Malia - Inligting - 2022
Geleë naby 'n vrugbare vlakte in die noorde van Kreta en met sy eie hawe, was Malia een van die belangrikste nedersettings en paleise van die Minoïese beskawing. Sedert die Neolitiese tye (6000 v.C.) en met die eerste bewyse van monumentale argitektuur wat uit 2200 v.G. 1900 vC tot c. 1675 vC. Na aardbewings en brande het die terrein minder invloedryk geword en is dit uiteindelik verlate c. 1250 vC.
Die oorspronklike naam van die nedersetting het verlore gegaan en die huidige naam is ontleen aan die moderne dorpie Malia in die omgewing. Voorstelle oor die oorspronklike naam is Milatos of Tarmara. In die Griekse mitologie was Malia se eerste koning Sarpedon (die seun van Zeus en Europa), die jonger broer van Minos van Knossos.
Daar is ook uitgebreide argeologiese bewyse rondom die paleis, insluitend 'n stad, kleiner paleise en 'n groot begraafplaas.
Saam met Knossos, Phaistos en Zakros was Malia een van die belangrikste Minoïese nedersettings. Die paleiskompleks, wat ongeveer 7500 vierkante meter beslaan, was miskien die plaaslike administratiewe, kommersiële, politieke en godsdienstige sentrum. Daar is ook uitgebreide argeologiese bewyse rondom die paleis, insluitend 'n stad, kleiner paleise en 'n groot begraafplaas. Vonds van goud- en bronsvoorwerpe, klipvase, uitgebreide keramiek-, metaal- en keramiekwerkswinkels, groot vase (pithoi en amforas) en die teenwoordigheid van Maliese seëlstene in Sentraal -Kreta, dui sterk daarop dat Malia 'n belangrike handels- en handelsentrum was.
Die paleiskompleks is in twee fases gebou. Die eerste paleis, wat omstreeks 1900 vC gebou is, is vernietig c. 1675 vC, waarskynlik deur vuur en aardbewing. Die tweede paleis is kort daarna gebou, grootliks op die plan van die eerste. Hierdie paleis is ook weer vernietig, waarskynlik deur 'n aardbewing c. 1450 vC. Met die opvallende uitsondering van die hoofhowe, is dit vandag die oorblyfsels van die tweede paleis wat op die terrein sigbaar is. Die terrein is opgegrawe deur die Franse Argeologiese Skool vanaf 1920 tot vandag en word beskou as 'n uitstallingsplek vir moderne bewaringsargeologie.
Die pragtige paleise bevat al die belangrikste kenmerke van die Minoïese paleisargitektuur, soos 'n groot sentrale hof, 'n teater- of opvoeringsarea, kolonnades, ligte putte, vertrekke met twee verdiepings, tydskrifte en privaat kamers. Die paleise is gebou met plaaslike sandsteen- en kalksteenblokke, met baie kamers wat gepleister en geverf is, insluitend die vloere.
Vandag is die groot sentrale hof (48m x 23m en oorspronklik met porties aan die noord- en westekant) sigbaar met sy sentrale offerhaard en vier oorblywende monumentale trappies langs die suidekant, waarskynlik as 'n teatergebied, soos met die ander Minoïese paleise , vir feeste, rituele en bullspring -speletjies; 7 oorlewende trappe van die monumentale Grand Trap; 'n 90 cm deursnee met klip of Kernos; drie, 4 m breë sirkelgate wat gebruik word as graansilo's, elk met 'n sentrale kolombasis om die oorspronklike dak te ondersteun; die Hypostyle Hall met nog 6 kolomme in situ; die Hypostyle Crypt met sy bankwande wat daarop dui dat dit as 'n ontmoetingsplek gebruik kan word; en verskeie ander sale, woonstelle en tydskrifte, waaronder een kamer met 'n goed bewaarde kliptoilet met dreineringstelsel.
