Groot verseboek is uiteraard ’n skatkamer van sulke onvergeetlike frases. “’n Laaste kuil van stilte tussen riet” en “mooi is die lewe en die dood is mooi” – albei sonnetslotte deur Van Wyk Louw. Op ‘n tydstip waar daar juis behoefte is aan die verryking van die literêre wêreld en die bevordering van diversiteit in opinies en uitdrukkingsvorme, sal dit ‘n kwade dag wees wanneer die koördinering van mening en mag in die hande gegee word van één über literêre redakteur of raadgewer. ” Vir Breytenbach gaan dit primêr oor die intellektule verskraling. Die stellingname en petisieteks wat die grondslag van die protesaksie was, is hier beskikbaar. ‘n Persverklaring oor die oorweldigende ondersteuning daarvan is hier te lese. Die digteres van Kleur kom nooit alleen nie se voorneme om van alle taalmiddele wat binne haar vermoë lê, gebruik te maak om versoening en heling tot stand te bring, kan beswaarlik misgelees word. ’n Diepgaande analise van die wyse waarop taal in die onderhawige bundel as kuns gebruik word, behoort dus lig te werp op die wyse waarop versoening tot stand behoort te kom en die wonde van die verlede geheel kan word.