Ek het gisteraand besluit om ook ‘n rymelary aanmekaar te slaan met die sleutelwoorde wat Vuurvliegie vir ons gegee het. Gelukkig is daar nie ‘n ek-lus-jou ondertoon nie en gelukkig hoef dit nie ‘n musieklike ritme te hê nie. Want. Vanoggend moet ek erken dat ek simpatie het met die liriekskrywers wat probeer geld maak op hierdie wyse. Ek sal nooit my daaglikse brood so kan verdien nie. My kop is nie gebou vir sulke legkaarte nie.
Ek vind die beste manier vir my om so iets te doen is om net te sit en te begin skryf. Dan sif ek net later die ergste woordevloed uit, rangskik die ou spulletjie en hoop vir die beste. Dankie vir die kompliment.