Sondag, 28 Julie 2019 09:00
Nader 2019: Hou aan Bou!
Geskryf deur	Dr. Fourie van den Berg
Ons is besig om na die boek Nehemia in die Ou Testament te kyk. Jy kan die hele boek met die volgende opsom: Die herstel van God se saak (opbou van die muur) en jou taak.
Wat maak jy met jou lewe en tyd? Wat bou jy? Skure soos in Lukas 12 waarby net jy baat of mure waarby ander ook baat? Elke mens bou iets met sy lewe. Jy is 'n steen wat iewers inpas waar die muur (gemeente en gemeenskap) stukkend is, opgebou en herstel moet word. Nehemia het dit reggekry dat almal se harte in die opbou van die muur was (Neh. 4:6). Almal het gebou en gewerk aan die herstel van God se saak. Stel jou voor almal in Eros kom kerk toe, woon die 'ontdek jou gawes'- kursus by, dien in bedienings, gee hul tiendes, skakel in by die huisgodsdiens op Woensdae. Die samewerkingskrag van almal is juis ook ons gemeente se visie: 'Christus alles en in almal'.a
Ons het verlede week afgesluit met die muur wat klaar gebou en herstel was in net 52dae. Vanoggend gaan ons dit van nader bekyk. Dit kan klink of die opbou van die muur maklik was, omdat dit in net 52 dae gebeur het. In werklikheid as dit baie moeilik en uitdagend gewees. Kom ons kyk na die omstandighede waarbinne hulle die muur moes bou. Dit sal ons help wanneer ons in soortgelyke omstandighede kom. Die belangrike vraag is: hoe hou mens aan om te bou sonder om te stop of op te gee? Eerstens was daar vyande om die stad. Neh. 4:7 beskryf dat hulle uit die Noorde, Ooste, Suide en Weste gekom het. Die vyande het dinge moeilik gemaak deur met teenkanting en weerstand die proses te laat ontspoor (Neh. 4:1). Daar was ook publieke spottery en vernedering (Neh. 2:18), vervolging, dreigemente, sameswering (Neh. 4:8), konflik, innerlike divisie, uitbuiting (Neh. 5:2-5), leuens, onenigheid, en verdeeldheid (Neh. 6:6-10). Julle weet mos, dis makliker om met iets te begin, met goeie voornemens, besluite en beloftes as om daarmee vol te hou. Enige goeie ding vir en in die koninkryk soos jou eie geestelike muur verder ook die muur van jou huwelik, jou kind, jou kerk (bediening en vrywillige hulp), jou werk en gemeenskap, dus enigiets wat jy besluit om te bou of herbou, omdat dit gebreek en stukkend is, sal jy die wind van voor kry met teenkanting, opposisie, probleme, uitlag en spottery. Hierdie dinge maak dit moeilik om aan te hou, want die uitdaging is altyd om aan te hou. As jy jou naam op die muur skryf en met God se bouwerk begin, word jy eerstens uitgedaag om nie te stop, op te hou, op te gee, of te quit nie. Tweedens om te volhard, deur te druk en aan te hou. Die oomblik as jy met die opbou van die muur begin sal jy versoek, verlei en ontmoedig word deur die vyand. Die vyand is daai stemmetjie wat vir jou sê jy sal nie slaag nie. Dan sal jy wil ophou, omdat jy voel dit help tog nie, niks verander nie, daar is geen vordering, geen dankies of waardering nie. Daar is inteendeel net kritiek en alles is 'n gesukkel. Dit maak jou moeg en moedeloos. Mens raak gou ontmoedig as dit wat jy mee begin het langer vat as wat jy gedink het, dit moeiliker is as wat jy verwag het en as niemand jou help nie. Dit is persies hoe die mense in Nehemia se tyd gevoel het. Jy lees daarvan in Neh. 4:10 waar daar staan, hulle kon nie meer nie, dit was te moeilik en dat hulle wou opgee.
Nou hoe bly jy positief en hoopvol as jy so voel? Hoe hou jy aan en volhard jy in sulke tye?
Nehemia het gesê? Jy moet veg! "Fight for your brothers, and your sons and your daughters, and wives and homes!" Neh 4:14b. Veg of fight met jou . . .
Ore - LUISTER – Jy onthou weer die stem van God wat jy gehoor het. Jy onthou jou roeping, van hoekom jy doen wat jy doen en hoekom jy jou daartoe verbind het (Neh. 4:6).
Oë – KYK – Jy sien weer die eind prentjie in die toekoms waar dit 'n beter plek en tyd is (Neh. 4:14). Jy verfris jou visie. Jy visualiseer dit en sien jouself in dit wat jy bou en wil bereik. "A man was watching men building and ask them "What are you doing?" one replied, "I'm earning money." The second man replied, "I'm working" The third man said "I'm building a cathedral!" He was the man with vision." As jy so kyk, sien jy die onderliggende motiewe raak van diegene wat jou teenkanting gee en jou bouproses vir jou moeilik maak. Dan sien jy dat hulle . . .
bedreig word deur sukses en vooruitgang.
jaloers is op sukses en prestasie.
uitgesluit voel, dus nie in die 'limelight' is nie en dan ander probeer 'downplay'.
nie hou van verandering nie en dit ten alle koste teen staan.
Hande – jy LEES die Bybel – Nehemia laat sy mense met 'n troffel in die een hand en 'n swaard in die ander hand bou (Neh. 4:13). Die Bybel is die Woord van God en word met 'n swaard vergelyk, "Die woord van God is lewend en kragtig. Dit is skerper as enige swaard met twee snykante en dring deur selfs tot die skeiding van siel en gees en van gewrigte en murg. Dit beoordeel die bedoelings en gedagtes van die hart." Heb. 4:12. Die Bybel wys en vertel jou wie God is. Net in hoofstuk 9 is daar 52 verwysings na wie God is! Volharding begin met 'n vars hoor en 'n ontdekking van wie God is. Dis ook oor wat die Evangelie is, naamlik vrymaking, vergifnis, genade asook God se trou en beloftes vir wie Hom dien. "Moenie vir hulle bang wees nie. Dink aan die Here, groot en ontsagwekkend! Ons God sal vir ons die stryd voer" (vs.14,20). Jeremia 29 sê: "Ek weet wat Ek vir julle beplan, sê die Here: voorspoed en nie teenspoed nie; Ek wil vir julle 'n toekoms gee, 'n verwagting!" Ps 127 sê: "As die Here die huis bou . . . gee die alles selfs in hulle slaap". Psalm 18:13 sê: "Met my God spring ek oor 'n muur".
Mond – PRAAT – In Neh. 4:20 sit Nehemia manne op die muur wat die ramshoring moet blaas as die vyand gewaar word. Dit was 'n briljante kommunikasie sisteem wat sê 'kom help'. Jy kan nie volhard as jy nie mense in jou lewe het vir wie jy kan sê ek het hulp nodig nie. Ek kry swaar. Bid vir my. Dit is die essensie van 'n gemeente om mekaar te ondersteun, te help om nie uit te sak of op te gee nie. Onthou jy die 'almal'. Daarom waarsku Heb 4:25 ons om nie weg te bly van die gemeente se byeenkomste en eredienste nie "Some people have gotten out of the habit of meeting with other believers . . . but we should keep on talking and encouraging each other".
In moeilike en swaar tye is die versoeking juis om nie bogenoemde te doen nie, maar eerder om die volgende te doen (Let wel Nehemia het dit nie gedoen nie):
Om die man te speel in plaas van die bal (persoonlike vernedering, aanval, kritiek, lelik te wees, vergelding). Om op die persoon te fokus in plaas van die saak, vernietig verhoudings.
Om opstandig te raak, omdat sake nie jou 'way" gaan nie. Jy wil alles beheer in plaas daarvan om te leer om aan te pas. Jy moet aanvaar jy is nie in beheer nie.
Om op 'n emosionele roller-coaster te gaan van woede, kwaad, angs en bekommernis.
Om alles persoonlik te vat. Te dink almal is uit om jou te benadeel, te na te kom en te vra hoekom gebeur dit altyd met my? Te dink alles is teen jou, niks loop ooit reg nie.
Om na die negatiewe stemmetjie in jou kop te luister wat jou ontmoedig, afbreek en "downplay" deur te sê jy is sleg, 'n mislukking of nie goed genoeg nie. Dit lei daartoe dat jy jouself verkleineer, bejammer en begin betwyfel in plaas daarvan om te glo dat "met my God sal ek oor die muur spring" en dat "die Here my sal help om die huis en die muur te bou".
As jy bogenoemde weerstaan, sal jy dit wat jy aangepak het, voltooi. Dan moet jy . . .
Feesvier! Nadat hulle die muur voltooi het, sê Nehemia hulle moet weer die Loofhuttefees met vreugde en blydskap vier. In Neh. 8:12 lees ons: "Moenie so bedroef wees nie, as julle die Here met blydskap dien, sal Hy julle beskerm" en in 9:5, "Loof en prys die Here ons God". In Neh. 12:27, "Hulle moes die inwyding (van die muur) vier met lofliedere en met die musiek van simbale, harpe en liere" en vers 43: "Daar is daardie dag baie offers gebring. Die mense was bly. God het hulle groot blydskap gegee. Ook die vrouens en die kinders was bly. Jy kon die blydskap van Jerusalem ver hoor." Die geheim van godsdiens is: "God het hulle groot blydskap gegee." Hy gee dit, Hy is die bron van vreugde in ons godsdiens. Dit is nie iets wat ons self in ons godsdiens kan inspuit nie. God gee dit. . . . daarom moet jy elke dag . . .
Met blydskap opstaan en met vreugde en dankbaarheid die muur bou, net oor wie God is: Heilig en onberispelik sonder perk asook oor die evangelie van verlossing, vergifnis, vryspraak, genade, oor God se trou, want die Blydskap in die Here is jou beskutting. Ons het nodig om meer die mure wat ons alreeds opgebou het en reggemaak het, te vier en daaroor dankbaar te wees in plaas daarvan om die heeltyd te kla, negatief en moedeloos te wees oor die mure waarmee ons sukkel of te voel dit vorder nie as gevolg van weerstand, probleme en mislukkings nie. Dit lei altyd dat jy sal wil opgee, in plaas daarvan dat jy eerder uit die boek Nehemia moet hoor "It's always too soon to quit, and stopping hurts more". Volhard, byt vas, hou moed-aan-uit-vol! Die beste lê vir jou voor, vir jouself, jou huwelik, jou kids, ons gemeente, die ekonomie en ons land. Dit is wat wat Jesus gedoen het. Hy het volhard en ten spyte van baie weerstand, teenkanting, vernedering, spot, lyding, verdagmakery, verloëning, ens. In die opbou van die muur van God se liefde en aanvaarding, het Hy aangehou tot die einde waar Hy met 'n troffel in elke hand aan die kruis gesterf het. Hoekom?
