Die woorde van die Here self word apauruṣeya genoem, of nie gelewer deur enige persoon van die alledaagse wêreld, wat met vier beginsels van onvolmaaktheid geteister word nie. 'n Lewende wese van die alledaagse wêreld het vier gebrekkige beginsels in sy lewe, en hulle is 1) dat hy foute sal maak, 2) Hy soms onder illusie staan, en 3), hy die neiging het om ander te bedrieg, en 4) hy toegerus is met onvolmaakte sintuie. 23 En ná al jou boosheid--wee, wee jou! spreek die Here HERE-- 21Nie elkeen wat vir My sê: Here, Here! sal ingaan in die koninkryk van die hemele nie, maar hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemele is. 20 Daarna het Jesus huis toe gegaan. 'n Menigte mense het weer saamgedrom, sodat daar selfs nie geleentheid was om 'n stukkie te eet nie. Deur metaforiese taal is ek gedurig opsoek na ‘n moontlike wêreld, ‘n eie mitologie, ‘n nuwe beelding. ‘n Metafoor bring kategorieë saam wat voorheen vreemd was vir mekaar – een voorwerp neem ‘n ander voorwerp se eienskappe oor, al lyk dit asof hulle nie saamhoort nie.