Majoor George Meade in die Burgeroorlog
Geskiedenis en Kultuur Amerikaanse Burgeroorlog
Amerikaanse Burgeroorlog: Generaal George G. Meade
George Gordon Meade, gebore in Cadiz, Spanje op 31 Desember 1815, was die agtste van elf kinders wat gebore is aan Richard Worsam Meade en Margaret Coats Butler. 'N Philadelphia-handelaar wat in Spanje woon, was Meade finansieel verlam tydens die Napoleontiese Oorloë en was 'n vlootagent vir die Amerikaanse regering in Cádiz. Kort na sy dood in 1928, het die familie teruggekeer na die Verenigde State en jong George is na die skool by Mount Hope College in Baltimore, MD, gestuur.
Meade se tyd by Mount Hope was kortliks weens sy gesin se toenemend moeilike finansiële situasie. Meade wou sy opleiding aanhou en sy gesin help, en het 'n afspraak by die Verenigde State se Militêre Akademie gesoek. Hy het toegang tot West Point in 1831 bereik. Terwyl sy klasmaats George W. Morell, Marsena Patrick, Herman Haupt en toekomstige Amerikaanse posmeester-generaal Montgomery Blair ingesluit het. Graad 19de in 'n klas van 56, is Meade in 1835 as tweede luitenant aangestel en aan die 3de Amerikaanse artillerie toegewys.
Meade het spoedig siek geword met koors en na die Watertown Arsenal in Massachusetts oorgeplaas na Florida om die Seminoles te veg. Hy het nooit bedoel om die weermag sy loopbaan te maak nie, en het bedank in laat 1836 nadat hy van sy siekte herstel het. In die burgerlike lewe het Meade werk as ingenieur gesoek en het hy 'n mate van sukses opgevolg vir nuwe spoorlyne vir spoorwegondernemings asook vir die oorlogsdepartement.
In 1840 is Meade getroud met Margaretta Sergeant, die dogter van prominente Pennsilvaniese politikus John Sergeant. Die paartjie sal uiteindelik sewe kinders hê. Ná sy huwelik het Meade bevind dat bestendige werk toenemend moeilik is om te verkry. In 1842 het hy verkies om weer die Amerikaanse leër te betree en is 'n luitenant van topografiese ingenieurs gemaak.
Meade het in 1845 aan Texas toegewys. Meade het die volgende jaar as 'n stafbeampte in die weermag van majoor generaal Zachary Taylor gedien na die uitbreek van die Mexikaanse-Amerikaanse Oorlog . Aanwesig by Palo Alto en Resaca de la Palma , is hy aan die eerste luitenant vir galantry in die Slag van Monterrey geportelleer . Meade het ook gedien op die personeel van Brigadier-generaal William J. Worth en hoof generaal Robert Patterson.
Terug na Philadelphia na die konflik, het Meade die grootste deel van die volgende dekade besig om vuurtorings te ontwerp en kusopnames op die Ooskus te doen. Onder die vuurtorings wat hy ontwerp het, was dié by Cape May (NJ), Absecon (NJ), Long Beach Island (NJ), Barnegat (NJ) en Jupiter Inlet (FL). Gedurende hierdie tyd het Meade ook 'n hidrouliese lamp ontwerp wat vir gebruik deur die Lighthouse Board aanvaar is. Hy is in 1856 bevorder tot kaptein. Hy is die volgende jaar wes bestel om 'n oorsig van die Groot Mere te hou. Hy het sy verslag in 1860 gepubliseer, en hy het op die Groot Mere gebly tot die uitbreek van die Burgeroorlog in April 1861.
Die Burgeroorlog begin
Terug na die ooste, is Meade op 31 Augustus aan die brigadier-generaal van vrywilligers bevorder op aanbeveling van die goewerneur van Pennsylvania, Andrew Curtin, en die bevel gegee van die 2de Brigade, Pennsylvania Reserves.
Aanvanklik aan Washington, DC, het sy manne vestings rondom die stad gebou totdat dit toegewys is aan generaal George McClellan se nuutgevormde leër van die Potomac. Sy het in die lente van 1862 in die suide beweeg, en Meade het op 30 Junie in McClellan se Skiereilandse veldtog deelgeneem totdat hy drie keer in die slag van Glendale gewond is. Hy het vinnig teruggekom en is vroeg in Augustus by sy mans teruggekeer vir die Tweede Slag van Manassas .
Opstaan ​​deur die weermag
In die loop van die geveg het Meade se brigade deelgeneem aan die belangrike verdediging van Henry House Hill, wat die res van die weermag toegelaat het om na die nederlaag te ontsnap. Kort ná die geveg het hy bevel gegee aan die 3de Afdeling, I Corps. Toe hy noord van die begin van die Maryland-veldtog beweeg het, het hy lof verdien vir sy pogings by die Battle of South Mountain en drie dae later by Antietam .
Toe sy bevelvoerder, me. Generaal Joseph Hooker , gewond is, is Meade deur McClellan gekies om oor te neem. Leidende I Corps vir die res van die geveg, is hy in die dy gewond.
Terugkeer na sy afdeling, het Meade die enigste sukses in die Slag van Fredericksburg die enigste in Desember behaal toe sy mans die troepe van luitenant-generaal Thomas "Stonewall" Jackson teruggejaag het. Sy sukses is nie uitgebuit nie en sy afdeling is gedwing om terug te val. Ter erkenning van sy optrede is hy bevorder tot hoofgeneraal. Gegewe bevel van V Corps op 25 Desember het hy dit in Mei 1863 by die Slag van Chancellorsville beveel. In die loop van die stryd het hy Hooker, nou die weermagbevelvoerder, beveel om meer aggressief te wees, maar tot geen nut nie.
Na sy oorwinning by Chancellorsville, het generaal Robert E. Lee begin noord beweeg om Pennsylvania met Hooker in die nastrewing te betree. Hooker is op 28 Junie met sy meerderes in Washington gearresteer. Hooker is op 28 Junie verlig en bevel gegee aan generaal John Reynolds . Toe Reynolds geweier het, is dit aangebied aan Meade wat aanvaar het. As bevel van die leër van die Potomac by Prospect Hall naby Frederick, besturende direkteur, het Meade voortgegaan om na Lee te beweeg. Meade het bekend geword vir sy mans as "The Old Snapping Turtle", en het min geduld gehad vir die pers of burgerlikes.
Drie dae nadat hulle bevel gegee het, het twee van Meade se korps, Reynolds 'I en majoor Oliver O. Howard se XI, die Konfederate by Gettysburg ontmoet.
Hulle het die Slag van Gettysburg geopen , maar hulle het geslaag, maar het daarin geslaag om gunstige grond vir die weermag te behou. Meade het oor die volgende twee dae 'n beslissende oorwinning in die stad gewen en het die vloed van die oorlog in die Ooste effektief gedraai. Alhoewel triomfantelik, is hy binnekort gekritiseer omdat hy nie Lee se mislukte weermag aggressief nagestreef het nie en 'n oorlogsuitslag gegee het. Na aanleiding van die vyand terug na Virginia, het Meade ondoeltreffende veldtogte by Bristoe and Mine Run gedoen wat val.
In Maart 1864 is luitenant-generaal Ulysses S. Grant aangestel as leier van alle Unie-leërs. Verstaan ​​dat Grant oos sou kom en die belangrikheid van die oorlog sou noem, het Meade aangebied om van sy weermagbevel af te tree as die nuwe bevelvoerder verkies het om iemand anders aan te stel. Impanted by Meade se gebaar, het Grant die aanbod geweier. Alhoewel Meade die bevel van die Army of the Potomac behou het, het Grant sy hoofkwartier vir die res van die oorlog met die weermag gemaak. Hierdie nabyheid het gelei tot 'n ietwat ongemaklike verhouding en opdragstruktuur.
Daardie Mei het die leër van die Potomac op die veldtog oor land begin met die toekenning van bestellings aan Meade wat hulle weer aan die weermag uitgereik het. Meade het grootliks goed presteer namate die gevegte deur die Wildernis- en Spotsylvania-hofhuis gevorder het, maar hy het by Grant se inmenging in die weermag se sake geraak. Hy het ook 'n probleem met Grant se waargenome voorkeur vir beamptes wat saam met hom in die weste gedien het, asook sy bereidwilligheid om swaar ongevalle te absorbeer.
Omgekeerd het sommige in Grant se kamp gevoel dat Meade te stadig en versigtig was. Terwyl die stryd teen Koue Harbour en Petersburg bereik het , het Meade se vertoning begin gly, aangesien hy nie sy manne gelas het om behoorlik te skree voor die vorige geveg nie en nie sy korps behoorlik in die openingsfases van laasgenoemde kon koördineer nie.
Tydens die beleëring van Petersburg het Meade weens politieke redes die aanvalplan vir die Slag van die Krat , weereens, misgegaan. Hy het in April 1865 in die bevel gebly. Hy het in April 1865 siek geword op die vooraand van die finale deurbraak. Hy wou die weermag se laaste stryd nie misloop nie. Hy het die leër van die Potomac van 'n weermag-ambulans tydens die Appomattox-veldtog gelei . Alhoewel hy sy hoofkwartier naby Grant's gemaak het, het hy hom nie op 9 April na die oorgawe gesprekke vergesel nie.
Met die einde van die oorlog het Meade in diens gebly en deur verskeie departemente op die Ooskus beweeg. In 1868 het hy die Derde Militêre Distrik in Atlanta oorgeneem en die Heropbou-pogings in Georgië, Florida en Alabama nagekom. Vier jaar later is hy getref deur 'n skerp pyn in sy sy terwyl hy in Philadelphia was. 'N Verergering van die wond wat by Glendale opgedoen word, het vinnig afgeneem en longontsteking gekontrakteer. Ná 'n kort stryd het hy op 7 November 1872 geswig en is by Laurel Hill Cemetery in Philadelphia begrawe.