The Cockleshell Heroes van 1942 - Geskiedenis Podcasts - 2021
The Cockleshell Heroes van 1942
Die Cockleshell-helde het in Desember 1942 die Nazi-besette Bordeaux oorval in 'Operasie Frankton'. Die teiken van die Cockleshell Heroes was die hawekompleks in die stad. Die hawe was vir die Duitsers baie belangrik, aangesien baie handelsbote dit gebruik het om die Duitse leër te voorsien wat nie net in Frankryk, maar ook elders in die hele besette Europa gestasioneer was. Hulle kon daarin slaag om een ​​skip te laat sink en vier ander ernstig te beseer en genoeg skade in die hawe aan te doen om die gebruik van die hawe vir maande daarna grootliks te ontwrig. Dit was die betekenis van die aanval wat Winston Churchill gesê het dat dit gehelp het om die Tweede Wêreldoorlog met ses maande te verkort.
Nog 'n belangrike rede vir 'Operation Frankton' om te slaag, was dat Duitse U-bote die hawe as basis gebruik het en dat enige ontwrigting van hul Atlantiese patrollies uiters belangrik sou gewees het.
Enige Duitse handelskepe wat deur die Engelse kanaal kom, kan deur die Royal Navy of deur Coastal Command behandel word. Maar baie handelsbote was bereid om die risiko te vaar om via die Middellandse See na Bordeaux-hawe te vaar, en daar was min wat die Royal Navy daaraan kon doen. 'N Aanval deur bomwerpers sou tot baie burgerlike ongevalle gelei het - daarom is dit uitgesluit.
Die taak van die Cockleshell Heroes was eenvoudig: vernietig soveel skepe in die hawe as moontlik, sodat die hawe self deur wrakstukke versper sou word, waardeur dit nie in staat was om ten volle as 'n hawe te funksioneer nie.
Die Cockleshell Heroes was afkomstig van die Royal Marine Boom Patrol Detachment. Hierdie mans het hul bynaam gekry van die kano's wat hulle sou gebruik, wat self 'skemerkelkies' was. Na maande se opleiding het hulle aan boord van die duikboot 'HMS Tuna' vertrek. Uit die twaalf mariniers het net majoor Hasler, die groepbevelvoerder, en luitenant Mackinnon geweet waarheen hulle op pad was, omdat hulle help om die plan te formuleer. Die ander tien Marines het eers hul doelwit vertel nadat 'Tuna' langs die Franse kus opgeduik het.
Die plan was dat die ses spanne van twee mans vyf myl tot by die monding van die rivier van die Gironde gaan paddas, sewentig kilometer daarvandaan sou ry, limpe-myne op die skepe in die hawe sou plant en dan na Spanje kon gaan.
Die aanval het sleg begin toe die mans deur 'HMS Tuna' afgemaak moes word. Een van die kano's is vasgepen omdat dit op die Tuna gereedgemaak is. Die twee Royal Marines wat veronderstel was om hierdie kano te gebruik - 'Cachalot' - kon nie aan die aanval deelneem nie. Daar word gesê dat Marines Fisher en Ellery in trane gelaat is oor hul teleurstelling.
Die bevelvoerder, majoor 'Blondie' Hasler het Marine Bill Sparks in 'Catfish' saamgespan.
Toe die kano's die monding van die Gironderivier nader, slaan hulle 'n gewelddadige skeurtog. Die golwe was vyf voet hoog en die kano 'Conger' het verlore gegaan. Die twee kano's van die 'Conger' - korporaal George Sheard en Marine David Moffat - is deur die ander kano's gesleep. Sodra hulle naby die kuslyn was, moes albei mans na die oewer swem terwyl hulle die oorblywende kano's vertraag. Nie een van die mense het dit tot by die oewer bereik nie. Daar is aanvaar dat hulle albei verdrink het.
Die bemanning van die kano 'Coalfish' - sersant Samuel Wallace en Marine Jock Ewart - is deur die Duitsers betrap, ondervra en geskiet nadat hulle twee dae in aanhouding was. Ondanks die feit dat hulle in uniform was, het hul gevangenes Hitler se berugte 'Kommandoorde' uitgevoer - dat elkeen wat op kommando-aanvalle gevang is, moes geskiet word.
Die bemanning van die 'Cuttlefish' - luitenant John Mackinnon en Marine James Conway - moes hul kano laat vaar nadat dit beskadig is. Hulle is ook betrap deur die Duitsers wat die paartjie aan die Gestapo oorhandig het. Albei mans is egter ongeveer drie maande aangehou en ondervra voordat hulle geskiet is.
Met vier kano's af, het die stropers slegs twee kano's gelaat. Saam met 'Catfish', is 'Crayfish' bemanning gelaat deur Marine William Mills en korporaal Albert Laver.
