Ek glo! Regtig? | MaanKind
20 Donderdag Jul 2017
Soms hang 'n mens se menswees af van die vlak van begrip van 'n ander mens se persepsie van jouself. Of so dink iemand waarskynlik wat jou blok uit hulle lewe. So 'n insident vanoggend het my geleentheid gegee om weer te dink waarin ek nou eintlik glo. Die afgelope tyd het 'n paar mense my gevra wat ek glo (of nie glo nie) en ek het belowe om dit neer te skryf. Dit is klaarblyklik moeilik om te verstaan dat ek nie 'n tradisionele Christen óf 'n Ateïs is nie. Asof daar net ruimte is vir twee uitgangspunte.
My vorige skrywes oor wat en waarin ek glo het opdatering nodig, aangesien dit vir my 'n voortdurende groeiproses en uitbreiding van my denke is. Dit is moeilik om sommer net so te sê, dit is wat ek glo, maar ek sal probeer om dit saam te vat in een kort bloginskrywing. Dit het immers baie jare geneem om dit vir myself uit te klaar, daarom net baie kortliks:
Ek glo aan reïnkarnasie van hierdie fragmente, dit is die grondslag van dit wat ek glo. Dit geld vir die stukkie bewustheid in my (my siel), my DNA wat voortleef in die hare wat in my stort se gaatjie wegspoel en die grondstowwe van my liggaam wat al dermiljoene jaar oud is. Deeltjies van wie ek nou is, was dalk al 'n koppie tee in California, 'n boeliebeefblikkie in die ABO en 'n spiespunt van 'n grotbewoner. Of dalk die buitekant van 'n koringkorrel in Egipte?
Ek glo aan sielsgroepe, primêre en sekondêre groepe, soos beskryf word in Michael Newton se Journey of Souls, maar veral in Brian Weiss se boek Same soul, many bodies. Dit is vir my die verklaring waarom mens dadelik by 'n persoon aanklank vind, of nie. Jy weet net wanneer julle mekaar gaan vind, ongeag ouderdom, ras en geslag.
Ek glo aan 'n universele goddelike energie, wat in onsself, plante, diere en die natuur vervat is.
Ek glo dat alle gelowe eintlik in basies dieselfde goed glo, sommige glo aan 'n opperwese en/of 'n profeet, maar die grondbeginsels bly dieselfde. Ek lees soms in my Bybel, wat vir my 'n samevatting is van veelvuldigvertaalde filosofiese stukke, van skrywers wat probeer sin maak het van die lewe in die tyd wat hulle gelewe het.
Ek glo dat ons almal boodskappe kry in die vorm van klein dingetjies, synchronicities wat elke dag oral voorkom. Ons moet oopmaak en die betekenis daarvan soek.
Ek glo dat elke mens die beste lewe moet lewe wat moontlik is. Liefde en deernis vir jou medemens uitleef.
Ek glo alles gebeur op die regte tyd op die regte plek, en kry kennis deur middel van boodskappe, wanneer jy gereed is daarvoor.
Ek glo elke mens het 'n paar primêre sielsmaats, maar dit is nie noodwendig jou lewensmaat nie. Die mense van wie jy jou lewenslesse leer. (Kan 'n kind of 'n ouer of vriend wees, en nie noodwendig saam in hierdie inkarnasie nie.)
Ek glo dat tye van swaarkry en uiterste trauma wel beplan is as een van moontlike keuses en dat dit die dinge is wat jou siel laat groei.
Ek glo in sekere vlakke van sielsontwikkeling.
Ek glo in vergifnis en aanvaarding.
Jare gelede toe ek by die punt gekom het waar waar ek tradisionele Christenskap bevraagteken het, het ek gedink nóú weet ek alles, dat ek daardie dinge ontken het waarmee ek Christelik-Calvinisties grootgeword het. Stelselmatig het ek weer besef daar is baie meer en weer verder begin oopmaak en lees. En nou is die grootste bevryding daarin dat ek besef dat die lewe soveel meer bied as net die ontkenning van Bybelse Christenwees. Dis veel, veel groter as dit. Ons lewens en liggame hier op aarde, is nie 'n stofdeeltjie van wie ons werklik is of reeds was nie.
