Voz jy’s stil
Die warrelwind het stil geraak
maar toe die uur van waarheid
aanbreek het my lied op sirkels
stof gekrap en soos die Recycle Box
se Empty-skuur van die kliek geklink
Tot laataand sou ons nog probeer
om deleted files te resurrect maar
nuwe warrelwinde sou ons spore
opsuig in die duister kolk wat sirkels
stof tot plaak vergader en sonder
disseldons se sagte val sou ons deur
Windows kyk en helaas besef die
landskap van die pen is soms so
rubberloos van format en delete gespeen
Die geskiedenis is besaai met vertelbare stories
Stamvader Jacob Naude kom in 1718 in die Kaap aan. Sy storie het my aangegryp.
Arme Jacob het seker na sy ma verlang toe hy met ‘n vrou 10 jaar sy senior en wat reeds 8 kinders gehad het, getrou het. Hy was toe 27 en sy 37 jaar oud. Susanna moes ‘n besonderse mens gewees het om die jong man so te betower. Sy sterf 2 jaar later en laat ’n jong wewenaar agter.
Eintlik was Jacob reeds van effens gevorderde jare toe hy in die huwelik getree het. Slegs oupa Lewies was ouer toe hy op 29-jarige ouderdom die knoop deurgehaak het. Dit moet egter ook gesê word dat die ruwe Kaap in daardie jare relatief baie min inwoners gehad het, veral vroulike inwoners, en dat die keuse van huweliksmaats baie beperk was.
Het Jacob met sy baie stiefkinders ooit weer die voorreg van ‘n vrou in sy arms ervaar, of het hy hom op die opvoeding van sy kinders toegespits? Stomme man, om vir 48 jaar sonder vrou te wees moes seker ‘n geweldige beproewing gewees het. Of was dit?
Hierdie man se storie gryp die verbeelding aan. Hy verlaat sy beoorteland as 22-jarige, hy was slegs 2 jaar getroud, en op 30 maak hy baie kinders groot. Volgens alle aanduidings trou hy nie weer nie. Of hy selibaat gebly het, kon volgens beskikbare bronne ook nie vasgestel word nie.
Ek is seker daar moet baie los drade van sy lewe iewers rondlê om ‘n mooi storie oor te skryf
Wie hou van vergaderings? Nie ek en Thomas nie. Vergaderings met burokrate is soveel erger. Vanoggend toe ek tydens ’n vergadering via die Blackberry blog, toe gee MaanKind my ’n oorveeg.
Vergaderings laat my dink aan ‘n opmerking van tuiningenieur Wilson so ’n tydje gelede. Ons was weg vir die naweek. Toe ons terugkeer lig Wilson ons breedvoerig in oor alles wat itydens ons afwesighed gebeur het, onder andere dat vriend Rassie daar was. Ek vra hom toe wat het Rassie gesê. “Hauk, baas Rassie hy’t baie gepraat. Hy’t fokol gesê en weer gery.
Sommige vergaderings is soos sepies. Jy kan lank wegbly, of indut, en niks mis nie. Hoekom ry ons steeds kilometers deur verkeer vergaderings toe? Telekonferensies en Skype wat tot ’n halfuur beperk is, is tog meer effektief en lonend, maar gaan vertel dit vir ‘n burokraat wat tjeks teken.
Ek sit in ‘n burokratiese vergadering en dog ek groet net.
Blackberry is ‘n lekker stukkie tegnologie wat ek onder die knie begin kry.
Teenpole van die lewe
’n Ou vriendin kom gisteraand kuier en vaar uit oor vandag se jeug, verwysende na haar eie spruit se grepe op die lewe: “Vandag se kinders wil net suip en spyker. In ons tyd was dit so anders…… Die debat word filosofies en betree die ontstuimige vaarwaters van die lewe en sy skreiende kontradiksies.
Die eie ek-sindroom vervaag soos wat konsensus plek plek plek oor ons vaardig raak. Die gesprek raak guitig toe ouboet meld dat ’n enorme penis op die plaveisel in Pompeii die rigting na die huis van plesier aandui. Milleniums voor die geboorte van Christus was daar al sedebewakers én pretsoekers.
Toe filosofeer ons diep. In ‘n deurmekaar wêreld wat toenemend deur versoening tot orde geroep word, is daar ook ongekende vrese en vyandskap, haat en versplintering.
Te midde van ‘n groeiende besef van geestelike en godsdienstige verdieping vind ons ook groter afvalligheid. ’n Groter besef van die waarde van moraliteit en behoudende lewenswaardes word deur losbandigheid bedreig. Dreigende resessies en ekonomiese voorspoed bly onafwendbare teenpole. Mense maak oorlog en bepleit terselfdertyd vrede. Die mens is voortdurend uitgelewer aan skreiende teenpole van die naakte werklikheid van die lewe. Op die keper beskou, is hierdie teenstrydighede die verhoog en décor vir die ontplooiing van lewenspel. Teenstrydighede maak die lewe veel meer interessant, én lekker.
Die agitators loop voor en word gevolg deur die bemiddelaars, die aggressiewes soek skoor en die terapeute lei koud. Amper soos op die blog.Homeostase en ekwillibrium sal bly skommel, net die markkragte sal voortdurend verander.
Die toekoms is inderdaad nie meer wat dit eens was nie, en nader aan die lyf, tog so dieselfde..
Pragtige woorde wat my soms kalm maak.
Max Ehrmann se meesterstuk is vir my nogal ‘n bron van inspirasie as burokrate, skoorsoekers en ander oorgeslaandes my die bliksem in maak.
Dan neurie ek daai meesterlike chorus van die song in my gedagtes en dink aan oorlede pa Koos, die vredemaker, se deugde.
I never realised the insignificance of distance until one drowsy Monday morning in January 1998. Eager to join the PowerPoint-notebook yuppie league, I browsed the web for data projectors and requested prices and specs via E-mail.
My idea was to declare a 20-year old tape recorder or similar doorstop in a new bag as a data projector at the then Johannesburg International Airport, to throw it away overseas and to sneak in the new device tax free. In this way I could capture and exploit the essence of the gravy train in a little more humble manner, I could score an overseas trip at the receiver’s expense, and claim the expense of a trip as a study tour to acquaint myself with the latest technology. Consultants too need to stay abreast with the latest developments.
A message to a company in Germany resulted in the first positive reply. A few minutes after the E-mail was sent, I received a telephone call from their South African agent based in Cape Town: Sorry Sir, you cannot buy directly from overseas. We are the only local suppliers. Can we set up a meeting to demonstrate our latest models to you.? I suddenly realised that the big big world is no longer what it used to be. From South Africa to Europe and back in a few minutes, human response time on a Monday morning included.
The message is clear: electronic communication has reduced the world to a global village. The Internet has opened-up the world for virtually everybody to participate.
Al 31 jaar van genade….. Lekker dag vir julle ook
Ouboet het in die week die mylpaal van 31 jaar binne die selibaat-na-buitentoe-staat op die smalweg van die heilige instelling genaamd die huwelik bereik. Ons gaan dit vanmiddag vier in ‘n Portugese restaurant wat 1kg steaks (my gunsteling) en sushi (mammie se gunsteling) bedien.
Een-en-dertig jaar is drie jaar meer as vierkeer die seven year itch. Sjoe! Maar mammie is ‘n manjifieke vrou en rolmodel as moeder. Sy is spreekwoordelik my beter helfte in alle opsigte van die wandelpad.
Sy het gisteraand meer as ‘n uur met ouboet jnr oor die waters gepraat en hom sinvolle raad oor die mooi Vlaamse pop gegee. Hy is mateloos beindruk met die feit dat sy hom in sy moedertaal verstaan. Soort van, die res kommunikeer hy in Engels, of nie verbaal.
Kleinboet leer vir die rekordeksamen, maar hy sal ‘n uur of meer afknyp om ons te vergesel.
Vlaamse pop laat my aan Vlaamse kant dink, en die resitasietjie wat ek tydens haar halfeeuwisseling aan haar opgedra het laat my besef dat ek ver bokant my vermoëns getrou het:
Welgedaan. Oz was briljant, maar hulle is deur ‘n veel beter span gewen. Die soplepel gaan nie in SA pryk nie. Arme Deans. Lyk of daai man iets ruik en dit is nie Poison-parfuum nie.
Wie gaan op no 9 uitdraf vir WB 2011? Fourie duP of Hougaard? Ek geniet rugby reeds dekades en lanklaas het ‘n no 9 my meer beindruk as Hougaard.
Generaal Matfield se 100 het skaflik afgeloop. Sy mooi vrou en pragtige dogtertjies komplimenteer sy statuur.
Ek dink Juan Smit is ons ideale WB 2011 kaptein. Wat dink julle? Ofskoon ek en Kammi nie altyd saamstem nie, weet ons gelukkig albei dat daai man briljant is. Dink net hoe gaan hy Saterdag voor sy tuisskare pesteer?
Arme Habana? Hy het vandag iets in sy hande gehad, en dit was nie tjoklits of ‘n bal nie. Onthou WP. ‘n man is net so goed soos sy prestasie in sy laaste game.
Ek gaan nou ‘n paar bruisdrankies van vanmiddag met ‘n rooiwyntjie veredel en mammie se osstertgereg wat al van vroegoggend af in die slowcooker my maagspiere koggel, karnuffel.
Groete tot more.
Die sondes van ons vaders en moeders
Thomas se puik stuk vanoggend het my genoop om ook ’n eiertjie te lê.
Sondes was daar altyd en sondes sal daar altyd wees, van die oerknal tot ad infinitum.
Die Victoriaanse tydperk word voorgehou as die kulminasie van kuisheid. Eina. Selfs haar majesteit het na die dood van Albert blykbaar ’n noue verbintenis met haar ghilli (perdeoppasser) gehad. Of hulle gekiele het is onseker.
Vele “dogters“ het in hierdie kuise tyderk spreekwoordelik op die paal beland. Dan het hulle bloot die laat huwelik as gevolg van die gebeure agter die kraalmuur as ‘n vroeë geboorte probeer reglieg.
Toe ’n niggie in die laat sestigerjare dieselfde oorkom, is sy met die tong gestenig. Hoekom???? Sy het niks erger gedoen as haar oumagrootjie nie.