| Perifere neuropatie, die feite
CD4 Pyn en pasiënte met MIV MIV-pyn en neurologie dagga medisinale dagga neurone neuropatie Perifere neuropatie en pyn !!!! MIV Perifere Neuropatie Wat is CD4
Por Claudio Souza01333
Perifere neuropatie verwys na die talle toestande wat skade aan die perifere senuweestelsel behels, die groot kommunikasienetwerk wat seine tussen die sentrale senuweestelsel (die brein en rugmurg) en alle ander liggaamsdele. Perifere senuwees stuur baie soorte sensoriese inligting na die sentrale senuweestelsel (CNS) as 'n boodskap dat die voete koud is.
Hulle stuur ook CNS-seine na die res van die liggaam. Die bekendste is die seine aan die spiere wat veroorsaak dat hulle saamtrek, en dit is hoe ons beweeg, maar daar is verskillende soorte seine wat help om alles te beheer, van die hart en bloedvatespysvertering, urinering, seksuele funksie, bene en immuunstelsel. stelsel.
Perifere senuwees is soos die kabels wat verskillende dele van 'n rekenaar verbind of met die internet verbind. As hulle swak werk, komplekse funksies kan stop.
Senuwee seine in neuropatie word op drie maniere onderbreek:
verlies aan normaal gestuurde seine (soos gebreekte draad)
onvoldoende sein wanneer daar nie een moet wees nie (soos staties op die telefoonlyn)
fout wat gestuurde boodskappe verdraai (soos 'n golwende televisiefoto)
Neuropatie en geleidelike (en geleidelike) gestremdheid
Simptome kan wissel van ligte tot gestremde en is selde dodelik (phew).
Simptome hang af van die tipe senuweevesels wat geraak word en die tipe en erns van die skade. Simptome kan oor dae, weke of jare ontwikkel.
In sommige gevalle verbeter simptome vanself en is dit moontlik dat hulle nie gevorderde sorg nodig het nie.
Anders as senuweeselle in die sentrale senuweestelsel, groei die perifere senuweeselle deur die hele lewe. (Ek het dit nie geweet nie! Daar kan hoop wees)
Sommige vorme van neuropatie hou skade aan net een senuwee (genoem mononeuropathy). Neuropatie wat twee of meer senuwees in verskillende gebiede beïnvloed, word genoem veelvuldige mononeuropatie ou veelvuldige mononeuropatie. Dikwels word baie of die meeste senuwees beïnvloed (genoem poly). Dit is ek !!!
Daar word beraam dat meer as 20 miljoen mense in die Verenigde State een of ander vorm van perifere neuropatie het, maar dat die getal aansienlik hoër kan wees - nie alle mense met simptome van neuropatie word getoets vir die siekte nie, en toetse soek tans nie na alle vorme nie. van neuropatie. Neuropatie word dikwels gediagnoseer as gevolg van die komplekse reeks simptome.
Geneties-veroorsaak polyneuropathies is skaars. Genetiese mutasies kan oorgeërf word of ontstaan de novo, wat beteken dat dit heeltemal nuwe mutasies vir 'n individu is en nie by een ouer voorkom nie. Sommige genetiese mutasies lei tot ligte neuropatieë met simptome wat in die vroeë volwassenheid begin en tot min, indien enige, noemenswaardige inkorting lei. Ernstiger oorerflike neuropatieë verskyn gewoonlik in die kinderjare of kinderjare. Charcot-Marie-Tooth-siekte, ook bekend as oorerflike motoriese en sensoriese neuropatie, is een van die algemeenste oorerflike neurologiese afwykings.
Klein veselneuropatieë met pyn, jeuk en outonome simptome kan ook geneties wees. As ons begrip van die
Hoe word perifere neuropatie geklassifiseer?
Die simptome hou verband met die tipe senuwees wat geraak word.
Motor senuweeskade Dit word meestal geassosieer met spierswakheid. Ander simptome sluit in pynlike krampe, fassilasies (onbeheerde spiersametrekkings wat onder die vel sigbaar is) en spierkrimping.
Skade aan die sensoriese senuwee Dit veroorsaak verskillende simptome omdat sensoriese senuwees 'n wye verskeidenheid funksies het.
Skade aan groot sensoriese vesels belemmer die vermoë om vibrasies en aanraking te voel, veral op die hande en voete. U kan voel asof u handskoene en sokkies dra, selfs as u nie is nie. Hierdie skade kan bydra tot die verlies van reflekse (sowel as motoriese senuweeskade). As hulle nie meer posisioneel voel nie, kan mense nie in staat wees om ingewikkelde bewegings te koördineer nie, soos om te loop of te druk of knoppies te hou as hul oë toe is.