Ek voel elke dag 'n tipe blydskap in my hart vir wie en wat en waar ek is (beide geografies en eksistensieel). Ek is diep dankbaar vir elke happie kos wat ek eet, al prewel ek nie 'n paar sinne voor ete nie, al gesels ek met die wortel voor ek hom onthoof dat hy sy lewe gee om my te voed.
Ek glo in 'n Lewenspad, 'n doel op aarde, en dat elke mens dit moet kan identifiseer voordat spirituele groei bewustelik kan plaasvind. Lewenstemas. Wanneer daar twee duidelike temas in jou lewe is, en jy neem in ag hoe die keuses wat jou lewe se rigting verander het, verskillende maniere gebied het hoe hierdie temas kon manifesteer, word dit nogal ingewikkeld om insig te hê in daardie temas, of jy dit moet oorkom en of jy dit moet leer aanvaar. Dit verg geweldige selfinsig om werklik te besef wat hierdie temas is en hoe dit ons lewens beïnvloed, omdat dit so verwikkeld is, afhangend van die keuses wat ons maak wat die rigting van ons lewens verander, soos verhoudings en beroepskeuses.
Ek glo my lewenspaadjie lyk soos hierdie blou bal. Die drade is moontlikhede, met keuses en kruisings uitgestippel. Verdikkings by kruise is moontlike Exit Points. So ja, ek glo daar is vrye keuse, maar beperk tot dit wat op jou Blou Bal gemerk is.
As jy jou finale Exit Point van hierdie inkarnasie bereik, glo ek gaan jou siel na 'n plek waar jy jouself in die oë gaan kyk om te sien of jy dit bereik het in jou persoonlike spirituele groei wat jy gekom het om te doen. Daarna besluit jy saam met jou sielsgroep wat jy nodig het om in 'n volgende lewe te kom ervaar.
Vir die eerste keer in my middeljarige bestaan voel ek daar is sin in my lew. Daar is 'n diepe wete binne myself, nie daardie gevoel van vertwyfeling wat ek altyd gehad het nie. As iets reg is, voel mens dit mos binne-in jou diepste wese, jou selle. Vir die eerste keer in my lewe is daar rustigheid in my siel en vrede in my hart, oor waar ek is, maar daar is steeds baie ruimte om my denke te verruim en te verander.
17 thoughts on "Ek glo! Regtig?"
Jacques Theron said:
23 Julie, 2017 om 9:39 vm
Baie dankie vir jou skryfstukkie vanoggend. Sederd ek my christenskap agtergelaat het, vind ek dit ook nog moeilik om te verwoord waarin ek glo. Die maklike deel is om te weet waarin jy nié glo nie! Een van die tameletjies waarmee ek konfronteer was, was om aan my christenvriende te verduidelik dat ek steeds (indien nie méér nie!) ń doel in die lewe ervaar, sowel as ń innerlike vrede het, meer as ooit tevore. En dit is die boodskap wat ek van jou kry vanoggend, daardie vrede in jou gemoed en die wete dat daar tog sin in ons malle aardse bestaan gevind kan word ten spyte van verskillende geloofsopinies. Dit word tog tradiosioneel verkondig dat daardie innerlike vrede uniek is en beperk word tot die lede van slegs één doktrine (ongeag die ironie dat almal dieselfde boodskap verkondig!)
Die dag toe die twyfel in my geloof omgeskakel het na ń ernstige bevraagtekening daarvan, het ek myself tydelik in ń donker vakuum bevind, sonder enige ondersteuningsnetwerk en omring deur christene wat my probeer terugwen vir hul God, sonder ń sweempie insig of ondersteuning. Voorwaar omring deur ń magdom negatiewe energie, gepaard met dreigimente van ń ewige verdoemenis. Selfs jou motief vir hierdie twyfel word namens jou bevraagteken!
