Sedert minstens die 1ste Dinastie van Egipte is katte vir die doodmaak van giftige slange en die beskerming van die farao geprys. Geraamtes van katte is gevind tussen begrafnisrelieke wat uit die 12de Dinastie dateer. Die beskermende funksie van katte word in die Egiptiese Dodeboek aangedui, waar 'n kat die godheid Ra en die voordele van die son vir die lewe op aarde verteenwoordig. Katvormige dekorasies wat tydens die Nuwe Ryk van Egipte gebruik is, is aanduidend daarvan dat die katkultus ook in die daaglikse lewe gewilder geraak het. Wanneer die godheid Bastet uitgebeeld is, het katte dikwels deel van die uitbeelding gevorm.
Katbegraafplase by die argeologiese terreine Speos Artemidos, Boebastis en Saqqara is etlike eeue lank gebruik. Dit het 'n groot aantal katmummies en katstandbeelde gehad, wat nou wêreldwyd in museumversamelings uitgestal word. Onder die gemummifiseerde diere wat in Giza opgegrawe is, was die vaalboskat (Felis lybica) die algemeenste kat, gevolg deur die moeraskat (Felis chaus). In die lig van die groot aantal katmummies wat in Egipte gevind is, was die katkultus beslis belangrik vir die ekonomie van die land, omdat dit die teel van katte, sowel as 'n handelsnetwerk vir die verskaffing van voedsel, olies en hars vir balseming vereis het.
'n Bronsstandbeeld van 'n kat en klein katjie, gedateer 664-332 v.C., uitgestal in die afdeling vir antieke Egiptiese artefakte, Louvre.
Mafdet was sover bekend die eerste godheid in Antieke Egipte met die kop van 'n kat. Gedurende die 1ste Dinastie (2920-2770 v.C.) is sy in die farao se kamers as 'n beskermer teen slange, skerpioene en onheil beskou. Sy is ook dikwels met die kop van 'n luiperd (Panthera pardus) uitgebeeld. Sy was veral prominent tydens die bewind van Den.
Die godheid Bastet is vanaf minstens die 2de Dinastie (2890 v.C.) bekend. Sy is met die kop van 'n leeu (Panthera leo) uitgebeeld. Seëls en klipkruike met haar naam op is in die grafkelders van die farao's Chafra en Nioeserre gevind, wat daarop dui dat sy sedert die middel van die 30ste eeu v.C., gedurende die 4de en 5de Dinastie, as beskermer beskou is. 'n Muurskildery in die begraafplaas van die 5de Dinastie by Saqqara toon 'n klein katjie met 'n halsband, wat daarop dui dat getemde vaalboskatte teen die 26ste eeu v.C. in die farao se kwartiere aangehou is.
Amulette met katkoppe het tydens die 21ste eeu v.C., tydens die 11de Dinastie, gewild geword. 'n Muurskildery uit hierdie periode, in die grafkelder van Baqet III, beeld 'n kat uit wat tydens 'n jagtoneel 'n rotagtige knaagdier konfronteer.
'n Graf in die nekropolis Umm El Qa'ab het 17 katgeraamtes opgelewer wat uit die vroeë 20ste eeu v.C. dateer. Langs die geraamtes was daar klein potjies, waarin vermoedelik melk vir die katte was. Verskeie grafskilderye by die nekropolis van Thebe toon katte in huishoudelike tonele. Hierdie grafte het aan adellikes en hooggeplaaste amptenare van die 18de Dinastie behoort, en is in die 15de en 14de eeu v.C. gebou. Die muurskilderye toon 'n kat wat tydens 'n buffet onder 'n stoel sit en vleis of vis eet. In sommige van die tonele word katte saam met 'n gans of 'n aap uitgebeeld. Katte in jag- en voëljagtonele is nog motiewe wat by herhaling in die muurskilderye van die grafkelders by Thebe verskyn.
In die middel van die 5de eeu v.C. het Herodotos die jaarlikse fees in die Boebastis-tempel beskryf as die grootste in die land. Dit is deur 'n paar honderdduisend pelgrims bygewoon.
In die Ptolemeïese tydperk, tussen 323 en 30 v.C., het die gebruik ontstaan om die godin Isis met Bastet en katte te assosieer, soos aangedui met 'n inskripsie by die Tempel van Edfoe: “Isis is die siel van Bastet.”
Soos beskryf deur Diodorus Siculus, is dit as 'n ernstige misdaad beskou om 'n kat dood te maak. In die jare tussen 60 en 56 v.C. het woedende mense eie reg gebruik en 'n Romein tereggestel omdat hy 'n kat doodgemaak het. Dit het gebeur ten spyte van die feit dat die farao Ptolemaeus XII Auletes probeer ingryp het.
Egipte het sedertdien 'n afname ervaar in die eerbied wat hulle eens vir katte gehad het. In die 15de eeu, toe Arnold von Harff na Egipte gereis het, het hy egter waargeneem dat Mameluk-krygers katte steeds met respek en empatie behandel het. Dit is deel van die Islamitiese tradisie om katte sagkens te hanteer.
Oorblyfsels van 23 katte is in die vroeë tagtigerjare in 'n klein mastaba by die argeologiese terrein Balat in Dakhla Oasis gevind. Die graf is tydens die Ou Ryk van Egipte in die 25ste eeu v.C. opgerig en later weer gebruik. Die katte is waarskynlik gemummifiseer, aangesien daar nog stukkies weefsel aan hulle gebeentes was.