Anne Revere - Geskiedenis Podcasts - 2022
Anne Revere is gebore in New York op 25 Junie 1903. Die gesin verhuis toe sy 'n kind was na Westfield, New Jersey. In 1926 studeer sy aan die Wellesley College en studeer dan toneelspel by Maria Ouspenskaya en Richard Boleslavsky.
In 1931 maak Revere haar Broadway in The Great Barrington. Drie jaar later verskyn sy as Martha Dobie in die oorspronklike produksie van 1934 Die Kinderuur. Die stuk wat deur Lillian Hellman geskryf is, speel af in 'n kosskool vir meisies wat deur twee vroue, Dobie en Karen Wright (Katherine Emery), bestuur word. 'N Woedende student, Mary Tilford, hardloop weg van die skool af en om te verhoed dat sy teruggestuur word, vertel sy haar ouma dat die twee hoofmeisies 'n lesbiese verhouding het. "
Revere verhuis nou na Hollywood waar sy verskyn het Dubbele deur (1934). Oor die volgende paar jaar het sy hoofsaaklik in toneelstukke opgetree, maar ook in verskeie films verskyn, waaronder, Een druk nag (1940), Die Boom van Vryheid (1940), Die duiwel bevele (1941), Mans van Boys Town (1941), Die vlam van New Orleans (1941), Ontmoet die Stewarts (1942), Shantytown (1943), Die lied van Bernadette (1943), Rainbow Island (1944), Nasionale fluweel (1944) en Vir altyd Amber (1947).
In 1947 raak Revere betrokke by 'n filmprojek, Gentleman's Agreement, wat gepoog het om die gevaarlike onderwerp van antisemitisme te hanteer. Onder die regie van Elia Kazan het dit 'n groep mense ingesluit wat Revere se linkse menings gedeel het, waaronder John Garfield, Gregory Peck, Sam Jaffe, Joan Havoc en Jane Wyatt. Die skrywers van Radikale Hollywood (2002) het aangevoer: "Garfield, as die terugkerende Joodse soldaat wat moeg was om liberale praatjies te hoor oor die 'arme klein Jode', wat die hardste, feitlik veeleisende sosiale verandering tref; en Anne Revere, die moeder van die protagonis, wat belowe om voort te lewe om 'n beter wêreld te sien. " Die film was 'n groot sukses en het drie Oscar -toekennings gewen.
Gedurende hierdie tydperk het die House of Un-American Activities Committee (HUAC) sy verhore geopen oor kommunistiese infiltrasie van die rolprentbedryf. Die hoofondersoeker vir die komitee was Robert E. Stripling. Die eerste mense met wie 'n onderhoud gevoer is, was Ronald Reagan, Gary Cooper, Ayn Rand, Jack L. Warner, Robert Taylor, Adolphe Menjou, Robert Montgomery, Walt Disney, Thomas Leo McCarey en George L. Murphy. Hierdie mense het verskeie moontlike lede van die Amerikaanse Kommunistiese Party genoem.
As gevolg van hul ondersoeke, het die HUAC aangekondig dat hulle 'n onderhoud wil voer met negentien lede van die filmbedryf wat hulle glo lede van die Amerikaanse Kommunistiese Party kan wees. Dit sluit in Larry Parks, Herbert Biberman, Alvah Bessie, Lester Cole, Albert Maltz, Adrian Scott, Dalton Trumbo, Edward Dmytryk, Ring Lardner Jr., Samuel Ornitz, John Howard Lawson, Waldo Salt, Bertolt Brecht, Richard Collins, Gordon Kahn, Robert Rossen, Lewis Milestone en Irving Pichel.
Die eerste tien getuies wat voor die HUAC verskyn het, Biberman, Bessie, Cole, Maltz, Scott, Trumbo, Dmytryk, Lardner, Ornitz en Lawson, het geweier om saam te werk tydens die verhore in September en is beskuldig van "minagting van die kongres". Hulle staan ​​bekend as die Hollywood Ten en beweer dat die eerste wysiging van die Amerikaanse grondwet hulle die reg gee om dit te doen. Die howe was dit nie eens nie en elkeen is tot ses tot twaalf maande gevangenisstraf opgelê. Die saak het in April 1950 voor die Hooggeregshof gegaan, maar slegs die regters Hugo Black en William Douglas verskil, maar die vonnisse is bevestig.
Op 8 Maart 1951 begin die HUAC -komitee met 'n "ondersoek na kommunisme in die vermaaklikheidsveld". Die voorsitter was John S. Wood, en ander lede was Harold Velde van Illinois, Francis Walter van Pennsylvania, Morgan M. Moulder van Missouri, Clyde Doyle van Kalifornië, James B. Frazier van Tennessee, Bernard W. Kearney van New York en Charles E. Potter van Michigan. Louis Russell was die senior ondersoeker en Frank S. Tavenner was hoofadvokaat.
