Levi Coffin - Inligting
Levi Coffin is gebore in Greensboro, op 28 Oktober 1798. Na 'n kort opleiding het hy skoolonderwyser geword. Kis, 'n lid van die Society of Friends, het in 1821 probeer om 'n skool vir slawe te begin, maar hul eienaars het geweier dat hulle dit kon bywoon.
In 1826 verhuis kis na Newport, Indiana. Dit was op die roete waar vlugtende slawe van die suide na Kanada gekom het.
Kis het gou betrokke geraak by die hulp van die vlugtelinge en daar word beraam dat meer as 3 000 slawe tydens sy reis by sy huis gebly het.
Kis het in 1847 na Cincinnati verhuis, waar hy 'n winkel geopen het wat goedere verkoop wat uitsluitlik deur vrygemaakte slawe vervaardig is. Hy het ook Engeland besoek om geld in te samel vir die saak en in 1867 was hy 'n afgevaardigde van die Internasionale Konferensie teen Slawerny in Parys.
Levi Coffin, wat outobiografie, Herinneringe, is in 1876 gepubliseer, gesterf in Cincinnati, Ohio, op 16 September 1877.
Die Kishuis is 'n nasionale historiese landmerk in die huidige stad Fountain City in Wayne County, Indiana. Die baksteenhuis met twee verdiepings, omstreeks 1838–39, is gebou in federale styl. Die huis van die kis het bekend geword as die 'Grand Central Station' van die ondergrondse spoorweg vanweë die ligging waar drie van die ontsnappingsroetes na die noorde bymekaargekom het en die aantal vlugtende slawe wat daardeur gegaan het.
Die oorspronklike eienaars, Catharine en Levi Coffin, was kwaker -afskaffers wat aan voortvlugtende slawe voorrade en 'n veilige blyplek voorsien het. Gedurende die twintig jaar (1826 tot 1847) wat The Coffins in Indiana gewoon het, word geglo dat hulle tot 2000 slawe gehelp het om vry te kom in die Noord -Verenigde State en in Kanada. (Die doodskiste het hul rol as plaaslike leiers in die ondergrondse spoorweg voortgesit ná hul verhuising na Ohio in 1847 en het hulp verleen aan ongeveer 1300 meer slawe om te help met hul ontsnapping na die noorde.) In 1966 het die Coffin's Indiana -huis die eerste eiendom in die staat by die National Register of Historic Places gevoeg moet word. Die Levi Coffin House Association bedryf die eiendom volgens 'n ooreenkoms met die Indiana Department of Natural Resources, die huidige eienaar van die historiese huis. Die webwerf is oop vir toere, van Dinsdag tot Saterdag, van Junie tot Oktober. Toegang word gehef vir besoekers ouer as ses jaar.
Geskiedenis van die New Garden Community
Die New Garden-gemeenskap is in die middel van die 1700's deur Europese Amerikaanse Quakers gevestig en was 'n lewendige boerderygemeenskap wes van die setel van Greensboro in Guilford County (gestig in 1808). Teen 1830 was Guilford County 84% wit, met 14% slawe van swart en 2% vrye swart bevolkings. Die New Garden-gemeenskap was oorwegend wit met 'n paar gratis swart inwoners en eiendomme in die omgewing met inwoners van slawe (die meeste gedokumenteer met betrekking tot slawe-pogings is die David Caldwell-eiendom oos van New Garden). In teenstelling met die oostelike deel van die staat, was daar 'n beduidende teenwoordigheid van blanke nie-slawe-afskaffende kwakers en Wesleyaanse metodiste wat onder die invloedryke slawehoufamilies gewoon het. New Garden was geleë naby kruispad wat gebruik word deur diegene wat slawe van Virginia en Noord -Carolina met geweld na ontwikkelende landbougebiede verder suid en wes beweeg. Die New Garden -gemeenskap was ook gekoppel aan noordelike vrystaatgebiede deur familie- en geloofsgemeenskapsverbindings met Quaker -nedersettings in die noordweste, veral Wayne County, Indiana en ander gebiede van Indiana en Ohio, waar beide Quaker en Afro -Amerikaners uit Noord -Carolina begin het. in die vroeë 1800's te vestig.
