1932 - Die S.F.I.O. - Verskeie
"Werk, brood! »- Plakkaat van die S.F.I.O. (Franse afdeling van die internasionale werkers).
Publikasiedatum: April 2007
1932, 'n kiespunt
In die verkiesing van 1913 het die sosialistiese party S.F.I.O., gelei deur Jean Jaurès en die groeiende mobilisering van die gewilde kiesers, die meeste stemme behaal. Maar vinnig teleurgesteld omdat hy by die III aangesluit hete Internasionaal ingestel vanaf Moskou, sluit baie militante by die S.F.I.O. Bewus van die verwarring wat agt jaar tevore geheers het, het die sosialiste besluit om 'n veel indringender veldtog te voer wat hulle duidelik tussen radikaal-sosialiste en kommuniste geïdentifiseer het.
Die rooi vaandel word opgehys
Hierdie reeks van drie plakkate is aangebring om die kiesers agter die S.F.I.O. Drie figure van 'n jong man, geskets, is besonder dinamies teenoor die rooi agtergrond, 'n kleur wat algemeen is vir sosialiste en kommuniste.
Op die plakkaat vir die betoging is die rooi die vaandel van die rewolusionêre party, wat sedert 1920 verdeel is, maar deel uitmaak van die lang geskiedenis van die werkersbeweging. Deur sy houding herinner die karakter aan beide die groep demonstrasies, hetsy dateer uit voor 1914, die oorlog of die onlangse krisis. Die hand klem soos 'n vuis op die as en die oop mond wat deur die uitroep "Rally!" »Merk die vasberadenheid in die stryd. Die blik wat op die horison gevestig is, beklemtoon die hoop wat in die komende verkiesing geplaas word. Die opgehewe regterarm, uitgebreide hand, is 'n direkte verwysing na die mobilisasieplakkate van die Groot Oorlog.
In die uitgestrekte plakkaat vorm hierdie keer rooi 'n tornado wat wegvee met 'n kragtige besemveeg, die Effektebeurs (paleis en geld), die leër (boot, vliegtuig, kepi). generaal, sabel) en die Kerk (bottelborsel, kruis). Die karakter is tegelykertyd gelukkig en rustig, en sy silhoeët wat met klein lewendige lyne verbeter word, wek die dinamiek van verandering. Sy wapen is 'n knipoog vir die beroemde plakkaat wat deur die Russiese Moor in 1920 geskep is, met 'n kwaadwillige Lenin wat oor die hele wêreld pous, spekulante en adellikes vee.
Op die tekening van Pierre Zenobel (1905-1996) kleur rooi 'n unieke agtergrond, wat vir die oog duidelik is; ook in rooi, soos 'n eggo, lees die oproep tot kiesers se keuse (die S.F.I.O.-stem). Hierdie plakkaat is die mees "sosiale" van die drie, wat beide die slagspreuk en die samestelling daarvan betref. Die raamwerk is strak op die gesig van 'n jong man wat lyk asof dit die slagspreuk sing. Die kontras tussen die helder nek en skouers wat aangebied word aan die ligte, brose - en die donker skaduwee - voorkop, oë gekyk na die toekoms, mond so swart soos die haard, dramatiseer die tekening.
Die sosialistiese rewolusie
Die Left Union, die skugter erfgenaam van 'n kartel wat slegte herinneringe nagelaat het, toon ook dat die Volksfront in 1935 tussen radikaal-sosialiste, sosialiste en kommuniste gestig is. Die ekonomiese krisis en die politieke krisis het reeds in 1932 die slagspreuke opgelê wat in 1936 sou seëvier. Teen die verspreiding van die linkermagte en die skeuring, het die S.F.I.O. vra vir 'n saamtrek en 'n verharding van die stryd. Teen die tradisionele magte van kapitaal, die weermag en die kerk dring die sosialiste daarop aan om van die verlede af te draai en vasberade na die toekoms te kyk. Ten slotte, teen die groeiende ellende en die ongelooflike werkloosheid wat veral jongmense raak, glo hulle dat hulle sosiale eise in die hartjie van die platteland moet stel. Die kort slagspreuke, die alomteenwoordige rooi kleur, die vrugbare skakel tussen teks en beeld, verleen aansienlike visuele krag aan die drie plakkate. Hulle getuig van die hernieude krag van 'n party wat nie sy rewolusionêre verlede prysgegee het nie, maar wat die mag op 'n demokratiese en populêre manier wil verower en uitoefen.
Maurice AGULHON, Die Republiek, volume II, "1932 tot vandag toe", Parys, Hachette, coll. "Pluriel", nuwe uitgebreide uitgawe, 1990. Jean-Jacques BECKER en Gilles CANDAR (red.), Geskiedenis van links in Frankryk, deel II, "20ste eeu, op die proef gestel van die geskiedenis", Parys, La Découverte, 2004. Dominique BORNE en Henri DUBIEF, Die depressie van die dertigerjare (1929-1938), Parys, Le Seuil, coll. "Punte", 1989.