PressReader - Die Burger: 2012-02-13 - Mit­chells Plain – ‘maar net ’n plek soos an­der plek­ke’
Mit­chells Plain – ‘maar net ’n plek soos an­der plek­ke’
Die Burger - 2012-02-13 - Boekeblad - Mit­chell’s Plain – A Pla­ce in the Sun Mar­le­ne le Roux (sa­me­stel­ler) MIKATEKO ME­DIA, R100
Mit­chells Plain is ’n woon­buurt wat ont­staan het ge­du­ren­de a­part­heid; sy in­wo­ners is men­se wat slag­of­fers was van ge­dwon­ge ver­skui­wings. Soos soort­ge­ly­ke woon­buur­te in die Kaap is dit ’n plek wat vir baie men­se net be­staan as ’n her­in­ne­ring aan die a­part­heid-na­la­ten­skap. Maar iets wat nie ver­geet moet word nie, is dat dit ook vir baie die plek is waar hul­le le­we en waar­oor hul­le sto­ries kan ver­tel.
Mit­chell’s Plain – A Pla­ce in the Sun (kom­pleet met spel­fout in die ti­tel) is ’n
.. kom­bi­na­sie van her­in­ne­rin­ge van ’n ou­er ge­ne­ra­sie wat ’n tyd vóór Mit­chells Plain ont­hou en die jon­ge­res, wat dit sien as hul “kom­van­daan”. Dit pro­beer ’n al­ter­na­tie­we per­sep­sie skep van ’n plek wat wel­be­kend is om sy ben­des en ge­weld deur te fo­kus op die suk­ses­sto­ries van sy men­se.
Die boek is in En­gels ge­skryf om­dat die pro­jek on­der­neem is in sa­me­wer­king met die Mit­chells Plain-tak van die Al­li­an­ce Françai­se, waar dr. Lud­mi­la Om­mund­sen die hoof is. Mar­le­ne le Roux, die boek se sa­me­stel­ler en di­rek­teur van Art­s­ca­pe, en Om­mund­sen se na­vor­sing is on­der meer deur die Fran­se re­ge­ring ge­fi­nan­sier.
Mit­chells Plain is een van die mees di­ver­se plek­ke in die Wes-kaap. Mos­lem, Chris­ten, wit, swart, C­hi­nees en bruin meng hier. Dis ’n ge­meen­skap met sy eie kul­tuur.
Men­se wat sen­sa­sie soek, sal mis­kien ’n an­der soort boek ver­wag. Maar dís waar die boek slaag: Dit breek juis ste­re­o­ti­pes af.
Die i­dee dat nor­ma­le men­se in towns­hips kan woon, is vir bui­te­stan­ders moei­lik om te aan­vaar, maar dis ’n werk­lik­heid. Per slot van re­ke­ning is die man van Plat­te­kloof en die een van Mit­chells Plain een­ders, dis net hul e­ko­no­mie­se om­stan­dig­he­de wat ver­skil.
Wat hier­die boek doen, is om ’n prent­jie te skep van Mit­chells Plain wat aan­trek­lik is. Dis baie in­druk­wek­kend hoe- veel in­vloed­ry­ke men­se hul be­gin in Mit­chells Plain ge­had het. Ry­land Fis­her, voor­ma­li­ge re­dak­teur van The Ca­pe Ti­mes, is maar net een van die groot­kop­pe wat ’ n ver­sky­ning maak. Dan is daar ook die ko­me­di­ant Mel Jo­nes, Emo A­dams, Blaq Pe­arl en baie an­der.
Dit is wat die boek in­te­res­sant maak: Dit gaan nie net oor ’n hand­vol to­kens nie. Dit wil ook wys hoe die al­le­daag­se in­wo­ner ’n be­staan maak in ’n plek wat deur die a­part­heids­re­ge­ring na­ge­laat is en nie veel be­ter vaar on­der ’n nu­we re­ge­ring nie.
’n Mens hoor dit in die kort on­der­hou­de; in sto­ries wat dik­wels geen groot his­to­rie­se of po­li­tie­ke re­le­van­sie het nie, maar net ge­wo­ne men­se se ver­ha­le is.
A Pla­ce in the Sun voel wel ef­fe soos ’n ad­ver­ten­sie. Die ont­werp en uit­leg is be­kwaam, maar nie uit­ste­kend of oor­spronk­lik nie.
Maar dis be­lang­ri­ke lees­ma­te­ri­aal, want dit wys hoe ons ver­skil­len­de kul­tu­re in dié towns­hip saam­be­staan. (Ho­pe­lik gee dit ie­mand ’n i­dee vir ’n soort­ge­ly­ke boek oor by­voor­beeld K­haye­lit­sha.)
Ek dink ook dis ’n stap in die reg­te rig­ting. Mit­chells Plain is die soort plek waar­deur men­se nie som­mer wil ry nie. Maar vra e­nig­een wat daar woon en hy sal jou sê dis maar net ’n plek soos an­der plek­ke. – dig­ter. Haar man, die dig­ter en mu­si­kant Nat­han Trantraal, is van Mit­chells Plain.
Die Suid­oos­ter­fees se vlag­skip­op­voe­ring, ’n Plek­kie in die son . Mit­chells Plain se men­se, is op die sto­ries in dié boek ge­grond en o­pen Woens­dag by die Kuns­te­kaap in Kaap­stad.