Amandel: hoe om neute in die voorstede te kry - Vrugtebome - 2020
Deur sy biologiese spesie is amandel 'n struik, maar word dit dikwels as 'n boom gevorm. Afhangende van die tipe en met die korrekte vorming, kan dit 8 meter hoog wees, wat in ag geneem moet word by die beplanning van 'n tuin.
In die toestande van die Moskoustreek is dit nodig om rypbestande variëteite te kies met die blom wat in die tyd uitgestrek word:
Nikitsky is 'n groot vrugte-struiksoort wat 5 m in hoogte bereik.
Primorsky - vrugte van medium grootte, vorm 'n afgeronde boomkroon tot 3,5 m hoog.
Nagereg - grootvrugte wat in staat is om beide struik en boomkroon te vorm, afhangende van die vorming.
Alle variëteite is selfsteriel, dit wil sê, ten minste twee afsonderlike individue van verskillende variëteite sal vir oes benodig word.
Amandels word gekenmerk deur vroeë blom, afhangende van die weer en lug temperatuur, blomme oop in April - vroeg in Mei. Daarom word dit dikwels gebruik as 'n dekoratiewe kultuur met 'n vroeë blomperiode.
Kies 'n plek in die tuin en plantmateriaal
Amandel is 'n hitte-liefdevolle kultuur wat baie veeleisend is op die keuse van die plek. Daarom is dit belangrik om die regte een te kies:
Swak verdra swaar grondsoorte, soos leeu en klei, verkies ligte sanderige en selfs leisteen. Laasgenoemde word egter slegs in die Krim gevind, daarom is dit nodig om te beperk tot sandstrale. Lae deurlaatbaarheid van die grond affekteer die toestand van die plant nadelig, die wortels begin verrot en sterf.
Amandel verdra nie 'n suur omgewing nie. As die land in die plot suur is, moet dit elke jaar bevrug word om 'n oes te kry.
Tel op 'n ryk oes in die voorstedelike dacha, dit is nie die moeite werd nie, veral as die gewas alleen op oop grond groei. Op sy beste kan jy 'n paar neute kry.
Skadu plekke of noordelike hange van heuwels is nie geskik nie, in sulke gevalle groei die struik stadig en dra dit nie vrugte goed nie. By die keuse van 'n plek word voorkeur gegee aan die suidelike hange of goed beligte gebiede.
Vir die aanplant van 'n nuwe plek, is jaarlikse sappings die beste geskik. Hulle het nog nie begin om 'n kroon te vorm nie, en die grootte van die wortelstelsel is klein genoeg. Danksy dit is dit moontlik om 'n kroon in 'n bos of 'n lae boom te vorm.
Amandel is 'n pereopyeraemya-bos, dit verg verskeie kopieë op die terrein. Om die oes te kry benodig jy ten minste twee kopieë, verkieslik van verskillende variëteite. Net in hierdie geval sal wees wat om te versamel.
Plantskema hang af van die metode van kroonvorming in die toekoms. As jy van plan is om bosse te laat groei, moet die afstand ongeveer 3 meter wees. By die vorming van bome tussen hulle moet 5-7 meter wees, sodat hulle mekaar in die toekoms nie oorvleuel nie.
By die keuse van plantmateriaal is dit belangrik om aandag te gee aan die voorraad. Ongemaakte plante in die Moskou streek ontwikkel swak en dra feitlik nie vrugte nie. Daarom is dit belangrik om met die verkoper te verduidelik watter oes amandels ingeënt is en die plek van die voorraad te inspekteer.
In teenstelling met die meeste klip vrugte, is amandels die beste geplant in die herfs, na die einde van die blaarval. Dit sal eerder die eerste oorwinter in 'n nuwe plek oorplaas en sal vinnig in die lente begin groei. As die plante vroeg in die lente geplant word, sal die toename nie so volop wees nie, hulle sal lank akklimatiseer en gewoond raak aan die nuwe plek.
Die landingsproses is soos volg:
'N Put word 60-70 cm diep en 70-80 cm in deursnee gegrawe volgens die plantpatroon.
Aan die onderkant van die dreinering is gelê laag van 8 - 10 cm. Dit kan 'n groot gruis, gebreekte baksteen of klip wees.
'N Lae sand van 10 cm dik is bo-opgestapel. Saam met die dreineringslaag kan dit oortollige vog onder die wortelvlak vloei en dit beskerm teen rot.
'N Komplekse kunsmis, 'n mengsel van superfosfaat en humus word in die put ingevoer. Die verhouding moet 1 tot 10 of so wees. As die grond suur is, moet dit alkaliseer word.
Die wortels van die saailing is reguit en begrawe sodat die wortelnek 10-12 cm onder die grondvlak is.
Geplant saailing versigtig gestort op die grond gerus op die wortels. Dit is nodig om voort te gaan uit die feit dat een saailing 10-12 liter water benodig.
Na die water moet die land getrek word. Amandels eis vog, en deklaag voorkom oormatige verdamping.
As die stam nog nie versterk is nie, moet jy 'n ondersteuning installeer en die sappie versigtig heg.
Amandel is nie 'n veeleisende plant nie, maar 'n paar sorg is nog steeds nodig:
Gereelde water. Om 'n ordentlike oes en goeie ontwikkeling te kry, moet amandels nie 'n gebrek aan vog hê nie. Maar terselfdertyd is dit onmoontlik om die wortelstelsel te oorstroom, anders sal dit begin verstik en verdor. Dikwels, elkeen en 'n half tot twee weke natmaak, afhangende van die weer. Die aanwyser is die land in die nabygeleë sirkel - sodra dit droog word, is water nodig.
Periodieke losmaking. Een keer per maand moet die land losgemaak word. Dit sal die lug toegang tot die wortels verbeter en u toelaat om vinniger kunsmis te absorbeer. As die grond op die terrein swaar is, moet losmaking meer gereeld gedoen word.
Die gebruik van kunsmisstowwe. Aan die einde van die seisoen word, na blaarval, superfosfate by die boomsirkel gevoeg, en in die lente hoenderdruppels of humus.
Soos die meeste tuinstruike is amandels onderhewig aan die volgende siektes:
Aangesien amandels 'n hitte-lieflike plant is, is dit belangrik om dit reg te berei vir die winter. Deur middel van voorbereidende aktiwiteite sal hy die koue seisoen beter kan beweeg.
Vir 'n vinniger verstewiging van die jong groei word die ekstreme knoppe verwyder. Hierdie prosedure word uitgevoer aan die einde van Augustus, na die oes. As gevolg hiervan, vir die oorblywende tyd voordat die blare val, sal die plant aktief houtvesels groei en beter gewaarword.
Voorraad van hierdie jaar is nodig om addisioneel te dek. Die grafteplaats het nie altyd tyd om goed te maak nie, so dikwels is daar vries en skade daaraan.
Die res van die kultuur verdra die koue van die Moskou streek se winter redelik goed en word wakker na die winterslaap.
Plant en versorg amandels (kortliks)
plant: vroeg in Maart of in die laaste dae van September.
blom: in Maart of April, voordat die blare verskyn.
grond: gedreineerde en asemende chernozem, leem, sandgrond met 'n hoë kalkinhoud en pH 7,7. Grondwater in die omgewing moet diep lê.
water: gereeld: een emmer water wanneer die grond in die nabygeleë sirkel uitdroog tot 'n diepte van 1-1.5 cm. Saplings word meer gereeld as volwasse bome. In die geval van probleme met die aflewering van water in 'n seisoen met die normale neerslag, is twee oorvloedige besproeiings per seisoen genoeg: herfs en herfswater herlaai.
Top dressing: Aan die einde van April of aan die begin van Mei word 'n oplossing van 20 g ammoniumnitraat in 10 liter water in die nabygeleë sirkel ingevoer. In die herfs word 1 kg mis en 20 g dubbel superfosfaat en kaliumsulfied by die nabygeleë sirkel gevoeg.
snoei: In die lente, voor die aanvang van sapvloei, en in die herfs, na blaarval, word sanitêre snoei uitgevoer. Formatiewe snoei gedoen na blom.
voortplanting: ontluikende, oorgroeiende, gelaagdheid, soms - sade (klippe).
peste: spinnekopmyte, amandel saadeters, pruimemotse, plantluise, pruimbastke, sappings en blaarwurms.
siektes: chalcosporosis, roes, monilioz, grysvrot (botrytis), scab, blusterosporiosis (geperforeerde spotting).
