Terwyl wêreld- of oorsese reise vir die groot massa van die bevolking in die 19de en grootste deel van die 20ste eeu nog nie bekostigbaar was nie, was wêreldtentoonstellings vir bewoners van gasheer- en aangrensende lande binne die finansiële bereik van die man op die straat. Die uitstallingsterrein het vir hulle 'n kans gebied om iets van die wêreld te sien. Breedvoerige verslaggewing in die pers het vir die nodige publisiteit gesorg.
In sy werk The Centennial Exposition, Described and Illustrated, wat in 1876 in Philadelphia gepubliseer is (die jaar waarin die Verenigde State die eeufees van hul onafhanklikheidsverklaring met 'n wêreldtentoonstelling daar gevier het), het J.S. Ingram die verhaal van 'n weesseun - Willie Ferguson uit Memphis, Tennessee - vertel wat oor 'n afstand van 1 000 kilometer as ryloper per koets na Philadelphia gereis het - nadat hy een somer lank as skottelwasser gewerk het om die benodigde geld vir 'n toegangskaartjie en 'n slaapplek te verdien.
Sedert 1928 word wêreldtentoonstellings amptelik deur die Bureau International des Expositions (BIE) in Parys georganiseer. Die duur van 'n wêreldtentoonstelling varieer. Gewoonlik word internasionale BIE-skoue tussen drie en ses maande lank gehou. Die betrokke gasheerland en -stad gee 'n besondere unieke karakter aan elke wêreldtentoonstelling.