Eileen Baker-Wall het grootgeword in Fountain City en was al jare lank 'n vrywilliger op die terrein. Die skoen wat sy vashou, behoort aan haar oupagrootjie William Bush. Verhale van haar oupa is oorgedra in haar familie, wat vertel van William se ontsnapping uit slawerny in Noord -Carolina, iewers in die 1840's. Volgens familieverhale was 'n deel van die ontsnapping van William onder meer die wegkruip in 'n houtkrat wat vermoedelik na Levi Coffin in Newport (nou Fountain City) gestuur is.
VERTELLER: Hierdie Indiana Bicentennial -minuut word moontlik gemaak deur die Indiana Historical Society en die regsfirma Krieg DeVault.
'N Voorstelling van die kishuis en 'n kaart word getoon.
PAULEY: Hulle noem dit "The Grand Central Station" van die Underground Railroad en die eienaar van die huis, Levi Coffin, die president van die Underground Railroad. 'N Los netwerk van gewone mense wat toekomstige slawe onwettig beskut en na Kanada gelei het.
Foto's word getoon van slawe wat die plantasies in die suide ontsnap en met die Underground Railroad reis. Foto's toon die huis van die doodskis en die wegkruipplekke waarmee slawe ontsnap het.
PAULEY: Gedurende 20 jaar wat Levi en sy vrou Katherine hier in Fountain City, Indiana gewoon het, het hulle na raming 2 000 slawe gehelp om te ontsnap. Die een, wat die doodskiste genoem het, Eliza Harris, steek die Ohio -rivier oor op yswaens wat haar baba vasgryp.
Op 'n foto kan Eliza Harris in 'n rooi kappie haar baba vasgryp en van die slawevangers af weghardloop. 'N Prent wys die boek, "Uncle Tom's Cabin."
PAULEY: Haar gewaagde ontsnapping het later in Harriet Beecher Stowe, 'oom Tom's Cabin', oorvertel. Jare later besoek Kis en sy vrou, Katherine, Kanada toe hulle deur 'n gratis swart vrou genader word. 'Katie,' het sy gesê, 'God seën u.' Dit was Eliza Harris.
NARRATOR: Hierdie Indiana Bicentennial Minute word moontlik gemaak deur die Indiana Historical Society en die regsfirma Krieg DeVault.
Toe hy terugkeer na Indiana, Levi Kis het begin boer, en 'n jaar later het hy die eerste winkel vir droë goedere in Newport geopen. Sy besigheid was baie suksesvol, en Coffin glo dat die sukses van sy onderneming hom in staat gestel het om vlugtende slawe te help terwyl hulle na Kanada reis.
Kis het sy huis aangebied as 'n stop vir vlugtende slawe. Daar was 'n groot swart gemeenskap wat gratis was, maar slawe wat weggekruip het, is dikwels gevang deur die slawevangers wat geweet het in watter huise hulle sou wegkruip.
Soos die slawe begin skuil het Levi Kis, het die woord vinnig versprei en Coffin het geglo dat hy ongeveer 100 slawe per jaar gehelp het om na Kanada te ontsnap. Ander bure het by die pogings aangesluit toe hulle sien watter sukses Kiste behaal.
Dit het bekend geword dat die slawe van huis tot huis verskuif word die ondergrondse spoorweg in die 1830's. Kis het 'n uitstekende netwerk van medewerkers opgebou. Sy lewe word die hele tyd deur die slawejagters bedreig, maar Coffin het geen kennis geneem nie en het voortgegaan met sy pogings.
Namate die stad groei, Levi Coffin 's besigheid het daarmee gegroei, ondersteun deur diegene wat die anti-slawernybeweging gehelp het. Kis belê in die Second State Bank of Indiana en word 'n direkteur van die tak in Richmond, Indiana. Hy het sy ander besighede uitgebrei tot 'n meule wat lynolie, 'n verfwinkel en 'n varkenslagbedryf insluit. Hy het ook 250 hektaar grond gekoop.
In 1838 het Coffin 'n dubbelverdiepinghuis op die grond gebou. Sy huis het bekend gestaan ​​as die & ldquoGrand Central Station & rdquo van die Underground Railroad omdat hy soveel vlugtende slawe gehad het. Hy het ook skuilplekke vir die slawe gemaak.
Die druk het toegeneem op die Quaker -gemeenskap om op te hou om die slawe te help. In 1842 het die Vereniging van Vriende, waaraan Kis behoort, hul lede beveel om op te hou om die wegholings te help. Kis het voortgegaan om die slawe te help, en hy is uit die Quaker -samelewing geskors.
Levi Coffin en ander kwakers wat die ontsnapping van die slawe ondersteun het die groep Antislavery Friends. Coffin & rsquos se vrou het haar man ten volle ondersteun en hom gehelp in sy pogings om die vlugtende slawe te help.
Deur die jare het Coffin ook daarvan bewus geword dat baie van die items wat hy in sy onderneming verkoop het, deur slawe -arbeid vervaardig is. Hy het organisasies gevind wat nie-slawe-arbeid gebruik het, en hoewel hy nie baie wins gemaak het nie, het hy verkies om eerder met hierdie goedere handel te dryf.
Levi Coffin is genader deur die Salem Free Produce Association om die Western Free Produce Association te bestuur wat hulle wou begin. Kis het hulle aanvanklik van die hand gewys, maar toe hulle geld insamel om die onderneming te voorraad en dit aan die gang te kry, was Coffin oortuig daarvan om dit as direkteur te bestuur.
Hy het ingestem om dit vir vyf jaar te doen en om gedurende die tyd iemand anders op te lei wat sou kon oorneem nadat hy vertrek het. In 1847 verhuis Coffin en sy vrou na Ohio. Aangesien Kis slegs vyf jaar lank die pakhuis aan die gang sou kry, het hy sy besigheid in Newport vir die hele tyd aan iemand verhuur, en hy het sy huis opgerig sodat dit 'n stop vir die ondergrondse spoorweg kon wees.
Dit was 'n uitdaging om 'n ordentlike aanbod van vryhandel-kwaliteit items te vind Levi Coffin, en die onderneming het oor die jare finansieel gesukkel. Omdat Coffin die onderneming suksesvol kon laat funksioneer, kon hy niemand laat oefen en bestuur nadat hy vertrek het nie. Kis het die onderneming in 1857 verkoop en besef dat die onderneming nie winsgewend sou kon bly nie.
The Coffins het 'n huis in Cincinnati gekoop en het na verskeie verhuisings 'n groot huis gehad waar hulle kamers verhuur het, en dit bied uitstekende dekking as 'n ander stop in die Underground Railway.
Toe die Amerikaanse burgeroorlog nader kom, Levi Kis gehelp om 'n Cincinnati -weeshuis vir swartes. Toe die oorlog eers uitbreek, het Coffin en sy groep die gewondes begin help. Alhoewel hy nie in oorlog geglo het nie, het hy die Unie ondersteun. Kis en sy vrou het die grootste deel van hul tyd in die hospitaal deurgebring om na gewonde soldate om te sien en baie in hul huis opgeneem.
In 1863 het Kis aangesluit die Western Freedman & rsquos Aid Society, slawe wat tydens die oorlog bevry is, by te staan. Toe die oorlog afgehandel was, het hy vrygelate slawe gehelp om opleiding te kry en hul eie ondernemings te begin. Kis het in 12 maande meer as $ 100 000 ingesamel om die pas vrygelate slawe regstreeks te help. Die Genootskap werk tot 1870.
Levi Coffin 's laaste jare is buite die openbare lewe deurgebring. Hy het sy laaste jaar sy outobiografie geskryf, Herinneringe aan Levi Coffin (1876).
Indiana State Museum en historiese plekke
Shari Petersime het 'n aktiwiteit na aftrede nodig gehad. Die jaar was 2014, en sy het pas afgetree na 39 jaar onderrig aan spesiale en spesiale onderwysstudente aan die Hoërskool Northeastern in Fountain City.
'N Vriend het navraag gedoen: Hoe gaan dit om 'n vrywillige toergids te word by die nabygeleë Levi en Catharine Coffin State Historic Site?
'En ek het vir haar gelag,' het Petersime in 'n uitgawe gesê, 'want ek het gedink:' OK, 'n blinde gaan toer? '
Destyds het Petersime, wat gebore is met retinitis pigmentosa, 'n seldsame, oorerflike degeneratiewe oogsiekte wat ernstige gesiggestremdheid veroorsaak, "gedink Levi Coffin is hierdie man wat hierdie huis het en hy het 'n paar slawe weggesteek." Tog het sy gedink dat sy dit geniet om besoekers deur een kamer in die ondergrondse spoorwegstop te neem.
Toe begin sy lees oor die Kiste, wat van 1826-1847 veilige deurgang bied vir meer as 1 000 ontsnapte slawe. Sy was gefassineer.
Sy het vrywillig besoeke aan die drie kamers op die onderste verdieping van die huis gedoen.
Binnekort het sy gemaklik genoeg gevoel om besoekers ook na bo te lei om vir hulle die verborge gebiede te wys waar die kiste skuiling bied.
