Peterjasie Patriot #110
Ek dra die brief op aan Minette, kan nie wag dat jy weer begin skryf nie!!!
Ek plaas weereens ou resepte wat vernoem is na beroemde persone, plekke en gebeurtenisse. As jy dalk van nog weet wat ek nie alreeds hier geplaas het nie, stuur asseblief aan my per epos, baie dankie.
Hier is 'n webwerf waar jy gratis kan adverteer. Klik op die skakel en probeer dit: http://affiliates.trafficsynergy.com/z/987945/CD2395/
Noudat ons eie Lotto tydelik nie beskikbaar is nie, probeer die UK Lotto! Om 'n kaartjie te kry is maklik en veilig, ek is al meer as 'n jaar doenig met hulle en het nog nooit probleme opgetel nie. Hulle boerpot is nooit minder as 3 miljoen pond nie en die klein bedraggies wat ek al gewen het, het hulle in Rand in harde kontant aan my uitbetaal. Klik hier om jou kaartjie te kry en droom GROOT.
Het julle geweet dat die spoedbeperkings op ons paaie geld nie vir baie motorfietse nie? En daardie jaagduiwels hoef ook nie nommerplate op te hê nie. Veral op Sondagoggende. Blykbaar jaag hulle om seker ta maak dat daar nog ontbyt oor is by Hartebeespoort dam of by Dullstroom of waarheen hulle ookal jaag! Moet net nie van my verwag om my lewe op die spel te plaas en vir jou plek te maak as jy ewe skielik agterkom dat 'n voertuig reg van voor op jou afpeil en jy nêrens het om heen te gaan nie! Gelukkig ry die meerderheid
Ek wonder wie die helder vonk "bright spark" is wat besluit get dat programme soos Pasella en 50/50 nou op weeksaande gebeeldsend moet word. Vir my was dit gunsteling Sondagmiddag kykgenot. Nou is dit neusie verby vir daardie programme want ek kyk alreeds ander programme in die tydgleuwe waar hulle nou Pasella en 50/50 gaan uitsaal. Mens kan net nie wen nie. Is ek die enigste persoon wat so voel?
Hier is iets nuuts, my belangstelling in ons vlae het begin met 'n besoek aan Kaapstad waar en verskillende vlae daar sien wapper het. Hirdie gaan van nou af 'n gereelde insetsel wees, ek gaan navorsing doen oor al ons ou vlae met bietjie geskiedenis en voorbeelde. Die eerste een is die bekende vlag wat ons gehad het van 1928 tot 1994.
Die oranje wit en blou is gebasseer op die Nederlandse Huis van Oranje vlag en ook die feit dat Jan van Riebeeck in 1652 'n oranje, wit en blou vag gehys het met sy landing. Die drie vlae in die middel is die Union Jack, dan volg die vlag van die Republiek van die Oranje Vrystaat en dan die vlag van die Zuid Afrikaansche Republiek. Die vlag het besonderse betekenis vir my persoonlik.
Regs klik hier om Nuusbrief nr, 18 af te laai. Die brief bevat nuus artikels, beleggingsmoontlikhede, studiebeurse, vakante poste en nog baie meer.
RSVP: Anastasia Theron 073 059 43 42 - anastasia@blankeekonomieseforum.org
Daar is 120 studiebeurse beskikbaar vir wit studente wat in Ingenieurswese of studeer of wil studeer of voltydse na-uurse studie wil onderneem.
Johannes Petrus de Lange, beter bekend as Silver, was die leier van die Vyf Dagbrekers. Hulle lede was Silver, Bobby Pennels, Gert de Lange, Wakkie van Biljon en Piet du Plooy. Silver was 'n briljante eksponent van die konsertina en ht pragtige nommers op plaatopgeneem. Hy was ook 'n baie eensame en terneergedrukte mens wat ook in sy musiek tot uiting gekom het. Silver het van tyd tot tyd by die Oppermans wat naby Standerton geboer het en die De Vriesse wat by devon geboer het, gewoon. Klik hier vir 'n foto.
Ek soek toe rond op my rekenaar en kom op 'n klomp McCain resepte af, dankie wie ookal dit vir my gestuur het. Regs klik hier om die resepte af te laai.
EN so soek ek vir die woorde… lelike woorde wat ‘n mens nie kan gebruik in ‘n koerant wat deur gesinne en families gelees word nie. Dis woorde wat biggel op die punt van my lippe. Vloekwoorde.
