So is dit in ‘n Blanke plakkerskamp | Die Vryburger
Dit is snags bitter koud in ‘n plakkershut en as jy arm is, is honger jou metgesel. Dit is die daaglikse werklikheid vir baie Suid-Afrikaners wat in armoede leef, het 36 studente aan die Universiteit van Potchefstroom (NWU) die afgelope week besef.
Dié studente van die Patria-manskoshuis op die Potchefstroom-kampus woon sedert Maandag, verlede week, onder streng armoedereëls in plakkershutte op die koshuisterrein.
Estiane de Lange, huis­komiteelid vir die studente-jool-gemeenskapsdiens (SJGD), vertel dié bewusmakingsprojek by die koshuis het verlede jaar met net ses studente begin.
Vanjaar was die reaksie oorweldigend en 36 studente wou deel daarvan wees.
Die studente (gelukkig studeer van hulle ingenieurswese) het die ses hutte self gebou met sinkplate wat hulle by plaaslike ondernemings geleen het. Ses studente woon saam in ’n hut, elk met ’n rantsoen van R15 per dag. Op die vloer is net karton­houers en daar’s ‘n keuse tussen ’n kombers en ’n slaapsak.
Langbroeke word nie toegelaat nie en jy mag net een baadjie hê, het De Lange gesê. ’n Afskorting is ook gebou waarheen die studente water in ’n skottel moet dra om te was.
Hy sê vleis is ‘n luukse wat hulle nie kan bekostig nie. Hulle gooi maar die geld saam en leef van van goedkoop kos soos pasta, rys en sous, pap, roosterkoek en brood, want dis die goedkoopste.
Hulle is genoodsaak om die gate met koerantpapier toe te stop en styf teen mekaar te lê om die koue uit te hou, sê De Lange.
Marinus Pawson sê dit is moeilik want ‘n mens is die hele tyd honger.
Van die studente sê dat hulle was op skool saam met kinders wat in plakkerkampe was, maar het nie geweet dat hulle so swaar gekry het nie.
5 thoughts on “So is dit in ‘n Blanke plakkerskamp”
Transvaal Burger May 20, 2014 at 9:10 am
Ons familie gaan ons tiende (of wat ons kan bekostig) elke maand persoonlik aan ons wit, arm mense oorhandig. Ons gaan self besluit vir wie, hoe en waar.
Geen tussenganger/s soos 3-broers kerke nie.
Vesting May 20, 2014 at 1:32 pm
Heil die Lesers!
Hierdie illustrasie van plakkerskamplewe is nou ’n uitmuntende voorbeeld van uithaler studente-oorspronklikheid!
Mag ek uit ervaring ’n paar wenke aan die hand doen:
Pap en soja het R.c. per Kg en per Kilojoules ’n groter voedings- en vullingswaarde as pastas en kunsmatig gefabriseerde souse. By laasgenoemde maak die verpakkingskoste in elk geval ’n onnodige groot proporsie van die prys uit. Soek vir ’n spesiale aanbod op polonie (kry die knoffelgeur – dit help bou aan die immuunsisteem.) Knyp af en bestee ’n paar sent aan tamaties, uie en kool. Rek die sente en kry pietersielie, basillekruid, origanum, tiemie en dergerlik kruie. Dit omskep ’n profane dis in ’n cordon bleu gereg – en dra by tot doeltreffender funksionering van alle liggaamsfunksies.
Ken julle klipsop? Probeer dit gerus!
As dit te laat is vir hierdie jaar, versamel die polistireen houers waarin die toestelle wat julle maats koop, verpak word, sny dit in plat stukke en plak dit met eierwit aan die binnekant van die sinkplate vas. Net twee kerse in ’n goedgeïsoleerde klein vertrekkie dra by tot ‘n voelbare temperatuursverskil. Die oneweredige polistireenspanele verleen ook ’n plesierige esteties-argitektoniese atmosfeer aan die vertrek; andersins, bêre die voorblaaie van Landbouweekblaaie en wegbreektydskrifte se natuurtonele en plak dit teen die polistireenpanele vas.
