Uitvinding van die trem (1832) - Die versamelings - 2022
Die trem, 'n openbare vervoervoertuig met elektriese trekkrag wat op spoor ry, is 'n Amerikaanse uitvinding. Dit was die New Yorker John Stephenson wat in 1832 die eerste lyn gebou het wat te perd getrek is, tussen Manhattan en Harlem. Nadat hy baie stede verower het waarvan die topografie geskik was vir die ontwikkeling daarvan, het die tram teen ander vervoermiddels teruggetrek voordat hy 'n terugkeer beleef het wat deur die omgewing oorweeg is.
Die Tramway vestig in die groot stede
Die voorouer van die tram, waarvan die trekkrag deur perde uitgevoer is, is waarskynlik in die Verenigde State gebore, waar 'n gereelde lyn tussen die sentrum van New York en Harlem reeds in 1832 gery het. Baie vinnig was die meeste ander groot Amerikaanse stede was daarmee toegerus. Tussen 1850 en 1870 word hierdie perdetram na Europa uitgevoer en in die groot hoofstede gevestig, van Kopenhagen na Genève en van Den Haag na Boedapest, via Brussel, Berlyn en Wene. In 1853, tydens die Universele Tentoonstelling, is 'n toetslyn in Parys aangebied.
Na die oorlog van 1870 is die tram - steeds perdgetrek - in al die groot stede, in Frankryk en in die buiteland, gevestig. Maar diertrekkrag blyk baie duur te wees omdat die maatskappye 'n ontelbare ruitery moes hê. Dit is waarom trems wat deur 'n klein stoomlokomotief getrek word, veral in voorstedelike gebiede geïnstalleer is. In San Francisco is 'n kabeltrekkragstelsel in 1873 geïnstalleer: dit is die beroemde kabelkarre wat steeds in gebruik is.
Aan die einde van die eeu vestig die elektriese trem hulself onder leiding van die Duitse ingenieur Werner von Siemens in Europa en die Amerikaanse nyweraar Frank Julian Sprague in Amerika. Hierdie nuwe tegnologie het vinnig in die Verenigde State versprei, terwyl twee dekades se inspanning in Europa nodig was vir onwillige munisipaliteite om die oorhoofse kontaklyn te aanvaar. In Frankryk was die eerste lyne van hierdie tipe vanaf 1890 in Clermont-Ferrand en vanaf 1893 in Marseille. In die laaste jare van die eeu was die elektrifisering van die tramnetwerke stelselmatig in al die betrokke stede. met die uitsondering van Parys, steeds vyandig teenoor lugdrade.
Die terugkeer van die tram na Frankryk
Terwyl in die meeste lande pogings aangewend word om hul trems buite die motorverkeer te bestuur, dit wil sê op 'n onafhanklike platform, het Frankryk inteendeel 'n beleid van onbeheerde ontwikkeling van die motor, wat gedurende die 1950's en 1960's gelei het tot die verdwyning van die meeste tramnetwerke ten gunste van busse.
In die 1970's was daar 'n herlewing van die tramweg in Europa, as deel van 'n beleid om openbare vervoer te ontwikkel. Sommige netwerke is verminder of ten gunste van metro's verdwyn, maar ander is uitgebrei of geïnstalleer weens onvoldoende buskapasiteit. In die sentrums van die groot stede het twee skole mekaar teëgestaan ​​in die soeke na 'n simbiose met die motor. Sommige munisipaliteite, soos Brussel, Antwerpen of San Diego, het gekies vir 'n oplossing wat motorverkeer respekteer, deur hul trems ondergronds te bou om stedelike ruimte van oorhoofse drade te bevry. Ander stede, soos Zürich, het 'n meer radikale en moedige oplossing gekies en verkies om die motor slegs vir trems uit te sluit. In Frankryk rus hierdie "sagte" vervoer nou ongeveer dertig stede op, en baie ander projekte word in aanbou of onder die ...
- Van die geskiedenis van vervoer tot die geskiedenis van mobiliteit. PU Rennes, 2019.
- Klein verhale van vervoer: Of hoe die vervoermiddels ontwikkel het sedert hul uitvinding deur Pierre LEFEVRE. bayard, 2014.