DIS lankal reeds bekend dat Meimaand die lekkerste maand van die jaar aan die Suidkus is, maar Mei 2016 was tot dusver ongelooflik. Bykans elke besoeker wat kom kuier, veral die Gautengers met voorskoolse kinders wat spesifiek in Mei see toe kom, het daarna verwys.
‘n Egpaar van Bloemfontein, Johnny­ en Bets Combrinck hou die afgelope 25 jaar in Shelly Beach vakansie, en sê hulle kan nie onthou wanneer die weer so perfek was nie.
Soos almal wat reeds hier kom kuier het, weet, die Watergat is nie net ‘n kuierplek nie, maar ‘n praatplek waar lekker gesels word.
Tot redelik onlangs is gesprekke oorheers deur seker die enigste oorblywende lekker onderwerp in ons lewens, sport … en veral rugby. Politiek is nou egter loshande voor. Die groot onderwerp van bespreking die afgelope week was die boksgeveg tussen Pravin Gordhan en die Zupta-groep wat hul hande op die Tesourie se sleutels wil kry.
As die gevoelens wat hier uitgespreek is, enige betekenis het, kom hier groot “sports”. Alhoe meer mense wat vroeër bereid was om die regering ‘n kans te gee en ook saam te werk om van Suid-Afrika ‘n sukses te maak, raak behoorlik gatvol. Dis asof die regering met oop oë in die rigting van ‘n reuse afgrond loop en hoop dis ‘n optiese illusie.
‘n Bekende Pretoriase politikus wat hier ingeloer het, het ons meegedeel hy het baie gesaghebbend gehoor daar is ‘n soortgelyke bekommernis by ‘n groot groep binne die regerende party.
“Maar bekommernis alleen help nie. Daai groep moet vinnig iets doen anders is daar geen toekoms vir ons in hierdie land nie. Veral nie vir ons kinders en kleinkinders nie. Ook nie vir hulle nie.”
Die konsensus was ook hoewel die Zuptas ‘n groot bedreiging is, is Julius en sy rooi brigade vyand nommer een. Indien hulle hulle sin kry, gaan niks meer saakmaak nie. Ook nie die ANC se bekommerde groep nie.
Die storie van die week kom van Len Celliers van Durban.
Hy vertel van ‘n groep manne wat enkele jare gelede per boot uit is om te gaan visvang.
Op die boot het die hulle lekker bier gedrink, en met die hulp van die see van hulle het siek geword.
Piet het oor die kant van die boot gehang, en toe hy weer ‘n kat skiet, val sy boonste stel valstande in die see. Sy maats lag hulleself moeg, en besluit om hom ‘n poets te bak.
Een van hulle, die kêrel wat seker die hardste en lekkerste gelag het, haal sy eie valstande uit, sny agter Piet se rug die maag van ‘n haaitjie oop wat vroeër gevang is, en sit die valstande daarin.
“Piet, kyk hier, hier’s jou tande. Die haai het hulle ingesluk.” Piet kan dit nie glo nie. Hy gryp die tande, vee hulle half skoon, en druk hulle in sy mond.
“Nee man, dis nie my tande hierdie nie.”
Met ‘n groot swaai van sy arm gooi Piet die tande 20 meter van die boot af in die see.