Stryd van Binne en Buite (Meer as oorwinnaars Deel 1A) | True Truth
Efesiërs 6 is seker een van die bekendste gedeeltes in die Nuwe Testament, maar dit is terselfdertyd een van die gedeeltes wat ek dink, waaroor mense die meeste skewe idees oor het, besonderlik in ons dag. ‘n Mens se hare staan soms regop as jy hoor wat die mense van hierdie gedeelte maak. Dit gaan ons ‘n paar weke vat om hierdeur te werk. Ek hoop julle sal geduldig wees met my as ek soms in diepte insak, maar ek sal probeer om dit so prakties as moontlik te maak en so interessant as moontlik te maak, terwyl ek darem sal poog om getrou te bly aan die Woord van die Here.
Anders as wat baie Christine wil glo is die Christelike lewe ‘n stryd. Daar is geen twyfel daaraan nie. Dis soms ‘n baie moeilike pad.
Ek het ‘n ou vriend daar in die Vaaldriehoek wat my nederig hou en wat my voete op die grond en wat op die ongemaklikste tye altyd kom kuier. Vroëer hierdie week val hy daar in op ‘n totaal onvanpaste tyd en toe sê hy vir my hy wil net vir my vertel hy kom agter die Christelike lewe is moeilik, baie, baie moeilik. Hy is ‘n kosbare ou broer wat volgens sy eie getuienis loshande die grootste sondaar in die Vaaldriehoek was! Die Here is besig met ‘n wonderlike werk in hom. Hy het ook uiteindelik ontdek dis ‘n moeilike pad. Die oomblik as jy begin agterkom die Christelike lewe is moeilik, dan is dit ‘n bevestiging jy is op die regte pad.
As jou Christelike lewe vir jou die maklikste ding op aarde is, dan moet jy begin vrae vra of alles pluis is. Dit is ‘n felle stryd en ‘n stryd om lewe en dood, volgens die Nuwe Testament.
‘n Oorlog waarvan Baie niks weet nie
‘n Skrywer van die vorige eeu JC Ryle skryf: “ This warfare is a thing of which many know nothing. Talk to them about it and they are ready to set you down as a madman, an enthusiast or a fool, and yet it is as clear, as real and true as any war the world has ever seen. It has its hand to hand conflicts and its wounds, it has its watchings and fatigues, it has its seizures and assaults, it has its victories and defeats. Above all it has consequences which are awful, tremendous and most peculiar. In earthly warfare the consequences to nations are often temporary and remediable. In the spiritual warfare it is very different. Of that warfare, the consequences, when the fight is over, are unchangeable and eternal.”
Dit is belangrik, wanneer ons na hierdie gedeelte kyk, dat ons ons reg sal instel. Ons is nie besig met ‘n stukkie wat miskien interessant sal wees nie, wat ons ore gaan kielie nie. Ons is hier besig met ‘n gedeelte wat van die allergrootste belang is vir elkeen van ons.
‘n Stryd vanaf Verskillende Fronte
Nou hierdie gedeelte het te doen met ons stryd teen die duiwel. Die stryd teen die duiwel is ‘n moeilike stryd. Dis nie ‘n enkelvoudige stryd nie. As ‘n hond jou aanval dan kom hy van een kant af. Die duiwel het ‘n duisend strategieë, hy is ongelooflik slinks. Dié van ons wat bewus is van die stryd en wat miskien al ‘n klompie jare kom, sal weet jy dink nog hy kom uit daardie rigting want hy het gister uit daardie rigting gekom, dan kan jy maar weet môre kom hy van die ander kant af. Hy kom op meer as een front, hy het ‘n eindelose verskeidenheid van strategieë en dit is ‘n hele leermag wat jou party dae aanval. Maar die ergste van hierdie stryd, die heel ergste, is dat die duiwel ‘n bondgenoot het. Hierdie bondgenoot is onuitputlik in sy ywer om jou te vernietig. Hierdie bondgenoot is meedoënloos, hy het geen genade nie. Hierdie bondgenoot – en dit is die ergste van alles – is binne-in jou en binne-in my. Dis die ergste.
