'Ek is steeds ek' - Others - Erongo
Saturday, October 24th, 2020 22:42:44
'n Kwadrupleeg aan die kus wil hê sy verhaal moet ander aanmoedig.
17 March 2020 | Others
Mario Thaniseb, kwadrupleeg: "Dit was die moeilikste nuus wat ek ooit ontvang het."
Mario Thaniseb (met rooi en wit hemp) saam met lede van die Lutherse kerk Narraville mannebond en van sy vriende. Foto Otis Finck
Toe Mario Thaniseb (32) sy ruggraat op twee plekke breek in 'n motorongeluk op 24 Desember 2011 het sy lewe vir ewig verander.
Mario was op pad na sy pasgebore seun toe die ongeluk gebeur en moes met meganiese kake uit die opgefrommelde wrak gesny word.
"Toe ek my bewussyn herwin in die hospitaal, was die pyn ondraaglik. Ek het besef ek kan nie beweeg nie," sê hy.
Toe die dokter vir Mario sê hy sal nooit weer in staat wees om op sy eie asem te haal, te eet en te loop nie, het sy wêreld inmekaar getuimel.
"Dit was die moeilikste nuus wat ek ooit ontvang het," sê hy.
Mario erken hy het destyds 'n fout begaan deur sy hoop nie volkome in God te plaas nie.
"Ek het die dokter vertrou. Hy het vir my kom sê dit is die einde van die lewe soos ek dit geken het. Die dokter van bo, God, het egter ander planne vir my gehad."
Mario het nie toegelaat dat sy verlamming die oorhand kry nie.
"Ek kon gesterf het, maar God het my 'n tweede kans gegee. Elke nuwe begin kom aan die einde van nog 'n nuwe begin. Ek is wel in 'n rolstoel, maar dit is nie die einde van die wêreld nie. Om selfbejammering te ontwikkel en almal anders te blameer vir wat gebeur het, is beslis die ergste fout wat 'n mens kan maak."
Erongo het met Mario gesels waar hy 'n motiveringspraatjie by die Lutherse gemeente in Narraville aanbied.
Volgens hom het 'n arbeidsterapeut, Antoinette van Wyk, en haar man, Giovanni, baie tot sy herstelproses bygedra deur blote optimisme.
"My gesin vermy my sedert die ongeluk. Ek koester geen wrok teenoor hulle nie. Ek noem dit nie om hulle sleg te maak nie, maar om ander gesinne wat met mense in soortgelyke situasies te doen het, te waarsku dat hulle nie dieselfde fout moet maak nie. "
Nadat Mario 'n jaar lank in die hospitaal deurgebring het, het hy na die gemeenskap teruggekeer sonder om te weet wat om te verwag.
"Die mense om my het geen kennis of ervaring gehad om iemand soos ek te hanteer nie. Ek was werkloos en was op myself aangewese."
Hy het in 'n plakkershut in die agterplaas van sy tante se huis gewoon. Sy seun se ma was sy opsigter tot hul paaie in 2017 geskei het.
"Sy het swanger geraak. Ek kan haar nie blameer nie. Ek waardeer egter dat sy my tydens 'n baie moeilike periode bygestaan het. Ek was 22 en sy was 20 toe die ongeluk gebeur het."
Hulp van elders
Toe sy seun se ma weg is, het sy vriende begin help waar, wanneer en waarmee hulle kon.
"Hulle het my vir my eie veiligheid in my ghetto toegesluit waneer hulle na elke besoek moes vertrek. Walvisbaai se weer is onvoorspelbaar. Dit was vir my 'n groot probleem. Ek kon myself nie bedek waneer dit koud geword het of die komberse verwyder waneer dit warm word nie. Dit het my baie hulpeloos laat voel."
Mario wou 'n kliniese sielkundige word.
Hy het sedertdien vir talle werksonderhoude gegaan. By een geleentheid het 'n voornemende werkgewer hom gevra hoe hy in sy toestand wil werk.
"Ek het vir hulle gesê ek is bloot anders en het voorgestel 'n hulpstelsel kan die oplossing vir my en hul probleme wees."
Mario het Isaac Muleka (20) as assistent gewerf en in 2016 besluit om sy verhaal te deel om bewustheid te skep en ander te inspireer deur skole en gesinne te besoek waar mense met gestremdhede woon.
Dit help ook om die rekeninge te betaal.
"Ek het briewe aan ondernemings geskryf waarin ek borgskappe vra om op verskillende plekke te gaan praat. Ek moet net na die bestemmings vervoer word en bied my dienste gratis aan. Ons moet onthou liggaamlike gestremdheid is nie die enigste soort gestremdheid nie."
Mario het op 27 Desember 2018 gaan valskerm spring en die eerste Namibiese kwadrupleeg geword wat dit op 'n hoogte van 13 000 voet gedoen het.
Hy is tans besig met die skryf van 'n opvoedkundige handleiding met die titel Circle of Hope, wat wenke vir mense met gestremdhede bevat.
"Om te werk en aan te pas, is harde werk. Ek is nie bang of skaam nie en tel daagliks die stukkies op. Hou aan en praat met God, want sonder Hom is ons verlore. Niks in hierdie lewe is permanent nie; moenie dat die moeilike tye jou van jou seëninge laat vergeet nie. Motivering is oral. Gaan soek dit."
Hy hoop ook om die regering te oortuig om maatreëls in te stel wat ander in 'n soortgelyke situasie in die toekoms kan help.