Janie blog: "In Republiek van Mamma Janie werk dit anders" | SARIE
Janie blog: "In Republiek van Mamma Janie werk dit anders"
Nee, wat, ek voel dat in die Republiek van Mamma Janie werk dit anders….
Ware woorde maar steeds…
Met die nuwe teorieë vang ek myself nog steeds met geknersde tande voor die toe deur van sy kamer… en dan, as ek met gefokuste dissipline omdraai en wegstap dink ek net aan die 'min of meer' teorie. Gelukkig is die grondwet van my Republiek min of meer met wit kryt op 'n swartbord geskryf…
Ek het ook 3 kinders groot gemaak en sommige het vir jare na skool nog by my gewoon… een het Engeland toe gegaan vir sy "gap" jaar en nooit terug gekom nie, toe volg die ander ene ook en kom nooit terug nie, ens., ens.,
Jy vra: "Wanneer hou 'n mens op baklei oor deurmekaar kamers? Waneer hou jy op baklei oor inkomtye? Wanneer hou 'n mens op sakgeld gee? Mag 'n mens iets sê oor vriende? Mag 'n mens kla oor musiek wat hulle speel? Wat van die vreemde klere wat hulle dra?
1. Nooit nie – solank hulle onder jou dak woon nie
2. Die moet jy maar laat gaan – want hulle doen in elk geval net wat hulle wil en jy maak jouself net moeg om te kla daaroor. Ek het vir maande snags wakker gele en elke sekonde gebid dat hulle veilig moet terugkom, totdat ek van moegheid aan die slaap geraak het en net blindelings vertrou het…
3. Eers wanneer hulle trou as jy gelukkig is? hihi
4. Net as die vriende ongeskik is.
5. In my huis moes hulle hulle musiek met oorfone aan luister.
6. Klere – die mag jy nie oor kla nie, hulle moet nou hul eie styl uitwerk. Glo my, sodra hulle werk, verander dit drasties – so moenie bekommerd wees nie – oor 'n jaar of so word dit alles weer normaal.
Sterkte met die lee-nes sindroom. My motto: as mens nie jou voet neersit en sorg dat alles NIE na wense is vir hulle nie, gaan hulle nooit die huis verlaat nie omdat dit dan te lekker is in die huis! Jy moet nou vertrou dat jou opvoedings taak gedaan is, goed gedoen is en jou opvoedingstaak verander na een wat ondersteun waar jy kan. Hulle gaan in die toekoms nog baie op jou raad en daad steun – en dis waar Ma wees dan nooit ophou nie…
Groete uit Engeland – ja, al my kinders het hier kom woon en toe moes ekke maar ook.
Loveley blog hierdie week, Janie! Ek was maar nog altyd gemakliker met grys, as met wit en swart…. (Seker die dat my ma-wees bietjie minder suksesvol is!) So ek is mal oor die 'min-of-meer' teorie. Die gode help my as my kinders tieners word! Ek gaan behoorlik les opse!
Ai moeilik as die kinders grootword. Ek dink in enige huis is daar maar dieselfde probleme. Ek sou sê doen wat vir jou belangrik is. Kinders is geneig om daarteen te skop. Maar as hulle bietjie ouer is kom hulle gou terug en sê dankie dat jy hulle op die regte pad probeer hou het. Nou lyk dit dalk nie so nie, maar dit sal wel gebeur. Sterkte, almal van ons stry oor deurmekaar kamers, klere onder die beddens, handoeke wat op hopies lê,ens. Maar iemand het eendag aan ons gesê sy seun is oorsee en bly nie meer by die huis nie, hy sou wat wou gee om net weer daardie kamer deurmekaar te sien.
Elke ma kry sekerlik na vele probeerslae die regte balans en ritme. Een gedagte wat ek raakgelees en my bygebly het, is dat ons soms moet skietgee en kompromie kry vir die minder belangrike sake soos kleredrag, haarstyl en musiek. Dan is die vertroue daar en die band soveel sterker dat belangrike en ernstige kwessies soos drankmisbruik, dwelms en seks makliker bespreek kan word. Hy sal dan ook gemaklik wees om raad te vra want ma is oopkop en sal nie onmiddellik begin veroordeel nie maar luister en raad gee.
Ek het ook maar gespook om vrou alleen 'n seun (nou 23jr) groot te kry. Jy is nooit klaar "opgevoed" nie maar ons het n wonderlike verhouding en hy deel wanneer iets pla.
Ai, hoe lekker om te weet dat ek toe nie die enigste Mamma is wat sukkel met hierdie & ander kwessies nie. En ja, ek stem 100% saam dat wanneer kinders onafhanlik word & hul eie leefstyl wil beoefen & wanneer hierdie leefstyl nie vir jou aanvaarbaar is nie, het hulle die opsie om maar hulle eie nessie te skrop. Dis maar deel van groot word, jy ongellukig het nie daardie voorreg nie want jy het reeds jou nes geskrop saam met hul.
Meer sulke blogs, Janie!!!
Linda jy is soo reg! Dis prioriteit dat die kinders geniet moet word, en na die 16-18 jaar fase sal hul geleidelik bewys dat al jou opvoeding wel ingeskop het.
Ek weet vir 'n feit die volgende stelling is waar: "Mother Nature has her own revenge – Children are going to have Children" My dogter vertel my elke dag "Ma, hoe het Ma geweet dit werk so?"