Johannes 13:1 sê dit duidelik: "Hy het die mense liefgehad. Hy het hulle tot die uiterste toe liefgehad". In die Grieks beteken dit: Hy het hulle tot die laaste druppel bloed liefgehad . . . kom ons vier dit in die nagmaal.
'n Video-opname van die preek kan verkry word by: https://www.facebook.com/NGErosGemeente/videos/459161174920869/
Sondag, 21 Julie 2019 09:00
Nader 2019: Kom ons Bou!
Carl Jung die bekende sielkundige het al in die 18de eeu gesê: "Die sentrale neurose van ons tyd is leegheid; 'n gebrek aan singewing." Almal wil graag hê dat hul lewens sinvol moet wees. Maar al is ons oorvol besig en druk ons elke sekonde uit elke dag, voel mense nie dat hulle lewens sinvol is nie. Dat daar nie vervulling in hul lewens is nie en dat dit nodig is om jou self te vra waarmee jy jouself besig hou. Wat maak jy met jou tyd en wat doen jy met jou lewe? Soms lyk dit of jy met goed besig is of kan wees wat nooit enige vervulling en singewing gaan bring nie. Voel jy dat jou lewe iets beteken? Indien nie, is ek bly jy is hier vandag, want vandag gaan dit verander.
Daar is 'n merkwaardige ware storie van ongeveer 2500 jaar gelede oor 'n man se lewe wat eers geen betekenis gehad het nie en toe later 'n lewe vol betekenis en sin. Dit stem baie ooreen met die tyd waarin ons ons nou bevind, naamlik van 'n samelewing wat agteruit gaan en dinge wat inmekaar tuimel, morele verval, geen wet en orde, ekonomiese ellende, korrupsie, finansiële uitbuiting, onreg, misdaad, diefstal, geweld, vreemde invloede en verleiding, godsdienstige afval wat lei tot massiewe nood en ellende met die effek van moedeloosheid, hopeloosheid, wanhopigheid, negatiwiteit, uitsigloosheid, raadop, klaar, gaar, moeg, bang en bekommerd. Nadat daar vir 140 jaar sonder sukses probeer is, vind daar 'n totale transformasie, 'n reformasie, 'n ommekeer van gemeenskap en samelewing plaas in net 52 dae deur net 1 man. Sy projek word vandag gereken as een van die merkwaardigste projekte ooit. Hy het iets gebou, wat gebreek was.
Tema: Kom ons bou! Kom ons herbou wat afgebreek en stukkend is. Jy is nodig. Ons het jou nodig om te help bou, want as jy nie jou tyd gebruik om te help bou nie, breek jy iets af. Elke mens bou of breek of herbou n huwelik, loopbaan, besigheid, liggaam, 'n naam. Waaraan bou jy en wat bou jy met jou tyd?
Terug na die storie…Dis in die Ou Testamentiese boek Nehemia. Die boek is 'n joernaal van Nehemia self ongeveer 500 jaar voor Christus. Hy begin waar 'n paar Joodse mans in November maand ongeveer 1400 km te voet reis vanaf Jerusalem na Susan. Susan is die hoofstad van Elam wat vandag Iran is en lê by die Persiese see oorkant Kuweit. Kuweit is weer die plek wat die Persiese koning as winterpaleis gebruik het. Die Persiese koning se skinker was 'n Jood, genaamd Nehemia. Hy was 'n belangrike, invloedryke en gesiene man, want die skinker was 'n vertroueling en raadgewer van die koning. Iemand wat baie naby aan die koning geleef het, deel van sy binnekring was en daarom baie invloed gehad het. Sy taak was om die koning teen vergiftiging te beskerm. Hy was iemand merkwaardige gewees, soos Josef. Omdat hy 'n Jood was, het hy die mans geken, en met hulle gesels en hulle uitgevra hoe dit met die Judeërs gaan wat vrygelaat is en teruggegaan het na Jerusalem 70 jaar gelede (1:1-3).
Nou jy sou jy kon vra - wat maak hy as 'n Jood in die vestingstad Susan in Persië? Hoekom werk hy daar? Hoekom is hy nie soos dit 'n goeie Israeliet betaam in Jerusalem nie? Die antwoord is eenvoudig: Nadat die volk in die beloofde land ingelei is, het hulle afvallig geraak van die Here. Hy het hulle gewaarsku dat as hulle hulle nie bekeer nie, dan sal hulle in ballingskap wegvoer word. Hulle het hulle nie daaraan gesteur nie en uiteindelik is hulle weggevoer na Babel. In Jer 29:5 sê die Here dat hulle moet huise bou, tuine plant en aanlê, trou en kinders kry, aangaan met hulle lewe in die vreemde stad, maar dat hulle ook die stad se belange moet bevorder en hulle inburger.
Maar ongeveer 70 jaar later het hulle toestemming gekry om terug te keer na hulle vaderland en net 'n paar groepies het teruggegaan. Nehemia was 'n nasaat van die mense wat besluit het om nie terug te gaan Jerusalem toe nie. Jy kan jou indink hoekom nie: dit het lekker geraak daar terwyl dit terug by die huis in Jerusalem ruïnes en 'n puinhoop was. Verder het hy opgang gemaak in die staatsdiens van Persië en gevorder tot skinker van die koning. Vir 20 jaar het hy daar sy loopbaan en naam gebou. In die storie wat Jesus vertel in Lukas 12, sou jy dit kon vergelyk met die man wat sy skure groter gebou het en vir homself in vers18 gesê het "mens jy het goed gedoen" of anders gestel: "Jy het dit gemaak. Jy kan trots wees op jouself".
'n Tweede belangrike vraag vanoggend is: Bou jy skure (self) of bou jy mure (ander)?
Die storie gaan oor 'n stadsmuur. Ganani sê vir Nehemia "Die muur van Jerusalem lê om en die stadspoorte is verbrand. Die ballinge wat teruggegaan het, beleef daar in die provinsie Juda groot ellende en smaad." Neh 1:3.
Die Jode wat teruggekeer het na Jerusalem het intussen onder leiding van Serubbabel die tempel van die Here herbou, maar die muur wat die stad beskerm het, het in puin en ruïnes gelê. Dit was omdat die omliggende vyande enige poging om die muur te herbou verhinder het, want die muur het beskerming en veiligheid gebied. Mense kon net normal leef as daar 'n muur was, want hulle kon beheer het wie en wat kom in by die stadspoorte. As daar nie 'n muur was nie, dan kom enige jan rap en sy maat daarin doen en plunder en vat en maak net soos hy wil. Presies wat gebeur het. Die muur is 'n simbool van SHALOM – 'n holistiese vrede, veilig, vreugde en geregtigheid. Dit het iets van die koninkryk van God versinnebeeld. Dit is hier waar ons vir Nehemia ontmoet. Al was die tempel nou al weer herbou, het Nehemia geweet: So lank as wat Jerusalem se mure om lê, so lank sal die volk van God in Jerusalem in ellende leef, sal hulle uitgelewer wees aan die spot en smaad en vervolging van God se vyande in die omgewing. Die Godstad het 'n muur rondom nodig om al die vreemde invloede, al die spotters, al die vyande van God buite te hou, sodat God se volk Hom in rustigheid kon dien sodat daar SHALOM sal wees en mense smakie van die koninkryk van God kon proe. Sonder die muur kon Jerusalem nie dit wees nie nl. die Godstad, die stad van Dawid, die stad waar die tempel van die Here op die heuwel Sion was, die enigste stad waar die Here gesê het dat die volk aan Hom offers mag bring. Dit was die godsdienstige sentrum van die volk. Die toonbeeld van God se trou en sy almag en sy genade.
Nehemia het geweet waarom dit sleg gaan met die Jode in Jerusalem, naamlik oor die afgebreekte en omgevalle, stukkende muur. Hy kon soos tevore gesê het dit het niks met my te doen nie, dis hulle probleem. Of hy kon dadelik die lang reis aangepak het om so gou as moontlik iets aan die saak te gaan doen. Maar hy doen nie een van die twee nie. Nee, wat doen hy? Niks, want die nuus gryp sy hart aan. Die informasie en statistieke van wat werklik daar gebeur het met die plat muur en poorte lei daartoe dat hulle geen weerstand het teen vyandelike en skadelike invalle nie, teen geweld, onreg, uitbuiting, korrupsie, verkeerde invloede, morele verval, godsdienstige agteruitgang wat lei tot moedeloosheid, negatiwiteit, wanhopigheid en uitsigloosheid. Kennis en informasie bring 'n ommeswaai in sy hart. Nehemia se hart verander nadat hy op hoogte van die toestande in Jerusalem gekom het. Kyk wat doen dit aan hom: "By die aanhoor van dié woorde het ek gaan sit en gehuil ... "(1:4a)
Nehemia se hart was gebroke. Gód het sy hart gebreek oor die stukkendheid van Jerusalem. God laat Nehemia Jerusalem sien soos wat Hy dit sien. God laat Nehemia voel oor Jerusalem voel soos wat Hy daaroor voel naamlik hartseer met trane oor planne, want trane bring jou voor God in gebed. "Ek het gesê: Ag, Here, God van die hemel, groot en ontsagwekkende God wat u verbond en u troue liefde handhaaf teenoor dié wat vir U liefhet en u gebooie gehoorsaam, luister tog, gee tog ag op die gebed wat ek, u dienaar, sonder ophou tot U bid. Ek bid vir u dienaars, die Israeliete, ek doen belydenis van die sondes wat ons teenoor U begaan het. Ook ek en my familie het gesondig." (Neh 1:5-6)
Nehemia het vir ongeveer 6 maande gebid (Hoofstuk 1 het afgespeel in "Kislev", die Persiese naam vir Desember. Kyk na hoofstuk 2, dit speel af in "Nisan" – nie die Japanese motor nie, maar die maand April. Dit wys dat daar is 'n verband is tussen gebed en 'n roeping. Sy trane beweeg hom van 'n roeping om SKURE te BOU vir homself (of wyn te skink in die paleis) na 'n roeping om sy lewe en tyd aan te wend en te gebruik om die MUUR in Jerusalem te gaan herbou vir die gemeenskap.
