Om die regte lewensbestaan ​​te behaal
Geskryf deur Rick Lewis
Die reguit en eenvoudige standaard vir die regte lewensbestaan ​​is dat ons werk vind wat nie ander benadeel nie, en ideaal, wat ander met maksimum voordeel dien. Dit is redelik selfverduidelikend. Ons hoef nie uit te brei oor die probleme om in die huidige oomblik te probeer wees as ons dwelms by die plaaslike skool wil stoot of kernwapenkoppe na derde wêreldlande wil verkoop nie. As die werk wat ons betree, ons 'n mate van bevrediging gee en in die algemeen dien as 'n punt van aansluiting en geleentheid vir samewerking met ander, dan is ons ver weg van die spel.
Die gevolg van hierdie beginsel is om die effek van ons werk op ons te oorweeg. Is ons in 'n hoëspanningsituasie by die werk wat dit vir ons baie moeilik maak om met onsself of met ander teenwoordig te bly? Watter soort maatskappy hou ons by ons werkplek, en as dit nie 'n goeie maatskappy is nie, het ons die krag om te oefen terwyl ons in daardie atmosfeer bly of, in praktyk, benodig ons 'n meer ondersteunende omgewing terwyl ons 'n fondament vir ons meditasie praktyk?
Soms het ons nie die luuksheid van keuse as dit gaan om die besonderhede van ons werksomgewing of ons werksvennote nie. Ander kere soek ons ​​onbewustelik stresvolle omstandighede uit om te voorkom dat ons kwesbaar raak vir onsself en ander.
Baie van die Oosterse tradisies wat die geboortegronde van ryk geestelike wysheid was, is in die Weste in vorm naboots terwyl hulle in konteks verkeerd verstaan ​​word; ons het die baba uitgegooi en die badwater gehou. Indië is byvoorbeeld geestelik ryk aan tradisie, maar is nie gerig op materiële rykdom as kultuur nie. Die gesamentlike resultaat van hierdie omstandigheid was asketisme - dwalende bedelaars wat afstand gedoen het van alle besittings as 'n formele verklaring van hul toewyding aan geestelike praktyk.
Die afstanddoening van besittings was bedoel om die oorgawe van persoonlike identiteit te simboliseer. Tog het ons in die Weste slegs die armoede-aspek van die asketiese vergelyking ingevoer en dit as gevolg van die wese van Indië se geestelike leer verkeerd gebruik. Dit saam met die vermaning van Jesus dat 'n kameel vinniger deur die oog van 'n naald kan inpas as wat 'n ryk man in die hemel kan beland, en skielik het ons hele kultuur armoede aan die enkels van spiritualiteit gekap, en nou trap ons oral oor onsself.
Een van die fundamentele onderriglesse wat die Indiese geestelike meester Osho (Rajneesh) konsekwent gedemonstreer het, was dat spiritualiteit en armoede nie net sinoniem is nie maar feitlik in direkte opposisie is. Hy het bekend geword in Amerika vir sy versameling Rolex horlosies en Rolls Royce motors. Ek was self 'n inwoner van die Oregon-eiendom terwyl hy daar aktief was, en ek het gesien hoe stewig hy was om die verfoeilikheid van die "spiritualiteit gelyk aan armoede" vergelyking aan te spreek.
Geestelike praktyk benodig energie. Geld- en materiaalgoedere, wat vaardig gebruik word, is waardevolle hulpbronne. Om die waarheid te sê in ons praktyk lewe, kan ons in alle areas van ons lewe met 'n oorvloedige mentaliteit doen. Die mentaliteit van oorvloed gee ons 'n fondament waarop ons kan bou na die vaardige gebruik van verskillende tipes energiebates en die leer van die soort goeie boerdery van daardie hulpbronne wat die pad sal baat. As ons uit 'n plek van skaarste kom - finansieel, emosioneel of fisies - het ons min om saam te werk vir die praktyk.
Dikwels kan diegene wat in die geestelike praktyk kan deelneem nie bereid wees nie, en diegene wat gewillig is, kan nie. Op grond van ons toevallige omstandighede in die Westerse kultuur, het baie van ons die vermoë gehad om te oefen; ons is toegerus met die basiese opvoeding, volwassenheid en verdienpotensiaal wat die geestelike lewe kan ondersteun. Ons gewilligheid hang af van die mate waarin ons geneig is om hierdie omstandighede aan te wend.
Wat doen ons byvoorbeeld met die vrye tyd wat ons verdien om hard te werk? Spat ons daardie tyd in onbeleefdheid? Sal ons gewillig wees om ons kosbare vakansie tyd te spandeer na 'n meditasie-retraite of na 'n vierdaagse werkweek wat ons tyd vir studie, oefening en meditasie sal toelaat?
Maar selfs as ons tyd vir formele praktyke opsy sit, of 'n geleentheid om terug te keer, is ons nie 'n kultuur van ascetics nie. Ons gaan nie baie lank deur tot deur met 'n bedelbak gaan nie, die verantwoordelikhede van 'n gewone huishouer vermy, sodat ons dag en nag kan mediteer. Weereens, die naam van die spel vir ons in die Weste is integrasie.
Om die essensiële waarde van ascetisme te integreer, is hoe ons die baba terugdraai en die badwater laat gaan. Om die noodsaaklike waarde te vind, vereis dat ons onderskeid maak tussen werklike afvalligheid en ons bereidwilligheid om enige enigiets te verloën wat ons vermoë om op enige oomblik teenwoordig is, in gevaar stel. Ons praat basies oor die ondersoek van ons aanhangsels en om hulle te konfronteer met 'n ondersoek na ons motiewe en verborge agendas. Wat is ons bang om te verloor? Waarvoor is ons materiaal aanhangsels 'n vervanging?
