Daar was twee subspesies, naamlik die Suidelike witrenoster en Noordelike witrenoster. Die suidelike subspesie is in die 20ste eeu feitlik uitgewis deur stroping, maar het teen eeuwisseling tot om en by 20 000 diere herstel. Hul getalle het weens hernude stroping egter met 15% gedaal. Daar was aan die einde van 2010 'n beraamde 20 170 individue, en teen 2020 tussen 17 212 en 18 915 volgens Save the Rhino. Die Noordelike witrenoster word as waarskynlik uitgestorwe beskou.
Die noordelike subspesie het waarskynlik slegs enkele individuele renosters oor. Vier daarvan is in 'n natuurreservaat in Kenia. Daar is berigte van 'n paar moontlike Noordelike witrenosters in 'n afgeleë deel van Suid-Soedan, alhoewel dit nog nie bevestig is nie. In April 2003 was daar nog 30 renosters in die Garamba Nasionale Park in die Demokratiese Republiek van die Kongo. Hulle aantalle het egter vinnig afgeneem na 'n groot toename in stroping. In 2006 is daar nog vier van hulle gesien, maar in die jare daarna is daar geen tekens gekry dat daar nog renosters in die gebied is nie. Daarom word dié bevolking beskou as uitgesterf.
'n Volwasse witrenoster het gemiddeld 'n massa van 2 000 – 2 400 kg (bulle) en 1 400 – 1 600 (koeie). Hy het 'n skofhoogte van 1,8 m. Sy voorste horing kan tot 158 cm lank word en sy tweede horing tot 56 cm. As die witrenoster begin storm, kan hy 'n spoed van 40 km/h behaal.
↑ Emslie, R. (2012). ""Ceratotherium simum"". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2014.2. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 2014-09-09. AS1-onderhoud: ref=harv (link)
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Witrenoster&oldid=2149279"
Last edited on 6 Maart 2020, at 15:41