Trauma het die nare nuk om vertroue in God, die self, die medemens, en sosiale strukture te laat kwyn. Die getraumatiseerde persoon kan dus maklik vereensaam op 'n eiland van eensaamheid, woede en verwyt. Dikwels word hierdie persoon dan, deur 'n medemens, as afwykend en disfunksioneel geëtiketeer en met, selfs wrede metodes, verder verdryf. En so, raak nog 'n medemens met potensiaal, verlore in 'n die dongas van 'n bevooroordeelde gemeenskap.
Deur omgee, saambid, sekere terapeutiese metodes en die saamstap tot rehabilitasie tot 'n vol lewe, deur 'n geroepene, is daar egter hoop. Om hierdie lydende se hand te neem op hierdie pad, is nie net 'n edel ding om te doen nie, dit is ook noodsaaklik. Daar is enkelinge wat bereid is om hierdie saamstap roete, saam te reis. Maar daar is te min omgeemense wat vir die regte redes, bereid is. Is jy dalk vandag die geroepene, wat in hierdie saak, gehoorsaam sal wees?