Velddrif sit by die mond van die Bergrivier. ŉ Plaaslike boer, ene Theunis Smit, het sy veë hier deur die rivier gejaag om aan die oorkant te gaan wei, van daar die naam Velddrif. Sy onthou hoe haar lyf in die gras afgeprent is en op dieselfde wyse is die gedig ‘n afbeelding van al die herinneringe. “agter ‘n drywende son” (23) kan gelees word as ‘n ars poëtiese vers. Vir diegene van julle wat gedink het my verwysing na die buurt Vedado as “middelklas” was sommer tong in die kies bedoel, of dalk ‘n stukkie pro-Kubaanse propaganda — en dit sal my nie verbaas as ek hiervan beskuldig word nie: om hardvogtig anti-links te wees is immers deesdae erg modieus, selfs onder digters!! — kyk ‘n bietjie na die drie foto’s wat ek op pad na die parkie geneem het: “O, is jy ook Afrikaans!” sê Robert toe heel ingenome.*