#Gesondheid: Medisyne op maat is nie 'Taylor-made' nie - EU-verslaggewer
#Gesondheid: Medisyne op maat is nie 'Taylor-made' nie
Gepersonaliseerde medisyne is 'n vinnig bewegende veld wat behandelings en medisyne op maat van 'n pasiënt se gene sien, sowel as sy of haar omgewing en leefstyl, skryf Denis Horgab, eksekutiewe direkteur van die Europese Alliansie vir Persoonlike Geneeskunde.
In 'n neutedop is dit daarop gemik om op die regte tyd die regte behandeling aan die regte pasiënt te gee, en kan dit ook voorkomend werk. Hierdie vooraanstaande wetenskappe en 'omics' het verlede jaar regtig die nuus gekry toe president Obama die Precision Medicine Initiative van stapel gestuur het, en miljoene dollars geoormerk het om navorsing, kliniese proewe en DNA-volgordebepaling in die VSA op te gradeer.
En die revolusie plaasvind aan hierdie kant van die Atlantiese Oseaan, ook. Die Brussel-gebaseerde Europese Alliansie vir Persoonlike Geneeskunde (EAPM) en sy lidmaatskap multi-belanghebbendes is van mening dat geteiken, of aangepas, behandelings is op pad na die toekoms, sal die lewe te hou en sal die kwaliteit van lewe te verbeter vir 'n veroudering van die bevolking van 500 miljoen potensiële pasiënte oor die EU.
Die tegnologie marcheer op en lyk onstuitbaar. Byvoorbeeld, die menslike genoom is eers minder as 15 jaar gelede gesekwestreer en het ernstige tyd en selfs meer ernstige geld geneem. Vandag duur die proses 'n paar uur en is dit relatief goedkoop, teen sowat 1,000-dollars 'n tyd.
Soos altyd moet groot idees doeltreffendheid en koste balanseer. Dit is niks nuuts nie. Die uitvinder van 'Taylorisme', ene Frederick Taylor, wat aan die begin van die 1900's geleef het, staan ​​bekend as die 'vader van wetenskaplike bestuur'. Hy was 'n kundige in doeltreffendheid.
Taylor het geglo dat die komponente van 'n taak kan wees (en moet wees) bestudeer, gemeet, snel, en gestandaardiseerde doeltreffendheid te maksimeer en dus wins te maak. Hy was 'n voorstander van "die stelsel oor die man". Sy oortuigings vinnig en wyd versprei met baie maatskappye, Toyota onder hulle suksesvol met behulp van sy beginsels.
In 'n wêreld waarin die bevolking langer leef en die pryse styg, sal die voorstanders van Taylorisme u vertel dat hulle van die idee hou om stophorlosies in klinieke te meet om die pasiëntafsprake te meet. Hulle voer aan dat die versorging van pasiënte moet ooreenstem met dieselfde idees van 'waarde' wat van toepassing sal wees op hoe lank dit 'n werktuigkundige kan neem om 'n vleuel-moer aan te bring, of 'n robot om 'n nuwe motor te spuitverf.
Maar kan die standaardisering wat so noodsaaklik is vir Taylorisme in, byvoorbeeld, 'n motor plant, regtig toegepas word om medisyne?
EAPM sal nie argumenteer.
Die uiteinde is dat gepersonaliseerde medisyne 'n innoverende, doeltreffende en pasiëntgesentreerde alternatief is vir die verouderde, verouderde en buitengewone behandelingsmodel. En sy voorstanders sal u vertel dat dit ook die potensiaal het om 'n maksimum opbrengs op gesondheidsorgbelegging te lewer - 'n sterk argument vir besluitnemers in tye van soberheid.
OK, daar is 'n 'waarde' -kwessie en die groot waardedebat moet binnekort plaasvind. Daar is ongetwyfeld belangrike vrae oor die koste-effektiwiteit van nuwe en selfs bestaande behandelings.
Maar daar is 'n stewige argument dat waarde moet gedefinieer word deur die 'kliënt', in hierdie geval die pasiënt. En soos dit blyk, werk die Toyota (et al.) Vervaardigingsmodel nie in baie areas van medisyne nie. Ons is nie almal dieselfde nie.
Een-grootte-pas-almal is 'n vermorsing van geld in baie gevalle, bloot omdat dit nie vir 'n spesifieke pasiënt subgroep werk nie, byvoorbeeld. En daar kan wees genomiese kwessies, lewenstyl kwessies en (ongelukkig) toegang kwessies wanneer dit kom by pasiënte, hul siektes en hul behandeling.
En in elk geval, om 'waarde' te verstaan, moet u eers 'n behandeling en 'n medisyne verstaan ​​en oorweeg wat dit kan bied, geweeg teen die koste en ander oorwegings.
Wanneer dit kom by die implementering van persoonlike medisyne is daar nog baie struikelblokke. In vandag Europa, daar is dikwels omstandighede waarin sommige pasiënte ontvang beter sorg as ander.
Een van die kwessies kan beskryf word as moegheid in die riglyn - dit blyk dat die beste gesondheidswerkers nie noodwendig diegene is wat elke riglyn streng volg nie, maar eerder diegene wat hul tyd prioritiseer.
Nog een kan 'n gebrek aan pasiëntkrag wees. Hedendaagse pasiënte wil bemagtiging hê en dat hul siektes en die behandelingsopsies op 'n deursigtige, verstaanbare, maar nie-patroniserende manier verduidelik word, sodat hulle betrokke kan raak by gedeelde besluitneming.
'N derde probleem is 'n probleem met die einde van die lewe sorg. Daar is vandag 'n groeiende persepsie in Europa dat pasiënte dikwels meer sorg ontvang as wat hulle eintlik wil hê. 'N stap-in-stap in die dokter-pasiënte dialoog moet lei tot die einde van die lewe sorg wat baie meer ooreenstem met wat die pasiënt wil en benodig.
En 'n vierde is beleidsbetrokkenheid. Daar is baie meer nodig om die doelwitte van EAPM en alle belanghebbendes te bevorder, wat uiteindelik beteken dat politici en staatsamptenare die waarde en maatskaplike voordele van persoonlike medisyne moet verstaan.
Terselfdertyd moet daar meer samewerking wees, nie net tussen dié in dieselfde dissipline nie, maar ook tussen dissiplines.
Daar is baie kwessies waarmee jy kan stry, maar in die opwindende en groeiende wêreld van persoonlike medisyne moet die pasiënt koning wees, nie die stelsel nie.
filosofie Frederick se mag gewees het Taylor-gemaak vir Toyota. Maar dit is beslis nie op maat gemaak vir moderne medisyne.
Verwante onderwerpe:euEuropese Alliansie vir Persoonlike GeneeskundeGewildeFrederick Taylorfull-beeldPresisie Medicine Initiative