Derry Haryadi video chat room – CLIPONYU | Video Chat Online
HotBasicPremiumLuxuryToDerry HaryadiJumlahPattern1888188288588888Sendchoose goods!!My Bag kerk | SkalkSkryf
Die dag toe Krishnamurti op die veld draf.
Posted in Louwie, Uncategorized, tagged Dit wat saak maak, filosofie, kerk, Krishnamurti, Spiritualiteit, Sport, The Gap on April 24, 2015| 2 Comments »
Hierdie foto het op my facebook blad beland. My opmerking daar was in die trant van: Hierdie tipe van passie is die boetie van ekstremisme en ons weet wat die gevolge daarvan is as dit oorspoel na “dinge wat saak maak”. Dit sal dus beter wees as dit bly waar dit is aangesien dit daar relatief onskadelik is, behalwe vir dronk vuisgevegte by rugby wedstryde en vandalisme by sokker. Ons weet wat die soort van passie by Islam en die Christendom al veroorsaak het.
(Die foto se opskrif sê “Collective Evolution” maar dit lyk meer na “Collective Devolution” as jy van regs op die foto na links kyk tot waar die mens weer aap geword het!)
Een ander se komentaar was dat ‘dinge wat saak maak’ moet probeer om so opwindend te wees soos sport, dan sal mense dalk (weer) daarin belangstel.
Joh het geantwoord dat die ‘high road of Phaedrus” nooit vreeslik opwindend is nie. Self het ek besluit om die man liewer nie te probeer antwoord nie, want as `n man nog op die vlak van passievolle genot opereer is daar geen kans dat hy weet van Phaedrus en sy motorfiets, of Plato se dialoog nie. Hy moet maar regtig by sport en ander opwindende wêreldse goed bly.
Hoe moeilik dit is om die soort ding (dinge wat saak maak) in woorde te verduidelik word onderstreep deur hierdie stukkie wysheid uit Krishnamurti se gesprek: “So I see this: I see what thought has done, and also there is clear perception that insight exists only when there is absence of thought.”
Daarna is daar `n lang gesprek en dan kom hy terug met: “So: we are now inquiring into what it is to observe without the observer.” Om die probleem verder toe te lig sê hy: “Our life is based on thought, the whole machinery of thinking, the whole machinery of words, which we use, for example, to communicate through a novel. And without the word is there thought?” en dan vra hy: ” … can I, can the mind, observe me, the whole of me, without the word?”
Hy kom elke keer terug na dieselfde begrip wat hy probeer tuisbring. Die onwerklikheid van bestaan, basies dat dinge nie is soos wat voorkom nie, dat daar meer is as net dit wat ons kan sien, voel, ruik, hoor of proe. En daardie realiteit lê in die gaping tussen persepsie en deliberasie, of soos een gesegde dit het “God is in the gap”. Daar is `n splitsekonde tussen die oomblik dat jy iets waarneem, en jou brein vir jou begin sê wat dit is wat jy waarneem. Jy het daardie breukdeel van `n sekonde om die werklikheid te sien soos dit is, om ‘satori’ te beleef, voor “die woord” waarvan Krishnamurti praat, jou terugbring na hierdie liniêre, mundane bestaan op die fisiese vlak.
” Where there is nothing, not a thing put together by thought, there is the end of time and thought. That is when there is no experiencer at all. That is the real.” Inderdaad “the real gap” na dit-wat-is, dit wat Buddhiste noem “emptiness, but not the emptiness of nothingness.”
Om daardie gaping te kan sien en daar deur te gaan vat jare en jare se toegewyde meditasie, basies `n leeftyd van geestellike voorbereiding. (Die “gap” hier is duidelik nie dieselfde as die “gap” wat die senter deur die verdediging slaan om `n drie te gaan druk nie, alhoewel dit deel is van die enigste werklikheid wat vir meeste mense bestaan en saak maak.)
Is dit nou nie iets besonders opwindend om aan te dink en jou mee besig te hou nie? Ja goed, dis nie Bloubul opwindend nie, maar dit is tog iets WAT SAAK MAAK, is dit nie? Watter bydrae maak Saterdag se wedstryd tot jou geestelike lewe, selfs al het jou span gewen? (Kyk wat maak dit aan jou “siel” as jou span verloor het!)
Die oomblik dat jou kerk sy dienste vir jou net so opwindend as jou liefling sportsoort begin maak, dan moet jy weet daardie kerk is baie diep in die moeilikheid, en jy moet maar liewer jou brandewyn vat en vir die Bokke of die Sharks of die Proteas loop skreeu. En jy kan jou predikant en sy bottel ook saam vat, want nege uit die tien keer is daardie predikant een van die wat vir jou sê; “noem my sommer op my naam ou pel, ek is `n dood gewone mens net soos jy”.
Posted in Louwie, tagged kerk, Nagmaal, Voormoeders, Voorvaders on Maart 21, 2015| 4 Comments »
Sondes van die voorvaders (maar veral van die voormoeders) soos onthou deur die nageslag.
Die hele gedoente van onthou word aangeskakel deur ´n argument. Dit kon heel komies gewees het as dit nie tog duidelik ´n ellement van tragedie ingehou het nie.
