Oorstromings in Houston, April 18, 2016. Laurence Simon / Flickr, CC BY-SA
Volgens 'n nuwe verslag wat op April 20, 2016 deur Patrick Egan en Megan Mullin gepubliseer is, het die toestande vir die oorgrote meerderheid Amerikaners die afgelope 40 jaar verbeter. Dit argumenteer hulle, verduidelik hoekom daar tot dusver min openbare vraag was vir 'n beleidsreaksie op klimaatsverandering.
Egan en Mullin merk daarop dat hierdie tendens na verwagting in die komende eeu sal terugkeer, en dat Amerikaners meer bekommerd sal word oor klimaatsverandering aangesien hulle meer negatiewe impak van die weer ervaar. Hulle skat egter dat so 'n verskuiwing nie betyds sal plaasvind om beleidsreaksies aan te spreek wat katastrofiese impak kan voorkom nie.
As ons egter oorweeg wat Amerikaners verkies met betrekking tot die weer, is dit belangrik om alle variasies in die weer te oorweeg - oor ure, dae en veral die uiterstes - eerder as om slegs jaarlikse gemiddeldes te kyk.
Niemand ervaar langtermyn gemiddelde weer nie, maar ons ervaar toenemend weersomstandighede en die impak daarvan op ons gesondheid, veiligheid en welsyn.
By die Nasionale Sentrum vir Atmosferiese Navorsing, my kollegas en ek het talle studies gedoen om te ontleed hoe klimaatsverandering die streeks-, nasionale en globale weerpatrone verander.
Baie van die studies fokus op uiterste gebeure soos oorstromings, orkane, hittegolwe en droogtes, want dit is die weerverskynsels wat groot impak en koste het: hulle vernietig gewasse, vernietig infrastruktuur en bedreig lewens en eiendom.
Om die impak van klimaatsverandering te analiseer deur te fokus op gemiddelde weerpatrone, onderstreep die invloed van klimaatsverandering grootliks en kan Amerikaners gevaarlik selfvoldaan maak oor hoe klimaatsverandering ons lewens alreeds beïnvloed.
Impakte van klimaat-uiterstes
Egan en Mullin beweer dat "80 persent van die Amerikaners woon in lande wat meer aangename weer ervaar as wat hulle vier dekades gelede gedoen het." Hulle skryf hierdie verandering toe aan stygende wintertemperature wat gepaard gaan met somers wat nie "merkbaar meer ongemaklik geword het nie". Die resultaat , het hulle tot die gevolgtrekking gekom, is die weer verskuif na 'n gematigde klimaat wat die hele jaar deur Amerikaners gedemonstreer word om te verkies.
Vir hul ondersoek na temperatuurtendense het die skrywers slegs gekyk na die gemiddelde temperatuur wat in Januarie en Julie gerapporteer is. Vir neerslae neigings het die skrywers slegs gekyk na die jaarlikse neerslagtotale en die aantal dae waarop presipitasie jaarliks ​​plaasvind.
Maar mense leef nie in jaarlikse of maandelikse gemiddeldes nie!
Die gevolge van klimaatsverandering word hoofsaaklik gemanifesteer deur veranderinge in uiterstes, want die grootste impak, lewensverlies en skade aan eiendom vind veral plaas in die toestande wat rekords breek en verder gaan as vorige ervaring.
Maar die Egan en Mullin papier reken nie voldoende vir uiterstes nie. Daarbenewens moet ook opgemerk word dat mense omgee oor die hele jaar, nie net in Januarie of Julie nie. Die verwarming is duidelik in alle seisoene, maar die mees uitstaande hoë waardes is Maart-April-Mei 2012 en September-Oktober-November 2015, nie net Januarie en Julie nie. Aangepas uit NOAA data. Skrywer verskaf
Vir temperatuur is dit fluktuasies op en af ​​rondom gemiddeldes wat aandag en impaklewe vestig. Verhoging van hittegolwe, intensivering droogtes en die uitbreiding van veldbrande neem a verwoestende tol, veral in die somermaande.
Die veldbrandseisoen is baie weke langer as wat dit vroeër was. Wildbrande is plaaslike, maar hulle raak ons ​​almal deur rook- en luggehalte-, versekerings- en brandbestrydings. Toenemende stuifmeel, allergieë en asma vergesel ook warmer toestande. In 2012 het die VSA gely wydverspreide droogte en sy warmste jaar op rekord.
In die afgelope vier dekades is daar 'n toenemende frekwensie van hittegolwe met hoë humiditeit, wat gekenmerk word deur die volharding van hoë nagtemperature. As die lug in die nag baie warm bly, is daar minder oornagverligting, 'n feit wat veral die jong, bejaardes en sieklik raak. Die persentasie grondgebied in die Verenigde State met buitengewone warm somer nagte het toegeneem van 'n gemiddelde onder 10 persent in die 1970s tot oor 40 persent in onlangse jare.
Ja, dit is waarskynlik waar dat sommige Amerikaners die warmer wintertoestande verkies. Skiërs en ander wat van wintersport hou, is egter nie in daardie groep nie, en meer beduidend, in baie plekke, waaronder Kalifornië, warmer en droër winters het gehelp om te bestuur langtermyn droogte. Verlede winter was die winter gemiddelde minimum temperatuur in die Sierra Nevada-berge vir die eerste keer in 120 se rekordhouding bo vriespunt. Regoor die staat was die vorige 12 maande die warmste op rekord.
Gevolglik het die sneeupakket Sierra Nevada wat normaalweg byna 30 persent van Kalifornië se water bied, op sy laagste vlak in minstens 500 jaar gestaan, ten spyte van beskeie toenames in neerslag van die rekordlaagte van vorige jare. Die paar winterstorms van daardie jaar was warmer as die gemiddelde en het geneig om reën te produseer, nie sneeu nie. Watter sneeu het byna onmiddellik gesmelt.
Warmer winters laat ook insekte en siektes toe om te oorleef met dramatiese gevolge. Die suksesvolle oorwintering van dennekewers, byvoorbeeld, in die opwarmingswinter van die Rocky Mountains, het bygedra tot die dood van 46 miljoen hektaar bome van 2000 tot 2012.
Paradoksaal, miskien, in die winter, kan verwarming ook skep verhoogde sneeuval. Warmer winters verminder see en meer ys, wat die sogenaamde verhoog meer-effek sneeu in plekke soos Buffalo.
Ekstreme is ook die gevaarlikste aspek van stygende seevlakke.
Vir seevlak is dit nie die geleidelike toenames wat saak maak nie, want ons sien skaars toenemende toenames in die globale gemiddelde seevlak. Inteendeel, dit is 'n stormopname bo-op hoogwater bo-op die stygende seevlak wat verwoesting veroorsaak, soos in die New York-gebied en New Jersey-kus in Super Storm Sandy.
Dieselfde geld vir reënval.
Dit is nie die aantal dae met sagte storte wat bekommerd is nie, maar die toenemende neiging van dorpe neerslae - soos hierdie week net in Houston gesien is, waar die rekordryke Aprilreëns gery het verwoestende vloede.
Feit is dat die VSA oor die afgelope eeu gemiddeld getuig het 'n 20 persentasie toename in die hoeveelheid neerslag wat in die swaarste neerslae val, met 'n toename van 71 persentasie in die noordoostelike streek en 'n toename van 37 persentasie in die Midde-Ooste. Hierdie opkoms van uiterste neerslag het die risiko van oorstroming dramaties verhoog, veral in die streke met die grootste toenames in swaar neerslag.
In 'n opwarmingswêreld word storms sterker en reënval meer intens as gevolg van meer vog wat in die warmer atmosfeer woon. Torrential reën oorstroom baie van Suid Carolina, byvoorbeeld, verlede Oktober, en Missouri ervaar ongekende reën in November en Desember 2015, wat oorstromings langs die Mississippi-rivier tot gevolg het.
In Mei 2015 was dit Texas en Oklahoma wat rekordreëns en oorstromings ervaar het, moontlik beïnvloed deur die groot El Niño-geleentheid gekombineer met aardverwarming. In September 2013 was dit Boulder en die Front Range of the Rockies wat gely het aan groot oorstromings as gevolg van swaar langdurige reën.
Hierdie voorbeelde wys dat klimaatsverandering self deur die jaar voel.
Verwag nuwe uiterstes
Dit is belangrik om daarop te let dat ons stede, ons landbousisteem en ons infrastruktuur alles heeltemal gebou is rondom die weerstoestande van die verlede.
Met ander woorde, veranderinge in uiterste weer, in enige rigting, kan 'n groot impak hê. Ramp tref dikwels wanneer 'n drumpel gekruis word, en uiterste gebeure is presies wanneer dit gebeur. Klimaatverandering by natuurlike veranderlikheid in uiterste weer kan die strooi wat die kameel se rug breek, word.
Soos hierbo uiteengesit, het uiterste weersomstandighede 'n uiters belangrike impak op die alledaagse lewe. Ek ignoreer die impak van uiterste weersomstandighede by die bepaling van die neiging in "aangename" weerstoestande. Trouens, die neigings in hittegolwe, droogte en uiterste neerslag sou blykbaar aandui dat die weer algehele onaangenaam en moeilik geword het om te hanteer.
Kevin Trenberth, Distinguished Senior Scientist, Nasionale Sentrum vir Atmosferiese Navorsing. Hy is swaar betrokke by die Intergouvernementele Paneel oor Klimaatsverandering (en deel die Nobelprys vir Vrede in 2007), en die Wêreldklimaatsnavorsingsprogram (WKRP)
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Weer > Het klimaatsverandering werklik verbeterde Amerikaanse weer?