Spirituele goed | MaanKind
Category Archives: Spirituele goed
16 Woensdag Aug 2017
Het Karina Szczurek in hierdie lewe voltooi wat Ingrid Jonker na gesmag het met haar hele wese? As jy aan reïnkarnasie glo, sou jy kon redeneer dat Ingrid Jonker hergebore is as Karina Szczurek.
20 Donderdag Jul 2017
Soms hang ‘n mens se menswees af van die vlak van begrip van ‘n ander mens se persepsie van jouself. Of so dink iemand waarskynlik wat jou blok uit hulle lewe. So ‘n insident vanoggend het my geleentheid gegee om weer te dink waarin ek nou eintlik glo. Die afgelope tyd het ‘n paar mense my gevra wat ek glo (of nie glo nie) en ek het belowe om dit neer te skryf. Dit is klaarblyklik moeilik om te verstaan dat ek nie ‘n tradisionele Christen óf ‘n Ateïs is nie. Asof daar net ruimte is vir twee uitgangspunte.
My vorige skrywes oor wat en waarin ek glo het opdatering nodig, aangesien dit vir my ‘n voortdurende groeiproses en uitbreiding van my denke is. Dit is moeilik om sommer net so te sê, dit is wat ek glo, maar ek sal probeer om dit saam te vat in een kort bloginskrywing. Dit het immers baie jare geneem om dit vir myself uit te klaar, daarom net baie kortliks:
Ek glo aan ‘n Universele Bewussyn waarvan ons almal klein fragmentjies is. (Ander mense noem dit God, maar die woord “God” het vir my te veel konnotasies van ‘n messias-figuur.)
Ek glo aan reïnkarnasie van hierdie fragmente, dit is die grondslag van dit wat ek glo. Dit geld vir die stukkie bewustheid in my (my siel), my DNA wat voortleef in die hare wat in my stort se gaatjie wegspoel en die grondstowwe van my liggaam wat al dermiljoene jaar oud is. Deeltjies van wie ek nou is, was dalk al ‘n koppie tee in California, ‘n boeliebeefblikkie in die ABO en ‘n spiespunt van ‘n grotbewoner. Of dalk die buitekant van ‘n koringkorrel in Egipte?
Die stukkie bewustheid wat my ek, myself maak; met my eie persoonlikheid, giere en geite is vir my nie anders as die water en grondstowwe waaruit my lyf bestaan nie. Dit klink vir my logies dat dit ook sal hersirkuleer, net soos die water, yster, kollageen, koolstof en ander minerale en spoorelemente in my lyf. Vandaar dalk die visies wat ek al gekry het van wie ek al voorheen was en waar en hoe ek geleef het. Sulke visies was amper soos ‘n droom op steroïde, as jy die prentjie eenmaal in jou kop gesien het, is dit onmoontlik om uit te wis.
Ek glo aan sielsgroepe, primêre en sekondêre groepe, soos beskryf word in Michael Newton se Journey of Souls, maar veral in Brian Weiss se boek Same soul, many bodies. Dit is vir my die verklaring waarom mens dadelik by ‘n persoon aanklank vind, of nie. Jy weet net wanneer julle mekaar gaan vind, ongeag ouderdom, ras en geslag.
Ek glo aan ‘n universele goddelike energie, wat in onsself, plante, diere en die natuur vervat is.
Ek glo dat alle gelowe eintlik in basies dieselfde goed glo, sommige glo aan ‘n opperwese en/of ‘n profeet, maar die grondbeginsels bly dieselfde. Ek lees soms in my Bybel, wat vir my ‘n samevatting is van veelvuldigvertaalde filosofiese stukke, van skrywers wat probeer sin maak het van die lewe in die tyd wat hulle gelewe het.
Ek glo dat ons almal boodskappe kry in die vorm van klein dingetjies, synchronicities wat elke dag oral voorkom. Ons moet oopmaak en die betekenis daarvan soek.
Ek glo dat elke mens die beste lewe moet lewe wat moontlik is. Liefde en deernis vir jou medemens uitleef.
Ek glo alles gebeur op die regte tyd op die regte plek, en kry kennis deur middel van boodskappe, wanneer jy gereed is daarvoor.