Die Stryd van Binne
In die ou dae as ‘n mens ‘n stad sou aanval; ‘n generaal kom by hierdie stad, met groot mure om. Dan beleer hy hierdie stad. Die grootste krisis is gewoonlik om hierdie stad se mure te deurbreek, dis om m.a.w. die stad in te neem. Generaals het deur die eeue geleer dat as jy bondgenote binne in die mure van die stad kan kry, dan is die stryd halfpad gewonne. As jy dus verraaiers kan kry, of van jou eie manne kan laat inglip in die stad in sodat hulle van binne af die ding kan doen en kan uithol, en desnoods in die nag die hekke kan oopmaak van binne af, dan is die oorlog so goed as gewen. En die duiwel kom van buite af om ons as gelowiges aan te val en hy maak staat tot ’n baie groot mate op hierdie bondgenoot binne-in ons. Mense in ‘n stad – solank hulle die stad kan hou het hulle nog nie die oorlog verloor nie. Andersom gestel: solank so ‘n generaal so ‘n stad beleër maar nog nie die stad ingeneem het nie, dan het hy nog nie die oorlog gewen nie. Uiteindelik dus word die oorlog gewen of verloor binne-in die stad. Totdat hy die mure of die poorte laat val is alles nog tevergeefs. So, wat ons moet verstaan, en dit is kardinaal belangrik vir ons onderwerp, dit is wat binne-in die stad gebeur wat saak maak, uiteindelik. Dis die bepalende faktor. Daarom is hierdie verraaier binne ons poorte ons heel grootste probleem. Die oomblik as ek voor hom swig dan’s dit verby. Solank ek hom nog onder my duim het, solank ek hom nog kan beheer, solank ek nog nie swig voor hom nie, is ek nog in beheer van die hele situasie.
Die Sondige Natuur
Die totale doel van die bombardement van buite af na binne toe is om hierdie vyand binne die mure te versterk sodat hy daar die finale ding kan doen. Dis hoekom jy ‘n stad bombardeer ook. Ek praat natuurlik van die sondige natuur van die mens. Ek praat van die vlees. Die duiwel se aanslag teen ons en die wêreld se aanslag teen ons is grootliks gerig daarop om ons vlees te versterk, om ons vlees te inflammeer, om ons vlees die oorhand te laat kry in ons lewens. Hierdie vyand binne-in ons word op verskillende maniere genoem in die Bybel. “Die vlees” is ‘n baie bekende uitdrukking. Ek dink die nuwe Afrikaanse vertaling praat van ons sondige natuur. Jakobus praat in die eerste hoofstuk van sy brief van ons eie begeertes, ons sou kon praat van inwonende sonde, ons sou kon praat van die werke van die liggaam, die werke van die vlees (Galasiërs 5). Essensieël kom dit net neer op hierdie ingebore en aangebore geneigdheid tot sonde wat almal van ons het. Ek sê dit sonder enige vrees van teëspraak. Ons het dit almal. Ons het dit van kleintyd af, trouens jy word daarmee gebore. Dis verstommend as jy met klein kindertjies gesels: hulle weet presies waarvan ek praat. Jy kom net agter hier is kragte in jou aan’t werk wat jy nie aldag verstaan nie en dit loop in ‘n koers waarvan jy nie altyd hou nie. Hierdie sonde geneigdheid gee net nooit op nie. ‘n Mens is geneig om te dink as jy al tien of twintig of dertig jaar op die pad van die Here is, dan sal jy darem klaarkry daarmee en dit is net wanneer jy dink jy staan, dan slaan jy weer neer. Dit is fataal om hier vyand te onderskat.
Die Innerlike Stryd is die Beslissende Stryd
Hoewel Efesiers 6 konsentreer op die aanslag van buite af en wat ons moet doen om dit af te weer en om daarteen staande te bly, wil ek graag dat ons eers praat oor hierdie vyand binne die mure – die vyfde kolonne, om dit so uit te druk. Solank ons binne die mure aan die wenkant is, wen ons en kan die duiwel ons nooit, nooit oorwin nie. So die innerlike stryd is die beslissende stryd. Dis ‘n baie belangrike beginsel, want ek dink baie Christene het nie hierdie perspektief nie. Baie Christene het ‘n beheptheid met die duiwel, ‘n ongesonde vrees vir die duiwel. Natuurlik moet ons respek hê vir die duiwel, natuurlik moet ons weet hy is magtig. Hy is ‘n dodelike vyand. Natuurlik moet ons weet daar is geen manier buite die genade van die Here wat ons hom kan weerstaan nie, maar ons moet ook weet die stryd binne-in ons is die beslissende stryd. Hierdie vyand binne ons mure: die Bybel is vol daarvan. Ek lees net ‘n paar gedeeltes.
Hoe moet ons Romeine 7 verstaan ?
Romeine 7. Daar sal seker verskillende standpunte wees oor hoe ‘n mens Romeine 7 moet vertolk. Julle sal onthou Paulus wat praat van hierdie stryd wat hy het: vers 15, “want wat ek doen, weet ek nie en wat ek wil dit doen ek nie, maar wat ek haat, dit doen ek” ens. ens. Daar was ‘n tyd in my lewe wat ek gedink het nee Romeine 7 kan regtig nie praat nie van ‘n Christen nie, dis seker Paulus wat hier praat van die tyd voordat hy ‘n Christen geword het. Hoe langer ek op die pad van die Here is, hoe meer kom ek agter dis ek hierdie.
Galasiers 5: vers 16 – “Wat ek bedoel is dat, laat julle lewe steeds deur die Gees van God beheers word, dan sal julle nooit swig voor die begeertes van julle sondige natuur nie.” Die Ou Vertaling, wat ‘n meer letterlik vertaling is, praat van “die begeerlikheid van die vlees”. Dis die vyand binne in ons, die vyfde kolonne. Hy sê in vers 17 “wat ons sondige natuur begeer is in stryd met wat die Gees wil en wat die Gees wil, is in stryd met wat ons sondige natuur begeer.” Hierdie twee staan lynreg teenoor mekaar, en daarom kan julle nie doen wat julle graag wil nie. Vers 18 “Maar as julle julle deur die Gees laat lei, staan julle nie meer onder die wet nie.” Dan noem hy die praktyke van die vlees, die sondige natuur en dis algemeen bekend: onsedelikheid, onreinheid, losbandigheid afgodsdiens, towery, vyandskap, haat, naywer, woede, rusies, verdeeldheid, skeuring, afguns, dronkenskap, uitspattigheid en al dergelike dinge.
Dan sê hy daar dat wie hom aan sulke dinge skuldig maak, sal nie die koninkryk van God as erfenis verkry nie.
Die hele gedagte dat jy vleeslike Christene kry, hulle is gered maar is totaal onder die heerskappy van die vlees, dis nie ‘n Bybelse gedagte nie. Die Nuwe Testament leer ons dat as jy waarlik gered is sal jou lewe nie gekenmerk word deur oorheersing deur die vlees nie, maar gekenmerk word deur die oorheersing deur die Gees en dus heersing oor die vlees. En dan noem hy die baie bekende vrugte van die Gees, die nege fasette van die heerskappy van die Gees van God in iemand se lewe, ons ken dus hierdie gedeelte, die stryd tussen die gees en die vlees.
