Etruskiese getalle - Inligting
Hierdie video behandel die betekenis van Etruskiese getalle en die verband daarmee met Latyn.
Beeld van 'n Etruskiese dobbelsteen: http://bit.ly/1eUaOpF
Wat is Romeinse syfers, waar kom hulle vandaan en hoe lees jy dit?
Ons kan Romeinse syfers oral om ons sien: op monumente en geboue, op wysers, op datumstempels aan die einde van TV -reekse. Elders kan hulle 'n mate van gravitas by die titels van monarge en filmvervolgers voeg.
Alhoewel daar geen pryse is om te raai waar hierdie syfers ontwikkel en wyd gebruik is nie - die leidraad in die naam, is die oorsprong daarvan 'n bietjie duister. Dit lyk asof die Romeine die numeriese stelsel wat die Etruske gebruik het, aangeneem het, hoewel hulle in teenstelling met die Etruske gekies het om van links na regs te lees, eerder as van regs na links.
'N Vroeë voorbeeld bestaan ​​op die Rostral -kolom van Gaius Duilius, opgerig in die Forum Romanum ter herdenking van 'n oorwinning teen Kartago in die slag van Mylae in 260 vC. 'N Simbool wat soos (((I))) lyk, kan verskeie kere gesien word, elkeen verteenwoordig die bedrag' 100,000 '.
Wat is die Romeinse syfers?
Daar is vandag sewe Romeinse syfers wat wyd gebruik word: I, V, X, L, C, D en M, wat die syfers 1, 5, 10, 50, 100, 500 en 1,000 verteenwoordig, soos uiteengesit in die onderstaande grafiek.
Alhoewel die idee van die Etruske weggesteek is, het hierdie Romeinse syfers nie heeltemal gevorm nie. Die Etruskiese stelsel, sowel as om in die teenoorgestelde rigting gelees te word, het ook verskillende simbole gebruik, waaronder verskeie vir groter getalle wat die vertaling weerstaan ​​het.
Die Romeinse syfers het ook nie almal op dieselfde tyd verskyn nie. Die Romeinse L en D (50 en 500) het byvoorbeeld eers in die latere jare van die Republiek verskyn.
Wat is die Romeinse syfers vir 1 tot 100?
Die getalle wat u op 'n wyser sien, een tot 12, word in Romeinse syfers soos I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XI en XII geskryf. Hier is nog 'n grafiek om u tot 100 te neem:
Hoe lees jy Romeinse syfers?
Romeinse syfers word van links na regs geskryf, en dit moet in die rigting gelees word, met inagneming van twee reëls vir vertaling:
As 'n simbool van minder waarde is as die een daarna, trek die kleiner waarde af van die groter
As die simbool gelyk of groter is as een daarna, tel die twee bymekaar
IX vertaal byvoorbeeld as nege, maar XI lees as 11 en XX is 20.
As u langer getalle met syfers het, moet u elke groep syfers afsonderlik verantwoord en aan die einde tel. Dus, terwyl die jaar waarin Magna Carta verseël is (1215) 'n eenvoudige MCCXV word (1,000 + 100 + 100 + 10 + 5), word die jaar waarin Julius Caesar vermoor is (44 vC) as XLIV geskryf, of ((50-10) ) + (5-1)).
Hierdie inhoud is geskryf vir BBC History Revealed en gepubliseer op HistoryExtra in MMXX (2020)
Vroeër hierdie jaar was ek gelukkig om na Etruskiese klasse te gaan, onder leiding van my kollega prof. James Clackson, saam met 'n groep gegradueerde studente (insluitend ons eie Natalia) en ander kollegas. Etruskies is een van die groot raaisels-'n goed getekende antieke taal wat ons nie regtig goed verstaan ​​nie. En ek is nie van plan om enige raaisels in hierdie pos op te los nie. In plaas daarvan wil ek 'n paar dinge uit my onlangse ervarings sê oor wat ons doen en nie weet van Etruskies nie, sowel as om na te dink oor hoe dit geskryf is.
Etruskies is klaarblyklik 'n nie-Indo-Europese taal, en 'n taal wat nie 'n noue verhouding het met ander antieke tale wat ons ken nie. Terwyl die res van die Italiaanse skiereiland gedurende die 1ste millennium vC gevul was met Indo-Europese tale van die Italic-tak (Latyn, Faliscan, Oscan, Umbriaans, Veneties, ens.), Is die onverwante Etruskiese taal in 'n redelik groot sentrale gebied gepraat -Noord -Italië en kom voor op 'n wye verskeidenheid inskripsiesoorte. In werklikheid is daar iets in die omgewing van 9 000 inskripsies wat oorleef het, en waarom verstaan ​​ons die taal nie beter nie? Wel, ons doen dit en ons doen dit nie.
