Die twee huise in die nuwe verbond – Nazarene Israel
Ons het vroeër gepraat oor die Assiriese verspreiding en hoe Yahweh die Assiriërs gestuur het om Efraim weg te neem, maar die Assiriërs was nie besonders nie. Hulle het ook 'n paar mense van die suidelike stamme (Juda en Benjamin) weggeneem. Dit is miskien die rede waarom Jakob (Jakobus) sy brief nie net aan die tien stamme van die verspreiding skryf nie, maar ook aan die twaalf.
1 "Jakob (Jakobus), 'n dienskneg van Elohim en van die Meester Yeshua Messias, aan die twaalf stamme wat in die diaspora is: Groete." BGT Jakobus 1: 1
Terwyl die term verspreiding ( διασπορᾷ ) verwys gewoonlik na die tien noordelike stamme, is dit ook korrek dat Jakob die twaalf stamme toespreek. Wat ons egter moet sien, is dat hy nie nie-Israelitiese Christene toespreek nie, maar die twaalf stamme van Israel.
Die apostel Kepha (Petrus) spreek ook diegene uit die verspreiding aan en noem hulle "vreemdelinge" ( παρεπιδήμοις ).
1 "Kepha, 'n gesant van Yeshua Messias aan die uitverkorenes: vreemdelinge van die verspreiding in Pontos, Galatia, Kappadokia, Asië en Bithunia;" BGT 1 Petrus 1: 1
Πέτρος ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐκλεκτοῖς παρεπιδήμοις διασπορᾶς Πόντου, Γαλατίας, Καππαδοκίαθακακακακακα
Soos voorheen in hierdie boek gesê, is daar twee woorde vir heidene in Hebreeus. A ger is iemand wat vroeër deel was van die volk Israel, maar wat weggedwaal het en nou vervreem is. Daarteenoor is a goy is 'n heiden wat geen verhouding met die volk Israel het nie. Terwyl u vriendelik omgaan goyim (meervoud van goy ), hou u hulle uit u vergadering.
Die Christelike kerk vertel ons dat Kepha die goyim toespreek, omdat die kerk glo dat Yeshua met Israel kom wegdoen het en hulle met die goyim vervang het. Dit pas egter nie by die konteks nie. Dit maak meer sin aan wie Kepha skryf gerim (meervoud van ger), omdat hy hulle " 'n uitverkore ras " en " 'n afgesonderde nasie " noem (wat goyim nooit kan wees nie). Hy haal ook Hosea aan en vertel hulle dat dit die verlore tien stamme van Efraim is wat teruggeroep word in die verbond.
9 Maar julle is 'n uitverkore geslag, 'n koninklike priesterdom, 'n afgesonderde nasie, 'n volk as besitting, sodat julle openlik kan spreek oor die deugde van die Een wat julle uit die duisternis geroep het, in sy wonderbare lig.
10 Julle wat toe nie 'n volk was nie (Lo-Ammi), maar nou die "volk van Elohim" is; die een wat toe nie jammer was nie (Lo-Ruhamah), maar nou jammer (Ruhamah).
Dit is 'n duidelike, direkte verwysing na Hosea 1: 8-10, wat ons vroeër gesien het.
Hosea (Hosea) 1: 8-10
8 En toe sy Lo-Ruhamah gespeen het, het sy swanger geword en 'n seun gebaar.
9 Toe sê Elohim: "Noem hom Lo-Ammi, want jy is nie my volk nie, en Ek sal nie jou Elohim wees nie.
10 Tog sal die getal van die kinders van Israel wees soos die sand van die see, wat nie gemeet of getel kan word nie. En dit sal gebeur op die plek waar vir hulle gesê is: Julle is nie my volk nie; daar sal vir hulle gesê word: Julle is seuns van die lewende Elohim.
Shaul (Paul) haal ook Hosea aan om vir die gerim te wys dat hulle eintlik Efraimiete terugkeer.
Romim (Romeine) 9: 24-26
24 … selfs ons wat Hy geroep het, nie net uit die Jode nie, maar ook uit die heidene[Efraim] ?
25 Soos Hy ook in Hosea sê: "Ek sal hulle my volk noem[Ammi] wat nie My volk was nie[Lo Ammi] , En haar geliefde[Ruhamah] , wat nie geliefd was nie[Lo Ruhamah] . "
26 "En op die plek waar vir hulle gesê is: Julle is nie my volk nie, daar sal hulle kinders van die lewende Elohim genoem word."
