(Aangestuur vanaf Oberliga Suidwes)
Tans is daar 7 oberligas wat elk ‘n aantal verbande op ‘n geografiese basis bedien. Die wenner van elke oberliga word gepromoveer na die toepaslike Regionalliga (onderhewig aan die verkryging van ‘n lisensie). Die enigste uitsondering is die verbande (streeksbonde) wat vroeër na die Oberliga Noord gepromoveer het. Die wenners van die hierdie oberligas (Neder-Sakse Wes; Neder-Sakse Oos; Hamburg; Bremen; Sleeswyk-Holstein) speel aan die einde van die seisoen 'n reeks uitspeelwedstryde om te bepaal wie promoveer. Spanne aan die onderpunt van die oberligas word weer gerelegeer na die toepaslike verbandsliga (soms het ‘n verband se hoogste vlak die benaming Landesliga), terwyl die verbandskampioene promosie na die oberliga kan verkry. Net soos by die ander hoër ligas van Duitsland, moet ‘n klub ook om ‘n oberligalisensie aansoek doen.
Na die Tweede Wêreldoorlog is die Oberliga in 1948 in Wes-Duitsland ingestel as die hoogste vlak van sokker (as die opvolger van die Derde Ryk se Gauligas) en dit het die hoogste vlak gebly tot die instelling van die Bundesliga in 1963. In teenstelling met die DDR, waar daar ‘n enkele eerste klas was, was die Wes-Duitse kompetisie in 5 geografiese stapels verdeel. Die wenner van elke stapel (en soms ook die vise-kampioen) het dan aan ‘n eindtoernooi om die Duitse titel meegeding, soortgelyk aan die ou Gauliga-stelsel.
Met die invoer van die Bundesliga het die Regionalliga verskyn as die tweede vlak en het die benaming Oberliga vir eers van die toneel verdwyn. Die verskillende streeksbonde (“verbande”) het die laer vlakke op ‘n streeksvlak hanteer, meestal met ‘n verbandsliga as die streek se topvlak (en dus die derde vlak van die Duitse sokkerstruktuur, op daardie stadium).
SV Altlüdersdorf | Berlin AK 07 |