Water in die oor - so kom dit weer uit - Simptome - 2022
Water in die oor - so kom dit weer uit
Almal ken water in die oor: in die bad, in die swembad of in die stort loop dit in die oorkanaal, ons voel 'n kraak en hoor net gedemp. Dit is irriterend en is ook nie heeltemal onskadelik nie. Bakterieë, kieme en vuil kan daarin beland en ontsteking veroorsaak. Daarom verwyder ons die water so gou as moontlik - maar nie alle gewilde metodes is hiervoor geskik nie.
Ons praat van die oorkanaal, en gebruik dit tog om twee verskillende paaie aan te dui: die binnekanaal is heeltemal beskerm deur die oorkanaal, die buitenste gedeelte. Hierdie gedeeltes is skuins en daar is 'n klein depressie naby die trommelvlies. 'N Gesonde oordrom laat geen water deur nie, en die vloeistof versamel voor dit.
As daar baie oorwas gevorm het, word addisionele 'poele' geskep. Die varkvet verhoed dat die water uitloop, kan selfs opwel deur die vloeistof en verstop die gehoorkanaal.
Hoe kan u die water verwyder?
As ons ore geblokkeer is, gebruik die meeste van ons katoenen deppers. Dit word egter beskou as 'n no-go onder oor-, neus- en keelkundiges: die watte sit vinnig in die oorkanaal en maak die probleem erger. Veral as dit klam word as gevolg van die water, trek die deppers maklik af en die ekstra aantrekkingskrag van die watteeltjies verhoog die risiko van infeksie.
Ons moet ook potlode, papierknipsels of balpuntopvullings vermy. Ons kan die sensitiewe oorkanale daarmee beseer.
'N Metode wat aanvanklik vreemd lyk, is meer sinvol: ons trek ons ​​ore heen en weer, plaas 'n haardroër in 'n lae omgewing en blaas warm lug daarin. Dit is hoe die water uitdroog.
Hoe kry ek my gehoor?
Water in die oor beteken dat ons slegs gedempte geluid van die aangetaste oor hoor. Dit verdwyn meestal op sy eie, maar as hierdie gevoel voortduur, kan ons met eenvoudige middele ons gehoor weer terugkry.
Dit lyk vreemd, maar dit help: ons spring, ons draai en ons skud. In die reël lei dit nie tot onmiddellike sukses nie, maar na 'n paar uur is die water gewoonlik buite. As ons die 'oefeninge' moet herhaal, is dit weens die ingewikkelde oorkanale. Hulle het verskeie draaie wat die water moet oorkom.
As die water nie ontsnap nie, moet ons na die ENT-spesialis gaan. Dan het oorwas waarskynlik opgehoop, wat nog meer deur die water geswel het.
Om water glad nie in ons ore te laat beland nie, kan ons herbruikbare plastiekproppe insit. Ons moet egter wegbly van skuimrubbersluiers. Alhoewel hulle die geluid by konserte demp, absorbeer hulle byvoorbeeld water. Proppe van silikoon maak meer sin.
Ons kan die ore met 'n donsige handdoek droogmaak nadat ons geswem het, sodat daar glad nie water kan versamel nie. Ons buig ons koppe na die kant en skud die oortollige water uit.
Huismiddels vir water in die oor
'N Oplossing van vryf alkohol en witasyn in 'n verhouding van 1 tot 1 help teen water in die oor en teen infeksie. Ons gebruik 'n pipet om die oplossing in die aangetaste oor te laat val en dan die vloeistof te dreineer.
Die suur breek die was op en verwyder die struikelblokke waar die water opbou. Die alkohol droog die water uit en help dat dit vinniger verdamp.
Ons kan ook 'n vakuum skep deur 'n hand op die ooreenstemmende oor te druk. Ons druk af en toe om die druk vry te laat totdat die water loop. Die oor moet na onder wys. 'N Vakuum word geskep deur suiging.
Ons druk die oor versigtig met 'n droë lap. Dit absorbeer water. Ons moet egter nie die lap soos 'n watte depper in die oor druk nie, want daarmee kan ons die water selfs in die oor druk.
Ons kan ook ons ​​koppe na die kant buig, sodat die water uitloop, die oorbol trek om die oor oop te maak, of op die bed gaan lê met ons ore neer, sodat die gravitasie van die aarde die water natuurlik laat afloop.
Kou help om die water op te los wanneer dit in die Eustachia-buise vasgevang is. Gaap beweeg ook die gesigspiere en kan die water dreineer.
Dit help dikwels om jou neus te blaas. Die gevolglike druk is dan voldoende om die water uit die oorkanaal te stoot.
Inflammasie van die middeloor beïnvloed die area tussen die oordrom en binneoor, die trommelvlies, die tympaniese holte, die drie ossikels en die buis van die eustachia. As die Eustachia-buis beskadig is, is daar 'n negatiewe druk, wat lei tot 'n vakuum en reageer die slymvlies hierop deur 'n sekresie af te skei. Die resultaat is vloeistof in die oor.
Akute otitis media word veroorsaak deur virusse of bakterieë. 'N Meer kritieke aspek is die tympaniese effusie, die serous otitis media. Mense wat geraak word, is dikwels kinders, daarom praat ons van gomoor. Hierdie vorm kan selfs chronies word, dit wil sê dit kan langer as ses weke duur. Vloeistof vorm weer en weer in die middeloor en word na 'n rukkie 'n viskose slym - die "gom".
Akute otitis media volg gewoonlik op 'n verkoue. Die oor voel of hy geblokkeer is, of asof ons 'n geweldige druk op die oor het, soos op 'n vliegtuig of terwyl ons duik. Maar as die koue verby is, bedaar die simptome in die oor.
Die simptome is egter gehoorverlies, pyn, koors, naarheid, tinnitus en bowenal natheid in die ore.
Jong kinders wys dat hulle otitis media ontwikkel deur hul ore te trek, te skree, hul eetlus te verloor, 'n hoë koors te hê, vloeistof uit hul ore te spoel, hul balans swak is en sleg te hoor.
Byna 9 uit 10 kinders ly ten minste een keer aan hierdie siekte. Haar ore en immuunstelsel groei steeds, haar buis van Eustachia is korter, en die vloeistof kan dus nie dreineer nie. Terselfdertyd ly hulle dikwels meer as inflammasie as volwassenes.
Ouers kan nie otitis media heeltemal voorkom nie, maar hulle kan sekere stimuli verminder: hulle moet ophou rook in die teenwoordigheid van die kind, hul hande gereeld was as hulle aan die kind raak en vermy dat die kind met die siekte in aanraking kom. Antibiotika verhoed dat die akute chroniese ontsteking word.
Gewoonlik is otitis media nie dramaties nie. Die middeloor genees homself perfek, en selfs 'n beskadigde oordrom genees weer.
Die eksterne oorkanaal beskerm homself teen patogene. Die oorwas stoot water matig af en versamel vuil. Bakterië kan skaars deur die suur omgewing in die oor versprei.
As ons egter lank in die water bly, word die vel van die eksterne gehoorkanaal deurlaatbaar en word die vetbeskerming opgelos. Chloor in die swembad en sout in die seewater versnel hierdie ontbinding. Daarbenewens is baie bakterieë bestand teen gechloreerde water en kom dit veral voor in swembaddens.
As die beskerming in die oorkanale oplos, is dit maklik om patogene te gebruik. Swemmers, branderplankryers en vakansiegangers ly daarom veral gereeld aan 'n eksterne oorinfeksie, daarom noem dokters hierdie siekte ook 'n 'duikoor'.
Met so 'n ottis voel diegene wat geraak word 'n jeuk en reageer hulle sensitief op aanraking, wat gevolg word deur erge pyn, gepaard met 'n trek aan die pinna en 'n drukgevoel op die kraakbeen voor die oorkanaal. Die vel daar word rooi en swel en 'n bewolkte afskeiding bedek die buiteoor.
Hierdie infeksie is nie gevaarlik nie, maar is baie seer. Pynstillers soos ibuprofen of parasetamol is dus gewild. Dit help ook om die oor af te koel, byvoorbeeld met klam vodde of ysblokkies.
'N ENT-dokter maak die aangetaste oor skoon met 'n spesiale suigapparaat, maar nooit met vreemde liggame soos 'n watte depper nie.
In plaas daarvan plaas hy 'n strook gaas met medikasie in die oorkanaal en hernu dit gereeld. As die swelling daal, volg oordruppels. Antibiotika soos ciproflaxacin, bacitracin en polymyxin-B help die oorkanaal om te swel. As die trommelvlies beskadig word, word gaasstroke met alkohol aanbeveel.
Die maklikste manier om oorinfeksies te voorkom, sowel as water wat van buite u ore inkom, is 'n swempet. (Dr. Utz Anhalt)
Duitse professionele vereniging van oor-, neus- en keelspesialiste: www.hno-aerzte-im-netz.de (verkrygbaar: 23.08.2019), water in die oor? Dit help!
Wolfgang Arnold; Uwe Ganzer: Kontrolelys Otolaryngology, Thieme, 2011
Otorhinolaryngologie vir algemene praktisyns, Springer-Verlag, Hans-Georg Boenninghaus, 2013
Günter Auerswald et al .: Pyn en meer: ​​'n Handleiding vir volwasse pasiënte met 'n neiging tot bloeding, Thieme, 2011