Tuiniers van die Moskou-streek het Dogwood lank gesien. Die verbouing daarvan in die streek is bevraagteken vanweë die suidelike oorsprong van die plant, aangesien die Krimse klimaatstoestande, waar veral die boshout veral voorkom, nie met die Moskou-streek vergelyk kan word nie. Die pogings van telers, gekombineer met die natuurlike eienskappe van die plant, oorkom die skeptisisme van tuiniers. Lees meer oor die kenmerke van die groeiende kornhout in die voorstede. Lees meer.
Groei kornhout in die voorstede?
Vir bykans 70 jaar groei en pluk kornhout op die grondgebied van die Main Botanical Garden van die Russiese Akademie vir Wetenskappe in Moskou. Die plant is die mees rypbestand van alle suidelike kulture, en is bestand teen winterkoue tot –30 ° C. Die probleem is egter die baie vroeë blom van kornhout. Dikwels blom dit in die lente, wanneer die sneeu nog nie gesmelt het nie en gereeld weer ryp is, wat die plant meer vrees as erge winterkors. Boonop slaap plaaslike bye nog op hierdie tydstip, wat dit moeilik maak om plante volledig te bestuif, waarvoor net in die wind gehoop kan word.
Die entoesiasme van amateur-tuiniers en die pogings van professionele telers wat die mieliesaad wat telkens in die Moskou-streek verkry is, geplant het in die grond van Moskou en elke nuwe plant aan plaaslike omstandighede gewoond het, het sukses gelewer. Daar is deesdae al baie dogwoodvariëteite wat suksesvol in die tuine van die Moskou-streek verbou word en stabiel oplewer met heerlike bessies.
Reëls vir landing in oop grond
Dit is beter om in die herfs plantvliese van saailinge in die oop grond te plant. Die vroeë aanvang van die sapvloei in die lente van die naaldhout val selde saam met die nodige verhitting van die grond, wat die lente-aanplanting gevaarlik en dikwels nutteloos maak. Optimale herfslanding vind einde September of begin Oktober plaas. Wanneer geplant word, moet daar voortgegaan word met die feit dat koringsaailinge minstens drie weke lank in die grond wortel skiet, en hierdie proses moet uitgevoer word voor die begin van ryp.
Dogwood verkies goed verligte stukke grond, hoewel dit 'n effense skadu kan bied. By die aanplanting moet die vermoë van volwasse bome om 'n verspreidende kroon te vorm, in ag geneem word, waardeur koringsaailinge nie nader as 4 m van die grense van die terrein of van ander aanplantings geplant moet word nie.
Belangrik! Dogwood moet nie langs 'n okkerneut geplant word nie, wat die koringsaailinge nie toelaat om wortel te skiet nie.
Alhoewel die betrokke plant veeleisende grondsamestelling toon, lewer dit tog op ligte vrugbare gronde met 'n matige vogvermoë die maksimum opbrengs. Die kweekhout verdra nie vogstagnasie in die wortelstelsel wat geskep word in gebiede waar grondwater nader aan die aardoppervlak nader as 1 m styg nie.
As u saailinge kies vir plant, moet u let op die worteltakke, wat tot 0,3 m lank moet wees. Groen hout moet sigbaar wees onder die gladde bas van die saailing. Bruin kleur dui op die nie-uitvoerbaarheid van die saailing. Om 'n koringel behoorlik te plant, is dit beter om twee jaar oue saailinge te gebruik wat tot 1,6 m hoog is, met 5 ontwikkelde takke. Sulke saailinge kan die volgende jaar blom.
Die direkte proses om 'n saailing in oop grond te plant, is soos volg:
In die somer word 'n landingstuig voorberei met 'n diepte van 0,8 m met dieselfde deursnee.
As u 'n gat grawe, word die boonste vrugbare laag apart van die onderste laag gelê.
Die grond uit die boonste laag word gemeng met 'n emmer humus of kompos, 200 g superfosfaat, 'n halwe liter blik houtas, 50 g ammoniumnitraat.
'N Steun in die vorm van 'n pen van 1 m hoog word in die bodem van die put gedryf.
'N Deel van die mengsel word in die put gegooi, waaruit 'n lae heuwel gemaak word.
Die wortels van 'n saaiboerdery word op hierdie heuwel geplaas, voordat dit 'n kwartier verouder word.
Die put is bedek met die res van die mengsel en grond uit die onderste laag, waarna dit effens geram word.
Die saailingstam is aan 'n steun vasgemaak.
Die blare van die saailing word versigtig verwyder.
Die aangeplante plant word met 3-4 emmers water natgemaak.
Om die vinnige verdamping van vog te vermy, word die paraboliese sirkel met gekneusde turf, saagsels of droë humus gesny. Na planttyd moet die wortelhals van die kornhout minstens 5 cm bokant die grond styg.
Met die vroeë blom van die kornhout, word die vrugte daarvan egter laat ryp, begin, afhangende van die verskeidenheid, in September en eindig aan die begin van November.Die kultuur veroorsaak nie groot probleme met die versorging nie, hoewel dit 'n sekere reeks aksies benodig.