Dit kom so; Ouma ruk haar op vir iemand wat van vêr af luid na haar roep. Dit tas op ´n manier haar waardigheid aan, maak haar nek stokstyf staan en die lippies dun trek van verontwaardiging. Niemand skreeu op haar nie, (nie eens in vriendelike groet nie). Ek skreeu op niemand nie, het dit nog nooit in my lewe gedoen nie. Dis barbaars.
Dit kan ook nie vergewe word net omdat die vrolike roeper so effens verstandelik gestremd is na ´n motorongeluk nie.
Die kleinkinders wat toevallig teenwoordig is, is uit die veld geslaan en lê versigtig ´n grepie uit hulle onthou van kuiers by Ouma toe hulle nog klein was, ter tafel. Baie versigtig. ‘Maar Ouma het dan destyds elke Sondag na ete by die watertenk gaan staan en ´n magtige skreeu geskreeu om ou Julia, wat ´n halfdag te perd verder aan gebly het, te roep om die skottelgoed te kom was! Elke Sondag, ons onthou dit soos gister. Dit was ´n priemende skreeu wat dooies kon opwek.’
En daar ruk Ouma haar opnuut en heftig ontkennend op. Dit sal die dag wees. Daar bestaan nie so iets nie. Ek doen nie sulke goed nie, het nog nooit en sal ook nooit. Sy is boos, onwaardig so.
En die voorval roep later ´n ander ewe komiese voorval op uit die tragiese lewe van die voorvaders. Toneel: Voorvader wat die pos oopmaak. (Destyds het pos nog gereeld soos klokslag by jou uitgekom. Niemand het gestaak of pos in die watersloot gegooi nie). Met ´n rekening omhoog in die hand bars hy woedend uit: ‘Ek gaan nog daardie klerewinkel aan die brand steek sodat my vrou en my vriend se vrou nooit weer daar kan koop nie. Waar moet ek die geld kry om hierdie rekening mee te betaal?’ roep hy ontsteld.
Dit was lank voor die tyd van kredietkaarte. Nou gryp ´n ontstelde man die skêr en sny sy vrou se oorlaaide kredietkaart in duisend stukke. Destyds was die afbrand van die winkel skynbaar die enigste oplossing vir rasend moedelose, fiskaal ontoereikende mans!
Die woedende dreigement het destyds ook nie gehelp nie, want ´n maand of wat later was dit nagmaal en die dogter se aannemingsdiens by die kerk. Toe Voorvader sien staan Voorvrou daar, gereed vir die okasie, van kop tot toon uitgevat in ´n nuwe uitrusting van rok, hoed, handsak en naaste aan die aarde maar nie die minste nie, spieëlblink skoene, gekoop by dieselfde winkel wat hy flus wou afbrand.
‘Maar magtag vrou,’ brul Voorvader weer. ‘Dis mos nie jy wat daar voor die preekstoel gaan staan nie. Jy sit in die bank. Dis jou kind wat daar voor gaan staan. Waarom gebruik jy nie die geld en koop vir haar ´n ordentlike rok nie! Maar die koeël was deur die kerk. Dogter is toebedeel met ´n afskuwelike blou rok met ´n moerse groot volstruisveer ver(vonk)fraai, en Voorvrou trippel pikant die kerk binne op haar blinknuwe hoë polvytjies.
In die ouderlingsbank sit die winkeleienaar saam met Voorvader en kyk met ´n glimlag na die gemeente des Gods se vrouens, almal uitgevat in nuwe uitrustings. Die rekeninge is reeds in die pos.
Posted in Louwie, tagged Armoede, kerk, Naasteliefde, Rykdom, Swaarkry on Januarie 15, 2013| 8 Comments »
Hoop Tracy gee nie om dat ek die stukkie hier plaas nie. Het nogal gedink dit is treffend.
Ek sal 1946 se Kersfees nie vergeet nie.
Ek was 14, Ansie 12 en Dalene 16.
Maar daardie Kersfees het ons uitgevind dat ons arm is.
Die dominee het immers die geld wat vir die arm gesin ingesamel is, vir ons gebring. So, ons moet dan arm wees! Ek het niks daarvan gehou om arm te wees nie. Ek het na my rok en verslete skoene gekyk en was so skaam dat ek nie weer kerk toe wou gaan nie. Almal het blykbaar lankal geweet dat ons arm is. Ek het besluit om skool te los, aangesien ek reeds graad 8 geslaag het en dit was al wat die wet destyds vereis het.
Posted in Uncategorized, tagged kerk, liefde, Paasfees, verdraagsaamheid on April 21, 2011| 2 Comments »
Dit is daardie tyd van die jaar. As julle see toe jaag, probeer tog maar om lewendig terug te kom.
As julle kerk toe gaan, probeer tog ook maar om “lewendig” daar uit te kom en die vrede en die liefde wat julle Meester van julle vra uit te leef en so van die wêreld `n beter plek te maak.
Want shit, so kan dit regtig nie aangaan nie.
Posted in Louwie, tagged kerk, Loslyf, Seks on Julie 5, 2010| 8 Comments »
Posted in Louwie, tagged godsdiens, kapitalisme, kerk on April 4, 2008| 6 Comments »
Hy het ook gewaarsku van Godsdiens as die opium van die volk sonder dat hy kon raai dat die kerk uiteindelik so totaal sou uitverkoop aan die idee van kapitalisme en die drang om die mooi goeters wat die mark bied te wil/moet hê nie. (meer…)