Die aantal en verskeidenheid vreemde wesens wat mense rapporteer, is verstommend. Dit is natuurlik moontlik dat hulle bekende wesens verkeerd identifiseer, maar wat as net sommige van hierdie waarneming akkuraat is? Hier is werklike verslae van kriptiede, monsters en ander vreemde wesens.
Frank het 'n skepsel gesien wat hy nie in 'n koringveld kon identifiseer nie. inhauscreative / Getty Images
Ek het gewerk by 'n kaasfabriek aan die rand van 'n graanveld in suidwestelike Minnesota . Daar was 'n reeks dae in die somer van '04 of '05, waar dit so warm was dat die melk wat ons in vragmotors afgelewer het, verdamp voordat ons dit kon kry. Dit het werk maklik gemaak; Die gebrek aan melk het ons geen werklike arbeid ontken nie, maar die bestuur wou ons nie laat werk nie, so ons sal opdaag en ommekeer.
Ek het destyds nagte gewerk. Dit was 2 of 3 uur, en ek was uit op die laaibaai, en kyk hoe vlermuise om die brandlampe vlieg, want ek wou graag in die koel naglug wees. Die koring was omtrent so hoog soos my skouer, so ongeveer 5'10 ".
Terwyl ek die vlermuise gekyk het, het ek na die rand van die grasveld afgekyk. Daar was iets daarheen. Dit was die grootte van 'n klein kind en baie, baie skraal. Bleek, met iets wat soos 'n kop van reguit swart hare lyk. Dit het in 'n soort ruige gang gegaan, soos iemand die "robot" erg gedans het. Dit beweeg in stukke: bene, dan heupe, dan torso, skouers, nek en uiteindelik kop. Dit het teruggekyk na die mielieveld, of ten minste het ek gevoel soos dit was.
Ek voel stewig oral. Ek het nie geweet wat dit was nie. Ek het gedink dit was aanvanklik 'n reiger of iets, maar dit lyk te veel soos 'n persoon. Dit het egter nie soos 'n persoon beweeg nie. Geleidelik stap dit vir my na my toe. As ek my nuuskierigheid beter vrees, het ek na die rand van die dok, wat 'n paar voet van die grond af opgelig is, verhuis. Toe ek binne 'n paar voet van die rand kom, het die ding na my gekyk. Ek was verlam. Ek kon hardloop, maar ek het iewers vasgekeer en gevrees.
Dit beweeg, sy "gesig" het nog steeds na my gewys. Dit het sy lyf in die verskriklike, rukkerige beweging na die mielieveld getrek en daarin ingegaan. Ek het probeer om te kyk waar die veld beweeg toe dit verbygegaan het, maar die koring het perfek stil gebly. Ek het opgemerk dat al die krieketstille stil was. Na 'n paar minute het niks gebeur nie. Ek het 'n uur lank daar uitgestaan, maar dit het nooit teruggekom nie. Ek het dit nooit weer gesien nie.
- Frank Semko
Die wesens het soos 'n slang deur die gras geslinger, maar het nog 'n boom soos 'n kat geklim. Amanda Hitch / EyeEm / Getty Images
My vreemde storie het plaasgevind op 26 September 2009. My kerk was op 'n toevlug in Indiana, in 'n bos. Die plek waar ons gebly het, was 'n klein gebou in die middel van die bos. Ons het daardie aand besluit om saam met die kinders uit te gaan en saam met die kinders in die bos te speel. Ons het dus 'n wedstryd gekry om te speel. Dit was soos die polisie: die kinders was die polisie en ons sal 'n volwassene kies om die gyselaar te wees. So toe ons die spel begin het, moes ons die volwasse versteek in die bos in die middel van die nag vind.
So begin ons om die agterkant van die gebou en ons het 'n lang figuur gesien. Dit moes minstens ses voet hoog wees. Dit het hardloop na die bome waar daar 'n klein oop area was met lang gras wat tot op jou knieë kom. Dit het met sy arms aan sy kante gehardloop, maar dit het aan die rand van die lang gras gestop, asof ons moet wag om nader te kom.
