Menslike individualiteit - konsep, ontwikkeling van individualiteit - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
persoonlikheid - is besit van 'n stel spesifieke eienskappe wat help om die individu onder andere te beklemtoon en sy uniekheid te vestig. Individualiteit sluit in 'n stel eienskappe wat help om 'n persoon tussen verteenwoordigers van sy spesie te onderskei, sowel as die fenomenologie van die weë van hul onderlinge verband. Hierdie stel eienskappe ontwikkel en word gevorm deur die mense rondom hulle, die samelewing, die gesin, die opgehoopte kinderjare-ervaring. Dit is egter belangrik dat die persoonlikheid self sal vorm en die gekose individuele pad gaan volg.
Individualiteit is in die sielkunde 'n stel temperament, intelligensie, karakter, eienskappe van perseptuele prosesse, belange. Daar is uitgesproke en verborge vorms. Met uitgesproke individualiteit word eksterne kenmerkende eienskappe geopenbaar - 'n oop manifestasie van vermoëns; Met die innerlike word aanvaar dat die unieke vermoëns wat deur die natuur neergelê word nie 'n plek van toepassing of voorwaardes vir manifestasie vind nie. Elk van die stadiums van ontwikkeling, van die geleende en algemeen aanvaarde gedragspatroon tot sy eie lewe uniekheid, het sy eie weergawe, sy eie individuele patroon. Die mens word geroep om sy uniekheid te ontwikkel.
Begrip van individualiteit
Die konsep van individualiteit is op verskeie wetenskaplike gebiede ingesluit en is gebaseer op verskillende komponente van die definisie, onderskeidelik. In die biologiese perspektief is hierdie konsep ingebed in die uniekheid en oorspronklikheid van elke individu binne die spesie, en die spesie self onder ander lewende wesens. Die biologiese eienskappe van individualiteit sluit in geneties oorgedra parameters, soos voorkoms, lewensverwagting, ouderdomverwante veranderinge, intraspesifieke en vroulike-manlike eienskappe van manifestasie.
Wat 'n mens betref, is dit egter die moeite werd om individualiteit te oorweeg. As 'n spesiale unieke vorm van samelewing, kan jy wegbeweeg van 'n suiwer biologiese oorweging van hierdie konsep, waar alles oorspronklik deur die natuur gelê word. Aangesien dit onmoontlik is om as 'n individualiteit slegs die uniekheid van die retina of vingerafdrukke te beskou, is dit nodig om sosiale eienskappe, die sielkundige aspek in ag te neem; Uniekheid bestaan ​​uit unieke kombinasies van biologiese en sosiale.
Kom ons hou van die sielkundige kenmerke. Die individualiteit van 'n persoon verskyn as 'n stel sielkundige kategorieë: temperament, intellek, karakter, gewoontes en stokperdjies, kommunikasie en keuse van aktiwiteite, eienskappe van perseptuele prosesse. As jy egter unieke eienskappe het om 'n individu te verstaan, is dit nie genoeg nie, dit is baie belangrik om aandag te skenk aan die soort unieke onderlinge verband tussen hierdie eienskappe.
In die sielkunde is individualiteit die analitiese (kwalitatiewe en kwantitatiewe) van die unieke eienskappe van 'n persoon. 'N Individualiteit kan hom gelyktydig op een of meer gebiede manifesteer. Die verskil in die ontwikkelingsgraad en die oorheersing van enige eienskappe en eienskappe, tesame met verskillende maniere om die data inherent daarin te gebruik en die uniekheid van elk genereer.
Die mens is nie 'n geïsoleerde, aparte wese nie, maar 'n lid van 'n kollektiewe. 'N Individu is individueel wanneer hy verkies om nie beperk te word tot kollektiewe norme nie, maar ook sy eie persoonlikheid transformeer hulle om 'n hoër vlak van bewussyn te bereik.
