Hierdie trope en beeldgebruik (die fossiellae van die taal) herinner ons aan die eens lewendige poëtiese oorsprong van so segging. En dit is hoe die mens sin maak uit nuwe verskynsels – hy vergelyk dit met die bekende in sy kultuur, omgewing en identiteit. J.S. Bach se Cantata BWV 106, die “Actus Tragicus”. ‘n Man met smaak. Met uitpeul oë en verwondering beskou hierdie viswyf die wêreld deur die kuberruimte en staar uit oor die stille waters. Waar sal haar opwinding vandaan kom? Moderne profete vestig die aandag op hierdie innerlike geestelike drang. n Nuwe beskawing sal deur middel van die Groot Imam Mahdi begin, wat die Almagtige God se permanente vredesgesant na die aarde is. en all that shit. daar is ‘n plek in temporale C.J. Langenhoven het naamlik al in 1923 (10 jaar voor die eerste vertaling van die Bybel in Afrikaans) die eerste vertaling van die Roebaijat gemaak.