'n Persoon in die moderne wêreld verstaan ​​nie opreg waarom God tevrede kan wees met die dood van onskuldige diere om God te versoen vir menslike sondes nie. Dit is moeilik vir 'n moderne persoon om te verstaan.
Reeds aan die begin van die Bybel sien ons dat diereopoffering 'n menslike inisiatief was.
En ná verloop van tyd het Kain van die vrugte van die land aan die HERE 'n offer gebring. En Abel het ook van die eersgeborenes van sy kleinvee gebring, naamlik van hulle vet. En die HERE het Abel en sy offer genadig aangesien,
( Genesis 4:3-4 )
Dit is ook duidelik dat God nie die offer van die vrugte van die aarde aanvaar het nie, nie vanweë die samestelling van die offer nie, maar weens Kain self, wat dit aangebied het. Let op dat Kain van die vrugte aangebied het, terwyl Abel die beste aangebied het wat hy gehad het. Dit is wat God vir Kain gesê het:
Is daar nie verheffing as jy goed doen nie? En as jy nie goed doen nie--die sonde lê en loer voor die deur, en sy begeerte is na jou; maar jy moet daaroor heers.
( Genesis 4:7 )
God het sy ware houding teenoor offers oorgedra deur 'n profeet met die naam Esegiël.
So het Ék dan ook aan hulle insettinge gegee wat nie goed was nie, en verordeninge waardeur hulle nie sou lewe nie. En Ek het hulle verontreinig deur hulle offergawes, omdat hulle deur die vuur laat deurgaan het alles wat die moederskoot open; sodat Ek hulle kon vernietig, dat hulle sou weet dat Ek die HERE is.
( Esegiël 20:25-26 )
Baie mense het onskuldige diere gewillig doodgemaak net sodat God van hul eie sondes sou "vergeet". Mense het nie die pyn van diere raakgesien nie en die vergifnis van hul sondes bo die pyn van die onskuldiges gestel. Toe hulle offers gebring het, het mense hul nie van hul sondes bekeer nie.
Want my hand het al hierdie dinge gemaak, en so het dit alles ontstaan, spreek die HERE. Maar op hierdie een sal Ek let: op hom wat arm is en verslae van gees, en wat bewe vir my woord. Wie 'n bees as offer slag, is soos hy wat 'n man doodslaan; wie 'n lam offer, soos hy wat 'n hond se nek breek; wie 'n spysoffer bring--dit is varkbloed; wie wierook as gedenkoffer bring, is soos hy wat 'n afgod prys. Soos húlle hul eie weë verkies het en hulle siel 'n behae het in hul verfoeisels,
( Jesaja 66:2-3 )
Deur mense toe te laat om diere vir hul sondes op te offer, wou God die erns van ons sondes toon, waarvoor ons met bloed moet betaal ... Maar die besluit om te offer, behoort aan mense wat nie die ware begeertes van God.
Sal die HERE 'n welbehae hê in duisende ramme en tien duisende strome van olie? Sal ek my eersgeborene gee vir my oortreding, die vrug van my liggaam vir die sonde van my siel? Hy het jou bekend gemaak, o mens, wat goed is; en wat vra die HERE van jou anders as om reg te doen en liefde te betrag en ootmoedig te wandel met jou God?
( Miga 6:7-8 )
Hulle verstaan ​​nie die voor die hand liggende waarheid nie - geen offers en gawes aan God kan ons sondes verwyder of ons gewete reinig nie. Die bloed van die slagoffers is van geslag tot geslag gestort.
Dit was 'n beeld met die oog op die teenwoordige tyd waarin daar gawes en offers gebring word, wat hom wat die diens verrig, na die gewete nie volkome kan maak nie,
( Hebreërs 9:9 )
Maar in dié offers is daar jaar na jaar 'n herinnering aan die sondes; want die bloed van stiere en bokke kan onmoontlik die sonde wegneem.
( Hebreërs 10:3-4 )
Die volk wat deur God gekies is, het hulle dus nie bekeer toe hulle die bloed van onskuldige diere sien wat vir hulle sondes gestort is nie. In plaas daarvan om vergifnis te vra, het hulle 'n weg gekies waarop hulle sondes met die bloed van 'n ander versoen sou word.
Aangesien mense nie tot bekering gekom het nie, gesien die bloed van diere wat vir hulle sondes gestort is, het God sy eie seun in die hande van mense gestuur om 'n sekere en pynlike dood te hê.
Toe sê die eienaar van die wingerd: Wat sal ek doen? Ek sal my geliefde seun stuur; miskien sal hulle ontsag hê as hulle hom sien. Maar toe die landbouers hom sien, het hulle onder mekaar geredeneer en gesê: Dit is die erfgenaam; kom laat ons hom doodmaak, sodat die erfdeel ons s'n kan wees.
( Lukas 20:13-14 )
Soos ons uit die Bybel weet, het die priester eers 'n offer vir sy sondes gebring, en dan alleen kon hy 'n offer bring vir die sondes van die volk. Jesus was sondeloos, en hy hoef nie vir sy sondes op te offer nie. Jesus wou ook nie die bloed van onskuldige slagoffers hê nie, en het homself eerder geoffer en die wil van God volkome gevolg.
wat nie elke dag nodig het, soos die hoëpriesters, om eers vir sy eie sondes offers te bring en dan vir dié van die volk nie. Want dit het Hy net een maal gedoen toe Hy Homself geoffer het.
( Hebreërs 7:27 )
ook nie met die bloed van bokke en kalwers nie, maar met sy eie bloed, een maal ingegaan in die heiligdom en 'n ewige verlossing teweeggebring.
( Hebreërs 9:12 )
En al hierdie wreedhede van offers wat ons aan God toeskryf, lê eintlik by ons en ons sondes.
Dit bly vir ons om na te dink oor hoe ons die offer van Jesus vir ons sondes kan aanvaar. As ons nie ons sondes bely nie, verwerp ons sy offer as onnodig vir ons, tesame met redding. As ons ons sondes bely, dan verstaan ​​ons dat ons ook skuldig is aan die dood van die seun van God. Aangesien ons sondeloos sou wees, hoef Jesus nie te sterf nie ...
Waarom vra God om diere dood te maak as offers en offers vir die sonde?
หากคุณมีข้อเสนอแนะเกี่ยวกับคำถามใดในพระคัมภีร์ที่ควรเพิ่มไว้ในเว็บไซต์ของเราหรือมีคำถามที่คุณต้องการคำตอบโปรดใช้แบบฟอร์มการติดต่อของเราเพื่อติดต่อเรา เรายินดีที่จะได้รับการติดต่อจากคุณ