Video chat Rehrosbach (Swabe, Duitsland). Gratis video geselsies Rehrosbach (Swabe, Duitsland). Video gesels random.
Video gesels Rehrosbach (Swabe, Duitsland)
Welkom by video chat RehrosbachOntmoet skommel mense oor die planeet. Gratis video chat Rehrosbach in wat jy kan doen die volgende items:- Praat vir koste-vry met alle vorme van individue. spesifiseer dit nodig om 'Stellings' gaan.- Praat met webcam in die 'kamera' modus.- Het genotvolle selfs al is jy op 'Volgende' om 'n persoon interessante spoor.- Het jy 'n gesprek anoniem met geen mikro en geen webcam in die 'teks' modus.- Spy ander video geselsies anoniem as jy toegelaat.- Danksy video chat Rehrosbach jy kan ontmoet snaaks vriende van oor die hele wêreld.- As jy nie wil wees verken transformeer dit in 'Stellings'.Om begin druk 'F2' kry of op 'begin'
Video chat Rehrosbach Communitas » Gebed en Spiritualiteit
TuisbladBlogs-CommunitasGebedGebed en Spiritualiteit
Written by Quintus Heine on May 2, 2013 . Posted in Gebed en Spiritualiteit
Is ‘n spesifieke gebedsplek nodig?
Ons is heeltyd besig om teologies te besin oor gebed, maar laat jou gedagtes vinnig dwaal na die praktyk van jou eie gebedslewe. Behalwe dat jy die hele tyd saam met God leef, wil die Bybel tog dat jy spesifieke tyd aan gebed afstaan. Waar het jy vandag spesifiek gaan bid? ……..
As jy ŉ lekker koffiedrinkwinkel vind, gaan jy altyd terug daarna omdat jy daar tuis en knus voel. As jy iemand nooi vir koffie, dan kom die plek ook eerste by jou gedagtes op. Jy begin assosieer met die aangename herinneringe wat jy by die koffiewinkel meegemaak het. As jy iewers wil gaan sit om iets te lees of vir iemand wag, dan gaan jy ook maklik na die koffiewinkel terug. Ek dink so is dit ook met die plek waar jy gereeld met die Here praat. Dit is goed om ŉ plek te hê van aanbidding. As Comerford oor die groei in die gebedslewe praat, dan noem hy die spesifike “plek” van aanbidding ŉ noodsaaklikheid.
Written by webmeester on May 1, 2013 . Posted in Gebed en Spiritualiteit
Die eerste is om te “Bedaar”. Om tot bedaring te kom, is vir ons moderne leefwyse geen maklike taak nie. Tien jaar terug het ons briewe binne ŉ week of twee beantwoord. Vyf jaar terug het ons ’n antwoord binne ŉ dag of twee vir mense gefaks. Vandag wil mense op dieselfde dag as die versoek ŉ antwoord per epos terug ontvang. Dit is net nie maklik om tot rus te kom nie. Gebed sê Yancey is om bewustelik tot bedaring te kom. Hy vertel van die skrywer Patricia Hampl. Sy het in Assisi in Italië op ŉ pelgrimstog gegaan. Daar het sy ŉ lys gemaak van antwoorde op die vraag: Wat is gebed? Sy het ŉ paar woorde neergeskryf. “ Lof; Dankbaarheid; Vra; Smeek; ŉ Tipe onderhandeling met God; Vrugtelose kerm; Fokus. “ Toe het haar lys doodgeloop want sy het ontdek dit lyk bloot na ŉ taalhandeling. Sy het verklaar: ” In wese is gebed ŉ posisie, ŉ plasing van jouself voor God. Gebed as fokus is nie ŉ manier om perke te stel aan wat gesien kan word nie; dit is ŉ gewoonte om aandag te gee aan alles wat is” Hierdie “gewoonte om aandag te gee aan alles wat is” verg dat ons, soos die psalmdigter sê sal “ bedaar” en stil sal word. In die fokus van gebed kom alle ander dinge in fokus. In daardie onderbreking van my roetine val die heelal in lyn.
Yancey gaan verder en verklaar dat die “Stilte” ons voorberei vir die tweede opdrag in die Psalm naamlik: “Om te erken dat Ek God is, hoog bo die nasies, hoog bo die aarde” Slegs deur gebed kan ons daardie waarheid glo te midde van ŉ wêreld wat saamspan om God te onderdruk eerder as te verhef.
Die woord wat in die oorspronklike taal vir “bedaar” gebruik word, is ook die woord waarvan vakansie afgelei is. God nooi ons om ŉ vakansie te beneem, om ŉ ruk lank op te hou om self God te probeer wees en God toe te laat om God te wees. Om God, God te laat wees vereis van ons om af te sien van die wêreld wat ons so sorgvuldig in stand hou om ons eie saak te dien. Dan gaan Yancey voort om te sê” As die erfsonde teruggevoer kan word tot mense wat probeer het om soos God te wees, is die eerste stap in gebed om te onthou en te erken dat God, God is – dit wil sê om die hoogste waarheid van die heelal te herstel -sodat die mens kan weet hy leef nie in ŉ selfgeskepte heelal nie(John Milton).