Die amandelboom is 4-6 m hoog en die amandelstruik is 2-3 m. Die amandelstok het nie meer as vyf skeletwortels wat tot voldoende diepte dring sodat die plant nie aan droogte ly nie. Die lote van hierdie vertakte plant is van twee tipes: verkorte generatiewe en verlengde vegetatiewe. Die blare van amandel is lansetvormig, met 'n puntige punt, blare.
Hoe bloei die amandelblom? Ligte pienk of wit amandelblomme tot 2,5 cm in deursnee bestaan ​​uit vyf blomblare. Amandelbloesems begin in Maart of April - voor die blare blom. Die vrugte van die amandel is 'n droë, fluweelagtige oval drup met 'n leeragtige groen pericarp wat na droog maklik geskei word van die steen van 2,5 tot 3,5 cm lank, met dieselfde vorm as die vrug, maar dikwels met groewe gesny.
Amandel begin vrugte van vier tot vyf jaar gee, volle vrugte begin in die tiende of twaalfde jaar, en die boom dra vrugte van 30 tot 50 jaar. Met goeie sorg kan 'n amandelboom van 50 tot 80 in jou tuin groei, en sommige monsters kan tot 130 jaar leef.
Amandel het twee spesies - bitter amandels, groei in die natuur, en soet amandels, gegroei in kultuur. Amandel is 'n plant wat kruisbestuiwing vereis, en ten einde dit te begin produseer, moet ten minste drie meer amandelbestuiwerende variëteite groei, waarvan die bloeiperiode val. Benewens die merkwaardige lekker vrugte, is die waarde van amandel sy dekoratiewe eienskappe. Amandel is 'n wonderlike middellyfplant wat 'n magiese geur uitstraal tydens blom. Aangesien amandels hoofsaaklik deur bye bestuif word, is dit die beste bevrug as daar 3-4 bye in die omgewing is of iewers naby dit.
Walnut amandel is 'n familielid van sulke vrugtebome soos appel-, peer-, pruim-, appelkoos-, kersiepruim-, perske-, tjokbes-, riet-, briar-, hawthorn-, kweepeer- en ander gekweekte verteenwoordigers van die roosfamilie. Uit ons artikel leer jy hoe amandels groei in die middelste sone, hoe amandels word geplant en versorg, watter soort amandels bestaan, watter amandels is meer aangepas by ons klimaatstoestande, wat is die voordele van amandels, en vir wie en in watter wees skade aan amandels.
By die aanplant van amandels.
Amandels kan uit die klip gegroei word, en ons sal jou hieroor vertel in die afdeling oor plantreproduksie, maar dit is die beste om amandels uit 'n jaarlikse saailing te groei. Saailinge word vroeg in die lente vroeg in die grond geplant - of in die herfs, in die laaste dae van November. Hulle kies 'n sonnige lot vir amandelbome, hoewel hulle in gedeeltelike skaduwee goed groei, moet saailinge egter beskerm word teen konsepte en sterk winde.
Die beste amandelgrond - water en asembare chernozem, sanderige of leemagtige grond met 'n hoë kalkinhoud - die optimale pH van 7,7. Suur-, chloried- of soutgrond vir die verbouing van amandels is onvanpas, sowel as gebiede met 'n hoë stand van grondwater.
Plant amandel in die herfs.
Amandelplantjies in die herfs geplant, wortel veel beter as dié wat in die lente geplant is. Twee weke voor plant word die putte met 'n deursnee van 50-70 cm en 'n diepte van 60 cm op 'n afstand van 3-4 m van mekaar in 'n ry en 5,5-6,5 m tussen die rye, uitgegrawe in die gebied wat vir amandels toegeken word. 'N Lag gebreekte klip of gebreekte bakstene met sand word in elke put gelê vir bloeding en gemeng met vrugbare grond wat bestaan ​​uit sand, humus en blaar aarde in 'n verhouding van 1: 2: 3, 5-6 kg ontbinde mis en 'n pond superfosfaat. As die grond suur is, is dit nodig om dolomietmeel of kalk in die hoeveelheid 200-300 g by te voeg. In twee weke, wanneer die grond in die put val, kan jy amandels begin plant.
Hoe amandels te plant? Om 'n amandelboom te plant, verskil nie veel van die plant van 'n pruime of appelkoos nie. Grawe 'n steun in die middel van die put - 'n paal van so 'n hoogte dat dit 'n halwe meter bo die vlak van die terrein sal styg. Gooi 'n heuwel uit die grond in die middel van die put. Dip die saailinge se wortels in 'n kleilemoen met die digtheid suurroom en plaas die boom op 'n heuwel sodat die wortelnek net bo die oppervlak is. Vul die put met vrugbare grond, kompak dit en gooi die boom 10-15 liter water. Wanneer water geabsorbeer word, bind die saailing aan die steun en moenie die boomstomp met 'n laag turf of droë grond 3-5 cm dik maak sodat die deklaag nie in kontak kom met die wortelnek van die boom nie.
Hoe om amandels in die lente te plant.
As jy om die een of ander rede die plant van amandels in die lente moes verskuif, moet jy nog steeds gate daarvoor grawe. Lê in hulle 'n dreineringslaag van sand en rommel, gooi 'n laag vrugbare grond, gemeng met kunsmis, en laat die putte tot die lente. In die begin van Maart, voordat die bome begin om die sap te fermenteer, plant hulle amandels op dieselfde wyse as wat hulle in die herfs gedoen word.
Amandelplanting en versorging word uitgevoer in ooreenstemming met die landboukundige kultuur. U moet prosedures uitvoer soos om te water, los te maak en die boom sirkel te snoei, die plant te snoei en te voed, asook die voorkoming van siektes en plae. En as jy alles reg doen, moet jy 'n goeie oes insamel.
Hoe om amandels te versorg? Aan die einde van Maart is dit nodig om die eerste losmaak van die boomsirkel tot 'n diepte van 10-12 cm te maak en dan gedurende die groeiseisoen 'n verdere 3-4 loslating tot 'n diepte van 8-10 cm uit te voer. Hou die skoonheid van die sirkel vas. Hou onkruid vinnig uit.
Amandels word geoes wanneer die buitenste groen dop donker word en begin om maklik van die kern af te skei. Versamelde vrugte word geskil en uitgelê in 'n enkele laag om droog te word, en dan in stofbande gestoor.
Ten spyte van die feit dat amandelkultuur droogtebestand is, groei dit beter en dra vrugte onder toestande van tydige en voldoende besproeiing. Amandels wat in sandgrond groei, het meer gereeld en oorvloedige water nodig as dié wat in klei en leemgrond gegroei het. As jy agterkom dat die grond onder die amandels tot 'n diepte van 1-1,5 cm gedroog het, gooi 'n emmer water in die boomstamkring. Waterlogging kan lei tot rotting van die plantwortel.
Saplings benodig meer gereelde water as volwasse bome: ondersteunende besproeiing moet een keer elke 10-14 dae gedoen word.
Hoe om amandels te groei in die afwesigheid van water? As jy nie die geleentheid het om amandels gedurende die volle groeiseisoen te besproei nie, spandeer ten minste herfs en spruit die plante aan.
Top dressing van amandels.
Amandels in die tuin het stikstof nodig, dus in die laat April of vroeg in Mei word 20 gram ammoniumnitraat verdun in 'n emmer water by die nabygeleë sirkel van elke volwasse boom gevoeg. Onder die herfsgrawe van die terrein word 1 kg mis en 20 g kaliumsulfied en dubbel superfosfaat in die boomstamkring van elke boom ingevoer. In die ryspasiëring van jong plante, is dit wenslik om vir die eerste 5-7 jaar van die lewe te groei.
