Adriaan Vogelaar (1818-1818) » Demmers-Harmeijer Extended Family » Genealogie Online
Demmers-Harmeijer Extended Family » Adriaan Vogelaar (1818-1818)
Hij is geboren op 15 april 1818 in Dinteloord en Prinsenland, Noord Brabant, Nederland.
Hij is overleden op 29 april 1818 in Dinteloord en Prinsenland, Noord Brabant, Nederland.
Henny Carlisle, "Demmers-Harmeijer Extended Family", database, Genealogie Online (https://www.genealogieonline.nl/demmers-harmeijer-extended-family/I414804.php : benaderd 6 december 2019), "Adriaan Vogelaar (1818-1818)". Sabinet | Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe
Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe - latest Issue
Volume 15 Number 2, 2018
Perspektiewe vanaf die β-latfunksies op die normaalverdeling, toegepas op die Diskrete Pulstransform
Author C.H. Rohwer
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 1 –15 (2018)
Tien jaar gelede is die vermoede uitgespreek dat waar fn die kardinale β-latfunksie van orde n is, en dat die konvergensie monotoon is. Die eerste helfte van die vermoede word hier bewys, maar die monotonisiteit bly ’n ope vraag. Die konvergensie is egter op sy eie voldoende om te bevestig dat die Diskrete Pulstransform (DPT) gebruik kan word om die standaardafwyking van ’n onbekende ry met behulp van die gemiddelde afwyking robuust te skat. Die implikasies van hierdie stelling op die gebruik van DPT-gladstrykers om basiese statistieke van die ruis te bekom, word voorts toegelig.
Die einddoel van oudio- en videokommunikasie is om deur mense gehoor en gesien te word. Die metings wat ontvang word, is om verskillende redes nie presies wat uitgestuur is nie, en die algemene gebruik is om daaraan te dink as sein plus ruis (die nimlike woord is ontleen aan hoe kortgolfradio gewoonlik klink). Tegnieke om die sein en ruis van mekaar te skei – bekend as gladstrykers wanneer ons uit die oogpunt van die sein dink, of filters wanneer ons uit die oogpunt van die ruis dink – is oor baie jare ontwikkel, in die eerste plek natuurlik vir oudiokommunikasie, wat al baie langer met ons is.
Perspectives from the β-splines on the normal distribution
The usefulness of the properties derived had priority in some difficult real estimation problems analysed, for the purpose of obtaining signals from measurements with severely non-normal noise contamination. Central in the analysis and the design of smoothers for separating signal and noise efficiently is the so-called LULU theory of smoothers, which uses the DPT as an analysis tool in the way that the Fourier Transforms are fundamental in the design of Linear Smoothers of Filters . Since a recent book by Gabbouj and Pearson  has identified the LULU theory as providing a different category of smoothers, it was considered that the ongoing research into extending the useful ideas mentioned above deserved another attempt to prove the Proportionality Conjecture.
Verantwoordelike rolprentvervaardiging : etiek en toeskouerskap deur die lens van Michael Haneke se Amour
Author Dian Weys
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 16 –50 (2018)
Aangesien ons moderne samelewing deur die media oorweldig word, stel Michael Haneke voor dat filmmakers ‘n verantwoordelikheid het om gehore aan te moedig om aan ‘n film se betekenisskeppingproses deel te neem, veral wanneer dit kom by die uitbeelding van geweld. Wat behels hierdie verantwoordelikheid? Stanley Cavell verduidelik dat, omdat toeskouers tydens die filmkykproses onsigbaar is, film ‘n beroep op ons moderne begeerte doen, nie vir mag oor die wêreld nie, maar eerder die wens om nie mag nodig te hê nie en om nie die laste van ‘n ander te dra nie. Dit is ‘n probleem, glo ek, veral wanneer iemand anders se werklike swaarkry en lyding as bronmateriaal gebruik word, omdat filmmakers dié werklike ervaring wederregtelik in besit neem vir vermaaklikheidsonthalwe. Indien die filmkykproses ons kwytskeld daarvan om die laste van die wêreld te dra en dus verligting bied van die opneem van verantwoordelikheid, argumenteer ek dat ons nie mag wens om nie die laste van iemand anders te dra nie. Ons is, soos Emmanuel Levinas argumenteer, verantwoordelik vir mekaar. Hoe poog Haneke om, tegnies gewys, sy gehore bewus te maak van hierdie verantwoordelikheid? Judith Butler sê dat ‘n begrip van verantwoordelikheid net bereik kan word wanneer ‘n ek-heid die perke van selfkennis erken. Daarom, indien ons, soos Butler sê, net bewus kan raak van die ondeursigtigheid eie aan ons menswees wanneer ons gekonfronteer word met die ondeursigtigheid van ‘n ander, argumenteer ek dat Haneke, deur sy fragmentariese aanslag ten opsigte van die beeld, redigering en klank, sy gehoor in verwantskap plaas met ‘n film wat hul met die perke van hul selfkennis konfronteer. Sodoende word sy filmgehoor in staat gestel om ‘n etiese posisie in te neem. Ek gebruik Amour regdeur my bespreking om Haneke se verantwoordelikheid as filmregisseur te illustreer, naamlik om sy gehoor nie net met die onverhaalbaarheid van ‘n ander se swaarkry te konfronteer nie, maar ook om sy gehoor tot verantwoording te roep.
An established theme in the films of Michael Haneke is the role, influence and ubiquity of the media in modern society. Before a screening of Benny’s video in 1995, Haneke (2010:579) explained how the sheer mass of media has resulted in a situation where the "absolute equivalency of all the contents stripped of their reality ensures the universal fictionality of anything shown", turning the spectator into "spineless consumer[s] of empty, interchangeable forms". In a world oversaturated with various forms of media, Haneke addresses the responsibility of the filmmaker:
How do I give the viewer the chance to recognize this loss of reality and his implication in it, thus emancipating him from being a victim of the medium to its potential partner? The question is not: "What am I allowed to show?" but rather: "What chance do I give the viewer to recognize what it is I am showing?"
Die grammatikale en leksikale eienskappe van geselekteerde Afrikaanse gedigte
Author Lezandra Grundlingh
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 51 –79 (2018)
Elke teksgenre het bepaalde eienskappe. Hierdie eienskappe sluit strukturele aspekte asook taalgebruik in. Taalgebruik word nie net met ’n spesifieke genre geassosieer nie, maar soms ook met ’n bepaalde gender. Die huidige studie ondersoek die grammatikale en leksikale eienskappe in enkele Afrikaanse gedigte wat van 2002 tot 2010 gepubliseer is, asook die moontlike taalgebruik- en genderverskille in hierdie korpora. Deur die ontleding van die korpora vanuit ’n korpuslinguistiekperspektief kan bepaal word hoe frekwent spesifieke leksikale en grammatikale woorde in hierdie gedigte is in vergelyking met ander genres. Dit is ook moontlik om vas te stel of bepaalde woorde meer gereeld deur manlike of vroulike digters gebruik word. Verder kan bepaal word hoe hierdie woorde in konteks gebruik word. Die korpusprogram Antconc is gebruik om die data in die twee korpora van manlike en vroulike digters te ontleed. Sleutelwoordontledings en konkordansiesoektogte is uitgevoer om die moontlike grammatikale en leksikale eienskappe van die korpora as ’n geheel, maar ook in die poësie van die manlike en vroulike digters vas te stel. Die resultate dui aan dat bepaalde taalkundige eienskappe met die Afrikaanse gedigte in hierdie korpora en moontlik met manlike of vroulike digters geassosieer kan word.
Dit is belangrik om kennis te neem dat die data in hierdie studie nie verteenwoordigend is van alle Afrikaanse poësie nie. Dit beteken dat die resultate slegs op die korpora in hierdie studie van toepassing is. Desnietemin kan die resultate steeds insigte bied in nie alleen die potensiële taalkundige eienskappe van die Afrikaanse poësie in sy geheel nie, maar ook in die digkuns van manlike en vroulike digters.
The grammatical and lexical characteristics of selected Afrikaans poems
The current study explores language use in selected Afrikaans poems from a corpus linguistics perspective. The aim is to determine whether the poems can be distinguished from other general Afrikaans texts, other Afrikaans literature texts and from one another (poems written by men versus poems written by women). By analysing the corpora from a corpus linguistics perspective it is possible to determine whether the poets make use of specific grammatical or lexical characteristics that are unique to the corpora as a whole, but also to the male and female poets. Thus, language use and gender are investigated within the genre of Afrikaans poetry.
Die manifestasie van mens-masjien-verhoudinge in die Afrikaanse poësie (1990–2012) : ’n kwantitatiewe en teksontledende beskouing
Author Tanja Botha
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 80 –111 (2018)
Die doel van hierdie artikel is om die manifestasie van mens-masjien-verhoudinge in die Afrikaanse poësie van 1990 tot 2012 op twee vlakke aan te toon. Eerstens word dié verhouding op kwantitatiewe wyse deur statistiese data-ontleding aangetoon. Tegnologiese terme en verwysings na tegnologiese voorwerpe kan op kwantitatiewe wyse gekarteer word. Die aantal digbundels wat van 1990 tot 2012 in Afrikaans gepubliseer is, is opgeteken en die aantal bundels wat tegnologiese terme en verwysings bevat, is aangetoon. Die gedigte wat van 1999 tot 2012 op LitNet verskyn het wat tegnologiese terme en verwysings bevat, is ook aangeteken. Die data word in grafieke en tabelle uiteengesit en bepaalde afleidings wat daaruit volg, word bespreek. Die motivering vir die kwantitatiewe ontleding is nie net dat dit waardevol is vir toekomstige navorsing nie, maar ook dat dit die daaropvolgende teksontleding ondersteun. Die mens-masjien-verhouding en spesifiek die tegnologiese voorwerp in die Afrikaanse poësie word op teksontledende wyse beskou. Sleutelbegrippe soos antropomorfisme, tegnomorfisme en die tegnologiese voorwerp as metafoor is belangrik om die verloop van die mens-masjien-verhouding in die Afrikaanse poësie te begryp. Die verskuiwings en ontwikkelinge wat plaasgevind het in die uitbeelding van mens-masjien- verhoudinge in die Afrikaanse poësie in die periode 1990 tot 2012 word aan die hand van uitgesoekte gedigte beskou. Die gedigte wat betrek word, is "ode aan my televisie" (Prevot van der Merwe), "Virtual reality" (George Weideman), "e-sonnet" (Susan Smith), "kantoormasjien" (Hein Viljoen), "Gevaar / Danger / Ingozi" (Martina Klopper) en "Remote" (Aniel Botha).
The manifestation of human-machine relationships in Afrikaans poetry (1990–2012): a quantitative and text-analytical perspective
This article investigates the manifestation of human-machine relationships in Afrikaans poetry on two levels. First, a quantitative analysis is done of technological terms and references to technological objects in Afrikaans poetry between 1990 and 2012. Secondly, this article will show various shifts in human-machine relationships as a theme represented in Afrikaans poetry in this period.
The quantitative analysis played an important methodological role in that it allowed me to make a meaningful and representative selection of poems for analysis. Furthermore, the quantitative analysis added to the focus and depth of the textual analysis and enriched the qualitative analysis.
