Hoenderras van Lackenfelder: beskrywing, teling, voorwaardes vir aanhouding en voeding - Raad - 2022
Die Lackenfelder-hoendersras met 'n ongewone helder voorkoms is sedert die begin van die 18de eeu in die pluimveebedryf bekend en is gewild in Duitsland en Holland. Tans word hierdie pragtige voëls op private plase grootgemaak met die doel om eiers te bekom. Vir industriële doeleindes word Lackenfelder nie gebruik nie, aangesien meer produktiewe basters van hoenders met 'n hoër eierproduksie op grond van hierdie ras geteel is.
Lakenfelder is 'n ras hoenders van Nederlands-Duitse oorsprong. Die eerste melding van hierdie pluimvee dateer uit die vroeë 18de eeu. Die Britte het in die laat 19de eeu swart en wit lae begin oprig. Die rasstandaard is in 1937 deur die Amerikaners geskep.
Beskrywing en kenmerke
Lakenfelder-hoenders is opvallend in hul ongewone voorkoms. Die klassieke weergawe van die kleur is swart vlekke op 'n wit agtergrond. Die Amerikaanse rasstandaard laat slegs hierdie kleur van die Luckenfelder toe. Europeërs onderskei nog twee soorte - silwer en goue.
Die samestelling van Nederlandse hoenders is kompak; hulle word geklassifiseer as klein eierrasse van pluimvee. Voorkomsbeskrywing:
klein kop met helderrooi kuif en oorringe;
dun langwerpige nek;
die liggaam is kompak met 'n horisontale liggaam;
verekleed welige, dekoratiewe;
wye, lang vlerke;
die oë is ekspressief, rooi;
swart vlekke is op die kop en nek geleë; die stert moet dieselfde kleur as die nek geverf word.
As u 'n broeihaan kies, moet u let op die toestand van die kam, dit moet groot, helder van kleur wees en nie op sy sy val nie.
Die aard van die hoenders
Dit is moeilik om 'n beweegliker en nuuskieriger voël tussen die verskillende hoendersoorte te vind. Lackenfelders moet nie in beknopte hoenderhokke gehou word sonder opelughokke en die moontlikheid om te loop nie. Terselfdertyd sal swart en wit hoenders by elke geleentheid probeer om uit die hoenderhok die tuin in te vlieg, die vlerke moet geknip word of volières met 'n toe dak gemaak word.
Volgens moderne standaarde vir eierproduksie is die produktiwiteit van Lakenfelder onder die gemiddelde en is dit gemiddeld 170-180 eiers per jaar. Die gemiddelde lewensduur van 1 individu is 7 jaar, terwyl hoë produktiwiteitsaanwysers in die eerste drie lewensjare aangeteken word.
Vanweë lae eierproduksiesyfers word die Nederlandse hoenders nie gebruik vir industriële grootmaak en gebruik van lae nie.
Op 'n noot! Lakenfelder-eiers is dekoratief danksy die teenwoordigheid van 'n sterk wit porseleinskulp.
Die belangrikste voordele van die ras sluit in:
Winterhardheid van voëls - lae en klein hoenders verdra ryp en temperatuurskommelings.
Lakenfelder-henne word beskou as goeie broeikoppe en -henne.
Dekoratiewe voorkoms van die voël.
Sterk, duursame dop.
Sterk immuniteit teen verskillende siektes van hoenders.
Vrolike maar gemaklike geaardheid.
Die nadele van die ras sluit in:
Eierproduksie is onder die gemiddelde.
Sonder om "nuwe bloed te meng" word die voël in die trop kleiner.
Die hoë koste van broeiende voëls.
As u die hoendergemeenskap in 'n privaat boerdery met nuwe pragtige spesies wil diversifiseer of jong hoenders van ander rasse wil leer om jong diere te broei en te versorg, is Lakenfelders 'n goeie keuse. Hierdie hoenders sluit rustig by die kollekte van pluimvee aan en vind vinnig 'n algemene taal met die inwoners van die hoenderhok.
Soos enige pluimvee, het Lackenfelder-hoenders spesiale vereistes vir die versorging en versorging. Om die voël bestendig te haas en nie siek te word nie, is dit nodig om die loop behoorlik te organiseer, 'n gemaklike pluimveehuis te bou met gerieflike voeders en sippy koppies.
Lackenfelders is nie geskik vir hokke en beknopte pluimveehuise nie. Die hoenderhuis moet ruim en goed geventileer wees. Huisvereistes:
Die aantal individue vir 'n hoenderhok word bereken op grond van die verhouding: 1 vierkante meter vir 1 hoender.
Dit word nie aanbeveel om Lackenfelders groot te maak en saam met aggressiewe hoenders te laat leef nie.
Die huis moet vry wees van trek en vog.
In die winter moet die binnetemperatuur nie onder +5 C daal nie.