Kepha en Shaul sê dat die tien verlore stamme teruggeroep word om weer by die volk Israel aan te sluit, sodat daar weer twaalf stamme sal wees.
In volledige kontras leer die kerk wat bekend staan as vervangende teologie , dit is dat die kerk die Jode vervang (of weggedoen het). Shaul vertel duidelik aan die Efraimiete dat Yahweh hulle Joodse broers nie weggegooi het nie.
Romeine 11: 1-2
1 Ek sê dan, het Elohim sy volk weggewerp[forever] ? Elohim verbied; want ek is ook 'n Israeliet, uit die nageslag van Abraham, uit die stam van Benjamin.
2 Elohim het sy volk wat Hy vantevore geken het, nie verstoot nie.
As ons onthou dat Yahweh in patrone werk, herken ons dieselfde patroon uit die tyd van Jerobeam, toe Israel die nuwe hoofhuis sou word (mits hulle Yahweh se Torah gehoorsaam het). Die Jode sou geteister word (maar nie vir ewig nie).
Melachim Aleph (1 Konings) 11:39
39 En ek sal die nageslag van Dawid teister[the Jews] as gevolg hiervan, maar nie vir ewig nie.
Shaul het ook probeer om dit duidelik te maak dat hierdie ellende nie permanent sou wees nie, maar slegs vir 'n tyd (en 'n doel).
11 Ek sê dan, het hulle gestruikel dat hulle sou val? Beslis nie!
Shaul sê Juda sal Yeshua ook aanvaar, sodra Efraim die Groot Opdrag vervul het en die ware Goeie Nuus na die eindes van die aarde versprei het, en die volheid van die heidene ingekom het.
Romeine 11: 25-27
25 Want ek verlang nie, broeders, dat julle hierdie geheim nie sal weet nie, sodat julle nie in julle eie insig wys kan wees nie: dat blindheid ten dele met Israel gebeur het[meaning both Houses here] tot die volheid van die heidene[Efraim] ingekom het.
26 En so die hele Israel[both houses] sal gered word, soos geskrywe is: "Die Verlosser sal uit Sion kom en die ongeregtigheid van Jakob afwend[quoting Isaiah 59:20] ;
27 "Want dit is my verbond met hulle: as Ek hulle sondes wegneem[quoting Isaiah 27:9] . "
Soms dink Efraimiete dat hulle die hele waarheid het, terwyl Juda nie die waarheid het nie. Dit is 'n fout. Soos ons sal sien, sou albei huise vir 'n tyd lank en vir 'n doel gedeeltelik verblind word. Efraim sou Yeshua ken, maar die Torah verwerp. Dit is sodat die Christene hul torahless weergawe van die Goeie Nuus tot aan die einde van die aarde kon neem. Juda, daarenteen, sou blind wees vir Yeshua omdat sy taak was om 'n erfenis te bewaar vir Efraim om huis toe te kom. Shaul vertel ons egter dat Juda Yeshua uiteindelik sal leer ken, omdat die Jode se verkiesing as kinders van die verbond onherroeplik is.
Romim (Romeine) 11: 28-29
28 Wat die Goeie Nuus betref, is hulle vyande ter wille van julle, maar wat die uitverkiesing betref, is hulle geliefd ter wille van die vaders;
29 want die gawes en die roeping van Elohim is onherroeplik.
Nóg die torahless Christendom of Yeshualess Judaism is voldoende. Efraim is soos 'n vrou wat daarop aandring dat sy haar man liefhet, maar nie wil doen wat Hy vra nie. Omgekeerd doen Juda baie van wat Yeshua vra, maar sy gebruik haar gedeeltelike gehoorsaamheid as 'n verskoning om Hom uit haar huis te sluit. Vreemd genoeg verwag hierdie twee dat hulle in die huwelik geneem sal word. Totdat hulle in Hom glo, sy gebooie in sy Gees van liefde gehoorsaam en hulle voortdurend aan sy Gees onderwerp, is hulle aanbidding van Hom nog lank nie voltooi nie.
Meer as honderd jaar nadat die verlore tien stamme in die Assiriese Diaspora weggeneem is, is die Jode van die suidelike koninkryk in 'n eie ballingskap weggevoer. Hierdie tweede Joodse ballingskap, bekend as die Babiloniese ballingskap , het ongeveer sewentig jaar geduur. Aan die einde van daardie tyd het ongeveer 10 persent van die Jode teruggekeer na die land (in die dae van Esra en Nehemia). Die ander 90 persent het in Babilon gebly waar die lewensomstandighede makliker was. Net soos die Efraimiete, het hulle ondertrou en in die kultuur geassimileer. As gevolg van militêre verowering, handel en ander faktore, versprei Juda se saad ook na die vier winde ter vervulling van die profesieë wat aan Avraham en Jakob gegee is. As gevolg hiervan vergelyk Kepha hul roeping poëties met die van hul Efraimitiese broers.
