PressReader - Kuier: 2018-12-12 - Bood­skap: ­Vind­vreug­deen­vre­de­in­Kerst yd
Bood­skap: ­Vind­vreug­deen­vre­de­in­Kerst yd
om hoop op te gee in tye waar al­mal rond­om jou fees­vier ter­wyl jou om­stan­dig­he­de don­ker lyk, maar ont­hou in die He­re is daar al­tyd hoop. DEUR EERW. MOSELENE DAVIDS
Kuier - 2018-12-12 - Contents -
Een van my ge­lief­koos­de Kers­lie­de­re is: “O die vro­li­ke, O die sa­li­ge vre­de­brin­gen­de Kers­fees­tyd. Diep was ons ver­lo­re, Chris­tus is ge­bo­re. Juig nou, juig ver­blyd, O Chris­ten­heid.” Dis weer daar­die tyd van die jaar wan­neer ’ n op­ge­won­den­heid heers, want dis Kers­fees­tyd. Kers­fees is im­mers ’n vreug­de­fees, want Je­sus is ge­bo­re, die een wat hoop na die wê­reld bring.
Tog er­vaar al­mal nie vreug­de of hoop ty­dens die fees­tyd nie. Men­se suk­kel fi­nan­si­eel, mis­daad vat oor, ge­lief­des sterf en siek­tes ver­niel hul­le. Dit is al­les din­ge wat ons van ons vre­de be­roof.
Te mid­de van hier­die don­ker toe­stan­de het ’ n lig in ons wê­reld ge­kom wat hel­der skyn. Je­sus Chris­tus is ge­bo­re! Hy word ge­noem Im­ma­nu­el, wat be­te­ken “God met ons” (Matt. 1:23). Hie­rin vind ons die ver­se­ke­ring dat ons nie al­leen is nie. God se lig skyn hel­der in die don­ker van ge­bro­ke har­te. Ons kan e­ni­ge tyd, in al­le om­stan­dig­he­de met Hom praat. Hy is by ons in ons pyn, vre­se, een­saam­heid, ver­wer­ping of be­te­ke­nis­loos­heid. Je­sus het Hom kom ver­een­sel­wig met ons mens­wees en weet wat ons voel.
Je­sa­ja 9:5 ver­klaar: “Want ’n Kind is vir ons ge­bo­re, ’ n Seun is aan ons ge­gee; en die heer­skap­py is op Sy skou­er, en Hy word ge­noem: Won­der­baar, Raads­man, S­ter­ke God, E­wi­ge Va­der, V­re­de­vors”.
Je­sus heers oor al ons om­stan­dig­he­de, selfs die swaar­kry van ons le­we. Hy doen steeds won­der­wer­ke, dit wat on­moont­lik is vir men­se. As ons ra­de­loos voel, is Hy die bes­te raad­ge­wer. Hy is ons sterk­te in tye van fi­sie­se swak­heid. Hy dra ons wan­neer ons nie ’ n tree ver­der kan nie.
Men­se het ver­skil­lend ge­re­a­geer op
die ge­boor­te van Je­sus. Ma­ria was eers ver­skrik toe die en­gel aan­kon­dig dat sy die moe­der van Je­sus sou word. Hier­die on­be­ken­de, on­ge­let­ter­de jong da­me was deur God uit­ver­kies. Sy het haar toe ge­wil­lig oor­ge­gee aan God (Luk. 1:38).
Jo­sef, die tim­mer­man was eers angs­tig vir wat die ge­vol­ge kon wees, maar word ge­hoor­saam en on­der­steun Ma­ria (Matt. 1:19 en 20). Die her­ber­gier het nie plek vir Hom ge­had nie (Luk. 2:7). Die her­ders het in die veld ge­woon en hard ge­werk on­der uit­da­gen­de om­stan­dig­he­de. Hul­le het eer­ste die bood­skap ont­vang dat die Ver­los­ser van die wê­reld ge­bo­re is en daar­van ge­tuig (Luk. 2:8 – 11). He­ro­dus was ont­steld en wou Je­sus laat ver­moor, maar God se plan met Sy bood­skap van hoop, kan nie ver­nie­tig word nie. Die wy­se man­ne het Hom aan­bid (Matt. 2:11) en ge­sken­ke ge­bring. Hul­le was ge­leer­de ster­re­kun­di­ges wat ne­de­rig buig om na­by Hom te wees.
Só re­a­geer jy dalk ook ver­skil­lend op die bood­skap van hoop. Kers­fees bring eg­ter hoop vir al­mal. Hier­die bood­skap is vir die een­vou­di­ge, on­ge­let­ter­de, on­be­ken­de men­se met min aan­sien soos Ma­ria, Jo­sef en die her­ders. Dis ook vir be­sig­heids­men­se, die­ge­ne in ge­sags­po­si­sie, in­vloed­ry­ke lei­ers en ge­leer­des soos die her­ber­gier, ko­ning He­ro­dus en die wy­se man­ne. Jo­han­nes 3:16 ver­klaar te­reg “Want so lief het God die wê­reld ge­had, dat Hy Sy e­ni­ge­bo­re Seun ge­gee het, so­dat elk­een wat in Hom glo, nie ver­lo­re sal
gaan nie, maar die e­wi­ge le­we kan hê”.
’n By­bel­ver­kla­ring gee drie om­skry­wings van hoop: ”’n Glo­rie­ry­ke ver­wag­ting van toe­koms­ti­ge se­ën”, “die ver­se­ke­ring al­les sal die moei­te werd wees” en “die oor­tui­ging dat die eind­streep werk­lik be­staan”. God se Woord ver­kon­dig ’ n le­wen­de hoop (1 Pet. 1:3-4). Wan­neer ons Je­sus aan­vaar deur we­der­ge­boor­te word die vlam van hoop aan­ge­steek, wat deur ons ge­loof le­wend ge­hou word. Ons erf die e­wi­ge le­we as ons in Hom glo en tot Sy eer le­we. Dit moet ons fo­kus wees in ons moei­lik­he­de. Ons kan hoop­vol uit­sien na Sy we­der­koms waar Hy glo­rie­ryk sal heers as Ko­ning. Al­le pyn en el­len­de sal weg­ge­neem word en ons sal on­ge­ken­de vreug­de er­vaar.
Ro­mei­ne 15:13 ver­klaar: “Mag God, die bron van hoop, jul­le deur jul­le ge­loof met al­le vreug­de en vre­de ver­vul, so­dat jul­le hoop al hoe ster­ker kan wees deur die krag van die Hei­li­ge Gees!”
Ma­ria het na­ge­dink oor die bood­skap van die en­gel, dat Sy die moe­der van die Ver­los­ser sou word. Ons moet mid­de-in die op­ge­won­den­heid oor ge­sken­ke, fees­vier en va­kan­sie­tyd, ook stil word en oor die bood­skap van Kers­fees na­dink. Je­sus is die kos­baar­ste ge­skenk wat ons ooit kan ont­vang. Mag ons Kers­fees op­nuut hoop vind, want die Kind wat vir ons ge­bo­re is, is Im­ma­nu­el. Hy is ons hoop.
Hy is by ons in ons pyn, vre­se, een­saam­heid, ver­wer­ping of be­te­ke­nis­loos­heid.
*Eer­waar­de Moselene Davids is ver­bon­de aan die Mo­ra­wie­se Kerk SuidA­fri­ka, Pel­la-ge­meen­te.