Hoe bemoedig mens iemand wat emosioneel swaarkry? - WelstandWelstand
Tuis / Advies / Hoe bemoedig mens iemand wat emosioneel swaarkry?
Hoe bemoedig mens iemand wat emosioneel swaarkry?
In ’n vorige artikel, Gee ’n stem aan jou hartseer, is mense aangemoedig om oor hul emosionele seer te praat. Hierdie seer kan ’n verskeidenheid oorsake hê – die dood van ’n geliefde, terminale siekte, egskeiding, die verlies van ’n ledemaat of sintuig, of kinders wat emigreer.
Weet jy wat om te sê of te doen om iemand te bemoedig?
Hettie Viljoen gee uit persoonlike ondervinding ’n paar riglyne. Ander kundiges gee ook raad.
Wat om nie te doen en te sê nie
Moenie ’n besoek of enige kontak vermy omdat jy ongemaklik voel of omdat jy reken sy het ruimte nodig nie. Kontak, met opregte bedoelings, is meestal welkom.
Moenie net opdaag nie.
Moenie aanstoot neem as sy nie dadelik ʼn afspraak wil maak, of tydens jou besoek na ’n rukkie aandui dat sy moeg is of nie meer lus het vir geselskap nie.
Moenie ’n lys teksverse aanhaal, vooraf besluit wat jy gaan sê, of te veel vrae vra nie.
Weerhou ongevraagde raad – sy weet waarskynlik wat sy wil of moet doen. Al wat sy nodig het, is jou ondersteuning of selfs net dat jy luister of daar is vir haar.
Hoewel Romeine 8:28 (Ons weet dat God alles ten goede laat meewerk) ’n belangrike vers vir gelowiges is, is sy na trauma moontlik op ’n plek waar sy dit nie verstaan of kan insien nie.
Vermy niksseggende trooswoorde soos: “Jou geliefde is nou op ’n beter plek”, “Die Here het sy mooiste blommetjie kom pluk”, “Die Here het hom nodig gehad,” “Alles sal regkom”, “Jy sal nooit bo jou kragte versoek word nie”, “Alles gebeur met ’n doel”, “ Dit waardeur jy nou gaan, sal van jou ’n sterker of ’n beter mens maak”, ” Jy is baie spesiaal omdat die Here jou gekies het vir hierdie swaarkry”.
Vermy ook opmerkings soos: dit kon erger gewees het”, “Wees dankbaar vir wat jy nog het”, “Moenie oor gedane sake huil nie”.
Moenie sê: “Swaarkry is ’n straf op sonde” nie.
As sy vra of dit ooit weer beter sal gaan, moenie eers daarop probeer antwoord nie. Slegs die Here weet wat vir ons voorlê.
Om te sê: “Jy lyk baie goed/so positief” plaas baie druk op haar om altyd positief te wees en daarom altyd moet voorgee dat dit goed gaan, ongeag hoe sy voel.
Vermy om te sê: “Wees positief.”
Moenie sê jy weet presies hoe sy voel omdat jy self of iemand wat jy ken iets soortgelyks beleef het nie.
Moenie sê: “Bel my as jy iets nodig het” nie.
Moenie na verloop van tyd sê: “Dis tyd dat jy aanbeweeg”, “Jy moet nou daaroor kom” nie.
Só tree mens op en troos met die gepaste woorde.
Stuur ’n WhatsApp of teksboodskap om te simpatiseer. Sy word dalk oorval met boodskappe en oproepe.
Volg op met ’n oproep en vra of jy haar mag besoek. Respekteer dit as sy op ’n gegewe tydstip nie besoekers wil ontvang nie.
As gepaste woorde ontbreek, gee haar net ’n drukkie.
Verneem hoe dit gaan en moedig haar aan om te praat. Indien sy nie wil praat nie, wees net rustig by haar.
As sy wel praat, laat haar toe om die gesprek te lei en luister aandagtig. Jou teenwoordigheid troos meer as woorde.
Laat haar toe om te huil, en as jy so voel, huil saam met haar.
As sy iets negatiefs sê, probeer verstaan hoekom sy voel soos sy voel en laat staan maar ’n sedeprekie.
Probeer die situasie deur haar oë sien. Sê eerder: “My hart is seer saam met jou”, “Ek weet nie wat om vir jou te sê nie”, “Ek kan myself nie indink in jou situasie nie”. Dit wys dat jy nie haar seer gering ag nie, al weet jy nie hoe om haar te troos nie.
Herinner haar dat sy nie alleen is nie en dat jy en ook ander mense in die moeilike tyd by haar is en haar sal ondersteun.
Vra of jy saam met haar kan bid.
Humor en pret is genesend, so waar en wanneer toepaslik, lag saam met haar. Vermy egter ligsinnigheid.
Vra waarmee jy kan help. Indien sy nie kan of wil sê nie, bied spesifieke hulp aan en doen dit – versorg die honde/tuin, ruim die huis op, sorg vir ’n ete, help met inkopies, gaan haal die kinders by die skool – enige praktiese hulp sal waardeer word.
Ondersteun haar om, indien en waar moontlik en indien sy graag wil, weer betrokke te raak by aktiwiteite waarby sy voorheen betrokke was en geniet het, en om weer in ’n roetine te kom.
Stig ’n ondersteuningsgroep.
“Gee vir haar hoop. Die verlies aan hoop maak lyding ondraaglik.” (Hettie Viljoen)
Viljoen, Hettie. Wanneer woorde ontbreek. GK Rietvallei. 16 Maart 2019.