Sommige soorte inskripsies gee ons eintlik baie om te doen. In begrafnistekste kan ons byvoorbeeld maklik identifiseer watter woorde name is, en dan is die betekenis van sommige van die ander woorde nie te moeilik nie. Sommige inskripsies bestaan ​​slegs uit name, soos die hieronder, wat op 'n kruikbak is (Etruskiese kernsure is taamlik groot, uitgebreide aangeleenthede, wat dikwels 'n gevormde figuur dra en ontwerp is om die dooies se as te bevat). Die naam van die oorledene se vrou lees van regs na links bo die paneel met vegmanne: Θana Vipinei Ranazunia (die Θ is 'n theta, soms getranskribeer) ste). Die woord aan die linkerkant, Creicesa, vertel ons dat haar man Creice se naam was.
Etruskiese kruik urn, 2de C v.C. Beeld van New York Met.
Etruskiese kruik urn, 3de C v.C. Beeld van Boston MFA.
Etruskiese onomastiek –, dit wil sê die stelsel van konvensies vir persoonlike name – is een van die gebiede wat ons die beste in Etruskiese taal verstaan. Deur die identifiseerbare name te verstaan, ken ons verskeie woorde vir gesinsverhoudings: die woord vir seun is stam en dogter is seχ (χ is 'n chi, geskryf met 'n spesiale teken en soms getranskribeer ch of kh), terwyl die woord vir vrou is puia -hierdie woord verskyn om die linkerhoek van die inskripsie aan die regterkant (die kruik urn van Fastia Velsi, vrou van Larza Velu). Anders as in Latyn (waar 'n vrou se naam afgelei is van haar vader), het Etruskiese vroue kenmerkende praenomina, met voorname soos Θana, Fastia, Θanaχvil en Ramaθa. Beide patronieme en matronieme kan gebruik word om individue te spesifiseer. Onder mansname was Larθ, Arnθ en Vel die algemeenste wat ons in die klas teëgekom het. (Om die uiters algemene Larθ te sien, het 'n gunsteling klasaktiwiteit geword!)
U wonder miskien nou presies hoe ons hierdie tekste gelees het, en waarom u dit nie so maklik vind om die inskripsies hierbo te volg nie. Die Etruskiese alfabet is eintlik baie nou verwant aan die moderne 'Romaanse ' (en die antieke Romeinse!), Maar u moet 'n paar dinge weet om dit te verstaan. Eerstens lees byna alle Etruskiese tekste van regs na links. Tweedens, hoewel die vroegste inskripsies basies in die Griekse alfabet geskryf is of iets baie naby aan dit (soos die beroemde abecedarium op 'n Etruskiese haanvaas hieronder getuig), het Etruskiese sprekers mettertyd veranderings aan hul alfabet aangebring.
Etruskiese bucchero -vat in die vorm van 'n haan, met 'n vroeë abecedarium, ongeveer 700 v.C. Beeld van New York Met. 'N GESONDHEID van CREWS!
Daar is 'n paar letters wat óf nuwe uitvindings is (soos die syfer-van-agt teken 8 vir /f /, 'n klank wat destyds nie in Grieks voorgekom het nie) óf moeilik herkenbare weergawes van Griekse letters is. Rho lyk dikwels soos 'n hoofletter D (dit wil sê 'n lang stam ontbreek, hoewel dit soms 'n stam kan hê), maar theta is geneig om te lyk soos 'n sirkel met niks in die middel nie (O). v word met 'n digamma (F) geskryf, pi lyk gewoonlik soos 'n vertikale lyn met 'n haak, ens. Die mees verwarrende is die sibilante (s-agtige klanke): beide sigma ('n hoekige S) en san (wat soos 'n hoofletter M lyk) is met verskillende waardes gebruik (een miskien meer soos 's ' en een soos & #8216sh ' – alhoewel die rekonstruksie van die presiese klanke moeilik is). Dit sou nie so erg gewees het as dit nie die geval was dat mense dit anders gebruik het in die noordelike gebiede en die suidelike gebiede waar Etruskies gepraat is nie, en ons dink hulle het die waardes omgeruil. Die alfabetiese volgorde van die Etruskiese alfabet het ook mettertyd 'n bietjie verander, byvoorbeeld omdat die ongebruikte letters beta en delta verwyder is ('b ' en 'd ' klanke bestaan ​​nie in Etruskies nie).
Kyk of u die inskripsie hieronder kan lees op 'n bucchero ware kantharos (drinkvat met twee hande). Moenie vergeet dat dit van regs na links gaan nie.
Etruskiese kantharos van Vulci, 7de-6de C v.C. Beelde van die British Museum.
