Werkswinkel van prinses Marie d'Orléans - Nuut
Werkswinkel van prinses Marie d'Orléans
Titel: Werkswinkel van prinses Marie d'Orléans.
Skrywer: LAFAYE Prosper (1806 - 1883)
Afmetings: Hoogte 55 - Breedte 87
Tegniek en ander aanduidings: Olie op doek in opdrag van Louis-Philippe vir die kasteel Saint-Germain-en-Laye in 1842
Prentverwysing: 91DE584 / MV 6120
Werkswinkel van prinses Marie d'Orléans.
Marie d´Orléans (1813-1839) was die derde van tien kinders van Louis-Philippe en Marie Amélie van Bourbon-Sicile. Maar haar loopbaan is kortgeknip: op 24 getroud met hertog Alexander van Wurtemberg, sterf sy kort daarna aan verbruik en laat haar seun agter.
'N Oorspronklike interieur
Louis-Philippe, van die Restourasie, het die tradisie van beskerming vir die familie Orleans gehandhaaf, insluitend 'n versameling skilderye van hedendaagse meesters, waaronder Horace Vernet, Delacroix of Géricault (waarvan hy dieHorse Hunter Officer en Wounded Cuirassier nou in die Louvre). Sy kinders was ook baie aktief op artistieke gebied: die hertog van Orleans, troonopvolger, het 'n waaghalsige smaak getoon in die ondersteuning van beide romantiese skilders en natuurskilderskilderye, wat dan in amptelike kringe bespreek is, en die beeldhouer Barye, in wat hy opdrag gegee het vir 'n weelderige tafel (gedeeltelik afgebreek, verskeie groepe in Baltimore, Walters Art Gallery). Soos baie van sy broers en susters, was hy ook 'n innoveerder in die dekoratiewe kuns en het hy die kamers wat hy in die Tuileries-paleis bewoon het, op die nuutste manier opgebou. Die "gotiese salon" van prinses Marie, op die grondvloer van die paleis, naby die woonstel van die koningin, haar moeder, getuig hiervan. Die boonste plafon roep die Renaissance op, net soos die meubels wat in die 16de en 17de eeu aan Vlaandere of Holland herinner. Verskeie meubels of dekor is in die laatgotiese styl: dit is albei oorspronklikes en tydskrifte. Ons het dus nie gehuiwer om ou stukke aan te vul of aan te pas om dit beter aan te pas by hul moderne funksie nie. Die vensters is gevoer met gebrandskilderde glas wat die lig filter, soos die swaar gordyne of bloedrooi materiaal wat die kamer omring.
Meer as 'n presiese rekonstruksie, is hierdie werk 'n oproep: die atmosfeer wat so geskep word, beklemtoon die styl van interieurversiering wat destyds gewild was, asook die smaak vir Gotiek soos dit omstreeks 1830 gemanifesteer het. , is die Gotiese styl deur die romantici in die kollig geplaas, en dit het op alle terreine 'n bron van inspirasie geword, van literatuur tot skilderkuns, insluitende beeldhouwerk, argitektuur en die dekoratiewe kunste. Die neogotiese kan ook politieke betekenis hê, veral vir die Legitimiste, wat uiteraard nie die geval is vir hierdie vertoning nie. Marie d´Orléans is nie heeltemal vreemd aan hierdie aspek nie, veral in haar standbeelde van Middeleeuse onderwerpe. Een van die bekendstes waarvan die pleister die middel van die kamer beslaan, was inderdaad 'n Jeanne D'Arc, waarvan die patriotiese en godsdienstige resonansies nie beklemtoon hoef te word nie.
Jean-Pierre RIOUX en Jean-François SIRINELLI (onder toesig van) Kulturele geskiedenis van Frankryk , band III "Ligte en vryheid: die agtiende en negentiende eeu" (bundel geredigeer deur Antoine de BAEQUES en Françoise MELONIO) Parys, Seuil, 1998. Charlotte GERE Die tydperk en sy styl. Binnenshuise versiering in die 19de eeu Parys, Flammarion, 1989 Katalogus van die uitstalling 'N Goue era van die dekoratiewe kunste (1815-1844) Grand Palais, Parys, RMN, 1991.