Browsing Research Articles (Curriculum Studies) by Author "Van der Walt, Marthie S."
Van der Walt, Marthie S.; Maree, J.G. (Kobus); Ellis, Suria M. (Education Association of South Africa (EASA), 2008)
Ondersoek na metakognisie in wiskundeleer in die senior fase ﻿
Van der Walt, Marthie S.; Maree, J.G. (Kobus); Ellis, Suria M. (Suid Afrikaanse Akademie vir Wetenskap & Kuns, 2006-09) ‘Big data levert Nederland 15 miljard meer op’ | Channelweb.nl
20 mei 2014 11:58 | Sander Hulsman
Dit artikel is afkomstig van Channelweb.nl (https://www.channelweb.nl/artikel/5090303). © Jaarbeurs IT Media. PressReader - Kuier: 2018-01-24 - LEWENSDRAMA: Ma­triek­mei­sie van Atlantis glo ver­moor voor sy uit­slae kry
LEWENSDRAMA: Ma­triek­mei­sie van Atlantis glo ver­moor voor sy uit­slae kry
Toe die een buur­vrou se seun glo die an­der se ma­triek­dog­ter dood­steek, het hul­le me­kaar ver­troos en nie ver­wyt nie. Want al­bei het tog ’n kind ver­loor.
Kuier - 2018-01-24 - Inhoud - DEUR EL­MA­RI­NE ANTHONY
Hul­le is al ja­re lank bu­re en vrien­din­ne wat baie lief was vir me­kaar se kin­ders. Van­dag is Re­gi­na Plaat­jies (49) en C­har­lot­te Max­im (45) van Atlantis bui­te Kaap­stad steeds vrien­de, selfs ná die on­denk­ba­re ge­beu­re van 7 De­sem­ber ver­le­de jaar toe C­har­lot­te se seun, Ke­a­no (20), na be­we­ring Re­gi­na se ma­triek­dog­ter, S­ha­ni­ce (18), dood­ge­steek het.
Want hoe moet dié twee vrien­din­ne an­ders, want eint­lik het hul­le al­bei daar­die aand ’n kind ver­loor. Wan­neer jou kind op só ’n ma­nier sterf, moet die be­skul­dig­de se fa­mi­lie saam­dra aan die ge­paard­gaan­de skuld­ge­voe­lens en pyn. Bei­de S­ha­ni­ce en Ke­a­no se toe­koms is daar­die aand in ’n oog­wink voor hul fa­mi­lie­le­de en vrien­de uit­ge­wis.
S­ha­ni­ce het so uit­ge­sien om haar ma­triek­uit­slae te kry, maar toe sterf sy son­der om te weet of sy ge­slaag het. En pleks daar­van om by die s­kool met an­der trot­se ou­ers haar kind se uit­slae te vier, moes Re­gi­na hart­seer by die huis sit.
Maar tog was daar iets om te vier, want S­ha­ni­ce hét ge­slaag en so­doen­de die eer- ste een in haar fa­mi­lie ge­word om ma­triek te be­haal.
Re­gi­na sê sy koes­ter geen kwaad­ge­voe­lens teen­oor Ke­a­no nie. Hy was el­ke dag by haar huis.“Ek kan niks le­lik oor hom sê nie. Hy het al­tyd re­spek ge­had en het al­tyd ge­groet. Sy ma is net so stuk­kend soos ons,”ver­tel sy. Die dag ná die voor­val het een van Ke­a­no se vrien­de wat die aand met hom in die po­li­sie­sel­le deur­ge­bring het, vir Re­gi­na ’n voi­ce note van Ke­a­no ge­speel.“Hy het ge­sê hy is jam­mer en hy weet nie wat ge­beur het nie. Hy het ook vir haar broers en sus­ters jam­mer ge­sê en dat hy lief is vir hul­le.” Brood­win­ner Op sy beurt was Ke­a­no sy ma se brood­win­ner en“die bes­te van my kin­ders,”het C­har­lot­te per te­le­foon vir Kui­er ge­sê. Maar hy is nou ag­ter tra­lies na­dat hy hom­self die aand van die voor­val aan die po­li­sie oor­ge­gee het.
