Ewige begeerte wat, as dit vervul word, ver-woes word – begeerte vir begeerte sal word … met die gevolg, ons is verdoem “[to] keep the other as other, wounded, wounding, impossible utterance,” soos Derrida (2007:186)- ‘n sekere grootprater van begeerte? – dit in “At This Very Moment in This Work Here I Am” stel na aanleiding van die vou(e)/vroue wat hy in Levinas/EL (elle) (soos hy die ander/Ander wat hy daarin raaklees noem) se oeuvre. Die Israel waarvan die Skrif praat en aan wie sekere beloftes toegeskryf word en wat die Skepper as die appel van sy oog beskryf, is die natuurlike Israel, of Israel na die vlees. Die Skrif is egter baie duidelik oor die radikale gevolge van die ongehoorsaamheid van so ‘n groot proporsie van Israel en oor die feit dat dit uiteindelik net ‘n oorblyfsel (“remnant”) van hierdie natuurlike Israel is wat die volle vervulling van die belofte van ‘n ewige koninkryk sal beleef. Ook dat Yahweh in die laaste dae die deur al hoe meer sal oopmaak sodat mense uit alle nasies en tale en vanuit gebiede tot aan die uithoeke van die aarde, by Israel en by Israel se Elohiem, Yahweh, sal aansluit. Dit is nie ‘n vervanging van een groep deur ‘n ander groep of groepe (soos wat in die sg.