Ek glo elke mens het ‘n paar primêre sielsmaats, maar dit is nie noodwendig jou lewensmaat nie. Die mense van wie jy jou lewenslesse leer. (Kan ‘n kind of ‘n ouer of vriend wees, en nie noodwendig saam in hierdie inkarnasie nie.)
Ek glo dat tye van swaarkry en uiterste trauma wel beplan is as een van moontlike keuses en dat dit die dinge is wat jou siel laat groei.
Ek glo in sekere vlakke van sielsontwikkeling.
Ek glo in vergifnis en aanvaarding.
Jare gelede toe ek by die punt gekom het waar waar ek tradisionele Christenskap bevraagteken het, het ek gedink nóú weet ek alles, dat ek daardie dinge ontken het waarmee ek Christelik-Calvinisties grootgeword het. Stelselmatig het ek weer besef daar is baie meer en weer verder begin oopmaak en lees. En nou is die grootste bevryding daarin dat ek besef dat die lewe soveel meer bied as net die ontkenning van Bybelse Christenwees. Dis veel, veel groter as dit. Ons lewens en liggame hier op aarde, is nie ‘n stofdeeltjie van wie ons werklik is of reeds was nie.
Ek voel elke dag ‘n tipe blydskap in my hart vir wie en wat en waar ek is (beide geografies en eksistensieel). Ek is diep dankbaar vir elke happie kos wat ek eet, al prewel ek nie ‘n paar sinne voor ete nie, al gesels ek met die wortel voor ek hom onthoof dat hy sy lewe gee om my te voed.
Ek glo in ‘n Lewenspad, ‘n doel op aarde, en dat elke mens dit moet kan identifiseer voordat spirituele groei bewustelik kan plaasvind. Lewenstemas. Wanneer daar twee duidelike temas in jou lewe is, en jy neem in ag hoe die keuses wat jou lewe se rigting verander het, verskillende maniere gebied het hoe hierdie temas kon manifesteer, word dit nogal ingewikkeld om insig te hê in daardie temas, of jy dit moet oorkom en of jy dit moet leer aanvaar. Dit verg geweldige selfinsig om werklik te besef wat hierdie temas is en hoe dit ons lewens beïnvloed, omdat dit so verwikkeld is, afhangend van die keuses wat ons maak wat die rigting van ons lewens verander, soos verhoudings en beroepskeuses.
Ek glo my lewenspaadjie lyk soos hierdie blou bal. Die drade is moontlikhede, met keuses en kruisings uitgestippel. Verdikkings by kruise is moontlike Exit Points. So ja, ek glo daar is vrye keuse, maar beperk tot dit wat op jou Blou Bal gemerk is.
As jy jou finale Exit Point van hierdie inkarnasie bereik, glo ek gaan jou siel na ‘n plek waar jy jouself in die oë gaan kyk om te sien of jy dit bereik het in jou persoonlike spirituele groei wat jy gekom het om te doen. Daarna besluit jy saam met jou sielsgroep wat jy nodig het om in ‘n volgende lewe te kom ervaar.
Vir die eerste keer in my middeljarige bestaan voel ek daar is sin in my lew. Daar is ‘n diepe wete binne myself, nie daardie gevoel van vertwyfeling wat ek altyd gehad het nie. As iets reg is, voel mens dit mos binne-in jou diepste wese, jou selle. Vir die eerste keer in my lewe is daar rustigheid in my siel en vrede in my hart, oor waar ek is, maar daar is steeds baie ruimte om my denke te verruim en te verander.
Ek het dit oorkom! Regtig?
Karma, Keuses, Lewenspad, Reïnkarnasie
Baie mense beleef dat sekere temas in hulle lewens herhaal word, soos die man wat sy kinders mishandel en dan as versagting aantoon dat hy self as kind mishandel is. Of die vrou wat herhaaldelik betrokke raak by mans wat haar onderdruk of mishandel. Soms kom mense uit daardie omstandighede en soms nie. Mense wat van buite kyk, kan meestal glad nie verstaan waarom so iets gebeur nie.
