Geskryf deur Brian Fagan
Mense het eeue lank nie daaraan gedink om familielede of vriende in dieselfde bed in te stort nie. miniwide / Shutterstock.com
Groucho Marx een keer geskerts, "Enigiets wat nie in die bed gedoen kan word nie, is glad nie die moeite werd om te doen nie." U dink miskien dat hy verwys het na slaap en seks. Maar die mens het op een of ander tyd omtrent alles in die bed gedoen.
En tog, ondanks die feit dat ons bring 'n derde van ons lewens in die bed deur, hulle is meer 'n nadenke.
Ek het beslis nie veel aan beddens gedink voordat ek myself oor hul geskiedenis met die bestuurders van 'n matrasonderneming gepraat het nie. Ek het geleer dat hierdie nederige artefakte 'n groot verhaal gehad het om te vertel - een wat 77,000 jaar oud is.
Dit is wanneer, volgens argeoloog Lynn Wadley, het ons vroeë Afrikaanse voorouers in holtes geslaap wat uit grotvloere gegrawe is - die eerste beddens. Hulle het hulself toegedraai in grasse wat deur insekte afstoot, om paddavissies so hardnekkig te vermy soos dié van die seedy motelle van vandag.
Baie van ons beddens het eeue lank onveranderd gebly. Maar een aspek van die bed het 'n dramatiese verskuiwing ondergaan.
Vandag slaap ons gewoonlik in slaapkamers met die deur stewig agter ons toegemaak. Dit is die uiteindelike wêreld van privaatheid. Niemand anders word in hulle toegelaat nie, buiten 'n eggenoot of geliefde.
Maar soos ek in my komende boek wys:Wat ons in die bed gedoen het, "Was dit nie altyd so nie.
Beddens vol 'bok en babbel'
Die struktuur van die bed het opvallend konsekwent gebly: Ons weet dat rame met matrasse opgelig is word in Malta en Egipte gebruik teen 3000 vC, wat beteken dat mense hulle al meer as 5,000 jaar gebruik.
Vroeë Egiptiese beddens was weinig meer as reghoekige houtrame met bene en slaapplekke van leer of stof. Die boonste punt was dikwels skuins effens boontoe. Gras, hooi en strooi wat in sakke of doeksakke gevul is, het eeue lank as 'n skrapse matras gedien.
Maar een ding wat verander het, is wie die bed beset het. Vir die grootste deel van die geskiedenis van die mensdom het mense niks daaraan gedink om familielede of vriende in dieselfde bed in te stort nie.
Die 17e-eeuse diarikus Samuel Pepys het gereeld saam met mansvriende geslaap en hul gespreksvaardighede beoordeel. Een van sy gunstelinge was die 'vrolike Mr. Creed', wat 'uitstekende maatskappy' verskaf het. In September 1776 het John Adams en Benjamin Franklin beroemd 'n bed in 'n herberg in New Jersey met net een klein venster gedeel. Adams het dit stilgehou, maar Franklin wou dit oopmaak en kla dat hy sou versmoor sonder vars lug. Adams het die stryd gewen.
Reisigers het gereeld by vreemdelinge geslaap. In China en Mongolië, kangs - Verhitte klipplatforms - is al in 5000 vC in herberge gebruik. Gaste het beddegoed voorsien en by medetoeriste geslaap.
Beddegoed by vreemdelinge kan tot onhandigheid lei. Die 16e-eeuse Engelse digter Andrew Buckley gekla van bedmaats wie "bok en babbel, sommige dronk bed toe."
Dan was daar die Groot Bed van Ware - 'n massiewe bed wat in 'n herberg in 'n klein dorpie in Sentraal-Engeland gehou word. Die vierposbed is gebou met 'n ryk versierde eikehout rondom 1590 en is ongeveer so groot soos twee moderne dubbelbeddens. Ses-en-twintig slagters en hul vrouens - altesaam 52 mense - word gesê dat hulle 'n nag in die Groot Bed in 1689 deurgebring het.
'N 1877-tekening van die Groot Bed van Ware. Harper se nuwe maandelikse tydskrif
Terwyl gewone mense in beddens vasgepak het, het die koninklikes dikwels alleen of saam met hul eggenoot geslaap. Maar hul slaapkamers was skaars bastions van privaatheid.
