Eliza Meiring - Wikipedia
Matroosberg, die hoogste piek van die Hexrivierberg aan die suidoostekant van die Ceresvallei.
Eliza Meiring, is 'n Suid-Afrikaanse legendariese figuur wat in die 18de eeu geleef het en ook bekend staan as Die Heks van Hexrivier.
Savoye het deur die nouste vlyt gou op die been gekom, sy plaas in Drakenstein verkoop en na 'n ander in die Hexriviervallei, genaamd Buffelskraal (vandag Clovelly), getrek.
Omdat Eliza besonder mooi, van edel bloed en daarbenewens fyn opgevoed was, het baie jongmans om haar hand meegeding. Van almal het sy 'n jong man, Jean Durand, uitgekies. Voor sy hom egter die jawoord wou gee, moes hy eers, soos die ridders van ouds, 'n kordaatstuk verrig om te toon dat hy haar werklik liefhet, en dat hy dapper genoeg is om met 'n edeldame te kan trou. Haar eis was dat hy vir haar die rooi blom (waarskynlik die Disa Grandiflora) wat bo teen die berg op die plaas groei, moet gaan pluk. Hieroor het die jongman gelag en met sy snaphaan die Matroosberg uitgeklim. Ná 'n paar uur se klim, het hy hom op die rots bevind en toe daarop gaan lê om oor die kant te kyk. Onder hom het hy die rooi blom gewaar en, ná heelwat moeite, gepluk; maar toe verbrokkel die krans, wat uit verweerde sandsteen bestaan het, en hy stort na benede.
Die veewagter het hom daar gekry. Sy dood het Eliza so aangetas dat sy nooit weer tot haar sinne gekom het nie. Haar gesin moes haar bewaak. Dog een nag het sy ontsnap en haar van dieselfde rots afgewerp. 'n Ander weergawe lui weer dat Eliza in die solder van die huis toegesluit is. Sy het haar voorletters en "1768" op die vensterbank uitgekrap. Op 'n aand het sy die deur oop gekry en haar van die trap doodgeval.
Nog 'n weergawe van die gebeure beweer dat sy deur die venster gespring en haar toe doodgeval het.
Die woord ,,HEKS" wat in verband met haar gebruik word in die legende wat na aanleiding van die droewige gebeure ontstaan het, is waarskynlik ontleen aan die Franse "La Bella Enchantresse", soos die jongmans haar genoem het: ,,Die bekoorlike towenares." Die legende wil lui dat elke volmaannag 'n wit gedaante op die hoë rotspunt gesien kan word - Eliza wat daar wag, voor haar sprong in die diepte.
Hier volg 'n gedig oor hierdie verhaal, geskryf deur S.J. Pretorius:
(af) Nienaber, P.J. Afrikaanse Verhalende Verse. Tiende Druk. (Hardeband) Johannesburg: Afrikaanse Pers-boekhandel (Edms) Bpk. Bl.151-154.