Die meeste van die tyd weet ons nie presies wat 'n miskraam veroorsaak nie. In plaas daarvan kyk ons ​​gewoonlik na risikofaktore, of faktore wat daarop dui dat die kans dat 'n miskraam kan voorkom, hoër is as die gemiddelde.
Die waarheid is egter dat risikofaktore rakende miskraam 'n ingewikkelde onderwerp is. Baie vroue wat miskraam het geen risikofaktore voor hul miskraam nie. In teenstelling daarmee, het sommige vroue baie risikofaktore vir miskraam, maar uiteindelik dra hulle 'n normale swangerskap. Ook, in die meeste gevalle, is dit selfs meer waarskynlik dat 'n persoon met 'n groter risiko vir miskraam 'n normale swangerskap het as om miskraam te wees.
In die algemeen, behalwe die vermyding van voorkombare lewensstylrisikofaktore wat die risiko vir miskraam verhoog - soos rook - is daar nie veel wat vroue kan doen om die uitkoms van hul swangerskap te beïnvloed nie.
Benewens die onderskeiding van miskraam risikofaktore en oorsake, is dit belangrik om miskraam risikofaktore van miskraam simptome te onderskei, omdat die onderskeid verwarrend kan wees. Per slot van rekening loop 'n persoon met simptome van miskraam ook 'n risiko vir 'n miskraam, aangesien die meeste simptome nie definitief is nie. In 'n algemene spreekbeurt word hierdie simptome 'n 'bedreigde aborsie' genoem, en aborsie is die mediese term vir miskraam, hetsy spontane (onbeplande) of elektiewe (beplan).
Vir die doeleindes van hierdie artikel, sal ons miskraamsimptome beskou as faktore in 'n bestaande swangerskap wat kan dui op 'n miskraam wat reeds plaasvind. Ons sal die term risikofaktore gebruik om faktore wat voor en tydens swangerskap teenwoordig is aan te dui wat moontlik gekorreleer kan word met 'n groter kans op toekomstige miskraam.
Abnormale baarmoederkonfigurasie, soos 'n septate baarmoeder, of eenmalige baarmoeder is 'n risikofaktor vir miskraam. Vroue wat baarmoedervormings ervaar, kan herhaalde miskrame ondervind voordat die probleem gediagnoseer word
As daar voortdurend navorsing gedoen word, kan sommige faktore moontlik met 'n groter miskraamrisiko verband hou. Soms dui een studie op 'n risiko, terwyl 'n ander studie dit nie doen nie. Die volgende faktore val onder hierdie kategorie, en die mediese gemeenskap bespreek nog steeds of daar 'n verband bestaan ​​tussen die volgende faktore en swangerskapverlies.
As u 'n miskraam gehad het, kan u ook wonder wat die kans is dat dit weer kan gebeur. Kyk na hierdie gedagtes oor die kanse om 'n tweede miskraam te hê. Daar word ook getoets vir herhalende miskrame wat oorweeg kan word as dit weer gebeur.
Vir vroue wat sukkel met hoe hulle 'n miskraam veroorsaak het, kan dit nuttig wees om te dink aan hoe moeilik dit eintlik is, selfs as 'n vrou 'n miskraam wil hê. As dit maklik was om te miskyk op grond van u optrede of gewoontes, sou ons nie die gru-verhale oor septiese aborsies uit die verlede hê nie. Vroue kan eenvoudig deelneem aan een van die gedrag wat 'n miskraam veroorsaak. Maar ons weet dit werk nie. Die meeste vroue kan eintlik min doen om 'n miskraam te veroorsaak of te voorkom. En hoewel dit 'n betekenislose benadering is om dit te sê aan iemand wat onlangs mishandel het, is miskraam dikwels deel van die natuur se manier om 'n swangerskap te verwyder waarin daar geen hoop is op 'n normale lewe buite die baarmoeder nie, soos by sommige van die chromosomale afwykings.
Dit is ook belangrik om hierdie risikofaktore in perspektief te ondersoek. Byvoorbeeld, hoewel daar 'n paar bewyse is dat stres bydra tot miskrame, wil u nie spanning hê oor stres in u lewe nie! Ons het almal spanning, en hoewel stresbestuurstegnieke baie vroue kan help om beter te voel, beteken dit dat u nie 'n miskraam het nie, dat u nie die stres in u lewe voldoende bestuur het nie.
Uiteindelik, kyk na hierdie tien dinge wat u nou kan doen om u miskraamrisiko te verlaag, maar hou in gedagte dat daar dikwels niks is wat u kan doen nie, of niks wat u gedoen het om 'n miskraam te veroorsaak nie.