Het jy dit uitgewerk? Hier is die antwoord, woord-vir-woord, in wit teks (merk dit uit om dit te lees): MI REPESUNAS AVILES. Dit is 'n ' sprekende voorwerp ', en dit begin met die Etruskiese woord vir "I " (my) en spreek die leser in die eerste persoon aan: "I [am the cup of] XY " (where XY = the name of the owner).
U sal opmerk dat daar geen werkwoord in die sin in die laaste inskripsie is nie. Ongelukkig is kort inskripsies dikwels so! Maar ons is gelukkig dat ons in Etruskies nog heelwat langer inskripsies oorleef. Een daarvan is die Capua -teël (of Tabula Capuana), wat hieronder afgebeeld word, wat 'n rituele kalender blyk te wees, hoewel dit moeilik is om dit te herken, omdat ons baie leemtes in ons kennis van Etruskiese taal het. In die eerste plek is daar baie woorde wat ons net nie ken nie, woorde wat slegs een keer getuig kan word of wat in onduidelike kontekste kan verskyn, waar ons net kan raai wat dit kan beteken. Dit is omdat ons 'n paar maande se name en goddelike name kan herken, dat ons 'n idee het waaroor die Capua -teël gaan, maar ons kan nog nie die betekenis van elke woord ken nie.
Die Capua -teël, een van die langste Etruskiese inskripsies, moontlik 5de v.C. Beeld van Wikipedia.
Dit is 'n soortgelyke verhaal met die Liber Linteus, die langste en waarskynlik die vreemdste van Etruskiese tekste. Dit word die Liber Linteus ("linenboek ") omdat dit op 'n baie lang stuk linne geskryf is, waarskynlik gemaak in die 3de vC, wat op 'n manier as 'n mummie in Ptolemaïese Egipte gebruik sou word. Die mummie het uiteindelik in Zagreb, Kroasië, beland nadat dit in Alexandrië gekoop is, en is ontvou deur die nuwe eienaar, wat die toedraaiings op sy muur vertoon het sonder om die betekenis daarvan te verstaan. Uiteindelik is besef dat die teks in Etruskies was, met baie herkenbare Etruskiese woorde, maar ook baie wat ons nie verstaan ​​nie.
Om 'n ewekansige steekproef te neem, in die negende van die Liber Linteus's twaalf kolomme, vind ons die volgorde van woorde ciem cealχus lauχumneti eisna θaχseri. Ons weet dit ciem cealχus beteken 󈬋 " omdat ons heelwat Etruskiese syfers kan rekonstrueer. Ons weet dit eisna beteken iets soos "divine ", en daar is nog 'n interessante verhaal daaragter. Die Romeinse historikus Suetonius vertel ons dat 'n standbeeld van die keiser Augustus deur weerlig getref is en dat die woord CAESAR onder die standbeeld beskadig is, sodat die C nie meer gelees kon word nie en die woord verskyn as AESAR – die priesters herken AESAR soos dit klink soos die Etruskiese woord vir 'n god, en dit as 'n teken beskou dat Augustus vergoddelik sou word. Hierdie baie mooi anekdotiese bewys help ons hier, want eisna blyk 'n verwante woord te wees, vandaar die vertaling hier as "divine " of soortgelyk. Dit is egter baie moeilik om die sin van die ander woorde in die ry te rekonstrueer.
Die Liber Linteus, die langste van die Etruskiese inskripsies, waarskynlik 3de C v.C. Beeld van Wikipedia. Goue ring met Etruskiese inskripsie. Beeld van New York Met.
Dit is moeilik om te skat hoeveel Etruskiese woordeskat ons ken. My ervaring in ons Etrsucan -klasse was dat ons soms in 'n gemaklike gebied verkeer, omdat bekende woorde in bekende inskripsies voorkom, soos in grafte of kernsure, en woorde vir familieterme, persoonlike name en miskien selfs getalle, voornaamwoorde of sekere ander goed getuigde terme. Ons kry die woord suθi dikwels omdat ons baie Etruskiese grafte het. (Ek weet nie hoekom hierdie pragtige goue ring aan die regterkant gemerk is nie suθina, " vir die graf " Ek veronderstel die opskrif is bygevoeg voordat dit begrawe is by die individu in wie se graf dit gevind is, maar dit lyk vreemd onpersoonlik.)
