Cahokia Mounds State Historic Site (UNESCO/NHK) - Geskiedenis Podcasts - 2021
Cahokia Mounds, ongeveer 13 km noord-oos van St Louis, Missouri, is die grootste voor-Columbiese nedersetting noord van Mexiko. Dit was hoofsaaklik beset gedurende die Mississippiese tydperk (800–1400), toe dit byna 1 600 ha beslaan en ongeveer 120 heuwels ingesluit het. Dit is 'n treffende voorbeeld van 'n komplekse hoofskapgenootskap, met baie satellietheuwelsentrums en talle afgeleë gehuggies en dorpe.
Lees meer oor een van die UNESCO -wêrelderfenisgebiede hier in Illinois.
deur Amber Holst in Buitelug, Gesinspret, Aktiwiteite
Tuisblad Jy is in & hellip Word geïnspireer en raquo Cahokia Mounds State Historic Site
Deel 'Historiese plek in Cahokia Mounds State'
Deur Amber Holst van Concierge Preferred Stel jou voor 'n ou inheemse Amerikaanse nedersetting waar mense piramides gebou het, sonobservatoriums gebou het en, ja, selfs menseoffers beoefen het. U sou na Mexiko moes reis om dit te sien, nie waar nie? Nope.
Stel jou voor 'n ou inheemse Amerikaanse nedersetting waar mense piramides gebou het, sonobservatoriums gebou het en, ja, selfs menslike offerande beoefen het. U sou na Mexiko moes reis om dit te sien, nie waar nie? Nope. Dit is hier in Suid-Illinois, en die massiewe oorblyfsels van die antieke beskawing is een van die bes bewaarde argeologiese geheime in die land.
Soveel meer as Dirt Mounds
Die historiese terrein van die Cahokia Mounds State in Collinsville illustreer Amerika se verlede op 'n unieke manier, sowel voor-Columbiaans as na 'ontdekking'. Die webwerf, een van die 24 UNESCO -wêrelderfenisgebiede in die VSA, bewaar die geskiedenis van 'n stad wat bestaan ​​het lank voordat Columbus op ons vasteland gestruikel het.
Hierdie beplande stad het ses vierkante myl beslaan met 120 grondwerke, waarvan 70 vandag op die terrein van 2 200 hektaar oorbly. Die gemeenskap het omstreeks 700 nC begin as 'n groep klein nedersettings deur die mense van die Mississippiaanse kultuurtradisie, en teen 1150 het die bevolking tot 20.000 in die meeste ramings tot soveel as 50.000 in ander ontplof. Om dit in perspektief te plaas, was die bevolking van Londen gedurende dieselfde tydperk ongeveer 20 000.
Die verlore antieke grootheid van die Verenigde State
Die historiese terrein van die Cahokia Mounds State is die tuiste van 'n voor-Columbiaanse inheemse Amerikaanse stad (wat ongeveer 1050–1350 nC bestaan ​​het) direk oorkant die Mississippirivier van die moderne St. Louis, Missouri. Hierdie historiese park lê in die suidweste van Illinois tussen East St. Louis en Collinsville.
Dinge is stiller op Cahokia, nou 'n rustige Unesco -webwerf. Maar hoë, erge heuwels daar dui op die erfenis van die grootste voor-Columbiaanse stad noord van Mexiko.
Sewentig van die oorspronklike heuwels van Cahokia word beskerm op die Unesco -wêrelderfenisgebied
Die bevolking van Cahokia, 'n kosmopolitiese strewe van taal, kuns en geestelike fermentasie, het moontlik op sy hoogtepunt van 1050 nC tot 30 000 mense toegeneem, wat dit destyds groter gemaak het as Parys.
Dit is ongelooflik wat Cahokia nie gehad het nie, skryf Annalee Newitz in hul onlangse boek Four Lost Cities: A Secret History of the Urban Age. Die massiewe stad het nie 'n permanente mark gehad nie, wat ou aannames verwar dat handel die organiserende beginsel van alle verstedeliking is.
'Cahokia was regtig 'n kulturele sentrum eerder as 'n handelsentrum. Dit verstom my steeds. Ek wonder steeds 'waar het hulle verhandel? Wie verdien geld? '," Het Newitz gesê. 'Die antwoord is dat hulle nie was nie. Dit was nie die rede waarom hulle die ruimte gebou het nie. "
Newitz is nie alleen in hul verrassing nie. Aannames dat handel die sleutel tot stedelike lewe is, het lankal 'n Westerse siening van die verlede gevorm, verduidelik argeoloog Timothy Pauketat, wat al dekades lank Cahokia bestudeer het.
