Dreyfus Affair - verhoor en geskiedenis - Nuut - 2022
Dreyfus Affair - verhoor en geskiedenis
3 Junie 1899 in Rennes, 'n voormalige kaptein van die Franse leër, is op die punt om 'n tweede keer vir verraad te verhoor ... Frankryk sak in die penarie van die Dreyfus-saak. Dit het alles begin op 15 Oktober 1894, toe die artilleriekaptein Alfred Dreyfus, van die Elsassiese en Joodse herkoms, in hegtenis geneem is by die Ministerie van Oorlog. Militêre owerhede beskuldig hom daarvan dat hy militêre geheime aan die Duitse ambassade oorgedra het. Dit is gebaseer op geskrifte (die beroemde grensgebied) wat volgens 'n grafologiese studie sou wees dat hulle in die hand van Dreyfus was. Terug op 'n regsverydeling wat die republiek laat bewe het.
The Dreyfus Affair: van agteruitgang tot gevangenishel
Loop verby die krygsraad in Desember 1894, na 'n lang ondersoek wat deur generaal Mercier, Minister van Oorlog, geopen is, Alfred Dreyfus word veroordeel tot agteruitgang en deportasie in Guyane. Ondanks die swakheid van die elemente wat die aanklaer gebruik (veral die grafologiese ontledings), het die kaptein die prys betaal vir 'n wraakgierige en antisemitiese politieke atmosfeer wat die reaksies van die Paryse skare tydens sy agteruitgang perfek illustreer: "Af met die verraaier, af met die Jood!" ".
Uit Guyana gedeporteer, in die geheim bewaar, Dreyfus gaan die hel van die tronk ken, sy gesondheid neem vinnig af. Sy saak sal weer na vore kom na die ontdekking van die nuwe hoof van die intelligensiedienste, luitenant-kolonel Picquart. Aan die begin van 1896 het laasgenoemde 'n dokument onderskep wat deur 'n sekere kommandant Esterhazy vervaardig is, wat ons ken met betrekking tot die Duitse ambassade en waarvan die skrif identies is aan dié van die strokie.
Picquart hervat die Dreyfus-aangeleentheid weer
Weggegooi deur die Algemene Personeel aan wie hy sy ontdekkings gedeel het, Picquart wie hieroor moes stilbly beland uiteindelik die waarheid aan Auguste Scheurer-Kestner, Alsiese politikus en na aan Clemenceau. Na aanvanklike onwilligheid verdedig Scheurer-Kestner Dreyfus by die owerhede.
Aan die einde van 1897 was dit Esterházy se beurt om verhoor te word na die indiening van 'n klag deur die ouer broer, Mathieu Dreyfus. Ten spyte van die versameling van bewyse teen hom, Kommandeur Esterhazy is in Januarie 1898 vrygespreek... hierdie besluit wat deur nasionalistiese kringe toegejuig word, word fel betwis deur diegene wat begin noem word " Dreyfusards ". Die "Dreyfusards" het die skrywer en joernalis as woordvoerder Emile Zola wat in sy artikel "Jaccuse" (gepubliseer in die koerant l'Aurore) van 13 Januarie 1898 'n beroep op die president van die Republiek Faure gedoen het en die onreg aan Dreyfus veroordeel het.
Emile Zola: Ek beskuldig ...!
Die opvallende artikel was 'n topverkoper en het binne 'n paar uur 300 000 eksemplare verkoop. Soos Charles Péguy geskryf het, "Die skok was so buitengewoon dat Parys amper omgedraai het". Die Dreyfus Affair word dan 'n voorwerp van openbare debat oral in Frankryk en laat broederdadige passies los. Die land is ontsteld deur antisemitiese onluste (veral in Algiers), dit lyk asof die Derde Republiek vir 'n tydjie wankel.
Gekonfronteer met hierdie agitasie, die owerhede het die eerste uitspraak ongedaan gemaak de Dreyfus en die kaptein keer terug na Frankryk vir sy tweede verhoor. Weereens sal die regspraak 'n seldsame vooroordeel toon in die vonnisoplegging van die beskuldigde, hierdie keer tot tien jaar gevangenisstraf, wat vermoedelik voordeel trek uit versagtende omstandighede. Op 19 September 1899, tien dae nadat die uitspraak gelewer is, President Loubet bejubel Dreyfus, 'n manier om uiteindelik reg te laat geskied, terwyl u nie die gesig verloor nie.
Die nietigverklaring van die uitspraak en die rehabilitasie van Alfred Dreyfus
Die saak sal slegs sy regsuitslag hê 1906, toe die Cassation Court die uitspraak vernietig het van die Oorlogsraad van Rennes, en erken dat Dreyfus se vonnis "verkeerd" uitgespreek is.
Die regte leiers, insluitend Esterházy, verban in die Verenigde Koninkryk, sal nooit veroordeel word nie. Dreyfus word weer in die weermag ingestel, bedien sy land tydens die Eerste Wêreldoorlog en bereik die rang van luitenant-kolonel. Alfred Dreyfus is in 1935 oorlede, en dit was 'n tyd om sy as aan die Pantheon oor te dra, saam met die briljante aankondiging van sy saak: Emile Zola ...