Glo u die Ware Evangelie? | El-Roi
Aan die einde van die Ou Testament het God dié profesie geïnspireer: “Kyk, Ek stuur my boodskapper wat die weg voor My uit sal baan; dan sal skielik na sy tempel kom die Here na wie julle soek, naamlik die Engel van die verbond, na wie julle ’n begeerte het” (Mal. 3:1). Volgens Markus 1:2-4 verwys die eerste boodskapper hierbo na Johannes die Doper wat die weg gebaan het vir Christus se Eerste Koms. Verder aan word daar na Christus verwys as “die HERE … naamlik die Engel [of Boodskapper] van die verbond”. Jesus is aarde toe gestuur as ’n “Bood­skapper”. ’n Boodskapper bring ’n boodskap vanaf iemand anders, net soos Jesus gedoen het. Hy verduidelik: “Die woord wat julle hoor, is nie myne nie, maar is van die Vader wat My gestuur het” (Joh. 14:24).
“Daar is ’n duidelike ooreenstemming tussen die oorsigtelike Evangelies (Mattheus, Markus en Lukas) dat die koninkryk van God die HOOFTEMA was van Jesus se boodskap. Oor die geheel lê hulle ’n vyftigtal bewerings en gelykenisse van Jesus voor aangaande die koninkryk … Dit is dus ’n kwessie van konsen­sus binne die geloofsreëls dat die koninkryk ’n PRIMÊRE FOKUSPUNT was van Jesus se teologie” (Oxford Companion to the Bible, 1993, bl. 408).
“Uit die mond van Christus en diegene wat Hy gestuur het om dit te verkondig terwyl Hy nog op aarde was, was dit die goeie nuus oor die Koninkryk van God wat Hy sou kom oprig … Ná Sy dood en opstanding het dit die goeie nuus OOR Christus geword” (James Hastings, A Dictionary of the Bible, Charles Scribner’s Sons, 1988, bl. 233).
Christus het Sy dissipels uitgestuur om “die koninkryk van God te verkondig en die siekes gesond te maak … En hulle het uitgegaan en dorp vir dorp deurgegaan en oral die evangelie verkondig en siekes gesond gemaak” (Luk. 9:2, 6). Toe die dis­sipels terugkom, in vers 10, neem Christus hulle na ’n verlate plek. “Maar die skare het dit te wete gekom en Hom gevolg; en Hy het hulle ontvang en met hulle gespreek oor die koninkryk van God, en die wat genesing nodig gehad het, gesond gemaak” (vers 11).
“Die Evangelie wat Ek aan julle verkondig het …”
In vers 12 vra Paulus: “As dit dan gepreek word dat Christus uit die dode opgewek is, hoe sê sommige onder julle dat daar geen opstanding van die dode is nie?” Die opstanding is dus die konteks van dié hoofstuk. Sommige mense het aangevoer dat daar nie ’n letterlike, toekom­stige opstanding sou wees nie. Blykbaar het hulle gedink dat die “opstanding” maar net beeldspraak was vir hulle nuwe lewe in Christus (soos die dwaalleer in 2 Tim. 2:17-18 genoem word), en dat hulle reeds in die Koninkryk van God was. Paulus antwoord egter: “As daar geen opstan­ding van die dode is nie, dan is Christus ook nie opgewek nie … dan is ons prediking vergeefs en vergeefs ook julle geloof” (1 Kor. 15:13-14). Paulus sê hier dat as ons nie letterlik opgewek gaan word nie, dan was Christus ook nie letterlik opgewek nie. Maar aangesien hy etlike kere onomstootlik bewys het dat Christus wel uit die dode opgewek is, beteken dit dat ook ons later opgewek sal word. Hy voeg by: “As ons net vir hierdie lewe op Christus hoop, dan is ons die ellendigste van alle mense” (vers 19).
