◀ AfriForum kla binnekort departemente vir miljarde rande se wanbesteding aan
Grafte van historiese figure skoongemaak tydens Maand van Selfstandigheid ▶
October 4, 2017 deur Jhua-nine Wyrley-Birch
Claasen het ook by ander internasionale misdaadanaliste soos Dermot Shea, hoof van misdaadbeheerstrategie van die New Yorkse Polisiediens, kers opgesteek oor ander moontlike vorme van misdaadanalise wat in Suid-Afrika oorweeg kan word om ’n einde aan dié tipe geweld te bring. “Inligting is ŉ baie belangrike element van misdaadbekamping. Ons hoef nie die wiel te herontwerp as dit by misdaadanalise kom nie. Daar is strukture en mense wat gewillig is om ons te help, maar die regering en polisie moet almal inkoop by die idee as ons plaasmoorde werklik wil hokslaan.” Liefde, Vrees, en 'n kans om te verdrink met Torre DeRoche - Reisverhale - 2020
Het jy al ooit gelees Eet bid liefde? Het jy daarvan gehou? Ek het nie - en toe ek die fliek op 'n vlug sien, wou ek 'n skoen op die skerm gooi. Ek is nie regtig 'n "chick flick" movie guy (uitsonderings: Liefde Eintlik en Die notaboek, twee groot flieks). Maar toe het my vriend Torre DeRoche haar liefdesverhaal gepubliseer, Liefde met 'n kans om te verdrink, oor die ontmoeting met die man van haar drome en seil oor die Stille Oseaan ten spyte van 'n intense vrees vir die see.
Tot my verbasing het ek die boek baie geniet. Dit was minder van 'n liefdesverhaal en meer van 'n avontuurverhaal om oor jou vrese te kom. Ek het gevind dat die boek beskrywend, snaaks en inspirerend is. (Sy is ook 'n baie beter skrywer as wat ek is.) So vandag sit ek feitlik met Torre om te leer hoe 'n meisie wat bang was vir water, oor 'n see geslinger het met 'n man wat sy by die kroeg ontmoet het.
Vertel ons jou storie. Hoe eindig 'n meisie wat bang is vir water op 'n boot?
In my mid-twintiger jare het my lewe in Melbourne gestagneer, so ek het my werk opgehou en 'n eenrigtingvlug na San Francisco bespreek. Nie lank nadat ek daar gekom het nie, het ek 'n man ontmoet in 'n kroeg wat 'n nederige boot gehad het en 'n plan om te gaan vaar. Aangesien ek altyd van die oseaan bang was, het ek geen belangstelling in sy avontuur gehad nie, maar hy was lekker om rond te bly, sodat ek hom nog gesien het.
Oor baie maande het hy my gecharmeer met foto's van die afgeleë eilande van die Suidelike Stille Oseaan, en ek het myself bevraagteken hoe dit sou wees om so 'n paradys te bereik deur die krag van die wind.
Nuuskierigheid het my beter geword en ek was opgewonde oor die uitdaging om my vrees te konfronteer. Ek was ook verlief. So het ek besluit om aan boord en eiland-hop oor die Stille Oseaan na Australië te spring op 'n lekkende 32-voet-boot.
Vir die saak, hoe het 'n Australiese meisie wat nie soos water wil vlieg oor 'n oseaan vlieg om in Kalifornië te eindig nie?
Ek was bang vir baie dinge: die vlug oor, begin van nuuts af, eensaamheid, 'n werk soek en 'n plek om te leef, vriende te maak en te verby op watter klein spaargeld ek het. Maar ek het vorentoe gesmee omdat ek altyd in die VSA wou gewees het, en omdat ek gevoel het as ek my vrese nie in die gesig gestaar het nie en gaan, sou ek myself tot 'n voorspelbare, vervelige lewe veroordeel.
Jy was nie bang om op die "Verlore" eiland te eindig nie?
As jy in die middel van die Stille Oseaan in 'n boot wat kleiner as 'n slaapkamer is, swaai, is jy te kwesbaar om jou op te los oor fiktiewe stories. Dit was die vreeslike, werklike dreigemente wat ek gevrees het, soos freakgolwe, wit squalls of orka's wat die boot aanval en sink (ja, dit gebeur regtig!).
Wanneer het jy oor jou vrees gekom?
Nadat ons 26 dae op see het, het ons van Amerika na die Marquesas gevlieg, en ek het redelik onoorwinlik gevoel. Ek was nog steeds senuweeagtig oor diep water en lang see gange (sien hierbo om redes hoekom), maar die keelklopende, fobiese vrees wat ek aan die begin van die reis gevoel het, was weg.
Met jou boek Liefde met 'n kans om te verdrink, hoe het jy van self-publisering gegaan om uitgegee te word deur 'n tradisionele uitgewery?
Ek het ses maande gevra vir agente, en nadat ek nie daarin geslaag het nie, het ek besluit om self te publiseer. 'N Paar weke na die bekendstelling het ek 'n Twitter-boodskap van 'n Hollywood-vervaardiger ontvang wat op 'n uittreksel van my boek deur middel van 'n reeks willekeurige druk gekyk het. Hy wou weet of die filmopsie beskikbaar was.
'N Maand nadat ek self gepubliseer het, het ek twee aanbiedings ontvang: een van die Britse uitgewer en een van die Hollywood-produsente. Gewapen met twee aanbiedinge, dit het my ongeveer vier dae geneem om met 'n New York-agent te teken. Van daar af het die boek opgeveil, en ons het vinnig verkoop aan vyf uitgewers regoor die wêreld. Die rolprentregte is ook gekies.
Wat is die lewe soos nou as 'n outydse skrywer?
