Maar watter intertekste was vir jou van besondere belang met die skryf van hierdie gedigte? Houellebecq, dalk? F1 is dalk nie verniet ook die “Help!” knoppie op ons rekenaars nie – daar is niks buite taal/teks nie (ons moet altyd die ompaadjie van taal vat om dinge gedoen te kry, self ‘n pre-frontale lobotomie – Zavaroni het daarop aangedring, sy was desperaat), en as ons dit probeer verbysteek kom ons (bewustelik of onbewustelik) in ‘n soort “Help!” situasie – “Here I am at this very moment in this text – interrupt me” (with Help!) … om Leon uit te los dat hy vir ons kan skryf! Enkele hoogtepunte van 2018 sluit in Daniel Hugo se Openbare domein, W.L. van der Merwe se Doodmenslik en Pieter Odendaal se Asof geen berge ooit hier gewoon het nie. Hier demonstreer hy “die definisie van die poësie”, wat hy saamvat in die versreëls van die gedig op pp. 66-67: