Daar word selde in Pole ’n historiese verband met Suid-Afrika getrek. In die tweede helfte van die 19de eeu word Afrikaners dikwels uit ’n negatiewe oogpunt beskou. Uit die perspektief van voorstanders vir die onafhanklikheid van die verdeelde Pole tussen Pruise, Rusland en Oostenryk van 1772 tot 1918 het die Republiek nie goed genoeg gesorg vir die ekonomie, behoud van taal en nasionale identiteit nie. Die Transvaalse politieke elite was dus, nes die Poolse adel aan die einde van die 18de eeu, medeverantwoordelik vir die verval van die staat en die verlies van soewereiniteit. Daarenteen beskou die 19de-eeuse Poolse reisigers na Suid-Afrika die Xhosa en Zoeloe as “trotse nasies”. Die Kaapse oorloë is as “opstande” beskryf, wat kon verwys na die Poolse verset teen die Russiese besetting in 1830 en 1863. Die negatiewe beeld van Afrikaners verander egter in 1899, toe die Anglo-Boereoorlog uitbreek. Die Boere is in die Poolse pers onmiddellik tot mede-strydvoerders teen die imperiale verdrukking verklaar. Ná 1902 het Suid-Afrika nie meer so dikwels in die Poolse literatuur voorgekom nie, tog is daar tot in 1939 gereeld reisverslae en etnografiese werke uitgegee.