’n Lesing van Michel Houellebecq se poësie tussen die pole van die "abjekte" en die "eteriese"
Author H.J. (Henning) Pieterse
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 112 –136 (2018)
In hierdie artikel word die poësie van die Franse digter en romansier Michel Houellebecq (1956–) onder die loep geneem vanuit twee pole wat in sy digterlike oeuvre aanwesig is, naamlik die abjekte en die eteriese. Die aanwesigheid van die abjekte in Houellebecq se oeuvre is al deur enkele navorsers aangetoon, maar die eteriese, as tema en pool wat die abjekte in die oeuvre omgrens, is nog nie na behore ondersoek nie. Houellebecq se oeuvre word eers in die breë bespreek. Die fokus verskuif dan na sy vier gepubliseerde digbundels: temas, vormlike en metriese kwessies, die komplekse identiteit van die liriese subjek, Romantiese kenmerke van die gedigte, apokaliptiese en mistiese beelde, die orale aard van sy digkuns en sy aansluiting by sekere digters word bespreek. Die teenwoordigheid van ’n geestelike tematiek in die korpus word aangetoon en bespreek. In navolging van Julia Kristeva (1982) se beskouings oor die abjekte, die transendente en die sublieme word abjekte en eteriese aspekte van die digterlike oeuvre bespreek.
A reading of Michel Houellebecq's poetry from the points of view of the “abject” and the “ethereal”
In this article the poetry of the French poet and novelist Michel Houellebecq (1956–) is scrutinised from the points of view of two "poles" that are present in his poetical oeuvre, namely the abject and the ethereal.
Various researchers have examined aspects of Houellebecq's poetry; cf. Roy (2008), Carlson (2010), Evans (2010), Granger Remy (2010), Lemasson (2011), Bowd (2012), Du Toit (2012), Novak-Lechevalier (2014) and Williams (2015).
The abject in Houellebecq's prose and, to a lesser extent, in his poetry, has received attention in studies by inter alia Clément (2003: 24, 32, 49, 50, 54, 55, 96, 191–2), Roy (2008: 7, 68, 70, 93, 170, 186, 232, 255) David (2011) and Williams (2015). The ethereal and, connected to that, the sublime and transcendent in his poetry, have, however, not been examined properly.
Kreolisering van die wêreldletterkunde by D.J. Opperman
Author Hein Viljoen
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 137 –161 (2018)
In hierdie artikel ondersoek ek die wyse waarop D.J. Opperman tekste vir sy eie doel (veral die idee van "verlossing deur vereenselwiging") aanpas en verwerk in die groter raamwerke van kultuur, kulturele interaksie, postkolonialisme, die transnasionale en wêreldletterkunde. My argument is dat kreolisering, omskryf as risomaties verstaan, vermenging van kulture en tekste, aanpassing by die plaaslike, uitbreiding van uitdrukkingskrag en kritiek op die hegemonie, ‘n beter beskrywing as vertaling of transponering vir hierdie proses by Opperman is. Die aard en reikwydte van die proses toon ek aan deur Opperman se vroeë en latere sienings van kulturele wisselwerking te bespreek en sleutelgedigte uit sy bundels te ontleed, onder andere "Heilige beeste", "Shaka", "Legende van die drie versoekings", die epiese gedig Joernaal van Jorik, "Scriba van die Carbonari", "Swart kop", "Kroniek van Kristien", "Kersliedjie", "Staking by die suikerplantasie", "Vloervelletjie" en die Odysseus-gedigte in Komas uit ’n bamboesstok. Die ontleding toon aan hoe vindingryk Opperman ander tekste gekreoliseer het, maar ook dat hy daardeur, veral in sy later werk, ‘n subtiele kritiek teen apartheid en teen kolonialisme vergestalt ten gunste van oopheid en relasionaliteit. Verder vind kreolisering by hom dikwels "van onder af" plaas, waardeur hy aan die subalterne stem gee. Hy kies meestal minder-gekanoniseerde tekste vir sy kreolisering, wat suggereer dat die rand van die kanon vir hom semioties vrugbaarder is as die sentrum. Een sentrale teks wat hy wel kreoliseer, en wat ‘n belangrike verstaanshorison van sy poësie uitmaak, is die Bybel.
Creolisation of world literature in the work of D.J. Opperman
Opperman is regarded as a poet of transposition as he often rewrites and adapts older texts for his own purposes. This is part of a broader project of salvation through identification in which the poet, through close identification with everything under the sun, "liberates the angel from the stone". This is an idea that the poet developed from Ovid‘s Metamorphoses and that forms the centrepiece of his poetics as outlined in "Kuns is boos!" (Art is evil!, Opperman 1959:142–55). It is also his personal version of the modernist ideal of impersonality.
Die eenpersoondrama as (steeds ontluikende) subgenre : ’n skets van sy ontwikkelingsgang en kenmerke
Authors: Marcel Spaumer and Bernard Odendaal
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 162 –208 (2018)
Die eietydse teaterlandskap, hetsy plaaslik of internasionaal, bevind sig tans in ’n kommerwekkende posisie weens beperkende ekonomiese toestande en mededingende vorme van vermaak (televisie, internet en so meer). Daarom wend baie dramaturge, produksiespanne en akteurs hulle tot ekonomies meer haalbare formate van teaterskepping, byvoorbeeld die eenpersoondrama. Hoe kleiner die ensemble, hoe groter die winsmoontlikhede. Nog betreklik min is gedoen wat teorievorming oor die eenpersoondrama as subgenre betref, maar die voorkoms van die eenpersoondrama in die teaterwêreld is opvallend. ’n Groeiende getal Afrikaanse eenpersoondramas word jaarliks suksesvol by feeste en in teaters aangebied, maar die eenpersoondrama se oorsprong, geskiedenis en kenmerke is nog nie genoegsaam in die Suid-Afrikaanse dramateorie-omgewing bespreek nie. Die doel van die navorsing waaroor hier verslag gelewer word, was om hierdie leemte te vul – om onder meer by wyse van die benutting van sekondêre bronne die oorsprong, geskiedenis en daaruit voortspruitende kenmerke van die eenpersoondrama in die internasionale, maar veral Afrikaanse, teaterverband te bestudeer en te beskryf. Hieruit word onder meer duidelik dat die subgenre ontwikkel het uit die 19de-eeuse openbare voorlesings van gedigte en die voordragtelike interpretasie van literêre werke, en tot sy hedendaagse gestalte as ’n verfynde teatervorm gegroei het. Die opbloei daarvan kan onder andere aan die genoemde ekonomiese toestande en ’n breër kulturele gerigtheid op die "self" toegeskryf word. Dit is die (betreklik) eiesoortige benutting van hoofsaaklik drie drama-kernelemente, te wete die rolle van die woordteks, die akteur en die gehoor, wat dié subgenre as teatervorm kenmerk. Hierdie drie kernaspekte vind, soos in die artikel beredeneer en aangetoon word, neerslag in kenmerkende aanwendings van vyf toneelstukskeppingsmiddele, te wete karakteruitbeelding, die (deelnemende rol van die) gehoor, storievertelling (as dialoogkomponent), (gedagte-spraakagtige) taalgebruik en (gestroopte) stelinkleding.
