Aan die einde van die groot verdrukking sal die finale ondergang van die herboude Babilon aanbreek (Op. 14:8; 16:17-19; 18:2,8-10,21). Kan die verlossing deur Christus se kruisdood op meer konkrete wyse ervaar word as in die volgende gedig met die titel Riembreek (1995:72) ?: Die waarneming van die natuur speel ook deurlopend ’n belangrike rol met die uil as ’n sentrale teken van die digter. In die gedig “Nagwakers” (p.4) word die digter en geliefde met uile vergelyk wat in die nag “op dieselfde nok” mekaar inwag. Jesus Christus sal na die aarde terugkeer om sy vyande wat onder die leiding van die Antichris en die valse profeet versamel is, te oordeel en ook Satan vir 1000 jaar in ‘n put te laat bind (Op. 19:19–20:3). Omdat hierdie feeste op n finale vervulling in die Messias dui, is hulle in hul oorspronklike vorm n skaduwee van toekomstige dinge; maar die liggaam [m.a.w. hulle profetiese substansie] behoort aan Christus (Kol.