Nog meer grafte, met vergunning van my vriend en kollega dr Katherine McDonald:
Wel. Die Etruskiese nekropolis net buite Orvieto is goed, dit lyk so. (Ja, hulle het almal name op die lateie.) Pic.twitter.com/nDOk3XF4K0
& mdash Katherine McDonald (@Katherine_McDon) 11 April 2019
Maar om gemaklik te wees met die kort inskripsies, is soos om in 'n valse gevoel van sekuriteit gedompel te word. Ek wed dat al julle taalentoesiaste daar buite sterf na 'n werkwoord of twee! U kon nie presies Etruskiese gespreksvaardighede ontwikkel met wat ons tot dusver gesien het nie, tensy u slegs Etruskiese begrafnisse wil bywoon en nie te veel sê nie (my advies is om 'n bietjie meer avontuurlustig te wees as u op reis is). U sal dus bly wees om te weet dat ons 'n paar Etruskiese werkwoorde kan identifiseer. Die werkwoord 'to be ' is am-, wat 'n goeie toeval is, terwyl 'om te gee ' is tur- en 'om te maak ' is seker-. Ons ken selfs die werkwoord 'om te skryf ', wat is ziχ-, en ons weet dit ziχ is ook 'n selfstandige naamwoord wat 'boek ' beteken, deels as gevolg van die beroemde inskripsie op die sarkofaag van Laris Pulenas met sy beeldhouwerk van die oorledene wat 'n boekrol hou.
Ek het nog nie 'n beter prentjie gesien as in die tweet van Katherine vroeër vanjaar nie:
Het vandag saam met hierdie man (Sarcophagus of the Magistrate) gekuier in die lieflike Museo Nazionale in Tarquinia. Dit lyk redelik normaal totdat u agterkom dat daar oral in die boek geskryf is! pic.twitter.com/VGBnaLRZT1
& mdash Katherine McDonald (@Katherine_McDon) 12 April 2019
Die skrif op die gevormde boekrol is self 'n lang Etruskiese teks, en nogmaals een waar ons sukkel om die hele betekenis te rekonstrueer, hoewel dit in die klas lekker was om dit te lees.
As ons terugkeer na die taalvraag, kan ons ook 'n goeie begin maak met die rekonstruksie van morfologie. By selfstandige naamwoord -eindpunte kan ons 'n paar eindpunte herken (byvoorbeeld nominatief Larθ, genitief Larθal), en ons vind patrone wat tipies lyk van 'n agglutinerende taal, waar eindes in 'n ketting bygevoeg kan word: bv. stam beteken "seun ", klenaar beteken "seuns ", clenaras beteken " van die seuns ". Vir die werkwoorde kan ons ook verskillende eindes vir tyd of stem herken: bv. ame "hy/sy/dit is ", amce Hy/sy/dit was " of aktief menese "hy/sy opstel ", passief menaχe "it is opgestel ". Dit is 'n bietjie soos 'n legkaart, want ons weet dat die Etruskiese taal 'n struktuur het, maar ons het slegs 'n venster op sommige dele daarvan, en dit is nog moeiliker om die betekenis van baie woorde te herkonstrueer, selfs al herken ons die betekenis daarvan eindes.
Dit is dus ongeveer die grootte van wat ons weet oor die Etruskiese taal. Die laaste inskripsie wat ek vir u wil wys, is die mees aanloklike, 'n stel tweetalige goue blare ' tablette ' wat in Fenisies (links) en Etruskies (in die middel en regs) ingeskryf is. Ons verstaan ​​Fenisies redelik goed, so u sou dink dat dit 'n goeie weg na Etruskies moet wees, nie waar nie? Maar die teks gee ons baie min om aan te gaan. Die Feniciese deel is 'n godsdienstige toewyding, en ons kan beslis parallelle name in die Etruskiese helfte sien: die toewyding is tbry' wlnš / Θefariei Velianas (Tiberius Velianas soos dit in Latyn sou wees), en die godin aan wie die tablette toegewy is ʻŠtrt / Unial-Astres (Astarte, wat moontlik gelykstaande was aan die Romeinse Venus). Daarbenewens het baie geleerdes geworstel oor die besonderhede van hoe die twee dele van die teks met mekaar gelyk is, en die debat gaan voort.
Die Pyrgi -tablette, c. 500 vC. Beeld van Wikipedia.
Dit was 'n voorreg om 'n bietjie Etruskies saam met kollegas hier in Cambridge te kon studeer, en ek weet dat nie baie mense die geleentheid kry om in so 'n lieflike samewerking die taal te leer ken nie. Ek hoop dat hierdie pos 'n relatiewe beginner soos ek in elk geval 'n idee gegee het van hoe Etruscan voel om mee te werk. Ons verstaan ​​dit nie regtig nie, en tog is daar baie wat ons wel verstaan. Ek het nie eens die kans gehad om aan die gang te kom met die konteks van Etruskiese skryfwerk nie, maar as u die indruk kry van 'n weelderige, kenmerkende en hoogs geletterde kultuur, sou ek sê dat dit nie die geval is nie ver van die punt af, ten minste vir die hoër klasse van die samelewing wat grafte en ander voorwerpe met hoë status kon bekostig. Ek dink dit is miskien ook die mooiste pos wat ek vir die CREWS-blog geskryf het!
