Vroeër die jaar doen ek weer een van die drome waarvoor ek so lief is, hierdie keer vir ‘n 10 jarige mannetjie van Durban. Hy en sy ma is die hele naweek hierso, en ek kry die Sondag om hulle te entertain met onder andere Tafelberg, World of Birds en Scratch Patch. Ek kry ook die versoek dat hulle graag wil kerk toe gaan die oggend, en dat hulle Katoliek is.
Na die diens is ons deur Tafelberg toe, die genuine ene, nie die meubel plek nie. En nadat die 10 jarige eers die dames agter die toonbank opgechat het, is ons op met die karretjie. Nou om agter ‘n kind aan te hardloop onder normale omstandighede kan uitputtend wees. Probeer dit bo-op ‘n berg, waar die moontlikheid bestaan dat hy kan afval! Ek het nie geweet ek is nog so rats nie, want as hy net kyk vir die afgrond, is ek al klaar daar, besig om teen woeste winde en my eie vrees vir hoogtes te baklei!
Laaste op die lys was Scratch Patch. Die outjie het nou in die gewoonte gekom om my hand vas te hou. Met die gevolg dat ek nie meer stap nie, maar letterlik orals heen hardloop, met sy ma wat op een of ander wonderbaarlike manier byhou! Ek het vir hom ‘n sakkie gekoop vir die klippies, maar toe ek weer sien, toe sit hy met 3. Dis toe wat ek agterkom hy help sommer 2 klein kindertjies om hulle sakkies vol te maak! En hulle het nie eers gevra nie!
Ek het na ‘n kuiertjie saam met ‘n paar vriende, op ‘n beskaafde tyd in my bed geklim, soos gewoonlik op ‘n Saterdagaand. Salig! En toe word my slaap onderbreek met die Nokia kenwysie. En die wekker in die hoek wys 3:02am.
Ek antwoord en word begroet met ‘n baie vrolike “goeie môre!”, gevolg deur ‘n “wat maak jy?”. Ek is so verlig dat niks fout is nie, dat ek ewe grappig terug antwoord dat ek besig is om te hekel! Ek blyk heel skerp te wees so vroeg in die oggend!
Ek probeer net om my asemhaling te beheer, en die kar weer aan die gang te kry, en ry die 10 meter aan tot by die Engen, waar my lang vriend en sy kort maat staan en wag. My vriend maak die passasiers deur oop, gee my een kyk, en snap gelukkig wat aangaan! Hy draai na die lang ou in die sitplek met ‘n “wat maak jy in my &$%# seat”. En blitsig spring die ou terug na die agterste sitplek.
Die pret het sommer op die eerste vlug begin, toe ek gou agterkom dat ek nie in hierdie klein spasie gaan kan slaap nie. Jislaaik, ek kan nie eers ordentlik sit nie! Die fliek wat wys is Invictus, en ek se vir ons CEO (wat saamgegaan het) dat dit nou ‘n fliek is om te kyk vir alle Suid Afrikaners. Ek het dit reeds gesien, so hou my besig met leeswerk en musiek. So 3/4 in die fliek in, nogals op ‘n hoogtepunt, sien ek sy begin kop knik, en die volgende oomblik slaap sy! Ek is teleurgesteld, want watter persoon vind juis daai deel so vervelig! Dis eers met die afklimslag wat sy na my draai en vra of die hele Invictus dan ‘n musical is. Huh?? Sy het vir amper 2 ure haar oorfone op die verkeerde stasie gehad! Met die gevolg dat sy amper die hele Invictus as ‘n Jazz konsert gekyk het! Nou dit verdien respek!
Een ding wat egter net weereens bewys is, is dat jou huis maar die beste bly! Met die afklim op Kaapstad was die eerste ding wat jy hoor ‘n Vuvuzela, jy kan die Spur kos ruik, en die outjie by Paspoort beheer het my in Afrikaans gegroet met ‘n “welkom tuis Adele”. Wie wil dan nou nie hier bly nie!