Hik - Singultus: oorsake en tuisremiddels - Simptome - 2021
Hik - Singultus: oorsake en tuisremiddels
Hik is meestal skadeloos
Hik (medies "singultus") is gewoonlik verrassend en gewoonlik ongerieflik. Daar is selde 'n ernstige gesondheidsprobleem agter die hik, sodat in die meeste gevalle selfhelpmaatreëls uit die veld van naturopatie voldoende is om die lyding te beëindig. Sommige van die tradisionele huismiddels, wenke en truuks klink aanvanklik heel absurd - maar dit kan die moeite werd wees om dit uit te probeer.
Wat veroorsaak hik?
Hik (singultus) is gewoonlik die gevolg van 'n irritasie van die sogenaamde freniese senuwee (diafragma senuwee). Dit is 'n rugmurgsenuwee wat voortspruit uit die nekarea en die diafragma van 'n motor voorsien.
As die senuwee geïrriteerd raak, trek die diafragma (diafragma), wat 'n groot spier is wat tussen die bors en buik hang, saam. Ons blaas outomaties in, waarna die stembande (stembande) ook toemaak. Dit is hoe die tipiese toon van hik ontstaan.
Meganiese en termiese oorsake
Die oorsaak van hik is dikwels irritasie van die diafragma of die gepaardgaande senuwee (freniese senuwee). Hierdie irritasie kan meganies sowel as termies wees. Buitengewone groot maaltye, koolzuurhoudende drankies, baie warm of yskoud water en warm speserye kan hik en eksterne druk veroorsaak. Sterk gasvorming (winderigheid) in die konteks van spysvertering kan die oorsaak wees.
Heerlike eet of drink en die gepaardgaande "sluk lug" is dikwels die rede vir die klagtes. Selfs diegene wat baie alkohol drink en / of baie rook, is meer vatbaar. Dit is nie ongewoon dat die hicksen sielkundig is nie. Omdat spanning, opgewondenheid, vrees of skielike skrik vinnig lei tot gejaagde, onreëlmatige asemhaling en dus tot hik.
Hik weens siekte
Meer selde kan 'n ernstiger siekte die aanleiding gee tot die ongemaklike hik. Daar is byvoorbeeld sprake van sogenaamde reflux, 'n slukderm (slukderm), slukderm of divertikula of ontsteking in die keel en larinks.
Moontlike redes is gastro-intestinale griep (gastro-enteritis) of gastritis (maagontsteking), sowel as chroniese inflammatoriese dermsiektes soos Crohn-siekte of ulseratiewe kolitis kan verantwoordelik wees vir aanhoudende hoef. As daar ekstra massiewe buikpyn is, kan daar 'n ontsteking van die buikholte (soms lewensgevaarlik) wees, wat absoluut mediese behandeling benodig.
Lewersiektes soos Hepatitis A kan gereeld hik veroorsaak. As die simptome langer duur, kan 'n patologiese uitbreiding van die abdominale arterie (aorta) die rede wees (abdominale aorta-aneurisme). Ander moontlike oorsake is metaboliese en hormonale afwykings soos diabetes mellitus (diabetes) of 'n ooraktiewe skildklier.
In sommige gevalle word skoffelwerk geassosieer met 'n vergrote skildklier (goiter), wat in die algemeen 'goiter' of 'dik nek' genoem word. Hier het baie mense wat geraak word die gevoel dat hulle 'n knop in die keel het, en daar is ook dikwels asemhaling tydens oefening of sekere kopbewegings, heesheid en slukprobleme.
Hik kan veroorsaak word deur breinafwykings. Omdat die funksies van die brein senuwees versteur of beskadig word, kan dit die vegetatiewe senuweestelsel of die vagus en diafragma senuwees beïnvloed. Meningitis (ontsteking van die breinvlies), breinontsteking (enkefalitis) of veelvuldige sklerose is byvoorbeeld moontlik, en hik kan ook 'n belangrike alarmsein vir 'n beroerte wees.
In seldsame gevalle is gewasse in die oor en omliggende breinstrukture of groei in die nek die rede vir senuweeirritasie en die gevolglike probleme met hik. Met gewasse in die abdominale en torakale gebied kan dit gebeur dat hierdie (afhangend van waar hulle geleë is) direk op die diafragma en die diafragma senuwee optree.
Swelling van limfknope (byvoorbeeld as gevolg van aansteeklike siektes of Hodgkin se siekte) in hierdie gebied kan ook die diafragma senuwee beïnvloed. Aanhoudende hik kan ook dui op 'n breintumor of dogtertumore van gewasse uit ander liggaamsdele (metastases).