Pippa Steele (hoofnavorser van die CREWS -projek)
Die afbeelding bo -aan hierdie berig is 'n faksimilee van skildery aan die agterkant, regterkant, van die Tomba degli Scudi. Beeld van die Boston MFA.
9 Aristarchus & rsquos Astronomiese verhandeling
Die antieke Griekse wiskundige en sterrekundige Aristarchus van Samos was die astronomiese idees van sy tyd ver vooruit deur die songesentreerde planetêre model te verwag. Aristarchus het sy visioenêre insig opgesom in 'n verlore boek. Minstens een eksemplaar van hierdie werk was deel van die trotse argief van die Alexandriese biblioteek. In sy werk Die Sand Reckoner, Beskryf Archimedes die hoof tesis van Aristarchus en rsquos:
& ldquo [. . . ] maar Aristarchus van Samos het 'n boek uitgebring wat bestaan ​​uit sekere hipoteses, waarin die uitgangspunte lei tot die gevolg dat die heelal baie keer groter is as die wat nou genoem word. Sy hipoteses is dat die vaste sterre en die son onbeweeglik bly, dat die aarde om die son draai in die omtrek van 'n sirkel, die son wat in die middel van die wentelbaan lê. & Rdquo
8 dinge wat u nie van keiser Claudius mag weet nie
1. Sy eie gesin het sy fisiese gestremdhede bespot.
Claudius het gesukkel met verskeie fisiese siektes, waaronder bewing van die kop en hande, slapheid, loopneus en skuim by die mond. Historici het sedertdien bespiegel dat hy moontlik aan serebrale gestremdheid of Tourette -sindroom gely het, maar sy familie beskou sy toestand as 'n teken van swakheid en 'n bron van groot openbare verleentheid. Sy eie ma het hom vermoedelik 'n monster van 'n mens genoem, 'n mens wat die natuur begin het en nooit klaar was nie, en daar word gesê dat sy en sy suster gebid het dat Rome hom nooit sal hoef te verduur om sy keiser te word nie. Hy het later te kampe gehad met konstante vernedering deur sy neef, die Romeinse keiser Caligula. Volgens die ou historikus Suetonius was Caligula verheug daaroor om sy oom te bespot oor sy swakhede, en as Claudius tydens aandete bymekaargekom het, is gaste aangemoedig om hom te bestook met die klippe van olywe en dadels. "
2. Hy betree die politiek betreklik laat in sy lewe.
Claudius se gestremdhede het hom herhaaldelik laat verbygaan vir 'n kans in 'n belangrike openbare amp. Hy was die grootste deel van sy jeugjare uit die oog gehou, en sy koninklike familielede het hul bes gedoen om hom ver langs die erfopvolging te plaas. Die oom van Claudius, die keiser Tiberius, het herhaaldelik sy versoeke om 'n politieke loopbaan te begin, afgewys en hom in plaas daarvan aangestel as priesters met 'n lae prestige. Claudius het sy politieke aspirasies laat vaar en sy dae gevul met drink, dobbel en vroulik wees tot 37 nC, toe sy neef Caligula die keiserlike pers aangeneem het. Caligula was onervare en kwesbaar, en om sy aanspraak op die troon te versterk, het hy Claudius, toe amper 46 jaar oud, as sy medekonsul aangestel.
3. Hy was 'n bekwame historikus.
Toe hy homself nie aflei met drank en toevallige speletjies nie, spandeer Claudius ure lank onderdompel in boeke en akademiese studie. Ondanks die feit dat sy gesin hom as 'n dullard bestempel het, beskik hy oor 'n skerp verstand wat die historikus Livy beïndruk het, wat hom aangemoedig het om te skryf. Claudius sou later tientalle bundels lewer oor die geskiedenis van Kartago, die Etruske, die Romeinse Republiek en selfs die Romeinse alfabet. Al die toekomstige keiser se werke het sedertdien verlore gegaan, maar dit lyk asof dit redelik gerespekteer is in hul tyd. Die legendariese Romeinse historikus Tacitus het selfs Claudius se werk as bron vir sy eie geskrifte gebruik.
Claudius word deur die Praetoriaanse garde tot keiser uitgeroep.
