Dit word vermeld in die Gebruiksvoorwaardes van Netflix, Prime Video en Sky
Danksy die styging van vaste tariewe, kan ons soveel inhoud sien as wat ons wil. Waar en wanneer dit ons pas. Boonop: hoe meer ons belowe om te stroom, hoe beter beloof ons dienste ons. Maar het u ook geweet hoe min aanbieders hulself daartoe verbind? Hier wys ons u watter ses leer ons uit die verskillende gebruiksvoorwaardes kan neem.
1. Korter as wat verwag is
Die eerste insig is dat die bepalings en voorwaardes nie te lank was nie. Gewoonlik slaag u daarin om binne enkele minute deur te veg (omdat dit nie regtig leesbaar is nie).
Netflix kom op die punt met 2.225 woorde die vinnigste. Prime Video is in die middelveld met die fynskrif van 3.080 woorde. Dit neem die langste tyd om die vele spesiale gevalle van die Sky Ticket-aanbieder Sky Ticket te hanteer: 3.880 woorde bevat die bepalings en voorwaardes. Laasgenoemde baas behoorlik as dit kom by kreatiewe boetes.
2. (Nie) Soos gesien: gee toegangsdata deur
Sky Ticket raak regtig irriterend as gebruikers hul toegangsdata met ander deel of hulle selfs na ‘n openbare vertoning nooi. As daar selfs kos of drank verkoop word, kan dit vinnig duur wees (€ 2,136 per oortreding).
Netflix is ​​baie ontspanne. Alhoewel hulle ook benadruk dat wagwoorde met niemand gedeel kan word nie, volgens die kenner van die sakereg, Andreas Pagiela, is die vraag “wie kyk?” Egter slegs gebaseer op die feit dat die gebruik van ander persone as die kontrakhouer toegelaat word.
3. Dit gaan alles oor die gegewens
Uiteindelik weet al die streaming dienste presies hoe hul gebruikers optree en of hulle op een plek is. Die deel van rekeninge word egter dikwels geduld omdat dit verskaffers toelaat om heel nuwe gehore na hul oorspronklike inhoud te bring. En hoe meer u stroom, hoe meer waarskynlik is dit om uiteindelik vir u eie rekening te betaal – net as gevolg van die beperking van die toestel.
Uiteindelik het Netflix, Amazon en Sky een ding bo alles: om aan te meld vir data-insameling. Omdat dit gekyk word na beide die verpersoonliking, sowel as produksie- en lisensiëringsbesluite vir nuwe films en reekse. Die evaluering berus egter nooit op individuele persone nie, maar slegs op smaakgroepe waarin elkeen van ons gesorteer is.
4. Geen eise nie
Baie frustrerend is die vele paragrawe in die bepalings en voorwaardes wat handel oor die uitreiking van waarborg. In die reël aanvaar die verskaffers nie ‘n waarborg van beskikbaarheid nie, en neem hulle ook nie die verantwoordelikheid vir hul eie inhoud nie. Dus kan films en reekse oornag uit die katalogus vlieg. En die aanbieders is nie verplig om die algemene reëls van die vrylating van die jeug na te kom nie. In die geval van ‘Dooie meisies moenie lieg nie’, het Netflix ten minste tydige waarskuwings en hulpaanbiedinge bekendgestel toe ouers in 2017 opgewonde geraak het oor die selfmoordgevoelige reeks.
5. Verskille van land tot land
Die regte-bestuur van digitale inhoud is op sigself ‘n uitdaging. Per slot van rekening wissel lisensies van land tot land, wat ‘n versnipperde videokatalogus oor die hele wêreld verseker. In Duitsland het Netflix sy eerste oorspronklike ‘House of Cards’, byvoorbeeld, in 2013 aan Sky verkoop, en daarom het al ses seisoene eerste daar gehardloop. In die bepalings en voorwaardes word daarop gewys dat die aanbod oral kan wissel. Net omdat ‘n mens ‘n nuwe reeks in Amerika betower, beteken dit nie dat jy ook onmiddellik in Duitsland kan stroom nie.
6. Aankondiging is maklik gemaak
Aan die ander kant is dit verblydend dat alle verskaffers intussen die maandelikse terminaliteit vir die kontrakperiode as standaard aanvaar het. En daar is nie meer voorafgedrukte standaardbriewe uit die netwerk nodig om die term wettig te bind nie. Een klik is genoeg en die intekening is verby. Soortgelyk aan Facebook en Tinder is kanselleer, maar word nie onmiddellik verwyder nie. Netflix behou u titelsnit vir nog tien maande, sodat u die intekening buigsaam kan stop en hervat sonder om die algoritme telkens weer in te span.
Gevolgtrekking: Ons besit niks meer nie
Danksy streaming hoef ons ons nie meer te bekommer oor stowwerige DVD-rakke nie, maar as ons na die gebruiksvoorwaardes kyk, is dit ook duidelik dat ons regtig niks meer het nie en dat ons nie geregtig is op die beskikbaarheid nie.
Die eiendom het tydelike toegangsregte benadeel. Nogtans bly dit meer oor die privaatheid dat die stroom van vaste tariewe vandag die verbruik van meer en meer van dieselfde bevorder. As die groot buffet by die volgende maaltydrondte nie meer verrassings bied nie, moet u weer twee keer à la carte-bestelling dink. Byvoorbeeld met ‘n teaterbesoek!