Idealiste glo dat ‘n revolusie ontstaan as gevolg van die massas se ontevredenheid met ‘n sekere regeringsvorm. So glo baie steeds dat die revolusie in Rusland ontstaan het weens die ontevredenheid met die outokratiese regering van die tsaars.
Dit was eers later dat ingesien is dat die revolusie na Rusland “ingevoer” is. Wladimir Lenin het hierdie revolusie van buite gestook en die massas onder die indruk gebring het dat hulle toestande verbeter sou word. Karel Marx se sosialisme is gebruik om die Russe en al die volkere rondom Rusland te verkneg, terwyl mense vas geglo het dat hulle die ideale wêreld sou betree. Min het hierdie niksvermoedende volke geweet dat hierdie revolusie bekook is deur die geldmagte.
Die vraag wat gevra moet word, is waar hierdie linkses, waaronder kommuniste, multikulturaliste en sosialiste, die fondse gekry het, want daarvan was daar deurentyd oorgenoeg. Hulle het altyd fondse tot hulle beskikking gehad, maar was self nie in die vermoë om dit te voorsien nie.
Die antwoord is dat hierdie revolusies gestook is deur die geldmagte van die wêreld. Reeds is die bewyse ten oorvloed dat die Russiese Revolusie van 1917 uit “Wall Street” gefinansier is. Sake het egter in ‘n mate verkeerd geloop vir die finansiers deurdat Stalin, in plaas van Trotsky, aan bewind gekom het na Lenin se dood. Dit het die geldmagte lank geneem om, met behulp van Joodse dokters, van Stalin ontslae te raak. Stalin was dalk die wreedste regeerder ooit, maar omdat Kommunisme ‘n Joodse geldmagprojek was, word daar steeds ‘n sluier oor sy wreedheid getrek. Nie dat Trotsky minder wreed sou wees nie!
In die tydperk na die Russiese Revolusie het die “Council on Foreign Relations” sowel as die “Royal Institute of International Affairs” tot stand gekom. Hierdie twee organisasies is deur die geldmagte daargestel om ‘n globale magstruktuur wêreldwyd te vestig. Rusland was die eerste staat wat onderwerp moes word. Nadat Rusland verkneg is, was die gevaar van ‘n opstand teen die geldmagte effektief in die kiem gesmoor en kon die revolusie van bo voltrek word. In die naam van die “revolusie” het die geldmagte gesorg dat Kommunisme se vlerke oor die wêreld sprei. Die massas was bloot as stemvee gebruik om die doelstellings van die geldmagte, naamlik wêreldregering, te bevorder.
Daar was dus nie sprake van ‘n spontane revolusie van “onder” af nie, maar wel van ‘n georkestreerde revolusie van “bo”. Die uitgangspunt was deurentyd dat die massas moes glo dat hulle die mag in die hande het, terwyl die werklike mag en finansiële vermoë gesetel het in ‘n baie klein geslepe groep.
Met die “revolusie” van 1994 in Suid-Afrika was dit natuurlik nie anders gesteld nie. Die massas glo steeds dat hulle nou sogenaamde “demokratiese” regte het, terwyl hierdie demokrasie niks meer beteken as om elke vier of vyf jaar te gaan stem nie. Die gepeupel glo dat hulle nou hemel op aarde het, maar vir die meeste is hierdie “jobs” nog steeds soekende.
Intussen is daar ‘n proletariaat gevestig in Suid-Afrika wat alle bronne van die land misbruik en verbruik vir hulle eie doelwitte en uiteraard alles in werking stel om in daardie posisies ten alle koste te behou. Hierdie vet gevrete blink gesmeerde elite vertel elke dag vir die massas hoe wonderlik die reënboognasie is. Hulle is die geldmagte se pionne. Hulle moet die illusie lewend hou dat almal “gelyk” is (“we are one”), en dat enige aanval teen hierdie misleiding “rassisties” is en ‘n hunkering na “apart-hate” is.
Intussen het die geldmagte ‘n nuwe strategie bedink om die massas in bedwang te hou wat as ‘n sagte totalitarisme beskou kan word. Hierdie totalitêre stelsel gebruik politieke korrektheid om almal wat verskil, tot stilswye te dwing. Daar is ‘n benewelde onverdraagsaamheid teen diegene wat kritiek teen die politieke stelsel lewer. Omdat hierdie magte in besit is van al die groot media, is daar ‘n gebrek aan politieke alternatiewe wat aan mense gestel word en is die keuse wat mense het, telkens tussen die spreekwoordelike duiwel en die diepblou see. In Amerika is die keuse byvoorbeeld tussen die Republikeinse en Demokratiese partye, terwyl albei die doelwitte van die geldmag bevorder. In Suid-Afrika is die keuse tussen die DA en die ANC wat eweneens albei die doelwitte van die geldmag bevorder.
In die proses is die wêreldwye tendens dat die Blanke ras verguis en verneder word. Dit vind op haas elke terrein plaas. Kurrikulums by skole en universiteite se gevolg is die verdomming van die Blanke ras. Belastings se uiteinde is verarming. Lasterlike beskuldigings van “rassisme” lei tot ‘n verlammende skuldgevoel. Blankes leef in ‘n vyandelike omgewing en uitwissing is ‘n noodwendige gevolg. Die tragedie is dat Blankes, wetend of onwetend, hieraan meedoen deur nou hulle eie verlede te blameer vir die posisie waarin hulle verkeer. So sien ons in Suid-Afrika dat konserwatiewe Blankes fout soek met hulle eie verlede in plaas daarvan om hulle kragte saam te snoer teen ‘n vyand wat hulle wil vernietig.
Wanneer die onderwerp oor die aanslag teen ons aangeroer word, bestaan die tendens om dit telkens te vermy en eerder na ontvlugting te soek. Ander vertel weer dat die Here op sy bestemde oomblik uitkoms sal gee. So word God ook ‘n ontvlugting. Ja, ‘n afgod.
Die revolusionêre aanslag van die geldmagte teen ons is duiwels; iets waarteen afgode nie bestand is nie. Dit sal ‘n ontwaking verg wat ongekend is in ons ganse geskiedenis om hierdie aanslag af te weer.
Ons het 1489 gaste aanlyn