13 Sy wat in Babel is[the 90% of Juda still out in the Babylonian Exile] , saam met jou gekies[the lost ten tribes still in the diaspora] groet jou: ook my seun[disciple] , Mark.
Simboliek en poësie kom algemeen voor in die Joodse letterkunde, en Kepha is nie alleen om dit te gebruik nie. John gebruik Lea en Rachel as simbole van hul onderskeie huise (Juda en Josef/Efraim). Hy sê dat almal (Jode) wat die waarheid geken het, hulle Efraimitiese broers liefhet.
Yochanan Bet (2 Johannes) 1: 1
1 Die oudste [broer, wat die huis van Juda beteken], aan 'n uitverkore dame[Rachel] en haar kinders[meaning the house of Joseph/Ephraim] , vir wie ek in waarheid lief is; en nie net ek nie, maar ook diegene wat die waarheid geken het.
Johannes was uit die huis van Juda, en Juda is vir Lea gebore. Hy vertel die Efraimiete dat die kinders (die Jode) van hul uitverkore suster (Lea) hulle groet.
Jochanan Bet (2 Johannes) 1:13
13 Die kinders[meaning the house of Juda] van jou gekose suster[Leah] groet jou: Amein.
Yeshua praat van die terugkeer van die Efraimiete in die gelykenis van die verlore seun. Die kerk leer dat hierdie gelykenis niks anders is as 'n pragtige verhaal oor 'n afvallige sondaar wat hom bekeer van sy sonde nie. Onthou egter dat die naam Efraim letterlik beteken wonderbaarlik , en dat Juda ouer is as Efraim, laat ons hierdie gelykenis verstaan as 'n profetiese beeld van die terugkeer van die verlore tien stamme.
11 En Yeshua sê: "n Man (Yahweh) het twee seuns gehad.
12 En die jongste van hulle[Efraim] sê vir die Vader: 'Vader, gee my die deel van die goed wat my toekom;' en Hy het die erfenis tussen hulle verdeel.
13 "En nie te veel dae daarna nie, alles bymekaargemaak, die jongste seun[Efraim] het na 'n ver land gegaan[in the Assyrian Dispersion] ; en daar het hy sy goed gemors[the law and the language] , sonder om te lewe[and becoming a "perfect heathen"] .
14 "Maar nadat hy al sy besittings verloor het, het 'n ernstige hongersnood ['n hongersnood van geestelike voedsel, geprofeteer in Amos 8:11] deur daardie land gekom; en hy het behoefte begin kry.
15 Toe gaan hy saam met een van die burgers van die land[the pope] ; en hy het hom na sy landerye gestuur om die varke te voer[idols] .
16 En hy wou graag sy maag vul met die peule wat die varke geëet het; maar niemand het hom iets gegee nie[that would sustain him spiritually] .
17 "Maar kom tot homself[in the Protestant Reformation] , het hy gesê 'Hoeveel van die dienaars van my Vader het baie brode[bread is symbolic of the Torah] ; maar ek vergaan van hongersnood!
18 Ek staan op en gaan na my Vader en sê vir Hom: Vader, ek het gesondig teen die hemel en teen u,
19 en ek is nie meer waardig om U seun genoem te word nie. Maak my een van u huurlinge! "
Soos ons vroeër genoem het, terwyl die verlore tien stamme in al vier rigtings versprei het, migreer die grootste deel van hulle noord en wes met die opkoms en val van ryke. Uiteindelik eindig hul migrasies in wat later Protestantse Noordwes -Europa sou word. Nadat die Katolieke vir ongeveer 1260 jaar Europa oorheers het, sou die kinders van Efraim van die pous af wegbreek (dws die horinkie), en hulle sou begin om die aangesig van Yahweh meer direk te soek. As gevolg hiervan het Yahweh hulle geseën met meer voorspoed en tegnologiese prestasie as wat ooit tevore bekend was.
