Geskiedenis van West Bromwich Albion - Geskiedenis Podcasts - 2021
Geskiedenis van West Bromwich Albion
Die West Bromwich Strollers -klub is in 1879 gestig deur 'n groep jong mans van die Salter's Spring Factory in West Bromwich. Aanvanklik speel hulle krieket op Dartmouth Park, maar in 1882 besluit hulle om die West Bromwich Albion -sokkerklub te stig. Daardie jaar verhuis hulle na die Four Acres -grond.
Die ster van die oorspronklike span was Bob Roberts. Hy het in feitlik elke veldveldposisie gespeel voordat hy uiteindelik die span se doelwagter geword het. Die essensiële geskiedenis van West Bromwich Albion, Gavin McOwan wys daarop: "Die 6ft 4in hoë, 13-steen Roberts het bekend geword as die Prins van die doelwagters ... Sy stewige liggaam (hy het stewels van 13 gedra) was 'n groot aanwins in die dae toe voorspelers die wagters sou probeer stoomroller deur die doel - met of sonder die bal. "
WBA het die FA Cup in die 1883-84-seisoen ingeskryf, maar verloor in die eerste ronde teen Wednesdaybury Town. Die volgende jaar speel hulle Aston Villa weg in die derde ronde. Meer as 22 000 mense het gesien hoe WBA hul plaaslike mededingers met 3-0 klop. Nadat hulle Druids geklop het, het hulle die magtige Blackburn Rovers in die 5de ronde gekonfronteer. Met 'n rekord tuisbywoning van 16 393 het Blackburn met 2-0 gewen.
In die seisoen 1885-86 het WBA Wolverhampton Wanderers (3-1), Old Carthusians (1-0), Old Westminsters (6-0) en Small Heath Alliance (4-0) geklop om die eindstryd van die kompetisie te haal. by die Kennington Oval. Fred Bunn was destyds die eerste helfte van die eerste span van die WBA. Hy is egter beseer en Charlie Perry vervang hom vir die eindstryd.
WBA se teenstanders was Blackburn Rovers, wat in hul derde agtereenvolgende eindstryd verskyn het. Vier van die spelers, Fergie Suter, Hugh McIntyre, Jimmy Brown en Jimmy Douglas het in hul vierde eindstryd in vyf seisoene gespeel. WBA het die wedstryd oorheers, maar Herbie Arthur, die Blackburn-doelwagter, het verskeie goeie reddings gemaak en die wedstryd eindig gelykop met 0-0.
Die herhaling het plaasgevind op die renbaanbaan, Derby. 'N Doel deur Joe Sowerbutts het Blackburn Rovers vroeg laat voorloop. In die tweede helfte het James Brown die bal in sy eie gebied versamel, die bal verby verskeie WBA-spelers gehaal, die lengte van die veld gehardloop en een van die beste doele in 'n FA Cup-eindstryd aangeteken. Blackburn het hom nou by die Wanderers aangesluit om drie agtereenvolgende oorwinnings in die beker te behaal.
Dit was 'n wonderlike prestasie vir 'n span amateurs. Sewe lede van die span wat die FA Cup -eindstryd van 1886 gehaal het, het steeds by Salter's Spring Factory gewerk. Dit sluit in Bob Roberts, Charlie Perry, George Woodhall, George Timmins, Ezra Horton, George Bell en Harry Bell. Al elf spelers is binne 'n radius van ses myl van West Bromwich gebore. Die stad het destyds 'n bevolking van 56 000 mense gehad.
Bob Roberts was in hierdie vroeë jare WBA se ster -speler. 'N Plaaslike koerant het gesê: "Daar is geen speler wat meer gedoen het om van die Albion die klub te maak wat dit is as Bob Roberts nie. Dit is nie net sy slimheid tussen die staanders nie, maar die koelte en leiding van ander."
In die seisoen 1886-87 het hulle Burton Wanderers (6-0), Derby Junction (2-1), Mitchell's St George (1-0), Lockwood Brothers (2-1), Notts County (4-1), Preston geklop. North End (3-1) haal die eindstryd teen Aston Villa. Vir die tweede agtereenvolgende jaar verloor WBA die laaste 2-0 en Woodhall is 'n tweede bekermedalje geweier.
WBA was puik in die seisoen 1887-88 en behaal 195 doele in 58 eerste span wedstryde. Die klub het ook nog 'n goeie lopie in die FA Cup gewen, wat Stoke City (4-1), Old Carthusians (4-2) en Derby Junction (3-0) geklop het om die eindstryd teen Preston North End te haal.
'N Menigte van bykans 20 000 mense kyk na die eindstryd op die Kennington Oval op 24 Maart 1888. Die 19-jarige Billy Bassett was die ster van die wedstryd en na 'n lang dribbel het hy geslaag na Jem Bayliss wat die eerste doel aangeteken het. Fred Dewhurst het vroeg in die tweede helfte 'n gelykmaker aangeteken, maar WBA het geleidelik die oorhand gekry. Volgens Philip Gibbons in Association Football in Victoriaanse Engeland: "Bassett het hul verdediging gepynig". Hy het uiteindelik die kruisie vir George Woodhall verskaf om die wendoel tien minute voor die tyd aan te teken.
In sy boek, Die essensiële geskiedenis van West Bromwich Albion, Beweer Gavin McOwan: "Hy (Bassett) sou verdedigers verdwaas deur die bal skielik in die middel van 'n naelloop dood te stop, en sy merker te laat hardloop terwyl hy reeds van plan verander het of sy kruisie gelewer het." Ernest Needham, die Engelse internasionale, beskryf Bassett as "sonder twyfel die beste buite regs op die Britse Eilande".
WBA was duidelik een van die beste voetbalspanne in Engeland. Vyf lede van die span, Billy Bassett, Bob Roberts, Jem Bayliss, Charlie Perry en George Woodhall, is gekies om vir Engeland te speel in die tuiskampioenskap teen Skotland, Wallis en Ierland.
Op 2 Maart 1888 sirkuleer William McGregor 'n brief aan Aston Villa, Blackburn Rovers, Bolton Wanderers, Preston North End en West Bromwich Albion wat daarop dui dat "tien of twaalf van die mees prominente klubs in Engeland elke seisoen tuis en weg wedstryde reël. . " John J. Bentley van Bolton Wanderers en Tom Mitchell van Blackburn Rovers het baie positief op die voorstel gereageer. Hulle het voorgestel dat ander klubs uitgenooi word na die vergadering wat op 23 Maart 1888 gehou word.
Die volgende maand is die Football League gestig. Dit het bestaan ​​uit ses klubs van Lancashire (Preston North End, Accrington, Blackburn Rovers, Burnley, Bolton Wanderers en Everton) en ses van die Midlands (Aston Villa, Derby County, Notts County, Stoke, West Bromwich Albion en Wolverhampton Wanderers).
Die eerste seisoen van die Football League het in September 1888 begin. Die professionele spelers van WBA het 10 sjielings per week ontvang, sonder bonusse of uitgawes. Preston North End het die eerste kampioenskap gewen sonder om 'n enkele wedstryd te verloor en die naam "onoorwinlike" gekry. West Bromwich Albion eindig in die 6de plek met Billy Bassett wat as die top -puntemaker van die klub beland het met 14 doele in 25 wedstryde. Tweede in die lys was Tom Pearson wat 12 in 26 aangeteken het.
Preston North End het ook die Eerste Divisie-titel in die seisoen 1889-90 gewen. WBA eindig in die 5de plek. Tom Pearson se top -puntemaker in die seisoen was 17 doele in 24 wedstryde.
Toe die Engelse internasionale Bob Roberts die klub in 1889 verlaat, vervang Joe Reader hom as die doelwagter van die eerste span van WBA. Reader het vir Engeland en die Football League gespeel. In sy boek, Die essensiële geskiedenis van West Bromwich Albion, Beskryf Gavin McOwan 'n wedstryd wat Reader teen die Irish League gespeel het: "Met die verdediging van Reader wat deur 'n teenaanval uitgevang is, het hy 50 meter van sy doel af gehaas om die Ierse aanklag te stuit. Maar eerder as om die bal net weg te stuur, het Reader koel beheer dit, slaan sy man en speel dan die bal vorentoe na 'n spanmaat. "
In 1891 vervang Charlie Perry Jem Bayliss as kaptein van West Bromwich Albion. In sy boek, Die essensiële geskiedenis van West Bromwich Albion, Sê Gavin McOwan: "Charlie Perry was die hart van die verdediging ... Hy was koel onder druk en 'n groot marshal van sy troepe, maar ondanks die fisiese aard van die spel in hierdie tyd, is hy nooit gewaarsku nie."
WBA het in die 1891-92-seisoen in die Football League gesukkel. Hulle het egter 'n oorwinning van 12-0 oor Darwen geniet. Dit is steeds die rekordtelling van 'n wedstryd wat in die eerste afdeling van die Football League gespeel is. Doelskoppe daardie dag was Tom Pearson (4), Billy Bassett (3) en Jack Reynolds (2).
WBA het nog 'n goeie lopie in die FA Cup behaal en Old Westminsters (3-2), Blackburn Rovers (3-1), Sheffield Wednesday (2-1), Nottingham Forest (6-2) geklop om die eindstryd teen Aston Villa te haal. In sy boek, Association Football in Victoriaanse Engeland, beweer Philip Gibbons dat: "Villa oorheers die vroeë verrigtinge, met Athersmith en John Devey wat druk op die Albion -agterspelers uitoefen. Die West Bromwich -span het egter gou gereageer toe Billy Bassett na Roddy McLeod oorgedra het, wat die bal na die wagte Geddes oorgesteek het. Hy het in die rigting van die Villa-doel geskiet en Warner kon nie die bal duidelik insamel nie.
Billy Bassett was ook betrokke by WBA se tweede doel. Hy het die bal op die middellyn gewen en nadat hy by die Aston Villa -verdediging gehardloop het, het hy na Alf Geddes oorgedra. Sy skoot is gered, maar die doelwagter kon nie die bal vashou nie en Sammy Nicholls het die eenvoudige taak gehad om van die rebound af te druk. Jack Reynolds behaal die derde met 'n skoot van 25 meter.
In 1893 sluit Jack Reynolds en Willie Groves by die plaaslike mededingers Aston Villa aan. WBA was woedend oor wat hulle beskou as die stropery van twee van hul beste spelers. WBA het 'n beroep op die Football Association gedoen en Villa is uiteindelik 'n boete van £ 25 opgelê omdat hy Reynolds en Groves genader het sonder die toestemming van WBA. Hulle moes ook £ 50 betaal vir die oordrag van Reynolds. Tony Matthews beskryf Reynolds in sy boek Who's Who of Aston Villa as ''n wonderlik kompeterende speler, Reynolds het elke truuk in die boek onder die knie, en met behulp van 'n paar merkwaardige balvaardighede, was sy voetwerk soms buitengewoon briljant'.
Op 28 April 1894 word Billy Bassett die eerste WBA -speler wat ooit gestuur is. Volgens die skeidsregter is hy ontslaan omdat hy 'onparlementêre taal' in 'n wedstryd teen Millwall gebruik het.
Oor die volgende paar jaar het WBA slegs matige sukses in die Football League behaal. WBA het egter steeds goed gevaar in die FA Cup. In die 1894-95-seisoen het hulle oorwinnings behaal oor Small Heath (2-1), Sheffield United (2-1) en Wolverhampton Wanderers (1-0). WBA het Sheffield Woensdag met 2-0 in die halfeindstryd geklop, maar Charlie Perry het 'n ernstige besering opgedoen en die eindstryd teen Aston Villa misgeloop. Die Villa buite-links, Robert Chatt, het na 39 sekondes die enigste doel van die wedstryd aangeteken.
In die seisoen 1895-96 eindig WBA onder. Degradasie en promosie is beslis deur 'n reeks toetswedstryde waarin die twee voorste spanne in die tweede afdeling teen die onderste twee in die eerste afdeling gespeel het. WBA het hul posisie in die topliga behou deur Liverpool en Manchester City te klop.
WBA sukkel steeds in die Football League en eindig oor die volgende paar jaar 16de (1895-96), 12de (1896-97), 7de (1897-98) en 14de (1898-99). Hierdie gebrek aan sukses het finansiële implikasies vir die klub gehad. Aan die einde van die 1898-99-seisoen was die klub oortrokke by die bank en was daar geen geld om die somerloon van die spelers te betaal nie. 'N Sakekonsortium van plaaslike tollenaars en handelaars het ingestem om £ 2,500 in WBA te belê.
'N Deel van die ooreenkoms behels die bou van 'n nuwe terrein op die Hawthorns -landgoed net buite West Bromwich. Op 14 Mei 1900 onderteken die klub 'n huurkontrak van 14 jaar per jaar met die eienaars van die perseel, Sandwell Park Colliery Company. Die grond het £ 3,000 gekos om te bou. Die eerste wedstryd op die nuwe terrein is deur 20 104 mense gekyk. Vyf dae later kyk 35,417 ondersteuners egter na die wedstryd teen die plaaslike mededingers, Aston Villa. Die spel het rekordontvangste van £ 1,021 16s 9d ingebring.
WBA het daardie jaar nie goed gespeel nie en die gemiddelde bywoning by die Hawthorns was slegs 12 000. Aan die einde van die seisoen het hulle na die Tweede Divisie deurgedring.
Die rookfabriekskoorstene van die Industriële Revolusie het hierdie hoek van Staffordshire die naam van die Swart Land gegee. Die hardwerkende burgers was vakmanne; hul produkte is gemaak om te hou en waardeer te word. In hul vrye tyd - wat toe ook al gebeur het - wend hulle hulle met dieselfde trots tot hul sokkerklubs. Hulle het toe, soos nou, min tyd gehad vir die pretensieuse of die lomp. In hierdie atmosfeer het die West Bromwich Albion gestyg.
