Desember | 2018 | Bodemklippe
Posted on Desember 29, 2018 by Ansophie Joubert
Die ritme van die natuur en die sekerheid van die seisoene is altyd vir my ‘n bron van inspirasie. Daar is soveel in wat ons beleef op ‘n daaglikse basis wat ons aanspoor om elke woord van die Woord van God te glo. Ek het al soveel maal Genesis 8:22 aangehaal ek is seker elke Bodemklipvriend ken dit al “van buite” soos die ou mense gesê het. Die taal het ‘n ritme net soos die betekenis van die woorde.
“So lank as die aarde bly bestaan,
sal saaityd en oestyd nie ophou nie,
ook nie koue en hitte,
somer en winter,
dag en nag nie.”
Elke mens wat in die kille greep van winter vasgevang is, weet verseker een of ander tyd draai die seisoen en is daar verligting. Soveel sielkundiges en beraders vind ‘n simboliese gelykenis van ‘n lewe in die seisoene van die jaar.
Ons lewe is nie konstant nie en dit is soms moeilik om die tekens van lente in die winter te sien, maar dit is ALTYD daar. Dit vereis ‘n naby kyk om te sien dat die botseltjie van elke blaartjie in die koudste en donkerste dae van die winter gereed sit om, ongesiens deur meeste, te ontvou en die draai van nog ‘n seisoen te aktiveer. Ons ken mos die tekens van lente. Die bome kry eers net so ‘n groen skynsel – ‘n ligte groen, ‘n nuwe groen. Daarna word dit ‘n dieper en duideliker kleur.
Gewoonlik met die draai van die kalenderjaar sit hierdie mensgemaakte telling van tyd en seisoen ons in die middel van winter in die noordelike halfrond en somer in die suidelike halfrond. Die eerste dag van ‘n nuwe jaar is òf baie koud òf baie warm en dis moeilik om die draai van die seisoen te visualiseer. Dit is presies soos ons verbeeldingsoefening van geloof, wat met hoop en ‘n vaste vertroue die bewys word van dit wat ons nie sien nie. (Hebreërs 11:1)
Die visuele en atmosferiese ervaring van ‘n seisoen terwyl die teenoorgestelde werklikheid is, is ‘n uitdaging. Soms is dit presies wat die Here van ons verwag.
Die goue draad van simboliese leerervarings is een van die kosbaarhede van die Woord. Ons weet daar was drie elemente in die Verbondsark wat in die Allerheiligste in die Tabernakel gestaan het. Dit was goue bak met manna wat nooit vrot geword het nie, die kliptafels waarop die wet neergeskryf is en die staf van Aäron wat in een dag gebot, gebloei en vrug gedra het.
Ons het nou net die seisoene bespreek. In die winter is die botsel gereed, maar dis baie maande voordat die blaartjie uitstoot en dan neem dit minstens nog ‘n paar weke voordat die vrug vorm. Dis eers ‘n paar weke daarna dat die vrug reg is vir die oes.
Aäron se staf was ‘n droeë stuk hout. ‘n Staf was ‘n wandelstok, ‘n instrument om skape aan te keer en dalk ‘n skaap se poot te haak wat oor ‘n afgrond wil stort of wegdwaal. Dit was ‘n bekende en geliefde bykomstigheid vir enige man in daardie tyd. Dink maar aan Dawid in Psalm 23 wat skryf dat God se stok en staf hom vertroos. Jesus beskryf homself as die goeie Herder, een van die sewe EK IS-stellings in Johannes se Evangelie.
Hierdie dooie stuk hout kry goddellike lewe en stoot oornag ‘n vrug uit. Die vrugdraende “kierie” soos die NAB (Nuwe Afrikaanse Bybel) dit noem, is ‘n teken vir die Israeliete van God se keuse oor die stam van Levi as die priesters vir die volk.
Toe Moses die volgende môre by die tent met die getuienis kom, was daar botsels aan die kierie van Aäron, wat daar was vir die stam Levi. Trouens, daar was nie net botsels aan nie, daar was ook bloeisels en dit het selfs ryp amandels gedra. (Numeri 17:8)
Baie eeue later lees ons van die amandeltak in Jeremia 1. Die skrif was vir my ‘n lewenslyn in ‘n baie donker tyd. Dit was God se bemoediging aan my dat Hy nie my gebede of Sy beloftes aan my vergeet het nie.
Die woord van die Here het tot my gekom: Wat sien jy, Jeremia? Ek het geantwoord: “Ek sien ‘n amandeltak.”
Die Here het geantwoord: Jy het reg gesien. Ek staan gereed om te doen wat Ek gesê het.
Die Hebreeuse woord vir “amandeltak” herinner aan die woord vir “gereed staan”.
Die volle impak van die kragtige simboliek van die amandeltak is nog meer duidelik in die Amplified vertaling.