Individuele persoonlikheidseienskappe word hoofsaaklik beskou as verkry, met die uitsondering van die min eienskappe wat eie is aan elke individu. Die ongelykheid van elke persoon ontwikkel en word gevorm uit verskeie hoofkomponente. Die eerste komponent is oorerflikheid. Die biologiese eienskap van 'n lewende organisme in mense bepaal beide eksterne tekens en gedragsresponse op sekere tipes gebeurtenisse. Die tweede komponent is die omgewing. Dit sluit in die kultuur waarin 'n persoon gebore en opgevoed is, norme van gedrag, ideale, waardes van hierdie kultuur; 'n familie waar lewe scenario's, gedrag stereotipes, vooroordele oor mense en verskynsels ontstaan; wat aan sekere sosiale groepe behoort. Die derde komponent is die eienskappe van temperament, karakter, d.w.z. die individualiteit van 'n persoon het ook geen klein invloed op die vorming van 'n verdere individualiteit nie.
Tans word die probleem van die individualiteit met behulp van die media uitgewis, waar reaksies gestandaardiseer word, die vermoë vir aktiewe denke en analise verswak, die veranderlikheid van gedragsreaksies verminder, alles word gereed gemaak, met prioriteite en vra vir die nodige gevolgtrekking. Vir mense wat nie 'n individualiteit het nie (kinders, adolessente), kan dit lei tot standaardisering van denke en dade, gebrek aan kritiek en stop in die vorming van hul eie persoonlikheid. Wanneer die samelewing standaarde van gedrag en reaksie oplê, word die ontwikkeling van die persoonlikheid as sodanig in twyfel getrek. Daar is 'n massa bewussyn, die verdwyning van individualiteit, persoonlike verantwoordelikheid, eie besluite.
'N Persoon met 'n gevormde persoonlikheid is 'n volwasse persoon wat redelik onafhanklik is, afhanklik is van besluite op sy eie opinie, onafhanklik van die meerderheid, wat 'n ontwikkelde motiveringsfeer het.
Persoonlikheid en Individualiteit
Die konsepte van mens, individualiteit, persoonlikheid binne die raamwerk van die oorweging van sielkunde is nie identies nie, alhoewel hulle vir 'n sekere tyd verwisselbaar gebruik word. Man, individualiteit en persoonlikheid is enkel-orde konsepte, hoewel hulle skerp skeiding verkeerd is, aangesien karakteriseer een voorwerp. Binêre is inherent aan 'n persoon - hy kan deur instinkte sowel as deur sosialiteit gelei word.
Die konsep van die mens weerspieël die spesie van 'n soogdier - 'n biososiale wese wat toegewyd is met bewussyn, denke, het spraak, logika, is reg en het 'n hoogs ontwikkelde brein en sosialiteit. Uit baie feite is dit bekend dat kinders wat buite die menslike samelewing grootgeword het, bly op die vlak van dierontwikkeling van 'n groep wat naby was, selfs met daaropvolgende opleiding (die sprokie oor Mowgli is 'n mite). 'N Persoon word in 'n wêreld gebore waar ander omstandighede die voorwaardes en reëls van die lewe onderskeidelik gevorm het en aanpasbare en toepaslike vermoëns en vaardighede aan die standaarde van hierdie wêreld verkry.
Individualiteit in die sielkunde is die weerspieël oorspronklikheid van 'n individu wat afsonderlik van 'n spesie geneem word, sy biologiese eienskappe (so 'n beskrywing van 'n konsep kan toegepas word op 'n persoon en 'n dier). Aanvanklik het fisiologiese unieke eienskappe van 'n persoon as gevolg van sosialisering en ontwikkeling 'n groot variasie van persoonlike manifestasie ontvang. Persoonlikheid is direk verwant aan die ideologiese posisie van 'n persoon, sosiale kondisionering, ontwikkeling van sy eie uniekheid.
Die konsepte van persoon, individualiteit, persoonlikheid is onderling verbind, vloei oor en veroorsaak afsonderlike elemente. Persoonlikheid is ondenkbaar sonder individualiteit, aangesien, in gehoorsaamheid aan sosiale invloed, 'n persoon individuele maniere van self-manifestasie kies.
Individualiteit word nie gesamentlik en sinoniem aan die individu beskou nie, maar in isolasie as sy onafhanklike eiendom. Vorming van persoonlikheid is onderhewig aan individualiteit; Menslike reaksies word bepaal deur die nie-standaard van sy bewussyn, inherente eienskappe.
Individualiteit, as deel van of karakterisering van die persoonlikheidsfenomenologie, is 'n persoon se eie, unieke manier om sy lewe te leef, verskyn as 'n manier om sy eie unieke wêreld en pad uit te druk, wat bepaal word deur die kombinasie van die invloed van 'n persoon se eie persepsies en sosiale predisposisies. Op hierdie pad van die vorming van die uniekheid en die verwesenliking van die hele individueel geïnkorporeerde potensiaal begin persoonlikheid om te vorm.
