Pluto het vyf bekende natuurlike satelliete. Die grootste, Charon, is die grootste satelliet sover bekend in verhouding tot ’n voorwerp met planetêre massa waarom dit wentel. Pluto en Charon het ook permanent dieselfde kante na mekaar gedraai. Die ander mane, Nix, Hydra, Kerberos en Styx is baie kleiner. Laasgenoemde is die jongste Pluto-maan wat ontdek is, soos aangekondig op 11 Julie 2012.
Die mane Nix en Hydra is feitlik identies, hoewel laasgenoemde om die een of ander rede effens helderder is.
Pluto se mane[wysig | wysig bron]
I Charon ʃærən, ˈkɛərɒn
1 207 ± 3 1,52 ± 0,06 17 536 ± 3* 6,387230 1978
V Styx stɪks 10–25 ? 42 000 ± 2 000 20,2 ± 0,1 2012
II Nix ˈnɪks 46–137 < 0,002 48 708 24,856 ± 0,001 2005
IV Kerberos kɜrbərəs 13–34 ? ≈ 59 000 32.1 2011
III Hydra ˈhaɪdrə 61–167 < 0,002 64 749 38,206 ± 0,001 2005
↑ “Fourth Moon Adds to Pluto's Appeal”. URL besoek op 2011-07-20.
↑ 7,0 7,1 Ray Sanders (11 Julie 2012). “Hubble Space Telescope detects fifth moon of Pluto”. Phys.org. URL besoek op 11 Julie 2012.
↑ 8,0 8,1 Lakdawalla, E. (2011-07-20). “A fourth moon for Pluto”. Planetary Society weblog. The Planetary Society. URL besoek op 2011-07-20.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Pluto_se_natuurlike_satelliete&oldid=1838444"
Die bladsy is laas op 12 Oktober 2018 om 20:25 bygewerk.