In die tyd moes daar iets baie spesiaal in hom gebeur het, want daar was baie redes hoekom hy nie sou wou gaan nie: Eerstens het dit met hom goed gegaan. Hy het 'n hoë posisie gehad, gerieflik geleef en die ellende was ver weg van hom af. Dit was nie sy issue gewees nie, dit het hom nie geraak wat met die arme drommels in Jerusalem gebeur nie. Daar was nie eintlik veel wat hy kon doen nie. Tweedens die afstand: Susan was 1400 km van Jerusalem af, te voet of met 'n rydier. Derdens was daar die vyande van God wat in en om Jerusalem gewoon het. Hulle het finansieel gebaat uit die feit dat die muur afgebreek was en het enige pogings gekeer dat die muur herbou word. Vierdens was daar die volk van God wat totaal moed verloor het en eers gemotiveer sou moes word om op te staan vir die eer van die Here. Vyfdens sou dit harde fisiese werk verg om die muur weer op te bou.
Hoekom gaan hy ten spyte daarvan? Wat gebeur dat hy die wyn skinkery opgee vir die troffel in die son gepaardgaande met baie teëstand en moeilikheid? Roeping! Die Here het sy hart aangegryp oor die eer van die Here self wat skade lei en die seer van die mense was vir hom soos dolksteke in sy hart. Hy het onmiddellik besef: die enigste manier om die saak reg te stel, was om die muur van Jerusalem weer op te bou en om die poorte weer te herstel sodat dit gesluit kan word. Alleen so sou die volk die enigste ware God weer in rus en vrede kon dien, eer en verheerlik sodat die gemeenskap die SHALOM ervaar.
Dit was eers toe hy gevas en gebid het (belydenis van sonde gedoen het) dat hy soos God gekyk en gevoel het daar is 'n roeping, 'n pleidooi in sy hart gebore is wat maak dat hy die skure van sy eie lewe, gemak, gerief en belangrikheid opgee vir iets groters, naamlik die stad, sy mense, die samelewing en die nasie. Hoewel jy 'n sinvolle lewe kan meet aan materiële besittings, word die sinvolheid van die lewe eintlik gemeet aan die mate waarin jou lewe 'n impak gehad het en het op ander. Dan doen jy goed wat vir ander nie sin maak nie, soos om 'n groot en belangrike werk, sekuriteit, voordele, gemak, gerief op te gee en na 'n gemors toe terug te gaan. As hy in Jerusalem aankom kry hy nie 'n staande ovasie van mense wat dankbaar is dat hy gekom het nie, nee, hy kry te doen met 'n klomp moedelose, hooplose, uitsiglose, negatiewe mense maar na 'n paar dae sê hulle almal soos een man "Kom ons bou die muur" (2:18).
Hoe het hy dit reggekry om hulle te motiveer en te mobiliseer dat almal met 'n troffel in die hand staan en vir 52 dae, 52 dae se beproewing, 52 dae se bedreiging die muur voltooi? Dat hulle na die tyd kon terugstaan en sien wat hulle met die krag van God kon doen om n nasie se toekoms te verander.
Roeping ontwikkel tot 'n visie, 'n prentjie in jou kop van hoe dit sal lyk.
Ons koppe werk nie met woorde en syfers nie, ons droom in beelde. Beelde trek jou vorentoe. Watter beeld het jy van ons land en toekoms? Dit wat jy in die toekoms sien gebeur gaan nou jou ingesteldheid, gesindheid en gedrag bepaal. Iemand sê vir my dat hy sy liefde vir ons land verloor het, omdat dit nie meer sy begeertes, wense, drome aanspreek nie en nie meer vir hom voordele, profyt, geleenthede soos vroeër gee nie. Daarom wil hy immigreer, want hy voel alles is afgebreek en stukkend en hy wil nie verder afbreek nie, maar van opbou en herstel weet hy niks nie. Dis dalk waarom Nehemia in Susan gebly het waar dit voordelig en lekker was, totdat hy voor die aangesig van die Here geval en gehuil het oor die toestand en gevolge van die Jode. Toe eers het God met hom gepraat en sy hart aangeraak oor wat hy moes gaan doen en hom 'n roeping gegee.
Ons moenie net besorg wees oor ons eie sak nie, maar werklik, ernstig, ontsteld wees oor die toestand van ons land en die gevolge wat dit op die nasie het. Dit moet ons harte werklik aangryp en ons laat ween, bid en God laat vra wat Hy wil hê ons moet doen en sien. Dan sal Hy ons antwoord deur 'n nuwe, vars openbaring te gee van wat Hy werklik wil hê ons met doen. Nie vyf of tien jaar in die toekoms nie, maar nou al! Kyk hoe eindig Nehemia sy gebed: "Ag, Here, luister tog na die gebed van u dienaar en die gebed van u dienaars, hulle vir wie dit 'n vreugde is om u Naam te eer. Laat my tog voorspoedig wees met wat ek vandag wil doen. Laat hierdie man my simpatiek gesind wees" (1:11). . . " om die stadsmuur te gaan herbou" (2:7c)
En dan laat die koning hom gaan en pak hy die lang reis terug aan om dit wat al verskeie kere misluk het met mening te gaan aanpak, uit oortuiging en doelgerig, gemotiveer want:
1. 'n Visie inspireer . . .
As jy nie 'n visie het nie, verloor jy jou fokus en raak jy gou mismoedig. In Nehemia 2:8(b) lees ons: "My God het sy goeie hand oor my gehou, en die koning het my versoek toegestaan."
Nehemia was geïnspireer, omdat hy geweet het God is saam met hom op hierdie avontuurlike reis. Hy was daarom in staat om selfs vir die Persiese koning sy versoek te rig. Onthou, die Jode was op hierdie stadium steeds in ballingskap en Nehemia het dus nie hier met 'n ander Jood onderhandel nie, maar met die een wat hom gevange geneem het. Wanneer ons 'n nuwe visie van God ontvang word ons geïnspireer en aangemoedig, omdat ons weet Hy is saam met ons en dat dit Sy wil is. Hy wil ons gebruik om sinvol te lewe en te doen wat singewing en vervulling in jou lewe sal gee.
2. 'n Visie gee aan ons rigting en betekenis
In Nehemia 2:11 lees ons dat Nehemia geweet het dat om die Here se wil te doen, moes hy na die plek toe gaan waar die werk gedoen moes word. In Jerusalem aangekom, gaan stel hy ondersoek in van die toestand van die muur, maak opnames en planne vir die uitvoering van die visie. As ons nie versigtig is nie, kan baie van wat ons doen, eintlik niks vir die Here beteken nie. As ons net besig is om in stand te hou, of 'n verkeerde koers in te slaan, voer ons nie die wil van God uit nie. 'n Visie beteken ons verstaan waar die behoeftige areas in die gemeenskap is wat aangespreek moet word. Ons vind so uit watter opleiding ons, as kinders van die Here, nodig het. Ons kan dan programme in werking stel waardeur ons God se wil uitvoer.
3. 'n Visie gee momentum, energie en passie
In Nehemia 2:18 lees ons hoe hy die visie met al die ander gedeel het. Dit is eers wanneer almal verstaan wat God se visie en wil is dat daar eenheid, rigting, inspirasie en dryfkrag kom wat aanleiding gee tot momentum wat mense laat sê: "Kom ons bou...". Hierdie boek in die Bybel word Nehemia genoem omdat hy die skrywer is, maar dit kon net sowel geheet het "Die Werkers", want Nehemia gee aan die werkers erkenning wanneer hy in Nehemia 4:6 skryf: "Ons het bly bou aan die muur ... Die mense se harte was in die werk".
In Nehemia 3 kry ons die geskiedenis van wie watter deel van die muur gebou het. Op die oog af lyk dit baie vervelig om te lees, maar eintlik is dit baie interessant, want jy sien die name van die persone of groepe aangeteken op elke plek op die muur waar hulle gebou het. Ons lees in Nehemia 3:5, "Die volgende stuk is herstel deur die mense van Tekoa, maar hulle vooraanstaande mense was nie gewillig om swaar werk te doen vir hulle Here nie"
Letterlik staan daar: Hierdie vername manne wou nie die vuil werk doen soos om dagga aan te maak, stene aan te dra of enige swaar bouwerk doen nie, want hulle was te belangrik daarvoor. Hulle het geredeneer: Kry maar iemand anders om die swaar werk te doen. Daar is vandag ook sulke mense wat nie bereid is om hulle tyd vir iets of iemand te gee en sodoende die muur in ons gemeenskap wat stukkend is te bou nie. Hulle redeneer ook: Kry maar iemand anders wat dit sal doen. Ek is te belangrik en te besig met die bou van my skure! Maar dan lees ons gelukkig ook van die ander: Hulle name is die hele hoofstuk vol: By hulle was die entoesiasme om die muur te bou oorweldigend. By oor die 40 plekke in die muur en by 9 poorte en 4 torings het daar oral dankbare gewone mense ingespring en begin bou! Priesters, Leviete, smede, salfmengers, bakkers, gesagvoerders, almal het gehelp. Ja selfs Sallum se dogters. Stel jou voor: 'n Pa en sy dogters wat groot, swaar klippe aandra en in die muur inmessel. Hulle het nie gesê: Nee, dis manswerk nie. Ons naels sal breek en ons handjies sal skurf word nie. Nee, vir sommige mense weeg God se eer so swaar dat hulle selfs dinge buite hulle aard sal doen. God se eer kom voor hulle eie belange, gerief, voorkeure, smaak en eer. Daarom is hulle bereid om op te offer vir hulle Here, om tyd en energie en selfs harde werk in te sit uit dankbaarheid. Sallum se dogters wys ons daarop dat dat gewone mense die muur moet bou, nie net belangrike gekwalifiseerdes nie. Hulle wys ons om te bou met wat jy het. Wat het hulle gehad? Rommel, puin en reünies. Gebruik dit wat jy het, naamlik ervaring, mislukkings, foute en hulle wys dat jy bereid moet wees om jou hande vuil te maak, dat dit iets gaan kos. Dis die moeite werd, want weet dat God saam met jou is in die reünies, rommel en gemors. Carl Jung het gesê: "Die sentrale neurose van ons tyd is leegheid; 'n gebrek aan singewing." Om net aan jou eie skure te bou is te leeg, sinloos en betekenisloos. Soos die gelykenis van die ryk dwaas wat sy Zoë ('n sinvolle en betekenisvolle lewe) verloor het. Daar is soveel mense vandag wat in die tyd waarin ons, ons bevind onttrek, isoleer en afsny van dit wat om hulle gebeur en sê dis 'n gemors, jy kan niks daaraan doen nie. Hulle sorg net vir hulle self in terme van hulle toekoms en veiligheid. Hulle skink net wyn, maar om iets te beteken, iets iewers te bou of by te dra, te help is nie 'n opsie nie. Ek wil jou uitdaag: Dis eers as jy troffel vat en die muur begin bou wat jou lewe sin maak. Ons is elkeen 'n bouer en ons bou elkeen iets. Waak daarteen om net jou eie skure te bou, want dit verwyder mense verder van mekaar af. Maar as jy aan die gemeenskapsmuur bou, bring dit jou nader aan mekaar en aan ander. Volgens Ef 4:16 is ons elkeen 'n steen (met sy eie funksie) wat die gat in die muur met jou gawes moet toemaak en so die omgevalle mure met jou gawes en ervaring op te bou en te herstel.
Ons gaan Saterdag 3 Augustus @ 9:00 'n ONTDEK JOU PLEK kursus aanbied – meld by die kerkkantoor aan as jy wil deelneem.
Elke gelowige is geroep om te bou, om die omgevalle mure van Jesaja 60:17 te herstel: "Ek laat vrede oor jou regeer, Ek laat geregtigheid jou bestuur. Daar sal nie meer gehoor word van geweld in jou land nie, of van ondergang en verwoesting binne jou grense nie. Jy sal jou mure noem: Redding, jou poorte: Lof. Bedags sal dit nie die son wees wat vir jou lig gee nie, snags sal dit nie die maan wees wat oor jou skyn nie: die Here sal vir jou 'n ewige lig wees, en jy sal roem in jou God. Jou son en jou maan is die Here, Hy gaan nie onder nie en word nie dof nie. Die Here sal vir jou 'n ewige lig wees, jou dae van smart is verby."
Ons gemeente gaan bou. Gaan jy saam met ons bou? Gaan jy saam met ons herbou aan dit wat stukkend en afgebreek is in ons samelewing? Wie anders gaan dit doen? Die meeste wil dit net afbreek (negatiewe houding…).
Hoe bou jy?
Kry 'n 'Ganani' wat vir jou informasie kan gee: Vra iemand of daar gate (werklike toestand) in jou en die muur is.
Luister diep: Laat dit jou hart aangryp. Laat die gate jou hartseer maak en laat huil.
Bid: Bely jou aandeel, dat jy niks gedoen het nie. Vra dat jy van wyn/oros skink, van jou eie skure bou sal gaan na help bou aan die muur.
Ontvang jou roeping: Skryf jou naam op die steen in die muur sodat jy die gate kan toebou en die muur kan opbou.
Gee jou TYD: Waarmee hou jy jou besig? Gee jou tyd vir die gate in die muur en doen wat nodig is.
Begin bou - eers by jou eie huis
Uit Nehemia is dit duidelik dat hulle eers hul eie huise in orde gekry het voor hulle op ander plekke begin help het. Ons lees in hoofstuk 3 op verskeie plekke dat hulle voor hulle eie huis help bou het. In vers 28 lees ons: "… elkeen by die gedeelte regoor sy huis." Dit maak sin né! Om voor jou eie huis te bou, want dis die naaste plek om te begin werk. Bouwerk begin by en voor jou eie huis! Elkeen moet net op sy eie stoep vee, dan is die straat skoon. Sal jou naam op die lys van bouers wees wat voor jou eie huis bou? Is jou naam op 'n steen in die muur:
. . . in jou lewe? Ek bedoel, hoeveel tyd en moeite en energie spandeer jy daaraan om jou verhouding met God te bou en te herstel in jou eie lewe? Ons lees in 1 Petrus 2:4-5 : "Laat julle as lewende stene opbou tot 'n geestelike huis, om 'n heilige priesterdom te wees en geestelike offers te bring wat deur Jesus Christus vir God welgevallig is." Jesus sê in Matt 7:24 dat die storms dit waarop en waarmee jy gebou het sal ontbloot. Die storms sal uitwys of dit op sand of op rots gebou is. Wat is jou fondasie? Waarop en waarmee bou jy? Ons lees in 1 Kor 3:10-14: "Die fondament is Jesus Christus. Of dit goud, silwer, edelstene, hout, gras of strooi is waarmee iemand op die fondament bou, elkeen se werk sal aan die lig kom. Die dag wanneer Christus kom, sal dit duidelik word. Die dag kom met vuur, en die vuur sal die gehalte van elkeen se werk toets. As iemand se bouwerk bly staan, sal hy beloon word".
. . . in jou huwelik. Hoe lyk die muur van jou huwelik en hoeveel tyd spandeer jy om dit op te bou? Hoeveel tyd spandeer jy aan jou huweliksmaat?
… aan jou kinders? Konstruktief, opbouend? Bou jy of breek jy jou kinders? Onthou, jy breek nie net jou kinders wanneer jy hulle verkeerd behandel nie, jy breek hulle ook wanneer jy nie doen wat jy veronderstel is om te doen nie. Wanneer jy hulle nie leer wanneer hulle moet geleer word nie of dissiplineer wanneer hulle gedissiplineer moet word nie. Hoeveel tyd spandeer jy daaraan om die fondasie van jou kinders se geestelike huis te help bou? Dit is die huis waarin hulle eendag sal moet bly!
In Haggai 1:9 lees ons dat die Here vreeslik ontsteld is, want Hy sien hoe sy kinders hard werk en bou om hulle eie huise mooi te maak, terwyl die huis van die Here in puin lê! Ons is elkeen bouers van die muur om die huis van die Here, naamlik die gemeente van die Here Jesus. Jy kan nie net jou eie huis bou nie, jy moet die kerk ook help bou! Dit was die motivering vir Nehemia se bouwerk. Kom ons trek terug en maak ons eie huise reg, maar dan moet ons begin bou aan die tempel van God! So baie mense gee vandag eenvoudig nie om vir die kerk nie. Mense sê selfs dat die kerk en eredienste oorbodig is. So dis volgens hulle belangriker om te bou aan die gerief van jou eie huis as aan die huis van die Here. Die huis van die Here kan maar verval, solank as wat my huis net mooi en gerieflik is!
Jy is nie net 'n bouer by jou eie huis nie. Jy is deel van die geloofsgemeenskap, omdat die Here hier vir jou 'n stukkie bouwerk uithou. En as jy dit nie hier doen nie, is daar 'n gat in die muur van die huis van die Here, want aan elkeen is 'n stukkie gegee om te bou. Ons lees in Nehemia 7:70: "Party familiehoofde het bydraes gegee vir die werk… Van die familiehoofde het vir die werksfonds honderd ag en sestig kilogram goud en een en 'n kwart ton silwer bygedra." Dit beteken dat jy ook deur jou bydrae die muur van die kerk bou! So die vraag is: sal jou naam op die lys van bouers wees wat aan die huis van die Here, die gemeente help bou het? Is jou naam op 'n steen in die muur van ons gemeente?
Weet dat daar baie plekke is in die gemeente waar die muur omlê en dat ons jou nodig het!
Bouer van die gemeenskap
Jy kan baie verskonings en redes aanvoer as jy hoor jy moet die nasie bou of 'n stukkende gemeenskap se mure regmaak, maar as jy reg bou aan jou eie huis en help bou aan die huis van God, sal jy spontaan daar waar jy loop en praat en leef bou. Jy sal spontaan aan die gemeenskap bou, daar dit stukkend is. Nehemia se hart was stukkend gebreek oor die stukkende gemeenskap wat niks van God se SHALOM beleef het nie. Dit word die roeping wat hom terugbring met 'n prentjie en 'n visie van hoe 'n gemeenskap sal lyk en funksioneer as die muur opgerig is. Van hoe dit sal lyk as die mense God dien, Hom eer en vir Hom lewe. Leef die mooi en die goeie in die stad en nie die bose nie. Jy word geroep as 'n bouer by die werk, bouer van die ekonomie en die nasie. Jy word geroep as 'n bouer van die koninkryk. Elke gelowige is 'n dominee, sendeling en dissipel gekamoefleer as 'n dokter, boekhouer, onderwyser, prokureur, besigheidsman, huisvrou . . .
Slot: Waarmee hou jy jouself besig? Wat doen en bou jy met jou tyd? Skink wyn/oros, bou jy skure of bou jy die gate in die mure toe? Staan jou naam iewers op 'n omgevalle muur? Almal soek na sin en betekenis in die lewe. Jy kry dit nie in skure of op winkelrakke of in Google se soekenjin nie. Ook nie in die veld of by die see nie. Om aan die koninkryk van God te help bou, bring die grootste vreugde en lewensvervulling wat daar is. Jy is deel van God se bouspan. Gekies, geroep, bekwaam gemaak. Jy het iets (rommel, ruïnes van ervaring of bekwaamheid). Jy is nodig om iewers 'n gat toe te bou. As jou naam op die lys van bouers verskyn en as jou naam op 'n steen in die muur staan, sal jou lewe sin maak en betekenis hê. Wil jy nie hê jou lewe moet iets beteken nie?
So kom ons bou. Kom ons elkeen bou sy eie lewe, eie huis en aan God se huis, Eros gemeente. Dan sal die muur om Windhoek, God se koninkryk, stukkie vir stukkie herstel en mooier word en sal ons die SHALOM proe.
Klankopname van die preek: https://www.dropbox.com/s/pjolxdo6hp8pb4n/01-190721_0919%20%28online-audio-converter.com%29.mp3?dl=0
Videoopname van die preek: https://www.facebook.com/NGErosGemeente/videos/459161174920869/
Dinsdag, 02 Julie 2019 14:38
Nader 2019: Storms
Visvang is lekker, maar jy kan nie veel doen met 'n tou wat vol knope, koeke of kraaines is nie. Jy het groter moeilikheid as jou hoek in die water is en jy vang 'n vis met daai lyn wat 'n kraaines het, want dan kan jy niks doen behalwe baklei, moeg raak en uiteindelik die stryd opgee as die lyn breek nie. Partykeer kom 'n mens by die punt waar dit voel en lyk of jou lewe vasgedraai het. Wanneer jou kop voel soos 'n tou vol knope en koeke. Jy kom net nie reg nie, niks wil meer werk nie en jy weet nie meer waar om te vat en waar om te los nie. 'n Deurmekaar warboel van gedagtes. En as daar dan iets aan jou lewenshoek kom soos 'n storm, 'n krisis, moeilikheid of probleme, dan maak die baklei jou moeg en voel jy of jy gaan gebreek. Vir elkeen wat tans met so kraaines-sindroom worstel, het die Here besondere hoop vandag. Hy wil jou help hoe om al die koeke, knope en kraaineste in jou kop en denke te ontknoop en los te maak, want die tou is eers regtig bruikbaar as dit ontknoop is. Kom ons kyk net vinnig weer wat die laaste 2 Sondae gepreek is: Daar is verskeie tipes vereensaming. Verskillende plekke en maniere hoe jy vereensaam.