Die amandelbloeisel bloei eerste, reeds in laat winter. Dit kondig die lente aan. Dit is net soos toe God in die tyd van Daniël die ballingskap met ‘n paar jaar verkort het. Hy sny die winter kort. Die simbool van God in aksie – gereed om Sy beloftes te vervul en aan jou waar te maak – is die eerste bloeisel van die seisoen, wanneer niks anders soos lente lyk nie.
Hoe gaan jy 2019 binne? Dit is menslik onmoontlik om die toekoms te ken. Ons antwoord vir die onsekerheid in die toekoms is HOOP. Dit is die vaste vertroue om in geloof God se aksie te verwag en die bewys daarvan in die amandelbloeisel te ervaar wanneer niks lyk asof dit gaan uitwerk.
Hoe weet jy dat God vir jou sal optree? Dit is die kern van God se belofte van die vroegste tye af.
Lees en HOOR die gedruis van oorvloed.
Die HERE het sy heilige arm ontblootvoor die oë van al die nasies, en al die eindes van die aarde sal sien die heil van onse God. (Jesaja 52:10, OAB)
Om jou arm te ontbloot, beteken om jou moue op te rol. Dit dui aan dat jy gereed maak om te werk. God sit gereed om in te gryp in jou lewe en 2019 as die genadejaar van sy groot werk in jou lewe aan te kondig.
’n PSALM. Sing tot eer van die HERE ’n nuwe lied, want Hy het wonders gedoen; sy regterhand en sy heilige arm het Hom gehelp.
Die Here het sy oorwinning bekend gemaak, aan die nasies het Hy sy reddingsdade geopenbaar.
Aan die huis van Israel het Hy sy liefde en sy trou herbevestig; die hele wêreld het gesien dat ons God die oorwinning behaal het. (Psalms 98:1-3, OAB en NAB)
In hierdie eerste dae van 2019 bevestig die Here sy liefde en trou aan ons. Dit is werklik iets om oor te dans.
Kom ons gaan die Nuwejaar in op ‘n huppelstap van vreugde oor die uitkoms en voorsiening van 2019.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized	Tagged hoop,Nuwejaar,toekoms,wonderwerke
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized	Tagged hoor,Kersfees,Narnia,oorvloed
Posted on Desember 4, 2018 by Ansophie Joubert
‘n Mens sou eerstehandse kennis van die Galilese vissermanne moes hê om hierdie storie te skryf. Die vangs wat hier beskryf word, het dikwels op die meer plaasgevind. Die manne met nette op die bote het staatgemaak op iemand op die wal wat effens hoër geplaas is om die skole visse te sien beweeg. Hy het dan met handtekens of ‘n klok die bote gelei. Jesus het daadie dag hierdie funksie vervul.
Mense herken Jesus as Hy homself aan hulle openbaar. Miskien was die grys van dagbreek nog te donker om Hom duidelik te sien. Liefde het egter deur die grysheid gedring en Johannes het gesien en gepraat. Petrus het gesien en gehardloop. Hy het net ‘n lendedoek gedra, soos alle vissermanne as hulle in die water en om die meer besig was. Hy het sy bokleed aangetrek. Om iemand te groet was ‘n heilige handeling en hy het homself aangetrek vir die geleentheid.
Hierdie hoofstuk is duidelik bygevoeg om die werklikheid van die opstanding te beklemtoon. Baie sou sê dat Jesus se verskynings net visioene van die dissipels kon wees, selfs hallusinasies. Die Evangelies benadruk dat Jesus na die opstanding ‘n persoon was.
Dit was onwaarskynlik dat ‘n hallusinasie daar op die strand ‘n vis sal braai om met sy vriende te deel. Die graf was leeg en Jesus het die wonde in Sy hande en sy gehad om dit te bewys. Jesus dring daarop aan dat hulle aan Hom raak om die werklikheid van die waarheid by hulle te laat insink.
Jesus het die dood oorwin. Hy het seker gemaak dat hulle nie twyfel nie.
Johannes noem die getal visse vir ‘n rede. ‘n Vangs van 153 visse moes onder die vissers verdeel word. Dit was ‘n besondere groot vangs, maar daar is simboliek in die getal.
Volgens die syfer-simboliek van die antieke wêreld het honderd die volheid van die kudde uitgebeeld (Matteus 18:12). Die goeie saad in vrugbare grond het honderdvoudig oes opgelewer. Die getal vyftig het die orrblyfsel van die Jode aangedui en drie is vir die Drie-eenheid wat alles moontlik maak.
Die net is die kerk met geen uitsluiting en geen verwerping. Dit is altyd groot genoeg vir almal. Die kerk moet soos Jesus alle mense innooi.
Petrus het Jesus drie maal verloën. Jesus gee aan hom die geleentheid om drie maal sy liefde vir Jesus te bevestig. Jesus het sekerlik besef dat Petrus vol skuld en skande was. Hy lei Petrus na die plek waar liefde die onderwerp is en nie die verwonding van nederlaag nie.