The one-person play as a (still emerging) sub-genre: an outline of its development and characteristics
The contemporary theatre landscape finds itself, both locally and internationally, in a troubled position on account of restricting economic circumstances and competing forms of entertainment (television, internet, etc.). Accordingly, many dramatists, theatre production teams and actors turn to financially more viable formats of theatre creation – the one-person drama, for example. The smaller the ensemble, the better the chances of profit-gaining.
Die modus operandi-profiel van die kontant-in-transito-rower as eksklusiewe misdadiger
Authors: Hendrik Lochner, Juanida Horne and Mari van Wyk
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 209 –228 (2018)
Mediaberigte en sosiale media toon dat die Suid-Afrikaanse Polisiediens nie modus operandi-inligting gebruik wanneer misdaad ondersoek word nie. Beeldmateriaal van kontant-in-transito-rooftogte wat deur die publiek met selfone afgeneem en op sosiale media versprei word, is ’n bron van modus operandi-inligting wat opgevolg, aangeteken en ondersoek behoort te word. In hierdie artikel stel ons ondersoek in na die soort modus operandi-inligting oor kontant-in-transito-rowers wat in so ’n stelsel opgeneem behoort te word. Navorsers het 21 onderhoude gevoer met kontant-in-transito-rowers (eksklusiewe rowers) wat skuldig bevind is en tronkstraf uitdien. Die onderhoude was semigestruktureerd en oop vrae is gestel. Die kwalitatiewe studie het bestaande literatuur en data wat uit die 21 onderhoude bekom is, ontleed. Die modus operandi-profielkenmerke van die kontant-in-transito-rower as eksklusiewe misdadiger word uitgelig. In hierdie artikel toon ons dat die modus operandi-kenmerke van ’n oortreder as sy of haar profiel beskou kan word. Indien dit volledig opgeteken word, kan dit help met die identifikasie van voornemende en bestaande kontant-in-transito-rowers. Die modus operandi van die kontant-in-transito-rower bestaan uit drie fases, met unieke kenmerke in elke fase. Hierdie artikel is die eerste in ’n reeks artikels wat beplan word oor die unieke modus operandi van die Suid-Afrikaanse kontant-in-transito-rower.
The modus operandi profile of the cash-in-transit robber as an exclusive criminal
Media reports and social media show that the South African Police Service does not use modus operandi information when investigating crime. Images of cash-in-transit heists (hereafter: heists, unless otherwise specified) taken by the public on their cell phones and distributed on social media are a source of modus operandi information that should be followed up, recorded and investigated. In this article we examine the type of modus operandi information on cash-in-transit robbers that should be recorded in such a system. The article is based on research for the degree Doctor Litterarum et Philosophia (Lochner 2016) and is the first in a planned series on the unique modus operandi of the South African cash-in-transit robber. Empirical research, as explained by Punch (2014:4) and Maxfield and Babbie (1995:45), was used in this study because there is very little literature on the modus operandi of cash-in-transit robbers. A qualitative approach was applied to facilitate the research process. New information was obtained and compared with existing information which either supported or questioned our findings. Research data was obtained by analysing existing literature in fine detail, and qualitative data was collected through 21 semi-structured interviews with cash-in-transit robbers found guilty of the crime and serving prison sentences. The interviews consisted of open-ended questions to obtain detailed information on their modus operandi for heists. Marshall and Rossman (2011:59) and Flick (2011:89) are of the opinion that qualitative research can include the researcher’s experience. The experience and knowledge of one of the researchers who has received specialised in-service training in investigating heists were also used as a data collection method.
Author Liezl Dick
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 229 –248 (2018)
In hierdie artikel word daar ondersoek ingestel na die wyse waarop ‘n affektiewe verstaan van rassisme en rassifisering tot subjektiewe antirassismepraktyke kan bydra. Vier-en-twintig jaar nadat apartheidswette opgehef is, duur rassespanning in Suid-Afrika steeds voort, en wil dit voorkom asof sodanige spanning toeneem. Vanuit die perspektief van witweesstudies speel wit onkunde rakende onregmatige bevoorregting en wit onverskilligheid/apatie met betrekking tot strukturele ongeregtigheid ‘n rol in hierdie problematiek. Witweesstudies poog om die strategieë van witwees waarvolgens bevoorregting in stand gehou word, te ontbloot. Daar word in hierdie artikel geargumenteer dat ‘n affektiewe, immanente en masjinistiese verstaan van rassifisering as assemblage kan bydra tot die ontbloting van hierdie strategieë. ‘n Verstaan van witwees as masjinistiese assemblage kan help met die affektiewe heropvoeding en bewusmaking van wittes wat nie ná apartheid plaasgevind het nie. Deur affek as virtueel en potensieel te beskryf, en rassifisering te verstaan as iets wat gebeur deur die werking van ‘n assemblage, word ‘n subjektiewe antirassismepraktyk voorgestel waar ‘n gegewe rasgebeurtenis altyd anders kan uitspeel as wat oënskynlik volgens gewoontevormende denke en gedrag die geval is.
