As die deure van persepsie elke ding gereinig word
sou lyk soos die mens, oneindig.
In 'n krom verstand word die regte ding krom.
Ons persepsies is gebaseer op ons oortuigings, en daardie oortuigings beïnvloed hoe ons die wêreld sien, wat ons realiteitssin dikteer.
As ons oopgesind is, sal ons die wêreld deur 'n baie duideliker en wyer lens sien, en meer aanvaarbaar, verdraagsaam en medelydend wees. Maar as ons afgesluit of gesind is, gaan ons nie so verdraagsaam wees nie, en ons kan beslis uitsprake maak voordat ons selfs iets of iemand 'n kans gee.
Daar is 'n baie meer uitgebreide
en transendente manier waarop ons dinge kan sien
gaan verder as die beperkinge van oortuigings, en dit is verby
In 'n toestand van Mindfulness.
Wanneer ons kies om teenwoordig en ten volle bewus te wees, is ons bewus van wat dit is wat ons sien en neem, maar ons is ook bewus van hoe ons sien dit en hoekom. Deur bewus te wees van hoe ons interpreteer of basies 'n persoon of situasie vergroot, doen ons dit met die bereidwilligheid om gedagtes oop te hou om meer te ontdek en te leer, eerder as om nie iemand anders se standpunt te oorweeg of hul persepsie van die werklikheid.
Ons leef in 'n wêreld waar ongelukkig baie mense nie bereid is om mekaar se standpunte of oortuigings te aanvaar nie, en die manier waarop dit aangespreek word, is om woede, haat en selfs geweld te gebruik om hul onvermoë om te verdraagsaam wees teenoor mekaar se verskille.
Almal het die reg om te sien of te sien soos hulle dit doen, maar het nie die reg om pyn, skade of dood te maak nie.
Verdedig ons persepsies?
Wanneer ons "menslike ervaring" geen geestelike betekenis het nie, sal ons enigiets doen om ons persepsies te verdedig, wat deur meer diereistiese behoeftes aangevuur word. Dit beteken dat ons in staat is om gruwelikhede aan mekaar te doen omdat ons slegs deur hebsug en regeer word vrees en die ry om te slaag en te oorleef.
Wanneer die mens net omgee en verdedig wat die beste vir hom is, en nie in staat is om te duld of te omhels wat 'n ander persoon se behoeftes is nie (dit kan ware oorlewingsbehoeftes wees soos 'n dak oor jou kop of kos om te eet), dan miskien lewe word 'n spel van "oorlewing van die sterkste", Darwin se evolusionêre teorie.
Ja, sommige mense is sterker en meer geskik en kan oorleef, maar as ons nie meer omgee vir ons medemens nie, en elke dag leef en toelaat dat hulle deelneem aan die skade of uitwissing van ander minder as ons, dan leef ons en bestaan ​​harteloos. Wat 'n koel manier om deur die lewe te gaan.
Het ons ons pad na eenheid verloor?
Het ons ons weg van ons bewuste tuisland tot so 'n mate verloor dat ons mekaar sien as 'n bedreiging vir ons selfbeheerde behoefte om vorentoe te kom, sodat ons beter kan wees as iemand anders?
Ek weet dat die dualistiese aard van die bestaan ​​konstant is, en sedert die begin van die tyd het ons hierdie probleme en probleme gehad. Die mens se uitwissingstendense het in hom geleef sedert hy hierdie aarde geloop het. Maar het ons nie 'n lang pad gekry om mekaar oor die karkas dood te maak en te kommunikeer deur ons oksels te krap nie?
Soms lyk dit asof ons nie in die evolusie 'n ware begin gemaak het nie. Alhoewel ons onsself materialisties gemoderniseer het en gevorderde tegnologie soos rekenaars geskep het wat 'n Neanderthal sou stamp, het ten minste sommige van die menslike bevolking groot vordering gemaak om hulself psigo-geestelik te werk, en voel dat hulle 'n toestand van " eenheid "is die enigste manier waarop ons kan oorleef.
Maar "eenheid" kan maklik gesien word as myne, en die mens sal voortgaan om te streef om "by een te wees" met alles wat goed vir hom alleen is. Hy mag geen nut of behoefte hê aan die eenheid wat alle lewende wesens insluit nie, en in sommige mense se werklikheid is hierdie planeet 'n plek om te lewe, nie 'n plek om te respekteer of te beskerm nie, en die ander inwoners is op hul eie. En as of wanneer hulle in die pad kom, of anders dink, of anders lyk, of ander dinge nodig het, of dalk dieselfde dinge wat ons almal doen, maar dit nie kan bekostig nie, of eenvoudig nie die hulpbronne het nie, kan hulle óf beheer word, geïgnoreer, ontslaan of weggedoen word. Weereens, so chillend om selfs te dink oor, en tog is dit daagliks gebeur.