Teen die tyd het die Duitsers geweet dat daar iets aan die gang is en het hulle die aantal patrollies langs die Gironde aansienlik vergroot. Die twee spanne het snags rondgery en bedags weggekruip.
Die twee kano's het na die hawe in Bordeaux gekom. Hier word hulle gesien deur 'n wagpos wat nie die alarm laat opkom nie - hy het moontlik die fout wat hy gesien het vir dryfhout verkeerd gesien, aangesien albei spanne roerloos in hul kano's gebly het, soos hulle opgelei is om te doen.
Die bemanning van albei die oorblywende kano's het slapmyne op die handelskepe wat hulle in die hawe gevind het, geplaas. Die hele proses het ongeveer twee tot drie uur geduur. Daar is 'n lont van nege uur op elke myn wat geaktiveer is voordat die myn geplaas is en die vier Marines tyd gehad het om weg te kom. Beide 'Crayfish' en 'Catfish' het aan die gety ontsnap.
Die skade aan die Bordeaux-hawe was erg. Nou moes die spanne hul kano's verlaat, te voet beweeg en met die Franse verset in die stad Ruffec skakel. Die Duitsers het outomaties aanvaar dat die mans suid na Spanje sou reis. Hulle het in werklikheid 100 kilometer noord van Bordeaux gereis - 'n reis wat ses dae geduur het. Hulle het daarna teruggevoer en via Spanje na Gibraltar gereis.
Laver en Mills, wat afsonderlik van Sparks en Hasler verhuis het, is deur die Duitsers betrap en geskiet. Met die hulp van die Franse verset het Hasler en Sparks Spanje en toe Gibraltar bereik - 'n reis wat in totaal vyftien weke geduur het.
Selfs hier het Sparks probleme opgelewer. Op bestelling van lord Louis Mountbatten is Hasler met spoed terug na Brittanje vervoer. Sparks het egter nie so geluk gehad nie en is gearresteer omdat hy nie sy identiteit kon bewys nie. Vonke is na Londen vervoer waar hy deur die militêre polisie onder beskerming gebring is. Sparks het egter hierdie wagte by Euston-stasie laat gly. Hy het sy vader besoek om hom te verseker dat hy nie dood was nie, en toe sy weg na die hoofkwartier vir gesamentlike operasies gemaak.
Die Cockleshell Heroes was:
Marines Fisher en Ellery op 'Cachalot'. Albei moes laat vaar weens skade aan hul kano.
Korporaal Sheer en Marine Moffat op 'Conger'. Albei mans is verdrink.
Sersant Wallace en Marine Ewart op 'Coalfish'. Albei is mans gevang en geskiet.
Luitenant Mackinnon en Marine Conway oor 'Cuttlefish'. Albei mans is gevang en geskiet.
Korporaal Laver en Marine Mills op 'Kreef'. Albei mans is gevang en geskiet.
Groot Hasler en mariene vonke oor 'Catfish'. Albei mans het teruggekeer na die VK.
30 Novemberste 1942: Die twaalf kommando's begin met 'HMS Tuna'
7 Desemberste 1942: Om 19.30 is die kano's gereed vir hul reis. 'Cachalot' is tydens die vertrek geskeur en kon nie gebruik word nie. Die ander vyf 'cockles' het hul missie begin ongeveer tien kilometer van die Pointe de Grave aan die hoof van die riviermonding Gironde.
7 Desemberste/8ste 1942: 'Coalfish' en 'Conger' is verlore. Die dag van die 8ste is deurgebring by die Pointe aux Oiseaux.
8 Desemberste/9ste 1942: Vyf en twintig kilometer is gedurende die nag en gedurende die dag van die 9 bedekste, het die oorblywende kano's in St. Estephe weggekruip.
9 Desemberste/10ste 1942: Die bemanning van 'Cuttlefish' en 'Catfish' beland op die Ile de Cazeau. Dit was aan die hoof van die rivier Garonne - die rivier wat hulle na die hawe in Bordeaux sou neem.
10 Desemberste/11ste 1942: 'Cuttlefish' is verwoes en kon nie voortgaan nie. Mackinnon en Conway het die land binnegekom, maar is gevange geneem. 'Catfish' en 'Crayfish' roei tot op die treffende afstand van die dokke en wegkruip vir die dag.
11 Desemberste/12ste 1942: Beide 'Catfish' en 'Crayfish' roei in die dokke en plaas myne. Die eerste myn het op 12 Desember om 07.00 vertrekste. Albei kano's het teruggetrek in die Garonne en na Blaye gery. Hier het albei spanne hul kano's vernietig voordat hulle van mekaar afgesonder het en op hul eie manier gaan.