4. Die Praetoriaanse wag het hom as keiser geïnstalleer.
In 41 nC vermoor 'n kabaal Praetoriaanse wagte en die beëdigde beskermers van die Romeinse keiser Caligula en vermoor sy vrou en kind wreed in die keiserlike paleis. Soos die verhaal verloop, het 'n beangste Claudius om sy lewe gehardloop toe hy die rumoer gehoor het en op 'n balkon skuil. Die Praetoriane het hom uiteindelik agter 'n gordyn aangetrek, maar eerder as om hom dood te maak, het hulle hom gegroet as die nuwe keiser van Rome. Gestremdhede van Claudius het moontlik die indruk wek dat hy maklik gemanipuleer kon word, maar sodra hy aan bewind was, het hy homself wyser gemaak as wat voorheen geglo is. Hy vermy behendig 'n konfrontasie met die Romeinse senaat, en koop die lojaliteit van die Praetorian Guard met 'n massiewe skenking van 15 000 sterre per man. Dit lyk asof sy kwale verbeter nadat hy die troon ingeneem het, en hy het later beweer dat hy net voorgegee het dat hy swak was om homself te beskerm. Sommige historici het selfs aangevoer dat hy gehelp het met die beplanning of ten minste bewus was van die plot oor die lewe van Caligula.
5. Hy voltooi die Romeinse anneksasie van Brittanje.
Toe Claudius aan die bewind kom, het hy teëgekom teen heftige opposisie van senatore in Rome, van wie baie hom as 'n swak en buite -egtelike aanspraakmaker op die troon beskou het. Om homself as 'n leier te bewys, het hy een van die mees gewaagde militêre veldtogte van die 1ste eeu geloods: die verowering van Brittanje. In 43 na Christus het hy 'n mag van 40 000 troepe en verskeie oorlogsolifante oor die Engelse kanaal gestuur. Die Romeine het spoedig 'n vesting in die huidige Colchester verower en uiteindelik daarin geslaag om die Catuvellauni -stamleier Caratacus vas te vang. Claudius het Brittanje besoek tydens die inval en het vir 16 dae gebly voordat hy teruggekeer het na 'n held en welkom in Rome. Hy is later vereer met 'n triomfboog op die Via Flaminia wat hom geprys het as die man wat vir die eerste keer barbaarse mense anderkant die Oseaan gebring het onder die heerskappy van Rome. "
6. Hy was 'n ywerige aanhanger van die Romeinse spele.
Claudius organiseer en volg godsdienstig wa -wedrenne en gladiator -aanvalle, en bly dikwels ure aaneen vasgenael om nie 'n sekonde van die bloedvergieting te mis nie. Daar word selfs gesê dat hy saam met die res van die gehoor saamgespan het om hardop te tel terwyl goudstukke aan die oorwinnaars betaal is. Die keiser het eens 'n massiewe 19.000 manlike geveg op die Fucine-meer gehou, maar miskien was sy mees bisarre openbare skouspel tydens 'n reis na die Romeinse hawe in Ostia. Volgens 'n verslag van Plinius die Ouere, toe 'n moordwal in die stad se hawe vasval, het Claudius die wese in nette laat insluk, en die persoon het saam met die praetoriaanse kohorte 'n vertoning gelewer aan die Romeinse volk, soldate stortlanse uit aanvallende skepe, waarvan ek een gesien het dat ek deur die dier se waterpyp oorstroom is en gesink het. "
7. Hy was berug ongelukkig in die liefde.
Claudius se eerste verloofde is gekanselleer nadat die meisies se ouers 'n politieke skande verduur het, en sy tweede bruid siek geword het en op hul troudag gesterf het. Hy sou later vier keer trou, met elke wedstryd wat skynbaar meer siek was as die een wat dit voorafgegaan het. Hy skei van sy eerste vrou op verdenking van egbreuk en moord, en beëindig toe sy tweede huwelik om politieke redes. Ou bronne beskryf die derde vrou van Claudius, Messalina, as skelm en seksbehep. Sy het vermoedelik talle sake uitgevoer tot 48 n.C., toe sy deelgeneem het aan 'n skaars huwelikseremonie met een van haar geliefdes, die konsul-uitverkore Gaius Silius. Uit vrees dat die paar hom beplan om hom te vermoor en Gaius op die troon te plaas, laat Claudius albei teregstel. Die keiser het gesweer dat hy nooit weer sou trou nie, maar eers 'n jaar later trou hy met die pragtige Agrippina, sy niggie. Agrippina was selfs meer verraderlik as Messalina, en het na bewering Claudius gemanipuleer om haar seun Nero as sy opvolger te noem voordat hy sy moord aangepak het.
