The High -Flying Fraudster of Early Aviation - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2022
Die hoogvliegende bedrieër van vroeë lugvaart
Terugskouend lyk dit vreemd dat Henry Woodhouse net meer as 'n halfeeu weggekom het. Dit was immers nie elke dag dat 'n verlate moordenaar sonder waarneembare opvoeding 'n geliefde van die ontluikende Amerikaanse lugvaartelite geword het nie - bekend as 'n bekende deskundige en skrywer in 'n uitgebreide Wie is wie in Amerika biografie. Dit word ook nie bereken dat dieselfde man dekades lank ongemerk sou bly nadat hy in daardie milieu ontmasker is as een van die gewaagdste, suksesvolste reeksvervalsers van Amerikaanse geskiedenisartefakte.
Maar Henry Woodhouse het. En soos die wêreld uiteindelik sou leer, as dit 'n deskundige was in iets, was dit self-uitvinding. Net soos sy fiktiewe tydgenoot Jay Gatsby, het Woodhouse 'n suksesvolle verhaal-tot-rykdom geleef, kompleet met 'n opgemaakte naam en 'n troebel misdadige verlede. Maar anders as die karakter van F. Scott Fitzgerald, het Woodhouse homself nie net een keer uitgevind nie. Hy het dit herhaaldelik gedoen.
Anders as die ongelukkige Gatsby, sou hy meestal daarmee wegkom.
LEES MEER: 6 Kleinbekende pioniers van die lugvaart
Koerante haal die skynkenner gretig aan
In 1918, terwyl Amerikaanse vegvliegtuie en hul Duitse vyande in die lug oor Europa geveg het, het Woodhouse die definitiewe boek oor lugoorlogvoering gepubliseer. Syne Handboek vir Militêre Lugvaartkunde was 'n soort opvolg van hom Handboek van Naval Aeronautics, die jaar tevore vrygestel. In 1920 sou hy opvolg met 'n Handboek vir lugwette.
Woodhouse, wat reeds 'n bekende gesag in die lugvaartwêreld was, was 'n leier in die gerespekteerde Aero Club of America en besturende redakteur van die publikasie daarvan, Vlieg. Sedert 1910 het hy vir baie gewilde tydskrifte geskryf en 'n goeie bron geword vir koerantverslaggewers. Die New York Times alleen het hom in ongeveer 80 artikels aangehaal.
Toe die Lusitania in 1915 deur 'n Duitse torpedo gesink is, het Woodhouse aan verslaggewers gesê die tragedie kon vermy gewees het as die skip twee seevliegtuie vervoer het om vooruit te kyk vir duikbote. In 1918 stel hy voor dat die VSA hul beleërde bondgenote tot die redding kom deur 'n "swerm" van 1000 oorlogsvliegtuie oor die Atlantiese Oseaan na Europa te vlieg - meer as 'n jaar voordat Britse vlieëniers John Alcock en Arthur Brown die eerste suksesvolle, ononderbroke Atlantiese kruising sou maak. . In 1919 het hy voorspel dat die wêreld binnekort '' 'n trans-Atlantiese lyn reuse vlieënde bote '' sou sien om kommersiële passasiers te vervoer.
Dieselfde jaar, Die Amerikaanse tydskrif, 'n belangrike tydskrif van die dag, noem hom 'waarskynlik 'n hoë gesag oor lugvaartaangeleenthede as wat ons in hierdie land kan vind', en voeg by dat 'sy regering herhaaldelik advies ingewin is'.
Deur vaardige selfpromosie het Woodhouse homself gevestig, nie net as 'n tegniese deskundige nie, maar ook as 'n visioenêr. Die probleem was dat dit lyk asof sy lugvaartkundigheid uit die niet gehaal is.
LEES MEER: 10 dinge wat u nie van die Wright -broers mag weet nie
'N Ou skuldigbevinding aan moord kom aan die lig
Woodhouse se hoogvlieg-lugvaartloopbaan het in 1920 begin afneem toe donateurs aan die Aero Club wou weet hoe hul geld bestee word. By die dekking van die saak, Die New York Evening Post ontdek dat Woodhouse, 'n lid van die raad van goewerneurs van die groep, 'n veroordeelde moordenaar was.
Dit het in Desember 1904 gebeur toe Woodhouse, toe bekend as Henry Casalegno, as kok in 'n hotel in Troy, New York, gewerk het. Casalegno en 'n mede-kok het blykbaar gestry oor die vraag of 'n kombuisvenster oop of toe moet wees en die ander man is dood, 'n mes van 10 cm in sy hart. Casalegno het van die toneel gevlug, maar is gou deur die polisie betrap, met 'n tas in die een hand, 'n mandolien in die ander.
Casalegno het beweer dat dit 'n ongeluk was, dat die slagoffer op hom afgestorm en homself gesteek het. Maar die jurie het dit nie gekoop nie. In Maart 1905 is hy skuldig bevind aan manslag in die eerste graad en tot vier jaar en twee maande gevangenisstraf gevonnis.
