Die Puk se Afrikaanse beloftes mislukRené van der Vyver (Foto: Verskaf) Ons is almal seker al moeg om te hoor hoe instellings harde rassediskriminasie probeer verbloem met woorde soos “ons moet die demografie van Suid-Afrika weerspieël” of “ons moet transformeer en gelykheid bevorder.” Dít is die afgesaagde rympie wat die Noordwes-Universiteit (NWU) se Potchefstroomkampus (Puk) ook gebruik om ŉ harde transformasie-agenda te dryf. Jy mag dalk wonder: “Hoekom is AfriForum nou so op die Puk se case?” Ook tereg, want ons weet dat feitlik alle Suid-Afrikaanse universiteite hierdie pad volg. Die kruks van die saak is dat die Puk Afrikaanssprekendes mislei. Daar is allerhande mooipraatjies om Afrikaanse studente en Afrikaanse donateurs te lok na die Puk – want “hier bewaar ons Afrikaans”, sê dr. Bismark Tyobeka, visekanselier van die NWU. Ná ons hulle beleide gelees het, het ons egter rede om te vermoed dat hierdie mooipraatjies slegs lippediens is om Afrikaanse studente se geld te kry. Dit blyk uit die beleide dat die transformasie-agenda ten koste van ŉ toekoms vir Afrikaans op die Puk gedryf word. Om finansieel te oorleef, benodig die universiteit egter betalende Afrikaanse studente. Ek wonder – kry die Puk dan nie genoeg geld van NSFAS (National Student Financial Aid Scheme), waarvan meer as 60% van hulle studente afhanklik is nie? Is Afrikaanssprekendes se geld goed genoeg, maar ons taal is nie? Dit is juis wat AfriForum Jeug wil bevestig. Daarom het AfriForum Jeug op 19 Oktober ŉ formele aansoek ingevolge die Wet op die Bevordering van Toegang tot Inligting (PAIA) aan die Puk gestuur. Die jeugorganisasie vra in die PAIA-aansoek vir spesifieke inligting rondom die taalbeleid, toelatingsbeleid en die gebruik van Afrikaans op die kampus, om vas te stel wat die toekoms van Afrikaans werklik op die Puk is. AfriForum Jeug wil die antwoorde op die PAIA-aansoek gebruik om voornemende studente en donateurs toe te rus met akkurate inligting oor die gebruik van Afrikaans op kampus, sodat hulle ŉ objektiewe besluit kan neem oor waar hulle wil studeer of waar hulle geld wil bestee. Afrikaans word bietjie vir bietjie, stelselmatig, op die Puk versmoor. Afrikaners en Afrikaanssprekendes word skynbaar toegang tot koshuise geweier, ten spyte van hul prestasies, om rasseteikens te haal. Daar is al hoe minder Afrikaanse klasse. Selfs al is daar ŉ bekwame dosent wat Afrikaans magtig is, word hy nie aangestel nie omdat sy velkleur te lig is. Studente mag nie ŉ tradisieryke studentelewe hê nie, want die tradisies is “te Afrikaans”. Onderskat die Puk ons intelligensie? Hoe moet ons daarvoor val dat die Puk ŉ plek is wat fokus op die “nismark” van Afrikaanse studente? Dit terwyl ons kan sien hoe die studenteraad ag slaan op die EFF se belaglike eise dat ŉ primaria geskors moet word net omdat sy ŉ Afrikaanse toespraak by ŉ koshuisdinee gelewer het – of dit nou gelei het tot optrede of nie. Ons is moeg vir die afgesaagde rympies vol polities korrekte terminologie wat gebruik word om ons taal en ons kultuur te marginaliseer. Ons het al gesien hoe universiteite van regoor die land, onder die dekmantel van transformasie, teen ŉ rampspoedige pas verengels. Ons kan hoor hoe Afrikaans minder en minder gebruik word. Ons gaan nie val vir mooipraatjies en leë beloftes nie.