In die twintigste eeu is musiek egter vir die eerste keer formeel as 'n vorm van terapie vir begeleiding tot emosionele genesing nagevors en sodoende het Musiekterapie as dissipline ontstaan (Le Roux 2006:1). Volgens Le Roux (2006:4) is daar veral drie eienskappe van musiek wat genesingskrag het, naamlik die nabootsende effek, die bewegende vorm en die suiwerheid daarvan. Melodie, poësie en dans vorm 'n eenheid wat die siel penetreer; daarom is die lirieke en musiekvideo's 'n belangrike deel van musiekterapie (Le Roux 2006:3). Die lirieke en video's dra 'n bepaalde boodskap aan die wêreld oor van hoe daar onder andere geleef moet word en wat nagestreef moet word. Dit het 'n bepaalde invloed op mense se sienings en gedragspatrone (Kistler et al. 2010:617). Le Roux (2006:4) som hierdie beïnvloeding op met die woorde dat musiek 'n 'nuwe raam aan 'n ou foto gee'.
• Die cognitivist position gee voorkeur aan die siening dat adolessente wel sensitief vir musiek is en die emosie in die musiek kan identifiseer, maar dat die musiek nie 'n invloed op sy of haar emosionele toestand het nie.