Hoenders Rhodonite: beskrywing en eienskappe van die ras, nuanses van onderhoud, teling - Raad - 2022
Die voorkoms van Rhodonite-hoenders hou verband met hul goeie eierproduksie en aanpasbaarheid by omgewingstoestande. Cross is geskik vir teel en aanhou in privaat boerderye en op industriële skaal.
Rhodonite-hoenders word beskou as 'n industriële kruis, geteel deur twee eierkruisings te kruis: Rhode Island en Loman Brown. Duitse navorsers het begin teling, nadat hulle twee stamme ontvang het. In 2002 het die hoenders die grondgebied van Rusland binnegekom, waar die werknemers van die Sverdlovsk stambome van pluimvee voortgesit is.
Die taak van die telers was om hoenders te teel wat aangepas is vir die veranderende klimaatstoestande in die land.
Beskrywing en kenmerke van die Rhodonite-ras
Cross Rhodonite het die eienskappe van beide variëteite geërf. Wanneer u voëlteelt beplan, moet u vertroud wees met 'n gedetailleerde beskrywing en kenmerke van die ras.
Voorkoms en kleur
In die voorkoms lyk die meeste nakomelinge soortgelyk aan die voorouers van die Loman Brown-ras. Sommige kuikens erf die eienskappe van die Rhode Island-spesie. Rhodoniet-hoenders word gekenmerk deur die volgende voorkomskenmerke:
klein kop met 'n groot kammossel met blare;
die snawel is geel met 'n oranje streep in die middelste deel;
gestruktureerde en goed ontwikkelde rooi oorringe;
bruin vere wat styf aan die liggaam kleef;
ligte en eenvoudige struktuur van die liggaam;
die gewig van hoenders tot 2 kg, hane - 3 kg.
Dit is moontlik om lae van mans in 'n vroeë stadium van ontwikkeling te onderskei deur kenmerkende eienskappe. By wyfies is die sirkels ligter, die pluis bruin en die kop en rug is soortgelyk aan gebakte melk.
Karakter en moederinstink
Hoenders word onderskei deur beweeglikheid en konstante aktiwiteit, terwyl hulle nie aggressie teenoor ander voëls en mense toon nie. Aangesien die Rhodoniet-kruis die resultaat is van seleksie, is die moederinstink vir inkubasie byna heeltemal verlore. Om kuikens te teel, is die gebruik van 'n broeikas nodig.
Die eerste eiers van Rhodonite-henne begin op die ouderdom van 4 maande lê. Gedurende die jaar kan elke individu ongeveer 300 eiers saambring. Die massa van elkeen van hulle is 60-65 g.
Na 1,5 jaar na die aanvang van eierproduksie word die produktiwiteit van lae merkbaar verminder. Wanneer u hoenders op industriële pluimveeboerderye hou, sal hierdie probleem uit die weg geruim word deur 'n spesiale entstof te gebruik, wat die hoë produktiwiteitsvlak verdubbel.
Die belangrikste positiewe en negatiewe aspekte
Baie beginners en meer ervare boere maak Rhodonite-hoenders groot as gevolg van die vele voordele daarvan. Die positiewe aspekte sluit die volgende in:
Voëls sien veranderinge in omgewingstoestande pynloos raak sonder om produktiwiteit te verloor. Selfs wanneer hulle blootgestel word aan lae temperature, lê henne genoeg eiers.
Cross Rhodonite het 'n hoë oorlewingsyfer vir klein en volwassenes.
Hoenders is pretensieloos vir 'n voedsame dieet. Daar moet in gedagte gehou word dat die kwaliteit van eiers direk afhang van die regte voeding.
U kan hoenders in klein privaat boerderye of op groot pluimveeplase teel.
Die grootste nadeel is die onderontwikkelde inkubasie-instink. Die gebruik van inkubasietoerusting hou geen besondere probleme in nie, maar verhoog die koste van die nakomingsproses.
Ondanks die feit dat Rhodonite-hoenders maklik aanpas by enige omgewingstoestande, moet volwassenes en jong diere 'n gunstige omgewing skep. Dit is veral belangrik vir lêhenne, aangesien die behuisingsomstandighede die vermoë om te lê beïnvloed.
Die meeste van die tyd wat die voëls in die hoenderhok deurbring, word aanbeveel om toegerus te word met inagneming van die standaardvereistes. Ventilasie moet binne die kamer voorsien word om onaangename reuke uit te skakel en vars lug te laat sirkuleer. Dit is belangrik dat daar geen gapings in die mure en dak is nie, waardeur waai kan word.
Die optimale hoogte van die hoenderhok is 1,8 m. Die temperatuur moet tussen 15-25 grade wissel. Bepaal die vrye ruimte in die kamer teen 2 hoenders per vierkante. Sitstokke is ongeveer 1 m hoog. Sitstene en vloere word witgekalk om siektes te voorkom. Baddens met as of sand word in die huis agtergelaat.
Langs die pluimveehuis moet u 'n tuin bou vir kuikens en omhein. Dit word aanbeveel om 'n afdak binne die patio te plaas, tensy daar groot bome in die omgewing is wat voldoende skaduwee gee. Van bo is dit die moeite werd om die binnehof te bedek met 'n net om te beskerm teen roofvoëls.