'Dit is beslis 'n vooroordeel wat vroeëre argeoloë beïnvloed het,' het hy gesê. By die opgrawing van stede in Mesopotamië het navorsers bewyse gevind dat handel die organiserende beginsel van hul ontwikkeling was, en dan dieselfde antieke stede oor die hele wêreld gebruik. 'Mense het gedink dat dit die basis moet wees vir alle vroeë stede. Dit het daartoe gelei dat generasies oral na die soort dinge gesoek het, "het Pauketat gesê.
Gebou op die rand van water en grond, was Cahokia moontlik 'n geestelike kruispad
Hulle het dit nie in Cahokia gevind nie, wat volgens Pauketat in plaas daarvan beskou kan word as 'n plek om die wêrelde van lewendes en dooies te oorbrug. Vir baie kulture met wortels in antieke Cahokia, "is water hierdie versperring tussen die lewendes en die wêreld van die dooies," het Pauketat gesê. Cahokia, wat uitgestrek is oor 'n landskap wat soliede aarde kombineer met vleie van die moeras, het moontlik gedien as 'n soort geestelike kruispad.
U MAG OOK DIT: Bybelse dorp vervloek deur Jesus wat oorstroom word deur die stygende See van Galilea
'Dit is 'n stad wat gebou is om water en droë grond te versprei,' het Pauketat gesê. Lewende inwoners vestig hulle op die droogste plekke, terwyl grafheuwels op natter plekke opstaan. Lidar -skanderings van die webwerf onthul verhoogde paaie wat die 'woonbuurte' van die lewendes en die dooie, fisiese paadjies verbind wat letterlik by die koninkryk aansluit.
En as die lewe op die rand van die twee wêrelde nogal somber klink, lyk dit asof Cahokiane hul tuisdorp as 'n feestelike plek beskou het. In Four Lost Cities skryf Newitz dat die beplanners van Cahokia strukture en openbare ruimtes gemaak het wat geheel en al toegewy is aan massa -byeenkomste, plekke waar individue deur die vreugde van gesamentlike ervarings opgesweep sou word. Die opvallendste van alles was die Grand Plaza van 50 hektaar, waar 10 000 of meer mense bymekaar kon kom vir vieringe in 'n monumentale ruimte omring deur erde piramides.
"Dit is moeilik om die intensiteit, die grootsheid, die multi-dimensionaliteit van so 'n gebeurtenis vas te vang," het Pauketat gesê. Dae lank sou kos en drank die stad ingedra word, waar 'n kelke kokke mense wat vir die feesvieringe kom, gevoed het. Voorrade wild, bessies, vrugte en groente het gedeelde feeste geword. Besoekers sou in tydelike behuising of in die huise van vriende slaap, op pad na die plein vir danse, seëninge en ander geleenthede.
Argeologiese werk word tans aan die Cahokia Mounds State Historic Site gedoen
Op die plein draai die gonsende energie van die skare na 'n kollektiewe gebrul toe toeskouers wed op die aanvalle van stukke. Die wedstryd het begin toe 'n speler 'n klipskyf oor die gladde oppervlak van die grond rol. Styf met fokus het honderde atlete hul spiese geslinger selfs toe die klip nog steeds wip en rol. Die wenner was die een wie se spies die naaste aan die stuk klip vassteek, soos 'n massiewe boccia -wedstryd wat met dodelike projektiele gespeel is. Paaltjies teen die Grand Plaza het moontlik nog 'n skouspel van atletiese grasie gebied, het Pauketat gesê. Hy verbeel hom dat mans moontlik op die pale geklim het of hulself vasgemaak het vir stygende danse in die lug, 'n ritueel wat nog steeds in sommige Maya -dele van Meso -Amerika toegepas word. 'Tydens die Meso -Amerikaanse seremonie het u hierdie groot, lang siprespale ingesit en vier ouens wat hulle as voëlmanne aantrek en om die pale vlieg,' het hy gesê. 'Ons het die pale in Cahokia.'
Skelprale, vere en fyn leer het die son gekry terwyl almal hul mees uitgebreide kostuums vir sulke geleenthede aangetrek het, verduidelik Pauketat. Cahokians was mal oor 'n palet van rooi, wit en swart mense wat hul hare in uitgebreide broodjies, mohawks en pluime gestileer het. Tatoeëermerke het sommige liggame en gesigte versier. Toe die partytjies geëindig het, het Cahokians afval in putte gevee wat nou dien as verslag van wat die burgers saam geëet en gedrink het. 'N Dekade gelede het 'n ontleding van argeoloë van pottebakkers wat in Cahokia gevind is, biomerkers aan die lig gebring vir 'n spesie holly, bekend as yaupon, die enigste kafeïenagtige plant wat in Noord -Amerika voorkom. Dit lyk asof Cahokians die feeste deels aan die gang gehou het deur 'n gons te kry. En aangesien die inheemse reeks yaupon honderde kilometers van die stad geleë is, weet ons dat hulle baie moeite gedoen het om dit te bekom.