Alhoewel voetbal al eeue lank bestaan ​​het, was dit die groot Victoriaanse openbare skole en die Universiteit van Cambridge wat die wedstryd eers in die 1860's gekodifiseer en gewild gemaak het, dus was dit natuurlik dat hierdie spanne 'moderne voetbal' in die beginjare oorheers het. Maar teen die 1880's het die spel vinnig versprei deur die groeiende industriële hart van die Midlands en Lancashire. As die demografiese kaart van Brittanje in die loop van die 19de eeu dramaties verander het, namate die bevolking uitgebrei het na die nuwe industriële sentrums van die Noord- en Midlands, het die voetbalkaart oor 'n nog korter tydperk van vorm verander. Toe Blackburn Olympic die Old Etonians in die FA Cup -eindstryd in 1883 klop, het hulle geskiedenis gemaak deur die eerste provinsiale span te word wat die trofee gewen het. Die dobbelsteen is gegiet en nog nooit was 'n ou seunspan uit die suide 'n eindstryd nie. En sodra professionaliteit in Engeland gewettig is, twee jaar later, was die bloeitydperk van die voormalige openbare spanne. Voetbal het sedertdien 'n werkersklas oor die hele wêreld gebly waarin klubs uit groot stede - dikwels industriële sentrums of hawens - oorheers het. Die middel- en hoër klasse is grotendeels oorgelaat om die spel te administreer en die klubs te bestuur.
Saam met hul nuwe terrein en nuwe professionele status, het Albion in hierdie tydperk ook 'n paar belangrike nuwe toevoegings tot hul span gekry. Die wonderlike Charlie Perry het twee seisoene in die tweede span gespeel voordat hy sy volle buiging in 1884 gemaak het, net soos die kragtige, gebore Tipton-doelskieter Jem Bayliss en buite regs George 'Spry' Woodhall, wat almal belangrike lede van Albion's sou word. uitstekende FA Cup -kant van die laat 1880's. Hierdie drie toekomstige Albion -grotes was een van die eerste groep professionele persone, saam met ander pioniers soos kaptein George Bell, Bob Roberts, Harry Green en George Timmins.
Toe kom daar 'n lewendige voorval. Ek het die bal in die hande van Roberts gestuur, en terwyl hy besig was om hom te gaan haal, jaag Albert Brown vorentoe en stuur hom en die leer deur die hout. Arme Roberts het 'n skop gekry wat hom 'n rukkie lank geveg het, hoewel die gebeurtenis bloot toevallig was.
Met 'n telling van drie teen ons teenstanders, het ons met 'n goeie hart hervat, maar die gety het gedraai en Bayliss, een van die voorspelers, het die Albion aangeteken. Maar nou, as ek dit mag sê, kom die sensasie van die dag toe ek een van die 'beroemde lopies' uitvoer waaroor mense tot vandag toe praat. Ek het die bal oor die hele lengte van die veld geneem, vier manne verbygegaan en alle teenstanders ontwyk, geskop en aangeteken. Hierdie prestasie word bygevoeg by die lys van 'Archie se groot lopies', wat lyk asof voetbalspelers die gewoonte het om te onthou wanneer hulle mekaar ontmoet om oor Villa -oorwinnings te praat.
Teenoor so 'n span soos die Albion word die prestasie as byna fenomenaal beskou. So het die wedstryd geëindig en uiteindelik kon ons die harde teenstanders met vier teen een verslaan.
Ons was gelykop teen die Albion in die stryd om die burgemeester van Birmingham se Charity Cup, en groot plaaslike belangstelling was in die wedstryd gesentreer.
Die wedstryd is gespeel in die Oval, Wood Green, Wednesday en daar word gesê dat meer as 12 000 toeskouers teenwoordig was. Die Villa -span het die hele week streng opleiding ondergaan, want ons het gevoel dat die ontmoeting deurslaggewend sou moes wees.
Die wedstryd het gelykop begin, maar ongelukkig, voordat baie minute verby was, het Horton, die kaptein van die Albion, seergekry en moes die spel 'n rukkie gestaak word. By die hervatting het die Albion begin aanval en 'n vryskop na die West Bromwich was toe byna rampspoedig. 'N Goeie lopie deur Eli Davis, Vaughton en ek, wen toe 'n applous van die skare en ek eindig met 'n skoot in die teenoorgestelde sitadel wat Roberts, die Albion -doelwagter, slim gered het. Die Albion het daarna teruggekap, maar geen telling is behaal nie.
Albert Brown het daarna met die bal weggestap en dit slim aan my oorgedra, en ek het die kans gekry om deur die pale te gaan, en die registrasie van die eerste punt vir die Villa roep 'n gejuig uit van ons ondersteuners. Die Albion het ons nou hard begin druk en is op sy beurt aangemoedig deur die lof van hul volgelinge. Vaughton het egter die beleg verhoog en voor rustyd was Whateley 'n tweede punt vir ons. Dit het ons teenstanders wakker gemaak, wat 'n baie harde wedstryd begin speel het, maar ons het nog steeds 'n paar pogings aangewend om te score en Roberts is terdeë toegejuig oor die vaardige en behendige manier waarop hy ons aanklagte afgeweer het.
Nadat hy die loot gewen het, het Nick Ross, die Preston -kaptein, besluit om met die son op hul rug te speel, wat die Albion -verdediging moeilik gemaak het toe die Preston -voorspelers vroeë aanvalle uitgevoer het. Uitstekende verdediging deur Perry en Aldridge, tesame met goeie doelwagter deur Bob Roberts, het die Preston -voorspelers egter weggehou.
Fred Dewhurst en John Goodall het 'n aantal kanse gehad om die eerste doel van die wedstryd aan te teken, maar hulle is weer deur Bob Roberts in die wiele gery toe dit maklik gelyk het. Teen die spel het Billy Bassett die bal in die linkerflank van Preston gedribbel, voordat hy oorgesteek het na Jem Bayliss, wat 'n voorsprong van een doel vir die West Bromwich-span verseker het. Toe die wedstryd rustyd aanloop, het Jimmy Ross en Fred Dewhurst uitstekende reddings uit Bob Roberts gedwing, en Albion het die helfte een doel ten goede gebring.
Min verander gedurende die tweede speeltydperk toe Preston die gelykmakende doel soek, wat uiteindelik na tien minute se spel aangekom het toe Preston se pogings beloon is met 'n doel deur Fred Dewhurst. Die Lancashire -span het nou hul beste sokker in die wedstryd begin speel terwyl hulle druk op die Albion -agterspelers uitgeoefen het. Met Aldridge en Green uitstaande, kon hulle egter nie 'n tweede doel behaal nie.
Tot in die halfpad van die tweede helfte is die af en toe aanvalle van Albion doeltreffend deur Nick Ross en Bob Howarth hanteer. Namate die helfte vorder, het die Midlands -span meer ingeskakel. Bassett en Woodhall neem die Preston -verdediging aan, terwyl John Goodall aan die ander kant van die veld 'n skoot reguit van die Albion sien terugkeer na veiligheid. Toe die wedstryd die laaste skof bereik het, het Albion die vars kant gelyk. Die Preston -verdediging het begin moeg word, met slegs Nick Ross wat die West Bromwich -span verhinder het om 'n tweede doel aan te teken, terwyl Bassett hul verdediging gekwel het. Met 'n bietjie meer as tien minute oor, neem Albion egter die voortou toe 'n senter van Bassett Woodhall vind, wat skerp draai om die bal tussen die Preston -doelpale te stuur. Preston het saamgekom in die soeke na 'n gelykmaker, maar tevergeefs, aangesien die eindfluitjie met Albion die oorwinnaars met twee doele teen een in een van die mees bekwame FA Cup -eindstryde tot nog toe geklink het.
Die spanne wat in die wedstryd betrokke was, was soos volg:
Aston Villa: James Warner, doel; F. Coulton en J. Simmonds, agterspelers; H. Yates, F. Dawson en, J. Burton, half-agterspelers; Albert Brown en Richard Davis, regtervleuel; Howard Vaughton en Dennis Hodgetts, linkervleuel; Archie Hunter, senter (kaptein) voorspelers.
West Bromwich: R. Roberts, doel; H. Green en A. T. Aldridge, agterspelers; E. Horton, G. Timmins en C. Perry, half-agterspelers; G. Woodhall en T. Green, regtervleuel; T. Pearson en W. Paddock, linkervleuel; W. Bayliss, senter (kaptein), voorspelers.
Ons het Vrydag na Londen begin en by Charterhouse Square gaan woon. Die aand het ons 'n entjie gewandel en toe om tienuur afgetree.Ons was soggens wakker, almal by 'n goeie gees en gelukkig almal gesond. Ons het ons komitee en 'n paar vriende ontmoet en na Kennington Oval gegaan, waar ons tans saam met die lede van die Albion was, wat ook in uitstekende vorm was en baie opgewonde was oor die uitslag van die wedstryd. Al die bekende ondersteuners van albei klubs was met groot krag teenwoordig, insluitend mnr. Hundly, ons geniale gasheer by Holt Fleet, en vroegoggend het swaar belaaide treine die stasies ingestroom en hul lewendige vrag van sokkerliefhebbers afgestuur. Ons sjokolade-en-blou kleure kon oral in die oggend gesien word, veral langs die Strand en al die hoofpaaie. Om half twee was daar 'n algemene stormloop in die rigting van Kennington Oval en taxi's, motors, waens, lokvalle en 'n dik lyn voetgangers kon langs die pad sien beweeg. Toe ons op die grond kom, was dit onmiddellik duidelik hoe 'n groot belangstelling die ontmoeting wek. Daar was 'n digte menigte van vyftien tot twintigduisend, baie bekende gesigte was onder die getal. Op die laaste oomblik kon 5-tot-4 op die Albion verkry word en die weddery in hul guns was baie vinnig.
'N Paar minute voor drie kom ons die veld binne en word begroet met 'n hartlike rondte van gejuig. Ek het die Villa -span spesiale instruksies gegee oor hoe om hierdie wedstryd te speel; dit was kortliks hierdie - elke man moes by sy posisie bly en na die teenstander kyk. Dit gee natuurlik nie sulke geleenthede vir briljante spel nie, maar dit is 'n mate van veiligheid wat ek sterk aanbeveel. Laat elke speler sy man uitsonder en besluit om hom te klop, en as hy gelyk is aan die poging, word die spel gewen. Hierdie kursus vereis 'n mate van onselfsugtigheid van die spelers wat baie moeilik is om uit te oefen, maar ek het so gereeld glans en gevaar saam gesien dat ons by so 'n geleentheid soos die waarvan ek praat, ons nie kon bekostig om so 'n risiko te loop nie . Gevolglik was die wedstryd van begin tot einde minder wetenskaplik as die wedstryd met die Rangers. In hierdie opsig was dit ongetwyfeld teleurstellend. Maar as 'n harde, hewige stryd moet dit nie oortref word nie.
Bayliss het die loot gewen en ek het presies halfvyf afgeskop. Terwyl ek dit doen, kan 'n gedempte neurie van opgewondenheid gehoor word en ons weet dat almal se senuwees tot die uiterste gespan is. Ek weet nie of ek gelyk is aan al die besonderhede van die wedstryd nie. Wat die spel betref, was ek skraal genoeg, maar ek was so doelgerig oor die spel dat ek, toe dit alles verby was, slegs 'n verwarde menigte voorvalle in 'n spesifieke volgorde kon onthou, maar almal warm, sterk en opwindend. Ek onthou hoe ons op en af ​​op die veld gekuier het, watter wilde gejaag daar is, hoe die bal hier en daar vasgebind het, die desperate aanklagte wat gevolg het, die waansinnige skarrel, die impulsiewe skietery, die groot werk van die doelwagters, die aanval en verdediging , die gevare en die verligting, die geweldige en langdurige stryd en tog, tot rustyd, nie 'n enkele doel nie! Ek onthou met opgewondenheid hoe ons op 'n stadium gesien het dat die Albion ons onder die knie kry en hoe ons hulle met ontsteltenis rondom ons vesting sien afsluit. Hoe opwindend was dit dan om die gevaar verby te sien, om te weet dat die aanval nie beskikbaar was nie en om met die bal weg te jaag na die teenoorgestelde doel. Hoe gereeld Warner en Roberts gered het, kan ek nie sê nie. Keer op keer het die skote warm geword en die manne tussen die bome was altyd gelyk aan die noodgeval, en daarom was daar geen telling nie toe die helfte van die wedstryd verby was.
Die Albion het die werk verander, en Hodgetts en Vaughton aan ons kant het baie goeie werk begin doen. 'N Besliste aanval deur hulle is afgeweer deur Tom Green, wat weggestap het en deur Coulton gestop is, wat teruggekeer het. Vanuit hierdie skop het Davis met 'n afstandskot gesentreer na Hodgetts, wat naby die doel was, en hy het met gemak die bal deurgeslaan en Roberts heeltemal verbyster. Toe het daar 'n gejuig ontstaan! Die Villa het behaal en die jubel van ons ondersteuners was grensloos. Teen die tyd dat hulle weer rustig was, was ons te midde van 'n vinnige en vinnige wedstryd. Dit het egter gelyk asof geen verdere punte verkry sou word nie. Beide kante het desperaat gespeel en elke man werk asof sy lewe afhang van die oorwinning. Ons was voortdurend voor die doelwit, en daar was 'n fout aan die Albion, sake het gevaarlik gelyk. Maar dit was eers aan die einde van die wedstryd dat die eindstreep vir ons oorwinning gegee moes word. Ek het die bal in besit geneem en die agterspelers ontwyk, en ek het reg voor gekom; maar die bal het in so 'n woedende tempo gegaan dat ek agtergekom het dat ek dit nie kon bereik nie. Roberts sien die bal bereik en gee hom die nodige druk. As ek nie hierdie doelwit aangeneem het nie, sou ek onmoontlik kon behaal. Die gejuig het skaars bedaar toe die fluitjie blaas en die Villa die beker met twee doele gewen het.
Majoor Marindin, president van die voetbalvereniging, wat as skeidsregter opgetree het, was goed genoeg om te sê dat die wedstryd nie deur wetenskap gewen is nie, maar deur die kapteinskap van Archie Hunter. Sodra die fluitjie blaas, is ek omring deur die entoesiastiese skare en vir 'n paar oomblikke het ek gedink ek moet in stukke geskeur word. Hulle het my hand byna afgedraai en diegene wat nie naby genoeg kon kom nie, het al hul hart ingeskryf: "Bravo, Archie" en "Well done, Villa." Uiteindelik is ek skouerhoog opgehef en te midde van die wildste demonstrasies wat op die veld gehou is, sou my ywerige vriende my ook nie vrylaat totdat die oomblik aangebreek het dat ek 'n beroep op die beker moes kry nie.