Jy voel jy behoort nie of word nie liefgehê nie. Of jy word fisies verlaat, van geskei, gelos, of afgesny van iemand.
Jy voel jy word nie geken nie en kan nie jouself wees of ontsluit nie. Jy voel jy is nie reg nie, daar is iets fout met jou en jy moet verander.
Omstandighede, storms of branders wat oor jou slaan, golwe wat hoog is en alles donker om jou laat.
In ons elkeen se lewe sal daar storms kom. Storms is onafwendbaar. Jy kry publieke storms soos droogte, ekonomiese resessie, depressie, ens. En dan persoonlike storms soos jou gesondheid, of in jou huwelik, gesinslewe, gemoed, werksituasie of in jou finansies. Storms tref almal, iewers of altyd. In Handelinge 27 beskryf Lukas, wat saam met Paulus op die skip was (hy praat heeltyd van "ons") hoe Paulus na Rome geneem is, omdat hy hom op die Keiser beroep het om sy saak te besleg. Julle sien die Joodse godsdienstige leiers het 'n klomp valse klagtes teen hom ingebring – waarvan hulle niks kon bewys nie. Nou word Paulus per skip (as gevangene) na Italië gestuur om voor die Keiser te verskyn. Die reis het in 'n katastrofe geëindig toe die skip vlak by die eiland Malta, suid van Italië vergaan het – alhoewel sonder enige lewensverlies. In die lig van 2 Kor 11:25 was dit die derde skipbreuk wat die Apostel Paulus oorleef het. Kom ons leer belangrike lesse uit die storms in ons lewe. Met ander woorde kom ons leer wat jy nie moet doen nie en wat jy wel moet doen om die knope te ontknoop sodat ons nie in die storm wat ons tans beleef (droogte, ekonomiese resessie, werkloosheid) sal vergaan nie.
Die eerste les is: Storms kom onverwags.
Paulus het baie ondervinding van die Middellandse See gehad. Hiérdie skipbreuk was hoofsaaklik die gevolg van die veranderlike weerstoestande gedurende die herfs dus einde Oktober. Vanaf begin November af, was daar destyds geen skeepvaart op die Middellandse See nie. Alle skepe het iewers oorwinter. Hierdie skip sou ook by Mooi Hawens oorwinter het, maar wou toe net nog 40 myl verder vaar tot by 'n meer geskikte hawe om te oorwinter. En dis oppad daarheen waar die moeilikheid met 'n onverwagse stormwind gekom het en wat die skip in 'n groot storm laat beland het. Kyk in hoofstuk 27: 13. ́n Ligte bries waai uit die suide en hulle het gedink dat hulle die hawe van Feniks kon bereik waar dit beter was om te oorwinter as in Mooi Hawens. Geleerdes sê hulle sou hierdie reis in normale omstandighede in ongeveer drie ure kon aflê̂. Maar skielik verander die weer van 'n ligte suidewind tot orkaanwinde uit die noordooste. Binne die drie ure waartydens hulle gereis het. Die meeste storms wat oor ons pad kom, kom skielik. Jou kar ry nog een oomblik normaal en die volgende oomblik borrel die rook by jou enjinkap uit of bars die wiel. Jy gaan vir hierdie roetine-doktersondersoek en vanaand lê jy in die hospitaal. Ongelukke kom skielik, sommer so uit die bloute. Geen tyd om daaroor na te dink of te beplan nie. Tragedies stuur nie vooruit 'n sms om ons voor te berei nie. Jy kry nie 'n waarskuwende epos van iets slegs wat in jou liggaam begin groei nie. Krisisse aktiveer nie een of ander waarskuwings-app op jou selfoon drie dae voor dit gaan gebeur nie.
Die tweede les is: storms oorweldig jou.
Mens raak verward, bang en beangs in 'n storm. Veral as jou vaardighede en ervarings jou nie meer kan help nie. Die manne op die skip saam met Paulus was ervare matrose en kon net nie die storm te bowe kom nie, so sterk was dit. Dit laat 'n mens magteloos voel wat lei tot negatiwiteit en pessimisme wat weer maak het dat jy maklik hoop verloor in storms. Handelinge 27:20 "Uiteindelik het ons alle hoop laat vaar om gered te word." Die storm is nou in beheer. Al wat hulle kon sien, was die storm. Was jy al daar? Die die plek waar jy sê, "Ek gee op. Wat nou sal gebeur, sal maar moet gebeur. Ek is nou die slagoffer en die storm is in beheer". Adrio König skryf dat mense wat alle hoop verloor, een van drie dinge ervaar: Die eerste is aggressie gebore uit frustrasie. "Ek het hoop verloor dat ons huwelik sal werk en nou het ek al hierdie aggressie teenoor my huweliksmaat". Of aggressie teenoor die regering, die ekonomiese krisis ens. Die tweede wat jy kan ervaar as jy hoop verloor, is oorgee. Oorgee in die sin van totale lewensmoegheid en intense moedeloosheid wat 'n passiewe reaksie op jou situasie veroorsaak. "Ek is magteloos en moedeloos in eensaamheid en isolasie". Die derde is koersloosheid. "Ek weet nie waarnatoe nie of hoe om vorentoe te gaan nie". Dis veral hierdie laaste twee naamlik, oorgee en koersloosheid, wat met die mense op die skip in Handelinge 27 gebeur het.
Die derde les is: In storms gooi ons soms die dinge oorboord wat ons aan die gang kan hou. Dit gebeur ook met Paulus en sy reisgenote. Kyk in Hand 27:18 en 19. Wat gooi hulle oorboord? Die vrag. En wat was die vrag? Koring, dus kos wat jou aan die lewe kan hou. Wat gooi hulle nog oorboord? Die skip se toerusting, dus daardie dinge wat nodig was om die skip te laat funksioneer. Ons doen dit ook dikwels as die storm ons lewens aanval. Ons gooi die goeie goed oorboord, goeie gewoontes soos om te oefen, goed te slaap, te rus, verantwoordelik met geld om te gaan in plaas daarvan om te oorspandeer, te ooreet, te drink, te oorwerk. Of ons gooi ons geloofsgewoontes oorboord soos ons stiltetyd, lees van die Woord saam met gebed wat ons regop kan hou, kalm hou en opnuut vertroue in God gee. Of in 'n storm gooi ons verhoudings met die mense wat ons ondersteun het oorboord en onttrek ons onsself van hulle in selfbejammering en eensaamheid. Jy probeer die storm alleen uitry. Ons begin paniekerig raak en maak slegte besluite in alleenheid. As die storm losbars kan jy maklik jou waardes prysgee en op maniere optree en dinge doen wat jy nie normaalweg sou doen nie.
Die vierde les is: Dis maklik om perspektief in lewensstorms te verloor. Dae lank was die son en die sterre nie te sien nie.(Hand 27:20) Daarom verloor hulle alle hoop. Die seevaarders het die son bedags en die sterre in die nag gebruik om hul rigting te bepaal. As die son en sterre nie sigbaar is nie, kon jy nie op see navigeer of jou rigting bepaal nie. Ons verloor ook maar maklik perspektief in die storms van ons lewe. Jy sien net die slegte. Hoekom moet dit altyd so sleg gaan met my? Hoekom gebeur slegte goed net met my of my familie? Straf God, waar is Hy, hoekom? Daar is so baie goeie dinge in jou lewe oor. Soveel goeie tye agter jou en waarskynlik voor jou ook. Maar al wat ek kan sien is die donker van my lewe waarin ek nou is en skielik bied dit 'n skeefgetrekte perspektief op my hele lewe. Ons glo ook baie keer as die storms kom, ons is alleen of staan alleen, geïsoleer, onttrek van almal. Ons sien dan nie die Here se hand onder ons nie. Ons sien nie altyd die mense raak wat saam met ons sal staan nie, ook al kom die storms nie. In 'n storm verloor jy maklik perspektief. Jy verloor sig op God en begin glo dat Hy nie in beheer is nie. Glo dat Hy dit oor jou gebring het, dat Hy jou straf of jou alleen los of nie omgee nie. Dan vorm daar knope en koeke in jou brein nes 'n kraaines. Jy moet dus reg dink in storms. Jy moet kop hou en die regte perspektief hou op God, die lewe en jouself hê om sodoende die knope en kraaines uitmekaar te kan haal. Einstein het gesê dat die oplossing nie vanuit dieselfde plek kom as waar die probleem is nie. Dit kom vanuit 'n ander plek. Dit kom van buite af. Paulus doen dit as hy sê dat niemand die boot mag verlaat nie. Hoekom nie? Die groot versoeking in storms is om jou eie reddingsplannetjies te begin maak. Die reddingsplanne met die 3 V's naamlik: Vlug, Vries of Veg. Dit gebeur deur hetsy jouself te isoleer en te onttrek of andersins om te "blame and shame". Paulus is in die storm weens ander mense se slegte besluite. In Hand 27:10 het Paulus die kaptein en bemanning gewaarsku dat die reis gevaarlik gaan wees en dat hulle die skip, sy vrag en selfs hul eie lewens kan verloor sou hulle voortgaan. Waaroor Paulus hulle gewaarsku het, is toe presies wat gebeur het. Menslik gewyso kon Paulus toe die "blame/shame game" speel deur die kaptein en sy bemanning te blameer, omdat hulle nie na hom geluister het nie. Ons speel maklik die 'blame game'. Ons blameer maklik ander vir die krisis of gemors waarin ons is en dan raak ons verbitterd teenoor hulle. Die ander uiterste is om die 'shame game' te speel. Dis nou as jy self vir jou eie krisis verantwoordelik is deur ́n swak besluit te neem of keuse te maak. Dan 'shame' jy jouself deur jouself te verwyt en te veroordeel, omdat jy is waar jy is. Ek kan dink die hoof van die wagte en die kaptein van die skip het hulself blameer vir die gevaarlike situasie waarin hulle so baie mense geplaas het. As jy met hierdie stuk verwyt vandag teenoor jouself sit hoor hierdie woorde: "Even if the storm is your own making, God still cares for us and about us". Die 'blame' en 'shame' werk nie. Storms is 'n paradoks: God is in beheer en het 'n plan MAAR jy en ek dra die verantwoordelikheid om die regte keuses te maak. Elke keuse het gevolge. As God 100% in beheer was sou jy kon reken dat jou keuses niks kan beïnvloed of kan beteken nie. Dan is alles God se skuld. En as God glad nie in beheer was nie, sou jou keuses 100% alles bepaal het en sou alles jou skuld wees. In storms moet jy weet beide is reg: God is 100% in beheer en jy is 100% verantwoordelik vir al jou keuses! Dis hoekom Paulus sê almal moet agterbly, want die engel het dit vir hom gesê en daarom weet hy dat hy die regte keuse en verantwoordelikheid moet uitoefen. Vers 22 beskryf hoe hy hulle moed in praat en deel die boodskap met hulle wat die engel namens God vir hom gesê het. God het 'n plan met sy lewe gehad, naamlik dat hy voor die keiser in Rome moet verskyn. Daarom sou almal se lewens aan boord gespaar word. Om die rede sê hy: "Manne hou moed!". Ons sien in Paulus iemand wat die storm vanuit sy geloof hanteer en nie uit sy eie bronne en krag nie, want hy het geleer dat storms nie net sleg is nie en dat daar goeie en positiewe goed ook uit storms kom.