Larry Parks lewer getuienis op 21 Maart 1951. Hy erken dat hy in 1941 by die Amerikaanse Kommunistiese Party aangesluit het omdat dit "aan sekere behoeftes van 'n jong denkman, idealisties, wat vir minderbevoorregtes, die underdog was, voldoen het". Eers het hy geweier om ander lede van die party te noem: "Ek sou verkies om nie die name van iemand te noem nie, ek dink nie dit is regverdig dat mense dit doen nie. Ek het na u toe gekom. op u versoek. Ek het gekom om u van myself te vertel. Ek dink dat as u dit sou toelaat, sou ek verkies om nie oor name ondervra te word nie. En ek sal u alles vertel wat ek van myself weet, want ek voel ek ek het niks verkeerd gedoen nie, en ek sal enige vraag wat u aan my oor myself wil stel, beantwoord.
Parks het egter ingestem om lede in 'n privaat sessie van die HUAC te noem. Dit sluit in Anne Revere, Joseph Bromberg, Lee J. Cobb, Morris Carnovsky, John Howard Lawson, Karen Morley, Gale Sondergaard, Dorothy Tree, Roman Bohnan, Lloyd Gough en Victor Kilian. Drie dae later het Paul Jarrico, wat voor die HUAC sou verskyn, aan die New York Times, dat hy nie die voorbeeld van Parks wou volg nie: "As ek moet kies tussen om saam met Larry Parks in die modder te kruip of soos my moedige vriende van die Hollywood Ten in die tronk gaan, sal ek beslis laasgenoemde kies."
Anne Revere verskyn op 17 April 1951 voor die House of Un-American Activities Committee. Sy het geweier om die vrae te beantwoord omdat sy geglo het dat sy die HUAC sou help in sy 'poging om die Amerikaanse stelsel omver te werp'. Revere het aangevoer: "Meneer Tavenner en here, dit lyk my, op grond van my waarneming in die week waarin ek na hierdie getuienisse geluister het, die eerste in 'n moontlike reeks vrae wat in sommige gevalle sou probeer manier om my met subversiewe organisasies te verbind; en aangesien die Kommunistiese Party vandag 'n politieke party is - regspolitieke party - en aangesien ek enige bevraagtekening rakende 'n mens se politieke sienings of godsdienstige sienings as 'n skending van die regte van 'n burger beskou ons Grondwet, en omdat ek myself daarom sou meebring dat ek bygedra het tot die omverwerping van ons regeringsvorm soos ek dit verstaan ​​as ek u sou help om hierdie voorreg van my en ander burgers van hierdie land te skend, weier ek respekvol om dit te beantwoord vraag op grond van die vyfde wysiging, moontlike self-inkriminasie, en ook die eerste wysiging. "
Revere was nou op die swartlys en verskyn eers in 'n Hollywood -film Vertel my dat u my liefhet in 1970. Dit is gevolg deur Macho Callahan (1970) en Berk Interval (1977).
Anne Revere is op 18 Desember 1990 oorlede.
Meneer Tavenner en here, dit lyk my, op grond van my waarneming in die loop van die week waarin ek na hierdie getuienisse geluister het, die eerste in 'n moontlike reeks vrae wat my op 'n manier sou probeer verbind met ondermynende organisasies; en aangesien die Kommunistiese Party vandag 'n politieke party is - 'n regspolitieke party - in hierdie land, en soos ek enige vrae oor 'n mens se politieke siening of godsdienstige siening beskou as 'n skending van die regte van 'n burger ingevolge ons Grondwet, en soos ek dit sou beskou daarom dra ek by tot die omverwerping van ons regeringsvorm, soos ek dit verstaan ​​as ek u sou help om hierdie voorreg van my en ander burgers van hierdie land te skend, en weier ek respekvol om hierdie vraag te beantwoord op grond van die vyfde wysiging , moontlike selfbeskuldiging, en ook die eerste wysiging.
