16 April 2009 | Oppie plaas
Hoop julle het almal ‘n baie lekker Paasnaweek gehad. Ons sukkel nog om al die paaseiers opgeeet te kry.
Ons het ons s’n baie geniet. My suster en haar man (Jolene en Jaco) het by ons kom kuier vir die naweek. My ouer suster Anneke en haar gesin was in die omgewing en het ook vinnig kom inloer. Was lekker om weer ‘n slag kuier mense te hê. Die ergste is net as almal huis toe gaan en jy bly alleen agter. Dan pla die alleenheid so ‘n bietjie, maar na ‘n dag of twee is jy dit maar weer gewoond.
Ek het laas vertel van ons huiswater tenk wat se dak afgewaai het. Dit is intussen reggemaak, maar wat ‘n gesukkel. Ons was vir twee dae sonder huiswater. Vir elke druppel water wat ons in die huis nodig gehad het, moes ons dam toe loop met ‘n emmer om dit op te vang by die pyp soos wat die windpomp dit uit pomp. Probleem is net as die wind nie waai nie, is daar nie water nie. Dan moet Jaco of Jan maar eers die windpomp op klim om hom te laat draai. Dis tye soos dit wat mens besef hoe maklik ‘n mens iets so noodsaaklik as vanselfsprekend aanvaar. Mens is geneig om te dink hoe mense vroeer jare moes sukkel, maar eintlik is daar vandag nog soveel mense wat ver moet loop om water in die hande te kry. Glo my, dis harde werk. Daar is net soveel waarvoor ons elke dag dankie kan sê!
Ek het ook laas vertel van hoe Ounooi agter die bakkie aangehardloop het en dat ons haar toe verloor het. Jan is toe veld in om haar te gaan soek en het haar by twee ander skape gekry. Toe sy hom sien het sy sommer dadelik blêr blêr aangehardloop gekom al te bly om ‘n bekende gesig te sien. Sy wil nou maar eenmaal nie veld toe gaan saam met die ander skape nie. Ek dink sy dink sy is ‘n hond en nie ‘n skaap nie. Dalk moet ek vir haar in ‘n spieel laat kyk. Sy is maar bedags hier al om die huis. Ek geniet dit om haar hier te hê, maar dit het ook sy nadele. Sy vreet als op wat sy nie moet nie! Wingerd, perske bome, plante in die tuin, etc. Verder dink sy ook niks daarvan om ‘n bietjie broek los te maak op die stoep nie! Ons het gesien hoe sy ‘n perske heel in haar mond kou en net die pit uitspoeg as sy klaar is. Eintlik moes ek dit afneem…
Met Basjan gaan dit nog goed. Hy is al 5 maande oud en groei nou so ‘n bietjie stadiger. Sy babatandjies is al vervang met groot sterk tande. Ons sal vinnig ‘n plan moet maak om hom opgelei te kry. Hy jaag gedurig die hoenders en ek het nou al twee keer vir hom gevang waar hy ‘n hoender vasdruk. Gelukkig het hy nog nie een stukkend gebyt nie, maar ek is bevrees as hy dit eers een keer gedoen het, gaan ons hom moeilik (indien ooit) gestop kry. Hy het juis eergister weer een van die henne so gevang. Ek het so hard gegil dat hy die hen sommer dadelik gelos het. Hy is nou ‘n regte klein stout klits, maar het tog al so diep in ons harte gekruip.
Laas week Donderdag het die swart hen, wat hier in die blompot voor my ‘kantoor’ venster gebroei het, se twee kuikens uitgebroei. Net betyds vir die naweek se kuiermense om hul te sien. Die Rooihen het in dieselfde pot gesit en broei het die twee het omtrent gestry oor wie se kuikens dit nou eintlik is. Ons het die swart hen en kuikens toe geskuif na die ou hondehok. Dis mos waar die muskejaatkat laas die bruin hen en haar kuikens gevang het. Dit is nog nie bo toegespan met draad nie, so ons hoop maar dat sy veilig daar sal wees. Die honde het hoekal nou die aand so vreeslik buite geblaf. Dit was so na twaalf die aand. Jaco het opgestaan en gaan kyk. Hy’t so lank weggebly dat ek al bekommerd begin raak het, maar terwyl ek nog so wonder toe skiet hy ‘n skoot af met die pistool. Ek het gewip soos ek skrik daar in die bed. Daarna was die werf dood stil. Dit was toe al die tyd weer ‘n muskejaatkat wat in die boom gesit het waarvoor die honde so geblaf het. Alhoewel Jaco seker was hy het hom raak geskiet was die kat die volgende oggend weg. Daar was ook geen teken van bloed nie so hy was seker maar ongedeerd. Ek hoop hy het darem ‘n goeie skrik weg… maar soos hulle sê… die kat kom weer…
Die Rooihen sit en broei nou nog op 4 eiers (twee van haar eie en twee van die groot lêhen s’n wat ek onder haar gesit het). Eintlik het die swart hen al begin broei aan die lêhen se eiers, maar dit lyk my ek het hulle te laat bygesit. Vanoggend het die Rooihen nou een van hulle uitgebroei en die ander enetjie sal seker ook nog deur die loop van die dag uitbroei. Hy is te pragtig! ‘n Geel kuiken sonder enige swart vlekkies. Dit lyk darem of sy die kuiken gaan aanvaar anders gaan ek weer moet kuikens groot maak. Weet nou net nie wat ek gaan maak met haar twee ander eiertjies wat nou nog so twee weke moet broei nie.
