JP Jansen van Vuuren - 2011-11-09 Stranded without hope Ons soek na ’n deeper meaning om ons lewens betekenis te gee, Maar almal is skilpoppe met persoonlikhede van emptiness. Ons sukkel om ons liefde vir mekaar te verklaar, maar ons wys dit met ons lywe. Ons soek ’n quick fix om nie bored te wees met die mense van gister. Ons kom van ’n klein dorp waar die mense slimmer as die weer is. Ons sing vir die wêreld ’n song, maar dit eggo net hartseer terug. Tussen woorde het jy jou tong ingesluk Dis moeilik om goodbye te sê, maklik om te rou. Ek koop vir my ’n one-way ticket na paradise, maar die spore van loneliness trek my t’rug. Ek wonder oor die verlede, maar worry oor die toekoms. Ek’s ’n swerwer wat lewe vir die oomblik met dark shadow op my gesig – die mense hier twyfel ongeskik. Sonder jou het ek gelewe, met jou het ek gevlieg. Ek skree my longe uit, maar die mure’s dom verskrik. My lippe raak stil. My oë gaan toe. Ek wag vir jou langs ’n side-walk, langs die strand. Die see spoel klippe uit, wind waai die sand. ‘Without you’ is ek nes ’n skulp: ‘Stranded without hope’. Ek fight met daydreamers en stry met wolke. Alles wat ek wou sê is gesê. Ek het van woorde vergeet en trane het my ingesluk. Ek wou jou sê dat ek jou by my wil hê. Toe stap jy weg; deur die crowd het jy my uitgedruk. Keer terug na lys van inskrywings.