Korrupsie in Suid-Afrika en BrasiliëLula da Silva, ‘n voormalige president van Brasilië. Foto: Ricardo Stuckert/Presidência da República. ’n Ongelooflike rits ooreenkomste kenmerk die verhoor van oudpresident Jacob Zuma en ’n voormalige president van Brasilië, Lula da Silva. Binne enkele dae het beide hul dag in die hof beleef, met korrupsie as grondliggende tema. Beide se ondersteuners wil niks daarvan weet dat hul leiers iets verkeerd gedoen het nie en beskou die tamatiestraat waarin hulle beland het, as sameswerings van hul politieke vyande. Danksy Zuma se meesterlike vermoë om hofsake te vertraag, het die Suid-Afrikaanse oudpresident se regsproses bietjie agter geraak by dié van sy Brasiliaanse ampsgenoot. Da Silva is naamlik reeds aan korrupsie skuldig bevind en tot twaalf jaar gevangenisstraf gevonnis. Zuma moet nog formeel skuldig bevind word – ná sy saak jare lank deur politieke inmenging vertraag is. Da Silva het ’n beroep gedoen dat hy nie intussen tronk toe moet gaan terwyl daar op die uitslag van sy appèl gewag word nie. Die hooggeregshof het uiteindelik, ná ’n gekopkrappery tot diep in die nag, wel beslis dat Da Silva, in afwagting van sy vertoë, solank sy tronkstraf moet begin uitdien. Zuma se regspan beoog om ’n soort vertoë aan die appèlhof te rig om die aanklagte teen hom te laat terugtrek. Hy het duidelik nog beduidende steun, hoewel waarskynlik nie so oorweldigend as die steun wat Da Silva geniet nie. Verskeie regskenners meen Zuma se vertoë het geen plek in die reg nie, veral omdat die appèlhof reeds beslis het dat die terugtrek van die klagtes juridies verkeerd was. Dit mag vir baie vreemd klink, maar volgens Transparency International se indeks, is Brasilië selfs nóg meer korrup as Suid-Afrika. Op die mees onlangse ranglys was Suid-Afrika 71ste uit 180 lande, en Brasilië 96ste. Die groot hinderlike is egter dat Brasilië en Suid-Afrika se staatshoofde nie ál was wat in die onlangse verlede weens beweerde of reeds bewese korrupsie in tamatiestraat beland het nie. In Israel is elke eerste minister die afgelope 20 jaar vir korrupsie ondersoek. Frankryk se gewese presidente staan ook tou om beskuldigings die hoof te bied. Met die onlangse Australiese balpeuterskandaal, word nog sterk vermoed dat dit nie ’n uitsonderlike geval was nie, maar iets alledaags in moderne krieket. Baie mense kan dan ook nie begryp waaroor daar so ’n bohaai is nie. Daar is immers niks verkeerd daarmee om die bal aan die een kant blink te vryf en só ’n beheerde swaai van die bal te bewerkstellig nie. Hoekom sou dit nou so verkeerd wees om die anderkant van die bal ook vir beweging deur die lug te dokter? Tog lyk dit of daar ’n wêreldwye verset teen korrupsie ontstaan, eerder as die blote inval daarby om nie ekonomies agtergelaat te word nie. Maar die korrupsiepersepsie-indeks se syfers toon wel dat dit nog in ongemaklik baie lande ’n probleem is wat Suid-Afrika, en selfs Brasilië, na kerkdienste laat lyk in vergelyking met korrupsie elders. En só word lande van hul toekoms beroof. ’n Reusetaak wag op pres. Ramaphosa as hy sy woord gestand wil doen oor die inperking van korrupsie en daarvoor het hy elkeen van ons se samewerking nodig.