Hoe u emosie-afrigting met u kinders kan gebruik - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelHoe u emosie-afrigting met u kinders kan gebruik
Emosie-afrigting is een van die vyf hooftipes dissipline wat grotendeels gebaseer is op die sielkundige navorser John Gottman van die Washington-staat. Volgens Gottman se navorsing, as ouers kinders die vaardighede gee wat hulle nodig het om emosies te hanteer, sal hulle meer selfvertroue hê, beter vaar op skool en gesonder verhoudings ervaar.
Gottman het jare bestudeer hoe ouers die beste kan help om kinders te leer hoe om hul positiewe en negatiewe emosies effektief te hanteer. Hy het die proses in vyf stappe opgedeel wat fokus op die onderrig van kinders oor gevoelens, sodat hulle kan leer hoe om beter keuses te maak.
1. Wees bewus van emosies
Emosie-afrigting vereis dat ouers bewus word van die emosies van hul kind sowel as van hul eie emosies. Om jouself en jou kind die vryheid te gee om enige emosie te ervaar, is die hart van emosie-afrigting. Gevoelens is in orde en niemand moet beoordeel of gekritiseer word omdat hy op 'n sekere manier gevoel het nie.
Let op die maniere waarop u kind reageer op emosies soos angs, hartseer, woede en opgewondenheid. Soek leidrade, soos liggaamstaal, gesigsgebare en gedragsveranderinge.
Let op u kind sodat u in pas kan kom met die manier waarop sy verskillende gevoelens uitdruk. Dit sal u help om die verband tussen haar gevoelens en haar gedrag te identifiseer.
2. Maak kontak met u kind
Gottman beveel aan dat ouers kontak maak met hul kinders deur emosionele ervarings. In plaas daarvan om weg te draai wanneer 'n kind 'n woede het om die gedrag te ignoreer - soos aanbeveel word in gedragsmodifikasie - beveel emosie-afrigting direkte instruksie aan.
Moedig u kind aan om sy emosies te herken. Help hom om sy gevoelens te verbaliseer.
Gryp in wanneer u agterkom dat hy ontsteld raak, sodat u leiding kan bied en wangedrag kan voorkom. Moenie probeer om u kind se negatiewe emosies reg te ruk nie, maar wys hom dat dit normaal is om baie verskillende soorte gevoelens te hê.
3. Luister na u kind
Om na 'n kind te luister, is 'n wesenlike deel van emosie-afrigting. Valideer u kind se gevoelens en wys hom dat u sy gevoelens aanvaar.
Toon ook dat u emosies van u kind ernstig opneem. Vermy dinge soos: "Hou op om bekommerd te wees. Dit is nie 'n groot saak nie", want die uitdagings van u kind is vir hom 'n groot saak.
4. Noem emosies
Help u kind om te leer hoe om sy gevoelens te herken en te verwoord. Moenie probeer om hom te vertel wat hy moet voel nie.
In plaas daarvan om te sê: "Moenie bang wees nie", wys daarop dat dit voel of hy voel dat hy of sy gevoelens in orde is. Sê iets soos: 'Dit is normaal om senuweeagtig te wees voordat jy op die verhoog is.'
As u die gevoelens van u kind benoem, verhoog hy sy emosionele woordeskat. As jy jou kind wys dat jy verstaan ​​hoe hy voel, sal hy minder energie probeer om vir jou te wys dat hy ontsteld is.
Emosie-afrigting fokus op die voorkoming van wangedrag indien moontlik. As 'n kind in 'n situasie beland waar hy maklik gefrustreerd raak, help hom om maniere te identifiseer om sy frustrasie vroegtydig te hanteer.
Sê: 'Ek weet dat dit moeilik is om in die kruidenierswinkel te gaan, want dit duur lank en soms voel jy ongeduldig. Wanneer u vandag gefrustreerd begin voel, vertel my dan, dan neem ons 'n paar minute 'n pouses om u te help om te kalmeer. "
Moedig hom aan om u kind verkeerd op te tree, om die gevoel te identifiseer wat tot die gedrag gelei het. Leer dan probleemoplossingsvaardighede en werk saam om kreatiewe oplossings te vind.
Laat kinders, indien moontlik, hul eie kreatiewe oplossings ontwikkel. As u kind dinge gooi as hy kwaad word, gaan sit dan saam en skep 'n lys van ander dinge wat hy kan doen as hy kwaad is.
Hy kan besluit om tien springbokke te doen, foto's te teken of borrels te blaas om hom te help met sy woede. Moedig hom aan om die volgende keer as hy kwaad is, te probeer om een ​​van sy idees te probeer gebruik.
Vang u kind so gereeld as moontlik goed en gebruik lof om positiewe gedrag aan te moedig. Stel waar nodig grense deur dissiplinêre tegnieke soos logiese gevolge of tyd uit te gebruik.
Voorsien negatiewe gevolge as u kind verkeerd optree. Maak dit net duidelik dat u die gedrag van u kind regstel, nie haar gevoelens nie. Terwyl dit in orde is om kwaad te voel, is dit nie reg om te slaan nie.