Val Grande Nasionale Park - Piëmont - Interessant
Die Val Grande Nasionale Park is geleë in die provinsie Novara (Piëmont) en is gestig deur Ministeriële besluit van 2 Maart 1992 en is die klassieke voorbeeld van 'n onbewoonde gebied, waar flora en fauna die absolute meesters is.
Hier, in 1971, is die eerste Italiaanse integrale reservaat gestig, wat nou in die park opgeneem is.
Die eienaardigheid van die Val Grande is dat dit nie altyd onbewoon was nie; trouens, tot 'n eeu gelede het die park se gebied besetting en uitbuiting deur die mens ondergaan. Die marmer is uit die steengroewe van Val Grande gehaal vir die bou van die Milaan-katedraal. Die woude het groot hoeveelhede hout wat vir die bou van baie geboue in die Lombard-hoofstad gebruik is, verwyder.
Die totale oppervlakte van die park is 12 210 hektaar.
Oproepe en kompetisies
Inisiatiewe en gebeure
Gidse, DVD's en toestelle
12 # PiemonteStories: van Mergozzo na die Val Grande Nasionale Park
Oranje Vlag van die Italiaanse toerklub, Mergozzo dit is 'n klein juweel geleë aan die oewer van sy helder meer, in die rustige atmosfeer van die ou huise en geplaveide paaie. Dit was eeue lank 'n land van klip: in die omgewing Ecomuseum van Graniet dit is moontlik om die uitstalling te ontdek wat toegewy is aan die steengroewe en klipkappers van die Montorfano-graniet en pienk Candoglia-marmergroewe, wat ook gebruik word vir die konstruksie van die Milaan-katedraal. In die Groppole-gebied, die belangrike megalitiese kompleks, bekend as Ca 'd'la Norma, wat dateer uit die koper- en brons-eeue. 'N Halfuur per motor, Aurano bied trekkerliefhebbers 'n baie besonderse panoramiese reisplan, langs 'n stuk klipverdedigingstelsel van die Cadorna-lynvan die Eerste Wêreldoorlog in dieselfde gebied, "Lake Maggiore Zipline'Stel eerder 'n opwindende' vlug 'voor op 'n staalkabel van 1850 meter lank, 350 meter bo die grond, om soos 'n valk te voel. Gaan op met die Ossola - vallei, oorheers deur die oostelike muur van die "Himalaja" Monte Rosahier Vogogna, een van die 14 mooiste Piemonteese dorpies in Italië, omring deur groen en met ryk historiese bewyse, insluitend die Visconteo-kasteel: ons is by die hekke van die Val Grande Nasionale Park, die grootste wildernisgebied in Italië wat goed opgelei en met kundige gidse ondersoek is. AAN Domodossola 'n mens kan nie nalaat om die Heilige Golgota-berg, 12 kapelle en 'n dekoratiewe apparaat van standbeelde en fresko's, gestig in 1656 en opgeneem in die lys van die heilige alpiene berge, 'n UNESCO-erfenis in 2003. 'n Reis na die Vigezzina-Centovalli-spoorweg wat die Vigezzo-vallei en die Centovalli oorsteek langs 'n roete van 52 km met 'n pragtige uitsig en panoramiese uitsigte.
Om 'n besoek aan a Santa Maria Maggiore, die Skoorsteenveërmuseum, wat die verhaal vertel van die inwoners van Vigezzo - dikwels kinders - wat tot die vorige eeu hul huise en gesinne verlaat het om die harde handel in Holland en Duitsland te beoefen, en die parochiekerk met sy waardevolle skilderye. Van hier af word gesê, in die agtiende eeu die "vader van moderne parfumerie" Giovanni Maria Farina, wat Keulenwater in Duitsland geskep het: "My parfuum is soos 'n Italiaanse lenteoggend na die reën - hy het geskryf - onthou die lemoene, suurlemoene, pomelo's, bergamotte, sederhout, blomme en aromatiese kruie van my landMaar nie net nie: in die gehuggie Zornasco di Malesco, naby die Ecomuseum van seepsteen en klipkappers, die Mill "dul Tacc'onthul die geheime van 'n oliemolen wat vroeër vir die hennepvesel vir lakens en hemde gebruik is, en nog 'n nuuskierigheid: binne die munisipale washuis, herinner 'n klein uitstalling aan 'n bekende medeburger: Giovan Maria Salati, die eerste man wat die Swem oorgesteek het mou in 1817, tydens 'n gewaagde ontsnapping uit 'n drywende gevangenis.
