10 gebooie van God in Ortodoksie en 7 dodelike sondes - Droom interpretasie - 2020
10 gebooie van God in Ortodoksie en 7 dodelike sondes
God se gebooie en sterflike sondes is die basiese wette van die Christendom. Hierdie wette moet deur elke gelowige nagekom word. Hulle is aan die begin van die ontwikkeling van die Christendom aan Moses gegee deur die Here. Om die mense van die val te red, waarsku hulle van gevaar.
Tien Gebooie van God
Ek is die Here jou God, en daar sal geen ander gode langs my wees nie.
Moenie jouself 'n afgod skep of enige beeld nie; moenie aanbid en dien nie.
Wel, hulle het die Naam van die Here jou God tevergeefs gebruik.
Onthou die sabbat. In ses dae moet jy jou aardse sake of werk doen, en op die sewende dag, die dag van rus, moet jy aan die Here jou God wy.
Eer jou moeder en jou vader, dat jy goed kan wees en dat jy lankal op aarde leef.
Moenie owerspel pleeg nie.
Die agtste gebod:
Moenie steel nie
Moenie jou vals getuienis aan jou naaste vertel nie. Moenie vals getuienis dra nie.
Moenie iets begeer wat aan iemand anders behoort nie; ook die vrou van jou naaste, begeer nie sy huis nie, niks anders as jou naaste nie.
Die interpretasie van die tien wette van God:
Die Tien Gebooie van Jesus Christus, vertaal in die alledaagse taal, sê dat dit nodig is:
Glo in net een Here, een God.
Moenie afgode vir jouself skep nie.
Nie om te praat nie, om die naam van die Here God net so te verkondig.
Onthou altyd oor die Sabbat - die belangrikste dag van rus.
Respekteer jou ouers en lees hulle.
Moenie enigiemand doodmaak nie.
Moenie owerspel pleeg nie, moenie verander nie.
Moenie iets steel nie.
Moenie vir iemand lieg nie, moenie vir mense lieg nie.
Moenie jou kamerade, vriende of net kennisse beny nie.
Die eerste vier gebooie van God hou direk verband met die verhouding van die mens met God, die res - die verhouding tussen mense onder mekaar.
Die eerste en tweede gebooie:
Dit beteken die eenheid van die Here. Hy word vereer, gerespekteer, beskou as Almagtig en wys. Hy is ook die liefste van almal, daarom, as 'n mens wil groei tot 'n deug, is dit nodig om dit in God te soek. "Jy mag nie ander gode as ek hê nie." (Eksodus 20: 3)
Quote: "Wat het jy ander gode, tyd jou God, die Here, die Almagtige? Is daar iemand wyser as die Here? Hy rig regverdige gedagtes deur menslike alledaagse gedagtes. Satan regeer deur die lokvalle van versoeking. As jy twee gode aanbid, onthou dat een van hulle die duiwel is. "
Godsdiens sê dat alle mag in God is, en slegs een daarin, volg die volgende van hierdie eerste gebod.
Mense bid blindelings om foto's te maak met ander afgode wat op hulle uitgebeeld is, hulle koppe te buig, hulle hande aan die priester te soen, ens. Die tweede wet van God spreek van die verbod op die verwerping van wesens en om hulle op dieselfde manier as die Skepper te vereer.
"Moenie vir jouself 'n gesnede of enige ander beeld skep van wat bo in die hemel, onder in die aarde of in die waters onder die aarde is nie. Moenie aanbid en nie dien nie, want onthou dat ek jou God is, Jehovah, wat uitsonderlike toewyding eis! "
(Eksodus 20: 4-5)
Die Christelike godsdiens glo dat dit onmoontlik is om iemand meer as Hom te eer, dat alles wat op die aarde is, deur Hom geskep word. Niks vergelyk daarmee en vergelyk nie, want die Here wil nie hê dat die menslike hart en siel deur iemand of iets anders bezet word nie.
Die derde wet van God word geformuleer in Deuteronomium (5:11) en Eksodus (20: 7).
Uit Eksodus 20: 7 "Moenie die Naam van die Here tevergeefs spreek nie, glo, die Here sal nie die mens wat sy Naam tevergeefs uitstraal, sonder straf verlaat nie."
Hierdie gebod gebruik die woord uit die Ou Testament, dit word vertaal as:
vals sweer by God se naam;
spreek dit tevergeefs uit, net soos dit.
Volgens die leer van die oudheid is die naam 'n groot krag. As jy sê oor en sonder die naam van God, wat 'n spesiale mag bevat, sal daar geen voordeel daaruit wees nie. Daar word geglo dat die Here al die gebede wat aan hom aangebied word, reageer en reageer op elkeen van hulle, maar dit word onwaarskynlik as 'n persoon hom elke minuut as 'n vermaning of by aandete aanroep. Die Here hou op om so 'n persoon te hoor, en in die geval dat hierdie persoon werklike hulp nodig het, sal God vir hom en sy versoeke doof wees.
Die tweede deel van die gebod bevat die volgende woorde: "... God sal nie ongestraf bly nie, diegene wat Sy naam net so uitspreek." Dit beteken dat God diegene wat hierdie wet oortree het, sekerlik sal straf. By die eerste oogopslag kan die gebruik van sy naam onschadelik wees, want wat is daar om verskriklik te wees as u Hom in 'n sekulêre gesprek of tydens 'n twis noem?
Maar dit is belangrik om te verstaan ​​dat so 'n toesig die Here kan beledig. In die Nuwe Testament het Jesus aan sy dissipels verduidelik dat al die tien gebooie tot slegs twee verlaag word: "Lief die Here God met jou hele hart, jou hele siel en verstand" en "Lief jou naaste soos jouself." Die derde wet is 'n weerspieëling van die mens se liefde vir God. Hy wat die Here liefhet met sy hele hart, sal sy naam nie tevergeefs noem nie. Dit is gelykstaande aan hoe 'n jongman in liefde nie toelaat dat iemand verkeerd reageer oor sy geliefde nie. Die toespraak van die Here is tevergeefs basiese en beledigend vir die Here.
Ook die skending van die derde gebod kan die reputasie van die Here in die oë van die volk verwoes. Romeine 2:24 Want soos geskrywe is, word die Naam van God deur die heidene gelaster. Die Here het sy heilige Naam georden: Levitikus 22:32 "Moenie onteer nie, my heilige Naam, dat ek heilig kan wees onder die kinders van Israel."
'N Voorbeeld van hoe God mense straf vir die oortreding van die derde gebod van God se wet, is 'n episode van 2 Samuel 21: 1-2. Daar was 'n hongersnood op aarde vir die dae van Dawid in drie jaar, een jaar na die ander. En Dawid het God gevra. Die Here het gesê: Dit is ter wille van Saul en sy bloeddorstige huis wat die Gibeoniete vermoor het. Toe het die koning 'n beroep op die Gibeoniete gemaak en met hulle gekommunikeer. Hulle was nie uit die seuns van Israel nie, maar uit die oorblyfsel van die Amoriete; Die Israeliete het gesweer, maar Saul wou hulle vernietig weens sy ywer van die afstammelinge van Israel en Juda. Oor die algemeen het God die volk van Israel gestraf om die eed van die wapenstilstand wat aan die Gibeoniete gegee is, te verbreek.
Volgens die legende het die skepper in ses dae ons wêreld en die heelal geskep, en hy het die sewende dag aan die rus gewy. Hierdie reël bepaal gewoonlik die menslike lewe, waar hy verplig is om die grootste deel van sy lewe te gee, en die res van die tyd aan die Here te gee.
Volgens die weergawe van die Ou Testament is die Sabbat gewy aan die viering. Sabbatrus is tot voordeel van die mens gevestig: beide fisies en geestelik, en nie ter wille van slawerny en ontneming nie. Om jou gedagtes in een te versamel, om jou geestelike en fisiese krag te verfris, is dit een keer per week nodig om uit die daaglikse aktiwiteite te onttrek. Dit laat ons toe om die doel van alle aardse dinge in die algemeen en van hul arbeid in die besonder te begryp. In godsdiens is arbeid 'n noodsaaklike deel van die menslike lewe, maar die belangrikste ding sal altyd die verlossing van sy siel wees.
Die vierde gebod word gebreek deur mense wat, benewens om op 'n Sondag te werk, ook lui is om werk te doen op weeksdae, hul werk verwerp, omdat die gebod sê "werk ses dae". Diegene wat nie Sondag werk nie, wy vandag nie aan die Here nie, maar spandeer dit ook in volgehoue ​​pret, geniet verskeie oortollige dinge, en oortree ook.
Jesus Christus, die Seun van God, het sy ouers vereer, hulle gehoorsaam, Josef met sy werk gehelp. Here, omdat ons die ouers in die vereiste inhoud geweier het onder die voorwendsel van alles wat hulle aan God gehad het, het hulle die fariseërs verwyt omdat hulle die vereiste van die vyfde wet oortree het.
By die vyfde gebod roep God ons om sy ouers te respekteer, en hiervoor beloof hy 'n voorspoedige, goeie lewe. Om ouers te eerbiedig, respekteer hulle, hou van hulle, onderdruk hulle onder geen omstandighede met woorde of optrede nie, wees gehoorsaam, help hulle en sorg wanneer nodig, veral op ouderdom of siekte. Dit is nodig om te bid tot God vir hulle siele, beide in die lewe en in die dood. Die groot sonde is die disrespek van ouers.
Met betrekking tot ander mense praat die Christelike godsdiens van die noodsaaklikheid om almal te eerbiedig volgens hulle posisie, ouderdom.
Die kerk het altyd oorweeg en is van mening dat die stigting en samelewing op die oomblik die gesin is.
Met die hulp van hierdie wet lê die Here 'n verbod op dood, beide met homself en met ander. Die lewe is immers God se groot geskenk en net die Here self kan iemand van die lewe op aarde ontneem. Selfmoord is ook 'n ernstige sonde: daar is ook die sonde van wanhoop, gebrek aan geloof, opstand teen God se betekenis. 'N Persoon wat sy lewe met geweld verkort, kan nie berou hê nie, want na die dood is hy nie regtig nie. In oomblikke van wanhoop moet onthou word dat aardse lyding gestuur word vir die verlossing van die siel.
'N Persoon word aan moord skuldig verklaar indien hy op een of ander manier bydra tot moord, iemand toelaat om dood te maak, om dit te help met raad of toestemming, 'n sondaar te dek, mense na nuwe misdade te stoot.
Dit moet onthou word dat dit moontlik is om 'n persoon nie net deur daad te sondig nie, maar ook deur 'n woord, daarom is dit nodig om die taal te volg en te dink wat jy sê.
Die Here sê die eggenote om getrou te bly, ongetroud om kuis te wees, beide in dade en woorde, gedagtes, begeertes. Om nie te sondig nie, moet 'n mens alles vermy wat onrein gevoelens veroorsaak. Sulke gedagtes is nodig om hulle in die kiem te stop, sodat jy nie jou wil en gevoelens kan bemeester nie. Die Here verstaan ​​hoe moeilik dit is vir 'n persoon om homself te beheer. Daarom leer Hy mense om genadeloos en beslissend teenoor hulself te wees.
In hierdie wet verbied God dit wat aan iemand anders behoort. Diefstalle kan anders wees: van eenvoudige diefstal tot godslastering (diefstal van heilige dinge) en bevriesing (geld van behoeftiges neem, voordeel trek uit die situasie). En enige bewilliging van ander se eiendom deur bedrog. Ontduiking van betalings, skuld, verberging van wat gevind is, bedrog by verkope, terugbetalingsgeld aan werknemers - dit alles word ook in die lys van sondes van die sewende gebod ingesluit. Want so 'n sonde stoot 'n persoon se passie vir materiële waardes en genot. Godsdiens leer mense om oninteressant, hardwerkend te wees. Die hoogste Christelike deugd is die afstanddoening van enige eiendom. Dit is bedoel vir diegene wat streef na uitnemendheid.
By hierdie wet verbied die Here enige leuen, byvoorbeeld: doelbewus valse getuienis in die hof, veroordeling, skinder, laster en laster. "Duiwel" beteken "laster". 'N Leuen is onwaardig vir 'n Christen; dit is nie konsekwent met liefde of met respek nie. 'N kameraad verstaan ​​iets nie deur bespotting en veroordeling nie, maar deur liefde en goeie werk, advies. Oor die algemeen is dit die moeite werd om die toespraak te volg, aangesien godsdiens van mening is dat die woord die grootste geskenk is.
