Op Desember 26, 2004, is my stiefseun Luke Scully van ons geneem deur die tsoenami wat oor die strande van Suid-Thailand en elf ander nasies geslinger het. Op Desember 26, 2005, daardie selfde see het my my dogter terug gegee.
Twee en 'n half jaar voor daardie Acacia, ook bekend as haar naam, Gees, het nie-Hodgkin se limfoom gekontrakteer. Sy het 'n operasie gehad om 'n groot tumor in haar nek te verwyder en het voortgegaan met chemoterapie. 'N Jaar en 'n half later was die kanker terug. Sy het magtig gely deur 'n tweede ronde chemoterapie.
In November van 2005 is Acacia in die hospitaal opgeneem en met herhalende limfoom gediagnoseer, nou in haar brein, sentrale senuweestelsel, lewer en linker nier. Dit was duidelik dat hulle haar nie kon regmaak nie. Ons het besluit om te sien wat dit sou neem om haar na Thailand te kom haal vir die gedenkteken wat ons op die eerste herdenking van die tsunami vir Luke en sy vriendin, Angie Foust, beplan het. Acacia se dokter by Stanford het haar die eerste behandeling gegee van 'n streng chemoterapieprotokol, een wat haar genoeg hersteltyd sou gee sodat sy kon reis.
Bepaal, sal reis
Dit het eintlik 'n aantal wonderwerke en 'n paar ekstra dae gevat om Acacia te kry waar ons in Thailand ontmoet het, maar haar sterkte en vasberadenheid het geheers en met die hulp van haar ewe aanhoudende vriend Maria (wie ons nou Maria genoem word) , het sy by 'n rolstoel by Krabi-lughawe aangekom. Die vorm waarin sy in was, was skrikwekkend, met absesse op een been van haar knie tot by haar enkel, haar vel rooi en ontsteek en lyk asof dit sou bars.
Ons het haar na die hospitaal gejaag, waar hulle dadelik 'n operasie wou ondergaan en haar minstens een week behou. Die dokters het hul voorspellings in grimmige besonderhede uitgespel.
Uiteindelik het Acacia stil, maar stewig verklaar: "Ek het nie na Thailand gekom om my tyd in die hospitaal te spandeer nie. Bring my na Railay Bay. '
Ten spyte van die protes van die dokters, het ons haar terug na die bus gery en ons reis voortgesit. Acacia het gesê: "O, ma, dit is jou beurt. Gimme wat jy ookal het. 'Sy steek haar been op en oor die sitplek sodat ek dit kon bereik. Terwyl ek oopgemaak het om die energie deur my hande en in my been te laat gooi, het die swelsel begin soos 'n ballon voor ons oë verdwyn. Miskien het sy net nodig gehad om haar been voldoende te verhef ...
Begin van 'n Inner Voyage
By Railay Bay wou die familie iets spesiaals doen om die oomblik dat die tsoenami die vorige jaar getref het, te herdenk. My ander dogter, Sage, en Luke se ander susters, Ruby and Pearl, het voorgestel dat mense hande in 'n ketting hou wat die lengte van die strand strek. Hulle het 'n vlieër gemaak, en die visie het verder uitgebrei. Honderde vreemdelinge het saamgekom om hierdie oomblik te deel. 'N Klokkie klink, daar was 'n oomblik van stilte, en dan, as een, het ons in die see gevat.
Dit was dadelik na hierdie seremonie dat Acacia my vertel het dat sy LSD wou neem, reg en toe. Ek het deur 'n spektrum van emosies gegaan, maar tog kon ek haar versoek nie ontken nie. Maria en ek het 'n langstertboot by Chicken Island geoktrooieer, waar Acacia in suiwer onbesoedelde seewater kon swem.
Liefde, skoonheid, lag en wonderwerke
Onder my leiding het ons ons gebede gemaak en ons bedoelings gestel.
Die drie van ons het die effekte van die LSD begin toe ons die kanaal na die eiland oorgesteek het. Met ons versterkte sintuie het ons die majestueuse prag van ons omgewing met kristalhelderheid waargeneem. Ons het op pad geswem om te swem. Dik skole van vis omring Acacia, knuffel by haar terwyl sy geswem het, verleen deur die brood wat ons aangebied het. Acacia se groot glimlag in 'n storm van helderkleurige vis is 'n beeld wat ek met liefde en vreugde hou, een van my kosbaarste herinneringe.