Ek is dadelik kaviaar en geskilde druiwe om die klok deur 'n entourage van Herculean-manne in sakke. Nee, dis 'n leuen. Die lewe as 'n gepubliseerde skrywer is presies dieselfde, net met 'n vae begrip dat 'n klomp vreemdes my woorde nou lees.
Ek word gevra om boeke te teken, wat nooit ophou vreemd nie. By 'n boekgebeurtenis het iemand vir my gesê: "Kan jy asseblief 'n bietjie wysheid in my boek skryf?" Ek is nie baie vaardig op wysheid-op-aanvraag nie, dus het ek na 'n lang, deeglike pouse geskryf, Dankie dat jy vanaand kom. "Wiea, pasop, Dalai Lama!
Ek vind dit altyd vreemde mense wil my handtekening ook hê.
Dit maak my regtig wens ek het 'n koeler handtekening uitgevind.
Wat wil jy hê mense moet uit jou boek kom?
Op sy mees basiese vlak, Liefde met 'n kans om te verdrink is 'n hartige, vinnige reismemoir wat die leser oor die Stille Oseaan deur 'n string afgeleë eilande aan boord van 'n lekkende boot neem. Dit is 'n liefdesverhaal wat op 'n seilboot gestel word, maar dit is nie net vir leunstoel reisigers, matrose en romantici nie.
In sy hart is dit 'n boek oor vrees en groot risiko's. As jy die moed het om buite jou geriefsone met 'n oop gemoed en oop hart te stap, word die wêreld en sy moontlikhede oneindig groter. Groot risiko's lewer groot voordele.
Dit mag jou dwing om jou eie lewensbesluite te bevraagteken. Dit kan jou die inspirasie gee wat jy nodig het om op jou eie en skrikwekkende avontuur te begin, of dit kan jou net op 'n hareverhitting deur die Suidelike Stille Oseaan met 'n geskokte vrou en haar neem lomp-maar-lieflike Argentynse kêrel.
Is daar 'n fliek in jou toekoms?
Iewers in Hollywood, Liefde met 'n kans om te verdrink word tans aangepas in 'n draaiboek. As alles gaan beplan, sal daar wel 'n film wees. Kyk na hierdie spasie.
Wat was sommige van jou top drie oomblikke wat die Stille Oseaan vaar?
Ruik land vir die eerste keer na 26 dae op see.
Ontmoet 'n pragtige 60-jarige vrou wat 40 jaar lank vaar en leer dat sy ook 'n vrees vir diep water gehad het. Sy het my geleer dat avonturiers nie altyd vreesloos is nie, wat die naam van my blog Vreeslike Avonturier geïnspireer het.
Word verwelkom met groot beer knuffels deur eilandbewoners in bestemmings wat slegs per boot toeganklik is. Ons is in dieselfde familie geneem.
Ek het nog altyd wou rondvaart in die Stille Oseaan. Hoe doen jy dit? Wat as ek nie 'n boot wil koop nie? Enige advies?
Daar is 'n paar maniere om die Stille Oseaan te sien sonder om jou eie boot te koop:
Die Aranui - Dit is 'n vragskip wat kos en goedere na verskeie afgeleë eilande in Frans-Polynesië lewer. Dit neem ook passasiers op sy roete deur die Marquesas, die Tuamotus, en die Society Islands. Die skip bly nie lank in die hawe nie, maar jy sal baie afgeleë eilande sien wat slegs per boot bereik kan word.
Bemanning op iemand anders se boot - Baie matrose neem bemanning aan om te help met die seil en werk. Baie van hulle wil mense met vorige ondervinding hê, maar as jy 'n besonder sjarmante backpacker met die regte gesindheid is, kan jy 'n rit oor die Stille Oseaan op enigiets van 'n struktuurvraagbare houtboot na 'n meganjag van die Fortune 500-hoof uitvoer. Jy kan dalk met 'n lieflike kaptein beland, of 'n volledige freak - maar dit is alles deel van die avontuur, reg?
Bied 'n boot uit Fiji, Tonga of Tahiti - Daar is 'n aantal maatskappye wat charterbote aanbied. Jy kan 'n skipper en bemanning huur, of jy kan bareboat. Van Tahiti kan jy 'n paar dae noordoos vaar om die Tuamotus te bereik. Daar sal jy 'n paar van die mooiste vind - en verraderlik! Atolls in die wêreld.
Wat sal jy vertel vir iemand wat iets nuuts wil probeer, maar wie is bang?
Ek glo dat as jy die moeite kry om iets nuuts te probeer, en jy vind jouself huiwerig as gevolg van vrees, is die enigste redelike pad om te volg, om daarmee te volg. As jy dit doen, sal die moontlikhede oopgaan en jy sal 'n ongelooflike gevoel van bemagtiging kry om jou eie waargenome grense af te breek. As jy nie deurkom nie, sal die teenoorgestelde gebeur. Jou wêreld word kleiner. Jy sal die geloof in jouself verloor. 'N Bietjie van jou sterf, en spyt groei in sy plek.
En regtig, is dit nie so helderder as wat dit is wat jou terug hou nie?
Wat is die volgende vir jou?
Ek het dit nog nie uitgepluis nie! Ek is so gefokus om te probeer om deur hierdie wilde avontuur van skryf te kom en 'n boek te publiseer wat ek nog nie die kans gehad het om my volgende bewegings uit te pluk nie.
Sover dit gaan, sal ek graag die volgende fiksie probeer aanpak.
Vir meer van Torre, kan jy haar webwerf, Vreeslike Avonturier besoek, en jy kan haar boek op Amazon of in jou plaaslike boekwinkel kry (ek beveel dit aan!). Daar is ook haar tweetjes op Twitter.
Copyright 2020 \ none \ Liefde, Vrees, en 'n kans om te verdrink met Torre DeRoche