Die Uffizi - Geskiedenis Podcasts - 2022
Die Uffizi, letterlik vertaal as "die kantore", is die wêreldbekende kunsgalery van Florence en die skepping van een van sy mees ikoniese figure, Duke Cosimo I dei Medici. Cosimo I was beide die hertog van Florence en, vanaf 1569, die groothertog van Toskane. Hy was die eerste houer van hierdie laasgenoemde titel.
Die Uffizi is oorspronklik van 1560 tot 1580 gebou om die kantore - vandaar die naam - van die administrasie en geregtelike sektore van Florence te huisves. Die Uffizi is aanvanklik ontwerp en gebou deur Giorgio Vasari, en is voortgesit deur Alfonso Parigi en Bernardo Buontalenti. Dit het gebeur toe Vasari, en ook Cosimo I, in 1574 gesterf het.
Cosimo I se opvolger was sy seun, Francesco I, wat eers besluit het om die Uffizi as 'n kunsgalery te gebruik, 'n poging wat verder deur Francesco I se broer en opvolger Ferdinando I aangepak is en vandag voortgegaan het.
Die versamelings wat nou by die Uffizi gehou word, bevat kunswerke uit die gotiese en renaissance -tydperke deur sommige van die mees prominente kunstenaars ter wêreld, soos Michelangelo, Da Vinci, Titian, Carravagio en Giotto.
Die Uffizi is deel van die historiese werelderfenisgebied van Florence.
Uffizi Gallery geskiedenis
Uffizi: aan iemand wat 'n bietjie Italiaans weet, dieselfde woord Uffizi kon reeds die heel eerste bestemming van hierdie gebou onthul.
Uffizi is in werklikheid 'n ou manier om in Italiaans 'Uffici' te sê, wat met die Engelse woord 'kantore' vertaal kon word.
Hier is die oplossing vir die 'raaisel': wanneer, rond 1560, Cosimo I de 'Medici vra sy gunsteling argitek Giorgio Vasari om 'n "Palazzo", 'n gebou, langs te projekteer Palazzo della Signoria, waar die hertog gewoon het, was dit eintlik om die dertien te huisves Florentynse "landdros", die administratiewe en geregtelike kantore van die Hertogdom Toskane.
Dit was inderdaad 'n ontsaglike projek en werk is lank aan die gang. Die hele gebied word deesdae deur die U-vorm beset Uffizi -paleis is heeltemal verander: baie huise in die omgewing is vernietig en selfs die Kerk van San Pier Scheraggio, 'n ou Romaanse kerk wat uit die 11de eeu dateer, is gedeeltelik vernietig, gedeeltelik in die nuwe gebou "gesluit".
Wanneer Giorgio Vasari is in 1574 oorlede, die projek was nog nie klaar nie en ander twee argitekte, Bernardo Buontalenti en Alfonso Parigi die Ouer, voltooi die Uffizi rond 1580.
'N Paar jaar tevore, in 1565, by die huwelik tussen Francesco ek, seun van Cosimo ek, en Joanna van Oostenryk, Giorgio Vasari het 'n ongelooflike lugweg voorgestel wat sy naam, die Vasari -gang: 'n lang gang wat aansluit Palazzo della Signoria en Palazzo Pitti (wat pas deur die Medici familie), wat deur die Uffizi en oor die Ponte Vecchio.
Die amptelike opening van die Uffizi as 'n galery was in 1769, maar reeds in 1591 was dit op aanvraag moontlik om die wonderlike skilderye, kosbare voorwerpe en antieke beelde te sien wat deel uitmaak van die wonderlike versameling van die Medici familie.
Tans is die Uffizi -galery is ongetwyfeld een van die mees bewonderde en besoekde museums regoor die wêreld.
Optredes in die Uffizi: die geskiedenis van die Medici -teater
Ons ken reeds die verhaal van die teater van Baldracca, maar - baie naby daaraan - was daar nog 'n ruimte wat toegewy is aan teater, binne die Uffizi -paleis.
Dit is die Medici -teater, gebou deur Bernardo Buontalenti (1531 - 1608) vir die Groothertog Francesco I de 'Medici. Waarskynlik het die hofargitek tussen 1576 en 1586 by die teater gewerk. Reeds in 1589 het Buontalenti die teaterversierings egter ingrypend verander deur die wil van die nuwe groothertog Ferdinando I.
Buontalenti is 'n meester van Italiaanse maniere, artistiek beïnvloed deur Michelangelo. Die Tribuna van die Uffizi is een van sy meesterwerke.
Die argitek het gewerk aan 'n maniëristiese en eksperimentele argitektuurtaal vir hierdie teater. Ferdinand I wou egter 'n ruimte hê wat sy gesag sou verteenwoordig: die versierings het 'n allegoriese karakter gekry.
Die kamerstruktuur is geïnspireer deur klassieke antieke teaters. Maar, Buontalenti was ook baie innoverend: die vloer van die kamer was effens skuins: al die gehoor kon die verhoog baie goed sien. Baie truuks en meganismes het die optredes ook lewendig gemaak.
Toe die hof van die Medici verhuis na Palazzo Pitti en nuwe teaters het oopgemaak Florence, is die kamer verlate. Die teater het die setel van die Senaat geword gedurende die tydperk waarin Florence die hoofstad van Italië was.
Vandag word die twee verdiepings van die Medici -teater geskei. Die laaste werke dateer uit die vyftigerjare, toe ook die argitek Michelucci betrokke was. Onder is nou die Kamers van die primitiewe in die boonste, die Departement van tekeninge en afdrukke.
Selfs vandag, Uffizi besoekers kan die ingang van die teater wat deur Buontalenti gebou is, bewonder.
