Aanvangslied: Lied 371 "Redder van ons lewe vs 1,2,3"
Lied 355 "Al was ek nie daar nie vs 1,2"
Lied van aanbidding: Lied 176 "Halleluja, U is Koning vs 1"
Verbintenis: (Ahv Psalm 29)
Geloofsbelydenis ahv die loflied van Maria" (Lukas 1:46-56)
Responsoriese gebed voor die seën
2 Korinthiërs 13 of Numeri 6:24-26
So pas het ons Kersfees gevier (die koms van die Messias kind) en tans bevind ons onsself in die tyd van Epifanie (God se verskyning). Gebruik Jesaja 42 om weer te buig voor die uitverkore dienaar…
Ek sal U Here prys om die eer van U Naam;
Ek sal voor U Here buig by U heilige verskyning.
U stem weerklink oor die waters;
U, die magtige God, laat die weer dreun;
U stem Here, is vol majesteit-
dit kloof die seders van die Libanon oop;
U stem laat laat weerlig uitslaan-
dit laat die woestyn bewe!
U, Here, heers as koning-
U, Here, gee my krag;
U seën my met oorvloed.
F180. "U Is Heer"
(Richard Foster: Uit Gebedeboek met liturgiese voorstelle. Saamgestel deur die Sinodale Eredienskommissie van die Oos-Kaap Sinode van die NG Kerk, 2001: Redakteur Johan van der Merwe)
Vra die kinders wie van hulle al iewers weggeraak het (in 'n winkelsentrum of by 'n mark of sirkus) of op enige plek waar daar baie mense was. Vra die kinders wie van hulle dalk toe deur 'n volwassene gehelp is om hul ouers op te spoor. Gewoonlik wil die volwassenes dan eers baie seker maak dat jou ouers wel jou ouers is. Gewoonlik sal hulle rondvra of uitroep of laat aankondig: "Ons soek die ouers van hierdie kind…" En toe jou ouers daar kom, moes hulle sê: "Dit ís my kind. Ek ken sy/haar naam" en wanneer hulle jou naam sê, dan hardloop jy sommer in hulle arms in.
Met die doop van Jesus was Jesus ook tussen 'n klomp mense. Hy was nou wel nie verdwaald nie, maar Sy Pa het ook Sy naam uitgeroep en gesê Jesus is syne. Dit moes Jesus baie lekker laat voel het. Jy weet mos hoe jy voel as jou pa of ma vir iemand sê: "Dit is mý kind hierdie; ek is sommer baie lief vir hom/haar."
In die hospitaal as 'n babatjie gebore word, sit hulle dadelik so 'n bandjie om die baba se arm wat dan vir die mense sê wie die babatjie is. Maar dikwels het die babatjie nog nie 'n naam nie. Dan skryf hulle sommer die pappa/ mamma se van op die bandjie. Die bandjie sê dus jy is daardie familie se babatjie. Met Jesus se doop het God ook nie vir die mense Jesus se naam gesê nie, nee Hy het net gesê: "Hy is Myne".
God sê by óns doop ook dat ons aan Hom behoort. (Jy kan papier naam-bandjies uitdeel waarop iets staan soos "God s'n!" Laat die kinders hulle name self inskryf as hulle kan. Hulle kan dit inkleur of as deel van 'n doop-herinnering na die doopvont kom waar een van die ouderlinge dit om hulle polse vaskram/vasplak.
Nooi die kinders om voor saam met jou by die doopvont te kom staan. Verduidelik dat Jesus ons deur die doop deel maak van sy liggaam op aarde. Lees Jesaja 42:1-9. Jesus het ons kom wys hoe God graag ons wêreld wil hê: vol liefde en regverdigheid. Ons is nou Jesus se hande en voete op aarde. Hy gebruik ons om die dinge wat nog verkeerd is, reg te maak. Maak 'n kruis met die doopwater op hulle hande as teken dat hulle aan Jesus behoort en dat Hy deur hulle hande werk.
[Nota: Hierdie preekskets is 'n bygewerkte en geredigeerde weergawe van die preekskets in Woord en fees. As tweede moontlikheid word dit gevolg met 'n vroeër preekskets (uit 2011) wat die trinitariese en missionale temas uit die teks sterker bywerk.]
David Slagle vertel hoe sy seuntjie, was pas geleer het om "pappa" te sê, vir twee weke behoorlik met asma en oorinfeksie gesukkel het. Die kleinman het aan mekaar gehoes en genies, en sy neus het soos 'n kraan geloop. Elke aand as David van die werk af kom, het hy gehardloop om hom by die deur te ontmoet, glimlaggend, hoesend, met 'n lopende neus en die opgewonde woorde: "Pappa! Pappa!"
