Geskiedenis van die Chinatown van San Francisco - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die Chinese diaspora, wat in die 1800's begin het, was so groot dat feitlik elke groot stad ter wêreld - van New York tot Londen, Montreal en Lima - spog met 'n woonbuurt genaamd 'Chinatown'. Chinese immigrasie na die Verenigde State dateer uit die middel van die 19de eeu, maar die nuwe immigrante uit China was nie altyd maklik nie - selfs in die Chinatown van San Francisco, die grootste distrik buite Asië en die oudste Chinese gemeenskap in Noord -Amerika .
Chinese immigrasie na die Verenigde State
Die grootste deel van die vroeë Chinese immigrasie na die Verenigde State kan teruggevoer word na die middel van die 1800's. Hierdie vroeë immigrante - ongeveer 25 000 in die 1850's alleen - het ekonomiese geleenthede in Amerika gesoek.
Die Chinese wat in San Francisco aangekom het, wat hoofsaaklik uit die Taishan- en Zhongshan -streke sowel as die Guangdong -provinsie op die vasteland van China gekom het, het dit gedoen op die hoogtepunt van die California Gold Rush, en baie het gewerk in die myne wat versprei was oor die noordelike deel van die staat.
Ander het werksgeleenthede as plaasbediendes of in die ontluikende kledingbedryf in die "Stad by die baai" aangeneem. Nog meer het arbeiders geword met die Sentraal -Stille Oseaan en die transkontinentale spoorweë, en het 'n belangrike rol gespeel in die bou van die vervoerinfrastruktuur wat gehelp het om die uitbreiding na die westelike rigting voor, tydens en na die burgeroorlog aan te wakker.
Armoede en vooroordeel: die Chinese stryd om aanvaarding
Soos met die meeste immigrante, was die lewe in hul nuwe huis 'n uitdaging vir die honderdduisende nuwe Amerikaners wat uit Asië aankom, selfs toe San Francisco 'n spilpunt van die Chinese kultuur in die Verenigde State geword het.
Die meeste immigrante wat uit China kom, was desperaat om te werk - nie net om te oorleef nie, maar om geld na hul gesinne terug te stuur. Sommige moes ook lenings terugbetaal van Chinese-Amerikaanse handelaars wat hul reis na Amerika geborg het.
Hierdie finansiële druk het beteken dat baie Chinese immigrante werk teen verlaagde lone moes aanvaar en langer ure moes werk met minder vakansiedae. Baie vroue, veral jong, ongetroude vroue, is in die strate van San Francisco gedwing tot prostitusie, hetsy as gevolg van ekonomiese ontbering of as bedreiging van geweld deur Chinese-Amerikaanse kriminele bendes wat 'tang' genoem word.
Hulle lyding eindig nie daar nie: Omdat hulle bereid was om meer vir minder te werk, het Chinese immigrante na die Verenigde State spoedig die woede van die eerste en tweede generasie Amerikaners uit ander etniese groepe getrek, wat geglo het dat hulle uit sekere werk deur die nuwe aankomelinge.
Die staat Kalifornië het aanvanklik probeer om wettige blokkades vir Chinese immigrasie-en integrasie in die Amerikaanse samelewing-te bewerkstellig deur spesiale lisensies te vereis vir ondernemings wat deur Chinese Amerikaners bestuur word.
Baie van hierdie diskriminerende wette is egter deur die federale regering omvergewerp, aangesien dit die Burlingame-Seward-verdrag van 1868 oortree het, wat immigrasiebeperkings en beperkte Amerikaanse invloed op die politieke aangeleenthede van die vasteland van China beperk het.
Die Chinese uitsluitingswet
Ongelukkig het die ywer teen immigrasie gewen-ten minste 'n tyd lank. In 1879 het die Kongres sy eerste wetgewing goedgekeur wat daarop gemik was om die vloei van Chinese immigrasie te beperk. Die destydse president, Rutherford B. Hayes, 'n Republikein, het egter die veto teen die wetsontwerp veto gelê, aangesien dit steeds die Burlingame-Seward-verdrag oortree het.
Aangesien die Demokrate in die westelike state heftig gekant was teen onbeperkte immigrasie, en Republikeine in Washington veg vir oop grense en handel, is 'n kompromie aangegaan: in 1880 het president Hayes diplomaat James B. Angell aangestel om 'n nuwe verdrag met China te onderhandel en as 'n gevolglik is die sogenaamde Angell-verdrag tussen die twee lande onderteken. Die verdrag het die Verenigde State in staat gestel om immigrasie uit China te beperk, maar nie uit te skakel nie.