Assemblage theory, affect and whiteness. An alternative perspective on whiteness and its mechanisms
Racism is still rife in South Africa 24 years after apartheid ended. South Africans still seemingly do not have the required psychological, conceptual and social tools to deal sufficiently with racialised differences and the legacy of apartheid. It could be argued that whites were not re-educated after apartheid ended, causing this lack of knowledge and insight into the psychological and material impact of apartheid to be conveyed to the next generation. This structural ignorance and ways in which it is perpetuated is one of the strategies of whiteness that whiteness studies want to interrogate. Whiteness studies identify white ignorance and white apathy as key strategies that uphold privilege and structural injustice. By revealing these strategies, racial hierarchies and unearned privileges can be disrupted. Whiteness should hence be rendered visible and can be changed only from the inside. For this change to happen, an awareness of white privilege, racialisation and concomitant racial discrimination is necessary.
Pastorie of nie? Die invloed van gemeentebehuising op die aftredevooruitsigte van die NGK-predikant
Author Liezel Alsemgeest
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 249 –265 (2018)
Daar heers ’n wêreldwye aftredekrisis, waarvan predikante van die Nederduitse Gereformeerde (NG) Kerk deel vorm. Ongeveer 57% van die huidige predikantekorps in Suid-Afrika en Namibië sal binne die volgende 15 jaar moet aftree. Predikante word as irrasionele arbeidsmarkdeelnemers geag, as gevolg van hul roeping in die bediening, en daarom tree hul nie altyd dieselfde as ander professionele mense op nie. Een van die vernaamste voordele wat aan predikante verskaf word, is die gratis behuising (pastorie) waarin hulle kan woon. Die doel van hierdie artikel is om die invloed van die verskaffing van behuising aan predikante op hul aftreebeplanning te bespreek. Die data vir die studie is verkry deur kwantitatiewe vraelyste aan al die predikante in Suid-Afrika en Namibië wat binne die volgende vyf jaar gaan aftree, te versprei. ’n Responskoers van ongeveer 48% van die altesaam 309 vraelyste is terug ontvang. Die resultate het aangedui dat ’n groot aantal van die respondente nie genoeg gespaar het vir aftrede nie en sal moet aanhou werk vir oorlewing, nie vroeg genoeg begin spaar het vir aftrede nie, en nie van ’n betroubare finansiële adviseur gebruik maak nie. Ten spyte van die bogenoemde negatiewe faktore dui hul aan dat hul baie lae vlakke van finansiële stres ervaar. Dit is ook bewys dat dié wat steeds in ’n pastorie woon en nie in hul eie woning nie, meer geneig is om minder finansiële stres te ervaar, nie te beplan vir hul aftredebehuising nie en ook nie genoeg gespaar het vir aftrede nie. Hier word aanbeveel dat daar voorsien word in die dringende behoefte aan finansiële insig, asook aan bewusmaking en moontlike opleiding in finansiële kwessies wat ’n invloed kan hê op die aftrede van predikante.
Living in the rectory: The influence of church-provided housing on the retirement prospects of the Dutch Reformed Church minister
There exists a worldwide retirement crisis, especially with the aging of the so-called baby boomers (born between the 1940s and 1960s). People are healthier and live longer and that means that more provision for retirement needs to be made. This retirement crisis originates because the overwhelming majority of people do not save enough for their retirement and are consequently dependent on the government. The Dutch Reformed Church does not escape the crisis. Approximately 57% of the current clergy corps in South Africa and Namibia will have to retire within the next 15 years.
Only 6% of South Africans can retire comfortably and maintain the same living standard as before retirement. Apart from the very low saving rate, debt also plays a vital role in low retirement savings. The ideal for a successful retirement is that all debt should be paid up by retirement. This is, however, not possible for a lot of people, and it influences their retirement funding negatively.
Wie het die ontwerp van die Voortrekkermonument geïnspireer : Farao of Abram?
Author Dolf Britz
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 266 –296 (2018)
Hierdie artikel is daaraan gewy om die oorsprong van die argitek Gerard Moerdyk se Voortrekkermonumentontwerp weer te gee en te ondervra. Die ondervraging is met name afgestem op wie, volgens hom, die oorspronklike gedagte of idee van die gebou geïnspireer het. Moerdyk, as die gesaghebbende, het oor ‘n lang tyd sy ontwerp verduidelik en betekenisvol uitgepluis. Dié trajek begin in 1932 en eindig in 1949 toe die gebou ingewy is. Die eerste skets is deur en deur bepaal deur die antieke Egiptiese eregraf- en tempelargitektuur. In die tweede, aangepaste ontwerp (1936), is hierdie grondstruktuur gehandhaaf. Wat ‘n Egiptiese praalgraf en tempel onderskei het, het navolging in die simboliek van die Voortrekkermonument gevind. Moerdyk noem dit gepas ‘n heiligdom.
Die impak van kritiek op die ontwerp (einde 1936) het die wyse waarop singewing aan die gebou daarna (1937) toegesê is, in ‘n ander rigting gestuur. Dit is hier waar die verwysing na die bouwerk van Abram, die Galdeër, vir die eerste keer die Farao van Egipte na die kroon sou steek. Moerdyk skuif die Abram-altaar in die plek van die heiligdom. Die altaar word, in ‘n getranssubstansieerde bestaanswyse, die hart en derhalwe die oorsprong van die gebou. Daarna word die ontwerp genasionaliseer (1938). Dit neem die vorm van ‘n volksmonument aan waarin nóg Abram, nóg Egipte verwysing ontvang. Beide word egter in die laaste reeks dokumente (1949) waarin Moerdyk die simboliek en betekenis van die gebou verduidelik, opgehaal. Hier ontvang Abram die eersgeboortereg op die ontwerp van die monument, terwyl Farao slegs vergelyk word met die grootsheid en statuur van die gebou.
Who inspired the design of the Voortrekker Monument: Pharaoh or Abram?