U, die Raad van die Screen Actors Guild, wys met trots op u stryd van sewe jaar teen die kommunistiese sameswering. Wat het jy bereik? U het die swartlys van 23 van u mede -lede goedgekeur omdat hulle gekies het om 'n ongrondwetlike ondersoek na hul gedagtes en oortuigings uit te daag. Het u die bedryf krag gegee deur die kunstenaars van hul kuns en brood te ontneem? Of het u die bedryf en die kuns wat u beweer om te voed, verder onbekwaam? U het sewe jaar lank die skerm gesuiwer van 'gevaarlike idees'. Met watter resultate? Die uitwissing van alle idees. En mense. Kyk na 'n bedryf wat eens die afgunstige hoogtepunt van wêreldleierskap ontwrig het, nou so verlam van vrees dat die skerm nou slegs bewoon word deur driedimensionele spooks en manne van Mars. Maar daar is steeds hoop. Die invalide is siek, maar nie dood nie. Ontsluit die kerkerdeure. Gee hom vars lug en sonskyn. Trek die kragbaadjie uit en laat hom met vryheid rondbeweeg. Maar bo alles, moet u sy gewete teruggee wat u van hom verwyder het.
Anne Revere - Geskiedenis
Die beste bekend vir haar Oscar -rol in die film Nasionale fluweel, Anne Revere is gebore op 25 Junie 1903. Anne Revere, gebore in New York, New York, was 'n afgeleë familielid van die beroemde silwersmid en revolusionêre held Paul Revere. Sy het haar universiteitsopleiding aan die Wellesley College ontvang en was vasbeslote om 'n aktrise te wees. Sy het haar opleiding vir die verhoog in die American Laboratory Theatre voortgesit. Sy werk kortliks in voorraadproduksies en maak haar eerste verskyning op Broadway in 1931. In 1934 tree sy op in die filmweergawe van een van die toneelstukke waarin sy op Broadway verskyn het, Dubbele deur.
Sy verhuis in 1940 na Hollywood en behaal 'n kort, maar noemenswaardige loopbaan as karakteraktrise, en speel in 31 films in die veertigerjare. Sy het dikwels die rol gespeel van die ondersteunende en moreel gesonde ma. In 1943 vertolk sy die toegewyde ma van Bernadette (gespeel deur Jennifer Jones) in Die lied van Bernadette, die verhaal van die Franse boeremeisie wat 'n visioen van die Maagd in die grot van Lourdes gesien het en die stad vir ewig verander het. Revere is genomineer vir 'n Oscar as beste vroulike byspeler. In 1944 word Revere gegooi as die moeder van die twaalfjarige Elizabeth Taylor Nasionale fluweel. Hierdie film het 'n klassieke geword en die lang loopbaan van Taylor begin. Revere is genomineer en het die Oscar vir beste vroulike byrol gekry vir haar rol as mev. Brown in die film.
In 1947 vertolk Revere nog 'n ander moeder, die sieklike ondersteunende ouer van Gregory Peck se karakter in Meneer se ooreenkoms. In hierdie film speel Peck 'n jong skrywer wat antisemitisme ondersoek deur voor te gee dat hy Joods is. Die film het agt nominasies vir die Oscar -toekenning gekry, met Revere wat vir die beste vroulike byspeler aangewys is. Sy verloor vir haar mede-ster in dieselfde film, Celeste Holm, wat Peck se kollega en romantiese belangstelling gespeel het. Sommige van Revere se ander filmkrediete bevat rolle in Die Howards van Virginia (1940), Mans van Boys Town (1941), Die vlam van New Orleans (1941), Die valk neem oor (1942), Sleutels van die koninkryk (1944), Die dun man gaan huis toe (1944), Dragonwyck (1946), en Vir altyd Amber (1947). Sy speel nog 'n opregte ma in Liggaam en siel (1947), die film van Robert Rossen wat sommige gekenmerk het as 'n morele beskuldiging van die Amerikaanse droom.
In 1947 het die House Un-American Activities Committee in Hollywood aangekom om alle spore van kommunisme en linkse idees uit die filmbedryf te verwyder. Sommige in die Hollywood -gemeenskap werk saam en gee die name van diegene wat verdink word van kommunistiese simpatie. Ander het geweier om aan die swartlysproses deel te neem. Toe Revere in 1951 geroep is om te getuig, het sy geweier en is dit op die swartlys geplaas. Na berig word, het Revere gesê: 'Ek is 'n vrydenkende Yankee -rebel en niemand sal my vertel wat ek moet doen nie!'
Revere was tesourier van die Screen Actors Guild en in 1953 het sy 'n skerp brief aan haar mede -lede van die SAG -raad geskryf oor hul optrede gedurende hierdie geskiedenis. Die brief van Revere is gelees by Hollywood Remembers the Blacklist, 'n geleentheid wat op 27 Oktober 1997 gehou is ter herdenking van die 50ste herdenking van die aanvang van die verhore van die Unite-aktiwiteite van die Huis van Verteenwoordigers. As gevolg van die swartlys is etlike honderde skermkunstenaars meer as 'n dekade lank werk geweier in hul beroep. Navorsing dui aan dat meer as 500 mense uit die vermaaklikheidsbedryf gelys is, waaronder Humphrey Bogart, Lillian Hellman, Lee Grant, Zero Mostel, Jean Muir en die volksanger Pete Seeger.