Die twee ma’s praat ge­reeld oor wat ge­beur het.“Ek weet nie wat hom daar­die aand laat snap het nie. Hy was dronk, maar dit ver­skoon nie wat hy ge­doen het nie. Dit speel el­ke dag by my af. Ek kan dit nie ver­geet nie,”ver­tel C­har­lot­te. Sy voeg by sy huil el­ke keer wan­neer sy daar­aan dink en is die een wat daar­die aand die mees­te ge­huil het, ter­wyl sy vir Re­gi­na ge­troos het.
Ke­a­no het haar kort voor Kui­er se op­roep uit aan­hou­ding ge­bel en weer ge­sê hy weet nie wat ge­beur het nie.“Ek het vir hom ge­sê ek bid vir hom en dat Re­gi­na steeds lief is vir hom. Ek is reg­tig jam­mer oor wat ge­beur het. Hy moet maar net die ge­vol­ge dra. Ek voel jam­mer vir hom.”
Al­mal pro­beer steeds sin maak van wat pre­sies op 7 De­sem­ber ge­beur het. Daar was ’n ge­sel­li­ge at­mos­feer daar­die aand in Sa­cra­men­to­straat. S­kool­kin­ders het die vo­ri­ge dag hul rap­por­te ge­kry en tal­le men­se in­slui­tend S­ha­ni­ce en Ke­a­no het op die sy­paad­jie voor haar huis ge­sit en drink.
C­har­lot­te het hom daar­die aand gaan haal om huis toe te kom om­dat hy die vol­gen­de dag moes gaan werk. Hul­le woon slegs ’n huis weg van die Plaat­jies s’n. Hy is huis toe waar­na S­ha­ni­ce se ou­er sus­ter, Tou­fee­qah (27), glo vir C­har­lot­te ge­sê het sy moe­nie haar seun soos ’n kind be­han­del nie. C­har­lot­te het bly staan en praat met
Tou­fee­qah, Re­gi­na en S­ha­ni­ce se broer, Rod­win (16). Rod­win het vir C­har­lot­te ge­stoot. Toe spring Ke­a­no oor sy huis se muur en klap haar broer, ver­tel Tou­fee­qah.
Wat daar­na ge­beur het, het nie­mand glo ge­sien nie. Om­stan­ders het be­sef S­ha­ni­ce se vrien­din, E­li­z­ma, is ge­steek en toe C­har­lot­te en Re­gi­na om­kyk, het hul­le vir S­ha­ni­ce op die grond sien lê.“Ek was só ge­skok. Ke­a­no het toe weg­ge­hard­loop,” ver­tel C­har­lot­te.
Vol­gens No­loyi­so R­wex­a­na, ’n po­li­sie­woord­voer­der, het Ke­a­no hom die­self­de aand by die plaas­li­ke po­li­sie­kan­toor oor­ge­gee.
E­li­z­ma kan nie die oom­blik ont­hou toe sy ge­steek is nie.“Ek het net daar ge­sit. Toe gaan staan ek on­der die lig en sien bloed,” ver­tel sy. Sy het baie ge­huil toe sy hoor S­ha­ni­ce het dit nie ge­maak nie.“Ek het vir die He­re ge­vra hoe­kom hy nie eer­der vir my ge­vat het nie,”ver­tel E­li­z­ma ter­wyl haar tra­ne be­gin loop.“Sy het nog nie ge­nut ge­had van haar jong le­we nie. Sy was so ’n goeie mens. Sy was al­tyd daar vir jou,”sê E­li­z­ma ter­wyl sy haar tra­ne af­vee.
So erg as wat dit vir E­li­z­ma was om haar vrien­din se dood te aan­skou, moes dit veel er­ger vir Re­gi­na ge­wees het, wat vir lan­ger as ’n half­uur haar kind se be­bloe­de lig­gaam vas­ge­hou het ter­wyl hul­le vir ’n pri­vaat am­bu­lans­diens ge­wag het. Die plaas­li­ke staats­hos­pi­taal het nie ’n am­bu­lans be­skik­baar ge­had nie.“Sy het won­de aan haar kop en nek ge­had. Ek het haar pro­beer wak­ker hou, maar sy het nie ge­re­a­geer nie,”ver­tel Re­gi­na.
