Geskryf deur Craig Speelman
Ten spyte van die ooglopende beperkinge, bly ons steeds probeer om baie dinge op dieselfde tyd te doen. Andrea Allen / Flickr, CC BY
Baie van ons glo ons kan twee dinge gelyktydig doen. Ons probeer dit elke dag, selfs al is ons beperkings voor die hand liggend.
Tog volhard ons soveel dat wette aangeneem moet word om ons dwaasheid te hanteer. Dit is byvoorbeeld onwettig in alle Australiese state en gebiede om 'n motorvoertuig te bestuur en terselfdertyd 'n selfoon te gebruik, sonder enige soort handsfree reëling.
Sulke wette is te danke aan die erkenning dat die bestuur van die motor baie aandag vereis. Om 'n selfoon te bestuur, vereis ook aandag, wat wegneem van die belangrikste taak van bestuur.
In sommige lande, Die polisie het voetgangers begin boet wat selfone gebruik tydens die kruising van die pad.
Jong mense beweer dikwels dat hulle kundiges is by multitasking. Dat hulle verskeie elektroniese toestelle dadelik kan monitor, lyk dit of dit die geval is.
Maar navorsing toon gereeld wanneer hulle probeer om twee dinge gelyktydig te doen, is hulle geneig om albei take swak te doen. Of hulle maak meer foute of hulle neem langer as wat hulle sou as hulle een ding op 'n keer gedoen het.
Ons is beperk tot hoeveel aandag ons aan enige een taak kan toewy. Mike Kegley / Flickr, CC BY
In een studie, universiteitstudente se skootrekenaars is gemonitor deur 'n spywareprogram tydens lesings. Dit het studente gevind wat gepoog is om te multitask deur kursusmateriaal te kontroleer, lesingnotas te neem, e-pos te bekyk, sosiale media te gebruik, internet te navigeer en speletjies te speel.
Die studie het die vaker studente gevind wat betrokke was by nie-kursusse-verwante materiaal tydens die lesing, hoe slegter hulle akademiese prestasie was in die kursus.
Sommige navorsers beweer wyfies toon 'n voordeel in multitasking, maar die meeste het versuim het om enige beduidende te vind geslagsverskil.
Drie hoof beginsels verduidelik goed ons beperkinge in die uitvoering van verskeie take op dieselfde tyd.
1. Sommige take vereis baie meer aandag as ander
Om te loop, kou en die fisiese daad van praat lyk so min aandag dat ons dit kan doen sonder om eers te dink.
As mense twee dinge tegelyk probeer doen, is hulle geneig om albei take swak te verrig. van shutterstock.com
Daarteenoor, om 'n argument te bou, 'n boek te lees en 'n fliek te volg, benodig dit baie aandag, veral as ons die taak goed wil doen.
2. Ons is beperk in hoeveel aandag ons kan toewy aan enige taak of take
Dit lyk asof dit 'n beperking is waarop ons brein gebou is. As twee take saam benodig minder as maksimum aandagskapasiteit, dan is dit waarskynlik om te trek as dit af is.
So, byvoorbeeld, sou die meeste mense dit onwrikbaar vind om langs 'n pad te loop en met 'n vriend te praat.
In teenstelling, as twee take saam ons aandagskapasiteit oorskry het, dan sou iets moet gee.
So selfs al kan ry en met 'n gesprek vir die meeste mense redelik maklik lyk, as die padtoestande skielik verander het en die daad van bestuur het meer uitdagend geword, dan sal die gesprek waarskynlik stop.
Ons maksimum aandagskapasiteit word ook deur ons opwekkingstoestand beïnvloed. As ons byvoorbeeld moeg is, lyk ons ​​nie net dieselfde aandagskapasiteit as wanneer ons heeltemal wakker is nie.
3. Ons kan beter by multitasking kry
Ons vermoë om sekere take te verrig, kan met oefening verbeter. Dit beteken dikwels dat die spesifieke take minder aandag nodig het, selfs tot die punt om outomaties te word.
in 'n onlangse studie van myne, is deelnemers aangebied met prente van ewekansige reëls en gevra om hulle te tel.
Die tyd wat dit aan hulle gegee het om te reageer, was direk verwant aan die aantal kolletjies in 'n prentjie: hoe meer kolletjies, hoe stadiger die reaksie. Maar nadat hulle elke foto baie keer gesien het, was hul antwoorde nie meer verwant aan die aantal kolletjies nie.
Daar word gereeld beweer dat vroue beter as mans kan multitask. Fouquier ॐ / Flickr, CC BY
Trouens, deelnemers was ewe vinnig, ongeag of daar ses of 11-punte was. Hulle het die antwoord outomaties geken, eerder as om dit doelbewus uit te werk deur middel van 'n telproses.
'N Soortgelyke proses onderligg ons aan die verkryging van baie kognitiewe vaardighede, soos leeswoorde.
Novice bestuurders sukkel gewoonlik om basiese instruksies te hoor terwyl hulle ry omdat al hul aandag daarop gemik is om die motor glad te hou en ander voertuie te vermy.
Maar na 'n paar jaar van ry-ervaring, vereis hierdie taak veel minder kognitiewe hulpbronne. Sommige word dan vrygelaat om ander take te verrig, soos om na die radio te sing of na die beste roete te dink.
Die belangrikste ding om daarop te let, is dat nie alle take toegepas kan word tot die punt waar hulle min aandag benodig om te presteer nie. Sulke take, volgens hul aard, vereis altyd die meeste van ons aandag.
Om 'n ernstige gesprek met iemand te hou is nie iets wat ons kan afskakel na 'n outomatiese vlieënier nie en 'n waardevolle uitkoms verwag.
So, kan ons twee dinge gelyktydig doen? Dit hang af van die aard van die take wat ons gelyktydig wil verrig, hoe wakker ons is, die omvang van ons ondervinding met elkeen van die take en hoeveel ons omgee vir die kwaliteit van ons prestasie.
Craig Speelman, professor in sielkunde, Edith Cowan Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Kan mense werklik multitask?