October 23, 2016 by Marlize	2 Comments
"Quite frankly, I blame Mama Mia for my divorce," die bottelblond het die lang dun sigaretjie tussen haar rook geplooide rooi lippe gesuig en haar rooi valsnaels het bykans die geel nikotien vingerpunte verbloem.
Haar oë was diep in haar oogkaste en die wange het half hol getrek.
"I mean really, kyk die romance en die happy ever after en hier sit ek toe, met Jan Poephol en hy kyk nie eens na my nie, wat nog te sê sing vir my 'n liedjie." Sy gooi die vere boa met flair agtertoe.
"Maar Kitty, jy kan mos nou nie 'n fliek met die regte lewe gaan staan en verwar nie," die bleeksiel vroutjie vat 'n koppie tee.
"Ek meen nou maar, my Koos is nou nie 'n picture nie, maar hy kom darem elke aand huis toe, en gee nie om dat ek sy bankkaart se pinnommer het nie. So elke nou en dan koop hy darem vir my 'n tjoklit wanneer hy brood en melk gaan koop." Sy vat 'n slukkie, "Ek sal nou nie omgee vir 'n blommetjie of twee nie, hy hoef dit nie eens te koop nie, hy kan dit sommer uit ou Rosie se tuin steel, maar hy probeer darem."
"Darling, Jan scheme my te vertel dat hy glo baie ander visse in die see kon vang, en toe trek hy my uit." Kitty leun agteroor in die gemakstoel en vou haar langer as lang bene. Haar vleeskleurige sykouse het 'n leer teen die been op, en haar spatare vorm 'n blou patroon.
"Die ou drel het aanhou praat oor the one that got away, en dit het net meer geword nadat ons daardie verdomde fliek gekyk het." Sy swaai die halwe sigaret teatraal deur die lug, "Wil die man toe nou vir my vertel dat hy eintlik nog altyd lief is vir sy skoolkys, en dat hy haar nog nooit regtig kon vergeet nie. Toe sê ek vir hom, 'Nou fokof dan as jy so graag wil!' Maar, ek het wragtag nie gedink hy sou nie. I mean… really… asof sy hom sou terugvat."
"Haai Kitty," klik die bleeksieletjie haar tong, 'en toe?"
"Toe vat hy sy goed en trek Ferreira. Laaste wat ek gesien het was toe een van sy Facebook vrinne 'n foto van hom post, nogal gesuit en getie, the works. Op hulle wedding, die dag toe die judge ons divorce papers geteken het. Sy het 'n spierwit trourok aangehad. Het glo nog al die jare vir hom gewag." Sy vou half dubbeld toe sy vorentoe buk om die sigaret dood te druk. Sy tel 'n koppie koue tee op. Haar lippe bly in 'n soengroet op die randjie agter.
"Ag shame man…' sê haar gas, "ai, ek moet ook nou huis toe gaan. Koos is nou-nou by die huis en ek moet seker maak die kos en alles is reg. Tatta, Kitty."
"Bye for now… but wait, laat ek nou vir jou sê, give them a happy ending. Jy moet hulle laat weet dat hy die een is, selfs al wonder jy wat het van jou ou vlam geword. Anders sit jy soos ek… droë bek en nie eens 'n fuckbuddy vir die alleen aande nie." Haar oë het wasig geword, en sy het skielik so klein en weerloos gelyk teen die stoel.
In haar eie huis het die bleeksiel voor haar kas gaan staan, haar visnet kouse uitgehaal, en haar pers rok oor haar kop gegooi. In die badkamer het sy die donker oogomlyner kunstig aangewend en die rooiste rooi lipstif uit haar grimeer sakkie gehaal. Die kinders was by haar ma vir die naweek. Haar stiletto's het gemaklik aangeglip en sy het kombuis toe gegaan en 'n glas rooi wyn ingegooi.
Sy het gehoor hoe haar man die gang afloop en het die ligte van die kombuis afgesit en op die eetkamer tafel gaan sit.
"Antjie, waar…" Haar Koos kon nie sy sin klaar maak toe hy die vertek binne loop nie. Hy het sy werksak laat val en soos 'n skaap ter slagting nader gestap.
Voor sy sy asem uitgesoen het, het sy haar ma se raad onthou, "'n Man, soek 'n kok in die kombuis, 'n prinses aan sy arm, maar 'n tierkat in die bed."
Sy sou hom 'n happy ending gee, het sy haarself voorgeneem.
Posted in: Blog, My life and stories	Tagged: Afrikaans, Afrikaanse Kort Verhaal
← The Out of Africa Festival – 29 October, 2016 in Rockingham
Kla met die witbrood onder die arm →
… and my hubby calls ME incorrigible. … long may our breed last. Ladies out there, pleasure your husbands, they will love you for it, spoil you cherish you, be real men in your lives. Read this aloud to my hubby Marlize in our way to Swellendam this morning. Sad really, and oh so funny