Dadelik het my gedagtes gegaan na my gebedsjoernaal waarin ek skryf. Ek skryf nie elke dag nie, maar wanneer ek skryf, is dit ‘n A4 blad vol. Oor jare het ek my vreugdes en pyn uitgeskryf vir die Here, het ek verligting ontvang, het ek gehuil, gelag, dankbaarheid betoon. Die dae wat ek geskryf het, was beslis vir my meer belonend as die dae wat ek sommer net vinnig Bybel lees en bid. Dit help my om te fokus, om rustiger te dink oor dinge, dieper in te gaan.
In die bloginskrywing wat ek genoem het, gee Margaretha Montagu ‘n wonderlike oorsig oor ‘n dankbaarheidsjoernaal, dat daar nie regtig reëls is nie, dat jy dit doen soos dit by jou persoonlikheid pas, volgens jou eie reëls. Sy gee oulike idees oor hoe om dit te doen.
Op die ou end gaan dit nie oor die hoé nie, maar oor die dát. Dat jy dit doen. Dat jy dit waag om jou herinneringe neer te skryf, dat jy ‘n dankbaarheidslys maak of ‘n gebedsjoernaal of wat ook al. Dat jy bid. Geen reëls nie, doen dit net.
Beslis. Ek kry nie die boek nie. Kan jy dalk die engelse naam stuur. Die ou het vreeslik baie beradings boeke geskryf.