Fynskrif is nie die eerste produksie waarin hulle ’n paartjie speel nie. Die twee het mekaar ontmoet toe hulle in 2011 man en vrou in die toneelstuk Dream, Brother gespeel het.
Die eerste keer was toe sy nog ’n gr. 11- leerder aan die Hoërskool Die Wilgers in Pretoria was en as deel van die ATKV-tienertoneelfees vir ’n optrede Bloemfontein toe is.
Carel was toe ’n tweedejaardramastudent aan die Universiteit van die Vrystaat en het die toneelstuk se beligting behartig. Eers jare later, met Dream, Brother, was daar op die planke ’n vonk tussen hulle. Dit was wonderlik om saam voor die kameras te speel, vertel hulle. “Dit was ’n heerlike verrassing toe ek uitvind hy het die rol van Sam in Fynskrif gekry,” sê Cintaine.
“Ek kan hom vertrou en hy laat my altyd veilig voel.” Carel geniet dit ewe veel om saam met sy donkerkopmeisie te werk. “Daar is altyd uit die staanspoor ’n gemaklikheid en verbintenis wat dit lekker maak.”
Hy het haar aanbod van die hand gewys en gebieg dat hy haar verkul het. “Sam het haar laat besef sy kan nie so selfsugtig wees nie,” vertel Cintaine.
Carel was in gr. 11 aan Grey-kollege in Bloemfontein toe sy Engelsonderwyser ’n toneelkompetisie reël, en “toevallig wen ek toe die prys vir beste akteur”.
In dieselfde jaar is sy pa, prof. Kerneels Nel, wat in die 1980’s hoof van chirurgie aan Kovsies se mediese fakulteit was, aan ’n hartaanval oorlede.
Hy kon ’n stukkie van sy pa se droom uitleef toe hy met die 50-jaar-herdenking van die eerste suksesvolle hartoorplanting as prof. Barnard te sien was in die dokkiedrama Hartstog.
Die akteur Albert Pretorius was nie net op skool Cintaine se matriekafskeidmetgesel nie; hy het ook ’n invloed gehad op haar pad in die toneelwese.
Hy het in hul hoërskooljare dramaklasse by Shareen Swart in Pretoria geneem en sy het besluit om saam met hom te gaan.
Ná skool wou Cintaine soos baie van haar maats vir ’n brugjaar Londen toe gaan, maar Shareen het haar oorreed om drama te studeer. ’n Dramagraad aan Maties het gevolg, en later ’n honneursgraad in toneelspel aan Ikeys.
Sy en Carel het albei destyds hul loopbaan begin deur by ’n teatergeselskap in die Wes-Kaap aan te sluit: sy by die groep Polony; hy by The Mechanicals. Albei geselskappe het intussen ontbind.
“Omdat ons in dieselfde bedryf werk en ’n mens nogal vasgevang kan word daarin, het ons ’n reël: Wanneer ons ’n dag afsluit, kan ons ’n bietjie oor werk gesels, maar daarna is kantoorure verby.
En toe sy vir ’n rol in die toneelstuk Hond Se Gedagtes moes rolskaats, het hy saam met haar na ’n park naby hul woonstel gegaan sodat sy kon oefen en “om my op te tel as ek dalk val”.
En as jy eers vriende met hom maak, “is hy die lojaalste vriend wat jy sal kry”, koer Cintaine op haar beurt oor Carel.
Hulle was in 2016 op die fees teenoor mekaar in die kortprent HUM te sien. Carel is vir sy spel daarin met die prys as beste akteur in ’n kortfliek bekroon.
Albei het ook ’n rol in ’n vollengtefliek waarvan die première op vanjaar se fees van 22 tot 25 Augustus te sien was. In Die Seemeeu (wat op 15 Maart volgende jaar in teaters uitgereik word) speel Cintaine die melodramatiese Masja, waarvoor sy in die gelyknamige verhoogstuk ’n Kanna (2015) en Fleur du Cap-prys (2016) vir beste vroulike byspeler gewen het.
“Danksy die skottelgoedwasser wat Carel gekoop het, stry ons nooit oor wie moet opwas nie,” vertel Cintaine. “Ons het ook ’n ooreenkoms: Een oggend bring hy die koffie in die bed; die volgende oggend is dit my beurt.