Ons het agterna gejaag en gedink dit was die volwassene. Toe ons uiteindelik 'n paar meter verder weg was, het dit in die gras ingeduik en baie vinnig, byna slang begin kruip. Ons het verstom, maar staan ​​daar en staar daarnaand. Toe dit oor die lang gras kom, het dit 'n boom begin klim! Dit lyk ietwat soos 'n misvormde katagtige dier toe dit klim. Toe het 'n kind 'n paar oomblikke geskreeu: 'Ek sien hom!' en was in 'n teenoorgestelde rigting. Ons het 'n soortgelyke figuur gesien wat 'n paar meter verder loop, so ons het dit agtervolg. Maar toe het dit agter 'n boom verdwyn!
Dit blyk dat ons 'n paar minute later die volwassene die hele tyd in die parkeerterrein in die voorkant van die gebou wegkruip. So wie weet wat ons daardie nag in daardie bos gesien het. Ten minste 15 kinders het die ding met my gesien, so ek weet ek is nie mal nie!
- Joanna H.
Primehook Swamp Creature
Miskien was die Primehook-wese 'n onbekende of ongewone soort wilde kat. Hillary Kladke / Getty Images
Ek het in Julie 2007 op Broadkill Road in Broadkill Beach Delaware rondgery. Hierdie pad grens aan 'n moerasgebied . Staan aan die kant van die pad by die moeras, my dogter en ek het 'n skepsel gesien soos ons nog nooit gesien het nie. Dit het omtrent 2-1 / 2 tot 3 voet lank gestaan, met lang bene, 'n bruin lyf, 'n plat, byna stampende gesig en 'n lang stert. Dit het klein ore gehad en was sowat 30 pond.
My ander dogter en haar vriend het die vorige jaar ook dieselfde dier gesien, maar dit was nag en dit het voor hul motor gehardloop. Ek het die vrou gevra wat die Broadkill Beach-winkel daaroor besit het en sy het gesê dat sy dit een keer gesien het toe sy jare lank vuil was met haar pa in daardie area en beide haar en haar pa het nie geweet wat dit was al was sy Opgewek rondom Broadkill.
Sy het gesê ons is gelukkig om dit te sien, omdat baie min mense dit gesien het. Ons het na die Primehook Reserve (dit is wat die moerasagtige area genoem word) na die museum gegaan en hulle het geen idee gehad wat dit kon wees nie. Ek vra my af of iemand anders dit gesien het en wat dit is.
- Helen J.
Florida See Monster
Hulle was nie bang vir die groen blob nie, maar dit was 'n skepsel wat niemand voorheen gesien het nie. MisterM / Getty Images
Hierdie storie vind plaas, dink ek, in die somer van 1995, wat my 9 jaar oud maak. Byna elke jaar sal my familie 'n reis na Florida neem. Ons gaan gewoonlik na Disney World , maar my ma het siek geword, so daardie jaar het ons eintlik nie na Disney World na my suster se en my ontsteltenis gegaan nie.
Op een van hierdie dae was ons op 'n strand. Ek onthou nie wat die strand genoem is nie, maar die mense langs ons het gesê dit is die onderste punt van Florida. Na 'n rukkie van niks gebeur nie, was almal in die see of het hulle stil gesing. 'N Vrou wat aan die linkerkant van ons sit, het ons verby gesit, aan ons reg om te vra: "Wat is dit?" Ons het almal omgedraai en gekyk na 'n verrassend oop hoek van die strand. Daar was geen mense daar nie, maar daar was iets regtig snaaks.
Ons het almal opgestaan ​​om 'n beter voorkoms te kry, baie vinnig om 'n skare daar rondom te vorm. As ek die wese wat ons in een woord gesien het, sou beskryf, sou die woord "spotprent" wees. Ek sal nooit vergeet hoe dit gelyk het nie. Dit was groen en lyk soos 'n bal slym oor die grootte van 'n basketbal. Dit het tentakels op die grond daar rondom gehad, met twee langer stertagtige tentakels wat uit sy rug uitsteek. Die ding wat die mees bisarre was en dit lyk spotprentig, was sy oë, wat op stingels staan ​​wat om 'n voet van sy lyf staan. Die oë het gekyk menslik en het ons op 'n byna oninteressante manier na ons gekyk. Die ander vreemde ding daaroor was sy mond, wat nooit blyk te sluit nie, en waar jy verwag dat die tande tandevormige vlesige uitsteeksels sou wees. Niemand, nie eens die skepsel, was bang nie, en na 'n rukkie het dit lekker teruggegaan in die see.
