtoon die moeilikheid om 'n enkele lewende loon te stel wat universele werk armoede sal voorkom.
Gesinne met kinders ontvang ook ander staatshulp deur geteikende welsynsbetalings. Dit kompliseer verder die taak om 'n lewende loon te stel.
Daar is ander maniere om armoede op te los. In die VSA verminder 'n "verdienste inkomstebelastingkrediet" die belasting van lae-betaalde werkers, sodat hul lone verder strek. So 'n skema is aanbeveel vir Australië.
Nog 'n baie ander benadering tot welsyn is 'n universele basiese inkomste (UBI). Dit sal 'n gewaarborgde minimuminkomste bied, ongeag of iemand werk, en sonder toelatingstoetse soos dié agter Centrelink se onlangse "Robo-skuld" debakel.
Ondersteuners van UBI ook sien dit as 'n oplossing vir werksverliese wat veroorsaak word deur vinnige outomatisering.
Lewende lone en UBI is radikaal verskillende maniere om armoede aan te pak. Werk bly noodsaaklik vir 'n lewende loon, maar is opsioneel vir 'n UBI. 'N Lewende loon sal die waarde van betaalde werk verhoog, maar kan die lewe harder maak vir sommige werksoekers wie se arbeid duurder word. 'N UBI sal inkomste voorsien sonder werk, wat dalk meer mense aanmoedig om heeltemal uit die arbeidsmag te val.
In die stryd om te "werk maak betaal", die ACTU hoop om beide die openbare verbeelding en, vir werkers, 'n groter sny van die ekonomiese taart vas te vang.
Joshua Healy, Senior Navorsingsgenoot, Sentrum vir Werkplekleierskap, Universiteit van Melbourne y Andreas Pekarek, dosent in bestuur, Universiteit van Melbourne
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Wat presies word bedoel met 'n lewende loon?