Om ‘n bouer te beskryf wat my geld gevat het en vir my verneuk het.
In die ou dae het hulle gepraat van ‘n “boereverneuker” … ‘n boer wat mense verneuk het. Wees gewaarsku. Hier in Windhoek loop so ‘n blêrrie boereverneuker vandag nog rond en swendel jou uit jou hard verdiende inkomste voor jy kan sê mes en vurk.
Hy staan kiertsregop en luister na wat jy verwag, gaan kyk persoonlik en gee vir jou ‘n kwotasie vir die bouwerk en regrukwerk wat jy aan jou huis gedoen wil hê. Dit klink billik. Jy aanvaar en hy onderneem om die kleinerige regrukaksie binne twee weke vir jou te vermag.
Hy lyk soos die boerseun vir wie jy die sleutels van jou huis sal gee om dit vir ‘n hele Desembervakansie op te pas terwyl jy by die see uitspan, maar heelaas. Die storie van die duiwel. Ja, dis waar, hy kom na jou in die gewaad van ‘n boerebouer.
Die werkers daag op by jou huis, maar van mnr. Boerebouer self is daar geen teken nie. Die werkers verdwyn laatmiddag. Ander mense daag die volgende dag op en so fluit jy fluit-fluit jou dag deur, die bouers woeker daar op jou erf. Jy is gewoond aan ‘n ou soos Ian wat toesig hou en gatskop en seker maak alles is reg.
Op ‘n dag stap boerebouer by jou kantoor in. Alles is klaar, alles is reg. Kan jy die oorblywende deel van die geld aan hom oorbetaal. Natuurlik. Jy tel die foon op en bel vir Meisie by die bank. Sy doen die oorbetaling onmiddellik. ‘n Man, en ek bedoel “Man” met ‘n hoofletter “M” sal nooit geld vra vir werk wat nie eksie-perfeksie klaar is nie. Fluit-fluit stap jy huis toe en gaan pronk in jou nuwe verbetering.
Dis die nagmerrie van alle bouwerk waarteen jy jou hele lewe lank gewaarsku is en waaroor jou vriende en kennisse gekla het. Hou ‘n “retainer”, moenie al die geld betaal nie, het hulle gemaan, maar jou vertroue in jou medemens het jou laat dink dis nie nodig nie.
Jy glo nie jou eie oë nie. Boerebouer en sy trawante se handewerk staar jou met balke in die oë in die gesig. Jy huil eers. Dan ontken jy dit. Ek het my verbeel, sal more weer gaan kyk en net dubbel seker maak dat ek reg gesien het. As die son skaars oor die horison loer, gaan maak jy dubbel seker. Die naakste van naakste werklikheid konfronteer jou. Jy knak. Jy bel die bank en probeer die geld wat jy oorbetaal het terugkry, maar helaas, Boerebouer was te rats, dis alles getrek. Jy is hulpeloos, weer eens vrou alleen.
As jy hom konfronteer, verander hy onmiddellik in daai “hanged dog”-beeld. Sy skouers hang en hy lyk pateties.
En dan betwyfel jy jou eie oordeel. Miskien ek is net vol nonsens, te fienietjie, te wat ook al. En jy bel vir Ian wat soos ‘n ridder op sy splinternuwe witperd daar aankom en jou ergste verwagtinge bevestig. Dit was die grootste “con” wat nog ooit in die boubedryf getrek is. Boerebouer het jou ge-“con”.
Maar hy beloof hy maak reg en ruk hom liederlik op dat jy hom "vloek". Ten minste kom hy om sy foute reg te maak en hardloop nie weg nie, wys hy jou tereg.
Gmmf! Wat wou. Dit bly 'n stukkie handewerk waarmee jy in lengte van dae opgeskeep sal sit, wat geen agterna gepoets en gekarring en gekou ooit weer sal regkry nie tensy jy weer jou swaarverdiende geldjies uithaal, iemand anders kry om die geknoei ongedaan te maak en van voor af te begin.
Wees gewaarsku. Die Boerebouer is nie 'n legende nie. Hy is "alive and well and living in Windhoek".
