Waarheid en woordeskat
SATERDAG 13 NOVEMBER 2004
Waarheid en woordeskat (I)
Wie is jy dan indien wie jy is in reaksie tot jou omgewing en wie jy is ten einde suksesvol te funksioneer in ’n bepaalde tyd en omgewing net ’n deel van jou “storie” is? Wat is dan, by wyse van spreke, jou volle storie? En hoeveel beter en meer volledig sou jou antwoord kon wees op hierdie vraag indien jy ’n duisend tale vlot kon praat?
SONDAG 14 NOVEMBER 2004
Waarheid en woordeskat (II)
Feit is, 5000 jaar gelede het ons voorouers oor ’n woordeskat beskik van, sê, min of meer 5000 woorde om uitdrukking te gee aan die ervaring van hul werklikheid, en aan hulle bewussyns-van-self. Hulle bewoording van “waarheid” was dus ook beperk tot min of meer 5000 woorde.
Nou se dae het ons die voordeel van sê, tien tot rofweg 60,000 woorde om uitdrukking te gee aan die werklikheid, of werklikhede, wat ons beleef, en aan ons bewussyns-van-self – meer werkwoorde, bywoorde, byvoeglike naamwoorde, frases, ensovoorts. Ons “waarhede”, insluitende ons religieuse oortuigings, kan derhalwe ook in meer detail en in meer subtiele skakerings bewoord word.
Mens wonder tog, hoe sou dit die individu se ervaring van die werklikheid beïnvloed indien hy of sy die spreker was van ’n taal wat ’n miljoen woorde bevat het, en indien hy of sy met gemak tien of 20 keer meer woorde geken en gereeld gebruik het as die gemiddelde opgevoede persoon wat vandag se strate bewandel?
Feit is: “god” is ’n woord. So is “mens” en “siel” en “self” en “lewe” en “dood”. Wat lê agter hierdie woorde, wat nie (tans) in woorde uitgedruk kan word nie?
[Die webblad, King James Bible Online, dui aan dat daar amper 15,000 unieke woorde in die Bybel voorkom. Volgens Wikipedia lys The Oxford English Dictionary meer as 250,000 unieke woorde, uitgesluit vele tegniese, wetenskaplike en slang terme.]
Gepubliseer op 13/11/2004 01/06/2016 Kategorieë Post Ongetiteld, volume een, Post Ongetiteld, volume een: Deel II
Seksuele begeerte, sosiale verskynings, en die gepaardgaande beskouing van die self
Ek het nou net ’n telefoniese gesprek gehad met ’n vriendin, en het enkele van my mees onlangse gedagtes met haar gedeel (oor verskyning, begeerte, verleentheid, mislukking, selfbeskouing, ensovoorts).
Na die oproep dink ek daaraan dat ek moontlik gesê het mense moet eerder selibaat wees, of as hulle seksuele begeerte kan elimineer in hul sosiale verskynings, dit hulle beskouings van hulself, asook van ander mense, dramaties sal verander.
Ek dink nie ek het heeltemal bedoel om te sê selibaatheid is beter as om ’n aktiewe sekslewe te hê nie. Ek wou net aandag vestig op die moontlikheid dat ’n verandering in seksuele begeerte, of seksuele gedrag, of verwagting, jou sosiale verskyning fundamenteel sal beïnvloed, en daarmee saam jou beskouing van jouself, en van ander mense.
Dit was dan ook so dat ek ’n sensasie ervaar het wat ek as spyt kan beskryf dat ek daai opinies met haar gedeel het.
Haar reaksie het my laat dink sy was omgeboul, en diep beïndruk deur die “profoundness” daarvan, maar dat sy ook gevoel het asof sy uit haar gemaksone is – en derhalwe haar verskyning moet staak om haar waardigheid te red.
Nodeloos om te sê was ek bewus van die moontlikheid dat ek weereens daarin geslaag het om iemand te vervreem met my sogenaamde insigte.
My lewe, my stryd.
Sê ek dan mense moet ophou om met mekaar te meng en een-een die woestyn instap, of dan hulle eie privaat woestyne, om te verhoed dat hulle mekaar per ongeluk raakloop?
Al wat ek sê is dat alleenheid, en eensaamheid, mý boom sodanig bevrug het dat dit unieke vrugte opgelewer het.
’n Oorsigtelike studie van Europese en Oosterse beskawings openbaar ’n baie ou tradisie van mans en vrouens wat hulself afsonder van die res van die samelewing. Die feit dat jy van sommige van hierdie mans en vrouens sal hoor, of sal lees van hulle, impliseer dat hulle afsondering gelei het tot bogemiddelde insigte oor die lewe, en/of dat hulle aksies onderneem het na periodes van afsondering wat hul name verewig het in die anale van die geskiedenis van die mensdom.
Gepubliseer op 12/11/2004 18/10/2017 Kategorieë Post Ongetiteld, volume een, Post Ongetiteld, volume een: Deel II
Geagte 18 tot 35-jarige leser …
Geagte 18 tot 35-jarige leser, jou opsies as werkende volwassene is as volg:
1. Vind ’n werksgeleentheid wat jou van voldoende inkomste voorsien.
2. Vind ’n werksgeleentheid wat jou van voldoende inkomste voorsien, en wat genotvol is om te doen.
3. Vind ’n werksgeleentheid wat jou van voldoende inkomste voorsien, en wat aan jou die indruk gee dat jy ’n waardevolle rol speel in die breë gemeenskap (nie net in die werksplek waar jy jou inkomste verdien nie).
4. Vind ’n werksgeleentheid wat jou van voldoende inkomste voorsien, en wat strook met jou kritiese selfbeskouing – ontwikkel na jy jou Gegewe Self gekonfronteer het, en jou Gekose Self gedefinieer het.
