S.J. du Toit het met sy taalaktivisme begin in 'n tyd van sterk weerstand teen die verwaarlosing van Hollands in die Kaapkolonie. Almal hou haar met arendsoŽ dop en bespiegel oor haar verbintenis met dokter Jan. Die gedugte vrouehater van die dorp, Gunther Malan van die plase Malansnek en Kranskuil, gee dadelik opdrag dat sy en sy werknemers se lÍers na ou dokter Gert Barnard oorgeplaas moet word. Maar dis die beeltenis van Sappho wat my in my spore laat vassteek. ‘n klein geraamde muurskildery, nommer 9084, in saal 68. Nooit. (ek) weet ek het geen keuse gehad nie maar om dan te moet wéét die dood hou nooit op nie… dit kan nie vertel word nie, dit moét vertel word… the mind born in chaos / aborted on the page / and you made it light / and gentle, oh reader… don’t put your heart / in the poem, dear poet – / the reader will eat it / and wipe her lips / and where will you then find the throbbing to keen and to keep / alive the illusion of life… die ongeneesbare wond van gebore te wees… en nou om verby die einde / van die gedig te skrywe… hoe kom ons