Die Duitser met die StetsonDie BMW K 1600 Grand America. Foto: Brian Cheyne Die Duitsers wil die Amerikaners nou in hulle eie agterplaas aanvat. Hulle het verlede jaar die K 1600 B uitgebring as direkte kompetisie vir die groot Harley-Davidson-toerfietse. Hulle het selfs die fiets die Bagger genoem. “Bagger” is ’n Amerikaanse term vir ’n lae toerfiets met kantsakke. Die fietse beskik gewoonlik ook net oor ’n enkelsitplek. As daar wel ’n plek is vir ’n passasier, is dit gewoonlik ’n baie klein stukkie spons wat nie baie ondersteuning bied nie. Nou het BMW ’n luukser weergawe van die Bagger uitgebring, die Grand America, met ruim plek vir twee en ’n ekstra bagasietas agter op. Die toetsmodel was in “Austin Yellow” en swart afgewerk. Die kleur kom van BMW se M-verrigting motors af en vertoon ongelooflik mooi. Die Grand America deel die meeste van sy komponente met die K 1600 GT en GTL. Die BMW K 1600 Grand America. Foto: Brian Cheyne Ek het al die GTL gery en het geweet: Hoewel die fiets baie groot vertoon, voel dit asof die fiets krimp as jy eers gaan sit. Die verhouding tussen sitvlak, voete en hande is baie ontspanne. Daar is selfs voorste voetplate, hoewel die kontroles steeds op die tradisionele plek sit. In hierdie ontspanne posisie kan jy baie myle op die fiets deurbring sonder probleme. Die Grand America se handvatsels reik ver terug na die ryer toe en die handkontroles is tipies BMW. Die kanttasse het steeds ’n vloeiende ontwerp van die Bagger met geïntegreerde remligte en flikkers. Waar die GTL se uitlaatpyp effe opwaarts wys, is die Grand America s’n reguit na agter en yslik groot. Ek verwonder my altyd oor die gladheid en krag van BMW se 1 649 cc-sessilinderenjin. Die koppelaar is lig, en as hierdie fiets eers beweeg, dan vergeet jy soms hy weeg 364 kg. Die fiets is dinamies genoeg om hom soos ’n sportfiets te gedra en jy wil hom ook so ry. BMW se snelskakeling help ook baie en ratskakeling is seepglad. Die BMW K 1600 Grand America. Foto: Brian Cheyne Om die toere rustig te laat klim tot so 3 000 rpm en dan ratte te verwissel is een van die fiets se klein plesiertjies. As jy die versneller meer ywerig draai, kom die 160 pk en 175 Nm wringkrag duidelik na vore en die klank wat hy dan maak, is iets om te beleef. Om spoed te verminder en dan ’n rat of wat af te skakel maak net sulke mooi klanke. Die fiets is seker bedoel om ’n statige toerfiets te wees, maar die span wat die verrigting hanteer het, het duidelik nie die nota gekry nie. Maar nou kom ons by ’n paar kopkrappers. Hierdie fiets word beperk tot 100 mph, oftewel 162 km/h. BMW is van mening dat die lae agterstewe en die unieke vorm van die agterste tas aërodinamika beïnvloed. Die fiets is bedoel om vol gelaai te wees met twee op, so hulle het besluit dat 160 km/h vinnig genoeg is. Dit het my laat oplet na hoe onstabiel die fiets eintlik is in ’n dwarswind. Dit is nie gevaarlik nie, maar opmerklik. Die tasse is ook meer onprakties as dié op die GTL weens die vorm. Hulle kan ook nie afhaal nie. Die BMW K 1600 Grand America. Foto: Brian Cheyne Ek het baie gewonder oor waar die Grand America nou inpas. Soos die naam aandui, is hy ontwerp om die Amerikaanse mark aan te vat. Daar moet hy meeding met onder meer Harley-Davidson en Honda. Die probleem is dat sy grootste mededinger uit eie geledere kom, naamlik die BMW K1600 GTL. Vir ongeveer R80 000 minder kan jy eintlik dieselfde fiets koop met beter verrigting en meer praktiese bagasie. Of jy nou die Grand America of ’n GTL koop, dit bly fenomenale toerfietse. Daaroor twyfel ek vir geen oomblik nie. Die Grand America se lyne lyk vir my beter, maar ek voel net, jy koop nie R80 000 meer fiets as die GTL nie. Selfs al verf hulle hom geel. Klik hier vir die produkblad. Hier is ’n vergelyking met die GTL: