PhD Outdoor Pattern Crew Socks by SmartWool on Wonderful Things Wonderful Things
$23.60 Color: Deep Navy/Medium Gray
• 64% Merino Wool, 34% Nylon, 2% Elastane Dahua PFA139 Montage Box » Secures Camerabewaking - Inbraakbeveiliging
Afmeting φ108 x 28.5mm
SKU: PFA139 Categorie: Montagebeugels Tags: Dahua, PFA139
Montage box voor gebruik met Dahua minidome.
Wees de eerste om “Dahua PFA139 Montage Box” te beoordelen Reactie annuleren Actueel weer in grafieken in Steenkerke | Weerplaza.nl
Uitgebreid weer Steenkerke
Actuele waarneming Steenkerke
Temperatuur in Steenkerke
Windkracht en -richting in Steenkerke
Bedekkingsgraad en wolkenhoogte Steenkerke
Zicht en relatieve vochtigheid in Steenkerke
Luchtdruk in Steenkerke Berlynse Lugbrug - Wikipedia
Geallieerde lugweë tydens die Berlynse Blokkade
Die Berlynse Lugbrug was 'n grootskeepse militêre operasie waardeur die geallieerde lugmagte - die Amerikaanse Lugmag, die Britse Royal Air Force, en in 'n mindere mate ook die lugmagte van Statebondlande soos Nieu-Seeland, Australië, Kanada en die destydse Unie van Suid-Afrika, die drie westelike sektore van Berlyn gedurende die Russiese blokkade tussen 23 Junie 1948 en 12 Mei 1949 per lug van voorraad voorsien het. Die blokkade was die eerste groot internasionale krisis in die Koue Oorlogstydperk.
1.1 Die lugweë
1.2 Die lugbrug begin
1.3 Optimalisering van die lugbrug
1.4 Die einde van die lugbrug
1.6 Suid-Afrika se bydrae
4 15-jarige jubileum in 1963
6 Bronne en verdere leesstof
Generaal Lucius D. Clay, militêre goewerneur van die Amerikaanse besettingsone in Duitsland
Ná die staking van vyandelikhede in die Tweede Wêreldoorlog was Duitsland in vier besettingsones verdeel, en ook die erg vernielde Duitse hoofstad, Berlyn, wat in die Russiese sone geleë was, was in vier sektore tussen die Verenigde State, die Verenigde Koninkryk, Frankryk en die Sowjetunie verdeel.
In 1948 het die politieke spanning tussen dié drie Westelike Geallieerdes en die Sowjetunie aansienlik toegeneem. Brittanje, Frankryk, Amerika en die Benelux-lande het tydens die sogenaamde "Ses Magte-konferensie" onderhandelinge oor die insluiting van Duitsland by die westelike invloedsfeer gehou. Die Sowjetunie het die onderhandelinge as 'n skending van die Potsdamse Ooreenoms beskou en die leier van die Sowjetse Militêre Administrasie in Duitsland, Wassili Danilowitsj Sokolofski, het in reaksie die grense op 1 April kortstondig laat sluit. Die Westelike Geallieerdes is sodoende genoodsaak om hul garnisoene in Berlyn per lug van voorrade te voorsien. Hierdie blokkade was egter net 'n voorspel tot die beleg wat in die somer sou volg.
Op 20 Junie 1948 het die Westelike Geallieerdes 'n monetêre hervorming in die drie besettingsones van Wes-Duitsland deurgevoer - 'n besluit wat dadelik 'n Russiese reaksie uitgelok het. Die Russe het op hulle beurt 'n monetêre hervorming in die Sowjet-besettingsone georganiseer om te voorkom dat 'n vloed van Reichsmark-banknote uit die weste Oos-Duitsland sou oorvloed. Die Sowjette was van plan om die nuwe Oos-Duitse geldeenheid ook tot die wettige betaalmiddel van Wes-Berlyn verklaar, tog het die Westelike Geallieerdes hulle teen hierdie besluit verset en die Wes-Duitse Duitse Mark ook in Wes-Berlyn ingevoer.
Die Westerse optrede het skerp Russiese reaksies uitgelok en die aanleiding tot verreikende stappe gegee. In 'n poging om Wes-Berlyn tot oorgawe te dwing, het die Sowjette alle spoor- en padverbindings na die Weste afgesny. Die Berlynse Blokkade het met 'n nugtere nuusbulletin van die nuusagentskap ADN in die Sowjet-besettingsone begin: "Weens tegniese probleme is die vervoerafdeling van die militêre Sowjet-administrasie genoodsaak om alle vrag- en passasierstreinverbindings met Berlyn vanaf môre oggend ses uur te staak".
