Image deur Adriano Gadini
Die Heart Foundation in Australië is van stapel gestuur nuwe nasionale riglyne oor die hantering van hoë bloeddruk (hipertensie). Daar is verskeie veranderinge sedert die laaste uitgawe, maar die een maak opskrifte is 'n laer bloeddruk teiken. In plaas daarvan om by die meeste mense met hipertensie na 'n (sistoliese) mikpunt van 140 te streef, word 120 vir baie aanbeveel.
Lees noukeurig deur die veranderinge lyk versigtig en goed in lyn met onlangse bewyse.
Maar 'n gevaar om die nuwe BP-teiken tot 'n opskrif te verlaag, is dat dit mag klink asof ons almal se bloeddruk tot 120 moet verlaag. Dit is beslis nie wat die nuwe riglyne sê of wat die bewyse ondersteun nie. Dit is ingewikkeld en hier sal ek probeer om die besonderhede te verduidelik.
Wat is hoë bloeddruk, en waarom moet u u daaroor bekommer?
Bloeddruk is die krag waarmee bloed op die wande van die are in die liggaam druk. Met elke hartklop swaai hierdie druk op, en die maksimum daarvan word sistoliese bloeddruk genoem. As die hart dan tussen die slae ontspan, daal die druk en word die minimum die diastoliese bloeddruk genoem. Deur hierdie twee metings te kombineer, word die bekende bloeddrukgetalle van bo / onder opgelewer - byvoorbeeld 120/80, wat 'n "normale" leesboek is.
Hipertensie word by verskeie geleenthede gedefinieer as 'n rustende bloeddruk wat konstant bo 140/90 is. Ons het verskeie lesings nodig omdat bloeddruk wisselvallig is en om baie redes verander. Die een is die 'witjas-effek' om in 'n kamer by 'n dokter te wees. Vir hierdie rede, die nuwe riglyne beklemtoon ook die belangrikheid van bloeddrukmetings wat outomaties deur 'n masjien geneem word, en dikwels elders as in 'n dokterskantoor.
Hipertensie is 'n belangrike risikofaktor vir kardiovaskulêre siektes soos hartaanval en beroerte. Medisyne om bloeddruk te verminder (hipertensiewe middels) kan verhoed sommige van hierdie nare gebeure.
Hoeveel ons bekommerd is oor die risiko's wat hipertensie inhou, hang deels af van hoe hoog die bloeddruk is - hoe hoër dit is, hoe groter is die risiko. Mense wat al 'n hartaanval of beroerte gehad het, loop natuurlik 'n hoë risiko vir 'n ander. Maar daar is ook baie ander risikofaktore, insluitend ouderdom, geslag, rook, diabetes en cholesterolvlakke.
Vir mense wat nog nie 'n hartaanval of beroerte gehad het nie, is die berekening van "absolute kardiovaskulêre risiko" gewoonlik 'n goeie idee. Dit word gedoen deur gemiddelde bloeddruk, ouderdom ensovoorts in 'n spesiale sakrekenaar (soos cvdcheck.org.au or QRisk). Hoe hoër die absolute risiko, hoe meer waarskynlik is die gebruik van hipertensiewe middels.
Teikens vir bloeddrukbehandeling en die nuwe bewyse
Bloeddrukteikens het mettertyd baie verander. 'N Ouer kollega van my onthou dat hy jare gelede geleer is dat 'n aanvaarbare sistoliese druk was "100 plus jou ouderdom".
Vir 'n paar dekades word 'n mikpunt van minder as 140/90 vir die meeste pasiënte aanbeveel. 'N Strenger teiken vir mense met diabetes het gekom en toe gegaan, soos een verhoor blyk dit toe te ondersteun 'n groter verhoor weerlê dit. Daar is ook veranderende teikens vir ander groepe mense, soos dié met niersiekte. Ek het 'n bietjie moegheid ervaar oor hierdie 'verskuiwende doelpale' onder mededokters.
Die sneller vir die nuwe 120 sistoliese teiken is 'n belangrike nuwe verhoor genaamd SPRINT, wat einde verlede jaar gepubliseer is. Byna 10,000 120 mense met hoë bloeddruk is ewekansig toegeken aan 'n 140 of 'n 121.4 sistoliese bloeddruk teiken. Die gemiddelde sistoliese druk wat behaal is, was onderskeidelik 136.2 en XNUMX.
Na net meer as drie jaar was daar beduidende verskille tussen die twee groepe, met minder hartaanvalle en sterftes in die groep wat op 'n bloeddruk van 120 mik.
Maar die duiwel is in die detail. Eerstens het die mense in die SPRINT-studie nie 'n lae risiko gehad nie - hulle was almal minstens 50 jaar oud (gemiddelde ouderdom 68) en het gemiddeld 'n berekende absolute kardiovaskulêre risiko van tien jaar van ongeveer 10%. Die resultate kan dus nie met vertroue op jonger pasiënte of laerisiko-pasiënte toegepas word nie.