Hik veroorsaak deur medikasie
In sommige gevalle kan sekere medikasie die oorsaak van die ongemak wees. Dit sluit byvoorbeeld bensodiasepiene in wat as ontspannings- en kalmeermiddels (kalmeermiddels) of as slaappille (hipnotika) gebruik word. Dit is ook moontlik dat verdowingsmiddels, anti-epileptika, anti-Parkinson-middels en stowwe vir die medisinale behandeling van tumorsiektes (chemoterapiemiddels) 'n newe-effek het. Dieselfde geld byvoorbeeld vir psigotropiese middels met antipsigotiese, kalmeermiddel- en psigomotoriese effekte (neuroleptika) en kortisoonpreparate (glukokortikoïede).
As dit blyk dat die hik verskerp of meer gereeld is in verband met die gebruik van medikasie, moet u dadelik 'n bespreking met die behandelende dokter hou. gevaar: As u gereeld medikasie moet neem, moet u nie ophou om dit alleen te neem nie en moet u nie die voorgeskrewe gebruik verander om gesondheidsrisiko's te voorkom nie. Kry altyd eers advies van u dokter.
Noodhulp: huismiddels vir hik
Daar is verskillende tuisremiddels vir akute hik, wat aanvanklik dikwels 'n bietjie vreemd klink. Baie van die toepassings veroorsaak egter dat die hik stop. Dit is omdat die klein truuks daartoe lei dat die fokus van die hik afgelei word en dat die betrokke persoon op die oefening konsentreer. Asemhaling kalmeer, wat die diafragma weer laat ontspan en die hik verdwyn.
Selfs al is daar geen oplossing wat gewaarborg kan word om hik te verdryf nie, probeer net verskillende metodes. Dit is belangrik om stadig en gereeld asem te haal, sodat die asemhaling weer kan ontspan en die skoffel kan verdwyn. Haal diep asem en hou u asem vir 20 tot 30 sekondes sodat die diafragma in die inasemingsposisie kan stabiliseer en die oomblik kan kalmeer.
In baie gevalle bied appelasyn vinnig hulp deur 'n teelepel onverdunde te neem. Dit kan ook sinvol wees om suurlemoensap te drink, in 'n skyf suurlemoen te byt, of 'n ysblokkie stadig in jou mond laat smelt. Laat alternatiewelik 'n stuk suikerblokkies in jou mond smelt of eet stadig 'n teelepel suiker.
In sommige gevalle kan die hicksen verwyder word as 'n glas koue, stil water in vinnige, klein slukkies gedrink word. Omgekeerd kan koeldrank en kos ook hik veroorsaak.
Sommige kenners beveel aan om uit te steek of aan die tong te trek. Want in die loop hiervan verander asemhaling outomaties, wat 'n ontspannende effek op die diafragma en die liggaam as geheel het.
Kou 'n naeltjie om die geïrriteerde diafragma te kalmeer. As u 'n klein hoeveelheid peper deur die neus inasem, kan dit 'n strelende effek hê. Omdat die nies wat dit produseer, basies niks meer is as 'n "plofbare" uitaseming, waardeur asemhaling weer in balans is, en in die beste geval word die hik verdryf.
Dille-kruie (Anethum graveolens) word gereeld as 'n medisinale plant in natuurlike medisyne vir hik gebruik, aangesien dit antispasmodiese middels bevat, en dienooreenkomstig help dit veral as die hik weens 'n spysverteringstelsel voorkom. Die saad van die kruie kan gekou word, anders word die voorbereiding van 'n medisinale tee met die blare aanbeveel.
Oor die algemeen, wees versigtig om nie te haastig te drink nie en nie te slang tydens die eet nie. Neem u tyd, eet stadig en kou elke hap uitgebreid ("fletching"). Moenie terselfdertyd eet en praat nie en probeer altyd stadig en rustig praat.
Vermy baie koue, baie warm of baie gekruide geregte (met brandrissie, tabasco, ens.) Asook alkohol en nikotien op 'n leë maag. Vermy (bowenal) koolzuurhoudende drankies soos bier, vonkelwyn of cola vir weelderige maaltye en verkies eerder om stil water of soortgelyk te gebruik.
Skande voel groter
Dit is baie ongemaklik vir baie mense om hik in die openbaar te kry, omdat dit aandag of vrees vir hulle as 'kinderlik' of 'bedenklik' beskou. Maar angs en skaamte maak die situasie nog moeiliker, aangesien hierdie emosies stres veroorsaak en die asemhalingstelsel nog meer ontwrig. Gevolglik kan die hik nie verdwyn nie, maar word dit selfs selfs versterk.