Aangesien diplomatieke beperkings nie meer van toepassing was nie, het die Kongres die Chinese uitsluitingswet van 1882 goedgekeur, wat die immigrasie van Chinese arbeiders vir 'n tydperk van 10 jaar opgeskort het en vereis dat Chinese mense wat in of uit die Verenigde State reis, 'n sertifikaat moet saambring wat sy of haar identifiseer status as arbeider, geleerde, diplomaat of handelaar. Hierdie wetgewing was die eerste in die Amerikaanse geskiedenis wat aansienlike beperkings op immigrasie en op die regte van nuwe immigrante geplaas het.
Die situasie vir Chinese immigrante na die Amerikaanse weste het egter eers drie jaar later in die Wyoming -gebied sy hoogtepunt bereik, met die slagting van Rock Springs in 1885.
Wit mynwerkers in die hoop om te vakbonde, blameer hul Chinese eweknieë, wat as stakingsbrekers na die myne gebring is, vir hul gesukkel. Op 2 September van daardie jaar het 150 van die wit mynwerkers 'n groep Chinese arbeiders aangeval en minstens 28 mense doodgemaak, 15 of meer gewond en talle ander uit die stad verdryf.
Vir die res van die 19de eeu het die federale regering die immigrasiebeleid aan die individuele state oorgelaat. Met die opening van die federale immigrasiestasie op Ellis Island in 1890, het 'n nuwe toevloei van immigrante - hoofsaaklik uit Europa, maar ook uit Asië - op Amerikaanse oewers aangekom en hulle in stede in die oostelike helfte van die Verenigde State gevestig.
In die geval van nuwe immigrante uit China, het hierdie golf gehelp om die Chinese-Amerikaanse gemeenskappe te vestig in stede soos New York, Boston en Washington, DC wat steeds floreer-hoewel die Chinese uitsluitingswet steeds streng toegepas is in die westelike deel van die land.
Die aardbewing van San Francisco en Chinatown
Die aardbewing in San Francisco in 1906 en die brande wat in die nasleep van die stad ontstaan ​​het, het die Chinese gemeenskap meer skade berokken as wat enige wetgewende optrede kon doen, en duisende huise en besighede in Chinatown vernietig. Baie Chinese-Amerikaners was ook onder die dooies.
Die geboorte- en immigrasie -rekords van die stad het egter ook tydens die ramp verlore gegaan, en baie van die Chinese immigrante van San Francisco het voordeel getrek uit die skuiwergat om Amerikaanse burgerskap te eis. Dit het hulle in staat gestel om vir hul gesinne te stuur om saam met hulle in die Verenigde State te kom.
Aangesien die Chinese uitsluitingswet nog in die boeke was, moes Chinese immigrante egter in die jare na die aardbewing by die immigrasiesentrum op Angel Island verwerk word. Baie immigrante wat na die sentrum kom - nou 'n staatspark in San Francisco Bay - is weke, maande of selfs jare in moeilike omstandighede aangehou voordat hulle goedgekeur is vir toegang of geweier word, gewoonlik op grond van hul antwoorde op vrae oor hul identiteit en hul redes daarvoor na die Verenigde State kom.
Die sentrum is in 1940 gesluit nadat dit deur 'n brand verwoes is, en die Chinese uitsluitingswet is uiteindelik in 1943 omvergewerp, wat die weg gebaan het vir 'n nuwe generasie aankomelinge uit Asië.
San Francisco se Chinatown Vandag
Die Wet op Immigrasie en Naturalisasie van 1965 het die beperkings op immigrasie verder verslap en nog 'n golf van immigrasie bevorder wat gevolg het op die sluiting van Ellis -eiland in 1954. Vir baie Chinese en ander Asiërs bied dit 'n nuwe geleentheid om tuis te ontsnap aan politieke onderdrukking en verder het die bevolking van Chinatowns in die Verenigde State versterk.
In San Francisco, waar inwoners van Chinatown herbou het ná die aardbewing en brande van 1906, het die omgewing nuwe groei beleef en 'n toestroming van mense uit verskillende streke van China.
Vanaf die beroemde hek by die kruising van Grant- en Bush -strate beslaan die distrik ongeveer 30 stadsblokke en is vol restaurante, kroeë, nagklubs en spesialiteitswinkels wat geskenke, materiale, keramiek en Chinese kruie verkoop, onder andere. van die gewildste toeriste -aantreklikhede in San Francisco.
