Chili plant - Groentetuin - Chili peper plant - Vrugte en groente - 2021
Die oorsprong van brandrissie
Chili is 'n plant wat vermoedelik sy oorsprong in die berge tussen Brasilië en Bolivia het, uitgevoer danksy die voëls en die inheemse bevolking wat die sade uit hul oorspronggebiede gebring het. Die peper was gevolglik 'n plant wat sedert 5500 vC gebruik en verbou is in Mexiko en in Peru, waar dit die enigste speserye was wat vir voedselbereiding gebruik is. Dit is in 1493 deur Christopher Columbus na Spanje ingevoer as 'n sierplant en later as 'n spesery gebruik. Tussen 1500 en 1600 Spaanse en Portugese ekspedisies het chili-plante ook na Afrika en Asië gebring, en danksy die vermoë om dit te akklimatiseer, was dit maklik om hul verspreiding te bevoordeel, wat die mees verspreide en gebruikte speserye geword het, met koste vir verbouing.
Geskiedenis van brandrissie
Die rissiepeper (capsicum sp.) Is deel van die familie van die Solanaceae, dieselfde waartoe die tamatie, eiervrug, aartappel en tabak hoort. Die eerste spore van voedselverbruik van hierdie speserye deur mense is in Perщ gevind en dateer uit ongeveer 8500 jaar gelede, maar die verbouing daarvan het later in Latyns-Amerika versprei. In Europa kom dit danksy Christopher Columbus en het dit onmiddellik 'n groot sukses gehad, hoofsaaklik vanweë die gemak van verbouing ook op ons kontinent (in teenstelling met ander speserye). Dit is dus die bynaam "peper van die armes" waaruit "peperone" en ook "peperoncino" genoem.
Die eerste land waarin dit gewild geraak het, was Spanje, maar kort daarna het dit in Suid-Italië aangekom, wat destyds deel was van die uitgebreide Iberiese domeine. By ons is dit onmiddellik waardeer (in teenstelling met eiervrug en tamatie, wat as giftig beskou word) vir die lae koste en vir die antiseptiese en preserveermiddel-deugde.
Hierdie solanacea het selfs baie versprei in ander geografiese gebiede, veral in Suidoos-Asië, waar dit nog steeds grootliks verbou word en deel geword het van baie tradisionele geregte. Verder is navorsing en seleksie ontketen om vrugte van verskillende vorms en groottes te kry, en veral met verskillende grade van kruisigheid en spesifieke nasmaak.
Die chili-plant is 'n meerjarige struik wat van korte duur is. Die plante het 'n veranderlike vorm, afhangende van die spesie, hulle kan bosagtig wees met groen blare en wit blomme, of hulle kan die vorm hê van 'n struik van verskillende groottes. Weerstand teen atmosferiese toestande hang af van die tipe, in werklikheid is daar variëteite wat selfs vir lae periodes selfs onder nul-temperatuur weerstaan ​​of sommige wat nie te veel insolasie weerstaan ​​nie. Die kleur van die blomme wissel tussen wit en pers vir elke spesie. Die belangrikste huishoudelike gewasse is: die Capsicum annuum, wat die soetrissies, die gewone rissiepeper, dié van Cayenna en die Jalapeno insluit; die Capsicum chinense, insluitend die Hahanero; die Capsicum frutescens wat die Tabasco insluit; Capsicum pubescens wat rocoto insluit.
In Italië spog ons met 'n paar tipiese produkte soos die gekruide Calabriese rondte (uitstekend om te vul), die super-gekruide Calabriese diavolicchio en die pittige lemoen van Stromboli.
Van die bekende internasionale variëteite is die Cayenna, die Jalapeno, die Tabasco en die Habanero.
Die afgelope tyd versprei dit maar 'n ware passie vir pittige kultivars, en dit is nou baie maklik om dit op die mark te vind, selfs in gewone kwekerye. Van die gesogste is: Jamaikaanse Scotch Bonnet, Naga Morich, Habananero Chocolate, Habanero Orange, Trinidad Scorpion-sjokolade, Dorset Naga, Aji, Habanero Red Savina.
DIE CHILI IN KORT
Meerjarig gekweek as 'n jaarlikse, kruidagtige
Hoogte / wydte
Tot 80 cm / tot 45 cm
Son, half skaduwee na die suide
Ryk, goed gedreineer
Afstand drie rye op die ry
Temperatuur / dae vir ontkieming
16 ° C / 8-10 dae
Dit behoort tot die familie van die Solanaceae, maar dit is 'n baie breë geslag, met talle spesies, subspesies en kultivars.
Hier is 'n vinnige oorsig van die belangrikste gekweekte spesies om hierdie wêreld beter te verstaan.