Hy vervolg: “Want … so sal hulle ook almal in Christus lewend gemaak word; maar elkeen in sy eie orde: as eersteling Christus, daarna die wat aan Christus behoort by sy koms” (verse 22-23). Dít is God se hoofplan, met klem op Sy volgorde van Verlossing. “Daarna kom die EINDE, wanneer Hy die KONINKRYK aan God die Vader oorgee, as Hy ALLE HEERSKAPPY en ALLE GESAG en MAG vernietig het. Want Hy moet as koning HEERS totdat Hy al sy vyande onder sy voete gestel het” (verse 24-25). Natuurlik is die Evangelie wat hier verkondig word, die Goeie Nuus van die Koninkryk van God! Waarom het mense dit nog altyd geïgnoreer?
Dan verduidelik Paulus dat die werklikheid van die toekomstige opstanding die spil is waarom alles draai, anders was alles verniet. Hy vermaan die mense om nie te verslap in hul stryd om sonde te oorwin omdat hulle dink dat hulle NOU reeds in die Koninkryk is nie! (verse 30-34). Vervolgens, in verse 35-49, lê hy uit hoe ons letterlik opgewek sal word met verheerlikte, geestelike liggame, net soos Christus ’n “lewendmakende Gees” geword het (vers 45). In vers 50 benadruk hy: “… dat vlees en bloed die KONINKRYK VAN GOD nie kan beërwe nie”. Daar is die bewys! Ons kan dus nie nou in die Koninkryk wees nie! Dit dien as verdere bewys dat die Evangelie waarvan Paulus in hierdie hoofstuk praat, nie sentreer om Christus as Persoon nie. Dit konsentreer op die Koninkryk van God en wat ons as mense moet ervaar om uiteindelik in daardie Koninkryk te kan ingaan, naamlik ’n opwekking tot geestelike lewe!
“Die woord wat Hy gestuur het …”
Die woorde in vetdruk, is veronderstel om “die woord” te verteenwoordig wat “Hy gestuur het … deur Jesus Christus”, wat “julle weet” (verse 36-37). Ons weet egter, soos tevore bewys is, dat Christus se boodskap nie net oor Homself gegaan het nie. Wat beteken hierdie verse dan?
Die algemeenste gevolgtrekking is miskien om “hoe” eerder met “toe” te vertaal. Sodoende het ons dus ’n boodskap van “vrede” wat deur Jesus Christus verkondig is – WANNEER? Dit het begin “na die doop wat Johannes gepreek het … TOE God Hom gesalf het met die Heilige Gees en met krag”. Watter boodskap was dit? Ons vind die antwoord vir die presiese plek en tyd in Markus 1:14: “En NADAT Johannes oorgelewer was, het Jesus in Galiléa gekom en die EVANGELIE VAN DIE KONIN­KRYK VAN GOD verkondig”. Dit is die boodskap wat Christus verkondig het terwyl Hy Sy wonderwerke verrig het.
Natuurlik moet God se leraars ook die naam van Christus preek. Let op hoe eindig die Skrifgedeelte wat ons so pas ondersoek het: “En Hy het aan ons bevel gegee om  aan die volk te verkondig [dié boodskap, die Koninkryk van God] en met krag  te betuig dat dit Hy is wat deur God bestem is as Regter van lewende en dode … dat elkeen wat in Hom glo, vergifnis van sondes deur sy Naam ontvang” (Hand. 10:42-43). Dus, soos in ander verse is dit ook hier duidelik dat God se Kerk ALBEI aspekte moet verkondig: (1) die Evangelie van die Koninkryk van God; en (2) die ware Naam van Jesus Christus. As iemand net een van hierdie aspekte verkondig, is dit nié die volledige Goeie Nuus nie.
Volgens die skrywer George E. Ladd, wat deur baie beskou word as ’n gesaghebbende op die Koninkryk van God, het ’n teoloog eendag die Koninkryk van God afgeskaal tot “die subjektiewe ryk en verstaan dit as die menslike gees en dié gees se verhouding tot God. Die Koninkryk van God is ’n innerlike mag wat die menslike siel binnedring en oorneem. Dit bestaan uit ’n paar basiese gods­dienstige waarhede wat algemeen toegepas kan word”. ’n Meer onlangse interpretasie, volgens Ladd, is die idee dat “die Koninkryk die absolute is wat in tyd en ruimte die persoon aangeneem het van Jesus van Nasaret …” (The Gospel of the Kingdom, bl. 15).
