Gebed – NGVishoek
‘n Aangrypende gebed vir reen
Om die mooi van hierdie boerdery te beleef het u ‘n besonderse liefde vir die diere en die boerdery in my hart gesit en daarvoor is ek U baie dankbaar. Maar liewe Heer dit is as gevolg van hierdie liefde, en my tekort aan insig, wat maak dat ek U weë nie verstaan nie.
…Ek verstaan nie as die koei met ‘n sug gaan sit en ons altwee weet sy sal nooit weer opstaan nie.
…Ek verstaan nie as ek in die onskuldige bruin oë van die verswakte koedoekoei, wie se voet in die draad gehaak het, kyk en sien sy wag op die verlossing van die dood, wat uiteindelik deur dors en hitte-uitputting onder die skroeiende woestyn son veroorsaak sal word.
…Ek verstaan nie as ek my hart-se-punt koeie by die slagpale moet aflaai, en nog onthou hoe hulle kalwers gelyk het, en selfs hoe ek sommige van hulle as klein kalwertjies onthoring het.
…Ek verstaan nie as jong eerstelam ooitjies net ribbes en gekoekte wol is en ek onthou vaagweg hoe ‘n glad verhaarde ooi lank gelede vir haar vet lammetjie geblêr het terwyl die komkommersap teen haar wang afloop.
…Ek verstaan nie as my ryperd een oggend stok styf is as gevolg van elke aand se kragvoer, omdat daar niks meer hooi in die veld is wat hy bedags kan vreet nie
…Ek verstaan nie as ek die donkie langs die pad sien lê wat in die tuig gesterf het en ek weet sy eienaar het ook maar nie n plan gehad nie.
…Ek verstaan nie as die groot springbokram struikel struikel voort sukkel nie.
Ek verstaan nie as die erdvark, wat ‘n nagdier is, in die middel van die dag, vermaer en verdonker, op die warm rooi sand rond ploeter op soek na iets om te eet.
…Ek verstaan nie as die winpomp net wind blaas omdat die boorgat opgedroog het, terwyl my verstand verdof is deur ‘n wolk stof en ‘n gebulk en geblêr wat deur my bene en murg sny.
Here ek verstaan nie hoekom U dit oor hierdie onskuldige diere laat kom, terwyl U vir my, sondaar, net goedheid en guns gee nie. Here ek verstaan dit nie, maar ek weet wel dat ek nooit die straf wat ek verdien, sal kan dra nie. Daarom, voor ek vir reën vra, smeek ek om U genade en vergifnis. Ek bid ook vir wysheid om tussen goed en sleg te kan onderskei. Ek bid veral Here dat ek nooit arrogant sal word nie, want alle eer kom U toe. Ek bid ook vir wysheid en krag vir die hele gemeenskap om op die regte manier deur hierdie droogte te kom. Ek verstaan nog steeds nie hoe die gemsbok in hierdie tyd so sterk kan bly nie, maar ek bid dat u ons almal die gemsbokke van hierdie droogte sal maak.
Here nou dat U my hart ken, smeek ek by U: “GEE ASSEBLIEF VIR ONS ALMAL REËN EN GEE ASB VIR ONS ALMAL GENOEG REEN!!”
Gebed laat God groter word
Ware gebed laat my by die dag kleiner krimp sodat ek al hoe meer begin opkyk na God. Hierdie kleiner–word roete op die pad van gebed herinner my aan die verhaal van Aslan die leeu (wat Christus verteenwoordig) in C. S. Lewis se bekende kinderverhaal, Prince Caspian.
As die dogtertjie Lucy hom na ’n wyle raakloop sê sy: “Aslan, you’re bigger”. “That is because you are older, little one,” answered he. “Not because you are?” “I am not. But every year you grow, you will find me bigger.”
Wat ’n aangrypende les! Groei in my gebedslewe beteken dat die groot God van hemel en aarde al hoe groter word in my lewe.
Hy word al hoe meer en ek al hoe minder, soos wat Johannes die Doper in Johannes 3:30 oor Jesus sê.
Ons probeer nie om God van opinie te laat verander nie
Daarom dat ons Jesus se gebed in Getsemane agterna moet leer bid: “Nogtans nie wat ek wil nie, maar wat U wil, o God!” As ons dit opreg kan bid, begryp ons iets van nederigheid en van wag op die Here. Gebed laat ons buig voor God. Dit laat ons rus in Hom. Gebed bring ons tot hemelse rus reeds hier op aarde. Om te bid tot God se eer, is om reg te bid. Dis om die vryheid en oorvloed van die Here te beleef.
Tot dan is gebed eintlik maar net ’n ritueel en ’n plig.
Of ’n verbruikersmiddel in die hand van behoefte-aangedrewe godsdienstiges wat net heeltyd dinge van God wil hê.