Sondag het ons weer een van ons groot henne verloor. Sy was een van die wat omtrent permanent in die hoenderhok bly (agv die hane). Laat middag toe ek daar ‘n draai gaan maak het, toe vermis ek haar en teen die tyd wat ek die hoenderhok gaan toe maak het, was sy steeds weg. Iets moes haar die middag gevang het. Ai, voel so sad daaroor. Die oggend het my swaer nog vir haar kos en water gegee en die aand toe is sy weg. Daar was geen teken van haar nie. Ons dink dit kon dalk ‘n muishond wees, want hier het hoekal nou die dag een reg by die huis verby gehardloop. Die honde het hom gejaag, maar hy was te vinnig. Hy het sommer hier deur die tuin gehardloop.
Oja, het ek jul al gesê van die eerste slang wat ek self dood gemaak het? Okay… ek het hom nie self dood gemaak nie, maar dit was amper! Dit was ‘n Vrydagmiddag en Jaco en Jan’le was in dorp toe. Ek was stoksielalleen hier. So teen 18:00 het ek uitgegaan om die hoenders te gaan kos gee. Die groot honde het onophoudelik begin blaf. Eers het ek my nie daaraan gesteur nie, maar toe Basjan ook begin blaf toe gaan kyk ek maar. Reg voor Basjan lê daar toe ‘n pofadder opgekrul. Vir ‘n paar sekondes was ek verlam. Wat nou!? Ek is alleen… ek kan nie die slang net daar los nie… ek kan hom ook nie laat wegkom nie… Ek het my stem hees geskreeu om vir Basjan daar weg te kry – hy het mos net ‘n willetjie van sy eie. Al gillende hardloop ek toe maar in kombuis toe om solank kookwater te gaan opsit. Ek kom weer uit met die sambok in die een hand en kry toe die gaffel in die ander. Natuurlik is die sambok nie vir die slang nie, maar eerder om die honde van die slang af weg te hou. Ek staan toe so ‘n paar meter van die slang af en hou hom dop terwyl ek wag vir die water om te kook. Voor die water kon kook, begin die slang toe weg seil agter die bosse in waar ek hom nie meer kon sien nie. Toe weet ek nou nie is die slang nog daar of is hy weg nie. Die honde het egter nog heeltyd daar by die bosse geruik wat my laat wonder het. Teen daai tyd was dit ook al sterk skemer en toe Jaco by die huis kom was dit donker. Het hom dadelik vertel van die slang. Hy en Jan gaan kyk toe met ‘n flits waar ek hom laas gesien het en sowaar… daar agter die bosse lê die adder toe nog. Vinnig het ek weer die kookwater opgesit. Gewapen met kookwater, ‘n gaffel en graaf het Jaco en Jan toe die slang aangedurf. Ek het gedink ek is bang, maar ek dink Jan is nog banger as ek! Nadat Jaco die slang met die gaffel agter die bosse uitgehaal het, het Jan hom met die graaf bygekom, maar mens sou sweer hy wou hom in die grond in slaan. Shame, ek het eintlik die slang so jammer gekry… maar dit is maar net te gevaarlik om hom so naby die huis toe te laat.
Met die ander diere gaan dit nog goed. Kiddo en Bliksem was vir ‘n tydjie in pyn. Kiddo het gegaan vir haar sterrilisasie en ons het Blikkie se oog laat opereer. Van geboorte af omtrent het een van sy oë se ooghaartjies na binnekant toe gegroei. Dit het heeltyd die oog geirriteer. Dit was tranerig en het al so ‘n vliesie oor begin kry. Die dokter het toe ‘n stukkie vel onder die oog uitgesny en dit vel stywer getrek – amper soos ‘n facelift. Nou wys die haartjies nie meer na binne toe nie. Die oog het maar die eerste ruk baie sleg gelyk – was taamlik opgeswel – maar lyk nou al baie beter. Daar is ook nou niks meer wat die ogie irriteer nie. Kiddo was maar taamlik deurmekaar en in pyn (of so het dit gelyk) na haar operasie, maar sy is nou alweer haar ou self.
Nou ja, ek moet alweer groet.
Laat dit goed gaan met julle! Dankie vir die van julle wat darem ook so af en toe ‘n ‘update’ stuur oor hoe dit met julle gaan.
← 17 Maart 2009, Dinsdag
4 Mei 2009, Maandag →
Sonkind permalink	April 16, 2009 2:28 nm	WoW! Ek hou nog lekker vakansie, en toe sien ek jy het nou self hier ge-post! Cool man! Mooi bly! 🙂
Wipneus! permalink	April 16, 2009 10:09 nm	Anoesjka ek geniet jou inskrywings gate uit!!!! Hulle sal my moes lawe as ek so in die aangesig van ‘n adder moet inkyk!! Uh uh ek doen nie slange nie!!! Good vir daai adder wat in die grond ingeslaan is.! Gee vir Jan van daai paaseiers wat oorgebly het, as beloning! 😉
My paaseiers is alles opgeëet, behalwe een groot haas wat ek by my Teddie gekry het, ek is nou bietjie af vir hase!!! Miskien sal ek hom oor so week tackle. Ek laat nie sommer ‘n haas wat van tjoklit gemaak is vir my kyk nie!! 😉
Anoesjka permalink	April 20, 2009 12:10 nm	Haha, ek sukkel nog net met die fotos!