Nou, sewe jaar later, het die 70-jarige Petersime duisende mense deur die historiese huis geneem, volgens 'n vrystelling van die Indiana State Museum en Historic Sites.
'Ek geniet dit om die storie te vertel,' het sy gesê. 'Ek voel asof dit deels my storie is.'
Petersime het gesê haar voorouers kom uit Longtown, 'n gemeenskap wat gestig is deur voormalige slawe en vrye swartes, ongeveer 25 kilometer noord van Fountain City, wat oor Randolph County in Indiana en Darke County in Ohio strek. Sommige van die slawewaens wat Levi Coffin na Ohio gestuur het, het deur Longtown gegaan.
'Sommige van my voorouers het hulle ook daar weggesteek,' het sy gesê. 'Sommige was slawe en sommige was ook sommige van die ondergrondse spoorwegoperateurs.'
Levi Coffin se boek uit 1876, en#8220Reminiscences, " bevat 'n verhaal oor Petersime se derde oupagrootjie, William Thompson, 'n ondergrondse spoorweg kondukteur wat op voorstel van Coffin verhuis het. In die kishuis is 'n paar houtskoene wat William Bush, 'n wegholslaaf, gedra het wat deur die groot tante van Petersime geskenk is.
Petersime voel 'n goeie verbinding met die huis en sy geskiedenis, en dit kom deur in haar toere.
"Besoekers het vir my opgemerk dat hulle dit waardeer dat Shari die verhaal van haar eie gesin verbind met die geskiedenis waarmee ons op die webwerf praat," het Joanna Hahn, sentrale streeksdirekteur van die Indiana State Museum and Historic Sites, gesê. 'Dit help om die ervarings van diegene wat die kiste gehelp het, te verpersoonlik, en dit wys hoe daar vandag mense is wat aan hierdie verhale gekoppel is. Dit is wonderlik om met individue soos Shari te werk wat passievol is om hierdie geskiedenis te deel en die vrae en nuuskierigheid van ons besoekers tegemoet te kom. "
Petersime se gunsteling deel van die toer is wanneer sy in die eetkamer die verhaal vertel van die groep van 17, wat in twee waens opgedaag het en een aand in die 1840's in die huis weggekruip het.
'Ek het die afgelope jaar die gedeelte van sy boek herlees, sodat ek die besonderhede kon regkry,' het sy gesê. 'Een van die dinge wat ek nie vertel het nie, was dat toe die 17 mense gaan eet het, Levi vir hulle gesê het:' Julle kan sonder vrees eet, want julle is onder vriende en julle is in 'n gemeenskap van afskaffers. In hierdie dorp is nog nooit 'n vlugteling gevang nie. 'Sy hele doel was om hulle duidelik weg te kry, maar om hulle veilig te laat voel.
'Dit was regtig 'n sprong van geloof - die mense wat met die Underground Railroad gereis het, het nie geweet of hulle hierdie wit mense kan vertrou nie. Hulle kon Catherine en Levi vertrou. "
Petersime het gesê dat haar visie -uitdagings haar verhinder om gaste na die kelder van die kishuis te neem (te donker) of na die skuur (moeilik om oor die pad te navigeer). 'N Ander gids werk saam met haar vir die dele van die toer.
Maar sy ken die binnekant van die huis - 'Daar is 13 trappe aan albei trappe' - en sy weet wat in elke kamer goed genoeg is om die meeste vrae wat 'n besoeker mag vra, te beantwoord. Sy is ook genoeg om te praat oor die wa met 'n vals bodem wat in die skuur is, en beskryf die verraderlike reis wat slawe verduur het.
Sy wil hê dat besoekers die webwerf moet verlaat en soveel as moontlik van die geskiedenis daarvan weet.
'Ek glo vas in die geskiedenis', het sy gesê. 'U moet weet waar u vandaan kom. Ek wil hulle opgewonde maak oor die geskiedenis en wat gebeur het, wat ons laat kom het waar ons vandag is. Ek hou van die gesprekke wat jy voer as mense vrae het en jy sal heen en weer 'n gesprek voer. Dit rek my 'n bietjie en gee hulle meer insig of 'n manier om na die geskiedenis te kyk wat hulle nog nie voorheen gehad het nie. "
Na die Amerikaanse burgeroorlog is slawerny afgeskaf. Toe besluit Coffin om in 'n aantal streke soos die Midde -Weste, die Verenigde Koninkryk en Frankryk te reis. Hy het 'n belangrike rol gespeel om die hulpverenigings te stig wat die voormalige slawe opvoed en aan hulle geld, klere en voedsel gee.
