Ons geveerde vriende / Our feathered friends: January 2016
die duifies te hoor koer.
iemand 'n lief-drukkie te gee.
te glimlag vir 'n vreemdeling.
in die donker te sit en die Kersboom te geniet.
geskenke toe te draai met liefde in plaas van ongeduld.
meer te gee.
Nie geskenke nie, liefde.
Labels: duifie, hoe wonderlik
’n Bottergat (Blackeyed Bulbul - Pycnonotus barbatus) in my Moeraseik (Quercus palustris) – hierdie oulike tuinvoëls word gevind vanaf Arabië tot in die Kaap, Suid Afrika, en hulle is deel van my tuin soos my plante self – sonder hulle gereelde geselsery sal dit maar stil wees hier rond. Hulle is ook een van die heel eerstes wat my vroeg-oggend uit die bed jaag en aankondig dat ’n nuwe dag begin het.
En die dag as 'n klomp van hulle almal skree en kwetter kan jy verseker weet daar is iets in die tuin wat nie hulle goedkeuring wegdra nie, soos dalk 'n slang. Menigmaal is ek gewaarsku dat daar 'n Rinkhals is of sommer net Mollie, 'n Molslang wat gereeld my tuin besoek. Hulle het ook nie veel van my skilpad, Torti, gehou nie en het gereeld op 'n tak bokant haar plaas geneem en hulle onvergenoegdheid uitgespreek deur heen en weer te spring, van tak tot tak, om almal te laat weet alles is nie wel nie. Hulle hou ook niks van die Mynah's nie, en sal almal ook waarsku dat hierdie kwaadwillige kerjakkers ook nou in die tuin is.
'n Nuuskierige Bottergat wat my dophou om te sien wat ek op die voertafels sit.
Die paartjie in my tuin het al 'n paar seisoene kleintjies in my tuin groot gemaak en die jonges bly langer by die ouers as bv. Jan Fiskaal se kinders, so soms is daar sommer 6 of 10 Bottergatjies in my tuin, almal besig om te bad of te raas of om die voertafels te besoek.
Posted by Maree Clarkson at 07:43 No comments: