Daar is ’n groot uitset van navorsing, gesprekke, angs, wanhoop, opgewondenheid en skerpsinnigheid wanneer dit by die debat oor dekolonisering kom. Hierdie term is reeds toentertyd gemunt en is nie ’n konsep of gesprek wat nuut is in ons tydsgewrig nie. Hy het wel die nuwe akademiese vloekwoord geword na sy voorgangers genaamd transformasie en inklusiwiteit.
Poka Laenui beskryf die ontdekkingsproses van dekolonisering in vyf stappe. Dit begin by herontdekking en herstel. Dit spoel oor in ’n proses van rou wat aktiewe treur behels en terselfdertyd geskiedenis skryf om te sê ons gaan nie weer dieselfde foute begaan nie. Dit is ’n verifiëring van trauma en pyn. Dít word die energie vir saam droom en debatteer oor ’n nuwe maatskaplike orde wat hom verbind tot gekombineerde stemme en verteenwoordiging en ’n duidelike aksieplan.
Achille Mbembe, as een van Afrika se voorste skrywers oor kolonialiteit, sê die grootste besef van sy postkoloniale kritiek is die verpligting tot die leerproses. Hy sê ons opvoeding het ons goed toegerus om baie dinge te weet, maar dit het ons uitstekend toegerus om oningelig oor die meeste van die wêreld te wees. En ’n arrogansie oor ons onkunde.
Ons grondwetlike bedeling is al ’n hewige tydjie besig met dekolonisering en gebruik die objektiewe-normatiewe waardegedrewe matriks. Dit is ’n waardegedrewe ondersoek wat voorstel dat elke geregtelike ondersoek nie in isolasie bekyk moet word nie, maar in ’n historiese konteks en agtergrond, asook met die aanneming van die Grondwet self.
Gideon Basson (22) is 'n nagraadse student wat regte aan die Universiteit Stellenbosch studeer. Hy werk ook vir die universiteit se transformasiekantoor. Hy kom oorspronklik van Vredendal.
Die eerste stap is om te let op ’n gebalanseerde bloedglukosevlak. Om twee tot drie uur te kan leer en konsentreer, moet ’n kind se brein voortdurend van brandstof (glukose) voorsien word. Die brein kan nie konsentreer as die vorige maaltyd te min glukose bevat het nie, maar ook nie as daar te veel glukose teenwoordig was nie. ’n Dieet waar baie van die kos ’n hoë glukemiese indeks het, bring mee dat die glukosevlak in die bloed dramaties styg en ewe dramaties weer daal. ’n Dieet wat kos met ’n lae glukemiese indeks bevat word dus aanbeveel. Dit sal help om die glukose in die bloed te beheer en konsentrasie te verbeter.
Die enigste geluid is die gesuis van waterverkoeler op die agtergrond – en jou aanhoudende, slymerige hoes. Jy probeer elke dan en wan ’n hoes onderdruk sodat jy nie op jou kollegas se senuwees werk nie.
Nie net voel jy ongemaklik nie; jy is ook effens geïrriteerd. Hoe kan jy die ellende van ’n nare, nat hoes laat wyk?
Die goeie nuus is dat jy iets kan doen om vinniger te herstel van ’n loperige of verstopte neus en/of ’n hoes. Die eerste stap is om jou simptome te verstaan.
Hoes is ’n beskermende refleks wat vreemde partikels, irritante, vloeistowwe en kieme uit die lugweg help verwyder.
Is dit byvoorbeeld ’n nat of droë hoes? ’n Droë of sogenaamde nieproduktiewe hoes is wanneer geen slym geproduseer word nie.
Dis dikwels die gevolg van inflammasie of irritasie van die lugweg, en die algemene oorsake daarvan sluit in ’n virus, besoedeling, allergieë of asma.
’n Droë hoes is nie altyd skadeloos nie. As dit langer as drie weke voortduur, moet jy dokter toe gaan.
’n Hoes kan knaend wees by toestande soos chroniese brongitis en brongiëktase, waar daar ’n onderliggende abnormaliteit in die longe of lugweg is.
Eenvoudige maatreëls kan ’n mate van verligting bied. Wend jou byvoorbeeld tot ’n koelmisbevogtiger, soutoplossing-neusdruppels of nasale suiging (babas) en drink baie vloeistowwe om goed gehidreer te bly.
Stilmiddels, wat bestanddele soos heuning en suurlemoen bevat, kan strelend wees, maar daar is geen bewyse dat dit wel werk nie.
Die meeste hoesstrope is oor die toonbank te koop en sluit aanwysings in oor hoe kinders dit moet inneem.
As jy aan ’n chroniese kwaal soos diabetes, hoë bloeddruk of hartsiektes ly, moet jy ook met jou dokter of apteker praat voor jy nie voorskrifmedisyne neem.