Cahokia, die grootste voor-Columbiaanse stad noord van Mexiko, het kuns, spiritualiteit en viering vermeng
Dit het op sy beurt die plante se plek in rituele lewe bevestig. '' N Deel van hul waarde is die moeilikheid om dit te bekom, 'sê die antropoloog Patricia Crown, wat die ontleding van die bekers gelei het. 'U moes die netwerke hê om die inhoud te kry as dit regtig belangrik was vir u godsdienstige stelsel. Vandag word die plek van antieke Cahokia bewaar as Cahokia Mounds State Historic Site, 'n Unesco -wêrelderfenisgebied waar argeologiese werk aan die gang is. Sewentig van die oorspronklike heuwels word daar beskerm, en 'n lang trap lei na die top van Monks Mound, met uitsigte oor die Grand Plaza. Besoekers, met klankgidse, loop 'n pad van 10 km wat deur grasveld, bos en vleilande kronkel.
Die antieke ruïnes van Cahokia is naby die Amerikaanse stad St Louis, Missouri
Net soos in antieke tye is 'n konstellasie van hoë pole weer in lyn met die opkomende son om die verbygaande seisoene te meet. Die vertolkingsentrum op die terrein bied herskepte lewenstonele hier, saam met uitstallings van klipgereedskap en erdewerk wat deur bekwame Cahokiaanse hande gevorm is.
Hulle pas reg in die Amerikaanse geskiedenis
Die moderne lewe is nie ver nie: Cahokia word omring deur 'n middel-Amerikaanse verspreiding van snelweë en voorstede. Maar dit was nie moderne ontwikkeling wat die opwindende verhaal van Cahokia beëindig het nie.
Uiteindelik het Cahokiërs eenvoudig gekies om hul stad agter te laat, skynbaar aangedryf deur 'n mengsel van omgewings- en menslike faktore, soos 'n veranderende klimaat wat die landbou lamlê, gewelddadige vloede of rampspoedige oorstromings. Teen 1400 lê die pleine en heuwels stil.
Lang pale wat in lyn is met die opkomende son, het seisoene gemeet in die bloeitydperk van Cahokia
Toe Europeërs die merkwaardige heuwels in Cahokia die eerste keer teëkom, sien hulle 'n verlore beskawing, verduidelik Newitz in Four Lost Cities. Hulle het gewonder of 'n paar verre mense Cahokia gebou het, en dan verdwyn het, en hulle het die briljante kultuur en gesofistikeerdheid saamgeneem wat eens in die bodem van die Mississippi -bodemland gedy het, waar die aarde verryk word deur vloede. Maar die mense van Cahokia het natuurlik nie verdwyn nie. Hulle het eenvoudig weggegaan, en saam met hulle het Cahokia se invloed na buite gevlieg, waar sommige van hul mees geliefde tydverdrywe tot vandag toe gekoester word.
U MAG OOK DIT: 400 miljoen jaar oue hamer wat in Texas in Londen ontdek is
Die yaupon wat hulle graag gedrink het, kom gereeld terug as 'n volhoubare, plaaslike tee wat uit die bos geoes kan word. Chunkey - die gunsteling spel van Cahokia - het ook nooit verdwyn nie. In sommige inheemse gemeenskappe het dit 'n nuwe generasie jong atlete aangetrek en is dit op die rooster met stokbal en blaaswapens by Cherokee -gemeenskapswedstryde.
Maar dit is meer as dit. Cahokians hou daarvan om terug te skop oor goeie braai- en sportbyeenkomste, 'n kombinasie wat, volgens Newitz, opvallend bekend is vir byna alle hedendaagse Amerikaners. 'Ons hou partytjies regoor die Verenigde State,' het hulle gesê. 'Dit pas reg in die Amerikaanse geskiedenis.
Besoek Cahokia Mounds State Historic Site
Cahokia Mounds State Historic Site is oos van St. Louis, MO, geleë in Collinsville, IL, by Interstates 55-70 en 255, en Illinois 111.
Adres: 30 Ramey Dr, Collinsville, IL 62234
Ure: Die terrein is daagliks oop van dagbreek tot skemer en die Cahokia Mounds Museum & Interpretive Center is oop van Woensdag tot Sondag van 09:00 tot 17:00.
