Lyme-siekte by kinders - bedreig deur 'n epidemie? - Tyd vir ma - 2022
Lyme-siekte is 'n siekte wat in Pole as 'skaars' beskou word. Heeltemal verkeerd. Dit is egter nie die enigste probleem nie.
Dit is 'n siekte waaroor 'n volk moet gaan ons weet min, en baseer ons kennis op mites en oorblywende inligting wat deur dokters verskaf word. Dit is geen geheim dat spesialiste in Pole Lyme-siekte uiters selde diagnoseer nie. Nie omdat hierdie siekte sporadies voorkom nie, maar omdat hulle nie genoeg kennis daaroor het nie. Daar is iets anders: diagnostiese probleme as gevolg van moeilike interpretasiesimptome.
Lyme-siekte kan gee verskillende simptome oor dekades.
Hierdie simptome kan 'n aanduiding wees van Lyme-siekte
Pasiënte in Pole ly dikwels sonder ondersteuning en hoop om hul kwale te genees. hulle moegheid, slaperigheid, gebrek aan krag, hoofpyn, brandende oë, tinnitus, hartversteurings en selfs depressie word dikwels verkeerd gediagnoseer. Daar word nie gekyk na oorsake van malaise waar hulle nie is nie.
Mediese praktyk toon dat Lyme-siekte in baie gevalle steeds bestaan onherkenbaar en gevolglik ondoeltreffend behandel. Pasiënte word van kantoor na kantoor gestuur, verwysings na ander spesialiste ontvang en voorskrifte vir duur medisyne ontvang. As die oorsaak van malaise nie gevind kan word nie, stel dokters aan dat die probleem sielkundig is.
Waardevolle tyd verloop, en die siekte lei tot verdere negatiewe gevolge, die pasiënt ly onder misverstand en ondoeltreffende behandeling, en dokters help hul hande hulpeloos.
Die probleem is nie net die gebrek aan voldoende kennis onder dokters nie, maar ook om die siekte te ignoreer en die behoefte om in nuwe diagnostiese vorme en standaarde te belê.
Die moeilikheid vandag is ondoeltreffendheid van bloedtoetse, wat dikwels nie die opsporing van verskillende stamme bakterieë wat Lyme-siekte veroorsaak, opspoor nie.
In die Verenigde State daar is sedert 2013 'n bepaling wat vereis dat dokters pasiënte moet inlig oor die lae betroubaarheid van serologiese toetse by Lyme-siekte. In Pole is daar geen sodanige bepaling nie en dokters glo in die uitslae van die toetse wat ontvang is, ondanks die feit dat kollegas uit ander lande hulle met omsigtigheid behandel.
Loop ons die risiko vir 'n pandemie?
Die feit dat die risiko van Lyme-siekte groot is, word ook bewys deur 'n ander feit.
Groot bedrae word in kerse belê om die siekte effektief te behandel en die samelewing te beskerm teen die bedreiging van 'n pandemie. Kenners van Kanada in die wetsontwerp van C-422 van 21 Junie 2012 voorspel dat in 2020 soveel as 80% van die bevolking aan Lyme-siekte blootgestel sal word. In Maart 2012 noem professor Luc Montagnier, die Nobelpryswenner vir die ontdekking van MIV, die Lyme-siekte 'n pandemie. Nog 'n probleem is die gebrek aan navorsing in Pole met betrekking tot bloedskenkers wat hul bloed skenk en die onwetendheid die siekte onbewustelik aan ander mense kan oordra.
In Duitsland alleen is 900.000 mense in 2010 met chroniese Lyme-siekte gediagnoseer. In dieselfde jaar is slegs 9003 gevalle in Pole gediagnoseer. Kenners wys daarop dat daar baie meer pasiënte in Pole kan wees, maar met diagnostiese probleme is dit onmoontlik om dit te tel.
Nie altyd erythema nie
Lyme-siekte word heeltemal verkeerd geassosieer met 'n siekte wat begin met die voorkoms van eritem op die vel. Intussen word Borrelia-infeksie slegs in 'n klein aantal gevalle meestal deur bosluise oorgedra (maar ook myte, muskiete, vlieë, vlooie en luise) word geassosieer met velletsels. Die siekte bly soms maande en jare lank bedwelm of gee simptome wat moeilik geassosieer kan word met 'n reis na die woud.
Lyme siekte dit multi-orgaan siekte, veroorsaak verskillende reaksies, en die voorkoms daarvan hou verband met baie simptome.