Die Ossola-valleie bewaar kosbare tradisionele produkte, soos Bokkaas van Val Grande, Ossola-kaas, Bresaola en Mortadella van Ossola (eintlik 'n salami geproduseer met rou varkvleis waarby 'n klein persentasie rou lewer gevoeg word), die Prosciutto della Val Vigezzo en die bokviool om saam met die swartbrood van Coimo, een keer geproduseer met bokwietmeel en vandag met volgraanmeel.
Val Grande Nasionale Park: roetes en uitstappies
Die Val Grande Nasionale Park bied tientalle trekkingroetes wat geskik is vir elke tegniese voorbereiding
Hoe maklik dit is om die Val Grande Nasionale Park dit moet hoofsaaklik te voet besoek word en daarom sal die binnekant van die amptelike webwerf van die area wat u sal vind tientalle en dosyne reisplani, geklassifiseer volgens reis tyd, by moeilikheid en aan die verskillende skoonhede wat hulle kenmerk: ons gaan uitdruklik daarvan af toegewy aan panoramas aan diegene wat toegewy is aan liefhebbers van geologie, gaan deur diegene wat aan Geskiedenis, kuns en kultuur en diegene wat gekenmerk word deur 'n noemenswaardige teenwoordigheid van diere / groente.
Vanuit hierdie oogpunt is die park 'n ware juweel, en die natuur het die gebied letterlik sedert die Tweede Wêreldoorlog weer in besit geneem. Vandag is sy bos jonk (gemiddelde hoogte allesbehalwe hoog), maar ryk en dit is die kastaiingbruin, beuk en haselneut. Dit is dan onmoontlik om die honderde diersoorte wat in die populasie voorkom, in 'n paar reëls saam te vat: laat ons gaan soogdiere met gemsbok, gemsbok, wolwe en wilde varke, knoffel voëls (goue arend en slechtvalk is waarskynlik die gewildste deur entoesiaste) wat deurtrek knaagdiere, visse, reptiele en selfs insekte.
Benewens die bogenoemde roetes, is die Val Grande Nasionale Park bied ook twee beslis meer uitdagende roetes aan, uitdruklik toegewy aan diegene wat hulle letterlik in die wildste gebiede wil verdiep: ons praat oor die sg. "Kruisings", dit wil sê paaie wat ervaring en opleiding verg en wat jou sal neem om in die natuur te oornag. Die eerste kruising wat beskikbaar is, is die pas van Cicogna na Finero en werk ongeveer 7 uur van afstand, die tweede die een wat gaan van Malesco na Colloro en in diens kan neem tot 12 uur van reis.
Dit gesê, dink nie die Val Grande Nasionale Park is slegs die natuur in die wildste en mees onbesmette toestand: binne is daar in werklikheid verskeie bivak waar om te stop en te verfris, prakties regdeur die jaar oop. Strukture waarby dit gevoeg moet word 4 skuilings real, wat egter aan die rand van die park geleë is en wat u bo alles sal vind slegs gedurende die somer oop.
Die Val Grande, omsluit tussen die Ossola-berge, die bekken van die Lago Maggiore en die Cannobina-vallei, het sedert minstens die 13de eeu die herders gesien. en vanaf die 15de eeu ook van houtkappers.
Met die einde van die Tweede Wêreldoorlog het houtkappers en bergklimmers die vallei verlaat en die bos het weer die oorhand gekry.
In die loop van 50 jaar het Val Grande so 'n ondeurdringbare en wilde aspek aangeneem dat dit in 1983 deur die Italiaanse Vereniging vir Wildernis geïdentifiseer is as een van die interessantste gebiede van die sektor op internasionale vlak.
Die idee om 'n park te stig, dateer egter terug tot 1953 en word toe ondersteun deur sen. Raffaele Cadorna and the Hon. Kersfees Menotti.
Die idee is in 1963 herleef deur professor Mario Pavan van die Universiteit van Pavia.
Die Staatsbosboumaatskappy het in 1971, na die aankoop van baie munisipale en private eiendomme, die Pedum Integral Natuurreservaat en die Mottac Oriented Nature Reserve, gestig vir 'n totale oppervlakte van ongeveer 3.400 hektaar.
In 1974 verskyn in die program van die Novara-afdeling van Italia Nostra 'n geartikuleerde voorstel vir die oprigting van 'n "Natuurpark van Val Grande", wat ook die Cannobina-vallei moet insluit en die staatsgrens tussen Italië en Switserland moet bereik. Daar is gehoop op die uitbreiding van hierdie park na die Switserse gebied. Die projek is gepubliseer in 'Val Grande natuurpark' (geredigeer deur T. Valsesia) in die tydskrif 'Novara' wat deur die CCIA van Novara uitgegee is. Die jaar tevore het Robi Ronza die stigting van 'n 'inter-streekspark van die Val Grande di Cossogno' ('Cooperare', Milaan, Junie 1973) bevorder.