Skakel net die nuus en kyk dit vir jouself. Soms maak dit jou sprakeloos en veroorsaak 'n diep pyn in jou hart dat ons tot dusver ons pad verloor het, dat jy wonder of ons in 'n kernontploffing gaan afneem wat veroorsaak word deur iemand in die krag wat toegang het tot werklike wapens van massavernietiging, en is siek toegerus of onbevoeg om nêrens naby hulle te wees nie.
Wanneer die lewe begin om 'n fliek soos Stanley Kubrick se "Dr Strangelove, "(as jy dit nie gesien het nie, stel ek voor dat jy doen om te sien hoe akkurate kuns die lewe kan naboots). Dit gaan oor wat as die verkeerde persoon die verkeerde knoppie gedruk het ('n vrees wat ons van Kim Jong-un van Noord-Korea het) , jy weet dat jy beter begin om jou persepsiebril skoon en vinnig te maak en dinge te sien vir wat hulle werklik is, nie net wat jy wil sien nie. Ja, die verkeerde persoon kan die verkeerde knoppie druk en heeltemal kranksinnig wees soos 'n gekke General Jack Ripper doen in die fliek, en hulle kan dit enige tyd stoot. As ons nie kan sien wie of wat kranksinnig is nie, stamp ons 'n wêreld wat kwaad is.
Tyd om daardie rooskleurige bril af te haal.
Maar dit neem ons reguit terug na elkeen van ons en hoe belangrik dit is om die. Te ken huis van self waar jy woon en wat jou persepsies is.
Aan die slaap raak by die wiel?
As jy nie daagliks nagaan met hoe teenwoordig, bewus en wakker jy is nie, is dit te maklik om aan die slaap te raak, en óf jy of iemand anders wat ook in 'n onbewuste slaap is, sal steeds ontwrigtend wees en saai verwoesting. Diegene wat oorgebly het, moet hierdie geslaan planeet bly druk in die hoop dat die "ontwaakte" die "sleepers" sal oorskry, en ons kan hierdie skip omdraai.
Wees asseblief deel van die draai en bly elke dag meer wakker. Wees bewus, wees teenwoordig, maak jou eie huis skoon, maak seker dat jou persepsies op die punt staan ​​en piepend skoon is.
Sien wat jy regtig sien, en gebruik nie jou persepsie om net te sien wat jy wil, of moet, of moet. Kyk wat moontlik is, en sien hoe jy kan help om hierdie wêreld 'n baie beter plek te maak. Doen dit een oomblik op 'n slag, en elkeen van die oomblikke van jou lewe sal tot 'n leeftyd bydra met eerlikheid, integriteit, moed en, veral, egtheid. En wanneer dit tyd is dat jy hierdie aardvliegtuig verlaat, sal jy weet dat jy een van die ware was bewussyn wewers, en jy het 'n hand gehad om hierdie kosmiese sterre skip saam te beweeg.
Ons sal na die land van eenheid kom, en wanneer ons dit doen, sal ons gereed wees om daar te woon soos ons al lankal bedoel was, maar nie totdat ons ons bewussyn gesamentlik verhoog nie. Onthou dat "wat jy vandag met jou doen, en wat ek vandag met my doen, sal die huidige van almal op die planeet beïnvloed."
Meditasie vir persepsie
Wees bewus van enige geluide, gedagtes, gevoelens of sensasies in jou liggaam en hou dit bloot aan.
Sit jou fokus en bewustheid op jou asem.
Sê stil, "Ek sien."
Sê stil, "Ek sien die waarheid."
Sê stil, "Ek sien alles wat werklik is."
Sê stil, "Ek is bewus van my oordele."
Sê stil, "Laat my verdraagsaam wees."
Sê saggies: "Laat my medelye wees."
Sê stil, "Laat ek ander sien soos ek."
Maak stadig jou oë oop.
Neem jou tyd oorgang uit jou meditasie.
Ek sien duidelik
Ek is verdraagsaam
Ek is medelydend
Ek neem verantwoordelikheid vir my persepsies
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Mindfulness > Die opening van die deure van persepsie: Die keuse om teenwoordig te wees en ten volle bewus te wees