Toegang: Toegang is gratis, maar daar is 'n voorgestelde skenking van $ 7 vir volwassenes, $ 5 vir bejaardes, $ 2 vir kinders en $ 15 vir gesinne.
Vind 'n hotel naby Cahokia Mounds Illinois: Booking.com | Gesamentlike hotelle | Lees resensies op TripAdvisor
Wil u Cahokia Mounds besoek? Maak dit vas vir later!
Die UNESCO -wêrelderfenisgebied van die Mississippirivierland
Hierdie UNESCO -wêrelderfenisgebiede vertel die verhaal van die Mississippirivier, sy land en sy mense. Beplan u besoek vandag.
Van oorblyfsels van eens massiewe inheemse Amerikaanse beskawings tot natuurwonders wat die wilde skoonheid van die Verenigde State ten toon stel, help UNESCO-wêrelderfenisgebiede om die verhaal van die streek, sy land en sy mense te vertel. Hier is 'n nader kyk na die UNESCO -wêrelderfenisgebiede in die Mississippirivierland.
Hierdie terrein, wat eens byna 16 vierkante kilometer beslaan en 120 erdheuwels bevat het, was die grootste voor-Columbiese nedersetting noord van Mexiko. Die gebied was hoofsaaklik beset van 800 tot 1200 nC en het moontlik 'n bevolking van tot 20 000 mense gehad. Die hoogtepunt van die terrein is Monks Mound, die grootste prehistoriese grondwerk in Noord- of Suid -Amerika, wat 30 meter bo die grond uitstyg. Besoekers van die webwerf kan 'n selfgeleide toer deur die heuwels onderneem en leer meer oor die geskiedenis van die streek in die Interpretive Center, met opvoedkundige uitstallings en openbare programme.
Amper daar: Cahokia Mounds State Historic Site is 25 minute se ry van 35 km af St. Louis Lambert Internasionale Lughawe in St. Louis, Missouri.
Mammoth Cave, in die middel van Kentucky, is die mees uitgebreide grotstelsel ter wêreld, met meer as 450 km opgemerkte gange binne die park se grense en 125 km meer buite die park. Die grotstelsel huisves bykans elke tipe grotvorming en meer as 130 spesies plante en diere. Benewens grottoere van verskillende lengtes en moeilikheidsgraad, is die park 'n gewilde plek vir kampeer, stap, bergfietsry, perdry, visvang, swem en kanovaarte en kajakry.
Amper daar: Mammoth Cave is 1 uur, 20 minute (145 km) se ry van Louisville Internasionale Lughawe in Louisville, Kentucky, en 'n uur, 30 minute se ry (160 km) van Nashville Internasionale Lughawe in Nashville, Tennessee.
Frank Lloyd Wright Sites, Wisconsin en Illinois
'N Versameling geboue wat ontwerp is deur die ikoniese Amerikaanse argitek Frank Lloyd Wright, is op die Unesco -wêrelderfenislys genoem. Daar is agt geboue op die lys en vier daarvan is in die Mississippi River Country. Die geboue bevat die Eenheid Tempel in Oak Park, Illinois die Frederick C. Robie Huis in Chicago, Illinois Taliesin in Spring Green, Wisconsin en die Herbert and Katherine Jacobs House in Madison, Wisconsin. Alhoewel sommige webwerwe nie oop is vir openbare toere nie, verwelkom Taliesin besoekers. Dit was Wright se huis, ateljee, skool en 325 hektaar landbougrond.
Amper daar: Die plekke is ryafstand van Chicago O 'Hare Internasionale Lughawe. Taliesin is die verste van die lughawe: dit is ongeveer 2 uur en 35 minute weg. Madison is ongeveer 2 uur van Chicago-O'Hare af. Nog 'n opsie: vlieg in die Dane County Regional Airport in Madison.
UNESCO noem die Great Smoky Mountains National Park - wat oor die grens van Tennessee en Noord -Carolina lê - in 1983 as 'n wêrelderfenisgebied as 'n voorbeeld van 'n ekologies ryk en uiteenlopende landskap, wat weerspieël hoe die gebied voor menslike aanraking gelyk het. Great Smoky Mountains National Park is die mees besoekte nasionale park in die Verenigde State en het die tuiste van meer as 3 500 plantspesies, insluitend byna soveel bome (130) as in die hele Europa. Die Smoky Mountains is ook die tuiste van baie bedreigde diersoorte, waaronder die grootste verskeidenheid salamanders ter wêreld. Die park is 'n gewilde bestemming vir kampeer, voetslaan (insluitend 'n deel van die Appalachian Trail) en outomatiese toere.
