Genetiese polimorfisme - 'n toestand waarin daar 'n lang verskeidenheid van gene, maar die frekwensie van die mees selde voorkom gene in 'n bevolking van meer as een persent. Die handhawing van dit is te danke aan die konstante mutasie van gene, asook hul konstante rekombinasie. Volgens navorsing, die wetenskaplikes wat die genetiese polimorfisme gedoen is wydverspreide, want geenkombinasies etlike miljoene kan wees.
Uit 'n groot aanbod van polimorfisme dit hang af van die beste aanpassing van die bevolking aan die nuwe omgewing, en in hierdie geval, die evolusie is baie vinniger. 'N beoordeling van die totale aantal polimorfiese allele die gebruik van tradisionele genetiese metodes, is daar geen praktiese moontlikheid. Dit is te wyte aan die feit dat die teenwoordigheid van 'n bepaalde gene in die genotipe uit deur die kruising individue wat verskillende fenotipiese eienskappe gedefinieer genoom het gedra. As jy weet hoeveel van 'n sekere bevolking bestaan uit individue met verskillende fenotipes, word dit moontlik om die aantal allele wat die vorming van 'n eienskap beïnvloed stel.
Genetika begin om te floreer in die 60-er jare van die vorige eeu, was dit dan wat begin om gebruik te word elektroforese van proteïene of ensieme in die gel, wat ons toegelaat om die genetiese polimorfisme bepaal. Wat is hierdie metode? Dit is daardeur beweging van proteïene veroorsaak in 'n elektriese veld, wat afhanklik is van die grootte van vervoer proteïen, sy opset, en die netto lading in die verskillende afdelings van die gel. Dan, afhangende van die plek en die aantal plekke wat verskyn gedra bepaal identifikasie stof. Om die proteïen polimorfisme in 'n bevolking te evalueer, is dit nodig om oor 20 of meer lokusse bekyk. Dan, met behulp van 'n wiskundige metode word bepaal deur die aantal allele, en die verhouding van homo- en heterosigote. Volgens studies, kan 'n paar gene monomorphic wees, en ander - baie polimorfe.
Die konsep van polimorfisme is baie breë, dit sluit oorgang en gebalanseerde weergawe. Dit hang af van die waarde van die selektiewe gene en natuurlike seleksie, wat druk plaas op die bevolking. Daarbenewens kan dit 'n geen en 'n chromosoom wees.
Gene en chromosomale polimorfisme
Gene polimorfisme word in die liggaam allele van meer as een goeie voorbeeld van hierdie kan wees bloed. Chromosomale verteenwoordig die verskille binne die chromosome wat plaasvind as gevolg van afwykings. In die heterochromatien streke is daar verskille. In die afwesigheid van patologie wat lei tot die ontwrigting of vernietiging van sulke mutasies is neutraal.
polimorfisme oorgang kom voor wanneer 'n bevolking is 'n plaasvervanger alleel, wat eens was die gewone, 'n ander dat sy draer groter aanpasbaarheid (ook bekend as bied verskeie allelism). Wanneer die verskeidenheid is gerig verskuiwing in die persentasie van genotipes, dit gebeur as gevolg van evolusie, en sy dinamika uitgevoer word. Die verskynsel van industriële masjinerie kan 'n goeie voorbeeld, wat die oorgang polimorfisme kenmerk wees. Wat is dit toon 'n eenvoudige vlinder wat met die ontwikkeling van die bedryf sy wit vlerke verander op donker. Hierdie verskynsel het begin om in ag geneem word in Engeland, waar meer as 80 spesies van vlinders gepeper mot van bleek room kleur donker geword het, vir die eerste keer opgemerk nadat 1848 in Manchester in verband met die snelle ontwikkeling van die bedryf. Reeds in 1895, meer as 95% van die motte het 'n donker kleur van die vlerke verkry. Sulke veranderinge is wat verband hou met die feit dat boomstompe het meer rokerige en helder vlinder maklike prooi en merel Robin. Veranderinge het plaasgevind ten koste van die mutant allele melanistiese.
Die term "polimorfisme gebalanseerde" kenmerkend van die afwesigheid van enige numeriese verskuiwing verhoudings van die verskillende vorme in 'n bevolking van genotipes wat is stabiel in die voorwaardes van die habitat. Dit beteken dat van een generasie na die verhouding bly dieselfde maar kan effens wissel binne 'n gegewe waarde, wat konstant. In vergelyking met die oorgang, 'n gebalanseerde polimorfisme - wat is dit? Hy is in die eerste plek 'n statiese evolusionêre proses. I. I. Shmalgauzen in 1940 het hom die naam van ewewig heteromorphism.
VOORBEELD gebalanseerde polimorfisme
'N Goeie voorbeeld van gebalanseerde polimorfisme kan die teenwoordigheid van die twee geslagte in baie vaste diere wees. Dit is te wyte aan die feit dat hulle 'n ekwivalente selektiewe voordele. Die verhouding van hulle binne 'n enkele bevolking altyd gelyk. As daar 'n bevolking van poligamie selektiewe verhouding van albei geslagte kan benadeel, in welke geval die verteenwoordigers van dieselfde geslag kan óf heeltemal vernietig of verwyder word van die voortplanting tot 'n mindere mate as die teenoorgestelde geslag.
