Marginale woord betekenisse, tipes en voorbeelde van marges - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
marginale - is 'n persoon uitgesluit van verskillende soorte instellings van die samelewing. Die marginaliteit word toegeskryf aan die konsepte wat met hul kompleksiteit gelyktydig bekend is aan almal rondom, maar interpretasies is baie dubbelsinnig, selfs spekulatief, dikwels met 'n negatiewe kleur. Vir hierdie kategorie mense sluit dikwels lumpen - afgeklasseerde elemente uit die samelewing in. Wat beteken marginaal? Die woord is baie modieus, wat verband hou met nie-sistemiese, nie-hoofstroom, buite die siening van die dominante groep.
Die konsep van marge word geopenbaar deur die Latynse wortelmargo-rand. 'N Marge is 'n persoon wat nie aan 'n sekere maatskaplike groep toegeskryf kan word nie. Dit lyk asof dit op die rand van verskillende groepe hang, en daarom voel hy hul teenoorgestelde invloed.
Betekenis van die woord marginale
Wat beteken marginaal? Marginaal is 'n persoon wat nie voldoende betrokke of heeltemal uitgesluit is van die aktiwiteite van die instellings van die samelewing nie: ekonomiese, kulturele, politieke. Die sosiale wetenskappe aanvaar dat die marges op een of ander manier oorvloedige materiaal van die samelewing is, wat streng beheer, monitering, wat uitgewerk moet word, benodig. Dit is 'n negatiewe verskynsel van die samelewing, wat die foute, siektes binne die samelewing aandui. U kan 'n sekere mate van sosiale deelname in die lewe van die samelewing en sy groepe definieer, en die gebrek aan deelname is 'n afwyking van hierdie norm.
Wie is die marge? Dit is 'n persoon wat deur sy lede as buitestaander beskou word, wat deur 'n groep in die buiteland geplaas word. Hy kombineer gelyktydig afstand en intimiteit met die groep - hy is fisies daar, maar is nie daarin ingesluit nie, aangesien sy lid nie sy biografie deel nie, maar is 'n vreemdeling wat gestop het soos 'n gas daarin. Die teenwoordigheid van so 'n vreemdeling gee die groep egter die geleentheid om te bepaal wat dit nie self is nie, om sy grense te besef. Hy is ook met die groep afgebaken en kan beswaar in besluite oor haar hê, want hy is vry en kan haar verlaat.
Die klassieke idee van 'n marginale beteken nie soveel die ontkoppeling van 'n groep nie, aangesien dit op die grens tussen twee groepe is. Gevolglik dra die marginale in sy persoonlikheid 'n kulturele konflik, wat nie suiwer sielkundig is nie, dit is nie kognitiewe dissonansie nie, nie 'n gevoel van gebrek en sielkundige ongerief as gevolg van nie-insluiting in die groep. Dit is eerder beoefen marge. Hierdie konflik word deur die marginale op sigself erken as deel van verskeie onverenigbare groepe en die onvermoë om ten volle met een van hulle te identifiseer.
Elke marginale kan meer volledig beskryf word deur die eienaardighede van sy marginaliteit en die redes daarvoor. Om die vraag te stel om die tipes marginaliteit te onthul, kan ons praat oor die verdeling in etniese, ekonomiese, sosiale en politieke marges. Wat beteken hierdie vier subtipes?
Etniese marges - diegene wat hul lewens verander het onder die mense van hul nasionaliteit vir die lewe in die nuwe etniese groepe. Dit gebeur gewoonlik as gevolg van bevolkingsmigrasie, gedwing of arbitrêr. 'N Levendige voorbeeld van 'n gedwonge immigrant is 'n vlugteling, so 'n persoon word onbewus 'n marginale, blare, wat sy lewe red. Dit sal veral moeilik wees om dit op 'n nuwe plek te reël as die nuwe etniese groep aansienlik verskil van sy geboorteland. Daar kan 'n taalversperring wees, 'n ander voorkoms van die res van die bevolking, betrokkenheid by 'n ander godsdiens en kulturele verskille.
Etniese marginaliteit is die moeilikste om te oorkom, dit word geassosieer met daardie faktore wat 'n mens soms nie kan verander nie - voorkoms, mentaliteit en gebruike. Dit is hierdie tipe marginale wat meestal nie persoonlikheidseienskappe het wat hul marginaliteit vooraf bepaal nie, maar noodwendig marginaal word. 'N effens sagter voorbeeld van etniese gemarginaliseerde mense is mense wat verskuif na 'n nuwe land wat beter af is en meer in staat is as hul vaderland. Dit is migrante uit lae-inkomste lande. En vir hulle is die oorkoepelende marginaliteit ook amper onmoontlik. Sulke mense dwarsdeur hul lewens bly steeds met hul inheemse mense verbind, maar is ver daarvan.
