Hierdie is die storie van ‘n baie stout klas wat die reëls en die straf vir die klas maak. Een van die seuns steel tydens pouse een van sy klasmaats se toebroodjies en moet dan die straf vir sy oortreding kry volgens die klasreëls. Wanneer die klasmaat sien dat die seun wat die broodjies gesteel het nie ‘n hemp aanhet nie, en die armoede van die seun verstaan, besluit hy om die straf in sy plek te vat.
Daar was advertensies in al die koerante geplaas maar soos wat die onderwysers aangestel was, so het hulle ‘n paar weke later maar weer hulle goed gevat en geloop.
Mnr. Buys het die skoolhoof in die oë gekyk en toe gesê: “Dan het jy mos niks om te verloor deur my ‘n geleentheid te gee nie. Ek sien kans vir hierdie klas.”
Die volgende oggend was die matriek klas weer op hulle stukke, die geraas was deur die hele skool hoorbaar. Daar was ‘n vreeslike rumoer wat deur die gange ge-ego het. Die klas deur het oopgegaan en mnr. Buys het stadig by die deur ingeloop terwyl hy die hele spul so op en af bekyk. Hy het agter sy tafel gaan staan en net na die klas gekyk, sonder om ‘n woord te sê.
Hy verduidelik toe vir hulle dat hy orde en dissipline gaan toepas, maar met die verskil, dat hulle die reëls en die straf sal bepaal.
Die dag het redelik vlot verloop en die pouse het aangebreek. Na pouse storm Jakobus die klas binne en sê vir mnr. Buys, “My toebroodjies is gesteel, en die reëls sê daar mag nie gesteel word nie, so die skuldige moet asseblief gestraf word!”
Mnr. Buys kyk toe vir die kind en sien dadelik die hongerpyne op die seun se gesig raak, maar hy het ook besef, as hy nie die nodige dissipline toepas nie gaan hy ook druipstert die skool verlaat soos al die onderwysers voor hom.
Hy roep toe vir Klaas om vorentoe te kom. Klaas was die toonbeeld van armoede, die skoene was stukkend, en oor sy skoolbroek het hy ‘n oorgrote baadjie gedra wat hy styf voor toegevou het.
Mnr. Buys voel hoe sy binneste ruk, want hy weet hier is groot behoefte, maar terwille van die dissipline van die klas moet die seun gestraf word. Hy versoek toe weer vir Klaas om sy baadjie uit te trek, en weer smeek hierdie maer verwaarloosde kind, “Meneer, ek sal enige iets doen maar asseblief meneer, ek kan nie die baadjie uittrek nie.”
Mnr. Buys het gemaak of hy na iets op die bord kyk om hom geleentheid te gee om sy emosies onder beheer te kry. Toe draai hy om en sê, “Klaas, jy verstaan dat ek wel die dissipline moet toepas. Jy verstaan dat ek nie ‘n uitsondering kan maak nie? Klaas kyk hom in die oë en sê, “Ja meneer, ek verstaan.” en toe buk hy.
Mnr. Buys tel die rottang op om die eerste hou te slaan, toe breek Jacobus se stem die stilte in die klas, “Wag Meneer, moenie hom slaan nie.” Mnr. Buys kyk na Jacobus en sê, “Nee, die straf moet toegepas word vir die oortreding van die reëls.”
Maar net so het daar Iemand ook voor die Vader gestaan en gesê, “Asseblief Vader, moenie hulle straf nie. Ek sal in hulle plek die straf neem.”
Kom ons maak ‘n punt daarvan om in hierdie nuwe dag, hierdie nuwe week opnuut vir ons Messias dankie te sê vir die straf wat Hy namens ons gedra en verduur het.