Jy word Verlei deur jou Eie Begeertres
Kom ons blaai na Jakobus 1:13,14,15. “Iemand wat in versoeking kom, moet nooit sê: “ek word deur God versoek” nie; want God kan nie verlei word nie, en self verlei (versoek) Hy niemand nie. Maar ‘n mens word verlei deur sy eie begeertes wat hom aanlok en saamsleep. Daarna, as die begeertes bevrug geraak het, bring dit die sonde voort; en as die sonde ryp geword het, loop dit uit op die dood. “
‘n Mens word verlei deur sy eie begeertes. As ek so na Christene van ons dag luister dan kry die duiwel werklik baie skuld wat hy nie verdien nie. Dis baie gerieflik om te sê dis die duiwel, want hoe meer dit die duiwel is, hoe minder is dit ek. Maar hier sê hy, dis ons eie begeertes. Dis die probleem. Hierdie gedeelte is vol, kom ons noem dit maar ginekologiese terme. Die beeld wat hy hier gebruik as hy praat van die begeerlikhede of begeertes is die van ‘n onsedelike vrou, ‘n straatvrou wat jou verlok en dan sê hy as jy saam met haar gaan, dan ontvang sy, sy raak swanger en sy kry ‘n babatjie. Hierdie babatjie se naam is Sonde. Dan sê hy dan word Sonde groot en op haar beurt dan word sy swanger en sy kry ‘n baba en die baba se naam is die Dood.
Laat ek die Ou Vertaling ook lees. Die Ou Vertaling is nou nie so ordentlik soos die Nuwe Vertaling nie. Jak. 1:13,14,15 “Laat niemand, as hy in versoeking kom, sê: Ek word deur God versoek nie. Want God kan deur die kwaad nie versoek word nie, en self versoek Hy niemand nie. Maar elkeen word versoek as hy deur sy eie begeerlikheid weggesleep en verlok word. Daarna, as die begeerlikheid ontvang het, baar dit sonde; (sien julle, die begeerlikheid, hierdie onsedelike vrou is jou eie vleeslike begeertes, nou moet ons wegkom van die sewende gebod, dis gaan oor sonde van watter aard ookal, my eie sondegeneigdheid, hierdie aangebore, dis soos ‘n onsedelike vrou. As hierdie onsedelike vrou ontvang het baar sy sonde.
As die sonde tot volle ontwikkeling gekom het bring dit die dood. Ons het nie met ‘n ligtelike saak te doen nie. Die Nuwe Testament is baie eksplisiet dat dit ‘n geweldige stryd is. Ons moet verstaan dat as ek dan gered is deur genade, as ek dan nou wedergebore is, soos ek vertrou die meerderheid van ons is, beteken dit nie dat ek gesuiwer is, finaal gestroop is van sondegeneigdheid nie. Ek sê nie iets wat nuut is nie, dit weet ons maar alte goed. Tog is dit so dat baie Christene hieroor allerhande afwykende leringe het, afwykende standpunte het en baie het ‘n stryd hiermee, hulle voel, hulle wonder of hulle ooit gered is.
Verlede jaar was ek op Kofsies se kampus. Ek praat daar met studente. Een student kom na my toe en vra my, oom kan ek met oom praat, maar ek wil baie persoonlik praat. Ons begin gesels en hy sê vir my “dis ses of agt maande gelede dat ek my lewe reggemaak met die Here en ek het myself ongekwalifiseerd toegewy aan die Here. Maar oom ek dink nie ek is wedergebore nie. Oom weet nie hoe sukkel ek met sonde nie. En die ergste van alles is, dis van die dag wat ek my lewe toegewy het aan die Here en ek is baie seker ek is nie gered nie. Ek het stryd hieroor, wat kan ek doen?” Wel, toe hy dit vir my sê toe weet ek hy is gered, jy sien, toe weet ek, hier is nou iets in sy lewe wat werklikheid is.
Ons moet verstaan hierdie inwonende sonde dra ons met ons saam tot die dag van ons dood. En enige Christen wat dit wil ontken is iemand wat ‘n baie oppervlakkige en kunsmatige beskouing oor sonde het. Jy weet nie wat is sonde nie. Jy verstaan nie dat die dieptepunt van sonde lê nie in iets wat jy doen nie, of nie doen nie, dit lê in jou motiewe, in jou gesindhede, in jou begeertes, in jou ambisies – dis die slagveld. Julle sal dit weet, so goed soos ek, dit is die slagveld.