Nog 'n groot voorspeler wat dieselfde wedstryd as Spikesley en Athersmith speel, is Bassett, van West Bromwich. Bassett raak 'n bietjie verouderd, maar op sy dag was hy sonder twyfel die beste buite regs op die Britse Eilande. Baie van my lesers sal hom sien speel het, want dit is alombekend dat baie toeskouers na Bassett gaan kyk het, en Bassett alleen. Athersmith se naam is gekoppel aan sy naam; maar terwyl die een op sy beste is, gaan die ander terug; hulle is in elk geval van internasionale kaliber.
Die Albion-kant van die middel van die 1880's was goed, maar daar was nog steeds 'n stuk van die figuursaag ontbreek. Agterlangs het Charlie Perry 'n meesterlike senterhelf geword, die coolste klante onder druk wat 'n jaar later reeds 'n goeie kaptein van die span was nadat hy sy volle spandebuut in die eindstryd van 1886 gemaak het. In die aanval het die span bekwame doelskieters in die vorm van Bayliss en Woodhall, en in die doel was Bob Roberts nog steeds een van die beste doelwagters in die land.
Maar dit was die koms van een William Isaiah Bassett aan die begin van die seisoen 1887-88, wat hierdie span 'n uitstekende een gemaak het, miskien die beste in die land op daardie tydstip, en hulle uiteindelik in staat gestel het om die FA Cup terug te bring na West Bromwich . Bassett, net 'n half meter lank, is in die stad gebore en het al by verskeie plaaslike klubs gespeel voordat hy in 1886 by Albion aangesluit het. regs binne, Tom Green, het Bassett sy kans gewaag en sy volle buiging gemaak teen Wednesdaybury Old Athletic in die glorieryke bekerveldtog van 1887-88. Die kombinasie van die ewekansige Bassett en George Woodhall op die regtervleuel, saam met Jem Bayliss in die middelvoorspeler, was vrugbaar, en daardie seisoen het Albion 'n totaal van 195 doele in 58 eerste spanwedstryde behaal. Pragtig, dit wil sê, sodra die meer ervare Woodhall sy kinderagtige gedrag beëindig het deur te weier om aan die jong pretender oor te gaan, wat reeds aanspraak maak op sy posisie as die ster -speler van die teëlklub ...
Bassett was die inspirasie vir Albion se eerste oorwinning in die Beker-eindstryd, wat albei doele in die 2-1-testament gemaak het op 'n bedrywige naweek vir hom en die klub. Die jong vleuel het so goed gespeel dat hy na die wedstryd gekies is om vir Engeland te speel.
Ek sal na 1892 spring toe Arthur Dunn 'n elf na Iveld se veld loop, wat veronderstel was om 'n prooi vir die Skotte te wees, selfs al moes hulle Wattie Arnott onthou, wat toe nie net buite sy beste ouderdom was nie, maar ook nie veel oefen en oefen nie. . Hierdie Engelse span is "The Old Crocks" genoem. Ek veronderstel dit was omdat Arthur Dunn, die Ou Etonian, wat in 1884 een van die twee voorspelers teen Ierland was, uiteindelik herroep is en as 'n heelagter ingekom het, as jy wil.
"The Old Crocks" bestaan ​​uit George Toone, van Notts County, in die doel, Arthur Dunn en "Bob" Holmes, van Preston, as agterspelers, John Reynolds (toe van West Bromwich), Johnny Holt, daardie "klein duiwel van Everton" soos Sam Widdowson hom genoem het, Alfred Shelton (Notts County) as halfback, met "Billy" Bassett en Johnnie Goodall op die regtervleuel, Jack Southworth ("Skimmy") in die middel, en Edgar Chadwick en Dennis Hodgetts op die linkervleuel. Waarom het die Skotte en die kritici hierdie perseel 'die ou skurke' genoem? Die Skotse joernaliste het hulle op hierdie manier geëtiketteer, en die oorwinning van Skotland is verseker.
Die aand voor die wedstryd het die spelers van beide spanne uitgebroei. Hulle was in daardie dae nie in aparte kampe of hotelle gehou nie. O ja, hierdie Skotte spog openlik met wat hulle met hierdie Engelse "veterane" gaan doen (kyk Bassett, toe ongeveer drie en twintig jaar oud).
Hulle vertroue was grensloos. Sandy McMahon gaan sand-dans om Johnny Holt, die bal op sy kop van die halfpadlyn af dra, en dit in die doel slaan en allerhande wonderlike jonglering doen. William Sellar sou telkens weer punte aanteken, en Kelly van die Kelte moes Southworth in sy sak steek en knoop.
Wat het Bobby Burns gesê oor die beste skemas van muise en mans? Daardie "klein duiwel" Johnny Holt was "oral" McMahon; hy klim op hom en oor hom, bring hom aarde toe en sanddans op hom.
Vir twintig minute het die Skotte nooit aan die bal geraak nie, en in sewentien minute het die "ou skurke" van Engeland vier doele aangeteken, so heeltemal uitoorlê was Kelly, Dan Doyle en Wattie Arnott.
Binne tien sekondes het Engeland aangeteken. John Southworth het afgeskop, en Goodall het die bal na Bassett gestuur, wat 'n aangee na links geswaai het, Chadwick het besit gekry, Arnott gedribbel en verby McLeod, van Dumbarton, die doelwagter, gery. Die truuk was gedoen en die Skotte het nog nooit die bal gespeel nie.
Die "Old Crocks" het 'n vertoning gegee soos ek nog nooit gesien het nie-hetsy voor of sedertdien. Dit was nie die enigste doel wat perfek was in die opvatting, kombinasie en uitvoering nie.
Dit was 'n baie wonderliker uitstalling van die spel as dié van die jaar daarna op Richmond, toe Engeland met 5-2 gewen het. Die Surrey-krieketklub was verplig om die gebruik van The Oval te weier omdat 'n deel van die krieketveld weer aangelê is, en die wedstryd is na 'n atletiekveld in Richmond geneem, wat bekend was as 'n rugbybyeenkoms. Die vuurhoutjie het 'n pragtige "hek" ingerig.
Maar dit het ook voorsien wat veel belangriker is-'n wonderlike wedstryd. Die kwessie was in die tweede helfte in twyfel, en ek het gedink dat die Skotte sou wen. In die reël is my belangstelling in die kwessie van 'n wedstryd onbeduidend, maar ek hou daarvan om Engeland te laat seëvier in hierdie wonderlike wedstryd. Die gevoel is slegs natuurlik by 'n Engelsman.
Die wedstryd is egter gewen deur 'n skaars kombinasie en benydenswaardige uithouvermoë. Die eenheid van die span is eers werklik ontwikkel na die tussenpose, toe Bassett keer op keer na die linkervleuel oorgesteek het, en Spiksley (terloops, hy skryf sy naam sonder 'n 'e' in die middel) het drie doele aangeteken. agtereenvolgens in ongeveer tien minute! Ek kan nie onthou dat 'n ander Engelsman 'die driekuns' teen Skotland uitgevoer het nie. Hierdie doelwitte was briljant.
Die Skotte protesteer op die veld van die kant van die skeidsregter, wat volgens my die heer J.C. Clegg was, maar hy was elke keer teen hulle. Dit het vir my gelyk asof die Caledoniërs nie die spoed van Spiksley, wat baie vinniger was as wat hy gelyk het, toelaat nie, en 'n speler wat waardig is om by Mosforth, Hodgetts of enige ander linkerkant buite te rangskik.
Spiksley se beheer oor die bal, sy individualiteit en sy pluk vir 'n man van beskeie gestalte, sonder veel gewig, was ongelooflik. Soos Hodgetts, het Fred Spiksley sy balwerk met die buitekant van die regtervoet gedoen. In werklikheid kon Fred Spiksley met elke voet byna alles doen wat hy wou, en was hy beslis 'n skerpskutter. Spiksley as sokkerspeler was 'n wonderwerk.
Die Sokkervereniging het geen moeite gespaar om die spel aan te moedig en te ontwikkel nie. Die eerste amptelike span wat oor die Engelse Kanaal gestuur is, het in 1899 na Berlyn gegaan. 'N Halfback is aangesê om nooit die heer Bassett te verlaat nie, om by hom te wees, oral waar hy gaan. Bassett het hierdie instruksies gou ontdek, en net om te sien of hy reg is, het hy uit die speelveld gegaan, agter een van die doele ingehardloop en weer die arena aan die ander kant van die net binnegekom. Die half-rug het saam met hom gegaan en hom nooit verlaat nie. Uiteraard het Bassett, nou die voorsitter van West Bromwich Albion, gelag en sy naaste metgesel baie vrolik laat dans.
Unionpedia is 'n konsepkaart of semantiese netwerk wat georganiseer is soos 'n ensiklopedie - woordeboek. Dit gee 'n kort definisie van elke konsep en sy verwantskappe.
Dit is 'n reuse aanlyn mentale kaart wat as basis dien vir konsepdiagramme. Dit is gratis om te gebruik en elke artikel of dokument kan afgelaai word. Dit is 'n hulpmiddel, hulpbron of verwysing vir studie, navorsing, opvoeding, leer of onderrig, wat deur onderwysers, opvoeders, leerlinge of studente vir die akademiese wêreld gebruik kan word: vir die skool, laerskool, hoërskool, middelbare, tegniese graad, kollege, universiteit, voorgraadse, meesters- of doktorsgrade vir vraestelle, verslae, projekte, idees, dokumentasie, opnames, opsommings of proefskrifte. Hier is die definisie, verduideliking, beskrywing of die betekenis van elke betekenisvolle inligting waaroor u inligting benodig, en 'n lys van die gepaardgaande begrippe as 'n woordelys. Beskikbaar in Engels, Spaans, Portugees, Japannees, Chinees, Frans, Duits, Italiaans, Pools, Nederlands, Russies, Arabies, Hindi, Sweeds, Oekraïens, Hongaars, Katalaans, Tsjeggies, Hebreeus, Deens, Fins, Indonesies, Noors, Roemeens, Turks, Viëtnamees, Koreaans, Thai, Grieks, Bulgaars, Kroaties, Slowaaks, Litaus, Filippyns, Lets, Ests en Sloweens. Meer tale binnekort.
Al die inligting is verkry uit Wikipedia, en dit is beskikbaar onder die Creative Commons Attribution-ShareAlike-lisensie.
Google Play, Android en die Google Play -logo is handelsmerke van Google Inc.
Onderwerpe soortgelyk aan of soos History of West Bromwich Albion F.C.