Feite oor Levi Coffin 10: uittrede
In 1870 het hy die openbare lewe verlaat. 'N Jaar voor sy dood is Herinneringe aan Levi Coffin gepubliseer. Dit was sy outobiografie.
Het u enige kommentaar op feite oor Levi Coffin?
Deel die plasing "10 feite oor Levi Coffin"
Levi Coffin (1798 – 1877) was 'n Amerikaanse kwaker, afskaffer en sakeman. Daar word geglo dat Coffin en sy vrou Catharine meer as 2 000 voortvlugtende slawe gehelp het om na vryheid te ontsnap deur hul huis as 'n hoofdepot te gebruik.
Toe hy uitgevra is oor waarom hy slawe bygestaan ​​het, het Coffin gesê: "Ek het gedink dit is altyd veilig om reg te doen."
Coffin is gebore naby New Garden in Guilford County, Noord -Carolina op 28 Oktober 1798, die seun van Mary en Levi Coffin Sr. Hy is op 16 September 1877 omstreeks 14:30 in sy huis in Avondale, Ohio, oorlede. Sy begrafnisplegtigheid is gehou in die Friends Meeting House van Cincinnati. Die Daily Gazette het opgemerk dat die skare te groot was om te akkommodeer en dat honderde buite moes bly.
Hy is begrawe in die Spring Grove Cemetery http://www.springgrove.org (4521 Spring Grove Avenue) in 'n ongemerkte graf. Op 11 Julie 1902 het Afro -Amerikaners in Cincinnati 'n monument van 1,8 m hoog oor die graf van die doodskis opgerig ter ere van hom.
Op 28 Oktober 1824 trou Kis met die jare lange vriendin Catherine White, die suster van sy swaer. Die seremonie is gehou in die Hopewell Friends Meetinghouse in Noord -Carolina.
Kinders van Catherine White en Levi Coffin:
n.b. Levi Coffin en sy vrou word uitgebeeld in Harriet Beecher Stowe 's & quot; oom Tom 's Cabin. & Quot
Hierdie datum is die geboorte van Levi Coffin in 1798. Hy was 'n Amerikaanse afskaffer en president van die Underground Railroad.
Levi Coffin, van New Garden, NC, was die enigste seun onder sewe kinders. Die jong Levi het die grootste deel van sy opvoeding tuis ontvang, wat blykbaar goed genoeg was vir Kis om etlike jare as onderwyser werk te kry. In 1821 het Levi Coffin saam met sy neef Vestal 'n Sondagskool vir Swartes bestuur. Ontsteld slawe -eienaars het die skool egter gou gedwing om te sluit.
In 1824 besluit Coffin om by sy ander familielede aan te sluit wat na die jong deelstaat Indiana verhuis het. Met die oprigting van 'n winkel in Newport, het die kis voorspoedig geword en sy bedrywighede uitgebrei tot die sny van varkvleis en die vervaardiging van lynolie. Selfs met sy bedrywige lewe as handelaar, was Coffin nooit te besig om met ondergrondse spoorwegaangeleenthede deel te neem nie. ' gebied.
Gevra oor waarom hy slawe gehelp het, het Coffin gesê & quotThe Bible, deur ons te bied om die hongeriges te voed en die naakte te beklee, het niks gesê oor kleur nie, en ek moet probeer om die leerstellings van die goeie boek op te volg. & Quot In 1847 het Coffin Newport verlaat om 'n groothandelpakhuis in Cincinnati oop te maak wat katoengoedere, suiker en speserye wat deur gratis arbeid vervaardig is, hanteer het. Die onderneming is 'n jaar vroeër befonds deur 'n Quaker Convention in Salem, Indiana.
Die Kwakers lank voor die burgeroorlog het verbruikers aangemoedig om nie goedere te koop wat met slawe -arbeid vervaardig word nie. In hul byeenkoms in Salem, Indiana, het hulle Coffin befonds, en hy kon 'n groothandelpak in Cincinnati oopmaak wat slegs katoengoedere, suiker en speserye wat deur gratis arbeid vervaardig is, hanteer. Hy word president van & quotThe Underground Railroad '.
Nadat hy meer as dertig jaar aan die hoof van die organisasie was, met die oorlog en die aanvaarding van die vyftiende wysiging, het Kis bedank en die organisasie was nie meer nodig nie, maar het net verdwyn. Levi vestig sy aandag op die & quotWestern Freedmen's Aid Society & quot, wat gehelp het om voormalige slawe op te voed en basiese lewensbehoeftes te bied.
Kis was die belangrikste fondsinsamelaar en het in slegs een jaar suksesvolle geldinsamelingsreise na Europa gereis, en meer as $ 100,000 dollar ingesamel.
Hy sterf in Avondale, Ohio, aan 'n hartaanval toe hy 80 jaar oud was en langs sy vrou begrawe is in die historiese Spring Grove Cemetery in Cincinnati. Menigtes bruin mense het na sy Quaker -begrafnis gekom om afskeid te neem. Al die slawe wat hy en sy vrou gehelp het, het vryheid bereik.
Kwakergrafte is gewoonlik ongemerk. Die kismerker is 'n monument van ses voet hoog. Oud-slawe het toestemming gekry om hierdie merker op te rig en die geld ingesamel. Die opskrif, & quotAs duisende help om vryheid te verkry, 'n huldeblyk van die bruin mense van Cincinnati & quot.
Die Coffin -huis in Fountain City, Indiana, word vandag deur die staat Indiana besit. Die huis is gerestoureer en is nou oop vir die publiek en het 'n nasionale historiese monument. Die kaggels, vloere, deure en die meeste houtwerk in die huis is oorspronklik. Die meubels was almal voor 1847 en so naby as moontlik toe dit die woning van die doodskiste was. Die woning het baie ongewone wegkruipplekke waar slawe kon wegkruip en opsporing vermy het totdat hulle na een van die vrystate vervoer kon word. Die huis bevat 'n ongewone binnenshuise put wat die groot hoeveelheid water weggesteek het wat nodig is vir die ekstra gaste. 'N Groot hoeveelheid items rakende slawerny word hier gehuisves.
Leerstellige kwessies het die Vereniging van Vriende wêreldwyd deur die negentiende eeu verdeel. Indiana het nie die wrywing vrygespring nie. Die eerste skeuring kom in 1827, toe die volgelinge van New York Friend Elias Hicks van die Society skei. Toe hy in Indiana verskyn vir die jaarlikse vergadering van 1828, is Hicks nie deur die ortodokse vriende ontvang nie. Hoosier Hicksites het toe van die jaarlikse vergadering geskei. Na die Burgeroorlog het nog 'n leerstellige skeuring in die geledere van die Genootskap geopen. Beide die vergaderings in Western en Indiana is geskud deur herlewings- en heiligheidsbewegings wat deur die eeu sou duur. (Rudolph: 207-216) (Sien Hamm: Hoofstuk 4 Die skeidings)
Dit was slawerny en afskaffing wat groot spanning en skeuring veroorsaak het tussen die Vriende van die 1840's en 50's. Kwakers was teen 1840 goed gevestig in die politiek van Indiana. Hulle was ampsdraers en staatswetgewers, gewoonlik lede van die Whig-party en stewig teen slawerny. Indiana se eerste koerant teen slawerny, die "Protectionist", is gepubliseer deur 'n New England Quaker in 'n kamer in die Levi Coffin-winkel in Newport. 'N Ander tydskrif wat in Newport gepubliseer is, was die & quotFree Labor Advocate & quot. Dit was die tydskrif van die Vrye Arbeidsbeweging wat gepleit het vir die staking van die gebruik van of aankoop van goedere of voedsel wat gemaak is of gemaak is met die gebruik van slawe -arbeid. Hierdie saak is bepleit deur die Abolitionistiese leier Levi Coffin en Free Labor -winkels wat deur verskeie kwakers in die Whitewater -vallei geopen is. Abolitionist Friends skryf vir albei tydskrifte tot groot ontsteltenis van meer gematigde Hoosier Quakers. Hulle het ook afskaffingsgenootskappe gestig en aangesluit. Dit, volgens die mees gematigde en konserwatiewe Vriende, was in stryd met die idee van Quaker van gepaste stil en afgetrede houding. Lidmaatskap in Abolition Societies het te veel bekendheid by sulke lede gebring en die idee van eenheid, wat so waardeer word deur Friends, ontwrig.
