'Shame' moet hier nie verstaan word as 'skande' of 'skaamte' nie maar as 'skaamtegevoel' wat die funksie vervul van 'n beskermende grens wat 'n vrou (en 'n man!) se eer beskerm en in so 'n harem oorskry kan word.
Wat dit beteken om 'na die koning in te gaan', spreek vanself, naamlik dat elke meisie wat in die aand na die koning gaan met hom seksuele verkeer het. Mirre en balsem is albei twee welriekende soorte hars en dat juis dít die kosmetiese behandeling uitmaak, impliseer dat 'n maagd as 'n bedmaat vir die koning voorberei word. Behalwe 'n stimulant vir die man se seksuele drif, het Clines (1990:42) nie ongelyk as hy beweer dat die versekering dat die koning se bedmaat lekker sal ruik, suggereer dat 'daar iets afstootliks kleef aan 'n meisie in haar natuurlike staat' nie. As die meisie, van haar maagdelikheid ontneem deur 'n wellustige koning, in die oggend terugkom na die vroueverblyf sonder dat sy die spesiale guns van die koning gewen het, gaan sy vir goed na die tweede vrouehuis as byvrou en kom nooit weer by die koning nie, tensy hy haar spesiaal ontbied.
Die spesiale guns wat die meisie van die koning kan ontvang, berus op niks anders as die seksuele genot wat sy hom verskaf nie. Gedwonge seksuele ervaring is ten diepste niks ander as verkragting nie. Dit word in die boek Ester as 'n natuurlike gebeurtenis voorgestel: