Die grootste fout wat mens as groentjie in Engeland kan maak, is om heeltyd jou lewe hier met die een wat jy in Suid-Afrika sou hê te vergelyk. Dis futiel. Wat nie beteken ek het nie 'n lysie nie.
In SA is al 'n mens se sintuie permanent in aksie. Hier nie. Dit skok jou as jy na 'n lang ruk truggaan en dit jou tref die oomblik wat die vliegtuig se deure oopgaan. Hier is alles gedemp. Ek kan amper niks ruik nie. Nie eens die see nie. (Op die trein ruik alles wel soms na knoffel en krip.) Die supermark-vrugte en -groente smaak na niks. G'n wonder almal is verslaaf aan gebraaide hoender nie.
In Suid-Afrika kan ek my verkyk aan die wolke en die sterre. Hier kerm ek gereeld oor die lug wat vir tot drie maande aaneen dieselfde skakering as die grys kantoor-blindings is.
Ek het nog nooit ná 'n standaard-ondersoek by my tandarts in SA weggeloop met my hele gesig vol bloed nie.
Ek kan hier vir 'n maand lank elke dag kos van 'n ander land eet. Maar soms is ek net lus vir my ma se kos.
Hier hoef jy nie jou lewe lank te spaar vir 'n oorsese reis nie. Dis bv très magnifique om binne vier uur in Parys (Frankryk) te kan wees. As jy sou wou. Dis 'n voorreg om mense van regoor die wêreld te ontmoet, of mense van jou eie land te leer ken wat dalk nooit in jou kringe in SA sou beweeg nie. Dis wonderlik om nuwe bands te ontdek, of na konserte te gaan van al die groepe waarop ek grootgeword het - Morrissey, Echo and the Bunnymen, U2 of James. In laasgenoemde se geval het ek selfs een keer akkreditasie gekry om hulle af te neem.
'n Magdom keuses vir watookal jy wil eet, doen, sien, leer. Ek het een of twee keer die Time Out gekoop en nooit weer nie, want ek was so oorweldig dat ek net op die bank inmekaargesak het van opsie-verlamming.
Jy sal my nooit oor die treine en busse hoor kla nie. Ek's 'n baie beter mens vandat ek nie hoef te bestuur nie. Hier kan ek lekker op die tube sit en op my hoesmedisyne hallusineer, met niemand wat hulle ligte agter my flits omdat ek te stadig ry in die vinnige baan nie.
Ek verdien dieselfde, indien nie minder nie, as mense wat 'n soortgelyke werk as ek in SA doen. Ek kan verseker nie reis, spaar én lekker lewe nie. So nou spaar ek nie. Maar, as jy bereid is om opofferings te maak met hoe en waar jy bly, is dit nie duur om lekker te lewe nie. In SA was ek so besig om heeltyd my sente om te draai, dat ek fisies vir niks anders tyd gehad het nie.
Ons is tans geweldig besig by die werk. Daar's nie 'n ledige oomblik nie, en beslis geen tyd vir speel nie. (Of is dit andersom?)
Dit was groot pret, maar nogals 'n stryd om foto's te neem, want die die laptop wat ek gekry het om van die huis af te werk het nie 'n strap gehad nie, so ek moes dit heeltyd in die sneeu neersit. Dit het gelukkig die uitstappie oorleef.
Ek was destyds nogals opgewonde toe ek NuL ontdek het. Net nadat ek hierdie storie geskryf het het Hanlie, 'n oud klasmaat, my gemail:
Elk geval, toe't ek weer 'n bietjie van NuL vergeet. Maar ek sien nou hulle het sedertdien 'n paar nuwe songs vrygestel (wat jy alles gratis kan download).
Ek het Ed Terakopian se blog begin volg nadat ek vroeer vanjaar 'n foto van hom by 'n persfotografie-uitstalling gesien. Toe ek sien hy bied 'n workshop vir 15 pond aan, het ek dadelik 'n plek bespreek. Dit was die eerste workshop wat hy aangebied het, en die eerste een wat ek bygewoon het, so niemand het regtig geweet wat om te verwag nie. Sy volgende een sal waarskynlik meer gefokus wees, maar ook aansienlik duurder.
Tussen 1 en 3 moes ons rondloop en 'n paar foto's neem. Ek was heeltyd onder die indruk die tema was 'street photography', maar blykbaar het ek dit gedroom, en was daar geen tema nie. Ons kon eintlik afneem wat ons wou. Dit sou geen verskil gemaak het aan wat ek afgeneem het nie, maar dit sou dalk beter wees (uit meeste van die ander kursus-gangers se oogpunt) as daar wel 'n tema was. Ek sukkel oor die algemeen met opdragte wat te vaag is. (Wat ook verduidelik hoekom my bloggery so 'n gesukkel is.)
"Minki is 'n geldwolf, en 'n aansitterige een! Sy praat hoe die Here haar loopbaan seen terwyl sy kaal pronk op manstydskrifte... Minki die Here seen nie vroue om WELLUS in mans wakker te maak nie. Jy is skynheilig, en ek is bly jou maksers val af. Dit is 'n skande dat PASELLA jou as aanbieder aangestel het, en dit is juis daarom waarom ons hele gesin al vir 'n jaar nie meer PASELLA kyk nie. Jy lei jong meisies in die verkeerde rigting deur hul te verwar en hull te laat dink meisies kan maar met die bybel onder die arm en die kaal borste op die tydskrif pronk. SIES Minki, ek het nog nooit van jou gehou nie! Conrad alle sterkte, ek kan glo jy het baie stories oor haar, ek sal elke woord glo."
"Minki lyk soos 'n suigstokkie. Verstaan nie waaroor die bohaai gaan nie, sy was nog nooit vir my mooi nie, dit lyk of sy 'n donuts in haar kieste vergader net soos 'n hamster"
"Joost jy maak my siek.....jy maak my regtig fisies naar....jy verneuk jou vrou en jy verdien wat jou toekom......Hoe kry jy dit reg om Amor so om jou pinkie te draai? Miskien moet dit die inhoud van jou volgende boek wees."
"Hoe kommin om 'n keps binneshuis te dra. Is jy nou op pad om 'n Rapper te word, nadat jy met die Stripper deurmekaar was."
Het die foto's met ons eerste digitale kamera - 'n 4mp Casio - geneem. Die kamera het uiteindelik in 2007 in 'n rivier in Thailand gesneuwel, en toe't ek na 'n SLR opgradeer. Maar die compact was, sonder twyfel, meer pret.
Enigiets is natuurlik moontlik. Maar as 'n mens hier grootgeword het, dink jy nooit dat jy eendag 'n email van die kitaarspeler van een van jou gunsteling bands sal kry nie.