Versindaba » Blog Archive » Marlies Taljard: Woord-meermin
Tuesday, January 21st, 2014 | Binneblik, Marlies Taljard.
4 Kommentare op "Marlies Taljard: Woord-meermin"
Ditto Marlies! Dis 'n merkwaardige tydlose boek hierdie, een wat ek altyd by herhaling sal wil lees. Sien uit na die bespreking van haar beelde wat deur gedigte geïnspireer is.
Ek het nog nie die boek gelees nie, maar wel op Evette se fb blad gesien hoe sy met woorde kan 'toor'! Sien baie uit na jou volgende inskrywings Marlies!
Woorde verg ook tyd – en gesien dat woorde uit 'n mens kom, is dit ook onderhewig aan swaartekrag – jy moete jou voete op die aarde kan hom om die vlug-vlietende woord te kan vashou – en dit kan soms baie tyd vat. Maar ek hou baie van "Ek moet eers in die stom hart van die beeld delf. Dit is 'n blinde ontginningsproses." – blindheid en insig à la De Man gaan op 'n geheimsinnige manier saam.
En oe, dan geniet ek die sensuele dimensie verbonde aan die volgende: "Ek boor deur soliede klip in die donker aarde in. Wanneer ek eers 'n aar van die beeld oopboor, begin die opwinding oorneem. Dan kry ek momentum en die beeld kry gestalte in kleur en vorm en begin loop, later hardloop, vlieg en sing, woordeloos. Ek jubel woordeloos saam." In laasgenoemde hoor ek Munch se "scream" in 'n sekere positiewe toon, Munch se warm tone in 'n sekere liriese wit lig …
Die voorblad kon dalk meer subtiel gewees het – meer pro-vokatief, soos byvoorbeeld die foto van torso met vlerke teen 'n neutrale/wit agtergrond en meer eenvoudige font.
Ek sien nogtans uit om die boek in die hande en onder oë te kry, dalk omdat ek klipbeduiweld is, daar is iets dierbaar/dier-baar verbonde daaraan vir my, ons bly klipgebonde:
"Om van die wildheid ontslae te raak, het hulle ons sterte afgekap" – soos [die] bobbejane [wat ons was] spring ons steeds van klip na klip, opsoek na ons afgekapte sterte …