Amper daar: Daar is drie hoofingange tot die park - Gatlinburg en Townsend in Tennessee en Cherokee in Noord -Carolina. Townsend is 45 minute se ry en Gatlinburg is 1 uur se ry van die nabygeleë Knoxville, Tennessee, die tuiste van McGhee Tyson -lughawe die stede is elk ongeveer 3 uur van Nashville Internasionale Lughawe. Die naaste lughawe aan Cherokee is die plaaslike lughawe Asheville, ongeveer 'n uur weg Charlotte Douglas Internasionale Lughawe in Charlotte is ongeveer 3 uur weg (albei in Noord -Carolina)
Wêrelderfenisgebied Poverty Point, Louisiana
Poverty Point, geleë in die noordooste van Louisiana, net 'n entjie se ry van die Mississippirivier, huisves 'n versameling erdmonumente wat meer as 3 000 jaar gelede gebou is deur die inheemse jagter-versamelaars wat in die omgewing gewoon het. Die sentrale heuwel op die terrein is een van die grootste aangelegde erdeheuwels in Noord -Amerika, en die omvang van die konstruksie was meer as 2 000 jaar lank nie bedek nie - selfs al het die setlaars van die gebied nie moderne gereedskap of mak diere gehad nie. Vandag kan besoekers begeleide toere deur die webwerf onderneem, demonstrasies kyk en die museum besoek. Poverty Point bied ook kuierplekke en meer as 6,5 kilometer staproetes.
Amper daar: Poverty Point is 1 uur en 45 minute se ry (170 km) van Jackson-Medgar Wiley Evers Internasionale Lughawe in Jackson, Mississippi, en ongeveer 4 uur (400km) van Louis Armstrong Internasionale Lughawe New Orleans in Louisiana.
Cahokia -heuwels, argeologiese terrein beslaan ongeveer 13 vierkante kilometer op die vloedvlakte van die Mississippirivier oorkant St. Louis, Missouri, naby Cahokia en Collinsville, in die suidweste van Illinois, Verenigde State. km), maar sommige van die heuwels en ander antieke kenmerke is vernietig. Ongeveer 70 heuwels word bewaar in die historiese terrein van die staat Cahokia Mounds. Dit is in 1979 gestig en beslaan 8,9 vierkante kilometer, en is in 1982 aangewys as 'n werelderfenisgebied van UNESCO.
Cahokia is die eerste keer beset in ad 700 en het ongeveer vier eeue floreer (c. 950–1350). Dit bereik 'n piekbevolking van soveel as 20 000 individue en was die mees uitgebreide stedelike sentrum in die prehistoriese Amerika noord van Mexiko en die primêre sentrum van die Midde -Mississippiese kultuur. Die gebied is later die naam Cahokia (wat "Wilde ganse" beteken) vir 'n groep mense in Illinois wat die gebied in die 18de eeu bewoon het.
Vaardige administrateurs en 'n groot arbeidsmag was nodig om die terrein te beplan, te bou en te onderhou. Dit is uiteengesit met duidelik gedefinieerde gebiede vir administratiewe en seremoniële funksies, elite -verbindings, woonbuurte en selfs voorstede - almal met soortgelyke oriëntasie op die kardinale rigtings. Onder die grootste kenmerke is 'n enorme sentrale plein met 'n oppervlakte van byna 40 hektaar (16 hektaar) en talle groot grondwerke, waaronder die piramidale monnikeheuwel (gebou tussen 900 en 1200), die grootste prehistoriese erde struktuur in die Westelike Halfrond, wat tot 100 voet styg. (30 meter), beslaan meer as 6 hektaar groot en bevat meer as 25 miljoen kubieke voet (700 000 kubieke meter) aarde. Daar word vermoed dat Monks Mound, die setel van bestuur van Cahokia, 'n gebou van ongeveer 100 voet lank, byna 15 meter breed en 50 voet lank was. Materiaal wat op die terrein opgegrawe is, dui aan dat die stad handel dryf met mense van so ver as die Golf van Mexiko, die Appalachiërs, die Groot Mere en die Rotsgebergte.