Daar was ongeveer 10 getuies van hierdie ding, en ons het almal die meeste van ons tyd spandeer oor wat dit moes gewees het. Een idee was dat dit 'n parasietorganisme was vir 'n veel groter skepsel, een wat moontlik nooit geïdentifiseer is nie.
- Adam G.
Kunstenaar se indruk van die Mothman. Tim Bertelink
Jy sal nooit glo wat ek 'n baie koue, droë November nag gesien het nie. My familie en ek het op 'n klein terugpad in 'n nuwe huis op 'n heuwel in die baie klein dorpie Fort Gay, WV, ingetrek. Fort Gay sit regs aan die oostekant van Kentucky. Die bevolking van my dorp was toe waarskynlik net 'n paar duisend. My familie en ek was uitpak. Ons het die meubels nog nie op sy regmatige plekke gesit nie en alles was nog in bokse. Oorweldig met werk die hele dag, het ek om 11:00 omgetree. Ek het my klein broer op die rusbank gesit en ek het sy bed gekry, aangesien my bed nog nie saam was nie. Sy kamer kyk na die voorkant van die huis; sy venster is ongeveer 20 tot 25 voet of so van die grond af.
Ek het uit die venster gekyk toe ek dit sien. Dit staan ​​omtrent 7 voet hoog. Ek het nie geweet wat dit was nie, maar ek was bevrore. Ek was nog nooit so bang in my hele lewe nie. Al wat ek kon doen, lê daar en staar net na hierdie ding. Dit was sowat 50 voet van die grond in die boom, sowat 50 voet van die huis oor die erf. Dit het gevoel soos 'n ewigheid. Ek kon nie asemhaal nie; Ek kon nie eers blink nie. Dit het groot, rooi, helder gloeiende oë wat dood in my gesig lyk. Ek het uiteindelik genoeg moed opgewerk om my oë toe te maak en my kop onder die deksels te plaas, toe skielik het die ding die venster geslaan.
Ek het deur die huis gegaan en geskree: "Daar is iets buite!" Ek het gehuil. My ma en pa het na my gekyk en gesê: "Wat is fout met jou? Dit lyk asof jy 'n spook gesien het!" My gesig was sneeuwit. Ek het gesê, "Ek weet nie wat dit was nie, maar asseblief, pappa, moenie buite gaan nie." Ek het gesmeek en ek het gesmeek. Hy het teruggekom en gesê hulle is niks daar buite nie. Ek het geskree en gesê: "Ja, daar is! Ja, daar is."
Toe ek aan hulle verduidelik wat ek gesien het en hoe ek gevoel het, het hulle gesê ek was mal, maar tot vandag toe sal ek nie alleen deur myself gaan nie, en selfs in die dag moet iemand my nog na my kar kyk. Ek het gehoor van 'n paar mooi dinge wat op daardie pad aangaan, maar ek het nooit verwag om self iets te ervaar nie. My man en ek het na die teaters gegaan en Mothman-profesieë gekyk . Ek het die nag weer herleef. Die manier waarop hulle gevoel en wat gesien het, was merkwaardig. My man het na my gekyk en gesê: "Is dit nie wat jy vir my beskryf het toe ons die eerste keer begin het nie?" Ek kon nie 'n woord sê nie. Na daardie oomblik het ek geweet wat ek gesien het. Ek glo in alle harte van harte, ek het die Mothman gesien . Dis net 'n bietjie vreemd. Ek woon net sowat 80 myl suid van Point Pleasant, WV, waar alles 37 jaar gelede plaasgevind het. Dit was presies 32 jaar tot die maand toe ek dit gesien het.
