Deur ons vêr-verlate vlaktes met die kreun van ossewa –
Ons sal lewe, ons sal sterwe – ons vir jou Suid-Afrika.
By die klink van huw'liks-klokkies, by die kluitklap op die kis–
Hierdie volkslied spreek uit hart en siel van 'n volk se geestesgoedere en kan nooit met of deur ander volke gedeel word nie. Dit is die stem van ons mense.
NOG 'N ROEPSTEM
Daar bestaan nog 'n STEM wat in Suid-Afrika wortelgeskiet het en wat die Afrikanergelofte van 1838 weerspieël. Hierdie lied vorm deel van ons geskiedenis, kultuur en geloof en nakoming van die gelofte wat aan God gemaak is. Dit word onder meer jaarliks in Afrikaanse kerke gesing.
Die Gelofte (1838)
Wysie Psalm 42 – Berym deur dr Louw du Toit
Broers en medelandgenote,
voor die heilig-grote God
van die hemel en die aarde
saam vergader om ons lot
biddend in sy hand te gee –
waar ons smekend voor Hom tree,
sien ons met geloof na Bowe
as ons aan ons God belowe:
As U ons die dag beskerm,
in ons hand die vyand gee,
ons die roem vir die oorwinning
en die eer aan U sal gee,
ons vir U 'n huis sal bou
en ons kinders laat onthou
steeds die dag met Sabbatswyding
U te loof vir ons bevryding.
Ons kan gelukkig wees dat ons voorouers hulle gelofte nagekom en 'n huis vir God in Pietermaritzburg gebou het. Ook word die gelofte steeds deur ouers aan ons kinders oorgedra. Hierdie oordrag word al hoe noodsaakliker omdat die Afrikanergeskiedenis wat by staatskole aangebied word, al hoe meer afgewater of heeltemal afgemaak word. Dit is 'n oortreding van die gelofte wat op ons almal van toepassing is.
Die Gelofte van 1838 word elke jaar op 16 Desember by alle Afrikaanse kerke of ander stigtelike byeenkomste herdenk in nakoming van ons voorouers se gelofte wat aan ons oorgedra is en sodat kwaadwillige volkvreemde breinspoeling teengewerk word. Hierdie dag is vir ons Afrikaners 'n Geloftedag en nie 'n versoeningsdag om 'n doodloopspoor te skep nie.