Ken Jou Terme – Homoiousios | Bybelwaarheid
Ken Jou Terme – Homoiousios
Grieks: ὁμοιούσιος; "van soortgelyke wese"
Die begrip is 'n samestelling van die Griekse woorde homoios (ὅμοιος), "soortgelyke" en ousia (οὐσία), "wese" of "substansie". Dit kan dus vertaal word as "soortgelyke wese", "soortgelyke substansie" of ook "soortgelyke natuur".
In die stryd rondom die godheid van Christus tydens die 4de eeu na Christus, is die term homoiousios gebruik om aan te dui dat Jesus amper dieselfde, maar nie heeltemal dieselfde natuur as die Vader het nie. Biskop Arius het veral hierdie argument verkondig. Dit het aanleiding gegee tot die beweging wat bekend sou staan as die Arianisme, een van die gevaarlikste dwalinge teenwoordig in die vroeë kerk.
Die gevolgtrekking hieruit was dat Jesus nie volledig God is nie, omdat Hy nie 100% dieselfde wese of substansie as die Vader het nie. Arius het Jesus beskou as 'n geskape wese, en alhoewel hy voortgekom het uit die goddelike wese, was Hy dit nie ten volle nie. Hy was daarom slegs beskou as 'n bonatuurlike agent, of dan in die gnostiese terme waarbinne Arius gedink het, 'n Demiurg van God. Hy het Christus beskou as die eerste en belangrikste van die emmanasies van die goddelike wese. Hy was dus byna dieselfde, maar nie heeltemal dieselfde as die goddelikheid nie.
Hierdie beskouing het natuurlik verrykende gevolge vir die leer van die Drie-Eenheid, naamlik dat die eenheid van God behou word, maar daar is nie drie onderskeie persone in die Drie-Eenheid wat dieselfde goddelike natuur het nie. Jesus is daarom dan nie God nie. Hierteenoor en veral onder die invloed van Athanasius, het die eerste Sinode van Nicea (325 n.C.) gehandhaaf dat Jesus wel van dieselfde wese van God is, en daarom God self en dan ook die tweede Persoon in die Goddelike wese. Hiervoor is die begrip homoousios ingespan en is opgeneem in die Belydenis van Nicea.