coetzee2014 | coetzeeblog | Bladsy 2
Spong and Co se Meuletjie
Posted by coetzee2014 in paraguay, voedsel, vriende
Ek dink, almal, wat hier lees, weet dat ons lief is vir ons eie wors. Gemaak volgens ouma se resep, moet net noem, dat ons 'n wysiging of wat aangebring het. Dit is nou ook nie 'n staatsgeheim nie en ek sal dit later noem. Vir ons, is dit baie lekkker wors en die meeste, wat al saamgeeet het, dink ook nogal so. Soms mag mense dit nie eet nie, want hulle geloof laat dit nie toe nie, daar is dan vark in. ander noem, dat hulle allergies is vir vark. Gelukkig, laat dit, dan meer, vir ons.
Ons nuwe Ozzie vriende, ja selfs van Australië, trek daar mense hierheen, nie net die Duitsers nie, noem 'n paar dae gelede, dat hulle baie lus is regte, egte boerewors. Hulle is nou moeg vir al die Duitse worse, wat hier beskikbaar is. Geen probleem nie ons het 'n lekker resep. Ja, maar ons het nog nooit eintlik self gemaak nie. Ons gaan maak sommer vir julle. Kry al die bestanddele, ons sal met julle regmaak. 'n Lekker kuier, gekombineer, met 'n bietjie werk.
Sê die vrou van die huis,'n dag of wat, voor ons gaan, ons sal moet naeltjies en koljander maal. Ons het nie genoeg vir ons normale 10 kg resep nie. Gaan haal die ou meuletjie, wat nommerpas is, vir die takie, van die rak af, in die buitekamer. Verrrassing! Hy is toetenaal vasgeroes. Die hoë vogtigheid en, dalk nie goed skoongemaak nie, die oorsaak. Ter verskoning,moet ek darem noem, ons het 'n ruk terug, 'n goeie voorraad gemaal en in die vrieskas gebêre. Dus, hom lanklaas gebruik. Onthou, dit was nog ouma Lizzie se meule, dus, maklik70-80 jaar oud. Egte kwaliteit.
Hoe nou gemaak? Ek is nie lus, om die 7 km natpad, aan te durf om 'n nuwe te koop nie. Dus moet Spong & Co, se nommer 3 meuletjie oopgemaak en skoongemaak word. 5 skroewe (wat eintlik maklik losgekom het)en 'n tikkie met die hamer en siedaar, hy is in 4 bewerkbare stukke. 'n Klein vyltjie, skroewedraaiertjie, staalborsel en nie lank nie, toe is al die roes weg. Hom goed geskrop en later, na hy aanmekaar was, 'n handvol hawermout deurgemaal, net om seker te maak, dat hy goed skoon was.
Volgens Google, het James Osborne Spong in 1856 die besigheid begin, die vervaardiging van "domestic machinery". Tot ongeveer 1970, het nageslag van James Osbrne Spong, nog sekere goed vervaardig, oa motoronderdele.
'n Aangename dag, met vriende gespandeer, lekker gesels en bietjie gewerk. 'n Goeie middagete, met regte boerewors as hoofgereg. Die gasheer en -vrou beindruk. Bel hy die volgende dag, om net weer te bedank en noem, terloops, dat hulle die aand weer wors gehad het, daar het bietjie oorgebly vir ontbyt, maar dat hulle middagete, weer gaan wors he.
Ek voorsien, dat ons binnekort, weer sal gaan help.
Soos ons opgevoed is, tien jaar ouer, dan is dit oom en tante. Goed, hoe ouer mens word, hoe groter word die gaping, dalk, om daardie oom en tante, weg te laat, maar net soms. Kom ek, 'n rukkie terug, tot die skokkende gevolgtrekking, dat daardie ooms en tantes, besig is om weg te raak. Nie weg, sodat ons nie weet, waar is hulle nie, maar na daardie waters waar rus is. Die drumpel, wat ons almal, een of ander tyd, alleen sal moet oorsteek. Dan, die wete, ek skuif nader, na die voorpunt, van daardie tou. Soos 'n wyse oubaas gesê het, die jonges kan gaan, maar die oues moet gaan.
Met ons aankoms, 25 jaar gelede, was ons bevoorreg, om 'n hele paar ooms en tantes, hier aan te tref. Sommige landgenote, ander plaaslike inwoners. Mense, met 'n leeftyd se kennis en ondervinding. Mense, wat ek sonder om te huiwer, kan sê, dat hulle altyd bereid was, om met raad en daad, bystand te verleen. Mense, met integriteit en duidelik, staatmakers. Sommige, ongelukkig, nie meer met ons nie. Hulle teenwoordigheid en wysheid, het ons destyds, veral gedurende die eerste moeilike jare, die selfvertroue gegee, om aan te hou en uit te hou en ons laat besef het, dat dit tog nie so 'n sleg idee was, om hier, te vestig nie. Baie ander, het anders besluit en ek glo, dat sommige, jammer is, dat hulle nie maar uitgehou het nie.
Onder die tantes, 3 waardige dames. Tant Annie, tant Sannie en tannie Rina. Elkeen, op sy manier,nog baie bedrywig, aktief en 'n voorbeeld, ten spyte van een of ander ouderdomsprobleem. Oor die twee Duitse Onkels, Onkel Paul en Onkel Oscar, het ek nie lank terug nie, geskryf. Ons landgenoot ooms, met oom Louis, gaan dit nie goed nie, oom Tiene se sig is besig om hom, in die steek te laat, maar oom Frylinck en oom Faan, is nog besig. Met my ou Engelse vriend.. Bernard, gaan dit ook nie goed nie.
Die les hier, vir my, jy is op geleende tyd. Maak die beste daarvan. Vermy, onnodige konflik. Indien jy, nie vir mense, belangrik is nie, laat hulle met rus. Toegeneentheid koop jy nie, wees maar net 'n vriend, vir wie ook al, soekend na vriendskap is en loop die pad, reguit.