Uitstekende vondste van die terrein sluit in die gevierde goue byhanger en seremoniële klipbyl in die vorm van 'n panter uit die 17de eeu v.G.J. Dit woon nou in die argeologiese museum in Iraklion, Kreta.
Daar is twee moontlike oorsprong vir hierdie interessante van wat in verskillende spellingvorme wyd aangeteken word. As Mallia of Mallya is dit waarskynlik 'n afleiding van die ou Indo -Persiese (Islamitiese) "Malaha ", 'n woord wat adel of rykdom aandui, en tipies van antieke doopname wat op ridderlikheid of godsdiens gebaseer was. As dit gespel word as "Malia " (alhoewel daar duidelik 'n mate van oorvleueling is), is die oorsprong waarskynlik van die vroeë Italiaanse "Malia " 'n woord wat iemand beskryf wat 'n towenaar was, maar met 'n sekondêre betekenis van "Charming " en is moontlik toegepas as 'n doopnaam van liefde. -> Opnames uit die kerkregisters van Malta sluit in Maria Mallia wat op 6 November 1756 met Carlo Perrotti getroud is in Cospicua, en Theresia Mallia, wat met Johannes Bonel getroud is, ook op Cospicua op 30 Oktober 1803. Italiaanse opnames is baie laat, hierdie sluit in Marianna, die dogter van Corrado en Guiseppa (gebore Marca), op Avola, Siracusa, op 20 Januarie 1875. Ons verstaan ​​dat die Militia Roll of Malta verskeie vroeë inskrywings insluit, waaronder Johanni Mallia van Xlocc en Culeyoa Mallia van Rabat, benewens die voornaam hieronder. Die eerste spelling van die familienaam is blykbaar dié van Luca Mallia van Luqa, gedateer 1419 - 1420, in die "Militia Roll (die argiewe van die Mdina -katedraal ". tydens die bewind van pous Johannes XX111, 1410 - 1419. Vanne het nodig geword toe regerings persoonlike belasting ingestel het. In Engeland het dit Poll Tax bekend gestaan. Deur die eeue heen het vanne in elke land steeds ontwikkel en gelei tot verstommende variante van die oorspronklike spelling.
(Locustellidae Ϯ Malia M. grata) Sametrekking van die genus Timalia Horsfield, 1821, babbelaar & quotON 'N ONBESKRYWE VOGEL VAN DIE TIMALIA-GROEP MALIA GRATA. . 'N Enkele vel van hierdie voël was vervat in 'n groot versameling voëls wat in 1877 gemaak is tydens 'n ekspedisie na Macassar en die naburige eiland Saleyer, onder leiding van die bekende botaniese reisiger, meneer Teysman. Die betrokke voël behoort klaarblyklik tot die groep van die Timaliae, sterk gekenmerk soos die hele stam Formicivorae waartoe hy behoort deur die gevulde vorm van die stert, 'n eienskap wat op 'n merkwaardige manier in die uile teruggevind word. Ek het tevergeefs probeer om vir die skynbaar onbekende spesie 'n plek in een van die talle genera te vind wat ten gunste van die Timalia-groep gevestig is. Dit wyk van almal af in sy algemene voorkoms, kleur en ander wysigings aan die snawel, vlerke en bene. Uit die volgende maatreëls sal blyk dat die Malia grata 'n soort van 'n baie groot grootte is, dat die vlerke opmerklik kort is, met die sekondêre byna net so lank as die primaries, dat tibia en tarsus baie verleng is, dat die agterkant -tande is lank, dat al die tone van sterk kloue voorsien is en dat die snawel slegs matig ontwikkel is. & quot (Schlegel 1880) & quotMalia Schlegel, 1880, Notes Leyden Mus., 2, bl. 165. Tik, volgens monotipie, Malia grata Schlegel. & Quot (Deignan in Peters 1964, X, 427).
Amerikaanse gewildheid van Malia oor tyd
Suster en broer name
Ken jy 'n Malia? Wat is haar broers en susters se naam?
