HERDERENDE DUITSE HERDER PUPPY - OPLEIDING - 2020
Eienskappe van die verhoging van 'n Duitse Herder puppy
Metodes om 'n Duitse Herder-hondjie te verhoog, verskil aansienlik na gelang van wat die hond bedoel is: sport of spesiale werk, loopbaan, teling. Maar meer dikwels as nie, het 'n persoon net 'n troeteldier en 'n metgesel nodig, wat ook die gebruik van 'n sekere tegniek impliseer.
Net om 'n hondjie by die huis te bring, moet hy sy rusplek bepaal, dit is wenslik dat dit vir ewig bepaal word. Aanvanklik sal die baba treur en bedrieg, maar jy moet hom nooit in jou arms of bed in hom neem nie.
Dit is belangrik dat die hondjie vir die eerste 3-4 maande in konstante kontak met mense in die familie groei.
By behuisingsonderhoud ontbreek die Duitse herder dikwels beweging en dit het 'n slegte uitwerking op haar fisiese ontwikkeling. Daarom moet jy vir 'n lang tyd loop. Die gevangene het 'n gebrek aan kommunikasie met 'n persoon wat ongewenste gewoontes kan ontwikkel: blaf sonder rede, spring op die eienaar, vreugde uitdruk, selfs huil.
In die aand moet die hondjie die langste lewenswandel reël met elemente van fisiese oefening, speletjies met eweknieë wat veelsydigheid en moed ontwikkel, die selfbeeld van die hond verhoog.
In die tydperk van 4 tot 7 maande (die tyd van die verandering van tande), help die hondjies veral die bene van meubels, verskillende dinge. Om dit te straf, is nutteloos, so jy hoef net alles van die hondjie se oogpunt te verwyder en gee hom spesiale speelgoed.
Belangrike punte in die verhoging van 'n Duitse Herder-hondjie
Teen 2-3 maande oud probeer die hondjie mense probeer proe. Hy jag vir sy bene, gryp sy arms, grom. Hierdie gedrag moet stewig en kategories gestop word sodat dit nie by die hond bly nie.
Die doel van die opwekking van 'n hondjie is om die nodige vaardighede in hom te bring wat later die behoorlike opleiding sal help. Daarom moet 'n baba verhoor word vanaf die eerste dag van sy verskyning in die huis.
Die basis van opvoeding moet die oorerflike oorgedra word, waarby elke hondjie gebore word. Dit hoef nie gedwing te word nie, maar dit is die moeite werd om die individuele eienskappe van die troeteldier deeglik te bestudeer en, afhangende daarvan, bou die ouerskapmetodologie. 'N Rustelose en koppige kind sal meer geduld hê, 'n Skelm mens sal meer aanmoediging en liefde nodig hê, en 'n ywerige behoefte sal aanmoediging wees.
Maar moenie vir dissipline baba roep nie. Eers moet daar 'n eenvoudige spel wees, geduldig en kalm, sonder skree en irritasie.
Alle gewenste aksies en aksies van die hondjie moet aangemoedig word, en ongewens - duidelik gestop, maar nie deur straf nie, maar deur toestande te skep waaronder die hondjie negatiewe emosies ervaar wanneer hy ongewenste aksies uitvoer.
Die psyche van die Duitse herder hoef nie met konstante regulatoriese spanne gelaai te word nie, om nie 'n selfversekerde slaaf in te samel wat slegs met die eienaar sal kommunikeer as 'n onaangename behoefte nie.
Die onderwysproses begin met die gebruik van netheid. Terselfdertyd om sy neus in die poele van 'n hondjie te straf en te gooi, is dit nutteloos. Jy hoef hom net te kyk en sodra hy gaan sit of draai in plek - neem dadelik na die straat. Hoe meer dikwels dit gedoen word, hoe vinniger sal dit begin om te "vra" vir 'n stap.
Om by die bynaam aan te wend, moet jy dit uitspreek wanneer jy die aandag van 'n hondjie moet aantrek.
Die span "Vir my!" Is beter om te leer tydens die wedstryd, terwyl jy voed en loop. Om aan hierdie span gewoond te wees, moet onmiddellik die byname onthou. Die opdrag "Vir my!" Moet slegs 'n hondjie met aangename sensasies assosieer - lof, streel, lekkerny. Dit moet nie in 'n dreigende toon gegee word nie.
Dit is nodig om die baba aan te moedig wanneer hy voorwerpe in sy tande dra, dit sal verdere opleiding vereenvoudig.
Na aanleiding van hierdie eenvoudige riglyne, sal die opwekking van 'n Duitse Herder puppy maklik en pret vir jou wees.