Verdere besonderhede oor Casalegno se verlede het ook verskyn. Dit lyk asof hy gebore is in Turyn, Italië, óf 1881 óf 1884, as Mario Terenzio Enrico Casalegno, en immigreer na die Verenigde State in 1904. Sy tronkverblyf het geëindig in April 1908, toe hy 'n jaar te vroeg vrygelaat is weens goeie gedrag .
Na sy vrylating het Casalegno voortgegaan om homself as kok te onderhou terwyl hy aan die kant skryf. H.L. Mencken, destyds 'n Baltimore -koerantredakteur, het 'n paar vryskutartikels aan hom opgedra toe Casalegno by 'n mansklub in daardie stad gewerk het, en onthou dat hy geskryf het as 'in baie eerlike Engels'.
'In 1910 of daarna het hierdie Casalegno na New York gegaan, sy naam verander na Henry Woodhouse ('n vertaling van die Italiaanse oorspronklike) en homself begin interesseer in lugvaart,' het Mencken in 'n latere memoires geskryf. Teen die vroeë 1920's was Mencken verwonderd oor die voormalige kok se "biografie in Wie is wie in Amerika het byna 75 reëls gehardloop. "
Inderdaad, Woodhouse se inskrywing (waarskynlik selfgeskrewe) bevat talle eerbewyse, afsprake in belangrike regeringskommissies en lidmate in verskeie ingenieursverenigings-hoewel daar blykbaar geen bewys is dat hy selfs die hoërskool bygewoon het nie. Dit het enige vermelding van 'n tronkstraf oorgeslaan.
Woodhouse se geskenk vir CV -inflasie is gekombineer met 'n geselligheid vir die beroemde en kragtige en dikwels gefotografeer. Onder sy kennisse sou hy vermoedelik vlieëniers van die A-lys soos Orville Wright, Alberto Santos-Dumont, Charles Lindbergh en Amelia Earhart, sowel as arktiese ontdekkingsreisigers soos Roald Amundsen en admirale Richard E. Byrd en Robert E. Peary, kon tel. Peary het 'n inleiding vir Woodhouse se boek uit 1917 geskryf, Vliegtuie van alle nasies.
Maar Woodhouse was nie sonder sy kritici nie. In 1920 het C.G. Gray, die meningsverlenende redakteur van 'n Britse lugvaarttydskrif, Die vliegtuig, noem hom 'n 'warm-lug-handelaar' wat 'meer nonsens op die vierkante duim oor lugvaart gedruk het as selfs die gewildste skrywers oor hierdie ongelukkige onderwerp in hierdie land'.
In 1922 het Woodhouse in 'n bitter regsgeskil met die Aero Club gebreek, en terwyl hy 'n aantal jare lank in die lugvaartwêreld bly hang het, het hy steeds meer gemarginaliseer. Hy was besig met olie-beleggings in die Midde-Ooste en het selfs 'n rol gespeel in die teeskottelhuurskandaal van Teapot Dome wat die Harding-administrasie tuis verswelg het.
Intussen het hy homself weer herontdek.
Die bedrieër word 'n vervalser
Dit lyk asof Henry Woodhouse se loopbaan om dokumente en artefakte te vervals, onskuldig genoeg begin het. Met wat blykbaar 'n opregte belangstelling in die Amerikaanse geskiedenis was, het hy artefakte begin koop, veral dié wat met George Washington verband hou.
In Januarie 1929, Die New York Times het berig dat hy 11 landpenne gekry het wat tydens sy vroeë dae as landmeter aan Washington behoort het. Die volgende dag het hy gesê dat hy ongeveer 2000 papiere van Washington ontdek het, in 'n kofferbak wat oorgegee is van die suster van die groot man, Betty Washington Lewis. In April lyk dit asof hy Lewis se versameling boeke gekoop het; in Augustus nog 'n stuk dokumente wat na 'n ander familielid in Washington teruggevoer is.
In Desember het die Tye berig, het Woodhouse die Calico -kamerjas van Washington opgespoor en gekoop, "deur hom gedra tot en met die dag van sy dood in 1799", en "drie lappies versigtig en pragtig aangebring met die mooiste stikwerk deur Martha Washington."
LEES MEER: 5 Beroemde antieke vervalsings
Teen die dertigerjare het koerantberigte na Woodhouse verwys as 'n historikus, 'n ekonoom, 'n wetenskaplike, dr. Woodhouse en selfs 'kolonel' Woodhouse.
Maar om net historiese oorblyfsels te versamel, outentiek of twyfelagtig, was nie genoeg vir Woodhouse nie. Hy was ook besig om sy eie uit te haal. Die ontslape skrywer en handtekeninghandelaar Charles Hamilton het selfs bespiegel dat Woodhouse self die opnamepennetjies vermink het.