Revere se laaste rol voor haar lang afwesigheid van rolprentvervaardiging weens die swartlys was as die ma van Montgomery Clift in 'N Plek in die son (1951). Selfs hierdie rol is gesny omdat haar naam op die lys was. Revere se skermloopbaan het geëindig. Maar sy keer terug na die verhoog in 1960 en wen 'n Tony -toekenning vir haar optrede in Lillian Hellman's Speelgoed op die solder. In 1962 begin sy optree in televisieproduksies. Sy het verskyn in die film wat gemaak is vir televisie Twee vir die geld (1971) as mev Gap. Uiteindelik in 1970 na 19 jaar weg van die skerm waarin sy verskyn het Vertel my dat u van my hou, Junie Moon. Haar laaste filmverskyning was in Berk Interval (1977).
Anne Revere word begrawe op Mount Auburn in Lot 11002 naby die Azalea -tuinmuur. Haar naam is ingeskryf op die granietmuur wat die landskap van die omgewing versier.
Aangepas uit die navorsing van Janet Heywood en Laura M. Gosman, soos gepubliseer in Mount Auburn's Persoon van die week: Anne Revere, 2003.
Anne Revere (1903-1990) was 'n verhoog- en rolprentaktrise wat die Oscar vir beste aktrise as aktrise as Elizabeth Taylor se ma gewen het Nasionale fluweel (1944).
Sy het 'n hoofrol gespeel Sesame straat gedurende seisoen 8 (in episode 0965), met mev Sharp, ''n tydelike werker' in Hooper's Store. Haar karakter was deel van 'n poging daardie seisoen om meer vrouekarakters op te neem, en in nie-stereotipeerde rolle. Ώ ]
Na opleiding by Maria Ouspenskaya aan die American Laboratory School, vestig Revere haar in die 1930's op Broadway, veral die deel van Caroline Van Brett in die Gotiese melodrama Dubbele deur (1933, 'n rol wat sy die volgende jaar in die Hollywood -rolprent herhaal het) en 'n seldsame hoofrol in Die Kinderuur as Martha, een van die twee onderwysers wat beskuldig word van lesbianisme. As gevolg van die omstrede onderwerp van die toneelstuk, het Revere deelgeneem aan die regsgeveg om die vertoning in Boston te speel. ΐ ]
In 1939, na 'n wedloop in Tsjechof Die Drie Susters, Revere verhuis na Hollywood en vestig haarself vinnig as 'n gewilde speler in 'n verskeidenheid vooraanstaande films, meestal as moeders (met 'n rits topsterre) of eksentrieke spinnekoppe. Haar krediete ingesluit Mans van Boys Town, Die lied van Bernadette (Oscar genomineer as Jennifer Jones se ma), Die gemeenste mens ter wêreld (as die sekretaris van Jack Benny), Die dun man gaan huis toe (as haelgeweer met die plaaslike Crazy Mary), en Dragonwyck (saam met Vincent Price, as die moeder van Gene Tierney). 1947 was 'n besonder produktiewe jaar, aangesien Revere 'n belangrike rol daarin gespeel het Liggaam en siel en Gentleman's Agreement (haar derde en laaste Oscar -benoeming as Gregory Peck se ma).
Sy het haar egter gou ingeperk deur die Red Scare, toe sy voor die HUAC gebel is en in 1951 geweier het om te getuig (nadat sy geskiet het 'N Plek in die son). Toe hy in latere jare ondervra is, het Revere gesê dat ek tydens haar Hollywood-dae 'kommuniste en kommunisme leer ken het, maar ek het geweet dat dit nie vir my was nie. Ek is 'n vrydenkende Yankee-rebel en niemand sal my vertel wat om te doen, "ΐ ] 'n houding wat sy tot die HUAC uitgespreek het.
As gevolg hiervan was Revere op die swartlys, keer terug na die verhoog, maar werk slegs sporadies op Broadway, hoewel sy 'n Tony -toekenning vir beste aktrise in Speelgoed op die solder (1960), en die baie seldsame TV -plek. Sy het in die sewentigerjare 'n soortgelyke terugkeer beleef en 'n klein rol gespeel in die van Otto Preminger Vertel my dat u van my hou, Junie Moon (1970, met Liza Minnelli in die hoofrol) en speel 'n plattelandse kruiedokter/"heks" in Berk Interval (1975). Op televisie, benewens Sesame straat, verskyn sy op sepies met herhalende rolle Rand van die nag, Soek vir Tomorrow, en Ryan's Hope, plus gasonderdele op Die man van ses miljoen dollar en Barretta.
