Soos Bacchus Nel in Witsand | Die Joernaal van Kaalvoet
« Badshoek se vryheid
The Memorable Order of the Tin Hats »
Soos Bacchus Nel in Witsand
Augustus 7, 2009 deur Kaalvoet Ek is teen hierdie tyd al gewoond daaraan om sporadies blind te raak. Behalwe vir my episode in Oudtshoorn, moes my vorige girlfriend my ook telkemale van die flieks af teruglei koshuis toe, toe ons nog geswot het.
Dis ongelooflik hoe ‘n mens se sintuie anders werk as een van hulle ophou werk. Ek kon byvoorbeeld hoor waar ek is. Die manier waarop die klanke na my toe terug eggo was genoeg. Party mense beweer natuurlik dat dit reuke is, maar my neus is konstant toe, so ek dink nie dis dit nie.
So nooi my bra Nico my saam na hulle plaas toe naby Swellendam. Hulle boer met canola, en ons was nog oppad soontoe, toe swel altwee my oe bottoe, soos ‘n klei-os se poepol. Ek het elke nou en dan so hand vol Allergex’e gesluk sodat ek minder nies, maar die Allergex en die wyn saam het my dan uitgesit vir so rukkie. Ek weet nie of ek wel ophou nies het nie, maar omdat ek geslaap het, het dit nie saakgemaak nie.
Ek en Nico ry toe later die aand deur Witsand toe om te gaan visvang. Shame, Nico mos alleen vang, want ek kon uit die aard van die saak nie sien nie. Nico het my toe sitgemaak op die jet, en my hand gevat en my presies “gewys” waar my wyn staan, en so het ek en hy gekuier. Hy sit visvang en brannas sluk en ek sit in my eie donker en wyn drink. Wonderlik.
Witsand is nie so groot plek nie, en almal ken vir almal, so tussen die gevangery deur kom kuier almal. Ek sit natuurlik met my sonbril op, want ek wil nie die mense uitgross met my oe nie, en almal dink ek is Bacchus Nel. En Nico geniet dit ‘n moerse hou, want hy vertel natuurlik vir almal ek is blind. Toe ons so 3 of 4 ure al visvang, toe kan ek so klein bietjie uit my linkeroog sien. Iemand in die dronkgelag sit toe sy glas naby my neer om ‘n storie te beduie, en toe hy klaar is, soek hy sy glas. Ek leun toe doodluiters vooroor en gee hom sy glas aan.
Dis toe dat daar ‘n stilte neerdaal oor die pier. “Ek dog jy se hy is blind?”, snou die kerel vir Nico toe. “Ja man,” se Nico, “Hy kan mos hoor waar jy die glas neersit.”
Ek weet nog steeds nie hoe Nico se plaas lyk nie.
Posted in Die Rock&Roll highway | 1 Kommentaar	One Response
op Augustus 9, 2009 at 8:57 nm | Antwoord Sigeuner
Skreeusnaaks! Helemal snaaks verby! Ek wil nie he jy moet permanent geslat word met blindheid nie, maar dit maak van jou beste strories ooit!