Soos Hamilton die verhaal vertel het, in sy boek Groot vervalsers en beroemde vervalsings, Het Woodhouse gespesialiseer in die ondertekenaars van die Onafhanklikheidsverklaring, en sy "gunsteling foefie was om 'n bedrieglike handtekening op 'n egte ou dokument te plak", soos "'n waardelose daad van die agtiende eeu."
Om sy vervalsings te bevorder, het Woodhouse dit, saam met 'n paar outentieke items, in 'n museum in die middestad van Manhattan vertoon en dit te koop aangebied in Gimbels, 'n groot afdelingswinkel in New York. Vir 'n tyd het hy ook sy eie galery in 'n spoggerige Manhattan -hotel gehad.
Intussen het hy 'n tweede spesialiteit ontwikkel wat verband hou met sy vroeëre inkarnasie. Hy het begin om die handtekeninge van beroemde vlieëniers en ander hooggeplaastes te smee. Ironies genoeg het hy nou die name van sy eie vriende en kennisse vervals. Onder hulle: Teddy Roosevelt, Woodrow Wilson, Calvin Coolidge, Alexander Graham Bell, Admiral Peary en Amelia Earhart.
'Woodhouse kon hul handtekeninge gekry het. Maklik. Al wat hy hoef te doen was om te vra, "het Hamilton geskryf. 'Maar hy verkies om hul name te smee ... Hy vul 'n groot stam met sy kontemporêre vervalsings.' Hy het so 'n produktiewe vervalser geword dat hy uiteindelik pakhuisruimte moes huur om sy produksie te huisves, merk Hamilton op.
Terwyl baie historici en ander kenners vermoed het dat daar iets fout was met Woodhouse se ware, lyk dit asof hy nie tydens sy leeftyd as 'n vervalser blootgestel is nie. Een rede was moontlik sy skaars oorredingskragte; 'n ander een was moontlik sy voorliefde vir die indiening van regsgedinge.
Teen die tyd van sy dood, blykbaar in 1970, het hy in die duisternis verdwyn. Maar hy het 'n kleurryke geskiedenis oor sy bykans nege dekades agtergelaat, plus 'n groot voorraad vervalsings - waarvan baie nog steeds daar is, wat nuwe generasies van die onversorgdes mislei en die erfenis van Henry Woodhouse voortduur.
30 beste lugvaartaanhalings van alle tye
Van die ou wysheid van Sokrates tot die droë humor van George Carlin, daar is baie lugvaartaanhalings op die internet.
U vind inspirerende aanhalings wat ons herinner aan die skoonheid van vlug en aan wat die mensdom na die lug trek. Dit is die aanhalings om in u kantoor te hang of 'n gelukwensingskaart vir 'n pas -gesertifiseerde vlieënier in te skryf.
Hoe beskou vlieëniers hulself en hoe beskou die res van die wêreld ons? Wat beteken dit om 'n vlieënier te wees? Deel hierdie aanhalings met u gade.
Kan nie die snaakse grappies oorslaan nie, en daar is baie humor in ons beroep, dus beskou dit as die definitiewe lys van al u beste partytjiegrappe.
Humor opsy, dit was net gepas om die eertydse en wyse advies in te sluit wat van vlieënier tot vlieënier oorgedra is.
Inspirerend, humoristies, wys - hulle het almal 'n plek op ons lys van die 30 beste lugvaartaanhalings verdien. Lees dit en ontdek of u gunstelinge die snit gemaak het.
1. "As u eers vlug geproe het, sal u vir ewig op die aarde loop met u oë na die hemel, want daar was u, en daar sal u altyd terugverlang."
2. "Die mens moet uitstyg bo die aarde - tot bo in die atmosfeer en daarbuite - want net so sal hy die wêreld waarin hy leef, ten volle begryp."
3. "In ons almal is 'n wisselende hoeveelheid ruimtepluis en sterstof, die oorblyfsels van ons skepping. Die meeste is te besig om dit raak te sien, en in sommige is dit sterker as ander. Dit is die sterkste by ons wat vlieg en is verantwoordelik vir 'n onbewuste, subtiele begeerte om in 'n paar vlerke te gly en die ontwykende grense van ons oorsprong te probeer soek. "
- K.O. Eckland
4. "Ek vlieg omdat dit my gedagtes bevry van die tirannie van klein dinge."
