HOOR-HIER! - Februarie 2001
Februarie 2001: 41
Dit is Februarie en die jaar neemp sy loop. Vinnig. Vir briek-briek vorentoe gaan het ons ou wêreld maar weinig begrip of geduld. Wat sal ons dan sê? Waarmee sal ons mekaar vertroos? Vasbyt manne en vroue! Bring maar daardie lewertraanolie nader vir die rou nerwe en die knikkende knieë. Baie sterkte.
Koos Steyn is asemrowend mooi. Hy is die algemene praktisyn op Lüderitz se seun. Sy wange is wit en vlekkeloos met 'n rooi blos. Ek verloor my hart geheel en al. Ek staar openlik na hom in die klas terwyl dit pyn in my borskas. Sy hare is altyd effens te lank. Hy trek soms sy vingers deur die ligbruin bos met die sonstrepe. Ek wens ek kon dit doen. Ek droom hartstogtelike drome. In my drome is Koos nie meer 'n seun nie - hy is 'n man met 'n beduidenis van 'n baardstoppel op sy bloesende wange.
As Koos verjaar, nooi hy die hele klas na hulle groot ou huis. Sy ma is vriendelik, moederlik. Sy het eetgoed op die eetkamertafel gepak. Help julleself, beduie sy. Ons peusel effens, maar gaan speel dan rowwe seunsspeletjies buite. As ons huis toe gaan, gee Koos vir elkeen 'n klein plastiekhouertjie met 'n eksotiese sakdoek in. Myne het 'n prentjie van 'n Franse skilder teen die agtergrond van die Eiffeltoring op. Die skilder se hare waai effens weg van sy gesig. Daar is 'n vraende uitdrukking op sy gesig. In sy een hand hou hy 'n palet vas, in die ander 'n verfkwas.
Die aand slaap ek met die sakdoekie teen my wang. Ek droom geen drome nie, maar ek slaap diep en rustig.
Baie dankie aan Loraine Kotze van Leonardville wat 'n dapper poging aangewend het om haikoes in te skryf. Sy wen dan die laaste Hoor-Hier Galore! 2000. Veels geluk!
geel gekartel na u Lig
wil U my só rig?
volle bors getjilp
onbevang sy môreroep
maak my mossie, Heer
Daar is nog 'n klompie Galore 2000-boekies beskikbaar teen die spesiale prys van N$20,00 (of R20,00 in Suid-Afrika.)
Soos elke jaar het 2001 ook vir ons, die Kirsten-familie en dié se nageslag, vol beloftes begin, maar ook met 'n groot hartseer: afskeid neem van ons ou familieplaas, Dassiesfontein, Mariental, wat oorlede oupa Johnnie daar vroeg in die jare 1900 gekoop het. Hy het seker nooit kon droom dat drie geslagte op hierdie plaas sou grootword nie. Maar ek glo die plaas was tóé gekoop met baie ideale en groot verwagtinge. Al het my kinders net vakansies plaas toe gegaan, was dit ook deel van hulle - hul tweede huis. Hulle het gedurende die vakansies nie 'n ander plek geken as Dassiesfontein nie. Tog jammer hoe jy as kind alles so as vanselfsprekend aanneem en so min van die ou klein dingetjies in die natuur waardeer en iewers stoor om later weer op te roep.
Nou dat die tyd min raak en jy weet dat dit nie meer 'n afklimplek vir die familie sal wees nie, wil mens naarstigtelik al die dingetjies doen wat daar vroeër skaars tyd voor was, soos om in die veld te gaan vleis braai en net na die naggeluide te luister. Om net terug te sit en te dink aan al die lekker dinge soos om saam met pa veld toe te gery het op die Willys jeep (kompleet met sy oorspronklike engin). Durf ook nie sonder 'n kussinkie gegaan het nie, anders het jou boude deurgestamp! Dan glimlag mens weer oor die keer wat hy die ou oom skoon uit die jeep gery het, kompleet met geweer en al - want jy moes om lewe en dood klou as jy in daardie swartrante op die jeep wou bly. Of ma wat saam met die kinders resies hardloop toe die hond haar pootjie! Die wonderlike ervaring wat jy elke keer beleef wanneer die rivier afkom na 'n goeie bui reën en om dan saans in jou bed te lê en te luister na die gedruis van die water.