Nog 'n voorbeeld sou wees om die bloedgroepe van AB0 stelsel. In hierdie geval, kan die frekwensie van die verskillende genotipes in verskillende bevolkings anders wees, maar op 'n gelyke voet met dié van geslag tot geslag, beteken dit nie sy konsekwentheid te verander. Eenvoudig gestel, geen genotipe het geen selektiewe voordeel bo die ander. Volgens statistieke, mans wat 'n eerste groep van bloed het 'n hoër lewensverwagting as die res van die sterker geslag met ander bloedgroepe. Op 'n gelyke voet met hierdie, die risiko van maagsere 12 duodenale ulkus in die teenwoordigheid van die eerste groep bo, maar dit kan geperforeerde, en dit sal 'n oorsaak van dood in die geval van 'n laat staan nie.
Hierdie broos kan geskend in die bevolking as gevolg van mutasies ontstaan spontaan, dus moet hulle wees om 'n spesifieke deel en in elke generasie. Studies het getoon dat polimorfismes van gene van die hemostatic stelsel, dekodering wat gee om te verstaan die evolusionêre proses dra by tot hierdie veranderinge of, omgekeerd, verhoed uiters belangrik. As ons deur die loop van die mutant proses in 'n gegewe bevolking volg, is dit ook moontlik om die waarde daarvan vir aanpassing oordeel. Dit kan gelyk aan een wees as 'n mutasie in die keuringsproses nie uitgesluit word, en die struikelblokke om die verspreiding daarvan is daar.
Die meeste gevalle wys dat die waarde van minder as een geen, en in die geval van mislukking van die mutante om voort te plant glad dit kom neer op 0. Mutasies van hierdie soort is opsy gevee in die proses van natuurlike seleksie, maar dit beteken nie die herhaalde veranderinge van dieselfde gene wat vergoed vir die uitskakeling van uitsluit wat deur seleksie gedra. Toe die ewewig bereik word, die gemuteerde gene kan voorkom, of, omgekeerd, om te verdwyn. Hierdie proses lei tot balanseer.
'N Voorbeeld wat duidelik kan karakteriseer wat gebeur, - sekelselanemie. In hierdie geval, die dominante gemuteerde gene in die homosigotiese staat dra by tot 'n vroeë dood van die organisme. Heterosigoties organismes oorleef, maar hulle is meer vatbaar vir die siekte van malaria. Gebalanseerde gene polimorfisme sekelselanemie kan gesien word in die gebied van verspreiding van tropiese siektes. In so 'n bevolking van homosigote (individue met soortgelyke gene) is uitgeskakel, saam met die geldige keuse ten gunste van heterosigote (vis met verskillende gene). As gevolg van die keuse van wat gebeur deur die diversiteit in die genepoel van die bevolking gaan in stand te hou in elke generasie van genotipes, wat 'n beter aanpasbaarheid van die organisme te gee aan die habitat voorwaardes. Saam met die teenwoordigheid van sekelselanemie gene in menslike bevolkings, is daar ander spesies van gene wat kenmerkend is 'n polimorfisme. Wat gee? Die antwoord op hierdie vraag sal die verskynsel van heterose wees.
Heterosigoties mutasies en polimorfismes
Heterosigoties polimorfisme bied geen fenotipiese veranderinge in die teenwoordigheid van 'n resessiewe mutasie, selfs al het hulle is skadelik. Maar op 'n gelyke voet met hulle kan ophoop in die bevolking aan hoë vlakke wat die skadelike dominante mutasies mag oorskry.
Sine qua non van die evolusionêre proses
Die evolusionêre proses is deurlopend, en sy toestand moet die polimorfisme het. Wat is dit - toon die konstante aanpasbaarheid wisselende bevolking om hul omgewing. Hetero organismes wat binne dieselfde groep woon kan wees in die heterosigotiese toestand en oorgedra van geslag tot geslag vir baie jare. Op 'n gelyke voet met die fenotipiese uitdrukking van hulle kan nie wees nie - ten koste van die groot reserwe van genetiese variasie.
In die meeste gevalle, het die navorsers behandel fibrinogeen gene polimorfisme as 'n vorige toestand vir die ontwikkeling van isgemiese beroerte. Maar op die oomblik na vore 'n probleem waarin genetiese en verworwe faktore kan hul invloed uit te oefen op die ontwikkeling van die siekte. Hierdie soort van 'n beroerte ontwikkel as gevolg van trombose van serebrale arteries, en deur die bestudering van die gene polimorfisme van fibrinogeen, kan baie van die prosesse wat dit siekte kan voorkom word verstaan. Met betrekking genetiese variasie en bloed biochemiese parameters tans swak verstaan word deur wetenskaplikes. Verdere studies sal die verloop van die siekte beïnvloed, die verandering van sy kursus of bloot om hom te waarsku teen 'n vroeë stadium van ontwikkeling.