Sy het byna nege jaar lank skoolgehou. In 1976 het sy ’n oudisie geslaag om in ’n koffiehuiskonsert op televisie op te tree, maar dit was eers toe die Musiek-en-Liriekbeweging in 1979 ontstaan het dat sy in die musiekbedryf beland het.
Hierdie snit was een van die treffers van Janita se album, Meisiekind. Nog ’n treffersnit van hierdie album was “Yo-yo”, ’n komposisie van die destyds jong liedjieskrywer Marietjie Stoop. Manuel en Janita het kort daarna hul eerste duetalbum, Liefde immergroen, vrygestel. Christa Steyn het die titelsnit geskryf, en dit het ’n treffer geword.
Nog ’n treffer was ’n toonsetting van die Leipoldt-gedig “Tjienkerientjie”, wat ook jare tevore deur Sonja Herholdt opgeneem is. Die titelsnit van haar volgende album, “Wie sal weet?”, was weer eens ’n Afrikaanse weergawe van ’n bekende liedjie, hierdie keer “Come what may” van Vicky Leandros. Tussendeur het sy egter ook sukses behaal met oorspronklike komposisies, onder meer “Dans”, wat sy self gekomponeer het, “Hardloop my kind”, “Oorwinter” en “24 uur”, waarvoor sy die woorde en musiek geskryf het.
Tien jaar nadat kanker die eerste keer by Janita gediagnoseer is, moes sy van voor af ’n stryd daarteen voer, en hierdie keer het dit haar lewe op die ouderdom van 58 jaar geëis. Hoewel drie trefferversamelings gedurende haar leeftyd verskyn het, is ’n dubbele versameling, Grootste treffers 1980-2005, kort ná haar dood vrygestel. Hierdie versameling het al haar treffers, afsonderlik en saam met Manuel Escorció, asook ’n aantal Christelike snitte, ingesluit. Dit was ’n gepaste manier om hulde te bring aan ’n kunstenaar wat groot sukses oor ’n lang tyd in die plaaslike musiekbedryf behaal het.