Chinese bloedbad van 1871
Die Chinese bloedbad van 1871 was 'n rassemoord wat op 24 Oktober 1871 in Los Angeles, Kalifornië, plaasgevind het toe 'n skare van ongeveer 500 blanke en Spaanse persone die ou Chinatown binnegekom en Chinese inwoners aangeval, geboelie, beroof en vermoor het.   Die slagting het plaasgevind op Calle de los Negros, ook na verwys as "Negro Alley". Die skare het byeengekom nadat hulle gehoor het dat 'n polisieman en 'n boer 'n dood is as gevolg van 'n konflik tussen die mededingende tang, die Nin Yung en Hong Chow. Namate die nuus oor hul dood oor die stad versprei is, wat gerugte aangevuur het dat die Chinese gemeenskap 'blankes in die grootskaal vermoor', het meer mans om die grense van die Negro Alley gekom. 'N Paar bronne uit die 21ste eeu beskryf dit as die grootste massa-lynch in die Amerikaanse geskiedenis.  
19 Chinese immigrante is dood, waarvan 15 later tydens die oproer deur die skare gehang is, maar die meeste is reeds doodgeskiet voordat hulle gehang is.  Minstens een is vermink toe 'n lid van die skare 'n vinger afsny om die diamantring van die slagoffer te kry.  Die wat gedood is, verteenwoordig destyds meer as 10% van die klein Chinese bevolking van Los Angeles, wat 172 voor die slagting was. Tien mans van die skare is vervolg en agt is skuldig bevind aan manslag in hierdie sterftes. Die skuldigbevindings is weens appèl van die hand gewys weens appèl.
San Francisco Chinatown: 'n gids tot sy geskiedenis en argitektuur: 'n uittreksel
Die aankoms van die Chinese in die Verenigde State teen die einde van die 1840's was deel van 'n ingewikkelde politieke en ekonomiese verhouding tussen Asië en Amerika.
Sedert sy geboorte as 'n nasie, wou die Verenigde State homself vestig as 'n nuwe mag onder ou nasies. Baie Amerikaners het geglo in die konsep van 'Manifest Destiny', wat van mening was dat die Verenigde State die reg het om weswaarts oor die vasteland na die Stille Oseaan uit te brei. Die Weskus sou die poort wees waardeur Amerika die magsposisies in Asië sou verkry en beklee.
Aan die Weskus, in Kalifornië, het San Francisco nie net 'n belangrike kommersiële hawe geword nie, maar ook die belangrikste toegangspoort vir Chinese immigrante, wat as bron van massarbeid gewerf is vir die ekonomiese ontwikkeling van die westelike grens. Aanvanklik verwelkom wit Amerikaners Chinese deelname aan die burgerlike geleenthede van San Francisco, soos die viering op Portsmouth Square, van Kalifornië se toelating tot die Unie in 1850. Destyds was die Square die hart van San Francisco. Terwyl die stad uitgebrei het, het die Chinese in die gebied gebly. Meer as 'n anderhalf eeu lank het Chinatown op dieselfde plek gebly.
Die interaksie tussen Chinatown en die gemeenskap in die algemeen was nie altyd onderlinge begrip nie. Gevang in die stryd tussen die blanke arbeidersklas wat veg vir beter werksomstandighede en die industriële kapitaliste wat die status quo wou behou, het die Chinese sondebokke geword vir die groeiende pyne van die Amerikaanse arbeidersbeweging in die Weste. Sinofobie in die 19de eeu weerklink in die 20ste eeu met die kreet "The Chinese must go!" Die kwessie van Chinese arbeidskompetisie het meer as 30 jaar 'n sentrale plek in die politiek van die land beklee, totdat die Wet op Uitsluiting van Mei 1882 aanvaar is, wat in werklikheid die deur vir Chinese immigrasie gesluit het.
Af en toe het San Francisco probeer om Chinatown te vernietig en die Chinese te verwyder deur middel van wettige en buite -wetlike middele. Die Chinese reageer strategies. Toe die raad van toesighouers byvoorbeeld probeer het om Chinatown te verwyder na die aardbewing van 1906, het die Chinese probeer om die welwillendheid van die stad te verdien deur 'n nuwe positiewe beeld te skep en argitekte te behou om die krotbuurte in 'n 'Oosterse stad' te verander. Hierdie nuwe neiging van 'n Sino-argitektoniese omgangstaal, spesifiek geskep as 'n reaksie op die bedreiging van hervestiging na die aardbewing, het die huidige skyline van Chinatown gevorm.
Maar Chinatown was nog altyd 'n toeriste -aantreklikheid. Wat in die 19de eeu sensasioneel was as 'n toevlugsoord vir rasse -eienaardighede en kulturele vreemdhede, word vandag beskou as 'n etniese enklave waar kulturele gewoontes en tradisies bewaar word. In beide gevalle bly die stereotipiese beeld van Chinatown as 'n nie -geassimileerde buitelandse gemeenskap onveranderd. Maar die betekenis van Chinatown lê nie by kulturele eksotika nie. Onder die Oosterse fasade is 'n geskiedenis gewortel in die politieke verlede van die stad, die staat en die nasie.