Afhou van Afro-Amerikaners het gebeur voor die 19de en 20ste eeu. In 1717 het Town Meeting in New London, Conn., Gestem teen vrye swartes wat in die stad woon of enige plek in die kolonie grond besit.
Maar in die 1890's het rassisme in die noorde verdiep namate herinneringe aan die burgeroorlog verdwyn het. Golwe van Katolieke en Joodse immigrante uit Kanada en Suid -Europa het na Yankee meeldorpe verhuis. Die toestroming van immigrante het die herlewing van die Ku Klux Klan tot gevolg gehad - en dorpsonderdele geskep.
The Klan in Londen, Ontario
Die Klan het vinnig versprei in Maine, met 15 000 wat by die staatsbyeenkoms in 1923 opgedaag het. Die KKK het sy eerste dagligparade in die Verenigde State in Milo, Maine, gehou in 1923, en ander het spoedig gevolg.
In 1925 het The Washington Post Na raming het New England meer as 'n halfmiljoen Klansmen gehad, met 150,141 in Maine en meer as 370,000 in die ander state van New England.
Alhoewel Klan -lidmaatskap amper so vinnig gedaal het as wat dit in New England gegroei het, het die KKK 'n erfenis van ondergaande dorpe nagelaat. Hulle geskiedenis word selde vertel.
Anne Revere, Amerikaanse aktrise
Anne Revere was voorheen getroud met Samuel Rosen.
Die Amerikaanse aktrise Anne Revere is gebore op 25 Junie 1903 in New York City, NY, VSA en is op 18 Desember 1990 oorlede Locust Valley, New York, VSA, 87 jaar oud. Sy word die beste onthou vir Oscar vir National Velvet (1944). Haar sterreteken is Kanker.
Help ons om ons profiel van Anne Revere op te stel! Teken in om inligting, foto's en verhoudings by te voeg, neem deel aan besprekings en kry krediet vir u bydraes.
Eerste naam Anne
Alternatiewe naam Ann Revere
Ouderdom 87 (ouderdom by dood) jaar
Verjaarsdag 25 Junie 1903
Geboorteplek New York City, NY, VSA
Oorlede 18 Desember 1990
Plek van die dood Locust Valley, New York, Verenigde State van Amerika
Oorsaak van dood Longontsteking
Hoogte 5 ' 5 "(165 cm)
Haar kleur Bruin - Donker
Universiteit Wellesley College
Eis tot roem Oscar vir National Velvet (1944)
Jaar (s) aktief 1931󈞷, 1931�
Amptelike webwerwe www.nndb.com/people/081/000063889/, www.findagrave.com/memorial/6675752/anne-revere, www.nytimes.com/1990/12/19/obituaries/anne-revere-87-actress-dies -was-film-moeder-van-baie-sterre.html
Familielid Paul Revere (voorouer)
Vriend Maria Ouspenskaya, Richard Boleslavsky
Anne Revere (25 Junie 1903 - 18 Desember 1990) was 'n Amerikaanse aktrise en 'n progressiewe lid van die raad van die Screen Actors 'Guild. Sy was veral bekend vir haar werk op Broadway en haar rolprentuitbeeldings van moeders in 'n reeks films wat baie bekroonde is. Haar naam, 'n uitgesproke kritikus van die House Un-American Activities Committee, het in 1950 verskyn in Red Channels: The Report on Communist Influence in Radio and Television en sy is daarna op die swartlys geplaas.
Kategorie: Anne Revere
In haar enigste film gee Mary Morris (links) Evelyn Venable vals pêrels in die spanningsriller "Double Door. "
'Die toneelstuk wat Broadway laat snak het', het Paramount verduidelik Dubbele deur in die openingstitel van sy nuwe film van 1934. Die skermweergawe van die gewilde melodrama het op 4 Mei sy première gehad - minder as twee maande voordat die toepassing van die Motion Picture Production Code die sensuur in die wiele gery het en die voorsprong van die hoofstroom -Hollywoodproduk geneem het.
Maar hierdie Old Dark House-riller was nie 'n verliefdheid op modernistiese seks en geweld nie-dit lok met 'n meedoënlose outydse kwaliteit wat ons laat sidder het. En baie mense wat gekyk het Dubbele deur op die skerm in 1934, of dit regstreeks bekyk het, het geweet van sy vreemde agterverhaal-een word gesê dat hy geïnspireer is deur lede van 'n verlore in die verlede verhuurderklan in New York, bekend as "The Wild Wendels." Hulle afkeer vir die aandag van publisiteit en die toeganklikheid van welvaart sou hulle die anti-Trumps van vandag gemaak het.