This article investigates and argues the origin of the design of architect Gerard Moerdyk's (1890–1958) Voortrekker Monument, erected on a hill to the southwest of Pretoria. It documents the architect‘s thoughts, or ideas, or the mindset that gave rise to the creation of the monument. What, according to Moerdyk, enthused or kindled the original idea that eventually shaped and formatted this remarkable building?
Tracing the relevant primary sources led to the identification of two lines or trajectories of thought, embedded in the explication given by the architect whenever he reflected upon the origin of his design. Initially, and without hesitation, Moerdyk attributed the inspiration of his design to ancient Egyptian temples and architecture. Later, after the design was questioned in public, he indicated that the altar built by the Biblical Abram inspired the original idea that led to the design of the building. Hence the question forming the title of the article: ―Who inspired the design of the Voortrekker Monument: Pharaoh or Abram?‖ The research thus intended to determine – from the primary sources – to whom this honour is due. Was it Abram of the Bible, or the Pharaoh of Egypt?
’n Suid-Afrikaanse perspektief op die voorbereiding van wêreldbekwame navorsers
Authors: Ewelina Niemczyk and J.P. Rossouw
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 297 –230 (2018)
Die afgelope twee dekades het die opbou en versterking van die navorsingskapasiteit in Suid-Afrika en internasionaal meer intens geraak, met spesifieke klem op die ontwikkeling van vaardige navorsers. ‘n Vinnig veranderende navorsingsomgewing wat voortgedryf word deur globalisering, internasionalisering, tegnologiese vooruitgang en die gebruik van vernuwende metodologieë vereis nie net vaardige navorsers nie, maar meer spesifiek wêreldbekwame navorsers. Daar is nogtans min bekend oor die navorsingskennis en -vaardighede wat wêreldbekwame navorsers nodig het om betrokke te raak by navorsingsprojekte en navorsingsgemeenskappe ongeag die dissiplines en geografiese grense en om ook die verskillende kultuurgroepe binne ‘n enkele nasie, soos in Suid-Afrika, na te vors. Daarbenewens spruit die bestaande literatuur oor die ontwikkeling van navorsers hoofsaaklik uit ontwikkelde lande en sluit dit selde die standpunte van die ontwikkelende wêreld in.
Om die bestaande gaping in die literatuur aan te spreek, verskaf hierdie artikel die standpunte van nege Suid-Afrikaanse beginner- sowel as ervare navorsers, soos onttrek van e-vraelyste uit die groter studie van 47 deelnemers vanuit verskillende lande. Die vraelyste was daarop gemik om (a) kennis en vaardighede aan te toon wat wêreldbekwame navorsers benodig om gehaltenavorsing te doen en (b) geleenthede en uitdagings wat verband hou met die verwerwing van hierdie vaardighede in die Suid-Afrikaanse hoër onderwyskonteks te ondersoek.
Skoolhoofde se leierskapspraktyke wat betrekking het op die skep van “fisiese ruimtes” om gesonde leeromgewings by hul skole te vestig
Authors: Johann Burger and Aslam Fataar
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 321 –349 (2018)
Hierdie artikel fokus op hoe twee skoolhoofde, deur middel van hul leierskaps- en ruimteskeppende praktyke, produktiewe leeromgewings by hul skole skep. Die artikel bespreek die wyse waarop twee geselekteerde skoolhoofde, wat as suksesvolle ruimteskeppers bekend staan, hul leierskapseienskappe en eiesoortige praktyke aanwend om die ondersteuning én samewerking van hul skoolbestuurspanne (SBS‘e) en skoolbeheer-liggame (SBL‘e) te verkry. Die ondersteuning wat hulle op hierdie wyse vir hul ruimtelike en ander projekte bekom, lewer ‘n belangrike bydrae om leer en onderrig by hul skole te bevorder.
Die geografiese kontekste van die twee skoolhoofde verskil egter grootliks van mekaar, aangesien die een op die platteland, en die ander een in ‘n stedelike gebied werksaam is. Beide skole word hoog deur hul onderskeie onderwysdistrikte aangeslaan. Die konseptuele vraag gee aandag aan die wyse waarop die twee skoolhoofde verwelkomende en inspirerende skoolruimtes wat in die twee uiteenlopende geografiese gebiede én kontekste geleë is, skep. Ons studie ondersoek hoe die fisiese ruimtes wat hulle skep ‘n direkte invloed op die denke, gemoed, gedrag, motivering en kreatiwiteit van beide hul leerders én personeel het. Om hul ruimteskeppingsvermoë en leierskapspraktyke van nader te bekyk, het ons van Lefebvre (1991) se ruimtelike teorie, maar veral van sy ruimtelike triade, gebruik gemaak om die ontleding te doen, en om te verstaan hoe hulle fisiese ruimtes in verwelkomende, inspirerende en produktiewe leeromgewings omskep.
The leadership practices of school principals in respect of creating “physical spaces” to establish healthy learning environments in their schools
This article concentrates on how two principals have utilised their leadership and spatial practices in order to establish productive learning environments at their schools. The research for this article took place as a result of our concern over the quality of education and the drop in learner achievement in South African schools. The focus of the research was on investigating the relationship between the leadership practices of the principals and the establishment of healthy learning environments at their schools. Our research privileged the principals‘ work in respect of their utilisation of physical space in order to establish optimal learning environments at their schools. We argue that the schools‘ architecture, gardens, furniture, lay-out, classroom semiotics, use of colour and various uses of physical space play an important role in enhancing the quality of human relationships in these environments. We view a school‘s physical space as any natural space that is perceived via one‘s senses, and which can influence one‘s movement, thoughts and behaviour. The utilisation of space is therefore deemed as crucial in establishing conducive educational milieus.
