Amerindiane gebruik dikwels simbole en beelde om uit te druk wat hulle dink en voel. ’n Soort mistieke fatalisme is kenmerkend van baie van hierdie mense se denke. Die sintuiglike ruimte wat nie deur taal gerepresenteer kan word nie, noem Kristeva die chora, na aanleiding van Plato wat die chora beskryf as ’n tipe houer, “an essentially mobile and extremely provisional articulation constituted by movements and their ephemeral stases (…) nourishing and maternal, not yet unified in an ordered whole because deity is absent from it” (Kristeva, 1987a:93-94; vgl. ook Lechte & Margaroni, 2004:14, 21). Die individu moet deur die ontwikkeling van 'n kosmiese bewussyn in die regte verhouding tot die groter geheel kom. 'n Parapsigoloog, dr. Kyk dan vir ‘n oomblik ingedagte na die akkerbome verder weg langs die rivier. ‘n Mens vergeet eintlik hoe sag die son kan klou aan die goue akkerblare, sê hy sag; asof hy met homself praat.