Kitchener is in die Suid-Afrikaanse geskiedenis bekend van wee die "verskroeide aarde"- beleid wat hy as bevelhebber van die Britse magte tydens die Anglo-Boereoorlog toegepas het. Hy het naam gemaak in Egipte en die Soedan en was ten tyde van sy dood die Britse minister van oorlog. Nadat hy sy offisiersopleiding aan die Royal Military Academy in Woolwich ontvang het, het hy in Palestina en Ciprus diens gedoen totdat hy in 1882 as onderbevelvoerder na Egipte en die Soedan gestuur is.
Kitchener het spoedig ondervind dat die oorlog - anders as wat hy en Roberts gemeen het – allesbehalwe verby was. Die Boere het deur guerrillakrygstaktiek heftig weerstand gebied. Kitchener het sy strategie aangepas deur 'n uitgebreide stelsel van blokhuise deur die hele land te laat oprig, 'n beleid van stelselmatige verwoesting van plase te voer en konsentrasiekampe te laat oprig waarin alle nie-strydende mans, vroue en kinders byeengebring is. Saam hiermee het hy uitgebreide dryfjagte georganiseer in 'n poging om die verspreide Boerekommando's in te sluit.
Hoewel hierdie strategie hom heftige kritiek op die hals gehaal het, het dit op die duur die gewenste uitwerking gehad. Op 31 Mei 1902 het Kitchener saam met lord Milner die Vrede van Vereeniging as verteenwoordiger van Brittanje onderteken. Tydens die voorafgaande vredesonderhandelings het Kitchener, tot groot ontsteltenis van Milner, heelwat simpatie met die Boereleiers getoon. Na die beëindiging van die Anglo-Boereoorlog het Kitchener 'n burggraafskap ontvang en die opperbevel van die Britse magte in Indië oorgeneem. Tussen 1911 en 1914 was hy prokonsul van Egipte en Soedan. Teen sy sin is hy gedurende die Eerste Wêreldoorlog in die Britse oorlogskabinet opgeneem as minister van oorlog. Hy het op 5 Junie 1916 gesterf toe die skip waarmee hy op 'n sending na Rusland was, HMS Hampshire, deur 'n Duitse seemyn gekelder is. Ten tyde van sy dood was hy 'n veldmaarskalk met 'n graafskap.
Hy word aangestel as stafhoof vir Lord Roberts in 1899 in Suid-Afrika en in 1900 volg hy lord Roberts op en word aangestel as opperbevelvoerder in Suid-Afrika. Hy begin die Verskroeideaardebeleid en ook die blokhuisstelsel. Na baie terugslae wen hy die oorlog met die Vrede van Vereeniging in 1902.
Hy word aangestel as die Minister van Oorlog in 1914 en werf 3,000,000 vrywillige manskappe voordat verpligte diensplig ingestel word. Hy sterf in 1916 tydens 'n besoek na Rusland toe die HMS Hampshire 'n seemyn tref en sink, noord van Skotland.