Dymocks - (ebook) Vlam van verlange by Schalkie van Wyk
(ebook) Drome van liefde
(ebook) Erens is daar liefde
(ebook) Aan die einde van die reenboog
(ebook) Om joune te wees
(ebook) Maryna se liefdeslied
(ebook) Schalkie van Wyk Keur 11
(ebook) Vuur van verlange
(ebook) Te jonk vir liefde
(ebook) Wanneer die skadu's wyk
(ebook) Geleende liefde
Write a Review-(ebook) Vlam van verlange Wêreldwye ontevredenheid met demokrasie het toegeneem volgens die onlangse verslag oor die afgelope 25 jaar.
Teken op die MENSLIKE opnames die projek, het die verslag 154 lande gedek, met 77 lande wat deurlopend gedek is vir die periode 1995 tot 2020. Hierdie monsters was moontlik danksy die kombinasie van data van meer as 25 bronne, 3,500 nasionale opnames en 4 miljoen respondente.
Nie verrassend nie, die somber kopopsporing - toenemende demokratiese ontevredenheid - het die meeste aandag getrek. Die 'goeie nuus' is egter minder wyd bespreek, maar 'n klein aantal lande het die neiging gekelder en 'n hoë mate van tevredenheid met hul demokrasieë gehad.
Eilande van tevredenheid
Nasies wat deelneem, is Noorweë, Nederland, Denemarke, Luxemburg en Switserland; die Angelsaksiese demokrasieë is die VSA, die Verenigde Koninkryk, Kanada, Australië en Nieu-Seeland. Die dikte van die lyne is relatief tot die bevolking in elke groep. Foa, Klassen, Slade, Rand en Williams (2020). Die Global Satisfaction with Democracy Report 2020, Bennett Institute for Public Policy, Universiteit van Cambridge
Waarom is sulke lande - Nederland, Denemarke of Switserland - in staat om hoë en stygende vlakke van demokratiese tevredenheid te bereik?
Daar is vier faktore wat uitstaan ​​in die uiteensetting van die redes waarom sommige demokrasieë 'n demokratiese bevrediging ervaar of nie ervaar het nie. Dit kan opgesom word deur vier “Ps”: polarisasie, verlamming, onbeholpenheid (of skandaal) en magteloosheid.
Eerstens toon lande met toenemende polarisasie toenemende ontevredenheid. Dit is veral die geval in majoritêre kiesstelsels wat wenners en verloorders opwek, en byna die helfte van die kiesers is ontevrede na elke verkiesing.
Verenigde State: groeiende ontevredenheid. Foa, Klassen, Slade, Rand en Williams (2020). Die Global Satisfaction with Democracy Report 2020, Bennett Institute for Public Policy, Universiteit van Cambridge
Onlangse navorsing toon dat die VSA die grootste toename in polarisasie sedert die negentigerjare gehad het, en dit is ook een van die lande met die grootste toename in demokratiese ontevredenheid. Ander majoritêre demokrasieë, soos Kanada en die Verenigde Koninkryk, het egter dieselfde neiging ondervind op 'n meer beperkte skaal.
Die lande soos Denemarke of Switserland, wat ons die 'eilande van tevredenheid' noem, daarenteen, het 'n beperkte polarisasie en gebruik proporsionele voorstelling. Die politieke strukture van hierdie lande dryf hulle na meer samewerkende vorme van politiek, en dit is dikwels minder ingewikkeld om te regeer.
Burgers verafsku 'n politieke vakuum. Miskien is een van die duidelikste voorbeelde die Verenigde Koninkryk tydens die Brexit-verlamming van 2019, waarin die Britse kabinet en die parlement gekonfronteer is of hulle die EU-onttrekkingsooreenkoms moet slaag, 'n tweede referendum hou, of 'n verkiesing sou hou.
Verenigde Koninkryk: verlam oor Brexit. Foa, Klassen, Slade, Rand en Williams (2020). Die Global Satisfaction with Democracy Report 2020, Bennett Institute for Public Policy, Universiteit van Cambridge
Die Verenigde Koninkryk is nie die enigste voorbeeld nie: regeringsonderbrekings in die VSA onder Bill Clinton in 1995-6, Barack Obama in 2013, en Donald Trump in 2018-9 het nie die bevrediging van die publiek verhoog nie. En in Australië het die draaiende deur van eerste ministers tussen 2013 en 2018 baie kiesers ontevrede gelaat.