In 1842 word Levi Coffin en ander invloedryke vriende gedissiplineer deur die jaarlikse vergadering vir hul uitgesproke en baie openbare gedrag wat verband hou met slawerny. Die volgende dag verwelkom die vergadering die slawe -eienaar Henry Clay as 'n geëerde gas. Ontstoke trek die vriende teen slawerny af na Newport en vorm die Indiana Yearly Meeting of Anti-Slavery Friends. Levi Coffin, Charles Osborn en Henry Weeks was onder die leiers van die Indiana Anti-Slavery Friends. Die ortodokse vriende was baie bedroef oor die skeuring. Maar teen 1857 het hierdie vriende grotendeels self afskaffing geword. Daardie jaar het die Indiana Yearly Meeting of Anti-Slavery Friends ontbind en die meeste lede het weer by die Indiana Yearly Meeting aangesluit. (Rudolph: 203-205 Sien Hamm: Chapter9A. Kwakers en Afro-Amerikaners)
Die ware omvang van Hoosier Quaker -deelname aan die Underground Railroad is nog steeds in twyfel. Die hulp van kwakers om ontsnapte slawe het tot mitiese afmetings gegroei deur die publikasie van Harriet Beecher Stowe 's Uncle Tom 's Cabin. Hoosier Friend, Levi Coffin het in sy herinnerings uit 1878 geïmpliseer dat hy die model was vir die Quaker -redder Simeon Halliday, ondanks die feit dat Stowe jare tevore Thomas Garrett van Delaware as haar model genoem het.
Kis het egter reeds in die 1830's en eintlik die toevlugslawe gehelp, en die Indiana Yearly Meeting was nie tevrede met sy optrede nie. Kis, en ander vriende, het slawe -vlugtelinge aktief gehelp so goed as wat hulle kon. Geleerdes glo nou dat die ware helde van die Underground Railroad vryswartes was. Omdat baie in nedersettings, naby of in samewerking met Quaker -gemeenskappe gewoon het, het hulle dikwels hulp ontvang, beide geldelik as fisies, van hul simpatieke blanke bure. (Hamm: 126-129)
The Encyclopedia Britannica, vyftiende uitgawe.
Kopiereg 1996 Encyclopedia Britannica Inc.
Kis, Levi. Herinneringe aan Levi Coffin, die befaamde president van die ondergrondse spoorweg: synde 'n kort geskiedenis van die werkers van 'n leeftyd namens die slaaf, met die verhale van talle vlugtelinge, wat hul vryheid verkry het deur sy instrumentaliteit, en vele ander voorvalle. Cincinnati: R. Clarke & amp Co, 1880. Druk. http://www.worldcat.org/oclc/752333
Hamm, Thomas. Kwakers in die Ou Noordwes. n.d., ongepubliseer. Conner Prairie -argiewe.
Yannessa, Mary Ann (2001). Levi Coffin, Quaker: die verbintenis van slawerny in Ohio en Indiana verbreek. Vriende United Press. ISBN 0944350542. http://books.google.com/books?id=sHomAQAACAAJ.
Levi Coffin -versameling. 1825-. FMS 54. Die versameling bestaan ​​uit papiere wat gevind is op die solder van die Coffin-huis in Fountain City, 1825-1842, 'n afskrif van die testament van Coffin, papiere van die familie van Levi Coffin se neef Emory Dunreith Coffin (1824-1863), wie se dogter Louisa May was die spookskrywer vir Levi Coffin's Reminiscences (1876), en talle uitknipsels.
MacWhatley, Franklinville, Noord -Carolina
Calvin Fairbank -biografie (oorspronklike lettertipe van "Reminiscences of Levi Coffin")
Foto deur Indiana Department of Natural Resources / Public Domain
Hierdie huis met agt kamers was die derde huis van Levi en Catharine Coffin in Newport, en dit was 'n veilige hawe vir honderde vlugtende slawe op hul reis na Kanada. Die huis van Levi en Catharine Coffin en rsquos het bekend gestaan ​​as "The Grand Central Station of the Underground Railroad."
Van buite lyk dit soos 'n normale, pragtig gerestoureerde baksteenhuis in federale styl wat in 1839 gebou is. As 'n Quaker-huis sou die kishuis nie baie van die era & rsquos-dekoratiewe kenmerke gehad het nie, soos smal kolomme, delikate kralewerk of tandversiering. . Aan die binnekant het dit egter 'n paar ongewone eienskappe wat 'n belangrike doel in die Amerikaanse geskiedenis gedien het. Die meeste kamers in die huis het ten minste twee uitstappies; daar is 'n bronput in die kelder vir maklike toegang tot water, genoeg ruimte op die boonste verdieping vir ekstra besoekers en groot solder- en opbergruimtes aan die agterkant van die kamer gemaak vir gerieflike wegkruipplekke. Die ligging van die huis, op snelweg 27 in die middel van 'n afskaffende Quaker -gemeenskap, het die hele gemeenskap in staat gestel om as uitkykpunte vir die kiste op te tree en baie waarskuwings te gee wanneer oorvloedjagters in die stad kom.