Vanoggend is ek getref deur iemand na aan my wat vir ‘n hele aantal jare deur ‘n gesinslid verwerp is. Dieselfde persoon wat haar verwerp het, word nou deur iemand anders baie na aan hom, verwerp. Karma, sal baie mense dadelik dink, maar dis nie so eenvoudig nie. Vir my het dit niks met saai en maai te doen nie, maar met die tema van jou lewe.
Dit is vir my duidelik uit my eie lewe en ook uit die waarneming van ander mense wat ek goed ken, dat elke mens een of twee duidelike temas op hulle lewenspad het waarmee hulle herhaaldelik gekonfronteer word. Hierdie tema kan op enige manier manifesteer, jy kan dit ervaar in jou lewe, op enige manier. As jou tema bv armoede is, kan jy daarmee gekonfronteer word in verskillende situasies, op verskillende tye van jou lewe, afhangend van jou keuses. Jy kan leer om armoede te aanvaar of jy kan armoede oorkom, maar jy verwerk armoede op een of ander manier op jou lewenspad.
Nou verband hiermee is keuses. Keuses is nooit maklik nie, dit is nie altyd ‘n Maklik-Moeilike keuse nie. Dikwels is dit Moeilik-Moeilik. Niemand kan die gevolge van ‘n keuse voorsien nie, en dikwels is die gevolge van ‘n keuse hartverskeurend, al was dit op daardie oomblik die beste keuse onder die omstandighede. Ons moet net altyd bly glo dat dit tóé die regte keuse was, en dat ‘n ander keuse nie noodwendig beter gevolge sou hê nie.
Wanneer daar twee duidelike temas in jou lewe is, en jy neem in ag hoe die keuses wat jou lewe se rigting verander het, verskillende maniere gebied het hoe hierdie temas kon manifesteer, word dit nogal ingewikkeld om insig te hê in daardie temas, of jy dit moet oorkom en of jy dit moet leer aanvaar. Die verskillende maniere waarop ons hierdie uitdagings op ons lewenspad aanpak, maak dit natuurlik ‘n reuse uitdaging!
Natuurlik is dit makliker om van buite te kyk na ander se lewenspaaie en temas en eers met nabetragting kan ons ons eie bepaal. Dit verg geweldige selfinsig om werklik te besef wat hierdie temas is en hoe dit ons lewens beïnvloed, omdat dit so verwikkeld is, afhangend van die keuses wat ons maak wat die rigting van ons lewens verander, soos verhoudings en beroepskeuses.
Hierdie eenvoudige tabel illustreer net drie verskillende opsies van iemand se lewe, wat Eensaamheid en Armoede as tema het.
Armoede Eensaamheid Resultaat
Lewenspad A Ervaar uiterste Armoede Emosioneel bitter eensaam (Ervaar eensaamheid in uiterste armoede)
Lewenspad B Ervaar armoede Taamlik eensaam (Verwerk/aanvaar nie een van die twee nie)
Lewenspad C Oorkom armoede Taamlik eensaam (Oorkom armoede en aanvaar eensaamheid)
Armoede as tema kan natuurlik ook materiële rykdom insluit, as ‘n manier waarop dit verwerk en oorkom word, daarom is dit so moeilik om te sien wat dit is wat ons lewe se pas aangee, wat ons motiveer en rig. Die rede of oorsprong van die temas op ons lewenspad word op ‘n manier deur onsself gekies, voor ons gebore word al, as die rede vir ons bestaan, die doel waarom ons lewe. Maar eintlik maak al hierdie net sin, as jy in reïnkarnasie glo.
En soos André P Brink sê: Só lyk ons vurk in die pad dan: Die tradisionele óf – óf word vervang met die oneindige meer komplekse én – én. Dit beperk ons nie tot reguit en finale antwoorde nie. Dit of dat mag waar wees, maar tersélfdertyd is daar hope ander dinge wat waar mag wees. Elke keer as daar ‘n vurk in die pad is: kom ons vat hom.
