Geskryf deur Jo Birch
AntGor / Shutter
As u jonger as 30 is, in 'n stad in die Verenigde Koninkryk woon, en veral as u in 'n etniese minderheidsgroep is, sal u waarskynlik oorweeg word minder verbonde aan die natuur of 'n "ongereelde natuurgebruiker"In akademiese navorsing. Hierdie karakterisering het gevolge. As u pas by hierdie beskrywing, word u stem baie minder gehoor in debatte oor die natuur, bewaring en natuurlewe as u ryker, of as u 'n kleurling is, wit eweknieë.
Maar deur my eie navorsing het ek gevind dat jongmense in stede die natuur meer waardeer as wat ander besef. Dit is nog nie duidelik hoe jong stedelinge tyd in die groen en blou ruimtes deurgebring het tydens die COVID 19-pandemie nie. Of dit nou ontspan in die bosveld of in 'n pragtige park, hierdie ervarings is wel minder toeganklik veral vir stedelike inwoners en anderskleuriges, wat reeds 'n groter risiko loop swakker geestesgesondheid.
Ek en my kollegas het onlangs onderhoude gevoer met adolessente en jong volwassenes tussen 17 en 27 jaar wat in die stad Sheffield in die Verenigde Koninkryk woon. Nie een van hulle het deel uitgemaak van omgewingsbevorderingsgroepe nie en het ook vrywillig deelgeneem aan groen inisiatiewe soos stedelike tuinmaak. Meer as die helfte woon in minderbevoorregte stedelike gebiede en die helfte kom uit etniese minderhede.
Ons het gevind dat die natuur selfs binne die stad hulle ondersteun geestesgesondheid en welstand op baie verskillende maniere. Die natuur kan jongmense help om aanvaar te word, ontvlugting bied en hulle help om iets groter te voel.
Bome, water en horisonne
In die stad is oomblikke van intimiteit met die natuur, waargeneem van binne of buite, vlugtig. 'N Eekhoring by 'n vensterbank, die sonsondergang vanaf 'n parkeerterrein met meerdere verdiepings, hoe die lig die plaveisel bedek wanneer dit deur 'n blare afdak gefiltreer word. Volgens ons ondervraagdes het hulle gevoelens van 'kalmte', 'verligting' en 'vrede' gewek. Hulle het asemhaling gevind in die teenwoordigheid van bome, lopende water of oop ruimtes met 'n uitgestrekte uitsig.
Ons het gehoor hoe die natuur soms 'n ontvlugting bied uit die fisiese grense van die stad en uit moeilike lewenservarings. Die bankie van Farida langs die stroom help haar om "te vergeet wat gebeur het en leef elke dag". 'N Stadspark, vir die asielsoeker Rojwan, is sinoniem met vryheid.
Die jongmense met wie ons gepraat het, het selfs berig dat hulle 'n sterker gevoel van self gevoel het deur hul ervarings met die natuur in en om hul tuisstad. Ek voel aanvaar en minder bekommerd oor wat ander dink, en vind 'n welkome pouse te midde van die woes daaglikse lewe. Vir Mina onthul 'n wandeling aan die rand van die stad 'die bome en hoe goed gewortel hulle', wat 'n gevoel van veiligheid bied. Die natuur sien Jen nie raak nie. Dit is "onverskillig", en sy hou daarvan.
Hierdie geleenthede is ook wanneer herinneringe aan gesinne en vriende herinner word. Daleel se tyd in die Sheffield Botaniese Tuin laat hom dink aan die tyd wat hy in sy kinderjare deurgebring het. Natasha se spinnekopplant verbind haar met die plante wat haar ouers en grootouers versorg het, aangesien die steggies deur verskeie geslagte heen oorgedra is. Hierdie oomblikke het hulle gehelp om te voel dat hulle 'n aandeel het in 'n wêreld wat die moeite werd is om na om te sien.
Verbinding en versorging
'N Tipiese skooldag vir my eie tieners behels tans 'n streng middagpouse van 30 minute, wat elke dag in dieselfde basketbalbaan gekorrel word, geskei van die oorkant die bome en gras. Intussen is universiteitstudente vir weke aaneen vasgevang in studenteverblyf. Wat kan hulle van hul vensters sien?
Vir ouer mense is buitenshuise ontmoetings met vriende die beste opsie om in kontak te bly. Maar baie is bekommerd oor hoe veilig dit buite in sommige dele van die stad bymekaarkom. Sommige mense met wie ons gesels het, noem dat hoë openbare vervoerkoste verhinder dat hulle parke bereik waar hulle anders gesellig kan verkeer. Sommige van hierdie probleme kan ten minste opgelos word deur ruimtes in die omgewing van mense wat groen, waterig en ryk aan wild is, te skep en te versorg.
Herbouing kan bekende stedelike omgewings verander. Mark Bridger / Shutterstock
Ons moet die natuur nie met gemak voorskryf vir enigiemand met 'n ernstige geestesongesteldheid nie, maar ons navorsing kan dit behoorlik inlig ondersteuning en versorging. Die jongmense uit ons onderhoude het hul ervarings met die natuur as sosiaal en relasioneel beskryf - 'n tweerigtingstraat. Hierdie insig lyk nader aan die waarheid as die idee dat die natuur 'n ander bron is wat soos 'n pil geneem kan word.
Ten spyte hiervan is jongmense in stede, veral diegene wat van etniese minderhede afkomstig is grotendeels uitgesluit van debatte oor hoe die natuurlike wêreld voed in geestelike welstand. Wanneer hul verhoudings met die natuur onder die loep geneem word, is dit dikwels deur te kla oor hul versuim om spesifieke spesies te herken, of om woorde te herinner wat vroeër algemeen gebruik is om wild en habitatte te beskryf. Jongmense koester ingewikkelde sienings oor die natuur en hul plek daarin, en sien hulself dikwels as vennote in 'n wedersyds omgee-verhouding. Dit is tyd dat meer mense daarvan hoor.