Ek het Stoop die eerste keer gesien speel nadat hy sy militêre opleiding in Oudtshoorn in die vroeë tagtigerjare voltooi het. Hy het vir die destydse Suidwes-Afrika heelagter gespeel – hy is in 1960 in Tsumeb gebore – en hy en sy broer Leon (skrumskakel) het die teenstanders ge-mesmeraais.
Hy was in Suidwes se span wat in die Sport Pienaarbeker-reeks gespeel het en tot die Curriebekerreeks bevorder is. Hy was die argitek van die span wat in 1988 in die derde plek van die Curriebekerreeks geëindig het en hy was ook in die span wat Transvaal al hul dae gegee het toe hulle net met 12-10 kon deurskraap. Hy was in 1989 se span toe hulle die Westelike Provinsie op ŉ sopnat Nuweland geklop het.
Stoop was in sy eie land ŉ legende. Hy was in 1988 Namibië se sportman van die jaar, het sewe keer vir die Britse Barbarians uitgedraf waar hy buitelandse joernaliste gaande gehad het, maar hy kon nie sy naam van die voorblaaie van die koerante afhou nie.
Dok Craven het dit baie duidelik aan hom gestel dat hy nie vir die Bokke sou speel tensy hy sy sosiale gedrag verander en op en van die veld die regte balans handhaaf nie.
Ja ons onthou vir Andre Stoop. Hy het ook vir Namibië in 2 toetse tee Ierland gespeel wat Namibië beide gewen het. Dit bly maar ‘n vraag of ‘n persoon se persoonlike lewe ‘n faktor behoort te wees in die keuse van spanne.
Hy was die mees opwindende heelagter wat ek nog die voorreg gehad het om te sien speel. Hy en die vleuel, Gerhard Mans, kan hulleself baie ongelukkig dat hulle nooit as Springbokke gekies is nie.
Ek dink daar was baie spelers in SA wat maar dieselfde sosiale maniere as Stoopp gehad het en wel die hoogste sport bereik, dit was glad nie maklik om vir die Springbokke gekies te word as jy vir Swa gespeel het. Gerhard Mans was op sy tyd definitief die beste vleuel in Suidelike Afrika en ‘n rolmodel op en af van die veld en nooit die Groen en Goud gemaak nie.