Die laaste reis: Karel Schoeman Graffiti Boeke
Soek resultate: Karel Schoeman
Die laaste reis is Karel Schoeman se reisbriewe, mymeringe, gedagtes en herinneringe van sy laaste drie kort reise na Lesotho saam met Jemina Meko en Mamohau Lekula wat hom die afgelope nege jaar versorg het. Dit behels drie kort verslae oor sy besoeke in die maand voor sy dood en is in die vorm van e-posse aan 'n paar persoonlike korrespondente gestuur. Vanselfsprekend staan die tema van afskeid sentraal in die briewe.
Vertaler: Elsa Silke
At Close of Day is the author's thoughts and meditations about old-age, ageing and the end of a life, together with memories of a general nature to give a stirring depiction of the author's life of almost eighty years. The series of autobiographical books that started with 'n Duitser aan die Kaap, Merksteen and Die laaste Afrikaanse boek is concluded with this work.
Karel Schoeman was one of South Africa's most productive authors and wrote numerous novels, short novels, plays and historical works. His work received many awards (also international) over the years. He passed away on 1 May 2017.
Skepelinge is 'n impressionistiese betragting van die vroeë koloniale tydperk in die Suid-Afrikaanse geskiedenis, gebaseer op Schoeman se kennis van die VOC-tyd en meer spesifiek die skeepvaart. Self het hy dit beskryf as 'n 'hibriede skepping . . . wat in laaste instansie beoordeel moet word as produk van die skeppende verbeelding eerder as van navorsing'.
Skepelinge is 'n unieke nalatenskap - veral waar 'oorsprong' nou meer as ooit vantevore ondersoek word.
Slot van die dag: Gedagtes is die skrywer se mymeringe oor ouderdom en die einde van die lewe, saam met verspreide herinnerings van 'n algemene aard, om 'n ryk geskakeerde beeld te verskaf van 'n skrywerslewe van byna tagtig jaar. Die reeks outobiografiese boeke wat met 'n Duitser aan die Kaap, Merksteen en Die laaste Afrikaanse boek begin het, word hiermee afgesluit.
Swanesang: die einde van die Kompanjies tyd aan die Kaap, 1771??¡§1795
Schoeman slaag egter veral daarin om naas die amptenary ook 'n beeld te gee van die lewe van gewone mense in die breër Kaapse samelewing.
Die boek gee 'n voëlvlugoorsig van die vier Suid-Afrikaanse kolonies gedurende die Eduardiaanse tydperk van 1902-1910. Dié tydperk word deur Karel Schoeman beskou as die 'hoogtepunt van die hele Imperiale gedagte' wat uiteindelik met die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog sou eindig.
Die klem val egter nie op die politieke besluite en ontwikkelinge nie, maar op die persoonlikhede van leiers- en ander figure, die omstandighede in die vier kolonies met hulle stede en dorpe, belangrike sosiale gebeurtenisse, die aanloop tot unifikasie in 1910 en die uitwerking van die belangrike Naturelle Grond-wet van 1913 op die lewenswyse van swart mense direk ná Uniewording. Kort maar insiggewende tiperings word gegee van persoonlikhede so uiteenlopend soos oudpresident Steyn, Lord Milner, die dramaturg Stephen Black, die bendeleier Robert Foster, die avontuurlustige Mrs Edith Maturin en die deelsaaier Kas Maine. Ruim aanhalings uit verskillende bronne verlewendig die bespreking van alledaagse omstandighede op verskillende plekke in wat later die Unie van Suid-Afrika sou wees, soos die sketse van Jacob Lub oor die lewenswyse in Johannesburg, die setlaar Leonard Flemming se boeke oor sy eensame bestaan op 'n afgeleë Vrystaatse plaas, en die talle verwysings na riksjas in die reisbeskrywings van besoekers aan Durban. Besonder boeiend is ook die hoofstukke oor die rol van Joodse smouse en handelaars in onder andere die volstruisveerbedryf en die toestande in die inrigting vir melaatses op Robbeneiland.
Talle anekdotes en klein kameebeskrywings maak van Imperiale somer 'n besonder interessante leeservaring. Die boek word toegelig met ruim fotoseksies wat 'n visuele beeld van die era gee.
Die boek bevat boeiende kultuurhistoriese gegewens oor 'n tydperk wat nog nie veel aandag in Suid-Afrikaanse geskiedskrywing gekry het nie. Dis gerig op sowel die historikus as diegene met 'n lekebelangstelling in geskiedenis.
