DIE 6 STAPPE TOT 'N ISLAMITIESE EGSKEIDING - ISLAM - 2022
Stappe na 'n Islamitiese egskeiding
Egskeiding word as 'n laaste uitweg in Islam toegelaat as dit nie moontlik is om 'n huwelik voort te sit nie. Sekere stappe moet geneem word om te verseker dat alle opsies uitgeput is en dat albei partye met respek en geregtigheid behandel word.
In Islam word it geglo dat die huwelikslewe met genade, deernis en rustigheid gevul moet word. Die huwelik is 'n groot seën. Elke huweliksmaat het sekere regte en verantwoordelikhede wat op 'n liefdevolle manier in die beste belang van die gesin vervul moet word.
Ongelukkig is dit nie altyd die geval nie .
Evalueer en probeer versoen
As 'n huwelik in gevaar is, word paartjies aangeraai om alle moontlike remedies na te gaan om die verhouding te herbou. Egskeiding word as 'n laaste opsie toegelaat, maar dit word ontmoedig. Die profeet Muhammad once het gesê: 'Van al die wettige dinge is egskeiding die beste deur Allah gehaat.'
Om hierdie rede is die eerste stap wat 'n paartjie moet doen, om regtig hul harte te deursoek, die verhouding te evalueer en te probeer versoen. Alle huwelike het op- en afgesit, en daar moet nie maklik met hierdie besluit geneem word nie. Vra jouself af, "het ek regtig al die ander dinge probeer?" Evalueer u eie behoeftes en swakhede; dink aan die gevolge. Probeer die goeie dinge van u huweliksmaat onthou, en vergewe geduld in u hart vir geringe irritasies. Kommunikeer met u maat oor u gevoelens, vrees en behoeftes. Tydens hierdie stap kan die hulp van 'n neutrale Islamitiese raadgewer helpful vir sommige mense nuttig wees.
As u na die deeglike evaluering van u huwelik agterkom dat daar geen ander opsie as egskeiding is nie, is daar geen skande om na die volgende stap te gaan nie. Allah gee egskeiding as opsie, want dit is soms die beste belang van almal bekommerd. Niemand hoef in 'n situasie te bly wat persoonlike nood, pyn en lyding veroorsaak nie. In sulke gevalle is dit barmhartiger dat u elkeen op afsonderlike maniere rustig en vriendelik gaan.
Erken egter dat Islam sekere stappe uiteensit wat voor, tydens en na 'n egskeiding moet plaasvind. Die behoeftes van beide partye word oorweeg. Kinders uit die huwelik kry die hoogste prioriteit. Riglyne word gegee vir beide persoonlike gedrag en regsproses. Dit kan moeilik wees om hierdie riglyne te volg, veral as een of albei gades verkeerd of kwaad voel. Streef daarna om volwasse en regverdig te wees. Onthou die woorde van Allah in die Koran: "Die partye moet óf aan billike voorwaardes bymekaar hou òf apart met vriendelikheid." (Surah al-Baqarah, 2: 229)
Die Koran sê: En as u bang is vir 'n oortreding tussen die twee, stel 'n arbiter van sy familielede aan en 'n arbiter van haar familielede. As albei versoening verlang, sal Allah harmonie tussen hulle bewerkstellig. Voorwaar Allah het volle kennis, en is bewus van alles. (Surah An-Nisa 4:35)
'N Huwelik en 'n moontlike egskeiding betrek meer mense as net die twee gades. Dit raak kinders, ouers en hele gesinne. Voordat daar oor 'n egskeiding besluit word, is dit net billik om ouer ouderdom te betrek by 'n poging tot versoening. Gesinslede ken elke party persoonlik, insluitend hul sterk- en swakpunte, en sal hopelik hul beste belange op die hart dra. As hulle die opdrag met opregtheid benader, kan hulle daarin slaag om die egpaar te help om hul kwessies uit te werk.
Sommige paartjies is huiwerig om familielede by hul probleme te betrek. 'N Mens moet egter onthou dat 'n egskeiding hulle ook beïnvloed in hul verhoudings met kleinkinders, niggies, nefies, ens. En die verantwoordelikhede waarmee hulle elke eggenoot help om 'n onafhanklike lewe te ontwikkel. Dus sal die gesin op die een of ander manier betrokke wees. Gesinslede verkies meestal die geleentheid om te help terwyl dit nog moontlik is.