Reeds op 23 Junie snags is die kragtoevoer vanuit die kragsentrale Golpa-Zschornewitz na Wes-Berlyn afgeskakel. Vroeg soggens op 24 Junie is alle pad-, trein- en waterwegverbindings tussen Berlyn en die drie westelike sones afgesny. Die drie westelike sektore van Wes-Berlyn met sowat 2,2 miljoen inwoners (en 8 000 geallieerde soldate en hul gesinne) was volledig afhanklik van invoere uit die res van Duitsland om sy bevolking te voed en sy eie kragsentrales aan die gang te hou.
Die regerings van die Westelike Geallieerdes het wél verwag dat daar 'n Russiese reaksie op hul monetêre hervorming sou wees, maar was nie voorbereid vir 'n algehele Russiese blokkade van Wes-Berlyn nie. Hulle moes besluit of hulle sou oorgee of in Berlyn bly. Die militêre goewerneur van die Amerikaanse sone, generaal Lucius D. Clay, was vasbeslote om in Berlyn te bly. Sy voorstel om die Russiese blokkade met 'n gewapende pantsertrein te deurbreek is egter deur die Amerikaanse president, Harry S. Truman, as 'n té ernstige provokasie beskou, wat die gevaar van oorlog sou inhou.
Die lugweë[wysig | wysig bron]
In teenstelling met die pad- en treinverbindings was die Westelike Geallieerdes volgens 'n ooreenkoms met die Sowjette geregtig op toegang tot Wes-Berlyn per lug - hulle was sodoende steeds vry om gebruik te maak van lugweë na Berlyn met 'n wydte van 32 kilometer. Die kommandant van die Amerikaanse Lugmag, generaal Curtis LeMay, is ondervra oor die moontlikheid van 'n lugbrug waardeur Berlyn van voedsel en steenkool voorsien sou kon word. Generaal Albert Wedemeyer, stafhoof van beplanning van die Amerikaanse Leër, het na luitenant-generaal William H. Tunner verwys wat tydens die Japanse inval in Sjina enkele jare lank die sogenaamde Hump-lugbrug oor 'n uitloper van die Himalaja-bergreeks georganiseer het wat die troepe van Tsjiang Kai-sjek gedurende hulle opmars teen die invallers van voorrade voorsien het. Op 23 Julie 1948 is Tunner tot bevelvoerder van die Airlift Task Force benoem.
Die Britse Lugmag is genader om terugvoer oor die saak te gee. Die Britte het geblyk om al besig te wees met 'n lugbrugoperasie en gunstig te staan teenoor 'n massiewe uitbreiding daarvan. Volgens berekeninge van die Britse lugkommodoor Rex Waite, wat tydens die klein blokkade in die voorjaar van 1948 gedoen is, sou dit moontlik wees om in die geval van 'n nuwe blokkade naas die Britse troepe ook die hele Berlynse bevolking per lug van voorrade te voorsien. Hierdie Britse beplannings het die Amerikaanse militêre goewerneur Clay daarvan oortuig dat 'n lugbrug as 'n praktiese moontlikheid oorweeg kon word.
Die lugbrug begin[wysig | wysig bron]
'n Vliegtuig word met melk belaai
Die eerste vlug van die lugbrug is reeds op 23 Junie saans deurgevoer - die Amerikaner Jack O. Bennett, 'n burgerlike vlieënier, het in opdrag van Clay 'n vragvliegtuig met aartappels na Berlyn gevlieg en ook in die volgende dae vragte na die stad vervoer. Op bevel van Clay is die Berlynse Lugbrug op 25 Junie amptelik ingestel. Die eerste vliegtuig van die Amerikaanse Lugmag het op 26 Junie op die Berlynse lughawe Tempelhof neergestryk, twee dae later het die Britse Lugmag vir die eerste keer materiaal vervoer. Die Amerikaners het die projek amptelik Operation Vittles genoem, terwyl die Britte se operasie as Plainfare bekend gestaan het. Die Amerikaners het aanvanklik net klein C-47 Skytrain-vliegtuie vir hul operasie ingespan wat gou deur groter tipes vervang is.
Die operasie het verbeterings van bestaande vliegvelde in Wes-Duitsland en die lughawens in Wes-Berlyn, wat aanvanklik nog ontoereikend was, behels, waarby aanbouings in rekordtyd moes geskied.