5. "Die begeerte om te vlieg is 'n idee wat ons voorvaders oorgedra het, wat in hul uitmergelende reise in spoorlose lande in prehistoriese tye afgunstig op die voëls gekyk het wat vryelik deur die ruimte sweef, op volle spoed, bo alle hindernisse, op die oneindige snelweg van die lug. "
6. "Soms voel vlieg te goddelik om deur die mens bereik te word. Soms lyk die wêreld van bo te mooi, te wonderlik, te ver om menslike oë te sien. "
Wat dit beteken om 'n vlieënier te wees
7. "Vegvlieëniers het ys in hul are. Hulle het nie emosies nie. Hulle dink, verwag. Hulle weet dat vrees en ander bekommernisse u gedagtes vertroebel van wat aangaan en waarby u betrokke moet wees. "
8. "Om te leer om met 'n vliegtuig te vlieg, het my 'n manier van dink geleer, 'n benadering tot probleemoplossing wat toepaslik en effektief was. Vlieëniers is baie metodies en nougeset, en kunstenaars is gewoonlik nie so nie. "
9. "Vlieëniers is 'n seldsame mens. Hulle verlaat die gewone oppervlak van die woord om hul siel in die lug te suiwer, en hulle kom op die aarde, eers nadat hulle die gemeenskap van die oneindige ontvang het. "
- Jose Maria Velasco Ibarra
10. "Kom ons kry een ding reg. Daar is 'n groot verskil tussen 'n vlieënier en 'n vlieënier. Die een is 'n tegnikus, die ander 'n kunstenaar wat verlief is op vlug. "
11. "Hy beweeg nie oor die afstand nie, maar deur die mate van tevredenheid wat kom deurdat hy homself in die lug sleep met volledige en totale beheer om homself te ken en sy vliegtuig so goed te ken dat hy êrens naby kan kom, in sy eie spesiale en eensame manier, die ding wat volmaaktheid genoem word. "
12. '' 'n 'Goeie' landing is een waaruit u kan wegstap. 'N' Goeie 'landing is een waarna hulle weer die vliegtuig kan gebruik. "
13. "Elke opstyg is opsioneel. Elke landing is verpligtend. "
14. "Vlieg is nie gevaarlik nie. Botsing is wat gevaarlik is. "
15. "As jy die stok vorentoe stoot, word die huise groter. As jy die stok terugtrek, word hulle kleiner. Dit is, tensy u die stok heeltyd terugtrek, word hulle weer groter. "
16. "Die skroef is net 'n groot waaier voor die vliegtuig wat gebruik word om die vlieënier koel te hou. As dit stop, kan u eintlik sien hoe die vlieënier begin sweet. "
17. "Lugsnelheid, hoogte en brein. Twee is altyd nodig om die vlug suksesvol te voltooi. "
18. "Liefhebbers van lugreise vind dit opwindend om te hang tussen die illusie van onsterflikheid en die feit van die dood."
- Alexander Chase
19. "Beide optimiste en pessimiste dra by tot ons samelewing. Die optimis bedink die vliegtuig en die pessimis die valskerm. "
- Gil Stern
20. "As swart bokse lugongelukke oorleef, waarom maak hulle dan nie die hele vliegtuig uit die goed nie?"
21. "Die enigste raaisel in die lewe is waarom die kamikaze -vlieëniers helms gedra het."
22. "Wat is die ooreenkoms tussen lugverkeersleiers en vlieëniers? As 'n vlieënier opdroog, sterf die vlieënier As ATC skroef, sterf die vlieënier. "
23. "U was nog nooit verlore totdat u by Mach 3 verlore geraak het nie."
- Paul F. Crickmore
Woorde van wysheid
24. "Leer uit die foute van ander. Jy sal nie lank genoeg lewe om almal self te maak nie. "
25. "Jy begin met 'n sak vol geluk en 'n leë sak ervaring. Die truuk is om die sak ervaring vol te maak voordat jy die sak met geluk leegmaak. "
26. "Goeie oordeel kom uit ervaring. Ongelukkig kom die ervaring gewoonlik uit slegte oordeel. "
27. "Daar is ou vlieëniers en daar is gewaagde vlieëniers. Daar is egter geen ou, gewaagde vlieëniers nie. "
28. "Onthou, jy vlieg 'n vliegtuig met jou kop, nie jou hande en voete nie."
29. "'n Dwaas en sy geld vlieg binnekort meer vliegtuie as wat hy kan hanteer."
30. "Om met die vliegtuig te vlieg, is belangriker as om jou benarde situasie uit te stuur na 'n persoon op die grond wat dit nie kan verstaan ​​nie."
So, daar het u dit - die 30 beste lugvaartaanhalings van alle tye met 'n bietjie van alles, van inspirasie tot humor tot wysheid.
Skakel met ons op Facebook of Twitter en laat ons weet: Watter aanhalings was u gunsteling en wat sou u by die lys voeg?