 Capsicum annuum is die algemeenste peper in ons land. Dit word gekenmerk deur blomme met vyf of ses wit of pers kroonblare. Die vrugte word afgeneem in 'n wye verskeidenheid vorms en kleure en verskillende grade van warmte. Van die bekendstes behoort tot hierdie kategorie: van Cayenne tot Jalapeсo.
 Capsicum chinense het eers die afgelope paar jaar in Italië versprei danksy 'n paar passievolle produsente. In werklikheid word hierdie spesie baie waardeer, omdat dit die pittigste eksemplare van almal bevat. Dit bevat blomme van wit tot liggroen en klein of piramiedvormige vrugte. 'N Bekende eksponent is ongetwyfeld die Habanero in al sy vorme (oranje, rooi, sjokolade).
 Capsicum frutescens kom redelik algemeen voor in ons land. Dit is egter bekend vir sy beroemde eksponent, die Tabasco wat gebruik word vir die vervaardiging van 'n pikante en suur Mexikaanse sous. Die kwaliteit daarvan is belangrik omdat dit ook 'n fyn, vrugbare en onmiskenbare nasmaak bring.
 Capsicum pubescens kom nie vir ons voor nie. Dit word veral waardeer vir sy goeie roes. Juis vanweë hierdie weerstand was dit een van die eerstes wat deur die mens gedomestiseer is
 Uiteindelik lewer die capsicum baccatum slegs medium pittige en effe bitter vrugte, baie interessant om kulinêre kombinasies te skep.
Dan is daar nog minstens 20 ander spesies, min bekend en wydverspreid, wat egter gebruik word om basters te vorm.
Die klassifikasie van die soetrissies is gebaseer op die kruidigheid
Die brandende sensasie wat die chili-peper ons gee, word veroorsaak deur sommige alkaloïede, wat oorspronklik deur die plant gesintetiseer is vir defensiewe doeleindes (dws om te verhoed dat die vrugte daarvan deur diere geëet word, of om in elk geval die sade daarvan uit te spoeg, wat in werklikheid saam met die wit vel) , is die gebied waarin die stof meer gekonsentreerd is).
Hulle naam is capsaïcine en dihidrocapsaïcien: hulle kom nie net in hierdie solanacea voor nie, maar ook in gemmer, peperwortel, peper en in al die plante wat die slymvliese 'n 'vals' gevoel van hitte gee.
In 1912 is 'n skaal van kruidigheid bekendgestel, genaamd "Scoville-skaal" (van die naam van sy uitvinder), wat wissel van O (soetrissie) tot 16 000 000, wat suiwer capsaïcine identifiseer. Dit is ook interessant om te weet dat dit nie die enigste alkaloïed is wat op hierdie manier optree nie. 'N Ander baie bekende, wat 'n intense gevoel van koue gee, is menthol.
Die chili het verskillende eienskappe wat vir ander doeleindes gebruik kan word as om voedsel te smaak. Die flavonoïede en die capsaïcinoïede wat in die vrugte bevat, het 'n antibakteriese effek; die kos wat saam met die chili gekook word, kan eintlik langer gehou word. Hulle is ryk aan vitamien C en het 'n antioksidantkrag. Dit kan ook gebruik word om verkoues soos verkoue, sinusitis en brongitis te beveg, of om spysvertering te bevorder. In sommige gevalle kan dit ook as pynstiller gebruik word in geval van artritis of verskillende neurale of hoofpyn. Die rede waarom dit so 'n effek op pyn het, kan spruit uit die feit dat die gevoel van pyn wat deur capsaïcine veroorsaak word, die brein stimuleer om endorfiene te produseer wat as pynstiller kan optree.
Die verbouing van brandrissies kan in baie toestande plaasvind; die plant het gewoonlik nie baie aandag nodig nie en weerstaan ​​voldoende teen verskillende klimate.
Saai moet tussen Februarie en Maart plaasvind, met vrugte wat in die somer of in die herfs geoes word. Die saai moet gedoen word in 'n verhitte omgewing van ongeveer 25-30 grade in 'n grond wat bestaan ​​uit die helfte van die turf en die helfte van die sand.
Sodra die plante ontkiem het, kan hulle geplant word in die land wat gekies word vir bewerking. Om te kyk of die temperatuur nie onder 15 grade daal nie. Besproeiing moet volop wees, maar vermy absoluut waterstagnasie in die grond. Die vrugte moet vars gebruik word, in olie gepreserveer word, gedroog (of verpoeierd of geheel) of gevries word.
Die teeltegniek verskil nie veral van die peper nie. Daar moet egter daarop gewys word dat rissies so gereeld kleiner is en daarom geskik is om in potte, op balkonne of terrasse te groei.