Aan die ander kant, in lande waar daar 'n relatiewe kontinuïteit in die regering is, word sulke krisisse vermy. In Switserland, die sogenaamde 'Magieformule' koalisie op federale vlak voorkom sulke krisisse byna deur die ontwerp en tevredenheid neem toe.
Oortreding - of korrupsie en skandaal - is een van die sterkste voorspelers van ontevredenheid met demokrasie. Dit kan van korte duur wees, soos met die Britse parlementêre uitgaweskandaal van 2009, wat ontevredenheid tydelik laat styg, of liewer langer duur, soos die “Tangentpoli” ondersoeke in 1990's Italië wat gelei het tot die ineenstorting van die hele partystelsel.
Uiteraard kan meer ekstreme voorbeelde gevind word in baie opkomende demokrasieë. In Brasilië het die demokratiese ontevredenheid gestyg sedert die begin van die “Lava Jato” -ondersoeke in 2014. En in Suid-Afrika is daar 'n reeks korrupsie-onthullings tydens die presidentskap van Jacob Zuma het demokratiese ontevredenheid na rekordhoogtes gestyg.
Suid-Afrika: die Zuma-jare het min gedoen vir bevrediging in die demokrasie. Foa, Klassen, Slade, Rand en Williams (2020). Die Global Satisfaction with Democracy Report 2020, Bennett Institute for Public Policy, Universiteit van Cambridge, skrywer met dien verstande
Denemarke, Switserland, Nederland en Luxemburg is daarenteen onderskeidelik die eerste, vierde, agtste en negende korrupte lande ter wêreld, volgens Transparency International.
Laastens moet burgers voel dat hulle selfmag het oor die politieke proses.
'N Duidelike voorbeeld van magteloosheid is waar daar lae verkiesingsintegriteit is. Verkiesings is een van die mees sigbare aspekte van demokrasie, en onbillike verkiesingspraktyke verminder die bevrediging van die publiek.
Die onbeperkte geld wat sedert 2010 in die Amerikaanse verkiesing gestort het, die aantoonbare gerrymandere verkiesingsdistrikte, aktiewe kiesersonderdrukking en die stryd oor die stemming van die stemme het baie ontnugter gelaat oor die verkiesingsproses. Kanada is beter daaraan toe, maar die omseil van die reëls vir verkiesingsfinansiering deur konserwatiewes in die 2006-verkiesingsveldtog en Robocall-skandaal in die Kanadese federale verkiesing in 2011 het die openbare bevrediging nie bevorder nie.
Ter vergelyking, die Verkiesingsintegriteitsprojek wat deur Harvard en Sydney universiteite bestuur word, gee Denemarke, Switserland, Nederland en Luxemburg 'n paar van die beste tellings ter wêreld.
Gevoelens van politieke agentskap vereis 'n invloed van binnelandse instellings, maar ook dat die instellings op sigself soewerein is. 'N Aantal van die mees tevrede lande in ons studie is aan die buitewyke van die EU (Noorweë en Switserland), of nie in die eurosone (Denemarke) nie, projekte wat aansienlike samevoeging van soewereiniteit benodig om te kan funksioneer.
Intussen het lande in Suid-Europa, soos Griekeland, wat die krisis in die eurosone betrap is, die afgelope jare 'n diepgaande afbreek in demokratiese bevrediging.
Om bevrediging in demokrasie te versterk, sal veelvuldige kwessies aangespreek moet word. Maar om te erken dat demokratiese ontevredenheid dieper wortels het, is 'n noodsaaklike vertrekpunt.
Roberto Foa, dosent in politiek en openbare beleid, Universiteit van Cambridge en Andrew James Klassen, verbonde navorser, Bennett-instituut vir openbare beleid, Universiteit van Cambridge
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Waar mense tevrede is met demokrasie en waarom