Nadat hy in nog vyf prente gespeel het, was hy in She Done Him Wrong en I'm No Angel te sien saam met Mae West. Die prent is nommer 75 op die Amerikaanse Rolprentinstituut se lys van snaaksste rolprente, "100 Years... 100 Laughs".
Hierna was hy in paar minder suksesvolle flieks tot in 1935, toe hy saam met Katharine Hepburn in Sylvia Scarlett (1935) gespeel het. Hulle sou later ook in Bringing Up Baby (1938), Holiday (1938) en The Philadelphia Story (1940) saam verskyn. Hoewel die prent ’n kommersiële mislukking was, is sy spel deur resensente geprys, onder andere in die tydskrif Variety.
Grant se eerste komedietreffer was Topper (1937). In dieselfde jaar het hy sy deurbraakrol in The Awful Truth vertolk. In die volgende vier jaar was hy in verskeie klassieke komedies, onder meer Holiday (1938) en Bringing Up Baby (1938), albei teenoor Katharine Hepburn. In 1940 was hy in The Howards of Virginia, The Philadelphia Story saam met Hepburn en James Stewart, His Girl Friday saam met Rosalind Russell en My Favorite Wife. In dié tyd het hy ook die avontuurprente Gunga Din (1939) en Only Angels Have Wings (1939) voltooi, asook die dramas Penny Serenade (1941) en Suspicion (1941), laasgenoemde met Alfred Hitchcock as regisseur. Hy het daarna weer saam met Hitchcock gewerk aan Notorious (1946), To Catch a Thief (1955) en North by Northwest (1959). In 1952 was hy saam met Ginger Rogers en Marilyn Monroe in Monkey Business.
In die laat 1950's het hy sy eie vervaardigingsmaatskappye gestig en vyf prente gemaak: Indiscreet (1958), The Grass Is Greener (1960), Operation Petticoat (1959), That Touch of Mink (1962) en Father Goose (1964). Hitchcock het hom gevra om in die 1966-fliek Torn Curtain te speel, maar moes uitvind Grant het afgetree.
Grant is vir twee Oscars benoem, vir Penny Serenade (1941) en None But the Lonely Heart (1944), maar het nooit een vir toneelspel gewen nie. Hy het wel in 1970 ’n Oscar vir sy lewenslange bydrae ontvang.
↑ 4,0 4,1 "Cary Grant's LSD 'gateway to God'". The Sydney Morning Herald (in Engels). 18 Oktober 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Oktober 2019. Besoek op 14 Oktober 2015.
↑ "Reviews Penny Serenade". Cary Grant.net. Besoek op 15 Desember 2015.
↑ Hall, Mordaunt (16 April 1932). "This Is the Night (1932)". The New York Times (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Junie 2017. Besoek op 17 November 2015.
↑ 26,0 26,1 "AFI's 100 Funniest American Movies Of All Time" (in Engels). American Film Institute. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Augustus 2019. Besoek op 16 November 2015.
Coffin, Lesley L. (September 11, 2014). Hitchcock's Stars: Alfred Hitchcock and the Hollywood Studio System. Rowman & Littlefield Publishers. ISBN 978-1-4422-3078-1. AS1-onderhoud: ref=harv (link)
Connolly, Kieron (March 16, 2014). Dark History of Hollywood: A century of greed, corruption and scandal behind the movies. Amber Books Ltd. ISBN 978-1-78274-177-0. AS1-onderhoud: ref=harv (link)
Crouse, Richard (2005). Reel Winners: Movie Award Trivia. Dundurn. ISBN 978-1-55002-574-3. AS1-onderhoud: ref=harv (link)
Eliot, Marc (2004). Cary Grant: A Biography. New York: Crown Publishing Group. ISBN 978-0-307-20983-2. AS1-onderhoud: ref=harv (link)
Fells, Maurice (July 15, 2015). The Little Book of Bristol. History Press Limited. ISBN 978-0-7509-6543-9. AS1-onderhoud: ref=harv (link)
Gehring, Wes D. (2002). Romantic Vs. Screwball Comedy: Charting the Difference. Rowman & Littlefield. ISBN 978-0-8108-4424-7. AS1-onderhoud: ref=harv (link)
Higham, Charles; Moseley, Roy (1990). Cary Grant: The Lonely Heart. Avon Books. ISBN 978-0-380-71009-6. AS1-onderhoud: ref=harv (link)
Klein, Terrance W. (2009). Vanity Faith: Searching for Spirituality Among the Stars. Liturgical Press. ISBN 978-0-8146-3220-8. AS1-onderhoud: ref=harv (link)
Prono, Luca (2008). Encyclopedia of Gay and Lesbian Popular Culture. ABC-CLIO. ISBN 978-0-313-33599-0. AS1-onderhoud: ref=harv (link)
Roberts, Paul G. (2 Oktober 2014). Style Icons Vol 1 Golden Boys. Fashion Industry Broadcast. ISBN 978-1-62776-032-4. AS1-onderhoud: ref=harv (link) (a probable mirror/plagiarism of Wikipedia case)
Shevey, Sandra (September 7, 1990). The Marilyn Scandal. Arrow. ISBN 978-0-09-960760-1. AS1-onderhoud: ref=harv (link)
Vermilye, Jerry (1 Januarie 1973). Cary Grant. Pyramid Publications. ISBN 978-0-515-03246-8. AS1-onderhoud: ref=harv (link)
Wansell, Geoffrey (1996). Cary Grant, Dark Angel. Arcade Pub. ISBN 978-1-55970-369-7. AS1-onderhoud: ref=harv (link)
Weiten, Wayne (1996). Psychology: Themes and Variations. Brooks/Cole. ISBN 978-0-534-33926-5. AS1-onderhoud: ref=harv (link)
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Cary_Grant&oldid=2221241"
Last edited on 30 Junie 2020, at 06:19
Die bladsy is laas op 30 Junie 2020 om 06:19 bygewerk.