Maar danksy die internet het ek mense soos jy raakgelees. Mense wat nie skroom om hul diepe menswees te ontbloot nie, ten spyte van die ongenaakbare kritiek omdat jy durf 'anders' wees. Dit het my laat besef dat ek nie alleen worstel om van hierdie geloofs-juk ontslae te raak nie, hierdie juk wat sederd babadae in my denke ingeweef is nie. En die oomblik wat jy besef jy is nie alleen nie, sien jy weer met nuwe krag kans om hierdie fasinerende spirituele reis voort te sit!
Vrede vir jou xxx
23 Julie, 2017 om 10:00 vm
Baie dankie vir hierdie deel. Gelukkig hoef ek my nie meer te bekommer oor ander se persepsie van my, of hulle idee oor my menswees gegrond op wat ek glo/nie glo nie. Dit was die bevrydenste ding ooit om daardie juk van my af te gooi, dit was erger as die juk van Christenskap. En raai wat. Die kwaliteit van vriende wat ek bygekry het, verryk my lewe oneindig. Die wat ek in die proses verloor het, sê meer van hulle bevooroordeeldheid as van my menswees.
21 Julie, 2017 om 5:29 nm
Ek glo baie soos jy glo. Nie heeltemal alles nie, maar meer as genoeg. Maar ek loop nog my pad.
21 Julie, 2017 om 5:41 nm
Solank daardie pad nooit in hierdie lewe sy bestemming bereik nie. Eers op D-day.
21 Julie, 2017 om 9:19 vm
Ek glo ook dat daar baie meer ooreenkomste is in die verskillende hoofstroomgodsdienste as wat daar verskille is. Ek sê graag hulle"bottom line" is eintlik almal dieselfde. Dis nou as daar diep genoeg gedelf word. Ek ervaar baie dikwels dat mense eintlik dieselfde glo (of genoeg om mekaar te kan verstaan), maar dat hulle net konsepte ander name gee of uit 'n bietjie van 'n ander hoek na goed kyk. Wanneer mense bereid is om met 'n oop gemoed en kop te praat oor wat hulle glo, is hulle verstom om te besef dat hulle tog by dieselfde punt uitkom.
Ek het jou eerlike uiteensetting baie waardeer en ek hoef jou sekerlik nie te sê dat daar baie raakpunte tussen ons ervarings/glo is nie !
My eie ervaring van glo, is ook 'n voortdurende groeiproses. Ek voel ek is gelei na elke verruiming van my denke en ervaring van "goddelikheid" of "godsbesef". Daar was boodskappe en toevallighede en en.
Soos jy, voel ek dat daar gewaak moet word teen 'n houding van beterweterigheid of eksklusiewe toe-eiening van die "waarheid" . Daar is altyd 'n gevaar dat mense wat nie meer tradisioneel dink nie, in die slaggat trap om te dink dat evolusie noodwendig "beter as" beteken. Vir my behoort daar nie 'n rangorde of 'n vergelykende tipe denke oor geloofservaring te wees nie, juis omdat dit (soos jy tereg noem) toetentaal individueel is.
Elkeen se glo is die somtotaal van al daardie wese/persoon/siel/mens se ervarings (in hierdie lewe (en in vorige lewens as die individu daarvoor oop is). My persoonlike ervaring is dat die antwoorde in stilte lê , binne in 'n mense se eie hart. Dit lê nie in die stemme van die wêreld of die kerk of selfs die heilige geskrifte nie – alhoewel al hierdie bronne almal tot insigte en groei lei.
Vir my, lê ons glo in ons siel. Dit lê in ons unieke hart en al wat ons moet doen om daarby uit te kom ,is om gereeld stil te word en die luister na die lied van ons siel. Sommige noem dit die heilige gees.
Ek het vir 'n rukkie by Bodhi Khaya Retraite gewerk. Baie mense het my gevolglik begin vra of ek 'n Boeddhis is. Ek het later geantwoord : "Nee, ek is 'n Perdita".