Sommige paartjies soek 'n alternatief, waarby 'n onafhanklike huweliksberader as arbiter betrokke is. Terwyl 'n berader 'n belangrike rol kan speel in die versoening, is hierdie persoon van nature losgemaak en het hy geen persoonlike betrokkenheid nie. Gesinslede het 'n persoonlike belang in die uitslag en is meer toegewyd om 'n oplossing te vind.
As hierdie poging na alle pogings misluk, word erken dat egskeiding die enigste opsie is. Die egpaar gaan voort om 'n egskeiding uit te spreek. Die prosedures vir die egskeiding van egskeiding hang af van die vraag of die man deur die man of die vrou begin word.
Liassering vir egskeiding
As 'n egskeiding deur die man begin word, staan ​​dit bekend as talaq . Die uitspraak deur die man kan mondeling of skriftelik wees, en moet slegs een keer gedoen word. Aangesien die man die mar -huwelikskontrak probeer verbreek, het die vrou volle regte om die bruidskat ( mahr ) wat aan haar betaal word, te hou.
As die vrou 'n egskeiding inisieer, is daar twee opsies. In die eerste geval kan die vrou kies om haar bruidskat terug te gee om die huwelik te beëindig. Sy vergewe die reg om die bruidskat te hou, aangesien dit die een is wat haar huwelikskontrak wil verbreek. Dit staan ​​bekend as khul'a . Oor hierdie onderwerp sê die Koran: "Dit is nie wettig vir u (mans) om enige van u geskenke terug te neem nie, behalwe as albei partye vrees dat hulle nie die perke wat deur Allah bepaal is, kan hou nie. hulle as sy iets vir haar vryheid gee. Dit is die perke wat deur Allah bepaal is, moet hulle nie oortree nie "(Koran 2: 229).
In die tweede geval kan die vrou kies om 'n regter te versoek om 'n egskeiding, met rede. Daar word van haar verwag om bewys te lewer dat haar man nie sy verantwoordelikhede nagekom het nie. In hierdie situasie sou dit onregverdig wees om te verwag dat sy ook die bruidskat terugbesorg. Die regter neem 'n beslissing op grond van die feite van die saak en die grondreg.
Afhangend van waar u woon, kan 'n aparte regsproses vir egskeidings vereis word. Dit behels gewoonlik die indiening van 'n petisie by 'n plaaslike hof, die waarneming van 'n wagtydperk, die bywoning van verhore en die verkryging van 'n wettige egskeidingsbesluit. Hierdie regsprosedure kan voldoende wees vir 'n Islamitiese egskeiding as dit ook aan die Islamitiese vereistes voldoen.
In enige Islamitiese egskeidingsprosedure is daar 'n wagtydperk van drie maande voordat die egskeiding afgehandel word.
Na 'n egskeidingsverklaring vereis Islam 'n wagtydperk van drie maande (genoem die iddah ) voordat die egskeiding afgehandel word.
Gedurende hierdie tyd bly die egpaar onder dieselfde dak woon, maar slaap uitmekaar. Dit gee die egpaar tyd om te kalmeer, die verhouding te evalueer en miskien te versoen. Soms word besluite vinnig en woedend geneem, en later kan een of albei partye spyt hê. Tydens die wagtydperk staan ​​die man en vrou vry om hul verhouding te eniger tyd te hervat en sodoende die egskeidingsproses te beëindig sonder dat 'n nuwe huwelikskontrak nodig is.
'N Ander rede vir die wagtyd is 'n manier om te bepaal of die vrou 'n kind verwag. As die vrou swanger is, duur die wagperiode totdat sy die kind oorgedra het. Gedurende die hele wagtyd het die vrou die reg om in die gesinshuis te bly en is die man verantwoordelik vir haar ondersteuning.
As die wagtydperk sonder versoening voltooi is, is die egskeiding voltooi en tree dit ten volle in werking. Die finansiële verantwoordelikheid van die man vir die vrou eindig, en sy keer gereeld na haar eie huis. Die man is egter steeds verantwoordelik vir die finansiële behoeftes van enige kinders deur gereelde betalings vir kindersorg.
In die geval van egskeiding het kinders dikwels die pynlikste gevolge. Die Islamitiese wet hou hul behoeftes in ag en sorg dat daar versorg word.
