Marokko - Inligting - 2022
Marokko is in Noordwes-Afrika geleë. Die hoofstad van Marokko is Rabat. Arabies is die staatstaal. Die buitelandse betrekkinge van die land is gebaseer op die beskikbare toegang tot die Atlantiese Oseaan en die Middellandse See.
Die politieke stelsel is 'n konstitusionele monargie. Die land se bevolking is ongeveer 29 miljoen, waarvan 55% Arabiere en 44% Berbers. Die grootste deel van die bevolking - 36% - is minder as 15 jaar oud. Hierdie feit is in beginsel kenmerkend van alle ontwikkelende lande.
Islam is die staatsgodsdiens. Feitlik hou die hele bevolking van Marokko daarby: Sunni-Moslems vorm 99% van die hele bevolking van Marokko. Die nasionale geldeenheid van die staat is die dirham, die koers word deur die staat vasgestel.
Marokko is een van die oudste lande op die vasteland van Afrika. Die historiese wortels van hierdie staat gaan terug na die agtste en negende eeu. Toe begin die eerste Arabiese staatsformasies op die grondgebied van Maghreb.
Die politieke stelsel van Marokko is 'n grondwetlike monargie. In die periode 1912 tot 1956 was Marokko 'n kolonie van Frankryk en Spanje; nou is dit 'n onafhanklike land onder leiding van 'n koning. Die Marokkaanse parlement neem ook deel aan wetgewing.
Die land Marokko het sy naam gekry uit die ou hoofstad. Presies. Die naam van hierdie hoofstad was immers "Marakesh", dit beteken terloops "mooi" in vertaling. "El-Maghrib al-Aqsa" - klink dit reg?
Marokko is die westelikste land in Noord-Afrika. "Al-Maghrib Al-Aqsa", wat so dikwels deur die Arabiere uitgespreek word, beteken niks meer as "die land van die grootste sononder" of "die land van die verre weste." En dit is eintlik die geval.
Die Afrika-land Marokko is 'n entjie verder van die Europese lande af. Geografies ja. En hierdie stap is die breedte van die Straat van Gibraltar. Dit is immers hy wat Marokko en Spanje verdeel. Maar as ons praat oor die historiese en kulturele afstand tussen 'n Afrikaland en Europese state, dan is die breedte van die Straat van Gibraltar duidelik klein. Die kontraste van die lewe in hierdie buurlande is te verskillend.
Marokko is 'n land op 'n kruispad. Op sy grondgebied ontmoet die weste en ooste, die Atlantiese Oseaan en die Middellandse See, sowel as Europa en Afrika.
Die gebiede van Marokko verskil in hul klimaatregime. En as die kus van die Middellandse See gekenmerk word deur 'n milde subtropiese klimaat, dan word dit meer kontinentaal namate ons na die suide beweeg. En die hoeveelheid neerslag in verskillende gebiede wissel: hoe nader aan die Sahara-woestyn, hoe minder daarvan. Klein oorstromings is nie verbasend vir die noord-oostelike deel van die land nie. En vir die suidoostelike deel van Marokko is niks besonders nie die volledige afwesigheid van neerslag gedurende baie maande.
Die landskappe van Marokko is uiteenlopend. Dit is te danke aan die feit dat die grondgebied van Marokko op die kruising van natuurlike sones geleë is. Die Mediterreense streek, gekenmerk deur 'n subtropiese klimaat, beslaan 'n belangrike deel van Marokko. En in die mees suidelike gebiede van die staat lê die Sahara.
Datums is baie gewild in Marokko. Marokkaanse inwoners kan hierdie heerlike vrugte geniet danksy die palmbome van die Daisvallei wat elk 50 kg dadels per jaar produseer. Die gewildheid van datums hou nie net verband met hul produktiwiteit vir die bevolking nie, maar ook met die feit dat dit 'n baie inkomste vir Marokko inhou.
Marokko is 'n finansieel arm land. In beginsel, soos die meeste ander lande op die vasteland van Afrika. Terloops, ook daarom het Marokko 'n wet aanvaar waarvolgens niemand die reg het om dadelpalms af te sny nie. Daarbenewens is 'n teken van rykdom in hierdie toestand 'n gepleisterde of geverfde huis. 'N Inwoner van Marokko het moontlik 'n woning wat met klippe gebou is, wat bo-op bedek is met 'n mengsel van klei en modder. Dit is wat Marokkaanse dorpe en dorpe het.
Wip is 'n moet vir Marokkaanse inwoners. Van tien tot vyftien persent van die faktuurbedrag moet aan die dienspersoneel oorhandig word. En dit is uiters onaanvaarbaar om 'n wenk op die tafel te laat. In Marokko, 'n land waar toerisme baie goed ontwikkel is en een van die belangrikste aktiwiteite van die Marokkaanse is, moet u vir alles betaal, selfs vir iets wat lyk (ten minste onder die begrip Russiese mense) en wat nie betaal moet word nie. Byvoorbeeld, as 'n onbekende seun onverwags iets interessant vir 'n toeris wys, sal dit baie sleg wees as hierdie kind sonder beloning gelaat word vir sy daad.
