Marie Antoinette van haar kop af - B L O O T S
Guillotine is 'n literêre tydskrif wat uit essays, onderhoude, resensies, kortverhale en gedigte bestaan. Dié tydskrif tree in gesprek met ‘little magazines’ soos STET en Staffrider uit die sewentiger- en tagtigerjare. Daarom is daar ook met Andries Oliphant (eertydse redakteur van Staffrider), en Marianne de Jong en Joan Hambidge (albei gereelde bydraers vir STET) onderhoude gevoer.
Marianne de Jong se antwoord op die vraag of daar steeds plek is vir diesulke tydskrifte vandag, is dat daar “altyd plek behoort te wees vir 'n letterkunde se nie-amptelike en subversiewe stemme, maar dat die lekkerte wat Breyten ‘verby die moederspeen te skel’ genoem het, in Afrikaans vir eers verby is”. Andries Oliphant is van mening dat die skrywer steeds 'n “sosio-politieke rol” het – “soos jy kan sien beteken die einde van apartheid nie die einde van sosio-politieke probleme nie”. Guillotine het nie 'n spesifieke politieke agenda nie, maar lê klem op verskillende waarnemingspunte of standpunte (letterlike “staanplekke”) om uiteenlopende en selfs teenstrydige werklikheidsienings te beklemtoon.
Guillotine verwelkom verskillende sienings oor sake, polemieke en vergrype, maar lê nie soseer klem op die van-naby-beskou óf die objektiewe blik van ver nie; dit gaan eerder om die gesprek hieruit voortgebring – laat die koppe rol!
'n Aantal gedigte gee die kap aan die byl in hierdie eerste uitgawe van Guillotine. Tertius Kapp skryf: “daarsniksdaarbuiteandersashierbinneniejyhetallesinpagmitsjyjouwoorderegkiesongeneries'n
ingenieurvanstiltesenlaastekuilevervanwysvingersvuisteenswaaiendearmsdieklankvan'nduisendskilde”; Mariëtte van Graan skryf een van die roerendste gedigte, getiteld “aan die oewers”. Lees die fragment –
daar was 'n tyd toe die bome vlam
gevat het in die namiddag en die blare
gebewe het met die wete
dat die mooiste seisoen sy
hy droom van tonge aan die oewers van die phlegethon
hy droom dat hy my kan verbrand
'n Hele aantal ander gedigte deur onder andere Jan A.F. du Plessis, Neil Cochrane en Gerda Taljaard maak die blaadjie reeds 'n móét. Hennie Meyer se gedig “geldig” versier die agterblad met Joan Hambidge wat op 'n pienk R30-noot verskyn. Daar is wel nie net gedigte in die blaadjie nie, maar ook essays.
My gunsteling essay in hierdie eerste nommer van Guillotine, is Joanette van der Merwe “Verleidelike aggressie: die jouissance van queer”, wat begin met die volgende onsterflike woorde: “Op 'n webforum het ek op 'n keer 'n verbruikersprofiel gesien met die volgende as motto: ‘I’m not gay as in happy, I’m queer as in fuck you’.”
Rita Swanepoel verken Brett Murray se skildery The Spear en bring verbande met ander kunstenaars wat sogenaamde negatiewe kodes gebruik om hulle verset of kritiek teen regerings en staatshoofde uit te beeld. Louise Nortjé skryf 'n boeiende essay oor Pierre Bayard se boek How to talk about books you haven’t read en Hanneke Stuit skryf oor die betekenis van “ubuntu” (die onderwerp van haar doktorale proefskrif). Johann Lodewyk Marais skryf 'n essay oor reisliteratuur en pikturale bronne, Terrence Carney gaan op soek na die gay jeugroman in Afrikaans en Sanko Lewis skryf 'n essay oor die vraag “waarom poësie?”.
Verder is daar onderhoude met die romansiers Gerda Taljaard oor haar nuwe roman, Kelder (2012) en Carina Stander oor Wildvreemd (2011). Daar is ook kortverhale in die tydskrif deur Sanko Lewis en Carla van Eck Kargaard. Verder is daar 'n agter-die-skerms-essay oor die Suid-Afrikaanse film Material deur Asma Ayob en 'n oorsig van dramastukke in Gauteng gedurende die eerste gedeelte van die jaar deur Lida Kruger.
Koop die ‘littlte magazine’ so gou as wat jy kan – daar is net 'n beperkte aantal beskikbaar. Guillotine is by Protea Boekwinkels landswyd teen R20 beskikbaar. Voel vry om die redaksie te kontak by guillotinemagazine@gmail.com vir verdere inligting. Die blaadjie verskyn twee keer per jaar en die volgende uitgawe word vir die winter van 2013 beplan.