Luister na my stem …
31 Sondag Jul 2016
Hipnose is een van daardie dinge wat my in al die fases van my lewe geïnteresseer het. Selfs van my kinderdae af, het ek gespeel met selfhipnose/meditasie, sonder dat ek die vaagste benul gehad het wat ek doen. Ek het myself gewil om met toe oë vorms en kleure te bekyk. As studentverpleegster is ek uit die klas gepiek vir die lesing oor hipnose sodat die res kon lag, later as sielkundestudent het dieselfde gebeur. (Die dosent het my agterna eenkant gehou vir geselsies oor ESP, en twee stelletjies kaarte in my hand gestop om mee te gaan speel om my ‘talent’ te ontwikkel.) Iewers in die laat sewentigs het een van my kollegas my ook gehipnotiseer, sommer vir die grap. (Hy was darem opgelei om dit te doen.) Selfs Martino het my uit die gehoor gepiek om op die verhoog aan een of ander oëverblindingtoertjie deel te neem. Hy het met my brein gesmokkel, ek kon agterna glad nie onthou wat op die verhoog gebeur het nie, en het effe gedisoriënteerd gevoel. Iewers staan daar dus op my voorkop geskryf Hipnotiseer my asseblief.
‘n Paar jaar gelede het ek ogegaan vir twee regressiesessies (PLR) en dit het baie gehelp om die sin van my lewe en die klippe op my lewenspad te verstaan. Skielik het ‘n klomp dinge net ingekaargepas soos Rubik’s cube wat met die laaste paar draaie al sy kleure bymekaar het. Verhoudings en vriendskappe wat ontwikkel of gesneuwel het, was maklik om te aanvaar en te verwerk.
Die begrip Hipnose, hoe dit werk en waarom sekere mense meer vatbaar is daarvoor, het my altyd gefassineer, ek het gewonder oor die rede waarom dit werk vir party en nie vir ander nie. Nou het professor Spiegel by die Psigiatrie departement van Stanford Universiteit deur ‘n studie aangetoon dat sekere dele van die brein verander in ‘n hipnotiese staat.
“By scanning the brains of subjects while they were hypnotized, researchers at the School of Medicine were able to see the neural changes associated with hypnosis.
“Now that we know which brain regions are involved, we may be able to use this knowledge to alter someone’s capacity to be hypnotized or the effectiveness of hypnosis for problems like pain control,” said the study’s senior author, David Spiegel, MD, professor and associate chair of psychiatry and behavioral sciences.”
(In my volgende lewe wil ek ‘n kognitiewe neurowetenskaplike word)
– Milton H. Erickson, MD
Dood, NDE, Reïnkarnasie, Rouproses
Nee! Daar is geen manier wat ek ‘vir my land’ sal sterf nie, maar ek sal wel vir jóú sterf. Dit hang net af van ons lewenspaadjies wat ons gekies het. Dan ook, sal ek meer as een keer vir jou sterf, in elk geval totdat óf ek, óf jy, ons lewensles geleer het, soos wat ons ooreengekom het.
Maar indien jy nie glo aan reïnkarnasie nie, is hierdie stelling steeds relevant, omdat meeste van ons meer as een keer sterf in hierdie lewe. Soos wat Sylvia Browne praat van Exit Points, praat ander van NDE’s (Near Death Experiences). Soms weet jy nie eers jy het dit beleef nie, maar ‘n klein keuse wat jy iewers maak, het dalk verhoed dat jy sterf. Ek het al drie bewuste NDE’s gehad, waar ek tydens twee daarvan ook bewus was dat ek van bo af na my eie liggaam kyk.
Ek het waarskynlik nou ‘n klomp mense verloor toe ek die R-woord genoem het, maar ek vind dat mense moeilik oor die Dood gesels. Dit is só ‘n integrale deel van ons lewe, elke enkele een van ons gaan sterf. Ons gaan dood. Almal. Vroeër of later. Ek en MaanMan het elk ‘n 50% kans om gewedelaat te word, en 50% is ‘n gróót kans. Waarom dan nie daaroor dink of praat nie?
Om te treur oor ‘n geliefde ouer, lewensmaat of kind is so natuurlik soos die lewe self. Dis noodsaaklik, anders gaan jy nie die proses verwerk nie. Die smart van ‘n ouer wat ‘n kind verloor moet onbeskryflik wees, maar tog is dit deel van die seer van menswees. Mense gaan deur wrede oorloë. Oorlog, opstande, moorde en siektes is so oud soos die mensdom self. Dit het nog altyd gebeur. Ek het eenmaal gelees ons Westerlinge het die dood vertraumatiseer die afgelope paar dekades. Ek kan nie saampraat nie, want ek leef maar nog net ‘n handvol dekades, en dit is hoe ek dit ken.
