James Bond en Geskiedenis - Interessant - 2022
James Bond en Geskiedenis
Sy naam is Bond, James Bond! En op 5 Oktober vier hy sy vyftigste verjaardag in die bioskoop. Nadat hy 'n ware massakulturele verskynsel op die groot skerm geword het, gesimboliseer deur sy Aston Martin, sy tuxedo, sy verhewe vroue en sy allerhande artikels, verskyn hy as 'n meer feilbare en komplekse man onder die pen van sy skepper, Ian Fleming Casino Royale in 1953). Ter geleentheid van die vrystelling van die laaste film van die sage Lug val, Storie-vir-almal nooi u uit om terug te keer na die plek van Haar Majesteit se bekendste geheime agent in die geskiedenis.
James Bond, 'n ewige held?
Almal ken sy naam, almal ken ook sy nommer, die beroemde 007-nommer, waarvan die eerste nul beteken dat hy gemagtig is om dood te maak en die tweede dat hy dit reeds gedoen het. Maar wat weet ons eintlik van James Bond se karakter en sy persoonlikheid? Van die romans van Ian Fleming en sy vele opvolgers tot die verskillende tolke van die Britse spioen in die bioskoop, bestaan ​​daar dus verskeie Bondiese avatars wat nie huiwer om mekaar te weerspreek nie, wat die karakter proteaanslaan en 'n werklike biografie verbied.
Daar is beslis 'n sekere eenheid tussen die verskillende films en boeke van die agent met dubbele nul wat hulself vinnig gekodifiseer het deur identiteitsbeginsels van interne samehang: eksotiese lande, baie slegte skurke, ongelooflike motors sowel as pragtige vroue, maar ook gewoontes en voorkeure soos vodka-martini, word in 'n skudbeker bedien, nie deur karakters soos M of Q te skep nie, skud maar nie skud nie, of selfs herhalende karakters. Maar wat van haar persoonlikheid? James Bond is bowenal die held wat Ian Fleming, joernalis, skrywer en intelligensiebeampte tydens die Tweede Wêreldoorlog, geskep het. Daar word gesê dat hy inspirasie getrek het van 'n vriend van hom, Wilfred Dunderdale, 'n MI6-agent, om die hoofkaraktertrekke van sy karakter te definieer wat verskyn as 'n dubbelsinnige, wrede en genadelose moordenaar, 'n ware moordmasjien. Ons is 'n hele ent van Roger Moore se ligte grappieswinkels af. Daarom, as die brutaliteit van die eerste blonde James Bond in die bioskoop wat deur Daniel Craig gespeel is, die naaste gekom het aan die beskrywing van Ian Fleming se held met 'n harde gesig gekenmerk deur 'n lang litteken, het 007 nie 'n gedefinieerde gesig nie. net soos dit nie sy eie persoonlikheid het nie, gee elkeen van sy kunstenaars dit 'n ander persoon. Timothy Dalton het byvoorbeeld gepoog om 'n donkerder spioen in die Shakespeariaanse sin van die term te speel.
Daarom is dit makliker om James Bond te definieer volgens sy gevolg en 'n gemeenskaplike kern van onroerende eienskappe as deur 'n gedefinieerde persoonlikheid wat verdrink het in die veelheid van interpretasies. Onder dekking van variasies vind ons kenmerkende eienskappe soos viriliteit, hedonisme, ironie of selfs patriotisme. Natuurlik het maatskaplike veranderinge hom verander: van die stoere, vrouehaatse drinker wat drie pakkies sigarette per dag in romans rook, het James Bond 'n nie-roker en 'n respekvolle verleier geword. Nog 'n voorbeeld: Haar Majesteit se geheime agent is ook 'n uitstekende speler, ongeag die tydperk. Van die roman Casino Royale vanaf 1953 waar hy in 2006 baccarat speel vir die film met dieselfde titel waar hy poker speel, het hy net die evolusie van die samelewing gevolg. As die vorm verander, bly die stof in so 'n mate dieselfde dat 'n mens wonder of dit nie ewig is nie? Uiteindelik sou Agent 007 nie deur 'n spesifieke persoonlikheid gedefinieer word nie, maar meer deur sy heelal. En hierdie heelal het nog altyd onmiddellike geskiedenis gebruik.
Geopolitiek van 'n spioen: van die Koue Oorlog tot op 11 September
Die James Bond-films is die langste sage in die filmgeskiedenis en hou nooit op om historiese en kulturele veranderinge te volg nie, en reageer op verskillende historiese, sosio-ekonomiese kontekste. Hulle verskyn dus as 'n spieël van die evolusies van die wêreld van die tweede helfte van die XXe eeu en vandag van die internasionale uitdagings van die XXIe eeu.
James Bond is veral die spioen wat ontwikkel is in die konteks van die koue oorlog, van die heel eerste film Dr. Nee vrygestel in 1962 in ooreenstemming met die Kubaanse raketkrisis by Tuer speel nie (1987) wat die vraag oor die Sowjet-inval in Afghanistan bespreek. Hierdie konteks van die koue oorlog vind ons dit selfs in die uitdagings van die verowering van die ruimte met Moonraker (1979) waar Bond in 'n presiese replika van die Columbia-shuttle twee jaar voor die bekendstelling daarvan vlieg. As die eerste films hou van Ons leef net twee keer tydrenmissies vanaf 007 om 'n direkte botsing tussen die twee blokke te voorkom, die 1970's en films wat deur Roger Moore gespeel word, bevat 'n losbandigheid wat die tydperk van Ontspanning bekendstel. So, Die spioen wat my liefgehad het (1979) stig 'n Engels-Russiese alliansie om die wêreld te beskerm. Met die terugkeer van spanning - die nuwe oorlog - en die verharding van die betrekkinge tussen die twee grotes histories, word die Sowjetunie weer die vyand wat in die saga verslaan moet word soos in die inleiding van Gevaarlik die uwe (1985) of in Octopussy (1983).
