Die Nazi-party - Verloop van Geskiedenis - 2022
Die Nazi Party (National Socialist German Workers 'Party - NSDAP) het uit die Duitse Werkersparty ontstaan. Die Nazi-party het op 24 Februarie 1920 tot stand gekom. Die leier, Adolf Hitler, het vereis dat die party die 'Fuehrer-beginsel' aanvaar en aanvaar. Dit was die oortuiging dat Hitler alleen die Nazi-party regeer en regeer het, en dat almal anders onder hom was en hulle posisie binne die party aan hom verskuldig is.
Die Nazi-party is op 'n baie spesifieke manier met agt verskillende lae georganiseer.
Eerste laag: Die eerste laag was die Fuehrer (die leier) - Adolf Hitler. Hitler het nie net die kanseliery regeer nie, maar hy het homself ook aan die hoof van die SA gestel.
Tweede laag: Die tweede laag bestaan ​​uit die Reich Leaders (Reichsleitung der NSDAP) - mans wat spesifieke aanstellings binne die party gekry het, soos die party-tesourier. Byvoorbeeld, Joseph Goebbels was in beheer van propaganda terwyl Hans Frank die regsposisie gehad het. Hitler het Rykleiers aangestel.
Derde laag: Dit was die plaaslike inspekteurs. Daar was oorspronklik nege Landesinspekteurs en elkeen van hulle was verantwoordelik vir vier Gaue. Met verloop van tyd het die streeksinspekteurs al hoe minder kragtig geword namate die Gauleiters hul mag vergroot.
Vierde laag: Bekend as die Gauleiters, het baie magtige mans geword omdat hulle 'n distrik (Gau) gekry het om te regeer. Om administratiewe redes het die Nazi-party Duitsland voor die oorlog in 36 distrikte verdeel. Nuwe Gau is bygevoeg toe oorsese gebiede geannekseer en 'tot die Ryk' gevoeg is. Uiteindelik was daar 43 Gau, waaronder een wat Duitsers in die buiteland woon. 'N Gauleiter is deur Hitler aangestel en was direk verantwoordelik vir hom. Joseph Goebbels was Gauleiter vir Berlyn W9 terwyl Fritz Sauckel Gauleiter vir Thüringen was. Binne die Nazi-partystruktuur was die Gauleiters baie magtige mans. 'N Gauleiter was waarskynlik die belangrikste man in 'n distrik en het hul Gau as hul eie regeer. Terwyl die Reich-leiers baie breë portefeuljes gehad het om te versorg, kry die Gauleiters mag oor 'n baie spesifieke gebied.
Vyfde laag: Die Kreisleiter (kringleier). Elke Gau is onderverdeel in kleiner administratiewe eenhede - die Kreis. Kreisleiters het die Gauleiter geantwoord en hulle moes die wense van die Gauleiter binne hul Kreis in plek stel. Die aantal Kreis in 'n Gau was afhanklik van die grootte van die Gau. Bayreuth het 39 Kreis en 1.531 Ortsgruppen gehad, terwyl Carinthia 8 Kreis en 222 Ortsgruppen gehad het.
Onder die Kreisleiters kom die plaaslike groepleiers (Ortsgruppenleiter) wat volgens hul titel voorgehou het verantwoordelik was vir 'n plaaslike groep - die Ortsgruppe. Elke Ortsgruppenleiter het op hul Kreisleiter geantwoord.
Die Nazi-party is om administratiewe redes verdeel. Onder die Ortsgruppenleiters kom die Zellenleiters - selleiers. 'N Zellenleiter het 'n eenheid van die Nazi-party gelei en was meestal verantwoordelik vir vier of vyf huishoudings.
Die laagste vlak van administrasie was die Blockwart - die blokhoof. Soos die titel voorgestel het, het elke aangestelde Blockwart na 'n blok omgesien en aan 'n Ortsgruppenleiter beantwoord.
Op papier het die Nazi-party baie goed gestruktureer en bestuur. Of dit wel die geval was, is egter moeilik om te beoordeel. Dit is bekend dat Hitler teenstanders gevrees het - veral na sy ervarings met Otto en Gregor Strasser in 1925-26. Een metode wat hy gebruik het om sy beheer oor die party te behou, was om posisies onder die senior Nazi's te herhaal. Deur hierdie taak te gee - om verskillende poshouers dieselfde taak te gee - is dit moontlik dat Hitler van mening was dat die mans direk onder hom te besig was om hul eie 'grondgebied' teen ander teenstanders te vestig om in staat te wees om op Hitler se posisie te dreig. Albert Speer het in sy boek 'In the Third Reich' duidelik gesê dat hy nooit altyd geweet het wie om onder die Nazi-hiërargie te sien as 'n saak aangespreek moes word nie, hoofsaaklik omdat dit nooit vanselfsprekend was wie in beheer was vanweë die struktuur wat binne die party met Hitler in staat om verantwoordelikhede uit te deel sonder om te kyk na sy mag. Hierdie 'verdeeldheid-en-heersende' benadering het Hitler moontlik gehelp om die totale beheer van die party te behou, maar of dit die administratiewe kant van wat gedoen moes word, bevorder. Die ander kwessie wat partyadministrasie ondermyn het, was die mag wat aan interne veiligheidseenhede gegee is, veral die Gestapo.
"Die Gestapo-organisasie is dwarsdeur Duitsland uitgebrei en ontwikkel tot die belangrikste veiligheidsorgaan van die staat. Dit het outonoom geraak en sy eie regstelsel opgestel, met die mag wat groter is as die van enige ander geregshof in die Derde Ryk. "(Louis Snyder)
Die Gestapo hoef nie 'n antwoord op 'n Gauleiter te gee wat moontlik sy mag ondermyn het deur mans wat direk aan 'n senior Gestapo-offisier geantwoord het nie. As 'n interne veiligheidsmag (voor die Tweede Wêreldoorlog) is dit hoogs onwaarskynlik dat die Gestapo sy inligting met enige party-administratiewe beampte gedeel het.