Iere hou ‘n Wake, Jode sit Shiva. En dan gaan hulle aan met hulle lewe, want hulle gun hulself die tyd om te treur. Maar wat doen ons? Ons vermy die onderwerp, en as iemand te sterwe kom, dan is dit traumaties. Selfs in die dood vermy ons die liggaam, die lyk, die oorskot. Ons ontnaam selfs die persoon, en praat van die oorledene. Wat wel verander het, is dat mense meer openbaar treur. Facebook het alles verander. Moontlik is dit ‘n goeie ding, dit gee mense weer die geleentheid om openlik te kan treur, en sodoende die rouproses te versnel. Dit gee egter ook mense die geleentheid om te ‘treur’ oor bekende akteurs en sangers met wie hulle soms nie eers bekend is nie.
Is ek bang vir die dood? Nee, ek sien uit daarna. Want ek weet waar ek heengaan vir ‘n ruk, voordat ek in nuwe vorm gebore word om nuwe dinge te kom ervaar. In ‘n nuwe lewe. Om doodeerlik te wees, ek sien baie uit daarna om Lig te gaan Lewe in ‘n ander dimensie. Die ou grappie van die dominee wat vra, wie wil almal Hemel toe gaan, toe steek almal hande op. Toe hy vra, wie wil almal nóú gaan, was daar net ‘n geskokte stilte. Sou so ‘n vraag vandag vir my gevra word, sal ek my hand opsteek. Maar verstaan my mooi, dis nie omdat ek wil weghardloop van ‘n slegte lewe nie, inteendeel – my lewe is perfek. Alles is goed en reg en in plek, presies soos ek daarvan gedroom het as kind en jong volwassene. Daarom sal my tyd om te gaan ook perfek wees.
Ons kan dit vermy soos ons wil, ons kan dit hanteer soos ons wil, maar een ding is seker: Ons sal lewe, ons sal sterwe…
Life asked Death: Why do people love me, but hate you?
Death replied: Because you are a beautiful lie, and I’m a painful truth.
When I Shall Die – by Anna
Nobody shall do it for me.
When I am redy,
‘Fin, stand me up’,
and I shall look
and lagh merry.
I shall be dead.
This poem is from the last page of Mister God, This Is Anna, by Fynn.
PS: Vergewe asseblief enige veralgemenings, hierdie is net gedagtes wat opgekom het wat gedeel wou word.
(meer oor wat ek glo, hier te lees: https://maankind.wordpress.com/2014/02/25/wat-ek-glo/
Ateïsme, Christenskap, Reïnkarnasie
Die afgelope tyd het ‘n paar mense my gevra wat ek glo (of nie glo nie). Dit is moeilik om sommer net so te sê, dit is wat ek glo, maar ek sal probeer om dit saam te vat in een kort bloginskrywing. Dit het immers baie jare geneem om dit vir myself uit te klaar, daarom net baie kortliks:
Ek glo aan Reïnkarnasie, dit is die grondslag van dit wat ek glo, alles anders is daarop gebou.
Ek glo aan sielsgroepe, primêre en sekondêre groepe, soos beskryf word in Michael Newton se Journey of Souls.
Ek glo aan ‘n Universele Goddelike energie, wat ook in onsself vervat is.
Ek glo dat alle gelowe eintlik in basies dieselfde goed glo, sommige glo aan ‘n Opperwese en/of ‘n profeet, maar die grondbeginsels bly dieselfde.
Ek glo elke mens het ‘n Primêre sielsmaat, maar dit is nie noodwendig jou lewensmaat nie. (Kan ‘n kind of ‘n ouer of vriend wees, en nie noodwendig saam in hierdie inkarnasie nie.
Ek glo dat tye van swaarkry en uiterste trauma wel beplan is en dat dit die dinge is wat jou siel laat groei.
Ek glo in ‘n Lewenspad, ‘n doel op aarde, en dat elke mens dit moet kan identifiseer voordat spirituele groei bewustelik kan plaasvind.