Wandelende hoenders is relevant vir klein- en mediumgrootte vee. Met die teenwoordigheid van plantegroei in die binnehof kan u bespaar op die voed van voëls, omdat hulle onafhanklik groen kos bevat wat ryk is aan vitamiene. Terselfdertyd loop die meeste hoenders gewoonlik langs die pluimveehuis, en die grasbedekking groei vinnig af. Die uitgang moet altyd droog gehou word en ontsmet word om te voorkom dat hoenders parasiete en groot hoeveelhede vuil in die huis binnedring.
U kan hoenders buite die middaguur vrylaat, wanneer die vernaamste tyd vir die lê van eiers verby is. In koeler weer is dit die beste om toegang tot u patio te beperk om u risiko vir siektes te verminder.
Verdraagsaamheid teen koue en hitte
Die vermoë om ekstreme temperature te weerstaan, is een van die voordele om Rhodonite-hoenders aan te hou. Voëls verlaag nie hul produktiwiteit as hulle teen lae temperature in 'n onverhitte kamer is nie. By warm weer is dit genoeg vir hoenders om 'n afdak te hê waaronder hulle in die skaduwee kan skuil.
Dieet van kuikens en volwassenes
In die eerste weke van kuikenontwikkeling moet spesiale aandag aan voeding gegee word. Jong diere moet voldoende hoeveelhede kalsium en vitamiene kry. Vir die voer van hoenders word aanbeveel dat u spesiale kombineervoer gebruik, wat al die bestanddele bevat wat nodig is vir behoorlike groei. Die gebrek aan vitamiene by hoenders kan gesien word in die algemene depressie. By volwasse mans lei die gebrek aan voedingstowwe tot 'n rooierige kam.
Vir volwasse hoenders kan u saamgestelde voer of natuurlike produkte op dieselfde manier as vir hoenders gebruik. Vrugte, kruie, gerasperde groente (kool, courgette, pampoen), gesnyde gras is geskik vir die voer van hoenders. Minerale speel 'n belangrike rol in die dieet. Om eierproduksie te verbeter, kan u vleis- of visbouillon in die dieet insluit. Koring- en koringroes kan as droë kos gebruik word. Lêende henne sal baat vind by die gebruik van kryt en skulprots.
As gevolg van onvoldoende ontwikkelde moederinstink, ruik wyfies nie eiers alleen nie. Teelvoëls benodig die gebruik van 'n broeikas. Die aanwesigheid van 'n haan in 'n kudde vir teling is nie nodig nie, aangesien die produktiwiteit van lae nie hiervan afhang nie. Die enigste rede waarom u ten minste een haan in u hoenderhuis moet hê, is om die voëls in orde te hou en die henne teen moontlike gevaar te beskerm.
Siektes en voorkoming van hulle
Enige soort voëls is vatbaar vir siektes wat lei tot 'n agteruitgang in die eierproduksie. Die redes vir die ontwikkeling van infeksies is besoedeling in die hoenderhuis, 'n onbehoorlik saamgestelde dieet en ongunstige toestande om hoenders aan te hou. Kuikens is die meeste vatbaar vir siektes in die stadium van vroeë ontwikkeling. Algemene siektes is:
Pullorose. Die infeksie tref kuikens onder twee weke en is dodelik. U kan die ontwikkeling van pullorose sien deur die gebrek aan eetlus, sak vlerke en toe oë.
Pasteurellose. Die siekte is tipies vir kuikens van minder as drie maande oud. Simptome sluit in neusafskeiding, oorverhitting van die liggaam en geel ontlasting. Behandeling vir hoenders behels die gebruik van antibiotika onder toesig van 'n veearts.
Koksidiose. 'N Simptoom van die siekte is gereelde los ontlasting met bloed of slym as gevolg van skade aan die maagslymvlies. Vir behandeling is medisyne met 'n antikokkidale effek nodig. In die geval van die akute fase van die siekte, vind die dood van hoenders na 3-5 dae plaas in die afwesigheid van behandeling.
Tuberkulose. As gevolg van die siekte word die longe meestal aangetas. 'N Siek voël hou op om eiers te lê, verloor sy eetlus en verloor vinnig gewig. As die diagnose bevestig word, word die voëls geslag.
Mikoplasmose. Die siekte word gemanifesteer deur die vorming van 'n gewas onder die oë. Daarbenewens maak besmette voëls skril, ongewone geluide. Mykoplasmose lei tot 'n afname in eierproduksie by hoenders en word behandel met spesiale preparate "Tylosin" en "Tilan".
As voorkomende maatreël moet u die hoenderhok skoon hou en gereeld ontsmettingsmaatreëls tref. Voëls moet gereeld ondersoek word om vroeë siektetekens op te spoor. Nadat u die primêre simptome opgemerk het, moet u self begin met die behandeling of hulp by veeartse gaan soek.
Waar om te koop en wat is die pryse?
Dit word aanbeveel om voëls by beproefde fabrieke aan te koop, waar 'n kwaliteitswaarborg en 'n sertifikaat van afwesigheid van siektes verskaf word. Dit is nie moeilik om 'n kruis van Rhodoniet te vind nie, weens die hoë voorkoms daarvan. Die koste van volwasse voëls wissel tussen 200-300 roebels. Elke eienaar van die pluimveeboerdery stel spesifieke pryse onafhanklik vas.