Marokkane is lui. Hierdie kenmerk van hul mentaliteit is een van die redes vir die armoede van die land se inwoners. Per slot van rekening beskou meer as 'n kwart van die bevolking dit nie nodig om te werk nie - hulle is werkloos. Die oorblywende 70-75% hou vas dat hulle nie goed werk nie, dit wil sê dat hulle nie vir hulself 'n goeie tydverdryf werk nie. Maar hulle redeneer nie met die mentaliteit nie! Die belangrikste bron van inkomste in Marokko is die landbou self, sowel as handel en toerisme.
Openlike Europese kleredrag word nie in Marokko ondersteun nie. Die nasionale rok van 'n Marokkaanse vrou bevat 'n lang rok en 'n kopdoek. Sulke klere is ideaal vir die klimaat van hierdie land, sowel somer as winter. In die hitte van die somer beskerm hierdie klere u teen die warm son. En in die wintermaande beskerm dit teen die wind. Hierdie tradisie is meer tipies vir voorstede en klein dorpies. Vir groot sentrums is dit teruggevoer na die agtergrond - die Europese kledingstyl het ook hier bereik.
Marokko is bekend vir die hoogste godsdienstige gebou ter wêreld. Dit is die Hassan II-moskee. Die hoogte is tweehonderd meter. Dit is in die Marokkaanse stad Casablanca geleë. Die naam van hierdie stad word uit Arabies vertaal as "wit huis". Die moskee is ongelooflik mooi en wonderlik.
Leerprodukte is gewild in Marokko. Kleurhuise kan selfs in die buitelug op straat gevind word. En om die vel 'n natuurlike skadu te gee, gaan hulle in Marokko na die "truuk". Naamlik: mense loop op die vel in 'n vaatjie verf; terloops, gaste en reisigers wat na hierdie land kom, kan hulself ook probeer in hierdie vaardigheid. Dus is Marokko bekend vir die verskeidenheid leerprodukte wat nie net in kleur, maar ook in vorm en tekstuur verskil.
Vlyt is 'n wesenlike deel van die Marokkaanse kultuur. Benewens leerware (wat terloops die duurste goedere in Marokko in die sestiende eeu was), produseer plaaslike ambagsmanne wonderlike matte, goue juweliersware en keramiek in hierdie land. Koper- en houtprodukte is ongelooflik.
Marokko is die inspirasiestaat vir baie kunstenaars. Die Franse kunstenaar Eugene Delacroix het byvoorbeeld Marokko in die dertigerjare van die negentiende eeu besoek, waarna hy 'n aantal van sy skilderye aan beelde van Marokko gewy het. En in die volgende eeu het Marokko in die siel van die hele Hollywood gesink, wel, dit is die moeite werd om die rolprent van Marokko te onthou met Marlene Dietrich in die titelrol.
Marokko is 'n staat wat in alles uniek is. Eerstens is hierdie land geleë op die kruispunt van Islamitiese en Europese kulture. Tweedens is dit geleë op die grens van die wonderlike groen berge van die Afrika-kontinent en die buitengewone Sahara-woestyn - die grootste ter wêreld. En derdens, daar is regtig iets om te sien, ondanks die klein gebied in Marokko. Strande, kranse, klowe, berge, sederbos, kulturele en historiese monumente - u kan alles hier vind as u wil. En ook om vertroud te raak met die sterk eeue-oue tradisies van hierdie staat en wonderlike aandenkings van Marokkaanse vakmanne aan te koop ter herinnering aan die ewe wonderlike land Marokko.
Die Marokkaanse hoofstad is ryk aan museums. In die stad Rabat (waarvan die naam 'versterkte klooster' beteken), kan u die Museum of Antiquity, die Etnografiese museum, die Museum of Archaeology, die oorspronklike Postal Museum, die Museum of Marokkaanse kuns besoek, ens. Vir 'n persoon wat belangstel in kultuur en kuns, sal dit baie opwindend wees om in die strate van Rabat te stap beroep.
Een van die bekendste toerismegebiede in Marokko is Marrakech. Hierdie stad kan veilig in 2 dele verdeel word. Die eerste is die historiese distrik Medina. Die tweede is die woonbuurt Geliz. Die toeris sal belangstel om die Koutoubia-moskee en die Djemaa el-Fna-plein, wat in die verre twaalfde eeu gebou is, te sien, wat in die middestad van hierdie stad geleë is. Van hier af begin al die belangrikste strate van Marrakesh. Daarbenewens is die beroemdste landmerke die mausoleum van Yusuf bin Tashfin (die persoon wat die stigter van hierdie stad is), die Golden Apples-moskee, die ruïnes van die El Badi-paleis, die Dar el Gdaoui-paleis, die Bahia-paleis (ook bekend as die 'Palace of the Beauty', die Opera-gebou, die Menara-tuine met die paleis met dieselfde naam, die Bab-Falkten-hek, Bab-Sidi-Rharb, Bab-el-Nkob (wat 'geheime deur' beteken), die mure van ou vestings en nog baie meer.