Alhoewel daar 'n paar spesialiste in die Cahokia -samelewing was, was die meeste lede besig met landbou, met mielies (mielies) as die sentrale fokus. Die stad was gunstig geleë op 'n groot plaaslike sytak van die Mississippirivier. In die omgewing was uiteenlopende habitats, insluitend uitgestrekte oop water en moerasse wat vis verskaf het, die belangrikste proteïenbron vir die bevolking. Die belangrikste is dat die grootste sone van grond van hoë gehalte in die plaaslike streek onmiddellik na die ooste geleë was. Daar, op die vloedvlakte en langs die grensende alluviale waaiers, was daar groot mielie -buitevelde. Binne die stad self was multicrop infields en huistuine geleë op gronde wat deur vorige menslike besetting verryk is. Alhoewel hierdie gemengde landboustrategie suksesvol was vir verspreide bevolkings in die streek, was dit uiteindelik ongeskik vir die veel digter bevolking in Cahokia.
Die terrein en die binneland het agteruitgegaan en is uiteindelik verlaat, waarskynlik as gevolg van agteruitgang van die omgewing, hoewel daar aan die hand gedoen is dat siektes, klimaatsverandering, maatskaplike spanning en oorlogvoering 'n bydraende faktor was. Die bevolking het aansienlike eise aan houtbronne gestel vir brandstof en konstruksie, en gedurende die eerste eeue van die besetting van die stad het die woude stroomop van die terrein skoongemaak. Die ontblote waterskeiding het groot hoeveelhede afloop, erosie en onbedoelde someroorstromings in Cahokia se velde veroorsaak, wat veroorsaak dat gewasse misluk en die totale produksie daal. Die ekonomiese en sosiale gevolge was rampspoedig, wat waarskynlik tot hongersnood, verlies aan vertroue in leierskap, toenemende mededinging om grond en streekoorlog gelei het. Gedurende daardie tydperk het die inwoners deur enorme inspanning 'n reeks palisade houtvestings gebou - duidelike bewys van eksterne bedreigings wat voorheen nie bestaan ​​het nie. Die stad is stadig verlaat en sy inwoners het na die ooste, suide en weste verhuis, waar hulle waarskynlik deur ander inheemse Amerikaanse groepe geassimileer is.
Wetgewing oor die status van die nasionale park in Cahokia Mounds is weer ingestel
Cahokia, naby die huidige St. Louis, was teen 1150 nC die grootste prehistoriese stad in Noord-Amerika. Dit is bekend vir sy heuwels, waaronder die prominente Monks Mound. Wetgewing om die terrein deel van die National Park System te maak, is op federale vlak ingestel.
William R. Iseminger | Hearst Illinois Wys meer Wys minder
Die Amerikaanse rep. Mike Bost, R-Murphysboro, praat tydens 'n perskonferensie in 2019 by die Cahokia Mounds State Historic Site in Collinsville waarin die bekendstelling van wetgewing aangekondig word om die heuwels deel van die National Park System te maak. Die wetgewing het tydens die laaste kongres nie verder gegaan nie, en Maandag het Bost en die Amerikaanse senator Dick Durbin, D-Illinois, aangekondig dat dit weer ingestel sal word. Bost het voor 'n muurskildery gestaan ​​wat die eertydse stad Cahokia op sy hoogtepunt omstreeks 1200 nC uitbeeld.
Die Amerikaanse rep. Mike Bost, R-Murphysboro, praat tydens 'n perskonferensie in 2019 by die Cahokia Mounds State Historic Site in Collinsville waarin die bekendstelling van wetgewing aangekondig word om die heuwels deel van die National Park System te maak. Die wetgewing het tydens die laaste kongres nie vooruitgegaan nie, en Maandag het Bost en die Amerikaanse senator Dick Durbin, D-Illinois, aangekondig dat dit weer ingestel sal word. Die muurskildery beeld die inwoners van die stad uit en speel 'n speletjie genaamd Chunkey.
Scott Cousins ​​| Hearst Illinois Wys meer Wys minder
'N Poging om die status van die nasionale park vir die Cahokia Mounds State Historic Site en verwante gebiede vas te stel, het weer begin met die herinvoering van metgeselle rekeninge in die Amerikaanse huis en senaat.
Staatsvertegenwoordiger Mike Bost, R-Murphysboro, en senator Dick Durbin, D-Illinois, het wetgewing ingestel om die status van die nasionale park vir Cahokia Mounds State Historic Site vas te stel. Die Cahokia Mounds en Mississippian Culture National Historic Park bevat heuwels in Madison, St. Clair en Monroe, sowel as Sugarloaf Mound in St. Die park sal gesamentlik bestuur word tussen die parkdiens en plaaslike belanghebbendes.
Plaaslike groepe werk sedert 2016 daaraan om vorentoe te beweeg, en in 2019 het Bost wetgewing ingestel om die nasionale historiese park te vestig.
Die wetsontwerp is egter nooit tot stemming gebring nie.
Bost en Durbin het Maandag die herinvoering van die wetsontwerpe tydens die nuwe kongresgeleentheid aangekondig.
