Ware Christene: Hoekom skei die Here nie nou al die onkruid van die koring nie?
Saterdag, 03 November 2012
Hoekom skei die Here nie nou al die onkruid van die koring nie?
Wanneer nog jonk, is dit moeilik om te onderskei tussen wat is koring en wat is onkruid - met oestyd word die twee gewoonlik geskei. In die skrif verstaan ons ook dat, met Jesus se wederkoms, die engele die "koring van die onkruid" sal skei (oestyd). "Koring" verwys na die "kinders van die koninkryk" en "onkruid" verwys na die "kinders van die bose". In die vraag wat die diensknegte vra, of hulle die onkruid moet bymekaarmaak, is die antwoord: (Mat 13:29,30) "Nee, dat julle nie miskien, as julle die onkruid bymekaarmaak, die koring daarmee saam uittrek nie. Laat altwee saam groei tot die oes toe, en in die oestyd sal ek vir die maaiers sê: Maak eers die onkruid bymekaar en bind dit in bondels om dit te verbrand, maar bring die koring bymekaar in my skuur". -------------------------------------------------------
Terwyl baie Christene reken dat die kerk vry is van onkruid, is dit tog duidelik volgens die Skrif dat dit nie so is nie. Christene word geleer dat hulle hulle leiers moet onderdanig wees, maar dit is belangrik op te let op deur wie ons ons laat lei! Nie alle leiers, profete, leermeesters... is deur die Here aangewys nie (onkruid). In Matt. 13 is dit duidelik dat die vyand hulle kon saai. Ons word ook vele male in die Skrif gewaarsku teen valse profete en leraars. Hoekom ons dan waarsku as dit nie die geval is nie? En let wel dat die Here praat van diesulkes as wolwe in skaapsklere! Dus kom hulle voor asof hulle godsalig is, maar hulle is nie. Alhoewel die saailand in Matt. 13 na die "wereld" verwys, is die kerk tog ook in die wereld (nie van die wereld nie) en moet onkruid dus na ongelowiges in die wereld sowel valse gelowiges in die kerk verwys. (Mat 13:25) " maar terwyl die mense slaap, het sy vyand gekom en onkruid ONDER DIE KORING gesaai en weggegaan" - behalwe die ongelowiges in die wereld, is dit 'n feit dat daar baie valse gelowiges (ongelowiges/kinders van die bose) ook in die kerk self is! Omdat die Christen op 'n pad van godsaligheid is en groei tot volwassenheid, van baba na kind na jongman na vader, (1 Joh. 2:12-15), en babas nog baie foute maak, lyk die jong (baba) gelowige somtyds na onkruid - dit is nie altyd maklik om te onderskei tussen die twee nie. Paulus praat ook met die gemeente van Korinthiers, wanneer hy hulle aanpraat oor sekere ongehoorsames in die kerk (1 Kor. 3), oor hoe hy hulle nog met melk moet voed... Daar is baie sulkes in die kerk asook die wat veronderstel is om al jongmanne te wees, maar nog babas is. Let wel dat die stappe van Christenskap as volg beskrywe kan word volgens.
1 Joh. 2:
3. Jongmense: - "...omdat julle sterk is en die woord van God in julle bly en julle die Bose oorwin het" (Lering en Oorwinning oor die sonde)4. Vaders: - "...omdat julle Jesus ken wat van die begin af daar is" (Verhouding met die Here en Lewe soos 'n Ware Christen)
Gaan lees gerus my blogpost "babas in die geloof":
Jesus het ons geleer dat 'n valse profeet aan sy vrug geken word. Op dieselfde wyse, deur iemand aan sy vrug te meet, kan "babas of kinders in die geloof" ook erken word. Ons moet dus kan onderskei tussen "babas (en/of kinders) in die geloof", en "valse profete of leermeesters" (wat veronderstel is om "vaders in die geloof" te wees, maar nie die nodige vrug dra nie). As ons iemand aan hulle "vrug" meet om te weet of hy koring of onkruid is, dan sal baie van die jong gelowiges uit die bus val. MAAR sommige se harte is reg voor die Here, hulle het net nodig om te groei! Sy wil moet nog gebreek word soos 'n kind se wil gebreek word. Diesulkes is nog besig om in 'n persoonlike verhouding met die Here te kom waar hulle Hom leer ken en moet nog oorwinning kry oor sonde en leer "om die sonde af te le"; as hy sukkel om verby hierdie fase te kom deur in opsetlike sonde voort te stap, moet hy vermaan word (soos Paulus gedoen het met sekeres in die gemeente van Korinthiers) sodat hulle herinner kan word dat hulle op 'n pad van godsaligheid is. As die wat nie vrug dra nie, sommer onmiddellik geskei sou word van die koring, dan word hulle hanteer asof hulle harte nie reg is voor die Here nie, terwyl dit dalk is! Dus, Christene moet geleer word dat hulle op 'n pad van godsaligheid is en moet opgroei in die Here - ons moenie oordeel nie (loop en fout soek en mense oordeel op ons menslike sieninge) nie, maar ons moet die wat in opsetlike sonde stap, vermaan, om so iemand te help/terug te help op die pad. Terwyl daar definitief 'n vraagteken geplaas kan word op iemand se Christenskap, sou hulle nie die nodige vrug dra nie, moet ons versigtig wees om sommer iemand te hanteer soos 'n ongelowige, siende hy net sowel 'n ware gelowige kan wees -
(ons moet dus kan onderskei tussen die jong gelowige en die valse profeet of valse leraar).