'N Moet kyk vir aanhangers van Golden Age-horror (of, in hierdie geval, semi-horror), Dubbele deur was veral 'n triomf vir sy ster, Mary Morris, 'n jarelange Broadway -aktrise wie se enigste fliek dit was. Jammer, maar Morris gee baie krag in haar skermloopbaan van 75 minute in die rol wat sy in die herfs van 1933 op Broadway begin het.
Morris speel 'n koelbloedige spinster genaamd Victoria Van Brett, wat in 1910 saam met haar sagmoedige, buigbare suster, Caroline (Anne Revere), in Manhattan, en die res van die wêreld, verander het in haar vervalle bruinsteen van Fifth Avenue. . 'Ek sou in 'n graf woon as ek al die miljoene gehad het!' sê een van hul bure in die laer klas, wat die susters afgunstig en jammer kry in hul 'ou museum' van 'n huis, waar die ure met die as van hul ou dooie ouers duidelik sigbaar is.
Die keiserlike Victoria is nie van plan om hierdie reëling te verander nie, selfs met die huwelik van haar lewendige, baie jonger halfbroer, Rip (Kent Taylor). Victoria beveel haar prokureur (Sir Guy Standing) om Rip uit haar testament te sny na sy verbintenis met Anne (Evelyn Venable), 'n vriendelike verpleegster. Vicki het daaraan herinner dat Anne die waardevolle gesinspêrels moet erf, en maak dit vir haar eie as die begin van 'n kruistog om die lewe van haar nuwe skoonsuster, wat sy as 'n "leë kopbediende" beskou, te verwoes.
Die titel verwys na die ingang van 'n geheimsinnige 'slaapkamer' diep binne die herehuis wat slegs aan Victoria bekend is, en u kan seker wees dat dit op 'n gepaste tyd in hierdie stuk Amerikaanse Goties sal pas.
Morris (1895-1970) was slegs 38 toe sy die rol van die regisseur Charles Vidor vertolk het, maar sy oortuig haar as 'n ou. Selfs 'n reeks ekstreme close -ups van Victoria se bale gesig in die opening onthul nie haar jeug (en hoeveelheid make -up) nie.
"Onthou haar naam ... jy sal haar gesig nooit vergeet nie!" studio -advertensies het gespog om die vreesfaktor te bou, en kritici reageer in natura: "Haar is 'n deurdringende, briljante karakterisering - pragtig in sy sobere wreedheid en fassinerend in sy volledige oorheersing oor jou," het 'n skrifgeleerde gesê wat Morris ook op die verhoog gesien het . Aan die Weskus is 'n Hollywood Reporter -resensie geprys Dubbele deur as "uitstekend geregisseer, verbluffend gefotografeer en meer as bekwaam opgetree".
Revere, wat, net soos Morris, haar Broadway -rol herhaal het (en wie se eerste film dit was), is ook baie effektief as een van die twee vroue wat deur hierdie dominator gedomineer word. Revere (1903-1990) keer na 'n paar jaar terug na foto's om 'n loopbaan te bou wat 'n Oscar vir beste aktrise in die lig ondersteun het vir Nasionale fluweel (1944).
Die bronwerk is geskryf deur Elizabeth A. McFadden, 'n bibliotekaris van Cincinnati wat sedert die wapenstilstand toneelstukke in New York geskryf het. Sy het Victoria se afkeer van persoonlike aandag (hoewel nie so nie) gedeel. In 1933, net soos Dubbele deur Sy première op Broadway, het sy dit aan haar vervaardiger oorgelaat om 'n verklaring uit te reik waarin sy gereageer het op die gerugte oor die verband tussen die Wendel -gesin en haar werk.
'Verskeie van die koerante het onlangs gesê dat' daar word berig dat ... Dubbele deur is gebaseer op die verhaal van die Wendell [sic] familie. ... Ek wil kategories en so nadruklik moontlik ontken dat my toneelstuk die geringste ooreenkoms het met die geskiedenis van die ... familie, "lui die verklaring. "… Dubbele deur is die verhaal van twee ryk vroue van middeljarige ouderdom wat in Fifth Avenue woon. Daar hou die moontlike ooreenkoms met die Wendells op. "
Tereg of verkeerd, dit was groot publisiteit vir Dubbele deur, die regte waarvoor Paramount vir 'n stewige $ 55 000 gekoop is nog voor 1933 uit was. Dit was een van die grootste Broadway-to-Hollywood-verkrygings vir die seisoen 1933-34.
