Ouderdom knip nie dié lugwaardin se vlerkeChristel van der Westhuizen. (Foto: Verskaf) Die diversiteit en energie van mense wat kom en gaan op ŉ lughawe het nog altyd vir Christel van der Westhuizen ŉ unieke bekoring gehad. Min het hierdie Suid-Afrikaanse ma van twee geweet dat sy haar in haar 40’s byna daagliks in dié opwindende warboelwêreld sal bevind as een van American Airlines se 25 000 vliegtuigpersoneellede. “As mense my vra hoekom ek nou kies om hierdie droom na te jaag is my antwoord baie eenvoudig: hoekom dan nou nie!” vertel sy vanuit Dallas, Texas, in die VSA. Dié voormalige fotograaf en haar man, Johan, en hul twee kinders, Lente (16) en Nicklas (14), het sewe jaar terug van Pretoria na die VSA verhuis. “Ons is ŉ avontuurlustige familie, wat nie bang is vir verandering nie. Ek sê altyd vir ons kinders ons lewe is ŉ avontuur – ons moet nooit bang wees om nuwe plekke en kulture te ervaar nie, en as iets nie werk nie, dan verander ons dit.” Christel was vir ŉ geruime tyd ŉ tuisbly-ma, maar vertel dat sy altyd iets gevind het om haar mee besig te hou. Die idee om ŉ nuwe loopbaan in haar 40’s te betree het egter vlerke gekry toe sy en ŉ ander Suid-Afrikaner geselsies in ŉ restaurant aangeknoop het. “Ek het een aand met ŉ vreemdeling, wat nou ŉ vriendin geword het, in ŉ restaurant begin gesels toe sy hoor ek en my gesin praat met mekaar Afrikaans. Die gesprek het vinnig na beroepe gelei en sy vertel toe van haar wonderlike nuwe loopbaan as lugwaardin. Toe ek hoor dat sy my ouderdom was, het sy dadelik my aandag gehad. Ek het besluit dat dit iets is wat ek wou doen.” Drie maande later is haar aansoekvorm voltooi en ingestuur. “My kanse was aanvanklik nie baie goed nie. Daar was net ŉ 1%-kans vir my om die werk te kry weens die talle jaarlikse aansoeke. Ja, net 1% …” Ses weke later is sy vir haar eerste aanlyn onderhoud saam met ŉ groep aansoekers genooi. “Tot my verbasing was ek nie die oudste in die groep nie,” terg sy. Twee maande daarna moes sy en 80 ander belowendes vir ŉ eerste regstreekse, persoonlike onderhoud aanmeld. “Ek was een van die gelukkiges wat daar en dan my aanstelling gekry het! Die feit dat ek ouer was en ŉ tweede taal kon praat, het toe eintlik in my guns getel.” Christel saam met lede van die Amerikaanse vloot. (Foto: Verskaf) Ses weke se intense opleiding, met praktiese oefeninge en uitdagende toetse met ŉ vereiste slaagsyfer van 90%, het hierna voorgelê. “Ons was ŉ groep tussen 22 en 55 jaar oud en moes baie inligting in ŉ baie kort tydjie baasraak. Só vorm jy hegte bande met mense van oor die wêreld wat dit saam met jou moet trotseer.” Omdat die groep opgelei is om op verskillende vliegtuie te werk, kon sy dadelik internasionaal begin werk. “American Airlines vlieg na 269 binnelandse bestemmings en 92 internasionale bestemmings oor 48 lande, so hulle het vir my een van die ongelooflikste en veelsydigste ervarings van my lewe gegee.” Tot op hede het sy die VSA platgereis en ook na bestemmings soos Nieu-Seeland, Hawaii, Mexiko en El Salvador gereis. “Ons kry meestal ook die geleentheid om die plekke waarheen ons vlieg te verken en die mense, kos en kultuur te ervaar. Boonop is die hotelle waar ons slaap dikwels sentraal geleë, so dit maak veral die inkopies lekker.” Haar werk sorg natuurlik vir heerlike staaltjies en skinderstories, veral wanneer dit by passasiers kom. “Mense is baie interessant. Ek het al passasiers gehad wat vir hulself skoonheidsmaskers tydens die vlug opsit en een keer het ŉ hondjie diarree op die vliegtuig gekry. Die beste is natuurlik die versoeke wat ons kry wanneer dit by kos kom. Mense dink hulle is in ŉ restaurant in die lug!” American Airlines se groot personeelkorps sorg ook dat sy gereeld met nuwe, diverse mense in aanraking kom. “Ons is meer as 5 000 lugwaardinne wat net in Dallas gevestig is, so die kans dat jy dieselfde persoon twee keer raakloop, is skraal. Dis heerlik.” Natuurlik is daar nie baie ander Suid-Afrikaanse personeellede nie, daarom is die personeel en passasiers altyd nuuskierig en knoop maar net te graag met Christel geselsies aan. “Mense is mal oor my aksent, veral as ek die aankondigings moet doen,” vertel sy laggend. “Party weet dadelik dat ek van Suid-Afrika af is en ander het nie die vaagste benul watter aksent ek het nie.” Christel en van haar kollegas. (Foto: Verskaf) Natuurlik het enige nuwe beroep sy uitdagings en groeipyne, maar volgens Christel ondersteun haar gesin haar drome en loopbaan ten volle. “My eerste jaar is maar moeilik, want ek is op ‘reserwe’, wat beteken dat ek my skedule op die dae wat ek werk ongeveer 12 uur voor die tyd kry. Dan kan hulle jou ook na enige plek in die wêreld stuur.” Só ŉ onvoorspelbare skedule is egter reg in hierdie selferkende avontuurlustige se kraal. “Jou beplanning moet net baie goed wees, maar my gesin is my steunpilaar. Ek is so dankbaar vir hulle en ook trots op hul aanpasbaarheid. Ná ŉ jaar raak dit net beter en makliker,” vertel sy. Dit blyk dat ouderdom ook nie binnekort haar vlerke in dié nuwe loopbaan gaan knip nie. “Ek leer elke dag iets nuuts en sien uit na wat die toekoms inhou en waarheen my loopbaan my oral gaan neem. The sky is the limit, mens is nooit te oud om jou drome te volg en nuwe uitdagings vir jouself te stel nie.”