Daaglikse Inspirasie: June 2009
Toe ek nog ’n jong meisie was, het my moeder soms daarvan gehou om ontbyt kos te maak vir aandete. Ek onthou een aand in besonder toe sy weer na ’n lang, harde dag se werk ontbyt kos aandete gemaak het. Daardie aand het my moeder ’n bord met eiers, worsies en besonder erg gebrande roosterbrood voor my vader neergesit. Ek onthou dat ek intens gesit en wag het om te sien of iemand die gebrande roosterbrood gaan opmerk of iets sê daaroor!
Maar al wat my vader gedoen het was om sy roosterbrood te neem, vir my moeder te glimlag en my te vra hoe was my dag by die skool. Ek kan nie eens onthou wat ek hom daardie aand geantwoord het nie maar ek kan baie goed onthou hoe ek hom dopgehou het terwyl hy botter en konfyt op die roosterbrood gesmeer het en die laaste krieseltjie opgeëet het.
Toe ek van die tafel af opstaan daardie aand, onthou ek hoe ek gehoor het my moeder verskoning maak aan my vader vir die gebrande roosterbrood. Ek sal nooit vergeet wat hy aan haar gesê het nie: “Liefie, ek hou van gebrande roosterbrood.”
Later die aand het ek gegaan om vir vader goeienag te soen en hom gevra of hy regtig van gebrande roosterbrood hou. Hy het my in sy arms omhels en gesê, “ Debbie, jou moeder het ’n harde dag se werk agter die rug en sy is regtig moeg. En ’n bietjie gebrande roosterbrood het nog niemand doodgemaak nie!”
Jy weet, die lewe is vol van onvolmaakte dinge........en onvolmaakte mense.
Ek is nie die beste huishoudster of kok nie maar wat ek geleer het oor die jare is om mekaar se foute te aanvaar – en eerder te verbly in mekaar se verskille. Dit is een van die belangrikste sleutel om ’n gesonde, groeiende en gelukkig verhouding te skep
Dit is my gebed vir jou vandag. Dat jy sal leer om die goeie en die slegte van jou lewe te neem en dit te lê voor die voete van Vader Yahweh. Want op die einde is Hy die enigste een wat aan jou ’n verhouding kan gee met ander waar gebrande roosterbrood nie saak maak nie.
Posted by Gelofteboer at 8:16 AM 1 comment:
Alphabet of a Friend….
Posted by Gelofteboer at 9:27 AM No comments:
’n Man genaamd Wouter het eendag te naby aan die rant van ’n steil krans geloop toe sy voet per ongeluk gly en hy val. Terwyl hy na benede val gryp hy ’n tak van ’n boompie wat uit een van die skeure van die krans helling groei. Die boompie breek sy val vir eers. Hy kyk beangs na benede en met ’n skok besef hy dat die kloof nog vir ’n verdere 250 meter reguit af gaan na onder. Hy kon nie vir ewig aan die tak vasklou nie en daar is nie ’n manier wat hy die steil rotswand sal kan uitklim na bo nie.
Wouter het benoud begin uitroep om hulp in die hoop dat iemand daar sal verby gaan en hom dalk hoor. Die kan dalk vir hom ’n tou afgooi of iets doen om hom te red.
“HELP! HELP! Is enige iemand daarbo? HELP!” het hy vir ’n lank tyd uitgeroep, maar helaas niemand het hom gehoor nie. Hy was op die punt om moed op te gee toe hy ’n stem hoor.
“Wouter, Wouter. Kan jy my hoor?”
“Ja, ja! Ek kan jou hoor. Ek is hier onder!”
“Ek kan jou sien Wouter. Is jy ongeskonde?”
“Ja, maar wie is jy en waar kom jy vandaan?”
“Ek is die Almagtige, Wouter. Ek is oraloor.”
“Die Vader? U bedoel God?
“Vader, asseblief help my! Ek belowe, as U my red uit die verknorsing, sal ophou om te sondig. Ek sal ’n baie goeie mens word. Ek sal U getrou dien vir die res van my lewe.”
“Stadig eers met al die beloftes, Wouter. Kom ons kry jou eers uit die penarie dan gesels ons weer.”
“Luister nou baie mooi, dis wat ek wil hê jy moet doen.”
“Ek sal enigiets doen Vader. Vertel my net wat om te doen.”
