Veldkampioene (Agaricus arvensis): foto en beskrywing van die voorkoms, om te onderskei van giftig * Ander
Beskrywing en voorkoms van veldkampioen
Van die verskillende sampioene het champignons nog altyd die status van 'gunsteling' vir die meeste mense gehad. Dit is maklik om in die natuur te vind en kan tuis gekweek word, en die smaak is altyd bo-op. Of die stellings na veldvariëteite verwys, of dat dit nie as voedsel gebruik moet word nie, sal later bespreek word.
Die keuse van veldkampioene (Agaricus arvensis) in 'n aparte groep dateer uit 1762, en selfs dan is 'n gedetailleerde beskrywing van hierdie soort sampioen gevorm:
Die hoed. Wit, room, grys of ligte oker (meestal in ou sampioene), met 'n deursnee van 7–22 cm. Dit lyk soos 'n eier of klokkie in die vorm, maar word uiteindelik byna plat, met 'n opvallende knol in die sentrale deel. By jong plante word die kante van die dop na binne gedraai, terwyl ouer monsters 'n effense golwings het. In droë weer is die hoede se oppervlak baie gekraak, waardeur dit slordig en geskeur lyk. Die hoed is byna altyd glad om aan te raak, en in seldsame gevalle word klein skubberige groeisels opvallend.
Been. Silindries, lank (tot 12 cm hoog) en maklik van die hoed af te haal. Die kleur kom meestal ooreen met die kleur van die boonste deel van die swam, maar wanneer dit ingedruk word, word dit geel. Die onderste deel van die been is gewoonlik breër en word kleiner na bo. Die been van die ou sampioene binne is leeg, hoewel dit op 'n jong ouderdom solied was.
rekords die binnekant van die dop kan witgrys of bruinerig van kleur wees met mosterd of pers tint. Ou sampioene is altyd donkerbruin of selfs swart, met 'n gelerige vleis binne.
Sagte deel jong veldkampioen - liggeel, baie dig en begin geel word sodra jy die sampioen sny.
Soms word hierdie sampioen 'n gewone of sypaadjie genoem, want in stede en klein dorpies groei dit naby die snelweg, dikwels naby die randstene. As ons dink aan die vermoë van swamme om giftige stowwe uit die omgewing te versamel, is dit die beste om nie te eet nie.
Het jy geweet? Die veldkampioenskap in Engels klink soos 'perdespampoentjie', en dit het so 'n ongewone naam gekry vanweë die nou groei in stalle op ryk misgronde.
In byna alle streke van Rusland, sowel as in Europa en die Kaukasus, is daar gewone kampioene onder matige klimaatstoestande. Sampioene groei die beste op organiese bevrugte gronde en kies oop gebiede van bos of landerye sonder hoë bome. Soms word hulle in bergagtige gebiede aangetref, in die brandnetels van die brandnetels, een of een in groepe, wat boë vorm.
Dit wil sê, as u 'n groot aantal sjampanje wil versamel, is dit die moeite werd om meer aandag te gee aan terreine langs bospaaie, stadsparke en bosgebiede wat oorgebly het ná die afkap van bome. Champignons kan direk in die bome gevind word, maar slegs as dit by sparbome kom.
Seisoen- en versamelreëls
In 'n gematigde klimaat kan die versameling van die swamme wat aan die orde is, vanaf die einde van Mei begin word, en daarmee voortgaan om na Oktober of selfs November te soek. Dit is moontlik om die rypheid van champignon optimaal te bepaal vir die oes deur die film met sy been en hoed te verbind: dit is beter om te oes as dit reeds goed uitgerek is, maar nog nie die tyd gehad het om te bars nie (die deursnee van die koepel is 4-10 cm). Sulke gevalle sal so vlesig en smaaklik moontlik wees, wat die sampioenplukker nodig het.
