VSA-politiek: Donald Trump gaan nêrens niePresident Donald Trump waai vir verslaggewers nadat hy met hulle gepraat het by die Wit Huis in Washington. (Foto: Manuel Balce Ceneta, AP) Die Demokrate se pogings om van die Amerikaanse president, Donald Trump, ontslae te raak, het amper geen kans op sukses nie. Of Trump nou aan een of ander misdryf skuldig was of nie, is eintlik nie ter sake nie – die feit bly staan dat die Republikeine nie van Trump ontslae sal raak nie. Die eenvoudige rede hiervoor is dat Trump op tot soveel as 95% van die Republikeinse kiesers se steun kan reken – en sonder Trump sal daar geen Republikeinse opposisie teen ŉ aanslag van die linkses in die VSA wees nie. Demokrate se aanslag teen Trump Die Demokrate, wat die laerhuis (Huis van Verteenwoordigers) beheer, se saak om van Trump ontslae te raak, lyk maar bra flouerig. Dit gaan eerder oor Trump self as oor die oortreding en dis hoekom daar byna geen ondersteuning van die meer konserwatiewe dele van die Amerikaanse bevolking vir hul pogings is nie. Die Demokrate het nou reeds deur ’n proses gegaan om in die laerhuis (waar die Demokrate ’n meerderheid het) getuienis van individue na aan Trump te verkry, om in komitees van die laerhuis te getuig om Trump moontlik in ’n staat van beskuldiging te plaas. Trump se beweerde sonde was om druk op die president van Oekraïne te plaas om Joe Biden, die Demokratiese presidentskandidaat vir 2020, se seun se oënskynlike korrupte sakeverhoudinge in die Oekraïne te ondersoek. Dié druk het, volgens die Demokrate, daarop neergekom dat Trump die Oekraïne afgepers het om Biden se seun te ondersoek, anders sou die VSA nie miljoene dollar se militêre hulp aan die Oekraïne oorhandig nie. Volgens die Demokrate kom dit dus neer op afpersing om ’n opponent se kanse in die 2020- presidensiële verkiesing in die VSA te benadeel. Die probleem met die hele politieke magspel in die VSA, is dat alles wat die Demokrate opdis teen Trump as persoon gerig is. Dit is dus moeilik om hul aksies nie in te beskou as politiekery om van Trump ontslae te raak nie, wat op sy beurt eintlik op ’n staatsgreep sal neerkom. Hillary Clinton. Foto: (Jacob Hamilton/Ann Arbor News via AP) Die Demokrate het, reeds voordat Trump amptelik as president beëdig is, begin om sy patriotisme verdag te maak en begin dreig om hom te verwyder. Trump sou kwansuis met Rusland saamgewerk het en op een of ander wyse die verkiesing voor hul kandidaat, Hillary Clinton, se neus weggeraap het. Daar is selfs ’n oud-FBI-hoof, Robert Mueller, aangestel om hierdie bewerings te ondersoek. Vir langer as twee jaar het Mueller se ondersoek verloop en die oënskynlike eensydige nuuskanale van hoofstroommedia soos CNN, MSNBC en ABC, het amper daagliks berig hoe Trump oortree het en tot ’n val gaan kom. Uiteindelik was die hele ondersoek op hoorsê en bewerings gegrond en het Trump skotvry daarvan afgekom. Trump is geen engeltjie nie. Hy is beslis onortodoks, onbeskof en tree in die proses soms onverskillig op oor baie aangeleenthede. Dit is dus nie onmoontlik om in te sien dat hy die Oekraïniese president op een of ander wyse gedreig het nie. Die probleem is dat dit ’n wollerige veld is en dat interpretasie aan sy woorde of dade gevoeg word. Waar nuuskanale wat openlik anti-Trump is, die getuienis voor die komitee van die laerhuis gebruik om hom summier as skuldig uit te wys, sien die pro-Trump nuuskanale, veral Fox News, hom weer as heeltemal onskuldig. Trump is die anti-held Dit bring ons by die openlike stryd tussen die linkses en die konserwatiewes in die VSA. Die linkse Demokrate en hul ondersteuners haat Trump met ŉ spreekwoordelike passie. Hy is die versinnebeelding van die “regses” – hy is gekant teen die instroom van Derdewêreld-vlugtelinge oor die Amerikaanse grens, teen Moslem-vlugtelinge wat van konflikgebiede soos Sirië na die VSA wil vlug en hy verwerp die geweldige aanslag van die media wat klimaatsverandering aan mensgemaakte koolstofdioksied koppel. Hulle haat ook sommer net sy kras persona, neerhalendheid en oënskynlike grootheidswaan. Sulke Amerikaners is diep in die verleentheid dat hulle landgenote vir Trump as president verkies het. Pres. Donald Trump (Foto: Evan Vucci, AP) Aan die kant van die konserwatiewes, meestal Republikeine, is Trump amper ’n tipe “anti-held”. Hulle kyk verby sy vele persoonlikheidsgebreke en sien iemand wat ouwêreldse patriotisme ten toon stel. Daardie tipe patriotisme wat die VSA die Koue Oorlog laat wen en die sterkste politieke, ekonomiese en militêre wêreldmoondheid gemaak het. Trump is onbeskaamd pro-VSA en probeer sy bes om globalisme om te keer sodat die Amerikaanse middelklas weer hulle werk kan terugkry wat oor dekades oorsee verlore