Ter afsluiting het ons ‘n interessante geskiedenis oor die rol van kos in die val van die Romeinse Ryk en die geskiedenis van souse. Ek persoonlik is ‘n sterk voorstander van lekker souse by my maaltye. Ons tradisionele Kaapse geregte vind wêreldwyd aanklank en dit is nou saamgestel in ‘n baie suksesvolle kookboek – “Kook saam Kaaps”. Dan as ‘n heerlike toegif aan al die soettande onder ons lesers – Melkskommels en al die nuutste giere en resepte daarom. Die blote gedagte daaraan kan sommige van ons in ‘n diabetiese koma laat verval!!! Die laaste artikel is beslis nie vir al die gesondheidsbewustes onder ons bedoel nie.
“Ek neem myself as ‘n voorbeeld: Ons het Engels begin praat in die huis. Ek wou nie my kinders blootstel nie. Ek het gedink: Gee my kinders ‘n break.
“Ek weet nie hoe lank dit gaan duur nie. Die opkomende bruin Afrikaanse skrywers en digters, hulle skryf nou oor die lyding, nè? Maar die oomblik as hulle oor die triomfe begin praat, sal ons weer regkom. So op die lange duur voel ek veilig oor Afrikaans, maar op die korte duur gaan dit moeilik wees. Want die instellings sterf, nè.
Oor Sonn, wat die voorwoord geskryf het, sê die redakteurs van die boek: “Sy betrokkenheid by sy mense en die liefde wat hulle vir hom koester, kom duidelik na vore in hierdie boek as verskeie skrywers verwys na sy rol in die bruin mense se struggle teen apartheid – in Afrikaans.”
“Dis pynlik om nou daaroor te praat, maar daai pyndrempel kan ons nie oor nie. Nou vat ons dit nog ‘n bietjie verder.
“Nou is hierdie gewaarwordinge so intens dat mense dit vermy. Ek lees nou wat die nuwe bruin ouens skrywe en hulle worstel hiermee. Hulle kom net tot by daai punt waar hulle sê wat hulle nie is nie. Dis moeilik om te sê wat hulle ís.”
“Ek dink ons het nog nie ten volle vir Madiba gehoor nie. Ons interpreteer hom nog binne die stryd om oorwinning; ons interpreteer hom nog de binne die konteks van wat ons verwérf het nie.
“Een Saterdag bel hy my en sê hy is alleen, ek moet opkom na Genadendal (sy ampswoning in Kaapstad). Ons het die hele middag daar rondgedwaal in die tuine en toe het hy gaan sit.
“Toe vra hy ek moet nou spesifiek wees, toe sê ek vir hom: byvoorbeeld die problematiek van bruin wees. Toe práát ek daaroor.
“Toe sê hy: ‘Onthou net, in dié lewe is dit nie so belangrik wie jy sê jy is nie, dis wie ánder sê jy is. Ek sien jou op ‘n bepaalde manier, jy’s my seun, ek voel baie na aan jou, daarom moet ek altyd met jou gesprek soek en het ek uit die tronk uit ook vir jou geskryf. Maar ek sien jou op ‘n bepaalde manier.’
“Toe los ek dit nét daar, want dit was vir my baie wesenlik. Jy is wat jy is en soos wat jy is, word jy gesien! En dit het my baie gehelp.”
“Dit was ‘n groot prestasie om handelsverligting te kry, veral vir Kenia met sy tekstiele en vir Suid-Afrika, om grense oop te maak en handelsversperrings uit die weg te ruim. Maar Trump gaan dit ook nou herroep, die handels voorkeure. ”
“Óns kan ons daaroor uitspreek, maar die oomblik as die wit man dit sê dan word daar gesê: ‘Jy wil nou weer skerms opslaan.’”
“My pa het gebel en net een ding vir my gesê: ‘Dis jy wat jou eie prentjie in die lewe inkleur’. En toe het alles verander.”
“Ons is albei mal oor golden oldies. Jy weet, musiek van die 60’s, 70’s en 80’s. Ons het so gesels dat ek vir lang tye vergeet het om te navigeer! En toe ek weer sien, sit Toks voet in die hoek! Ons het 160 km/h gery en gesing. Só gesing dat hy nie ‘n stem gehad het toe ons by die casino aankom nie. En hy moes daai aand die seremoniemeester wees!”