DIS MY STORIE – 3: 'n Pil wat werk – FXit Lesse wat Leef
DIS MY STORIE – 3: 'n Pil wat werk
DIS MY STORIE – 3: As gevolg van die tremor in my hande kon ek nie skryf nie en my man het vir my 'n antiekerige ou tikmasjientjie gekoop. Ek is later vir toetse na die neurologie-afdeling van die Nasionale hospitaal in Bloemfontein.
Die neuroloog begin sommer dadelik met die eerste toetse. Onder andere moes ek ten benevolent elephants vyf keer herhaal. Plus 'n paar motoriese- en balanstoertjies. Ek kry toe volpunte vir die eerste toetreeks. Voilá!
Die aanvanklike diagnose – wat ná 'n week se observasie en eksperimente dieselfde gebly het – was dat spanning geen rol speel nie. Want hulle lei af dat my man my liefhet (sy geskenk van die tikmasjien moes hulle hiervan oortuig het), die vier kleintjies is woelig maar normaal, die hond is gepottietrein en die kar is betaal.
Die toestand word toe geformuleer as essensiële tremor, omdat die oorsaak nie vasgestel kon word nie. Die kans dat die medikasie kon help, was 50/50. So nie is daar niks wat die tremor kan beheer nie – dit sal net mettertyd erger word.
Elke oggend seweuur moes ek dieselfde woorde in 'n boek skryf. Teen die vyfde dag is die dokter en sy span studente oortuig van besliste vordering. Die pil werk! (Terloops, na ongeveer sewe jaar het ek die dosis verminder en later gelos. Beweloos – halleluja!)
Toe kon ek weer op 'n manier skryf – alhoewel my skrif en my skryfspoed verander het (ek het eers nogal mooi geskryf). Op dié stadium was tik "makliker" as skryf.
En nou? Wat van my belofte aan die Here?
Ek was, snaaks genoeg, rustig daaroor. Voordat jy begin skryf, is daar mos 'n periode van groei en rypword. Wag vir die regte seisoen. (Ek is nie 'n voorstander van die inspirasie filosofie nie – asof 'n skrywer op 'n sekere dag 12 minute oor 3 'n wacky gevoel kry wat jou na die rekenaar dryf. As jy dan jou vingers op die sleutelbord lê, my maat, dan vloei stro-o-o-me van seën uit jou kunstenaarsiel.)
Give me six hours to chop down a tree and I will spend the first four sharpening the axe." 'n Skerp beeld wat Abraham Lincoln gebruik om goeie voorbereiding te beklemtoon.
Natuurlik gaan almal nie deur dieselfde prosesse nie. In baie gevalle (dalk die meeste) is heelwat fondasiewerk reeds gedoen voordat jy kies om te begin bou. 'n Groot deel daarvan kan onbewustelik wees of buite jou beheer. In my geval het dit voor geboorte al begin. Die klein fetus is bedraad om met woorde te kan werk. Soos Jeremia al voor sy geboorte sy aanstelling gekry het. En soos ons elkeen volgens God se plan gevorm word. Custom-designed, one-of-a-kind.
Dit het my laat besef dat God se wonderwerke nie altyd health & wealth is nie. Siekte of pyn kan ook 'n wonderwerk wees waardeur Hy ons vorm. There is no growth without change; there is no change without fear or loss, and there is no loss without pain (Rick Warren).