8. Die omstandighede van sy dood is nog onduidelik.
Ou kroniekskrywers sê Claudius is dood nadat hy 'n giftige sampioen ingeneem het, maar hulle verskil oor sekere belangrike feite. Die historikus Cassius Dio beweer dat Agrippina die dodelike swam by 'n vergiftiger genaamd Locusta bekom het en dit aan Claudius bedien tydens 'n ete in die paleis. Tacitus sê intussen dat die keiser se proeier die skottel afgelewer het, en toe dit nie dadelik werk nie, het die dokter van Claudius 'n gif gedoopte veer in sy keel gestamp om die taak af te handel. Suetonius noem albei verhale as 'n moontlikheid, maar voer aan dat die tweede dosis gif gemeng is met 'n bondel gruis. Byna al die ou mense sê dat Agrippina die plan was om haar seun Nero se troonopklim te verseker. Sommige moderne historici het sedertdien aangevoer dat die dood van Claudius 'n ongeluk kon wees wat veroorsaak is deurdat hy onwetend 'n hoogs giftige stam van Amanita phalloides geëet het, ook bekend as �th Cap. "
Etruskiese getalle - Geskiedenis
Eerste Wêreldoorlog op see - Skepe van die Royal Navy, 1914-1919
VISHAVE HAVE REGISTRASIE NOMMERS, Deel 2, volgens VESSEL NAAM
Hierdie lys is onvolledig en kan baie foute bevat. Slegs vaartuie wat deur die Admiraliteit vir vlootdiens oorgeneem is of in die visseryreservaat geplaas is, is ingesluit. Die baie kleiner kommersiële vissersvaartuie - seiltreilers, die meeste stoomwaaiers, visserye, motors, ens.
Per kategorie is daar 'n totaal van ongeveer 3336 vaartuie - 1456 gehuurde treilers, 1492 gehuurde stoom- en motordrywers en 388 visseryreservate. Hierdie totaal is nie versoenbaar met die 3313 wat deur die poort van registrasie gelys is nie. Die meeste, indien nie al, hierdie verskil van 23 word verantwoord deur gehuurde vaartuie wat later na die Visvangreservaat oorgeplaas is, en ander wie se registrasienommer verander is
Daar is 'n eenvoudige reël, wanneer dieselfde simbool vier keer geskryf word, word dit vervang deur dit af te trek van die volgende hoër getal (5,50,50,500). Op die manier, IV word geskryf in plaas van IIII (4), XL in plaas van XXXX (40), ens. Dit word sedert ongeveer die Middeleeue gebruik. Gewoonlik word slegs een getal afgetrek, nie twee nie. 18 is dus gewoonlik XVIII in plaas van IIXX. Die aftrekreël is ook slegs geldig vir die simbool wat vooraf in die volgorde kom. Dit beteken dat 99 geskryf is XCIX, en nie EK SIEN.
Die getal nul het nie sy eie Romeinse syfer nie. Ongeveer 725 het Bede of een van sy kollegas die brief gebruik N., die afkorting (kort vorm) van nihil (die Latynse woord vir "niks"). 
Die Romeine het ook breuke gebruik. Die mees algemene basis vir breuke was 1/12, wat in Latyn genoem word uncia (ons).
1/12 · Uncia, unciae "Ons"
2/12 = 1/6 ·· of : Sextans, sextantis "Sesde"
3/12 = 1/4 ··· of ∴ Quadrans, kwadrantis "Kwartaal"
4/12 = 1/3 ···· of ∷ Triens, trientis "Derde"
5/12 ····· of ⁙ Quincunx, quincuncis "Vyf ons" (quinque unciae → quincunx)
6/12 = 1/2 S Semis, semis "Half"
7/12 S · Septunx, septuncis "Sewe ons" (septem unciae → septunx)
8/12 = 2/3 S ·· of S: Bes, bessies "Twee keer" (soos in "twee keer 'n derde")
9/12 = 3/4 S ··· of S∴ Dodrans, dodrantis
of nonuncium, nonuncii "Minder 'n kwart" (de-quadrans → dodrans)
of "negende ons" (nona uncia → nonuncium)
10/12 = 5/6 S ···· of S∷ Dextans, dextantis
of decunx, decuncis "Minder 'n sesde" (de-sextans → dextans)
of "tien onse" (decem unciae → decunx)
11/12 S ····· of S⁙ Deunx, deuncis "Minder 'n gram" (de-uncia → deunx)
12/12 = 1 Ek Soos, assis "Eenheid"
Groot getalle Redigeer
'N Aantal syfers word ontwikkel vir groot getalle wat nie met I, V, X, L, C, D en M getoon kan word nie.
Een van die stelsels is die apostrof,  waarin D is geskryf as EkƆ (500) en M. is geskryf as CIƆ (1 000).  In hierdie stelsel, 'n ekstra Ɔ beteken 500, en veelvuldige ekstra Ɔs word gebruik om 5000, 50,000 ens.
EkƆ CIƆ CIƆƆ EkƆƆ CCIƆƆ CCIƆƆƆ CCIƆƆƆƆ EkƆƆƆ CCCIƆƆƆ CCCIƆƆƆƆ CCCIƆƆƆƆƆ CCCIƆƆƆƆƆƆ
'N Ander stelsel is die vinculum, waarin V, X, L, C, D en M. word vermenigvuldig met 1 000 deur 'n oorlyn by te voeg.
