Dekoratiewe littekens - sny en handelsmerk: agtergronde en metodes - Vakke - 2021
Ornamentele littekens is een van die oudste vorme van die identifisering van die menslike liggaam. Ons sê 'brandmerk' vir letsels van brandwonde, 'sny' vir diegene met snywonde. Die doel is om permanente littekens in die vel te kry - as 'n inisiatief, definisie van status, om van ander te onderskei of as juweliersware.
As ons sny, sny ons die gewenste juwelierspatroon in die vel. Eerstens gebruik die snyer 'n skalpel om die lyne van die patroon in die boonste velvel te trek en dan te verwyder. By handelsmerke word die littekens veroorsaak deur brandwonde, byvoorbeeld met warm metaal, laser of elektrisiteit.
Dekoratiewe littekens het wêreldwyd ontwikkel, maar dit was die gewildste onder groepe met donker velkleure. Die rede: tatoeëermerke is sigbaarder, hoe ligter is die kleur van die vel. Dit is in elk geval opvallend dat die lande met die algemeenste dekoratiewe littekens soos Soedan, Nigerië, Angola, Tanzanië of Kenia streke is waarin die inwoners 'n donker velkleur het. 'N Ander argument ten gunste van die verband met die donker velkleur is dat hierdie kulture terselfdertyd kleurvol is.
Tradisionele skaarste in Afrika ontstaan ​​deur die vel herhaaldelik op dieselfde plek te sny; Die natuurlike genesing word doelbewus vertraag, onder meer deur die wond met as te vlek, die skurfte af te skeur en die wond weer oop te skeur. Hierdie metodes is uiters riskant en daag letterlik lewensgevaarlike infeksies uit.
Afbakenings- en onderskeidingsfunksie
In Afrika dui die letselspatrone aan of iemand alleen of getroud is, aan watter stam hy of sy behoort, watter rang die persoon in die samelewing beklee, ens. vergelykbaar met die kleure van die kilo Skotse stamme, nie om suiwer estetiese redes nie.
Die littekens dui op die oorgang van kind na volwassene, die toetrede tot die vegtersklas of selfs die vermoë om te trou. Die situasie is anders met die Baluba in die Kongo; daar dra die vrouens littekens op hul onderbuik om seksueel aantreklik te wees vir mans.
Baie kulture in Tsjaad, Kameroen of Kenia beskou die 'naakte naakte' liggaam as onoties. Steggies staan ​​nie alleen nie, maar gaan hand aan hand met haarstyl, hare, piercings in ore of lippe, juwele, klere en geverfde vel.
Die littekenpatroon wys ook dat dit behoort aan die stam en die plig om sy wette na te kom, maak nie saak waarheen u gaan nie. In groot dele van Oos-Afrika is hierdie stamwet belangriker vir diegene wat geraak word as die wette van die staat waarin hulle woon.
Steggies by meisies bewys dat die aangetaste persoon "in staat is om te trou", dit wil sê die pyn van geboorte kan verduur.
In alle kulture is die lyding wat 'n persoon ervaar terwyl die wonde littekens word, 'n uitdrukking van die opoffering wat hy aan die gemeenskap bring. Dit gaan dus nie net oor die estetiese resultaat nie, maar ook oor die proses van pyn.
In Sepik in Nieu-Guinee word steggies gebruik om kontak te maak met dieregeeste waarin mense glo. Seuns moet hier duisende klein snytjies verduur. Daar word gesê dat die resulterende littekens die pantservel van 'n krokodil verteenwoordig. Die mite daaragter: die krokodilgees vreet die kind op en die man bly. Dit is dus 'n besonder wrede vorm van 'n inisiasieremonie.
Hoe werk 'n snywerk?
Tydens 'n "velverwydering", skets die snyer die oppervlak met 'n skalpel en trek die vel dan af. Hy het voorheen die patroon op die vel getrek en altyd die lyne op dieselfde diepte en reguit gevolg. Intussen slaan hy die ontsnapende bloed af.
Dermatoloë is krities oor steggies. Hulle waarsku dat absolute higiëne nodig is en dat die risiko vir infeksie groot is. Littekens kan vermeerder en chroniese pyn veroorsaak. Die sogenaamde wit velkanker as gevolg van konstante irritasie van die litteken is baie skaars, maar steeds moontlik, wat tot velsiektes kan lei.