Vol­gens Re­gi­na kon die nood­per­so­neel nie ’n pols kry toe hul­le op die to­neel aan­kom nie, maar sy het ge­dink S­ha­ni­ce sal by­kom wan­neer sy by die hos­pi­taal is.
Toe sy eg­ter la­ter met die po­li­sie by die hos­pi­taal aan­kom, het hul­le vir haar ge­sê S­ha­ni­ce het dit nie ge­maak nie. Uit­slae van die na­dood­se on­der­soek om die pre­sie­se oor­saak van S­ha­ni­ce se dood te be­paal, is nog nie be­kend ge­maak nie.
“Ek het toe my kerk­men­se ge­bel en ons het vir haar ’n ge­bed ge­doen. Ek het in die am­bu­lans ge­klim en met haar ge­praat, vir haar ’n soen­tjie ge­gee en ge­groet.”
Vol­gens Re­gi­na het S­ha­ni­ce en Ke­a­no vir lan­ger as vyf jaar uit­ge­gaan en hul­le was el­ke dag in me­kaar se ge­sel­skap. Re­gi­na het baie hoop vir haar dog­ter se toe­koms ge­had. Sy het ge­hoop sy sou ver­der stu­deer en haar een­dag help werk. Sy werk reeds vir die af­ge­lo­pe jaar en ’n half al­leen.
S­ha­ni­ce het be­plan om maat­skap­li­ke werk te stu­deer en het haar CV by ver­skeie plek­ke in­ge­gooi vir ’n va­kan­sie­werk.
Sy wou ook meer be­trok­ke raak in die plaas­li­ke VGK (kerk) se bri­ga­de waar sy reeds vir meer as ses jaar ’n lid was.“Sy wou voort­gaan met die He­re se werk en ek dink ie­mand het vir haar ge­sê sy kan dit nie met hóm doen nie.”Haar dood het groot re­ak­sie in Atlantis ont­lok om­dat sy so be­trok­ke in die kerk was.
sy was ’n staat­ma­ker
Vol­gens Da­niel A­do­nis, die hoof van die bri­ga­de, was S­ha­ni­ce een van die min staat­ma­kers op wie se knop­pie hy al­tyd kon druk.“Die he­le bri­ga­de was ge­ruk deur haar dood. Sy het ’n groot im­pak op die bri­ga­de ge­maak,”ver­tel hy e­mo­si­o­neel.“As ’n mens oor haar praat, raak ’n mens net hart­seer van voor af.”
Re­gi­na se ge­sig hel­der op ter­wyl sy praat oor die ti­pe mens was haar dog­ter was en sê sy het al­tyd men­se be­moe­dig met haar woor­de.“Ek het haar die mees­te ty­dens Nu­we­jaar ge­mis, ver­al ons ge­sel­sies. Ek wil nie seer­kry nie. Ek kan nie slaap nie. Ek lê heel­tyd wak­ker en dink aan haar en sy is die eer­ste per­soon aan wie ek dink wan­neer ek wak­ker skrik. Mis­kien wan­neer ek al­leen is, sal die pyn eers deur­druk, maar ek was nog nie se­dert haar dood al­leen nie.”
Bei­de Re­gi­na en C­har­lot­te het op ver­skil­len­de ma­nie­re hul kin­ders daar­die aand ver­loor. Dus troos hul­le me­kaar en dra Re­gi­na geen woe­de in haar hart vir Ke­a­no nie.“Die He­re ver­ge­we, so ek het ook,”sê Re­gi­na. *Teen druk­tyd sou Ke­a­no weer op 18 Ja­nu­a­rie in die Atlantis-land­dros­hof op aan­klag van moord en po­ging tot moord ver­skyn het.
HOOFFOTO: Re­gi­na Plaat­jies se ma­triek­dog­ter, S­ha­ni­ce (BO), is glo voor hul huis deur haar kê­rel ver­moor.
REGS: Re­gi­na wys waar S­ha­ni­ce ge­staan het toe sy in haar nek en kop ge­steek is. Ke­a­no Max­im, wat vir vyf jaar met S­ha­ni­ce uit­ge­gaan het, het hom­self ná die voor­val aan die po­li­sie oor­ge­gee. BO: Die fa­mi­lies is ja­re lank bu­re: Ke­a­no-hul­le bly by nom­mer 1 en Re­gi­na se huis is by nom­mer 2.