Krediet is dood, slegte betalers het dit doodgemaak - Die versamelings
Titel: Krediet is dood, slegte betalers het dit doodgemaak.
Skeppingsdatum : 1822
Afmetings: Hoogte 33 - Breedte 42
Tegniek en ander aanduidings: François Georgin (graveur), Pellerin (redakteur), Epinalbois-gekleurde draad met 'n stensil op gelê papier
Prentverwysing: 02CE11892 / 65.75.307 C
Krediet is dood, slegte betalers het dit doodgemaak.
Publikasiedatum: September 2004
Die ekonomiese krisisse - aandelemark of finansiële - wat Frankryk gereeld ondermyn (1816, 1826, 1836, 1847 en 1857 vir die belangrikste krisisse in die eerste helfte van die 19de eeu) het 'n blywende impak op die vertroue van die publiek. Die stelsel van verbruikerskrediet, wat so belangrik is in die hedendaagse ekonomie, kom dan tot stilstand; ambagsmanne en kabaretiers verwerp die beginsel van leiklip. Ons moet kontant betaal, en die beelde wat die dood van Credit illustreer, 'n tema wat al oud was, aangesien dit in die sorge van Italië in die 16de eeu verskyn het.e eeu en godsdiensoorloë, word gereeld op die mure van herberge en stalletjies vertoon.
Die mees algemene samestelling in die XIXe eeu is afkomstig van 'n Paryse intaglio wat deur Crépy omstreeks 1720 geredigeer is (jaar van die ineenstorting van die wetstelsel). Dit word deur die meeste produksiesentrums van klassieke beelde oorgeneem, wat geleidelik gemoderniseer word danksy die aanpassing van die kostuums, en dit bied drie verskillende redes: die sluipmoord op Credit in die middel, die gans wat 'n beursie in sy snawel dra, die rookmolen die pyp. Crédit is pas vermoor deur 'n penlose kunstenaar, 'n musikant "ontkenner van skuld" en 'n meester van wapens; later komposisies sal 'n gas byvoeg wat weier om kontant te betaal. Die figuur van Credit liggend is voorafgaand aan die samestelling van Crépy, aangesien dit vanaf die 17de eeu verskyn.e eeu in beelde waar krediet betreur word deur "eerlike mense", en die werklike sluipmoord word dan in die agtergrond voorgestel; dit verskyn ook in die Versameling van die bekendste spreekwoorde [...] uitgelig deur Jacques Lagniet (1637) en op 'n châlonnaishout wat tussen 1635 en 1640 geredigeer is. In hierdie vorm, in die vorm wat deur Crépy ingewy is, sal die tema nie net in Frankryk versprei word nie, maar ook in Duitsland, Italië en Pole, wat saamval met die ekonomiese krisisse. die akuutste. Die gans verskyn omstreeks 1670 in 'n onafhanklike beeld getiteld "La Chasse à Mon-oye", 'n toneelstuk oor "Mon oye" en "coins". Dit is stelselmatig teenwoordig in die beelde van die XIXe eeu, "My gans doen dit alles" as die logiese antwoord op "Krediet is dood". Wat die meulenaar - die lae-loonverdiener - betref, verteenwoordig hy die nederige werker wat sy amp voortgaan, in 'n oënskynlike onverskilligheid teenoor die probleme wat hom omring.
"Om baie te werk, om min te verdien, om tevrede te wees met sy lot", is dit die samevatting van die morele betekenis wat Champfleury (1869) aan die figuur van die lae-inkomste werker gegee het. Die grinder verteenwoordig die kategorie van "eerlike mense"; sy onverskilligheid staan ​​in kontras met die klaagliedere wat in ouer beelde sigbaar is, waar verskillende beroepskategorieë ly omdat hulle nie meer krediet kan aanvra nie. Die sosiale impak is onmiddellik te ontsyfer: onder die Restourasie was die skuldiges sonder geld, kunstenaars en soldate, verteenwoordig deur die omheiningsmeester. Laasgenoemde herinner aan 'Captain Male-pay', wat aan die begin van die 17de eeu as die hoofmoordenaar van Credit beskou is.
Champfleury "Krediet is dood", in Geskiedenis van gewilde beeldeParis, E. Dentu, 1869 Pitsch Marguerite "Credit is dead. Beeld van Orleans geïnspireer deur die Crees of Paris van Bouchardon ', in Populêre kunste en tradisiessesde jaar, nr. 1-2, Parys, Editions des quatre Jeudis, 1958 Saulnier René en Van der Zée Henri "Die dood van krediet, gewilde beeld, sy politieke en ekonomiese bronne" Lwow, Dawna sztuka (Antieke kunste), t. II, n ° 3, 1939 Saulnier René "Credit is dead, international theme of popular imagery", in Lewende folkloren ° 1, Parys, Elzévir, 1946