Submarine Goldfish - Goudvis - 2019
K-162 ('Goudvis') - Lugmoordenaar
K 162 'Goldfish' Moordenaar vliegtuig draers
"Goudvis" - 'n donderstorm van Amerikaanse vliegtuigdraers
Meer as veertig jaar gelede, in Augustus 1971, is 'n mistieke voorval by die Pentagon bespreek. Stel jou voor: die vliegtuig draer Saratoga, die trots van die Amerikaanse vloot, het teruggekeer van die Middellandse See na 'n basis in Miami. Akoestiek het 'n "onbekende" duikboot op die stert van die skip gevind wat die vliegtuigdraer in volle swang binnegedring het. Maar nie een van die duikbote in die wêreld kan dit doen nie!
Dit het geblyk dat die geheimsinnige onderwatervoorwerp veronderstel was om onder water oor die spoed van 'n torpedo te beweeg. Maar dit gebeur nie! Dit was eers in die middel van die 80's, toe die perestroika al uitgebreek het en al die Sowjet-lande afgeklassifiseer het, het dit duidelik geword dat die duikboot nie misties was nie, maar baie eintlik. Maar die verwarrende Amerikaners het nie eens geweet dat die Sowjet-liggewig duikboot, asof dit sonder moeite 'n vliegtuigdraer omseil het wat op 'n topsnelheid van 30 knope reis nie, net op een van sy twee turbines. Die Amerikaanse marine-admiraal Robert Kars het in 1990 gepubliseer Die Washington Post, vir die eerste keer, het die nuut bekende term "vliegtuigdraermoordenaar" toegepas op hierdie unieke Sowjet-duikboot.
Wel, nou sal ons meer spesifiek wees. Die kernduikboot K-162 van die projek 661 "Anchar" hou die wêreldrekord van 'n onderwater spoed van 44.7 knope (stel jou voor - dit is 80,4 kilometer per uur!). En tot dusver is die rekord van die volle onderwaterspoed nog nie deur iemand gebreek nie. Oor die algemeen het die vinnigste duikboot in die wêreld deelgeneem aan die storie met die Amerikaanse vliegtuigdraer Saratoga, wat die Amerikaanse vloot geskrik het. Daaroor het min mense selfs onder die weermag geken.
Die veeldoelige kernduikboot K-162 is op 28 Desember 1963 by die Severodvinsk-werf Sevmash neergelê onder fabrieksnommer 501, maar die konstruksie is voortdurend vertraag op die tekenborde en op die voorraad. Eers onderweg is grootskaalse veranderinge aan die romp ontwerp gemaak - titanium is nie die gewone skeepsstaal nie, maar ander metodes vir sterkteberekening is nodig. Tweedens is in wese 'n nuwe tak in metallurgie gebore, sowel as produksiefasiliteite vir die vervaardiging van titaniumprodukte op industriële skaal. Al hierdie is in parallel geskep, en soos die tyd aangaan.
Die vertraging in die konstruksie van 'n nuwe duikboot het 'n toename in ontevredenheid "hierbo" veroorsaak. Gevolglik is daar in 'n kort tyd besluit om 'n duikboot met dieselfde raketstelsel te bou, maar van gewone skipstaal. En in 1967 in Gorky, by die Krasnoe Sormovo-aanleg, het 'n staal-duikboot van die Project 670 veilig op water afgekom. In totaal is 17 sulke duikbote in gebruik geneem met die USSR Navy. In die NAVO-naslaanboeke is hierdie duikbote alreeds Charlie genoem, en die titanium duikboot het nog steeds op die voorraad van Sevmash staan.
Skipbouers het in Desember 1969 die eindstreep in Severodvinsk bereik. Asof die rituele datum nader gekom het - 17 Desember was die verjaardag van die sekretaris-generaal Leonid Brezhnev en die K-162 duikboot 'n soort geskenk aan hom. 'N bietjie duur, eerlik, 'n geskenk selfs vir die algemene sekretaris. Geen wonder dat die boot amper onmiddellik die "Golden Fish" genoem is nie - dit is onlangs in die pers aangekondig dat die koste gelyk is aan drie persent van die jaarlikse begroting van die hele USSR!
Dit is wat Nikolai Charushev, die kaptein van die eerste rang (nou afgetree), Nikolay Charushev, wat aan boord was tydens die vestiging van daardie baie onderwater-spoedrekord, het in Desember 1969 oor die lopende toetse vertel. hulle het vasgevang van die vaste voorwerpe om nie te val nie. Almal het 'n vreemde geluid gehoor - die rommel van water wat om die liggaam vloei, bars in my ore.
