Is daar bewyse van SOS'e in die ou tyd? - Inligting - 2022
Is daar bewyse van SOS'e in die ou tyd?
Is daar antieke tekste wat toon of impliseer dat hul skrywers geweet het dat sekere siektes deur seksuele aktiwiteit versprei word? Dit lyk asof seksuele besmetting in die 16de eeu tydens die hoogtepunt van die sifilis -epidemie erken is. Ek het selfs gelees dat dit bygedra het tot die sluiting van sommige bordele en die opkoms van Puritanisme.
Ek stel meer belang as iemand in Rome, Griekeland of die Midde -Ooste 'n verband tussen seks en siekte gedurende die Bronstydperk of die Klassieke tydperk besef het. Daar was baie kommersiële bordele in die Romeinse Ryk en baie tempelprostitute in die antieke Midde -Ooste. Is daar dan bewyse van SOS -epidemies?
Ek besef dat die kiemteorie eers in die negentiende eeu bestaan, maar 'n ou historikus of filosoof kon nog steeds 'n verband sien.
Die eertydse Egiptenare het veral baie geweet van seksualiteit, ginekologie en genitourinêre infeksies. Volgens hierdie artikel is daar egter geen ondubbelsinnige beskrywing van SOS'e in die mediese papirus van Antieke Egipte nie (alhoewel baie gerapporteerde simptome dui op gonorree en sommige dui op bekkeninfeksies). Dieselfde bron merk op dat die Ou Testament 'n epidemie beskryf-meer presies, 'n plaag-wat duidelik tydelik en kousaal verband hou met seksuele omgang en waarvoor Moses 'n tegnies korrekte oplossing bied: maak almal behalwe die maagde dood (sien hier, vers 16 en 17 byvoorbeeld).
Die oudste geskrewe rekord van SOS is waarskynlik die Sumeriese kleitablette.
van Geskiedenis van geslagsiektes vanaf die oudheid tot die renaissance
Dat 'n paar geslagsversteurings waargeneem is en 'n vorm van uretritis voorkom, is binne die omvang van waarskynlikheid, veral as u die poësie lees wat gewy is aan Innana (of Ishtar), die godin van seksuele liefde en vrugbaarheid, of oor die losbandige lewe van Gilgamesh, Koning van Uruk.
Onlangse geskrifte deur geleerdes oor Mesopotamiese medisyne gee meer inligting oor aansteeklike siektes en seksueel oordraagbare siektes onder die ou mense in die streek, en beskryf urinêre en vaginale afskeiding (dribbel van die vulva) wat moontlik veroorsaak kan word deur Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia trachomatis, of Trichomonas vaginalis, sowel as gevalle van herpes genitalis, as die pasiënt 'babu'tu' gehad het, dit wil sê vesikels op die geslagsdele.
Soos die ander antwoord genoem het, het ons ook 'n paar rekords van antieke Egipte. As ons eers by die klassieke oudheid van Griekeland en Rome kom, kry ons baie mediese tekste of ander verwysings na seksuele gesondheid van verskillende skrywers.
Daar word vermoed dat sifilis in Europa nie bestaan ​​het nie, maar deur die terugkerende ontdekkers uit die reise van Columbus daar ingebring is.
Baie ander siektes het op soortgelyke wyse van die een vasteland na die ander gevind, dink aan die pes en MIV ...
Natuurlik is daar baie siektes wat deur seksuele kontak oorgedra kan word, en baie van hulle sou destyds nie as sodanig erken word nie. Dink aan Herpes, wat verskeie vektore het, waarvan slegs een seksuele omgang het.
Is daar bewyse van SOS'e in die ou tyd? - Geskiedenis
Die praktyk van jus primae noctis ("reg van die eerste nag ") is in eenvoudigste terme die reg van die plaaslike adellike om plaaslike boervroue op hul huweliksnag voor hul pasgetroude eggenote te ontbloei. Die voorrang vir hierdie praktyk gaan vermoedelik duisende jare terug, met die eerste verwysing van iets soos dit heeltemal terug na die Epos van Gilgamesj van meer as vier duisend jaar gelede. Dit het (blykbaar) sy crescendo bereik tydens die Middeleeue in Europa, en word vandag in die volksmond in Hollywood uitgebeeld in films soos Braaf hart.
Maar het dit werklik ooit gebeur?
