3 beste Clive Barker-boeke ›November 2021
3 beste Clive Barker -boeke
Die gruwelgenre in die letterkunde het die afgelope dekades stoom verloor, ten minste in terme van outeurs wat toegewy is aan die oorsaak om ons uitsluitlik op papier te skrik. So Clive Barker verskyn as een van die laaste groot rekwisiete van die genre. Moenie verwar met JD Barker, 'n ander interessante skrywer, maar meer gefokus op spanning as pure terreur.
Die smaak vir lees in die sleutel van terreur nie dat dit verdwyn het nie. Dit is 'n transformasie van verhale in aspekte aangevul met rillers of swart erwe wat die nodige dosisse gruwel, van die onheilspellende mens, invoer.
En so die tagtigerjare wat die gruwelromans van Stephen King lyk uitgeput as 'n formule. Onafhanklike draaiboeke is die een wat voortgaan om die mooiste verhale op die groot skerm te voer (want ja, op bioskoopvlak sterf terreur nooit).
Maar iemand moes verantwoordelik wees vir die behoud van die erfenis van Edgar Allan Poe. Sommige skrywers (behalwe dat Barker hom ook toewy aan bioskoop, videospeletjies of strokiesprente) moes eers aan 'n verhaal dink as 'n eenvoudige verhaal of roman waarmee lesers geterroriseer kon word. En dit is sonder twyfel Clive Barker.
Die drie aanbevole romans van Clive Barker
Die misvorming van die mens is 'n soort herhaling van die Dorian Gray -ikoon wat deur 'n Oscar Wilde Ook kenner van die grusaamste doolhowe.
Dit is duidelik, niks te doen tussen Hellraiser en Dorian Gray in terme van plot nie. Maar as ons die vergelyking ontleed, kom ons altyd deur die hel van die mens, waar skuld, vrees en ergste gevoelens die gewete opwarm om uiteindelik voor die hand liggende monsters soos 'n hellraiser wakker te maak voor ander meer af en toe soos Mr Hyde of die allegoriese Dorian Gray. Die afbreek van die menslike balans beland inderdaad infernale aspekte wat Dante self bekend is. Dus, sien u, ek het die aard van hierdie demoniese wese, genaamd hellraiser, verder gestaaf.
En omdat u weet waaroor al hierdie vrees in die letterkunde handel, maak dit u beslis nog meer bang. Omdat u siel diep daarin is ... U kan 'n nuwe hersiene uitgawe hier vind.
Ons het genoem voordat ons na Mr. Hyde gekyk het, die wese wat die tweeledigheid van die mens simboliseer, die dubbele aspek, lig en duisternis, selfs in die skynbaar filantropiese persoonlikheid.
Aaron Boone vermoor, dink hy doen dit in drome, net in hulle. Maar die werklikheid is dat Aaron baie sorg dat hy sy gedagtes losmaak om te oorleef. Totdat die bose kant miskien die klein mensie in hom oorbly. Omdat die gruwelike ontdekking van sy kriminele kant Aaron Boone tot wanhoop bring.
Soos 'n man wat alkohol drink of homself toesluit in vrees vir homself, lei Aaron homself onder die grond oor die lyke van ander begrawe wat blykbaar die koepel vorm vir die monsters van Midian. Op sy sinistere reis van waansin en ondergang word Aaron Boone gevolg deur sy vriendin Lori. En miskien, as alles verlore is, as Boone sonder vergifnis aan die skaduwee oorgegee het, weet hy miskien dat hy mislei is, dat iemand sy drome beset het om hom te laat glo dat hy die moordenaar was sonder om een ​​te wees.
Barker was verhard in 'n wêreld van die gruwelverhaal wat in die 80's baie toegeneem het, baie gegee aan hierdie soort kortverhale oor die onheilspellende. Miskien as 'n erfenis van Hitchcock ..., is die punt dat Barker een van diegene was wat die nuwe veld van die donker verhaal die meeste betree het, gekombineer met allerhande eksplisiete aspekte in die seksuele of die gewelddadige.
In hierdie onlangse bundel en in ander wat byna al die kortverhaalproduksie van die eerste Barker aanvul, vind ons vrees op alle fronte. Ongesonde psigopate, uiterste begeertes, haat wat tot alles in staat is ... maar ook inleidings in donker en fantastiese wêrelde en verbindings met ander skrikwekkende dimensies. Bloed, ingewande, gruwels van hier en daar wat u altyd dwing om onder die bed te kyk of deur die gang van u huis te gaan en u rug teen die muur te steek.