Die geskiedenis het begin na ons onafhanklikheidsoorlog in 1776. Die bewyse is voor ons oë en onder ons neuse as ons weet waarna ons moet kyk as ons in Chinatown toer. Tee, ginseng en die kerke neem ons terug na toe twee mense van uiteenlopende kulture die eerste keer ontmoet, verhandel en interaksie gehad het. In 1784, toe Samuel Shaw die eerste Amerikaanse skip, die keiserin van China, na Bocca Tigrus seil, verruil hy agt en twintig ton ginseng en 20.000 Spaanse dollar vir tee, sy, porselein en ander skatte. In sy joernaal skryf Shaw: "Die inwoners van Amerika moet tee drink ... dat nuttelose produkte [ginseng] uit haar berge en bos haar hierdie elegante luukse sal bied ... dit is die voordele wat Amerika uit haar ginseng put" (Quincy 1847, 231). Daardie historiese reis het ons belangstelling in die Verre Ooste begin en het gelei tot grensmanne se jag en vang aan die kus van Kalifornië vir die pelle van see -otters vir die Canton -mark. Toe goud ontdek word, het die transparante handel tussen Kalifornië en Kanton (nou "Guangzhou" genoem) voortgegaan, nie net met die invoer van Chinese goedere vir die Gold Rush -bevolking nie, maar ook met die aankoms van Chinese arbeiders uit die Pearl River Delta, gefokus op die stad Kanton in die provinsie Guangdong.
Sedert die eerste ontmoeting in die 16de eeu was Westerse lande vasbeslote om die hawens van China oop te maak vir handel. China was ewe hardkoppig en noem haarself die 'Middelryk' (dit wil sê die middelpunt van die wêreld) en probeer haar deure sluit vir die 'onbeskaafde, inmengende, barbare'. Teen die tyd van Shaw se aankoms is China deur die Mantsjoe uit Mantsjoerije verower, wat van 1644 tot 1911 onder die titel "Ching" (glans) geheers het. die bevolking. Na twee en 'n half eeue was die Mantsjoe opgeneem in die Chinese kultuur, behalwe die Manchu -kleredrag en die geskeerde kop met die tou (varkstaart), wat op die Chinese gedwing is as simbole van onderwerping.
In 1757 beperk die Manchu-keiser Chien Lung (1736-1796) alle buitelandse handel tot een hawe, die stad Kanton. Die handel tussen die Chinese en Europeërs is beheer en gereguleer deur Chinese handelaars bekend as Hong, gemagtig deur die keiserlike regering. Onbillike praktyke, invoer- en uitvoerbelasting en die vraag na silwer in die betaling van goedere het handelstekorte veroorsaak by buitelandse ondernemings wat in China sake doen. Om die tekorte te vergoed, het hierdie lande in groot hoeveelhede opium na China gesmokkel. Die Britte, wie se handelaars beheer oor die voorraad uit Indië gehad het, het die handel oorheers. Amerikaanse handelaars het hul voorraad by Smyrna, Turkye, gekry. China se pogings om die smokkel te stop, het gelei tot oorlog met Groot-Brittanje (1839-1842). Die Britte het China maklik verslaan en sy regering gedwing om die hawens van Canton, Sjanghai, Ningpo, Amoy en Foochow oop te maak. Boonop is die gebied van Hong Kong 100 jaar aan Engeland afgestaan.
In die laaste kwart van die 18de eeu het gloeiende verslae wat oor die verkenning en avonture in die Suidsee, Indië en Afrika gepubliseer is, nie net die verbeelding en nuuskierigheid van die publiek aangewakker nie, maar ook die evangeliese impuls van Protestantse leiers, wat sendelinge gestig het rade en samelewings om sendelinge na die heidense wêreld te werf en te stuur. Terwyl Britse en Amerikaanse handelaars die deure na die skatte van "Cathay" (China) oopgemaak het, het Europese en Amerikaanse sendelinge beoog om die deur na die koninkryk van God oop te maak vir China se driehonderd miljoen "heidene". Hierdie sendingonderneming was deel van die Christelike herlewingsbeweging, bekend as die 'Tweede Groot Ontwaking'.