Ons houdings oor energie en oorvloed
Die realiteit van ons lewens op die vlak van geld is baie vertel van ons houdings oor energie, oorvloed teenoor skaarsheid en sukses. Ons kan skaars vorentoe vorentoe beweeg met ons geestelike praktyk as ons diepliggende emosionele wonde bevat wat vereis dat ons skaars bly om 'n pact te eerbiedig wat ons met ons vader gemaak het toe ons drie was. Miskien het ons onbewustelik ingestem om nooit meer suksesvol te wees as wat hy was nie. Of dalk het ons ouers niks meer as ons eie sukses op finansiële vlak gehad nie, maar hul verwaarlosing van ons emosionele behoeftes het ons daartoe gelei om ons woede uit te druk deur hul materiële oriëntasie na die wêreld te verdedig. Aan die ander kant kan ons so vas wees aan ons verdienstepotensiaal en om die korporatiewe leer te klim, dat die integriteit van ons praktyklewe ondermyn word deur ons onvermoë om op te hou om op te bou en te bereik.
Sukses op die geestelike pad, of ons probeer om wins te genereer vir ons eie evolusie of vordering maak op die pad wat vir ander moontlik is, hang af van ons vermoë om 'n energiebalans te bestuur. Soos in die besigheid, as ons wil hê Spirit Inc. moet groei, moet ons die hulpbronne van die maatskappy wysig, waar nodig bespaar, bestee waar toepaslik, die regte kort- en langtermynbeleggings maak en bates verkry.
Die regte lewensbestaan ​​is een van die bates in die suksesvolle organisasie van teenwoordigheid. My onderwyser beveel aan sy studente dat hulle werk vind wat die meeste geld in die minste tyd oplewer. Natuurlik moet daardie werk wettig wees, en nie net wettig vanuit die wetgewende wet nie, maar wettig in die konteks van die geestelike wet. As baie goeie geld in 'n minimale hoeveelheid tyd gemaak word, behels dit om met 'n gebrek aan integriteit te handel wat ons eie skeidingsvermoë van ander verdiep; skep wantroue, vrees en toorn in hulle; of selfs voordeel trek uit ander sonder hul kennis, werk ons ​​nie binne die wettige perke van ons praktyk nie.
'N Lewe van regte lewensbestaan ​​kan dien as die aanbod wat 'n toegewyde praktisyn maak om 'n brug te wees tussen die behoeftes van die ontwikkelende bewussyn en die hulpbronne van die materiële wêreld. Dit is die belangrike verskil tussen die kulturele konteks van ascetisme in die Ooste en die geestelike konteks van afstanddoening wat vir ons in die Weste geskik is.
Laat u 'hond' gratis
Dit is baie soos die verhouding wat 'n jag hond met sy meester het. As ons een oog het vir ons voorneme vir geestelike praktyk, dan word die teenwoordigheid die meester. Ons laat toe die "hond" toe - wat ons passie vir, vaardigheid of belangstelling in geld verdien, eiendom kan ontwikkel, skryf of gesonde kos kan kook - baie leiband. Ons stel die hond in staat om energie in die vorm van rykdom, voordelige omstandighede, netwerke van individue of opvoedkundige hulpbronne te jag en op te haal, maar terselfdertyd oefen ons die hond om dit te bring wat ons voornemens is om te oefen. Dus, die "hond" hou nooit hierdie dinge vir homself nie, maar lewer dit vir ons die beste gebruik van hulle en integreer dit in ons lewens.
As ons die Oos-kulturele model van asketisme leen, maak ons ​​die jaginstinkt uit die hond heeltemal op, lei hom op om nie te blaf of hom na die veearts te laat neuter nie, wat ons nie help om iets in ons kultuur. Dit onderdruk net ons eie gevestigde kulturele dryf, wat basies lewens positiewe dryf is om binne die konteks van ons eie kultuur by te dra, om onsself te ontwikkel en uit te brei.
Op die pad kom ons om rykdom te sien, nie vanuit die oogpunt van besit of portefeuljes nie, maar as 'n vermoë om deel te neem, te gee en te ontvang. Rykdom word dan herdefinieer as 'n stelsel met baie energie wat daardeur vloei. Wanneer ons weet hoe om te verdien en hoe om te spandeer en te belê, word ons verantwoordelik vir die lewende proses of vloei wat werklike welvaart is. Die verkryging, koestering en implementering van energieke bronne namens die teenwoordigheid is die regte lewensbestaan.
U het die reg om stil te bly: Bring meditasie tot lewe
deur Richard Lewis.
Bied 'n omvattende blik op alles wat 'n beginner nodig het om 'n meditasiepraktyk te begin, insluitend hoe om 'n ooraktiewe verstand te bevredig en hoe om die vrugte van meditasie in alle aspekte van die daaglikse lewe te bring. Hierdie boek bevat insigte en praktiese voorbeelde, tesame met anekdotes uit die lewens van meesters en studente van baie tradisies.
Rick Lewis is die skrywer van The Perfection of Nothing: Reflections on Spiritual Practice, en 'n lang student van geestelike werk. Hy werk as 'n professionele skrywer, spreker en entertainer. Sy vyf en twintig jaar van gedissiplineerde sittende praktyk laat hom toe om algemene mites en verwarring oor meditasie en sy toepassings op die lewe te verduidelik. Rick is gevestig in Vancouver, BC
Jy is hier: Tuis > Lewe > Finansies & Loopbane > Loopbaan & Sukses > Ons waardes op die werkplek op die proef stel --- As dit nie nou is nie, wanneer?