Ek dink ons ​​loop almal op die rand van 'n krans [...] enigiets kan te eniger tyd met iemand gebeur. Ons is nooit regtig veilig nie. Maar mense soos ek? Nou weet ons dat die rand van die krans net daar is, en dat ons nie kan help om af te kyk nie.
Sommige mense is miskien meer vatbaar vir die ernstige siekte as ander, maar nie een van ons is immuun teen die deurdringende gevoel van angs wat wêreldwyd aangegryp het nie.
Vir veral Australiërs het hierdie krisis onmiddellik gekom ná 'n gruwelike somer van bosbrande, wat hul eie tol op ons kollektiewe geestesgesondheid geneem het.
Maar daar is 'n paar dinge wat ons in gedagte kan hou, en 'n paar praktiese stappe wat ons kan neem om koronavirusverwante angs onder beheer te hou.
'N tasbare bedreiging teenoor 'n onsigbare vyand
Dit was nie 'n maklike begin van die dekade nie. In die lig van die veldbrande van die somer, het baie van ons te kampe gehad met bedreigings vir ons gesondheid, ons huise en selfs ons lewens.
Selfs diegene wat nie direk geraak is nie, het die gesig gestaar konstante beelde van verkoolde bosveld, beseerde natuurlewe en huise wat op die grond afgebrand is.
Die bosbrande plaas 'n druk op ons kollektief geestesgesondheid, en dit is baie waarskynlik dat sommige mense nog steeds sukkel.
Natuurrampe is egter sigbaar en tasbaar. Daar is dinge wat ons kan doen om die bedreiging te vermy, die gevaar te bestuur of die risiko te verminder. Ons kan die rook sien, die app nagaan, 'n lugsuiweraar koop, huise voorberei. En ondanks die aanskoulike beelde van oorstromings, brande en siklone, weet ons dat die storm sal verbygaan.
Epidemies is anders. 'N Nuwe epidemie is onbekend, ontwikkel en 'n wêreldwye risiko.
Ons het 'n verskeidenheid inligting (en verkeerde inligting) aanlyn. riglyne weerspreek mekaar, verskillende state het verskillende benaderings, en kundiges stem nie saam nie.
Intussen styg infeksiesyfers soos ekonomieë val. Ons weet dat ons die virus kan opdoen, en ons weet dat daar nog iets is geen entstof nie om dit te voorkom.
Terwyl die bosbrande ons verenig, lyk dit asof koronavirus ons verdeel
Daar is 'n lelike kant op maniere waarop ons die spanning van 'n onbekende vyand soos die koronavirus kan hanteer.
Sommige mense blameer potensiële draers vir hul eie siektes, sondebokende mense hulle beskou as 'n hoë risiko. Dit help nie.
Ons probeer ook om ons angs te bestuur deur onsself en ons gesinne voor te berei op die moontlikheid van isolasie of kwarantyn.
Alhoewel dit redelik redelik is, is praktyke soos opberging van toiletpapier en ander goedere kan voed angs, eerder as om dit te verlig. Leë winkelrakke kan paniek veroorsaak en mense benadeel wat van week tot week woon.
Die meeste, indien nie almal nie, toiletpapier word in Australië gemaak. Dit word NIE ingevoer nie.
Die vervaardigers beplan om die rakke aan te vul wat blootgestel is aan paniek-koop.
Australië sal nie meer toiletpapier hê nie.
Dus kan almal kalmeer. pic.twitter.com/AcdlUYgIjF- Michael Rowland (@ mjrowland68) Maart 3, 2020
epidemies isoleer ons van mekaar fisies ook, en dit sal net meer en meer gebeur.
So, hoe kan ons dinge in perspektief plaas?
Ons kan die hart in kennis neem baie mense sal slegs 'n ligte siekte opdoen van die coronavirus.
Daar is natuurlik kwesbare lede van ons gemeenskap: diegene met immuunstelsels wat in die gedrang is weens siekte of ouderdom. Ons moet hierdie mense as 'n gemeenskap beskerm deur veilige ruimtes vir hulle te skep, te werk en toegang tot gesondheidsorg te kry, eerder as om paniek te bevorder.
Ons grootste bate lê in ons eie liggame. Ons verstaan ​​miskien nie hoe om onsself die beste te beskerm nie, maar ons liggame is wel so ervare bestuurders van nuwe immuunuitdagings, en hulle sal die risiko so effektief as moontlik bestuur.
Uiteindelik berus ons beste kans op die oorlewing van hierdie virus ons liggame koester: vermy blootstelling deur handewas en isolasie waar toepaslik, eet goed, oefen, hanteer chroniese siektes en kry genoeg slaap.
Die angs wat 'n pandemie opwek, is onvermydelik. Aan die einde van die dag moet ons almal leer om mee te leef 'n mate van risiko wat ons nie kan vermy nie.
Praktiese strategieë om angs op die regte pad te hou
Die World Health Organisation het 'n paar praktiese wenke vir die hantering van die stres van hierdie uitbraak ontwikkel. Hier is 'n paar van hulle:
aanvaar dat dit normaal is om tydens 'n uitbraak hartseer, gespanne, verward, bang of kwaad te voel
vind maniere om te praat oor hoe u met ander voel, veral as u in kwarantyn is
onthou om dop te hou jou kinders gedurende hierdie tyd, en vir geliefdes wat reeds geestesongesteldheid het. Hulle het dalk hulp nodig om hierdie ekstra angs te hanteer
As u oorweldig voel, vra ondersteuning van 'n gesondheidswerker
Moenie rook, alkohol of ander dwelmmiddels gebruik om u emosies te hanteer nie. Hou u liggaam so gesond as moontlik deur goed te eet, te oefen en genoeg slaap te kry
beperk bekommernisse deur blootstelling aan media aan enkele betroubare bronne te beperk
gebruik vaardighede wat u in die verlede gebruik het en wat u help om deur moeilike tye te kom.
Louise Stone, algemene praktisyn; Kliniese medeprofessor, ANU Mediese Skool, Australiese Nasionale Universiteit en Katrina McLean, lektor, geneeskunde, Bond Universiteit. Dr Wendy Burton, 'n algemene praktisyn in Brisbane, het tot hierdie artikel bygedra.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vrees en bekommernis > Hier is 'n paar maniere om die angs te hanteer