Wenk: Probeer dus om nie die hik krampagtig te onderdruk of verleë te verberg nie. Dink eerder daaraan om te hik as wat dit is - 'n onwillekeurige en natuurlike liggaamsreaksie wat enige tyd op enige iemand kan voorkom. Neem dit met humor, bly kalm en probeer u asemhaling normaliseer met klein truuks.
Wanneer moet ek 'n dokter op hik gaan?
In die meeste gevalle is die hicksen irriterend, maar onskadelik en verdwyn dit na 'n rukkie. As daar sekere tekens is, moet u egter waaksaam wees en as 'n voorsorgmaatreël 'n dokter raadpleeg om die oorsaak daarvan uit te vind.
Raadpleeg 'n dokter as:
U word gereeld deur hik geraak,
dit kom skielik meer gereeld voor as gewoonlik,
dit verdwyn nie, maar langer, bv. duur die hele dag
verdere klagtes soos chroniese moegheid, konstante opwekking, buikpyn, naarheid, sooibrand, of 'n geswelde keel.
gevaar: As daar parallel met die hik skielik aanhoudende simptome van verlamming of gevoelloosheid, spraak- en / of gesigstoornisse, buitengewone ernstige hoofpyn, duiseligheid, gang-onsekerheid of balansprobleme is, moet die noodoproep onmiddellik gemaak word Telefoonnommer 112 van die hand gesit word, gestaak word, afgetrek word, van die hand gewys word. In hierdie geval kan dit 'n waarskuwingsteken wees van 'n beroerte.
Hik by babas
Selfs voor die geboorte ervaar babas hik in die baarmoeder van die moeder. Die refleks is nuttig vir die ongebore kind om die asemhalingspiere op te lei, aangesien geen amniotiese vloeistof deur die geslote glottis kan binnedring nie. Hicksen het ook 'n waardevolle funksie na die geboorte, aangesien die refleks verseker dat borsmelk nie in die longe beland as hy drink nie. By volwassenes het hik egter nie meer 'n biologiese betekenis nie.
Wat om te doen aan hik by kinders?
Hik is basies net 'n beskermende refleks van die liggaam by babas en is daarom gewoonlik nie kommer nie. Inteendeel, die hicksen het 'n biologiese betekenis en word nie deur die kind as pynlik of ongemaklik gevoel nie. Gevolglik is dit nie absoluut nodig om iets daaraan te doen nie.
As u nog steeds u kind wil help om van die hik ontslae te raak, bv. omdat dit jou nie laat slaap nie, kan jy verskillende maniere probeer. Belangrik is egter dat die meeste van die bekende truuks en huismiddels vir volwassenes nooit op babas gebruik moet word nie. Ouers moet dus nooit probeer om die hoax te verlig deur byvoorbeeld hul kind se neus vas te hou of om hulle bang te maak nie.
Dit kan nuttig wees as u u kind na elke maaltyd 'n sogenaamde boer maak. Om dit te doen, neem u kind op sodat die kop op u skouer is en klap die baba liggies op die rug. Aangesien fisiese nabyheid 'n kalmerende effek op die kind het, kan dit om op die arm te wees, ook buite maaltye help. U kan ook die gesig van die kind saggies blaas, sodat hy afgelei word en sy asemhalingsritme verander.
Dit kan help om hik te verlig deur te ontspan, iets vir jou kind te sing, dit te streel of die voetsole saggies te masseer. Bied die baba iets om te drink deur dit aan te sit of die bottel vir hom te gee.
Aangesien die hicksen ook deur termiese invloede veroorsaak kan word, moet u seker maak dat u kind warm genoeg aangetrek is. 'N Kerssteen of korrelkussing kan ook strelende en ontspannende warmte bied as dit op die baba se maag geplaas word.
Belangrik: Kontroleer altyd die agterkant van u hand of wang om seker te maak dat dit op die regte temperatuur is voordat u 'n hittepootjie gebruik. As dit nog te warm is, laat dit eers afkoel. (jvs, nr)
Ohlrich, M., Royl, G .: Singultus - Diagnostics and Therapy, Current Neurology 2014; 41 (02): 116 - 124, DOI: 10.1055 / s-0034-1367057, (beskikbaar 09.09.2019), tieme
C. Straus et al .: 'n Filogenetiese hipotese vir die oorsprong van hiccough, BioEssays 25: 182-188, (verkrygbaar op 9 september 2019), haydnallbutt.com
Jürgen Stein, Till Wehrmann: Funksionele diagnostiek in gastro-enterologie, Springer Verlag, 2de druk 2006
Norton J. Greenberger: Hik, MSD Handleiding, (verkrygbaar 09.09.2019), MSD
ICD-kodes vir hierdie siekte: F45.3, R06.6 ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan uself vind, bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.