Wanneer een voëlouer byvoorbeeld met kos na die nes terugkeer, gaap die kuikens se bekkies wawyd oop. Hierdie reaksie word aangestig deur die geritsel van vere of vibrasies wat die volwasse voël op die nes maak. As die kuikens dalk slaap en nie hul bekke oopmaak nie, sal die ouer ’n roep gee om hulle wakker te maak. Meer oor hierdie soort dieregedrag word vertel in die Mieliestronk-artikel oor hoe jong voëls grootword.
DIERE “praat” boonop deur middel van kleure. ’n Boeiende voorbeeld is die mandril-mannetjie van Guinee, wat ook die woudduiwel genoem word. Wanneer die gewoonlik vaal Adoons verlief raak, verander hy in ’n Adonis, onweerstaanbaar vir die wyfies. Sy neus raak ál rooier en sy wange ál blouer, en flambojante rooi kolle slaan op sy gewrigte en enkels uit. Ook wanneer hy kwaad raak, kry die mandril-mannetjie kleur op kleur.
’n Klassieke verwisselaar van kleur is natuurlik die trapsuutjies. Sy ruwe vel is dikwels ’n dowwe bruingroen, maar die kleur kan verander wanneer hy skrik of in antwoord op honger of veranderings in die lig, temperatuur en ander dinge in sy omgewing. As hy dus kleur gebruik hom te kamoefleer, wil hy juis NIE kommunikeer nie!