As julle dit nie so beleef nie, is of julle nie gered nie, of ek is nie gered nie. My hart is ‘n slagveld en my ervaring is hoe langer ek op die pad van die Here is, hoe meer raak ek bewus daarvan. Hoe meer het ek stryd in my binneste. Ek sidder soms as ek dink ander mense moet weet wat in my hart aangaan en dan sidder ek as ek besef, God weet wat in my hart aangaan. Wat doen dit dan aan my lewe? Dit dryf my net dieper en dieper in Christus in. Dit het die effek dat ek al hoe meer verstaan ek het ‘n Verlosser nodig, dat ek Hom al hoe meer waardeer.
Twee Kragte werk in jou
So, ‘n Christen het dus in ‘n sekere sin twee stelle kragte wat in hom werk, as jy wil, gekwalifiseerd sou jy kon sê twee nature. Die feit bly staan daar is twee stelle kragte wat in jou aan die werk is. Aan die een kant is daar die nuwe goddelike natuur wat in jou begin werk. Johannes praat van die saad van God wat in jou ingeplant is. Elkeen wat wedergebore is, ken hierdie beginsel. Dit is ‘n nuwe beginsel van geregtigheid wat in jou ingeplant is en wat jou in groei laat toeneem, wat ‘n begeerte in jou plaas om toe te neem na gelykvormigheid na die beeld van ons Jesus Christus om heilig te lewe. Dit is ‘n nuwe beginsel, ‘n herskepte beginsel in jou, wat jy nie vantevore gehad het nie, wat jou sonde laat haat en intens laat begeer om nou eens en vir altyd klaar te kry met sonde. Maar benewens hierdie nuwe natuur het jy nog steeds hierdie begeerlikheid, hierdie ou natuur, hierdie neiging in jou wat van jou ‘n mislukking maak in terme van God se standaarde, wat van jou ‘n rebel voor die Here maak. Voor jou wedergeboorte het jy natuurlik net die tweede een, maar dit is met die wedergeboorte word God se saad in jou ingeplant word, hierdie nuwe beginsel en dit is net daar wat die styd begin. En dit word ‘n felle en intense stryd, nie waar nie.
Die Tiperende Lewens Kenmerke van ‘n Christen
Laat ek dadelik sê, volgens die Bybel is die tiperende kenmerk van die lewe van iemand wat werklik wedergebore is dat die nuwe natuur heers oor die ou natuur, wat nie beteken dit gebeur sommer maklik, maklik nie, maar uiteindelik sal die tipiese van so ‘n persoon wees dat hy ‘n lewe van geregtigheid, van gehoorsaamheid, van heiligheid lei, ‘n bekeerde lewe en ‘n bekerende lewe. Dit sou die tipiese wees. In ‘n boksgeveg kan jy ‘n punt verloor, jy kan ‘n rondte verloor en jy kan die geveg verloor. Christene verloor dikwels punte in die stryd teen die vlees. Helaas verloor elkeen van ons ook maar van tyd tot tyd ‘n rondte, maar ons verloor nooit die geveg nie. Uiteindelik, as jy werklik gered is, verloor jy nie die geveg nie. Maar dis ‘n geveg en jy is baie dikwels bloedneus, en blou oog, en jy is meermale teen die grond. Dis ‘n bloedige geveg, dis meedoënloos, tot die dood toe, dis kaalvuis. Maar uiteindelik sien die Here toe en hierdie herskeppingsbeginsel wat in jou ingeplant is, laat jou triomferend uit die kryt klim.
Hierdie is ‘n transkripsie uit ‘n reeks getiteld “Meer as Oorwinnaars” deur Nico van der Walt. U kan dit ook luister – sien hieronder
Deel1B van hierdie transkripsie
Volg hierdie link en doen ‘n “search” onder “Series” = meer as oorwinnaars om al die boodskappe in die reeks te sien en te speel
Previous Previous post: He died for Me – Part 1 (Atonement)
Next Next post: Substitute in My Place (He died for me – Part II)