Hulle kon die pas afgelope vergadering van die tydskrifte Fortune en Time en die televisienetwerk CNN se Wêreldforum in Kaapstad net sowel die China-wêreldforum genoem het.
Op die forum is baie oor Suid-Afrika en Afrika gepraat en die meeste van die invloedrykes, hetsy oliebaronne, myn- of mediamagnate, bankiers, regeringslui of NRO-tipes, het die bewese en toekomstige potensiaal van Suid-Afrika en die vasteland besing.
In ’n insiggewende artikel oor China se rol in Afrika in die jongste uitgawe van Time het ’n slim sub&shy;redakteur ’n baie gevatte beskrywing van die verhouding gegee: “China’s new continent”.
En die andersheid hiervan is dat dit ’n verhouding is wat nie gegrond is op bakhandstaan-hulp nie, maar op handeldryf – ’n kwessie wat terloops op die forum sterk onder die loep gekom het.
Wat China in Afrika doen, skryf Time, verteenwoordig ’n verandering in die wyse waarop die res van die wêreld oor Afrika dink.
Daar is egter ’n probleem met hierdie prentjie, een waaroor daar nie gepraat word in vergaderings soos dié van die Wêreldforum nie.
Onlangs is amptenare betrokke by ’n melkskandaal summier tereggestel in ’n saak wat elders in die wêreld as manslag gehanteer sou gewees het en waarskynlik tot swaar tronkstraf sou lei.
So sterk is China se invloed op die wêreldverhoog dat selfs pres. Barack Obama van Amerika verlede jaar die knie moes buig oor die samestelling van die gehoor vir ’n “openbare” lesing.