Engelse professionele voetbalklub in West Bromwich, West Midlands, Engeland, wat meeding in die Premier League, die hoogste vlak van Engelse sokker. Gestig in 1878 en speel sedert 1900 op sy tuisveld, The Hawthorns. Wikipedia
Gestig as West Bromwich Strollers in 1878 deur werkers van George Salter 's Spring Works en het professioneel geword in 1885. Albion het die FA Cup vir die eerste keer in 1888 gewen en later dieselfde jaar een van die stigterslede van die Football League geword. Wikipedia
Engelse professionele vereniging sokkerklub in West Bromwich, West Midlands. Gestig in 1878 as West Bromwich Strollers, deur werkers van George Salter 's Spring Works en het professioneel geword in 1885. Wikipedia
Groot markstad in die stad Sandwell, West Midlands, Engeland. 10 km noordwes van Birmingham. Wikipedia
West Bromwich Albion se agtste agtereenvolgende seisoen in die Premierliga en hul 140ste bestaansjaar. Hierdie seisoen het die klub aan die Premier League, FA Cup en League Cup deelgeneem. Wikipedia
Engelse professionele sokkerspeler wat die grootste deel van sy loopbaan as middelvoorspeler vir West Bromwich Albion gespeel het. By die ondersteuners van die klub, wat die koning 'die koning' genoem het, het hy 361 wedstryde vir hulle gespeel en 174 doele aangeteken. Wikipedia
Lys van West Bromwich Albion -bestuurders vanaf die stigting van West Bromwich Albion F.C. in 1878 tot op hede. Dit sluit beide diegene in wat permanent aangestel is, sowel as versorgersbestuurders. Wikipedia
'N Voetbalstadion vir alle sitplekke in West Bromwich, West Midlands, Engeland, met 'n kapasiteit van 26 688. Dit was die tuiste van West Bromwich Albion F.C. sedert 1900, toe dit die sesde terrein geword het wat deur die klub gebruik is. Wikipedia
Gewoonlik die plaaslike derby tussen die Engelse voetbalspanne West Bromwich Albion en Wolverhampton Wanderers, wat 11 kilometer van mekaar af geleë is in die Black Country -streek van die West Midlands. Black Country -derbies word ook betwis tussen een van hierdie spanne en die bure Walsall, hoewel sulke wedstryde minder gereeld voorkom as gevolg van die spanne se posisie in die relatiewe liga. Wikipedia
Engelse sokkerbestuurder en voormalige professionele speler wat tans die bestuurder van die Premierliga -klub West Bromwich Albion is. Allardyce het 578 liga- en bekerwedstryde in 'n loopbaan van 21 jaar gespeel, meestal in die Football League, asook kort tydperke in die Noord-Amerikaanse voetballiga en League of Ireland. Wikipedia
Engelse professionele voetbalklub in Liverpool wat deelneem aan die Premier League, die hoogste vlak van Engelse voetbal. Stigende lid. Wikipedia
Engelse sokkerspeler wat die grootste deel van sy loopbaan as middelveldspeler vir West Bromwich Albion gespeel het, waar hy aan die wenkant was vir die 1966 Football League Cup -eindstryd en die FA Cup -eindstryd in 1968. Na twee ernstige motorongelukke moes hy op 26 -jarige ouderdom uit die spel tree. Wikipedia
Engelse voormalige professionele sokkerspeler wat as verdediger vir West Bromwich Albion, Huddersfield Town en Birmingham City in die Football League gespeel het. FA Cup -eindstryd, tydens die FA Cup -eindstryd van 1968 vir West Bromwich Albion teen Everton, toe hy die beseerde John Kaye vervang het. Wikipedia
Engelse professionele sokkerspeler wat as doelwagter vir klub West Bromwich Albion speel. Button, 'n produk van die Tottenham Hotspur -akademie, het in 2013 bekend geword by Brentford. Wikipedia
Engelse professionele voetbalklub in die stad Sunderland, Tyne and Wear. Sunderland speel in League One, die derde vlak van Engelse sokker. Wikipedia
Die belangrikste nedersetting in die gemeente tot in die 19de eeu was Lyndon ten suide van die All Saints Church. Die kerk self kan teruggevoer word uit die vroeëre 12de eeu (vn. 1) en die naam Lyndon uit die vroeëre 14de (vn. 2) die naam Lyne is ook gebruik. (vn. 3) Die oop velde lê in die deel van die gemeente, (vn. 4) en daar is 'n mark gehou in die vroeë 18de eeu. (vn. 5) Teen die laat 18de eeu lê die grootste deel van die dorp rondom die aansluiting van die huidige Hargate Lane en die huidige Lyndonstraat en strek suidoos tot by Mayer's Green. (vn. 6) Oos van die dorp loop 'n pad van die kerk na Mayer's Green via die huidige Church Vale (voorheen Sot's Hole) en Dagger Lane. (vn. 7) Aan die noordkant van Dagger Lane staan ​​Hill House, gebou in die vroeë 16de eeu. (vn. 8) Die laan bome langs die oostekant van Dagger Lane is bygevoeg vanaf die Hill House -landgoed toe die pad in die laat 19de eeu verbreed is. (fn.9) Dagger Hall by die aansluiting van Dagger Lane en Salter's Lane vind plaas teen 1667, maar is in 1894-5 gesloop. (vn. 10) Hallamstraat, nou die belangrikste skakel van Church Vale na die Mayer's Green -gebied, was oorspronklik 'n voetpaadjie wat so ver noord as Little Lane geloop het, dit is in die middel van die 1850's 'n pad gemaak en is na Church Vale uitgebrei deur die 1880's. (vn. 11) Teen die 1680's was daar vestiging by Mayer's Green (vn. 12) en teen 1723 word talle kothuise gebou as inbreuk op die setperk. (vn. 13) Hall End wes van die kerk was 'n bewoonde gebied teen die einde van die 16de eeu. (vn. 14) Heath End, suidoos van die aansluiting van die paaie tussen Tipton en Wednesday, het teen 1723 bestaan ​​toe die Cross Guns-herberg daar genoem word. (vn. 15) Ten suide van Mayer's Green by Virgins End word gesê dat die Virgin -herberg in 1768 gebou is (vn. 16), terwyl daar by Overend langs die hoofweg 'n aansienlike vestiging teen die 1780's was. (vn. 17)
As gevolg van die insluiting van die Heath in 1804, het die sentrum van West Bromwich uiteindelik suidwes van Lyndon verskuif na die High Street-stuk van die Birmingham-Wolverhampton-pad. Daar was geen onmiddellike haas om boupersele in te neem nie, (vn. 18), maar teen 1816 is nuwe strate aan die noord-oostekant van die pad aangelê-Lombard-, New- en Brattstraat. (vn. 19) Christ Church tussen High Street en Brattstraat is in 1821 begin. (vn. 20) Die ontwikkeling van High Street was egter stuk -stuk. Alhoewel baie huise teen 1818 langs die hoofweg gebou is, was die gebou nog baie versprei. (vn. 21) Teen 1834 het High Street egter baie goed gevulde winkels gehad. . . gee die lug en gewoel van 'n markdorp in die geheel '. (vn. 22) Daar was ook 'n huis en gietery naby die Christ Church wat tien jaar tevore deur James Roberts gebou is. (vn. 23) Dit lyk asof die suidelike einde naby die Bull's Head -herberg rondom die huidige Dartmouth -plein een van die eerste hoofgebiede was wat ontwikkel is, 'n proses wat teen 1818 begin het. Die Bull's Head self bestaan ​​teen die 1750's en was toe die Boot inn genoem. In 1834 is die Dartmouth Arms (teen 1835 die Dartmouth Hotel) op die terrein van die Bull's Head geopen en het dit 'n sentrum geword vir amptelike, sake- en sosiale vergaderings. Dartmouth Square het die normale plek geword vir buitelugbyeenkomste. (vn. 24) Teen 1856 is High Street aan beide kante opgebou van Dartmouth Square tot by Christ Church en baie van Sandwell Road tot Carter's Green. Die gebied tussen New- en Bullstraat is ook ontwikkel, maar aan die ander kant van High Street oorkant Christ Church is die gebied van die Lodge -landgoed eers na 1867 ontwikkel toe die landgoed verkoop is. (vn. 25) In 1868 was High Street 'n besige hoofweg, breed, reguit, goed geplavei en omring deur gestukkende geboue. Dit het gelyk as 'n slim plattelandse stad. . . Maar om sulke helder verbeeldings uit die weg te ruim, is dit net nodig om 'n paar meter van die systrate af te draai. . . Geverfde pleisterwerk en elegante winkelfronte gee plek aan rookgedroogde wonings, of stowwerige gietermure, en parasols verdwyn ten gunste van groot fustian bonnets, waarin die nimfe van die myn dit geniet om hulself te dek wanneer hulle in hul daaglikse uitrusting geklee is '. (vn. 26) Met die opening van die stadsaal op 'n deel van die Lodge -landgoed in 1875 kan die nuwe sentrum van West Bromwich as amptelike erkenning beskou word.
Ook die ou sentrum het uitgebrei. Veral die latere 19de eeu het 'n woonbuurt suid van Mayer's Green in die suidwestelike deel van Sandwell Park ontwikkel. (vn. 27) Toe die 4de graaf van Dartmouth in 1853 uit Sandwell na Patshull vertrek, was daar reeds planne om die landgoed te ontwikkel. Alhoewel Lord Dartmouth later dieselfde jaar gesterf het, is daar teen 1854 'n plan voorberei vir die ontwikkeling van die suidwestelike hoek van die park tot by die Birmingham-pad, beide vir middelklashuise en vir kommersiële doeleindes. Die ontwikkeling het eers in die 1860's begin en was op 'n kleiner skaal. Die belangrikste kenmerk was die uitleg van die Beeches -gebied as woonbuurt deur G. B. Nichols, 'n argitek en landmeter van West Bromwich. In 1867 is sy planne goedgekeur deur die snelwegkomitee van die verbeteringskommissarisse en Lord Dartmouth het hom 21 vaste erwe verkoop. Herbertstraat is in 1869 as 'n nuwe straat beskryf, maar Beechesweg word nog in 1884 gebou, terwyl huise in Legestraat uit 1885 en 1887 gedateer is (vn. 28) 'n terras in Nichollsstraat 1886 en 'n huis in Herbertstraat 1887. As gevolg van 'n welgestelde distrik is die groot huise nou deur Wes-Indiërs oorgeneem. In 1877 het Lord Dartmouth 56 a. van die Sandwell -landgoed in die omgewing aan die verbeteringskommissarisse vir 'n openbare park, is dit in 1878 as Dartmouth Park geopen en ooswaarts uitgebrei deur nog 9½ a. in 1887. Die grond is aanvanklik op 'n huurooreenkoms van 99 jaar gehou teen 'n nominale huurprys, maar in 1919 het die 6de graaf en sy seun, burggraaf Lewisham, die erfreg aan die stad gegee as 'n gedenkteken vir die plaaslike manne wat in die Eerste diens gedoen het. Wêreld oorlog. (vn. 29)
Die eerste belangrikste ontwikkeling in die sentrale deel van die stad in die 20ste eeu was rondom Lyndon. Die korporasie het in 1920 begin met die behuising van die Tantany-woning met die uitleg van 95 a. op tuinstadlyne. (vn. 30) Daar is ook uitgebreide privaat behuising van die tydperk tussen die Wêreldoorloë, suidwaarts in die Cronehills -gebied, en ooswaarts van daar oor Hallamstraat tot by Dagger Lane. Daar is verder privaat behuising van dieselfde tydperk tussen All Saints Street en Vicarage Road en langs Heath Lane ten suide daarvan is 'n raadsgoed wat sedert die Tweede Wêreldoorlog gebou is. In 1969, na die goedkeuring van die Pittstraat- en Queenstraat -gebied, is begin met 'n nuwe middestad. Die eerste gedeelte, die Sandwell-sentrum, is in 1971 geopen en bestaan ​​uit 'n onderdak-winkelgebied, 'n busstasie en 'n parkeerarea met meerdere verdiepings. Die skema word uitgevoer deur die stadsraad en die National Coal Board Mineworkers 'Pension Fund, die argitekte is die John Madin Design Group. (vn. 31) Teen 1970, toe die strek van die ringweg vanaf Birminghamweg na Carter's Green begin is, was daar 'n uitgebreide opruiming langs die roete noordwes van die Mayer Green-gebied. (vn 32)
Die Sandwell-gebied in die suidoostelike hoek van die stad is nog steeds 'n oop land. Dit was daar waar die Sandwell -priory aan die einde van die 12de eeu op die plek van 'n kluis gestig is. 'N Park is aangelê, waarskynlik in die middel van die 18de eeu toe Sandwell Hall die tuiste van die Dartmouths geword het. (vn. 33) In 1767 prys Richard Jago die skoonheid van die park in vers, en kontrasteer dit met 'die rokerige toneel' (vn. 34) en 'n eeu later word dit gelukkig geprys as die 'een gesonde long van hierdie groot produksie' gemeente '. (vn. 35) In 1947 het die korporasie die oorblywende 1,367 a gekoop. van die Sandwell -landgoed, hoofsaaklik om dit as 'n oop land te bewaar. (vn. 36) Alhoewel die noordelike punt van die snelweg M5, wat in 1970 geopen is, (vn. 37) daardeur loop, word baie daarvan beset deur die Sandwell Park- en Dartmouth-gholfbane en die wilde karakter van die deel rondom die terrein van die saal word bewaar. (vn 38)
Die noordelike deel van die gemeente het oop land gebly tot in die 20ste eeu in 1970, en daar bestaan ​​nog 'n paar plase in die gebied wat noordwaarts van Sandwell strek. By Hall Green staan ​​die middeleeuse herehuis. Teen die 13de eeu het die gebied rondom dit bekend gestaan ​​as Whisty. Ten minste teen die middel van die 16de eeu was daar 'n huis in Whisty wat duidelik van die herehuis verskil het; dit was vermoedelik die Whisty House in Hall Green wat in 1828 onlangs gesloop is. In die middel van die 19de eeu was daar nog 'n veld genaamd Big Whisty aan die suidekant van Hall Green. (vn. 39) Die moderne voorstad Stone Cross op die Walsall -pad oos van Hall Green is vernoem na 'n kruis wat in die vroeë 17de eeu voorgekom het en nog steeds in die latere 18de eeu bestaan ​​het. c. 1897. (vn. 40) Friar Park in die noordelike punt van die gemeente was 'n landgoed wat aan die Halesowen -abdij behoort in die Middeleeue, en die moderne naam daarvan was teen die einde van die 16de eeu in gebruik. (vn. 41) In die latere 18de eeu lê die grootste deel van die nedersetting in die noordelike deel van die gemeente rondom Charlemont, Bird End en Wigmore. (vn. 42) Op die Tame in Bustleholm was die 17de-eeuse ysterwerk nog in produksie. (vn. 43) Verder na die suide werk die werke uit die 16de eeu, bekend as Bromwich forge, nog steeds, en in 1784 het sewe mense daar pak geskuld by die landgoedhof, die smedery het opgehou werk c. 1830. (vn. 44)
In die 20ste eeu het woonbuurte 'n groot deel van die noordelike gebied beslaan. In die Charlemont -distrik is daar een van die vroeëre landgoedere in die stad, 53 a. ontwikkel in die 1920's op tuinstadlyne. (vn. 45) Daar is ook privaat behuising van die tydperk tussen die Wêreldoorloë. Die landgoed Charlemont Farm, met woonstelle met meerdere verdiepings, is 'n prominente kenmerk, en die privaat landgoed Bustleholm Mill dateer uit die 1960's. (vn. 46) Ten weste van Walsallweg is daar landgoedere van die tydperk tussen die oorloë langs Marsh Lane en weerskante van Westminsterweg. (vn. 47) Die groot Friar Park -raadslandgoed is van dieselfde tydperk, en meer onlangs is 'n ligte bedryf in Friar Parkweg gevestig. Die landgoed Crankhall Lane (West) ten noorde van Friar Park is in die 1930's deur die stadsraad van Woensbury gebou op 'n deel van die grond wat van West Bromwich verkry is in ruil vir die Delves in 1931 (vn. 48). Dit is sedert die tweede verleng Wêreld oorlog. Die Yew Tree -raadsgoed by die Delves is voltooi c. 1966. (vn. 49) Verder oos is die dele van Hamstead en Great Barr wat in 1928 en 1931 by West Bromwich gevoeg is, ontwikkel met raad en privaat boedels wat dateer uit voor en na die Tweede Wêreldoorlog. (vn. 50) Gedurende die oorlog is 'n ammunisiefabriek aan die oostekant van Walsallweg naby die grens in die vroeë sewentigerjare gebou, die geboue is deels as wonings en deels vir industriële doeleindes gebruik. (vn. 51) 'n Onlangse kenmerk van die Bustleholm-gebied is die kruising van die snelweë M5 en M6 met 'n opvallende stelsel van omslaan en glypaaie.