Boonop verg snywerk 'n hoë mate van professionaliteit om nie te plat te sny nie, maar bowenal om nie te diep in die velweefsel te sny nie. Min mense wat hierdie metode van scarificasie aanbied, het die nodige kennis oor anatomie.
Dekoratiewe littekens: aantreklik of afstootlik?
In die Westerse samelewings het steggies en brandmerke tradisioneel 'n nog erger reputasie as tatoeëring en piercings. Merkmerke was 'n kenmerk van die eienaar van diere of in die Middeleeue 'n stigma van misdadigers. Maar opnames toon dat letsels ook vandag positief beoordeel word in Westerse samelewings - met beperkings. U moet diskreet wees.
Branding beteken handelsmerk in Engels. Hier word die littekens veroorsaak deur brand met warm yster. Brandings dien 'n buitengewone estetiese inisiasie, of die draers het simboliese redes.
Geskiedenis van handelsmerk
Die dra van handelsmerke as juweliersware is heeltemal te danke aan hul donker verlede: slawe in die oudheid moes die handelsmerk van hul eienaar dra, en handelsmerke was 'n misdadiger. Brandmerke as 'n gewenste eienskap heers in die moderniteit in subkulture wat hul buitestand status gekweek het, dit is indirek verwant aan die tradisie van slawerny en geregtigheid. In die SM-gebied kan die 'slawe' ook met 'n historiese verwysing 'gebrandmerk' word.
Soos piercings en tatoeëring, is handelsmerke ook deesdae 'n mode. Die behoefte om toenemend ongewone vorme van liggaamsverandering te soek, het gepaard gegaan met die verspreiding van tatoeëring en sekere piercings. Sny en brandmerk is nog steeds nie 'n massa-verskynsel nie - die wonde genees te stadig, die resultaat is te onveilig en die pyn is te groot.
Warm en koue vuur
Ons onderskei tussen vuurwarm en koud vuur. Gedurende 'n warm vuur druk die 'handelsmerk' 'n warm yster direk op die vel. Die koue vuur is 'n ryp vuur. Hier koel die yster af tot - 80 grade en kom dan op die vel.
By warm vuur word die patroon in een of meer stukkies yster gevorm en dan op 'n gasvlam tot 900 grade Celsius verhit. As gevolg van die gas, bly die vlam vry van roet. Die yster brand in die epidermis en dermis, nie in die onderhuid nie - dit sou 'n wanpraktyk wees met die gevolg van ernstige brandwonde.
Warm brandmerk is slegs moontlik op dele van die liggaam waar die yster heeltemal lê, byvoorbeeld op die rug of skouer, maar nie op die onderarm of nek nie. Onder geen omstandighede mag handelsmerke op dele van die liggaam plaasvind waar bloedvate, senings of senuwees direk onder die vel geleë is nie.
Cautery-penne is strykysters wat deur batterye verhit word. Die voorste deel word so warm dat dit gebruik kan word om 'n handelsmerk te "skryf". Die resultaat sal egter nooit so goed wees soos by konvensionele handelsmerke nie; daarom word hoofsaaklik penne gebruik in die SM-toneel.
Brandmerke en steggies kan nooit so fyn soos 'n tatoeëring wees nie. Dit maak nie saak hoe goed hy werk nie, die kunstenaar kan nie waarborg dat die klant na genesing sal uitkom nie. Dit is ook onduidelik hoe lank die handelsmerk gesien kan word.
Littekens kan vermeerder of skaars sigbaar wees. Daarom moet handelsmerke meestal ná 'n half jaar met die oorspronklike motief hernu word.
Die wond genees soos enige ander brandwond. Eers word die kol grys, dan swart. Die handelsmerk kan nou baie duidelik gesien word, wat daartoe lei dat sommige draers tot die verkeerde gevolgtrekking lei, dit sou op die lange duur die geval wees.