Talle historici het die onderwerp bestudeer en die gevolg is dat daar blykbaar geen vaste bewys is dat hierdie praktyk in werklikheid gebeur nie. Nie 'n enkele goed gedokumenteerde voorval is aangeteken nie, en ook nie die naam van 'n enkele slagoffer nie. Daar kan aangevoer word dat vroue in hierdie periodes oor die algemeen nie as opmerklik beskou sou word nie, veral boervroue, maar met 'n praktyk wat (vermoedelik) duisende jare lank sou strek, en die vermoedelike woede wat dit in die boerebevolking sou veroorsaak, om nie eers te praat nie af en toe 'n bastard -nageslag en miskien 'n boot vol geheime troues om die probleem te vermy, is die kans dat ten minste 'n paar gedokumenteerde gevalle dit sou regkry deur die nageslag. Of selfs net 'n rekord van die wet in een of ander hofsaak, aangesien daar sulke rekords van talle ander wette is. Maar sulke bewyse bestaan ​​eenvoudig nie buite fiktiewe werke of, byvoorbeeld, gevalle waar mense probeer het om die boereklas teen hul here te versamel deur die vermoedelik vroeëre gebruik van jus primae noctis om die skare op te sweep nie.
Trouens, die heel eerste vermelding hiervan in die Epos van Gilgamesj, sien ons die held Enkidu, wat deur die gode gestuur is om Gilgamesh te stop nadat die mense hulp aan die gode geroep het, 'n huweliksplek fisies geblokkeer het om Gilgamesh uit te daag oor hierdie ontsettende magsmisbruik.
In 'n ander vroeë verslag (in die 5de eeu vC) beskryf Heraclides Ponticus hoe die koning van die eiland Kefalonia hierdie gebruik ingestel het. Weer eens was die gewone mense tevrede en een man het hom as 'n bruid aangetrek en daarna die koning vermoor toe die monarg sy heerlike reg probeer uitoefen. Vir sy pogings is die kruis-aantreklike man die nuwe koning gemaak deur die verheugde massas.
Daar is ook 'n kwessie van siektes wat oorweeg moet word. Alhoewel hierdie meisies op hul troudag almal (vermoedelik) maagde was, beteken dit nie dat hulle vry was van siektes wat die grootste deel van die geskiedenis gereeld lewens verwoes het nie. En laat ons eerlik wees: hierdie here het nie net by hierdie vroue geslaap nie, maar met baie ander. As die here werklik met baie of al hierdie vroue in hul klein vyftyd geslaap het, behalwe om siektes na elke uithoek van hul land te versprei, sou jus primae noctis 'n dodelike wet gewees het vir 'n heer van 'n erfenis van enige werklike grootte, as hy aanneem dat hy gekies het om dit af te dwing.
Dit behoort dus geen verrassing te wees dat hoewel dit moontlik is dat daar 'n paar heersers in die geskiedenis is wat op een of ander tydstip so iets probeer het, soos genoem, meen die meeste historici dat die oorgrote meerderheid van die verslae pure fiksie of oordrywing is. Byvoorbeeld, Louis Veuillot wat in die 19de eeu in Frankryk geskryf het, het gesê: niks, absoluut niks, in die argief van justisie gee ons toestemming om te sê dat ons voorvaders ooit 'n misdaad tot 'n wet gemaak het nie. As ons die bewyse en die literatuur deursoek, vind ons oral dieselfde stilte. Die Middeleeue het nog nooit van die droit du seigneur [aka jus primae noctis] gehoor nie. "
Ander Europese geleerdes het Veuillot se mening gedeel. Die Duitse Karl Schmidt het in 1881 'n deeglike verhandeling oor jus primae noctis geskryf en tot die gevolgtrekking gekom dat dit '' 'n geleerde bygeloof '' was. Geskiedkundiges het van tyd tot tyd probeer om hard bewyse te vind dat dit gebeur het, en het leeg geraak, ondanks die talle weergawes, soms uitdruklik fiktief en ander kere wat gedink word, in die geskrewe geskiedenis in byna elke groot kultuur. Die beroemde filosoof Hector Boece in die 16de eeu het hierdie praktyk byvoorbeeld tydens die bewind van die Skotse koning Evenus III perfek beskryf en beweer dat die praktyk eeue lank voortduur. Dit blyk egter dat daar nooit so 'n koning bestaan ​​het nie, en baie van Boece se berigte oor baie van die legendariese konings van Skotland word as pure fiksie beskou. Soortgelyke fiktiewe neigings word elders gesien met betrekking tot hierdie veronderstelde wet.