Op die ou end het hy verander in 'n ware vliegtuig brul. Ons het die eerste keerpunt bereik, en hier het die ondergangers vir die eerste keer versnelling en rol beleef, soos op 'n vliegtuig. Die dek onder sy voete kantel sodat hulle amper op die stuurbord geval het. Op hierdie tydstip het die toestelle 'n spoed van 44,7 knope gewys - dit is terselfdertyd die spoed van 'n torpedo ... "
Toe die boot na die toetse na Severodvinsk van die Wit See teruggekeer het, was die skeepsbouers van Sevmash verskrik. Diegene wat op die kaai ontmoet, het die duikboot skaars herken, sy romp was anders. Al die verf het gevlieg, die hele titaniumkas is met water gepoleer, selfs die sweiswerk het gladgegooi.
Die duikboot is weer geverf en op 13 Januarie 1970 het die enigste titanium duikboot ter wêreld (destyds) in diens van die Noordelike Vloot getree. In 1971 het die K-162 sy eerste gevegsveldtog geloods en van die Groenland See na die Brasilië-bekken na die ewenaarstreek gegaan. In hierdie veldtog het dieselfde beroemde voorval met die Amerikaanse vliegtuigdraer Saratoga plaasgevind.
Ek is meer as een keer aan die "Goue Vis", maar slegs wanneer dit reeds uit die vloot se bedrywighede onttrek is en voorberei is vir wegdoening. In die militêre hawe van Severodvinsk was hulle verbaas, na watter swewende kajuit 'n boot gesit is, omdat die titan van sy romp 'n paar maande 'n yster gehad het.
Terloops, 'n paar jaar gelede, toe die K-162 alreeds by die Asterisk-werf in Severodvinsk gesny is, was ek verbaas oor die skoonheid van sy romp, wat in sy oorspronklike staat was. Titan geen tyd nie, geen roes is nie vreeslik nie
Volgens die NAVO-klassifikasie is duikboot K-162 genoem "Papa". Dit is nie bekend waarom die NAVO-lede dit so genoem het nie, maar in wese is die duikboot Cruiser K-162 inderdaad die voorvader van 'n hele rigting in die konstruksie van volgende generasie Russiese duikbote. Inderdaad, dit is 'n onderwater pa!
En uiteindelik, 'n paar woorde oor hoekom, die "Golden Fish" het immers nie in die reeks gegaan nie en is die enigste skip van sy soort. Die kruisrakette van die Amethyst-kompleks met 'n onderwaterlansering waarmee dit gewapen was, was immers uitstekend, en die toerusting het nie gefaal nie en die kragsentrale het goed gewerk. Alhoewel, natuurlik, die boot was duur, maar wat destyds mense se geld beskou het ...
Die duurste skip van die USSR laat sak ... net sy rekordspoed! Die boot het immers met soveel spoed van geluid soveel as 'n hele flotilla van skepe van 'n ander projek geproduseer. En bowenal, die gevegskwaliteit van enige duikboot is nog steeds stout, en nie spoed nie ...
Die vinnigste duikboot ter wêreld, die K-222
Hoeveel goudvisse duikbote is nou in diens?
Submarines van Projekte 685, 705, 945 en 945A, sowel as bote van bote van Projek 941, het die naam "Goudvis" genoem. Hierdie naam is verklaar deur die feit dat titaniumlegerings wyd gebruik is in die bou van bote, waardeur die hoë pryse van hierdie reeks bote baie hoog was.
Op die oomblik bevat die Russiese Vloot se gevegstruktuur die volgende bote van hierdie projekte:
1.B-276 "Kostroma" (tot Junie 1992, K-276, in 1992-1993, het die naam "Crab" genoem) - die Russiese kern-meervoudige duikboot van die projek 945 Barracuda.
2.2 Submarines van die projek 945A "Condor": K-336 "Okun" ("Pskov"), K-534 "Catfish" ("Nizhny Novgorod"). Duikbote is deel van die 7de afdeling van die Noordelike Vloot gebaseer op Ara-guba (Vidyaevo)
3. Drie kern duikbote van Projek 941: TK-17 Arkhangelsk en TK-20 Severstal, sowel as TK-208 Dmitri Donskoy