As u man niks help nie, doen dit dan - Verhoudings
As u man niks help nie, doen dit dan
Baie vroue raak ongelooflik gefrustreerd as hul mans nie hul regverdige deel rondom die huis doen nie.
Nie net neem vroue veel meer onbetaalde emosionele arbeid aan as die meeste mans nie, maar hulle moet oor die algemeen ook die grootste deel van huishoudelike take aanpak.
Waarom gebeur dit? In ons moderne era van geslagsgelykheid (of ten minste hoop ons dat dit op hierdie stadium gelyk is), waarom is daar nog so 'n wanbalans as dit by take en werk in die huis kom?
Kom ons kyk na 'n paar groot redes waarom u man miskien niks help nie, en wat u daaraan kan doen.
Dit is moeilik om ingewortelde gewoontes te verbreek
Duisende jare lank is huishoudelike take as 'vrouewerk' beskou. Mans het buite die huis gewerk, so die vuurherd en die huis was die vrou se domein. Sy was oor die algemeen verantwoordelik vir kook, skoonmaak en die grootste deel van die grootmaak van kinders.
Hierdie dinamika bestaan ​​regoor die wêreld en hou steeds heerskappy op baie plekke. Onthou dat vroue wat buite die huis werk, eers die afgelope 50 jaar alledaags geword het.
Afhangend van kulturele opvoeding, het baie gesinne nog steeds 'n vennootskap waarin die vrou die huishoudster is.
As u man in 'n gesin opgegroei het waar sy ma die huishoudelike pligte versorg het, kan dit baie help om te verduidelik waarom hy agteroor sit en u die huiswerk kan versorg.
Immers, as hy nie grootgemaak is met huishoudelike take en verantwoordelikhede op sy bord nie, dink hy waarskynlik net dat hierdie dinge vir hulleself sorg. Dit kan veral waar wees as hy vir die eerste keer by 'n ander vrou as sy moeder woon.
Hy plaas jou dalk net in die rol van moeder / huishoudster, want dit is al wat hy ooit geken het.
Hy besef waarskynlik nie wat hy doen (of nie doen nie)
Dink 'n oomblik aan daardie laaste punt.
As iemand met 'n spesifieke familiestruktuur grootgemaak is, en net daardie eerste keer van daardie dinamiese aktiwiteit af gesien het, sou dit vir hulle baie moeilik wees om iets anders as hul eie lewenservaring te bedink.
U kan dit in verband bring met 'n persoon wat in 'n besonder godsdienstige huishouding grootgemaak is, waar hulle niemand aan enige ander geloof blootgestel het nie. Hulle sou nie van ander gelowe geleer het nie, en ook nie 'n idee gehad dat daar ander godsdienste is nie. As gevolg hiervan word hul gedagtes geblaas as hulle ontdek dat mense op ander plekke anders glo as hulle.
Dit laat hulle so 'n bietjie kortsluit omdat hulle bewustelik alles moet herbedraad wat hulle ooit geken het, alles wat hulle ooit geleer is.
Vertel dit nou aan 'n man wat in 'n huis grootgemaak is waar mamma al die kos en skoonmaak gedoen het. Haar man en seun (s) het miskien nooit aan die voorbereiding van maaltye deelgeneem nie: hulle het net gaan aandete eet toe dit gereed was.
Wasgoed is in 'n hamper gegooi en lyk skoon en gevou in hul kaste. Matte was altyd skoon, beddens was altyd opgemaak. Al het een van die mans in die gesin aangebied om te help, is hulle miskien met koffie en 'n beskuitjie in die sitkamer ingelei terwyl mamma die kombuis laat vonkel het soos sy daarvan gehou het.
U voel miskien ongelooflik gefrustreerd oor hierdie situasie, maar probeer om gegrond en rasioneel daaroor te bly.
Dit is maklik om ontsteld of passief-aggressief te word, maar daardie benaderings help selde iets.
Wees eerder proaktief en rasioneel. Knaag en kerm sal jou man net afskakel, terwyl 'n rasionele benadering tot probleem + oplossing heel waarskynlik meer daadwerklik sal lei.
Kom ons gaan oor na 'n paar maniere waarop u die huishoudelike dinamika kan verander na iets meer gelykwaardigs.
1. Maak 'n lys
Baie mans doen baie goed met visuele aanwysings eerder as abstrakte konsepte, so maak 'n lys.
Verdeel 'n bladsy gewone papier in die middel. Skryf in die eerste kolom al die take neer wat tuis gedoen moet word, en ek bedoel almal van hulle. Maaltydvoorbereiding, skottelgoedwas, wasgoed, bedmaak ... noem maar op.
