'N Opstand van twee jaar bestaan ​​nie? - Klein kind - 2022
'N Opstand van twee jaar bestaan ​​nie?
Dit is verstommend dat 'n kind eers leer om "nee" te sê en dan "ja" te sê. U sê: dit is omdat hy meer gereeld die gevolge van "nee" hoor en sien as "ja". Dit is net soos volwassenes wat slegte gebeure langer en meer akkuraat onthou as wat lekker is, en die aksie vinniger sal uitvoer uit vrees dat hulle iets verloor as voordat hulle die prys gewen het.
Die rebellie van twee jaar sal verbygaan?
Dit is hoe die skrywers van baie artikels oor die onderwerp hul lesers vertroos. Ongelukkig het hulle hul ouers se oë nie deur die waarheid te vertel nie. Natuurlik sal die opstand van twee jaar verbygaan, maar nog een volg, gevolg deur nog een.
Met 'n rebellie is 'n tweejarige 'n bietjie soos om te leer om kinders aan die slaap te kry. Ons kan baie metodes gebruik, baie boeke lees, moderne tegnieke voorstel, en net soos 'n kind nie op sy eie aan die slaap raak nie, sal hy ook nie aan die slaap raak nie. Selfs 'n 'perfekte' manier wat net ontdek is, is genoeg vir 'n paar dae, alhoewel ons geglo het dat hy ons vir 'n lang tyd sou help. Net so 'n opstand van twee jaar. Gy vind al 'n manier vir ons kleuter, hy gaan die volgende "moeilike periode" binne.
Die waarheid oor die rebellie van 'n tweejarige kind moet in ag geneem word teen die agtergrond van 'moeilike periodes van 'n baba'. Daar is baie teorieë wat verklaar waarom 'n paar maande oud 'n 'slegter dag' is. Daar word gepraat van ontwikkelingspronge, tandjies, skeidingsvrees, die periode waarin die kind begin droom, wanneer hy sy dieet verander, leer loop, op sy buik val, kruip, begin praat, ens., Maar elke moeder wat 'n jaar oorleef het met 'n baba en sy het aktief aan sy lewe deelgeneem, sy weet dat moeilike tye meer as eenvoudig is, en elke verandering as die baba glimlag en "moeilik is" duur so kort dat dit moeilik is om daaraan gewoond te raak.
Die opstand duur vir ewig
Natuurlik word daar soveel gesê oor die rebellie van 'n tweejarige, want dit is die eerste periode in 'n dinamies ontwikkelende kind. Dit word egter onmiddellik gevolg deur:
opstand van twee en 'n half jaar - deur sommige 'n twee-jarige opstand deur een of ander opstand, beklemtoon sielkundiges in hierdie tyd dat die verhouding met die kind nie die eenvoudigste is nie. Dikwels kan die kind nie besluit tussen wat hy wil en wat hy nie wil hê nie. As hy te veel of te min keuse het, rebelleer hy. Kenners beveel aan dat ouers op hierdie stadium tyd kry om te rus. Meer tyd as tevore :)
trzyipółlatek - die kind moet hoor dat hulle geliefd en aanvaar word. Hy wil gereeld omhels en na aan sy ouers wees. Hy reageer meestal met opstand as volwassenes in hul geselskap met hom wil praat en nie aan hom aandag gee nie. Hy spreek homself sterk uit, verset hom as hy 'n ander mening het (rebelle?).
vierjarige - Daar word dikwels gesê dat kinders op hierdie stadium hul tweede rebellie ervaar. Vierjariges ondermyn die gesag van hul ouers en redeneer met volwassenes.
ses jaar - wil met die ouer meeding, met hom bots, uitlok. Kinders blameer hul ouers vir alles, los hul woede op hulle af. Hulle veg, hulle word oorval deur uiterste emosies.
Dit is natuurlik nie die einde van periodes van opstand nie, maar selfs die begin. Opstand in elke fase van die ontwikkeling van die kind is nie 'n manier om ouers kwaad te maak nie, maar 'n natuurlike ontwikkelingspad, 'n teken van puberteit. En dit is hoe jy oor hom moet praat.