Die geblessde boeremeid
Vandag wil ek vertel van Pretty Nomvula. Maar as ek in my akkerbos die lyne wil weef, skrik die storie homself tot swye. Want as ek weef soos dit in my skryfhart gegriffel is, gaan ek op die martelbank gerek word. Omdat dit as polities onkorrek gemerk sal word. Maar die storie wíl vertel word. Toe besluit ek: Bogger politieke korrektheid. Wat vir ‘n bliknersgeryde ding ís dit in elk geval?
Of ek vandag by Pretty Nomvula gaan kom, is te betwyfel. Want elke storie is ‘n ketting, en ek moet my hekelpen mooi hou om nie ‘n skewe doilie te maak nie. Dan nog naby-oog met die halflensbril sit en die skulpies om die rand vashekel.
So 3 jaar terug woon ek ‘n kursus in die Baai by. The power of blessing. Alternatief vir ‘n Calvinis, maar reg in my wil-als-weet-kraal. Dis ‘n bloedwarm dag, ons is byeen op die 2de vloer van ‘n houtgebou in Sentraal. Ek is die enigste witte; die res is bruin- en Indiërvroue. In lakenrokke en sari’s, kolletjies op die derde oog.
Dis hier waar ek begin voel daar’s ‘n brandnetel in my alie. Mag ek sê “wittes”? En “bruinvroue”? Durf ek oor daardie dag skryf? As daar iets is wat my laat toonloop, is dit politieke mistrapping. Jy mag nie dít of dát sê nie. Jy moet toentertydsdinge verdraai en jou politieke ordentliksheidsjas aantrek, ongeag of dit jou knel. So nie kan jy jouself lelik deur die toonknokkel skiet. Maar ek hét besluit: Bogger dit, ek sal skryf soos my hart sê.
Só kom teetyd in die stikkende gebou. Die vlot-Afrikaans, gesari-de vroue begin teekoppies uitpak. Ek dood vir ‘n dampie. “Terwyl julle koppies regkry,” sê ek vir ‘n selfversekerde laerskooljuffrou, “gaan ek gou rook, reg so?”
Sy swaai om en kyk my hand op die heup, soos Miriam vir Jeremia sou bekyk het in Raaiselkind. “Jirretjie,” en die “j” kom so Kaaps-vetterig uit, “hoe erg ek my nóú vir so ‘n luie boeremeid!” Ek skrik my melklose tieties tot plooie, en die vererg begin in my slape klop. Maar toe sien ek die terg in haar oë. “Ja, boeremeid, loop draai jou zol, ons ander meide sal dinge hier opfix.” Toe ek drooggetiet wegloop, roep sy my agterna. “Los vir my ‘n paar trekke, dan bless ek jou!”
In die middaghitte het ons ‘n sigaret gedeel op die smerige buitetrappe. Bruin lippe. Wit lippe. Geblessde lippe. Nie een van ons het koorsblare gekry nie. Tot vandag is ons ingehaak, en sy is een van my blessings in die lewe. En ek is haar boeremeid.
Op Bedford was ons huis reg langs die gryse se repeaterstasie. Vernaamste hane op daardie Telkomwerf, was Dawid Maart, bruin, en Keke, ‘n Xhosa. Lineboys. Hulle het mekaar passievol gehaat. En mekaar passievol liefgehad. As ek langsaan tuinwerk, het ek hulle gereeld op mekaar hoor skel in die onkorrekste tale denkbaar. Erg. Maar as die son vir dinner sit, steek hulle kratplanke brand en kook zoop-soup in een pot. Bruin en swart hand brok aan een witbrood. Toe my Rudolphkind klein was, het die kleinbasie gehurk langs die plankevuur saam met die madalas manna en bossiekos geeët. Toe hy groot is en sy vuur- en mannamaters moes groet vir trek Baai toe, het die trane oor sy witseunwange geloop. Want vir 16 jaar was Dawid en Keke sy ander Bedford-pa’s.
Baie male moes my ou gryse vrederegter speel tussen dié twee. Of help om daar’s groot k*k by die huis, Baas ontlont te kry. Baas was maar net sy naam; selfs ná ’94. Niks met politiek te make. So kom Dawid se oorlogskip-vrou eendag by die Telkomjaarts aangewaggel, sleg omgehel. “Oubie,” sê sy en mik ‘n plathandklap na die maere Dawid, “Oubie moet met dié vark praat. Hy sê ek is ‘n meid …”
Dawid se tongengel ontsnap. “Van waffer tyd af is jy miskien nié ‘n meid nie?”
Toe hou die ou gryse Telkombiduur uit die Gideonsbybeltjie, ad libitum, oor Eli wat agteroorgeslaan het van die stoel af en sy nek gebreek het. Oor disrespekte. En oor hy glo nie sy seëninge getel het nie.
Volgende week sal hierdie geblessde boeremeid dan vertel van Pretty Nomvula wat hier by my en my Engelse Granny aangekom het.
Ek het vandag vir my die Groot Verseboek van D J Opperman bestel, kan nie wag dat dit hier moet aankom nie....
Alles en nogwat in Afrikaans...
OU TREKPAD; WUPPERTHAL NA CERES KAROO: Wes-Kaap
Liena Visser van Sandfontein, Citrusdal, skryf:
Ek het langs die Tankwarivier in die Karoo grootgeword. Daar het tussen 1928 en 1931 elke jaar teen Oktobermaand se kant so vyf mans vanaf Wupperthal oor die berg by ons plaas Diepkloof teen die Kattiesberg in die Ceres Karoo, met smousgoed op ses pakdonkies verby gekom.
Die donkies was gelaai met pitlemoene, rolle Sederberg twak, gedroogde perskes en veldskoene. Die mans het rooibostee in knapsakke oor hulle skouers gedra.
Hulle het van Wupperthal tot by Elandsvlei geloop, dan vandaar al teen die Tankwarivier langs tot by Diepkloof, en vandaar reg oos tot by Geelhoek. Vandaar het ‘n voetpad teen die Roggeveldberge na die plaas van oom Kooitjie Esterhuyse gegaan. Hulle het die meeste van hulle roltwak aan hom verkwansel.
Ek vertel jou hiervan, want ek is nou 83 jaar oud en ek is bang die jongmense gaan van hierdie dinge vergeet.
Wat kry jy as jy die 'Man' van 'Mandelarylaan' weglaat? Werk dit maar self uit.....
Ver hoes: 1 handfol boego, 1 handfol hottentots kooigoed, 1 handfol kattekruie, 1 télepel anys, laat dit trek soos té. Drink 2 of 3 maal op 'n dag.
Neem ½ pond niirfet, ½ pond broodkrummels, ½ pond klam suiker, di skil fan 'n groot suurlimoen. kap di niirfet fyn, meng dit met di krummels en suiker, kap di limoenskil en giit di sop deur, roer dit by die ander en meng baing goed.Sit di mixtuur in klyn koppiis, bak fer 20 minute, keer dit uit op 'n skotel en gé limonsous daarby.
Ek is al 'n hele paar keer vir hierdie resep gevra, wel, hier is hy nou!
Die beginsel van sukses
Kom ek gee jou ‘n voorbeeld – die beginsel van gravitasie. Twee mense staan op ‘n krans en val af. Gravitasie respekteer nie mense nie, maar beginsels. Ongeag wie of wat hierdie twee mense is, hulle is albei onderhewig aan die beginsel van gravitasie. Albei gaan ewe vinnig val. En as jy nou een van die twee is en jy val al vinniger ondertoe, is dit nie omrede die lewe of iemand teen jou is nie – jy is bloot onderworpe aan die beginsel van gravitasiekrag. Gravitasie gaan dus nie om die persoon nie, maar is ‘n vaste beginsel vir alle mense.
Dieselfde geld vir die sukses. Die heelal of universum die respekteer nie die mens nie, maar respekteer wel die beginsels van sukses.
Dit is futiel om die blaam van mislukking by ander mense en ander dinge te gaan soek. Die doen van die beginsels vir sukses is in jouself opgesluit.
Hier is jou huiswerk. Maak ‘n lys van sewe beginsels wat jy meen ‘n mens moet volg om sukses te behaal. Dink mooi daaroor na – watter sewe beginsels is nodig om suksesvol in die lewe te wees?
Hierdie is vir my ‘n ongelooflike belangrike versoek wat ek van jou vra. Dink hieroor na en deel asseblief jou idees met my. Ek hoor graag wat jy dink - stuur jou sewe beginsels in na my – ek sal dit baie waardeer. Op so ‘n wyse deel ons kennis en verryk ons mekaar.
“Alles wat ons ken, werk volgens ‘n stelsel van vergoeding. Elke beproewing word beloon; elke offer word vergoed, en elke stukkie skuld word betaal” – Ralph Waldo Emerson -