epistemologie, rasionaliteit, Filosofie van die wetenskap, logika, Sosiale en politieke filosofie, metafisika, Filosofie van die gees, Oorsprong van die lewe, Interpretasie van kwantummeganika
Sokrates, Lycophron, Aristoteles, Descartes, Kant, Schopenhauer, Hegel, Kierkegaard, Einstein, Wene-sirkel, Hayek, Tarski, Selz, Russell, Campbell, Burke, Mill, Hume, Wächtershäuser
Feitlik al die filosofie van die wetenskap sedert die 1930's
Hayek, Friedman, Lakatos, Feyerabend, Soros, Miller, Agassi, Bartley, Gombrich, Jarvie, Dahrendorf, Levinson, Gellner, Munz, Magee, Lorenz, Shearmur, Medawar, Dimitrakos, Albert, Gellner, Dirk Verhofstadt, Taleb, Deutsch, Eccles, Penrose
Hy was 'n belangrike sosiale en politieke filosoof, 'n vurige ondersteuner van die liberale demokrasie, die beginsels van sosiale kritiek waarop dit gegrond is, en 'n onwrikbare teenstander van outoritarisme. Hy het ook bekend geword vir sy weerlegging van die klassieke denkmodel van wetenskap as 'n proses van waarneming en induksie en sy pleidooi vir "falsifieerbaarheid" as kriterium om wetenskap van nie-wetenskap te onderskei.
Filosofie van Wetenskap[wysig]
Die probleem van die onderskeid tussen wetenskaplike en nie-wetenskaplike (d.i. metafisiese) teorieë het heelwat van sy aandag in beslag geneem. Hy noem dit die "demarkasieprobleem" en probeer dit skerp onderskei van die probleem wat die filosofiese denkers veral die sg. Weense Kring destyds in Wene geboei het. Vir hulle was die vraag: Wat maak taalgebruik betekenisvol? Popper ag dit 'n onbelangrike probleem, en vra liewer: Wat maak 'n teorie wetenskaplik?
Popper het mettertyd 'n eie, unieke wetenskapsfilosofie ontwikkel wat hy in Duits in 1934 op 32-jarige ouderdom gepubliseer het as Die Logik der Forschung (Die Logika van Navorsing). Dié werk is in 1948 in Engels vertaal as The Logic of Scientific Discovery en word deur baie filosowe gereken as die invloedrykste teks in die wetenskapsfilosofie wat in Engels sedert die Tweede Wêreldoorlog verskyn het. Popper se wetenskapsfilosofie het bekend geraak as "falsifikasionisme".
Popper se beskrywing van die logiese asimmetrie tussen verifiëring en falsifiëring vorm die kern van die filosofie van die wetenskap. Dit inspireer hom ook om die valsbewysbaarheid te gebruik as kriteruim om onderskeid te maak tussen dit wat wetenskaplik is e