Aan die begin van die 19de eeu het hierdie Protestantse godsdienstige beweging gelei tot die stigting van dr. Morrison wat die Bybel vertaal het met Chinese bekeerlinge, 1820.18the London Missionary Society (LMS), gevolg deur die stigting van die Amerikaanse Raad van Kommissies van Buitelandse Sendinge ( ABCFM). In 1807 stuur die LMS eerwaarde Robert Morrison na China en in 1830 stuur die ABCFM eerwaarde David Abeel en dominee Elijah Bridgman. Kanton het die opvoeringsgebied geword vir Protestantse sendingaktiwiteite. Hierdie godsdienstige aktiwiteite, tesame met die lang handelsperiode met China, het kennis van die Weste in China bevorder en het Canton met Kalifornië verbind. Vir die Westerling was die Chinese uit Kanton bekend as 'Kantonees'. Dit was die Chinese wat hul voete in Kalifornië sou sit wanneer goud ontdek word.
Leiers van die evangeliese beweging het vinnig besef dat die strategiese belangrikheid van Kalifornië nie net die feit was dat dit die Stille Oseaan voorlê nie, maar ook die unieke sendinggeleentheid wat duisende Chinese gebied het as hulle tot bekering kom, kan hierdie Kantonees terugkeer huis toe om die evangelie aan die wemelende miljoene in China wat nog nooit die openbaring van God gehoor het nie. Die baie kerke in Chinatown vandag is dus die gevolg van die pogings van die vroeë Christelike pioniers wat in Canton, Macau en Hong Kong begin is. In San Francisco het die eerste amptelike evangeliese poging plaasgevind tydens 'n openbare seremonie op 28 Augustus 1850, toe burgemeester John Geary en eerwaarde Albert Williams die Chinese inwoners na Portsmouth Square genooi het om godsdienstige stukke te ontvang wat in Chinees gedruk is en in Kanton gepubliseer is .
Maar die bekoring waarmee die Weste China in die 18de eeu beskou het, het in die 19de eeu agteruitgegaan tot 'n afwyking van aansien en minagting. Na sy nederlaag in die Opiumoorlog met Engeland, was China onder die heersers van Manchu op die punt om in duie te stort. Omdat die regering nie die strydlustige eise van die Westerse moondhede kon hanteer nie, het die regering 'n buitelandse beleid van versoening aangeneem en toegewing na toegewing toegestaan. Buitelandse uitbuiting, interne rebellie en oorbevolking versnel die agteruitgang van die Chinese ekonomie en die agteruitgang van die sosiale toestande.
In 1848 arriveer die eerste Chinese immigrante, twee mans en een vrou, in San Francisco op die Amerikaanse seilskip, Arend. Die lang geskiedenis van die Chinatown van San Francisco is bedek met rassisme, haat en onderdrukking. Vanaf die Gold Rush tot in die 1870's het 'n groot migrasie van meestal enkel manlike arbeiders na San Francisco en die Amerikaanse Weste gekom, asook na Kanada en Peru. Met die Chinese uitsluitingswet van 1882, die eerste ras -beperkende immigrasiemaatreël van die land, het die Chinese Amerikaanse bevolking gedaal van 26 000 in 1881 tot 11 000 in 1920. Tussen 1852 en 1882 het baie manlike Chinese arbeiders en 'n paar handelaars en arbeidsmakelaars gekom. na San Francisco. Vloede in China het 'n virtuele diaspora van kantonees-dialeksprekende mense oral in die Stille Oseaan-kom veroorsaak. Na raming het tussen 1840 en 1900 2,5 miljoen mense uit China geëmigreer. Van 153 stukke eiendom in Chinatown in 1873 was slegs 10 Chinese. Die res is gehuur van Anglo-Amerikaners, Frans-Amerikaners, Italiaanse Amerikaners en Duitse Amerikaners. In 1882 het Chinatown, wat gewoonlik agterdogtig was, 'n sambreelvereniging wat die belangrikste van die distriksverenigings verenig in wat bekend geword het as die Chinese ses maatskappye, amptelik die Consolidated Chinese Benevolent Association genoem. Die vereniging, wat in 1901 in die staat Kalifornië ingelyf is, het die kajuit geword van persoonlike en groepspolitieke, ekonomiese en sosiale twis. In 1904, van 316 pakkies, het die Chinees-Amerikaners slegs 25 besit. Namate die Chinese immigrasie afgeneem het en die individuele assimilasie plaasgevind het, het die parochiale stam en streeksaanhegings verswak. Terwyl die Chinese prakties gesproke in die Chinatown tot in die laat veertigerjare geskei was, het daar egter 'n mate van assimilasie plaasgevind. In 1943, tydens die Tweede Wêreldoorlog toe die Verenigde State met China verbonde was teen Japan, is die Chinese uitsluitingswet deur die kongres