Natuurlik is dit beter om nie beskadigde en onaangenaam ruikende sampioene in te neem nie, en gesonde en eweredig gekleurde sampioene kan versigtig uit die grond gedraai word. Anders as die meeste ander bospampoene, hoef veldkampioene nie gesny te word nie, as gevolg van die strukturele eienskappe van die mycelium van die plant. Die oorblywende gate daarna moet met 'n substraat bedek word, en al die oorblyfsels van die vorige gewas of die ongeskikte monsters verwyder word.
Het jy geweet? Tuisbewerking van kampioene in Europa het in die XVII eeu begin. Toe word dit as 'n lekkerny beskou en gegroei in ondergrondse kamers, wat hoofsaaklik aan die monarge behoort het. In Rusland het hierdie praktyk eers in die XVIII eeu relevant geword.
Veldpampoene: eetbaar of nie
Gewone champignon (ook bekend as veldampioene) word as 'n heerlike verskeidenheid beskou (die derde kategorie wat smaak betref), en dit beteken dat dit geëet kan word, selfs rou. Meer gereeld word dit egter na tien minute van kook gebruik vir kulinêre doeleindes, of dit word dadelik gesout of gepekel.
Die monsters wat langs paaie of op die gebied van nywerheidsgebiede versamel word, waar hulle kadmium, koper en ander swaar metale gevaarlik vir die menslike liggaam opbou, word tradisioneel as gevaarlik vir die gesondheid beskou.
Verwante tipes en verskille
Ondanks die redelik akkurate beskrywing van veldkampioen, kan onervare sampioenplukkers dit steeds verwar met ander rasse wat nie altyd eetbaar is nie. Om nie 'n fout in die keuse te maak nie, is dit die moeite werd om te weet oor die hoofverwante spesies van die beskrywe sampioene en hul belangrikste onderskeidende kenmerke.
As u nie die groot grootte veldkampioen in ag neem nie, is dit maklik om dit te verwar met soorte soos Agaricus silvicola, Agaricus campestris, Agaricus osecanus, hoewel Agaricus abruptibulbus, ook bekend as geboë champignon, meer daarmee ooreenstem. In laasgenoemde geval kan 'substitusie' vermoed word op grond van die groeiplek: veldvariëteite groei nie in digte woude nie, selfs nie naaldvormig nie.
Veel gevaarliker is die uiterlike ooreenkoms van die eetbare 'veldman' met sulke giftige familielede soos bleekwit en geelvelige sjampanje. Die eerste word onderskei deur wit hymenofoorplate, knolopblaas aan die onderkant van die been (omring deur Volvo) en die afwesigheid van 'n kenmerkende anysgeur, en die tweede is baie kleiner as eetbaar en kom gereeld voor in akasia-aanplantings (veral van Julie tot Oktober).
'N Bykomende kenmerk van geelbruin champignon is ook die onaangename reuk van karbolsuur en die vinnige vergeling van weefsels tydens afskilfering.
Belangrik! By die eerste simptome van vergiftiging (gewoonlik uitgedruk in buikpyn, naarheid en braking), is dit die moeite werd om die maag te spoel met 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat, neem enige beskikbare enterosorbent en drink soveel vloeistof as moontlik. Raadpleeg 'n dokter as u gesondheid nie verbeter nie.
Baie variëteite van champignons (ook veldvariëteite) het baie positiewe eienskappe op grond van hul ryk chemiese samestelling.
Vir 'n persoon sal die volgende gevolge op die liggaam veral waardevol wees:
verbetering van spysverterings- en metaboliese prosesse;
aktiewe verwydering van slegte cholesterol uit die liggaam;
voorkoming van trombose en miokardiale infarksie;
voorkoming van aterosklerose (veral by ouer mense);
die verbetering van die toestand van die vel, veral deur die veroudering te vertraag;
voorkoming en eliminasie van kardiovaskulêre probleme;
bakteriedodende en antivirale effekte;
verligting van inflammatoriese prosesse;
brongodilator en ekspektorant-effek;
die verbetering van kognitiewe vermoëns en geheue.