Vriende, gebed is om tot bedaring te kom voor God. Ja stil te word voor Hom. Hom te erken as God en dan te wag en te luister na God. Onthou dit is nie God wat ons gebede nodig het nie, maar ons wat gebed nodig het sodat ons weer na God kan luister. Dit sal ons help om nie eie geestelike koninkryk uit te dink en te bou nie, maar aan God se koninkryk mee te werk.
Written by Quintus Heine on December 4, 2011 . Posted in Gebed en Spiritualiteit
Soms as ek sukkel om te bid, wonder ek of daar dalk iemand anders is wat ook vandag vir my bid. Ons verseker so maklik vir ander dat ons vir mekaar bid. Dan wonder ek of almal wat so in die verbygaan vir my ‘n belofte om gebed gee, dit regtig doen. Het dit nie maar ŉ spreekwyse geword om mense te troos nie. Bid ons regtig vir mekaar?
Op ŉ gereelde basis kom die boodskap van Heb. 7-9 by my op. In die gedeelte word verduidelik oor Christus en die Levitiese priesterskap. Vs. 26 en 27 “ Vir ons was so hoëpriester nodig, een wat heilig is, skuldeloos en sonder smet is, verwyder uit die midde van die sondaars, en verhoog bo die hemele, een wat nie, soos die hoëpriesters elke dag offers hoef te bring, eers vir sy eie sondes en dan vir die volk nie. Hy het immers eens en vir altyd ŉ offer vir die sondes gebring toe Hy Homself geoffer het.”
Die funksie van die hoëpriester is om vir die volk by God in te tree. In Heb. kom bevestig God dat Jesus my hoëpriester is wat reeds met sy offer aan die kruis vir my permanent ŉ pad oopgemaak het na God. Jesus is my Hoëpriester wat elke dag vir my intree by God. Dit beteken: Terwyl ek in my daaglikse lewe besig is met verskillende dinge, weet ek dat Jesus besig is om vir my te bid. As ek deur die donker nag slaap is Jesus besig om vir my in te tree by God. Die Seun van God tree voordurend vir elke gelowige in by God. Daar word dus op hierdie oomblik vir my gebid! Jesus is besig om vir my te bid en Hy hou nooit op nie. Die wete maak my gebedslewe nie net meer aktief nie , maar maak my nog meer bewus van God se teenwoordigheid in my lewe. Soos ek nou hier sit en skrywe kom ek agter dat die wete dat Jesus nou vir my bid – ŉ glimlag op my mondhoeke plaas.
Dankie Here dat ek in my oorvol lewe kan weet dat U vir my bid. Dat daar iemand is wat heeltyd vir my bid ! Here help my om ook met vasberadenheid gereeld vir almal rondom my te bid.
Written by Quintus Heine on May 28, 2010 . Posted in Gebed en Spiritualiteit
In ŉ onlangse artikel van Stefan Joubert praat hy oor die geloofstaal wat ons in die kerk gebruik. Hy maak die geldige punt:
– dat die tipe geloofstaal wat jy as kerkleier gebruik, iets van jou beskouing van kerk en koninkryk kommunikeer. As jou taalgebruik vol tradisionele gelade woorde is, sal jy moontlik ŉ tradisionele siening van gemeentewees hê. Die teenoorgestelde is ook waar. Hy vra daarom dat leiers ŉ koninkrykstaal moet gebruik wat getrou is aan ons daaglikse lewe voor God.
Hierdie opmerkings het my laat dink oor ons geloofstaal tydens gebed. Wat verklap die taal wat in ons gebede gebruik word, van ons siening oor God? Is dit enigsins sinvol om gebede so te ontleed en daaruit afleidings te maak of moet ons anders oor gebed oordeel?
In my soeke op die Internet het ek bitter min artikels oor die taalgebruik in gebed, geloofstaal of gebedstaal gekry. In die algemeen word die term gebedstaal sinoniem met “spreek in tale” beskou. Op slegs een plek het ek ŉ artikel oor taalgebruik in gebed raakgeloop. Dit was by die Mormone. Hulle maak ŉ groot saak daarvoor uit dat jou gebedstaal aandui hoeveel respek jy vir God het. Jy mag God nie sommer “you” nie, maar moet Hom “Thou” en “Thee”, anders toon jy te min respek. Trouens dis vir hulle so belangrik dat hulle president persoonlik daaroor ŉ riglyn gestel het. Volgens hulle verklap jou gebedstaal of jy vir God respekteer of nie. Dit was egter vir my verblydend dat min ander skrywers enigsins oor die onderwerp geskryf het. Ook in verskeie boeke wat ek geraadpleeg het, kon ek nie die tema raakloop nie. Daar kan dalk wel elders iets daaroor staan dat ek dit mis, maar die gebrek aan die onderwerp vertel vir my dat dit vir die meerderheid Christene nie belangrik is nie.
