Spanspekke in die voorstede * Oor plante
Spanspekke in die voorstede
Ek het hierdie artikel in die ou uitgawe van die Farmland-tydskrif gevind, en ek dink dit kan vir baie interessant lyk. Sy het haar amateurgroenteteler naby Moskou M. Sobol geskryf.
Op my werf, 45 km van Moskou af, kry ek 'n kweekhuis met sonverhitting. Ek kweek spanspekke daarin. My plot is koud - dit is aan die oewer van die Pyalovsky-reservoir geleë, van die suide en die weste word dit deur 'n woud bedek. Die plaaslike mikroklimaat word gekenmerk deur langdurige koue weer, skerp veranderinge in dag- en nagtemperature, en tog werk spanspekke uit.
Mense vra my gereeld: waar kan ek begin met meloenfok? Natuurlik, met die keuse van die werf vir die toekomstige kweekhuis. Dit moet goed belig wees (spanspekke wat lig benodig) en terselfdertyd bedek wees teen die noordewind. Die grond is noodsaaklik vrugbaar en is ook lig in meganiese samestelling. Ek berei dit uit gelyke dele kompos en bosland met die toevoeging van riviersand. Ek vul die kweekhuis met ten minste 'n halwe bajonetskywe.
En watter kweekhuis moet gebou word? Baie hang af van ervaring en vermoëns. In die somer van 1981, wat in Tasjkent warm blyk te word, het ek spanspek gekweek in 'n filmkweekhuis met 'n 'hut' op 'n hoogte van 2 meter in die nok. Die grootste nadeel van die 'hut' is die klein binnevolume en sterk kondensasie van vog wat op die plante lê. Hierdie vog verdamp eers tot die middel van die dag.
In die lente van 1982 het ek 'n glaskas in die vorm van 'n piramide gebou. So 'n kweekhuis word vinniger as gewoonlik opgewarm, en die kondensaat wat gevorm word uit die verskille in dag- en nagtemperature, rol af teen die hellende mure, sonder om op plante te val. Ongeag watter kweekhuis jy ook al wil bou, dit moet minstens 2 m hoog teen die nok wees en voldoende effektiewe uitlaatventilasie hê.
Ek kweek spanspekke deur saailinge. Begin April sorteer ek die sade. Om dit te doen, verlaag die grootste en mees volledige sade vir 2 minute in 'n 3% oplossing van natriumchloried. Ek was die gesinkte sade en droog dit uit en gooi die res weg. Op 7-10 April week ek die geselekteerde sade op dieselfde manier as die komkommersade, en verhard dit dan - sit dit twee dae in die yskas. En eers daarna sit ek die sade op 'n warm plek vir ontkieming.
In dieselfde periode berei ek die land voor deur tuingrond met aangekoopte grond ('Violet') in 'n verhouding van 1: 1 te meng. Ek voeg 1/3 van die volume riviersand by die mengsel. Voordat dit gemeng word, word grond en sand gestoom.
Die aarde kan van 'n ander samestelling wees. Die belangrikste ding is dat dit voedsaam en lig is in meganiese samestelling. Giet die voltooide mengsel in koppies dik papier. Die sjabloon vir die vervaardiging daarvan is 'n glaskruik van liter. Ek vul die mengsel met 3/4 koppies, sodat daar ruimte is vir daaropvolgende aanvullings.
Ek het twee of drie gebuigde meloenpitte in 'n glas gesit, dit met 1 cm in die grond verseël en oorvloedig deur 'n zeef gegiet. Dan plaas ek die koppies in die verhitte laai en maak die glas toe. Terselfdertyd hou ek dop, sodat die grond in die koppies nie uitdroog nie. Vir verwarming kan 'n groot verskeidenheid apparate bedien. Ek gebruik 'n akwarium weerkaatser met 'n gloeilamp van 25 watt.
Oor die algemeen dui die ervaring daarop dat die verhitting die beste is om stil te staan. Dit sal immers gebruik moet word beide wanneer die saad ontkiem, en as saailinge ontwikkel. Selfs op 'n ligte vensterbank, op bewolkte dae, ly plante koud (die temperatuur is nie laer as 25-30 ° nodig nie). By laer temperature word plante deur die swart been beïnvloed.
5-6 dae na opkoms in die glas laat ek net die sterkste spruit agter, knyp die res. Om plante met lig te voorsien (in die lente in die Moskou-streek is daar baie bewolkte dae), verlig ek die saailinge met 'n fluoresserende lamp.
Gieter is matig en slegs met warm water. "Droogtes" moet nie toegelaat word nie. Twee weke later strooi ek die saailinge met 'n pienk oplossing van kaliumpermanganaat. Ek plant saailinge in die broeikas met drie regte blare en die grond word tot 12-15 ° tot 'n diepte van 10-12 cm. Dit gebeur gewoonlik vroeg in Mei.
Ek plant spanspekke op die Oesbekse manier. Waaruit bestaan ​​dit? In die middel van die tuin (sy breedte is minstens 3 m) grawe ek 'n groef van 50 cm breed en 1,5 grawe bajonette diep. Dan vul ek hierdie sloot met water totdat dit ophou om in die grond op te neem. As die water nietemin verlaat en die aarde opdroog, op 'n afstand van 60–65 cm van mekaar, in die middel van die kanaal, grawe ek gate van 75-80 cm diep en 40-45 cm breed. ), en die helfte - 'n mengsel van humus, tuin aarde en sand (in gelyke dele). Ek plant een plant in die middel van die voorbereide gat. As u land, moet u die bodem van die beker net versigtig verwyder. Ek gebruik dieselfde mengsel om die plant met saadlobbige blare te vul. Op hierdie manier word die heining van die plant uitgevoer waartydens die sloot ietwat vernou word en minder diep word.
My metode is moeisaam, maar het verskeie voordele. Eerstens ontwikkel elke plant in voorbereide grond. Tweedens hou spanspekke nie daarvan as water op blare val nie, veral nie op stingels nie. Dit gebeur nie hier nie. En derdens, as die voortbestaan ​​van 'brand', produseer mis hitte, en dit help plante om nie net koue terug te keer nie, maar ook op die korttermyn.
As die plante wortel skiet (na ongeveer 10 dae), knyp ek oor die derde vel. In die toekoms gee ek spanspekke om vrylik te ontwikkel, as dit moontlik is om die stingels in die teenoorgestelde rigting te lei.
Ek handhaaf die temperatuur gedurende die dag voor die vorming van die eierstokke binne 25-30 °, na die vorming van die eierstokke moet dit hoër wees - plus 30-32 °. Die nagtemperatuur in die kweekhuis is 5 ° hoër as die buitekant. Ek probeer lugvogtigheid op die vlak van 60-70% handhaaf. Soos ek genoem het, is effektiewe ventilasie baie belangrik in die kweekhuis.
Ek doen sedert die koms van vroulike blomme kunsmatige bestuiwing. Ek bestuif elke vroulike blom met drie tot vyf mannetjies.
Ek haal die vrugte af voordat die ryp begin. In die toestande van die Moskou-streek was selektiewe versameling ryp spanspekke nog nie moontlik nie. In die somer van 1981 ontvang drie plante 4 spanspekke wat van 2 tot 4 kg weeg, in die ongunstige somer van 1982 het 7 plante 13 spanspekke ontvang, elk 1-2 kg. Ek kon eers nader aan die gemiddelde opbrengs van spanspekke wat in sonkragverwarming in industriële kweekhuise gekweek is (hulle haal meer as drie kilogram van 1 m af2) In die toekoms dink ek dit te bereik.
Oor top aantrek. Met die beskryfde landboutegnologie het plante normaal en sonder bemesting gevoel en ontwikkel. Eers in die eerste periode, kort nadat ek die saailinge in die grond uitgeplant het, het ek bevrug met 'n oplossing van hierdie samestelling: ek het 1 g kopersulfaat, 0,5 g boorsuur, 0,5 g mangansulfaat en 0,7-0 geneem vir 20 g tuinmestingsmengsel. 8 g kaliumpermanganaat en dit is in 10 liter water verdun.
Oor water. Voordat ek vrugte plant, spandeer ek net een water voordat ek saailinge plant. Nadat die vrugte geplaas is, is die besproeiingskanaal weer twee keer gevul met water wat in die son opgewarm is. Aangesien die eerste besproeiing in Oesbekistan ten tyde van die saai uitgevoer word, dink ek dat die eerste besproeiing in die kweekhuis uitgevoer moet word voordat die saailinge geplant word. Dan sal die tweede plante langer vog gee.
Oor die sade. Dit is die sensitiefste probleem vir die teel van amateur-spanspekke. In my eksperimente moes ek die sade van spanspek Ich-kzyl gebruik. Hulle is deur die Tashkent-tuinier N. S. Polyakov gestuur. Hy het my raad gegee. Dankie vir alles. Oezbeense spanspekke word met reg beskou as die beste ter wêreld, en Ich-kzyl (plantegroei van ongeveer 90 dae) is een van die beste variëteite in Sentraal-Asië. Dit is waar, die vrugte wat ek gekweek het, het verlede jaar nie baie goed verskil nie. Ja, wat 'n somer was dit nie! Dit kan gesê word, heeltemal ongunstig.
© Rubber Slippers In Italië
Miskien is spanspekvariëteite Novinka Dona, Rannaya 13, Dessert 5 meer geskik vir amateur-kweekhuise. Ongelukkig word niks in die Semyon-winkels verkoop nie, behalwe Kolkhoznitsa. Ek het twee keer probeer om die sade van hierdie spesifieke variëteit te ontkiem, maar tot geen voordeel nie. Tydens opberging het hulle glo ontkieming verloor.
Die onaangenaamste vir 'n amateur-spanspek in die voorstede is die skielike veranderinge in dag- en nagtemperature. Die verlaging van die temperatuur onder + 18 ° in die nag belemmer nie net die groei van plante nie, maar veroorsaak ook spronge in vogaanwysers, en dit lei weer tot die krake van die vrugte. So 'n onaangename verskynsel het my in 1982 voorgekom, dit was die feit dat die meeste vrugte onryp verwyder is.
In die nabye toekoms is ek van plan om die eenvoudigste lugverhitting in die kweekhuis te reël - dit sal dit makliker maak om 'n suiderling in Sentraal-Rusland te laat groei.