Die verbouing van amandels vereis voorkomende behandeling van bome van plae en siektes. Om patogene wat sirkuleer in die grond en krake van die boombank van patogene en skadelike insekte te vernietig, in die vroeë lente voor die ontploffing begin, behandel amandelbome met 'n een persent oplossing van Bordeaux-vloeistof. En aan die einde van die groeiseisoen, na die einde van die blaarval, spandeer 'n herfs bespuiting van amandels met Bordeaux vloeibare of sy analoë om die plae en patogene wat vir winter te reël, te vernietig.
Amandels in Siberië.
Ten spyte van die feit dat die amandel sonder skuiling nie in die middelsone slaap nie, is daar rypbestande spesies en plantsoorte wat suksesvol verbou word, nie net in Vologda en St Petersburg nie, maar ook in die bosstap en steppe dele van Siberië. Die rypbestande spesies sluit in steppe amandels, of lae, of Russies, of bogovnik, of amandel. Dit is 'n struik tot 1,5 m in hoogte met bruin of rooibruin bas, lansetvormig, leeragtig, blink, op die kante van donkergroen blare tot 8 cm lank en 3 cm breed. Almond steppe is onpretensieus, gasrook en bestand teen droogte, heeltemal onverbiddelik vir die samestelling van die grond en maklik versprei.
Daar is twee tuinvorme van steppe amandels: belotsvetkovaya en Gessler - met blomme van helder pienk kleur. In die lente is blomtakke van amandel steppe opvallend in hul skoonheid. Op grond van bobovnik het telers so hoogs dekoratiewe variëteite geteel soos Annie, Pink Flamingo, Dream, White Sail, Pink Mist.
Amandelpitte van die steppe is eetbaar en lekker. Nog 'n voordeel van hierdie spesie is dat dit vinnig herstel word, selfs in gevalle wanneer dit vries in die harde sneeu-winter.
Amandels in Moskou en Moskou streek.
In die toestande van Moskou en die Moskou-streek word, behalwe beesvleis, 'n drielemme-amandel goed, wat gewoonlik sonder skuiling winters en vinnig herstel in die geval van effense ryping. Die mees stabiele in die omstandighede van die Moskou winters was die vorms van die plant wat op die wortel weggeplant is. Nietemin, dit is wenslik om selfs bome van koue weerstandbiedende variëteite van ryp te beskerm - om hul skagte met lutrasil te bedek. En om te voorkom dat die lote bevries word, is dit nodig om die apikale knoppe aan die einde van Julie of begin Augustus te verwyder. Hierdie prosedure stimuleer die vinnige lignifikasie van die lote, waarna die ryp nie vreeslik vir die amandels sal wees nie.
Hoe om amandels te snoei.
Vorm die kroon van amandel-tipe pruime, appelkoos, perske of nektarien - trek drie vlakke skelettakke af. Onmiddellik na plant word die saailing op 'n hoogte van 120 cm gesny, terwyl die stam by die boom 50-70 cm hoog is.
Na die winter, selfs voor die knoppe begin bloei, word bevrore algegroei verkort in die amandels, sny dit na gesonde weefsel, verwyder gebroke, siek of vervormde takke en lote. Na blom, gaan voort na formatiewe snoei van die boom. Op 'n sappie wat in herfs of lente geplant word, is gewoonlik gewoonlik drie takke wat op 'n afstand van 15-20 cm van mekaar geleë is. Hulle word verkort tot 15-20 cm en die volgende 2-3 jaar lê nuwe takke skelettakke op die sentrale geleier neer. een van die ander op 'n afstand van 20-30 cm. Skote wat onnodig is vir kroonvorming word verskeie kere in die somer geknip, en diegene wat benodig word, word kortliks in Julie verkort sodra hulle 50-60 cm lank bereik. In die tweede en derde jaar van amandelgroei word onnodige lote gesny, die res word verkort. Na voltooiing van die kroonvorming word die middelgeleier gesny sodat die laaste skedeltak van amandel 55-60 cm onder die geleier is.
Die bome met gevormde kroon wat vrugte binnegekom het, hoef nie snoei te sny nie. Jy hoef net vetskote in die ring te sny en die gebroke lote tot 3-4 gate te verkort. Jaarlikse lote wat nie inmeng met die korrekte ontwikkeling van takke hoef nie gesny te word nie.
Snoei amandel in die herfs.
In die herfs, na die val van die blare, voer hulle sanitêre snoei van bome en struike uit: droë, gebroke, siek en verdikkende kroon lote en takke. As jy 'n dik tak moet sny of lê, moenie vergeet om die sny met tuinhoogte te verwerk nie, en as jy nie die tyd gehad het om die amandels voor die winter te sny nie, moet jy die snoei na die lente oorplaas.
Hoe amandels te propageer.
Onder natuurlike omstandighede reageer amandels deur saad, maar in kultuur verkies hulle voortplanting deur ontluikende, aangesien dit te veel tyd verg om 'n boom uit 'n saad te groei. Nietemin moet jy weet hoe jy amandels uit 'n klip kan groei, al is dit net omdat jy die vee vir variëteitsteggings kan groei. Jy sal bitter amandelblomme nodig hê om wortelstokke te groei, maar as jy dit nie kan kry nie, kan jy soet amandel sade gebruik. Benewens hierdie twee metodes, as jy amandels nie 'n boom groei nie, maar 'n bos, trek hulle plantweefsel deur lote en lae aan.
Groeiende amandel saad.
Saai saad in die lente of winter. As jy besluit om die amandels in die lente te saai, is dit nodig om die saadmateriaal te stratifiseer - vir 3-4 maande om dit in die groentekas van die yskas te plaas. Amandel saad word in groewe tussen 8-10 cm diep gesaai, op 'n afstand van 10 cm van mekaar, met 'n afstand van 45-60 cm tussen die vore. Die sade sal die volgende jaar in April ontkiem en jy moet hulle water, onkruid en die gebied losmaak. In Julie, wanneer die saailinge 'n hoogte van 50-60 cm bereik, moet die sytakke op die stamme onder 10-12 cm van die oppervlak af gesny word met 'n skede op die ring. Gedurende hierdie periodes kom die dikte van die saailandstamel in die wortelboordjie nader 1 cm, wat beteken dat die boom alreeds as vee gebruik kan word, maar eers moet dit na 'n permanente plek oorgeplant word en toegelaat word om wortel te wortel.
Reproduksie van amandels is ook 'n ontluikende metode. As voorraad word nie net amandelplantjies gebruik nie, maar ook pruime, kersiepruime en dorings. Dit is beter om die proses op die hoogte van die sapbeweging uit te voer - in die middel van April of einde Augustus, in die koel tyd van die dag - om 16:00 of vroeg in die oggend. Twee dae voor die prosedure word die voorraad oorvloedig natgemaak sodat die bas goed uit die bos geskei word. Vir die scion kies ontwikkelde direkte lote met gevormde vegetatiewe knoppies. Sodat die transplantaat nie vog verloor nie, word al die blare daarvan verwyder, en laat net blare nie langer as 1 cm lank nie.
Die bult op die inentingsterrein word uit stof verwyder, dan word om die wortelkraag 'n T-vormige insnyding gemaak met 'n skerp mes en die bas is liggies gebuig by die punt van konvergensie van loodregte lyne. Met 'n ent word 'n flap met 'n nier so lank gesny dat dit in 'n insnyding op die voorraad pas. As jy die skild sny, gryp 'n dun laag hout, behalwe vir die bas, en probeer om dit nie met jou hande te raak nie, plaas die skild in die T-vormige kerf op die vee, druk die blaf stewig vas en maak die inentingsterrein vas. Plak dit met kleefband of band. maar om nie die nier te sluit nie.
As die res van die blare na 2-3 weke val, en die oog is groen, dan is die ontluiking suksesvol en kan die gips losgemaak word. As jy aan die einde van die somer uitbloei, moet die vasbind nie verwyder word tot die volgende lente nie, en die wortelnek met die transplantaat is beter om die aarde te spuit. In die lente, wanneer jy seker maak dat die knop wortel geskiet het, los die wortelkraag van die grond af en plaas die pleister van kleefband of band, sny dan die voorraad net bokant die inenting. As dit winderig is in die lente, moet die sny 10-12 cm hoër as die ent wees. die niere. Wanneer lote van dormante knoppe begin onder die ontluikende terrein verskyn, moet hulle dadelik verwyder word, en nie toelaat dat hulle houtagtig is nie.
Voortplanting van amandels deur lote en lae.
Amandel groeiende na die sloop vorm as 'n reël lote. In die tweede jaar, wanneer die wortels van die saailinge sterk word, word die nakomelinge opgegrawe en na 'n permanente plek oorgeplant.
As jy besluit om voortplanting te probeer deur lae te kies, kies buigbare lote hiervoor, lê dit op die grond, maak dit op verskeie plekke vas met draadpenne en bedek dit met 'n laag grond van ongeveer 20 cm dik. Die wortels van die lae word lank gevorm, en al die tyd moet jy die lae natmaak grond dit en verwyder onkruide. Na ongeveer 'n jaar of 'n bietjie meer, wanneer 'n sterk wortelstelsel in die tak vorm, word dit geskei van die moederplant, uitgegrawe en gedeponeer.
Siektes van die amandel aanval die plant in gevalle waar die gewas se landboutegnologie versteur of verswak word deur onbehoorlike of vertraagde versorging. Amandels ly meestal van skurfte, chill, roes, moniliose, grys rot en knoop.
cercosporosis - Hierdie swamsiekte het die meeste amandelblare, maar as die siekte vorder, kan die stingels en plantskote ook ly. Die eerste tekens van die siekte kan gevind word in Junie-afgeronde rooibruin kolle met 'n deursnee van 2 tot 4 mm wat op die blare verskyn, en onder hoë lugvogtigheid vorm 'n grys bloei daarop. Met verloop van tyd, in die middel van die kolle, verdroog die blaarweefsel uit en val dit uit, die plant moet nuwe blare groei, wat baie energie verbruik, en dit het 'n negatiewe effek op die ontwikkeling van vrugte. As 'n stryd met die siekte, sodra die eerste simptome voorkom, behandel hulle die amandel met swamdoders.
uitslag - Hierdie siekte raak nie net die blare nie, maar ook die blomme en amandelskote. Die verbouing van siektebestande plantsoorte, die vertering van die gebied na blaarval, voorkomende lente en herfs amandelbehandeling met Bordeaux-vloeistof, tydige snoei en brand van siek lote en takke kan as voorkomende maatreëls teen skurfte beskou word. Doen goed met skurfte, soos met ander swamsiektes, dwelms uit die kategorie swamdoders.
roes - Hierdie siekte word geopenbaar deur klein rooi kolle op die boonste kant van die blaarplaat, en bruinblare word aan die onderkant van die blare gevorm. Spots groei, voeg saam, waaruit die blare vroegtydig droog en val. As roesbeheer word amandelbehandeling met 'n waterige kolloïdale swaelsuspensie gebruik. As 'n voorkomende maatreël is dit nodig om plantresies van die perseel in die herfs te verwyder en die grond te grawe.
moniliosis - Die veroorsakende middel van hierdie siekte penetreer die pistil van 'n blom en besmet jong lote, blare en amandelblomme. Jy kan ontslae raak van moniliose deur tydige amandels te verwerk met swamdoders - byvoorbeeld, Horus.
Klyasterosporioz, of geperforeerde spotting raak alle botkultuur. Amandel is geen uitsondering nie. Dra by tot die opkoms en vinnige ontwikkeling van die siekte warm reënweer. Die siekte affekteer die blare, blomme, lote en vrugte, maar die tipiese tekens van nodules verskyn hoofsaaklik op die blare van die amandel - klein kolle van rooibruin, karmos of rooi-violet. Hulle groei geleidelik in grootte, saamsmelt, en die stof in hul sentrum sterf, verlig en val. 'N kenmerkende kenmerk van die siekte is 'n uitgesproke donker grens rondom die kolle, wat nie toelaat dat kleasterospiosis verwar word met ander siektes nie. Met 'n sterk nederlaag van die bas van beskadigde lote begin gom vloei. Om die siekte te bestry, gebruik amandelbehandeling Chorus, Kuproksat, Skor, Topaz of Vectra, die plant vir die eerste keer aan die begin van blom, die tweede keer na blom, dan twee weke na die tweede behandeling.
Grys ​​vrot of botrytis, Dit word gemanifesteer deur die vorming van bruin, vinnig toenemende kolle in grootte op die blare en lote. In toestande van hoë vogtigheid dek die plant 'n grys pluizige gedenkplaat wat bestaan ​​uit swamspore. Hierdie gedenkplaat word deur die wind versprei, en naburige plante word met grys vorm besmet. Om hierdie swamsiekte te bestry, word swamdoders soos Topas, Champion, Kuproksat, Oxy gebruik. Om te verhoed dat besoedeling met grys vorm voorkom, probeer om nie te digte aanplantings te skep nie en vermy kontak met kunsmis met hoë stikstofkonsentrasie op die blare. Wanneer simptome van die siekte verskyn, is dit nodig om die aangetaste gebiede te sny en dan die amandels met een van die aangeduide preparate te behandel. Jy kan pleisterwerk van die geaffekteerde gebiede gebruik deur 30-40 g van die Rovral-swamdoder en 300-400 g CMC-gom in 'n emmer water te versprei.
Van die plaag insekte, amandels is die meeste geraak word deur spinmytjies, amandel saad-eter, plantluise en blaarwurms.
Amandel Saad Eater spandeer die winter in die beskadigde amandelvrug, daarom is dit belangrik om plantresies van die boom en van die stamkring in die herfs te verwyder. Voorkomende instandhouding (lente en herfs bespuiting van bome met een persent bordeaux mengsel) kan ook die risiko verminder dat amandelmoere besmet word met saad-eet. Vir die gewaarborgde beskerming van die plant, bestee 'n ander verwerking van amandels onmiddellik na blom.
mot, In plaas daarvan, sy ruspe voer op blare, terwyl hulle draai. As 'n voorkomende maatreël is dit nodig om die koppelaars van vlindermot en kruiperblaarblare te sny en te vernietig. In die vroeë lente, wanneer die temperatuur in die tuin bo 4ºC styg, behandel die bome met Bordeaux vloeistof of Prophylactin, en los 'n halwe liter van die geneesmiddel in 10 liter water. As die ruspes geteel word, moet jy die amandel toedien met sulke insekdoders soos Actellic, Calypso, Fufanon, Ditox, Tagore, Zolon en ander soortgelyke preparate.
plantluis - die alomteenwoordige en baie gevaarlike plaag wat op die selsap van blare en jong amandelblote voed en ongeneeslike virussiektes dra. Die stryd teen dit moet genadeloos wees, veral aangesien dit in een seisoen nege generasies kan gee. As 'n voorkomende maatstaf in die omgewing van amandels kan jy sambreelplante plant - dille, venkel - wat hoa eters in jou tuin sal lok. Dit is beter om plantluise te vernietig met volk remedies - 'n infusie van wurmhout, brandhout, tabakstof, bitterpeper, knoffel, uie, paardebloem, tamatieblare en aartappels. Om die plaag te verslaan, benodig 3-4 behandelings. Van insekdoders doen goed met plantluise Biotlin en Antitlin.
Spinnekop vestig op amandels tydens die droogte. Dit vermeerder vinnig, sy bevolking woon in die dunste web wat deur bosluise geweven word. Hierdie plaag, soos bladluis, voed op die selsap van blare en jong lote. As gevolg van die lewensaktiwiteit van spinmiete, verswak die plant, en dit kan geraak word deur enige siekte, insluitende diegene wie se draers spinmiete is. Dit is nutteloos om insekdoders teen bosluise te gebruik, aangesien dit arachnids is. Daarom moet die geveg met akariciden (Apollo, Omayt, Flumate) of insekarakdoders (Agravertine, Akarin, Kleschevit, Fitoverm) gevoer word.
Soet amandel variëteite word in harde dop verdeel, waaruit die dop verwyder word met tang en sagte dop, waarvan die vel met die hand verwyder word. Ons bied u verskeie goed gevestigde variëteite, waaronder u amandels en vir u tuin:
– herdenking - laatblomdroogtebestande variëteit met 'n dop van medium dikte en 'n digte, soet, droë kern,
– Ayudagsky - laat rypwordende vrugbare variëteit, wat in die derde of vierde jaar na plant begin vrugte maak. Die verskeidenheid is sagtegewalste, plat ovaalkern, dig en soet, ligbruin van kleur,
– Sevastopol - hittebestande en droogtebestande laat-rypwording verskeidenheid baie hoë produktiwiteit met sagte skulpe en digte, soetwit pitte,
– Mangup - droogtebestande laat-rypwording verskeidenheid, selde beskadig deur plae en siektes, met 'n sagte dop en harde, digte, soet, olierige pitte,
– geurige - Laatblomvariëteit met harde dop en geurige, digte en olierige pitte van uitstekende smaak,
– nagereg - Self-onvrugbare variëteit wat bestand is teen vrieskors van blomknoppe, met 'n rowwe sagte dop en ovaal soetpitte met 'n olierige smaak. As bestuiwers geskikte variëteite Primorsky en Pittige,
– see - vrugbare samobesplodny graad met 'n waaiervormige vorm van die kroon, met 'n stabiele rusperiode, met verlengde olierige vrugte. As bestuiwers is geskikte variëteite Dessert en Alenik.
Benewens dié wat beskryf word, is die Jalta, Nikitsky 62, Papierskulp, Rims, Nikita laatblomvariëteite, Nessebar, Dabkov, sowel as Californian Nonparel, Nek plus ultra, Carmel, Padre, Mishn, Monterey en Sonora.
Nuttige eienskappe van amandel.
Wat is bruikbare amandels? Amandelpitte bevat tot 67% vetterige olie. Amandels is een van die wêreld se beste groentebronne van proteïene: dit bevat soveel proteïene as maer vleis - tot 30%, en dit is van hoë gehalte, byna heeltemal opgeneem proteïene. Daarbenewens bevat amandels kalsium, magnesium, fosfor en mangaan, suikers, ensieme, 'n kragtige anti-oksidant vitamien E en B vitamiene.
Amandel het 'n effek op bloedlipiede, reinig inwendige organe van gifstowwe en toksiene, stimuleer geestelike aktiwiteit, verbeter sig, verhoog spermproduksie by mans. Dit word aanbeveel vir pasiënte met asma en pleuris, dit word aangedui vir maagsere en abrasies in die dunderm en blaas. Italiaanse wetenskaplikes het eksperimenteel bewys dat gereelde verbruik van amandels die liggaam se weerstand teen virusinfeksies verhoog.
Die skil van amandelpitte bevat antioksidante tien keer meer as die pitte self. En terloops, dit word gebruik vir die tinting van wyn en brandewynproduksie.
In volksgeneeskunde word amandels met suiker gebruik om bloedarmoede, anemie, slapeloosheid en hoes te behandel. Amandelpitte het pynstillende, antikonvulsiewe, omhullende en versagtende effekte.
Ten spyte van die kalorie-inhoud, amandels, wanneer dit korrek gebruik word, bevorder gewigsverlies, aangesien sommige van die vetsure wat daarin vervat is, uit die liggaam verwyder word, sonder tyd om te verteer. As jy nie meer as 30 gram rou (nie gebraaide en nie gesoute) neute per dag eet nie, sal dit jou help om die hoeveelheid lipiede te verminder, cholesterolvlakke te normaliseer en gewig te verloor.
Amandelolie - die mees waardevolle produk. Dit word gebruik vir inflammasie van die longe, asma, otitis, stomatitis, hart- en niersiekte. Dit het 'n voordelige uitwerking op die vel, wat irritasie elimineer, dit bevogtig en elastisiteit gee. Amandelolie - een van die beste middele om die hare te versterk, stimuleer hul groei en gee hulle skyn en elastisiteit. Dit word vinnig geabsorbeer en aktiveer die proses van wedergeboorte van liggaamselle, dus word dit gebruik as basis vir verskillende salf en ys.
Amandel is 'n plant subgenus wat deel uitmaak van die genus Plum van die Rosaceae familie. Ten spyte van die feit dat baie gewoond is aan die idee dat dit neute het, is dit eintlik 'n klipvrug met 'n eetbare kern. Daarom is dit nie verbasend dat daar onder die familie van hierdie boom, wat in dieselfde genus van plante voorkom, baie ander spesies met soortgelyke druiwe is nie:
Die mees algemene boom is amandels in warm lande, maar dit kan ook gevind word op die gebied van die GOS - hoofsaaklik in die suide: in die Krim, Transkaukka, Sentraal-Asië, aan die oewer van die Donau. Daar is egter ook rasse spesiaal geteel vir verbouing in gebiede met 'n meer ernstige klimaat.
In die subgenus bevat Amandel omtrent veertig spesies plante, en die gewildste van hulle - Almond-gewone. Dit word meestal in tuine gekweek. Dit het twee hoofvariëteite:
Amandel bitter (wild) - Soos die naam aandui, kan die bene nie in hul rou vorm geëet word nie, aangesien giftige hidroksiensuur hulle bitterheid gee. Maar jy kan daarmee ontslae raak van hittebehandeling, en dan kan die vrugte in kook gebruik word. Daarbenewens produseer dit amandelolie.
Amandel soet - so bekend aan al die amandels, met 'n aangename smaak. Gekweek meer dikwels. Это окультуренная разновидность дикого растения, плоды которого можно употреблять в пищу без дополнительной обработки.
История этого дерева насчитывает множество веков: его первое появление связывают с территориями Средиземноморья и Средней Азии, а употреблять его в пищу начали ещё задолго до нашей эры. Упоминания о нём можно найти в Библии. Nou is dit gegroei in baie lande: in die Verenigde State, Mediterreense lande, Afghanistan, Iran, Australië. En in Tadzjikistan is daar selfs 'n hele stad toegewy aan amandels.
Amandels kan beide 'n boom en 'n struik wees. In die eerste geval kan dit ses meter bereik, in die tweede kan dit tot drie groei. Dit het 'n kragtige wortelstelsel wat dit toelaat om te oorleef in vinnig droog areas: sy wortels kan vyf meter tot die grond sink.
Hierdie plant is hoogs vertakt, en het twee soorte lote - langer vegetatiewe en korter generatiewe.
Amandelblomme kan baie vroeër as die blare gesien word: dit bloei in Maart-April, wanneer die blare nog nie verskyn het nie. Die blomme het vyf wit of pienk blare, die blom het 'n deursnee van twee en 'n halwe sentimeter.
Vir die eerste keer begin die boom vrugte in die vierde of vyfde lewensjaar, eers - nie ten volle krag nie, kan jy eers tien tot twaalf jaar na plant 'n volle oes kry. Daarna kan jy die vrugte vir dertig en soms vyftig jaar kry.
Die onvolmaakte amandelvrugte herinner ietwat van groen perskes, beide in voorkoms en vorm. Hulle is ook bedek met fyn villi. Soos dit ryp word, kraak die pulp die harde been vry.
Die amandelskulp kan van wisselende sterkte wees, en hoe dikker dit is, hoe kleiner die kern. In vrugte met die grootste pit, die dop is dun, dit is maklik om te vernietig, deur dit met jou vingers te druk. Extern lyk die vrugte appelkoossaad, maar baie groter as hulle.
Hierdie boom word nie altyd gekweek vir die doel om vrugte te verkry nie, soms word dit vir dekoratiewe doeleindes geplant. Die blomme versier die tuin vroeg in die lente, wanneer ander plante nog nie bloei nie en 'n aangename geur uitstraal.