Skryf in die tweede kolom die naam van die persoon wat gereeld vir daardie take sorg.
Gaan sit dan saam met u man / maat en wys vir hulle hoeveel elkeen van u gedoen het, en verduidelik waarom daar meer balans moet wees.
Berei uself voor om onmiddellike weerstand en weerstand teë te kom. Vanuit sy perspektief doen hy miskien baie, omdat hy waarskynlik baie meer huiswerk doen as wat sy vader ooit gedoen het. Vir hom is hy proaktief en 'n groot hulp in die huis.
Probeer geduldig met hom wees tydens hierdie proses en verduidelik u standpunt sonder om aggressief of te emosioneel daaroor te wees. As u al ooit in 'n bestuurspos by die werk was, moet u hierdie gesprek benader soos met 'n kollega.
Julle twee is immers lewensmaats, of hoe? Benader dit dus as 'n vennootskap van gelyke, met respek en doeltreffendheid.
2. Help om sy perspektief te verander
Mans wat in die bogenoemde huishouding grootgeword het, kan baie trots wees op hulself omdat hulle 'huiswerk' verleen het.
Hulle sien dit as die vrou se werk, en dat hulle pro-aktiewe, wonderlike vennote is deur te doen wat hulle voel om haar te help met haar werklading.
U sal iets soortgelyks raakloop met verwysing na kindersorg / grootmaak. Mans kan met trots praat oor hoe hulle die kinders die aand 'oppas', want ma is saam met haar vriende.
Nee, dit is nie oppas nie, dit is ouerskap. Dit is nie die moeder se taak om die kinders alleen te versorg nie, dus die ander ouer is besig om op te tree en sy deel te doen, en neem nie dapper 'n bietjie ma se verantwoordelikheid hier aan nie.
Dieselfde geld vir huishoudelike werk. As iemand in 'n huis woon, is dit hul verantwoordelikheid om dit te help versorg. Dra hulle klere? Dan moet hulle dit was. Eet hulle? Dan kan hulle hul deel van die kook en skottelgoed doen.
Dit is aan julle twee hoe julle huishoudelike verantwoordelikhede wil versprei, solank julle albei uiteindelik na die dinge omsien.
Byvoorbeeld, een huishouding kan rolle omskryf het waarin die vrou die meeste kook, wasgoed en stofsuier, terwyl die man die skottelgoed, afstof en vuilgoed versorg.
Dit is gevestigde takies waarna omgesien moet word, en as dit nie die geval is nie, is daar 'n spesifieke volwassene wat verantwoordelik is vir hulle wat verslap.
Dit is makliker as net 'n gratis-vir-almal waarin dinge gedoen word 'wanneer' ook al, hoofsaaklik omdat dit onvermydelik gedoen sal word deur die persoon wat vir ewig vir hulle sorg.
Ry regtig huis toe omdat u albei in hierdie plek woon, moet u albei daarvoor sorg. Saam.
3. Besluit op 'n regverdige skeuring van pligte
As dit kom by die afbakening van verskillende huishoudelike take en reëls, is dit belangrik om alle werkaspekte in ag te neem.
As albei byvoorbeeld buite die huis werk, maar die een voltyds werk en die ander deeltyds, dan is dit sinvol dat die deeltydse werker meer huishoudelike take aanpak.
As u wil voorkom dat dinge verouderd raak, skep u 'n werkwiel en draai dit elke naweek. Dit sal weekliks verskillende takieskedules skep, sodat een persoon nie vir altyd aan vakuum of skottelgoed vassit nie.
Dan, as daar nie na een van die take omgesien is nie, is dit baie duidelik wie nie hul gewig trek nie.
Dit is ook belangrik om te onthou dat sommige take baie meer tyd en moeite verg as ander: nie net vanweë frekwensie nie, maar ook weens liggaamlike / geestelike arbeid.
As slegs een persoon byvoorbeeld al die kosmaak doen, is dit 'n enorme taak wat gedoen moet word.
4. Raak ekstreme: gaan aan
In die ergste geval, as u al benaderings soos 'n karwei en / of take opgedra het en u man nog steeds verslap, kan 'n sterker reaksie nodig wees.
Hy besef miskien nie hoeveel moeite daaraan verbonde is om 'n huishouding glad te laat verloop nie. As sodanig verstaan ​​hy nie wat sal gebeur as jy ophou om die slapgat op te tel wat hy bly val nie.
Tel net op na jouself, kook self, was jou eie wasgoed.
As hy frats omdat hy nie skoon onderklere of werkshemde het nie, wys na die mandjie vol vuil wasgoed en dring daarop aan dat hy dit self was.