David is 'n man wat maklik gril. Tog, vertel hy, het sy seuntjie se gedurige niesery en onbeheerbare loopneus hom nie gepla nie. Al het die kleinman elke hemp van hom met 'n laag bedek, het hy sy seun baie lief, en geniet hy die kleinman se liefde.
Wat meer is: "My seuntjie se siekte herinner my dat God my lief het ten spyte van my sonde, en wil hê ek moet as kind na Hom hardloop, met die woorde: 'Abba, Vader!'"
In ons teks vind omhelsing op verskeie vlakke plaas. Jesus omhels ons, deur in ons plek met die doop van skuldbelydenis gedoop te word; die Heilige Gees omhels Jesus deur op Hom neer te daal, en die Vader verklaar sy vreugde in en liefde vir die Seun.
Binne die raamwerk van omhelsing sien ons die liefde en versorging wat deel is van die lewe van die Drie-Eenheid, en waartoe ons genooi word en waarvan ons deel gemaak word.
In die proses van omhelsing word Jesus gekroon en gesalf vir Sy bediening as Verlosser en Here. Jesus word gekroon as Koning deur wie die Drie-Eenheid aktief werk om verlossing, herstel en geregtigheid na God se wêreld te bring.
Die kroning vind plaas deur:
Die doop van die Seun
Die salwing met die Heilige Gees
Die bevestiging van die Vader
Die Seun word gedoop
Die eerste moment in hierdie kroning is die doop van Jesus.
Johannes was verbaas dat Jesus na Hom toe kom met die versoek om gedoop te word. Jesus se koms na ons toe bly 'n onbegryplike wonder, 'n misterie. Baie keer word ons ook soos Johannes oorweldig deur sy onskuld, sy heiligheid en sy majesteit teenoor ons eie onwaardigheid. Tog kom oorreed Hy ons met meegevoel, roep Hy ons met 'n gerusstellende stem, totdat ons rus vind in 'n lewe van gemeenskap met die Vader en met sy Seun, Jesus Christus. So oortuig Jesus vir Johannes dat Hy tog by hierdie geleentheid gedoop moet word.
Jesus is dus nie gedoop omdat Hy 'n bekeerde sondaar is nie, maar om aan die wil van God te voldoen. Met sy doop het Jesus goedkeuring gegee aan die werk van Johannes. Met sy doop het Hy hom vereenselwig met gewone mense, sondaars. Sy doop dui ook die begin en toerusting vir sy openbare bediening aan. Sy doop was ook 'n simbool van sy komende kruisiging en opstanding. In Lukas 12:15 en Markus 10:38 verwys Hy na sy dood en opstanding as 'n doop wat Hy moet ondergaan.
Wat uitstaan is sy vereenselwiging met die mense wat Hy gekom het om te red. Toe Hy in die Jordaan ingegaan het, was dit asof Hy gevra het om die verantwoordelikheid vir mense se sondes te dra. Hy het sy lot, met alles wat dit behels, aanvaar. Vir Matteus is dit belangrik om Jesus uit te beeld as die Seun van God wat gewillig is om Hom aan die doop te onderwerp. Daardeur word iets van die uniekheid van Jesus deur Matteus tot uitdrukking gebring, naamlik dat Hy Seun van God maar ook volkome mens is, wat beide noodsaaklik is om ons Verlosser te kan wees. As Seun van God vereenselwig Hy hom tog wel met die sondige mense deur Hom te laat doop.
Hierdie vereenselwiging met sondaars het natuurlik sy hoogtepunt met die kruis en opstanding bereik. Daar het Hy aan alle geregtigheid voldoen, God se wil uitgevoer.
Moet ons Jesus navolg in sy doop?
As kantaantekening kan ons vra: moet ons Hom navolg in sy doop? Die rede waarom ons Hom nie hierin navolg nie is omdat Jesus se doop nie die Christelike doop was nie, maar die doop van Johannes die Doper. Mense wat deur Johannes gedoop is, is later deur Paulus oorgedoop (Hand 19:1-6).
Daar is 'n groot verskil tussen die doop van Johannes en die Christelike doop. Anders as met die Christelike doop is Johannes se doop nie 'n inlywing in Christus se sterwe en opstanding nie, omdat Christus nog nie gesterf en opgestaan het nie. Johannes se doop was 'n tydelike, oorgangstyddoop wat vandag nie meer bestaan nie. Sy doop het vooruit gewys na Christus wat sou kom en het Christus aan die mense bekendgestel. Sy doop was veral 'n bekeringsdoop.
'n Mens sou dus verwag dat Jesus nie hierdie doop nodig het nie. Net Matteus vertel van Johannes se weerstand om Jesus te doop omdat Hy weet dat Jesus sondeloos is (2 Kor 5:21; Heb 4:15; 1 Joh 3:5). Deur sy doop tree Hy in ons plek op, net soos Hy later in ons plek sou sterwe.