Die seremoniële beddegoed van pasgetroudes was 'n openbare skouspel vir 'n koninklike hof. Na 'n koninklike troue, 'n vorm van simboliese omgang het dikwels voor talle getuies voorgekom.
Na die fees is die bruid deur haar dames uitgeklee en in bedwang gebring. Die bruidegom kom dan in sy nagrok aan, soms vergesel deur musikante. Die bedgordyne is toe getrek, maar die gaste het soms nie vertrek voordat hulle die naakte bene van die egpaar sien raak nie, of suggestiewe geluide gehoor het. Die volgende oggend word die bevlekte beddegoed as bewys van die voleinding vertoon.
En waarom gaan jy kantoor toe as jy kan regeer uit die slaapkamer? Louis XIV, Frankryk, het elke oggend in sy bed gesit, versterk deur kussings, en voorsit oor uitgebreide byeenkomste. Omring deur hofmanne soos die skinder Lord Saint-Simon, het hy bevele opgestel en met hoë amptenare geraadpleeg.
Koning Louis XIV se slaapkamer was 'n koninklike verhooggrond. V_E / Shutterstock.com
Gedurende die 19de eeu het beddens en slaapkamers geleidelik private sfere geword. 'N Groot stukrag was die vinnige verstedeliking tydens die Industriële Revolusie. In stede, kompakte ryhuise is gebou met klein kamers, elkeen met 'n spesifieke doel, waarvan een slaap.
'N Ander rede was godsdiens. Die Victoriaanse era was 'n vroom era, en die Evangeliese Christendom was deurdringend deur die 1830's. Sulke oortuigings plaas groot klem op die huwelik, kuisheid, die gesin en die band tussen ouer en kind; dat vreemdelinge of vriende onder die dekmantels nie meer kosjer was nie. Deur 1875, tydskrif Architect het 'n opstel gepubliseer om te verklaar dat 'n slaapkamer wat vir enigiets anders as slaap gebruik word, onheilspellend en immoreel was.
Slaapkamers wat vir volwassenes en kinders gereserveer is, het alledaags geword in die welgestelde 19e-eeuse huise. Mans en vrouens soms selfs aparte slaapkamers gehad, miskien verbind deur 'n deur, elkeen met hul eie aangrensende kleedkamers.
Selfhulpboeke het Victoriaanse huisvroue aangeraai oor die versiering van hul slaapkamers. In 1888, skrywer en binneversierder Jane Ellen Panton aanbeveel helder kleure, wasbakke, kamerpotte en bowenal 'n 'lang stoel' waar 'n vrou kan rus as sy oorweldig word.
Tech klop aan die deur
Die slaapkamers word vandag nog as heiligdomme beskou - 'n kalmerende plek om te herstel van die chaos van die alledaagse lewe. Draagbare tegnologie het egter onder ons oortreksels gesmul.
'N Opname van vroeër hierdie jaar het gevind dat 80% van die tieners snags hul mobiele toestelle na hul slaapkamers gebring het; byna 'n derde het by hulle geslaap.
Op 'n manier het tegnologie die bed in sy vroeëre rol teruggesit: 'n plek om te kuier - gesels met vriende, miskien selfs vreemdelinge - laat in die nag. En ons kan net wonder hoeveel tweets president Trump saamgestel het terwyl hy onder sy komberse ingrawe is.
Maar op sommige maniere lyk dit asof die gloeiende bedmaats 'n bietjie meer skadelik is. Een studie paartjies ondervra wat hul slimfone saam met hulle bed toe gebring het; meer as die helfte het gesê dat die toestelle hulle die kwaliteitstyd met hul maat misloop. In 'n ander studie, het deelnemers wat slimfone uit die slaapkamer verban het, gelukkiger en beter lewensgehalte gehad. Miskien is dit omdat hierdie toestelle eet in ons slaap.
Ek is ook nie so seker dat my slaap baie beter sou wees as ek saam met dronk vreemdelinge gaan lê nie, soos Andrew Buckley.
Brian Fagan, uitstaande professor emeritus in antropologie, Universiteit van Kalifornië, Santa Barbara. Nadia Durrani is 'n bydraende skrywer van hierdie artikel.