Al ontbreek geld, dit hoef nie aan skeppingsvernuf te ontbreek nie.
Hou ook in gedagte dat dit ’n kenmerk van ontwikkelde beskawings is dat vir die toekoms beplan word. Ter voorbereiding van volgende jaar se pret, was motors of pas karre op en spaar ’n paar senhte om saad te koop om groente en kruie met gryswater op die koshuisterrein te kweek. Tamaties groei maklik en dra oorvloedig. Kook konfyt van die surplus, so tussendeur, en verkoop volgende jaar om julle fondse te styf. Spaar nog ’n paar rand om ’n varkie te koop en voer hom op die afvalkos van die koshuis. Kry vooraf die nodige toestemming om hom aan te hou. Indien toestemming geweier word, trek hom ’n rooi hempie aan en niemand sal agterkom of beswaar maak dat daar ontoelaatbare vertebrae op die koshuisterrein is nie. Probeer ’n hoendertjie in ’n koshuiskamer insmokkel vir addisionele proteïne regdeur die jaar. As die varkie snork of die hoendertjie kekkel, sê dis ’n nuwe oproeptoon op jou selfoon. Bedel breiwol – dit sal ek verstaan – en vra ‘n tannie in die ouetehuis om van die dogters in die meisieskoshuise te leer brei sodat julle volgende jaar iets warms het om aan te trek. Dit sal nie inbreuk maak op studie-tyd nie; dit is nie toevallig dat breityd en vrytyd rym nie.
Volgende jaar se koue avontuur mag nie net ’n illustrasie van wit arm mense se ellende wees nie, dit mpet ook ’n demonstrasie van wit arm mense se kreatiwiteit, verbeelding en arbeidsaamheid wees..
’n Laaste wenk: moenie ‘n te lang tyd ononderbroke in ’n plakkerskamp deurbring nie. “Luiheid” en “Werkskuheid” is hoogs-aansteeklike siektes en dit wemel van kieme in plakkerskampe. Wees ook versigtig vir die BVVLLS (“Baie-verskonings-vir-’n-luilekkerlewe-sindroom”); dit is haas ongeneeslik en manifesteer dikwels in ’n maklik-herkenbare spierkwaal wat die hande in ’n bakhouvorm laat saamtrek.
Vesting May 21, 2014 at 5:07 pm
Gegroet Transvaal Burger!
Jou kommentaar is ’n antwoord op ’n gebed.
Ek het so bietjie ongemaklik gevoel oor my hartelose opmerkings toe ek jou onvoorwaardelike offervaardigheid sien, saamgelees met jou deernisvolle kommentare oor blanke armoede by die artikel “Waarheen Suid-Afrika” (veral die brief van die moeder uit die kamp het geruk).
Maar eerlikwaar, daar is talle mense wat kan getuig dat daar baie kansvatters onder arm Blankes is. Die probleem is dat mens moeilik onderskei tussen die opregtes en die slegtes. Dit was altyd my troetel-gewetenswroeging by verkeersligte, wanneer ‘n plakkaatdraende swaarkryer na my venster aangedrentel kom: “Moet ek gee of moet ek nie?” Ek weet dat hy tien teen een ‘n kans vat .. maar hoe kan mens seker wees? Wat sal gebeur as ek eendag verantwoording moet doen waarom ek diegene wat honger was, nie gevoed het nie? Dan gee ek maar iets. Hulle het gemaak dat ek naderhand leer lieg het: “Ek sou graag wou help, maar ek kan nie.” Deesdae kyk ek hulle stip in die oë en praat die waarheid: “Ek kan jou help, maar ek wil nie!” (Laat hy dan nou maar die gewetenswroeging dra dat hy wil eet maar nie wil werk nie.) Voor hy uit sy bleekgeskrikte skok kan herstel, voeg ek by: “As jy jouself nie wil help nie, hoekom moet ek?” Maar hy kan nie werk kry nie, daar’s nie werk nie. As die lig begin groen word, skryf ek my telefoonnommer vir hom neer en sê “Bel my, ek het werk vir jou!” Nog nie een het my ooit gebel nie. Maar jy, en almal wat hier lees, kan ook gerus my nommer (072 407 8561) vir diegene gee wat lyk of hulle kans in die lewe verdien. Hulle moet daar wees, en dit is dalk die manier om hulle kry.