Naamlyste met Malia
Dra u kennis by tot die naam Malia
Mia, Lee-Lee, M, Lia, Mel, Eeuh, Eeah, Moomoo, Maleis, Maleelee, Mali, Mal, Mals.
Betekenisse en geskiedenis van die naam Malia
Hawaiiaanse vorm van Maria.
Zuni Indiese vorm van Maria
Swahili: die koningin
Beroemde werklike mense met die naam Malia
Malia Obama - eerste dogter van die president.
Malia Mills - swemdragontwerper uit Hawaii.
Malia Jones - 'n pragtige model en branderplankryer.
Malia in sang, verhaal en skerm
Malia, 'n goddelike antagonis uit die beeldverhaalreeks "The Sword"
Malia Gedde van die punt-en-klik-avontuur "Gabriel Knight"
Malia Waincroft van Hawaii Five-O
Malia, 'n minderjarige karakter in die YA -wetenskapfiksieroman "Bumped"
Malia, 'n karakter in die E. E. Knight -boek "The Vampire Earth"
Malia Tate - From MTV's Teen Wolf (gespeel deur Shelley Henning)
Mali - Geskiedenis en kultuur
Mali is vandag een van die armste lande ter wêreld, maar was een van Afrika se magtigste ryke in sy gloriedae. Die Maliese volk is tereg trots op die geskiedenis van hul land en uiteenlopende kulture wat vreedsaam met mekaar kan omgaan. Die nomadiese woestynstyl van die Maure- en Tuareg -stamme in Noord -Mali het eeue lank relatief onveranderd gebly.
Die geskiedenis van Mali het begin met die Ghana-ryk, wat gedurende die 4de en 11de eeu oor die grense van die huidige Mali en Mauritanië gestrek het. Die goue era van die Ghana -ryk het begin nadat kamele makgemaak is en sout, goud en ivoor tot in die Midde -Ooste, Noord -Afrika en selfs Europa kon vervoer. Bamako se nasionale museum van Mali (Kati) bied die mees gedetailleerde vertonings van die land se ryk geskiedenis.
Dit is onduidelik presies wanneer die Ghana -ryk deel geword het van die veel groter Mali -ryk, maar teen die vroeë 14de eeu was Mali een van Afrika se grootste goudverskaffers en magtigste state. Timboektoe het die toonaangewende sentrum van Islamitiese opvoeding geword, met nie minder nie as 180 godsdienstige skole, drie universiteite en talle privaat biblioteke. Die grootste biblioteek op aarde was eens in die Djinguereber -moskee (Askia Mohamed Boulevard, Timboektoe), een van Timboektoe se min oorlewende bakens uit die goue era.
Die prominensie en voorspoed van Timboektoe het nog verder toegeneem nadat keiser Mansa Musa I in 1324 'n rits goud en slawe na Mekka gebring het, maar die Songhai-ryk uit die huidige Nigerië het hulle uiteindelik teen die laat 15de eeu verplaas. Die Marokkaanse leër, wat die Songhai teen 1590 verslaan het, kon die gebied nie lank hou nie, en Mali het uiteindelik in verskeie kleiner state verdeel.
Europese seeroetes na die nuwe wêreld het die belangrikheid van handel oor die Sahara verder verminder. Teen die tyd dat Mali in 1895 deel van Frans -Wes -Afrika geword het, het die streek verskeie invalle van Fulani en Tuareg ondervind. Tussen WWI en WWII het vakbonde en studentegroepe 'n onafhanklikheidsbeweging gelei wat uiteindelik daartoe gelei het dat die Federasie van Mali in 1960 'n onafhanklike land geword het. Senegal, oorspronklik deel van die Federasie van Mali, het kort daarna 'n aparte land geword.
Mali se eerste president, Modibo Keita, 'n afstammeling van die land se magtige ryke, het sy eie eenpartystaat opgelê wat 'n bloedlose militêre staatsgreep in 1968 omvergewerp het. Droogte en politieke protes het verdere armoede en onstabiliteit in die 1970's en 80's meegebring. Mali het uiteindelik 'n veelpartydemokrasie geword in 1992, die jaar waarin Alpha Oumar Konaré die land se eerste redelik verkose president geword het.