Die lugvaartbedryf handel oor die ontwerp, ontwikkeling, vervaardiging en bedryf van vliegtuie. Die bedryf is betrokke by die verskillende aspekte van die bou, toets en verkoop van vliegtuie, vliegtuigkomponente, missiele, ruimtetuie en vuurpyle, bekend as lugvaart -vervaardiging. Tot 'n paar dekades gelede is die lugvaartbedryf in baie dele van die wêreld sterk deur die regerings gereguleer. Meer onlangs het baie private spelers hierdie veld betree deur lugrederye en algemene lugvaartvlugte. Lugrederye is die maatskappye wat die vliegtuie wat passasiers en vrag lewer, huur of besit. Algemene lugvaart sluit in lugvaart, vlugopleiding, privaat lugvaart, valskermspring, lugfotografie, sweefvaart, afstof, ens. Dit bied groot geleenthede vir potensiële entrepreneurs om te verken. Dit bied ook 'n uitstekende geleentheid vir produsente van kleiner vliegtuie. Algemene lugvaart dek die meerderheid van die wêreld se lugverkeer en is dus 'n baie gewilde besigheidsopsie onder die welgestelde en ambisieuse entrepreneurs. Die lugvaartbedryf het met 'n fenomenale tempo gegroei sedert die regerings van baie lande die norme en regulasies van lugvaart geliberaliseer het. Globalisering het ook 'n belangrike rol gespeel in die groei van hierdie bedryf. Lees verder om meer te wete te kom oor die lewe en werke van verskillende bekende sakelui in die lugvaartbedryf van regoor die wêreld.
My Gold Wings verdien: 'n Amerikaanse vlootvlieënier aan die begin van die sestigerjare
'N Helikoptervlieënier van die Amerikaanse vloot vertel van die ups en downs van sy vlugopleiding aan die begin van die sestigerjare.
Hoe 'n Hollywood -aktrise 'n lugsender geword het
Die Hollywood-aktrise Susan Oliver het haar vrees vir vlieg oorwin om die tweede vrou te word wat 'n enkelmotorige vliegtuig solo van New York na Europa bestuur het.
Lugmynevee: vindingryke oplossing vir 'n verborge onderzeese bedreiging
Toe Duitsland vroeg in die oorlog magnetiese myne ontplooi het, het Brittanje teëgestaan ​​met vliegtuie wat dit kon ontplof deur 'n skip se magnetiese handtekening na te boots.
X-Plane Pilot Scott Crossfield: eerste om Mach 2 te bereik
Hierdie skarniervliegtuig kan vou om ruimte te bespaar op vliegdekskepe
Een van die eerste vliegtuie wat op die vervoerder was, beskik oor 'n ruimtebesparende opvoubare romp en opblaasbare toestelle as die vlieënier sou val.
Shell bedryf lugvaart vanaf die vroegste begin ... hier is slegs 'n paar van die mylpale waaraan die onderneming deel was.
Pioniersvlug (Krediet: Screenocean/Owner)
Swart -en -wit skoot met 'n patroon met die opskrif 'Novel Christening'. Die eerste '' mot '' -vliegtuig vir kommersiële reisigers word met petrol gedoop op Stag Lane Aerodrome. 1673, Gaumont Graphic. ''
Swart en wit beeldmateriaal van 'n vliegtuig met mans in uniform daar rondom.
Mev. George Wilson, die vrou van assistent-hoofbestuurder van Shell-Mex, en 'n man is bo-aan 'n leer, mevrou Wilson gooi Golden Shell Oil in die vliegtuig.
Mev. Wilson kry 'n bos blomme van 'n dogtertjie.
Die vlieënier klim in die vliegtuig en iemand is agterin, mense kom bymekaar.
Mev. Wilson gooi meer brandstof in.
Ons fokus op die passasiers.
Mev. Wilson gooi meer brandstof en aanvaar weer die blomme voordat sy met die kind wegstap.
Terug na die vlieënier en passasier terwyl twee mans die voorste skroewe van die vliegtuig draai.
Vliegtuig is in die lug oor 'n veld en gaan oor 'n huis voordat dit op die gras beland.
Mans hardloop na die vliegtuig terwyl dit land en hardloop langs die kamera.
Die vliegtuig draai en die mans stop dit.
Die mans stap dan langs die vliegtuig en dit vertrek weer die lug in.
Vroue betrokke by lugvaart
Vandag vlieg vroulike vlieëniers vir die lugrederye, vlieg in die weermag en in die ruimte, vlieg lugwedlope, beveel helikopter genadevlugte, sleep vrag, berg hoë mere in met vis, saadwolke, patrolleer pypleidings, leer studente vlieg, onderhou vliegtuigmotors , en vervoer korporatiewe beamptes.
Vroue het 'n beduidende bydrae tot die lugvaart gelewer sedert die Wright Brothers se eerste vlug van 12 sekondes in 1903. Blanche Scott was die eerste vroulike pilo in 1910, toe die vliegtuig wat sy toegelaat het om te ry, geheimsinnig in die lug geraak het. In 1911 word Harriet Quimby die eerste gelisensieerde vrouevlieënier. En in 1912 word Harriet die eerste vrou wat oor die Engelse kanaal vlieg.
In 1921 word Bessie Coleman die eerste Afro-Amerikaanse vrouevlieënier. As gevolg van die diskriminasie in die Verenigde State ten opsigte van vroue as vlieëniers en Bessie se ras, verhuis Bessie na Frankryk en leer hy vlieg by die bekendste vliegskool in Frankryk-die École d'Aviation de Frères Caudron. Bessie keer terug na die Verenigde State en volg 'n stormstormloopbaan tot 1926.