Die positiewe gevolge van storms:
Storms bring jou op beter plekke en nader aan mense.
Ons gaan almal die storm oorleef sê Paulus, want sy perspektief op swaarkry en lyding het hom geleer dat God nog altyd 'n plan en 'n doel met storms gehad het. 'n Storm bring jou vinniger uit waar jy moet wees as goeie mooi weer. Storms bring jou op 'n beter plek. Hulle het op Malta gekom waar vriendelike mense was en waar hulle kon wonders doen, mense tot geloof en genesing bring. Storms bring jou nader aan mense. Dit was 'n goeie plek voor Rome.
Storms bring groei en vrug voort.
"Your storm doesn ́t take God by surprise. But He can use the worst storm to produce fruit in you life." Om vrug in jou en my lewe voort te bring. Bome het die winter se koue ook nodig om hul vrug op die ou end te kan produseer. Ons het die suidewind waarin skepe mooi vaar, nodig. Ons het ook die noordooste wat stormsterk waai nodig, sodat God die vrug in ons lewens kan voortbring wat Hy daarin wil voortbring. Ons groei nie as net die sagte suidewind die heeltyd in ons lewens waai nie.
Storms bou karakter.
Ons wil mos almal graag ons kinders beskerm teen die storms van die lewe. Daardie seun of dogter wat hul hart breek of as ons kind geboelie word by die skool of nie tot die span verkies word nie. Ons vergeet so maklik dis juis storms soos hierdie wat karakter in ons kinders en in ons as ouers se lewens bou en wat God se vrug in ons lewens te voorskyn bring. Die beste ding wat jy vir jou kinders kan leer en nalaat is nie geld, goedere, eiendom of selfs geleerdheid nie. Laat eerder goeie geloofsgewoontes vir hulle na soos om elke dag jou stil tyd saam met God deur te bring. Om elke dag te bou aan hul verhouding met die Here. Dis waar die vertroue en die NOGTANS denke gebou word. Van "al sou die vyeboom nie bot, beeskrale sonder beeste, geen oes . . .nogtans sal ek juig in God my Redder". Dit was maklik toe dit goed gegaan het om die lied te sing, maar om dit te sing as dit werklik die geval is, verg 'n ontknoopte, oop kop en denke. En dit kan net as jy 'A long obedience in the same direction" het. Dis wat elke dag leef en wandel met die Here is. Leer jou kinders uit jou eie lewe hierdie "long obedience in the same direction". Dis die stewigste anker wat jy hulle ooit kan gee. Jou kinders sal altyd onthou wat pa of ma gedoen het toe die storms op ons toegesak het. Het hulle begin vloek en skel of van angs na pille en drank gegryp of het hulle in geloof opgetree en God vertrou? Al is die beeskrale leeg, geen oes nie, NOGTANS . . . Rom 12:2 sê, laat God jou denke vernuwe en verander en geloof vaslê in jou denke, in jou kop, in jou brein. Dit is jou denke wat roetes of paaie deur geloofsgewoontes bou. Dis jou denke wat die knope en koeke in jou brein ontrafel sodat die ou paaie van twyfel, angs en bekommernis verdwyn deur die vertroue op God wat die regte perspektief in die storm gee, wat by jou is en belowe dat jy nie sal vergaan nie, wat sal help om te kan sê NOGTANS . . . Dit kan net gebeur as jy reg dink oor God en oor storms. Hy is jou lewensboot. Jy moet die boot met jou eie reddingspogings verlaat, want Hy is in beheer. Dit kan net as jy jou geloof oefen (soos spiere) om in toewyding te lewe. Soos 1 Tim 4:7 sê om in die goeie tye en mooi weer God se teenwoordigheid in die storms te ervaar en te beleef met 'n NOGTANS geloof en denke. Ons wil baie keer eers in die storms na God toe draai en hierdie kitsverhouding met Hom probeer bou as die storm klaar losgebars het. Dis soos gholfswaai wat jy probeer verander terwyl jy speel in plaas daarvan om dit vooraf op die oefenbof te verander. Die matrose het nie geweet waar hulle was nie. Die son en sterre waarvolgens hulle hul rigting bepaal het was nie sigbaar nie. Paulus kon ook nie die son en sterre sien nie. Maar sy verhouding met God het hom ander dinge laat sien. Soos dat die samevatting van sy lewe sou wees om voor die keiser van Rome, die magtigste man in die wêreld, oor sy geloof te gaan getuig. Soos dat God ook in die storm op see aan die werk was en sy planne sou uitvoer. Sy pad met God het hom geleer dat God altyd getrou is aan sy beloftes. Daarom sê hy vers 23: "Manne, hou moed. Ek vertrou op God dat alles net so sal gebeur soos Hy vir my gesê het". Rom 8:28 sê dat alles ten goede sal meewerk. Op grond van hierdie belofte van God het hy al 276 mense belowe dat nie een van hulle 'n haar sou verloor nie (Lukas 21:18). Paulus het God gedank, brood gebreek en vir hulle gegee om te eet vir krag. Al 276 passasiers het moed geskep en geëet. Paulus tree anders op in die storm. Daar was hy 'n bron van kalmte en geloofsvertroue, omdat hy al voor hierdie storm en in ander storms hierdie diep en daaglikse verhouding met die Here gebou het. Hy praat van "…die Here aan wie ek behoort en wie ek dien". Hierdie is verbandstaal van "ek behoort, ek is Sy kind, Hy is my God, Hy ken my". So ek weet en glo Hy is in my en by my. Ek oefen myself hierin, in my kop of brein. Oefen en leer jou denke en gedagtes om op God te fokus. Dis hoe jy storms gaan oorleef naamlik om nuut en anders en positief te dink. Jy kan jou kop net ontrafel deur nuwe insigte en feite en deur die waarheid van buite af dus van 'n ander plek af te begin naamlik by God. Oefening en lees Sy Woord en bid, vul jou denke met good stuff met wie Hy is, wie jy is. Dat Hy saam jou is. Dink aan Fil 4:8 wat sê alles wat reg, waar, mooi, edel, rein is. . . laat dit jou kop skoonmaak en lewe ligter lewe in jou kop. God nooi jou "Kom na my almal moeg, moedeloos, oorlaai en Ek sal jou rus, kalmte en vrede gee".
Vrede in die storms: Paulus is die enigste een wat met hierdie bonatuurlike vrede en kalmte optree terwyl die storm woed. Hoekom? Hy het al geleer die God wat Hy dien is getrou. Dis waar die vrede vandaan kom. Nie omdat die omstandighede goed is nie, nie omdat moeilikheid afwesig is nie. Maar omdat God aanwesig en teenwoordig was in die storm met Sy belofte. Daarom is Paulus eintlik die kaptein van die skip in die storm. Ons verhouding met God en die diepte van ons verhouding met Hom bepaal of die storm in beheer gaan wees en of jy met Hom in beheer gaan wees. Of die storm die pas gaan aangee en of Hy deur jou die pas gaan aangee. Paulus se vrede in die Here veroorsaak dat hy nie net op homself en sy eie oorlewing fokus nie. Hy fokus op God se plan en op die skip vol ongelowiges rondom hom. Hy neem vir hulle verantwoordelikheid en hulle word eintlik gered oor Paulus op die skip is en God hom voor die keiser wil bring. Ons is verantwoordelik vir die samelewing en die dorp en elke gelowige en ongelowige mens hier om ons. Die kerk en die wêreld is saam op die boot in die storm. Beide het mekaar nodig. Die teenwoordigheid van gelowiges maak van die wêreld 'n beter plek. Die wêreld is 'n beter plek vanweë die ware gelowiges wat daar woon. Onthou 276 lewens word gered a.g.v. één gelowige wat in hul midde is. Vers 23-24: "Die Here het die 276 mense op die skip aan Paulus gegee, sodat hy na Rome kon gaan!" Die Here het 276 mense se veiligheid aan Paulus toevertrou. Hy het op daardie skip gefunksioneer soos sout wat bederf teëwerk. Jy het in die storm waarin ons nou is, ook 'n roeping en 'n taak naamlik om in die plek waar jy is (familie/huwelik/kantoor/werk/skool/vriende/klaskamer) nuwe insigte vir mense te gee wat hulle koppe sal ontknoop, skoonmaak sodat hulle nuut sal dink, positief, met geloof dat God 'n plan het en dat Hy belowe dat jy nie sal vergaan nie. Is jy op jou pos? Doen jy wat jy moet en sê jy vir die mense in die storm HOU MOED . . . HOU MOED . . .?
Klankopname van die preek kan gekry word by die volgende adres:
Sondag, 26 Mei 2019 09:00
Nader 2019: Tweede Asem
Geskryf deur	Fourie van den Berg
Sondag 26 Mei 2019
Om te begin oefen is moeilik. Jou asem jaag, jou hart bons vinnig, jy voel angstig en gespanne, jou longe brand, jy raak moeg, jy kry swaar, jy het geen energie en jy voel of jy vasgedruk word. Hoe meer jy aanhou oefen, gebeur daar op 'n dag iets ... jy kry nuwe krag, want jou hart kom tot bedaring en jy ervaar 'n kalmte en n rustigheid, want jy het 'n nuwe asem,'n tweede asem gekry.
