Sy trek die gordyne toe. Al het sy ’n lang dag agter die rug, twyfel Matilda of sy vanaand aan die slaap gaan raak.
Lienkie is net tien jaar oud, maar is baie verantwoordelik. Sy is nie die soort kind wat sal wegloop nie.
“As dit net praatjies is, Samuel, hoekom raak jy kwaad? Praat die waarheid, dan weet ek waar ek staan.”
Kort ná haar man se dood het Matilda se ma vir haar gesê: “Soms gebeur goed wat ’n mens nie heeltemal verstaan nie, my kind.
“Dan sit jy met ’n klomp vrae en min antwoorde. Jy kan dan net wonder en jou eie afleidings maak, maar die onsekerheid kry jy nooit afgeskud nie.”
Iewers in die nag hoor sy ’n kind huil. Sy vlieg op en storm blindelings by die deur uit. Sy loop teen donkerte vas.
Die koue tref haar tussen die oë, maar daaraan steur sy haar nie. Haar kind se veiligheid is ál wat tel.
“Sy het haar pa se graf gaan besoek. Ons het haar langs sy grafsteen aangetref. Sy was yskoud en ineengekrimp toe ons op haar afkom. Ek dink sy het verkluim.”