Die Bybel wys dat Jesus se boodskap gegaan het oor regering en oor bestuur. Hy is gebore om die mensdom se Koning te wees! Die Profeet Jesaja skryf oor Hom:“Want ’n Kind is vir ons gebore, ’n Seun is aan ons gegee; en die heerskappy is op sy skouer, en Hy word genoem: Wonderbaar, Raadsman, Sterke God, Ewige Vader, Vrede­vors – tot vermeerdering van die heerskappy en tot vrede sonder einde, op die troon van Dawid en oor sy koninkryk, om dit te bevestig en dit te versterk deur reg en deur geregtigheid, van nou af tot in ewigheid. Die ywer van die Here van die leërskare sal dit doen” (Jes. 9:5-6).
God het egter aan Daniël “verstand … van allerhande gesigte en drome” gegee (Dan. 1:17). Toe hy voor Nebukadnésar verskyn (Dan. 2:25), verduidelik hy: “Die geheim waarna die koning vra, kan die wyse manne, die besweerders, die geleer­des, die waarsêers nie aan die koning te kenne gee nie. Maar daar is ’n God in die hemel wat geheime openbaar, en Hy het koning Nebukadnésar bekend gemaak wat aan die einde van die dae sal gebeur” (verse 27-28).
Maar God sê: “Die hele Skrif … is nuttig” (2 Tim. 3:16), en in Openbaring 19:10 leer ons “die getuienis van Jesus is die gees van die profesie”. Die apostel Petrus skryf: “En ons het die profetiese woord wat baie vas is … terwyl julle veral dít moet weet, dat geen profesie van die Skrif ’n saak van eie uitlegging is nie; want geen profesie is ooit deur die wil van ’n mens voortgebring nie, maar, deur die Heilige Gees gedrywe, het die heilige mense van God gespreek” (2 Pet. 1:19-21).
Daniël dra God se interpretasie van Nebukad­nésar se droom só oor: “U, o koning, [is] koning van die konings” (Dan. 2:37). Nebukadnésar het ander koninkryke onderwerp en was die eerste regtige wêreldheerser oor ’n wêreldryk. Maar hy het dit nie op sy eie vermag nie: “ … aan wie die God van die hemel die koningskap, die krag en die sterkte en die eer verleen het” (vers 37). God is hier besig om Sy oppergesag in wêreldgebeure te openbaar. “Ú is die hoof van goud. En ná u sal daar ’n ander koninkryk opstaan, geringer as dié van u; daarna ’n ander, ’n derde koninkryk, van koper, wat oor die hele aarde sal heers” (verse 38-39).
’n Ander ryk sou nog volg, die een wat verteenwoordig word deur die bene van yster: “… en die vierde koninkryk sal hard wees soos yster, juis omdat yster alles fynstamp en verpletter; en soos die yster wat vergruis, sal hy dit alles fynstamp en vergruis” (vers 40). Dit is presies wat die Romeinse Ryk gedoen het. Geskiedenis bewys dat dit verdeel was in “twee bene”, die Westerse en die Oosterse Romeinse Ryk, met hoofstede onderskeidelik in Rome en Konstantinopel.
Nou kom ons by vers 44: Die betekenis van die “klip [wat] van die berg af losgeraak het … sonder toedoen van mensehande” (verse 45 en 34). Dit vergruis die beeld, wat die opeenvolgende, menslike wêreldryke verteenwoordig, en groei dan totdat dit die hele aarde vul. Dit is die openbaring waarna ons nog altyd gesoek het!