In 1982 het die streekraadslid Nino Carazzoni 'n wetlike voorstel voorgelê vir 'die oprigting van 'n natuurpark in die Val Grande'. In hierdie tydperk het die Italiaanse Wildernisvereniging, in die persoon van sy president, Franco Zunino, op internasionale vlak aangevoer dat dit nodig is om die Val Grande as 'n wildernisgebied te beskerm.
In die boek "Val Grande, last Paradise", wat in 1985 gepubliseer is, het Teresio Valsesia die idee van die Park opgeneem.
In 1985, by geleentheid van die konferensie oor geïntegreerde toerisme, wat deur die Verbano-Cusio-Ossola-distrik gereël is en in Verbania gehou is, het die administrateurs van die Vallei die inisiatief geneem om die park, en juis 'n nasionale park, te stig.
In 1987, met die konferensie "Val Grande, die laaste paradys", gereël deur plaaslike owerhede, is 'n bevorderingskomitee ingestel vir die oprigting van die park, bestaande uit munisipaliteite, berggemeenskappe, die streek Piëmont en omgewingsverenigings, geboorte aan 'n gesamentlike ministeriële kommissie.
Dit het vyf jaar geneem om die doel te bereik. In hierdie tydperk was die belang van die destydse minister van omgewingsake, Giorgio Ruffolo, die president van die omgewingskommissie en die streekraadslede vir die parke Bianca Vetrino en Enrico Nerviani belangrik en deurslaggewend. Op 4 Desember 1989 identifiseer Val Grande 'n gebied van internasionale naturalistiese belang deur 'n besluit van die Ministerie van die Omgewing.
Op grond van die wet n. 394 van 1991 Die Val Grande Nasionale Park is op 2 Maart 1992 deur die Minister van Omgewing Valdo Spini gestig op die grondgebied van die volgende munisipaliteite: Beura Cardezza, Caprezzo, Cossogno, Cursolo Orasso, Intragna, Malesco, Miazzina, Premosello Chiovenda, San Bernardino Verbano, Santa Maria Maggiore, Trontano.
Op 23 November 1993, met 'n bevel van die president van die Republiek, word die Park-bestuursliggaam gebore. Na die aanstelling, in Februarie 1994, van Franca Olmi tot die president van die Park, het die Park Authority op 16 Mei 1994 sy amp ingeneem.
Dit bly steeds een van die beste plekke waar u vir 'n paar uur (of dae) in die natuur gedompel kan word van die daaglikse roetine.
Hulle kan steeds gevind word in Valgrande en in die onmiddellike omgewing (ten spyte van die toenemende bywoning van die omgewing), vir diegene wat van die gewone roetes wil "uittrek" (met die nodige versigtigheid), sommige gebiede met ongemaklike en vermoeiende toegang, waar u in alle eensaamheid kan ervaar oomblikke en sensasies uniek.
WEER voorspellings vir Valgrande : MeteoSwiss
(Die Switserse weervoorspellings vir die suide van die Alpe is oor die algemeen die betroubaarste vir 'ons' gebied)
Wat om in die berge te besoek VAL GRANDE NASIONALE PARK
Omsluit tussen die Ossola-berge, die Maggiore-meer en die Cannobina-vallei Val Grande Nasionale Park dit het die aanwesigheid van herders ten minste sedert die 13de eeu gesien, net om aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog te laat vaar. Vanaf daardie oomblik het die hout oorgeneem en die vallei in 'n tydperk van 50 jaar 'n rowwe en wilde aspek om dit een van die "wildernis" -gebiede die interessantste internasionaal en die grootste in Italië: 'n onbesmette gebied van berge en valleie met plekke van bekoring en misterie tussen klowe, kranse, digte bosse en asemrowende uitsigte.
Die historiese en kulturele aspek sluit egter aan by die naturalistiese belang: baie terreine behou spore van die duisendjarige teenwoordigheid van die mens soos rotstekeninge, verlate hutte, terrasse, stemmende kapelle, militêre vestings soos die "Cadorna-lyn"En gedenkplate.
In die suidelike deel van die vallei is die Candoglia-steengroewe wat eeue lank die marmer vir die Milaan-katedraal. Dieselfde vallei was deur die eeue heen 'n bevoorregte plek vir mynbou.
Van die 2013 die Val Grande Nasionale Park het deel geword van die wêreldwye netwerk van geo-parke wat deur UNESCO beskerm word en het die CETS (Europese handves vir volhoubare toerisme).