Lys van HertzogpryswennersWysig
1916 – Totius (Trekkerswee).
1926 – A.G. Visser (Gedigte).
1928 – A.G. Visser (Rose van herinnering); C.M. van den Heever (Die nuwe boord).
1934 – Totius (Passieblomme); C. Louis Leipoldt (Skoonheidstroos); W.E.G. Louw (Die ryke dwaas).
1937 – I.D. du Plessis (Vreemde liefde en Ballades); N.P. van Wyk Louw (Alleenspraak)
1940 – N.P. van Wyk Louw (Die halwe kring).
1943 – Elisabeth Eybers (Die stil avontuur en Belydenis in die skemering).
1947 – D.J. Opperman (Heilige beeste).
1951 – Toon van den Heever (Gedigte 1919, omgewerk tot Eugène en ander gedigte 1931).
1962 – Ernst van Heerden (Die klop).
1965 – N.P. van Wyk Louw (Tristia).
1968 – Boerneef (postuum) (al sy digbundels).
1971 – Elisabeth Eybers (Onderdak).
1974 – Uys Krige (Uys Krige: 'n keur uit sy gedigte).
1977 – Wilma Stockenström (Van vergetelheid en van glans).
1980 – D.J. Opperman (Komas uit 'n bamboesstok).
1983 – Sheila Cussons (al haar digbundels).
1984 – Breyten Breytenbach ( "Yk" ).
1987 – T.T. Cloete (Idiolek en Allotroop – sy ander werke, Jukstaposisie en Angelliera is eervol vermeld)
1990 – Antjie Krog (Lady Anne).
1993 – T.T. Cloete (Met die aarde praat).
1996 – Ina Rousseau ( 'n Onbekende jaartal).
1999 – Breyten Breytenbach (Oorblyfsels: 'n Roudig en Papierblom).
2002 – Henning Pieterse (Die burg van hertog Bloubaard).
2005 – Petra Müller (Die aandag van jou oë).
2008 – Breyten Breytenbach (Die Windvanger).
2011 – Johann de Lange (Die algebra van nood).
2014 – Marlene van Niekerk (Kaar)
2017 – Antjie Krog (Mede-wete)
1926 – J.F.W. Grosskopf (As die tuig skawe en Drie eenbedrywe).
1935 – H.A. Fagan (Die ouderling en ander toneelstukke).
1944 – C. Louis Leipoldt (Die heks en Die laaste aand).
1952 – Gerhard Beukes (Langs die steiltes, Salome dans, As ons twee eers getroud is en agt eenbedrywe); W.A. de Klerk (Die jaar van die vuur-os, Drie vroue, Drie dramas en Vlamme oor La Roche).
1956 – D.J. Opperman (Periandros van Korinthe).
1960 – N.P. van Wyk Louw (Germanicus).
1969 – D.J. Opperman (Voëlvry).
1972 – P.G. du Plessis (Siener in die suburbs en Die nag van Legio).
1978 – Bartho Smit (Putsonderwater, Moeder Hanna, Christine en Die verminktes).
1981 – Henriette Grové (Ontmoeting by Dwaaldrif en al haar ander dramatiese werk).
1985 – Uys Krige (al sy werke)
1991 – Chris Barnard (skrywer) (totale oeuvre)
1994 – Reza de Wet (Vrystaat-trilogie en Trits: Mis, Mirakel, Drif)
1997 – Reza de Wet (Drie susters twee).
2000 – André P. Brink (Die Jogger).
2003 – Pieter Fourie (totale drama-oeuvre).
2006 – Deon Opperman (vir sy drama-oeuvre tot 2005).
2009 – Deon Opperman (Kaburu).
2012 – Adam Small (vir sy drama-oeuvre tot 1983).
2015 – Tertius Kapp vir sy dramas Rooiland en Oorsee.
2018 – Pieter-Dirk Uys
1917 – Jochem van Bruggen (Teleurgestel)
1920 – Leon Maré (Ou Malkop).
1925 – Jochem van Bruggen (Ampie: die natuurkind).
1926 – D.F. Malherbe (Die meulenaar).
1927 – Jochem van Bruggen (Ampie: die meisiekind); C.J. Langenhoven (Skaduwees van Nasaret); Sangiro (Diamantkoors en Twee fortuinsoekers).
1930 – D.F. Malherbe (Hans-die-Skipper); G.C. en S.B. Hobson (Kees van die Kalahari).
1933 – Jochem van Bruggen (Die sprinkaanbeampte van Sluis).
1936 – Mikro (Toiings en Pelgrims).
1939 – D.F. Malherbe (Saul die worstelheld en Die profeet).
1942 – C.M. van den Heever (Laat vrugte).
Sangiro wen die Hertzogprys in 1945 vir al sy prosawerk.
1945 – Sangiro (al sy prosawerk).
1953 – M.E.R. (al haar prosawerk).
1957 – Elise Muller (Die vrou op die skuit).
1958 – N.P. van Wyk Louw (vir kritiese prosa en essay: Die mens agter die boek, Maskers van die erns, Lojale verset en Berigte te velde).
1961 – F.A. Venter (Swart pelgrim en Geknelde land).
1964 – Etienne Leroux (Sewe dae by die Silbersteins).
1970 – Karel Schoeman (By fakkellig, 'n Lug vol helder wolke en Spiraal).
1973 – Chris Barnard (Mahala en Duiwel-in-die-bos).
1976 – Anna M. Louw (Kroniek van Perdepoort).
1979 – Etienne Leroux (Magersfontein, O Magersfontein!).
1982 – Hennie Aucamp (al sy prosawerk).
1984 – Henriette Grové (Die kêrel van die Pêrel).
1986 – Karel Schoeman ( 'n Ander land)
1989 – Etienne van Heerden (Toorberg).
1992 – Wilma Stockenström (Abjater wat so lag).
1995 – Karel Schoeman (Hierdie lewe).
1998 – Elsa Joubert (Die reise van Isobelle).
2001 – André P. Brink (Donkermaan).
2004 – Ingrid Winterbach (Niggie).
2007 – Marlene van Niekerk (Agaat).
2010 – Etienne van Heerden (30 Nagte in Amsterdam).
2013 – Ingrid Winterbach (Die aanspraak van lewende wesens)
2016 – Willem Anker (Buys)
2019 – Fanie Naudé (Die derde spoel)
1943 – J. du P. Scholtz (Die Afrikaner en sy taal).
1944 – Coenraad Beyers (Die Kaapse Patriotte).
↑ P.J. Nienaber: Die Hertzogprys vyftig jaar. Nasionale Boekhandel, 1965.
↑ "Coming up from the toilet of politics to smell the roses again". www.businesslive.co.za (in Engels). Besoek op 2019-01-18.
Die artikel is aanvanklik verwerk vanaf akademie.co.za.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Hertzogprys&oldid=2061839"
Last edited on 27 Oktober 2019, at 09:30