Lourierlikeur - Plantsappe - Diverse
- lourierlikeur">Die lourierlikeur
Laurierlikeur is een van die gewildste drankies in Suid-Italië, wat aan die einde van die Lucullian-maaltye as spysverteringstelsel gebruik word. Die verwesenliking daarvan volg 'n tradisie wat dekades lank uitgespreek is, gebaseer op streng reëls en veral die grondstowwe wat kenmerkend is van die plekke waarop dit voorberei word. Die produksie daarvan is eintlik baie eenvoudig, in die sin dat dit verkry word deur die blare van die plant, wat dan met suikerstroop gemeng word. Die sodanige mengsel moet 'n paar dae in hermeties geslote bottels laat rus. Die kleur van die lourier likeur dit is baie kenmerkend, 'n baie intense groen water, sowel as die digtheid daarvan, baie hoog. Die geur is tipies van die plant, en die terapeutiese eienskappe van hierdie drankie moet nie vergeet word nie, veral met betrekking tot die spysverteringstelsel.
Hoe om dit voor te berei: bestanddele en prosedure
Laat ons dus die prosedure sien om hierdie lekker spysverteringstelsel te verkry. Eerstens moet ons ongeveer dertig lourierblare versmelt in 'n houer waarin 250 gram alkohol bygevoeg is: die blare moes natuurlik voorheen gewas en gedroog wees. Daar word geglo dat jonger blare die beste is, maar baie hang af van die persoonlike smaak. Die macerasie moet 'n hele week duur, sodat die verbinding wat gevorm word genoeg tyd het om te stol. Na 'n week kan u die stroop voorberei. Kom ons kook 'n liter water waarin ons 'n kilo suiker bygevoeg het: kook moet ongeveer 'n halfuur duur, dan kan die hitte afgeskakel word. Op hierdie stadium kan ons die stroop, wat 'n paar uur laat afkoel, meng met die lourierblaar-uittreksel. Alles moet met 'n sif gefiltreer word en dan in lugdigte houers gebottel word: die mengsel moet twee weke hier bly voordat dit weer gefiltreer en gebottel word. Die lourierlikeur sal na nog twee weke definitief gereed wees, en kan aan die tafel bedien word as spysverteringstelsel of as 'n eenvoudige drankie om te geniet en te drink.
- laurier likeur">Voordelige en terapeutiese eienskappe van lourier
Die laurierlikeur, aan die ander kant, kan ook gebruik word as verligting vir sommige kwale, veral van gastro-intestinale oorsprong. Aan die ander kant word die bekendste lauraceae-plant sedert antieke tye in die geneeskunde gebruik, op grond van sy diuretiese, stomatale, opwindende, karminatiewe, oplossende en stimulerende eienskappe. Binne-in die lourier is lauriensuur, waarvan die belangrikste aktiewe bestanddeel aurostearine is. Met lourierblare is dit moontlik om verkwikkende en aromatiese baddens te skep. Een van die voordele van die lourierlikeur is die maklike beskikbaarheid van die blare van hierdie plant, wat spontaan in die hele Middellandse See-gebied groei. Die destydse, waarvan die wetenskaplike naam Laurus Nobilis is, word gebruik om geure aan voedsel te gebruik, maar ook om moegheid, spysverteringstelsel en rumatiek te behandel, en bevat tannien, vlugtige olie met cinedo, linalool en geraniol. Om die likeur voor te berei, is dit benewens die blare ook moontlik om die bessies te gebruik, behoorlik gedroog en gekap. Die laurierplant word gekenmerk deur sy swart bas en 'n gladde stam: die blomme het 'n geel kleur wat na wit neig, terwyl die blare donkergroen skakerings het. Lourierlikeur kan gebruik word as 'n middel vir rumatiek. Dit is natuurlik duidelik dat die werking daarvan slegs 'n terapeutiese en voordelige werking is, wat nie die patologie oplos nie, maar slegs tydelike verligting bied.
Hoe om likeur in die kook te gebruik
Dit is die moeite werd om te onthou dat hierdie soort likeur ook in die kulinêre veld gebruik kan word by die bereiding van nageregte: dit kan byvoorbeeld gebruik word om tiramisu of babà te geur (in hierdie geval die plek van rum). Die smaak van hierdie drank hang natuurlik af van die hoeveelheid alkohol en suiker wat gebruik is en van die duur van die macerasie: dit is egter gewoonlik delikaat en kan nie die smaak van die voedsel wat daarmee gepaard gaan, bedek nie. Dit is, soos genoem, 'n tipiese drankie uit die streke van Suid-Italië en die eilande, die resultaat van 'n tradisie wat al 'n geruime tyd oorgedra is. Dit is waarom u 'n bottel uithaal lourier likeur (boonop tuisgemaak) aan die einde van 'n ete, sal help om gaste te verras en kosgangers te verbaas.
Ten slotte moet gespesifiseer word dat dit gegeur kan word met die toevoeging van blare van ander plante, om 'n uitsonderlike huwelik van geure en aromas te skep: die mees geskikte kombinasies is dié met suurlemoenblare ('n suurlemoenblaar elke vyf lourierblare: nie meer nie, of daar is die risiko om die geur van die lourier te bedek) en met roosmaryn (in hierdie geval 'n takkie roosmaryn vir elke tien lourierblare).
Ten slotte, 'n spesiale wenk: die laurierlikeur kan gebruik word om die risotto te meng: aangesien dit 'n spesifieke smaak is, is dit goed om op die dosisse te let.