“Mooi so. Laat los die tak waaraan jy vasklou.”
“Ek sê, los die tak. Vertrou My net. Laat los.”
Daar was ’n lang stilte.
Uiteindelik roep Wouter, “HELP! HELP! IS ENIGE IEMAND ANDERS DAAR BO?”
Het jy al ooit soos Wouter gevoel? Ons sê dat ons die wil van Yahweh wil ken maar sodra ons uitvind wat dit is, kan ons dit nie hanteer nie. Dit klink te moeilik en te gevaarlik. Ons besluit om liewers iewers anders om hulp te gaan soek. Wanneer Hy sê, “Laat los die dinge wat tussen jou en My staan en vertrou my met jou lewe,” klink dit vir ons te gevaarlik en glo ons nie dat daar vir ons redding daarin sal wees nie. Maar wanneer ons wel laat los vind ons vrede en veiligheid in Sy hande.
Posted by Gelofteboer at 9:46 AM No comments:
Posted by Gelofteboer at 10:57 AM No comments:
Diamante en Klippe
Die ou Muil en die Put
Die verhaal word vertel van die boer wat ’n ou muil gehad het. Die muil het in die boer se put op sy plaas geval. Die boer het vreeslike gebalk van die muil tot by die plaashuis gehoor nadat die in die put geval het.
Nadat die boer die hele situasie opgesom het, het hy besluit dat nie die muil of die put is die moeite werd om te red nie, want die muil is reeds lankal oor die wal en die put is reeds vir jare droog. Hy het sy bure geroep en hulle ingelig wat gebeur het met die muil en die put en terselfdertyd hulle gevra om hom te help om die put op te vul met grond en dan sommer so ook die muil te begrawe in die put. Dit sou die muil verlos uit sy ellende en sommer die gevaar van die oop put ook oplos.
Aanvanklik was die ou muil vreesbevange. Maar soos wat die boer en sy bure die grond in die put ingooi en dit alles op sy rug val .......kom die gedagte by hom op. Hy moet eerder elke keer nadat die graaf grond op sy rug geval het, sy rug skud en bo op die grond klim. So het hy dan gedoen, graaf na graaf grond. “Skud dit af en klim op ........ skud dit af en klim op ....... skud dit af en klim op!” Die deuntjie het hy keer op keer in sy gedagtes herhaal maak nie saak hoe seer die vrag grond sy rug gemaak het nie of hoe benoud hy geraak het nie, hy het net aanhou en skud en bo op die hopie grond geklim.
Dit was nie lank gewees voordat die ou muil beseer en uitgeput triomfantelik oor die keer muurtjie van die put geklim het nie! Wat gelyk het asof dit hom gaan begrawe was op die einde toe uiteindelik ’n seën ........ net omdat hy geweet het hoe om die gevare te hanteer wat teen hom aangestorm het.
Indien ons ons probleme van aangesig tot aangesig aanspreek, positief daarop reageer, weier om toe te gee aan paniek, vrees en self bejammering sal die gevare wat teen ons aanstorm om ons te begrawe gewoonlik binne hulself die potensiaal hê om ons tot voordeel en tot seën te strek.
Mag o.n.a. Almagtige Vader u die week seën, “skud die boeie af en klim uit die put” waarin jy jouself bevind.
Sterkte van ’n Glimlag
Posted by Gelofteboer at 11:45 AM 2 comments:
Probleme haat niks so intens soos ’n glimlag nie.
Posted by Gelofteboer at 9:29 AM 1 comment:
Nee, dis ’n sagte ritseling in die wind,
’n briesie deur jou hare,
liefdeswoorde van ’n kind.
’n voëltjie se fluit.
Sy aanraking so sag soos ’n vlinder se landing,
’n drukkie van ’n kind.
Soos ’n bloeisel bot,
Jy’s die vonkel in Sy oog,
Hy plaas ’n huppel in jou stap.
Hy wag dat jy Hom eer.
Hy wil jou so graag vandag seën,
Al is dit met ’n bietjie reën.
Die gedagte aan jou maak Hom opgewonde.
Terwyl Hy jou met liefde leer,
Sal Hy al jou probleme wegvee.
Lê vandag weer jou lewe voor Sy voete neer,
Bly wandel in al Sy weë
Posted by Gelofteboer at 1:24 PM No comments: