by Coen Slabber · Published 24/10/2015 · Updated 15/09/2015
Fallen man is not simply an imperfect creature who needs improvement: he is a rebel who must lay down his arms – C. S. Lewis
In die Skrif lees ons van God se liefde en wonder soms hoe dit moontlik is. Sommige waarhede is so onpeilbaar diep dat ons dit nie kan verstaan nie – hulle moet gevoel en ondervind word. God se liefde is so. Hy sê nie net dat ons ons vyande moet liefhê nie – hy stuur Jona na sy ergste vyand in Nineve.
God se liefde moet ons laat stilstaan. J. D. Greear sê dat ons dan drie vrae moet vra:
Glo ek in die onwankelbare liefde van die Vader?
Die verhale van Jona, Hosea en die verlore seun gaan oor my. Ek is Nineve, 'n stad so boos dat God se liefde vir my onverstaanbaar is. Ek is Gomer wat herhaaldelik in die arms van ander mans hardloop, maar wat God steeds liefhet en nie kan opgee nie. Ek is die verlore seun vir wie God daagliks op die voorstoep van die hemel staan en verlang dat ons terugkom huis toe.
Daar is dae wat ons nie hierdie liefde van God voel nie. As ek dit nie voel nie, moet ek steeds kies om dit te glo. My persepsie van die liefde van God moet berus op die waarheid dat Hy my gesoek en gekoop en aan die kruis vergewe het.
Het ek sy liefde vir my omhels?
God gaan nie sy liefde op my afforseer as ek dit nie wil ontvang nie. Maar God se liefde is nie 'n eenmalige transaksie wat by my bekering plaasvind nie – dit is 'n vloed wat op ons uitgestort word. As God vir my die Regter, Skepper of Heilige is, maar nie my Vader en Verlosser nie, sal my liefde vir Hom altyd gespanne wees.
Het ek al God se liefde vir ander aangevoel?
As ek die genade en liefde van God ondervind het, moet ek verander. Ek het lief, want Hy het my eerste liefgehad. As ek God ontmoet het, kan ek nie onveranderd daar wegloop nie. Hoe kan ek 'n liefde soos syne ken en dit vir myself hou? Hoe kan ek 'n liefde soos syne ken en nie ander vergewe nie.