“En in dié dag sal daar geen lig wees nie, die sterre sal duister wees. En dit sal ’n enige dag wees wat aan die Here bekend is – geen dag en geen nag nie; maar teen die aand sal dit lig word. En in dié dag sal daar lewende waters uit Jerusalem vloei, die een helfte daarvan na die Oostelike en die ander helfte daarvan na die Westelike See; somer en winter sal dit so wees. En die Here sal Koning wees oor die hele aarde … En almal wat oorbly uit al die nasies wat teen Jerusalem aangekom het, sal jaar na jaar optrek om te aanbid voor die Koning, die Here van die leërskare, en om die huttefees te vier” (Sag. 14:6-9, 16).
In Daniël 7 vind ons dié verbanne Joodse profeet se droom oor vier wilde diere wat dieselfde vier wêreld­heerskappye simboliseer wat reeds in hoof­stuk 2 in Nebukadnésar se droom voorgekom het. Let ’n bietjie op wat sê Daniël: “Hierdie groot diere wat vier is – vier konings sal uit die aarde opstaan; en die heiliges van die Allerhoogste sal die koningskap ontvang, en hulle sal die koninkryk in besit neem tot in ewigheid, ja, tot in alle ewigheid” (verse 17-18). Vers 22 onthul nóg meer: “… en aan die heiliges van die Allerhoogste reg verskaf is en die bepaalde tyd gekom het dat die heiliges die koninkryk in besit geneem het”. Die heiliges van God sal OP DAARDIE TYDSTIP die Koninkryk in besit neem – as verheerlikte, onsterf­like, goddelike wesens! ’n Ontsagwekkende toekoms wag op die heiliges van God! Hulle sal die mag hê om werklike vrede en vreugde te bewerkstellig in ’n wêreld vol smart en lyding. Geen tydelike en dikwels nuttelose “Band Aid” oplossings nie! Die onsterflike heiliges sal Christus dan bystaan om doeltreffende oplossings en hervormings vir die hele mensdom in werking te stel. Ja, hulle sal saam met Christus oor die wêreld HEERS en probleme oplos presies daar waar die probleme is: Hier op die aarde. Soos Christus gesê het: “Die sagmoediges … sal die aarde beërwe” (Matt. 5:5).
In Openbaring skryf Johannes dat Christus “ons konings en priesters vir onse God gemaak [het], en ons sal as konings op die aarde heers” (Op. 5:10). In dieselfde boek sê Christus: “En aan hom wat oorwin en my werke tot die einde toe bewaar, sal Ek mag oor die nasies gee, en hy sal hulle regeer met ’n ysterstaf … net soos Ek ook van my Vader ontvang het” (Op. 2:26-27). “Aan hom wat oorwin, sal Ek gee om saam met My te sit op my troon, soos Ek ook oorwin het en saam met my Vader op sy troon gaan sit het” (Op. 3:21). Die Vader se troon is in die hemel en Christus is nou daar aan Sy regterhand. Christus se troon, vanwaar Hy en die heiliges saam met Hom sal heers, sal die troon van Dawid in Jerusalem wees (Luk. 1:32).
Jesus is die “eersgeborene … onder BAIE broeders” (Rom. 8:29), of, volgens die NV, “sodat sy Seun baie broers kan hê”. As ons Redder, Ouer Broer en Hoë­priester is Hy besig om “BAIE kinders na die HEERLIK­HEID … [te] bring” (Heb. 2:10). Met die opstanding sal diegene wat Jesus Christus werklik as Heer en Verlosser aangeneem het beslis DEEL hê aan die HEERLIKHEID van God. Hulle sal, net soos Jesus, “kinders van die opstanding” wees (Luk. 20:36), want Hy is Self gebore uit die opstanding en word twee keer die “Eersgeborene uit die dode” genoem (Kol. 1:18; Op. 1:5). Natuurlik sal ons, as jonger gesinslede in God se Familie, ons altyd volkome onderwerp aan die Vader en Christus in liefde en gehoorsaamheid, soos ons aan God bewys het tydens ’n leeftyd van gebed, diens en ons oorwinning oor die ongoddelike en bose.
