Isoterapie vir voorskoolse kinders en kinders - metodes, oefeninge, oefeninge - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
isotherapy - Dit is die rigting van kunsterapie, wat in sy werk die metodes van visuele kuns toepas. Hierdie gebied van psigoterapeutiese praktyk is wydverspreid, beide in werk met volwassenes en kinders. Die term "kunsterapie" is in 1938 deur Adrian Hill ingestel. Hierdie frase is toegepas op alle tipes kunsklasse wat in sentrums en hospitale van geestesgesondheid uitgevoer is. Die hoofdoel van kunsterapie is om persoonlikheidsharmonisering te ontwikkel deur die vermoë van selfkennis en selfuitdrukking.
Isoterapie verwys na die gewildste en toeganklike metode van selfkennis. Op doek of papier kan jy jou vrese, gedagtes, hoop, diep verborge in 'n persoon uitdruk. Hierdie rigting dra by tot die vrylating van negatiewe emosies, verlig senuweespanning.
Isoterapie as 'n metode van sielkundige regstelling kom uit Freud se psigoanalitiese siening, Jung se analitiese sielkunde, deur persoonlike tekeninge te gebruik om die idee van universele en oorspronklike simbole te bevestig. Verder het humanistiese psigoterapeute 'n groot invloed op die ontwikkeling van isoterapie uitgespreek.
Die metodes van isoterapie sluit in die passiewe vorm - die gebruik van voltooide kunswerke, en die aktiewe vorm - die skepping van hul eie skeppings.
Isoterapie as 'n metode van sielkundige regstelling bied die kind die geleentheid om te oorleef, die konfliksituasie te verstaan, en ook om enige probleem op die mees gerieflike manier vir die kind se psige te verloor.
'N Verskeidenheid materiale word in isoteria gebruik: plastiek, potlode, verf, gekleurde papier, plastiek. Hierdie materiaal help in die heropbou van die artistieke doek. As 'n onafhanklike metode van kunsterapie het erotherapie slegs 'n paar dekades gelede verskyn. Tans is hierdie metode baie gewild onder voorskoolse studente.
Die metodes van isoterapie laat jou toe om jouself in die probleem te verdiep, soveel as wat die kind self wil hê en is gereed om dit te herleef. Dikwels verstaan ​​die baba self nie eens wat met hom gebeur nie.
Isoterapie in die werk met kinders laat kinders toe om hulself te voel, sowel as hulself te verstaan, om hul gevoelens, gedagtes, hoop, drome, empatie te bevry, hulself vry te stel van sterk ervarings en konflikte.
Isoterapie in die werk met kinders word wyd gebruik om stres, verstandelike stres te verlig, om vrese en neurose te herstel, want by die tekening is die baba pynlik in kontak met 'n paar onaangename, skrikwekkende, traumatiese beelde.
Een van die metodes van isoterapie is 'n projeksiepatroon. Hierdie tegniek voer 'n diagnostiese en psigo-korrektiewe funksie uit. Dit word gebruik in individuele en groepwerk. Die hooftaak van die projeksiepatroon is die identifisering en bewustheid van die moeisame moeilike ervarings en probleme. Om die temas van die tekeninge te rig en te beheer, soek hulle aandag, en fokus op belangrike spesifieke probleme. Projektekeninge stel u in staat om emosionele probleme te interpreteer en kommunikasieprobleme te diagnoseer. Hierdie tegniek werk met gevoelens wat 'n mens nie besef nie. Tema's van tekening kan baie uiteenlopend wees, byvoorbeeld "persoonlike verlede en hede", "lewensituasies waarin ek onveilig voel", "my dag", "wie ek droom om te word", vrees, wat die groep my gegee het "en so aan .
Isoterapie vir voorskoolse kinders
In voorskoolse kinders verlig eroterapie die senuweestelsel, stimuleer die ontwikkeling van motiliteit, en maak die psige soeter. Hierdie metode is een van die beste maniere om uit te vind waaroor die kind dink, waarvoor hy skaam is, dat hy droom.
Weens hul ouderdom kan voorskoolse kinders nie die optrede van ander analiseer nie en ook gevolgtrekkings maak. Hulle word vinnig afhanklik van die stresvolle situasie en nagmerries in die familie. En die rigting van kunsterapie deur tekening laat jou toe om jou emosies uit te druk. Hierdie metode elimineer aggressiewe gedrag, digtheid, wanbalans, lae selfbeeld, jaloesie, gevoel van eensaamheid.
Isoterapie word suksesvol gebruik in werk met kinders met gehoor- en spraakvermindering, verstandelike vertraging, outisme. Danksy isoterapie kom voorskoolse kinders met patologie van die senuweestelsel vinnig in kontak met sielkundiges, onderwysers, dokters en word entoesiasties ingesluit in die proses van psigoplossing.
Isoterapie klasse onthul die potensiaal van die baba, inspireer en maak nuwe geleenthede oop. Speleteklasse word uitgevoer, beide individueel en in klein subgroepe. Isoterapie sluit verskeie gebiede in:
- 'n persoonlike prentjie wat jou toelaat om jou "I" en sy analise uit te druk;
- die gebruik van artistieke voltooide werke.