Met elke verklaring van liefde, het Petrus ‘n taak ontvang. Sy verklarings moes hom toerus vir sy taak in die kerk. Liefde is ‘n voorreg maar ook ‘n verantwoordelikheid. Aan die einde van sy lewe het hy ook aan ‘n kruis gesterf. Hy is onderstebo gekruisig omdat hy nie waardig gevoel het om dieselfde manier as Jesus te sterf nie. Dit is merkwaardig dat die Romeine aan sy versoek voldoen het. Die durf en dapperheid van Petrus se teregstelling staan in sterk kontras met sy nederlaag in die binnehof van die Hoë Priester se huis. Die aanraking van die vuur van die Heilige Gees op Pinskterdag het hom sodanig bekragtig om sy taak te vervul.
Petrus se rol in die vroeë kerk was gevestig. Hy was ‘n herder en het die volk van Jesus innig liefgehad.
Jesus vra: : Petus agapé jy My? Petrus antwoord: Here ek phileo jou.
Agapé is die onvoorwaardelike, onbegryplike liefde van God vir die mens.
Dit word gedefinieer as onvoorwaardelike gewillige liefde wat kom uit ‘n besluit en nie ‘n gevoel, affiniteit of chemiese aangetrokkenheid nie. Die woord omvat ‘n onomkeerbare goedgesindheid en ‘n allesomvattende welwillendheid. Agapé soek altyd die hoogste goed vir ons medemens. Dit is ‘n woord wat amper eksklusief aan die Christelike letterkunde behoort. Buite die Nuwe Testament is dit onbekend. Dit is asof die woord in Grieks bestaan het om te wag totdat Jesus inhoud daaraan kon gee.
God het onvoorwaardelik lief. Jesus aan die kruis het God se liefde in die mees ondeurgronde wyse ooit bewys.
Petrus het besef dat hy nie in staat is om so lief te hê nie. Sy onsekerheid is in die woord phileo wat broederlike liefde beteken.
Die tweede keer vra Jesus: Petus agapé jy My? Petrus antwoord: Here ek phileo jou.
Die derde maal vra Jesus: Petus agapé jy My? Petrus antwoord: Here, jy weet alle dinge. Jy weet ek phileo jou.
Petrus erken sy gebrekkige liefde in waarheid. Hy weet daar is geen waarde in voorgee nie. Jesus ken sy hart.
Mens kan amper die rou hart tot hart kommunikasie ervaar. Petrus is vergewe en herstel. Sy verhouding met Jesus is vasgemessel in die woorde van liefde uit die mond van Jesus self. Jesus plaas die las van liefde vir die kerk op Petrus en op Pinksterdag word hy toegerus met wat nodig is om dit uit te leef in ‘n kragtige bediening. Hy weet Petrus het op ‘n diep vlak verander. Jesus weet hoe lief Petrus hom het.
In die volgende gedeelte (20:20-24) sê Johannes iets oor die woorde wat van hom gespreek is. Petrus is dadelik bekommerd oor sy mede-dissipels en Johannes was nog jonk. Sommige kommentatore meen dat Johannes maar 15 of 16 jaar oud was toe hy Jesus ontmoet het. Jesus maak Petrus gerus oor sy broers en verseker hom dat Hy sal sorg.
Johannes is die oggetuie van al hierdie dinge. Hy het in sy oudag daar in Efese alles opgeskryf. Hy was die een wat na Maria gekyk het.
Die Christendom is geseël in ondervinding. ‘n Ontmoeting met Jesus is die fondament van ‘n Christelike lewe.
Jesus sê hier dat ons nie moet bekommer oor die taak wat aan iemand anders opgelê word nie. Ons volg Hom en doen wat Hy van ons vra. Jesus is die volmaakte Herder oor ons almal. Hy sal ons bediening bestuur. As ons soos iemand anders wil wees, wag daar teleurstelling en nederlaag. Ons kan nie die hele kerk beheer nie. Ons kan net doen wat die Heilige Gees aan ons kommunikeer om te doen.
Jesus is sonder beperking. Sy opstanding is die werklikheid. Sy kerk is universeel. Niemand ding mee binne die Koninkryk nie. Petrus is die herder en Johannes die getuie.
Johannes dink aan die glans en glorie van Jesus en weet dat dit wat hy skryf net ‘n effense afskynsel van die werklikheid is. Die wêreld kan nooit werklik die volheid van Jesus begryp nie.
Wanneer jy dink jy weet, weet dat Hy soveel meer is.
Ons denke en boeke faal vreeslik as ons die oorweldigende onbeskryflike moet beskryf.
Hiermee kom ons aan die einde van die studie van Johannes.
Ek dank die Here vir Sy kragtige woord en glo dat hierdie studie altyd ‘n inspirasie tot meer en meer sal wees.
Volgende keer – iets oor Kersfees.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized	Tagged Johannes 21,liefde,Petrus