Jare se konflik tussen Mali se weermag en die Tuareg -nomades in die land het in 2012 tot 'n einde gekom toe Tuareg en Islamitiese magte 'n opstand teen president Touré gelei het. Die Islamitiese groepe het beheer oor Noord -Mali, insluitend Timboektoe, oorgeneem en Sharia -wet opgelê. Die land staar weer 'n onseker toekoms in die gesig na een van die mees onstabiele dekades in die onlangse geskiedenis.
Van die nomadiese Tuareg-, Fulani-, Bozo -vissers-, Bambara- en Dogon -boere het elkeen van Mali se tientalle etniese groepe hul eie unieke tale en geskiedenis, maar kommunikeer in die algemeen vriendelik met mekaar. Elkeen van hulle het deur hul eeue hul eie tradisies, geskiedenis en beroepe oorgedra. Maliaanse musiek en letterkunde is albei sterk beïnvloed deur langdurige mondelinge storievertelling. Tradisionele storievertellers gebel griots tree dikwels by troues en ander spesiale geleenthede op.
Die kleurryke vloeiende gewaad wat baie inwoners dra, word genoem boubout, maar handgemaakte katoen modderstof speel ook 'n belangrike rol in die kultuur en ekonomie van Mali. Alhoewel die grootste deel van die bevolking Moslem is, word Christelike vakansiedae ook gehou en besighede sluit Vrydag en Sondag half dae, sowel as Saterdag die hele dag. Die meeste Maliërs respekteer besoekers wat hul geloof en kulturele oortuigings ewe veel respekteer.
Malia is in die herfs van die middel van die negentigerjare gebore aan die Werecoyote-sluipmoordenaar, bekend as die woestynwolf en 'n weerwolf, Peter Hale. Die omstandighede van haar geboorte bly egter 'n raaisel. Wat bekend is, is dat sy deur Henry en Evelyn Tate aangeneem is en dat Petrus se herinneringe aan Malia se geboorte deur sy suster Talia van hom ontneem is met die weerwolf -geheue -ritueel. ("Letharia Vulpina"), ("Gewapen") Malia is grootgemaak op die boerdery van die Tate Family, en haar aanneemouers het uiteindelik 'n tyd later 'n biologiese dogter, Kylie Tate, gekry.
Toe Malia ongeveer nege jaar oud was, het sy 'n volmaanaand met haar ma en suster gestry voordat hulle gereed was om die huis op 'n boodskap te verlaat. Tot vandag toe kan Malia nie onthou waaroor die geveg gegaan het nie - al wat sy kan onthou, is dat sy in haar woede vir hulle gesê het: 'Ek wens julle was almal dood'. Terwyl Evelyn met hul motor deur die agterpaaie van Beacon Hills gery het, verskyn die Woestynwolf in die middel van die pad en begin op hulle skiet, wat haar so bang maak dat sy die wiel refleksief wegtrek en in die nabygeleë natuurreservaat inry. .
Die bekende besonderhede van die volgende is ook nog steeds vaag, maar daar kan aanvaar word dat die stres van die skietery en die ompad, tesame met die volmaan, veroorsaak het dat Malia die eerste keer uit spanning verander het in 'n vol coyote. óf die wrak in die bos veroorsaak het óf die gevolg daarvan was. Vanweë Malia se blou oë kan dit ook aanvaar word dat sy so oorweldig is deur die gevolge van haar eerste volmaan dat sy haar ma en suster vermoor het voordat sy dieper die bos ingehardloop het, waar sy as 'n coyote sou woon vir die volgende agt jare uit skuld vir haar optrede. Dit het drie dae geneem voordat iemand die toneel van die motorongeluk gevind het.