Ek dink ook aan die wonderlike vrede wat so oor my gespoel het elke keer wanneer ons tot op die rante gery het en mens so oor die vlakte die goddelike wonder van die natuur kon aanskou. Vol van wuiwende gras, maar dan ook die harde werklikheid van 'n lang en uitmergelende droogte waar die dorre vlaktes bid om genade van Bo. 'n Harde wêreld, 'n swaarkry-wêreld maar ook 'n genadige wêreld, want waar anders bly diere so lank vet as op die swartrante. Daar vreet die diere mos klippe!
Vir ons kinders is Dassiesfontein nie maar net nóg 'n plaas nie. Dis 'n besonderse plaas met 'n onbeskryflike bekoring in hom wat mens nie kan miskyk nie. Hy kruip met sy wag-in-bietjiedorings onder jou vel in om nie weer daaruit te kom nie. Daarmee saam bring sy goud-geel kameeldoringbloeisels die sonskyn in jou hart. Soms steek die soetdoring met sy lang wit dorings jou eina-seer, maar die soet klanke van die kriek-orkes tesame met die naguilroep, bring vrede in jou gemoed. Bosduif en tarentaal, met hulle kommervry gesels, maak die soms opdraende pad minder styl. Die simbool van my ewige rivier sien ek in die soms lopende rivier met strome water vir koedoe, bosvark en springhaas.
Hoe graag sou ons nie wou voortbou op hierdie amper eeu-oue ideaal nie. Ongelukkig word ons paaie nie deur onsself bepaal nie, maar wat ons op hierdie plaas geleer het, kan niks en niemand van ons wegvat nie. Op hierdie plaas het ons geleer wat is uithou en aanhou sonder om moed op te gee en hoe belangrik dit is om na aan jou God te leef. Dit was 'n groot voorreg om op Dassiesfontein groot te word.
Ek is groen van jaloesie omdat ander nou daardie voorregte gaan ervaar, en tog vul dit my met vreugde en vrede om te weet dat hierdie ervarings ook ander se lewens ryk en vol sal maak.
HULP MET DIE VERSORGING VAN TEKSTE
Hiermee 'n kort skrywe vir plasing - indien moontlik - in jou tydskrif asseblief. Die afgelope 26 jaar al is ek 'n epikus (skrywer van Afrikaanse en Engelse werke) Ek het ook 14 jaar se ondervinding in kriminele joernalistiek by 'n groot koerant. Ek is nou voltyds epikus en sterk betrokke by die bevordering, analisering en hulp teenoor skrywers, toekomstige skrywers en amateur-skrywers. Wie ookal, ongeag kleur en ras, solank as wat die taal in Afrikaans, selfs Engels is, ek poog om te help met redigering, die analisering, regulering, uiteensetting en afronding van die werke. Ek is huidig besig om met 'n groep van tien jong skrywers te werk. Daar word individuele aandag aan elkeen gegee.
Werke, of gedeeltes daarvan, hoofstukke, selfs bladsy vir bladsy kan per e-pos voorgelê word aan: elletjies@yahoo.com.
Die werk sal vertroulik beskou en hanteer word. Of ander reëlings vir kommunikasie kan by hierdie e-pos adres getref word.
HANDELSNAME KAN IETS HEEL ANDERS BETEKEN IN ANDERLAND
Met dié dat handeslware al hoe makliker oor die wêreld versprei word, word dit vir besighede met internasionale ambisies van kernbelang om op handelsname te besluit wat steeds die regte betekenis dra in 'n ander taal.
Met die Olimpiese Spele in Sydney, het die Australiërs blykbaar lekker agteraf gelag vir die Kanadese atlete wat geklee was in klere van die winkelgroep Roots. In Aussie slang beteken "root" om seksuele omgang te hê.