Ons kan die toneelstuk en die fliek vergelyk met die werklike verhaal van die Wendel-gesin, waaroor 'n lang New York Times rolprentverhaal in 2016. Daar was meer as net twee spinster-susters in die Wendel-stam op die hoogtepunt van sy berugte, daar was ses, plus 'n broer, wat almal ongetroud en lewend was, sonder elektrisiteit, in 'n herehuis met vier verdiepings in Fifth Avenue en 39th Street in Manhattan gedurende die beginjare van die 20ste eeu. Binne was die broers en susters geklee in 'n verouderde Victoriaanse kledingstuk en gebad in sinkbakke. Buite trek toerbusse op na 'n uitsig oor "die huis van die geheim".
'Dit was baie moeilik om met hulle sake te doen,' het Douglas Durst, lid van 'n steeds magtige New Yorkse eiendomsfamilie wat met die Wendels sake gedoen het, aan die Tye, "Omdat hulle nie 'n telefoon gehad het nie."
Maar die Wendels het meer as 150 eiendomme in Manhattan gehad, met baie wat uitmekaar val as gevolg van die gesinsbeleid om nie geld te mors op herstelwerk nie en nooit gewillig te verkoop nie. "Sodra die Wendels gekry het wat hulle wou, het hulle nooit laat gaan totdat die dood hul vingers losgemaak het nie," het die New York Daily News verklaar.
Gedurende sy 100 jaar van ellende was die litigieuze gesin gereeld in warm water saam met New York omdat sy geweier het om stukke grond te verkoop wat belangrik geag is om die groeiende metropool te bevorder, en die stad moes gereeld wettige of wetgewende middele gebruik om sy manier.
Die oorblywende Wendels het begin sterf, een van hulle, volgens 'n eietydse koerantberig, nadat hy 'haar laaste dae alleen deurgebring het, met haarself gesels en' saam met denkbeeldige metgeselle 'gespeel het'. Die laaste van die broers en susters het in 1931 omgekom, wat 'n woeste stryd vir die gesin se fortuin veroorsaak het.
Baie veronderstelde familielede het uit die houtwerk gekom, maar die grootste deel van die landgoed het 'n geskatte waarde van $ 150 miljoen in die dertigerjare en het na liefdadigheid gegaan. Dit het bewys dat sterkgesinde verhuurders nuus kon maak, lank voordat Donald Trump 'n glans in iemand se oog sou kry.
McFadden is in 1961 oorlede nadat sy blykbaar geen verdere lig op haar inspirasie gewerp het nie Dubbele deur. Gegewe al die geskille in die Wendel -aangeleentheid, sou dit nie in haar beste belang gewees het om bande tussen fiksie en feit te erken nie.
Die Dubbele deur film - wat ondanks die goeie resensies nie 'n sukses was in die loket nie, is deesdae moeilik om te sien, alhoewel dit gereeld in repertoriums en byeenkomste vertoon is. Selfs met sy verouderde lug, is die toneelstuk gereeld herleef, en 'n soektog op die internet onthul 'n toneelstuk so onlangs as 2011. En waarom nie, want is gierigheid ooit uit die mode?
'Wie kry die Wendel -miljoene?' New York Daily News, 7 Augustus 1932.
"Fame Raps by Cincinnatian's Door," Cincinnati Enquirer, 8 Oktober 1933.
"Paramount dubbeldeur fantasties, maar opwindend," Die Hollywood Reporter, 18 April 1934.
"Die skerm: Dubbele deur," Brooklyn Daily Eagle, 5 Mei 1934.
"Pix Versigtig op Legits," Verskeidenheid, 30 Oktober 1934.
'Voor die Trumps was daar die Wendels,' Die New York Times, 8 April 2016.
Mary Morris lyk ouer as 38 jaar in advertensies vir "Double Door, " en sy speel suksesvol oud in die film.
Die Wizard of Oz is miskien amper 80 jaar oud, maar baie van ons weet dat dit een van die belangrikste rolprente is waarna ons grootgeword het. Die musiek is ikonies, die Technicolor -wêreld van Oz was betowerend om te aanskou, en dit was natuurlik ongelooflik aanhaalbaar. Ek bedoel, hoeveel keer het jy iemand die een of ander manier vertel, "Toto, ek het die gevoel dat ons nie meer in Kansas is nie "?
Of dit nou sing of#8220Somewhere Over the Rainbow " of ons eie Yellow Brick Road volg, die film word vandag nog met groot liefde na verwys. Dit is moeilik om te dink dat die verfilming van hierdie hoofrolprent allesbehalwe gelukkig en magies was, en tog lyk dit ongelukkig asof daar meer as een donker oomblik was tydens die produksie van hierdie film in die laat dertigerjare.
