2Luister tog, Herde van Israel,
24Omdat Moses geglo het, het hy toe hy groot geword het, geweier om die seun genoem te word van die farao se dogter. 25Hy het verkies om liewer sleg behandel te word saam met die volk van God as om die kortstondige genieting van sonde te hê. 26Die smaad ter wille van die Christus het hy 'n groter rykdom geag as die skatte van Egipte, omdat hy na die beloning uitgesien het.
32En wat moet ek nog meer sê? Die tyd ontbreek my om te vertel van Gideon, Barak, Simson en Jefta, van Dawid, Samuel en die profete. 33Deur die geloof het hulle koninkryke verower, die reg van God gehandhaaf en verkry wat God beloof het; hulle het leeus se bekke toegestop, 34gloeiende vuur geblus en aan die swaard ontkom; hulle het in swakheid krag ontvang, was sterk in oorlog en het die leërs van vreemdes op die vlug gejaag. 35Vroue het hulle dooies teruggekry, opgewek uit die dood. Ander gelowiges wou nie die prys vir hulle eie vrylating betaal nie en is doodgemartel; hulle wou die opstanding tot 'n beter lewe deelagtig word. 36Ander weer het bespotting en lyfstraf verduur, selfs boeie en gevangenskap. 37Gelowiges is met klippe doodgegooi, in stukke gesaag, met die swaard vermoor. Hulle het rondgeswerf in skaapvelle en in bokvelle. Hulle het gebrek gely, is verdruk en mishandel. 38Die wêreld was hulle nie werd nie; hulle het rondgeswerf in woestyne en op berge en het in grotte en in gate in die grond gelewe.
12 Terwyl ons dan so 'n groot skare geloofsgetuies rondom ons het, laat ons elke las van ons afgooi, ook die sonde wat ons so maklik verstrik, en laat ons die wedloop wat vir ons voorlê, met volharding hardloop, 2die oog gevestig op Jesus, die Begin en Voleinder van die geloof. Ter wille van die vreugde wat vir Hom in die vooruitsig was, het Hy die kruis verduur sonder om vir die skande daarvan terug te deins, en Hy sit nou aan die regterkant van die troon van God.
3Hou Hom voor oë wat so 'n vyandige optrede van die sondaars teen Hom verdra het. Dan sal julle nie geestelik moeg word en uitsak nie.
Lied 519 "Wees stil en weet" (v4: "volhard in geloof") of
VONKK 136 "O Here, My God, Ek Verlang Na U" of
As herder hou U wag oor ons;
U wat ons voorgaan, Heer, hóór ons.
U wat hoog oor die gerubs troon,
kom om u mag aan ons te toon.
Kyk af en openbaar u mag
aan Israel se nageslag. (Ps 80 uit Liedboek van die Kerk)
Voorganger (V): Die Here is met julle
Gemeente (G): En ook met jou.
V: Hy skenk sy vrede aan julle
G: en ook aan jou.
Voorganger (V): Genade en vrede vir julle van God die Vader …
Gemeente (G): Aan sy liefde is daar geen einde nie.
G: Hy het ons skuld gedra.
G: Hy maak ons nuut.
(Uit "Vir die Erediens – 'n Handleiding")
Flam 38 "Voluit In U Krag" of
Tussen die puin en gemors van hierdie wêreld,
Maak U 'n plek skoon
Waar ons geplant kan word:
Wat hoop bring
Vir die onderdruktes;
Wat selfs ons vyande
In vrede ontvang.
U breek die klipperige grond van ons harte oop,
Sodat genade geplant kan word.
U neem ons by die hand
En lei ons deur die water van ons doop,
Sodat ons in u koninkryk kan staan.
Vroeg elke oggend
Beweeg U voor ons uit,
Stap u saam met ons op al ons lewenspaaie,
Lei U ons verby die versoekings
Waaroor ons sou struikel en val.
Hoor ons as ons bid
Soos wat Jesus Christus, ons Here en Verlosser, ons geleer het:
Dis nooit vir ons maklik om te vra vir vergifnis nie. Maar as God se kinders, geroep om in gemeenskap met mekaar te leef, weet ons dat ons moet praat oor hoe ons ander seergemaak het, sodat ons vergewe kan word en nuut kan leef. Kom ons bid daarom saam:
V: Wat kan ons sê, Here God, wat U nie reeds weet nie?
