Sleutelbord-krygers op sosiale media maak haar malFoto: Geralt/Pixabay.com Deur SkarrelKind (O gits! Nie nog ŉ skuilnaam nie!) Oor die afgelope maand of so was dit vir my opvallend hoe sosiale media werklik ons lewens beïnvloed. En dan dink ek: hóé op dees aarde kom mense weg met die dinge wat hulle aanvang? In my omgewing byvoorbeeld, het iemand ŉ moewiese tirade ontketen oor hulle hul hond die dag na sy besoek aan ŉ hondesalon moes laat uitsit. O my genugtig! Die hele dorp het die salon beswadder en gesweer hulle sou summier dagvaar. Die hond se veeartsverslag, het egter aangedui die hond was baie siek en die veearts het reeds vroeër die jaar aanbeveel dat hy uitgesit word omdat hy gedurig in pyn was en dus ook baie aggressief. Hy het probeer om die werknemers wat hom moes was en skeer te byt en daarom was daar ŉ stukkende plek aan sy neus. Die salon was dus net skuldig aan swak kommunikasie en het nie onmidellik gereageer nie, maar dit maak hulle, na my mening, nié nalatig nie. Nou vra ek met trane in my oë: hoe kan enige regdenkende mens reguit Facebook toe hardloop en nalaat om te sê die hond wasreeds lank siek? Dagvaar die hond se eienaars sê ek. Of is ek verkeerd? Dis amper asof niemand meer self ŉ probleem kan oplos nie. Reguit Facebook toe. “My man het my verneuk!” Tien “emoticons” later. “Ek is nou so boos!” Vier bloedrooi gesiggies agterna. Ouens, klaar dit uit met jou eggenoot, vriendin, die supermark, die haarkapper. Dis na my mening nié nodig om mens se persoonlike lewe op sosiale media uit te blaker nie. Sommige goed is mos privaat (wel, vir sommige mense). En ander dinge kan veel beter opgelos word met ŉ persoonlike tweerigting gesprek. Die ander ding is hoe mense spog op Facebook. As ek nog net een perfekte gebraaide steak of duur bottel rooiwyn sien, gaan ek huil. Ons dink almal ons braai die beste tjoppie, het ongekende smaak in wyn en ons kinders is nét die nommer met ŉ goue medalje in verspring. Om dit heeldag en aldag te verkondig? Ek weet da’m nie. Nog ŉ verskynsel is “keyboard cowboys”. Lekker snoesig agter jou skerm, met ŉ drinkdingetjie, veilig agter ŉ skuilnaam en haal almal uit wat ŉ opinie het. Respek, maniere of geduld is glad nie meer aan die order van die dag nie. Ons sien dit ook soms op die nuuskommentaar hier op Maroela. ŉ Kind word byvoorbeeld doodgery op die N1 en mense vra wat soek ŉ kind op ŉ hoofpad. Goed en wel, maar iemand se kind is DOOD. Ek wonder of daardie mens net so ombeskof sou gewees het as die ander mens reg voor hom/haar gestaan het? Sommige seker ja, maar ander is net “helde” en deel net slae uit as hulle agter hul skerms sit. Ek is terug by my vraag: Waarom wend mense hulle tydig en ontydig en soms totaal onnodig tot sosiale media? Na my mening het sosiale media voor- en nadele, maar as mens dit op ŉ skaal sou sit, wat sou swaarder weeg?