Sommige het my verslae en geskok aangekyk , maar party het breed geglimlag of selfs geskaterlag, want hulle het verstaan wat ek bedoel.
Vir my gaan dit ook , soos dit vir jou daaroor gaan, om mekaar se wees te respekteer … ek jok … dit te omarm en te vier. Soveel mense as wat daar op hierdie planeet is, soveel maniere van "glo" is daar en dit is WONDERLIK!
21 Julie, 2017 om 10:53 vm
Dis so lekker as mense saamgesels. Dankie. Ek kan niks byvoeg nie!
21 Julie, 2017 om 8:14 vm
Ek was hier. Xx
20 Julie, 2017 om 3:06 nm
Dit is baie insiggewend om te lees- jy verwoord jou " glo " baie mooi !
20 Julie, 2017 om 3:27 nm
20 Julie, 2017 om 2:27 nm
Menz is nog op menz se ontdekkingsreis; en hoe meer menz lees, hoe meer vind menz dieselfde boodskap van verskillende mense wat resoneer in menz se binneste. Dis hoe menz wees dit is menzseWaarheid.
There is only one Truth, and that truth is Yours. – Poerdez
20 Julie, 2017 om 2:29 nm
Ook lekker dat mens nou daaroor kan praat.
20 Julie, 2017 om 2:48 nm
"Liefde en deernis vir jou medemens uitleef."
Menz sukkel nogal met hierdie een. Wat nogal 'n gedagte laat dat menz sal moet terug kom vir hierdie. Om oor te doen.
20 Julie, 2017 om 2:51 nm
Die besef is al 'n groot stap.
20 Julie, 2017 om 2:03 nm
Aag Trisa, jy verduidelik dit so mooi dat selfs 'n stadige enetjie soos ek dit kan verstaan, maar dit is nie die rede waarom ek met 'n glimlag op my bakkies sit nie.
Dag ses van my vakansietjie in die marshmellow paleis word ek aangeraai om 'n groepsterapie lesing by te woon, en die spreker gebruik dieselfde aanhaling as jy om haar rede mee af te sluit. Sy het afgelei van die glimlag op my bakkies toe sy die aanhaling begin dat ek weet wie Kahlil Gibran is (blykbaar die enigste siel in die groepie).
Ek het eintlik geglimlag want dit was die oomblik dat ek besef het dat ek presies is waar ek nodig het om te wees en dat ek heeltemal OK gaan wees.
20 Julie, 2017 om 2:15 nm
Ek weet jy gaan oukei wees. En dis 'n voorreg om julle pad ook saam te stap.
20 Julie, 2017 om 1:19 nm
Die sielsgroep wat saam met jou voortbeweeg, is lankal deel van bewussyn en ek glo vas daaraan dat hierdie groep nie opgebreek word nie, maar wel in ander dimensies of sielsverband saam met my reis. Jy het dit nou so pragtig uiteengesit dat ek dit sommer moet uiydruk en 'n kopie moet raam. Jy het nou amper woord vir woord vertel wat ek glo en wat my siel verstaan. Ek is altyd baie versigtig om nie ander soorte gelowe aanstoot te gee nie, maar die gemeenskap wil 'n verduideliking uit my wurg oor wat ek glo (of nie glo nie). Dis makliker om te sê waarin ek NIE glo nie, naamlik georganiseerde godsdiensgroepe wat hulle verhewe ag bo ander – dis wat aanleiding gee tot die grootste menseregte-skendes van die vroegste eeue af al. Ons moet respek hê vir ander se geloof.
20 Julie, 2017 om 1:30 nm
Jy is reg! Ek het ook gedink hoe moeilik dit is om uit te druk wat ek nou eintlik glo, en probeer om te verhoed om net te sê wat ek nie glo nie, want dan oordeel dit net ander, sonder om self standpunt in te neem. En ja, daar is mense wat regtig wil weet wat ek glo/nie glo nie, maar daar is ook die arrogantes wat 'n tipe verduideliking eis, net om dit buitendien af te skiet. Ek redeneer nie graag daaroor nie, juis daaroor.