Die struktuur van die koringwortelstelsel laat die plant toe om in die reën ook vog uit die grond te onttrek. Droogteverdraagsaamheid beteken egter glad nie die onverskilligheid van kultuur tot natmaak nie. By 'n ernstige gebrek aan vog droog die bessies uit, en word daar nie nuwe knoppe gelê nie. Onder normale omstandighede word cornelbome twee keer per week teen die emissie van 2 emmers per plant natgemaak. In hierdie geval moet u nie vergeet van die onverdraagsaamheid van die koringboom vir die oorvoeding van sy wortelstelsel nie.
Tuiniers stem nie saam oor die behoefte om kornhout met kunsmis te voer nie. Sommige mense vertrou op hul ervaring dat koringplante goed groei en vrugte dra sonder bemesting. Ander is vol vertroue dat die bekendstelling van organiese organiese plante die groei en die produktiwiteit daarvan aansienlik stimuleer. In die omstandighede van die Moskou-streek word daar egter algemeen geglo dat kweekhoutkulture met minerale en organiese kunsmis gevoer moet word.
Gedurende die groeiseisoen wissel die aantrek soos volg:
in die lente, wanneer die boom groenmassa kry, is dit nuttig om dit met stikstofkunsmis in die vorm van organiese materiaal of ammoniumnitraat te voed;
ten tye van blom en vrugvorming is dit nuttig om die plant kalium en fosfor in die vorm van kaliumsulfaat en superfosfaat te voed;
met 'n verhoogde suurgehalte van die grond, moet kalk daaraan gevoeg word, aangesien koringvrugte kalsium benodig vir 'n suksesvolle ontwikkeling;
in die somer, gedurende die groeitydperk en rypwording van bessies, word dit aanbeveel om die koringboom met 'n oplossing van hoenderdruppels in 'n verhouding van 1:10 te voed;
in die herfs is dit nuttig om bome te dek met behulp van droë humus, wat nie net die grond teen uitdroging beskerm nie, maar ook voedingstowwe voorsien;
Verryk die grond rondom die plante ook in die herfs met kalium, wat hul immuunstelsel versterk en dit makliker maak om winterkoue te verdra.
Het jy geweet? Inwoners van die Kaukasus argumenteer dat dokters nie nodig is in die gebiede waar diehouthout groei nie. 'N Soortgelyke bewering word vergemaklik deur die leeftyd van die plant self, wat een en 'n half eeu bereik.
Volwasse koringboom is, soos reeds genoem, in staat om ryp tot –30 ° С te weerstaan. In die winter is dit genoeg om meer sneeu na sy kofferbak te gooi. Maar dit is nie genoeg vir jong onvolwasse plante nie. In die herfs, rondom hul stamme, is dit nodig om 'n deklaag van 20 cm met humus of kompos te lê, en die saailinge self moet met 'n bedekte tuinmateriaal bedek word in die vorm van:
Die moeilikheid om bessies wat ryp word te versamel afhangende van die verskeidenheid in September - begin November, lê in die onvermoë om op takke te verouder. Hierdie eienskap word egter gekompenseer deur die vermoë om die vrugte in 'n onryp vorm te versamel, waarna hulle suksesvol ryp word.
Ryp vrugte word by 'n temperatuur naby nul geberg. In sulke opbergtoestande verloor hulle die verbruiker se kwaliteite nie vir 2 weke nie.Vir die berging van die hele jaar word koringvrugte gevries. Die proses behou al die talle voedingstowwe in die bessies. En natuurlik is die beroemde dogwood-konfyt 'n wonderlike manier om bessies op te slaan.
'N Corneliese plant met 'n sterk immuunstelsel word prakties nie siek nie en ly nie aan plae nie. Grote oortredings van landboutegnologie of buitengewone ongunstige weersomstandighede kan die plant egter verswak, waarna dit 'n prooi kan word vir swaminfeksies en plae. In hierdie situasie kan kornhout siek word:
Poeieragtige skimmelvorm poeieragtige wit gedenkplaat en druppels vloeistof op veloppervlaktes. Die siekte belemmer die groei van blare en dienooreenkomstig die ontwikkeling van die hele plant. Hulle bestry swam infeksies deur blare te behandel met 'n soda-oplossing wat berei is uit 60 g soda in 'n emmer water. 'N Oplossing van 60 g antibakteriese seep in 'n emmer water en die gebruik van Topaz-swamdoders lewer 'n goeie effek.
Blaarvlek, gemanifesteer deur die vorming op die blare van rooibruin kolle wat fotosintese belemmer. Hierdie swam infeksie word beveg met koper-gebaseerde medisyne.
Onder die plae, die gevaarlikste vir kornbos kleurigewaarvan die ruspes blare vreet en hul neste op jong takke rangskik. Hulle vernietig die plaag deur die Paryse groen en in die proses om neste met die hand te versamel.
Het jy geweet? Dogwood behoort tot die oudste plante wat 'n persoon ontmoet het. Cornel pitte wat 5 duisend jaar oud was, word in die Neolitiese geboue van die antieke mens aangetref.
Tot onlangs, 'n seldsame gas in die tuine naby Moskou, beklee nou houtsoort 'n toenemend prominent plek in hulle. Die hoë gastronomiese eienskappe, tesame met sy onpretensieuse sorg en indrukwekkende versierbaarheid, laat baie tuiniers in die Moskou-streek nie onverskillig nie.