Die Kitsune (Fox Spirit)
In Japannese heiligdomme, kan vossestate met rooi stukke versier word as 'n teken van toewyding en verbintenis met die Kitsune. Cwithe / Getty Images
Terug in September 2004 was ek in Kyoto, Japan, in die Arashiyama-omgewing. Ek het besluit om die toeriste-omgewing te verlaat en in 'n ewekansige rigting na die berge toe te gaan. Ek het myself op 'n ou roete deur die bos gevind.
Na 'n rukkie het ek 'n ou man met 'n lang wit baard gekry. Hy het 'n personeel gedra en was in growwe blou klere aangetrek, soos 'n boer uit 'n Samurai- fliek. Hy het my gesien en gesê ek moet hom volg. Om meer nuuskierig as enigiets te wees, het ek agter hom geloop terwyl hy my verder in die bos gelei het.
Hy het lank gepraat oor die skoonheid van die natuur, hoe mense die woude afgesny en die Aarde besoedel het en vir my gesê het dat mense moet leer om die natuur te beskerm en te respekteer. Gedurende die hele uitruil het hy nooit oor homself gepraat of vrae van my gevra nie. Na 'n rukkie het hy gesê hy moes verlaat en vir my 'n ander roete gewys en gesê het ek moet dit vat as ek terug wil gaan na die stad. Hy het toe by daardie roete gelos.
Ek het dieselfde aand op dieselfde pad teruggekom, so ek het die roete geneem wat die ou man my gewys het. Slegs enkele minute later het ek heeltemal verlore geraak en kon ek nie eers die roete self vind om my treë te herhaal nie. Dit het donker geword, en toe ek my flitslig geskyn het, het ek agtergekom dat 'n ou wit jakkals my van naby afkyk. Ek kon gesweer het dat ek my met 'n geamuseerde kyk op sy gesig gekyk het, maar sodra ek my lig daarop geskyn het, het dit in die bosse gehardloop.
Ek onthou dat ek allerhande ou Japannese stories en legendes oor vosgeeste lees wat menslike vorm kan aanneem en ek voel dat ek die een gesien het.
- Bryan T.
Invisible Sprinting Humanoids
Die spoedkamera het die silwervrou gesien, maar sy was onsigbaar vir die beampte. Stanislaw Pytel / Getty Images
As 'n polisiehoofpatrollievrou in Portsmouth, Engeland, word ek gereeld gekonfronteer met situasies wat bizar en onaangenaam is. Die voorval wat op 25 November verlede jaar plaasgevind het, is egter verreweg die mees ongewone van hulle almal. Tydens 'n roetine-spoedkamera wat in die stad opgerig is omstreeks 18:30 (toe dit heeltemal donker was), het ons spoedval die ewekansige tracings van onbestaande voorwerpe op 30 tot 40 mph verower.
Die toestelle is eintlik nie wanfunksioneel nie, dus het ons die kamera op die padoppervlak opgelei om te sien wat ons opgetel het. Op die agterkant van die patrollievliegtuig was ons geskok om op die skerm te ontdek dat die kamera optel wat slegs as menslike figure beskryf kan word, op en af ​​in die straat, ongeveer 40 voet van die voertuig af, net skaars sigbaar deur die nagvisie filter. Hulle was van gemiddelde hoogte, het 'n silweragtige tintjie en het herhaaldelik en baie vinnig die sentrale bespreking (die verdeeloppervlak tussen twee teenoorgestelde paaie op 'n snelweg) gespring.
Ek erken dat ek nie die voertuig verlaat het om ondersoek te doen nie, maar dit het ek glo nie nodig gehad nie. Net sowat 10 voet weg, langs die pad, het een van hierdie silwer entiteite net op die skerm verskyn. Wyfie, ongeveer 6 voet, en staan ​​roerloos van die van af. Sy was geklee in skaars geklede klere, nie anders as wat 'n jong vrou op 'n aand uit kan dra nie. Ek was uiters ontsteld, veral omdat ek uit die venster leun, daar was absoluut geen bewys dat iemand naby die voertuig staan ​​nie. Aangesien die eerste voertuig net vyf minute van die eerste waarneming verby was, het alle sigbare bewyse van die entiteite verdwyn. Niks het van daardie tyd tot die einde van my plig om 21:00 gebeur nie, en toe ek die beeldmateriaal van die kamera af gespeel het, is die silwer voorwerpe en die vrou nie op die band nie!