Jou tweede asem is wat jy nodig het om nader aan ander mense te kom. Veral die wat die naaste aan ons is. Soos wat jy vryheid gekry het toe jy jou identiteit in Christus ontvang het, so moet jy nou dieselfde vryheid aan ander gee om hulself te kan wees. In ons DNA wil ons God wees.. ons wil self besluit, self beheer en self bepaal en ons hou nie daarvan dat ander vir ons sê wat om te doen en hoe om te wees nie, maar tog doen ons dit. Ons eien ons die reg toe om mense te wil verander en vir hulle te wil vertel hoe hulle moet word, want jy dink jy weet die beste hoe die ander persoon moet wees. Jy dink jy weet wat die beste is vir almal... maar die meeste van die tyd probeer jy iemand soos jy maak.
Dit is asof ons, ons rol as die pottebakker sien wat die klei op sy wiel vorm soos hy dit wil hê. En dan verdedig en regverdig ons onsself boonop uit die Skrif met opmerkings soos: "ek wil net die beste vir hom hê, omdat ek omgee vir hom" of "sonde moet aangespreek word, daarom kan ek nie 'n blinde oog gooi nie. Buig die boompie terwyl dit nog jonk is". En dit is reg, tensy dit lei tot dieselfde simptome as die van 'n onfikse atleet wie se asem jaag, hart wat vining bons, voel asof jy versmoor word, longe wat brand, moegheid, swaarkry, geen energie in die verhouding nie, konflik ervaar, spanning, vrees, angstigheid, onsekerheid, twyfel, en 'n moedeloosheid. As jy voel jy word nie aanvaar vir wie jy is nie.
Dit is wat gebeur as een party die heeltyd fout vind, kritiseer, op die negatiewe en verkeerde fokus. Die ander een word veroordeel en verwerp en dit lei daartoe dat so 'n persoon "resent and resist" want jy aanvaar hom nie soos hy is nie. Dit lei tot verwydering en afstand agv. moedeloosheid, onsekerheid, 'n lae selfbeeld, minderwaardigheid, frustrasie en depressie. Dit is hoekom Paulus sê: "Forget about deciding what's right for each other. Here's what you need to be concerned about: that you don't get in the way of someone else, making life more difficult than it already is." Romans 14:13.
Aanvaar mekaar, soos Christus jou aanvaar het. Gee vir mense wat jy ontvang het en wat met jou gebeur het in en deur Christus. Dus vryheid om hulself te ontdek, te vind en te wees. Aanvaarding in Grieks is die woord: proslambano, wat beteken om iemand in hul hart te ontvang. Dis om vir ander toegang tot jou hart te gee en 'n konneksie te bou. Die teenoorgestelde van "aanvaarding" is verwerping, veroordeling, kritisering, foutvinding ens. Hy sê nie om als goed te keur of om met alles saam te stem nie. Hy sê aanvaar wie die persoon is (sy karakter en identietit as God se bloudruk) en onderskei tussen wie die persoon is en wat die persoon doen (sondige, afbrekende gedrag). Spreek hulle aan in liefde en met aanvaarding. Hoe aanvaar jy iemand? Hoe het Christus jou aanvaar? Hy ken jou, want Hy het jou volkome geskape, maar Hy ken ook jou afgode en sonde wat jou gevangene hou en verslaaf maak. Daarom het Jesus self in ons plek "sonde geword" en is Hy gestraf en het Hy gesterf. Alles om jou vry te maak en sodat jy vergewe kan word. Wie dit aanvaar (versoening, vryspraak, vergifnis) word deur God aanvaar, omdat God na jou deur Jesus se liefde kyk. Dit is hoe jy mense aanvaar..met liefde.. dit is die grootste gebod.
"7Aanvaar mekaar dan, soos Christus julle ook aanvaar het, tot eer van God."
"28Een van die skrifgeleerdes het hulle hoor redeneer en het nader gestaan. Toe hy sien dat Jesus hulle 'n goeie antwoord gegee het, vra hy vir Hom: "Wat is die heel grootste gebod?"
29Jesus antwoord hom: "Die eerste is: 'Luister, Israel, die Here ons God is die enigste Here. 30Jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met jou hele verstand en met al jou krag."
Hoe het jy lief? Hoe werk liefde? Die woord "luister" staan 444 keer geskryf in die Bybel. Jesus het na mense geluister en vra gevra.
"45Toe hulle Hom nie kry nie, het hulle omgedraai na Jerusalem toe op soek na Hom. 46Na drie dae het hulle Hom by die tempel gekry waar Hy tussen die geleerdes sit en na hulle luister en hulle uitvra."
"18en een van hulle, met die naam Kleopas, antwoord Hom: "Is u dan die enigste vreemdeling in Jerusalem dat u nie weet van die dinge wat in die afgelope dae daar gebeur het nie?"
19Hy vra vir hulle: "Watter dinge?" Hulle antwoord Hom: "Die dinge in verband met Jesus van Nasaret, 'n profeet wat magtig was in woord en daad voor God en die hele volk".
Om nader aan iemand te kom, moet jy begin om die persoon werklik te leer ken. Ons dink ons ken mekaar, maar eintlik is ons net bekend met mekaar. Mense se grootste behoefte is om geken te word. Mense soek nie raad en advies nie, hulle wil nie veroordeel word nie. Hulle wil geken wees en aanvaar word.
Hoe leer jy regtig iemand ken?
Jy leer iemand ken deur na hom te luister en luister is om waar te neem. Laat die persoon homself openbaar en luister net. Gee aandag en respekteer die persoon. Interpreteer die persoon se gevoelens en dan reageer jy. Liefde is ook om te laat gaan. Gee mense die vryheid om hulle karakter en identiteit te ontdek en te wees wie hul regtig is. Laat hulle toe om te gaan en te doen en drome te jaag. Moenie mense vashou deur alles te wil beheer nie. Jesus het vir Maria gesê: "Moet My nie vashou nie, want Ek het nog nie na die Vader toe opgevaar nie, maar gaan na my broers toe." Mat 20:16
Moenie vashou aan kwaad en woede oor wat mense gedoen het nie. Gee mense ruimte en spasie vir selfontdekking en groei. Haal mense van jou pottebakkerswiel af. God alleen kan mense verander en ons moet op Hom vertrou. Stop met kritisering en prys hulle vir die dinge wat hulle reg doen. Vervang foute met genade en vergifnis. "Bo alles moet julle mekaar hartlik liefhê, want die liefde bedek baie sondes." 1 PET 4:8.
"Die liefde bedek alles, glo alles, hoop alles" 1 Kor 13:7 . Weet net dit vra baie geduld en opoffering, want ware liefde het 'n prys.
"Julle is van julle sondes gereinig toe julle die waarheid van die goeie nuus aanvaar het. Julle kan mekaar dus as medegelowiges regtig liefhê. Daarom moet julle sorg dat julle mekaar van harte liefhet, al vra dit inspanning." 1 PET 1:22.
"16Jesus het vir haar gesê: "Maria!" Sy draai na Hom toe en sê in Hebreeus vir Hom: "Rabboeni!" Dit beteken leermeester.
17Jesus sê toe vir haar: "Moet My nie vashou nie, want Ek het nog nie na die Vader toe opgevaar nie. Maar gaan na my broers toe en sê vir hulle: 'Ek vaar op na my Vader toe, wat ook julle Vader is, na my God, wat ook julle God is."
"8 Bo alles moet julle mekaar hartlik liefhê, want die liefde bedek baie sondes".
"7Dit bedek alles, glo alles, hoop alles, verdra alles".
"22Noudat julle julle in gehoorsaamheid aan die waarheid gereinig het om mekaar as broers ongeveins lief te hê, moet julle mekaar dan ook van harte en vurig liefhê".
Hierdie is soos 'n tweede asem tussen mense. Tussen mense wat verskil, want dit bring 'n vryheid wat veroorsaak dat jy beter oor die weg met mense kan kom. Aanvaarding is die tweede asem wat jou nader aan mense bring. Met wie moet daar 'n tweede asem wees? Hoe moet jy ander aanvaar? Deur meer te luister, te laat gaan, die verlede op te gee, ruimte en spasie te gee en alles met liefde te vervang.
Klankopname 26 Mei 2019
Sondag, 19 Mei 2019 09:00
NADER 2019: Wie is ek?
Fillipense 3: 2-14
"2 Pas op vir daardie dwaalleraars;
pas op vir daardie mense wat kwaad stig;
pas op vir daardie betekenislose besnydenis!
3 Ons het die ware besnydenis, óns wat God deur sy Gees dien, óns wat ons op Christus Jesus beroem en nie op uiterlike dinge vertrou nie. 4 Tog sou ek ook op uiterlike dinge kon vertrou. As iemand meen dat hy op uiterlike dinge kan vertrou, ek nog meer: 5 ek is op die agste dag besny, van geboorte 'n Israeliet, uit die stam Benjamin, 'n egte Hebreër, in wetsopvatting was ek 'n Fariseër, 6 in my ywer 'n vervolger van die kerk, in onderhouding van die wet van Moses om vryspraak te kry, onberispelik.
7 Maar wat eers vir my 'n bate was, beskou ek nou as waardeloos ter wille van Christus, 8 ja, nog meer: ek beskou alles as waardeloos, want om Christus Jesus, my Here, te ken, oortref alles in waarde. Ter wille van Hom het ek alles prysgegee en beskou ek dit as verwerplik sodat ek Christus as enigste bate kan verkry 9 en een met Hom kan wees: vrygespreek, nie omdat ek die wet onderhou nie, maar omdat ek in Christus glo. Dit is die vryspraak wat God gee omdat 'n mens in Hom glo. 10 Al wat ek wens, is om Christus te ken, die krag van sy opstanding te ondervind en deel te hê aan sy lyding deur aan Hom gelyk te word in sy dood, 11 in die verwagting dat ek self deel sal hê aan die opstanding uit die dood.
12 Ek sê nie dat ek dit alles al het of die doel al bereik het nie, maar ek span my in om dit alles myne te maak omdat Christus Jesus my reeds Syne gemaak het. 13 Broers, ek verbeel my nie dat ek dit alles al het nie. Maar een ding doen ek: ek maak my los van wat agter is en strek my uit na wat voor is. 14 Ek span my in om by die wenstreep te kom, sodat ek die hemelse prys kan behaal waartoe God my geroep het in Christus Jesus."
Ons tema hierdie termyn is NADER. Nader aan mekaar, nader aan mense en nader in ons verhoudings. Nou daar is baie redes hoekom ons verhoudings moeilik vind...wat is die rede daarvoor?
