Die sentrale koepel op die Universele Tentoonstelling van 1889 - Die versamelings
Titel: Die sentrale koepel op die 1889-wêreldtentoonstelling.
Skrywer: BEROUD Louis (1852 - 1930)
Afmetings: Hoogte 198 - Breedte 164,5
Prentverwysing: 00EE10574 / P 2314
Die sentrale koepel op die 1889-wêreldtentoonstelling.
Die internasionale universele tentoonstelling van 1889 in Parys
Die vierde universele tentoonstelling wat in Frankryk georganiseer is, het die honderdjarige bestaan ​​van die Franse rewolusie gevier. Voordat hy 'konserwatief' geword het, het die nuwe republiek die resultaat van sy stigtingsjare getoon: nadat hy 'n wesenlike koloniale ryk opgebou het, het dit mense die Pruisiese inval en die Kommune laat vergeet, 'n diepe ekonomiese krisis oorkom en steeds gewys dat hulle in staat is om om die wêreld die vrugte te bied van sy veelvuldige artistieke talente.
Argitektuur, onder die tegniese leiding van Jean-Charles Alphand, was die manier om hierdie amptelike toespraak te illustreer. Die resultaat was - soos elke uitstalling - terselfdertyd sprokiesagtig, gewild, modern en kontroversieel.
Op projekte van Joseph Bouvard (argitek van die stad, gereelde medewerker van Alphand), is die 'sentrale koepel' op die hoofas van die Champ-de-Mars gebou, wat die agterkant van die tuin oorkant steek. Eiffel-toring. Dit het toegang verleen tot die galerye van "Verskeie nywerhede", maar bowenal tot die "galery van 30 meter" wat gelei het tot die skouspelagtige Paleis van Masjiene. Die koepel het die belangrikste artikulasie tussen die verskillende geboue van die uitstalling geword; omdat dit nie vir die aanbieding van werke gebruik word nie, was dit volgens Alphand bedoel "om die verbeelding van die besoeker te tref, om op 'n manier te dien as 'n voorspel van die prag wat voor sy oë sou ontvou ".
Béroud wys hierdie voorportaal gesien vanaf die "gallery van 30 meter". Op die voorgrond verskyn enkele stukke wat in hierdie 'groot laan van die nasionale industrie ' aangebied word. Die monumentale arkade wat dit van die koepel skei, het 'n gang wat besoekers oral in die paviljoen kan laat gaan en 'n balkon vorm waarvandaan hulle 'n oorsig van die galery het, en aan die ander kant die perspektief van die Champ-de-Mars sigbaar deur die glasmuur wat die koepel aan die kant van die Eiffeltoring sluit - wat die skilder aan die onderkant van sy komposisie kan raai.
By die koepeldrom verteenwoordig die skilders Lavastre en Carpezat die parade van nasies wat gereageer het op die uitnodiging van Frankryk, aangeraai deur Vrede, vooruitgang, werk en wetenskap.
Die warm kleure van Béroud se skildery roep die weelderige versiering van die koepel op, baie gekenmerk deur Orientalisme, wat uitgebreide gebruik maak van vergulding (afdakke van die koepel, onderkant van die trommelfries, verskillende ornamente, ens.).
Die ontmoeting met moderniteit?
Die 1889-uitstalling het die triomf van metaalargitektuur gewy, 'wat die moderniteit van die industriële Frankryk op die hoogtepunt van sy mag verkondig '. Naas die uitsonderlike masjienkamer, het die sentrale koepel aan hierdie sukses deelgeneem en die openbare guns geniet met sy 'swaar en pronkende luukse '.
Alhoewel die struktuur 'n merkwaardige bemeestering van die kuns van metaaltimmerwerk weerspieël, het die dekor tot die konvensionele repertoire behoort, mildelik deurdrenk van die styl van Charles Garnier. "Dit is die triomf van mosaïek, erdewerk, geëmailleerde baksteen, yster geverf in botteragtige sjokolade en blou; dit is die vurigste polikroom-stelling; dit is swaar en hard, nadruklik en klein  "
Anders as Formigé for the Palace of Fine Arts and Liberal Arts, kon Bouvard nie die koepel 'n dekor gee wat ooreenstem met die moderniteit van sy struktuur nie. Deur metaal nie as die grondwetlike en bepalende element van sy argitektuur te beskou nie, deur dit soos klip te behandel, het hy nie oopgegaan vir die moderniteit wat sy kollegas aan sy sy onthul het nie. Soos 'n Derde Republiek wat te seker is van homself?
Hierdie kruispad van die tentoonstelling het egter die sosiale plek geword wat Béroud gekies het om te wys, danksy tipiese figure - dames, soldate, Franse uit die kolonies ... - 'n elegante en selfversekerde Frankryk, internasionaal en verfyn.
Jean-Charles Adolphe AlphandUniversele uitstalling van 1889 in Parys. MonografieParys, Mengès-Éditions du Patrimoine, 1892-1895.Pascal OryDie universele ekspoBrussel, Kompleks, 1989 Uitstallingskatalogus1889. Die Eiffeltoring en die universele tentoonstellingParys, Orsay Museum, 1989