Colyn maak Man Kos: Desember 2017
Geplaas deur Colyn kook ManKos om 20:26 Geen opmerkings nie:
Die wat my ken sal weet hoe groot Renette se rol was in die omskakeling van Colyn Moerby Kok na Colyn kook ManKos. Soos ek al verskeie male geskryf het, sy het my in 'n paar gesprekke laat besef dat die "moerby" ding gladnie werk nie ... nie as jy geloofwaardige kos wil opdis nie. Ek moes 'n groot kopskuif maak en ek het dit gedoen met toewyding want Renette se passie is net heeltemal te aansteeklik om jou lou te laat ... nee, niks van lou nie ... borrel kook is al hittegraad wat vir jou oorbly as jy eers in haar byna magiese kookpassie verstrengel raak.
Die dag toe sy my vertel van haar droom om 'n boek te skryf het ek net stilweg geluister en gewonder ... ek en sy het ons kinderdae op die Steenkoolvelde beleef en het derhalwe nogal 'n goeie begrip van die uitdagings van ons kinderdae. Armoede, skraps kos en rowwe bure is iets wat ons albei verstaan, net 'n "property" kind sal die verstaan.
Die raakste opsomming wat ek kan maak oor my en Renette se wortelwêreld is dat ons albei die onstuimige "hippy" tyd beleef het en vir konseratiewe Afrikaner kinders was dit 'n wilde belewenis ... verskil tussen my en haar is dat sy het die "Flowerchild" roete gevat en ek het die "Hell's Angels" pad gekies. En nou jare later is ons albei groot en die letsels van die keuses is duidelik. Sy is die warm menslike mens met 'n sagte woord en breë glimlag vir almal en alles wat lewe, onuitputlike vooraad van liefde en mededeelsaamheid, iemand wat bykans almal naby hulle soek ... sonder om uit te brei, ek is nie so nie.
So dit was met groot afwagting wat ek haar avontuur na haar boek toe dopgehou het en ek was diep getref toe sy my vra of ek die proefkopie wou lees. Wel vir die eerste keer in 'n baie lang tyd het ek 'n boek van voor tot agter deurgelees. In my jongdae was ek 'n fanatiese leser maar die afgelope 10 jaar of so lees ek selde 'n boek. Ek lees baie ander goed maar min boeke.
Op bladsy 4 sit hy
Renette het my op 'n reis geneem wat 'n paar trane laat drup het en hoendervleis op my voorarms was aan die orde van die dag. Deur haar reis vertel sy van die kos wat haar paadjie gekruis het en wat indrukke op haar gemaak het, heelwat van die disse kan ek onthou en toe ek by haar ma se Frikkadelle kom toe moes ek hard keer dat die emosies my nie omstamp nie. Daardie frikkadelle het my onthousnare geroer, Dit was stapelvoedsel in my grootword huis. My ma is dood en ek het nooit daardie resep by haar gekry nie.
Ek stop my lesery net daar en stap kombuis toe.
Beesfrikkadelle uit my kinderdae
Getrou tot op die letter maak ek die frikkadelle soos sy dit beskryf. Ek maak ook 'n lekker diep, lang sous en kapokaartappels. Skemeraand skep ek vir my en Poppie op en my oë dwaal oor die bord ... my gedagtes gaan baie vêr terug en ek vat die eerste happie. En die nostalgie spoel oor my, dis die towerkrag van Onthoukos, Trooskos ... dit voed jou siel baie meer as jou ligaam. Dit was asof my ma en Renette se ma resepte gedeel het ... ek dink dis maar hoe dinge daardie jare gewerk het, goeie resepte is oor heinings gedeel en spoedig het die resep soos 'n virus deur die gemeenskap versprei ... daar was mos nie Cooking Shows en WhatsApp nie ... stukkies papier, agterop sigaret boksies en op afgeskeerde boks deksels.
Ek kan nou nog 'n lang stuk skryf van hoe die frikkadelle geproe het maar dis nie die doel van die storie nie. Baie lekker is genoeg. Ek gaan net eenvoudig volstaan by dit ... weereens het Renette my gewys dat ek haar resepte kan vertrou.
As jy so saam met haar deur haar lewenspaadjies stap dan sal jy soms glimlag en soms gaan jy ril, die vreugdes is in oorvloed maar so ook die hartseer. Wat my die meeste beiindruk het is hoe sy bykans van elke uitdaging 'n geleentheid gemaak het hoe gefokus sy voortgesloeg het, Die vrou verdien al die respek wat ek vir haar het.
As jy nou nie van stories hou nie, skip dit dan maar en fokus op die resepte. Sy het soveel wonderlike geregte in haar boek dat jy vir 'n baie lang tyd geen ander boek nodig gaan hê nie want jy gaan maande lank heerlik eet en baie leer.
Ons word oorweldig deur die Kookboek aanbiedings en ek het heelwat boeke op my rak wat ek gekoop het en nooit eers gelees het nie. Die Rooitamatie Storie is egter een van daardie boeke wat sekerlik gaan opeindig met vetkolle en soustrepe oral oor ... hierdie is 'n boek wat jou siel sal voed maar vir seker ook jou ligaam as jy van lekker kos hou.
En dan kom ek op die einde en lees ...
"Fluit fluit en nog lank nie uit nie." en ek glimlag, die rooiskoentjies het laat waai die laaste paar jaar.