Daar is verskeie soorte amandelblomme, waaronder die mees geskikte. Dus, vir koue toestande, is een van die rypbestande variëteite die beste:
Nikitinsky - Struik tot vyf meter hoog, in staat om te oorleef in enige streek, verdra koud. Voldoende bevrug en het 'n lang rusperiode nodig. Bloei begin in die middel van April. Die boom is vrugteloos, dus vir bestuiwing moet jy langs enige ander verskeidenheid amandelbome wat op dieselfde tyd blom, plant.
nagereg - Nog 'n self-steriele struik, wat nie bang is vir ryp en bevroren van die niere nie. Sy kroon is as 'n reël afgerond, die plant bereik 'n hoogte van vier tot vyf meter. Bloei gewoonlik in April, as die lug opwarm tot die gewenste temperatuur. Jaarliks ​​bring 'n oorvloedige oes. Vir sy bestuiwing word amandels van die "Primorsky" of "Pittige" variëteite naby geplant.
see - Boom tot drie en 'n half meter waaiervormig. Blomme in April, die vrugte ryp aan die einde van November. Dit is moontlik om dit te bestudeer met behulp van "Dessert" of "Alenik" -variëteite.
robur - Miniatuurstruik tot twee en 'n half meter. Laat blomme en bring baie klein vrugte.
Daar is ander rasse wat meer geskik is vir warm streke. Hier is 'n paar van hulle:
Sewastopol - voel goed in warm en droë toestande, bring baie oes. Sy dop is sag, en die pitte is wit en soet.
Ayudagsky - begin vrugte dra in die derde jaar van die lewe. Die vrugte ryp té laat. Hulle het 'n sagte dop en 'n ovaal ligte bruin kern.
Jubileum - blom laat en verdra droogte goed. Vrugte met 'n skil van medium dikte, waaronder 'n digte, droë en soet kern.
Mango is 'n laat-rypwordende verskeidenheid en voel goed tydens droogtes. Dit het verhoogde immuniteit en is goed bestand teen die meeste plae en siektes. Die vrugte het 'n sagte dop en digte, olierige kerne.
Amandel groei goed in sonnige gebiede of in gedeeltelike skaduwee, maar dit moet beskerm word teen konsepte. Dit is die beste om dit te groei vanaf jaarlikse saailinge wat in die lente, in Maart, en in die herfs, in November, in die grond geplant kan word. Dit word egter van mening dat die plant van amandels in die herfs lei tot meer positiewe resultate, aangesien die bome wat in hierdie tyd geplant word beter wortel maak.
Wanneer jy 'n paar bome plant, moet jy onthou dat hulle baie vrye spasie benodig. Tussen die individuele sappings in 'n ry is dit nodig om 'n afstand van drie tot vier meter tussen twee rye van vyf tot ses meter in ag te neem.
Ongeveer twee weke voor plant, moet jy gate en 'n diepte van tot sewentig sentimeter grawe. Hulle moet goed gedreineer word - lê grind of gebreekte klip op die bodem. Dit kan gelê word in die grond, bestaande uit drie dele blaargrond, twee dele humus, een deel sand, daar kan jy 'n paar kilogram mis en 'n pond superfosfaat byvoeg. As die grond suur is, voeg driehonderd gram kalk by. Die gevolglike mengsel moet vir twee weke in die put gebring word.
Hierna is dit belangrik om die amandelboom korrek te plant. Om dit te doen, ry hulle in 'n put ongeveer 'n half meter lank en sprinkel dit met 'n heuwel grond. 'N Saailing moet ingegrawe word sodat die wortelnek 'n paar sentimeter bokant die grondvlak is. Dan kan jy die put vol vrugbare grond vul, versigtig stamp en gooi. Sodra die water geabsorbeer word, kan jy die boom aan 'n steun bind en die grond bedek met 'n laag droë blare of turf.
By die aanplant in die lente word dieselfde aksies uitgevoer, net in Maart, en nie in November nie.
Om vir 'n amandelboom te sorg, soos om dit te plant, verskil min van die nodige prosedures wanneer ander vrugtegewasse verbou word.
Amandel om 'n oorvloedige oes te bring, moet gereeld natgemaak word. Dit moet nie baie gereeld gedoen word nie: jong bome moet elke twee weke, volwassenes - en selfs minder dikwels een keer elke twintig of selfs vyf en twintig dae natmaak.
'N groot rol in die verbouing van amandelbome speel top dressing. U kan dit in die tweede jaar van die plant begin en twee keer per jaar produseer. In die lente word in April-Mei twintig gram ureum of ammoniumnitraat verdun in water in die nabygeleë sirkel geplaas. In die herfs word die plant op dieselfde manier bevrug met die volgende mengsel: 'n kilogram mis, veertig gram superfosfaat, twintig gram kaliumsulfied.
Loosening het ook 'n goeie uitwerking op boomgroei. Dit laat die plant makliker toegang tot water, suurstof en voordelige stowwe. U kan die prosedure aan die einde van Maart begin en los tot 'n diepte van twaalf sentimeter. Gedurende die groeiperiode kan hierdie prosedure verskeie kere uitgevoer word, maar tot die helfte van die diepte. Daarbenewens moet jy ontslae raak van onkruide.
Selfs voor die eerste knoppe bloei, aan die begin van die lente, moet jy die boom snoei en al die siek, vervormde, bevrore takke verwyder.
Jy kan 'n kroon vorm na blom. Hierdie prosedure is nie anders as dié van ander vrugtebome nie - byvoorbeeld perske of pruime. As die saailing verlede lente of herfs geplant is, het dit gewoonlik drie takke, die afstand tussen 15 en 20 sentimeter. Hulle moet gesny word tot 'n lengte van twintig sentimeter.
In die daaropvolgende jare moet jy voortgaan om die kroonvorming te betrek en die skelettakke op 'n afstand van omtrent dertig sentimeter van mekaar te verlaat. Onnodige lote kan 'n paar keer oor die somer gesny word, maar die nodige snoei, maar nie vroeër as Julie nie.
In die derde jaar van die boom se lewe word die kroonvorming voltooi, en dan moet die middelgeleier gesny word sodat die laaste skelettak sestig sentimeter onder dit is.
Die bome wat vrugte begin dra, hoef nie snoei te snoei nie - jy kan net stukkende takke snoei.
Daarbenewens kan 'n dun snoei uitgevoer word, waarin die verkeerde groeiende takke en die tak van die tak afgesny word.
Om dik takke af te sny, moet jy die plek sny tuinhoogte behandel.
Daar is verskeie basiese maniere waarop jy nuwe amandelplante kan kry. In die wild vermeerder dit sade, maar hierdie metode is nie altyd beter om in die tuin te groei nie, aangesien dit baie meer tyd as ander opsies verg. Die saad kan egter 'n voorraad vir variëteitbome groei.
Saad word gewoonlik in die lente of laat herfs gesaai. By saai in die lente is stratifikasie nodig: die sade word voorheen drie tot vier maande in 'n yskas geplaas. Hulle word dadelik in die grond geplant, tot 'n diepte van tien sentimeter, met 'n afstand van tien sentimeter tussen die individuele plante in 'n ry en vyftig sentimeter tussen die rye. Ontkieming moet volgende jaar, in April, verwag word. 'N Plant wat sestig sentimeter hoog is, het gewoonlik 'n stamdikte van een sentimeter, wat beteken dat dit reeds geskik is vir gebruik as 'n voorraad.
Die mees algemene vorm van voortplanting is enting. Dit kan uitgevoer word op saailinge van beide amandel en pruim, beurt en kersiepruim. Dit is die beste om dit in die middel van April of einde Augustus in die koel tyd van die dag te produseer. Vir twee dae is dit nodig om die plant oorvloedig te water sodat dit maklik is om sy bas te skei. Met 'n ent moet jy al die blare verwyder.
Op die plek van inenting moet die plant goed van stof afvee en 'n insnyding in die vorm van die letter T in die wortel serviks maak. Die inentingstasie moet styf toegedraai word met band of gips.
Nog 'n moontlike teeloptie - oorgroei. As 'n reël, na snoei, naby die hoofboom, word lote gevorm wat in die tweede jaar van die lewe geskei kan word en afsonderlik beplant word.
Daarbenewens kan voortplanting deur lae is moontlik. Daarvoor moet jy buigsame lote kies, hulle op die grond steek en dit met 'n laag grond bedek. Dit is nodig om hulle goed te water, los te maak en ontslae te raak van onkruide. Wag rooting sal 'n lang tyd. Dit is moontlik om 'n plant in 'n jaar te plant wanneer die wortelstelsel genoeg ontwikkel om die lewensvatbaarheid van die amandel te handhaaf.
