Ongelowige familielede—Hoe om hulle hart te bereik — Wagtoring AANLYN BIBLIOTEEK
w14 3/15 bl. 3-6
Verkwik jou familielede met waters van waarheid
Wat van jou familielede?
Hoe om vir familielede te getuig
“GAAN huis toe na jou familielede, en vertel vir hulle alles wat Jehovah vir jou gedoen het en dat hy jou barmhartig was”, het Jesus Christus gesê. Op daardie stadium was hy waarskynlik in Gadara, suidoos van die See van Galilea, en het hy met ’n man gepraat wat sy volgeling wou word. Jesus se woorde toon dat hy ’n basiese menslike neiging verstaan het​—die begeerte om jou familielede te vertel van dinge wat vir jou interessant en belangrik is.​—Mark. 5:19.
Vandag sien ons hierdie neiging ook dikwels, hoewel dit in party kulture meer opvallend is as in ander. Gevolglik wil ’n persoon gewoonlik sy familielede van sy nuutgevonde geloof vertel wanneer hy ’n aanbidder van die ware God, Jehovah, word. Maar hoe moet hy dit doen? Hoe kan hy die hart bereik van familielede wat aan ’n ander godsdiens behoort​—of aan geen godsdiens behoort nie? Die Bybel bied positiewe, praktiese raad.
In die eerste eeu was Andreas een van die eerste persone wat Jesus as die Messias geïdentifiseer het. En vir wie het hy onmiddellik daarvan vertel? “Eers het hy [Andreas] sy eie broer, Simon, gevind en vir hom gesê: ‘Ons het die Messias gevind’ (wat, wanneer dit vertaal word, Christus beteken).” Andreas het Petrus na Jesus toe geneem, en hy het Petrus dus die geleentheid gegee om een van Jesus se dissipels te word.​—Joh. 1:35-42.
Omtrent ses jaar later, toe Petrus in Joppe gebly het, is hy gevra om noordwaarts na Sesarea te reis om Kornelius, ’n leëroffisier, by sy huis te besoek. Wie was almal daar toe Petrus daar aangekom het? “Kornelius het [Petrus en sy reisgenote] natuurlik verwag en het reeds sy familielede en intieme vriende bymekaargeroep.” Kornelius het sy familielede dus die geleentheid gegee om Petrus te hoor praat en om ’n besluit te neem op grond van wat hulle gehoor het.​—Hand. 10:22-33.
‘Ons moenie ons oortuigings op ons familielede afdwing en hulle oorweldig nie.’​—Jürgen
Baie van Jesus se familielede het gedurende sy openbare bediening geloof in hom getoon. Byvoorbeeld, die apostels Jakobus en Johannes was blykbaar Jesus se neefs en hulle ma, Salome, sy tante. Sy was dalk een van die “baie ander vroue, wat hulle [Jesus en die apostels] met hulle besittings bedien het”.​—Luk. 8:1-3.
Ander lede van Jesus se familie het egter nie onmiddellik in hom geloof beoefen nie. Byvoorbeeld, by een geleentheid, meer as ’n jaar ná Jesus se doop, het skares in ’n huis bymekaargekom om na hom te luister. “Maar toe sy familielede hiervan hoor, het hulle uitgegaan om hom in die hande te kry, want hulle het gesê: ‘Hy het van sy verstand af geraak.’” ’n Ruk later, toe Jesus se halfbroers oor sy reisplanne gevra het, het hy hulle nie ’n direkte antwoord gegee nie. Waarom nie? Want “sy broers het in werklikheid nie geloof in hom beoefen nie”.​—Mark. 3:21; Joh. 7:5.
Wat kan ons leer uit die manier waarop Jesus teenoor sy familielede opgetree het? Hy het nie aanstoot geneem toe party beweer het dat hy van sy verstand af geraak het nie. Selfs ná sy teregstelling en opstanding het Jesus sy familielede verder aangemoedig deur aan sy halfbroer Jakobus te verskyn. Blykbaar het hierdie verskyning nie net Jakobus oortuig dat Jesus werklik die Messias is nie, maar ook Sy ander halfbroers. Hulle was dus saam met die apostels en ander in ’n bovertrek in Jerusalem en het klaarblyklik die heilige gees ontvang. Ná verloop van tyd het Jakobus en Judas, nog een van Jesus se halfbroers, wonderlike voorregte geniet.​—Hand. 1:12-14; 2:1-4; 1 Kor. 15:7.
“Goeie resultate kan behaal word met geduld, geduld en nog meer geduld.”​—Roswitha
Jesus het die boodskap van die waarheid eenkeer vergelyk met water wat die ewige lewe gee (Joh. 4:13, 14). Ons wil hê dat ons familielede verkwik moet word deurdat hulle die koel, helder water van die waarheid drink. Ons wil sekerlik nie hê dat hulle moet verstik omdat hulle gedwing word om te vinnig te veel water te drink nie. Hoe ons ons geloof aan hulle verduidelik, kan bepaal of hulle verkwik voel of voel asof hulle verstik. Die Bybel sê: “Die hart van die regverdige dink na sodat hy kan antwoord.” Dit sê ook: “Die hart van die wyse laat sy mond insig toon, en by sy lippe voeg dit oorredingskrag.” Hoe kan ons hierdie raad toepas?​—Spr. 15:28; 16:23.
“Voorbeeldige Christelike gedrag is belangrik sodat die familielid die positiewe uitwerking van die waarheid op ons lewe kan sien.”​—Hans
Die apostel Petrus het waardevolle raad gegee aan vrouens wie se man nie aan dieselfde geloof behoort nie: “[Wees] onderdanig . . . aan julle eie mans, sodat, as sommige nie aan die woord gehoorsaam is nie, hulle sonder ’n woord deur die gedrag van hulle vrouens gewen kan word, omdat hulle ooggetuies was van julle kuis gedrag tesame met diep respek. En laat julle versiering nie dié wees van uiterlike haarvlegtery en van die omhang van goue sierade of die dra van boklere nie, maar laat dit die geheime persoon van die hart in die onverderflike versiering van die stille en sagmoedige gees wees, wat in die oë van God van groot waarde is.”​—1 Pet. 3:1-4.
Christa se handelswyse lig toe hoe belangrik dit is om aanpasbaar te wees. Sy handhaaf ’n goeie geestelike roetine, wat gereelde vergaderingbywoning en ’n betekenisvolle aandeel aan die Christelike bediening behels. Maar sy toon begrip en besef dat haar maat geregtig is op haar liefde, tyd en aandag. Dit sal verstandig wees van enigiemand met ongelowige familielede om aanpasbaar te wees en begrip te toon. “Vir alles is daar ’n vasgestelde tyd”, verduidelik die Bybel. Dit sluit die tyd in wat ons bestee met familielede, veral huweliksmaats, wat nie aan dieselfde geloof as ons behoort nie. Om tyd saam deur te bring, bevorder kommunikasie. Die ondervinding leer dat goeie kommunikasie die kanse sal verminder dat hulle eensaam, uitgesluit of jaloers sal voel.​—Pred. 3:1.
Ons doelwit is om verhoudings te bewaar, ons familielede ’n geleentheid te bied om die waarheid te leer ken en hulle hart met die Bybel se boodskap te bereik. En in alles moet ons “met sagmoedigheid en diep respek” optree.​—1 Pet. 3:15.