God se Woord wys duidelik dat Christene nog nie in die Koninkryk van God is nie – ons wag nog op die “ingang” (2 Pet. 1:11). Wat sou Paulus dan bedoel het in Kol. 1:13? Het hy homself weerspreek? Johannes 10:35 sê dat “… die Skrif nie gebreek kan word nie”. Tensy die Bybel self ’n leuen is, kan daar geen WERKLIKE teen­stry­dig­hede daarin wees nie – net skynbare teenstrydighede.
Die woord vir “oorgebring” is metestesen. Die En­hanced Strong’s Lexicon definieer dit as “omruil, oordra, verskuif van een plek na ’n ander … verander van situasie of plek”. Benjamin Wilson se Emphatic Diaglott (1942) gee dit aan as “veroorsaak ’n verandering van party”.
Die enigste Naam wat ons daarheen kan lei
“NAAM. In Bybelse terme is ’n naam nie slegs ’n etiket om identiteit aan te dui nie; dit is ’n beskrywing van die ware natuur van die draer. ’n Man se naam open­baar sy karakter … Dié begrip word gedeel deur baie volke van die antieke wêreld. Dus, om God se naam te ken, is om God te ken soos wat Hy Homself geopen­baar het (Ps. 9:10). Die volledige betekenis van Sy natuur en Sy karakter vind ons uitgespel deur Jesus Christus, wat God se naam bekend gemaak het” (Joh. 17:6, 26).
Jesus leer: “Julle het gehoor dat aan die mense van die ou tyd gesê is: Jy mag nie egbreek nie. Maar Ek sê vir julle dat elkeen wat na ’n vrou kyk om haar te begeer, reeds in sy hart met haar egbreuk gepleeg het” (verse 27-28). In Jesus se leerstellings was die Tien Gebooie die grondslag van die hele lewens­wyse wat Hy verkondig het. Dit was nie net ’n senti­men­tele geloof in Christus as persoon nie, maar ’n algehele oorgawe aan Hom, en aan die Vader, as Heer en Meester. In Lukas 6:46 vra Jesus: “En wat noem julle My Here, Here! en doen nie wat Ek sê nie?” Jesus het NOOIT gesê: “Asseblief, neem My aan; sal jy tog nie net jou hart aan My gee nie?” Inteendeel, Christus het voortdurend geleer dat GOD die spil is waarom ons hele lewe moet draai, en Hy sê: “My Vader [is] groter … as Ek” (Joh. 14:28).
James Madison, vader van die Verenigde State se grondwet en die vierde president, het hierdie dilemma maar te goed besef: “Ons het die toekoms van die Amerikaanse beskawing nie op die mag van regering gebou nie … maar op ons vermoë om onsself persoonlik en gesamentlik te regeer en te onderhou volgens die Tien Gebooie van God” (America’s Christian Heritage: A Colletion of Dates, Events, Decrees, Quotations and Proclamations, Plymouth Rock Foundation).
Vandag weet ons dat die goddelike vervulling van ons menslike potensiaal by Jesus Christus berus! Hy het Self die weg aangewys. Toe Hy die Koninkryk van God bekendstel, sê Hy aan Sy luisteraars: “Bekeer julle en glo die evangelie” (Mark. 1:15). Ons moet ons bekeer van sonde en glo (geloof hê). Paulus het dieselfde boodskap verkondig: “[Ek het] die koninkryk van God verkondig” (Hand. 20:25) en “by die Jode sowel as Grieke aangedring … op die bekering tot God en geloof in onse Here Jesus Christus” (vers 21).
In Johannes 3:16 sê Jesus: “Want so lief het God die wêreld gehad, dat Hy sy eniggebore Seun gegee het, sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore mag gaan nie, maar die ewige lewe kan hê”. As ons opreg glo dat Jesus Christus om ons onthalwe gesterf het, word die doodsvonnis vir oor­treding van God se wet van ons af verwyder. Wanneer ’n Christen waarlik bekeerd is, word hy “geregverdig … in sy bloed” (Rom. 5:9). Om geregverdig te word, beteken om onskuldig verklaar te word, om onvoorwaardelike kwyt­skelding te verkry van die verskriklike vonnis van die ewige dood. Dít is ook Goeie Nuus!