Van Junie tot einde Oktober
Van Julie tot Oktober
Die saai van brandrissie in die oop veld kom nie baie voor nie. Om ontkieming te bewerkstellig, is 'n redelike hoë temperatuur nodig, wat in ons land voortdurend vanaf die laat lente aangetref word (gevolglik sal die plant nie betyds die volle produksie kan bereik nie). Vir ontkieming is minstens 8-10 dae en 'n gemiddelde temperatuur van 16 ° C nodig.
Die behoefte om op 'n warm bed te gaan, is nodig. In die Sentraal-Suid begin dit in Januarie-Februarie, in die noorde van Februarie-Maart. Bakke word gebruik met taamlike groot en diep selle, of kubusse turf. 'N Redelik algemene tegniek behels ook dat u wag op ontkieming op katoen of absorberende papier (of direk in water) en dan oorgedra word na 'n pot. Die belangrikste ding is om die humiditeit vir ten minste 24 uur baie hoog te hou en dan die sade ongeveer 'n week lank in 'n baie warm omgewing te plaas totdat die eerste radikel vrygestel word.
Die oorplanting in die volle veld of in die finale houer kan ongeveer 40-50 dae later uitgevoer word, wanneer die vyfde blaarresultate goed ontwikkel is. Die oordrag na buite moet op die einde van Maart vir die Suide en vanaf Mei-Junie vir die Noorde aangedui word.
In die oop veld moet die afstand tussen die rye ongeveer 50 cm wees, in die ry in plaas van ongeveer 40. Die ideale houers moet minstens 35 cm in deursnee en redelik diep wees.
Die soetrissies benodig medium-tekstuur-substraat en is, met weelderige plante, baie ryk aan organiese stowwe. Terselfdertyd moet die dreinering van die water optimaal wees en die soutgehalte redelik laag.
In die pot is dit ideaal om minstens 50% van die veldgrond met grond vir blomplante te meng, en 'n paar handjies mis by te voeg. Aan die onderkant moet 'n dik dreinerende laag geskep word.
Chili peper blootstelling en klimaat
Die soetrissies kom van tropiese of ekwatoriale gebiede en is baie sensitief vir lae temperature. Om 'n optimale ontwikkeling te hê, moet die daaglikse termiese toestande op 25-28 ° C gesit het, die nag by 16-18 ° C. Hoër temperature kan blomme beskadig en bestuiwing in die gedrang bring, die groei in die blok verlaag en tot onherstelbare skade lei.
As die sperdatums egter nagekom word, is dit selde dat 'n mens sulke probleme ondervind. Die ideale blootstelling in die Noorde is altyd vol son. In die suide kan die skaduwee waardeer word, veral in die namiddag en as die plante in potte is.
Hoeveel en hoe moet ek die rissiepeper natgooi?
Besproeiings moet altyd volop wees in die oop veld en in potte. Die grond moet altyd effens klam wees, maar vermy stagnasie van die water, veral in die kraagarea.
Die brandrissies, om baie vrugte te gee, moet in buitengewoon ryk grond groei: in die oop veld moet ten minste 30 of 40 kg volwasse mis elke 10 vierkante meter verbouing versprei word. Dit sal egter beslis nodig wees om dit te integreer met sintetiese kunsmisstowwe, veral ryk aan kalium, magnesium en boor (ook nuttig in potte, waar ons ook vloeibare produkte kan kies).
Dit is belangrik om die gebied altyd vry van onkruid te hou deur gereeld in te gryp deur die voet van die saailinge te verwyder. Dit stimuleer ook die produksie van oppervlakkige wortels, wat baie nuttig is om water en voedingstowwe op te neem.
Die vrugte word gevorm vanaf die einde van Junie en word volwasse totdat hulle warm is. Die grootste deel van die versameling is tussen Augustus en Oktober gekonsentreer. Ons moet wag totdat die vrugte goed gekleur is, maar steeds ferm is om aan te raak. In die geval van baie pittige variëteite, moet u altyd handskoene gebruik.
Die vars soetrissies word ongeveer 'n week in die groente-kompartement van die yskas (of vir 'n paar dae buite) gehou. Dit is beslis die beste tyd om dit te verteer, want ons kan al die tipiese nuanses van die spesifieke kultivar proe.
Hulle kan egter ook gevries of gedroog word (deur dit in die son te hou, in 'n goed geventileerde omgewing) en dit dan vol te hou of verpoeier te word.
Dit kan ook gebruik word om olie te geur.
Chili peper plant: Chili peper siektes
Chili het talle vyande. Die algemeenste is die boor: dit steek die vrugte deur en beskadig hulle van binne en bevorder vrotheid en bakteriose. Bacillus thuringiensis-voorbereidings is nuttig.
Die gevaarlikste is onder die kriptogamme: dit is nuttig: groot rotasies van ten minste 4 jaar, goeie dreinering en die gebruik van gesonde sade.