Inleiding tot Feline Aggression - Gedragsopleiding - 2020
Inleiding tot Feline Aggression
As hul grootte in ag geneem word, kan huiskatte formidabele teëstanders maak. Anders as honde, het katte nie een aanvalwapen nie, maar vyf aanvalwapens, waaronder 'n mond wat wyd oopmaak, goed toegerus met deurdringende tande, en vier bekwame pote wat naaldvaste kloue dra. Die kombinasie van hierdie wapens, die plofbare snelheid, en die uitmuntende soepelheid van 'n kontroversionis, kan die onttrekking van katte wat nie vasgevang is nie, moeiliker word as om hierdie onafhanklike wesens op te pas.
Elke veearts weet dat dit baie beter is om die kat se vuur te vermy as om daarmee te worstel sodra die kat woedend is. Dus is die sagte skoen-benadering van sagte hantering en minimale fisiese selfbeheersing die beste manier om aan te neem as u katte hanteer. As die woede van 'n kat gekook het, is dit die beste om die kat tyd te gee om te kalmeer voordat hy met die nodige ingryping begin. Of, as dit absoluut noodsaaklik is om dadelik voort te gaan, is dit die beste om van kalmeermiddels of met volledige fisiese selfbeheersing gebruik te maak.
Soos met ander spesies, is daar verskillende maniere om aggressie te klassifiseer. 'N Mens beskryf aggressie óf instrumenteel (as 'n voertuig om die gewenste doel te bereik), vrees-geïnduseer, territoriaal, seksueel, prikkelbaar, moederlik of roofdier. Hierdie klassifikasie word algemeen gebruik wanneer die verskillende soorte aggressie by diere bespreek word en is 'n beskrywende doel, in teenstelling met die funksie. Verder is daar ook oor die jare heen bygevoeg dat dit ander terme insluit soos petting-geïnduseerde aggressie, pyn-geïnduseerde aggressie en idiopatiese aggressie (van onbekende oorsaak).
'N Alternatiewe metode om aggressie te klassifiseer, is in affektiewe en roofdiere tipes. Eersgenoemde beteken 'n verbeterde gemoedsverandering, en laasgenoemde verwys na die relatief onemosionele bedryfsaktiwiteit, naamlik om prooi te bekom deur te jag en te slag. Die affektiewe verskeidenheid van aggressie kan verder onderverdeel word in aanstootlike en verdedigende tipes, met aanstootlike aggressie wat die uitslaan van 'n ander dier om 'n "selfsugtige" doel te bereik, terwyl defensiewe aggressie selfbeskermend is en voorkom in reaksie op 'n werklike of waargenome bedreiging.
Liggaamstaal vir aanstootlike aggressie
Ore vorentoe of sywaarts
Leerlinge spleet soos of effens afgerond
Liggaamshouding met die kruis hoër as die skouers wat 'n skuins voorwaartse indruk gee
Oë geknip op die teiken en die kop beweeg effens van kant tot kant
Die gryn van die laagte
Die stert word horisontaal of vertikaal na onder gehou met die stertpunt wat van kant tot kant swaai
Liggaamstaal vir verdedigende aggressie
Ore hou plat teen die kop wat na agter wys
Leerlinge van die oë wyd verwyd
Piloerection - hare op die lyf wat op die punt staan ​​en gee die kat 'n opgeblase voorkoms, met 'n groot bosagtige stert
Hurkende liggaamshouding of geboë rug
Die stert is krom onder of na die kant toe
Oop mond bedreiging met sis en spoeg
Kloue is onomhul en gereed vir aksie
Liggaamstaal vir roofdier-aggressie
Min of geen gemoedsverandering nie, behalwe intense konsentrasie
Hurk en spring dan op
Gryp aan kloue en byt
Aggressie is 'n natuurlike gedrag vir die kat en was 'n oorlewingsverwante gedrag vir die katte se wilde voorouers. Alhoewel katte al lank beskou word as eensame wesens, is dit onlangs erken dat hulle in ware samelewings kan leef en dat sommige as leiers of 'alfa' katte kan ontwikkel. Om hierdie status te bereik, moet hulle sekere moedswilligheid besit en fisies bekwaam wees.
Katte van hierdie oorreding gebruik affektiewe aanstootlike aggressie "instrumenteel" om sekere bates en voorregte vir hulself voor te kry bo ander katte. In die huis kan hierdie soort aggressie, wat voorheen 'petting-induced aggrression' genoem word, ook soms uitgespreek word teenoor eienaars wat voldoen aan die wet. Hierdie aggressie, wat 'die dominante alfa-kat-sindroom' genoem word, behels die byt van die eienaar oor hulpbronne soos kos, speelgoed of rusplek, as 'n aandagmeganisme, en as die eienaar probeer om die kat iets te doen, doen hy nie. Ek wil dit te lank doen of troeteldier. Territoriale aggressie (ter verdediging van 'n afgebakende gebied), moederlike aggressie (ter verdediging van nuwe katjies) en seksuele aggressie (tussen mans in 'n kompetisie vir 'n ontvanklike wyfie of wat voor of na paring deur die wyfie voorkom) is variasies op die tema van aanstootlik aggressie.
Verdedigende of angs aggressie, of dit nou gerig is op 'n aanstootlike persoon of 'n ander kat, is 'n redelik algemene vorm van katagtige aggressie. Dit kom gereeld voor by katte wat nie opgevoed is met toepaslike blootstelling aan ander katte of mense op 'n vormende tyd van hul ontwikkeling nie, of by katte wat slegte blootstelling aan mense of ander katte gehad het.
Baie mense voel dat roofdier aggressie nie as 'n ware soort aggressie ingesluit moet word nie, omdat dit geen sosiale of selfbeskermende funksie het nie en nie verband hou met noemenswaardige gemoedsverandering nie. Dit is vanuit die kat se oogpunt bloot 'n manier om middagete te kry. As u egter aggressie definieer as 'n fisiese daad wat 'n ander party beseer of dood veroorsaak, kan roofdier-aggressie wel 'n soort aggressie wees. In die natuur vind roofdier aggressie plaas in 'n volgorde wat arbitrêr verdeel is in 'n aptytlike fase en 'n voltooide fase.
Die aptytlike fase sluit die jag, steel en vang van prooi in, terwyl die voltooide fase slegs die inname van die prooi behels. Roofagtige aggressie is meestal 'n probleem as dit uitgedruk word deur roofdiere deur jong katjies wat op mense se hande of met voete beweeg. By ouer katte word roofvyande soms op bewegende speelgoed verplaas, of word dit uitgedruk as 'n verlange na goudvisbakke, voëlhokke en voëls wat buite die venster fladder. In sulke gevalle kan die kat se kakebeen effens kabbel as sy stert heen en weer skakel in wanhopige afwagting.
Laastens is daar enkele patologiese vorme van aggressie wat enige van die bogenoemde soorte aggressie kan simuleer. Patologiese aggressie kan buite konteks voorkom, in reaksie op triviale stimuli, of 'n oordrewe vorm. Hipertiroïdisme (ooraktiwiteit van die skildklier), gedeeltelike aanvalle, aansteeklike probleme en voedingstekorte is voorbeelde van toestande wat patologiese aggressie kan veroorsaak. Mediese oorsake van aggressie soos hierdie moet deur u veearts uitgesluit word voordat u met 'n strategie vir gedragsmodifikasies begin.