Hoogty: Die opbloei van 'n koloniale kultuur aan die Kaap,1751-1779 (Kolonie 7)
Die sewende boek in Karel Schoeman se reeks oor die VOC-tydperk aan die Kaap die Goeie Hoop handel oor die tyd toe Ryk Tulbagh goewerneur van die Kaap was. Min is bekend oor Tulbagh se lewe in Nederland en oor die persoonlike aspekte van die man wat bekend was as 'Vader Tulbagh, maar Schoeman slaag daarin om uit argivale en gepubliseerde bronne die Kaap tydens sy bewind lewe te gee. In die eerste groep hoofstukke word veral gekonsentreer op die Kompanjie en sy werksaamhede: die skeepvaart in en om Tafelbaai, die Kasteel as die sentrum van gesag aan die Kaap en die amptenary wat die werksaamhede van die VOC vlot moes laat verloop en verantwoordelik vir die handhawing van orde in die klein kolonie was. In die volgende hoofstuk word die nedersetting in die Tafelvallei bespreek, wat in Tulbagh se tyd al redelik dig bevolk was. Daarna kom die Liesbeekvallei en die uitbreiding van die kolonie na die Boland en nedersettings soos Stellenbosch, die Drakensteinvallei en die Wagenmakersvallei aan die orde.
Volgens prof. O.J.O. Ferreira bewys hierdie werk dat Karel Schoeman tans die voorste kenner van die Kaapse kultuurgeskiedenis is: 'Met sy deeglike navorsing, onderhoudende skyfstyl en raak aanvoeling vir dít wat die leser sal interesseer, het Schoeman 'n brok Suid-Afrikaanse kultuurgeskiedenis daargestel wat deur huidige en toekomstige geslagte historici, kultuurhistorici en gewone lesers met groot vrug as bron van inligting gebruik kan word, maar bowenal aan hulle 'n uitsonderlik genotvolle leeservaring sal verskaf.
Twee Kaapse Lewens
Vroee Sending in Suid Afrika Multilingual
Aan die hand van eietydse dokumentasie het Karel Schoeman in hierdie boek die lewe herkonstrueer van sy Suid Afrikaanse stamvader, die Duitser Hendrik Schoeman uit Sleeswyk Holstein, wat in 1724 as matroos in diens van die VOC die Kaap bereik het, 'n prekere bestaan gemaak het as veeboer in die binneland van Suid Afrika, en in 1765 in armoede in die huidige Klein Karoo oorlede is. Soos Schoeman opmerk, is hierdie man in verskeie opsigte geskik om as tipiese stamvader uit die Kompanjiestyd beskou te word.
Here & boere: Die kolonie aan die Kaap onder die Van der Stels, 1679-1712
In die vyfde en laaste deel van die reeks Kolonie aan die Kaap word die opbloei van die VOC se vestigingskolonie aan die Kaap gedurende meer as 'n kwarteeu onder die twee Van der Stels beskryf, met die groeiende welvaart wat dit gekenmerk het en die eerste tekens van 'n eie koloniale kultuur onder die blanke bevolking. In die eerste drie hoofstukke word Simon van der Stel se jeugjare op die eiland Mauritius en later in Batavia, sy verblyf in Nederland en sy aanstelling in 1677 as goewerneur van die Kaap bespreek. Die opkoms van 'n elite, hulle sosiale bedrywighede en die ontwikkeling van 'n koloniale kultuur aan die jong kolonie kom daarna aan die bod. Die laaste twee hoofstukke word gewy aan die omstrede en ongewilde goewerneurskap van Wilhem Adriaen van der Stel, wat sy vader in 1699 opgevolg het en in 1707 teruggeroep is na Nederland. Met die dood van Simon van der Stel in 1712 aan die Kaap word die vestigingsera van die kolonie afgesluit.
In this book, based on published sources, both primary and secondary, the available information on Cape slavery during the eighteenth century is placed in the wider context of Dutch colonial society during this period. The result, which is a sequel to Early slavery at the Cape of Good Hope by the same author, is probably the fullest and most detailed survey of the subject to date.
'Slavery was to have a very long afterlife in South Africa, and subtly but profoundly to affect the further development of the country. The investigation of slavery in the seventeenth and eighteenth centuries is therefore by no means an irrelevant exercise.'
Seven Khoi Lives
Seven Khoi Lives contains the biographies of seven people - five men and two women - who played an important role in the early colonial history of South Africa during the seventeenth century.