AFRIKAANSE OPSOMMING: In hierdie tesis ondersoek die outeur die gebruik van improvisasie en die verskillende metodes, tegnieke en praktiese toepassings daarvan deur moderne praktisyns. Die tesis begin deur te kyk na die oorsprong van moderne improvisasie in die 1ge eeu toe imporvisasie slegs tentatief deur akteurs gebruik is om vóór die produksiefase as 'n hulpmiddel te dien om 'n karakter en persoonlike reaksies te ondersoek. Die proses het onlangs tot een van samewerking en navorsing verander; as 'n methode tot selfontdekking, 'n hulpmiddel by teks-skepping en as 'n medium om 'n "stem te vind" vir die 'stille meerderheid' binne 'n gegewe gemeenskap of samelewing. Hierdie studie ondersoek ook die gebruik van improvisasie in Suid Afrika waar die improvisasieproses in demokratiese en spanwerk vorme soos bv. werkswinkelteater en werkersteater geïnkorporeer is, waar hulle as uiters nuttige vorme van politieke ondersoek en -bewusmaking dien. Die studie raak ook vlugtig aan 'teater-virontwikkeling', aangesien die praktisyns daarvan grootliks gebruik maak van improvisasie-tegnieke en die tegnieke wat hulle gebruik redelike ooreenstem met dié van werkswinkelteater en werkersteater. Die finale hoofstuk verskaf 'n toepassing van die verskeie teorieë wat in die hoofgedeelte van die tesis bespreek word, in 'n kort bespreking van die outeur se eie pogings om improvisasie as 'n regie- en teksskeppingsinstrument in 'n studenteproduksie, te gebruik.