Sarel Cilliers word in die Suid-Afrikaanse geskiedenis onthou as die ou by wie die gedagte ontstaan het om voor die Slag van Bloedrivier ’n gelofte aan God te doen.
Joss besluit toe sy skip moet ontruim word. Hy het sy offisiere opdrag gegee om die passasiers in te deel sodat hulle met reddingsbote na die strand geneem kon word. Vroue en kinders was eerste op die lys. Dan sou ouer mense gaan.
Hy het toe voortgegaan en weer ’n gelofte afgelê. “As ek van hierdie watergraf gered sou word, sal ek die Heer onmiddellik ná my aankoms op die strand die nodige eer en dank betoon,” het hy heel formeel uitgeroep. Later sou hy vertel dat ’n groot kalmte hierna van hom besit geneem het. Hy was ook nie meer bang om te sterf nie.
Eindelik is al die bemanning saam met die passasiers veilig aan wal gebring. Toe die dag breek, het ds. Alexander Smith ’n dankdiens in Engels gelei. Sarel Cilliers het tydens die diens ’n dankgebed in Hollands afgesteek en so, volgens sy vertolking, sy gelofte aan God na­gekom.