Om ’n lang storie kort te maak: “Gee iemand ’n vis en jy voed hom vir ’n dag, leer hom visvang, en hy is vir altyd gevoed.”
Ek moet byvoeg dat ek nie meer so graag wil tyd mors op tydmorsers nie; ek dink nou aan flink, intelligente, ywerige seuns of jong manne met ’n toekomsvisie wie se aansoeke vir verdere opleiding van die hand gewys is, of wat werklik nie werk kan kry nie, of wat iets anders wil doen as waarmee hulle nou besig is. In ruil vir hulle werk, kry hulle aanvanklik, naas huisvesting en kos, opleiding in die beginsels van oorlewing, ekonomie, entrepreneurskap, besigheidsbestuur ens., as ook ontwikkeling van handvaardighede, voedselproduksie en -verwerking, en talle meer. Fiksheid en kultuurwaardes geniet deurgaans ’n hoë prioriteit, en so ook persoonlikheids- en leierskapsontwikkeling. (Vereistes en voorwaardes geld). Namate die onderneming verder groei en ‘n verdere inkomste genereer, word die wins gedeel.
TB, ek sal dit baie hoog op prys stel as jy my kan skakel op bogemelde nommer (of e-pos: my naam hieronder in kleinlettertjies, aanmekaar, @gmail.com) sodat ons gedagtes kan ruil.
Ek sien jou in elk geval op DV die 31ste; ek sal by die waterstalletjie wees.
Pietafew May 24, 2014 at 9:58 pm
Dit is voorwaar entepreneurskap tov EMPATIE met die armes!
Ek wil egter graag ook tov Vesting se advIes die vlge kwyt raak.
Kyk wat in jou area maklik en natuurlik groei, o.a. ONKRUID. Hier in KemptonPark is PERDEBLOM (Dandelion) volop en is dit ‘n uitstekende bron van yster en dies meer. Pluk tog net die HARIGE blaar vorm met die kleiner geel blomme – die gladde blaar vorm met die effe rooi are het my al dodelIk siek gehad!
Klam grond, naby ‘n kraan, kan maklik as ‘n yskas dien vir o.a wortels/melk
In reen weer kan ‘n mens ‘n ,silinder’ gebruik om heerlik in vuur te maak en die potjie kos gaar te maak.
Sholotte uie (ek hoop ek spel dit reg), groei ook maklik en die se blare kan gereeld gesny word en in kos gebruik word. So ook Piersielie en ,mint’ wat ook as tee gedrink kan word. Knoffel hou natuurlik alle goggas weg – behalwe muskiete! Groen Tee sjampoo oral aangesmeer is omtrent die beste raad!
Hoender pote (GOED skoon gemaak) en afval is relatief goedkoop by die slaghuise, asook bene wat opgekook kan word – maar dit neem LANK!
Tans is die 400gr. blikkies gemaalde vis (eIsch!), @ R9.99 omtrent die beste waarde tov protein – en natuurlik die vinnigste om met ‘n paar kruie en noodles (pakkies van 5 @ R15.99 (Checkers) op te dis!
Groot kartondose (bv. waarin yskaste verpak was), slaap heerlik warm, selfs sonder dak – sou dit nie reen weer wees nie en sooi bale waaarvan huise vroeer gebou is, is natuurlIk ‘n uitstekende geleier van hitte.