& ldquoSuidelike Illinois is die tuiste van een van die Amerikaanse geskiedenis en die grootste beskawings, het rdquo Bost in 'n skriftelike verklaring gesê. & ldquoCahokia was die grootste stad en sentrum van die ou Mississippiese mense. Cahokia en die gepaardgaande heuwels in die streek is 'n kritieke deel van ons geskiedenis, en deur dit in ons nasionale parkstelsel in te sluit, kan ons hierdie geskiedenis vir die komende generasies bewaar. & Rdquo
& ldquoCahokia -heuwels is 'n belangrike oriëntasiepunt van natuurlike, argeologiese en kultuurgebiede wat die inheemse volke en landskappe verteenwoordig wat eens Amerika se eerste stede in die Westelike Halfrond uitgemaak het, en het Durbin in 'n skriftelike verklaring gesê. Met hierdie wetsontwerp om die webwerf se historiese benaming op te dateer, kan ons 'n verdere stap neem om Cahokia -heuwels te erken as die kulturele bate wat dit is en die nodige beskerming bied om te verseker dat die webwerf vir toekomstige geslagte beskerm word. & rdquo
Cahokia-heuwels was die middelpunt van die Noord-Amerikaanse heuwelboukultuur en bereik sy hoogtepunt omstreeks 1200 n.C. Die stad en omliggende dorpe is egter binne 200 jaar om onbekende redes grootliks verlaat.
Vandag is ongeveer 70 heuwels, wat wissel van Monk & rsquos -heuwel, of die tempelheuwel, tot baie kleiner heuwels oor die park van 2 200 hektaar.
Deur die jare het baie van die heuwels in die St. Louis -streek verdwyn. In St. Louis, histories bekend as & ldquoMound City, bly slegs Sugar Loaf Heuwel oor.
Ander gebiede sluit in Mitchell, East St. Louis en Fairmont City, waar werk aan die Stan Musial Bridge argeologiese opgrawings in die voormalige National City Stockyards veroorsaak het. Die werk het groot vondste tot gevolg gehad, en was etlike jare lank die grootste argeologiese opgrawing in die Verenigde State.
Volgens argeoloë is die betekenis van die gebied die meeste inheemse Amerikaners langs die Mississippirivier sou nooit meer as 50-100 mense, 'n klein boerderygemeenskap of dorp, op 'n keer gesien het nie. Deur die rivier te reis, sou hulle na die gebied gekom het tussen die huidige St. Louis en East St. Louis, en 'n stad van ongeveer 3000 aan die westekant van die rivier en 'n stad van ongeveer 5000 in die ooste ontdek. Ooswaarts sou hulle Cahokia binnegekom het, met ongeveer 15 000 mense.
Cahokia Mounds word bestuur deur die Illinois Department of Natural Resources. As die historiese parkbenaming goedgekeur word, word die hele park gesamentlik bestuur deur staats-, plaaslike en federale agentskappe.
Die in Belleville gevestigde Heartlands Conservancy het in 2016 begin aandring op die aanwysing deur sy & ldquoThe Mounds: America & rsquos First Cities & rdquo-inisiatief.
Ek waardeer die toewyding van HeartLands Conservancy en al ons staats- en plaaslike leiers wat onvermoeid gewerk het om hierdie poging 'n werklikheid te maak, het rdquo Bost gesê.
Hierdie geselsrekeninge is byna identies aan die rekeninge vanaf 2019 en probeer Cahokia Mounds State Historic Site, 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied, en verskeie omliggende terreine as 'n eenheid van die National Park -stelsel met behulp van 'n vennootskapsmodel verhoog, en Mary Vandevord het gesê, president en uitvoerende hoof van die Heartlands Conservancy. Die rekeninge poog verder om toegang tot inheemse mense te bied vir geestelike praktyke en uitdrukkings.
Ons wil die senator en verteenwoordiger bedank vir hul leierskap en volharding om te verseker dat Cahokia Mounds en die Mississippiese kultuur die nasionale erkenning ontvang wat hierdie heilige landskap verdien, en het sy bygevoeg.
In 2019 het die provinsies Madison en St. Clair resolusies geneem ter ondersteuning van die aanwysing.
Benewens die status van die staat se historiese terrein, is Cahokia Mounds 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied, 'n nasionale historiese monument en is dit op die nasionale register van historiese plekke. Volgens sommige argeoloë word hierdie hele gebied van die Koster -terrein naby Kampsville tot by die Cahokia -heuwels as argeologies as die Nylvallei in Egipte beskou.
