Ontdek die wêreld… | Perdebytjie se nes
Ontdek die wêreld…
November 19, 2014 perdebytjie	20 Kommentaar
deur die oë van ‘n kind.
Ek pas nou al vir drie dae lank kleinseuntjie op.Dis nou die eerste keer in sy veertien maande lewetjie wat hy alleen kom kuier het.
Ouma laat hom toe om aan alles te vat en te kyk,natuurlik onder streng toesig.Dis ‘n hele ontdekkingstog,as die ou pofferhandjies die kasdeure oop en toe maak,die honderde oorpluisies uit die houer gooi en voel-voel aan die tekstuur.Daarna mik dit spelerig na sy snotterneusie en die ogies glimlag ondeund in my rigting.Oupa se skoene is ook uitgepak en hy skuif so skelm- skelm na die muurprop om te peuter waar hy nie moet nie.Ouma hou hom met ‘n valkoog dop en net een NÉÉ! laat die mannetjie skater,want hy weet goed dis verbode terrein.
Buitekant trommel hy teen die gasbottel en dit klink soos ‘n regte Afrika toi-toi in die agterplaas.Die posbus se deurtjie wat toegehou word met ‘n skroefie,trek groot belangstelling.Die lompe aspersievingertjies wikkel en woel die skroefie los en dan meet en pas dit om weer die gaatjie te kry.As dit nie dadelik werk nie,gil hy van ongeduld,maar probeer en probeer oor en oor,tot ouma wil omval van moegheid.
Daarna vat knapie die pad straataf op waggelbeentjies en hy weier om ouma se hand te vat.Dit goe! en gaa! soos hy vertel en kyk na alles om hom.Elke blomstingel en takkie word bekyk en bevoel en grassies word afgepluk en in ouma se onwillige mond geprop!Pienk handjies word pikswart soos hy modderbolletjies rol,proe,uitspoeg en na ouma kyk vir goedkeuring.
In die kombuis is die blink koffiepot met skarnierdekseltjie, ‘n gerieflike simbaal en ouma se kookboeke word tot aaagter in die rakkie teruggestoot.Die skottelgoedwasser se oop blink deur is ‘n lekker stoel terwyl die seephouertjie se deksel oop en toe gewikkel word.In my dag des lewens sou ek nooit my kinders toegelaat het om dit te doen nie.Nou sien ek die wonder van ontdekking en laat alles toe onder toesig.Dis ook die gouste manier om nuuskierigheid te bevredig.
Die hondehokkie is ‘n geheimsinnige plek en daar word ingekruip en uitgeloer met ‘n glimlaggie van verwondering.Ek sal later ‘n foto plaas.
Seuntjie gaan vanmiddag huis toe en ouma gaan op die katel lê met ‘n erge rugspasma en ‘n regter armspier wat voel of dit geskeur is!
Previous PostOntmoetings met besondere bome deel 5Next PostSeunskindjie
20 gedagtes oor “Ontdek die wêreld…”
November 19, 2014 om 10:07 vm
Jinne perdebytjie, het nou net gewonder hoekom is jy so stil toe kom ek op jou nuutste skrywe af …. Oulik geskryf! Ek wens al so lank om ook ouma te kan word, is my nog nie beskore. Nou hoekom kry ons nie ‘n ou foto-kie van kleinseuntjie by hierdie verhaal nie? Ons is mos bederf met jou prente.
November 19, 2014 om 10:11 vm
Ek het foto’s geneem en sal volgende keer plaas.Ek het net nie kans gekry nie.Ek vat net hier en daar grond.Mens vergeet hoe besig so ‘n kleintjie mens kan hou.Ek blog nou terwyl hy slaap!
November 19, 2014 om 10:14 vm
Hiehiehie – ons verstaan ouma, goed genoeg rede …
November 19, 2014 om 11:34 vm
My ma sê oumas het kleinkinders om hulle alles te laat doen wat hulle eie kinders nooit mag gedoen het nie! 😉
Hoop jy rus lekker vanmiddag!
November 19, 2014 om 2:55 nm
Ek lê al heel middag plat 😆
November 19, 2014 om 12:17 nm
Wat ‘n lekker blog, ek het mos ‘n Montessori skool gehad so ek ken van, maar dit was so lekker om dit weer jou oë te kon sien 🙂
November 19, 2014 om 2:59 nm
Ja mens vergeet gou hoe dit is om klein mensies te hê.Ek is elke keer net so verwonderd om te sien hoe hy voel aan die water wat uit die kraan loop en hoe hy alles probeer “werk”
November 19, 2014 om 2:04 nm
Wel ek sal selfs jou seer rug vat vir n kleinkind…maar dit sal nie gebeur nie want erens het ek iets verkeerd gedoen want my dogters wil nie kinders hê nie.
November 19, 2014 om 2:56 nm
Ai dis jammer!Dalk verander hul nog van plan.Mens weet nooit.
November 20, 2014 om 5:11 vm
Ek word vertel dat ek so ‘n fasinasie mer die buisradio gehad het en hom bekruip en aan die knoppe gedraai het. Die skielike volume of statiese geraas het geoonlik ;n paar hulp-gille te weeg gebring. Male sonder tal het en ‘n wiks oor die hand en ‘n “Okkie MOENIE!” gekry maar al wat dit veroorsaak het is dat ek saan gesels het op pad radio toe ” Hokkie hokkie moennie moeie” …
My seunskind kuier so in die bondel dat daar vir my ook weinig hoop is vir kleinkinders behalwe as hy roekeloos raae dis sommer 3 uit verskillende rigtings!! EK raak so weg die CIA , FBI en Interpol het nie ‘n kat se kans om my op te spoor nie!!
November 20, 2014 om 5:18 vm
Klink of jy ‘n woelige outjie was. 😆 Dankie vir die inloer.
November 20, 2014 om 5:41 vm
Interessant hoe die kleintjies veel meer belang stel in “regte” en “gevaarlike” voorwerpe as in hulle versigtig uitgesoekte speelgoed. Jy neem sulke verstommende mooi foto’s – ek sien uit daarna om foto’s van die kleinding te sien. (Ek onthou jou effense bedenkinge oor oumaskap en ek lees hoe die kleinseuntjie jou betower. Dis ‘n wonderlike voorreg, nè Perdebytjie.)
November 20, 2014 om 4:19 nm
Die het ek nou vreeslik geniet. Was jy nou nie die vrou wat glad nie gereed was vir die oumaskap nie? Kyk nou net hoe geniet jy dit. Geniet die rustige na sonder om spitsoor te slaap om te hoor as hy jou nodig kry!
November 20, 2014 om 8:30 nm
Suggg…ek mis hom!
November 21, 2014 om 4:43 vm
Ek dink mens geniet jou kleinkinders meer want die stres en die verantwoordelikheid is van jou nek af en mens is mos nou ‘n opu hand! Jy hoef nie meer te oefen nie
November 20, 2014 om 4:50 nm
Hoe vlieg die tyd nie. dit voel soos nou die dag wat jy van sy koms vertel het.
November 20, 2014 om 8:31 nm
Orange Blue sê:
November 20, 2014 om 11:21 nm
My skoonpa het altyd gesê ‘n ouma en ‘n geelslang is ewe gevaarlik vir ‘n kleinkind. Mis myne
November 22, 2014 om 6:02 vm
Dis te heerlik. Klinkuitputtend ook maar die moeite werd. Wonder of daar binnekort dalk iets hierdie kant gebeur!
Desember 8, 2014 om 1:06 nm
Ek is mal oor die besige ontdekkings fase. Maar ja, uitputtend is dit wel.