Onder die dek: die terugslag teen Malia White is geregverdig
Noudat ons almal 'n dag gehad het om te verstaan ​​wat gebeur het Onder dek Middellandse See hierdie week tussen Malia White, Hannah Ferrier en Sandy Yawn, laat ons dit nog 'n bietjie afbreek. Mense is (met reg) woedend oor hoe dinge tussen die bemanningslede afgegaan het, en meestal oor Malia en Sandy. Christine "Bugsy " Drake is ook nie vrygestel nie.
Hannah was al wat die ervaring betref, in die seiljagblok, en daarom was sy die hoofbredie. Hierdie posisie, tesame met bosun, verg gewoonlik meer ervaring en volwassenheid as sommige van die ander posisies.
As Sandy meer gefokus was op die bemanning as geheel en die ervaring van die volgende handves, moes sy waarskynlik vir die groep gesê het om oor hulself te kom en weer aan die werk te gaan. Die herrangskikking van kamers en beddens vir verhoudings is gewoonlik nie 'n prioriteit nie.
Malia was mal daaroor dat Hannah geweier het om van kamer te verander sodat sy by haar kêrel kon wees, in haar beursie gegaan het om te snuffel en na Sandy gegaan met wat sy gevind het.
#BelowDeck bosun Malia White bespreek waarom sy Hannah Ferrier aangemeld het omdat sy Valium op see geneem het & rarr https://t.co/YhUqAOoqaH pic.twitter.com/Vh051KBxmN
& mdash WWHL (@BravoWWHL) 11 Augustus 2020
Wat sy gevind het, was 'n voorskrif van 'n dokter in die naam van Hannah. Vir alles waarvan sy in die begin praat, respek en die bemagtiging van vroue in magsposisies, was die hele ding 'n groot stap in die verkeerde rigting.
Die gedrag wat Malia, Bugsy en Sandy toon, was die soort gedrag wat hulle aanvanklik oorkom het. Die katterige, rugsteekende, onvolwasse goed waaruit hulle probeer skei het, het presies geword wat hulle doen. Aan die begin was die groep daarop gefokus om professioneel te wees. Dit het by die venster uitgegaan sodra Malia nie met haar kêrel kon gaan slaap nie.
Ons kon die res van die gesprek tussen Hannah en Sandy nie sien nie, maar dit sal vermoedelik eensydig wees, aangesien dit lyk asof Sandy besluit het op grond van die mening van Malia.
Ongelukkig is die terugslag teen Malia geregverdig. Diegene wat ly aan probleme wat medikasie benodig om dit te help beheer, het dit reeds moeilik genoeg. Die stigma rondom medikasie, angs en geestesgesondheid is oor die algemeen vreesaanjaend.
Nou gaan Hannah op nasionale televisie ontslaan word vir iets wat sy saam met 'n dokter werk om onder beheer te kom? Dit lyk nie goed nie, en die terugslag is nog nie verby nie, aangesien Malia alles behalwe berouvol lyk.
Onder dek Middellandse See is op Bravo Maandagaand om 21:00 ET!
Geskiedenis se lokomotiewe: Die intellektuele nalatenskap van Martin Malia
Terence Emmons, professor emeritus in geskiedenis, Stanford Universiteit David Goldfrank, professor, departement geskiedenis, Georgetown Universiteit Norman Pereira, professor emeritus in geskiedenis en Russiese studies, Dalhousie Universiteit Hugh Ragsdale, onafhanklike geleerde
Volgens 'n paneel historici wat deur die Kennan Institute byeengeroep is, het Martin Malia 'n blywende nalatenskap as geleerde en opvoeder op die gebied van Russiese studies nagelaat. Saam met Richard Pipes en Leopold Haimson word Malia algemeen beskou as een van die invloedrykste Amerikaanse historici van Rusland van sy generasie. Hy is bekend vir sy sterk standpunt dat Rusland tot die Europese beskawing behoort en om sy oortuiging dat die kulturele gradiënt van wes na oos oor die Europese vasteland strek.