20 "En staan op[in the Protestant Reformation] hy het na sy Vader gekom; maar hy is nog ver[from the original Nasarener faith] sy Vader het hom gesien en was ontroer van jammerte; en hardloop val hy op sy nek en soen hom vurig[though he was still as yet only a Protestant Christian] .
21 "En die seun[Efraim] sê vir Hom: Vader, ek het gesondig teen die hemel en voor U, en ek is nie meer waardig om U seun genoem te word nie.
22 "Maar die Vader sê vir sy slawe: Trek die beste mantel uit en trek hom aan, en gee 'n ring vir sy hand[Joseph's signet] , en sandale vir sy voete!
23 En bring die vetgemaakte kalf en slag dit! En laat ons eet en bly wees;
24 vir hierdie seun[Efraim] van Myne was dood, en leef weer; en was verlore, en word gevind! ' En hulle het vrolik begin word. "
In die gelykenis, toe die Vader Efraim ver sien, na hom toe hardloop, op sy nek val en hom soen, is dit simbolies van hoe Yahweh die Protestantse nasies bo alle ander geseën het, bloot omdat Hy sy aangesig gesoek het. Dit is 'n bron van wrok vir Juda, wat die Torah al duisende jare lank onderhou het sonder om ooit dieselfde soort seëninge van veiligheid en maklike voorspoed te ontvang as wat die Protestantse mense geniet het.
25 "Maar sy ouer seun[Juda] was in die veld; en kom, terwyl hy naby die huis kom[temple] hy het musiek en danse gehoor.
26 "En nadat hy een van die kinders na hom geroep het,[Juda] navraag gedoen oor wat dit kan wees;
27 en hy sê vir hom: 'Jou broer[Efraim] gekom, en u Vader het die vetgemaakte kalf doodgemaak omdat hy hom gesond ontvang het. '
28 "Maar hy[Juda] was woedend en wou nie ingaan nie. Toe hy uitkom, smeek sy Vader hom. "
Juda is verontwaardig dat Efraim sy erfenis kan minag (net soos Esau dit geminag het) en steeds tuis verwelkom sou word.
29 "Maar hy antwoord[Juda] sê vir die Vader: Kyk, hoeveel jaar het ek u gedien, en het ek nooit 'n gebod van u oortree nie! Maar jy het my nooit 'n bok gegee nie, sodat ek saam met my vriende kon bly wees!
30 Maar toe hierdie seun van u kom[he does not even call Efraim his brother] , die een wat u lewensbestaan verslind het met hoere [afgode, ikone, valse godsdienstige tradisies, valse feesdatums, valse feesterreine, ens.], het u die vetgemaakte kalf vir hom doodgemaak! '
31 "Maar Hy sê vir hom: Seun, jy is altyd by my, en al my dinge is joune. Maar om vrolik en bly te wees, was reg! Want hierdie broer van jou was dood en lewe weer! En was verlore, en word gevind. '"
Omdat die Jode Yeshua doodgemaak het, kan Christene soms sukkel om te verstaan waarom Juda ongelowig sou wees. Juda hou egter al duisende jare 'n variasie van die Torah, alhoewel Efraim hom daarvoor vervolg het. Efraim het Juda onderwerp aan herhaaldelike vervolgings, ondersoeke, kruistogte en slagtings. Juda is ontsteld dat Efraim van die verbond kan wegstap, afgode kan aanbid en die Torah kan probeer verander, en tog beveel die Vader nog steeds sy dienaars om Efraim in die beste kleed (dit wil sê die jas van Josef) te trek, vir hom 'n seëlring te gee ( Joseph se seëlring) en bring sandale vir sy voete (want net slawe het kaalvoet geloop). In Juda se gedagtes is dit 'n geweldige onreg.
Die Skrif vertel ons dat die einde van die begin af bekend is; dus die sleutel tot die verstaan van hierdie gebeurtenis is om die sinspeling op Joseph se jas te verstaan. In Genesis verkoop Juda Josef as slawerny; en Joseph is later tronk toe vir 'n misdaad wat hy nooit gepleeg het nie. Dit is simbolies van hoe Juda die Nazareners uit die tempel verdryf het omdat hulle op Yeshua geglo het (wat die verste van 'n misdaad is). Dit is dus reg dat Yahweh die verlore seun (dit wil sê Josef/Efraim) by die huis sou verwelkom.
Josef het Farao eerbaar gedien, en sy Elohim-gegewe vermoëns het hom groot krag en aansien gebring. Uiteindelik kon hy sy posisie gebruik om die lewens van baie mense, insluitend sy pa en broers, te red. Die Christene is jare lank beskou as die onderliggende mag in Amerika, en Amerika se Christene het histories geëis dat hul leiers die staat Israel ondersteun (ten minste sedert 1948).