Finchpath kom in die 1420's voor as 'n gehuggie aan die West Bromwich -oewer van die Tame by die brug na Wednesday, (vn. 52), maar die nedersetting het blykbaar veel vroeër bestaan. Die naam Finchpath was reeds in die vroeë 13de eeu aan die brug geheg, (vn. 53) 'die meul van Finchespath' (blykbaar aan die Woensburykant van die rivier) kom voor in 1255, (vn. 54) en daar was steenkoolmynbou daar teen 1309. (vn. 55) Die Golde -gesin woon daar in 1332 en waarskynlik teen die laat 13de eeu. (vn. 56) Die gebied met die naam Finchpath het oorspronklik tot in die suide gestrek tot by Black Lake (Nether Finchpath) en wes tot by Harvills Oak, (vn. 57), en in die 1780's was 'n distrik wat nog bekend was as Finchpath vol. (vn. 58) Teen die middel van die 18de eeu het die gebied aan die bokant van Holloway Bank (of Finchpath Hill) (vn. 59) bekend geword as Hill Top, (vn. 60) en bestaan ​​dit aan die einde van die eeu uit ''n groot straat' met klein huise en ook 'verskeie goeie herehuise'. (vn. 61) Een hiervan was Finchpath Hall oorkant die einde van Hawkes Lane, die huis van James Keir. Die huis was teen 1901 in twee verdeel en is in 1938 gesloop om plek te maak vir winkels. (vn. 62) 'n Ander was Meyrick House, die tuiste van Joseph Hateley, 'n prokureur, in die vroeë 19de eeu. Dit is in 1896 deur die korporasie gekoop, en in 1897-8 is 'n polisiekantoor en 'n leeskamer (nou 'n takbiblioteek) op die terrein gebou. Die terrein is aangelê as die 5-akker Hill Top Park, wat met nog 4 a verleng is. c. 1960. (vn. 63) Teen die middel van die 19de eeu ontwikkel die gebied onmiddellik wes van die hoofweg by Hill Top (vn. 64) en mynbou en veral ysterverwerking het gevestig geraak. (vn. 65) Reeds in 1799 het Edward Elwell 'n meelmolen op die hoofweg in 'n gieterij omskep, en hy het 'n suksesvolle holware-onderneming daar opgebou, waar hy in Five Ways House, Black Lake, gewoon het. (vn. 66)
Die ontwikkeling van die gebied suid en oos van Hill Top dateer hoofsaaklik uit die 19de en 20ste eeu. Black Lake in die suide was die naam van 'n stuk grond teen die einde van die 14de eeu (wanneer dit met 'Whytelake' voorkom) (vn. 67) en die naam van 'n huis of kothuis teen 1502. (vn. 68) Vroeg in die 18de eeu het die Presbiteriane die Ou Vergadering daar gebou. (vn. 69) Teen 1820 was daar 'n deurlopende vestiging langs die westekant van die hoofpad by Black Lake en meer suidwaarts in die Carter's Green -gebied rondom die aansluiting met die pad vanaf Tipton. (vn. 70) Die naam Carter's Green was in 1764 in gebruik. (vn. 71) Hateley Heath oos van Hill Top kom uit die latere 15de eeu voor as 'n stuk grond in die driehoek wat gevorm is deur die huidige Wyntor, Allerton , en Jowett's Lanes, en 'n huisie daar is aan die einde van die 16de eeu genoem. (vn. 72) Teen die 1740's was daar 'n yster gietery. (vn. 73) Ridgacre in die suide, blykbaar 'n bewoonde gebied in die vroeë 14de eeu, (vn. 74) was tot in die vroeë 19de eeu dig bebos. (vn. 75) Trouens, die nuwe myne en ysterwerke van die hele distrik oos van die hoofweg en die kanale wat hulle bedien, het 'n industriële landskap tot in die 20ste eeu opgelewer. (gebied 76) Die gebied word nou grotendeels bewoon deur raadslande, veral een wat tussen die Wêreldoorloë gebou is op die driehoek van die voormalige Hateley Heath en twee groot landgoedere in die noorde en suide wat sedert die Tweede Wêreldoorlog gebou is. Vir die een aan die noordekant van Witton Lane meer as 30 a. van die verlate putheuwels is in 1954-5 skoongemaak. (vn. 77) Daar is ook 'n paar privaat behuisings wat dateer uit die tydperk tussen die oorloë in die Coles Lane -gebied en by Black Lake en raadshuisvesting wat voor en na die Tweede Wêreldoorlog oos van Old Meeting Street gebou is. Die klein raadsgoed aan die westekant van Old Meeting Street is in 1961 voltooi. (Vn. 78)
Golds Green in die noordweste van die gemeente kan sy naam kry van die Golde-familie. (vn. 79) Dit was in die 1760's die mynbedryf, en die tak van Balls Hill van die Birmingham -kanaal is in 1769 geopen om die kuipe te bedien. (vn. 80) Sedert die laat 18de eeu bevat die distrik ook verskeie ysterwerke , veral die Golds Hill -werke van John Bagnall & Sons, het die sluiting van die werke in 1882 'n afname in die bevolking van die distrik veroorsaak. (vn. 81) Die gebied in die suidooste, bekend as Harvills Hawthorn, is oorspronklik Harvills Oak genoem. Die naam Harvill is vermoedelik 'n korrupsie van Heronville, aangesien die Heronvilles, here van Wednesday, in die 14de eeu grond in West Bromwich van die Goldes verkry het. (vn. 82) 'n Boom genaamd 'Harvyls Oke' word in 1531 genoem (vgl. 83) en Harvills Oak was teen die middel van die 18de eeu die naam van 'n bewoonde distrik langs die pad van Hill Top na Golds Green. (vn. 84) Daardie deel van die pad sou teen 1816 as Harvills Hawthorn bekend staan, (vn. 85), hoewel die noordelike deel van Dial Lane in die 1850's nog steeds Harvills Oak genoem is. (vn. 86) Teen die 1830's het die gebied geïndustrialiseer geword, veral met kolwerye en ketelfabrieke, (vn. 87) en dit was aan die einde van die Balls Hill -takkanaal dat John Brockhouse in 1897 sy veer- en aswerke geopen het, nou die belangrikste werke van die Brockhouse -organisasie. (vn. 88) Daar is 'n paar raadsbehuisings by Harvills Hawthorn wat voor die Tweede Wêreldoorlog gebou is, maar die belangrikste kenmerke van die gebied is die twee groot raadsgoedere wat na die oorlog gebou is. Die vroeëre was in die dertigerjare beplan toe 53 a. grond is as die perseel gekoop, maar die oorlog het die bou vertraag. Die eerste huis is in 1946 klaar, en die landgoed is in 1948 voltooi (vn. 89)
Swan Village in die suide, die gebied rondom die aansluiting van Swan Lane, Phoenixstraat en die Tipton -pad, het sy naam gekry van die Swan -herberg. Die herberg kom in 1655 voor toe dit deur Richard Sterry gehou word (vn. 90), maar dit bestaan ​​waarskynlik teen 1635. (vn. 91) Stal- en koetshuise was een van die geriewe wat dit in 1801 geadverteer het. (Vn. 92) Die huidige gebou dateer slegs uit c. 1860. (vn. 93) Mynbou en ysterbewerking het vroeg in die 19de eeu in die buurt gevestig, (vn. 94) en die Birmingham & amp; Staffordshire Gas Light Company bou sy werke in Swan Village in 1825. (vn. 95) 'N Stasie op die nuwe BirminghamWolverhampton -spoorlyn is daar in 1854 geopen. (Vn. 96)
Die suidwestelike deel van die gemeente was oorspronklik bekend as Greet, en het waarskynlik sy naam gekry van die gruis van die gebied. (vn. 97) 'n Meule by 'Grete' het teen die laat 12de eeu bestaan ​​(vn. 98) en 'Grete' het nog minstens vier eeue lank die naam van 'n deel van die gemeente behou. (vn. 99) Great Bridge, waar die hoofpad die Tame oorsteek na Tipton, was oorspronklik Grete Bridge, (vn. 100) 'Great' is teen die einde van die 17de eeu gebruik: (vn. 101) in die vroeë 16de eeu was die Tame in daardie gebied bekend as Grete Brook. (vn. 102) Teen die middel van die 16de eeu was daar vestiging aan die West Bromwich -kant van die brug (vgl. 103), maar 'n groot deel van die distrik wat nou bekend staan ​​as die Groot Brug, is in Tipton. Greets End naby Great Bridge vind plaas in 1713. (vn. 104) Greets Green, die gebied rondom die kruising van die paaie vanaf Great Bridge en Swan Village, word in die middel van die 16de eeu genoem (fn. 105) en in 1777 was daar nog steeds 'n 'gewone of afval'. . . word gewoonlik Groete Groen genoem. (vn. 106) Naby was die landgoed Dunkirk, die tuiste van die Rider-familie aan die einde van die 16de eeu (vn. 107) Ryders Green in die noordweste (vn. 108) het vermoedelik die naam van die familie gekry. 'N Ander vroeë landgoed was die besit van die Hillary -gesin in die 14de eeu, wat later gesentreer was op die Greet -meul in die huidige West Bromwichstraat. (vn. 109) Cop Hall in die Sheepwash -gebied suid van Great Bridge het teen die vroeë 17de eeu bestaan ​​en was die tuiste van 'n John Turton in 1685. (vn. 110) Twee huisies kom in 1723 voor as 'n inbreuk op die afval by Sheepwash. (vn. 111)
Nedersetting in die suidwestelike deel van die gemeente was nog steeds versprei in die latere 18de eeu, (vn. 112), maar in die vroeë 19de eeu het daar uitgebreide mynbou daar begin. (vn. 113) By Great Bridge was daar teen 1818 ysterbewerking (vn. 114), teen die middel van die eeu was daar ook verskeie ysterwerke langs die Birmingham-kanaal, veral die Union Furnaces wat gestig is nadat Philip Williams & amp Co. die Unie gekoop het Plaaslandgoed in 1827. (vn. 115) Vanaf 1852 is die ysterwerke ook bedien deur die Stour Valley -spoorlyn wat langs die kanaal loop. (vn. 116) Die uitgebreide Crown Works van Braithwaite & amp. (vn. 117) Tubemaking het by 1861 by Great Bridge begin, en die eerste deel van die groot Wellington -buiswerke is in 1872 op die Broadwaters -takkanaal geopen. (vn. 118) Teen die middel van die 19de eeu het steenmaak belangrik geword in die Greets Groen en Albion gebiede. (fn.119) Die industriële uitbreiding is gepaard met 'n groot toename in die bevolking. Greets Green en die Sheepwash -gebied (insluitend New Town) ontwikkel teen die 1830's (vn. 120) en teen die middel van die eeu is Groutstraat en aangrensende strate opgebou. (vn. 121) In 1851 was die bevolking van die Greets Green -gebied 6 000. (vn. 122) Die landgoed Dunkirk het teen 1853 verskeie kothuise, met aangrensende brouhuise en varkies, ingesluit. (vn. 123) In daardie jaar is 'n deel van die landgoed as bougrond te koop aangebied, en die eiendom is geadverteer as 'n goeie belegging as gevolg van die vinnig toenemende vraag van mynwerkers en ander na huise. Daar is ook gesê dat 'n meer van die landgoed binnekort in klein boupersele verdeel sou word deur 'n Birmingham -bouvereniging. (vn. 124) In 1853 en 1854 is bougrond ten noorde van die hoofweg tussen Swan Village en Great Bridge te koop geadverteer deur die genootskap. Daar word melding gemaak van nuwe strate daar in 1854. (vn. 125) Williamstraat na die suid van die hoofweg is in 1855 beskryf as nuut aangelê, (vn. 126) en Fisherstraat verder wes dateer blykbaar uit 1859. (vn. 127) Ontwikkeling het so voortgegaan toe die sendingkerk van St. Michael in 1881 in Bull Lane geopen is , in plaas van 'n vroeëre sending in Wood Lane, word gesê dat dit vir ongeveer 2 000 mense gebou is, hoofsaaklik metselwerkers. (vn. 128) Farley Park in Whitehallweg is in 1891 deur Reuben Farley aan die stad voorgehou; dit is verleng van 5 tot 8½ a. in 1955. (vn. 129) 'n Ander oop ruimte word gevorm deur die speelvelde noord van Greets Green Road. Toe die korporasie die terrein van 58 hektaar in 1922 gekoop het, het dit bestaan ​​uit putheuwels wat werklose arbeid gebruik het om dit gelyk te maak, en dit is in 1926 as speelvelde oopgemaak. uit die tydperk tussen die Wêreldoorloë. Die landgoed van die Cophall-raad wes van Whitehallweg is in 1959 begin nadat ongeveer 100 krotbuurte goedgekeur is, sommige van hulle rug-aan-rug. (vn. 131) 'n Raadsgoed is nog in 1970 in die Sheepwash -gebied gebou.
'N Groot deel van die gebied ooswaarts van Greets Green tot die huidige middestad was in die later 18de eeu nog steeds deel van die Heide. (vn. 132) 'n Opvallende vroeë gebou is egter die Oak House in Oak Road, waarvan die kern uit die latere 16de eeu dateer. (par. 133) Daar word gesê dat die parlementariërs 'n kamp op die heide naby die huidige Oak Lane tydens die beleg van Dudley -kasteel in 1644 opgewerp het. (die gebied rondom die huidige Gads Lane), Cutler's End (nou Lambert's End) en Old End (die huidige Richardstraat -gebied). (vn. 135) In die ooste was die landgoed van die Lodge wat sentreer op 'n huis wat oorspronklik 'n wagterlodge was. Die landgoed is in 1867 verkoop en die huis is gesloop in 1868. Die distrikshospitaal is in 1869-1871 op 'n deel van die landgoed gebou. Die korporasie het 'n ander deel gekoop en 'n groep openbare geboue daar opgerig in 1874-5. (vn. 136) Die res van die landgoed is as 'n woongebied ontwikkel, en verskeie nuwe strate is aangelê, insluitend Lodge Road, maar die grootste deel van die ontwikkeling het teen die einde van die eeu plaasgevind. (vn. 137) Die Guns Village -gebied noord van Dartmouthstraat ('n straat wat voorheen as Danks Hill bekend gestaan ​​het) (vn. 138) en die gebied tussen Oakweg en Moorstraat het 'n paar geboue teen die 1830's en is uitgebrei opgebou deur die 1880's . (vn. 139) Die groot Hambletts -raadsgoed noord van Wood Lane dateer hoofsaaklik uit die 1930's, (vn. 140), terwyl die klein raadsgoed in die ooste aan Lambert's End in 1960 voltooi is. (vn. 141) Die eerste die strate tussen Oakweg en Bromford Lane verskyn teen die begin van die 20ste eeu (vn. 142) en in die Westbourneweg- en Margaretstraat -omgewing is daar 'n paar van die eerste raadsbehuise in die stad, wat dateer uit die vroeë 1920's. (vn. 143) Nog verder weswaarts, langs Brandon Way, is daar sedert die Tweede Wêreldoorlog gemeentebehuising gebou.