herroep, maar 'n klein kwota van 105 Chinese per jaar het migrasie minimaal gehou. Die post-Tweede Wêreldoorlog-era het die ekonomiese en sosiale vooruitgang van Chinese Amerikaners beleef. Die nietigheid van die Kalifornië se wet op anti -diskriminasie in 1948 en die opskorting van rasbeperkende verbonde in die verkoop van vaste eiendom in Kalifornië in dieselfde jaar, het Chinese Amerikaners en ander Asiatiese Amerikaners geëmansipeer. Toe die nasionalistiese regering in 1949 na Taiwan terugtrek, het 'n toestroming van Mandarynssprekende professionele persone en welgestelde handelaars uit Rooi China na San Francisco gevlug. In 1965 is die Civil Rights Act aangeneem en het die Verenigde State die sielkundige en regsgrense van sy historiese rasse -antipatieë begin deurbreek en 'n positiewe draai in die werklikheid van sy veelrassige samelewing gemaak. In dieselfde jaar is immigrasie -kwotas herkonfigureer om 'n veelrassige werklikheid te weerspieël en meer Asiatiese immigrasie moontlik te maak. Van 105 per jaar het die kwotas vir Chinese gegroei tot 20 000 per jaar teen 1970. Teen daardie tyd was 56 persent van die Chinese Amerikaners in witboordjies. Sedert die laat sewentigerjare het al hoe meer Chinese uit Viëtnam, saam met ander mense in Suidoos -Asië, in San Francisco aangekom. Teen 1970 was 52 persent van alle San Franciskane van Chinese afkoms gebore in die buiteland. Die nuwe immigrasiewette bevoordeel migrante met vaardighede en/of groot bedrae geld. Ramshackle ou Chinatown is heeltemal uitgewis deur die brand van 1906. Toe die distrik tussen 1906 en ongeveer 1929 herbou is deur nie-Chinese afwesige grondeienaars, het 'n nuwer, skoner, indien nog buitengewoon digte, stad van die vroeë 20ste eeu met merkwaardige konsekwentheid ontstaan . Die nuwe geboue het voldoen aan beter munisipale bouwette wat baksteen- of betonbou in die distrik nodig gehad het. In die vroeë sewentigerjare het nuwe Chinese-Amerikaanse argitekte in Chinese styl ontwerpte bygedra. Tans is Chinatown een van die digste woonbuurte in die land met ongeveer 160 mense per hektaar: slegs die tweede na Chinatown in New York. Vyf en sewentig persent van die inwoners is gebore in die buiteland, die vergelykbare deel van die stad is 28 persent. Die mediaan huishoudelike inkomste daar is ongeveer $ 10,000, 'n derde van die mediaan inkomste van die stad as geheel.
The Bard of the Bay en The Grant Confucius
In 'n verhelderende kolom van 30 Januarie 1942 wat geheel en al gewy is aan Chinatown, skets Caen sy waarnemings oor die huidige pols van die distrik vanuit 'n kulinêre en sosiale lens:
'Varkvleis is so 'n stapelvoedsel dat Kwon Wo byvoorbeeld net twee groot varke daagliks in 'n ondergrondse put agter sy winkeltjie braai - en ook nooit meer oor het nie ... 'N Spesiale gunsteling is Chinese gruis (bekend as' jook '), soos Sam Wo op sy plek in 'n systraat van Chinatown opgesweep het, en Sam's is die enigste grap in die stad, en hy verkoop byna duisend bakke goed elke aand in sy langbroek , smal uitleg met drie verdiepings ... Op 12 Beckett-plek (die tuiste van die berugte wiegies tydens die Barbarous Coast-dae), vind u 'n vindingryke masjien wat in Amerika vervaardig is en wat Chinese fortuinkoekies maak. Dit wil sê, die koekies blyk uit, en 'n geduldige Chinees steek die stukkie papier met die fortuin in voordat die deeg verhard word. ... Die in Amerika gebore Chinese is nog steeds verstom oor die tradisies van hul oudstes, die Chinese uit die ou land is geskok oor die manewales van die jong geslag ... "
Dit was 'n Chinatown wat herontwerp is deur die spanning tussen die ouer, risiko-afwykende immigrante en die versekerde, waagmoedige Amerikaans-gebore. Caen het geskryf oor hoe Kan te doen gehad het met "ouderlinge in Chinatown [wat] gemor het oor [hom] wat die blanke man vergesel het en die tradisies vergeet het." In teenstelling met die vorige generasie van versigtige, hardnekkige Chinese arbeiders, was Kan 'n veelsydige kulturele karom-artikulerend, gepoleer, lank, charismaties, vlot in beide Engels en Chinees en gemeenskapsgerig. Hy kon behoorlik die Amerikaanse beroemdhede bekoor wat sy ondernemings sou bevredig terwyl hy bande met Chinese kamerade uit die ou land koester. Kan toon die edgier, risiko-neemende generasie van in Amerika gebore opstartelinge.