Terug na Europa en die middeleeue, wat waar is, is dat in baie feodale samelewings kleinboere toestemming moes kry van hul heer om te trou. Hierdie vereiste is die culagium genoem. Dit het dikwels die betaling van 'n fooi behels om sodanige toestemming verleen te word (sommige beweer dat hierdie wet jus primae noctis vervang het, maar hoewel daar harde bewyse van culagium is, is dit nie so baie met jus primae noctis nie, soos genoem). Behalwe 'n ekstra bron van inkomste, was 'n ander doel van die culagium dat die edeles hul belegging beskerm het deur seker te maak dat hulle nie hul waardevolle diensknegte verniet verloor nie. In wese het jus primae noctis in sommige gevalle as 'n belasting opgetree as 'n dienskneg se dogter met 'n man trou wat nie op die landgoed van die heer was nie. Deur belasting te eis, het dit dit ook makliker gemaak om sulke bewegings in die bevolking op te spoor, en dit miskien ook te ontken as dit verstandig was.
Boonop het die Kerk in sommige gebiede ook betaling van 'n fooi geëis om die egpaar uit 'n wagperiode van drie dae te kry voordat hulle hul vakbond beëindig. ' Betaal natuurlik u plaaslike geestelikes en u kan met 'n skoon gewete uitgaan.
Uiteindelik, laat ons eerlik wees, die lewe was brutaal vir boere, en veral boervroue, in hierdie era. Toe hulle deur 'n pandemie uitgewis is, was vernedering en onderwerping net aanvaarde lewensfeite vir diegene wat in die laer sosiale ordes gebore is. Jus primae noctis of nie, vroulike slavinne was aan die genade van hul here (en ander) genadig, wat regtig nie 'n verskoning, 'n wet of 'n troue nodig gehad het om die diensknegte in hul land te verkrag of aan te rand nie. Die boereklas waardeer hierdie (of baie ander sulke misbruik) nie 'n bietjie nie, en dit is dus nie verbasend dat hulle 'n konsep soos jus primae noctis sou versamel tydens verskillende opstande en gevalle van politieke diskoers nie. In 'n bietjie meer moderne tyd was dit byvoorbeeld 'n gunsteling wapen teen adel en geestelikes wat deur die groot verligtingsdenker Voltaire gebruik is. (Voltaire het terloops ook sy fortuin verdien deur te help om die lotery op te rig.)
Soos J.Q.C. Mackrell sê in sy boek: Aanval op feodalisme in Frankryk in die 18de eeu, En#8220, die Filosofe gebruik die Droit [jus primae noctis] as 'n truuk om die spook van onderdrukte dienaars te oordryf. (Vir hulle) was geen aanklag te absurd nie … " Hier moet op gelet word dat op hierdie tydstip in Frankryk ook gesê is dat here die reg op droit de prélassement (reg op slaapplek), 'n reg van 'n heer, opeis. om een ​​van sy onderwerp se ingewande te gebruik, vars uit die liggaam geruk, om die edele voete warm te maak Geen inderdaad te absurd.
Behalwe die heerlike reg op die eerste nag, beweer sir John Mandeville uit die veertiende eeu dat hy tydens sy reise 'n eiland teëgekom het. maidenhead … want hulle in die land hou dit so gevaarlik dat hulle die meisie se kop van 'n vrou kan hê. meisies, met slange in hul liggame wat die mens op hul erf [penis] steek, dat hulle anon gesterf het. "
Ondanks die feit dat die meeste filmliefhebbers die bynaam "Braveheart" met William Wallace verbind as gevolg van die bekroonde film met Mel Gibson (1995), behoort die spesifieke bynaam eintlik aan een van die half-slegte ouens wat in die film uitgebeeld word- Robert the Bruce . Terwyl Robert (toe die graaf van Carrick) tydens die oorloë van Skotse onafhanklikheid werklik verskeie kere van kant verander het, is daar geen rekord dat hy Wallace verraai het en die Slag van Bannockburn nie spontaan gevoer is soos dit in die film gelyk het nie. Hy het tot op daardie stadium byna 'n dekade lank met die Engelse gesukkel. Robert word uiteindelik die Koning van Skotte vanaf 1306 en beklee die titel tot sy dood in 1329.
Hierdie hele reg van die eerste aand " is net so 'n stedelike legende soos kuisheidsgordels. Ook geen historiese verwysings vir hulle nie.
