P.J.J. Boshoff was ’n seun van Matthys Petrus Adrianus Boshoff en sy vrou, Josina Maria Fouché. As leerlinge aan die goewermentskool op Philippolis was hy en sy neef die latere ds. W.H. Boshoff (1865–1918), einde 1879 twee van die vier ontvangers van die goewermentsbeurse wat destyds jaarliks in 'n openbare wedstryd vir Vrystaatse skole toegeken is en waarmee seuns die volgende jaar na die Grey-kollege op Bloemfontein kon gaan.
Op 28 Mei 1892 het hy die eerste leraar van die jong gemeente Ventersdorp geword, waar in sy tyd 'n pastorie gebou is, terwyl die kerkgebou 'n vleuel bygekry en die gemeente 'n geseënde geestelike herlewing ondervind het.
Ds. Boshoff en sy gesin het tydelik op Philippolis gaan woon, maar heel gou het hy vyf beroepe ontvang waarvan hy die een na Jacobsdal aangeneem het. Ses maande ná sy aankoms daar in April 1899, het die Tweede Anglo-Boereoorlog (1899-1902) uitgebreek wat sy geestelike werk erg bemoeilik het en as gevolg waarvan hy en sy vrou groot ontberinge moes verduur. Met die aanval van die Jacobsdalse kommando op die Britse besettingsmag in die dorp in Oktober 1900, is ds. Boshoff verdink, gevange geneem en na Ceylon gestuur. 'n Tyd lank het hy met groot seën onder die krygsgevangenes in die Diyatalawa-kamp gearbei en in Desember 1901 die voortou geneem met die uitgee van die blaadjie De Strever. Enkele maande nadat hy in April 1902 weer in Kaapstad aangekom het, was hy hard besig met die heropbou van sy vroeëre gemeente en het hy self die nodige houtwerk gedoen om in die pastorie die skade te herstel wat in die vyand in die oorlog aangerig het.
Van 1 Junie 1912 af het hy die Kaaplandse gemeente Caledon bedien, maar in 1920 het hy na die Vrystaat teruggekeer om op 8 Mei nog 'n keer predikant van Bloemfontein te word. Elf jaar later, op 23 Mei 1931, het hy daar ná 'n byna 42-jarige bediening sy emeritaat aanvaar, maar hom in Kaapstad 'n geruime tyd aan hospitaalwerk gewy.