U vra geregtigheid vir alle mense,
G: maar dit word weggespoel in 'n vloed van geweld.
V: U vra dat ons in geregtigheid wandel
G: maar U hoor die noodroep van diegene wat ons sleg behandel.
V: U vra van ons om te praat namens diegene wat in nood is,
G: maar ons bly stil en draai weg.
V: Vergewe ons, Regverdige God.
Wees genadig wanneer ons nie vrug dra nie.
Al het ons nie ons geloof voluit geleef nie, mag ons steeds genade ontvang.
Luister! Kan jy hoor? Die skare geloofsgetuies – die wat voor ons uitgaan – moedig ons aan. Laat ons elke las van ons afgooi, ook die sonde wat ons so maklik verstrik, en laat ons die wedloop wat vir ons voorlê, met volharding hardloop, die oog gevestig op Jesus, die Begin en Voleinder van die geloof.
(Bogenoemde – vanaf "gebed" verwerk van http://lectionaryliturgies.blogspot.com/2010/08/20th-sunday-in-ordinary-timeproper-15-c.html)
Ons bely die geloof soos dit deur die eeue deur gelowiges – die wat ons vooruitgegaan het – bely is: Apostoliese Geloofsbelydenis
Nav Psalm 63:2
Melodie: DORSLAND – Driekie Jankowitz 2009 (Pro Deo)
F80." Weet Jy?"
Musiek: CONVERSE – Charles Crozat Converse 1832-1918
© Teks en musikale verryking: 2010 VONKK Uitgewers (admin Bybel-Media)
(RUBRIEK: Flam – Geloof en Belydenis)
Musiek: Jaco van Staden
Teks: Jaco van Staden en Cornel Driessen
(RUBRIEK: Flam – Toewyding / Diens en Getuienis)
Teks en musiek: Helen H Lemmel
Gebruik 'n blaaibord en teken 'n aantal konsentriese ovale dwarsoor die blad – soos 'n pawiljoen. Gesels oor die manier wat die skare 'n atleet aanmoedig en vir 'n mens krag gee om aan te hou, veral bv. langafstandatlete. Sê dan dat ons ook sulke mense in ons geloof het – mense wie se voorbeeld ons aanmoedig, of hul gebede of ondersteuning. Party is al dood (maak merkies aan die buitenste punte van die ovaal) soos Abraham en Ragab en Dawid van wie Paulus praat. Laat volwassenes vertel van hul geloofskare – hul eie oumas en oupas ens. – wat 'n groot invloed op hul geloof het of gehad het. Verduidelik dat die volwassenes in die gemeente ook deel is van die kinders se skare. Maak telkens merkies op die pawiljoen om te wys waar die mense sit. Hulle help ons om te "volhard" (gebruik weer die beeld van 'n langafstandatleet), om aan te hou om die regte goed te doen en Jesus te dien, ook wanneer dit moeilik is.
Na sy dood het hy, bekend vir sy besondere retoriese vermoëns, die bynaam "Goue Mond" gekry. Hy word onthou vir sy kragtige, eenvoudige en praktiese prediking waarin hy die Bybel op die lewe toegepas het. Johannes Chrisostomus, letterlik Johannes "Goue mond", is die naam waaronder hierdie reguit en eerlike prediker (347-407) bekendstaan.
'n Lewenslange besorgdheid oor die lot van armes het sy bydrae tot die prediking van die kerk en die liturgie gekenmerk. Selfs toe hy die aartsbiskop word van een van die mees welvarende stede in die wêreld, die destydse nuwe hoofstad van die Romeinse Ryk, Konstantinopel, het hy doelgerig 'n lewe van eenvoud gekies.
Christene moes vir die armes gee, en omsien na die geestelike en tydelike nood van die armes. Hy het teen die uitwasse van rykdom en die ongebreidelde versameling van persoonlike eiendom gewaarsku.
