13 Junie se erediens - Te Quellerina - 'N GEMEENTE IN AFRIKA VIR DIE HELE WÊRELD
13 Junie se erediens - Te Quellerina
Ons is tans besig met 'n reeks oor die padkaart na die hemel, amper soos 'n GPS sekere punte op 'n roete uitwys as merkers op ons roete. Vir die eerste drie weke het ons stilgestaan by die drie enige God, wat as Vader, Seun en Heilige Gees elkeen 'n merker op ons roete is.
Vandag staan ons stil by die kerk, en wat dit beteken om werklik kerk te wees. Adre gesels oor kerk as koinonia, en Phil preek oor die kerk en kultuur as onderskeie temas vandag. Jy kan gerus na daardie preke ook gaan kyk op ons verskillende platforms.
Die tema waaroor ek vandag preek is kerk en grense, en ek moet sê dis nogal interessant. Die woord "grens", of "grense" kom nêrens in die Nuwe Testament voor nie. Dis wel in die Ou Testament. Ons vind gereeld dat daar verwys word na grens, of grense, of grondgebied.
Maar nêrens in die Nuwe Testament nie. Dit klink vreemd, maar daar is 'n belangrike rede daarvoor.
Voor ons die Woord van God verder gaan ontgin rondom hierdie tema van grense, bid ons eers saam.
Here, wanneer dit kom by grense in U Woord, kan dit ons lei na 'n plek waar ons ongesonde grense het, maar ongesonde grense is nie noodwendig hoë mure nie, dit kan ook mure wees wat te laag is.
Ons kom bid tot U om ons vanuit U Woord te kom leer hoe ons grense moet hê, en ook nie.
Ons gaan vier verskillende tekste saam lees vandag, en ek gaan dit stuk-stul uitlê soos wat ons dit saamlees.
Die eerste twee tekste wat ons saam gaan lees is uit Spreuke.
Moenie grense verlê wat lankal daar is nie, wat jou voorouers al vasgestel het nie. (Spreuke 22:28)
Wanneer ons hierdie eerste teks saam lees, lyk dit aanvanklik asof dit 'n sterk aanduiding is dat ons moet hou by die grense wat ons ontvang het van ons voorouers. Maar wanneer ons die tweede teks lees maak dit meer sin vir ons. Met die eerste teks lyk dit asof ons nie grense moet oorsteek nie. Aof ons gemaklik moet bly net waar ons is, maar die tweede teks bring duidelikheid:
Moenie grense verlê wat lankal daar is nie, moenie weeskinders se grond vat nie… (Spreuke 23:10)
Dis hier duidelik dat dit gaan daaroor dat sekere mense ander sal uitbyt om net meer te bekom. So asof hulle nie besef dat grense ook vir mense stabiliteit en vreugde gee nie. Dink maar aan die grense wat ons hou. Sekere grense wil ons konstant herinner dat waar ons is, belangrik is. Ons hoef nie te skuif nie, soms vir goeie redes.
'n Voorbeeld van 'n gesonde grens is die huwelik. Dit baken liefde af dat dit net hoort tussen twee mense. Maar die huwelik as 'n grens kan ongesond wees wanneer mens onnodig jaloers en selfsugtig is.
En dis presies waaroor dit hier gaan in Spreuke. Jaloesie. Hier is 'n gesonde grens, naamlik dat elkeen sy eie grond het, maar dis nie genoeg vir ander nie. Hulle wil altyd meer hê, hulle wil altyd nog hê. Dis waarom grense belangrik is, en dis waarom die Ou Testament so baie daaroor praat.
Jare gelede was jaloesie getoets deur 'n eksperiment by 'n Universiteit in die VSA. Hulle het vir vyftig groepe van twee gesê dat hulle teen mekaar Monopoly moet speel, maar een van die persone in die groep van twee kon met drie dobbelstene speel, in plaas van twee. Die gevolg was natuurlik dat die persoon met drie dobbelstene vinniger om die bord beweeg, en dan ook so vinniger eiendom koop. Dis dan ook die persoon wat elke keer gewen het. Al vyftig keer.
Ek gee jou 'n raai hoeveel van daardie persone het empatie gewys vir die een wat net met twee dobbelstene kon gooi?
Want jy sien, wanneer die reëls sê die grense is die beste vir my, sal ek nie daaraan twyfel nie. Selfs al sien ek dat die ander een onregverdig behandel word deur die reëls, sal ek nie noodwendig iets daaraan doen as ek voel ek kan baat by die reëls nie.
Hierdie tekste in die Ou Testament herinner ons dat ons elkeen 'n gelyke kans moet kry, en dat ons mekaar se grense moet respekteer. Dit geld ook vir grense in verhoudings, by die werk, en selfs die skool.
In ons derde teks gaan ons sien hoe God die Ou Testamentiese mens uitdaag om nuut te dink oor Sy teenwoordigheid anderkant die grense wat Hy vir Israel gestel het.
Kom ons lees Maleagi 1:2-5 saam:
2 Ek het julle lief, sê die Here. Maar julle vra: "Hoe het U ons lief?"
Esau was tog Jakob se broer, sê die Here, en tog het Ek vir Jakob liefgehad 3 en vir Esau gehaat. Ek het sy bergland 'n verlate plek gemaak, sy woongebied vir die woestynjakkalse gegee.
4 As Edom sou sê: "Ons is verpletter maar ons sal die puinhope weer opbou," sal die Here die Almagtige sê: Laat hulle maar bou, Ek sal weer afbreek. Hulle sal bekend staan as die goddelose land, die volk op wie die Here se toorn vir altyd rus.
5 Julle sal dit met julle eie oë sien en julle sal sê: "Die Here is groot, ook buite die grense van Israel."
Jou eerste reaksie sal dalk wees dat dit juis bewys dat God ander vergeld buite die grense, maar wanneer ons vers 5 saam lees, sien ons dat dit anders is. Julle sal met jul eie oë sien dat God groot buite die grense van Israel is.
Sien wanneer ons die selfsug en jaloesie waarteen Spreuke waarsku eenkant plaas, skep ons ruimte vir ons self om verby ons eie vermoëns te kyk om die teenwoordigheid van God in iemand ander se lewe raak te sien.
Dis wanneer ons besef dat daar grense is aan wat elkeen van ons op ons eie kan vermag, dat ons na ander uitreik om hulp, en dan ook sien dat God groot is verby die grense van ons eie lewens. Dis net wanneer ek uitreik na Phil, en na Adre, dat ek kan sien dat God groot is verby die grense van Gerrit se lewe.
Die Nuwe Testament bevat miskien nie die woord grens of grense direk nie, maar dit bevat wel die idee dat daar beperkings is op wat elkeen kan doen. Gaan lees gerus 1 Korintiërs 12 tot 14 in hierdie verband. God gee grense as dit kom by ons gawes, juis sodat ons mekaar kan aanvul, sodat ons by mekaar kan leer.
So ons sien dus drie belangrike lesse in vandag se preek.
Nommer 1: Skep vir jouself grense oor wat joune is, en wees gelukkig met wat jy het.
Nommer 2: Daar is ook grense aan wat jy as individu op jou eie kan bereik. Daarom gee God vir ons mekaar sodat ons saam kan groei en Sy heerlikheid kan wys.
Nommer 3: Grense kan net oorgesteek word en uitreik na ander indien jy gelukkig is met die feit dat God elkeen van ons uniek gebruik, en dat God ons in mekaar se lewens gebruik.