Teen 1775 was daar nedersetting langs die rand van die heide rondom die huidige Moorstraat, en die naam Lyng was in gebruik vir die gebied. Ook Sams Lane bestaan ​​reeds en verbind die gebied met Spon Lane. (vn. 144) Verder suid in Bromford Lane is die Lyttleton Hall Farm, waar daar waarskynlik vroeg in die 17de eeu 'n huis was. (vn. 145) Teen die middel van die 19de eeu is verskeie strate in die Lyng -gebied so ver suid as Sams Lane aangelê (vn. 146), maar die meeste behuisings in Bromford Lane dateer uit die laat 19de en vroeë 20ste eeu. (vn. 147) In die 1960's is die Lyng deur die raad skoongemaak en herontwikkel met huise, maisonette, woonstelle met meerdere verdiepings, 'n winkelsentrum en 'n ouetehuis, die gemeente en die skool is herbou. Die eerste fase van die skema het in 1967 'n Civic Trust -lof gewen. (Vn. 148) Onmiddellik in die suide is privaat en raadsbehuising van die tydperk tussen die Wêreldoorloë, en daarna is 'n raadsgoed van die middel van die vyftigerjare wat aan die stad behoort van Warley. (vn. 149)
'N Gebied met die naam Spon in die suide van die gemeente bestaan ​​teen 1344 toe William atte Sponne grond in West Bromwich gehou het. (vn. 150) Spon Brook word genoem in 1585, (vn. 151) Spon Heath in 1633, (vn. 152) Spon Lane in 1694, (vn. 153) en Spon Coppice in 1695. (vn. 154) Deur die later 18de eeu was die Spon Lane -gebied een van die meer bevolkte dele van die gemeente. Daar was baie nedersetting langs Spon Lane self, veral die oostelike kant, en ook ooswaarts langs die Birmingham -pad was dit in laasgenoemde gebied dat die Salters hul eerste werke in die 1770's gebou het. (vn. 155) 'n Aantal gieterye is langs die Birmingham -kanaal aan die suidelike punt van Spon Lane gebou. In die vroeë 1790's het Archibald Kenrick 'n gietery oos van Spon Lane Bridge gebou en die perseel verhuur van John Houghton, klerk by die Birmingham Canal Co., wat Houghtonstraat en 'n kanaalkaai gebou het. Teen 1798 was daar 'n koperwerk tussen Kenrick se gietery en Spon Lane. William Bullock stig 'n ander gietery wes van Spon Lane in 1805, en in 1830 open Samuel Kenrick die Summit Foundry ten ooste van Archibald Kenrick se werke. (vn. 156) Teen 1837 is Kenrick's Village rondom Gloverstraat ten noorde van die Kenrick -gieterye aangelê, en Trinity Road (destyds Garden Street) is gebou. (vn. 157) Die suidelike deel van die Spon Lane-gebied het in werklikheid ontwikkel as 'n baie selfstandige gemeenskap. (vn. 158) Die gebied rondom Gloverstraat het plaaslik bekend geword as Monkey Green, die ontwikkeling daarvan is gefinansier deur 'n bouvereniging, en daar word voorgestel dat dit die naam ''n aap op die huis' 'beteken, wat 'n verband beteken. (vn. 159) 'n Nuwe kerk is geopen op 'n deel van Spon Coppice naby die noordelike punt van Trinityweg in 1841, (vn. 160), maar die meeste strate rondom dit dateer uit ongeveer die einde van die eeu. (vn. 161) Kenrick Park oos van Kenrick's Village het sy oorsprong in die geskenk van 19 a. na die stad in 1895 deur J. A. en William Kenrick, 'n deel daarvan is in die vroeë 1960's van Smethwick in 1897 na die stad oorgedra, dit was 25 a. in omvang. (vn. 162) In sy Engelse reis J. B. Priestley beskryf 'n besoek aan Gricestraat aan die westekant van Spon Lane in 1933 onder die naam 'Rusty Lane', en dit gee '' 'n prentjie van vuil verwoesting '' ongeëwenaard in sy ervaring. (vn. 163) Daar is 'n privaat behuising van die tydperk tussen die Wêreldoorloë aan die suidelike punt van Trinity Road, en in die 1960's is die herontwikkeling van die raad rondom Gloverstraat, veral met woonstelle met meerdere verdiepings. (vn. 164) Ook die ringpad is deur daardie deel gebou, en die snelweg M5 loop langs die stadsgrens.
Roebuck Lane in die suidooste van die gemeente wat Smethwick vanaf die Birmingham-pad raakloop, bestaan ​​teen die laat 18de eeu (vn. 165) en waarskynlik baie vroeër. 'N Huis genaamd die Roebuck aan die noordkant het in 1684 bestaan ​​en is gesloop c. 1855. (vn. 166) Ook aan die bokant van Roebuck Lane, en aan die westekant, is die huis met die naam Springfields. Teen 1795 was dit die tuiste van Archibald Kenrick. Na sy dood in 1835 het sy seun Archibald daar gewoon, dit is waarskynlik ongeveer daardie tyd herbou. Die jonger Archibald het nog in 1850 daar gewoon, maar dit het later die tuiste geword van W. Bullock, 'n yster-stigter soos die Kenricks. Teen 1860 is dit gekoop deur Thomas Bache Salter, wat van Spon House daarheen verhuis het, en dit het die huis van die Salters gebly tot c. 1906. (vn. 167) In 1970 was dit die sosiale klub van G. Salter & amp. Ltd. . (vn. 168) Dit is afgebreek c. 1960. (vn. 169) Die westekant van Roebuck Lane is in 1970 beset deur privaat behuising wat hoofsaaklik in die tydperk tussen die Wêreldoorloë gebou is. Die noordelike deel van Roebuck Lane eindig nou by die snelweg M5 op die stadsgrens. Roebuckstraat is in die 1850's (vn. 170) in 1970 as Park Village aangelê, maar die straat is egter aan die ligte nywerheid oorgegee. Die gebied rondom Grove Crescent tussen Roebuck Lane en Roebuckstraat is voorheen deur die Grove beset, en die eiendom van 4 hektaar is in 1892 verkoop en oorgebou. (vn. 171)
Die gebied oos van Roebuck Lane tot by die stadsgrens is hoofsaaklik die afgelope jare ontwikkel en as 'n nywerheidslandgoed. 'N Antieke boom, bekend as die Three Mile Oak, het voorheen aan die noordekant van die hoofweg naby die grens teen die 1830's gestaan, maar die naam is behou deur die herberg en tolhek naby. (vn. 172) Street House op die hoek van Halford's Lane en die Birmingham -pad vind plaas vanaf 1661. In 1818 was dit die tuiste van Joseph Halford, wat later na Charlemont Hall verhuis het. Tussen c. 1833 en c. 1846 Henry Halford, 'n ysterhandelaar, woon daar. Dit is ongeveer daardie tyd herbou en teen die 1850's het dit bekend gestaan ​​as die Hawthorns. Dit is in 1903 in die Hawthorns Hotel ingerig om die beskermhere van die Hawthorns -voetbalveld aan die oorkant van Halford's Lane te bedien. (vn. 173) Die grond het in 1900 die tuiste geword van die West Bromwich Albion Football Club. (vn. 174) Halford's Lane het sy naam gekry van die Halford -familie, wat vroeër ook bekend was as Street House Lane, Bowling Alley Lane en Brasshouse Lane. (vn. 175) Daar is 'n toegangspunt op die snelweg waar die M5 onder Birminghamweg verbygaan, die klassieke klippoort van Arch Lodge, voorheen 'n ingang na Sandwell Park, is op die rotonde bewaar. 'N Nuwe pad is oopgemaak vanaf die rotonde na die suidelike deel van Roebuck Lane in Smethwick as deel van die suidelike ringpad. Die stadsgrens met Smethwick is in 1966 verander toe die Albion -gebied aan weerskante van Halford's Lane, tot dan in Smethwick, na West Bromwich geneem is in plaas daarvan om deel te word van die nuwe stad Warley, die spoorlyn word dan die grens. (vn. 176) 'n Klein gebied, insluitend 'n stuk van die snelweg M5 en 'n gedeelte van die ringpad rondom die aansluiting met Roebuck Lane, is na Warley oorgeplaas. (vn. 177)
Ⓘ Geskiedenis van West Bromwich Albion F.C .. West Bromwich Albion F.C. is 'n Engelse sokkerklub in West Bromwich. Die klub se geskiedenis dateer terug na sy formaat.
West Bromwich Albion F.C. is 'n Engelse sokkerklub in West Bromwich. Die klub se geskiedenis dateer uit die stigting daarvan in 1878 as West Bromwich Strollers deur werkers van Salters Spring Works in West Bromwich. Die span is in 1880 herdoop tot West Bromwich Albion. Albion het sedert 1900 hul tuiswedstryde by The Hawthorns gespeel.
Albion was een van die stigterslede van die voetballiga in 1888 en het die grootste deel van hul liga -geskiedenis in die hoogste afdeling van Engelse voetbal deurgebring. Hulle het die ligatitel in 1919-20 gewen en was twee keer naaswenners. Die klub het meer sukses behaal in die FA Cup, vyf oorwinnings. Die eerste kom in 1888, die League is gestig, en die mees onlangse in 1968, hul laaste groot trofee. Hulle het ook die Football League Cup gewen tydens die eerste poging in 1966. Klubs se langste agtereenvolgende tydperk in die boonste afdeling was tussen 1949 en 1973, en van 1986 tot 2002 het hulle die langste tydperk ooit in die hoogste afdeling deurgebring. Daar was die afgelope paar jaar iets soos herlewing, met elf seisoene wat sedert 2002 in die Premierliga deurgebring is.
West Bromwich Albion Football Club ˈbrɒmɪdʒ, - ɪtʃ is 'n Engelse professionele voetbalklub in West Bromwich West Midlands, Engeland. Hulle tans
West Bromwich Albion Football Club is in 1878 gestig as West Bromwich Strollers deur werkers van George Salter se Spring Works en het professioneel geword
Die volgende is 'n lys van West Bromwich Albion -bestuurders vanaf die stigting van West Bromwich Albion F C in 1878 tot hede. Dit bevat albei dié
Aston Villa F C en West Bromwich Albion F C is twee Engelse sokkerklubs uit die West Midlands wat 'n plaaslike wedywering deel. Die wedstryde tussen hulle
Die 2017 -18 -seisoen was West Bromwich Albion se agtste agtereenvolgende seisoen in die Premierliga en hul 140ste bestaansjaar. Hierdie seisoen het die klub deelgeneem
was West Bromwich Albion se sewende agtereenvolgende seisoen in die Premierliga en hul 139ste bestaansjaar. Hierdie seisoen het West Bromwich Albion deelgeneem
West Bromwich Albion is 'n Engelse sokkerklub wat gevestig is in West Bromwich West Midlands. Die klub is in 1878 gestig as West
'N Geskiedenis van The Hawthorns West Bromwich Albion F C Ontsluit 29 Augustus 2017. McOwan, Gavin 2002 The Essential History of West Bromwich Albion Headline
seisoen was die sesde agtereenvolgende seisoen van West Bromwich Albion in die Premierliga en hul 138ste bestaansjaar. Hierdie seisoen het West Bromwich Albion deelgeneem
West Bromwich Albion Football Club Women is 'n Engelse vrouesokkerklub wat verbonde is aan West Bromwich Albion F C Die eerste span speel tans
met 22 punte. Bron: West Bromwich Albion se telling kom eerste 1888 89 in Engelse sokker Lys van West Bromwich Albion F C seisoene Heelis het daarin geslaag
seisoen het West Bromwich Albion F C deelgeneem aan die Football League First Division. Megson se verjonging van die kant het voortgegaan in 2000 01, toe Albion klaar was
die eerste seisoen in die geskiedenis van West Bromwich Albion Football Club. Die klub is in 1878 gestig onder die naam West Bromwich Strollers, deur werkers van
die geskiedenis van West Bromwich Albion Football Club. Gedurende hierdie tydperk het Albion hul tuiswedstryde op Cooper's Hill en Dartmouth Park gespeel. Wes -Bromwich
die 2004 05 Engelse voetbalseisoen het West Bromwich Albion aan die FA Premier League deelgeneem. West Bromwich Albion het daarin geslaag om hul Premier -status te behou
kolom. Vir 'n lys van alle West Brom -spelers met 'n Wikipedia -artikel, sien en vir die huidige span die hoofartikel van West Bromwich Albion F C. Spelers
1880 81 seisoen was die derde seisoen in die geskiedenis van die West Bromwich Albion Football Club. Gedurende die seisoen het Albion hul tuiswedstryde op Cooper's Hill gespeel
Gedurende die 2008 09 Engelse voetbalseisoen het West Bromwich Albion deelgeneem aan die Premier League, na bevordering van die Football League Championship
Die 1887 88 -seisoen was die 10de seisoen in die geskiedenis van die West Bromwich Albion Football Club. Die klub het vir die derde agtereenvolgende die FA Cup -eindstryd gehaal
Die 1884 85 -seisoen was die sewende seisoen in die geskiedenis van die West Bromwich Albion Football Club. Dit was hul derde en laaste seisoen op die Four Acres
agtste seisoen in die geskiedenis van West Bromwich Albion Football Club. In die eerste seisoen as 'n professionele klub, verhuis Albion na die Stoney
Die 1883 -seisoen was die sesde seisoen in die geskiedenis van die West Bromwich Albion Football Club. Albion het hul tuiswedstryde op die Four Acres gespeel
Die 1882 83 -seisoen was die vyfde seisoen in die geskiedenis van West Bromwich Albion Football Club. Dit was die eerste seisoen van die klub op hul vierde plek
seisoen was die vierde seisoen in die geskiedenis van die West Bromwich Albion Football Club. Slegs vir hierdie seisoen het Albion hul tuiswedstryde op hul derde gespeel
Die 1886 87 -seisoen was die negende seisoen in die geskiedenis van die West Bromwich Albion Football Club. Die klub het vir die tweede agtereenvolgende die FA Cup -eindstryd gehaal
sy sokkerklub, West Bromwich Albion, wat sedert die klub se stigting in 1878 in die stad gespeel het. Dit is ook die tuiste van dele van Sandwell Valley Country
1878 as West Bromwich Strollers, tot by hul verhuising na The Hawthorns in 1900, beset West Bromwich Albion F C vyf verskillende terreine. Dit alles vroeg
West Bromwich Albion Reserves en Academy is die jeugspanne van West Bromwich Albion. Die reserwespan bestaan ​​uit minder as 23 spelers en is effektief
Brighton Hove Albion Brighton Hove Albion v West Bromwich Albion West Bromwich Albion v Brighton Hove Albion Brighton Hove Albion v Derby County
algemene verkiesing. West Bromwich self is die belangrikste stad, wat West Bromwich Albion F C en 'n historiese sentrum insluit, met 'n beleggingsprogram in
Albion, Bromwich, West, History, wolwe, swerwers, fc wolwe, wolverhampton, wolverhampton wanderers fc, History of West Bromwich Albion F.C, History of West Bromwich Albion FC, history of west bromwich albion f.c.,
West Brom vs Tottenham Voorskou: Waarskynlik opstellings, voorspelling.
