Servikale onbevoegdheid tydens swangerskap - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorgServikale onbevoegdheid tydens swangerskap
Deur Robin Elise Weiss, PhD Opgedateer 28 April 2019 Medies hersien deur 'n raadsertifiseerde geneesheer
Servikale onbevoegdheid, ook bekend as servikale gebrek, is basies 'n serviks wat te swak of beskadig is om tydens swangerskap gesluit te bly. Daarom lei dit tot voortydige geboorte en moontlik die verlies van die baba as gevolg van die verkorte draagtyd. Daar word geglo dat servikale onvoldoendeheid die oorsaak is van 20 tot 25% van alle verliese in die tweede trimester. Hierdie onvoldoendeheid kom gewoonlik in die vroeë deel van die tweede trimester voor, maar moontlik so laat as in die vroeë derde trimester.
Dit word algemeen gekategoriseer as die voortydige opening van die serviks sonder arbeid of kontraksies. Diagnose kan met die hand of met ultrasonografie gedoen word. Die gebruik van ultrasonografie was baie behulpsaam met die diagnose en word gemaak as die servikale os (opening) groter as 2, 5 cm is, of as die lengte tot minder as 20 mm verkort is. Soms word tregter ook gesien; dit is waar die interne gedeelte van die serviks, die interne os ('n gedeelte van die serviks nader aan die baba) begin uitkom. Die eksterne os sal nie beïnvloed word as dit betyds gediagnoseer word nie. Faktore wat die waarskynlikheid verhoog dat u aan die onbevoegde serviks ly, is:
Aangebore kort serviks
Gedwonge D & C
As u gediagnoseer word na 'n verlies aan die tweede trimester of voor swangerskap, word daar vermoed dat u probleme met die krag van u serviks het, dan kan 'n sercage (om die serviks gesluit te word) ongeveer 14-16 weke voorbehoedend uitgevoer word. Daar word gesê dat, hoe vroeër u die cerclage uitgevoer het, hoe meer waarskynlik is die swangerskap.
Vir diagnose wat tydens swangerskap gemaak word, moet u aan sekere kriteria voldoen voordat 'n sereklas uitgevoer kan word. U kom nie in aanmerking vir die serre as u:
Hiperirritabiliteit van die serviks
Jou baba is al oorlede
U is meer as 4 cm verleng
Jou water is stukkend
Daar is vyf verskillende tegnieke om die seremonie uit te voer. Die twee mees algemene is die McDonald en Shirodkar.
Die McDonald-prosedure word gedoen met 'n 5 mm-band van permanente hegting wat hoog op die serviks geplaas is. Dit word aangedui as daar 'n beduidende uitwerking van die onderste gedeelte van die serviks is. Dit word gewoonlik op 37 weke verwyder, tensy daar 'n rede is om dit vroeër te verwyder, soos infeksie, premature kraam, voortydige skeuring van die membrane, ens. Daar word ook aangetoon dat dit 'n baie klein invloed op die kans op vaginale bevalling het.
Die Shirodkar is ook 'n gereeld gebruikte tegniek. Dit was egter voorheen 'n permanente hegtingsnoer wat lewenslank ongeskonde sou bly, maar nou word hulle ook ongeveer 37 weke verwyder. As hierdie tipe cerclage gedoen word, sal 'n keisersnit altyd uitgevoer word. Daar is geneeshere wat gewysigde tegnieke uitvoer, waar die bevalling nie noodwendig per keisersnee hoef te plaasvind nie, en ook nie die hegting in werking is nie. Vra u praktisyn watter prosedure hulle uitvoer.
Die Hefner-serre, ook bekend as die Wurm-prosedure, word gebruik vir latere diagnose van die onbevoegde serviks. Dit word gewoonlik gedoen met 'n U- of matras-hegting en is van voordeel as daar minimale hoeveelhede serviks oor is.
Uterosakrale kardinaal ligament cerclage word gewoonlik gedoen nadat die McDonald en Shirodkar prosedures misluk het, of waar daar 'n aangebore verkorte serviks of subakute serviksitis is. Dit kan vaginaal gedoen word, maar word gereeld abdominaal gedoen. Weereens, keisersnee is verpligtend vir geboorte.
Die laaste prosedure, die Lash, word uitgevoer in die nie-dragtige toestand. Dit word gewoonlik gedoen na servikale trauma wat 'n anatomiese afwyking veroorsaak het. Daar is die moontlike, hoewel skaars, newe-effek van onvrugbaarheid.
Terwyl hierdie prosedures lewensreddend is, hou hulle ook potensiële risiko's in:
Voortydige breuk van die membrane (1-9%)
Chorioamnionitis (Besmetting van die vrugwaterbeesakkie, 1-7%) (Hierdie risiko neem toe namate die swangerskap vorder en is 30% vir 'n serviks wat langer as 3 cm verleng word.)
Servikale lokasie of amputasie (dit kan plaasvind by die prosedure of tydens bevalling, van littekenweefsel wat op die serviks vorm.)
Bloeding van die moeder
Die prosedure vir 'n voorkomende prosedure is gewoonlik om die pasiënt 24 uur lank waar te neem voordat hy die cerclage uitvoer. Gedurende hierdie periode sal sy waargeneem word vir voortydige kraam en gekeur word vir infeksie. Oor die algemeen word dit gedoen met die pasiënt in die Trendelenburg-posisie, voete bo jou kop. Spinale verdowing word gebruik om pyn en moederlike spanning tydens die gordel te voorkom. U blaas sal gevul word om u membrane van die os af te beweeg. U kry antibiotika om infeksie te voorkom, en Indocin om u liggaam te help om die prostaglandiene wat tydens die prosedure vrygestel is, te ignoreer.
Na die operasie sal u die volgende 24 uur op bed rus, moontlik in die Trendelenburg-posisie. En gemonitor word vir baarmoederaktiwiteit.
Sodra u uit die hospitaal vrygelaat is, sal u die res van die swangerskap op die been rus (geen seks). U moet elke dag periodes van rus hê en fisieke aktiwiteit verminder. U sal minstens een keer per week tot op geboorte in die kantoor gesien word. U sal ook gemonitor word vir voortydige arbeid. As u kontraksies het, moet u dadelik u dokter kontak.
Cerclage blyk 'n baie effektiewe behandeling vir onbevoegde serviks te wees. Die sukseskoers kan baie hoog wees (80-90%), veral as dit vroeër tydens swangerskap gedoen is. As u besorgd is oor u voorgeboortegeskiedenis of 'n onbevoegde serviks vermoed, vra u praktisyn om u te ondersoek.
Copyright aanneming en pleegsorg: Servikale onbevoegdheid tydens swangerskap - aanneming en pleegsorgLees Meer