Wat is Freud se plesierbeginsel?
Hoe die plesierbeginsel help om gedrag te motiveer
In Freud se psigoanalitiese teorie van persoonlikheid is die plesierbeginsel die dryfkrag van die ID wat onmiddellik bevrediging van alle behoeftes, begeertes en dringend verlang. Met ander woorde, die plesierbeginsel streef daarna om ons mees basiese en primitiewe dringendes, insluitend honger, dors, woede en seks, te vervul. Wanneer hierdie behoeftes nie bereik word nie, is die gevolg 'n toestand van angs of spanning.
Soms word die genotpynbeginsel genoem, hierdie motiveringskrag help om gedrag te bestuur, maar dit wil ook onmiddellike tevredenheid. Soos u dalk dink, sal sommige behoeftes eenvoudig nie bereik kan word in die oomblik dat ons dit voel nie. As ons ons elke keer tevrede het wanneer ons honger of dors gehad het, kan ons onsself op verskillende maniere optree wat nie gepas is vir die gegewe oomblik nie. Byvoorbeeld, jy kan jou base waterbottel van die tafel af swaai en 'n groot swig in die middel van 'n besigheidsvergadering neem as jy eenvoudig die eise van die plesierbeginsel volg.
Kom ons kyk nou na hoe die plesierbeginsel werk en hoe dit gedrag dryf, maar ook die kragte wat help om die plesierbeginsel in lyn te hou en op sosiaal aanvaarbare maniere op te tree.
Hoe werk die plesierbeginsel?
Onthou dat die ID die mees basiese en dierlike deel van persoonlikheid is. Dit is ook die enigste deel van persoonlikheid wat Freud geglo het vanaf die geboorte teenwoordig was.
Die id is een van die sterkste motiveringskragte, maar dit is die deel van persoonlikheid wat ook geneig is om op die diepste, onbewuste vlak begrawe te word. Dit bestaan ​​uit al ons basiese dringe en begeertes.
Gedurende die vroeë kinderjare beheer die id die meeste gedrag. Kinders doen hul dringend op kos, water en verskillende vorme van plesier.
Die plesierbeginsel lei die ID om hierdie basiese behoeftes te vervul om te help om oorlewing te verseker. Sigmund Freud het opgemerk dat baie jong kinders so vinnig as moontlik probeer om hierdie dikwels biologiese behoeftes te bevredig, met min of geen gedagte gegee of die gedrag as aanvaarbaar beskou word al dan nie.
Dit werk goed as jy 'n kind is, maar wat gebeur as ons ouer word en ons kinderagtige gedrag word minder en minder aanvaarbaar. Danksy die ontwikkeling van 'n ander belangrike deel van die persoonlikheid , is ons in staat om die eis se eise in beheer te hou.
Die ontwikkeling van die Ego
Namate kinders volwassenes ontwikkel, ontwikkel die ego om die dringendheid van die id te help beheer. Die ego is bekommerd oor die werklikheid. Die ego help om te verseker dat die ID se behoeftes nagekom word, maar op maniere wat aanvaarbaar is in die werklike wêreld. Die ego werk deur wat Freud na verwys as die realiteitsbeginsel . Hierdie realiteitsbeginsel is die opponerende krag vir die instinktuele dringendheid van die plesierbeginsel. In plaas daarvan om onmiddellike bevrediging vir dringendheid te soek, lei die realiteitsbeginsel die ego om paaie te soek om hierdie behoeftes te bevredig wat beide realisties en sosiaal toepaslik is.
Stel jou voor dat 'n baie jong kind dors het. Hulle kan dalk net 'n glas water uit 'n ander persoon se hande gryp en dit begin gooi.
Die plesierbeginsel bepaal dat die ID die mees onmiddellike manier sal soek om hierdie behoefte te bevredig. As die ego egter ontwikkel het, sal die realiteitsbeginsel die ego stoot om te soek na meer realistiese en aanvaarbare maniere om hierdie behoeftes te vul. In plaas daarvan om net iemand anders se water te gryp, sal die kind vra of hulle ook 'n glas kan hê.
In ons vorige voorbeeld, eerder as om jou base waterbottel te gryp wanneer jy dors voel in die middel van 'n vergadering, dring die realiteitsbeginsel jou aan om te wag tot 'n meer aanvaarbare tyd om jou dors te vervul. In plaas daarvan wag jy totdat die vergadering verby is en jou eie waterbottel van jou kantoor ophaal.
Terwyl die plesierbeginsel 'n noodsaaklike rol speel in die motivering van aksies, help die realiteitsbeginsels om te verseker dat ons behoeftes op veilige en sosiaal aanvaarbare maniere nagekom word.
> Colman, AM Oxford woordeboek van sielkunde . New York, NY: Oxford University Press; 2006.
> Freud, S. oor Metapsigologie: Die Teorie van Psigoanalise: 'Beyond the Pleasure Principle', 'The Ego and the Id' and Other works. Penguin; 1991.