Ek kan my vereenselwig met NDE’s en buite-liggaamlike ervarings, omdat ek dit al self beleef het.
Ek glo in die sterwensproses soos nagevors deur dokter Elisabeth Kübler-Ross, die Switserse psigiater.
In haar boeke beskryf sy die sterwensproses as universeel vir alle mense, ongeag geloof, kultuur en ras. Volgens haar is daar sekere ooreenkomste in wat mense ervaar tydens die NDE, en ook in hulle beskouings agterna. Hulle ervaar ‘n gevoel van deur ‘n tonnel gaan, hulle sien ‘n gloed of lig, agterna het hulle geen vrees meer vir die dood nie. Hulle beskryf ook mense wat hulle ‘ontmoet’.
Jare gelede toe ek by die punt gekom het waar waar ek tradisionele Christenskap bevraagteken het, het ek gedink nóú weet ek alles, dat ek daardie dinge ontken het waarmee ek Christelik-Calvinisties grootgeword het. Stelselmatig het ek weer besef daar is baie meer en weer verder begin oopmaak en lees. En nou is die grootste bevryding daarin dat ek besef dat die Universe soveel meer bied as net die ontkenning van Bybelse Christenwees. Dis veel, veel groter as dit. God is groot, maar God is Energie. God is die energie in ons en om ons. En ons lewens en liggame hier op aarde, is nie ‘n stofdeeltjie van wie ons werklik is nie.
Ek glo in Jesus as die heel grootste profeet, aan die regterhand van God, wat spiritueel so ver gevorderd is, dat sy heel laaste inkarnasie gewy is aan die grootste offer wat hy in die openbaar kon bring, sy lewe as simbool van vergifnis en verlossing het hy vir ons gegee. En sy ‘opstanding’ sien ek as die simbool van die ewige siklus van lewe en dood.
Ek glo dat ons meer as een lewe het. Reïnkarnasie is die grondslag van dit wat ek glo, alles anders is daarop gebou. Ons begin hierdie lewe met ‘n plan in die hand, en die keuses van ons lewenspad lyk soos hierdie blou bal, waar een pool Geboorte, en die ander een Dood verteenwoordig. Die drade is ons lewenspad, met keuses en kruisings uitgestippel. Verdikkings by kruise is moontlike Exit Points. So ja, ek glo daar is vrye keuse, maar beperk tot dit wat op jou Blou Bal gemerk is.
As jy jou finale Exit Point van hierdie inkarnasie bereik, glo ek gaan jou siel na ‘n plek waar jy jouself in die oë gaan kyk om te sien of jy dit bereik het in jou persoonlike spirituele groei wat jy gekom het om te doen. Daarna besluit jy saam met jou sielsgroep en ‘Council of Elders’ wat jy nodig het om in ‘n volgende lewe te kom ervaar.
Hoe die Teologie spiritualisme sien, en hoe ek Spiritualiteit ervaar, is waarskynlik twee heeltemal verskillende dinge. Daar is net soveel boeke daaroor wat sin maak, wat sin gee aan my lewe, dat ek vir die eerste keer in my middeljarige bestaan voel ek is op die regte plek, op die regte tyd. Daar is ‘n diepe wete binne myself, nie daardie gevoel van vertwyfeling wat ek altyd gehad het nie. As iets reg is, voel mens dit mos binne-in jou diepste wese, jou selle.
Hoe meer ek lees van ons Life between Lives, en van die wêreldwye neiging om dmv regressie sin te kry in wat in jou huidige lewe aangaan, hoe meer besef ek hoe universeel almal se ervaring daarvan onder hipnose is. En hierdie wetes maak my rustig. Vir die eerste keer in my lewe is daar rustigheid in my siel, en vrede in my hart, oor wat ek glo. In so ‘n mate dat ek ook binnekort vir ‘n PLR en ook ‘n LBL sessie gaan. Hier is ‘n baie goeie opsomming waarby ek baie aanklank vind.
Hoe versoen ek Christenskap en Reïnkarnasie?
06 Vrydag Apr 2012
Jesus, Kruisiging, Opstanding, Paasfees, Reïnkarnasie
Die vraag op my status update op Facebook vanoggend was ‘n dom vraag, want ek het ook begrip vir die ander kant.
My vraag was: Hoe verduidelik ek aan iemand wat niks weet van Christenskap dat vandag die grootste dag vir Christene is en nie Maandag nie?
‘n Goeie vriendin vra my toe ewe diskreet, hoe versoen jy Christenskap met reinkarnasie? Of is dit onversoenbaar? (Dankie, so kon ek dink daaroor.)
Ek glo in Jesus as die heel grootste profeet, aan die regterhand van God, wat so ver gevorderd is dat sy heel laaste inkarnasie gewy is aan die grootste offer wat hy in die openbaar kon bring, sy lewe as simbool van vergifnis en verlossing het hy vir ons gegee. En sy opstanding sien ek as die simbool van die ewige siklus van lewe en dood.
Daarom was my vraag dom, en begryp ek totaal dat iemand wat nie ‘n tradisionele Christen is nie (ek is ook nie) nie kan begryp dat mense ‘n hartseerdag van uiterste pyn en lyding kan vier nie, maar eerder ‘n dag van nuwe lewe, nuwe hoop.
Wat ook al jou sieninge, wat ook al jou geloof, sal ek dan hou by my eerste status update van vanoggend: Die see raas bo die gewaai van die Noordwester uit. Daar is onrus in die lug en ‘n frantiese gejaag na vakansiebestemmmings. Al wat ek vra is VREDE in elke hart. In jou hart, en in myne. Dankbaarheid vir wie ons is en wat ons het. Lekker naweek!
Is ‘n Veer maar net ‘n Veer?
08 Donderdag Mar 2012
Boodskappe, Earbuds, Lewensbloed, Veertjies
Wie kan nog onthou wat het Veertjies, Earbuds, Rafeltjies en Lewensbloed in gemeen?
So het ek ‘n hierdie week ‘n baie vreemde ervaring met vere en met bloed gehad. Lewensbloed. Boodskapbloed.
Ek wou nou nie uitbasuin dat ek hierdie week weer ‘n slegte terugslag gehad het met die gordelroos en nou lekker volrond hier sit van al die kortisoon wat in my lyf geprop is nie, maar gister se ervaring het my nogal in my spore gestuit, en ek wéét my paadjie is na gesondword uigeplavei . Die agtergrond is dat ek eergister op ons trap gegly het, en my arm nogal sleg teen die trapreling geskaaf/kneus het. Julle ken mos daardie brandskaaf, waar die bloed net-net wil deursypel en jy sommer kan voel hier kom ‘n lekker blou kol.
Gisteroggend vroeg bel ‘n baie goeie vriendin wat ‘toevalling’ in die Healing besigheid is (vir wie ek nie vertel het van hoe siek en seer ek regtig voel nie) en vra, Hoe gaan dit vanoggend met die seer lyf? Sy het bloot in die nag wakkergeword met die wete, en ook die boodskap gekry dat hierdie gordelroos wat my so treiter, die manifestasie is van ‘n vorige lewe se baie diep emosionele wonde, en dat daar iets is wat ek moet leer.
Terug dan na my skaafwond. Gister kyk ek die kolletjie so, wat binne ‘n dag baie gevoelig, maar amper onsigbaar is. Gaan daar mos ‘n liggie in my kop aan: Ek moet leer om nie so na binne te kneus nie, ek kan gerus maar my scars na buite wys. Terwyl ek nog so staan en kyk na my binne-arm, sien ek ‘n kolletjie op ‘n matjie onder die ketel, en was nog verwonderd dat MaanMan se skerp oog die koffiekolletjie kon mis. En toe. Toe is als taai. En rooi. En vol bloed. Een helse gemors, oor die kas, die ketel, die koord, my BlackBerry, en dit stroom teen my hand af, oor my arm en in my ander hand in. ‘n Snytjie waar ‘n groentemessie my vinger twee dae vantevore geraps het, het spontaan oopgegaan, en meer gebloei as toe ek my raakgesny het. Lewensbloed. Wat my al geruime tyd wou waarsku, en ek Vra en Vra, maar kon nie uitwerk wat dit beteken nie.
Ek hoef nie so na binne te kneus nie, ek kan gerus maar my scars na buite wys. So eenvoudig.