In die geskiedenis van die mensdom speel drie klein woordjies 'n ontsaglike rol in verhoudings, nl. "Wie is ek?" Ons wil weet wie ons regtig is. Wat maak ons elkeen uniek? Hoekom is ons hier op aarde?
As jy die antwoord op die vrae ken, weet jy wie jy is en sal jy jouself verstaan en baie onsekerheid en twyfel sal daardeur uit die weg geruim word. Maar as jy nie weet nie, sal daar baie onsekerheid, twyfel, vrees, en minderwaardigheid wees, omdat jy jouself sal wil beïndruk en bewys. Dit gebeur omdat jy bedreigd voel en in kompetisie met ander is.
Dan word jy iemand wat ander wil hê jy moet wees, of jy word wat jy dink jou die meeste aanvaarbaar gaan maak. Die gevolg is dat jy met, en agter maskers lewe. En dit lei dat jy nie 'n diep innerlike vrede in jou oor jouself het nie. Dan sal jy sukkel met verhoudings.
Om nader aan mense te kom, moet jy begin om naby aan jouself te wees. Om meer intiemer en dieper verhoudings te hê, moet jy eers met jouself gelukkig wees. En om dit te wees moet jy weet wie jy is, nl. jou identiteit. Die lewe is 'n vertoning en elke mens speel 'n bepaalde rol in die toneel- en drama-spel van die lewe. Jou identiteit bepaal jou rol.
Oscar Wilde: "Be yourself (play your role), everyone else (every other role) is taken"
Hoekom is jy hier? Hoe vind en ontdek jy jou identiteit? Dis 'n lewenslange proses om jou rol in die drama- of toneelspel van die lewe te vind en te vul. Dit is dwaas om iemand anders se rol te wil speel. Tog doen ons dit so baie, dis hoekom ons maskers dra, want ons weet nie wie ons is nie.
Mense soek en vind hulle identiteit in verskillende uiterlike dinge soos 'n beroep, opvoeding, jou liggaam, gesondheid, seksualiteit, kleredrag, wat jy besit soos n huis, motor, status, prestasie en sukses. Die vraag is egter wat bly oor en wie is jy as jy iets hiervan verloor? Party kyk na binne soos jou temperament, persoonlikheid, wil en emosies, intellek, vaardighede, talente, gawes en godsdiens. Baie mense vind daarin groot hulp om iets meer van hulleself te verstaan. Maar daar kort egter nog dimensies van jou menswees. Ander kyk na dinge soos jou eggenoot/e, gesin, familie, vriende, kollegas of die regte groep.
In ons teksvers sien ons dat Paulus voor Christus hom vind en hy sy identiteit in dit gevind het, nl. die uiterlike afkoms...hy is besny die 8ste dag, hy is 'n Israeliet, uit die stam Benjamin (wat die belangrikste was) hy was 'n Hebreër en hy was ryk. Volgende het hy gekyk na die innerlike...hy was slim gewees, hy was 'n Fariseër (besonders geleerd), hy was gedrewe, hy het gelewe met ywer en hy was suksesvol. Ander aspekte waarna hy gekyk het, was dat hy aansien gehad het, hy was invloedryk en het polities regte mense geken soos die Jode, Romeine en Grieke. Maar toe Paulus op die Damaskus pad in 'n lig vasloop en dit hom blind maak, sien hy dat die goed (buite, binne, ander) jou nie by jouself en wie jy is, jou identiteit bring nie. In sy blindheid sien hy dat hy sy identiteit op verkeerde plekke gesoek het, en ook dat jy nie jou identiteit kan vind nie. Dit vind jou . . . as Jesus jou vind . . . vind jou identiteit jou.
Hy gebruik die beeld van 'n balansstaat: Aan die een kant is winste en aan die ander kant is daar laste. As die laste meer is as die as die bates.....is jou lewe bankrot en is die lewe sinloos en sonder blydskap! Hoe sy lewe was totdat hy Jesus ontmoet, word sy balansstaat omgekeer! Dit wat hy gedink het bates is, is toe eintlik sy laste! En wat laste was, is nou sy enigste bate nl. Jesus wat hy vervolg het. Want toe hy Jesus ontmoet, het hy besef daar kan niks tot sy bates toegevoeg word nie!
In die tyd en in die samelewing waarin Paulus geleef het, het eer, geleerdheid, afkoms, suksesvolheid, invloedrykheid en rykdom 'n groot rol gespeel. Dit het jou identiteit bepaal. Elke mens het hard gewerk om dit self te verwerf: sukses, aansien, uiterlike fokus, mense en netwerke om jou, invloed, populariteit. Maar toe Paulus vir Jesus ontmoet het, het die goed nie meer die rol in sy lewe gespeel om sy identiteit as mens in dit te vind nie. Daarom meet hy homself en ander toe nie meer af volgens hierdie maatstaaf nie. Hy skryf 2 Kor 5:16: "Ons beoordeel dus van nou af niemand meer volgens menslike maatstaf nie. Al het ons Christus vroeër volgens menslike maatstaf beoordeel, nou beoordeel ons Hom nie meer so nie Iemand wat aan Christus behoort, is 'n nuwe mens. Die oue is verby, die nuwe het gekom. Dit alles is die werk van God." Met die ontmoeting van Jesus raak hy bewus van die obsessie van vroeër om sy identiteit in dit te vind, en raak hy van dit bevry. Wat 'n wonderlike bevryding om vry te wees van hoe die wêreld beoordeel en veroordeel. Ken jy die Vryheid? Om te kan sê . . . soos Ken Wilber
"I have a body, but I am not my body. I can see and feel my body, and what can be seen and felt is not the true Seer."
"I have desires, but I am not my desires. I can know my desires, and what can be known is not the true Knower."
"I have emotions, but I am not my emotions. I can feel and sense my emotions, and what can be felt and sensed is not the true Feeler"
I have achievements . . . but I'm not my achievements. I can achieve but it is not who I am
I have possessions, but I am not my possessions – they don't define me
Pascal 'n wêreldbekende wetenskaplike het gesê "Not only do we know God through Jesus Christ, but we only know ourselves through Jesus Christ; Apart from Jesus Christ we cannot know the meaning of our life or of our death." (Pensées, 417)
Paulus sê dit ook: "om Jesus te ken oortref alles in waarde!" Om Jesus as bate te hê is al wat nodig is! Weet jy hoekom? Christus word die nuwe identiteit in sy lewe! Ek is wat ek is in en deur Christus. Wat ek het kom van Hom af, wat ek bereik, is deur Hom, Wat ek was en is en word is deur Christus. Al my krag en drome kom van Christus. Hy bring alles in balans.
Waar vind jy jou ware identiteit? Jy vind dit nie. Dit vind jou deur Jesus. Jou identiteit as mens is nie iets wat jy soek en vind in dit wat jy doen, bewerk en bereik nie, maar iets wat jy ontvang en ontdek nl. dat dit aan jou gegee is in Jesus! Die uitnodiging is dus om sy goddelike identiteit te aanvaar! Waarde: v12 "Hy het my reeds syne gemaak!" Paulus het besef hy sal nooit uit sy eie sy identiteit kon vind, ontdek en uitleef nie. Hy het dit probeer verwerf, maar het tekort geskiet. "Ons beste dade is soos vuil klere; ons is almal soos verdroogde blare . . ." JES 64:6 + Ps 90:11 "Ons beste dade skiet ver te kort". Todat hy ontdek het dat hy dit net kan ontvang, want dit word vrylik vir hom gegee. Wat hy is, is Hy in Christus. As die Vader na hom kyk, kyk hy deur Christus. Paulus moes eers blind word om dit te sien. Om te sien dat toe hy Jesus ontmoet, Hy die masker van sy gesig afgehaal het en daar het toe iets baie belangriks gebeur. Waar hy eers vol vrees en angs was vir dit om te gebeur, gebeur die teenoorgestelde...daar kom toe 'n diepe vrede in hom toe die masker afgehaal word en hy homself vir die eerste keer sien en ontdek soos God na Hom deur Jesus kyk.
Daarom skryf hy "Rig julle gedagtes op die dinge wat daarbo is, nie op die dinge wat op die aarde is nie, want julle het gesterwe en julle lewe is saam met Christus verborge in God." KOLOSSENSE 3:2-3
Verborge is (He covers me) dit wat ek agter masker wegsteek en my laat wegkruip uit vrees vir straf en skuldgevoelens en angs, onsekerheid, minderwaardig en twyfel. Jesus gee nuwe identiteit deur jou vry te spreek van jou verlede, vir die hede sê Jesus dat die krag waarmee Hy uit die dood uit opgewek is, is tot ons beskikking en vir die toekoms gee Hy vir ons hoop, inspirasie en opstanding uit die dood! Jesus se identiteit beweeg jou na die dieptepunt dat jou identiteit nie bepaal word deur eksterne of interne faktore nie, ook nie jou lys godsdienstige betrokkenheid nie, maar dat die Here Jesus jou wese nuut maak. Jy sterf in CHRISTUS en Hy STAAN OP in jou. Dit is soos om 'n nuwe ID dokument te kry. Jou identiteit is nou in Jesus. Jy is wat jy is in Christus.
Hoe kan jy groei in jou identiteit? Ons almal wat geestelik volwasse is, moet hierdie gesindheid hê. In die Grieks beteken hierdie woord "volmaak". Dus almal van julle wat volmaak is, moet streef om volmaak te bly wees. God sien jou as Sy volmaakte Kind deur Sy Seun. In Christus is jy volmaak. Hieruit vloei alles. As God na saad kyk, sien Hy 'n boom in die saad! God sien jou potensiaal! Hy kyk verby die mislukkings en sien wie jy is! Die blomme van more is in die saad van vandag. Jy het baie potensiaal...al wat oorbly is om jou nou te verwonder oor die avontuur om voortaan jou elke dag los te maak van dit waarin jy jou identiteit gesoek het, en jou uit te strek in die vryheid om te word wat jy reeds in Christus is. . . en groei jy in wie jy is in Jesus . . . DAAGLIKS!
Hierdie is 'n DAAGLIKSE PROSES en KEUSE wat jy moet maak vir die vryheid om jouself te wees. Vryheid om te sê: Dit is ek - ek is . . wat ek is. . . in Christus en dan eers sal jy nader en beter en dieper met mense en verhoudings kan beweeg omdat jy die rol speel wat joune is in die toneel spel van die lewe.
Klankopname 19 Mei 2019
https://www.dropbox.com/s/btxw6rt7sbc85w8/Fourie%20preek%2019%20mei%202019%20%28online-audio-converter.com%29.mp3?dl=0