Voordat sy kan antwoord, het hy haar in sy arms getrek en snoer sy lippe haar mond brandend. Sy sal nie reageer nie, neem sy haar bewend voor. Sy sal net wag dat hy klaar soen en dan sal sy in haar kar klim en van hom vergeet.
Teen haar mond hoor sy hom lag, asof hy vermoed wat sy probeer doen. Dis ’n tintelende beweging van lug teen haar lippe en die tinteling trek deur haar hele lyf en steek haar aan die brand.
Hy sit sy hande koesterend om haar gesig en vee sy sagte, warm lippe vlindervlerksag oor hare. O genugtig, teen wilde hartstog sou haar skanse kon bly staan het, maar nie teen hierdie oneindige teerheid nie.
“Ek het belowe dat ek nie gisteraand aan jou sou raak nie. Maar dis na twaalf, dis ’n nuwe dag en nuwe reëls geld, Klarette,” sê hy meedoënloos, maar hy probeer nie weer aan haar vat nie.
Hy haal sy skouers op. “Ek het jou tog gesê ek is geen boekemens nie. Hoe sal ek dan nou ou Romeinse stories ken?”
“Pluto was die god van die onderwêreld en hy het vir Proserpina na sy koninkryk ontvoer. Maar solank as wat sy geweier het om iets daar te eet, kon hy haar nie daar hou nie!” sê sy nog steeds kwaad.
“A, maar jy het klaar van my wyn gedrink. Het dit weer vir jou soos gisteraand s’n gesmaak? Soos vloeibare blydskap! Net op grond daarvan kan jou al klaar by my hou,” snap hy dadelik waarop sy sinspeel.
Dan leun hy oor en soen haar saggies op haar lippe. Toe sy die growwigheid van sy wang teen hare voel gaan haar mond asof vanself oop en hy verdiep die soen, steeds sonder om met sy hande aan haar te raak.
Amper werktuiglik, asof sy in ’n waas is, neem sy ’n happie daarvan. En proe die romerige seesmaak van die patee en die brosse effe olierigheid van die brood.
Sy lig haar hand om dit weg te vee, maar hy vang haar pols vas en leun oor na haar. Met die tippie van sy tong pik hy die krummel weg. Sy kyk met groot oë hoe hy dit insluk.
Ek wil meer weet... waar is die res? Nou kan ek nie wag vir my pakkie nie en pos vat tog so lank om tot hier te kom!