Hy sê toe vir die dogtertjie om hom die volgende dag weer in die park te kry, sodat hulle verder kon soek. Die volgende dag, nadat hulle weereens tevergeefs gesoek het, het Kafka aan die meisie gesê dat hy ‘n pop-posmeester is, en vir haar briewe sal bring van die pop af. Hy het vir haar toe ‘n “brief” gegee wat hy namens die pop geskryf het: “Moet asseblief nie huil nie. Ek het op ‘n reis om die wêreld gegaan om te sien hoe dit lyk. Ek sal jou alles vertel van my avonture.” Dit het ‘n groot mate van troos vir die kind gebring.
So het ‘n lang verhaal begin wat sou voortduur tot aan die einde van Kafka se lewe. Wanneer hy en die dogtertjie bymekaar gekom het, het Kafka die denkbeeldige briewe van die pop, wat hyself geskryf het, aan die meisie voorgelees, vol avonture en gesprekke wat vir die dogtertjie baie fassinerend was. Uiteindelik het Kafka ‘n pop gekoop, en vir die meisie gesê dat dit haar pop is wat teruggekeer het Berlyn toe. Sy het gereageer: “Dit lyk glad nie soos my pop nie!” Kafka het toe nog ‘n brief aan die dogtertjie gegee, waarop geskryf staan: “My reise het my verander.” Die dogtertjie was tevrede, en het die pop gedruk en huis toe gevat.
‘n Jaar later is Kafka oorlede. Baie jare na sy dood het die dogtertjie, wat toe ‘n volwasse vrou was, ‘n brief binne-in die pop ontdek. Op die klein briefie, onderteken deur Kafka, was geskryf: “Alles wat jy liefhet sal waarskynlik verlore gaan, maar, aan die einde, sal liefde terugkom op ‘n ander manier.”
Jaspers meen dat daar in sulke omstandighede slegs drie opsies oorbly: om te lag, om te huil, of om van voor af te beplan. In die verhaal van Kafka is daar diepgaande rou van ‘n klein dogtertjie oor die verlies van iets baie kosbaars. So het hy die wonderlike stories geskryf oor die reise van die pop, om die seer van die dogtertjie aan te spreek, of, in die woorde van Jaspers, haar te lei om die onverwagte gebeure te aanvaar, en die verlies te heroordink. Daar word geskryf dat Kafka net soveel tyd en moeite in hierdie briewe gesit het, as in in al sy ander groot werke.
Soos Kafka geskryf het, is liefde wat terugkom al sekerheid wat ons kan hê in onseker tye. Sy aandag aan die meisie, en die moeite wat hy gedoen het om die pop se “reise” te beskryf, was op die oog af nie veel werd nie. Maar vir daardie dogtertjie was dit alles, die baken van lig in die donkerte van verlies. Iemand wat genoeg omgegee het om haar emosies aan te spreek met die wonderlikste stories.