Op 16 Maart 1929 het Louise Thaden in 'n Travel Air haar bod vir die uithouvermoërekord vir vroue vanaf die Oakland Municipal Airport, CA, gemaak en het dit met 'n vlug van 22 uur en 3 minute geslaag. Die rekord is 'n maand later deur Elinor Smith met 26 uur, 21 minute oor Roosevelt Field, New York, gebreek.
Ander eerstes het gevolg: Katherine Cheung, in 1931 in Los Angeles, Kalifornië, was die eerste vrou van Chinese afkoms wat 'n lisensie verwerf het. Anne Morrow Lindbergh, vrou van Charles Lindbergh, was die eerste Amerikaanse vliegvlieënier en die eerste vrou wat die Hubbard -toekenning van die National Geographic Society ontvang het. En Phoebe Fairgrave Omelie was die eerste vrouevervoervlieënier. Phoebe, wat in die twintiger- en dertigerjare as een van Amerika se voorste vrouevlieëniers beskou is, het 'n program ontwikkel vir die opleiding van vrouevluginstrukteurs en is aangestel as spesiale assistent vir lugintelligensie van die National Advisory Committee for Aeronautics (die voorloper van NASA), en was aktief in die National Air Marking and Mapping -program om lughawensidentifikasiesimbole op lughawens of nabygeleë geboue te skilder.
Lugwedrenne was 'n manier vir vroue om hul vermoëns te demonstreer, en die prysgeld was natuurlik 'n aansporing. Lugwedrenne vir alle vroue is gou georganiseer, die grootste was die National Women's Air Derby in 1929. Die wedloop was van Santa Monica, CA na Cleveland, OH en het binne agt dae gevlieg. Die idee om vroue met vliegtuie te laat jaag, is nie deur baie mense aanvaar nie. Tydens die lugwedren was daar dreigemente van sabotasie en opskrifte wat lui: "Race moet gestop word." Die Derby het egter twintig vroue van regoor die land getrek en hulle die kans gegee om vir die eerste keer van aangesig tot aangesig te ontmoet.
Na die wedloop het hierdie vroue kontak met mekaar gehou en gepraat oor die vorming van 'n organisasie van vroulike vlieëniers. Clara Trenckman, wat in die Women's Department van die Curtiss Flying Service by Valley Stream, Long Island gewerk het, het twee bestuurders van Curtiss oortuig om gelisensieerde vroue uit te nooi om in Valley Stream te vergader om so 'n organisasie te stig. In reaksie op die uitnodiging, het 26 gelisensieerde vroulike vlieëniers op 2 November 1929 in 'n hangar by Curtiss Field vergader om formeel The 99s Club te stig. Later, na baie verwerpte name, het die organisasie sy naam "The Ninety-Nines" gekies omdat 99 van die 117 gelisensieerde Amerikaanse vrouevlieëniers in die Verenigde State destyds as charterlede aangemeld het.
Willa Brown was die eerste Afro-Amerikaanse kommersiële vlieënier en eerste Afro-Amerikaanse vrouebeampte in die Civil Air Patrol. In haar tuisdorp Chicago, IL, het sy lugvaartkursusse in hoërskole aangebied en 'n vliegskool op die Harlem -lughawe gestig. In 1939 het Willa gehelp om die National Airmen's Association of America te stig, wie se doel was om Afro-Amerikaners as lugvaartkadette in die Amerikaanse weermag te kry. Willa was ook die koördineerder van oorlogsopleidingsdiens vir die Civil Aeronautics Authority (CAA), en nog belangriker, was die direkteur van die Coffey School of Aeronautics. Die weermag en BLO het die skool gekies om 'die eksperimente' uit te voer wat gelei het tot die toelating van Afro-Amerikaners tot die weermag se lugmag. Later word Coffey 'n voederskool vir die Army Air Forces-program vir Afro-Amerikaanse vlieëniers by die Tuskegee Institute.
Teen 1930 was daar 200 vrouevlieëniers, teen 1935 was daar tussen 700 en 800 gelisensieerde vrouevlieëniers. 'N Belangrike deurbraak in die lugvaart was om vroue toe te laat om teen mans te jaag. In 1936 wen Louise Thaden en Blanche Noyes die gesogte Bendix Trophy Race. Vroue het sedertdien teen mans meegeding.
Die meeste vroue wat tydens die Tweede Wêreldoorlog leer vlieg het, het onderrig ontvang deur die CAA se Civil Pilot Training Program. Meer as 935 vroue het in 1941 hul lisensies verwerf, met 43 wat as CAA-gekwalifiseerde instrukteurs gedien het. Mills College in Oakland, CA, was een van die deelnemende opleidingskolleges vir vroue.
