Proventrikulêre Dilatasiesiekte | Troeteldiere Huishouding
Proktrikulêre Dilatasiesiekte (PDD) is bekend onder baie name, insluitende Macaw Wasting Disease en Neuropathic Gastric Dilatation. Wat veroorsaak word deur voëlbornavirus, is PDD aansteeklik en kan tot hoë sterftesyfer lei.
Proventricular Dilatation Disease is 'n siekte van die senuweestelsel en spysverteringskanaal van voëls. Sommige voëls mag slegs tekens van senuweestelsel siekte toon, ander sal tekens toon wat verband hou met die spysverteringstelsel. Om hierdie siekte te verstaan, moet jy meer weet oor die spysverteringstelsel by voëls. Die proventriculus is die kliermag, direk verbind met die slukderm en die plek waar maagsap afgeskei word. Daarvandaan word kos aan die ventrikulus oorgedra, wat is die spier maag of wat die meeste mense as die snor weet. In PDD word die senuwees wat die spiere van die proventriculus, ventrikulus en ander dele van die spysverteringstelsel verskaf, beïnvloed. Gevolglik verbygaan die kos nie deur die organe soos dit behoort nie. Voëls met PDD kan nie voedingstowwe absorbeer nie weens die vernietiging van maagmotiliteit en sekondêre onbehoorlike vertering. Daar word nou geglo dat PDD geassosieer word met 'n voëlbornavirus infeksie. Die tekens van die siekte word veroorsaak deur die virus sowel as die reaksie van die liggaam se immuunstelsel teen die virus.
Watter voëls is vatbaar vir PDD?
Afrikaanse Grys Papegaai
Jong of oud, ingevoer of huishoudelik, en manlike of vroulike voëls loop eweneens 'n risiko vir PDD. Om onbekende redes word 'n hoër voorkoms van PDD gesien in ara, kaketoene, Afrika-grys Papegaaie en conures, hoewel enige van die psittacines vatbaar is vir hierdie siekte. Sommige nie-psittacine voëls, soos toucans, kanaries, en wewersvinkies is vermoedelik van hierdie siekte.
Wat is die tekens van PDD?
'N Voël met PDD sal depressief wees, weergee, hele sade in die ontlasting slaag, en toon dikwels progressiewe sentrale senuweestelseltekens. Dit kan ataxia insluit, die onvermoë om te bors, kopbeweging en verlamming. Besettings mag eintlik die eerste aanmeldingsbord wees voordat enige seine van maagontsteld duidelik is. Uiteindelik, as gevolg van die gebrek aan voeding weens die liggaam se onvermoë om voedsel effektief te verteer en te assimileer, raak die betrokke voëls die grootste deel van hul borsspiermassa en die kiel word baie prominent, vandaar die term "morsende siekte". PDD kan ook maskerade as lood of sinkvergiftiging, vreemde liggaamsinspuiting, en 'n paar ander malaise, dus is die korrekte diagnose belangrik.
Hoe word PDD gediagnoseer?
Diagnose is oor die algemeen gebaseer op geskiedenis, tekens en bewyse van 'n abnormale proventrikulus. Kontrasstraalografie wat barium gebruik, sal meestal 'n groot vergroot proventrikulus toon, en dikwels 'n redelik normale ventrikulus. Bloedtoetse is beskikbaar om te toets vir voëlbornavirus, wat na bewering die oorsaak van die siekte is. Die interpretasie van resultate van hierdie toetse kan moeilik wees aangesien voëls met die virus besmet kan word, sonder dat dit siektes veroorsaak. So 'n positiewe toets beteken nie noodwendig die tekens wat ons sien in die voël, word eintlik veroorsaak deur bornavirus nie.
Wat is die behandeling en prognose?
Die voorspelling is arm. Niesteroïdale anti-inflammatoriese middels (NSAIDS) soos meloksikam of Celebrex word gebruik. Die voël mag dalk op 'n spesiale dieet geplaas word. Die voël moet in 'n stresvrye omgewing gehou word, en moet dalk met antibiotika behandel word om sekondêre bakteriese infeksies te voorkom.
'N Voël met PDD moet streng geïsoleer word, en het geen direkte of indirekte kontak met ander voëls nie.
Dikwels toon voëls geen tekens van siekte totdat hulle eintlik baie siek is nie. By voëls kan 'n "wag en sien" houding baie vinnig verdraai. Enige tyd wat jy siekte in jou voël vermoed, raadpleeg jou voëlveearts.