Sterkte met die Empatie-kursus! Dit is altyd goed om te leer om met MIN klaar te kom en te kyk wat die natuurlike omgewing en afval vir ‘n mens aanbied en nogtans GESOND en funksionerend te bly!
Vesting May 27, 2014 at 1:13 am
Is dandelion nie verwant aan marog nie? Jy praat van teeboom, maar weet jy dat die vetplant wat ek as balsem-kopiva ken, en welig groei met ’n klein bietjie sorg, die beste middel is wat ek ooit teëgekom het vir enige velprobleme, hetsy insekbyte (muskiete ook), bysteke, snye, brandwonde, skaafplekke, en wat ook al.
Dis werklik ‘n gawe om met min klaar te kom om op die ou end baie te bereik.
Mens moet oorspronklik wees om te oorleef. Ons het begin met die samestelling van ‘n resepteboek met die voorlopige titel “365 Moerbyresepte vir Papgeregte in die Boendoe”. Ons gaan van jou wenke uittoets en met erkenning daarvan gebruik maak. Met volkleurglansfoto’s gaan die boek ’n treffer-blitsverkoper in die oostelike voorstede wees. (Het jy geweet dat daar uitgewers is wat sê dat liefdesverhale en resepteboeke die enigste genres is wat nog aanvraag in die Afrikaanse lesersmark geniet?) Ons kry egter nêrens meer geelmieliemeel op winkelrakke nie. Dis teleurstellend. Ons het verlede jaar van die hoenders se geelmielie-rantsoen se pitte geplant en hulle groei twee keer beter en dra twee keer groter koppe as die geneties-getorringde witmieliessaad wat in blink pakkies op winkelrakke staan en oud word. (Stem jy nie saam dat groen geelmielies en geelmieliemeelpap, wat smaak en voedingswaarde betref, kop en skouers uitstaan bo witmielies nie?)
Ek sou jou nog baie kon vertel van al ons idees, en ek brand van nuuskierigheid om van al joue te hoor. Ons hoop om met die resepteboek genoeg geld te verdien om aanvanklik meer grawe, harke, skoffelpikke, melkemmers, besproeiingstoerusting e.d.m. vir ons prestige opleidingsentrum aan te koop. Ons almal, veral die jeug, sal nou moet begin om voedsel te produseer, handvaardighede aan te leer, en meer en wyer te lees, nie slegs om te oorleef nie, maar om ons weer in ons eie ekonomie in te presteer.
Naskrif: Die goeie nuus is dat ek vanaand, na ses maande se vrugtelose gesoek, ’n oproep van ’n voortreflike jongman gekry het wat vroeër hier gehelp het en wil terugkom. Hy sien uit daarna om weer vuur in die donkie te maak, en na die DVD’s van “La Traviata” en “Don Giovanni” te kyk, Boonop wil hy ’n vriend saambring wat ook dingesvol vir die stadslewe is en graag sy brood in die sweet van sy aanskyn wil verdien. Wens hulle (en vir my!) sterkte toe. . .
Na-naskrif: Hoewel dit ‘n deug en ‘n vreugde is om met min klaar te kom, beteken dit nie ons hoef sukkelaars te wees nie. As harde werk ons nie gaan ryk maak nie, gaan die ou wat reeds hier is, sy ghitaar se een snaar vervang en gaan ons ‘n top “CieDie” maak – ons weet heeltemal min genoeg van musiek, en sing heeltemak vals genoeg, om ‘n weergalose populêre treffer te maak met ons eie komposisies, geïnspireer deur die roep van die arend wat die kuikens wil vang. die slang wat die varkie gepik het, die knetterende woede van ‘n wegholveldbrand, ens. Ons moet net sorg vir ‘n lekker “beat” – ek dink as ons die trekker se knaldemper afhaal en die enjin stadig laat luier, behoort ons die knoop deur te haak. Dit is naby genoeg aan die hedendaagse gewilde oerwoudritmes. .