Wat is opstand?
'N Twee-jarige opstand is 'n opgeblase onderwerp, gestryk en tot die uiterste toe beskryf. Ons vertaal alles daarmee. Veral dat die kind 'n kind is omdat hy nie sop wil eet nie, op die tweede dag wil hy nie gaan stap nie, op die derde een kom hy van die skof af, en op die vierde keer probeer hy uit die bed klim as hy gaan slaap. Twee jaar oue opstand is, volgens baie ouers, wanneer 'n kind sy mening uitspreek (soos hy op die oomblik kan): gil, sy voete stamp of nee sê. 'N Beroemde opstand is almal seine van opposisie.
Is dit tog reg? Is dit wat die twee-jarige opstand genoem moet word?
Agter hierdie paradoks lê die verskuiwing van baie wye periodes waarin rebellie homself kan manifesteer. Bekende ouerskapwebwerwe skryf oor opstand op 18 maande, 12 maande of 22 maande ouderdom. Dus as die opstand na die eerste verjaardag kan begin en tot twee en 'n half jaar kan duur, wanneer die meeste kenners regtig aandui dat dit voorkom, en 'n ander rebellie loer reeds buite die deur, wat is die waarheid omtrent die opstand, wat eerder genoem moet word om op te groei of u eie mening te lug?
As die ontwikkeling van die kind voortgaan as 'n sinusgolf, is dit nodig om dit te noem elke periode met 'n aparte datum? Het die tweejarige rebellie regtig slegte roem gehad?
Aan die ander kant, miskien lê die waarheid elders, miskien is die opstand van twee jaar op een of ander manier deur ouers geskep? Is u verbaas dat hul kind hul eie mening het dat hy 'n aparte wese is? Om u gebrek aan konsekwentheid, vergeet van opvoeding te regverdig, omdat dit makliker is of het dit uitgewerk?
Sielkundiges benadruk dat die kind soos 'n vinnige stroom van die rivier is. Dit vloei blindelings waar moontlik. Totdat hy 'n dam teëkom, stop hy nie alleen nie. As hy 'n hindernis teëkom, kies hy 'n ander pad of giet uit, wat lei tot 'n oorstroming. Die rol van 'n volwassene is om 'n rivierbedding te skep wat verantwoordelik is om sy walle te vestig. Dit is die ouer wat die rivier in die regte rigting en binne sekere perke moet laat vloei.
Die kind het nodig duidelike reëls. Anders leef hy in chaos. U moet egter matig wees as u u reëls opstel. As hulle te hard is, kom vrees en rebellie voor. As hulle buigsaam en ouderdomsgeskik is, verstaan ​​en aanvaar hulle dit mettertyd. Nie net uit vrees vir woede of straf nie, maar omdat hy hulle as sy eie beskou.
'N Opstand van twee jaar is na my mening oordrewe verskynsel. Verwant aan die eerste werklike botsing met wat niemand ons tot die einde leer nie, en waarmee ons slegs in die praktyk bots: die opvoeding van die kind. Dit is 'n buitengewone tyd waarin kinders grootword en ouers verander, leer om grense te stel en op kinderopposisie reageer, hulle leer hoe om konsekwent te wees, maar hoe om dit saggies, buigsaam en verstandig te doen.
Daarom kondig ek aan: 'n Twee-jarige opstand is nie regtig 'n periode waarin 'n kind 'n duiwel word nie, soos hy op baie bladsye probeer beskryf. Dit is ook nie die tyd dat die kleuter kwaadwillig raak nie. Dit is 'n belangrike fase waarin die kind leer van die toepaslike reëls en uitvind wat gebeur as hy dit breek. Nie omdat hy iemand wil seermaak nie, maar omdat dit vir hom interessant is vanuit 'n kognitiewe oogpunt.
As u in opstand kom teen die rebellie van 'n tweejarige, nooi ek u na die bespreking :) Ook wanneer u die gedrag van u kind regverdig deur die term wat baie keer bespreek word en op alle maniere vertaal word ...