Wanneer iemand homself voordoen as 'n "vader" in die geloof, lering gee en stap asof hy die wil van die Here doen, maar nie die vrug dra nie (stap in opsetlike sondes en valse leerstellings verkondig), dan is die skrif duidelik dat ons diesulkes heeltemal moet vermy - inteendeel, ons moet nie eens saam met hulle eet nie! Iemand wat nie die volle waarheid verkondig nie of dit verdraai, is vals (2 Joh. 1:9) - daarom moet Christene vir onderskeiding vra, bid oor alles en die waarheid ken, sodat hulle weet aan wie hulle hulleself onderdanig stel. Menig Christelike kerke sit vol "babas" en omdat die wat in opsetlike sonde stap nie vermaan word nie, veroorsaak dit dat hulle nooit groei in hulle pad van godsaligheid nie - die ergste is wanneer daardie mense hulleself begin sien as "vaders" terwyl hulle nog eintlik babas is! In sekere kerke word daar nie eens meer gepreek teen sonde nie, en sommige, wat nog babas is, dink dat hulle al vaders is! Daarom kan hulle nie behoorlik onderskei nie! In alle gevalle, hetsy babas, jong kinders, jongmanne, vaders: "aan hulle vrug sal hulle geken word", daarom moet ons nie AFSKIET NIE, maar liewer VERMAAN, sou dit nodig wees. Ons moet beoordeel en kan onderskei tussen "vaders" wat 'n gedaante van godsaligheid het, en "babas of kinders" wat nog groei in die Here. Die wat hulle voordoen as "vaders", maar nie die nodige vrug dra nie, moet vermy word, maar ons moet geduldig wees met die "babas en kinders" en vermaan waar nodig is. Die punt is dat dit nie altyd so maklik is om hierdie onderskeiding te maak nie en dat daar ook diesulkes is wat hulleself voordoen as babas of kinders, maar wie se harte tog nie reg is voor die Here nie. (om te weet wat met diesulkes gaan gebeur wanneer die koring en die onkruid geskei word, moet die gelykenis van die Saaier bestudeer word). Daarom is vermaning (in sagmoedigheid natuurlik), 'n belangrike element in die kerk . Hierdie sal iemand 'n kans gee om reg te maak met die Here: Die een wat werklik opreg is, sal sy paaie verander; die een wie se hart nie reg is nie, sal voortgaan in sy sonde en self bewys dat sy hart nie reg is voor die Here nie!
"laat altwee saam groei tot die oes toe..." 'n Groot fout wat Christene maak, is om die "onkruid" te loop en soek met die doel om so iemand te veroordeel (om die onkruid uit te trek) of waar 'n Christelike groep as geheel veroordeel word. Alhoewel Jesus die harte van die Fariseers en die Skrifgeleerdes geken het en hulle vermaan het en die dissipels selfs gewaarsku het teen hulle suurdeeg, asook Homself onttrek het van hulle, het Hy niks gedoen om hulle te probeer verwyder nie. Hy het nie "hulle foute loop en uitsoek nie, maar in geval waar Hy die skape moes beskerm teen die valse leraars, het Hy wel hulle foute uitgewys, selfs voor ander mense - Hy het hulle ook vermaan! Hy het eenkant die dissipels gewaarsku teen die Fariseers en Skrifgeleerdes se suurdeeg! Hy het hulle ook nie soos broeders hanteer soos Hy met die dissipels en ander gelowiges gedoen het nie. Dit opsigself behoort vir ons 'n goeie vb. te wees van hoe ons teenoor valse leraars/profete moet optree. Ons behoort ander te waarsku teen daardie "suurdeeg" en ons behoort weg te bly van hulle, maar om ook almal wat onder diesulkes se leierskap sit, af te skiet, daarvoor moet ons versigtig wees, want sommige van hulle kan nog babas of kinders wees in die geloof. In die verhaal van die koring en die onkruid, is dit dus duidelik hoekom die Here nie nou al die onkruid van die koring skei nie, net soos die voorbeeld wat Jesus vir ons gestel het. Die antwoord? (Matt. 13:29) - "...dat julle nie miskien, as julle die onkruid bymekaarmaak, die koring daarmee saam uittrek nie. ---------------------------------------------------------
- Om jou deur iemand te laat lei wat veronderstel is om 'n "vader te wees in die geloof", maar nie die nodige vrug dra nie, soos 'n baba of 'n jong kind optree, behoort 'n goeie aanduiding te wees dat die persoon dalk nie opreg is nie - so iemand moet gewys word op sy vrug en valse leerstellings moet aangespreek word. (Ons moet ons liewer nie deur leiers laat lei wat nie die nodige vrug dra nie). Sommige leiers lyk soos die Fariseers en die Skrifgeleerdes, wat alhoewel hulle die skrifte goed geken het, nie die Vader persoonlik geken het nie en daarom nagelaat het om die Skrifte behoorlik te onderskei. Jesus het hulle "blinde leiers" genoem, l.w., van "blinde mense". Die een wat hom laat lei deur so iemand, is dus self blind.