Ek dink mense maak hierdie dinge net, want dit klink soos iets wat die onopgeloste mense van die verlede sou doen. Ons moet onsself beter laat voel, sodat ons hulle beskuldig van allerhande dinge wat nie waar is nie.
O, kuisheidsgordels het bestaan, goed. Ek het een in die Tower of London -museum gesien toe ek 13 was en sedertdien het ek nagmerries gehad oor die gruwelike ding. Dit is te aaklig om te beskryf, maar laat ons net sê dat hulle al die basisse gedek het. Ek verbeel my dat enige vrou wat so jammer was dat sy die aaklige ding moes dra, redelik vinnig vriende geword het met die slotmaker!
Goed, so voeg dit by tot die historiese onjuisthede in Braveheart waarvan ek al geweet het, en dat die film van begin tot einde net 'n kompliment is. Ek haat dit as hulle 'n "historiese " film maak en dan al die belangrike feite verander. Hulle moes dit net 'n fantasiefliek gemaak het wat in 'n paar jakkalse gegooi is terwyl hulle besig was.
Alhoewel daar geen bewyse is dat dit voorkom nie, beteken dit nie dat dit nie gebeur het nie. Daar is historici wat verslae gelees het dat dit wel gebeur het. Dit is nie heeltemal so swart en wit nie. Die film is grotendeels redelik akkuraat omdat dit gebaseer is op 'n gedig wat eintlik die lewe van William Wallace uitbeeld.
Ek glo dat die gedeelte oor die kerkfooie onakkuraat is. U verwys na die banke wat drie opeenvolgende heilige dae (gewoonlik Sondae) vir drie opeenvolgende heilige dae (gewoonlik op Sondae) gepubliseer moes word, sodat dit weke lank in u broek moes bly. 'N Huwelikslisensie (waarvoor u die kerk betaal het) het u 'n lisensie gegee om onmiddellik te trou.
Die " -reg van die eerste aand " was werklik. Die Turke van die Ottomaanse ryk het dit in hul verowerde lande ingebring, maar dit was 'n groot skande vir die katolieke en ortodoks -Christenvroue en hul mans, sodat daar selde van hulle gepraat is. Veral as die vrou 9 maande later 'n effens donkerder kind gebaar het. Mense uit Griekeland, Bulgarye, Roemenië, Serwië, Montenegro, Bosnië en Herzegovina, Kroasië, Hongarye en ander weet dit uit verhale wat deur geslagte heen was. Dit is ook een van die redes waarom mense van die Balkan nie baie van Moslems hou nie. Ek weet dit uit 'n verhaal van 'n konflik wat my gesin met die Turke gehad het toe 'n plaaslike Turkse adel die reël op een van my voorouers kom afdwing het. Die kortverhaal is dat my voorouer (Kroaties Herzegowijnse) die kop van die Turke afgekap het en die hele dorp moes verhuis van Turks -regeer Herzegowina na Venesiaanse Dalmatië, want die straf daarvoor het die dorp verbrand en almal vermoor, maar ten minste hy het sy vrou nie gekry nie haha. Maar ongelukkig was die meeste mense nie so naby die grens nie, sodat hulle die skande moes verduur.
Ek lees ook verhale wat baie Middeleeuse Europese provinsies
Ek het 'n soortgelyke verhaal gehoor oor die eerste 8220 -nag uit die Ottomaanse besette Griekeland. 'N Vriend van my wie se pa 'n Griekse pa was, het vir my gesê dat Turke gereeld by troues opdaag en besluit of hulle die bruid wil wegneem of nie. Dit het absurd en afstootlik geklink, maar ek dink dit kan waar wees. Net uit nuuskierigheid: Weet u hoe u gesin onder die Venesiese bewind in Dalmatië gebly het? Aangesien 'n deel van my gesin uit die Veneto -omgewing in Italië kom, is dit een van my belangrikste gebiede van historiese belang.
Soortgelyke verhale word vertel van tye toe daar 'n Moslem -heerskappy in Noord -Indië was. Daar is gesê dat Moslembendes Hindoe -bruide sou ontvoer en bende verkrag en dit is volgens hulle wettig. Tot vandag toe word Hindoe -troue in Noord -Indië in die nag gehou, hoewel nag in Hindoeïsme as 'n ongunstige tyd beskou word.
Jammer, maar Biljana Plavšić is nie 'n historikus nie.
Is jy seker? Statueuse verkragting is moontlik gemeen, maar in die hele Serwiese, Kroaties en ander geskiedenis is daar niks wat so 'n bewering ondersteun nie. Ons hou ook nie van Moslems as gevolg van 'n slegte geskiedenis tussen mekaar nie.
