Sint Matthéüskerk - Wikipedia
Die Sint Matthéüskerk
Die Sint Matthéüskerk (Deens: Sankt Matthæus Kirke) is die oudste en grootste kerk in die Vesterbrodistrik van Kopenhagen, Denemarke.
Die sloping van Kopenhagen se vestingwerke was 'n lang en uitgerekte proses. Toe 'n wet in 1868 uiteindelik die eienaarskap van die vesting laat vaar en die versperrings in die gebied net buite hierdie strukture ophef, het nuwe woonbuurtdistrikte buitekant die vier voormalige stadspoorte, wat in 1868–1869 gesloop is, verrys. Dit was ook die geval met Vesterbro buite die voormalige Westelike Stadspoort wat in 'n stampvol en arm werkersklas woonbuurt ontwikkel het.
Die Sint Matthéüskerk is tussen 1879 en 1880 aangebou; die eerste kerk in die daardie gebied. Op daardie tydstip het die gemeente ongeveer 2 000 lidmate gehad. Die argitek was Ludvig Fenger, wat 'n rukkie voor die tyd die Sint Jakobskerk in Østerbro voltooi het.
Tot in die middel van die 1890's was die Sint Matthéüskerk die enigste kerk in Vesterbro. Teen die aanvang van die 20ste eeu het die bevolking tot ongeveer 7 000 vermeerder.
Nes baie ander Deense geboue uit die betrokke tyd, is die Sint Matthéüskerk deur die Noord-Italiaanse Romaanse baksteenargitektuur geïnspireer.
'n Kenmerkende eienskap van die eksterieur is die baie spitskoppe al langs die dakrand, sowel as op die hoeke van die toring en op die toringspitsbasis.
Die meeste van die interieur, insluitend die orrelkas, is deur Ludvig Fenger ontwerp. Die orrel is in 1880 deur AH Busch & Sønner gemaak. Die altaarstuk is 'n muurskildery wat op die muur agter die preekstoel deur Henrik Olrik geverf is. Die beeld die Bergpredikasie uit.
Geneem vanuit 'n ander hoek
↑ 1,0 1,1 1,2 "Matthæuskirkens historie". St. Mathæus Kirke. http://www.matthaeuskirken.dk/undersider/om/historie.htm. Besoek op 2010-12-30.