"Ons moet ons lewensstyl aanpas"
Aartsbiskop Bartolomeus, moderne opvolger van Chrisostomus, in die Ekumeniese Patriargaat van Konstantinopel (Istanbul), is bekend vir sy passie om klimaatsverandering aan te spreek. Welvarende mense moet eenvoudiger leef, omgee vir armes wat nie soveel as hulle het nie, en verbruik moet afgeskaal word. Hy leef 1 600 jaar na Johannes Chrisostomus, maar vertel onbeskaamd hoe Chrisostomus en sy lering steeds vir hom 'n inspirasie is. Hy staan steeds in dieselfde geloofstradisie, wat finansiële soberheid, omgee en weggee eerder as versamel, en diens beklemtoon.
Hulp oor eeue
Ons teks uit Hebreërs 11 moedig ons aan om die wedloop wat voor ons lê met volharding te hardloop. Die vraag is: hoe volhard mens?
Ons teks sê: hou die lewensportrette van julle voorgangers in die geloof voor oë. Die skrywer van die Hebreërbrief roep verskillende tonele van geloof voor oë wat mense help gehoorsaam en volhard het:
Die Israeliete het deur geloof deur die Rooisee getrek (29)
Hulle het gelowig en gehoorsaam om die mure van Jerigo getrek, wat toe geval het (30)
Ragab het uit geloof die risiko geneem om die verspieders te ontvang en daarom bly lewe;
Die rigters, konings, profete en martelaars het deur geloof die onsienlike God gesien, was moedig, dapper en gehoorsaam, en het daarom die koninkryk van God beërwe (32-38).
Uiteindelik is Jesus self die Een waarop ons ons oë stip moet hou (12:1vv).
Hierdie voorbeelde oorspan 'n periode van ver meer as 'n duisend jaar. As ons volharding wat oor leeftye, dekades, eeue, millennia strek voor oë hou, kan ons ook volhard.
'n Maratonwedloop is 'n lang wedloop en mens kan langs die pad moeg raak en uitsak. Tyd kan 'n groot bedreiging vir 'n mens se geloof raak. Dae word maande, en maande word jare, en jare word dekades, en voor jou oë gebeur niks. Die wag word niks, die dae word niks en die jare word niks. Mense wat boonop onder druk verkeer raak moeg en moedeloos. En vra: is die geloof, die swaarkry, die gesukkel en opofferings die moeite werd.
Die aanvanklike opwinding en entoesiasme begin plek maak vir wag en die wegbly-van-waarna-ons-uitsien. As alles voor jou niks word. Gelowiges gaan dood, geliefdes word siek, armoede tree in, maar Jesus bly weg. Die eintlike toets kom na dae, weke en jare. Die toets lê daarin of ek nog in die wedloop is en met vasberaden-heid na die wenstreep hardloop met my oë nog op Jesus gevestig. Geloof is nie 'n saak vir die oomblik nie, maar vir jou hele lewe waar geloof oor jou hele lewenspan gemeet word. Het ek die goeie wedloop begin, die wedloop klaargemaak en in geloof geëindig?
Grafika: Die foto is die eiendom van Peter Mooney en is geneem op 12 Augustus 2012 met 'n Nikon D5000. Kopiereg gereël deur Creative Commons en laat plasing en redigering toe.
Uitputting as geloofskrisis
Wanneer 'n mens aan barmhartigheid dink, dink mens dikwels aan hulp aan mense in nood; kospakkies, sopkombuise, geboue en strukture, ondersteuningsfondse en studiebeurse. Dit het natuurlik ook sy plek. In Hebreërs gaan dit om 'n ander nood; geloofsnood, geloofsverlies, geloofsdroogte, geloofsarmoede en geloofsuitputting.
Dit is die nood van ons tyd. Tussen al die filosofiese strominge deur; fundamentalisme, wat voorgee om jou geloof op te bou, die modernisme wat geloof na die private sfeer van jou lewe uitdruk, postmodernisme wat 'n plekkie vir geloof gee deur dit een van die produkte op die mark aan te bied en post-postmodernisme wat moeg is vir al die onsekerhede en waarheid wat koersloos rond dobber. Tussen al die filosofies-wetenskaplike en kwasie-wetenskaplike strome deur, is die vraag: Kan ek nog glo? Kan Jesus my nog help?