Die nuutste nuus, oordragte, voorskoue en wedstryde van West Bromwich Albion FC en is nou langs enkele van die grootste name in die geskiedenis van die Premierliga. West Brom vs Chelsea: spannuus, voorspelde lynstane, regstreeks. Die voorkoms van Paul PESCHISOLIDO -liga West Bromwich Albion FC, van die nuutste nuus en vermaak tot sport en politiek, kry die volle verhaal daarmee. West Brom bevorder na die Premierliga as 'n blaaskans van Brentford. Terwyl die wedstryd 3 3 geëindig het, vertel 'n dieper ingrawing in die getalle 'n ander verhaal. Gebaseer op xG, moet West Brom een ​​doel hê. Brighton vs West Brom Kop -aan -kop rekord en H2H -statistieke. Geskiedenis West Bromwich Albion is in 1878 gestig en het die meeste van Rivalries West Broms se mees historiese mededinger bestee, Aston Villa van die. West Bromwich Albion -logo en -simbool, betekenis, geskiedenis, PNG. Voorsitter Li Piyue. AdresWest Bromwich Albion Football Club Development Center, 430, Birmingham Road, Walsall, Ws5 3lq. Amptelike webwerfhttp.co.
West Brom v Arsenal: Die kort voorwedstrydverslag Nuus Arsenal.
The Hawthorns die tuisveld van West Bromwich Albion F.C. Waaierresensies Geskiedenis. Die Hawthorns is die tuiste van West Bromwich Albion sedert 1900, die Hawthorns, die grond is eintlik die sesde tuiste in die geskiedenis van West Broms. Wat sê die West Bromwich Albion F.C. logo verteenwoordig? Quora. Premierliga -wedstrydverslag vir West Bromwich Albion v Tottenham Hotspur FC Tottenham Hotspur FC via Getty Images. West Bromwich Albion FC. Hierdie klub het 'n bietjie geskiedenis. West Bromwich Albion was een van die stigterslede van die oorspronklike Football League in Europa in 1888. Die Baggies het begin.
Dean Kiely statistiek geskiedenis, doele, assists, spel log West.
Hy het kort daarna op 11 Desember uit die wedstryd getree. Ligageskiedenis 171 verskynings, 12 doele, West Bromwich Albion FC 1888 95, 171. Trots om 'n sak te wees: 'n piktorale geskiedenis van West Bromwich Albion. Welkom by u eenmalige winkel vir alles wat West Bromwich Albion betref. Kry al die nuutste nuus, video's en eksklusiewe onderhoude by BT Sport. West Bromwich Albion F.C. 10Bet -borge West Bromwich Albion FC Albion is 'n klub vol tradisie en geskiedenis en was trots om die Baggies -veldtog te ondersteun.
West Bromwich Albion v Tottenham Hotspur Wedstrydverslag, 08 11.
FIFA 21 -graderings vir West Bromwich Albion in loopbaanmodus. Hou nie van 24. Geskiedenis 549. Tuisstadion. Die Hawthorns. Mededinger span. Wolverhampton Wanderers. West Bromwich Albion FC Club Geskiedenis YouTube. West Bromwich Albion All Time Premier League Match Records from season 2002 03 to 2019 20. Volledige rekord van wedstryde wat tydens hul elf gespeel is. Lêer: West Bromwich Albion -span 1888.jpg media Commons. Опубликовано: 16 апр. 2018 г. Laaste West Bromwich Albion FC Nuus, Gerugte Kick News. KORT GESKIEDENIS van WES BROMWICH ALBION FOOTBALL CLUB weergegee uit pedia -bladsye. Die klub is gestig as West Bromwich Strollers in.
West Bromwich Albion: Die top 100 wedstryde deur Tony Matthews.
Die voël wat op die huidige West Bromwich Albion FC -logo gesien word, is 'n stroperliedjie. Die idee om dit op die embleem te gebruik, is in die 1880's deur die klub voorgestel. West Bromwich Albion Pinterest. Meer. Wat's nuut. Weergawe geskiedenis.
West Bromwich Albion FIFA 21 4 Desember 2020 SoFIFA.
West Bromwich Albion Football Club is 'n Engelse voetbalklub in West Bromwich. Die klubgeskiedenis dateer uit die stigting in 1878 as West. WES BROMWICH ALBION FOOTBALL CLUB BEPERK Maatskappy. West Bromwich Albion Historiese resultate. Richardson WG Ginger Image 6 West Bromwich Albion 1931. Die West Bromwich Albion -kenteken bestaan ​​uit 'n trosselvoël of sanglors wat op 'n meidoorntak sit. Die voël verskyn sedert die. West Bromwich Albion F.C. Spelerkontrakte, salarisse. Die volledige kop -tot -kop rekord vir Brighton vs West Brom, insluitend 'n lys van H2H -wedstryde, grootste Brighton -oorwinnings en grootste West Brom -oorwinnings.
Chelsea teen West Brom: 'n diep duik in die data van die trekking.
Leer West Bromwich Albion F.C. feite vir kinders. strepe vir die grootste deel van die klubgeskiedenis en die klubwapen bevat 'n gordel wat op 'n meidoorn -tak sit. West Bromwich Albion en Engelse sokkerspeler het 'n spoor vir swart geloop. VROUESPAN: Die WBA FC -vroue is in die FA Womens Premier League Northern. Afdeling. Tuiswedstryde is in die nabygeleë Walsall. GESKIEDENIS: West Brom is. West Bromwich Albion Football Club U18 Statistiek titels. Gedurende sy geskiedenis het dit ook vier FA -bekers en een ligabeker gewen. Die Baggies 28.000 sitplek buite stadion, genaamd The Hawthorns, is in 1900 gebou. Engelse spelers Charlie Perry Engeland voetbal aanlyn. Chelsea was onoorwonne teen West Brom in die Premier League -era, met sy hele geskiedenis, en hierdie wedstryd gee Tony Pulis en Mourinho 'n kans om 'n paar dinge te toets terwyl hulle beplan vir die toekoms in 2015 16. West Bromwich Albion FC.
Battery Welkom Historiese West Bromwich Albion USL -kampioenskap.
Na verneem word, het die West Bromwich Football Club soos ons dit vandag ken, sy eerste wedstryd teen Hudsons FC op 23 November 1878 gespeel. 'N Bal geleen. Die Hawthorns Stadium West Brom Guide Football Tripper. West Bromwich Albion FC was een van die stigterslede van die Footba wat baie rekordprestasies en uitstekende prestasies behaal het. West Bromwich Logo Geskiedenis Die bekendste handelsmerke en. Dean Kiely -statistieke word in West Bromwich Albion gespeel. Kontroleer hierdie liga, span, M, G, P, A, Min, 11, So, Si, YC, RC, S, SO, Fo, Fc, P, PC, O. 2010 2011, 1, 0, 0. West Bromwich Albion Historiese resultate wor. Ons rekord op Goodison Park teen West Brom is: Dit is 'n wonderlike sokkerklub en dit sal nog lank duur nadat ek weg is en na enige spelers of. 'N Moderne kuif vir 'n moderne West Brom. West Brom het altesaam 13 seisoene in die Premierliga gespeel, en West Bromwich Albions het 'n rekordoorwinning van 12-0 teen hul liga behaal. West Bromwich Albion Abacus Lighting. Met 'n kapasiteit van 26.850 is The Hawthorns die tuiste van die Engelse Premierliga -sokkerklub West Bromwich Albion FC. As die klub sy vyfde agtereenvolgende toetree.
Geskiedenis van West Bromwich Albion F.C.
West Bromwich Albion FC The Baggies Gestig 1878, Stadium: The Hawthorns, Kapasiteit: 26850 West Bromwich Albion is in 1878 deur werkers gestig. 10Bet borg West Bromwich Albion FC iGaming Business. Met Regis as die fokuspunt en hul bestuurder, Ron Atkinson, wat op soek was na vermaaklike sokker, was die West Brom -span wat hy laat geniet het.
Engeland West Bromwich Albion FC Uitslae, wedstryde, span.
West Bromwich Albion F.C. Matt Scott: West Broms se geskiedenis van oorlogsvertonings met aandeelhouers. Engeland West Bromwich Albion FC Uitslae, wedstryde, groep, statistieke, foto's, video's en nuus Soccerway.
West Bromwich Albion Die pragtige geskiedenis.
West Bromwich Albion sluit toe op die ondertekening van Grady Diangana met premier Adam Fradgley - AMA WBA FC via Getty Images. West Bromwich Albion tydlyn Sportspan geskiedenis. West Bromwich Albion FC. West Bromwich Albion -logo. Besonderhede. Naam: West Bromwich Albion Football Club Bynaam: The Baggies Albion West Brom The. Geskiedenis van West Bromwich Facebook. Bromwich Albion F.C. spanopstelling 1888 Bron verkry via skermkiekie van DVD Full Throstle: The Official History of.
Everton v West Bromwich Albion, Premiere Seisoen ToffeeWeb.
Ephemera 1930's West Bromwich Albion FC Fandom -aanhangers. Sakdoek met 'n spanfoto van West Bromwich Albion. Geproduseer ter herdenking van die. Verslag: West Brom kan geskiedenis maak met 'n ooreenkoms van £ 17 miljoen, merk Bilic. In die tydperk van 21 jaar het hy drie Premierliga -titels en sewe FA -bekers behaal en 'n rekord van 811 behaal. West Bromwich Albion History Love Everton Forum Everton News. West Bromwich Albion Football Club is 'n Engelse voetbalklub in West Bromwich. Die klub se geskiedenis dateer uit die stigting daarvan in 1878 as West Bromwich Strollers deur werkers van Salters Spring Works in West Bromwich. Die span is in 1880 herdoop tot West Bromwich Albion.
West Bromwich Albion F.C. Bynaam - The Baggies
Die WBA -sokkerklub is in 1878 gestig deur 'n klomp werkers in die "Salters Spring Worship".
Die eerste aangetekende bynaam van WBA FC is The Throstles. Die Throstles dateer uit 1900, toe die klub in die Hawthorns -stadion begin speel het, en baie voëls van die tipe is rondom die stadion gesien.
Sommige voëls het ook in die tonnel van die stadion gewoon. Soos gesê, was WBA -aanhangers in die vroeë dae bekend as "The Throstles".
Vandag noem West Bromwich Albion FC -ondersteuners hulself trots "The Baggies". Die oorsprong van die bynaam veroorsaak baie debat, want daar is verskeie verhale oor hoe die West Bromwich Albion hierdie bynaam gekry het.
Daar is 'n interessante verhaal agter The Baggies -bynaam
Hawthorns stadion het slegs twee inskrywings gehad, een agter elke doel.
Op die dag van die wedstryd het kassiere aan beide kante geld ingesamel en deur polisiebeamptes begelei om die geld na 'n klein kantoor in die middel van die veld te bring.
Die geld wat deur kaartjies ingesamel is, was meestal pennies - dit was 'n aansienlike bedrag en word vroeër in groot linnesakke gedra.
Dus, sodra die geldinvorderaars voor die hoofstaander verskyn om die sakke vol sentjies oor te gee, sou die skare begin om 'Her Comes the Bags' te juig.
Met verloop van tyd het die ondersteuners 'n nuwe bynaam vir die klub begin gebruik - The Baggies.
Die ander verhaal is dat die naam aan die Albion -ondersteuners gegee is deur hul mededingers Aston Villa, bloot as gevolg van die groot broek wat baie Albion -ondersteuners by die werk gedra het om hulself te beskerm teen gesmelte yster en intense hitte in die fabrieke en gieterye van die Swart Land.
Baie van hulle was reguit na die stadion van die werk toe met die klere, so dit kan 'n rede wees vir die naam "The Baggies".
Beide weergawes dra 'n gewig en is nou verwant aan die oorsprong van die WBA se bynaam soos ons dit vandag ken.
VIDEO: Geskiedenis van West Bromwich Albion Football Kit (3:02 minute)
Alhoewel die begin -XI met die eerste oogopslag effens bisar was, is dit duidelik gekies met die Porto -wedstryd en die moegheid van die internasionale breek in gedagte, wat verduidelik waarom Antonio Rüdiger en Mason Mount nie die eerste elf gemaak het nie. Op die front was daar nie veel skuld aan Tuchel nie. Daar moes op 'n stadium 'n draai gemaak word, en dit was dit.
Takties was dit meer dieselfde as die afgelope paar wedstryde. Alhoewel die 3-4-3 uitstekend werk in groot wedstryde, is dit 'n groot gestremdheid wanneer Chelsea die verantwoordelikheid het om minderwaardige teenstanders af te breek. Selfs die doelwit het sy redelike deel van die fortuin gehad, wat voortspruit uit 'n gunstige ricochet uit 'n vryskop. Om dit eenvoudig te stel, 'n span so goed soos Chelsea kan nie so sleg wees as wat ons tans is om tydens ewe wedstrydtoestande te skep nie.
Chelsea se gebrek aan bedreiging vorentoe maak dit makliker vir teenstanders om ons hoër op die veld te druk - veilig in die wete dat ons hulle nie kan benadeel nie - en dit was duidelik vanaf minuut 1. Iets moet gedoen word om die span beter te maak in die aanval gesamentlik en individueel.
Terwyl West Brom buitengewoon goed geëindig het-soos weerspieël deur hul xG na afloop van hul gewone xG-kon Mendy met 'n paar doele beter gevaar het. Alhoewel die uitslag nie op hom was nie, het hy baie beter wedstryde gehad.
