Geskryf deur Carol Mathews
Opberging, opberging en koop van paniek het tydens die pandemie toegeneem. Grace Cary via Getty Images
simptome van depressie, angs en obsessiewe kompulsiewe versteurings het tydens die pandemie vir baie voorgekom of vererger. Dit is geen verrassing vir klinici en wetenskaplikes nie, wat wêreldwyd toegang tot inligting oor geestesgesondheid verhoog hulpbronne.
Maar watter uitwerking het die pandemie op 'n ander algemene, maar dikwels verkeerde begrip - opgaar? Die kwessie het die eerste keer aandag gekry toe mense papierhanddoeke, toiletdoek en handreiniger in hul winkelkarretjies opgestapel het aan die begin van die pandemie, wat sommige mense laat wonder of hulle of 'n geliefde tekens van opbergingsversteuring toon.
Die kort antwoord is: Waarskynlik nie. Opbergingsversteuring gaan verder as die opberging in noodgevalle. Ek is 'n psigiater aan die Universiteit van Florida en die direkteur van die Sentrum vir OCD, angs en verwante afwykings. Ek het ook onlangs 'n boek geskryf oor opgaarsteuring. My werk fokus op die identifisering van die oorsake van opgaar en die impak daarvan op individue en op die samelewing.
Miljoene Amerikaners het skokstoornis, 'n ernstige psigiatriese siekte. shaunl via Getty Images
Miljoene het opgaarsteuring
Alhoewel dit dikwels in die populêre pers as 'n gedrag gedraai word vreemdheid, hamergaatstoornis is 'n ernstige psigiatriese siekte wat meer as 13 miljoen Amerikaanse volwassenes tref. Die oorsaak is 'n komplekse interaksie van biologiese en omgewingsfaktore. Dokters weet al eeue van opberging, hoewel die versteuring slegs formeel deur die psigiatriese gemeenskap erken is as 'n duidelike psigiatriese siekte in 2013. Miskien was die bekendste persoon wat 'n opgaarsteuring gehad het Howard Hughes.
Die siekte is chronies en is dikwels lewenslank. Alhoewel simptome gewoonlik begin adolessensie, word hulle gewoonlik eers tot middel tot laat volwassenheid problematies. Niemand weet presies waarom die siekte so lank neem om te manifesteer nie; miskien namate diegene met opgaar-simptome ouer word, raak hul vermoë om te besluit wat om weg te gooi toenemend benadeel. Of hulle het miskien minder mense in die omgewing, soos ouers of huweliksmaats, om hulle aan te spoor om van onnodige items ontslae te raak.
Wat duidelik is, is dat die toename in opbergingsgedrag gedurende die lewensduur nie net die gevolg is van die ophoping van rommel deur 'n leeftyd nie. Oor 7% van volwassenes ouer as 60 het problematiese opgaar; dit is een uit elke 14 mense.
En in teenstelling met die algemene opvatting, is die bepalende kenmerk van opgaarversteuring nie rommel nie. In plaas daarvan is dit die probleem om weg te gooi wat nie meer nodig is nie. Die algemeenste opgaar items is alledaagse besittings: klere, skoene, houers, gereedskap en meganiese voorwerpe soos spykers en skroewe, huishoudelike voorrade, koerante, pos en tydskrifte. Diegene met die versteuring sê dat hulle besluiteloos voel oor wat hulle moet weggooi, of vrees dat die item in die toekoms nodig sal wees.
Hierdie probleme met die weggooi van items, selfs gewone artikels soos rommelpos, plastieksakke en plastiekhouers, lei tot die ophoping van rommel. Met verloop van tyd word woon- en werkruimtes onbruikbaar. Behalwe dat dit lewensareas beïnvloed, veroorsaak opberging ook probleme tussen huweliksmaats, tussen ouers en hul kinders en tussen vriende. As dit op sy ergste is, kan opgaar ook 'n invloed op 'n mens se werkvermoë hê.
