Pai: Thailand's Mountain Backpacker Paradise (of die hel?) - Reisverhale - 2020
Pai: Thailand's Mountain Backpacker Paradise (of die hel?)
Ek het nie van Pai gehou nie. Wag. Kontroleer dit - ek hou van Pai, ek het net nie gedoen nie lief Pai. Vir jare het reisigers my vertel hoeveel hulle van Pai liefgehad het. "Dit is aaaaa-mazing! Dit is soveel pret. Daar is gesonde kos, ongelooflike drankies en pragtige berge. Jy sal nooit wil verlaat nie, "het hulle verduidelik, asof hulle oor die tuin van Eden praat.
Toe ek hierdie streek in 2006 begin reis het ek selde die naam Pai genoem. Dit was ver van die gebaande paadjie, en toe was ek al van plan om op die geslaan pad te bly. Oor die jare het Pai in roem gegroei as 'n bestemming waar mense onkruid gerook het, gedrink, gehardloop en joga gedoen het. As ek nog nooit na Pai was nie, het ek op hierdie reis besluit dat dit tyd was om uiteindelik te kyk na al die gedoe.
Ry deur die noorde van Thailand in die berge, my bus het gedraai en gedraai. Die pad na Pai het meer as 700 draaie, maar ek het hulle skaars opgemerk toe ek die venster by die digte bedekte heuwels staar wat soos golwe in die horison rol. Dit was groen so ver as wat ek kon sien, en ek is weer getref deur die skoonheid van die Thaise platteland. Ons het ure lank gery as ons busbestuurder oudisie vir 'n onsigbare F1-beoordelaar gehad het. Maar die hartspoed was die moeite werd om weer sulke pragtige tropiese woude te sien.
Toe ek die dorp later daardie dag verken het, het ek verstaan ​​hoekom backpackers Pai liefhet, hoekom skryf hulle so effusief daaroor en beklemtoon die wêreldliefde wanneer hulle dit noem. Pai is geleë in die berge en omring deur watervalle en wonderlike staproetes, en is 'n klein dorpie waar die lewe beweeg in 'n tempo wat selfs die mees teruggetrokke Spanjaard sal frustreer. Dit is ook 'n Westerse paradys: daar is organiese kos, graanskote, spesialiteitstere en Westerse kos in winkels wat in die strate van die dorp geleë is. Daarbenewens is drankies en koshuise goedkoop, en die partytjie gaan laat.
Dit is 'n bergparadys van die backpacker.
Maar dit was dikwels net daardie dinge wat my na Pai afgedraai het. Die dorp is net te toeristies en kultureel is vir my gewas. Ek is nie een wat die toeristepad haat nie - ek skryf dit in 'n Westerse kafee in Luang Prabang, Laos, terwyl jy 'n limonade het. Maar wanneer mense uitverkore kos soek, drink bier uit België, en as die straatvoedsel uit burgers, bruschetta en lasagne bestaan, dink ek dinge is te ver gegaan.
Thailand dit lyk asof hy in Pai verlore geraak het, aangesien golwe op die golwe van Westerlinge en Chinese toeriste die meeste van die stad hervorm het. 'N Mens moes dwaal om Thai-restaurante te vind wat vir die plaaslike bevolking voorsien het. (Hulle was lekker en goedkoper as die kos by die "mark" op Walking Street.)
Natuurlik, Pai is nie sleg nie - daar is genoeg om te sien en te doen. Van die dorp af kan jy na watervalle stap, dwarsdeur plase en rysterrasse waai. Die enigste geluide is die voëls en plaasdiere, en fiets na grotte en meer watervalle.
Ek was veral lief vir die dagtocht na die Tham Lod grotten. In die middel van die middag word jy deur een van die vele toeroperateurs gery (moenie bekommerd wees nie, hulle gaan almal dieselfde) na Mo Paeng waterval, waar jy kan swem, en dan na Sai Ngam (geheim ) warmbronne, 'n uitsig, en uiteindelik die grotte, waar jy net voor sonsondergang aankom. Na 'n staptog langs 'n kort pad, lei 'n Thaise gids u deur drie groot kamers voordat u 'n vlot tafel om die rivier te vlot wat die grot in die helfte spat. Daar open die grot as jy getuig duisende voëls wat om die ingang stroom. Dit was mystifying, asemrowend, en die hoogtepunt van my tyd in Pai.
Wat ek van Pai liefgehad het, was die instelling, nie die atmosfeer nie. In 'n dorp wat jou vra om jou rekenaar in te prop, het ek gevind dat kaal-gekakte backpackers dronk word. Ten einde ten volle te wys wat Pai geword het, is my reis geboekstaaf deur twee meisies te bespreek, of hulle "klam" of nie volgens Chinese medisyne is nie, en twee ouer ouens bespreek hoe Monsanto en regerings saamsmelt om die wêreld te ontvolg.
Ek kan sien hoekom soveel reisigers hierheen kom en dit liefhet: goedkoop akkommodasie, oortollige partytjies, die pragtige omgewing, die goeie Westerse kos. As ek 'n eerste keer reisiger was en baie jonger, sou hierdie reis atmosfeer geweldig wees. Jy kan met baie ander reisigers saamwerk, miskien 'n paar plaaslike inwoners ontmoet en 'n wilde tyd hê.
Maar dit is nie meer vir my nie.
Die Pai van die backpacker is nie die Pai wat my interesseer nie. Ek is lief vir wat Pai beroemd gemaak het in die eerste plek: die berge en die lang bospaadjies tot afgeleë watervalle, grotte, pragtige uitsigte en 'n rustige plek om 'n goeie boek te lees.
Dit is waar Pai skyn. Dit is wat Pai maak die plek om te wees. En hoekom moet jy na Pai gaan, bly in die dorpie in 'n pragtige klein huisie, huur 'n fiets, ry die heuwels, bad in koel watervalle of verken sommige grotte.