Daarna, met die ineenstorting van die Sowjet-Unie en 'n paar jaar afwesigheid in die bioskoop, word James Bond gekonfronteer met 'n wêreld wat verander het en met nuwe kwessies wat die direkte nuus bly volg: korrupsie en dwelmhandelaars (Lisensie om dood te maak, 1989), finansies en geldwassery (Casino Royale, 2006), internasionale media (Môre sterf nooit nie, 1997), die stryd vir die beheer van natuurlike hulpbronne met olie (Die wêreld is nie genoeg nie, 1999) of water (Kwantum van troos, 2008). Na 11 September - wat James Bond nie kon voorkom nie, aangesien hy 'n gevangene in Noord-Korea was - is dit natuurlik internasionale terrorisme wat sentraal staan ​​wanneer dit deur voormalige lande van die Verenigde State aangepak word. 'Sowjetunie (bekendstelling van Môre sterf nooit nie), die laaste bastions van totalitêre kommunisme met Noord-Korea en Kuba (Sterf nog 'n dag, 2002) of eenvoudig uit lande wat deur die Verenigde State beskou word, soos Montenegro (Casino Royale). Onlangs die laaste episode Lug val (2012) fokus op die kwessie van kuberterrorisme. Selfs die vraag na aardverwarming word aangepak - dit is baie summier - of dit nou met die verdwyning van 'n yspaleis in Sterf nog 'n dag of met die ineenstorting van geboue in Venesië, 'n simbool van 'n toekomstige vernietiging van die stad Doges onder die stygende waters in Casino Royale. Die James Bond-films gebruik dus geskiedenis, maar bowenal is dit om dit beter toe te pas en dan weer te herskryf.
'N Herskrywing van die geskiedenis in diens van haar majesteit?
Tydens die inleidende toneel van Die spioen wat my liefgehad het (1979), verlaat James Bond die luier van 'n vrou en voer aan dat sy vaderland hom nodig het. Na 'n ski-jaagtog teen Russiese agente wie se leier 007 doodmaak, ontsnap hy in 'n valskermsprong op die kleure van die vlag van die Verenigde Koninkryk. As James Bond die redder van die wêreld is, is hy veral die eer van die koningin en 'n bewys van die Britse grootheid. James Bond se avonture kan vinnig geïdentifiseer word oor Brittanje se internasionale status en Agent 007 as 'n simbool van weerstand teen die geopolitieke agteruitgang van sy land, aangesien dekolonisering sy ryk. In teenstelling met die verbonde aan agente van die Sowjetunie, verbonde aan die Verenigde State wat via die CIA, wat slegs 'n baie sekondêre rol van ondersteuning speel, hou die films van die saga nie op om die Britse mag as gelyk of selfs voor te stel nie beter as hierdie twee state, veral in terme van inligtingsdienste soos in Ons leef net twee keer. In Môre sterf nooit nie, dit is op militêre vlak waar die Britse vloot veronderstel is om gelyk te staan ​​met die Chinese lugmag en dat James Bond, verbonde aan sy Chinese alter ego, 'n konflik tussen die twee lande nougeset vermy. Vanuit 'n storie-oogpunt stel James Bond se gedeeltes in Londen die waardering vir die stad rondom internasionale stereotipes soos die keiserlike argitektuur met Trafalgar Square en nie as 'n kosmopolitiese, multietniese en multikulturele stad nie. Londen word gesien as 'n stabiele hoofstad in vergelyking met die res van die wêreld, ver van enige politieke onrus of omwenteling, laat staan ​​nog terroriste-dade - dit sal interessant wees om die gevolge van Lug val oor hierdie teorie -.
Beide romans en films is gewortel in die geopolitieke en historiese realiteit van hul tyd, maar hierdie werklikheid bly net baie allusie en word dikwels herskryf om Groot-Brittanje 'n sentrale en onevenredige plek op die wêreldtoneel te gee. Sy is nie onder die invloed van haar groot Amerikaanse broer nie, maar haar gelyke.
James Bond, 'n voorwerp van kultuurgeskiedenis
James Bond het nie net 'n verhouding tot die geskiedenis nie, hy is self 'n voorwerp van die geskiedenis, meer spesifiek van die hedendaagse en kulturele geskiedenis. Baie vroeg het navorsers sy saak ondersoek, soos dat Umberto Eco reeds in 1965 'n studie daaraan bestee het en vandag blyk die bibliografie oor die Britse spioen die vrugbaarste te wees. Agent 007, tydloos soos Amerikaanse superhelde, het 'n eietydse mite geword. Deur sy ontsaglike lang lewensduur, deur sy sosio-kulturele impak, is hy 'n vakman van die populêre populêre kultuur wat gemaak is om te hou. Soos met elke film, wat ook al gebeur, weet ons dat James Bond terug sal wees.
- F. Hache-Bissette, F. Boully en V. Chenille (reds.), James Bond (2) 007 - Anatomie van 'n gewilde mite, Belin, Histoire et Société, 2007.