In die isoterapie klasse, dui 'n volwassene daarop dat die kind 'n tekening op 'n gegewe of arbitrêre onderwerp skep. Tydens die tekening volg die spesialis die kinders se emosies van die kunstenaar, hy is geïnteresseerd in wat die kind ervaar en voel ook tydens die tekening. Na die tekening gee die kind 'n beskrywing van wat hy uitgebeeld het. Hierdie stadium bestaan ​​daarin om te leer om te ontleed wat gebeur, sowel as om u probleem self te assesseer. In hierdie geval ontwikkel die baba uitdrukking van spraak en figuurlike denke. Dan gee die deskundige sy eie interpretasie van die tekening, gebaseer op wetenskaplike praktyke, en ondersoek ook sy artistieke werk saam met sy kliënt. Alle tekeninge na die klas moet gered word. In die volgende sessies word, indien nodig, vergelyk met nuwe werke om die ontwikkeling van die situasie te assesseer. Hierdie metode is doeltreffend in die loop van verskeie klasse, omdat die isoterapie in die kompleks help om die gewenste resultaat vinnig te bereik, naamlik, dit los probleme op en leer ons om positief na die wêreld te kyk.
Isoterapie vir voorskoolse kinders sluit in 'n verskeidenheid kunsterapie vorms van werk met kinders. Spesiale aandag word gegee aan die probleem om vrese op te los en te ervaar. Vrese is 'n integrale deel van elke individu. Op sekere punte groei vrese en neem die hele mens as 'n geheel vas. Om vrese te vermy is 'n nie-konstruktiewe manier buite die situasie. Vrese verloor hul krag wanneer 'n individu na hulle kyk. Vryheid van vrees is moeilik vir 'n volwassene, en vir 'n kind is dit 'n dubbel moeilike proses. Isoterapie tot die hulp in sulke gevalle, laat 'n pynlose manier toe om na die fisiese vlak ervarings te bring, vrese wat diep in die bewussyn lê.
By die uitvoer van isoterapie word die kreatiewe daad, sowel as die innerlike wêreld van die skepper, wat as gevolg van tekening geopenbaar word, groot waarde verkry. Sielkundiges moedig deelnemers aan in die spontaniteit om hul innerlike gevoelens op papier of doek uit te druk, sonder om te bekommer oor die artistieke waardigheid van die tekening.
Volgens Goldstein is kreatiwiteit een van die maniere om vrees te oorkom, wat ontstaan ​​as gevolg van 'n mens se interne konflik, wat verhoed dat iemand jou as 'n mens besef. Kreatiewe individue is beter gekonsentreer, hulle vernuf hul krag verdeel terwyl hulle hindernisse oorwin en eksterne en interne konflikte oplos. Die hoofbron van menslike aktiwiteit, volgens Maslow, lê in die voortdurende begeerte vir selfuitdrukking en selfaktualisering, maar hierdie manifestasies word waargeneem in gesonde mense. In individue van 'n neurotiese pakhuis word hierdie behoefte dikwels geskend, dus kuns is 'n effektiewe manier van herstel.
Sommige navorsers verwys na tekening as 'n stresverligter. Dit gebeur as gevolg van 'n terugkeer na primitiewe vorme van funksionering, asook bevrediging van onbewuste begeertes. 'N Kunswerk verplaas die inhoud van die komplekse uit bewussyn en elimineer die ervaring van negatiewe emosies. Hierdie kenmerk word betekenisvol vir diegene wat dit moeilik vind om uit te spreek, maar deur kreatiwiteit is dit baie makliker om hul fantasieë uit te druk. Die fantasieë wat op papier uitgebeeld word, fasiliteer en versnel dikwels die verbalisering van ervarings. In die proses van isoterapie verminder die beskerming, wat tydens gewone verbale kontak waargeneem word, daarom is dit meer realisties dat die pasiënt sy of haar abnormaliteite kan assesseer. Tekening verwyder die versperring van "ego-sensuur", wat dit moeilik maak om mondelinge, teenstrydige, onbewustelike elemente uit te druk. Kreatiwiteit stel jou in staat om die weg na die onbewustelike uitdrukking van fantasieë en idees oop te maak, wat in 'n sinvolle vorm vir die pasiënt gemerk word. Een van die tegnieke van isoterapie gebruik 'n skets van drome, sowel as gevoelens wat in 'n droom ontstaan. Dit is belangrik om die tekeninge te analiseer om die direkte impak op die lyne, kleure en vorms in ag te neem. In Japan en China is die gebruik van hiërogliewe al lank gebruik in die behandeling van senuweeskokke. Dit blyk dat die individu terselfdertyd ontspan en sy polsslag aansienlik daal.
Doelwitte van isoterapie:
1. Laat negatiewe gevoelens toe, insluitend aggressiwiteit. Werk op die tekeninge, skilderye, werk op 'n veilige manier om stoom vry te stel en spanning uit te voer.