Myns insiens moet ons in gebedterme nie praat van taalgebruik of geloofstaal nie, maar van hartetaal.
Het Jesus nie in Mat 6:7, 8 gesê: “ Wanneer julle bid, moet julle nie soos die heidene ŉ stortvloed van woorde gebruik nie. Hulle verbeel hulle, hulle sal verhoor word omdat hulle baie woorde gebruik. Moet dan nie soos hulle maak nie, want julle Vader sal weet wat julle nodig het, nog voordat julle dit van Hom vra”
In die onderig oor gebed in Mat 6 het Jesus dit duidelik gestel dat dit nie jou uiterlike woorde is wat belangrik is nie, maar jou hart! Dit wat jy in jou hart wil sê, is wat tel, nie hoe dit by jou mond uitkom nie. In Mat 15:16 verduidelik Jesus hoe dit wat in jou hart is die belangrike is. In Mat 23 spreek die Here Jesus ook die Fariseërs aan oor hulle skynheiligheid, omdat uiterlike vertoon vir hulle so belangrik is. In Luk 18 skep die Fariseër die indruk dat sy gebed vir mense se ore bedoel is en nie vir God nie. Sy skynheiligheid om iets anders voor God en mense te wees, word aangespreek. Ek dink die antwoord op die vraag: Watter taal ons in gebed moet gebruik, in ons hartsgesindheid opgesluit is. Indien gebed in opregtheid en eenvoud gedoen word, maak dit nie saak watter woorde of watter terme jy gebruik nie. Die Here hoor jou hart! Rom. 8:26 gaan self sover om te sê:” Die Gees staan ons ook in ons swakheid by: ons weet nie wat en hoe ons behoort te bid nie, maar die Gees self pleit vir ons met versugtinge wat nie met woorde gesê kan word nie” Indien die taalgebruik of tipe geloofstaal van gebed enigsins vir ons belangrik word, dan gaan dit oor mense en nie oor God nie. Indien gebed oor God gaan en dit wat in jou hart is, dan maak dit nie saak of jy tradisionele taal, charismatiese taal, gereformeerde taal of postmoderne geloofstaal gebruik nie. Dit is jou hartsgesindheid wat tel! Enige reël oor taalgebruik of teologiese afleiding vanweë jou taalgebruik, is nie so belangrik soos jou eie hartetaal nie.
Verklap ons geloofstaal tydens gebed, ons siening oor God? Dit mag dalk so wees, maar ek is huiwerig om sulke afleidings te maak omdat gebed nie vir my ore bedoel is nie, maar vir God. As ons mekaar se gebedstaal begin ontleed is ons presies daar waar die Fariseërs was- ons oordeel op die uiterlike. Wie se teologiese woorde gaan uiteindelik die norm wees wat gebruik word om so ontleding te evalueer? Ek dink ons moet volstaan dat jou geloofstaal (tydens gebed) ŉ saak tussen jou en die Here is! Miskien sal ons moet oefen om nie te luister na die geloofstaal wat ander tydens gebed gebruik nie, maar na die opregtheid van hart!
Daarmee gesê, dink ek wel dat ons daarom versigtig moet wees dat daar nie soms onwetend ŉ opgesmuktheid of verhoogmentaliteit by ons gebedstaal insluip nie. Baie keer sal mense opmerk dat hulle sommige predikante en geestelike leiers deur hulle gebedstaal kan eien. Ek dink predikante en leiers moet daarop let dat hulle nie deur hulle gebedstaal of gebedstyl, vir ander mense ŉ struikelblok in hulle verhouding met die Here is nie. As jy bid moet jou stemtoon en woorde nie skielik hoogdrawend en anders wees as wat jou gebruikstaal is nie. As die Here Jesus daagliks in jou lewe is, en deel van jou lewenstyl is, sal jou gebedstaal nie verskil van jou daaglikse leefstyl nie. Jou gebed moet ŉ verlengstuk van jou lewe voor God wees. Jesus se woorde waarmee Hy tussen sy dissipels geleef het, was ook die woorde wat hy in gebed gebruik het!
Egtheid van gebed word altyd deur eenvoud gekenmerk. Eenvoud beteken gestroop van alle pretensies, opgesmuktheid en mensgemaakte formulerings. ŉ Eenvoudige gebed kom uit jou hart uit en moet daarom hartetaal praat.