Daar is nog 'n belangrike ding wat die meeste nie-outistiese mense om te dink oor dit verhoed dat: dit is hul "gebrek aan outisme." Inderdaad, hulle gedagtes wat sterk beïnvloed en afhanklik stelsels en sosiale konvensies waarin hulle woon, sodat hulle kan skaars onttrek om dinge te sien met die nodige afstand.
Die "aanvalle" genoem kan word "neurologiese aanvalle" sedert alles oorgedra deur die persepsie neurologiese stelsel, en verwerk deur die brein.
Oortredings kan sensoriese wees; Hierdie is waarskuwingstekens dat daar iets die persoon is onsamehangende, problematies of gevaarlik in die fisiese omgewing. Dit is nie 'n kwessie van "groot sensitiwiteit vir klank, ligte, ruik of raak." Dit is 'n saak van groot sensitiwiteit vir teenstrydighede (wat hier gesien word by die sensoriese vlak).
Aanvalle kan "geestelike" wees: die outistiese persoon sal dink dit waarneem 'n afwyking, en dit sal 'n versteuring van sy koherensiesin en harmonie (wat dikwels kan noem "geregtigheid" veroorsaak ); Dan, baie vinnig, reg skape en suiwerheid van sy denke stelsel sal baie geestelike verbindings wat ooreenstem met alle verslae sy die probleem geïdentifiseer sien vestig (hierdie verbindings kan veel verder gaan as in nie-outistiese mense, wie se denke is beperk tot uit verskeie pre-set paaie kies met "gereed oplossings", vinnig en gerusstellend, sosiaal bepaal en bekragtig vir elke bekende onderwerp).
As die outistiese persoon fokus sy gedagtes oor 'n versteuring (en die teenstrydigheid en onreg van die situasie), dan kan daar 'n soort van "kettingreaksie" of "resonansie", as 'n metaal klok wees. In 'n nie-outistiese persoon, sal die probleem vinnig verkwis en vergeet, soos klop aan 'n plastiek klok.
As die outistiese persoon wat probeer om uit te druk om die vermindering of staking van versteurings (wat byna altyd deur die sosiale omgewing opgelê) versoek, sal dit nie verstaan ​​nie, of ons glo nie.