Namate die Tweede Wêreldoorlog vorder, kon vroue in baie aspekte van die lugvaartwêreld inbreek. Hulle het gedien as veerboot- en toetsvlieëniers, werktuigkundiges, vlugbeheerders, instrukteurs en werkers by die produksie van vliegtuie. Aan die begin van 1943 was 31,3 persent van die lugmagwerkers vroue. Die Tweede Wêreldoorlog was baie voordelig vir die beweging van vroue na lugvaartvelde. Die geskiedenis van lugvaart gedurende hierdie jare is geweldig.
Die Women's Auxiliary Ferry Squadron (WAFS), gestig deur Nancy Harkness Love, en die Women's Flying Training Detachment (WFTD), gestig deur Jacqueline Cochran, is deur president Roosevelt saamgesmelt om die Women's Airforce Service Pilots (WASP) te word. Die nuwe organisasie was 'n belangrike deel van die geskiedenis van vroue in militêre lugvaart. Alhoewel hierdie vroue burgerlikes was en minder as vroue in die gewone militêre diens van die Tweede Wêreldoorlog was, bied hul ervarings 'n paradigma vir die diens van militêre vroue van die Tweede Wêreldoorlog. Ongelukkig is die WASP's eers as militêre personeel erken totdat die senaat in November 1977 'n besluit geneem het en dit deur president Carter onderteken is.
Die jare sedert die Tweede Wêreldoorlog het baie meer hindernisse vir vrouevlieëniers laat daal en rekords word steeds gebreek. Jackie Cochran was op 20 Mei 1953 die eerste vrouevlieënier wat die klankgrens gebreek het, met Chuck Yeager as haar jaagvlieënier. In 1954 vlieg Marion Hart op die ouderdom van 62 jaar oor die Atlantiese Oseaan.
Vroue het hul eerste tree nader aan die ruimte in 1959, toe Geraldine Cobb, 'n talentvolle jong vlieënier, die eerste vrou geword het wat die Mercury -ruimtevaarder fisiologiese toetse ondergaan het. "Jerrie" was 28 jaar oud, het 7000 uur vliegtyd gehad en drie wêreldrekords gehou. Sy was 'n vlieënier en bestuurder van Aero Design and Engineering Company, wat die Aero Commander -vliegtuig gemaak het, en was een van die min vroulike bestuurders in die lugvaart. Cobb het al drie fases van die fisiese en sielkundige toetse wat gebruik is om die oorspronklike sewe Mercury -ruimtevaarders te kies, suksesvol voltooi. Alhoewel dertien vroue hierdie eerste toetsronde voltooi het, het NASA geweier om die toetse af te handel uit vrees dat sulke stappe gedoen kan word as goedkeuring van vroulike ruimtevaarders.
Selfs nie eers deur die Sowjetunie wat Valentina Tereshkova in 1963 in die ruimte gelanseer is nie, en ook nie die Wet op Burgerregte van 1964 vir vroue in die ruimte nie. Sally Kristen Ride, NASA-ruimtevaarder en 'n South Central Section 99, het eers op 17 Junie 1983 geskiedenis gemaak as die eerste Amerikaanse vrou in die ruimte, en was 'n spesialis vir STS-7 op die ses dae lange vlug van die orbiter Challenger.
Teen die 1960's was daar 12 400 gelisensieerde vrouevlieëniers in die Verenigde State (3,6 persent van alle vlieëniers.) Hierdie getal het teen die einde van die dekade verdubbel tot byna 30 000 vroue, maar was nog steeds slegs 4,3 persent van die totale vlieëniers. Tans bestaan ​​vroue uit ongeveer 6 persent van die vlieëniers in die Verenigde State.
Geraldine Mock het die eerste vrou geword wat in 1964 die wêreld vol gevlieg het in 'n enkelmotorige Cessna 180 genaamd die "Spirit of Columbus", wat meer belangstelling in vrouelugwedlope gewek het. Die "Angel Derby", dan die "All Women's International Air Derby, wat danksy Will Rogers gou bekend geword het as die" Powder Puff Derby. "Dit staan ​​vandag bekend as die" All Women's Transcontinental Air Race ", of AWTAR. Ander wedrenne waarin The Ninety-Nines ontstaan ​​het, ontwikkel en gevlieg het, is Formule 1, die Kachina Doll Air Race in Arizona, die Indiana Fairladies Air Races, die immer gewilde Palms to Pines Air Race, en waarskynlik die grootste en oudste vaardigheidswedren , die Michigan Small Race. Tientalle ander, soos die New England Air Race, het mededingers uit baie state en uit Kanada gehaal.
En die eerstes het voortgegaan - In 1974 word Mary Barr die eerste vrouevlieënier by die Forest Service -vaandel, Mary Crawford word in Junie 1981 die eerste vroulike vlootbeampte van die Amerikaanse vloot, Charlotte Larson word in 1983 die eerste kaptein van die rokvliegtuig en Deanne Schulman Kaptein Beverly Burns, die eerste gekwalifiseerde vroulike rookspringer in 1984, was kaptein Beverly Burns, die eerste vrou wat 'n 747-landloop aangevoer het en kaptein Lynn Rippelmeyer was die eerste vrou wat 'n 747 op 'n transatlantiese vlug aangeval het. In 1995 was luitenant -kolonel Eileen Marie Collins die eerste vrouevlieënier in die Amerikaanse Space Shuttle -program.