WhatsApp? Die ontwikkeling van ’n positief-interafhanklike e-praktyknetwerk tydens die samestelling van e-portefeuljes in afstandhoëronderwys
Author Christa van Staden
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 350 –396 (2018)
Tegnologie wat gebruikers in staat stel om e-praktyknetwerke en ‘n gedeelde kennisbasis te vorm, ontwikkel in aanlynleeromgewings. Tog is daar nog min navorsing gedoen oor die e-praktyknetwerke wat in studentgeïnisieerde WhatsApp-groepe ontwikkel. In hierdie artikel lewer ek verslag oor die e-praktyknetwerk wat tydens die samestelling van e-portefeuljes in afstandhoëronderwys in ‘n WhatsApp-groep ontwikkel het. e-Portefeuljes is in Junie 2016 as ‘n hoë-impak-praktyk geïdentifiseer omdat studente hulle kundigheid en vaardigheid met verloop van tyd kan demonstreer sodat leer, groei en ontwikkeling geassesseer kan word. Wanneer hierdie tegnologie egter in Suid-Afrikaanse afstandhoëronderwys-konteks geïntegreer word, kan studentesukses weens onvoldoende tegnologiese kennis, onvoldoende saamleergeleenthede en onvoldoende selfreguleringsvaardighede verlaag word. Hierdie uitdaging kan oorkom word indien geskikte tegnologie geïntegreer word om die leerproses koöperatief te struktureer. Koöperatief gestruktureerde leerprosesse bemagtig studente om die verantwoordelikheid vir eie leer sowel as dié van medestudente op te neem, mits die mentor in hierdie leeromgewings teenwoordig is om die leerproses te fasiliteer.
WhatsApp? A positively interdependent e-network of practice developed while students compiled their e-portfolios in distance education
Technology that allows users to form relationships with one another develops into online learning environments when used to form e-networks of practice and a shared knowledge base. Yet little research has been conducted regarding the e-networks of practice developing in student-initiated WhatsApp groups. In this paper I report on an e-network of practice that developed in a WhatsApp group while students in distance education learned from one another to compile their e-portfolios.
An e-portfolio is not a digital document, it is a collection of web pages compiled to demonstrate knowledge, skills and techniques for assessment purposes. Dedicated e-portfolio platforms allow students to use images, videos, hyperlinks, documents and text to display their learning, growth and development. Based on the positive impact of e-portfolios on student success, the Association of American Colleges and Universities (AAC&U) added e-portfolios in June 2016 as the eleventh high-impact practice.
Ouers van kinders in hulle middelkinderjare met aandagtekort- en hiperaktiwiteitsversteuring se belewing : ’n veerkragtigheidsperspektief
Authors: Susan du Toit and Estelle Swart
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 397 –435 (2018)
Aandagtekort- en Hiperaktiwiteitsversteuring (ATHV) word gekenmerk deur ‘n aanhoudende patroon van onoplettendheid en/of hiperaktiwiteit-impulsiwiteit wat ‘n negatiewe invloed op daaglikse funksionering en ontwikkeling het. Statistiek dui daarop dat al hoe meer kinders, ook in die middelkinderjare, daardeur geraak word. Middelkinderjare verwys na die ouderdomme van ses tot twaalf jaar. Kinders met ATHV in die middelkinderjare het eiesoortige ondersteuning nodig in die bemeestering van verskeie ontwikkelingstake eie aan hierdie fase. Dit plaas, bo en behalwe die gewone eise van ouerskap, eiesoortige druk en stres op ouers.
The experience of parents of children in their middle childhood years with Attention Deficit Hyperactivity Disorder: a resilience perspective
Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is characterised by an ongoing pattern of inattention and/or hyperactivity-impulsivity with a negative impact on daily functioning and development. Statistics indicate that an increasing number of children, as well as children in their middle childhood years, are affected by this condition. A ―child‖ is defined by the Children's Act 38 of 2005 as a person under the age of eighteen years. The middle childhood years range from six to twelve years old. Children with ADHD in their middle childhood years require unique support with the mastering of various age-specific developmental tasks, which places additional pressure and stress on parents already faced with the normal demands of parenthood.
Die oordrag van leesbegripstrategieë op ander akademiese vakke op universiteitsvlak
Authors: Amanda Anker and Sanet Cox
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 436 –462 (2018)
Volgens die Witskrif vir Naskoolse Onderwys en Opleiding, 2013 (White Paper for Post-School Education and Training 2013), voltooi slegs 15% van studente in die hoër onderwys hul studie suksesvol. Hierdie syfer is heelwat laer as die internasionale norm van 25% vir studente binne ’n driejaargraadkursus in kontakonderwys. Die uitdaging vir universiteite is om ’n hoër deurvoersyfer te verseker. Hierdie studie is daarop gemik om ’n potensiële oplossing vir een van die fasette van die bestaande uitdaging te ondersoek. Een inisiatief is die akademiese-leesbegripprogram Leesnet, wat in 2010 op KSUT, Wellington-kampus, geïmplementeer is. Dit is ’n leesbegripstrategieprogram wat ten doel het om die algemene akademiese prestasie in alle vakinhoude te bevorder. Die doel van hierdie navorsingstudie was om die aard en mate van oordrag van leesbegripstrategieë binne Leesnet na ander akademiese vakke te verken en te beskryf.
Transfer of reading comprehension strategies at university level
The purpose of the research on which this article is based is to address the necessity for reading comprehension development in higher education. According to the White Paper for Post-School Education and Training Act (2013), only 15 percent of students in higher education complete their studies successfully. This is well below the international standard of 25 percent for students within a three-year degree course in contact education (residential education). The challenge facing universities is to ensure a higher throughput rate. This study aimed to investigate a potential solution to one of the facets of this challenge. One such an initiative is Leesnet, an academic reading comprehension programme which has been implemented within the Cape Peninsula University of Technology (CPUT), Wellington campus, since 2010. Leesnet is a reading comprehension strategy programme which aims to promote general academic performance in all content areas. The purpose of this research study was to explore and describe the nature and extent of transfer of reading comprehension strategies from Leesnet to one of the content areas in the curriculum, namely geography.
