Jou voël se handves van gesondheid - Algemene - 2022
Jou voël se handves van gesondheid
Selfs die mees gesonde voël kan versteekte siektes bevat, en laboratoriumtoetse is die beste manier om uit te vind hoe gesond u voël is. Sommige prosedures gee inligting oor die algemene toestand van die dier; ander is meer spesifiek. Dit is belangrik dat u veearts alle belangrike aspekte van u voëlgesondheid evalueer.
As die toetse slegs die geïsoleerde probleem ondersoek, kan 'n onderliggende en moontlik meer ernstige siekte oor die hoof gesien word. Hier is 'n idee van die toetse wat u veearts kan doen as u u voël inruim vir 'n fisieke liggaam.
Kontroleer die immuunstelsel
Die enkele belangrikste toets vir byna alle voëlpasiënte is die volledige bloedtelling, of CBC. Die toets word in verskillende dele verdeel, waarin die aktiwiteit van sekere dele van die immuunstelsel uiteengesit word en inligting oor bloedtoestande gegee word. Die toets kan baie soorte infeksies, bloedarmoede, parasitisme en ander toestande ontbloot, selfs as 'n voël heeltemal normaal lyk.
Elektroforese (EPH, SPE) is 'n toets wat 'n ander deel van die immuunstelsel ondersoek, wat proteïene in die bloed meet en inligting gee oor sekere immuunrespons. Veranderings in spesifieke proteïene dui op die aanwesigheid van sekere fisiologiese of patologiese prosesse, en die toets kan baie toestande openbaar wat andersins onopgemerk sou wees. Dit dien ook om die diagnoses wat deur ander toetse geopenbaar is, sterk te ondersteun of te weerspreek. Chlamydiose, 'n bakteriële infeksie, is een siekte waarin die EPH geweldig help met die vasstelling van 'n diagnose.
'N Kykie na die lewer
Aangesien die lewer meestal betrokke is by aansteeklike en metaboliese siektes, is twee toetse baie nuttig in die voëlvierprofiel. Die AST (ook SGOT genoem) is 'n maatstaf vir lewerskade (en spier), terwyl die galsuurtoets die lewerfunksie beoordeel. Albei is nodig om die siekte vas te stel, aangesien 'n beskadigde lewer steeds bevredigend kan funksioneer en 'n lewer disfunksioneel is, maar nie skade toon nie. Baie siektes, soos virale infeksies en Chlamydiose, beskadig die lewer, terwyl ander afwykings, soos wanvoeding, die lewerfunksie beïnvloed.
Verskeie faktore kan die diagnose bemoeilik, en verskillende toetse kan nodig wees om die oorsaak van 'n probleem te bepaal. Omdat spierskade byvoorbeeld die resultate van die AST kan beïnvloed, word 'n toets vir 'n ander biochemiese - bekend as CK (of CPK) - gebruik om vas te stel waarom AST verhoog word. CK (of CPK) word vrygestel deur beskadigde spiere en senuwees. Dus, as 'n AST alleen verhoog word, is die oorsaak van die probleem waarskynlik die lewer; as die AST en CK beide verhewe is, is die bron waarskynlik spierwit. As die CK alleen verhoog is, is die bron waarskynlik senuweeweefsel. Let daarop dat dit 'n vereenvoudiging is en dat daar ook probleme met kombinasie voorkom, wat 'n diagnose verder bemoeilik.
Daar is geen bloedtoets wat nierskade direk beoordeel nie, maar die uriensuurtoets meet 'n indirekte nierfunksie. Baie keer word subtiele nierskade nie erken voordat soveel skade aangerig is dat die funksie in die gedrang kom nie. As gevolg hiervan impliseer die meeste abnormale uriensuur bevindings baie ernstige - soms terminale - siektes. 'N Urienontleding kan in vroeë stadiums bewys lewer van niersiekte; tegniese vaardighede is egter nodig om diagnostiese inligting uit voël urinemonsters te onttrek, omdat die urine gewoonlik met ontlasting gemeng word.
Bloedkalsiumvlakke kan aspekte van die voël se dieet, vitamienstatus, veeteelt en voortplantingstatus by wyfies openbaar. Byvoorbeeld, 'n lae kalsiumvlak in 'n Afrika-grys beteken dat die voël nie blootgestel word aan genoeg natuurlike sonlig nie.
Bloedglukose (bloedsuiker) neem matig toe met stres en aansienlik in diabetes. Krities lae bloedglukose is gewoonlik 'n ernstige teken en die dood is dikwels nader.
Toetsing vir parasiete
Ontleding van die druppeltjies van 'n voël verskaf verskillende grade van inligting. Toetse wat tans gebruik word om na parasiete, abnormale bakterieë en giste te kyk, is baie subjektief. Die bakteriekultuur- en sensitiwiteitstoets bied 'n meer akkurate beeld van die mikrobiologiese populasie in die spysverteringskanaal van die voël, maar baie inligting is nodig om dit te interpreteer. Negatiewe bevindings met enige van hierdie toetse skakel nie die moontlikheid van die toestande waarvoor hulle skerm, definitief uit nie. Die afwesigheid van parasiete in 'n ontlastingmonster waarborg byvoorbeeld nie dat die pasiënt parasietvry is nie; Ander toetse soos die CBC kan egter parasiete voorstel en verdere ondersoek regverdig.
Psittacosis, polyoma-virus infeksie, en psittacine bek- en veersiekte kan spesifiek vir meer as een toets getoets word. Alhoewel die meeste van hierdie toetse wettig is, het hulle almal dieselfde probleem: nóg positiewe of negatiewe bevindings is 100 persent akkuraat. Alle bevindings moet ondersteun word met toepaslike kliniese en laboratoriumdata. Sonder verskillende soorte data om 'n volledige prentjie te illustreer, kan enige bevindings misleidend wees.
Daar is baie ander toetse om die gesondheid van troeteldiervoëls te ondersoek. Ondervinding is die beste gids om te weet watter toetse geskik is in 'n gegewe situasie.