Joseph se skeiding van sy gesin is ook beduidend. Die skeiding (toewyding) van die eie mense word hoog aangeslaan in die Skrif. Alhoewel Yahweh die mens as 'n sosiale wese geskep het (Genesis 2:18), is daar sekere omstandighede waarin mense van hul broers (en selfs van die normale lewe) geskei moet word om Yahweh beter te kan dien. In die taal van die Skrif word gedink dat hierdie individue van die wêreld afgesonder is. Alhoewel hierdie soort skeiding tot beproewings lei, word dit geassosieer met ewige seën.
Terwyl die twaalf stamme in elke land is, assosieer geleerdes Amerika soms met die profetiese stam Efraim/Josef. Baie van die vroeë Amerikaanse setlaars kom ontsnap van godsdiensvervolging in Europa en soek vryheid om die Skrif te volg soos hulle goeddink. In 'n sekere sin moes hulle hul vorige lande onwillekeurig verlaat, net soos Josef onwillekeurig na Egipte gestuur is. Die seëninge wat Israel vir Josef gegee het, spreek ook van 'n land wat soos Amerika lyk.
B'reisheet (Genesis) 49: 25-26
25 "Deur die Elohim van u vader wat u sal help, en deur die Almagtige wat u sal seën met seëninge van die hemel daarbo, seëninge van die diepte wat daaronder lê, seëninge van die borste en van die baarmoeder.
26 Die seëninge van u vader het die seëninge van my voorvaders oortref tot by die uiterste grens van die ewige heuwels.
Dit sal op die hoof van Josef wees en op die kroon van die hoof van hom wat van sy broers geskei is. "
Moshe (Moses) gee Josef ook 'n spesiale seën omdat hy van sy broers geskei is.
Devarim (Deuteronomium) 33: 13-16
13 En van Josef het hy gesê:
"Geseënd is die land van Yahweh met die kosbare dinge van die hemel, met die dou en die dieptes daaronder,
14 Met die kosbare vrugte van die son, met die kosbare opbrengs van die maande,
15 Met die beste dinge van die ou berge, met die kosbare dinge van die ewige heuwels,
16 Met die kosbare dinge van die aarde en die volheid daarvan, en die guns van Hom wat in die doringbos gewoon het. Laat hierdie seën kom op die hoof van Josef en op die kroon van die hoof van hom wat van sy broers geskei was. "
Yahweh het Josef toegelaat om Egipte voor sy broers in te gaan, sodat die lewe deur middel van 'n groot bevryding bewaar kon word. Hierin is Josef 'n voorskadu van die Messias.
B'reisheet (Genesis) 45: 5, 7
5 "Maar wees nou nie bedroef of kwaad vir julleself nie, omdat julle my hier verkoop het; want Elohim het my voor u uit gestuur om die lewe te bewaar …
7 En Elohim het my voor u uit gestuur om vir u 'n nageslag op die aarde te bewaar; en om u lewens te red deur 'n groot bevryding. "
Vroeër het ons gesien dat die apostels Efraim se rol in die vervulling van profesie verstaan. Dit is ook duidelik dat die apostels geweet het dat die twee huise eendag herenig sou word, en daarom het hulle vir Yeshua gevra of Hy op daardie stadium die koninkryk in die huis van Israel gaan herstel.
Ma'asei (Handelinge) 1: 6
6 En toe hulle bymekaarkom, vra hulle Hom[Yeshua] en gesê: "Meester, sal U in hierdie tyd die koninkryk herstel[the house of] Israel? "
Die tyd om die letterlike koninkryk in die huis van Israel te herstel, was toe nog nie op hande nie (en dit was ook nie op hande ten tyde van hierdie skrywe in 2014 nie). Dit was net tyd dat Yeshua se dissipels 'n internasionale geestelike koninkryk begin vorm het. Hulle sou Josef se verlore kinders bymekaarmaak, wat voor hulle na die vier uithoeke van die aarde gestuur is. Die proses is onderbreek deur die pous (wat wêreldwyd 'n alternatiewe geestelike koninkryk gebou het), maar toe Efraim se ballingskap verby was, het die Gees 'n oorblyfsel van Efraim se verlore en eiesinnige verlore seuns teruggebring na die verbond, geslag op geslag, deur die Gees van Yeshua, die groot Verlosser.