Hoe ons kinders gooi ... So ouers hou van koekoeke - Omstrede - 2022
Dit is blykbaar 'n goeie vaardigheid om van 'n kind ontslae te raak. Ons doen dit op baie maniere, en verras ander dikwels met ons eie vindingrykheid.
Soms doen ons dit met groot onwilligheid, berou, ander kere met voorbedagte rade en groot verligting, bly dat die kind uiteindelik nie hier is nie en dat ons die vryheid herwin het.
Ons laat val 'n kind vir 'n halfuur en begin vinnig mis. Ons raak daarvan ontslae vir 'n dag of twee, en die tyd verloop so vinnig dat ons nie eers kans kry om asem te haal nie en ons beplan alweer 'n reis van ons dogter of seun ... sonder ons.
Ons gooi die kind na grootouers om te rus. Soms laat hy die kind elke naweek uit die huis. Want vry en die kind gaan nie hand aan hand nie.
Ons vertrek 'n uur by my tante en gaan uiteindelik alleen uit ... selfs na die winkel. Ons wil asemhaal, want ons is moeg en ons kop is lankal stil.
Ons raak van die kind ontslae deur dit in die kleuterskool te gee. Veral op dae wanneer dit nie gesond is nie. Loopneus is nie 'n siekte nie, die uitslag kom van allergieë, en die hoes is omdat iets in die keel vasgeval het. Slaag.
Ons raak van die kind ontslae omdat ons moet werk en die baas is huiwerig om na die volgende ontslag te kyk.
Ons raak van die kind ontslae omdat ons geen keuse het nie. Ons wil graag langer met my dogter of seun wees, maar ons het trouens 3 uur per dag - soggens voor kleuterskool en twee uur voor slaaptyd in die aand.
Ons raak ook ontslae van die kind op die lughawe as dit blyk dat hulle nie 'n dokument het nie. Ons bel 'n vriend wat die kleuter gaan neem en self op die vliegtuig klim sonder 'n spyt vir 'n wonderlike vakansie.
Ons raak ontslae van 'n kind as ons in die buiteland gaan werk. Ons dogter of seun kan nie saam met ons neem nie. Geld is nodig, en dit is net vir 'n oomblik. Dit maak nie saak dat hierdie oomblik langer duur as wat ons verwag het nie.
Ons raak ook van die kind ontslae wanneer ons langs ons is, maar met gedagtes êrens anders. As die kleuter opdaag en ons nie tyd het nie. Die kind wil speel en ons is moeg. Die seun moedig die bal aan, en ons wil net nie. Ons is in die versoeking om iets op die internet te lees, en ons dogter glimlag en gee vir ons kryte. Ons raak van die kind ontslae en vra vir die vrede wat ons so nodig het.
Ons raak elke dag op baie maniere van die kind ontslae. Omdat ons aan onsself dink, omdat ons wil hê dat die kind self moet leer speel, omdat ons dink dat dit onmoontlik is. Omdat ons egoïste is. Omdat ons nie die rol van moeder of vader verouder het nie.
Net, is die regte frase "ontslae van"? Of miskien 'n doelbewuste provokasie?
Ons sê gereeld dat ons van 'n kind ontslae raak, omdat 'n kind dikwels 'n probleem is wat ons net wil ontslae raak ... Druk ons ​​nie ons wrok in sulke woorde nie? Of miskien is dit net briewe wat 'n nie netjiese geheel vorm nie?
Daar is iets anders wat jy nie kan vergeet nie. Dit is moeilik om al die bogenoemde situasies met mekaar te vergelyk. Iets anders is 'n oomblik van rus wat elke ouer nodig het, en iets onverantwoordelike gedrag waaroor u nie kan saamstem nie. Die probleem is dat ons dikwels nie die verskil tussen die twee sien nie en dat ons al ons gedrag in een sak sit.