Die finansiële ondersteuning van enige kinders wat tydens 'n huwelik of na 'n egskeiding slegs by die vader getoets word. Dit is die kinders se reg op hul vader, en howe het die bevoegdheid om betalings vir kinderonderhoud af te dwing, indien nodig. Die bedrag is oop vir onderhandeling en moet in verhouding wees met die finansiële maniere van die man.
Die Koran raai die man en vrou aan om mekaar na 'n egskeiding op 'n billike manier te raadpleeg rakende hul kinders (2: 233). Hierdie vers lui spesifiek dat babas wat nog verpleeg, kan voortgaan om te borsvoed totdat albei ouers saamstem oor die periode van speen deur 'onderlinge toestemming en raad.' Hierdie gees moet enige mede-ouerskapsverhouding definieer.
Die Islamitiese wet bepaal dat die fisiese toesig van die kinders moet gaan na 'n Moslem wat 'n goeie liggaamlike en geestelike gesondheid het en in die beste posisie is om in die kinders se behoeftes te voorsien. Verskillende juriste het verskillende menings vasgestel oor hoe dit die beste gedoen kan word. Sommige het beslis dat toesig aan die moeder toegeken word as die kind onder 'n sekere ouderdom is, en aan die vader as die kind ouer is. Ander kan ouer kinders 'n voorkeur gee. Oor die algemeen word daar erken dat jong kinders en meisies die beste deur hul ma versorg word.
Aangesien daar meningsverskille onder Islamitiese geleerdes is oor toesig oor kinders, kan 'n mens variasies in die plaaslike wetgewing vind. In alle gevalle is die grootste bekommernis egter dat die kinders deur 'n geskikte ouer versorg word wat in hul emosionele en fisieke behoeftes kan voorsien.
Nadat die wagperiode verby is, word die egskeiding afgehandel. Dit is die beste vir die egpaar om die egskeiding in die teenwoordigheid van die twee getuies te formaliseer en te verifieer dat die partye al hul verpligtinge nagekom het. Op hierdie tydstip staan ​​die vrou vry om weer te trou as sy wil.
Islam ontmoedig Moslems om heen en weer te gaan oor hul besluite, om emosionele afpersing te beoefen of om die ander eggenoot in die steek te laat. Die Koran sê: "As u van vroue skei en hulle die termyn van hul iddat nakom, neem hulle dan terug op billike voorwaardes of stel hulle vry op billike voorwaardes; maar neem hulle nie terug om hulle te beseer nie, (of) om onbehoorlike voordeel te trek . As iemand dit doen, doen hy sy eie siel kwaad ... "(Koran 2: 231) Dus moedig die Koran 'n geskeide egpaar aan om mekaar liefdevol te behandel en om die bande netjies en ferm te verbreek.
As 'n paartjie besluit om te versoen, moet hulle, nadat die egskeiding afgehandel is, met 'n nuwe kontrak en 'n nuwe bruidskat ( mahr ) begin. Om die yo-yo-verhouding te beskadig, is daar 'n beperking op hoeveel keer dieselfde paartjie mag trou en skei. As 'n paartjie besluit om weer te trou na 'n egskeiding, kan dit slegs twee keer gedoen word. Die Koran sê: "Egskeiding moet twee keer gegee word, en dan moet 'n vrou op 'n goeie manier behou word of grasieus vrygelaat word. (Koran 2: 229)
Nadat die egpaar twee keer weer geskei en weer getroud is, is dit duidelik dat daar 'n groot probleem in die verhouding is! Daarom, in Islam, kan die egpaar na die derde egskeiding nie weer trou nie. Eerstens moet die vrou vervulling in die huwelik met 'n ander man soek. Dit is slegs moontlik nadat sy van hierdie tweede huweliksmaat geskei of weduwee is, dat sy weer met haar eerste man sou kon versoen as hulle sou verkies.
Dit lyk miskien na 'n vreemde reël, maar dit dien twee hoofdoelstellings. Eerstens is dit minder waarskynlik dat die eerste man 'n derde egskeiding op 'n ligsinnige manier begin, wetende dat die besluit onherroeplik is. 'N Mens sal noukeuriger oorweeg. Tweedens kan dit wees dat die twee individue eenvoudig nie 'n goeie pasmaat vir mekaar gehad het nie. Die vrou kan geluk vind in 'n ander huwelik. Of dalk besef sy, nadat sy 'n huwelik met iemand anders gehad het, dat sy immers met haar eerste man wil versoen.