Sonja Herholdt: “Ek het ’n liggie uitgedoof” | SARIE
Sonja Herholdt: “Ek het ’n liggie uitgedoof”	deur Martie Swanepoel
Dis ’n blatant eerlike boek. Sy ontbloot haar siel, en stel haar bloot aan kritiek en oordeel. ’n Paar weke voor die verskyning van die boek wil Sonja eers uitpraat. Nie in ’n restaurant of in haar huis waar haar kinders kom en gaan nie – in die stil woonstel van ’n vriend van haar. Vrou teenoor vrou, vra sy. Sy neem eers my hande in hare en bid vir ons.
Vir haar is die lekkerte dat ’n mens verhoudings oor die jare kan uitsorteer. Met party verbreek ’n mens bande en met ander verdiep jou sielsgenootskap. Ja, sy hunker steedsna “net daardie één mens wat my sal liefhê soos ek is”. ’n Sielsgenoot.
“Die een of ander tyd kom alles uit, en grimering is skaars veldiep. Jy kan tog nie die geheime van jou eie gesig vir jouself wegsteek nie.” Nou krap sy die grimeerlagie van die glans-Sonja af. Sy konfronteer die Sonja op die verhoog – en eis die ou Sonja terug. Dit het begin met haar CD Reconstructing Alice in 2000. “Ek het balans in my lewe begin kry. Ek moes eerlik met myself wees oor wie ek is en wat van my geword het. Ek moes nadink oor waarheen nou.”