Ekonomiese marginale verskyn as gevolg van veranderinge in die finansiële sektor, dit kan 'n verlies van werk wees en die onvermoë om 'n nuwe een te vind, verlies van die gewone bronne van inkomste, verlies van eiendom. Die vlak van ekonomiese marginaliteit styg aansienlik in die samelewing gedurende die tydperk van ekonomiese en politieke krisis as gevolg van die vermindering van die aantal werksgeleenthede, en soms kritiese snitte in hele sfere van aktiwiteite tot en met hul volledige sluiting.
'N Voorbeeld hiervan is die sluiting van fabrieke wat suksesvol in die Sowjet-tydperk gewerk het en hul ontbinding tydens privatisering en verkoop. Duisende spesialiste was nie in staat om hul vaardighede toe te pas en dit te verdien nie, en slegs 'n paar was in staat om 'n beroep deur middel van 'n beroep of heropleiding te kry. Inflasie, die waardevermindering van spaargeld - monetêre redes vir die opkoms van ekonomiese marginale. Ook in 'n situasie van akute nood of bedrog, wat in tye van krisisse groei, verloor baie mense hul huise en ander groot eiendom, en kan selfs as 'n laaste uitweg lumpen word, mense word sonder 'n sekere woonplek.
Die konsep van sosiale marginaliteit hou verband met die onvolledigheid van beweging tussen twee sosiale groepe, gewoonlik vertikale beweging in die "sosiale hysbak". Aangesien hy egter begin beweeg het om sy beter posisie te vestig en meer voordelige posisies in sy samelewing te beoefen, kan 'n persoon nie bereik wat hy wil hê nie. Stop by die grens, kan nie die verlangde vlak bereik of terugkeer na die vorige groep nie. Dit kan alle prosesse van marginalisering in verband met die onsuksesvolle verandering van sosiale status insluit - byvoorbeeld die dood van 'n ryk eggenoot. Die sosiale marginale verloor sy gewone lewenswyse.
Die politieke marge is nog 'n algemene soort, wat gepaard gaan met 'n politieke krisis wat deur ongeloof in sekere politieke magte gegroei het, 'n afname in burgerlike selfbewustheid. Die verandering van regimes, die verandering van staatskap en sosiale norme voortspruitend uit wetgewing en mag - dit alles lei tot 'n ander kategorie van marginale sielkundig gehang, byvoorbeeld tussen die USSR en al die individuele lande van die post-Sowjet-ruimte. Hoe meer regimes verander, hoe minder beloftes deur politici gemaak word, hoe hoër die vlak van politieke marge in die samelewing.
Interessant genoeg, beskou sommige sielkundiges, filosowe, sosioloë die marginale persoonlikheidstipe as die mees beskaafde, ontwikkelde tipe, gevorderde, mobiele en mobiele, oop vir verandering en alles nuut.
Watter bekende persoonlikhede illustreer marginaliteit? Miskien is die mees lewendige voorbeeld Jesus Christus, die Godsman in die Christelike tradisie. Om selfs in 'n marginale omgewing gebore te word - in 'n skuur en verder met sy hele lewe, versterk hy nie net in 'n sekere sosiale groep nie, maar terselfdertyd vernietig hy baie norme van daardie samelewing: in sy jeug leer hy in die kerk, in sy jeug versprei hy sy geld hy verdien lae-betaalde arbeid, neem vissers as leerlinge, kommunikeer met hoere en sterf selfs onder rowers. En dit word egter een van die invloedrykste persoonlikhede, nie net in die Christelike nie, maar selfs in die sekulêre omgewing, waarin dit die grondslag van etiek, hoë morele standaarde bevat.
Nog 'n interessante voorbeeld is die groot Russiese skrywer Leo Tolstoy. Hy het die lewe in die dorp liefgehad, baie voorregte van die adel ontken, revolusionêre boeke vir bewussyn nie net van daardie tye geskryf nie, maar selfs vandag het hulle Christelike norme geïnterpreteer, maar is vervolg deur kerkministers, wat die grondslag lê vir selfs 'n afsonderlike tendens, Tolstoyanisme. En nie net Tolstoy nie - al die groot skrywers, digters, toneelspelers wat vandag klassieke geword het, het in hul tyd 'n afwyking van hierdie of daardie sosiale groep gehad. Hulle het hierdie kulturele ten minste ambivalensie gevoel, wat hulle gedruk het om hul gunstelingwerke vandag te skryf. .
Deesdae kry marginaliteit 'n nuwe ronde in verband met die verspreiding van die Internet, wat help om enige grense te oorkom. Meer en meer mense werk as vryskutters, handhaaf eensaamheid, onwilligheid om intensiewe sosiale kontak te hê en verwerping van sosiaal aanvaarbare lewenstandaarde.