Tot Sy gedagtenis
"Daarop neem Hy brood, en nadat Hy gedank het, breek Hy dit en gee dit aan hulle en sê: Dit is my liggaam wat vir julle gegee word; doen dit tot my gedagtenis. Net so neem Hy ook die beker ná die maaltyd en sê: Hierdie beker is die nuwe testament in my bloed wat vir julle uitgestort word." - Lukas 22:19 (53-vertaling).
Jerusalem is vol mense wat saamgekom het vir die Pasga. Eeue lank is, jaar na jaar, die fees gehou ter herinnering aan 'n groot verlossingsdaad van God. In elke huis is dit gevier. Wyn word rondgegee, die gebraaide lam word verdeel, psalms word gesing. Die vader van die huis verklaar die betekenis van dit alles aan die kinders. Hy vertel van die verlossing uit Egipte, van die engel van die verderf en die bloed van die lam wat aan die deurposte gesmeer moes word.
Ook Jesus is met sy dissipels saam om Pasga te vier. Dis die laaste Avondmaal (nagmaal) voor sy dood. Met verlange het Hy daarna uitgesien. "Ek het baie sterk daarna verlang om hierdie Pasga met julle te eet voordat Ek ly" (v 15). Hy sien alreeds die donker skadu van die kruis voor Hom. Dis die nag waarin Hy verraai, gevange geneem, verloën en deur al sy dissipels verlaat sou word. Maar Hy dink nie aan Homself nie. Hy wil aan sy volgelinge van alle eeue 'n laaste aandenking gee. Hierdie laaste Avondmaal sou Hy omsit tot 'n onvergeetlike instelling in die Christendom. "Doen dit tot my gedagtenis."
Hoeveel duisende mense het sedert daardie nag hierdie afskeidsgeskenk met blye, dankbare aandoening uit sy hand aangeneem. Deur die nagmaal word die gedagtenis aan sy dood lewendig gehou. Deur sy dood het daar vir ons lewe gekom, die dood waardeur ons verlossing verkry uit erger slawerny as dié van Egipte.
As ons die nagmaal vier, bely ons openlik dat ons aan die versoeningsdood van ons Heiland glo. Met die nagmaal verkondig ons nie met woorde nie, maar met 'n handeling, die evangelie van verlossing deur die dood van Christus. Dit hou die band tussen Hom en sy kerk lewendig. Dit is vir die geloof van die kerk die sigbare verteenwoordiging van die onsigbare Christus. Twyfel maak plek vir sekerheid, skuldgevoel vir genadebesef, droefheid vir blydskap, en in ons hart kom nuwe moed en krag tot oorwinning van die wêreld. Onderlinge liefdebande word versterk en die uitsig geopen vir die volkome gemeenskap met ons Heiland in die hemel waar alle verlostes Hom ewig sal dank vir sy verlossingsdood. Doen dit tot sy gedagtenis – totdat Hy kom.