Ek het ‘n vragie om vir jou te vra en jy hoef dit nie hier te antwoord nie, jy hoef dit glad nie te antwoord nie, ook nie vir jouself as jy nie wil nie, maar, ek moet dit ongelukkig vra en vergewe my as dit jou ongemaklik maak.
As jy wil, dink ‘n bietjie hieroor en as jy wil, antwoord dit vir jouself. Waarheen gaan jy as jy doodgaan? Wat word van jou siel?
Jesus sê in Johannes 3:16 dat God die wêreld en sy mense só lief gehad dat Hy Sy Seun gegee het, sodat almal wat in Hom glo die ewige lewe kan hê. Die ewige lewe wat begin op aarde, maar voortgesit word in die hemel, wat ons verkry die oomblik as ons Hom aanneem. Dis wat Hy in Sy Woord belowe.
En al lyk iemand anders vir jou soos ‘n ekstra mossie, Jesus wag vir hom en vir haar, sorg dat jy hulle bereik. Jesus het die ekstra mossies baie lief.
Dis vir my ‘n baie maklike vraag met ‘n eenvoudige antwoord. Ek sterf soos enige ander organisme in die natuur en word weer deel van die aarde. Geen siel wat iewers heengaan nie, bloot ‘n organisme wat sy tyd deurleef het.
Baie dankie vir jou besorgdheid. Ek het as Christen grootgeword,maar dit het nog nooit vir my sin gemaak dat daar ‘n persoonlike god is wat na ons omsien nie. Ek het baie navorsing gedoen. Die enkele kere wat mense dankbaar is omdat God ingegryp het, word heeltemal oorskadu deur triljoene kere wat dit nie gebeur nie. Elke dag wemel van sulke voorbeelde. Ek wil egter nie hier op Toortsie se blog ‘n debat begin nie, want ek respekteer haar te veel. Ek het net my eie opinie gegee.
Tydens Diensjaar vir Christus het ek ‘n tong in die kies weergawe van hierdie vraag vir die kinders gevra waarmee ons in groepe gewerk het by die skole:
Hierdie brief skrywe ek vir julle, sodat julle kan weet dat julle die ewige lewe het, julle wat in die Seun van God glo.
Ek troos my daaraan dat niemand op aarde die antwoord het nie, al dink hulle hulle het. Dit maak my bly en rustig, want dalk wil ons nie regtig weet nie. Ons is geskape met keuses oor wat ons wil glo en wat ek (kies om te) glo is dat die mens stoflik is, maar die siel/gees die saad van God dra en dus ewig is. Dit is net ons stoflike liggame en aardse gedagtes wat aan die aarde en die sonde gekoppel is. Die oomblik wanneer ons sterf, sterf ons stoflike liggame en word deel van die sondige aarde. Dan beweeg ons siel oor die drumpel waar slegs God heers en nie enige boosheid nie. Daar bly ons in vredige stilte en rus tot wanneer die oordeelsdag aanbreek en die skape van die bokke geskei word op grond van wat hulle (tydens hulle leeftyd op die sondige aarde) gedoen het. En daardie plek waar God heers, wat nie deel is van die sondige aarde nie, is net ‘n hartklop ver. Maak nie saak hoe jy dood is nie, die oomblik wanneer jou hart stop, is jy daar. Een hartklop ver.