Twee geliefde broers sterf op selfde wyse: ‘Hulle was onafskeidbaar’Sarel Claasen. Foto: Verskaf ŉ Gesin van Rustenburg se ergste vrees het waar geword toe hul oudste seun onlangs in ŉ motorfietsongeluk oorlede is, bykans vyf jaar ná sy jonger broer ook só oorlede is. ŉ Nagmerrie wat niemand gedink het sal met dieselfde gesin weer gebeur nie. Wynand Claasen is op 25 Oktober 2012 in ŉ motorfietsongeluk buite Kroondal oorlede. Hy was 28 jaar oud. Amper vyf jaar later is sy broer, Sarel, op 17 Mei ook in ŉ motorfietsongeluk in Rustenburg oorlede. Hy was 35 jaar oud. “Vinkel en koljander, die een was nes die ander en onafskeidbaar. Hulle was verskillend in soveel opsigte, maar het dieselfde harte gehad. Soos enige broers maar is, was daar menige verskille; een was mal oor visvang en die ander ene oor voëltjies, maar hulle kon net nooit te lank van mekaar af weg wees nie. Vir twee jaar het Wynand by sy ouboet gebly voordat hy oorlede is, en saam het hulle alles gedoen. Mekaar geleer ken as grootmense en nie net as kinders in die huis nie,” het Louwrinda Botha, hul enigste suster, gesê. Volgens Botha was Wynand ŉ baie liefdevolle mens. “Familie was vir hom belangrik. Hy het altyd my, ons ma en pa met soveel liefde en respek hanteer. Hy was nie ŉ grapgat soos Sarel nie, maar het sy oomblikke gehad; hy was maar stil op sy eie manier, maar hy sou enigiemand enige tyd help waar hy kon.” Wynand was nie getroud nie, maar het ŉ seun agtergelaat. Sy gesê Sarel kon nooit ernstig wees nie, hy het altyd gelag en almal om hom laat lag. “Hy was vol grappies en ŉ regte entertainer. Sarel was baie lief vir kinders, en het altyd die kinders entertain, of hy nou saam met hulle gespeel het, towerkunsies gedoen of snaakse danspassies gewys of hulle geterg het. Niemand sal sy plekkie by die kinders kan vervang nie.” Sarel laat sy vrou en twee dogtertjies agter. Volgens Botha het haar ouers baie gesukkel om Wynand se dood te aanvaar en te verwerk. “Hy was hul jongste wat nog soveel in die lewe kon bereik het. Dit was swaar, veral op verjaardae en Kerstye, maar met Sarel daar om almal te laat lag, was dit altyd makliker. Hy het altyd stories vertel en so die familie se gemoed gelig.” Sarel en Wynand Claasen. Foto: Verskaf Sarel se dood, omrede dit baie dieselfde is as wat met Wynand gebeur het, het baie wonde oopgekrap. “Maar ek dink ook almal het probeer closure kry oor Wynand en Sarel op hul eie manier. Dis nie maklik nie, maar die goeie herinneringe help. My ma is rustig. Sy het gesê sy weet waar haar kinders is, en ons sal moet leer om daarmee saam te leef.” Botha het gesê Sarel kon glad nie sy broer se dood verwerk nie. “Sarel het soms fokus verloor oor sy eie lewe, en het party dae baie swaar gekry oor Wynand nie daar is nie. Ek dink die band tussen twee broers is baie sterker as die band met ŉ suster. Vandat Wynand dood is, het Sarel uit sy pad gegaan om tyd saam met my deur te bring, en ons band het in ŉ oogwink baie sterk geword. Ons het ŉ wonderlike vier jaar en sewe maande saam gehad; ons het baie gelag en ook gehuil.” Sy het gevrees dat Sarel iets moet oorkom ná Wynand se dood. “Ek was bitter bang om alleen oor te bly, en die tyd wat ek en Sarel saam kon deurbring, het my vrese vererger, want mens is mos maar mens en raak afhanklik van die liefde van een broer wat vir twee moes opmaak. Ons het so geheg aan mekaar geraak dat sy dood eintlik ŉ verskriklike skok was, en nog steeds is. Dit voel nog onwerklik vir my, en ek weet daar gaan nog baie hartseer dae wees wat voorlê.” Sarel en Wynand was albei baie lief vir motorfietse en mooi motors. “Ons het altyd gesê hulle wil net gatskuur. Hulle kon albei baie goed bestuur. Wynand was bietjie meer waaghalsig as Sarel. Vir Sarel was dit meer ŉ gevoel van hy ry motorfiets vir sy boetie en dalk was dit ŉ manier vir hom om nader aan Wynand te laat voel. Ons sal nooit weet nie.” Die gesin sal bly vasklou aan die herinneringe. “Hierdie twee unieke wonderlike broers, seuns, pappas en eggenoot laat ŉ baie groot leemte, hulle was perfek vir ons en niemand sal ooit hul plekkies in ons harte kan vervang nie. Die herinneringe sal nooit weggaan nie; familiegeleenthede gaan baie moeilik wees vorentoe, maar ons gaan die ‘legends’ wat hulle was, laat voortleef.”