'N bietjie oor die kultuur ...
Amandel is 'n klein boom of struik wat deel uitmaak van die genus van pruimbome. In totaal is daar meer as 40 kultuurvariëteite. Amandels word egter meestal op huishoudelike erwe gegroei. Baie beskou amandels as 'n noot. Maar in werklikheid is dit nie. Dit is 'n klipvrug. Die plant kom van Sentraal-Asië en die Middellandse See. In hierdie streke het dit lank voor ons era verskyn. Tans is amandels ook in die Kaukasus, Krim, Kalifornië, Wes-Tien Shan, China, in die wingerde van Slowakye, in Suid-Moravië en Tsjeggië.
In die wild verkies amandels steen- en rommelhellings met kalsiumryke grond. Bome groei in klein groepies, bestaande uit 3-4 bosse, geleë 5-7 meter van mekaar.
Die amandelboom groei tot 'n hoogte van 4-6 meter, en die struik tot net 2-3 meter. Die wortels van die plant dring diep in die grond, wat hom die geleentheid gee om nie aan droogte te ly nie. Dit is moeilik om te beskryf hoe amandelblomme. Die boom in hierdie tydperk lyk ongelooflik mooi. Blomme is wit of ligte pienk geverf. Hulle bereik 'n deursnee van 2,5 sentimeter. Blomkultuur vind plaas in Maart of April, selfs voor die eerste blare verskyn. Die vrugte van die boom verteenwoordig die gedroogde druiwe. Kultuur begin vrugte van 5-6 jaar dra, en die piekproses bereik 10-12 jaar. Die kultuur kan 50 tot 80 jaar maak. En sommige monsters leef tot 130 jaar. Amandel gewone - 'n plant wat kruisbestuiwing benodig. Om vrugte te laat begin, moet verskeie meer bestuiwende plante naby die boom geplant word, en hulle blomtyd moet beslis saamval.
Benewens die kultuur wat pragtige en lekker vrugte produseer, geniet die dekoratiewe amandel sy pragtige blom. Die plant is 'n heuningplant. Gedurende die blomperiode, is dit 'n magiese reuk. Basies word die plant bestuif deur bye, daarom is dit die beste om die korwe op die terrein te plaas.
Voordat jy amandels in die tuin plant, moet jy opsies vir bestuiwing oorweeg: jy sal ook 'n verskeidenheid groei wat kruisbestuiwing vereis, of 'n spesie wat insekte benodig.
Om te praat oor hoe om amandels te groei, moet jy weet dat moderne telers 'n verskeidenheid van sy rasse uitgebring het. As vroeër dit moontlik was om slegs 'n kultuur in die suidelike streke te plant, is dit nou moontlik om rasse op te tel wat onder die skuiling die winterput verdra.
Die gewildste is die volgende amandeltipes:
Jubilee. Plante bloei laat, droogte perfek duld, het 'n soet kern.
Ayudagsky - laat rypwording verskeidenheid. Die eerste vrugte kom in die derde jaar van die lewe.
Sewastopol verskeidenheid is bestand teen hitte en droogte, dit word onderskei deur die opbrengs daarvan.
Mango is 'n laat-rypwordende, droogtebestande spesie. Die verskeidenheid is baie bestand teen plae en siektes.
Nagereg is goed om in sentraal-Rusland te groei, want dit is nie bang vir ryp nie. Vir die bestuiwing van plante gebruik Spicy and Seaside amandels.
As jy al ooit gesien het hoe amandelblomme is, sal jy beslis so 'n boom op jou webwerf wil hê. En dit is nie eers in die kerne nie, maar in die skoonheid van die plant. Daarbenewens vul die amandels gedurende die blom die lug met 'n pragtige geur.
Na afloop van die bome word vrugte rypwording in Junie en Julie, afhangende van die verskeidenheid. Oes nadat die buitenste dop gekraak is. Volgende word die neute van die buitenste dop geskei en vir 'n paar dae gedroog.
Om 'n amandelboom te plant en dit te versorg, is nie moeilik nie. Bome moet gereeld natmaak. Jong plante word elke twee weke natgemaak, en volwassenes - een keer elke 20-25 dae. Losende grond dra by tot die groei van saailinge. Die eerste werk op die grond, jy kan begin laat in Maart. Verder, gedurende die groeiseisoen, is dit nodig om nog drie of vier los te spandeer. Daarbenewens is dit nodig om onkruide te verwyder soos dit voorkom.
As jy weet hoe om amandels te groei, kan jy goeie opbrengs behaal, as jy belangstel. Die plant is baie sensitief vir die maak van aanvullings. Vanaf die tweede jaar van die lewe, in April of Mei, kan 20 gram ureum of ammoniumnitraat wat in water verdun word, by die boomkring gevoeg word. Maak in die herfs 'n mengsel bestaande uit mis (1 kg), superfosfaat (40 g) en kaliumsulfied (20 g).
Amandel spandeer baie moeite om die vrugte te lê, dus vir goeie blom en oes, beveel tuinbouers elke jaar aan om te bemes en te voed.
Bome van alle amandelvariëteite duld snoei, insluitende jong blomblomme in die lente. Na die winter sal droë lote beslis afgesny word. Verwyder ook siek en vervormde takke. Onmiddellik na blom, is dit nodig om formatiewe snoei uit te voer, waartydens drie takke takke afgelei word. Amandels groei vinnig, so dikwels word dit oorgroei. Om die kroon in 'n normale toestand te hou, word snoei van jaarlikse lote uitgevoer.
In koue winters kan blomknoppe en selfs die punte van die lote om die bome vries. Jy kan die takke van vries beskerm deur hul wenke vas te knyp. Die prosedure word uitgevoer vanaf Julie tot Augustus. Na so 'n manipulasie, die takke vinnig houtagtig, en hulle is nie bang vir ryp nie. Met die eerste oogopslag blyk dit dat die metode onbegryplik en ondoeltreffend is. Trouens, dit gee die beste resultate vir beskerming teen die koue.
Standaard amandelvariëteite is die meeste sensitief vir ryp. Ervare tuiniers beveel aan om hulle met agrofibre of ander materiaal vir die winter te beskerm om die plek van inenting te beskerm.
In die herfs is dit ook moontlik om verjonging en sanitêre snoei te produseer. Nadat die blare val, word alle droë, vervormde, siek en abnormaal groeiende lote verwyder.
Ongelukkig is amandels onderhewig aan sekere siektes. Om te weet hoe om 'n boom van plantluise of ander parasiete te spuit, moet jy die probleem kan identifiseer.
Kultuur ly die meeste:
Cercosporosis. Blare word aanvanklik bedek met bruin kolle van 2-4 millimeter in grootte, waarop 'n grys patina gesien kan word. Vervolgens verdroog die middel van die blare en val hulle af.
Scab. Swamsiekte beïnvloed die lote, blomme en blare van die plant.
Rust. Bruinblare verskyn bo-op die blare.
Holey spotting. Die siekte raak alle dele van die plant. Die maklikste siekte kan gevind word op die blare, want dit lyk rooierige kolle met donker rande.
Grys ​​vrot. Op die lote kan jy sagte blom en bruin kolle sien.
By die eerste tekens van siekte moet alle beskadigde blare, knoppe en lote verwyder en verbrand word. En dan spuit swamdoders. Die mees effektiewe is die dwelms: "Topaz", "Horus", "Oxyhom", "Champion".
Plae soos plantluise, saailinge, spinnekoppe en blaarwurms verskyn dikwels op die amandel. By die eerste teken van hul voorkoms, is dit nodig om die boom te verwerk. Hoe om te plant op plantluise en ander peste van amandels, besluit jy. Ervare tuiniers beveel aan om te kies vir bewese dwelms: "Fufanon", "Aktellik", "Tagore". Wel vernietig spinnekoppe "Apollo", "Fitoverm" en "Agravertin". In die stryd teen plantluise is die voorbereidings Antitlin en Boitlin onontbeerlik.
Volg die reëls van agrotechnology: behoorlike natmaak, onkruidverwydering en sanitêre snoei.