Die gevolge van 'n misplaaste naam is dikwels komies, maar die besigheids-implikasies nie. Motormaatskappye swoeg al vir jare met die probleem. Rolls-Royce moes die naam van sy Silver Mist in Duitsland na Silver Shadow verander, want der Mist beteken "vullis" in Duitsland. Chevrolet het dieselfde probleem in Latyns-Amerika ondervind met sy Nova. In Spaans beteken no va dat iets nie werk nie. Daarom is die motor in Spaanssprekende lande herdoop tot die Caribe.
As in ag geneem word hoeveel geld bestee word aan advertensieveldtogte, is dit verstommend dat besighede nie hul huiswerk beter doen as uitgebrei word na ander lande nie.
Hier is nog 'n voorbeeld of twee waar besighede dalk nie sensitief genoeg was vir ander tale nie. Sommige is uit How the Cadillac Got its Fins deur Jack Mingo en Do's and Taboos of Using English Around the World deur Roger Axtell:
In China is Kentucky Fried Chicken se "Finger-lickin' good"-spreuk vertaal as letterlik: "So good you'll eat your fingers off".
Perdue Chickens wou die Mexikaanse mark betree met die advertensie: "It takes a tough man to make a tender chicken." Raar, maar waar was die vertaling: "It takes a virile man to make a chicken aroused."
Pepsi se "Come alive with the Pepsi generation" is in Taiwan geïnterpreteer as "Pepsi will bring your ancestors back from the dead."
Die Parker Pen-maatskappy wou die Jotter balpuntpen in Latyns-Amerika bekendstel, maar moes gou leer dat jotter slang is vir 'n deurtrekker.
En dan was daar Reebok wat spoedig die Incubus-drafskoene vir vroue herdoop het nadat dit aan die lig gekom het dat Incubus verwys na 'n bose gees wat vroue in hul slaap verkrag!
BEGRAFNIS VAN 'N BROER
In die krepeerstof
van ons dorpie
het jy opgestaan
teen jou broek
Ek's klaar hier, Boet
in my lang-slap-kar
so voor jou deur.
Jou paaie het jou ver geneem
jy, mens, wat aljimmers lag
kennis, grootgeld, planne
So in die verte het ek jou
son sien skyn ...
sien kwyn ...
staan voor my deur
Die dorpie sien -
Fluister stywe woorde
agter stywe vingers
Kyk oogig hoe
uit my hand
op jou deksel land.
Statig met sy krepeerstoflaag
en jy bly agter
Diep, diep agter.
as net ek jou hoor
kuier ons saam
hoor ek waar jy nog wil gaan
Ek lag saam
Die literêre besprekingsgroep in Windhoek, Krit, hervat hierdie maand weer sy bedrywighede met 'n gesprek oor die nuutste roman deur Etienne van Heerden, Die Swye van Mario Salviati. Hierdie gesprek vind plaas op Dinsdag, 13 Februarie 2001 om 19:30 by die kantore van Windhoek Consulting Engineers in Bismarckstraat.
Die tweede Krit sal gewy word aan Antjie Krog se nuutste digbundel: Kleur kom nooit alleen nie. Dié bespreking sal op Dinsdag, 17 Maart om 19:30 by Windhoek Consulting Engineers se kantoor plaasvind.
Toe dr. Billy Graham by geleentheid 'n groot veldtog in Londen van stapel gestuur het, het hy geadverteer vir geestelike helpers. 'n Dame van 84 het haar dienste aangebied. Toe Graham haar vra waarmee sy kon help, het sy nederig geantwoord dat hy haar net by die ingang moes plaas, "and I'll smile them in, and I'll smile them out"! Daar is baie Christene wat glo dat om God effektief te dien, 'n mens indrukwekkende en geskikte akademiese kwalifikasies moet besit; dat jy goed moet kan preek; dat jy ander moet kan leer, en dat jy 'n leidende rol in die sake van die kerk moet kan speel. Indien dít die voorvereistes was vir diens aan Christus, sou sy kerk oneindig armer gewees het!
(Uittreksel uit Solly Ozrovech se boek: Van dag tot dag deur God gedra.)
Liewe lesers - ek sien uit daarna om van julle te hoor. Skryf 'n briefie of stuur 'n storie of 'n grappie. Laat ons mekaar ondersteun.