Die Sjibbolet-oorlog - Tafelberg Nederduitse Gereformeerde Kerk
DEEL 13: RIGTERS 12 > DIE SJIBBOLET-OORLOG
Hierdie gedeelte is byna ‘n herhaling van wat in hfst 8 gebeur het, met ‘n reuse verskil. Soos in die geval van Gideon, skrik die Efraimiete te laat wakker en beskuldig vir Jefta dat hy hulle nie by die oorlog betrek het nie. Hulle het dieselfde met Gideon gedoen. Waarskynlik het hulle meer belanggestel in die oorlogsbuit, maar hulle verbloem dit met ‘n argument: “Kyk”, sê hulle vir Jefta, “julle is Gileadiete. Maar nie Jakob of Josef het ‘n seun gehad met die naam Gilead nie. Julle is eintlik Efraimiete wat weggeloop het en nou maak of julle belangrik is. Ons gaan jou huis bo-op jou afbrand Jefta.”
Toe begaan Jefta sy grootste fout. Pleks dat hy Gideon se voorbeeld gevolg het – toe hy in dieselfde situasie was. Hoe het Gídeon die Efriamiete se beskuldigings hanteer? Kyk maar weer na hfst 8. Alhoewel Efraim verkeerd was, het Gideon húlle op die troontjie geplaas en ‘n sagte antwoord gegee (in lyn met Spreuke 15:1). Toe bedaar Efraim se bui en ‘n groot konflik word afgeweer. Dit is die vrug van die Gees. By al sy wysheid, tree Jefta egter in die vlees op en reageer op Efraim se beskuldigings vanuit sy gevalle natuur. ‘n Tand vir ‘n tand en ‘n oog vir ‘n oog. Hy staan op sy regte. Dit is die teenoorgestelde van 1 Kor 13. Hy wil Efraim verkeerd bewys. “Nee, júlle is verkeerd. Júlle is die verraaiers. Ons het julle juis opgeroep vir die stryd, maar julle wou nie. Ek moes alleen stry en selfs ‘n gelofte aflê wat my my dogter gekos het.”
Wat is die gevolg hiervan? Oorlog. En 42000 mense wat sterf. Dit kon afgeweer gewees het indien Jefta vir Efraim kon antwoord vanuit die Gees en nie die vlees nie. Die Here het egter vir Efraim in Jefta se hand gegee en hulle het die oorlog verloor. Dit was die Here se tugtiging vir hulle laksheid en ongeloof. Die Efraimiete was verkeerd toe hulle beweer het dat die Gileadiete maar net Efraimiete was wat gedros het. Nee, die Gileadiete was nie Efraimiete nie. ‘n Mens kon dit in hulle spraak hoor. Jefta het dit ook bewys. By die Jordaandriwwe het Jefta se manne gestaan en elke persoon wat die rivier wou oorsteek, moes eers die regte “pin-kode” gee. Hy moes die woord “sjibollet” sê. Die Efraimiete kon nie die “sj”-klank sê nie. Indien die persoon “sibbolet” sê, is hy doodgemaak. Die woord “sjibbolet” beteken “koringaar” of “stroom”. Hierdie voorval het die Hebreeuse woord “sjibbolet” ook in Afrikaans ‘n staanplek gegee met die betekenis van “wagwoord.”
Baie jare later het ‘n sekere man se spraak hom ook verklap. Petrus het herhaaldelik gesweer: “Ek ken die Man nie.” Later het iemand egter vir hom gesê: “Nee man, jy ís een van Sy volgelinge. Ek kan dit aan jou spraak hoor.” Net daarna het die haan gekraai (Mat 26: 72-75). Ja, ‘n mens se spraak kan jou Christelike identiteit verklap. Kan ander mense aan ons praatjies hoor aan wie ons behoort? Ons woorde verraai ons identiteit.
Wat is die sjibollet (wagwoord) wat ‘n sondaarmens by die ewige hemel sal inlaat? Indien ons eendag die regte pin-kode moet gee om toelating tot die ewige lewe te verkry (dit is slegs ‘n voorbeeld) wat sal daardie pin-kode wees? Wat is die wagwoord? Die verskil tussen “sibbolet” en “sjibollet” klink gering, maar dit was ‘n saak tussen lewe of dood. Indien ‘n mens die volgende pin-kode gee, klínk dit so reg: “Ek het geglo in Jesus Christus.” Die korrekte pin-kode begin egter nie met die woordjie “ek” nie. Dit begin met “Jesus”. “Die Here Jesus Christus het my op die kruis verlos met Sy bloed.”