BRIEF AGTIEN: VEELS GELUK, LIEWE JOHANNES! (2)
Augustus 30, 2009 in Sonder kategorie
Sondag: vanoggend staan ek douvoordag op. Ek steek sewe kerse met sewe seënwense vir liefde en gesondheid en rykdom en stille berusting en aanvaarding an altyd alle uitdagings oorkom tot op die punt waar dit lieflik en loflik en grootser en groot is, op. Die laaste een steek ek vir nog meer onvoorwaardelike liefde tussen my en jou en ons en julle en almal op.
Ek lê in die helende lig van die kerse.
Ek dink oor alles wat mooi is.
Ek baai in die lig van liefde.
Op staan ek.
Op uit myself.
Tot in en omring deur die hoogste vibrasies van liefde.
Vars en fris en jonk van lyf spring ek uit die badkamerkas. Ek trek my sagte, grys hempie met my swart kortlangbroekie aan. Ek klee my voete in my nuwe Italiaanse muf-olyfgroen tekkietjies. En met een van my onderwysersdag geskenksakdoeke om my kop geknoop, is ek reg vir die avontuur en ongekende, maar veelverwagte geskenke wat uit die dag van my verjaardag gaan ontvou.
Ná 'n mieliebrood en bevrore piesang ontbyt, neem ek die subway tot in die middestad. As deel van die bevordering van toerisme ry daar 'n bus deur Seoul wat by ag-en-twintig besienswaardige punte stop. Ek het al lankal lus vir die bus en dis dus my verjaardagpresent aan myself.
O, die gipsy in my is gelukkig as my lyf skud en skommel van om nuwe en ver paaie ry!
Die bus ry vir twee ure ank, maar jy kan met een kaartjie op- en afklim soveel kere soos jy wil. My eerste stoppunt is by 'n tradisionele vallei in die middel van die stad. Die hele gebied het behoue gebly met dieselfde uitleg soos wat mense 'n honderd jaar of wat gelede geleef het. In die binneplein is daar vierkantige goiingsakke, styf gestop, met houtplanke daaroor gebalanseer. Kinders, en ook moeders en vaders saam met hulle kinders, spring op en af op die punte van die planke – en siedaar! jy het 'n tuisgemaakte wipplank.
Naby die woonvertrekke van die tradisionele huis is 'n trouprosedure aan't voorberei. Ek loop verby 'n oopgegooide deur waar 'n groep vroue, geklee in tradisionele pepermentgroen en kersierooi en viooltjiepers/blou die bruid van die grond af ophelp om selfstandig in haar bonkige trourok op haar eie voete te staan.
Namsangol – tradisionele Koreaanse vallei: omring deur plate waters en 'n opelug teehuis met die warm, klam, Koreaanse son in die midel van 'n Seoulse somersdag.