Sondag 5 September 2021 - 'N GEMEENTE IN AFRIKA VIR DIE HELE WÊRELD
Sondag 5 September 2021
Ons is tans besig met week 10 van ons 12 weke reeks oor die boek Jeremia. Hy was 'n jong profeet wat geleef het meer as 2500 jaar gelede in die deel van die wêreld wat ons vandag ken as Palestina.
Met elke week se erediens het ons gefokus op 'n ander emosie of een-woord beginsel. Iets wat ons kan help om te verstaan wie God is, en ook wie ons is. Met laas week se erediens het ons die voorreg gehad om saam Nagmaal te gebruik, en ook te kan gesels oor die waarheid. Oor Jesus wat gesê het dat die waarheid ons sal vry maak.
Die woord vir vandag se erediens is tuisteloosheid. Om nie êrens te kan behoort nie. Dis 'n woord wat vir jou vandag baie kan beteken, aangesien ons almal al gevoel het asof op 'n plek is waar ons nie hoort nie.
Jeremia se raad is om daardie seisoene van oënskynlike "tuisteloosheid" te sien as 'n plek om God se genade nuut te beleef, en ook om 'n verklaring te maak van jou identiteit in Christus.
Hy doen dit vanuit 'n teksvers wat gereeld agter op karre se venster geplak is. 'n Teksvers wat al so buite konteks aangehaal is dat dit dalk vandag eers vir jou volle betekenis sal kry. Jeremia 29:11: "Ek weet wat Ek vir julle beplan, voorspoed, en nie teëspoed nie..."
Genade vir julle en vrede van God ons Vader, en die Here Jesus Christus, deur die kragtige werking van Sy Heilige Gees. Amen.
'n Brief aan die ballinge
1 Dit is 'n afskrif van die brief wat die profeet Jeremia uit Jerusalem gestuur het na die leiers van die ballinge wat nog oor was, en na die priesters en die profete en die hele volk wat deur Nebukadnesar uit Jerusalem na Babel toe weggevoer is. 2 Jeremia het die brief gestuur nadat koning Jojagin en die koninginmoeder, die paleispersoneel en die amptenare van Juda en Jerusalem, die ambagsmanne en die bouers uit Jerusalem weg is. 3 Jeremia het die brief gestuur met Elasa seun van Safan en met Gemarja seun van Gilkija wat deur koning Sedekia van Juda na koning Nebukadnesar van Babel toe gestuur is.
4 So sê Ek, die Here die Almagtige, die God van Israel, vir al die ballinge wat Ek uit Jerusalem in ballingskap na Babel toe weggevoer het: 5 Bou vir julle huise en bewoon dit, lê tuine aan en eet die opbrengs daarvan, 6 trou en bring kinders in die wêreld, en laat hulle trou en kinders in die wêreld bring. Julle moet daar in Babel baie word, nie min nie. 7 Bevorder die belange van die stad waarheen Ek julle in ballingskap weggevoer het, bid tot My vir daardie stad, want sy belange is ook julle belange.
8 So sê die Here die Almagtige, die God van Israel: Moenie dat die profete en waarsêers daar by julle julle mislei nie. Moenie ag slaan op daardie drome wat julle so graag droom nie. 9 Daardie mense tree sonder opdrag op as profete in my Naam. Ek het hulle nie gestuur nie, sê die Here.
10 So sê die Here: Oor presies sewentig jaar sal Ek Babel straf en julle onder my sorg neem en dan sal Ek my belofte nakom om julle hier na Jerusalem toe terug te bring. 11 Ek weet wat Ek vir julle beplan, sê die Here: voorspoed en nie teenspoed nie; Ek wil vir julle 'n toekoms gee, 'n verwagting! 12 Dan sal julle My aanroep, tot My kom bid, en Ek sal julle gebede verhoor. 13 Julle sal vra na my wil en julle sal dan my wil ken as julle met julle hele hart daarna vra. 14 Julle sal My ontmoet, sê die Here, en Ek sal julle terugbring uit die ballingskap uit. Ek sal julle bymekaarmaak tussen al die nasies uit en van al die plekke af waarheen Ek julle verstrooi het, sê die Here, en Ek sal julle terugbring na die plek toe waarvandaan Ek julle in ballingskap weggevoer het.
Hierdie is 'n brief wat Jeremia aan die leiers van Israel en Juda gestuur het aan die begin van die ballingskap. Jeremia was in Jerusalem, en die ballinge was in Babilon. Hulle was weg van hul plek af, weg van hul tuiste.
Eugene Petersen skryf dat dit die moeilikste ding op aarde is om weg te wees van jou plek. Hy verwys selfs daarna dat daardie plek baie voorspoed kan gee, maar dat dit nooit jou huis is nie. Dis moeilik om tuis te wees in 'n plek waar jy ingedwing is.
'n Groot deel van die volk se leiers en inwoners was ingedwing in 'n plek waar hulle nie wou wees nie – Babilon. Die boodskap wat Jeremia vir hulle gee is een wat die koning wat in ballingskap was dalk nie wou hoor nie. Dit was 'n boodskap dat hulle daar gemaklik moet raak. Hulle moet gemaklik raak en tuine aanlê, hulle moet trou, hulle moet kinders hê. Hulle moet leef. Dan verklaar hy verder dat God die volk oor 70 jaar sal verlos en terugbring na Jerusalem.
In hierdie geval is 70 jaar 'n metafoor, aangesien die volk net helfte van daardie tyd in ballingskap sou wees. Die metafoor is dit: Die generasie wat tans daardie brief lees, sou waarskynlik nie kon terug gaan na Jerusalem nie, maar hul kinders en kleinkinders sou. Daarom moes die lesers die woorde aanneem. Hulle het eintlik geen ander opsies gehad as om daar 'n tuiste vir mekaar te wees nie.
En daarin lê die boodskap vir ons as gelowiges vandag: Wees vir mekaar 'n tuiste. Wees vir mekaar 'n tuiste in 'n wêreld en land wat jy maklik kan voel asof jy nêrens behoort nie.
Die volk sou in ballingskap leer dat God nie gekoppel is aan 'n tempel nie. Hy is onsienbaar, almagtig en alomteenwoordig.
Dit kon hulle net leer in ballingskap. By die huis was dit net te maklik.
Het jy dit vandag al geleer?
Hoe ons vandag hier in Suid-Afrika die beste doen met wat ons het stel 'n voorbeeld van die God waarin ons glo.
Wanneer ons so leef weet ek wat God vir ons beplan: Voorspoed, en nie teëspoed nie. 'n Lewe in oorvloed. Gaan wees jy vandag vir iemand 'n plek waar hulle kan tuis kom. Jy ken immers die Een wat almal rondom Hom kon laat tuis voel het: Jesus Christus. Hy het nie 'n huis gehad op aarde nie, Hy was 'n huis.