Gaby Deslys, van musieksaal tot bioskoop - Verskeie
Gaby Deslys, van musieksaal tot bioskoop
Die God van kans, film deur Henri Pouctal.
Titel: Die God van kans, film deur Henri Pouctal.
Afmetings: Hoogte 16 - Breedte 22
Tegniek en ander aanduidings: Gelatien-silwer druk, skrywersafdruk In 'n tuin voor 'n groot mandjie blomme lees 'n vrou 'n brief in die teenwoordigheid van 'n bediende: Gaby Deslys
Kontak kopiereg: © Ministerie van Kultuur - Médiathèque du Patrimoine, Dist. RMN-Grand Palais / fotograaf onbekende webwerf
Prentverwysing: 07-533014 / 0602t00028
© Ministerie van Kultuur - Médiathèque du Patrimoine, Dist. RMN-Grand Palais / Onbekende fotograaf
Afmetings: Hoogte 18 - Breedte 24
Tegniek en ander aanduidings: Gelatien-silwer druk, skrywersdruk
Prentverwysing: 07-533019 / 0602t00033
Fotografie in diens van nuwe uitvoerende kunste
Die opkoms van fotografie het gepaard gegaan met die XIXe eeu die sukses van nuwe vorme van hoofstroomvermaak, soos musieksale en films, en dra by tot die gewildheid van kunstenaars. Benewens die portrette wat vir poskaarte gemaak is, is daar foto's wat tydens optredes en verfilming geneem is.
Die Franse musieksaal het sy roem te danke aan Gaby Deslys, wat die skakel tussen die Belle Époque en die Roaring Twenties verteenwoordig. Sy is op 4 November 1881 in Marseille gebore in 'n burgerlike gesin en studeer klavier en sang, maar weier om aan die destydse sosiale konvensies te voldoen. Soos ander vroue van destyds soos Liane de Pougy of Émilienne d'Alençon, het sy besluit om haarself deur die teater te bevry. Sy besef haar perke, maar ook haar eklektisisme, wat haar die musieksaal laat kies: 'Ek het gevoel dat ek nooit 'n tragedie of aktrise sal wees nie [...] My genre was 'n soort slaai van genres wat geen plek in die klassieke teater gehad het nie. Daarom het ek my moontlikhede bereken, en my gesonde verstand het my aangespoor om van die teater af weg te gaan om na die musieksaal te gaan ".
Gabrielle begin onder die naam Gaby D'Elys, voordat sy Gaby Deslys word. Sy toon 'n ware passie vir die teater en skroom nie vir die moegheid van repetisies nie, wat Colette in 1913 beskryf Die agterkant van die musieksaal (1913). In 1906, nadat sy op die Olympia geseëvier het, behaal sy groot sukses in Londen. Soos die Belle Otero, kan sy die status van 'n outentieke teaterkunstenaar opeis en staan ​​dit as die verpersoonliking van die Franse sjarme in Europa en die Verenigde State. Dit het in 1918 in Krul, 'n film deur René Hervil en Henri Mercanton en in 1919 in Die God van kans, film deur Henri Pouctal, een van die aktiefste regisseurs van die tydperk.
Portret van 'n skoonheid van die tyd
Die God van kans bevat Gaby Deslys, Félix Oudart, Georges Tréville en Harry Pilcer, Gaby se maat op die musieksaal en in die lewe. Die film, vervaardig deur die Eclipse Company, neem die titel van 'n beeldjie wat 'n ryk Amerikaner, Harry Duncan (Pilcer), gee aan die pragtige Gaby, vrou van 'n finansieel slegte posisie. Die eerste opname toon 'n toneel uit die film, in 'n tipiese situasie van eenduidige komedies: die pragtige protagonis, wat in die tuin van haar welgestelde huis staan, lees 'n brief onder die blik van 'n bediende. Die aanwesigheid van poue, 'n embleem van skoonheid en kookkuns, getuig van die elegansie van die omgewing. Die tweede foto toon 'n voorgrond van Gaby Deslys in profiel. Die aktrise vertoon 'n oënskynlik deurmekaar engelhaarblond en 'n sluier van hartseer op haar gesig as 'n kind wat in werklikheid veertig is. Gaby se skoonheid en varsheid word deur 'n vaardige grimering gehandhaaf, maar die mans, verblind deur die sjarme wat die aktrise afgee, wil nie haar geheim ontsluit nie. 'Ek het Gaby Deslys nog nooit van nature gesien nie. Maar ek het soveel foto's van haar gesien dat ek nie meer wil weet nie. […] Sy is grasie en elegansie en skoonheid. Sy is verleiding. Sy is die vrou ", skryf André Negis. Die vrou van manlike drome kombineer onskuld en onheil: deur haar kinderagtige en ondeunde voorkoms beliggaam Gaby Deslys hierdie onmoontlike paar.
'N Kunstenaar wat pas by die vermaaklikheidsbedryf
Die filmloopbaan van Gaby Deslys eindig skaars, want die aktrise sterf kort na die vrystelling van Pouctal se film. 1er Desember 1919, uitgenooi deur Léon Volterra na die Théâtre de Paris by die generaal Mal Maagd, Gaby, wat die koue trotseer, spog met haar beroemde neklyn versier met die juwele wat koning Manuel II bied en word ernstig siek. 'N etterige pleuritis is gediagnoseer en sy sterf twee maande later, op 11 Februarie 1920. Kort tevore het haar mededinger Liane de Pougy in haar opgemerk. Notaboeke : "Sy lot sal hom dalk oudergewoonte spaar, hierdie toevlug vir aktrises wat lyk soos 'n begrafnis". Maurice Sachs eggo hom: "Gaby Deslys is dood. Sarah Bernhardt weer op die verhoog in Athalie : 'n baie ou dame, kreupel, afgeleef, uitgeput, wat nog steeds wil wys. Grusame skouspel ". Die dag van sy begrafnis in Marseille, Die God van kans word in Parys vertoon. Ondanks haar voorkoms van die eeu, is Gaby Deslys 'n model van moderniteit vir vroue wat in die vroeë twintigste eeu optree.e eeu, waarop dit die belangrikheid toon om altyd tred te hou met die vermaaklikheidsbedryf. 'In hierdie geseënde, gelukkige sorgvrye era, toe vroue nog grisette siele gehad het, het Gaby koel kop gehou. Dit lyk nie of sy hart of sy sintuie baie hard praat nie. Sy was haar tyd vooruit, en miskien is dit een van die redes vir haar sukses, 'skryf Jacques-Charles.
Gaan na die webwerf vir meer inligting oor die tegniek van die silwerbromiedgelatientoets Arago, die portaal vir fotografie
CHARLES, Jacques, Van Gaby Deslys tot Mistinguett, Parys, Gallimard, 1933. CHARLES, Jacques, Honderd jaar musieksaal: algemene geskiedenis van musieksaal, van sy oorsprong tot vandag in Groot-Brittanje, Frankryk en die VSA, Parys, Jeheber, 1956. FESCHOTTE, Jacques, Geskiedenis van die musieksaal, Parys, PUF, 1965. MANNONI, Laurent, Die groot kuns van lig en skaduwee. Biografiese argeologie, Parys, Nathan, 1994. SADOUL, Georges, Algemene geskiedenis van teater, Parys, Denoël, 1984. SIRKIS, Jean-Jacques, Die Deslys-jare, Marseille, Éditions Jeanne Laffitte, 1990. Gabby Deslys sing Filomene, deur Henri Christiné, en Alles in pienk!, deur Vincent Scotto / William Burtey / Lucien Boyer (1910)