Ontwikkelingsmylpaal: Skeiding en onafhanklikheid (ouderdom 6 tot 8) - Inligting - 2022
Ontwikkelingsmylpaal: Skeiding en onafhanklikheid (ouderdom 6 tot 8)
Op hierdie ouderdom moet u kind gemaklik van u en u maat kan skei. In werklikheid is hy miskien gretig om na 'n vriend se huis te gaan slaap, of die naweek by Ouma te bly. As u u kind nou help met die skeiding, sal dit moontlik wees om toekomstige skeidings te vergemaklik. Dit is veral waar as u kind 'n skaam, angstige of skugter temperament het, omdat hy meer sensitief is vir skeidings.
U kind sal ook teen hierdie tyd al hoe meer onafhanklik van u wees. Dit is 'n positiewe teken dat hy meer veilig is en sy identiteitsgevoel sterker is. In hierdie laerskooljare sal die belangrikheid van vriende - sowel as volwassenes - buite sy eie gesin, toenemend 'n groot rol in sy lewe speel. Hy sal meer dinge vir homself kan doen, soos roosterbrood vir ontbyt en sy middagete inpak. En hy kan meer help met gesinswerk, onder meer om sy slaapkamer te stofsuig, die asblik uit te haal, slaai vir aandete te maak of 'n groentetuin te plant. Maar moenie paniekerig raak nie; ondanks hierdie opkomende onafhanklikheid, is daar 'n lang entjie voordat u kind op universiteit gaan.
Dit is eenvoudig: moedig u kind se groeiende onafhanklikheid aan. "Die uitdaging van ouerskap lê daarin om die balans te vind tussen die versorging, beskerming en begeleiding van u kind en om hom toe te laat om 'n onafhanklike, unieke persoon te ondersoek, eksperimenteer en 'n unieke persoon te word," sê die Kaliforniese familieterapeut Jane Nelsen, skrywer van die Positiewe dissipline boekreeks. Laat u kind dus iets nuuts probeer, soos om 'n ander kos te probeer, 'n nuwe vriend te vind of perd te ry, en weerstaan ​​die drang om in te gryp. Om in te spring om te sê: 'Ek sal dit doen' kan afhanklikheid bevorder en die vertroue van u kind verminder.
U sal ook wil balanseer tussen die aanbied van gepaste uitdagings aan u kind, wat nog steeds frustrasie van sy kant af kan hou, en om hom te laat rek om ontwikkelings onvanpaste take aan te pak, wat die onafhanklikheid kan stuit. Met ander woorde, laat hy dit moeilik maak, want hy kry byvoorbeeld die stofsuier, maar stel hom nie reg om te misluk deur te verwag dat hy 'n hele slaai gaan maak nie. Hier volg 'n paar strategieë om te probeer:
Tuis Erken die belangrikheid van u kind se toenemend onafhanklike verhoudings. Stel voor dat u kind sy skoolvriende huis toe nooi. Dit is belangrik vir die selfbeeld van 'n kind op hierdie ouderdom om sy huis, familie en besittings te wys. Dit beteken nie dat u huis luuks moet wees of gevul moet wees met duur speelgoed nie; hier is warm en verwelkomend.
Rondom ander Die gevoel van onafhanklikheid van die kind word ook gevoed as u hom met respek behandel. Sy liggaam is byvoorbeeld sy eie, moenie daarop aandring dat hy familielede of familievriende soen of omhels as hy nie wil nie. Laat hy liewer sy eie tempo opstel vir openbare toontjies van toegeneentheid. As ouma 'n bietjie minder voel, verduidelik dan net aan haar dat u nie u kind wil dwing om haar toegeneentheid te wys as hy nie wil nie - hy sal waarskynlik ander maniere vind om haar te laat weet dat hy haar gelukkig sien.
By slaaptyd U moet ook bepaal of u kind gereed is vir 'n oorslaap of 'n verlengde verblyf in 'n familielid. As hy ingewikkelde rituele op slaaptyd nodig het, klou of huil as u hom verlaat of in nuwe situasies ongelukkig lyk, wil u miskien slaapplek uitstel - om almal se onthalwe. Probeer eerder 'n oefenlopie: Stuur u kind met 'n slapende slaapsak na 'n vriend of familielid vir 'n paar uur se plesier, gesels en snacks. Omstreeks 9 uur kan u hom kom haal en dan kan almal slaap.
As u kind aan die ander kant gretig is om vir 'n nag weg te gaan, tuis slaap en die skeiding sonder enige drama hanteer, gaan dan voort en laat hom dan oorslaap. Sorg net dat u vooraf vrae beantwoord, soos waar hy sal slaap, en sê vir hom dat hy enige tyd huis toe kan kom as hy dit nodig het. Help hom dan om gereed te wees vir die groot geleentheid, laat hom af en laat weet wanneer u of u maat hom die volgende dag gaan haal. Sorg dat u kom wanneer u sê dat u sal. Miskien wil u u kind ook bed toe gaan as u dink dat dit vertroostend kan wees.
As u kind vasklou, huil of andersins 'n groot protes aantoon wanneer u of u maat hom verlaat, praat dan met sy pediater. Dit kan eenvoudig wees dat sy skaam of skugter temperament beteken dat hy die neiging het tot sulke gedrag, wat hy waarskynlik in die volgende jaar of so sal oorkom. Of hy kan gespanne wees oor 'n verandering, soos om na 'n nuwe skool te gaan, na 'n nuwe huis te gaan of die ouer se onverwagte afwesigheid. 'N Volgehoue ​​skeidingsprobleem wat vier weke of langer duur en die kwaliteit van u kind se lewe negatief beïnvloed, byvoorbeeld om afspeeldatums oor te slaan om angs te voorkom, moet met sy dokter bespreek word, sê Kristi Alexander, 'n pediatriese sielkundige aan die Verenigde State se Internasionale Universiteit in San. Diego.
Die weg na volwassenheid is vol met skeidings: die eerste dag van die middelbare skool, die eerste keer weg in die somerkamp, ​​en selfs die eerste jaar van die kollege. Namate u kind deur die laerskooljare beweeg, word hy al hoe meer onafhanklik en vertoon hy 'n nog groter gemak wanneer hy en u maat skei vir oornames, besoeke met grootouers en buite-stadsuitstappies. Mense en volwassenes buite die onmiddellike gesin - soos onderwysers, afrigters, tantes en ooms - sal 'n al groter rol in sy lewe speel. Maar u is nog nie klaar nie: u kind sal altyd u leiding, aanmoediging en liefde nodig hê.
Besoek die Gemeenskap van ons webwerf om u besorgdheid oor die skaamheid of angs van u kind met ander ouers te deel.