Vir hul reis noord, het vryheidsoekers dikwels drie hoofroetes gebruik om van slawerny na vryheid oor te gaan en deur Madison of Jeffersonville in Indiana, of Cincinnati, OH. Vanaf hierdie punte het slawe deur die Underground Railroad na Newport gereis. The Coffins & rsquo & ldquostation & rdquo was so suksesvol dat elke slaaf wat deurgeloop het uiteindelik vryheid bereik het.
Die Levi Coffin Home is 'n nasionale historiese landmerk en word bedryf deur die Levi Coffin House Association. Dit is aangewys as een van die top 25 historiese plekke in die land om te besoek. Die huis bevat baie oorspronklike meubelstukke uit die Newport -gemeenskap en die Coffin -gesin.
LEVI EN CATHARINE Kis
Levi en Catharine Coffin was kwakers uit Noord -Carolina wat slawerny gekant het en baie aktief geword het by die Underground Railroad in Indiana. Gedurende die 20 jaar wat hulle in Newport (nou Fountain City) gewoon het, het hulle gewerk om vervoer, skuiling, kos en klere vir honderde vryheidsondersoekers te voorsien. Baie van hul verhale word vertel in Levi Coffin & rsquos 1876 memoir, Reminiscences.
As kind in die suide was Levi getuie van die wreedheid van slawerny en, later saam met sy vrou Catharine, en voel hy nie verplig om mensewette te respekteer wat direk in aanraking gekom het met die wet van God nie. & Rdquo Terwyl baie kwakers nie in slawerny geglo het nie, min was aktiewe afskaffers en nog minder het hul lewens en vryheid in gevaar gestel om slawe aktief te help om slawerny te ontsnap. Ander in die Newport -gemeenskap wat nie bereid was om vryheidsoekers regstreeks te help nie, het geld, ekstra kos, klere en beskerming vir hul werk aan die kiste verskaf.
Levi was 'n gerespekteerde gemeenskapsleier met verskeie sakebelange in Newport. In plaas daarvan om sy werk te verberg, het hy grappenderwys gespog oor die president van die Underground Railroad en het hy hom in die openbaar uitgespreek teen slawerny. Hy gebruik die wet dikwels tot sy voordeel en was bevriend met Henry Ward Beecher en Frederick Douglass. Catharine was ook baie toegewyd aan die saak. Sy het naaldwerkkringe georganiseer wat nuwe klere vir vryheidsoekers gemaak het en hul veiligheid en gemak in hul huis verseker het.
In 1847 verhuis die Kiste na Cincinnati, sodat Levi 'n groothandelspakhuis kan bedryf wat goedere aan gratis-arbeidswinkels lewer. Die Kiste het voortgegaan om voortvlugtiges te help met hul ontsnapping na vryheid.
Levi het Afro -Amerikaners tot by sy dood gehelp. Hy spandeer sy laaste jare vir donasies om voedsel, klere en opvoedkundige voorrade te help finansier vir die pas vrygelate slawe wat na die oorlog in vlugtelingkampe gestort is.
Januarie tot 2 April
Dinsdag-Saterdag, 10:00 tot 17:00.
Sondag, 1 tot 17 uur.
3 April tot Mei (behalwe op afspraak)
Sondae en Maandae gesluit
Gedurende Mei word dit aanbeveel om vooraf te skakel voordat u die webwerf besoek van Dinsdag tot Vrydag. Ons verwag hoë besoeke van skole in die omgewing en kan eers in die namiddag openbare toere hanteer. Kontak ons ​​gerus by 765.847.1691 om die beskikbaarheid te kontroleer.
Junie tot Desember (behalwe op afspraak)
Levi en Catharine Coffin State Historic Site is gesluit op Paasdag (16 April), Columbus Day (9 Oktober), Veterane Dag (10 November), Thanksgiving Day (23 November), Lincoln 's Verjaarsdag (Waargeneem op Nov. 24), Kersdag (25 Desember) en Washington se verjaardag (waargeneem op 26 Desember).