2. Fasiliteer behandeling.
3. Kry materiaal vir diagnostiese gevolgtrekkings en interpretasies.
4. Werk die gevoelens en gedagtes uit wat mense gebruik het om te onderdruk. Dikwels is nie-verbale middele die enigste in die verklaring van sterk oortuigings en ervarings.
5. Bou 'n verhouding tussen 'n persoon en 'n sielkundige. Gesamentlike deelname aan die proses van artistieke aktiwiteit dra by tot die skep van wedersydse aanvaarding, sowel as empatie.
6. Ontwikkel interne beheer. Die tekening proses behels die bestel van vorms en kleure.
7. Fokus op gevoelens en sensasies.
8. Ontwikkeling van artistieke vermoëns, toenemende selfbeeld.
Isoterapie vir kinders
Skoolaanpassing is 'n probleem wat elke elementêre skoolsielkundige ervaar het. Sy werk gedurende hierdie tydperk is daarop gemik om die baba aan te pas by 'n nuwe span. As dit spesiale skole vir kinders met gestremdhede is, is die toepaslikheid van die aanpassingsprobleem baie akuut. Dit is as gevolg van verskeie redes, veral die konstante verandering in die samestelling van die klas weens siekte van studente.
Isoterapie klasse met gestremde kinders word aanbeveel vir twee sielkundiges in 'n geslote groep van tot 6 mense. Die samestelling van die groep bly dieselfde in die hele program. Klasse word 1 keer per week gehou vir tot 60 minute. Isoterapie word aanbeveel om met sandterapie af te wissel.
Die eerste fase is die eerste drie klasse, wat gekenmerk word deur die passiwiteit van kinders met gestremdhede en fokus op die kinders van leiers.
Die tweede fase van die klasse, die vierde en vyfde, word gekenmerk deur verhoogde geestelike ongemak, sowel as angs van kinders. Hulle word gekenmerk deur die opkoms van vyandigheid tussen die deelnemers. In hierdie geval verminder die selfbeeld van sommige lede van die groep, wat manifesteer in die ontkenning van kreatiewe moontlikhede.
In die derde fase - die sesde en sewende klasse, is die kinders gereed om die verskillende gevoelens uit te druk wat hulle besef.
Die vierde fase, wat die agtste, negende, tiende les insluit, word gekenmerk deur verhoogde angs by kinders.
Die vyfde stadium is die laaste een, wat die laaste les insluit.
Ons bied 'n benaderde plan lesse oor isoterapie "Reis na 'n fantastiese glans."
1. "Magic Glade" ontspanningsoefening.
2. Ontwikkeling van assosiatiewe verbeelding (speloefeninge).
3. Die keuse van drie helde van die sprokiesbos.
4. Speel in die sandbox.
5. Teken "Teken 'n plek wat jy die meeste onthou."
6. Die uitslag van die les.
Materiaal: klankopname "Sounds of the Forest", 'n boks sand, miniatuur figure, water, viltpenne, borsels, verf, potlode, A4-vel.
Kursus van die les: die les begin met 'n begroeting wat kinders moet saamtrek, 'n atmosfeer skep van groep aanvaarding en vertroue. Verder word 'n opwarming aangebied vir insluiting in die werk, wat ontspanningsoefeninge met musikale begeleiding insluit. Kinders sit op stoele wat in 'n sirkel geplaas word. Een volwassene lees die teks, en die tweede volwassene doen 'n ontspanningsoefening met die kinders. Die doel van die oefening is om spierspanning te verlig. Doen nou 'n oefening oor die ontwikkeling van verbeelding. Kinders word gevra om te praat oor gevoelens en gedagtes tydens die "reis".
Dan word kinders aangebied om met nat sand na die sandkas te gaan en die vermoëns te wys: jy kan die sand raak, uit die bodem grawe, 'n berg bou. Hulle verduidelik aan die kinders dat dit onmoontlik is om sand te gooi, om te vernietig wat die "towenaar" naby geskep het.
Die spel in die sandbox bevat die volgende inhoud: kinders word aangebied om op reis te gaan om die land waar hulle eerste sal woon, te ontdek waar hulle 'n fantastiese, bloeiende land sal skep. Kinders word toegelaat in 'n wonderlike land om slegs drie helde te neem en in onbeperkte hoeveelhede bome, huise, blomme. Dan vertel die sielkundige 'n sprokie, skep probleemsituasies en volg die reaksie van kinders, naamlik hoe hulle uit hulle kom. Die einde van die verhaal word aangebied deur 'n sielkundige.
Die volgende gedeelte van die les is izoterapie. Kinders sit by een groot tafel. Die sielkundige gee instruksies om 'n held of 'n plek van 'n sandige sprokieland te teken, wat die meeste onthou word. Die babas kry die geleentheid om hul eie middele en materiaal vir grafiese werk te kies. Aan die einde van die les som op. Kinders word aangebied om die les te assesseer (wat was goed - wat is sleg, wat was lekker - wat was nie lekker nie) en hoekom het ons dit gedoen.