As 'n geloofsheld faal (2)
Lees die verhaal in Genesis 34:1-31, asook die vorige boodskap.
Jakob het hom, teen die wil van God, by Sigem gaan vestig en 'n stuk grond daar gekoop. Voeg daarby dat hy sy vaderlike pligte teenoor sy kinders versuim het, en jy het die regte kombinasie vir die katastrofe wat sou kom.
Jakob het duidelik sy vaderlike pligte teenoor sy enigste dogter versuim. Dina was die enigste meisie tussen 12 broers. 'n Mens kan jouself voorstel dat haar pa haar meer vryhede toegelaat het as haar broers. Sy was waarskynlik ongeveer 15 of 16 jaar oud toe Jakob en sy familie by Sigem aangekom het. 'n Tienderjarige dus. Eindelik sou sy meer kon sien as net skape, bokke, beeste en kamele. Nou kon sy vir die eerste keer 'n stad sien. Ons lees: "En Dina, die dogter van Lea, wat sy vir Jakob gebaar het, het uitgegaan om die dogters van die land te leer ken." (Gen 34:1; 53-vertaling).
Dina het geen susters gehad nie. Daarom was sy natúúrlik geïnteresseerd om te sien wat ander meisies van haar leeftyd doen: hoe hulle aantrek, hoe hulle dans en dalk met ander jongmans omgaan. Dus, wanneer die Bybel sê dat Dina uitgegaan het om die dogters van die land te leer ken, was sy dalk ook 'n bietjie nuuskierig om te sien hoe die seuns van die stad geleef het. En natuurlik wou sy nie net sien nie, maar ook gesien word. So gaan sy op haar eie die stad in om te kyk wat dit vir haar kon bied.
Dit is ook vandag nog vir ons van aktuele belang. Christelike ma's en Christelike pa's: hoe hanteer julle julle dogters? Verbied julle jul dogters eenvoudig om uit te gaan? Of berei julle hulle voor vir die grootword lewe? Help julle hulle om die regte en wyse weg te vind tussen ander jongmense? Hier benodig ouers en grootouers baie gebed en die hulp van Bo!
Ons het 'n opdrag om ons ouerlike pligte na te kom en ons kinders vir God op te voed, en om sake nie eenvoudig sy loop te laat neem nie. Ja, dit is dikwels baie emosioneel en senutergend! Maar ons durf nie ons plig versuim nie. Verder moet ons onthou dat daar geen standaard resep is vir die opvoeding van 'n kind nie, want elke kind is anders.
God se Woord gee vir ons verstandige raad: "En vaders, moenie julle kinders so behandel dat hulle opstandig word nie, maar maak hulle groot met tug en vermaning soos die Here dit wil." (Ef 6:4). Moenie hardvogtig, eiesinnig en bekrompe wees nie, maar voed hulle Godvresend en met baie liefde op. Wees daarby self 'n voorbeeld en geen vrome huigelaar nie, sodat julle kinders nie verbitterd raak nie.
Ons wil nou nie dinge aan Jakob toeskryf nie, maar êrens moes iets erg skeefgeloop het. Hierdie dogter het blykbaar nie baie van haar pa gedink nie – want sy het duidelik sonder haar pa se medewete weggegaan. Miskien het sy gedink: "met die ou man kan 'n mens nie redeneer nie, hy het altyd iets om oor te vit! En sy vee is vir hom in elke geval belangriker as ek!"
Daarom, bid God uit die diepte van jul hart, dat dit by alle meningsverskille met julle opgroeiende kinders nooit sover kom dat julle bymekaar verbyleef nie; dat julle nie meer wéét waar julle kinders is nie. Jakob het dit nie geweet nie!