Wat is fout met Suid-Afrikaanse skole? Geheelbeeld van, en leemte in die navorsing oor skoolleierskap as sleutelfaktor
Authors: Charl Wolhuter and Hannes van der Walt
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 463 –485 (2018)
Die doel van hierdie artikel is eerstens om ’n omskrywing te gee van die begrippe goeie skole en swak skole en tweedens, om ’n evaluering binne ’n omvattende teoretiese raamwerk te doen van die huidige stand van die Suid-Afrikaanse onderwysstelsel. Om hierdie oogmerke te bereik is ’n teoretiese raamwerk (konstruk) oor onderwysgehalte gebou, wat onder meer insluit die komponente van die onderwysstelsel en die faktore wat gehalte bepaal. Die huidige stand van die Suid-Afrikaanse onderwysstelsel word daarna aan die hand van hierdie raamwerk beoordeel. Gegewe die groot aantal faktore wat betrokke is en die probleme daaraan verbonde om verskeie van hierdie veranderlikes te meet, bly dit ’n uitdaging om presies te identifiseer wat met baie Suid-Afrikaanse skole fout is. Wat wel duidelik is, is dat hoewel daar in Suid-Afrika ’n betreklik groot bedrag geld in die onderwys belê word, die opbrengs daarop in verhouding laag is. Redes vir hierdie swak opbrengs, en dus vir die lae gehalte van onderwys, sluit ’n swak administratiewe struktuur en fisiese infrastruktuur in, terwyl die inset en (ten minste in sommige gevalle) die opleiding en bevoegdheid van onderwysers, asook die inset van leerders, tekortskiet. Verder bevind skole in Suid-Afrika hulle in ’n samelewingskonteks wat in vele opsigte die verwerkliking van goeiegehalte-onderwys bemoeilik. Ten spyte daarvan dat skole uitgelewer is aan die werklikhede van die onderwysstelsel en hulle nie die samelewingskonteks kan verander nie, kan die leierskap van skoolhoofde ’n faktor wees in die bepaling van die gehalte van die onderwys wat in ’n bepaalde skool plaasvind.
What is wrong with South African schools? A comprehensive picture of, and the lacuna in the research on, school leadership as a pivotal factor
The aim of the research that resulted in this article was, firstly, to clarify the concepts good schools and poor schools, and secondly, to draft a theoretical framework for a comprehensive assessment of the current South African education system. To answer the question as to what constitutes a "good school" and what causes a school to be regarded as a "poor school", a theoretical framework was built, based on Wolhuter’s (2004) explication of the term quality of education.
Good and poor with respect to schools and regarding a national education system in general can be seen as evaluations pertaining to quality. Quality, particularly quality with respect to schools or education in general, is a term that defies a simple, one-line definition. Bergmann (1996) suggests that, rather than attempting to define the concept quality of education, it might be more meaningful to identify the various components that constitute quality. In his elaboration on Bergmann’s (1996) model, Wolhuter (2014) consequently identified the following four components of quality with respect to education: input, process, output, and product quality
Vonnisbespreking : die reg op privaatheid en outonomie Prince v Minister of Justice and Constitutional Development 2017 4 SA 299 (WCC);  2 All SA 864 (WCC)
Author Johann Neethling
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 486 –495 (2018)
The right to privacy and autonomy
The decision of Davis J in Prince followed in the footsteps of the Constitutional Court which extended the constitutional right to privacy in section 14 of the Constitution to so-called ―substantive or personal autonomy privacy rights‖ that enable persons to take decisions about private matters such as their families, houses and sexual activities, and execute them. In this case the court held that to the extent that legislation prohibits the use of cannabis by an adult in private dwellings where the possession, purchase or cultivation of cannabis is for personal consumption by an adult, such statutory prohibition constitutes an unconstitutional limitation of the right to privacy, and should therefore be amended.
Vonnisbespreking: Sorgsaamheidsplig van ouers teenoor kinders Stedall v Aspeling 2018 2 SA 75 (HHA)
Authors: Johann Neethling and Johan Potgieter
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 496 –506 (2018)
Parents’ duty of care towards children
In Stedall the court dealt primarily with the question whether parents or inhabitants of premises where a dangerous situation such as the presence of a swimming pool or fishpond exists are responsible for the safety of children. However, before considering it, Leach JA discussed the approach in our law to the wrongfulness of an omission.
Regulering van Nulgradering-Internetdienste in Suid-Afrika : quo vadis?
Author Barrie Gordon
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 15, pp 507 –531 (2018)
Nulgradering van Internetdienste (zero rating) is ‘n moderne gebruik waar Internetdiens-verskaffers (IDV‘s) ‘n Internettoegangspakket só struktureer dat sekere data teen ‘n nulkoers bereken word. Dit het die gevolg dat die gebruiker nie vir daardie data hoef te betaal nie. Hierdie praktyk maak natuurlik sin slegs wanneer daar ‘n maandelikse databeperking van ‘n spesifieke grootte (data cap) ter sprake is. Ongelukkig hou nulgradering nie slegs voordele vir gebruikers in nie, maar daar is heelwat nadelige gevolge wanneer ‘n IDV nulgradeer. Hierdie artikel stel eerstens nulgradering binne die konteks van netwerkneutraliteit bekend, en bespreek dan hoe twee state, naamlik Kanada en Nederland, te werk gegaan het om hulle eie telekommunikasiewese teen die nadelige gevolge van nulgradering te beskerm. Dit kan sinvolle lesse inhou vir Suid-Afrika, wat nog geensins gepoog het om nulgradering te reguleer nie.
Regulating of Zero-Rating of Internet Services in South Africa: quo vadis?
Zero rating of Internet services is a modern practice whereby Internet Service Providers (ISPs) structure an Internet access package in such a way that certain data is calculated at zero rates. As a result, the user does not have to pay for that data. Of course, this practice makes sense only when the user is subject to a monthly or specific size data cap. While the practice of zero rating may benefit users in the short term by saving data costs, it also has very adverse effects for the entire industry in the long run.