Hallo, groete uit Hongarye! Sover ek weet was dit 'n praktyk in Hongarye, maar ek het nie geweet dat dit van die Moslem -Turkye kom nie. Dankie vir die inligting
Voltaire het ook terloops sy fortuin verdien deur die lotery te help oprig. "
Jou gekoppelde artikel is in stryd met hierdie klikaas. Voltaire het nie die lotery gerig nie. " Hy en ander het 'n plan om te wen uitgevoer omdat die lotery dom ontwerp is. Geez …
Natuurlik, want as daar so 'n praktyk onder feodale here was, sou ons sekerlik 'n skriftelike verslag hiervan van die slagoffers hê, net soos ons van slawe van die agteruitgang wat hulle gely het, of van al die verslae van gesinsgeweld wat ons het van vroue van alle stasies wat in hul tyd as eiendom beskou is. #wag, slawe en kleinboere was gewoonlik nie geneig om te lees of te skryf nie, en 'n mens sou ook nie dink nie, vertel mekaar stories van dinge wat vir hulle net 'n deel van die lewe was van die onderwerpde, veral die vernederende en pynlike aspekte wat hulle wil vergeet. Ons het ook geen berigte van selfs geletterde hooggebore vroue van gesinsgeweld nie, en ons weet slegs van die behandeling van vroue uit mansverhale, óf hulle spog met hul misdade, óf treur oor wat hulle gedwing is om aan ongehoorsame vroue, dogters of susters te doen wat hul plek vergeet het.
Maar tog het die skrywer waarskynlik die reg, omtrent die bastard -nakomelinge en miskien 'n boot vol geheime troues om die probleem te vermy, die kans is dat ten minste 'n paar gedokumenteerde gevalle dit sou regkry deur die nageslag. Of selfs net 'n rekord van die wet in een of ander hofsaak. Behalwe dat daar in die moderne tyd 'n ongelooflike aantal bastards was wat eenvoudig deur ander mans opgewek is, en aangesien dit vroue was wat pas getroud was, is dit perfek logies dat hul mans eenvoudig die bastaardkinders as hul eie sou grootmaak, net soos die geval met die mans van minnares aan konings wat bastakinders met koninklike bloed grootgemaak het. Waarom sou hulle 'n geheime troue nodig hê as hulle pas getroud was? Oor die woede wat die skrywer beweer, sou dit veroorsaak: Verstaan ​​die skrywer hoe onderdanig en gedemoraliseerd hierdie mense was? Watter soort gruwels, vernederings, agteruitgang en ontberings het hulle geslag na geslag gely? Hoe min opstande was daar van miljarde onderdanige deur die millennia? Woede was 'n luukse wat hulle nie kon bekostig nie, en kon beslis nie daarop reageer nie. Selfmoord was 'n meer algemene manier om te ontsnap. Alles oor die denkwyse van die skrywer hieroor weerstaan ​​logika, veral die geheime troues, en#8221 vir pasgetroude boervroue.
Wat die wet opskryf, hoef feodale regte nie neergeskryf te word nie, want die hele punt van feodalisme is dat diensknegte geen regte het nie, en edeles in 'n groot deel van die geskiedenis was, bo die wet, wat slawe betref. Kyk wat die Marquis de Sade moes doen voordat hy gestraf word, juis omdat hy slegs boere misbruik het, en dit was gedurende 'n tydperk van relatiewe versigtigheid in vergelyking met vroeër tye. En in die lig daarvan dat koning Hendrik die VIII deur sifilis geteister is, en wie weet watter ander seksueel oordraagbare siektes, nadat hy deur die hof en die paleisbediendes geslaap het, wat vermoedelik ook die geval was met ander monarge en edeles, dink ek nie SOS'e nie was 'n groot bron van kommer onder die feodale here. En terloops, Hendrik die VIII was nie jonk toe hy sterf nie, nie vir die lewensverwagting vir die tyd nie, en tot die koms van vigs was SOS'e nie 'n dreigende doodsvonnis nie, anders as die pes, klein pokke, TB, cholera , tifus, tyfus en griep wat baie meer geneig was om een ​​dood te maak as 'n SOS. Boonop skryf die skrywer 'n losbandigheid toe aan jong boervroue wat onder die loep gehou sou word, aangesien verlies van maagdelikheid sou beteken dat haar ouers vir ewig by haar sou bly, en ondersoeke deur vroedvroue was nie ongewoon nie. Ook was die feodale heer vermoedelik nie nodig om by elke pasgetroude boervrou te slaap nie, aangesien die wetgedeelte van toepassing sou wees op die boere wat gedwing word om te onderwerp, vir die heer sou dit 'n reg gewees het - wat beteken dat hy kon besluit wie en hoeveel, of glad nie om deel te neem nie. Feodale here was DIE beslissers. Dit was die reg van die vorste om te besluit wie sou trou en wie nie, maar is nie geskryf nie. Mans is toegelaat om hul vrouens te slaan, maar daar is nie wette geskryf wat lui dat totdat mense naby mekaar begin woon het nie. Die geluide van nood van vroue wat geslaan is, versteur hul bure se vrede, en daarom is wette ingestel wat bepaal dat mans hul vrouens net in die daglig kon slaan en onwettig geword het sodra die son ondergaan, totdat die son weer opkom. Die skrywer pas moderne denke en aannames toe op tydperke waarin dit eenvoudig nie bestaan ​​het nie, en is verkeerd oor die dodelikheid van SOA's.
Louis Veuillot het in Frankryk in die 19de eeu geskryf dat: "Niks, absoluut niks, in die argief van justisie gee ons die geleentheid om te sê dat ons voorvaders ooit 'n misdaad tot 'n wet gemaak het nie. " Sover ek weet, was verkragting van boervroue nie 8217t teen die wet. Boere in die algemeen word beskou as weinig meer as lasdiere, slegs 'n klein stappie bo slawe, en vroue is in die algemeen die eiendom van mans, so boervroue het absoluut geen regte nie en word as minderwaardig beskou as sommige diere. Let op dat al die geskiedkundiges wat op die lys is, en ek raai die ander onder die talle historici wat dit bestudeer het, almal mans was, van wie hulle sou wou glo dat hul manlike voorgangers tot sulke gedrag in staat was, veral Veuillot, wat geskryf het gedurende 'n tydperk toe die Victoriaanse moraliteit buite Brittanje versprei het, oor die vasteland en die Atlantiese Oseaan. Eerlik, ek het verbaas dat die skrywer van hierdie vrou 'n vrou is, want dit klink asof dit vanuit 'n manlike perspektief geskryf is, een met min insig in die werklikheid van die ervarings van vroue eeue of duisende jare gelede, wat, hoewel dit anders is, onderliggend is gemeenskaplikhede in die manier waarop vroue vandag beskou word, sienings wat nie wesenlik verander het tot die vorige eeu nie, en die patriargale etos wat in moderne kulture voortduur, selfs in Westerse kulture. Daar is rekords, óf skriftelik óf mondelings oorgedra, afgemaak omdat moderne mense hulle nie kon voorstel dat hul voorgangers in staat was om dinge wat hulle as afskuwelik beskou het nie, insluitend volksmoord, en selfs goed gedokumenteerde verhale oor die Holocaust wat afgeweer word deur sommige historici, alhoewel dié wat op die rand is, weens vooroordeel. 'N Eeu van nou af kan die Holocaust as 'n hoax beskou word. Dit is die menslike natuur om die ergste dade van die mensdom te verwerp, veral as dit gepleeg word deur diegene van dieselfde geslag, ras, etnisiteit of nasionaliteit. Daar is nog steeds diegene wat slawerny probeer regverdig en die Amerikaanse burgeroorlog het geveg om dit voort te sit.
Ek is nie van mening dat dit millennia lank 'n werklike tradisie onder feodale here was nie, maar dit was heel moontlik nie so nie, maar die argumente wat hier aangebied word, is nie afdoende of besonder oortuigend nie, sommige is selfs nie logies nie, maar ignoreer die werklikhede van die relevante tydperke, die meeste is gebaseer op die menings van manlike historici, waarvan sommige uit vroeëre eeue was en byna seker 'n bevooroordeelde en skewe perspektief gehad het vanweë die sienings en moraliteit van hul tyd, en waarvan niks heeltemal voldoende is om definitief uitspreek dat so 'n praktyk nooit bestaan ​​het nie, of dat dit heeltemal absurd is om selfs die idee, wat blykbaar die posisie van die outeur is, te oorweeg na die toon van hierdie stuk.
Die punt is dat ons al die dinge wat u genoem het op ander maniere weet, want dit was nie so lank gelede nie en dit is in elk geval op ander maniere gedokumenteer. Boonop is ek seker dat sommige slawe en baie slagoffers van huishoudelike mishandeling hul behandelings inderdaad baie geskryf en gedokumenteer het.