gegaan het. Hy het verder hope sukses om ekonomiese groei deur patriotiese vryemark-inisiatiewe aan te moedig. Trump is ŉ moeilike kalant wat namens die konserwatiewes die nuwe wêreldorde uitdaag, beskouings ondersteun dat aardverwarming ŉ klug is – om ’n ryk kliek verder te verryk, nie Amerikaanse soldate wil stuur om ondeurdagte oorloë in die Midde-Ooste en elders te voer nie en, les bes, die insypel van onwettige Derdewêreld-immigrante, wat die outydse VSA se lewenswyse bedreig, teenstaan. Miskien is Trump se grootste attraksie vir sy ondersteuners, dat hy nie ŉ konvensionele politikus is nie. In baie dele van die wêreld, soos tans in Frankryk, Argentinië en natuurlik Suid-Afrika (om ’n paar te noem), het liberaal-sosialistiese demokrasie gelei tot die daarstel van linksgesinde, globalistiese regerings wat misluk het om hul bevolkings se verarming teen te werk. Beroepspolitici is meer geïnteresseerd in hul beursies of volgende eersteklasvlug as om bekommerd te wees oor die toekoms van hul middelklas en arm kiesers, wat ’n daaglikse stryd het om te oorleef. Trump se “drain the swamp” (ŉ verwysing na die korrupte politici van beide die Demokrate en Republikeine in Washington) het dalk meer gedoen as enigiets anders om hom verkies te kry in 2016. Baie ondersteuners sien hom, ten spyte van karaktergebreke, amper as ŉ tipe “messias”. Trump is die laaste hoop om hul land te red van die Demokrate wat Amerika binne nog ’n geslag of twee in ’n Derdewêreldland gaan omskep. Die Amerikaners is so diep verdeel oor hoe hulle die toekoms sien, dat die twee groepe, in ŉ ander tydvak, sekerlik al lankal in ’n langdurige gewapende burgeroorlog betrokke sou raak. Eintlik is daar reeds ŉ burgeroorlog aan die gang, maar dit word gevoer op nuuskanale, in die sosiale media en in state, stede en dorpe se konserwatiewe of linkse beheer oor verskeie verdelende aspekte in die samelewing. Demokrate hoop op ’n Nixon-oomblik So wat word dus nou van die Demokrate se pogings om Trump in ’n staat van beskuldiging te plaas en basies uit die Withuis te skop? Hulle gaan in Desember probeer om Trump self te laat getuig voor die laerhuis en gaan dan heel moontlik stem dat hy “impeach” moet word. Alles dui daarop dat Trump dit sal verwelkom, want dan sal Demokrate soos Biden onder eed moet getuig van hul doen en late in die Oekraïne. Daarna moet die hoër huis (Senaat) besluit of hy skuldig is of nie. As hy skuldig bevind word, moet Trump bedank as president. Aangesien die Senaat ŉ klein Republikeinse meerderheid het en die Senaat ’n tweederdemeerderheid nodig het om die president af te dank, is die kanse hiervoor amper nul. Dit plaas die Demokrate se besluit om van Trump ontslae te probeer raak in die kollig. As hul kanse nul is, hoekom daarmee voortgaan? Die Demokrate verduidelik gou dat dit oor die integriteit van die amp van die president gaan, dat ŉ president nie met sulke beweerde afpersing kan wegkom nie. Hulle hoop egter eerder dat die proses Trump gaan seermaak en soos die destydse Watergate-skandaal (wat gelei het tot president Nixon se bedanking in 1974) publieke momentum gaan opbou teen Trump. Michael Bloomberg. Foto: (AP Photo/Bill Tiernan) Wat egter duidelik is, is dat ten spyte van hul pogings die afgelope drie jaar om Trump te diskrediteer, die Demokrate geen hond haaraf kan maak om die pro-Trump-ondersteuners te ontnugter nie. Dit is kommerwekkend vir die Demokrate, aangesien al hulle presidensiële kandidate maar erg oninspirerend is. Nie een lyk regtig of hy vir Trump kan uitdaag nie, selfs nie eers hul nuutste hoop, die miljardêr Michael Bloomberg nie. Natuurlik gaan dit uiteindelik oor wie die middelgrond-kiesers kan oortuig om hulle te ondersteun, aangesien daar reeds ’n sterk pro- en anti-Trump-groepering bestaan. Biden, tans die Demokrate se hoofkandidaat, was sy lewe lank ’n politikus en soos hy en sy seun se besigheidsbelange in Oekraïne en blykbaar ook China aandui, is daar erge sprake van die onbehoorlike gebruik van sy invloed (as voormalige visepresident onder Barack Obama) om gunste te verkry, wat op korrupsie neerkom. Die Demokrate het hulself polities heeltemal in ’n hoek gedryf, aangesien hulle in die afgelope drie jaar, as gevolg van hul afsku teenoor Trump, telkens beleidstandpunte inneem wat lynreg met sy standpunte bots, bv. ’n onsinnigheid soos die basiese oopstelling van landsgrense vir ekonomiese vlugtelinge. Dit lyk nie tans of hulle Trump kan ore aansit in die 2020-verkiesing nie. Die hele aksie teen Trump lyk dus na politiekery om Trump uit te skakel as kandidaat vir die 2020-verkiesing. Die staat van beskuldiging teen Trump is dood gebore en gaan Trump dalk eerder versterk as sy vertrek uit die Withuis veroorsaak.