Sedert die première in 1939, het gerugte versprei oor die maak van die film. Ons het gekyk na die sappigste lekkernye, insluitend die lot van die eerste blikman en 'n moontlike selfmoord om u te vertel wat werklik op die stel gebeur het. Die Wizard of Oz.
1. Blik Man in 'n ysterlong
Dit was die akteur Buddy Ebsen (Die Beverly Hillbillies) wat begin het as Die Wizard of Oz vervaardigers se keuse om die effens weemoedige Tin Man te speel. Die silwer grimering wat gebruik is om sy karakter metaal te laat lyk, is gemaak van aluminiumpoeier. Na 10 dae se skiet en die aluminium in sy longe blaas, word Ebsen vreeslik siek. Hy is na die hospitaal gehaas waar hy moes herstel in 'n ysterlong wat hom gehelp het om asem te haal. Jack Haley het Ebsen vervang, maar die rolprentmakers het verstand gekry en die poeier weggegooi vir 'n aluminiumpasta wat oor vetverf aangebring is.
2. Victor Fleming daarvan beskuldig dat hy pro-Nazi is
OzRegisseur Victor Fleming, ook bekend as regisseur Weg met die wind, is gerugte dat hy 'n Nazi -simpatiseerder was. Die akteur Anne Revere, wat saam met Fleming gewerk het Die Jaarling, is aangehaal dat Fleming gewelddadig pro-Nazi was en dat hy ook die Britte verafsku.
3. Wicked Witch is inderdaad verbrand
Van die reuse mol op haar ken tot haar grillerige groen vel, Margaret Hamilton maak 'n skrikwekkende Wicked Witch of the West. Tydens die opname van 'n toneel waar die heks in 'n rookwolk verdwyn het, het die spesiale effekte verdwaal en die groen make-up op oliebasis vlam en haar hande en arms verbrand. Sy het herstel, maar geweier om weer met vuur te werk.
4. Toto 's gebreekte poot
Dit blyk dat dit nie net mense was wat beseer is nie. Toto, die reënterriër, die mandjiegrootte-hond van Dorothy, het 'n gebreekte poot opgedoen toe een van die heks se wagte per ongeluk op sy voet trap. Die hond, 'n wyfie met die naam Terry, het in totaal 15 films gemaak.
5. L. Frank Baum se jas
Die baadjie wat vir professor Marvel (Frank Morgan) gekoop is, is in 'n tweedehandse winkel aangeskaf in 'n ongelooflike toeval of 'n groot geluk. Die storie lui dat terwyl Morgan die baadjie op die stel gedra het, 'n opskrif op die sak opgemerk het. Dit lees, "L. Frank Baum, " wat die skrywer van die Oz boeke. Dit mag fantasties klink, en dit kan wees dat die enigste opname van die voorval jare later van 'n ateljeepublisis was. Die baadjie is gegee aan die weduwee van Baum, Maud Gage, nadat die film voltooi is.
Volgende: Auntie Em akteur gaan op haar eie " groot avontuur "
In New York, in die Verenigde Koninkryk, kan u 'n wonderlike plek vir u hê, en u kan ook 'n goeie idee hê. Ons kan u 'n diploma gee van Wellesley, wat 'n "American Laboratory Theatre" gee. Brodvejski debi je imala 1931. godine, a ubrzo zatim, 1934. godine, snimila je i svoj prvi film, Dupla vrata (Dubbele deur). Ons kan die goddelike boodskap van Samuela Rosena sien. Dit is 'n wonderlike tyd wat u in 1940 ontvang het. Dit is 'n wonderlike rolprent, maar dit is ook 'n goeie idee. Manja, ali zapažena uloga u tom filmu, Howardi iz Virginije (Die Howards van Virginia), u kan ook na Caryja Granta kyk.
U kan hierdie goddelike prentjie 20 keer per dag sien Nasionale fluweel. U kan ook 'n wonderlike weergawe van Elizabeth Taylor kry, maar dit kan ook 'n goeie idee wees. Film, biografiese treffers, en meer as 'n TV -program, en Anne Revere Oscara vir 'n vinnige opname, of vir 'n goeie film Bernadettina pjesma (Die lied van Bernadette). Ons het 'n nominasie vir 'n film en 'n film Džentlmenski sporazum (1947.)
U kan 'n beroep doen op Anne Revere wat u in 1951 ontvang het. U kan ook deelneem aan 'n deelname aan Hollywood -funksies, en u kan ook dokumente vir u korrekte dokumente verwerk. Vrativši se u New York, ponovo je počela nastupati u kazalištu, s velikim uspjehom. Tek dvadeset godina nakon izgona iz Hollywooda, dobila je filmsku ulogu. Pojavila se i u nekoliko TV uloga, ali se nije uspjela približiti nekadašnjem uspjehu.