Ons moet volgens watter bewyse ons beskik, punt. Anders gaan ons net aanneem en bespiegel op grond hiervan, en ons het almal die telefoon in die kleuterskool gespeel, sodat ons sal weet hoe dit gaan. En gelukkig is daar geen bewyse van hierdie gedrag nie, ek weet nie hoeveel jy mans kan haat nie, jammer.
Bestudeer ook u siektes, STD's kan 'n doodsvonnis wees, veral voor die koms van antibiotika en ordentlike higene, soos die Middeleeue, probeer eers sifilis soek …
Ek dink eerder as om na genetiese boeke te kyk, kan dit 'n duideliker antwoord gee. Soos ek dit verstaan, is een van die mees dominante Y -chromosome ter wêreld 'n spoor van die geboorteplek van Genghis Khan en is deur hom en sy familielede tydens hul verowerings versprei. Vroue is aangebied of geneem. Ek dink nie u sal 'n rekord hiervan in die regsbiblioteek vind nie. Dat dit in die geskiedenisboeke is, getuig daarvan dat ons dit geskryf het en nie die Huns nie.
Maagdelikheidstoetse is ontken as 'n geldige aanduiding van enigiets, want hymene kan skeur as gevolg van omgang of ander oorsake, en dit kan ook net strek en terugspring, afhangende van die weefselelastisiteit van die individu, ens. Die ondersoek van die maagdenvlies is dus net indringend en betekenisloos en was altyd.
Ek dink dit gaan meer oor seksuele fantasie van modernes. Stel jou voor die fantasie wat sommige mans het om eers 'n vrou te wees. Veral as dit 'n koning of edelman is.
Die arme boermannetjie moet op hul huweliksnag wag totdat die edelman sy gang gaan met sy Christenvrou. Stel jou voor wat deur haar man se gedagtes gaan terwyl sy vrywillig aan hom oorgee, sodat hy haar die eerste en die eerste kan wees om haar te onderrig oor hoe om 'n man tevrede te stel en wat van haar verwag sou word.
Die edelman word nie net die eerste in haar nie, hy mag, volgens wet, die hele nag saam met haar deurbring deur haar al die nuwe sensasies te gee en haar deur seks te stel deur al die posisies wat hy probeer met haar. Hy waarsku haar wanneer hy op die punt staan ​​om diep in die dieptes van haar Christelike onskuld te ejakuleer, wat haar die koninklike saad gee wat sy wil hê.
Die kind wat hulle verwek, as dit afgelewer en grootgemaak word, weet die egpaar dat dit nie die man is nie, en sy is nie so seksueel met hom as wat sy kon gewees het as sy nie die edelman of die koning haar Christelike onskuld gegee het nie. Aangesien 'n vrou haar nooit eers vergeet nie, kyk sy deur hul huwelik altyd terug na die manier waarop haar man haar probeer tevrede stel met hoe die edelman gedoen het.
Alhoewel sy in die eerste deel van hul tyd saam onwillig was, daardie noodlottige nag, dat sy die edelman haar maagdelikheid wou gee, het sy gou meer ontspanne geraak en haar selfopgelegde godsdienstige beperkings laat val toe hy haar vasgehou en gesoen het en haar begin verlei het. Sy kom geniet sy passie en sê vir hom sy is lief vir hom. Stel jou voor dat die edelman in die toekoms nog 'n paar besoeke aan haar gebring het toe hy sy liefde op hierdie spesiale manier aan haar wou betuig en die spesiale nag wat hulle saam deurbring, wou laat aanneem.
6 Tentakelverkragting - Laat 18de eeu
Ons hou daarvan om 'tentakelporno' en Japan te bespot omdat ons dit uitgevind het. As dit u eerste dag op die internet is, weet net dat tentakelporno een van die internet se gewildste metodes is om jong mense bang te maak vir seks, en dit is presies hoe dit klink: vroue wat deur tentakels verkrag word (gewoonlik in tekenprente).
Die moderne tentakelverkragtingsgenre is geskep deur Toshio Maeda, wie se manga Urotsukidoji "geskep wat die moderne paradigma van tentakelporno genoem kan word", wat ons in Japan vermoed eintlik as 'n prestasie beskou word as 'n grondslag vir 'n skuldigbevinding aan seksuele aanranding. Volgens Maeda het hy die praktyk begin om die streng sensuurwette van Japan te vermy, wat die uitbeelding van 'n penis verbied het, maar die penetrasie deur niks anders verbied het nie.
