Ná die suksesvolle kontrakbod in Junie 1946 het die B-52-ontwerp ontstaan as 'n reguitvlerkvliegtuig, aangedryf deur ses turbopropenjins, maar is verbeter tot die finale prototipe YB-52 met agt turbostralerenjins en geswiepde vlerke. Die B-52 het sy nooiensvlug in April 1952 onderneem. Die B-52 Stratofortress het die Convair B-36 Peacemaker vervang, en was gebou om kernwapens te dra op afskrikmissies tydens die Koue Oorlog-era. As 'n veteraan van verskeie oorloë, het die B-52 slegs konvensionele wapens tydens konflikte ontplooi. Die B-52 se amptelike naam Stratofortress is selde gebruik in informele omstandighede, en dit het algemeen geword om na die vliegtuig te verwys as die "BUFF" (Big Ugly Fat Fucker).
Die B-52 is sedert 1955 in aktiewe diens van die VS Lugmag. Teen 2012 was daar nog 85 in aktiewe diens en nege in reserwe. Die bomwerpers is gevlieg deur die "Strategic Air Command" (SAC) totdat dit geïnaktiveer is in 1992 en sy vliegtuie in die "Air Combat Command" (ACC) geabsorbeer is; in 2010 is al die B-52 Stratofortresses van die ACC na die nuwe "Air Force Global Strike Command" (AFGSC) oorgedra. Superieure prestasie teen hoë subsoniese spoed en relatief lae bedryfskoste het die B-52 in diens gehou ten spyte van die koms van meer gevorderde vliegtuie, insluitend die gekanselleerde Mach 3 B-70 Valkyrie, die veranderlike geometrie Rockwell B-1 Lancer, en die "stealth" Northrop Grumman B-2 Spirit. Die B-52 het in 2005 vyftig jaar van aaneenlopende diens by sy oorspronklike operateur voltooi; nadat dit tussen 2013 en 2015 opgegradeer is, sal dit na verwagting tot die 2040's in diens bly.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Boeing_B-52_Stratofortress&oldid=1916467"
Die bladsy is laas op 12 Februarie 2019 om 09:58 bygewerk.