Hierdie wet moedig mense aan om van onwaardige begeertes en afguns af te sien. Terwyl die nege gebooie oor menslike gedrag praat, vestig die tiende aandag op wat binne-in gebeur: begeertes, gevoelens en gedagtes. Moedig mense aan om te dink aan geestelike reinheid en geestelike adel. Enige sonde begin met 'n gedagte, 'n sondige begeerte ontstaan, wat 'n persoon stoot om op te tree. Om sodoende versoekings te bestry, moet mens die gedagte van hom in die bewussyn onderdruk.
Afguns is geestelike gif. Maak nie saak hoe ryk 'n mens is as hy jaloers is nie, hy sal onversadigbaar wees. Die taak van die menslike lewe, na die mening van godsdiens, is 'n suiwer hart, want slegs in 'n rein hart sal die Here woon.
Sewe Dodelike Sondes
Die begin van trots is minagting. Die naaste aan hierdie sonde is hy wat ander mense verag - die armes, die lae. As gevolg daarvan beskou 'n persoon slegs homself as wys en edel. Dit is nie moeilik om 'n trotse sondaar uit te vind nie: so iemand soek altyd voorkeure. In 'n selfversadigde ekstase kan 'n mens dikwels verbeeldingryke deugde vergeet en ophef. Die sondaar beweeg eers weg van die onbekende en gevolglik van die kamerade, vriende, familie en uiteindelik die Here self. So 'n persoon het niemand nodig nie, hy sien geluk in homself. Maar in werklikheid bring trots nie ware vreugde nie. Onder die rowwe dop van selfvoldaanheid en trots is die siel dood, verloor die vermoë om lief te hê, om vriende te wees.
Hierdie sonde is een van die algemeenste in die moderne wêreld. Hy verlam die siel. Kleine begeertes en materiële passies kan edele motiewe in die siel verwoes. Hierdie sonde kan ly en die rykes, en 'n man van gemiddelde beteken, en die armes. Hierdie passie gaan nie net oor die besit van materiële dinge of rykdom nie, dit gaan oor die begeerte om hulle te besit.
Dikwels kan 'n mens in sonde niks anders dink nie. Hy is in die greep van passie. Kyk na elke vrou asof sy 'n vrou is. Vuil gedagtes kruip in bewussyn en wolk sy hart en sy hart, die laaste wil net een ding hê - om sy lus te bevredig. Hierdie toestand is verwant aan 'n dier en selfs erger, want 'n persoon kom by sulke afwykings, wat nie altyd deur 'n dier gedink word nie.
Hierdie sonde is 'n smaad van die natuur, dit bederf die lewe, 'n man in hierdie sonde is vyandig met almal. Die siel van die mens het nog nie 'n meer kwaadwillige passie geken nie. Afguns is een van die weë van vyandskap, en dit is amper onoorkomelik. Die begin van hierdie sonde kom van trots. Dit is moeilik vir so 'n persoon om gesien te word deur 'n aantal eweknieë, veral diegene wat langer as hy is, ens.
Gluttony laat mense kos en drank vir plesier verteer. As gevolg van hierdie passie, hou 'n persoon op om 'n redelike persoon te wees, soos 'n dier wat sonder 'n gedagte leef. Deur hierdie sonde word verskillende passies gebore.
Woede skei God en die menslike siel, aangesien so 'n persoon in verwarring, angs leef. Woede is 'n baie gevaarlike adviseur. Alles wat onder sy invloed gedoen is, kan nie verstandig genoem word nie. In woede pleeg 'n persoon kwaad, erger as wat moeilik is om te doen.
Despondensie en luiheid
Despondency is die verslapping van die kragte van liggaam en siel, wat terselfdertyd met desperate pessimisme gekombineer word. Konstante angs en moedeloosheid oorweldig die geestelike kragte en bring hom tot uitputting. Uit hierdie sonde word ledigheid en rusteloosheid gebore.
Die mees verskriklike sondes is trots, die Here vergewe nie. God se gebooie laat jou toe om in harmonie te leef. Hulle is moeilik om te waarneem, maar deur die lewe moet 'n mens die beste streef.
Kyk na die video: Bill Schnoebelen Interview with an Ex Vampire 6 of 9 Multi Language (Augustus 2020).