Skelversteuring het 'n wesenlike impak op die openbare gesondheid, insluitend nie net nie verlore werksdae maar ook verhoogde tariewe van mediese siekte, depressie, angs, risiko van selfmoord en kognitiewe inkorting. Soveel as die helfte van diegene wat aan opgaarsteuring ly, sal ook aan depressie ly, en 30% of meer het 'n angsversteuring.
Opbergingsverwante rommel in huise verhoog die valgeval, plaag- of ongediertebesmetting, onstabiele of onveilige lewensomstandighede en probleme met selfversorging. Dit kan u verbaas om te weet dat tot 25% van sterftes deur huisbrand is as gevolg van opgaar.
As gevolg van oormatige voorraad en aankope van paniek, het winkels in die VSA algemene huishoudelike artikels tydens die pandemie opgeraak. Ikoon Sportswire via Getty Images
Voorraad en koop van paniek
Wat is die verskil tussen opberging, aankoop van paniek en opgaar? Sal iemand wat in die vroeë dae van die pandemie toiletpapier en ontsmettingsmiddel opgeberg het, opgaar? Of is dit eerder rasionele en deurdagte beplanners?
Alhoewel hierdie terme dikwels deurmekaar gebruik word, is die opberging en koop van paniek nie simptome van opgaarstoornis nie. Dit is ook nie noodwendig die gevolg van 'n psigiatriese of sielkundige toestand nie. In plaas daarvan, opgaring is 'n normale gedrag wat baie mense oefen ter voorbereiding van 'n bekende of verwagte tekort. Die doel van die voorraad is om 'n reserwe te skep vir toekomstige behoefte.
Mense wat in koue klimate woon, kan byvoorbeeld voor die winter hout opmaak vir kaggels en sout vir opritte. Diegene wat in die suidooste van die Verenigde State woon, kan ook petrol en water voor die orkaanseisoen oplaai.
Dit gesê, die opberging kan buitensporig wees. Tydens 'n krisis kan dit lei tot nasionale tekorte aan noodsaaklike items. Dit het vroeg in die pandemie plaasgevind toe mense toiletpapier in groot hoeveelhede gekoop en winkelrakke vir almal anders leeggemaak het.
Ironies genoeg, hoe meer media-aandag op die voorraad word, hoe meer veroorsaak dit bykomende voorraad. Mense wat lees oor 'n moontlike tekort aan handreiniger, sal gedwing word om soveel as moontlik te koop totdat dit vir weke of maande nie meer beskikbaar is nie.
Terwyl voorraadvoorraad beplan word, paniek koop is 'n impulsiewe en tydelike reaksie op angs wat deur 'n dreigende krisis veroorsaak word. Items, selfs al is dit nie nodig nie, kan gekoop word bloot omdat dit op die winkelrakke beskikbaar is. Paniek koop kan ook die aankoop van enorme hoeveelhede van 'n spesifieke item, in volumes wat nooit nodig sal wees nie, of die leegmaak van 'n winkelrak van die item insluit. Die verkryging van paniek, wat behels dat u gratis dinge deur geskenke, koskaste of opruiming kry, kom ook tydens 'n krisis voor.
In teenstelling met diegene met opgaarversteuring, kan koperskopers en voorraadpilers iets wat nie meer nodig is nie, weggooi. Gewoonlik, nadat die krisis verby is, kan hulle hierdie voorwerpe maklik weggooi of weggee.
Vir sommige met opgaarsteuring het die pandemie dit selfs moeiliker gemaak om onnodige items weg te doen. Ander vind dat hul materiële besittings troos en veiligheid bied in die lig van toenemende onsekerheid. Nog ander het die uitsluitings as 'n terugstel-tyd gebruik om hul huis finaal van kant te maak.
As u of iemand wat u ken probleme ondervind met opgaar, is hulp beskikbaar. Hulpbronne is op die Amerikaanse Psigiatriese Vereniging webwerf en by die Internasionale obsessiewe kompulsiewe stigting.
Carol Mathews, professor in psigiatrie, Universiteit van Florida
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Waarom te veel keuses maak besluite Harder