Maar dan word 'n laag skurfte geskep. Hierdie mag onder geen omstandighede wegdoen om nie die patroon te vernietig nie. Dit sal oor 'n paar weke genees en die skurfte op sy eie val. Na ongeveer 'n maand bly 'n rooierige litteken oor. Dit sal in die volgende paar maande vervaag.
Wat moet in ag geneem word by die handelsmerk?
1) Selfs 'n patroon wat herhaaldelik afgevuur is, kan na ongeveer 7 jaar skaars herken word.
2) Daar is geen sekerheid dat die genesing van die brandwonde ooreenstem met die wens nie.
3) Brandwonde besmet baie maklik. U mag onder geen omstandighede na openbare baddens, sauna's of badmere gaan as hulle genees nie.
Tatoeëring is prente op die vel, dekoratiewe littekens, maar verligting - so kan die verskil uitgedruk word. Die litteken het nie net 'n spesiale kleur nie, dit moet ook duidelik van die vel af kom. In hierdie opsig is sny of handelsmerk duidelik herkenbaar, en baie draers kombineer dit met tatoeëring en piercings.
Watter motiewe is geskik vir littekens?
Tattoo-aanhangers wat gebrandmerk wil word, moet nadink. Handelsmerke kan nie besonderhede toon nie. Die littekens is twee tot vier millimeter dik. Ornamente is geskikte, verweefde lyne, of wat in tatoeëringstamme genoem word. Geslote vorms is nie geskik nie omdat die littekens versprei het, en daarom is min van die oorspronklike motief meestal herkenbaar.
Scarificasie probleme en risiko's
Dieselfde probleme kan by steggies en brandmerke voorkom as by alle groter letsels. Littekens vervang nooit die vernietigde kollageenweefsel nie, maar bestaan ​​uit parallelle bondels vesels. Hulle is dus minder buigsaam as die normale vel, skaars veerkragtig en is geneig om te verhard. Verlies aan pigment veroorsaak dat littekens baie sensitief is vir sonstraling en die risiko van velkanker inhou. Littekenweefsel krimp op die lange duur, wat die dekoratiewe littekens onooglik kan maak.
Krake as simptoom van siekte
Ons moet sny as juweliersware skei en sny as 'n naam vir 'n simptoom van sielkundige klagtes. Mense wat hul vel sny sonder 'n estetiese doel daaragter, ly dikwels aan traumas.
Somayeh Ranjbar skryf in haar artikel oor 'krap' dat mense wat hulself beseer dikwels om ander redes slagoffers van mishandeling is of magteloos en hulpeloos voel. Om in u eie vel te sny, verskyn dus 'dikwels as 'n wegbreek van oorweldigende gevoelens van isolasie, vrees, moord of waansin.' Sommige lyers sal rapporteer dat die gekrap "hulle 'n gevoel van beheer gee in 'n wêreld wat hulle nie kan beheer nie". Terselfdertyd kan hulle verligting kry van die geestelike angs as hulle fisiese pyn opdoen.
Die grense tussen hierdie psigiatriese simptoom en dekoratiewe littekens as juweliersware word duidelik getrek, maar albei vorme kan hand aan hand gaan. Enersyds kan sommige lyers wat hulself beseer, later juwelierstrikke toevoeg om die ou littekens te bedek, en andersyds speel die motief om hulself te beseer ook 'n rol vir sommige juweliers fans. Om self steggies in u vel te sny is altyd gevaarlik en kan u selfs u lewe kos. (Dr. Utz Anhalt)
Jung, Ernst G .: Klein kultuurgeskiedenis van die vel, Steinkopff, 2007
Kasten, Erich: Liggaamsverandering: sielkundige en mediese aspekte van piercing, tatoeëring, selfbeskadiging en ander liggaamsveranderinge, Ernst Reinhardt, 2006
Asserate, Asfa-Wossen: Afrika: die 101 belangrikste vrae en antwoorde, C.H.Beck, 2010
Zeuske, Michael: Slavehandelaars, Negreros en Atlantiese Creoles: 'n wêreldgeskiedenis van die slawehandel in die Atlantiese gebied, De Gruyter Oldenbourg, 2015
Bork, Konrad; Bräuninger, Wolfgang: Velsiektes in die praktyk: diagnostiek en terapie; met 6 tafels, Schattauer Verlag, 2005