Agadir is 'n beroemde oord in Marokko. Agadir is aan die Atlantiese kus in die Su-vallei geleë. Dit word van die woestyn geskei deur die High Atlas-bergreekse. 'N Toeris wat na hierdie stad kom, sal verbaas wees oor die goue strande, die ryk flora. Vir vakansiegangers word 'n groot aantal allerlei vermaak aangebied. Onder laasgenoemde ry byvoorbeeld kameel na die woestynduine.
Die Marrakech-markte is 'n besonderse aantrekkingskrag. Hul werksure is van 8.30 tot 20.00. As 'n mens hier is, sal 'n toeris 'n ongelooflike geleentheid kry om die inwoners van Marokko te leer ken, en baie aandenkings teen 'n baie billike prys te koop. Die gebied wat vir die markte toegeken word, beslaan nie minder nie as 'n hele blok. Elkeen van die markte het sy eie naam: Musician Market, Dyers Market, Jewellers Market, Copper Market en vele ander.
Musiek speel 'n prominente rol in die Marokkaanse lewe. Volksmusiek is veral gewild onder die bevolking van die staat, wat altyd 'n ereplek tydens vakansies het. Dans is 'n verpligte element saam met musiek. Laasgenoemde word gereeld vergesel deur verskillende gebede.
Daar is baie feeste en feeste in Marokko. Baie van hulle het baie oorspronklike name, en hulle word onderskei deur oorspronklikheid. Byvoorbeeld, die kersieblomfees, die Ouarzazat-woestynsimfoniefees (wat in Junie gehou word), die wax-kersfees, die roosfees, die heuningfees (wat in Mei gehou word). Die Kameelfees word in Julie gehou en die Perdefees in September. Die Marokkaanse liefde vir datums is die datumfees in September. Boonop is die feeste van heilige musiek, die volkskunsten van Marrakech wat in Junie gehou word, asook die Tafraout-amandelbloesfees, wat in Februarie gevier word, interessant.
Die huweliksfees neem 'n spesiale plek in die lewe van Marokko in. Hierdie geleentheid word elke jaar gehou. 'N Huweliksmark word ingerig, waar jong mans en vroue 'n maat kies. Interessant genoeg word tot veertig huwelike op hierdie manier gesluit, wat elk gepaard gaan met uitgebreide feestelikhede.
Daar is 'n legende waarvolgens die tradisie om 'n huweliksbasaar te reël, ontstaan ​​het. Hierdie legende sê dat 'n meisie en 'n jong man wat op hierdie plekke gewoon het, eens op mekaar verlief geraak het. Die probleem was in die gesindheid van die ouers hiertoe. Hulle het die jonges nie eens toegelaat om te ontmoet nie. As gevolg hiervan het die geliefdes, wat hul hartseer beleef het, soveel trane geween dat twee mere gevorm is: die Issli-meer (van die trane van 'n jong man) en die Lake Tisslit (van die trane van 'n meisie), wat net twintig minute se stap van die een na die ander geleë was. Sedertdien kon alle meisies en jongmense trou (dit is toegelaat), maar met een belangrike voorwaarde - slegs op sekere twee dae van die jaar.
Die huwelikseremonie is baie belangrik in Marokko. Die huwelik word aan Marokkaanse gebied as 'n baie belangrike deel van die lewe. Dit alles kan beoordeel word op grond van die duur van die huweliksfees - van drie dae tot 'n week.
Marokkaanse mense is vriendelik en gasvry. Hulle is baie oplettend en streef altyd daarna om 'n vreemdeling te behaag. As 'n toeris 'n Marokkaanse huis besoek, sal hy aangenaam verras wees oor hoe welkom hy is. Die leërskare sal inderdaad alles moontlik doen (en ook die onmoontlike!) Om die besoeker nie net 'n welkom te laat voel nie, maar ook 'n geëerde gas.
Marokkaanse hou nie van haas nie. Alles word gemeet in hierdie land. Die inwoners kan ure in 'n kafee deurbring en hul tyd neem. Die toeris beland met sy aankoms in die atmosfeer van ongemak - op die lughawe. 'N Besoeker moenie die Marokkaanse haas om vinnig aan sy versoek te voldoen nie - hy sal eenvoudig nie verstaan ​​word nie.
Marokkaanse nasionale kookkuns is ryk aan verskillende speserye en speserye. Byvoorbeeld, die sjefs kook 'n uitstekende bouillon met kruie van hoender. En die lam sal op 'n draadrak gebraai word, maar altyd met gemmer en karwarsaad. Die gunsteling nasionale gereg onder die inwoners van Marokko is 'tandji', dit wil sê beesvleis gemarineer met suurlemoensap. En ook kruisementte is bekend in Marokko. 'N Toeris moet weet dat dit op geen manier op hom kan waai nie - die teehuis kan immers beledig word. Maar jy kan entoesiasties sug as wat jy wil!