Japan se swewende son-eilande om op kernkrag te eindig?
Geskryf deur Jon Major, Universiteit van Liverpool
Twee maatskappye in Japan onlangs aangekondig hulle gaan twee groot sonkrag-eilande begin bou wat op reservoirs sal dryf. Dit volg op Kagoshima se sonkragaanleg, die land se grootste, wat in laat 2013 geopen is en gevind word swaai in die see net buite die kus van Suid-Japan.
Hierdie bewegings kom soos Japan lyk om voort te gaan van die Fukushima-ramp van 2011 en die energiebehoeftes van sy 127m-mense te ontmoet sonder om op kernkrag te vertrou. Voordat die voorval rondom 30% van die land se krag gegenereer is van kernkrag, beplan om dit na 40% te stoot. Maar Fukushima vernietig openbare vertroue in kernkrag, en met aardbewings in streke wat reaktore heel waarskynlik bevat, soek Japan nou alternatiewe.
Sonkrag is 'n duidelike oplossing vir relatief hulpbronarm lande. Dit is skoon, koste-mededingend, het geen beperkinge op waar dit gebruik kan word nie en het die vermoë om die energie tekort op te maak. 'N Klein feit dat die sonkenners daarvan hou om uit te dryf, is dat daar genoeg sonlig val op die aarde se landmassa om elke 40-minuut om krag die planeet vir 'n jaar. Om dit anders te stel, as ons 'n breuk van die Sahara-woestyn in sonpanele bedek het, kon ons die wêreld baie keer oorskakel.
Die tegnologie bestaan ​​alreeds, dus die vervaardiging van genoeg sonkrag kom hoofsaaklik neer op een ding: ruimte. Vir lande soos die VSA met baie dunbevolkte grond is dit nie 'n probleem nie, en daar is reeds 'n groot aantal "sonplaas" in die land geïnstalleer.
Sonkrag in Kalifornië - baie geluk om plek hierin in Japan te vind.
In plekke soos Japan waar ruimte beperk is, is meer vindingryke oplossings nodig. Dit is die hoofrede vir die besluit om hul sonkragopwekking in die buiteland te skuif. Terwyl die land baie hoog is, en dus duur is, is die see grootliks ongebruik. Dit maak dus 'n goeie mate van sin om hierdie ruimte vir drywende kragsentrales te gebruik.
Op die een of ander manier lyk die konsep van swewende sonplante aanvanklik nogal skokkend. Water plus elektrisiteit? Ons is almal opgewek deur populêre kultuur en openbare veiligheidsfilms om te weet dat die twee regtig nie meng nie.
Maar dit is nie 'n soort van groot tegnologiese uitdaging wat die mensdom sal sukkel om te oorkom. Die panele is ontwerp waterdig wees en 'n aantal van hierdie tipe van plante is gebou in Japan reeds, insluitend die groot installasie in Kagoshima.
Deel van die skoonheid van sonkrag is hoe eenvoudig dit is om te gebruik. Op 'n basiese vlak, as jy eers die fotovoltaïese module koop, is dit bloot 'n geval om dit in te prop. Die basiese ingenieursuitdaging van buitelandse sonbou bestaan ​​uit bietjie meer as die bou van 'n pier en bedek dit in sonpanele.
Dit kan 'n bietjie glib oorvereenvoudiging wees, maar kyk na die relatiewe probleme in vergelyking met die konstruksie van 'n buitelandse olieboorplatform. Dit verteenwoordig 'n ware ingenieursuitdaging en 'n ware risiko wanneer daardie uitdaging misluk word, soos ons al te duidelik met die Deepwater Horizon-storting in die Golf van Mexiko in 2010 gesien het. Die risiko's en probleme wat verband hou met off-shore solar is vanishingly klein in vergelyking.
Water in, krag uit. Hitesh Vip, BK BY-SA
Swaaiende son het ook 'n paar interessante byvoordele. Sonnemodules funksioneer baie beter wanneer koeler, sodat hulle naby water geleë is, werklik prestasie help. In Indië is hulle ook gebruik as 'n interessante tweeledige oplossing. In die staat Gujarat is sonpanele op die Narmada-kanaal geïnstalleer, wat beide krag en krag genereer verhoed dat water van onder af verdamp.
Daar is ook geen rede waarom die ontwerp moet so funksioneel te wees. By verre die mees unieke aansoek is die konsep van "energie eende", reuse swaai paneel bedekte water hoender wat is voorgestel om te sit in Kopenhagen hawe optree as beide 'n toeriste-aantreklikheid en koolstof-neutraal kragbron. Dit kan nooit ongelukkig gebeur, maar dit is 'n redelik wonderlike demonstrasie van hoe sonkrag toegepas kan word in baie verskillende maniere.
Die Energie Eend, voorgestel vir Kopenhagen hawe deur kunstenaars Hareth Pochee, Adam Khan, Louis Leger en Patrick Fryer. 2014 Land Art Generator Initiative
Sonne-eilande kan beslis 'n oplossing wees vir ander lande waar ruimte 'n probleem is - dit is moontlik dat 'n beduidende deel van Europa se krag eendag deur reuse-sonpontons in die see gegenereer kan word. Die tegnologie bestaan ​​en die ingenieursuitdagings is niks wat nie oorkom kan word nie. Die enigste vrae is nou of die wil daar is om son-eilande as 'n oplossing te stoot en belangriker maak ons ​​hulle eend-vormig?
Jon Major is 'n navorsingsgenoot aan die Universiteit van Liverpool. Sy navorsingsbelange sluit in dun film, fotovoltaïese, halfgeleiers en deursigtige geleiers.
Openbaringsverklaring: Jon Groot ontvang befondsing van die Ingenieurswese en Fisiese Wetenskappe Navorsingsraad (EPSRC).
Hoe om die wêreld te verander: sosiale entrepreneurs en die krag van nuwe idees, opgedateerde uitgawe
deur David Bornstein.
Gepubliseer in meer as twintig lande, Hoe om die wêreld te verander het die Bybel geword vir sosiale entrepreneurskap. Dit profileer mans en vroue van regoor die wêreld wat innoverende oplossings vir 'n wye verskeidenheid sosiale en ekonomiese probleme gevind het. Of hulle werk om sonkrag aan Brasiliaanse inwoners te lewer, of om toegang tot kollege in die Verenigde State te verbeter, bied sosiale entrepreneurs pionieroplossings wat lewens verander.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Japan se swewende son-eilande om op kernkrag te eindig?