Die konsep van persoonlikheid het verskyn om die vakaktiwiteit van 'n persoon te weerspieël, 'n weerspieëling van die lewensgewende oriëntasie en sosiale komponente.
Die ontwikkeling van enige vorm van persoonlikheid in sy oriënteringsvektor verskil van die vektor van die ontwikkeling van individualiteit. Vorming van persoonlikheid is vooraf bepaal deur sosialisering, die ontwikkeling van algemene gedragsreëls vir almal. Individualiteit word gemanifesteer in die skeiding van die mens uit die samelewing, in sy isolasie, ongelykheid, die vermoë om homself te manifesteer, uit te sing.
Persoonlikheid - die menslike natuur waarvan die aksies en motiewe 'n sosiale definisie het, is sosiaal georiënteerd, voldoen aan geestelike, ideologiese en morele sosiale norme; permanent en ingeboude. Die fenomenologie van persoonlike eienskappe sluit nie biologiese eienskappe en die vermoëns in wat nie sosiaal bepaal word nie. Die persoonlikheid van 'n persoon is dinamies, is 'n stelsel wat buigsaamheid en verandering bied, terwyl stabiliteit behoue ​​bly.
Persoonlikheidsontwikkeling kom met die vermoë om die houding teenoor jouself, die wêreldbeskouing, aan te pas, om die ervaring wat opgedoen word as gevolg van veranderinge in inligting, toestande en kennis, te hersien en hersien. Die persoonlikheid self is vergelykbaar met 'n stel sosiale maskers (hoof, vader, minnaar, ens.). Interaksie is nie op die vlak van maskersrolle nie. Persoonlikheidsveranderings vind plaas met dramatiese veranderinge in lewensituasies, wanneer die sosiale rol van 'n persoon verander en jy moet jou gedrag, vaardighede en selfbeeld hersien.
Die verband en dualistiese opposisie van individualiteit en persoonlikheid kan opgespoor word in hierdie struktuur van die verhouding tussen die biologiese en die sosiale in menslike ontwikkeling:
- laer - biologiese faktore wat geneties oorgedra word (voorkoms, ouderdom en spesies eienskappe);
- perseptuele kenmerke;
- menslike sosiale ervaring;
- die hoogste oriëntering van die individu (karakter, wêreldbeskouing, sosiale idees).
In die kinderjare is meer biologiese faktore wat uniekheid bepaal, oorheers; met verloop van tyd word hulle verbind, en dan neem die sosiale aspekte van die bepaling van persoonlikheidseienskappe 'n leidende rol. Veranderinge gebeur as gevolg van die persoonlikheid self en sy sosialisering, in die proses waarvan die bewuste assimilasie van sosiale beginsels moet plaasvind.
Persoonlikheidseienskappe, sy eienskappe is stabiele eienskappe wat blykbaar sigbaar bly, selfs wanneer die eksterne omstandighede van die onderwerp verander. In dieselfde omstandighede ontwikkel heeltemal verskillende persoonlikhede, of dieselfde verskillende individue bly. Hoe alles sal uitdraai en wat getransformeer word, hang af van die kwaliteite wat aanvanklik deur die individu ontvang is, die rigting en strewe van sy individualiteit, die mate van persoonlike ontwikkeling en die bou van 'n unieke kreatiewe lewenspad. Die innerlike wêreld, persoonlike manifestasie hang nie af van die eksterne bekendstelling van die feite nie, maar op die innerlike werk van die verwerking van inkomende inligting.
Dit is makliker om 'n individualiteit te wees, 'n persoon is meer ingewikkeld, dit verg bewustheid, verantwoordelikheid, konstante ontwikkeling. Maar so 'n aantreklike idee, sodat almal in die samelewing die mees ontwikkelde vlak van individualiteit het, want die sosiale stelsel is 'n gevaar in die vorm van 'n bedreiging vir sy stabiliteit.
Kyk na die video: Lyette Beer - Watter kleur is jou persoonlikheid? 8 Jul 2016 (Augustus 2019).
Copyright 2019 \ none \ Persoonlikheid