(Nommer vier is meer ingewikkeld. Beroep, of enige werk waarmee mens geld verdien, moet gekies word en word soms benodig lank voor die persoon ’n meer gesofistikeerde idee het van wie hy of sy is anders as, “My naam is Sannie of Koos; ek is gebore in Dorp A of Stad B; ek hou van dit of dat; dit of dat verveel my; dit of dat maak my kwaad; my pa en ma en susters en broers en oupas en oumas en ooms en tannies en neefs en niggies en vriende is sus en so; ek wil eendag in ’n drie of vier of tien slaapkamer huis of woonstel woon in Dorp Y of Stad X; ek wil ’n Porsche of donkiekar of Datsun bakkie ry, en ek wil trou en een of twee of sewe kinders hê.”)
Gepubliseer op 11/11/2004 01/06/2016 Kategorieë Post Ongetiteld, volume een, Post Ongetiteld, volume een: Deel II
Stilte. En stemme.
Ek het geleer dat om nie te verskyn nie, beteken stilte. En dat stilte, indien jy dit kan hanteer, goed is.
Toe ek jonger was, het dit gevoel asof ek iets verkeerd doen as ek “te veel” tyd op my eie spandeer. Wat nie verbasend is nie, want van jongs af word dit ontmoedig; “Jy moet meer uitkom,” “Spandeer bietjie tyd saam met ander mense,” “Dis nie goed om so alleen te wees die heeltyd nie!” sal mense gereeld hulle goed bedoelde menings uitspreek.
Dit vat soms jare van alleenwees voordat jy alternatiewe insigte kry oor hierdie aangeleentheid, soos dat sosiale verskynings – wat terloops baie meer persoonlike informasie vereis as anonieme verskynings, en selfs verskynings in professionele kapasiteit – baie “geraas” beteken. En hierdie geraas maak stemme stil wat baie mense vrees – en miskien in sommige gevalle nodig het om te vrees.
Hierdie “stemme”, indien jy lank genoeg jou “ore” spits, en lank genoeg nadink oor wat jy “hoor”, openbaar uiteindelik insigte wat net beskore is vir dié wat bereid is om te luister, en wat bereid is om die lugweë skoon te hou ter bevordering van hierdie proses.
[Vele mense in die geskiedenis van die wêreld het al “stemme” gehoor, en gereageer daarop deur aksies te neem wat die rigting van duisende, selfs miljoene mense se lewens beïnvloed het, en steeds doen.
Daar is ook vele mense wat nooit enige tasbare impak sal maak op hulle omgewings nie, wat ook stemme hoor elke dag. Die feit dat baie van hulle in inrigtings opgesluit is, of opgesluit gaan word, spreek van hoe hierdie figure bejeën word deur die gemeenskap – ongeag of dit regverdigbaar is of nie.
Watse “stemme” hoor ek? Hoewel die term ’n handige een is om te gebruik, moet ek noem dat ek nie (meeste van die tyd, in elk geval) werklik stemme hoor nie. Die tye waarna ek verwys wanneer ek kwansuis iets “hoor”, is eerder tye waar my eie stem die lugweë vul soos ek met myself in diepe gesprek verkeer. Dat my self-gesprekke ongeïnhibeerd is – ek probeer niemand beïndruk in ’n sosiale verskyning nie, om een voorbeeld te noem – beteken dat ek die spreekwoordelike tafel vol kaarte kan gooi. Hierdie “kaarte” is moontlike antwoorde op vrae, moontlike oplossings vir probleme waarmee ek gereeld myself teister ongeag of ek op my eie is, anonieme verskynings maak, of as “Brand Smit” verskyn aan die gemeenskap. As hierdie kaarte eers op die tafel is, kan die geldigheid van elkeen op meriete oorweeg word. Geen antwoord of oplossing word uiteindelik blindelings aanvaar omdat een of ander stem dit vir my gedikteer het nie.]
Gepubliseer op 10/11/2004 16/10/2017 Kategorieë Post Ongetiteld, volume een, Post Ongetiteld, volume een: Deel II
Nuwe bestaan – zig-zag
’n (nuwe) Bestaan in drie noodsaaklike stappe
[Nie die eerste vermelding van hierdie gedagtes nie, maar wie hou telling as iets in stappe uitgedruk kan word?]
Stap Een: Konfronteer jou Gegewe Self, en aanvaar wat jy nie kan verander nie.
Stap Twee: Definieer, in ag genome onveranderbare aspekte van jou Gegewe Self, wie jy wil wees, hoe jy wil verskyn aan die wêreld, en watse rol jy wil speel. Besluit of jy sal verkies om alleen te wees, of saam met ’n ander persoon. Besluit ook wáár jy alleen jou lewe wil spandeer, of waar jy dit sáám met iemand wil doen.
Stap Drie: In ag genome al bogenoemde besluite, stel was op watter wyses jy in jou daaglikse behoeftes kan voorsien wat nie net nié die Self wat jy wil wees, sal verloën nie, maar wat dit wie jy wil wees, jou rol, en jou ideale bydrae tot die samelewing, sal bevorder.
Dit is altyd moontlik om die waarheid te sien. Die vraag is net, teen watse prys?
Mense sê baie keer, “Jy’s skaamteloos!” as hulle jou wil berispe. Vreemd.
Uit die China Post:
“People don’t have to like what I do. I’m happy as long as I get them to talk about the issues.” ~ Die mening van foto-kunstenaar, “Olaf”
In Hong Kong het Health Secretary, York Chow, aan verslaggewers gesê: “Suicides are committed for different reasons, but the most common is that (victims) feel disconnected from society.”