Ja, daar is 'n skare gelowiges wat voor jou reeds deur die geloofstryd gegaan het – filosofies, polities en fisiek met hulle lewe moes boet – wat klaar gemaak het. Hulle stryd was net so erg, soms baie erger as die stryd waarmee mense nou worstel. Daar is 'n groot skare geloofsgetuies wat elkeen in sy unieke omstandigheid sy lewensloop klaar gemaak en die geloof behou het.
Grafika: Tired eyes, eiendom van Henti Smith, geneem op 1 Mei 2010 met 'n Canon EOS 20D. Kopiereg word gereël deur Creative Commons en laat plasing toe.
Die oë op Jesus
Die geheim is tweërlei van aard. In die eerste plek het die Christene hulle oë stip op Jesus gehou. Dit is soos 'n skiboot wat deur die woeste branders gly, maar die kompas hou koersvas rigting. Die lewe kan jou soms baie rondskommel, rondgooi, teleurstel, seermaak. Jy kan by tye voel om tou op te gooi. Jy voel soms om te sê: staan stil aarde ek wil afklim. Hou die oog op Jesus. Hy wat die geloof in julle begin het, sal julle begelei om ook julle geloof klaar te maak. Hy is koersvas. Hy ken die uitkoms.
Die oë op medegelowiges
Daar is 'n tweede saak – die medegelowiges. Die ondersteunende rol wat medegelowiges speel is van groot belang. Hulle ondersteun nie net mekaar met konkrete materiële goed in die aanslag van die Romeinse regering teen hulle nie (10:31-39), maar ook in hulle geloofswedloop is die ondersteuning van mekaar daar. Telkens moet hulle vir mekaar sê dat ons net reisigers hier is, ons is met 'n wedloop besig wat ons na ons eintlike bestemming neem. Daarom, moenie die onderlinge byeenkomste mis nie (10:25): ". . . laat ons mekaar se hande vat en daarmee help, veral as ons daaraan dink dat dit nie meer lank is voor die Here weer kom nie" (Die Boodskap).
In hoofstuk 11 is daar geloofsgenote wat gewys het dat hulle God se toekoms vir hulle lewe raakgesien het. Hoofstuk 12 sluit by hierdie geloofsgenote aan wat klaargemaak het: "Hulle moedig ons aan om gelowig vol te hou met die wedloop" (Die Boodskap).
Wie het die Here vir jou gegee?
As Christene deel ons 'n gemeenskaplike groep voorgangers in die geloof. Hebreërs 11 vertel ons van hulle.
Tog het elkeen van ons ook mense wat 'n beslissende rol in ons eie lewens gespeel het. Vir aartsbiskop Bartolomeus is een van hulle Johannes Chrisostomus – 'n inspirasie wat oor 1 600 jaar strek. Nicky Gumbel van Alpha-faam vertel hoedat hy gesukkel het om sy tennis te verbeter. Hy het toe gaan kyk hoe wêreldklas tennisspelers tennis speel. Hulle voorbeeld en inspirasie het sy tennis verbeter.
Baie van ons se geloofsinspirasie kom ook uit ons eie leeftyd. Vir baie is dit 'n predikant, onderwyser, vriend of skoolhoof wat 'n beslissende rol in ons lewens gespeel het. Ons moet tyd maak om die Here te dank vir hierdie voorbeelde, en inspirasie uit hulle lewens te neem. Mens kan gerus nadink oor hoe jou eie geloofshelde jou gehelp het, al was hulle ook maar net brose mense.
'n Voorbeeld vir ander
Verder moet ons dieper dink oor ons eie lewens. Ons het die wonderlike geleentheid om ook geloof te beliggaam op 'n manier wat ander versterk en hulle op hulle lewenspad help. Ons oefen veel ver invloed uit as wat ons dink. Wat kan jy doen om geloof te beliggaam, watter gebruike kan jy vaslê, wat lank na jou stukkie lewe op aarde ander kan bemoedig en dra?