Anti-inflasie beleid van die staat: die vorms en metodes van die uitvoer van 'n
Inflasie is 'n objektiewe ekonomiese verskynsel, wat nie vermy kan word nie, maar kan en moet bestry word. Die waardevermindering van geld en 'n toename in die geldvoorraad - in beginsel, die normale proses egter 'n skerp spring in inflasie kan onherstelbare verbreking in die ekonomiese stelsel veroorsaak. Dit is waarom die anti-inflasionêre beleid van die staat is een van die belangrikste instrumente van ekonomiese regulering. Op die vorms en metodes van onderdrukking inflasie in hierdie artikel bespreek word.
Anti-inflasie beleid van die staat sluit 'n groot verskeidenheid van maatreëls wat verband hou met die onderdrukking van die prosesse van waardevermindering van geld. In wese, inflasie - 'n vermindering van die koste van geld te danke aan 'n aansienlike toename in die geldvoorraad in sirkulasie. Daar is twee basiese benaderings tot die keuse en implementering van maatreëls om die inflasiekoers te verminder: die monetariste is aanhangers van die sogenaamde monetêre beheer, waarin die anti-inflasionêre beleid van die staat in die volgende maniere:
1) die regulering van die sogenaamde rekeningkundige rentekoers - dit is, rentekoerse, waaronder die Nasionale Bank uitgereik leen geld aan kommersiële banke. Natuurlik, verander in die verdiskonteringskoers resultate in 'n ooreenstemmende verandering van kommersiële tariewe. So, die verhoging van die verdiskonteringskoers, die sentrale bank verminder die vraag na geld, die aanbieding van die kommersiële banke, en hulle, op sy beurt, is gedwing om hul pryse te verhoog en sodoende die vraag die bevolking se geld te verminder.
2) Regulering van reserwe vereistes - deel van die bates van die kommersiële banke, wat noodwendig moet gestoor word in die sogenaamde korrespondent rekening met die Bank van die Sentrale Bank. Dit beheer metode is soortgelyk aan die regulering van rentekoerse, egter, het 'n ietwat kleiner krag.
3) Transaksies met staat sekuriteite - effekte, skatkiswissels en ander - kan van die behandeling van die werklike geldvoorraad uit sirkulasie verwyder en vervang dit met staatseffekte minder vloeistof.
In die lig van Keynesiane anti-inflasionêre beleid van die staat moet deur uitskakeling uitgevoer word van die begrotingstekort, wat op sy beurt, moet uitgevoer word deur die regulering van die persoonlike inkomste, die regering se besteding en belasting tariewe gedra. Hierdie beleid is die begroting genoem en fiskale en behels die gebruik van die volgende instrumente:
1) Vermindering van staatsbesteding aan die instandhouding van sosiaal benadeelde groepe - verminder die betaling van pensioene, werkloosheid voordele, aansporings en so meer;
2) Toename in belastingkoerse, met die gevolg dat die staat se begroting ontvang meer geld dan minder uitgereik in die verkeer. Dit is opmerklik dat die instrumente van die begroting en fiskale beleid baie versigtig moet gebruik, want dit is 'n baie moeilike negatiewe reaksie bevolking.
Anti-inflasie beleid in Rusland is 'n versameling van tegnieke en monetêre en begroting en fiskale beleid. Kenmerke van die Russiese ekonomie en mentaliteit van die bevolking, het eers onlangs opgehou in die voorwaardes van die beplande ekonomie om te lewe, die regering het ten doel om 'n unieke kompleks vir inflasie onderdrukking maatreëls te skep. Een van die mees interessante tegnieke, waardeur die anti-inflasionêre beleid van die Russiese Federasie, is die skepping van 'n stabilisasiefonds, wat aan die een kant, kan jy die "skadelike" verwyder om die ekonomie van die geldvoorraad in sirkulasie, en aan die ander kant - maak dit moontlik om groot finansiële hulpbronne te versamel wat Rusland maak 'n gewigtige en gerespekteerde speler in die globale finansiële markte.