Kla hy dat daar niks is om te eet nie, want hy weet nie hoe om te kook nie? Jammer, die verskoning 'Ek weet nie hoe om te kook nie' vlieg nie vir iemand ouer as 20 nie. Heck, daar is genoeg resepte en YouTube-tutoriale daar vir almal om 'n half ordentlike ete te maak.
Is daar geen sjampoe of seep in die stort nie? Beter gaan koop. Hy sal leer om meer bewus te wees van wanneer toiletpapier ook vervang moet word.
Ja, die risiko bestaan ​​dat sulke ekstreme maatreëls u verhouding mag tol. Hopelik hoef u nooit hieraan te wend nie, en u man sal optree en sy deel doen sonder dat u in die volle aanvalmodus gaan.
As u dit egter moet gebruik, kan dit die risiko werd wees. Sy reaksie op hierdie situasie kan heel moontlik die verloop van u res van u huwelik bepaal:
Of hy sal besef hoeveel u op 'n konstante basis hoef te doen en op te tree, of hy sal dit regkry om sy regverdige deel te moet doen en wil uit. As dit eersgenoemde is, dan ja! U het 'n wonderlike, gelyke maat wat u liefhet en respekteer om 'n aktiewe lid van die huishouding te wees.
As dit nie die geval is nie, dan weet u dit nou, en kan u uself 'n leeftyd van slawerny spaar, wat dag en nag na iemand anders se behoeftes omsien.
Belangrike voorbehoud: as u man fisiek of emosioneel beledig, is dit nie 'n goeie idee om te staak nie. Dit kan lei tot aggressie of vergelding wat u veiligheid of welsyn in gevaar kan stel. As dit die geval is, kan ons artikel oor 'n giftige verhouding agterlaat is dalk een wat u wil lees.
5. As u kinders het, leer hulle anders
Die beste manier om die soort weerstand teen huishoudelike werk te vermy, en wat ons hier bespreek het, is om die verwagtinge in die kiem te smoor. Moenie u kinders naamlik op dieselfde manier grootmaak as wat u (of u man) grootgemaak is nie.
Laat hulle baie vroeg aan die gang. Wys hulle dat almal aan alle aspekte van huis- en gesinsonderhoud deelneem, sodat hulle leer dat hulle as deel van die gesin deel is van alles wat daarby betrokke is.
U kleuter kan miskien nie skottelgoed was nie, maar hulle sal u graag help om bestanddele in mengbakke te voeg (veral as hulle later die lepel moet lek). Is u pre-tiener nukkerig oor die idee om op te ruim? Gee hulle aansporings soos groter toelae sodat hulle die waarde van hul tyd en moeite leer.
As kinders opgroei met die idee van persoonlike huishoudelike bydrae as die norm, sal hulle baie meer voorbereid wees op onafhanklike volwassenheid sodra hulle uit die huis is.
En op hul beurt sal hul vennote ook nie benoud en gefrustreerd wees deur mom2.0 te moet wees nie.
Dit alles geld vir geslagsvennootskappe
Een laaste, en baie belangrike opmerking: alhoewel hierdie artikel sentreer om die idee van 'n man wat nie sy regverdige deel in die huis doen nie, is hierdie situasie beslis nie net beperk tot mans nie.
Daar is baie situasies waarin 'n vrou (of 'n ander maat) nie haar billike deel van die huiswerk doen nie, en blykbaar van ander verwag om dit vir haar te versorg. As dit die geval is, sal presies dieselfde benaderings hier vir haar van toepassing wees.
Dit kan ook die geval wees vir ouer kinders in gemengde verhoudings / vennootskappe. As u met iemand getrou het wat reeds kinders uit 'n vorige huwelik het, sal u waarskynlik 'n soortgelyke weerstand ondervind as die wat vroeër genoem is.
U sal heelwat terugdruk en weerstand kry - om nie te praat van nors gedrag en mond uit die mond nie - as u die kinders probeer huishoudelike verantwoordelikhede aanvaar. Dit sal erger wees as u man / maat van u verwag om al die take aan te pak en verskrik is oor die idee om sy kinders in die huis te laat werk. As hy nooit moes nie, waarom sou hulle dit doen?
Dit is 'n baie moeilike gebied om te onderhandel. Ja, dit sal geduld en redenasie verg, maar ook 'n vaste hand.
Weet u nog nie wat u moet doen aan u man se onwilligheid om in die huis te help of met ander pligte nie? Gesels aanlyn met 'n verhoudingskenner van Relationship Hero wat u kan help om dinge uit te vind. Eenvoudig.