Te wit vir my land?Sê saam nee vir die rasmalligheid! Dirk Hermann. (Foto: Rozier van Tonder/Okay Deer.) Ek is keelvol, om dit lig te stel, vir die rasmalheid van hierdie land, skryf dr. Dirk Hermann, bestuurshoof van Solidariteit. Vir etlike jare reeds veg ek in my persoonlike hoedanigheid en Solidariteit as organisasie teen rasvergrype. Diep teleurgesteld moes ek toekyk hoe die land ŉ nuwe raslaagtepunt bereik toe die staat besluit het dat wit mense nie hulp tydens die Covid-19-krisis mag kry nie – pandemiehulp wat slegs op grond van ras toegeken word. As ons nie eers in ŉ krisis op die staat kan staatmaak nie bloot omdat ons wit is, wanneer sal ons dan kan? Is ons dan te wit vir ons land? Toe Panyaza Lesufi nog meer raspolisie wou aanstel om op wit mense jag te maak, die regstellendeaksiewette nog strenger word en ons sporthelde vir ŉ radikale rasbeweging buig, het ek op ŉ punt gekom waar ek dit wil uitskreeu: stop die rasmalheid! Ons sporthelde buig voor ’n organisasie met ŉ radikale swart agenda wat tradisionele strukture en onder andere die Westerse gesinstruktuur wil ontwrig. Dit is nie wollerige idees nie, Faf, dis klipharde linkse retoriek. BLM se basis is staatsonderdrukking van die swart minderheid in die VSA. Dit is anders hier; hier is ŉ swart meerderheidstaat wat rassewette teen ŉ klein minderheid instel. Julle het dit skoon verkeerdom. Deur die knie te buig en plasings op sosiale media te maak, het Faf en kie hulle stryd gekies. Hulle het teen van hulle grootste ondersteuners gekies. Dit is dieselfde ondersteuners wat nie “geboo” het as Tendai vorentoe gedryf het nie, maar “Beast” gedreunsang het, want dié man kan rugby speel. Dit is dieselfde ondersteuners wat trots vir Siya kaptein genoem het. Hulle was lojaal teenoor elke rugbyspeler, swart of wit. Hulle voel verraai. Ons as ondersteuners was lojaal; julle nie. Mense, insluitende ek, is kwaad en teleurgesteld. Ek kan nie meer stilbly nie – nou het dit te ver gegaan. Die woede binne my omdat ek die rassis genoem word en moet bieg terwyl growwe rassisme teen my en my mense gepleeg word, wil oorkook. Die oneerlikheid van die samelewing word nou te veel. Vergrype teen my mense word op grond van die verlede geregverdig. Ek is deel van ŉ klein minderheid, geboelie deur die staat weens my ras, en ek moet stilbly omdat die boelies die slagoffers is. Jammer, ek sê nou nee! Suid-Afrika is die mees rasgereguleerde land ter wêreld. Vir alles is daar ŉ rassewet. Daar is ras as jy wil studeer, ras as jy finansiële studiehulp nodig het, ras as jy wil rugby, krieket of netbal speel, ras as jy wil sake doen, ras as jy werk en ras as jy aansoek doen vir bevordering. Obsessiewe rassetransformasie sit ons ligte af, maak die SAL bankrot, maak mense dood in staatshospitale en dompel munisipaliteite in die skuld. Die land is in ŉ ekonomiese krisis, maar die regering wil nog meer ras. Rasbeskuldigings is aan die orde van die dag. Rasseherries bars los om onskuldige mense se koppe. Op grond van my ras is ek ewig in die skuld. Op grond van die kleur van my vel word ek en my kinders tweedeklasburgers in ons eie land. Elke dag word dit net erger. Ons hoef dit nie so te aanvaar nie; ons moet opstaan en ons moet nee sê. Solidariteit gaan ŉ klag teen die rasvergrype van die Suid-Afrikaanse regering by die Verenigde Nasies (VN) se Komitee vir die Uitskakeling van Rassediskriminasie (CERD) lê. Om ŉ klag by die VN te lê, moet ons al die plaaslike roetes in die land, wat politieke gesprek en al die nodige regsroetes insluit, volg. Solidariteit het al ver op die regspad gevorder. Ons moet egter ook politieke gesprek eis. Om suksesvol daarmee te wees, moet ons kan wys dat massas mense gesprek met die regering eis. Ek is die eerste ondertekenaar van ŉ protesbrief teen rasvergrype, nie net as bestuurshoof van Solidariteit nie, maar as ŉ pa van vier dogters en as burger van hierdie land. Nee, ek is nie te wit vir my land nie! Ek, saam met julle almal, eis deur dié protesbrief ŉ gesprek met president Cyril Ramaphosa, steun hofsake teen rasvergrype en maak my voorneme bekend om ŉ klag by die Verenigde Nasies in te dien. Ek maak ook hierdeur my voorneme om mekaar te help, bekend. Ek wil jou vra om dit saam met my en duisende ander te doen. Versprei hierdie skrywe so wyd as moontlik. Klik hier en word deel van die protesbrief. Die tyd vir stilbly, buig en bieg is verby. Kyk hier na ŉ video van Dirk Hermann oor die onderwerp.