Maak seker dat u 'n looparea het, 'n voëlhok.
Dit word aanbeveel om strooi of saagsels as beddegoed in die huis te gebruik.
Berei 'n plek voor vir stap
Nederlandse wit en swart henne word gekenmerk deur hul vrolike en nuuskierige geaardheid, hulle loop graag en vlieg dikwels oor heinings.
Boere voel dikwels jammer om hul pragtige vlerke te knip, hoenders verloor hul dekoratiewe voorkoms, dus word aanbeveel om Lakenfelders in 'n buitelughok met 'n toe dak te hou.
Op warm sonnige dae word aanbeveel om 'n deel van die loopruimte te skadu. Hoenders loop selfs in die winter, die optimale daglig is 12 uur. Bykomende neste kan in die ruim voëlhok geïnstalleer word.
Drinkbakke en voeders
Hoenders is voëls met 'n vinnige metabolisme, en die beskikbaarheid van water in lae moet konstant wees. Verander die water twee keer per dag. Drinkers word weg van die voeders geïnstalleer om vinnige besoedeling van die vloeistof te voorkom.
Pluimveevoer moet gebalanseerd en gevarieerd wees. 'N Doos met 'n mengsel van growwe sand en as moet in die pluimveehuis geplaas word. Die oorblyfsels van die dop word ook verwerk deur dit by die sandmengsel te voeg.
As die boer nie die geleentheid het om die voël twee keer per dag te voer nie, word bunkervoerders in die pluimveehuis geïnstalleer. Hierdie toestelle bied voëls konstante toegang tot voer. Maar hierdie stelsel het 'n beduidende nadeel - die risiko dat die voël te veel voer, wat die afname in eierproduksie vinnig sal beïnvloed.
Voer kuikens en volwassenes
Die dieet van pluimvee word gekies volgens ouderdom. Jong diere moet nie dieselfde gevoer word as volwasse hoenders nie. Klein hoenders moet voortdurend toegang tot voedsel hê, vanaf die ouderdom van drie weke word jong diere 4 keer per dag gevoer, hulle skakel oor na twee maaltye per dag vanaf 2 maande.
Kuikens van een week word gevoer met 'n mengsel van gekookte aartappels, wortels en gekookte geel. In hierdie geval moet die konsekwentheid van die gereg sag en krummelrig wees. Sodra die kuiken 2 weke oud is, word die geel van die spyskaart verwyder en semels en rysmeel vervang.
Vanaf die ouderdom van een maand skakel die kuikens oor na onafhanklike loop, gras word by die dieet gevoeg. Vanaf die ouderdom van twee maande beweeg jong diere na 'n gemeenskaplike tafel.
Om die eierproduksie te verhoog, word die voël met gekapte brandnetels en gekalkte skulpe gevoer.
Teling van die ras
Die teel van pluimvee is nogal lastig. Lakenfelders broei maklik genoeg op hul eie, dit is belangrik om die regte broeihaan te kies.
Lêhenne van hierdie ras is wonderlike henne en sorgsame moeders wat jong hoenders van ander rasse kan leer om na hul nageslag om te sien. 'N Belangrike voorwaarde vir teling is die noodsaaklikheid om die bloed van 'n hoenderkudde elke 3 jaar te "verjong" deur 'n vroulike of manlike Lakenfelder uit 'n ander stam te bekom.
Moontlike groeiende probleme
Hoenders van die ou Nederlandse ras verduur temperatuurveranderinge in die hoenderhuis, word selde siek en stel nie moeilike vereistes aan die voorwaardes vir aanhouding nie.
Om die gesondheid van die voël te handhaaf, is dit nodig om hoenders 'n gebalanseerde dieet te gee, verhoogde dagligure en die moontlikheid van verlengde loop.
In toestande met hoë humiditeit, onreëlmatige ventilasie, verminder die immuniteit van voëls teen aansteeklike siektes. Jong henne en hoenders is vatbaar vir pasteurellose, volwassenes kan met tifus of koksidiose besmet word.
Wanneer hoenders skoon gehou word met 'n gebalanseerde dieet en loopvermoë, word Lackenfelders feitlik nie siek nie.
Om uitbrake van siektes in die hoenderhuis te voorkom, is dit nodig om 'n aantal voorwaardes van aanhouding in ag te neem en voorkomende maatreëls te tref om infeksies te bekamp. Voorkoming van hoendersiektes sluit in:
Gebalanseerde versterkte voeding sonder hormone.
Gereelde skoonmaak van die hoenderhok en voeders.
Gebrek aan trek en vog in die pluimveehuis.
Toepassing van kwarantyn vir voëls met siektetekens.
Die voordeel van die Lakenfelder-ras is die stabiele immuniteit van die broeiende voël. Onder die regte omstandighede word lêhenne nie siek nie; hulle gee gesonde nageslag waarna hulle alleen sorg.