Ek was bevrees dat Acacia, haar vel wat deur die chemoterapeutiese middels sensibiliseer, in die magtige Thaise son in die magtige Thaise son verbrand sal word. Sy het dus 'n hoed gedra en 'n sarong oor haar rug gedrapeer. Dit was ure voordat ek haar uit die water kon kry. Toe sy uiteindelik teruggeklim het op die boot, was ons verbaas om te sien dat haar been minder ontsteek is, en dat vars pienk vel baie van die ooswondjies vervang het. Soveel genesing het plaasgevind terwyl sy in die sagte soutwater-see steil. Ewe genesing was ons lag. Ons het gelag totdat ons gehuil het, dan aanhou lag. Dit was 'n dag van liefde, uitbreiding, duidelikheid en vreugde.
Op hierdie dag glo ek dat ek 'n wonderwerk gesien het. Ek glo dat Acacia so vervul is met liefde en ligheid dat hy nie kanker het nie.
Die terugkeerhuis: die volgende stap
Terug huis toe in Oakland, CAT-skanderings en 'n ruggraatkraan het almal aan die lig gebring dat sy kankervry is. Haar dokter, nadat sy op hierdie wonderlike beurt verrassing uitgespreek het, het Acacia herinner dat dit die aard van haar spesifieke vorm van limfoom is om keer op keer terug te keer. Hy het haar aangemoedig om voort te gaan met chemoterapiebehandelings. Sy het aanvanklik sy advies geneem, maar het kort daarna gestop.
By hierdie skryfwerk het sy vir meer as ses jaar vry van kanker gebly.
Ons kan nie sê hoe hierdie wonderwerk gebeur het nie. Baie faktore het bymekaar gekom ter ondersteuning van Acacia. Ek het 'n baie publieke publiek geskryf e-pos nuusbrief, hou my lesers op die hoogte van die tsunami, ons soektog na Luke en Angie toe hulle weg is, en ons reis na Thailand met Acacia. Duisende mense het vir Acacia gebid toe haar storie deel van daardie sage geword het.
Niemand kan vir seker sê wat dit die meeste gehelp het: die gebede of die chemoterapie; die LSD, of die see, of die skoonheid van die landskap; die liefde wat Acacia ervaar het en waarmee sy gehou is. Die enkele behandeling van chemoterapie voor die reis na Thailand.
Oop vir Wonderlike Genesing
Wat ek op die magiese dag in die oseaan gesien het, was 'n vreeslose, moedige mens wat die dood in die gesig staar deur die lewe ten volle te omhels en haar in skoonheid en vreugde te versag. Ek dink soms dat Acacia daardie dag so uitgebrei was en so 'n eenheid met Skepper bereik het, dat sy werklik oop was vir 'n wonderbaarlike genesing.
Acacia is baie duidelik oor haar ervaring. Alhoewel ons aan die begin van ons reis 'n voorneme gestel het, beweer sy dat sy geen ontmoeting met God gehad het nie, en geen sjamaniese reis na die dood, verligting en wedergeboorte. Sy het ook nie bewuste energie op haar reis spandeer om haarself te genees of selfs om hulp te vra nie. Sy het eenvoudig die mooiste dag van haar lewe gehad.
Sjamaniese geneser Nicki Scully en visionêre Mark Hallert onthul hoe om verder te beweeg as hulpeloos en oorweldig deur wêreldwye krisisse, sodat ons 'n verskil in die wêreld kan maak deur aktiewe deelname aan die genesing van onsself, ons gesinne, ons gemeenskappe en die planeet. Hierdie boek dien as 'n gids om die komende globale transformasie te navigeer en te help om 'n nuwe Goue Tydperk te skep. Gelei deur 'n 78-minuut-CD van 'n begeleide visualiseringseremonie.
Nicki Scully was 'n geneser en onderwyser van sjamanisme en die Egiptiese geheimenisse sedert 1978. Sy doseer wêreldwyd en spesialiseer in geestelike toere na heilige plekke in Egipte, Peru en ander lande. Sy is die skrywer van Power Animal Meditations en Alchemiese Genesing, en die mede-outeur van Sjamaniese Geheimenisse van Egipte en Die Anubis Oracle. Nicki woon in Eugene, Oregon, met Mark Hallert, mede-stigter van Shamanic Journeys, Ltd., wat spesialiseer in geestelike toere na heilige plekke in Egipte en ander lande. Sy handhaaf 'n omvattende genesing en sjamaniese konsultasiepraktyk.
Besoek hulle by: www.planetaryhealingbook.com & www.shamanicjourneys.com.
Meer artikels deur Nicki Scully.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Siektes en voorwaardes > Wonder in Thailand: Acacia's Story