Mense word om dieselfde redes vlieëniers. Eerstens hou hulle van vlieg, en hulle hou daarvan om hul talente te gebruik en daarvoor respekteer te word. En meestal hou hulle van die gevoel dat hulle deel uitmaak van hierdie sterk gesin genaamd lugvaart.
1947: 'n vlieënde danssaal
'Dit het soos 'n groot danssaal gelyk', het Alfred Eliasson gesê, na sy eerste kyk na 'n Douglas DC4 Skymaster, die vliegtuig wat Loftleidir in 1947 gekoop het. dit is gereeld gebruik op internasionale roetes vir die volgende dekade.
Die eerste Skymaster is Hekla genoem. Loftleidir, nou in die buiteland bekend as Loftleidir Icelandic, het in 1948 'n tweede vliegtuig gekoop en dit Geysir genoem. In dieselfde jaar het Flugfélag Íslands, oftewel Icelandair, die eerste in sy "Gullfaxi" -reeks gekoop, ook 'n Skymaster. Hierdie hoogs gerespekteerde vliegtuie het 46 passasiers vervoer. Dit was Ysland se eerste ernstige langafstandvliegtuie.
Die grootste bedrogspul in die geskiedenis?
Om hierdie artikel weer te gee, besoek My profiel en bekyk dan gestoorde verhale.
Niemand in Freiburg kon 'n partytjie soos dit onthou nie. Die datum was 22 September 2007, en Wolfgang en Helene Beltracchi, gegoede nuwelinge in hierdie lewendige universiteitsdorp naby die Swartwoud van Duitsland, het vriende en bure genooi om 'n mylpaal te vier. Werkers het pas die laaste hand aan hul villa van $ 7 miljoen gemaak, na 19 maande van uitgebreide opknappings. Lanterns verlig die geplaveide gang na die huis op die heuwel, 'n minimalistiese struktuur van vyf verdiepings met 'n glas- en Siberiese-larikshout-fasade, staalbalke, pastelkleurige teëlvloere en kontemporêre skilderye en beelde wat elke kamer vul. Die personeel van Freiburg se luukse Colombi-hotel-waar die Beltracchis in 'n penthouse-suite van $ 700 per nag gebly het toe hulle in die stad was tydens die verbouing-het genoeg kos en drank, insluitend magnum fyn sjampanje, voorberei. Die Beltracchis het selfs in 'n gevierde flamencoband met vier lede uit Granada gevlieg om vir hul 100 gaste te dans en sing.
Spaanse ballades dryf oor tuine en binnehowe na die glashuis. Binne-in het die partytjiegangers 'n groot skildery deur die Franse Kubis Fernand Léger afgewerk. Ander bewonder kunsinstallasies regdeur die villa, insluitend Bagdad -tafel, 'n ingewikkelde gestileerde aluminiummodel van die Irakse hoofstad deur die Israeliese industriële ontwerper Ezri Tarazi. Van die terrasse het hulle die ligte van die middeleeuse stad ver onder ingeneem. Wolfgang, a long-haired, 56-year-old Albrecht Dürer look-alike, and Helene, an ingénue-like woman of 49 with waist-length brown hair cut into girlish bangs, had spared no expense to announce their arrival on Freiburg's scene. "Everybody was blown away," remembers Michel Torres, who had hired the flamenco dancers on the Beltracchis' behalf and who had befriended the couple during the years that they lived in southern France. "It was unforgettable."
Shortly after the revelation, Wolfgang asked Helene to become his accomplice. It was 1992, and after three years of art-market stagnation, prices were rising again, fueled by an influx of money from Japan. Wolfgang had decided to sell some fakes, and—having fallen out "over business matters" with his former partner Schulte-Kellinghaus—he needed a new go-between. "My husband said to me, 'Do you want to do something?'" Helene recalls. "I thought, Sjoe. Let me think about it. I knew what it was, that it was illegal." But she said yes. Soon afterward, she notified Lempertz, a high-end auction house in Cologne, that she had a painting for sale by the early-20th-century French Cubist Georges Valmier. "It was hanging on the wall [in Viersen], and they sent their expert," Helene remembers. "She looked for a few minutes, said it was wonderful, and then asked 'How much do you want for it?'" They settled on 20,000 deutsch marks. It was a modest amount, but as the art market heated up, the Beltracchis watched the pseudo-Valmier's value soar a few years later it sold at auction in New York for $1 million.
The Wasp Major engine was developed during World War II though it only saw service late in the war on some B-29 and B-50 aircraft and after the war. It represented the most technically advanced and complex reciprocating engine produced in large numbers in the United States. Ek