Vir mans is die fetisj 'n beroep op diegene wat dit geniet om te sien hoe vroue verneder en onderwerp word deur iets wat nie eens menslik is nie. Vir vroue spreek die fetisj diegene aan wat in die geheim nog altyd seks met Squiddly Diddly wou hê.
Alhoewel Maeda die modern tentakelverkragting, hy was nie die uitvinder nie-nie eens naby nie. Maeda is voorafgegaan deur Katsushika Hokusai, 'n kunstenaar uit die laat 18de en vroeë 19de eeu. Hokusai was die kunstenaar van die "Six Thirty Views of Mount Fuji", 'n internasionaal erkende reeks afdrukke wat hom bekendheid verwerf het, plaaslik en wêreldwyd. Ook: hy hou van hom 'n paar tentakels.
Daar word bespiegel dat Hokusai se "The Dream Of The Fisherman's Wife" die eerste geval is van tentakel -erotiek, dus moenie op daardie skakel klik as u aan die werk is nie, daar is kinders teenwoordig of u het 'n siel.
Maar voordat jy Japan 'n nasie van psigotiese visdiddels noem, kyk gerus na "Tentacles of Desire: The Man Who Loved Cephalopods." Die verhaal van Joshua Handley, 'n Engelse kunstenaar aan die einde van die 19de eeu, bevat 'n obsessie met tentakel -erotika.
Moabietsteen/Mesha -inskripsie - "Huis van Dawid"
Die Moabitiese klip, ook bekend as die Mesha -inskripsie. Fotokrediet: Public Domain / Wikimedia Commons
In 1994 stel die digter Andre Lemaire voor dat die beroemde Moabitiese klip ook die frase 'Huis van Dawid' bevat. Die Moabitiese klip bevat 'n inskripsie van Mesha, die koning van Moab, wat spog met sy suksesvolle opstand van die koning van Israel, 'n gebeurtenis wat in 2 Konings 3 beskryf word. voordat die inskripsie geknip is. Die betrokke inskripsie is moeilik leesbaar as gevolg van 'n breuk in die klip, en 'n belangrike brief ontbreek in reël 31. Lemaire het afgesluit: 'My eie ondersoek na die klip en die druk, wat nou herstel en skoongemaak word van opgehoopte stof , bevestig dat t die b volg. Ek sou nou vir die eerste keer die ontbrekende letter as d (d) rekonstrueer. Die resultaat: bt [d] wd (dw [d] tb), die 'Huis van [D] ywerige!' "4
In 2019 het Israel Finkelstein, Nadav Na'aman en Thomas Römer 'n referaat in die Tydskrif van die Instituut vir Argeologie van die Universiteit van Tel Aviv ontleding van lyn 31 op die Moabietsteen. Hulle voer aan dat daar 'n vertikale streep is wat dui op 'n oorgang tussen twee sinne en dat die letter weddenskap moet gelees word as die begin van 'n naam (Balak), eerder as Beit (Huis). 5 Ongeveer dieselfde tyd het Michael Langlois, 'n geleerde by die Franse navorsersentrum in Jerusalem, 'n artikel in die Journal gepubliseer Semitiese, wat Lemaire se aanvanklike voorlesing van "House of David" ondersteun het. Hy beweer dat daar nie so 'n vertikale streep in die beeld is nie, maar dat die lynbreuk later kom. Langlois gebruik jare lank beelde met hoë resolusie, rekenaaralgoritmes om Polynom Texture Mapping (PTM) van die stele uit te voer om 'n 3D-beeld te skep. Recently he used Reflectance Transformation Imaging (RTI) – photos of the stele itself and the original squeeze from various angles and in different lighting, to create a high-resolution backlit image of the inscription. In his article, Langlois argues that the new technology shows a previously overlooked dot, the customary way scribes at that time indicated a break between words, which comes exactly after the area interpreted "House of David," confirming Lemaire's initial reading. 6
24. Larsen SA, et al. American Public Health Association Centers for Disease Control and Prevention. A Manual of Tests for Syphilis . 9de uitg. American Public Health Association 1998.
36. Tramont EC. Treponema pallidum (syphilis). In: Mandell GL, Bennett JE, Dolin R, eds. Mandell, Douglas, and Bennett's Principles and Practice of Infectious Diseases . 7de uitg. Churchill Livingstone 2010:3035�.