Om saam sewe sakke sout op te eet, beteken dat jou huwelik babas, kleuters, tieners en uiteindelik ’n leë nes moet oorleef. Hierdie fases is soos die seisoene – uiteenlopend. En hier is wenke om jou huwelik in elke fase gesond en gelukkig te hou.
“Daar is ’n verwagting dat dit altyd maklik sal wees,” sê Anri. “Maar soos wat die tyd aanstap en die omstandighede verander, besef paartjies dat hul drome en verwagtinge nie meer met die werklikhede van hul verhouding ooreenstem nie.
Tienie sê: “Die eerste tien jaar in ’n huwelik stel hoë eise aan ’n paartjie, juis as gevolg van al die veranderinge wat hulle moet trotseer. Die gevaar hier is dat huwelikskwaliteit gedurende dié tyd kan afneem vanweë die aanpassings wat, byvoorbeeld, onder een dak woon en kinders wat gebore word en die onderskeie beroepe van hulle vra.
“Statistieke wys dat ongeveer die helfte van alle huwelike in die eerste sewe jaar misluk, terwyl net 10% van die paartjies ná 20 jaar tou opgooi. Dit blyk dus dat huweliksmaats wat suksesvol deur die aanvanklike veranderinge kon werk, aan ’n sterk verhouding gebou het.”
Net wanneer jy jou op die skouer wil klop omdat die kinders uit die doeke is, kan fietsry en lees en fluks in die skool vorder, slaan die tienerjare toe …
“Baie tyd en aandag word afgestaan aan die kinders se veranderende behoeftes – emosioneel, fisies, sosiaal en intellektueel. Én om ’n gesonde vertrouensverhouding te bou. Dit kan soms vir die ouers voel asof die kinders en hul maats, en al die aktiwiteite en eksamens, die huis heeltemal oorgeneem het.
“En,” voeg Tienie by, “in baie gevalle moet die ouers in hierdie tyd ook by die versorging van hul eie ouers betrokke raak.
“Al hierdie uitdagings plaas groot druk op die huwelik – en die werklike gevolge hiervan word dikwels eers in die volgende fase gesien, wanneer die kinders die huis verlaat en daar skielik ’n stilte oor alles en almal neerdaal.”
Stel ’n positiewe voorbeeld wat julle verhouding betref. Wat die kinders hier as voorbeeld sien, beïnvloed hul eie verwagtinge rondom verhoudings.
Maak steeds tyd vir mekaar. Dit behoort nou makliker te wees om vir ’n aand of selfs ’n kort vakansie weg te gaan. Kinders moet besef dat hulle nie belangriker as jul verhouding is nie. Leer hulle om hierdie alleen-tye te respekteer.
Volgens Anri kan dit gebeur dat ’n egpaar met verloop van tyd uit mekaar dryf, veral wanneer hulle deurentyd op hul kinders of op hul onderskeie beroepe fokus en nie op mekaar nie. Die tyd wat hulle tot hul beskikking het, word tussen al die baie verantwoordelikhede verdeel. Gevolglik trek die huwelik aan die kortste end.
Wanneer die kinders op ’n dag die huis verlaat, kan dit die ouers depressief, magteloos, en onseker laat. Dit gebeur ook byvoorbeeld wanneer een ouer baie na hierdie nuwe fase uitgesien het, terwyl die ander een eintlik daaroor rou.
“Natuurlik bly jou kinders steeds jou kinders,” sê Anri, “en die feit dat jy in baie gevalle nie meer kan help wanneer hulle probleme kry nie, kan vir menige ouer ’n swaar las wees om te dra.”
“Maar,” sê Tienie, “dié tyd kan juis die begin wees van ’n wonderlike, nuwe avontuur waar paartjies mekaar opnuut ontdek, stokperdjies kan beoefen, kan reis, ’n sportaktiwiteit kan aanpak of deur hul gemeente of ’n diensorganisasie ’n positiewe verskil in die samelewing kan maak.Tienie sê dat die uitdaging nou daarin lê om die fokus na nuwe aktiwiteite te verskuif, dinge wat net die paartjie insluit. Hulle is egter dikwels nie voorberei daarop om die verhouding te herstruktureer nie. Boonop is die verwaarlosing wat nog uit vorige fases kom in baie gevalle té prominent. Dit alles maak die saam wees ingewikkeld, en selfs ongemaklik.
Bly betrokke by jul kinders se lewe deur vir hulle te bid en raad of hulp te gee wanneer hulle daarvoor vra. Waak daarteen om oor te neem of namens hulle besluite te neem.