- Terwyl Christene deur baie geleer word dat "oordeel" beteken jy mag nie iemand teregwys nie, is dit nie heeltemal korrek nie, want "oordeel" gaan eintlik oor "loop en fout soek", nie vermaning wanneer iemand in opsetlike sonde stap nie. Die kerk moet seker maak dat die suurdeeg verwyder word, anders raak die hele deeg suur. In geval van vermaning, moet daar goed onderskei word tussen "daadsondes" en "opsetlik, aanhoudende sondes". Christene moet ook nie mekaar probeer vermaan op "mensgemaakte wysheid en gebooie nie", want dit is dan juis VERKEERDE OORDEEL! https://sites.google.com/site/christelikeonderwerpe/home/o/oordeel
- Hetsy babas in die geloof, of valse leraars, "vrug" wat nie voldoende is nie, moet altyd aangespreek word, nie op 'n manier wat die persoon veroordeel word nie, maar in sagmoedigheid, dus om die persoon terug te bring op die pad of te herinner dat hy op 'n pad van godsaligheid is.
- Christene wat nog babas is in die geloof, lyk somtyds soos onkruid omdat hulle maar nog net die eerste fase van Christenskap betree het, nl. om die Here aan te neem en 'n besluit te neem om hom/haarself te bekeer. Die volgende fases gaan oor "oorwinning oor sonde" en " persoonlike verhouding met die Here". As iemand nie deur hierdie stappe gaan nie, of nie belangstel om daardeur te gaan nie, kan hy soos in die gelykenis van die saaier, sy vrug verloor met Jesus se wederkoms en dan sal hy definitief as onkruid gereken word. (die wat het, sal meer kry, en die wat nie het nie, van hulle sal weggeneem word wat hulle het). Ons moet nie te vinnig wees om te oordeel nie, maar geduldig wees met mekaar en vir mekaar bid, net soos ander met ons geduld moes he. - Christene moet ook nie te vinnig wees om ander Christelike groepe of kerke af te skiet nie - geen kerk is volmaak nie, en IN ELKE CHRISTELIKE KERK, is daar ook ware gelowiges! As ons hulle as geheel afskiet, dan doen ons die ware gelowiges in daarde kerke leed aan en behandel hulle asof hulle nie regtig die Here ken nie. In so 'n geval is jy dan die een wat ander ware Christene verdruk. Ek weet nie van een Christelike kerk wat die volle waarheid verkondig nie - elke kerk het een of meer valse leerstellings. In sommige kerke is daar ook net sekere lede wat in daardie leerstellings glo, maar dan kry die kerk die naam asof almal daarin glo. In ander kerke volg die meeste in die kerk miskien 'n valse leerstelling na, maar dan sit daar diesulkes wat tog nie saamstem met al die leerstellings nie, maar deel is van die kerk. Dus, "laat altwee saam groei tot die oes toe... (Mat 13:30) "Laat altwee saam groei tot die oes toe...
(Luk 9:49) En Johannes het geantwoord en gesê: Meester, ons het iemand gesien wat in u Naam die duiwels uitdryf; en ons het hom belet, omdat hy U nie saam met ons volg nie.
(Luk 9:50) Maar Jesus sê vir hom: Moet hom nie belet nie, want wie nie teen ons is nie, is vir ons.
(Luk 9:51) En toe die dae van sy opneming nader kom, het Hy sy aangesig gerig om na Jerusalem te reis,
(Luk 9:52) en boodskappers voor Hom uit gestuur; en hulle het vertrek en in ‘n dorp van die Samaritane gekom om vir Hom klarigheid te maak.
(Luk 9:53) En hulle het Hom nie ontvang nie, omdat Hy na Jerusalem op reis was.
(Luk 9:55) Maar Hy draai Hom om en bestraf hulle en sê: Julle weet nie van hoedanige gees julle is nie;
(Luk 9:56) want die Seun van die mens het nie gekom om die mense se lewe te verderf nie, maar te red. En hulle het na ‘n ander dorp vertrek.
4 stappe van geestelike groei,
altwee saam groei tot die oes,
kinders van die bose,
pad van godsaligheid