ONS LAND TREUR !
DIT IS TOG PRESIES HOE DIT NOU GAAN
"Hulle sweer en lieg en moor en steel en pleeg owerspel; hulle breek in, sodat bloedbad aan bloedbad raak. Daarom treur die land, en alles wat daarop woon, kwyn weg: die wilde diere van die veld en die voëls van die hemel, ja, ook die visse van die see kom om." (:2&3).
Ons aanskou met ons eie oë wat rondom ons in ons land aangaan en tog weier ons om te sien! Ons sien daagliks hoedat ons volksgenote aangeval, beroof, verkrag en vermoor word. Ons sien hoe bloedbad aan bloedbad raak. Ons sien met ons eie oë hoe 'n dorpie soos Coligney in die Wes-Transvaal bykans verwoes word en tog verkies ons om nie te sien nie. Is ons dan só verblind en bedwelmd deur die hoereerdery met Mammon en die sportgod, vermaak en selfbeheptheid, of gee ons regtig net só min om?
Nou wat moet ek dan nou doen, sal u seker vra? Ek is maar net 'n geringe individu wat weinig aan ons situasie en nog minder aan 'n ander se situasie kan verander. U sien al hierdie ongeregtighede rondom u plaasvind en kan ek vir u vra of u al soveel moeite gedoen het as om vanaand op u knieë voor God te gaan en hierdie sake in gebed na Hom te neem of was selfs dit te veel moeite?
Sien, ons is vinnig om te kla en te murmureer, maar so traag om na die raad van God te luister. Hoe lank sal ons aanhou om te poog om slim plannetjies te beraam ten einde hierdie ellendige toestand van ons volk te probeer beredder? Hoeveel nuwe gebedsdae sal gereël word en hoeveel nuwe "dinamiese en kragtige organisasies" sal gestig word om ons eie heil te probeer bewerk? Hoeveel pogings van skeefgetrekte versoening sal nog van stapel gestuur word net om te verhinder dat ons nie tot stilstand kom om die regsaak met ons God uit te maak oor die trou, liefde en kennis tot God wat nie meer bestaan nie? (:1).
Nie te lank gelede nie was dit nog algemene praktyk dat kinders se skoolonderrig 'n Christelike grondslag sou hê. Dit is vandag maar die uitsondering wanneer ouers dit 'n prioriteit maak om toe te sien dat hul kinders 'n grondige kennis van God ontwikkel en dat hul liefde vir Hom toeneem. Dit was net 'n paar dekades gelede dat ons volk nog troue bewaker was oor die erfenis van ons vaderland wat ons uit God se hand ontvang het. Ons was boonop bereid was om hierdie erfenis met goed en bloed te verdedig. 'n Gesin is vandag maar net die uitsondering as daar nie ten minste één van die gesin alreeds in oorsese lande 'n ander heenkome gaan soek het nie. Dit was maar net meer as 'n eeu gelede dat ons moedertaal deur die genade tot volle ontwikkeling gekom het. En vandag, as die derde jongste taal op die wêreldranglys gerangeer, is ons as sprekers van hierdie taal besig om dit te vernietig teen dieselfde tempo as wat vreemde volkere ons kosbare vaderland tot in die afgrond plunder.
Wat lê aan die grondslag van hierdie volksvernietigende kanker? Hoséa 4:6 stel dit vir ons onomwonde in die volgende woorde: "My volk gaan te gronde weens gebrek aan kennis;...". Aan welke kennis het ons gebrek? Is dit staatkundige of politieke kennis, ekonomiese kennis, kennis van die wetenskap of kennis van watter ander terrein wat ons te gronde laat gaan? Dit is 'n gebrek aan kennis van God! Ons volk ken die Here nie omdat ons nie meer vir Hom tyd maak nie en tog verwag ons dat Hy telkens tot hulp gereed moet staan wanneer ons ons vingers klap. Wanneer ons fouteer, sê ons mos vinnig dat die kerk ons nooit beter geleer het nie, om sodoende onsself te verontskuldig! Nou het die kerk dan jou Bybel gekonfiskeer – kon jy nooit self daaruit lees nie? Of dalk was jy een van daardie lidmate wat so min in die kerk was dat die kerk jou maar weinig kon leer. Wanneer die kerk wel vermaan en teregwys, wil mense hulself dikwels opruk en sommer summier uit die kerk padgee waar hul berispe word. "Laat net niemand met ons twis of ons berispe nie! Nogtans is jou volk soos die wat met die priester twis!" (:4).
Enige persoon wie se oë nie vir die werklikheid gesluit is nie sal baie duidelik kan sien dat die nag in ons land alreeds vêr gevorder het. Die vraag is natuurlik of ons volk die krag, kennis en vermoë het om uit hierdie ellende op te staan? Die antwoord hierop is ongetwyfeld – NEE! Die versekering wat ons egter het, is dat God se krag telkens in swakheid volbring word en dat alhoewel ons nie meer die krag het om onsself te red en op te rig nie, ons situasie vir God steeds nie onomkeerbaar is nie. Dit beteken egter nie dat ons op ons louere kan rus en geen verantwoordelikheid hoef te aanvaar nie.
U verantwoordelikheid is om die HERE opnuut te soek en u kennis van Hom te verbreed. Smyt tog daardie Hollywood-satanskassie (televisie) met sy onnodige bloedvergietende tonele en onsedelike en sielsverrottende inhoud uit u huis om weer plek te maak vir die huisaltaar in u huis. U kan nie verwag dat die televisie u kind moet leer en hy dan Bybelse sedes sal uitleef nie!
Leer om die Here vir u beskerming te vertrou en om Hom te dank vir die goeie gawes aan u geskenk – ook daardie moeilike tienerkind wat Hy aan u toevertrou het. God kan aan julle die wysheid gee om hom/haar in hierdie moeilike tye reg op te voed, maar u sal vir daardie wysheid moet vra! "En as iemand van julle wysheid kortkom, laat hom dit van God bid, wat aan almal eenvoudig gee sonder om te verwyt, en dit sal aan hom gegee word." (Jak. 1:5).
Ruil u naweeksport vir 'n gesonde tyd van gemeenskap saam met ander gelowiges wat tot opbou en versterking van u geestelike lewe sal wees. Onthou dat geld 'n middel is wat gebruik moet word om u behoeftes te dien en dat u nie veronderstel is om u geld te dien nie – wees tevrede met dit wat u het. Hou op om naywerig te wees teenoor 'n ander en uself teen ander se prestasies en welstand te meet en dit gedurig te probeer oortref. Die tyd wat u verkwis om u prestasie of welstand teen ander te meet kon beter aangewend wees deur te fokus op waar u 'n behoeftige van hulp kan wees – en glo my dat daar genoeg volksgenote is wat hulpbehoewend is!
In die ooglopende slegte situasie waarin ek en u onsself bevind, is ons behoud ons vertroue op God Drie-enig en dit sal verstewig word wanneer ons kennis van Hom vermeerder. Mag ons die regte besluit maak om Hom nie te verwerp nie, maar daarenteen met Hom vrede te sluit en na te streef om Hom te vereer eerder as om dit na te laat. Sou ons regte optrede Hom welbehaaglik wees, mag ons dalk die voorreg hê om nie so vêr in die toekoms nie, ook ons eie nageslag te sien streef na 'n lewe tot verheerliking van sy Naam.