Die romanskrywer en regisseur Helena Hugo het ’n jeugdrama oor aborsie geskryf wat die luisteraars op die punt van hul stoele gaan hou. Dit is ’n onthutsende tema en verhaal wat met vertedering aangepak is. Gewis ’n radiodrama wat die land gaan laat gons.
Om ’n geregverdigde drama oor aborsie te skryf en boonop tieners by die verhaal te betrek, is nie maklik nie.
Nog net twee weke, wat voorheen om verskeie redes afgekeur is, het jare lank in my kas gelê voordat ek dit weer uitgehaal het, krities daarna gekyk en stuk vir stuk oorgeskryf het. Ek het van voor af navorsing gedoen, talle webwerwe besoek, artikels gelees, selfs ’n bibliografie oor Marie Stopes, die moeder van moderne geboortebeperking na wie aborsieklinieke wêreldwyd vernoem is. Vraag is, wat is noodsaaklik, feite of emosie? Ek het tot die slotsom gekom dat statistieke die pyn en hartseer letterlik onderstreep en dus nie geïgnoreer kan word nie.
Daar is altyd meer as een kant aan ’n saak en as skrywer is dit vir my nodig om simpatiek na elke standpunt te kyk. Karakters kom elkeen met sy eie pakkie ervarings en toekomsdrome. Dikwels is hulle vasgevang in die plek wat hulle teen wil en dank moet volstaan, ’n plek waar hulle deur omstandighede en verwagtings van ander letterlik gevange gehou word. Hoe moeilik om soms uit te breek en jou lewe te leef soos jy wil? Hoe erg om in ’n hoek gedryf te word deur jou eie roekeloosheid?
Ek hoop jy luister na Nog net twee weke met ’n oop gemoed en kry, soos ek, nuwe insig in ’n eeuoue dilemma.