David Goldfrank, professor, Departement Geskiedenis, Universiteit van Georgetown, noem Malia se eerste boek, Alexander Herzen and the Birth of Russian Socialism, 1812–1855, 'n belangrike bydrae tot die studie van Russiese geskiedenis in die Verenigde State. As Malia hierdie boek net geskryf het, het Goldfrank gesê, sou hy steeds kwalifiseer as 'n belangrike historikus van die keiserlike Rusland en die Russiese intellektuele geskiedenis. In die boek kombineer Malia 'n lopende kommentaar op Herzen se memoires en werk dit met skerp verduidelikings van die idees van beide die moderne Russiese intellektuele van Herzen, en, nog belangriker, hul belangrikste Europese inspirasiebronne. In hierdie opsig kon die boek die Russiese rewolusie in 'n wyer konteks van ander revolusies in Europa plaas.
Soos alle waarnemers van Malia se loopbaan opgemerk het, het Goldfrank gesê, is sy daaropvolgende boeke nou verbind. Malia se twee boeke The Soviet Tragedy and Russia under Western Eyes het gefokus op die paradoks van die uitwerking van opeenvolgende Westerse intellektuele en kulturele invloede in Rusland, 'n land wie se institusionele opset en politieke kultuur aan die begin van sulke invloede despoties was. As sodanig interpreteer Goldfrank dit saam met ander as deel van Malia se voortdurende stryd met revisioniste. Malia se voortgesette polemiek met die revisionistiese skool van die Russiese geskiedenis het sy loopbaan gedefinieer en uiteindelik gelei tot 'n beroep op historici om die metodologiese en ideologiese aannames wat hul werk onderlê, te heroorweeg.
Norman Pereira, professor emeritus in geskiedenis en Russiese studies, Dalhousie -universiteit, wat 'n student van Malia was, het sy nalatenskap as opvoeder en sy loopbaan as geleerde bespreek. Nadat sy onder Michael Karpovich aan die Harvard -universiteit gestudeer het, verhuis Malia na die Universiteit van Kalifornië, Berkeley. Uit Karpovich, het Pereira opgemerk, het Malia verskeie idees gekry wat hom gedurende sy loopbaan bygehou het: dat Rusland sedert ten minste die 18de eeu 'n integrale deel van Europa was dat die sistemiese ineenstorting van 1917 te danke was aan regeringsonbevoegdheid dat die Eerste Wêreldoorlog 'n beslissende en katastrofiese gebeurtenis in die Russiese geskiedenis en dat ideologie en politiek sentraal was in die Sowjet -ervaring.
Volgens Pereira was die studente van Malia ideologies 'n uiteenlopende groep, 'n situasie wat vergemaklik word deur sy liberale uitkyk op intellektuele debat. Pereira, wat Goldfrank weerspieël, het opgemerk dat Malia se eerste boek gevolg is deur 'n lang stilte, deels veroorsaak deur sy ontnugtering met die 'revisionistiese' rigting van die veld. Gedurende hierdie tydperk het hy 'n uitnodiging aanvaar om tyd by die École Normale Supérieure in Parys deur te bring. In 1980 het kollegas hom oorreed om 'n versameling van sy lesings in Frans te laat publiseer.
Pereira het Malia se sienings van die Russiese rewolusie opgesom: eerstens het Lenin se partieteorie die ontbrekende skakel in die Marxistiese visie van rewolusie verskaf, wat 'n voorsprong vir aksie was, en daarna het Kommunisme Marx se visie op sosialisme as 'nie-kapitalisme' gevolg, wat onder meer die onderdrukking van privaat eiendom derde, die alternatief vir Stalin was nie die idees van 'n figuur soos Nikolai Bukharin nie, maar eerder 'n sloping van die stelsel as 'n vierde, die Groot Suiwering van 1936–37 was nie 'n afwykende rampage nie, dit was eerder die werklike funksionering van die Sowjet -stelsel, wat die gaping tussen werklikheid en ideologie verdoesel, en uiteindelik sou daar na 1789 geen tweede sosialistiese rewolusie wees nie, sou alle pogings om dit tot stand te bring tot massiewe onderdrukking lei.