Uiteraard het ek nie die voorval gerapporteer nie, maar vriende en mede-beamptes stem saam dat dit hoogs ongewoon is, en nie een van hulle het voorheen so iets beleef nie.
- Cassandra J.
Red-Eyed Road Cryptid
Is daar 'n Bigfoot wat in Oos-Texas woon ?. Nisian Hughes / Getty Images
Die volgende het plaasgevind in Vidor, Texas op 20 Junie 2000 om 1:00. Ek het net van die werk af geloop en was oos. Op hierdie pad is daar 'n 90 grade draai, en by tye moet jy kyk, want beeste kan uit en op die pad wees.
Daardie oggend is dit wat ek gedink het, gebeur. Niemand anders was op die pad nie, maar ek het rooi oë gesien wat na die vragmotorligte gaan kyk en oor en oor afkyk, en ek het geweet iets is verkeerd.
Ek het aan die linkerkant van die pad gery, en toe ek naby was, het ek opgemerk dat hierdie rooibruin wese omtrent vyf voet lank en sportige swart hare regoor sy lyf staan.
Ek het die vragmotor gestop en my kollig uitgesteek en op hierdie skepsel geskyn. Dit het vir ewig gelyk, maar ek weet dat dit net 'n paar minute was. Hierdie wesens het sy arm bo sy kop opgehef en 'n vreeslike skree wat ek voorheen gehoor het, uitgelaat. Dit het omgedraai en agter 'n huis gegaan en weggeloop.
Ek het hierdie geluid voorheen gehoor toe ek op Teal Rd gewoon het. in Orange, Texas, net 'n paar kilometer van hierdie plek. Ek het hierdie pad gereis gereis om hierdie wese weer te sien en nooit te hê nie. Ek word vertel hierdie skepsel is verwant aan Bigfoot .
- Britton J.
Bizarre Australiese Skepping
Miskien was die Australiese kriptide 'n onbekende spesie Salamander. Foto deur Eduardo Barrera / Getty Images
Ek is nie heeltemal seker op die presiese datum van wanneer dit gebeur het nie, maar dit sou ongeveer 1999 gewees het, miskien in die lente of somer. Om in Australië te bly, is van tyd tot tyd vreemde dinge, maar die meeste het 'n verduideliking agter hulle. Dit is anders.
Ek was toe jonk, seker nege of so, en my familie het 'n braai in die agterplaas van ons huis gehad. Ons sit almal by hierdie tafel op die patio, eet en praat, gee nie regtig aandag aan enigiets rondom ons nie. Skielik hoor ek 'n "plop" geraas kom uit die blaarbedekking in die tuin langs die agterste heining. Ek het dadelik omgedraai en gekyk om te sien wat die geraas gemaak het.
Tot my verskrikking het ek 'n klein, blou wesens na my gekyk en toe in die bos gestamp. Dit was omtrent 15 cm lank, op al vier. Dit het geen tone gehad wat ek kon sien nie. Sy gesig was vertikaal ovaalvormig met klein swart oë, 'n lang, uitsteekende neus en 'n grimmende mond gevul met amper naaldagtige tande. Die buitenste van die gesig was donkerblou, soos 'n mannetjie, maar dit lyk haarloos. Die res van die gesig en lyf was ligblou. Die beste wat ek kan beskryf, is soos 'n leeu , behalwe met kort bene, geen stert en minder beeldhouwerk nie.
Ek het na my broer gekyk en gesê: "Wat was dit !?" Hy het dit ook gesien. Toe my ma ons kalmeer, het sy my broer en ek geneem om kamers van die huis te skei en ons te laat teken wat ons gesien het. Ons het albei dieselfde ding getrek. Ek was vir die res van die nag bang. Tot vandag toe weet ek nog nie wat die skepsel was wat ek gesien het nie, maar dit gee my nog steeds die kruipies.