Die geheimsinnige pre-Columbiaanse nedersetting van Cahokia
Cahokia was die grootste voor-kolumbiese nedersetting noord van Mexiko. Dit het eeue in duie gestort voordat Europeërs in die streek aangekom het. Wat het gebeur?
Al ooit gehoor van Cahokia? Die Cahokia-heuwels in Collinsville, Illinois, is die oorblyfsels van die grootste voor-Columbiaanse nedersetting noord van Mexiko. Volgens sommige ramings was Cahokia in die twaalfde eeu meer bevolk as Londen. Vandag is dit 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied en 'n staatshistoriese plek. Daar is 120 heuwels — die grootste, Monks Mound, beslaan 17 hektaar. Ander voorbeelde van hierdie monumentale konstruksies was vroeër gevind in die nabygeleë Oos -Louis en oorkant die Mississippi in St. Louis (eens die bynaam die Mound City), is dit in die negentiende eeu grootliks vernietig.
Die Mississippiese kultuur, soos ons dit nou noem, het ongeveer 600–1400 nC in die Amerikaanse bodemgebied saamgesmelt. En toe stort die kultuur in duie, nog lank voordat die Europeërs op die ruïnes afgekom het. Baie bly onbekend oor Cahokia en die mense wat daar gewoon en gewerk het.
Die historikus Julie Zimmermann Holt bied hierdie teorie aan: "Die argeologiese verslag van Cahokia dui op iets meer as 'n hoofskap en meer as 'n seremoniële sentrum. Dit was 'n ' -teater van mag. ' " Die "theatertoestand " is 'n formulering van die antropoloog Clifford Geertz: in so 'n toestand verbind godsdiens en ritueel 'n multietniese politiek. Dit is opmerklik dat Cahokia 's Mound 72 die oorskot het van 250 mense, meestal jong vroue, wat geoffer is en daarna daar begrawe is.
"Rituele het die kern geword van die Ramey -staat " skryf Holt, met die naam wat sommige argeoloë aan hierdie politieke entiteit gegee het. Die aanhangers van hierdie staat het dit nie gedoen omdat hulle gedwing is nie, maar omdat hulle wou deelneem aan die drama, 'n groot kulturele eksperiment wat anders was as voorheen of daarna in hul wêreld. "
Maar wat het dan gebeur? Larry V. Benson, Timothy R. Pauketat en Edward R. Cook bied 'n tesis oor klimaatsverandering aan om Cahokia se skielike oplewing en ewe skielike borsbeeld te verduidelik. Die klimaatrekord, soos bewaar in boomringe en die argeologiese rekord, dui daarop dat Cahokia in die groei en organisasie tussen 1050-1100 in die een van die natste 50-jaarperiodes gedurende die afgelope millennium ontplof het. " Daar was 'n toestroming van migrante na die gebied, veral die nabygeleë hooglande. Die bevolking van die stad Cahokia in die stad Cahokia het na raming 10,000-15,000 in hierdie tydperk beloop. Landbou en visvang het hoogty gevier.
Toe het alles opgedroog. Benson et al. skryf, en#8220 Aanhoudende droogte [van 1100-1245] het blykbaar gelei tot die ondergang van die boerdery in die land, alhoewel nie ook tot die afsterwe van Cahokia nie. " Boonop is daar minder vis oorblyfsels vir hierdie droogtetydperk, wat daarop dui dat die 'n gebrek aan reën het 'n invloed gehad op die Amerikaanse bodem wat vroeër ryk was aan varswatervisserye.
Benson en die maatskappy sê ook dat die eerste van verskeie 3 km lange palissade-mure ongeveer 1150 rondom die jaar 1150 rondom Monks Mound en die Grand Plaza van Cahokia gebou is. Hulle beskou hierdie bewyse van sosiale onrus en konflik, veroorsaak deur klimaatsverandering, tot die gevolgtrekking dat volgehoue ​​droogte tot die ondergang van die landbou gelei het, indien nie ook tot die ondergang van Cahokia nie. "
Die historiese terrein van die Cahokia Mounds State is die tuiste van 'n voor-Columbiese inheemse Amerikaanse stad (wat ongeveer 1050–1350 nC bestaan ​​het) direk oorkant die Mississippirivier van die moderne St. Louis, Missouri. Hierdie historiese park lê in die suidweste van Illinois tussen East St. Louis en Collinsville.
Dinge is stiller op Cahokia, nou 'n rustige Unesco -webwerf. But towering, earthen mounds there hint at the legacy of the largest pre-Columbian city north of Mexico.
Kyk die video: The Mississippian Culture: The Lost American Civilization Documentary (Desember 2021).