Amandel is 'n sierplant wat landskapontwerpers maklik in hul werk gebruik. Bome en struike lyk ewe goed in groep- en enkelplantings. 3-5 plante op 'n agtergrond van naaldbome of op 'n grasperk lyk baie goed. Amandel op rotsagtige heuwels lyk ewe indrukwekkend. Gebruik plante dikwels op die shtambe. Bome is goed vir die samestelling van enige komposisies, hulle sal enige area met hulle versier.
Vroeër blomkultuur en pragtige geur voeg sjarme by die plant. As vroeëre amandels net in die suide gevind kan word, dan maak moderne rasse dit moontlik om dit in ons omgewing te laat groei. Met behoorlike sorg verdra die bome die winter goed.
Amandel - kontraindikasies.
Vir sommige mense kan amandels 'n sterk allergene wees. Vetsugtige pasiënte moet hul gebruik van amandels beperk as gevolg van die hoë kalorie-inhoud.
Onvolwasse kerne kan gevaarlik wees, aangesien die sianied veroorsaak vergiftiging. Wees versigtig vir beskadigde of vervalde pitte - dit kan giftig wees. Moenie amandels aan jong kinders gee nie, want die neuterkern kan in hul asemhalingskanaal kom.
Tipe gewone - is die mees algemene plant wat oral in vrugte gebruik word. Dit is die smaak van soet amandel wat ons uit die kinderjare goed ken en wyd versprei word in die voedselbedryf. Ander spesies van hierdie familie is voorwaardelik eetbaar, en sommige kan selfs voedselvergiftiging veroorsaak.
Amandel Steppe, of Wild (Bogovnik)
Lae struik tot twee meter. Crohn dik, bolvormig. Bloei helder pienk of wit blomme. Blomme bloei 'n bietjie vroeër of byna gelyktydig met die blare. Bloei duur twee weke. Dit groei op steppe en klipperige grond. Die verspreidingsgebied is baie groot. Dit groei beide in Sentraal Asië en in Rusland. Dit kan selfs bekendgestel word in die noordelike streke van die Russiese Federasie.
Verteenwoordigers van die subspesies Bobovnik verdeel in twee groot groepe:
Gessler (warm pienk blomme),
Belotsvetkovy (wit blomme).
Die steppe-tipe is baie dekoratief en word wyd gebruik in sierteelt. Baie tuiniers in die noordelike streke groei hierdie wonderlike struik in hul agterplaas. Die vrugte van bobovnika word voorwaardelik as eetbaar beskou. Maar meestal word hierdie subsoorte amandel vir dekoratiewe doeleindes gekweek.
Dekoratiewe rasse van bobster:
'N kenmerkende kenmerk van hierdie spesie is 'n baie beperkte groei area.
Dit groei slegs in die Kaukasus. Groei in die vorm van 'n bos met talle wortelprosesse. Dit lyk soos 'n steppe amandel. Die hoogte van die bos bereik 1 meter. Bloei helder pienk blomme.
Tuisland van hierdie plant - voetheuwels van Altai. Dit het die vorm van 'n struik. Bereik in hoogte van een tot twee meter. Die deursnee van die kroon tot een meter. Die blare is redelik groot, donkergroen kleur. Bloei met pienk blomme tot vier sentimeter in deursnee. Vrugte bereik die ouderdom van 11 jaar. Dit bloei vroeg, blom tyd 2-3 weke.
'N Klein struik, ongeveer 'n meter hoog. Dit groei hoofsaaklik in die gebied van Sentraal-Asië in die berge van die Wes-Tien Shan. Bloei redelik vroeg in ongeveer drie jaar. Amandelblomme Petunnikova pienk, blom begin in Mei en duur twee weke. Vrugte kom ongeveer vyf jaar voor. Die vrugte is klein.
Sier klein boom of struik. Hierdie plant word ook Luiseania genoem. Hierdie tipe amandel kan 'n hoogte van twee tot vyf meter bereik.
Sy vaderland is Noord-China. Dit bloei vroeg in Mei, blom vir 'n lang tyd, oor twee weke.
Dit is een van die hoogs dekoratiewe soorte amandel. Luiseania is tydens sy bloei ongewoon in sy fenotipe. As gevolg van sy buitengewoon pragtige blom, word hierdie spesie as die mees dekoratiewe beskou. Blomme in hul vorm kan eenvoudig en terry wees. Die kleurreeks van die driebladige amandelblomme is ook ryk, dit wissel van ligte pienk tot bloedrooi met 'n violette kleur. Vrugte is oneetbaar. Soos al die soorte amandel is baie pretensieloos aan die groeitoestande.
Hierdie spesie het baie hoogs dekoratiewe variëteite. Die gewildste variëteite wat algemeen in die middel laan - Captivity en Kiev.
Luiseaniya Plen - uitgestrekte bos met pienk, dubbele blomme met 'n deursnee van meer as vier sentimeter, die blom bestaan ​​uit veertig blomblare.
Louise Kiev - 'n bos bo drie meter hoog. Blomme kan beide pienk en donker pienk wees, die deursnee van die blom is ongeveer drie en 'n half sentimeter met twaalf kroonblare.
Kenmerke van die landing in die voorstede
In Moskou en die Moskou-streek is slegs twee spesies geskik vir verbouing in die oop veld. Dit is steppe amandels, of bobovnik, en drie-lobed amandels. Dit moet onthou word dat slegs hierdie vorms van hierdie plant in hierdie streek van Rusland verbou kan word. Amandel-gewone, waarvan die vrugte geëet word, word nie in hierdie klimaatgebied gegroei nie.
Maar die bobovnik is wyd verteenwoordig in hierdie streek, danksy sy weerstand teen ongunstige toestande. Dit hiberneer goed en verdra taamlik ernstige vors. Om die rypweerstand van die plant in die Moskoustreek te verhoog, word dit op die wortelswortel ingeënt. Alhoewel dit die weerstand teen verkoue van die plant verhoog, is dit wenslik om die stompe vir die winter te bedek.
Die plant van hierdie sierstruike word die beste in die jaarlikse vroege Maart, vroeg in November, gedoen. In die grond is dit nodig om humus, sand en kalk by te voeg. Sowel as saad, wortellae en grafte kan ook geplant word.
Om lote van vries in koue Moskou winters te beskerm, het vroeg in Augustus nodig verwyder apikale knoppies van lote. Dit stimuleer die vinnige lignifikasie van die takke, wat die rypweerstand van die plant aansienlik verhoog. Die versorging van amandels in hierdie streek bestaan ​​daarin om die grond gedurende die groeiseisoen los te maak, met die gebruik van minerale kunsmis met kalium, fosfor en stikstof in die tweede helfte van November. Sowel as die bekendstelling van organiese kunsmis, wat as mis gebruik kan word. In die lente kan jy stikstof kunsmis gebruik.
In die periode van blomplante benodig oorvloedige water. Selfs in die toestande van die Moskou-streek, kan jy 'n klein oes kry van die vrugte van bobovnika, wat die meeste gebruik word om amandelolie te produseer of as 'n lekker spesery vir baie geregte.
Luise-Amerika is baie mooi en blom pragtigdus, in sy dekoratiewe eienskappe, oortref dit bauber aansienlik. Regs, dit kan beskou word as die mees blomplante in Moskou en die Moskou streek. Met behoorlike sorg in die voorstede bereik Luísië 'n hoogte van twee meter. Tuiniers verkies om vorms met dubbele blomme te laat groei. Bloei begin in die eerste helfte van Mei. Teen hierdie tyd is die blomstruik baie soortgelyk aan die blom van sakura.
Oor hoe die amandelboom blomme, baie prente en gedigte geskryf is.
Ongetwyfeld, amandel is 'n plant wat meer aandag van tuinbouers in die Moskou-streek verdien, aangesien hierdie plant uiters dekoratief is. En wat het gesien hoe wonderlike amandelblomme, hy sal beslis hierdie kultuur tuis plant.
Kyk na die video: Our Miss Brooks: Accused of Professionalism Spring Garden Taxi Fare Marriage by Proxy (Julie 2020).