“Hy wat die Seun het, het die Lewe …”
Johannes vertel van ’n belangrike ontmoeting wat Jesus gehad het met diegene wat in Hom geglo het. “En Jesus sê vir die Jode wat in Hom geglo het: As julle in my woord bly, is julle waarlik my dissipels … maar julle probeer om My om die lewe te bring, omdat my woord geen ingang in julle vind nie … Julle het die duiwel as vader … Maar omdat Ek die waarheid spreek, glo julle My nie” (Joh. 8:31, 37, 44-45). Diegene wat “in Hom geglo het” wou nie glo wat Hy verkondig het nie en het selfs probeer om Hom dood te maak daaroor.
Wat is die antwoord dan? Berus redding op geloof of op die onderhouding van die gebooie – op “geloof” of op “werke”? Laat die apostel Jakobus antwoord: “Wat baat dit, my broeders, as iemand sê dat hy die geloof het, maar nie die werke nie? Dié geloof kan hom tog nie red nie? … Net so is ook die geloof, as dit geen werke het nie, in sigself dood … Jy glo dat God één is. Jy doen goed; die duiwels glo dit ook, en hulle SIDDER” (Jak. 2:14, 17, 19). Op dieselfde manier weet selfs die duiwels dat Jesus die Messias is wat moes kom om die mensdom te verlos. Maar dit red húlle nie. Ons moet die kennis wat God ons gee, gebruik. “Maar wil jy weet, o nietige mens, dat die geloof sonder die werke DOOD is? … Sien jy dat die geloof saamgewerk het met sy [Abraham se] werke en dat die geloof volkome geword het uit die werke? … Sien julle dan nou dat die mens geregverdig word uit die werke en nie alleen uit die geloof nie?” (verse 20, 22, 24).
Ja, Christus het gesterf sodat ons met God versoen kan word. Dit is egter nie die einde van die saak nie! Wat Christus deur ons doen in ons huidige lewe, is ook nie die einde van die saak nie. Jesus Christus gaan “julle heilig en sonder gebrek en onberispelik voor Hom … stel; as julle ten minste gegrond en vas bly in die geloof en julle nie laat afbring van die hoop van die evangelie nie, wat julle gehoor het” (Kol. 1:22-23). As Christen oorwinnaars moet ons altyd vashou aan die hoop van die ware Evangelie, die ontsaglike begrip van ons uiteindelike lotsbestemming.
Christus sê aan Sy dissipels in Matt. 24:36: “Maar van dié dag en dié uur weet niemand nie, ook die engele van die hemele nie, maar net my Vader alleen”. Hy verwys hier na Sy Wederkoms wanneer Hy die Koninkryk van God op aarde sal vestig. Alhoewel ons, selfs op hierdie stadium, nie weet watter dag of uur die Koninkryk van God opgerig sal word nie, weet ons wel dat dit naby is. Mattheus 24, Markus 13 en Lukas 21 beskryf sekere tekens van die tye waarvoor ons op die uitkyk moet wees. Jesus sê:“En as hierdie dinge begin gebeur, kyk dan na bo en hef julle hoofde op, omdat julle verlossing naby is. Toe vertel Hy hulle ’n gelykenis: Let op die vyeboom en al die bome. Net soos hulle bot, weet julle vanself, as julle dit sien, dat die somer al naby is. So moet julle ook weet dat die koninkryk van God naby is wan­neer julle hierdie dinge sien gebeur. Voorwaar Ek sê vir julle, hierdie geslag sal sekerlik nie verbygaan voordat alles gebeur het nie. Die hemel en die aarde sal verbygaan, maar my woorde sal nooit verbygaan nie” (Luk. 21:28-33).
Laai af in PDF (163 KB) | Bestel GRATIS Gedrukte Uitgawe
← Genees God VANDAG