Hugh Ragsdale, onafhanklike geleerde, het 'n chronologiese opsomming van die belangrikste werke van Malia verskaf. In Alexander Herzen en die geboorte van die Russiese sosialisme het Malia die probleem bespreek waarom die radikale politieke ideologie van sosialisme in die sosiaal-ekonomies agterlikste groot Europese land ontstaan ​​het. Volgens Ragsdale het Malia hierdie kwessie gedeeltelik aangespreek deur de Tocqueville se idees oor die wortels van die Franse rewolusie toe te pas, veral die kloof tussen intellektuele en mense wat eintlik in die praktyk betrokke is. Deur 'n soortgelyke verbrokkeling in Rusland, aldus Ragsdale, uit te lig, het Malia getoon dat die Russiese idee van vryheid slegs aanneemlik was in die verbeeldingryke besetting van die intellektuele, wat natuurlik tot 'n soort teleologie van sosialisme gelei het.
Ragsdale het Malia se volgende wetenskaplike sukses hersien, die boek Comprendre la revolution russe, wat die gebeure rondom die Bolsjewistiese revolusie en Rusland se mislukking om 'n liberale deurbraak van die Engelse tipe of 'n konserwatiewe deurbraak van die Pruisiese tipe te bereik, ontleed. By die beoordeling van The Soviet Tragedy het Ragsdale aangevoer dat Malia te veel gefokus het op die ideologiese aard van die Sowjet -ervaring sonder om ander faktore in ag te neem, soos die invloed van tradisionele tsaristiese outokrasie. In Rusland onder Western Eyes het Ragsdale bespreek hoe Malia die idee van 'n kulturele gradiënt in Europa gebruik, 'n idee wat beïnvloed is deur Alexander Gerschenkron se voorstelling van die bestaan ​​van 'n ekonomiese gradiënt wat van oos na wes in Europa loop. Ragsdale was dit eens dat daar onteenseglik 'n gradiënt bestaan ​​en het gesê Malia was korrek in sy klem op die belangrikheid van kultuur by die bepaling van uitkomste. Ragsdale het egter aangevoer dat hierdie gradiënt in Rusland se geval nadruklik sowel as kultureel was en van noord na suid en van oos na wes geloop het. 'N Ander element van die kulturele gradiëntteorie wat Ragsdale as kommerwekkend beskou het, was die insluiting daarvan in Rusland as 'n intrinsieke deel van Europa. Ragsdale het beswaar aangeteken dat hoewel Rusland etnies en taalkundig deel uitmaak van Europa, dit sielkundig en antropologies nie so is nie. As 'n land 'verwester', het Ragsdale aangevoer, is dit per definisie nie deel van die Weste nie. Rusland was 'n pionier in die ervaring van verwestering, het Ragsdale bygevoeg.
Malia se laaste boek, History's Locomotives: Revolutions and the Making of the Modern World, word deur Ragsdale geprys omdat sy die Middeleeuse konsep van die samelewing korrek verduidelik het en dat die term "rewolusie" in die vroeë moderne en laat -moderne kontekste akkuraat gedefinieer is as 'n terugkeer na die oorsprong en as omverwerping. Ragsdale het die boek egter gekritiseer omdat dit Eurosentries was en dat dit nie rekening gehou het met wat volgens hom van die belangrikste revolusies in die wêreldgeskiedenis is nie. Ragsdale het ook die boek se idee van die Weste as die leidende krag van vooruitgang ter wêreld in die gedrang gebring. Ten slotte het Ragsdale gesê dat Malia se terminologie en kriteria in die boek die produktiefste van toepassing is op 'n veel breër wêreld as die Europese dimensie waartoe Malia dit beperk het.