Foto deur John Walton/PA Images via Getty Images
Het swak prestasie gehad ondanks vleiende statistieke. Sy flank is gereeld deur West Brom geteiken en veral Pereira het baie vreugde gehad. James is in die tweede helfte effektief na 'n regse posisie geskuif, maar het nie veel vorentoe geskep nie. Het te gereeld geklop in 1v1 -dribbel -tweestryde.
Statistieke van opmerking
4 sleutelpasse - 1ste
3 pas in strafkas - 1ste
3 onderskepings - Gesamentlike 1ste
7 skiet -skep aksies - 1ste
6 progressiewe passe - 2de
4 pakke - 2de
18 druk - 2de
8 progressiewe passe ontvang - 2de
2 suksesvolle dribbels (4 pogings) - 3de
4 raak in strafkas - Gesamentlik 3de
6 losbalherwinnings - Gesamentlik 3de
Glad nie 'n goeie vertoning nie, alhoewel geen van die doelwitte direk op hom was nie. As hy in ag neem hoe gereeld hy op die bal was, was sy heenkome baie swak en dit het as 'n gestremdheid gedien toe Chelsea vinnig wou speel.
2 pas in strafkas - gesamentlik 2de
8 klaring - gesamentlik 2de
7 progressiewe dra's - Joint 2de
2 sleutelpasse - 3de
2 pakke - Gesamentlik 3de
2 dra by tot die derde derde - Gesamentlike derde
2 lugwedstryde gewen (3 betwis) - Gesamentlike 3de
Die wedstryd het baie positief op die bal begin, maar sy nag het vroeg geëindig as gevolg van twee geel kaarte. Alhoewel hy veral 'n beter oordeel oor die tweede een sou kon toon, was die afstuur redelik hard.
Ek glo dit was nie 'n skorsing nie, maar die skeidsregter het sy besluit geneem en ons kan dit nie verander nie. Ek aanvaar my verantwoordelikheid, wat ongelukkig die uitslag van die spel beïnvloed het. Dit is tyd om by ons magte aan te sluit, want Woensdag het ons nog 'n geveg. Kom op @ChelseaFC
- Thiago Silva (@tsilva3) 3 April 2021
3 slaag in laaste derde - Gesamentlike 3de
Hy was verantwoordelik vir verskeie West Brom -doele, met die neiging om sy man te verloor, wat in die nag noodlottig was. Kon, en moes, ook 'n doel aan die ander kant van 'n vaste doel aangeteken het.
4 skote - Gesamentlik 1ste
4 lugwedstryde gewen (5 betwis) - 2de
5 progressiewe passe - 3de
Foto deur Mike Hewitt/Getty Images
Was aktief, maar ondoeltreffend, toe hy aanval. Chelsea het hom by verskeie geleenthede vrygelaat, maar 'n los tegniek en 'n slegte besluitneming het hom in die steek gelaat. Het 'n juweel van 'n vryskop geneem wat tot Pulisic se doel gelei het. (Redakteur:en hy het ook 'n skoot van die lyn af gekry.)
9 raak in strafkas - 1ste
9 progressiewe passe ontvang - 1ste
3 skote - 2de
7 progressiewe dra - Joint 2de
Was Chelsea se beste speler op die bal. Dit het goed gevaar om die middelvelders van West Brom te klop om die spel te verbeter. Hy het die bal egter redelik gereeld naby ons eie doel verloor en sy gebrek aan verdedigende bewustheid het ook sterk na vore gekom. Al met al is hy miskien die enigste speler wat kan beweer dat hy uit die spel kan kom met sy reputasie ongeskonde.
7 slaag in laaste derde - 1ste
11 progressiewe passe - 1ste
7 pakke - 1ste
19 druk - 1ste
7 suksesvolle dribbels (9 probeer) - 1ste
13 progressiewe dra - 1ste
7 slaag in die laaste derde - 1ste
4 skietaksies - gesamentlik 2de
Foto deur Adam Fradgley - AMA/West Bromwich Albion FC via Getty Images
Het 'n galsterige vertoning gehad. Dit was sy swak aangee wat gelei het tot die geel van Thiago Silva, en sy onoordeelkundige kopskop het ook tot 'n West Brom-doel gelei. Dit was verbasend om hom 70 minute te sien, aangesien elke aanraking van hom 'n negatiewe impak gehad het op wat Chelsea probeer bereik.
3 dra in die laaste derde - 2de
Is afgedank voordat hy hom ten volle op die spel kon afdwing. Dit is moeilik om sy prestasie te beoordeel of hom vir iets te blameer.
Alhoewel sy heengaan grootliks goed was, het hy dit moeilik gevind om spasies te vind om skote af te skiet. Het wel sy naam gekry, maar dit was nie 'n uitstekende prestasie nie, selfs al was hy in 'n nadeel nadat Chelsea tien man gekry het en baie min diens ontvang het.
2 dra in die strafkas - 1ste
3 sleutelpasse - 2de
4 slaag in laaste derde - 2de
5 raak in strafkas - 2de
3 suksesvolle dribbels (5 pogings) - 2de
7 progressiewe passe ontvang - 3de
Met 'n goeie skopbeweging het ek 'n doel gekry danksy 'n slim beweging buite die bal. Sy onvermoë om fiks te bly of met ander aanvallers in oop spel te bly, is egter groot kommer.
West Bromwich Spring fabriek ' word gesloop '
'N Kenmerkende Black Country -lentefabriek word platgeslaan voor die opwindende planne vir herontwikkeling.
Die West Bromwich Spring Ltd -gebou, wat in Georgestraat gevestig is, is die afgelope jaar in 'n toestand van verval - met slegs dele daarvan wat nog steeds as veervervaardiger en -verspreider funksioneer.
'N Sloopkennisgewing is nou ingedien vir die gebou, wat 'n prominente kenmerk van die skyline was by die binnekant van die stad.
Die lentebedryf in die omgewing was ook bekend by West Bromwich Albion, met spelers en ondersteuners wat by die fabrieke werksaam was.
Craig Poole, direkteur van NCP Humphries Demolition, wat die firma agter die sloping is, het gesê dat planne al 18 maande aan die gang was.
Hy het gesê: "Die perseel is in privaat besit en planne word tans geformuleer rondom die sloping. 'N Datum van sloping moet nog bekend gemaak word.
'Ons hoop dat dit 'n opwindende ontwikkeling in die komende maande sal wees.
'Die fabriek self is ook onder die loep geneem deur plaaslike historici wat 'n draai daarheen gemaak het toe die eerste keer van die sloping gepraat is.
'' N Gedeelte daarvan is nog in werking, maar die oorblywende personeel is al langer as 12 maande bewus van die slopingsplanne.
Die West Bromwich Spring was eens in die voorpunt van presisievervaardiging, wat dateer uit 1896.
In die 1960's was meer as 450 mense werksaam by die werf.
Die gebou het die afgelope paar jaar ingebreek, aangesien die dak gesteel is en verskeie vensters en graffiti -aanvalle gebreek is.
'N Woordvoerder van die maatskappy het gesê dat minder as tien personeel tans by die fabriek gewerk het, en die onderneming het die afgelope 20 jaar drasties afgeneem.
Die aansoek is op 1 Julie deur die Sandwell Council -beplanners bekragtig.
'N Besluit sal in die komende weke deur die raadsbeplanners geneem word.
'N Formele werfkennisgewing is op die fabriekshekke geplaas.
Raadslid Mohinder Tagger, in die wyk West Bromwich Central, verwelkom die planne.
Hy het gesê: 'Ek het gesien dat die helfte van die dak nou van die gebou af is.
"Dit is 'n ou gebou. Die gebied moet ontwikkel word, so ek dink die planne sal goed wees vir die omgewing."
Lentevervaardigers is gewortel in die geskiedenis van West Bromwich Albion.
Die klub is in 1878 gestig deur werkers van die voormalige Salter's Spring Works in West Bromwich.
Trots om 'n sak te wees: 'n beeldgeskiedenis van West Bromwich Albion -aanhangers (resensie)
Dean Walton het sy geliefde West Bromwich Albion sy hele lewe lank gevolg, en het die afgelope vyftig jaar selde 'n tuiswedstryd gemis. Walton is ook 'n aandeelhouer in West Bromwich Albion en lid van die Albion Assembly. Hy is getroud met twee volwasse kinders wat, volgens die familietradisie, albei Baggies se seisoenkaartjiehouers is.
Klink soos die perfekte persoon om oor die ondersteuners van die klub te skryf, nie waar nie?
Trots om 'n baggie te wees: 'n beeldgeskiedenis van West Bromwich Albion -aanhangers is 'n perfekte kombinasie van Walton se storievertelling en dekades se fotografie, 'n wonderlike leesstof in elke opsig. Die belangrikste is dat Walton se toewyding en passie vir die klub hard en duidelik kom.
Dit is ook 'n maklike en aangename leesstof op 128 bladsye. Dit dek baie grond op die bladsye en deel verhale en foto's uit meer as 70 jaar West Brom -fandom. Dit is werklik 'n verhaal vir ondersteuners en oor aanhangers, 'n huldeblyk aan diegene wat die klub sonder pouse ondersteun het.
Die bekendstelling van die boek is redelik tydig, aangesien dit saamval met die klub se 140ste bestaansjaar.
Walton is 'n uitstekende skrywer en storieverteller, maar hy sal onthou word as een van die mees toegewyde aanhangers van West Bromwich Albion.Eenvoudig gestel, Amberley Publishing het 'n ware wenner in hierdie nuwe titel.
Die doelwagter Alisson is op pad na EPL -geskiedenisboeke
Liverpool se doelwagter Alisson het die reis van 80 meter na die strafgebied van West Bromwich Albion onderneem, meer in die hoop as enige verwagting om die rustyddoel te behaal wat sy span se kans om in die Champions League te kwalifiseer, lewendig sou hou.
Hy het immers nooit in sy loopbaan 'n doel aangeteken nie. Geen doelwagter van Liverpool in die 129-jarige geskiedenis van die klub nie.
Een kopboekopskrif uit 'n hoek het dit alles verander.
Op een van die sensasioneelste oomblikke van hierdie of enige Premier League -seisoen, het Alisson - met sy handskoene aan en onmisbare in sy swart hemp en kortbroek - ruimte in die middel van die gebied gevind om na 'n kopskoot in die onderste hoek te kyk van 'n perfekte aflewering deur Trent Alexander-Arnold en verseker Liverpool 'n dramatiese oorwinning van 2-1 Sondag.
Dit kom in die vyfde minuut van bykomende tyd en word afgelewer met die tegniek van 'n gevestigde aanvaller.
Alisson het opgestaan ​​en is dadelik deur sy spanmaats gepeuter. Die bestuurder van Liverpool, Jurgen Klopp, was sprakeloos in sy tegniese gebied.
'N Doelwag behaal slegs die sesde keer in die geskiedenis van die Premierliga - nie een van die vorige vyf was 'n wenner nie.
En Liverpool sou teen al die kanse weer kon droom van die Champions League met nog 'n week oor van die seisoen.
'U kan nie baie dinge in die lewe verduidelik nie,' het die Brasiliaanse internasionaal gesê. 'Vir my is die enigste rede vir hierdie tipe dinge: God het vandag sy hand op my kop gesit en ek voel regtig geseënd.'
Alisson het die doel opgedra aan sy pa, José Agostinho Becker, wat in Februarie verdrink het nadat hy op sy erf in die suidelike stad Lavras do Sul in Brasilië gaan swem het.
'Ek (wens) hy was hier om dit te sien. Ek is seker hy is saam met God aan sy sy en vier fees, "het hy gesê.
Sonder hierdie doel sou Liverpool op die regte pad gewees het om die top -vier te eindig; sy lot is nie meer in die hande van sy spelers nie.
Nou, met oorwinning oor Burnley en Crystal Palace, sal Liverpool waarskynlik 'n plek in die top -vier verseël word en 'n terugkeer na die Champions League vir een van die grootste klubs in Europa.
'Wat 'n doel, wat 'n wêreldwye en ongelooflike doel, die tegniek was kranksinnig,' het Klopp gesê.
'Dit kon nie 'n beter oomblik gewees het nie; dit is net perfek vir vandag. As hy dit nooit weer doen nie, gaan dit goed met my. Dit is 'n perfekte oomblik. "
Liverpool het 63 punte, een agter Chelsea in die vierde plek en drie agter Leicester, met twee rondes oor. Chelsea ontvang Leicester Dinsdag in die naaste laaste ronde.
Tottenham is steeds op soek na die top-vier-al was dit net wiskundig-na 'n oorwinning van 2-0 oor Wolverhampton, maar Everton het uit die wedloop geval deur tuis met 1-0 te verloor teen Sheffield United.
Tottenham se doelskieter Harry Kane en die voorspeler van Liverpool, Mohamed Salah, is gelykop met 22 doele in die laaste week van die seisoen, terwyl hulle vir die derde keer sukkel om die Golden Boot - die trofee wat aan die top -puntemaker toegeken is - te wen.
Kane het Tottenham op pad na 'n oorwinning teen Wolves, maar dit was 'n frustrerende wedstryd vir die kaptein van Engeland, wat die paaltjie twee keer getref het en ook 'n kopskoot van die lyn af moes kry.
Pierre-Emile Hojbjerg het die ander doel aangeteken vir die sesde Spurs, wat vyf punte agter Chelsea is en eindig met 'n tuiswedstryd teen Aston Villa op Woensdag en 'n reis na Leicester op Sondag.
Tottenham is voor West Ham met die doelverskil, en die twee spanne sal waarskynlik eindig op die plekke wat voorbehou is vir kwalifikasie vir die Europa League en die nuwe Europa Conference League.
Salah pas Kane aan deur die eerste doel van Liverpool aan te teken, wat Hal Robson-Kanu's vir West Brom uitgeskakel het.
Everton se tuisvorm het die span 'n kans op die topvier gekos.
Voeg 'n verlies aan reeds gedelegeerde en laaste plek Sheffield United by die lys van ellendige mislukkings op Goodison Park, wat ook nederlae teen Fulham, Newcastle en Burnley insluit.
Everton het net vyf van sy 18 wedstryde tuis gewen. Die span van Carlo Ancelotti speel beter op die teenaanval weg van die huis, eerder as om die wedstryd te neem na teenstanders wat diep sit as hulle by Goodison kom.
Daniel Jebbison, 'n 17-jarige doelskieter, het die wenner vir Sheffield United behaal tydens sy eerste senior begin vir die klub.