Die 'klein vesels' sonder myelinskedes (beskermende bedekking, soos isolasie wat gewoonlik 'n draad behels), bevat verlengings van vesels wat asone genoem word, wat pyn- en temperatuursensasies oordra. Klein-vesel-polyneuropatie kan die vermoë om pyn of temperatuurverandering te ervaar beïnvloed. Dit is dikwels moeilik vir gesondheidsorgpersoneel om dit te beheer, wat die emosionele welstand van die pasiënt en die algemene lewenskwaliteit ernstig kan beïnvloed. Soms is neuropatiese pyn erger, wat die slaap ontwrig. Dit kan veroorsaak word deur spontaan af te skiet sonder reseptore of probleme met die verwerking van rugmurgseine wat ernstige pyn (allodinie) kan veroorsaak deur 'n ligte aanraking wat gewoonlik pynloos is. U kan byvoorbeeld pyn voel as u aan u lakens raak, selfs as u liggies bedek is.
Outonome senuweeskade beïnvloed aksone in klein veselneuropatie. Algemene simptome sluit oormatige sweet, hitte-onverdraagsaamheid, die onvermoë om die klein bloedvate uit te brei en saam te trek wat die bloeddruk en simptome van die spysverteringstelsel reguleer. Alhoewel dit skaars is, ontwikkel sommige mense probleme met eet of sluk as die senuwees wat die slukderm beheer, aangetas word.
Daar is verskillende soorte perifere neuropatieë, waarvan die algemeenste diabetes is. Nog 'n ernstige poli-neuropatie is Guillain-Barre-sindroom, wat voorkom wanneer die immuunstelsel van die liggaam verkeerdelik die senuwees van die liggaam aanval. Algemene tipes fokale mononeuropatie (gelokaliseer tot slegs 'n deel van die liggaam) is karpale tonnelsindroom, wat die hand en pols beïnvloed, en parestetiese meralgie, wat gevoelloosheid en tinteling in die dy veroorsaak. Kompleks streekspynsindroom is 'n klas van aanhoudende neuropatieë waarin klein vesels hoofsaaklik beskadig word Genetiese afwykings neem toe, baie nuwe gene word geassosieer met perifere neuropatie.
Funksie van fisiologiese toetse
Die fisiologiese toetse
Senuwee geleiding senuwee spoed (NSB) meet seinsterkte en snelheid langs groot spesifieke motoriese en sensoriese senuwees. Dit kan senuwees en soorte aangetaste senuwees openbaar, en as simptome veroorsaak word deur degenerasie van die miëlienskede of akson. Tydens hierdie toets stimuleer 'n sonde 'n senuweevesel, wat reageer deur sy eie elektriese impuls te genereer. 'N Elektrode wat langs 'n gegewe senuwee geplaas is, het die snelheid van seinoordrag langs die akson gemeet. Stadige transmissiesnelhede is geneig om skade aan die myelinskede aan te dui, terwyl 'n vermindering van die polssnelheid teen normale snelheid 'n teken is van aksonale degenerasie. As u nie seine kry nie, kan dit ernstige probleme met een van hulle aandui.
Die elektromografie (EMG) behels die inbring van baie dun naalde in spesifieke spiere om hul elektriese aktiwiteit tydens rus en tydens kontraksie aan te teken. EMG-toetse vir geïrriteerdheid en responsiwiteit, bespeur abnormale spierelektriese aktiwiteit in motorneuropatie en kan help om tussen spier- en senuweestoornisse te onderskei.
Neuropatologiese toetse vir die voorkoms van
senuwee Senuweebiopsie Dit behels die verwydering en ondersoek van 'n monster senuweeweefsel, gewoonlik 'n sensoriese senuwee vanaf die onderbeen ('n chirurgiese senuweebiopsie genoem). Alhoewel 'n senuweebiopsie die mees gedetailleerde inligting kan verskaf oor die presiese soorte senuweeselle en aangetaste seldele, kan dit die senuwee verder beskadig en chroniese neuropatiese pyn en sensoriese verlies laat.
Neurodiagnostiese biopsie van die vel laat spesialiste toe om terminale senuweevesel te ondersoek nadat slegs 'n klein stukkie vel (gewoonlik 3 mm in deursnee) onder plaaslike verdowing verwyder is. Velbiopsies het die goue standaard geword vir die diagnose van klein veselneuropatieë wat nie standaardstudie op senuwee geleiding en elektromografie beïnvloed nie.
Verskeie verskillende soorte outonome toetse kan perifere neuropatie beoordeel, waarvan een 'n QSART-toets is wat die vermoë om op verskillende plekke op die arm en been te sweet, meet. QSART-abnormaliteite word geassosieer met klein vesel-polyneuropatie.
Die resonansie rugmurg kan kompressie van die senuwee-wortel openbaar ("geknypte senuwee"), gewasse of ander interne probleme. MRI van die senuwee (neurografie) kan senuwee-kompressie toon.
CT-skandering (CT) van die rug kan skyfherniasie, spinale stenose (vernouing van die rugmurgkanaal), gewasse, been- en vaskulêre onreëlmatighede toon wat die senuwees kan beïnvloed.
Ultraklank van spiere en senuwees Dit is 'n nie-indringende eksperimentele tegniek om senuwees en spiere na beserings te beeld, soos 'n gebreekte senuwee of 'n saamgeperste senuwee. Die ultraklankbeeld van spiere kan abnormaliteite opspoor wat verband hou met 'n spier- of senuweestoornis. Sekere oorgeërfde spierafwykings het kenmerkende patrone in die ultraklank van die spiere.