Oorspronklik en nuttig * Oor plante
Oorspronklik en nuttig
Op die stam van Brusselse spruite word 40 tot 90 koolkoppe in die grootte van 'n okkerneut gevorm. In die tweede lewensjaar verskyn blommende lote wat dan saad gee. Terselfdertyd het die plant 'n ongewone en aantreklike voorkoms.
Klein digte koolkoppe word geëet. Dit bevat baie proteïene, vitamiene C, PP-groep B, karoteen, minerale soute. Terloops, Brusselse spruite is vooraan die tradisionele witkool in voedingseienskappe en is 'n kampioen in die inhoud van kalium, fosfor en yster. En daar is selfs drie keer meer vitamien C daarin as in suurlemoene, lemoene en witkool. Boonop neem die hoeveelheid tydens die berging en verwerking nie af nie. En in die teenwoordigheid en verhouding van aminosure, is hierdie kool nie minder as die proteïene van vleis en melk nie. Daarom word dit beskou as een van die waardevolste groente.
Dit is veral nuttig vir kardiovaskulêre siektes (weens die beduidende inhoud van kalium), verminderde immuniteit en diabetes. As gevolg van die lae veselinhoud, word dit aangedui vir mense met maagsere. 'N Afkooksel daarvan word aanbeveel vir langdurige siektes of na fisiese oorlading.
Slaai, bykosse vir vleis en visgeregte word uit Brusselse spruite voorberei, gemarineer, gekook of gebraai as 'n aparte gereg. Kook vir 'n kort tydjie sodat die blare nie sag word nie. In baie lande word tradisioneel met kalkoen bedien. En hoe mooi lyk die klein stywe, liggroen koolkoppe op 'n bord! Die Belge is oor die algemeen 'n nasionale gereg.
Die groeiseisoen van Brusselse spruite is lank (135-160 dae), dus word hulle hoofsaaklik volgens die saailingsmetode gekweek, hoewel dit sonder saailinge moontlik is. Saad vir saailinge word in Maart - begin April gesaai, en in Mei op 'n oop grond geplant op die ouderdom van ongeveer 45 dae, as daar reeds 4-6 blare is. Die saadplantingsdiepte is 1 cm. As u in oop grond plant, word saailinge tot by die eerste blare verdiep. Plantpatroon - 70 × 60 cm. Goeie voorgangers daarvoor is aartappels, wortels, siderate, komkommers, korrels en peulgewasse. Ongewenste - kool, beet, tamaties, radyse, radyse. Hulle keer eers na 4 jaar kool in die beddens terug.
Aangesien dit stadig groei, kan vroeë tamaties, komkommers en ander groente in die gange geplant word. Die versorging van spruitjies en witkool is soortgelyk. Wat die afwerking van plante betref, is daar geen algemene mening nie. Sommige groentekwekers glo dat dit nie nodig is nie. Ander, inteendeel, redeneer wat nodig is omdat hulle 'n hoë steel het. Die plant is ligte lief, verdra nie deurboorde winde nie, daarom plant hulle dit op plekke wat beskerm is teen konsepte. Terloops, anders as ander soorte kool, word dit minder deur kiel beïnvloed. Die gewildste verskeidenheid is Hercules.
Dit is beter om Brusselse spruite te kweek op gronde met 'n lae stikstofinhoud, want op stikstofkool is gans sleg krul en sag. Hy hou ook nie van vars mis nie; dit is beter om kompos te maak. Dit is 'n taamlik droogtebestande kultuur, want anders as witkool, het dit 'n sterker wortelstelsel. Maar vir 'n goeie aanbieding benodig dit 'n voldoende hoeveelheid vog, veral in die fases van intensiewe groei van blare en die vorming van vrugte.
Dit is raadsaam om plante 1-2 keer met superfosfaat en kaliumsulfaat (30 g per 10 l water) te vorm. Vir elke plant is 1 liter oplossing voldoende. Mullein (1:10) en voëldruppels (1:20) word ook vir voeding gebruik. Daar word ook plante en grond op die bed van peste afgedroog met houtas ('n glas per 1 vierkante meter).
Dit is egter belangrik om nie die plant te oorvoed nie, aangesien dit die groeiseisoen verhoog en die ontwikkeling vertraag word. Knyp die toppe van plante om die groei van die stam te voorkom en sodoende die rypwording van koolkoppe te versnel. Dit word gewoonlik in die middel - einde Augustus gedoen. As u die bokante te vroeg knyp, kan dit egter tot die vrugte kraak en verstyf.
Spruitjies is koudbestand, hulle kan tot Desember geoes word. Volwasse plante kan die temperatuur tot minus 5-8 grade weerstaan. Die optimale temperatuur vir groei is 15-18. Hoër, soos oormatige vog, lei tot 'n vertraging in die ontwikkeling van die vrugte. 'N Teken dat hulle ryp geword het, is die val van blare. Die eerste skerp mes sny die grootste blare in die onderste sinusse.
Vir vries, word kool in plastieksakke gevou, styf vasgemaak en in die vrieskas geplaas. Maar vars Brusselse spruite word swak bewaar. Vir stoor in die kelder word die stingels saam met die kool afgesny (die blare wat daar agterbly, word afgeskeur) en in die sand gegrawe. Dan sal die koolkoppe dig en sappig wees. By 'n temperatuur van 0-1 grade en lugvogtigheid van 90-95% kan dit tot 2 maande geberg word.
Om geregte uit hierdie kool te berei, word die koolkoppe nie baie naby die basis gesny nie, aangesien dit maklik opbreek. Sorg dat die blare nie van mekaar skei nie. Om bitterheid te vermy, is dit raadsaam om die kopkool versigtig uit te sny voordat dit gekook word. Die smaak van Brusselse spruite is baie delikaat.
Kyk die video: Alpha Waves Study Music. Relaxing Music for Brain Power, Focus, Concentration, Deep Sleep (April 2021).