Tweedens het die verhoor nie iemand met diabetes, iemand met beroerte in die verlede of iemand wat in 'n ouetehuis gewoon het, ingesluit nie. Die resultate kan dus nie weer op hierdie groepe toegepas word nie.
Derdens is die verhoor vroeër gestop as wat verwag is as gevolg van oortuigende vroeë bewys van voordeel. Dit is redelik op etiese gronde, om die 140 teikengroep nie aan hul minderwaardige behandeling te onderwerp nie. Maar verhore kan vroeg gestaak word oorskat hoe goed behandelings werk.
Vierdens was die aandeel mense wat daarby baat nie groot nie. In die loop van die studie moes ongeveer 60 mense behandel word (tot die 120 teiken in plaas van 140) vir elke nare hart- of breingebeurtenis wat voorkom word, en 90 mense vir elke afgewende dood.
Vyfdens was daar nog 'n paar skade in die groep met die 120 teiken, soos floute, probleme met bloedchemie (elektroliet) en nierbesering. (Dit is gesê, dit was ook min, en baie van hierdie skade is minder as die voordele hierbo.)
Verstandig erken ons nuwe nasionale riglyne baie van hierdie voorbehoude. Hulle bepleit nie '120 vir almal' nie. Hulle beperk die 120-teiken tot mense soos dié in die SPRINT-verhoor, met 'n aansienlike verhoogde kardiovaskulêre risiko en sonder diabetes of beroerte in die verlede. En hulle beveel aan om noukeurig te kyk na die newe-effekte wat in SPRINT gesien word.
As u hoë bloeddruk het, kan u u afvra wat u moet doen. Omdat dit ingewikkeld is, is dit verstandig om met u dokter te praat. 'N Gesprek kan insluit die beraming van u absolute risiko en die oorweging of u die soort persoon is wat die SPRINT-verhoor kan bevoordeel.
Wees bewus daarvan dat dit 'n baie onlangse riglynverandering is, en baie van ons dokters worstel nog steeds met die bewyse en voel 'n bietjie onseker oor die nuwe teikens. Of u na die nuwe lae teiken wil mik, hang nie net van u risikovlak af nie, maar ook van u eie voorkeure en waardes.
Ek is veral nie seker of ek 'n 120-teiken aan my verswakte ouer pasiënte wil voorstel nie. Die SPRINT-verhoor het wel voordele getoon by diegene ouer as 75, insluitend sommige "verswakte" mense. Maar omdat mense in verpleeginrigtings nie hierby ingesluit is nie, is ek steeds versigtig vir lae teikens in hierdie groep. Ek sou my onsekerheid met sulke mense (of hul besluitnemers) bespreek, hul doelstellings ondersoek en 'n gedeelde besluit neem.
Ek is ook nie seker hoeveel medisyne ek moet voorskryf om 120 te bereik nie. Antihipertensiewe geneig word inkrementeel bygevoeg - as een nie genoeg is nie, voeg ons nog een by. In SPRINT beland die gemiddelde persoon wat 120 mik, ongeveer drie anti-hipertensiewe middels.
Maar sommige van my pasiënte haal nie die 120-teiken nie, selfs na vier anti-hipertensiewe middels. Ek is glad nie vol vertroue dat ek meer as drie of vier hipertensiewe middels moet kombineer nie, want die voordeel van sulke kombinasies is skaars.
Mense wat probeer om 120 te bereik, maar nie daarheen kan kom nie, hoef nie paniekerig te raak nie. Wat die vermindering van risiko's betref, is om 120 te kry 'die kersie op die koek'. As bloeddrukverlaging bereik word deur goed beproefde antihipertensiewe middels, sal dit waarskynlik die risiko ietwat verminder, ongeag die teikens.
En daar is ook ander maniere om risiko te verminder. Dit sluit in lewenstylveranderings (ophou rook, oefen, 'n gesonde dieet hê, oormatige sout en alkohol vermy) en soms saam met ander medisyne (soos statins).
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Siektes en toestande > Hoe groot data word gemobiliseer in die stryd teen leukemie
U kan 'n konsultasie met u huisarts, sielkundige en ander gesondheidsaanbieders via video of telefoon hê, eerder as om in te gaan. Sommige, maar nie alle gesondheidsorg kan veilig aanlyn geskuif word nie. Maar dit kan wees ...
Elke sel het sy eie biologiese horlosie wat sy individuele tempo van herstel, replikasie en dood beheer. Kankerselle is deel van u liggaam. Op 'n keer het hulle uitstekend gefunksioneer. Vir meestal ...
Tientalle miljoene Amerikaners is besmet met en oorleef COVID-19. Gelukkig is daar baie oorlewendes wat binne twee weke nadat hulle siek geword het, weer na hul normale gesondheid, maar vir sommige COVID-19-oorlewendes - ...