Boonop kan u, deur die gereelde gebruik van hoë gehalte champignons, u liggaam van gifstowwe en radionukliede ontslae raak, aangesien die aktiewe stowwe van die sampioensamestelling bydra tot die maksimum volledige verwydering van die liggaam.
Veldkampioen is heel moontlik om tuis te groei en 5-8 gewasse per jaar op te tel. Om die mees positiewe resultate van sulke aktiwiteite te bereik, is dit die moeite werd om die plante van die mees geskikte toestande vir produktiewe groei te voorsien, met verpligte oorweging van die humiditeits- en temperatuuraanwysers in die kamer.
Die belangrikste vereistes sluit in:
humiditeitsvlak binne 90%;
lugtemperatuur van ongeveer + 20 ° C ten tyde van die ontkieming van mycelium en nie meer as + 15 ° C gedurende die hele verdere verbouing nie;
gereelde benatting van die substraat, verkieslik deur drup;
periodieke toediening van minerale kunsmisstowwe wat spesiaal vir sampioene ontwerp is.
Daarbenewens moet die groeikamer van die woonkamers geskei word sodat die spore wat tydens die groeiproses vrygestel word, nie 'n allergiese reaksie by huishoudings uitlok nie, veral omdat hoë humiditeit baie ongemaklik vir mense is.
Belangrik! Sulke aktiwiteite is veral ongewens vir allergie-lyers en mense wat aan asma-aanvalle ly, aangesien bogenoemde toestande dikwels 'n verergering van hul toestand veroorsaak.
Daar is verskillende maniere om veldpampoentjies tuis te kweek:
In die sak. Voordat u 'n gewone sakkie invul, word die grond vir sampioene gesteriliseer en met kompos bemes, waarna 'n laag mycelium heel bo-op gelê word en met 'n voedingsubstraat bedek word. Die gekweekte sampioene verskyn op die oppervlak van die sakke, wat die taak om dit te versamel, baie vergemaklik. Gevulde sakke word op die vloer sowel as op metaalrakke geplaas, wat afhang van die beskikbaarheid van vrye ruimte in die huis of woonstel.
In die houer. Die metode word gereeld in Westerse lande gebruik, waar houthouers wat vooraf van die vorm behandel is, as blokke vir sampioene gebruik word. Die vul van die voedingsubstraat en die plasing van die miselium word op dieselfde manier uitgevoer as in die eerste geval, behalwe vir die versorging van 'n groot aantal houers wat u benodig om toerusting vir gereelde ontsmetting te hê, wat, gegewe die hoeveelheid produkte, nie baie gerieflik is vir tuisgebruik nie.
In brikette. As basis vir die groei van champignons word 'n saamgeperste mengsel van voorbereide kompos, turf en grond, ongeveer 4 cm dik, gebruik. Die teenwoordigheid van turf is in hierdie geval 'n voorvereiste, aangesien dit help om konstante substraatvog te handhaaf en baie plantsiektes voorkom. Brikette met champignons kan geplaas word op spesiaal ontwerpte rakke en direk op die vloer, in aparte ruimtes. Na 'n paar aktiewe vrugtige golwe, moet die ou kompos van die hand gesit word en dit met nuwe brikette vervang word.
Op die saagsels. In hierdie geval word saagsels van boomsoorte van bome met 'n breukgrootte van hoogstens 4 cm as 'n ideale substraat beskou, en daar word Alabaster, gips en kalk bygevoeg, en verrotte koeimis word bygevoeg om voeding te verhoog. Die voltooide substraat kan in sakke sowel as in afsonderlike bokse op die rakke gelê word, en plaas die miselium op die oppervlak.
Hoe u ook al besluit om veldpampoentjies tuis te kweek, volgens bogenoemde aanbevelings, kan u uself van enige sampioen vir elke seisoen van die jaar voorsien, terwyl u vertroue in die kwaliteit van die produk wat u verkry, behou. Daarbenewens hoef u nie bekommerd te wees oor hoe 'n eetbare sampioen moet lyk nie, aangesien die moontlikheid om dit met 'n gevaarlike inwoner te verwar, uitgesluit word.