Terence Emmons, professor emeritus in die geskiedenis aan die Stanford -universiteit, vertel van 'n persoonlike herinnering dat hy Malia se navorsingsassistent was van sy studentedae af. Die boekmanuskrip vir Rusland onder Western Eyes het in die 1960's begin as 'n konferensiepapier. Dit verskyn uiteindelik as 'n boek in 1999, maar eers na verskeie rondes hersienings en opdaterings wat die verskillende veranderings wat in die 1970's en 1980's in die Sowjetunie plaasgevind het, in ag geneem het. History's Locomotives is geredigeer en voorberei vir publikasie deur Emmons, wat gesê het dat die boek die Bolsjewistiese rewolusie in die lang tyd van die Europese revolusionêre geskiedenis wou plaas. Malia se idee was dat die revolusionêre proses in die 15de eeu begin het met die Hussitiese opstand in wat later die Tsjeggiese republiek sou word. Die boek volg die pad van die geskiedenis deur die Atlantiese rewolusies - die Engelse, Franse en Amerikaanse - en uiteindelik die sosialistiese revolusionêre bewegings tussen 1848 en 1917. Malia sien 'n geleidelike radikalisering van die Europese revolusionêre proses.
Emmons het opgemerk dat Malia veral geïnteresseerd was in Europese politiek en ideologie, en het aangevoer dat die twee belangrikste gebeurtenisse in die ontwikkeling van die ideologie die opkoms van die Bolsjewiste in 1917 en die ineenstorting van die Sowjetunie in 1991 was. Emmons beweer dat die boek sou die verspreiding van die Leninistiese ideologie na 1917 na Europa en die opkoms van fascistiese bewegings in Europa en elders ingesluit het as Malia langer geleef het. Alhoewel die boek beperkte kennisgewing in die gewilde en akademiese media gekry het, het Emmons gesê dat hy gedink het dat die boek 'n groot geskiedenisverhaal vertel en talle interessante opmerkings oor die Europese geskiedenis gemaak het.
Joseph Barboza werk in die 1960's as 'n huurmoordenaar in Boston en ander dele van New England vir die Patriarca -misdaadfamilie. Sy familie was Portugees, en Barboza het 'n bekwame sjef geword wat spesialiseer in die Portugese kookkuns. Hy het ook 'n kort loopbaan gehad as 'n ligte swaargewigbokser voordat hy sy aandag op moord gevestig het.
Barboza dien in die vroeë vyftigerjare in die gevangenis in Massachusetts, en raak betrokke by die Patriarca -georganiseerde misdaadfamilie terwyl hy agter tralies was. Die skare was aangetrokke tot die gewelddadige gedrag van Barboza en rsquos en sy vermoë om sonder moeite 'n kontrakmoord uit te voer. Vanweë sy Portugese erfenis kon hy egter nooit amptelik in die Patriarca -skare opgeneem word nie. Barboza was ook verbonde aan die Winter Hill Gang uit Boston.
Barboza het aan die einde van die sestigerjare met die Patriarca -familie 'n uitval gehad. Terwyl Barboza in die somer van 1967 op 'n aanklag van moord opgesluit was, het hy gevoel dat hy net een opsie oor het. Hy het ingestem om met die FBI saam te werk en te praat oor wat hy weet van georganiseerde misdaad in New England. Hy het een van die eerste mense geword wat die Getuiebeskermingsprogram betree het. Hy het in die hof teen sy voormalige baas getuig, en sy voormalige medewerkers was woedend. Barboza & rsquos -getuienis het gelei tot die gevangenisstraf van 6 mans, waarvan 4 doodsvonnisse opgelê is.
Barboza verhuis na die noorde van Kalifornië om 'n nuwe lewe te begin. Ongelukkig vir hom kon hy nie uit die moeilikheid bly nie, en hy is in 1971 gearresteer vir 'n tweedegraadse moord en na die Folsom-gevangenis gestuur. Barboza is in 1975 vrygelaat en het sy naam verander na Joseph Donati. Uiteindelik het wraakgierige Boston -gangsters uit sy verlede hom opgespoor. Op 11 Februarie 1976 is Barboza doodgeskiet terwyl hy 'n vriend & rsquos -woonstel in San Francisco verlaat.