Die Heilige Gees daal op Jesus neer
Die tweede moment in die kroning van die Koning is die Heilige Gees wat uit die hemel op Jesus neerdaal. Dadelik na sy doop het die hemel bokant Jesus oopgegaan en het die Heilige Gees soos 'n duif op Jesus neergedaal. Die hemel wat geopen is, laat mens dink aan die Paradys wat gesluit is, laat mens dink daaraan dat die sonde die hemel vir ons toegemaak het, dat interaksie tussen ons en God verhinder is. Nou het Christus die hemel laat oopgaan vir alle gelowiges. Ons kan nou weer gemeenskap met God hê en met Hom kommunikeer.
Die duif wat neerdaal is 'n simbool van verlossing (Gen 8:8), reinheid (Lev 5:7), opregtheid (Matt 10:16) en van liefde (Hoogl 6:9). Die koms van die Heilige Gees soos 'n duif is vir Johannes die identifisering van Jesus, want God het vir Johannes gesê dit sal gebeur (Joh 1:31-34). Dit is 'n sigbare en bevestigende teken aan Johannes en aan almal wat dit sien – ook vir ons wat dit lees – dat Hy die beloofde Messias is. Dit verseker Jesus ook, hier aan die begin van sy bediening, van die Gees se werk in Hom (Joh 3:34). Trouens, Jesus se salwing met die Heilige Gees was 'n unieke toerusting vir sy menslike natuur om as Messias te kan optree. Nou is Hy in staat om die Gees vir ons te gee en so in ons hele lewe vir ons genoegsaam wees.
Bevestiging uit die hemel
Die derde moment in die kroning van die Koning is die Vader se bevestiging uit die hemel. Die Vader se stem uit die hemel het toe gesê: "Dit is my geliefde Seun, oor Hom verheug ek my." Matteus haal 'n gedeelte van Psalm 2:7 aan en verbind Jesus so met die Koningskap in Israel. Hy is die Seun van God, van dieselfde soort of wese as die Vader, en as sodanig ons eintlike Koning. Matteus haal ook aan uit Jesaja 42:1-3 en verbind Jesus met die Lydende Kneg van Jesaja 40-53. Die dienskneg wat beskryf word in Jesaja is nederig, verwerp en sterf, maar word ook gesien as die een wat uiteindelik oorwin. Alhoewel dit direk verwys na die volk Israel, word dit duidelik in Christus vervul. Dit is die pad wat Jesus ook geloop het.
Hierdie uitspraak van die Vader moes 'n groot bemoediging vir Jesus gewees het hier waar Hy met sy bediening begin. Dit is egter nie net 'n uitspraak vir Jesus se ore nie, soos in Markus en Lukas. Ter wille van almal wat dit hoor, sê die Vader nie "Jy is" nie, maar "Dit is". Vir ons is dit die bevestiging dat Jesus die Seun van God is, ons volkome Verlosser. Jesus is in 'n baie besondere sin die "geliefde" van die Vader. In Christus is ons egter ook geliefdes van God. Jy mag dit maar as die belangrikste deel van jou identiteit aanvaar; jy is bo alles 'n geliefde van God.
Hier staan ook dat God baie gelukkig met Jesus is. God het 'n diepe tevredenheid ("verheug") met Christus omdat Hy deel van die Drie-eenheid is en omdat Hy Hom met sondaars vereenselwig en Hom beskikbaar stel as die Verlosser. God "verheug" Hom ook oor ons as gelowiges, omdat ons in Christus is. Die stem praat duidelik en helder van God se guns aan Christus en in Hom aan ons (Ef 1:6). Dit is die som van die hele evangelie dat God uit die hemel verklaar het dat Jesus sy geliefde Seun is met wie Hy baie gelukkig is, waardeur ons in geloof moet saam sê: "Hy is my Geliefde Verlosser oor wie ek my verheug!"
Hierdie stem uit die hemel is die klimaks van die gebeure. Waar Jesus met sy geboorte reeds aangekondig is as die Messias, die Verlosser, is hierdie nou die punt waar Jesus Homself in die openbaar verbind aan die rol waarvoor Hy bestem was met sy geboorte. So word hierdie gebeurtenis, wat Johannes eers wou voorkom, van groot betekenis vir Jesus en vir die kerk van alle tye.
Teenoor 'n wêreld waarin Jesus nie erken word nie, en teenoor godsdienste wat Jesus se Goddelikheid nie erken nie, bevestig hierdie gebeure dat God Drie-enig is, en dat Jesus in besondere sin die Seun van God is. Hierdie gedeelte wek in ons 'n dankbaarheid op dat Jesus ons Verlosser kan wees omdat Hy volkome toegerus is daarvoor om dit te kan wees. Hierdie gedeelte laat ons opnuut bely: Jesus is die Koning van die konings. Dankie Here!