Caen ontmoet Johnny Kan vir die eerste keer omstreeks 1938 in The Blue Willow Tea Room, waar Kan as gasheer werk. Caen beskryf sy eerste indruk van Kan so duidelik:
As 'n aantreklike jong man, sny hy 'n treffende figuur in lang, syde gewaad bedek met 'n seremoniële hooftooisel. In opgeleide en stedelike Engels sou hy Kaukasiërs met 'n diepe boog verwelkom en Confucianismes uitstort. En terwyl hulle met sterre-oë in die mooi teekamer verbystap, lag hy vir 'n vriend: "Wit duiwels is verras en hoor hoe 'n jong Chinese seuntjie so goed Engels praat, nè?"
Later in 1963, toe sosioloë Victor en Brett de Bary Nee met 'n ouer Kan 'n onderhoud voer, word hy beskryf as 'n onkonvensionele verwaandheid en ontkenning in vergelyking met sy werkers uit die Chinatown-eweknieë:
'Ons is verbaas oor hoe lank hy is as hy in die kamer instap. In 'n donker formele pak sit Johnny by ons en bestel drankies vir almal. Alhoewel ons weet dat hy sewe-en-vyftig jaar oud is, is hy in kleredrag, manier en spraak heeltemal anders as die ou manne waarmee ons die afgelope paar weke geleer het oor die geskiedenis van Chinatown. "
Caen en Kan sou goeie vriende bly tot Kan se dood in 1972. Oor die dekades was Caen 'n intydse biograaf van Kan. Sy koms en gaan, kosvoorkeure, (Kan het na berig word 'n groot liefde vir Spaanse kos). Professionele prestasies, persoonlike netwerke en politieke verbintenisse kan deur die blaaie van die lewendige rubriek van Caen gesien word. "Kantonese Kooker", "the Ruby Foo of Chinatown", "king of the Grant Ave rice fryers", the "chow mein chopper" en "Chinatown's goodwill ambassador" was maar enkele van Caen se talle tong-in-die-kies monikers vir die restaurateur . Ondanks Kan se outodidaktiese bemeestering van die Kantonese kookkuns en die bekwame promosie van sy oorsprongseise, het Caen berig dat Kan se eerste reis na Asië merkwaardig gebeur het eers in 1958. Teen die ouderdom van 52 jaar het Kan reeds twee suksesvolle restaurante onder sy gordel gehad.
Geskiedenis van die Chinatown van San Francisco - GESKIEDENIS
-met dank aan Noord-Kalifornië Koalisie vir Immigrantregte, van 'n staptoer met immigrantegeskiedenis wat op 20 September 1997 gehou is.
Stille beeldmateriaal van Chinatown, insluitend 'n paar sekondes telefoonoperateurs wat aan die ou sentrale werk, c. 1920's.
The Bank of Canton in Washingtonstraat 743 was eens die oorspronklike telefoonwisselaar in Chinatown in 1887. Dit was oorspronklik die tuiste van die eerste koerant in die stad, Samual Brannan's California Star.
Buitenkant van die Chinatown Telefoonbeurs, c. 1940's.
Foto: San Francisco History Center, SF Openbare Biblioteek
Chinatown het sy eie telefoondiens begin in 1887. Die nuwe Chinese telefooncentrale het in die herfs van 1901 geopen. Destyds het die bestuurder, mnr. Loo Kum Shu, slegs manlike operateurs in diens geneem. Vroue het die hoofoperateurs geword in 1906. 'n Artikel in die San Francisco Eksaminator beweer dat vroue verkies is bo mans vanweë hul goeie humeur Die eienaars wou in 1901 oorskakel na vroulike operateurs, maar het gevind dat hulle te hoog gekom het, aangesien hulle deur 'n peloton gewapende mans en amptelike chaperon bewaak moes word om na die eiendomme om te sien . Beide manlike en vroulike operateurs moes byna 1500 name onthou saam met die eienaars se woonplek. Hulle moes al die tale in Chinatown sowel as die verskillende dialekte ken. Hierdie operateurs ken al die 4-5 000 inwoners van Chinatown. Hulle ken al die uitbreidings vir die besighede en koshuise in die omgewing. Hulle het meer as dertienduisend oproepe per dag hanteer. Die telefoonstelsel was ook 'n metode om arbeid te kontrakteer. Werkgewers bel met werkaanbiedings en die operateurs sal weet aan wie hulle dit moet deurgee.
In 1943 sluit die dertig werkers by die Exchange by die Telephon Traffic Traffic Organization (TTEO) Local 120 aan. Hulle het hul werkskedule van sewe dae per week beveg, insluitend die indiening van klagtes by die War Labor Board, die terugbetaling van $ 5,000 sowel as die oortydbetaling .
Die telefoononderneming het funksioneel gebly tot die koms van die telefoon in die veertigerjare.
In die 1840's was hierdie webwerf die plek van Sam Brannan California Star, die eerste koerant in San Francisco. In Januarie 1847 publiseer die koerant die amptelike naamsverandering van Yerba Buena na San Francisco.
Race Riot in the City by the Bay
Vanaf 1873 het die Verenigde State die "Long Depression, ", wat oorspronklik 'The Great Depression' genoem is, gely tot in die dertigerjare toe 'n ander ekonomiese depressie die titel oorgeneem het. Werkloosheidsvlakke in die hele land was verbysterend, en dit was lank voordat die VSA enige beskerming van die regering vir werkloses ingestel het. Die lang depressie het gedurende die 1870's voortgeduur, die tydperk waarin Krygergestel is. In Episode 17 "If You Wait by the River Long Enough ... " word die Paniek van '73 genoem. Die paniek was die historiese katalisator vir die lang depressie.
San Francisco is swaar getref. Werkloosheid was tot 20% en die Bank of California het misluk. Op 23 Julie 1877 het 'n arbeidsstaking onder leiding van die Workingmen's Party byeengekom in 'n leë perseel-met die bynaam 'sandparty'-naby die nuutgestigte stadsaal van San Francisco. Die Workingmen's Party is in 1877 gestig en word dikwels verwar met die Workingmen's Party van die Verenigde State (WPUS) wat ongeveer dieselfde tyd gestig is. Die WUPS het kort daarna sy naam verander na die Socialist Labour Party en dit is die oudste sosialistiese politieke party in die Verenigde State.
Die Socialist Labour Party is steeds aktief en het tans sy hoofkwartier in Mountain View, Kalifornië, ongeveer 30 kilometer suid van San Francisco. Die San Francisco Workingmen's Party, meer formeel bekend as die Workingmen's Party van Kalifornië, het uiteindelik genoeg krag gekry om die grondwet van die staat te herskryf. Die sandparty-byeenkoms was net die begin.
Ongeveer 8000 mense het opgedaag vir die noodlottige byeenkomsstaking van sand. Aanvanklik was die beskuldiging van die Chinese nie deel van die platform nie. Maar toe druk 'n anti-coolie-optog hulle in en eis om gehoor te word. Die skare aan die buitewyke van die byeenkoms draai om 'n Chinese wat verbygaan, val hom aan en skree die saamtrekgeroep "Op na Chinatown! " Dit het die oproer van San Francisco van 1877 geloods.
Die skare het eiendom vernietig, meestal Chinese wasserye. Die ou stereotipe van Chinese wasserye was eintlik gegrond. Wasgoed was moeilik voor industriële wasmasjiene en was onmenslik beskou, maar die Chinese was bereid om dit te doen. In 1880 het San Francisco ongeveer 200 Chinese wasserye gehad. The laundries were obvious targets, along with any challengers or bystanders that crossed the mob's path.
People, generally, have the idea that Chinese are natural gamblers. Dit is nie waar nie. The old-time Chinese visited gambling houses so much because there were so few places of entertainment. In the first place, very few of them were married men. They could not speak English and, therefore, could not enjoy American dramas, dances or games. The only things left for them to do were either to visit houses of prostitution, gambling houses, lottery houses or the Chinese Theatre. Today, of course, this is all changed. In 1911, when China became a republic, orders were issued by the Chinese government that the Chinese were to adopt the customs of the country in which they were living, attend the schools and cut off their queues, or "bings," as the Chinese knew them.
The Chinese arriving in San Francisco, primarily from the Taishan and Zhongshan regions as well as Guangdong province of mainland China, did so at the height of the California Gold Rush, and many worked in the mines scattered throughout the northern part of the state.  Chinatown was the one geographical region deeded by the city government and private property owners which allowed Chinese people to inherit and inhabit dwellings. The majority of these Chinese shopkeepers, restaurant owners, and hired workers in San Francisco Chinatown were predominantly Hoisanese and male [ aanhaling nodig ]. Many Chinese found jobs working for large companies, most famously as part of the Central Pacific  on the Transcontinental Railroad. Other early immigrants worked as mine workers or independent prospectors hoping to strike it rich during the California Gold Rush.
Kyk die video: Немцы Die Deutschen s01e06 - Фридрих Великий и императрица Мария Терезия (November 2021).