Die Fariseërs | Pro Regno
Posted by: proregno | February 9, 2010
Die term 'fariseërisme' word soos sy tweelingbroer, 'fundamentalisme' baiemaal in gesprekke gebruik om 'n ideologiese slag te slaan in gesprekvoering. Die term (gewoonlik saam met 'wettisisme') word ingespan om veral die oningeligtes bang te maak vir die 'ander onbekende kant', en, omdat ons lidmate ongelukkig nie baie hou van lees nie, daarom is dit baiemaal geslaagd om mense te kry om nie self die bronne te raadpleeg oor 'n saak nie.
Gelukkig gaan daardie tye verby en begin die 'amp van gelowige' al hoe meer funksioneer, ook onder gereformeerde Afrikaners. Tog is dit goed om aandag te skenk aan die term 'fariseërisme' en dan veral die Fariseërs self, waar die naam vanselfsprekend vandaan kom.
Dit is nodig juis ter wille van die verdere reformasie van ons lewens, gesin, kerk en volk. Die vraag is ook nie noodwendig om etikette te gebruik of nie te gebruik nie, maar of dit wel reg en akkuraat gebruik word. In my studiedae, terwyl ons ons baiemaal moes besig hou met menseregte en sosio-historiese studies, het sommige van ons, ook so bietjie 'skelm' die Bybel, belydenis, Calvyn, Totius en Rushdoony bestudeer.
In een van die werkstukke, het ek toe die geleentheid aangegryp om te skryf oor die 'Fariseërs' aangesien die naam om een of ander rede gereeld in gesprekke opgeduik het sodra die tema van "God se wet vir die ganse lewe" op die tafel beland het.
Die werkstuk kan hier afgelaai word: https://proregno.files.wordpress.com/2010/02/die-fariseers.pdf
'n Paar aanhalings uit die werkstuk:
"Die kontekslose gebruik van die naam 'Fariseërs', word soos volg in hedendaagse geledere weerspieël, wanneer daar bv. in gesprekke oor die gebeure van die dag, godsdienstige en morele sake ter sprake kom, onder andere vrae soos: a. hoe moet God aanbid word, b. hoe moet die Sondag gevier word, c. is egskeiding geregverdig, d. is voorhuwelikse seks toelaatbaar, e. is lottery verkeerd, ens., dan word daar vinnig genoem dat ons nie te 'wetties', 'fundamentalisties' en 'biblisisties' moet dink oor hierdie sake nie, en nie 'soos die Fariseërs' moet wees wat 'reël op reël' maak nie. Om vandag as 'n 'Fariseër' ge-etikiteer te word, het vele betekenisse, en deur die geskiedenis het die gebruik van die naam om die teëstander te ideologiseer, verskillende betekenis-aanwendings verkry.
Vandag is seker die mees algemene gebruik daarvan, om te sê dat iemand wat nougeset wil lewe en wandel volgens God se Wet op alle terreine van lewe en denke, 'n fariseër is of fariseëragtig is (neo-fariseërisme). Is dit egter, eerstens, die regte verstaan van wat 'n Fariseër was, en, tweedens, is dit die regte afleiding om te maak dat 'n Fariseër 'n persoon is wat nougeset wil lewe volgens God se wet?"
"Die wesenlike probleem van die Fariseërs, is die wesenlike probleem van elke mens: selfgeregtigheid. Soos die Fariseërs wil die mens deur die eeue nie buig voor God se wet alleen nie, en voeg hy by of neem weg van God se Woord (Deut.4:2; 12:32; Matt.15:6; Op.22:18), en wil die mens die verlossing by Christus alleen soek nie, maar probeer om homself te verlos (Joh.5:39-47). Alleen Christus kan die fariseëragtige mens se selfvertroue en hoogmoed breek, en daarvan verlos (Joh.8:32-36). God kan en het al in die geskiedenis van die grootste fariseërs verlos en gered, soos wat Paulus en Nicodemus van kan getuig! Die doel van die wet: Christus ! het hulself ontmoet, Hy wat voorspel is in die Skrifte van die Ou Testament en dit vervul het op die regte tyd (Gal.4:4). … Daarom skryf van Bruggen tereg (1996:238): "Christenen leren wél kiezen voor Christus: Hij alleen maakt hen: Farizeeën en Grieken, uit genade voorgoed Gods erfgenamen en Abrahams kinderen!"