V X L C D M.
In die Baltiese Eilande en Rusland word die dae van die week dikwels as Romeinse getalle geskryf, Ek Maandag wees.
As u datums met die hand skryf, word die maand soms as 'n Romeinse syfer geskryf, veral vir datums wat in die volgorde van die maand-maand-jaar geskryf is. Byvoorbeeld: 26.XI.2014 of XI.26.2014 = 26 November 2014.
Wanneer films of boeke gepubliseer word, kan die jaar van publikasie of die jaar van outeursreg as 'n Romeinse syfer gedoen word.
As mense oor monarge of pouse, aartsvaders of ander leiersfigure skryf, word dit soms met Romeinse getalle gereken, bv. Koningin Elizabeth II (van Engeland), pous Johannes Paulus II, pous Benedictus XVI, patriarg Alexius II (van die Russies-Ortodokse kerk)
In Frankryk word die trimesters soms met Romeinse syfers getel.
In Pole word Romeinse syfers gebruik om die maand in datums aan te dui en as 'n kort metode om ordinale te skryf (dws VI is sesde). het 'n kodeblok genaamd Number Forms, wat ook voorstellings van Romeinse syfers bevat, op die posisies U+2160 tot U+2188.
Skryf jare Edit
Dit is baie maklik om 'n getal as 'n Romeinse syfer te skryf. Trek eenvoudig die grootste moontlike Romeinse syfer, soveel keer as moontlik, van die getal af. Hierdie stelsel sal 'n geldige Romeinse syfer tot gevolg hê, maar sal nie die aftrekreël in ag neem nie.
M. + D + CCCC + L + XXX + IIII = MDCCCCLXXXIIII
Die getal uit die getal is ewe eenvoudig deur die waardes van die simbole by te voeg.
Oor die algemeen word die waardes vir 5, 50, 500. nie afgetrek nie. Dieselfde getal, met behulp van die aftrekreël:
Kenmerke van die silwerstukke was die eerste paar jaar nie konsekwent nie. In 1848, Gorham silwer merke bestaan ​​uit a leeu, ankeren die letter "G. " Dan, van 1848 tot ongeveer 1860, het die leeumerking na links gerig, maar in plaas van hul vorige rigting, na regs. Sterlingteestelle en 'n paar ander leegware -items wat deur Gorham vervaardig is, is in 'n desimale volgorde toegeken. Byvoorbeeld, die vroegste teestelontwerp het die nommer tien gekry, die tweede teestel het die getal twintig, ensovoorts. Van 1857 tot ongeveer 1870 was daar variasies in die getalle wat aan kliënte beskikbaar was. 'N Goeie voorbeeld hiervan staan ​​bekend as die Mary Todd Lincoln -stel, oftewel die #30 ontwerpteestel, eers in 1857 gemaak. Variante met die jaag en graveer in die patroon en ontwerp sou dan tot gevolg hê dat die stukke genommer word 31, 32, 33, 34, en 35.
Toe dit by die jaar kom om die stukke te dateer, het Gorham in 1868 die uitmuntende standaard aanvaar en punte vir elke jaar is bygevoeg. Stukke wat tussen 868 en 1884 geskep is, is met hoofletters gemerk. Toe, van 1885 tot 1933, is ikone gebruik, soos 'n wolfkop of 'n valskerm. Na 'n gaping van ses jaar het Gorham dekades herkenbaar gemaak deur 'n veelhoek, met die aantal sye op die veelhoek wat die dekade verteenwoordig dat dit vierde vir die veertigerjare was, vyf vir die vyftigerjare en so meer, en gemerk met 'n spesifieke nommer binne die veelhoek vir die werklike jaar.
As 'n toonaangewende Sarasota -gebied antieke handelaar en koperOns kyk graag na die stukke wat u mag bevraagteken, of dit 'n Gorham -stuk is of nie, en gee u 'n beoordeling en laat u weet wat die waarde daarvan is. Ons kundige span is wyd versprei in stede soos Venesië, Bradenton en Ellenton.
Moderne gebruike van Romeinse syfers
Many other examples exist of where Roman numerals are still used in descriptions and references today. Dit sluit in:
The place is rendered still more evocative by its assortment of old churches, from the church of Sant'Antonio to the church of San Giacomo en San Cristoforo. But no less memorable are Giosuè Carducci's childhood house and the Oratory of San Guido, a hexagonal temple commissioned by the Gherardesca family and which stands along the Via Aurelia.
Die Padule di Bolgheri Animal Reserve is a must-visit area of more than 500 hectares, the first private protected area in Italy. Around 15 minutes from the town you can visit Castagneto Carducci, with its little churches and panoramic views.