Die bou van die Uffizi -kompleks is in 1560 deur Giorgio Vasari begin vir Cosimo I de 'Medici om die kantore van die Florentynse landdroste te akkommodeer, vandaar die naam uffizi, "kantore". Die konstruksie is later voortgesit deur Alfonso Parigi en Bernardo Buontalenti. Dit is voltooi in 1581. Die boonste verdieping is 'n galery vir die gesin en hul gaste gemaak en bevat 'n versameling Romeinse beeldhouwerke. 
Die kortile (binnehof) is so lank, smal en oop vir die Arno aan die einde daarvan deur 'n Doriese skerm wat die ruimte verwoord sonder om dit te blokkeer, dat argitektuurhistorici  dit as die eerste geregistreerde straatbeeld van Europa beskou. Vasari, ook 'n skilder en argitek, het sy perspektieflengte beklemtoon deur dit met die bypassende fasades se deurlopende kroonlyste en onafgebroke kroonlyste tussen verdiepings te versier, asook die drie deurlopende trappe waarop die paleisfronts staan. Die nisse in die piere wat afgewissel word met kolomme van die Loggiato, gevul met beelde van bekende kunstenaars in die 19de eeu.
Die Uffizi het die administratiewe kantore en die Archivio di Stato, die staatsargief, onder een dak saamgevoeg. Die projek was bedoel om uitstekende kunswerke uit die Medici -versamelings op die klavieradelle te vertoon, die plan is uitgevoer deur sy seun, groothertog Francesco I. Hy het die argitek Buontalenti opdrag gegee om die Tribuna degli Uffizi te ontwerp wat 'n reeks meesterstukke in een kamer, insluitend juwele, het 'n baie invloedryke aantrekkingskrag van 'n Grand Tour geword. Die agtkantige kamer is voltooi in 1584. 
Deur die jare is meer dele van die paleis gewerf om skilderye en beeldhouwerke uit te stal wat versamel of in opdrag van die Medici was. Vir baie jare is 45 tot 50 kamers gebruik om skilderye uit die 13de tot die 18de eeu te vertoon. 
Vanweë sy groot versameling is sommige van die Uffizi -werke in die verlede na ander museums in Florence oorgeplaas - byvoorbeeld 'n paar beroemde standbeelde na die Bargello. 'N Projek is in 2006 voltooi om die uitstallingsruimte van die museum uit te brei, ongeveer 6 000 meter 2 tot byna 13 000 meter 2, sodat openbare kunswerke wat gewoonlik in die stoor was, in die openbaar besigtig kon word.
Die opknappingsprojek van Nuovi Uffizi (New Uffizi) wat in 1989 begin het, vorder goed in 2015 tot 2017.  Dit was bedoel om al die sale te moderniseer en meer as die vertoonruimte te verdubbel. Daar is ook 'n nuwe uitgang beplan en die beligting, lugversorging en sekuriteitstelsels is opgedateer. Tydens die konstruksie het die museum oop gebly, hoewel kamers soos nodig gesluit was, terwyl die kunswerke tydelik na 'n ander plek verskuif is.  Die Botticelli -kamers en twee ander met vroeë Renaissance -skilderye was byvoorbeeld 15 maande lank gesluit, maar in Oktober 2016 heropen. 
Die groot moderniseringsprojek, New Uffizi, het laat 2016 die kykvermoë tot 101 kamers verhoog deur uit te brei na gebiede wat voorheen deur die Florence State Archive gebruik is. 
Die Uffizi het in 2016 meer as twee miljoen besoekers ontvang, wat dit die mees besoekte kunsgalery in Italië maak.  In die hoogseisoen (veral in Julie) kan die wagtyd tot vyf uur wees. Kaartjies is egter vooraf aanlyn beskikbaar om die wagtyd aansienlik te verminder.  'n Nuwe kaartjie -stelsel word tans getoets om die toue van ure na minute te verminder.  Die museum word opgeknap tot meer as dubbel die aantal kamers wat gebruik is om kunswerke te vertoon. 
As gevolg van die COVID-19-pandemie was die museum in 2020 vir 150 dae gesluit, en die bywoning het met 72 persent gedaal tot 659.043. Die Uffizi was nietemin in 2020 die sewe-en-twintigste op die lys van die mees besoekte kunsmuseums ter wêreld.  Werke uit die versameling van die Uffizi-galery is nou beskikbaar vir afstandskyk op Google Arts and Culture. 
Op 27 Mei 1993 het die Siciliaanse maffia 'n motorbomontploffing in Via dei Georgofili uitgevoer en dele van die paleis beskadig en vyf mense is dood. Die ontploffing het vyf kunswerke vernietig en nog 30 beskadig. Sommige van die skilderye is ten volle beskerm deur koeëlvaste glas.  Die ernstigste skade was die Niobe -kamer en die klassieke beeldhouwerke en die neoklassieke binnekant (wat intussen herstel is), hoewel die fresco's nie herstel kon word nie.
Begin Augustus 2007 het Florence 'n hewige reënbui beleef. Die galery is gedeeltelik oorstroom, met water wat deur die plafon lek, en die besoekers moes ontruim word. Daar was 'n baie groter vloed in 1966 wat die meeste kunsversamelings in Florence ernstig beskadig het, waaronder sommige van die werke in die Uffizi. 
: Santa Trinita Maestà : Rucellai Madonna : Ognissanti Madonna, Badia Polyptych : Aankondiging met St. Margaret en St. Ansanus : Aanbieding by die tempel , Aanbidding van die towenaars : Die Slag van San Romano : Klaaglied van Christus : Madonna en kind, Kroning van die Maagd : Tweeluik van hertog Federico da Montefeltro en hertogin Battista Sforza van Urbino : Die doop van Christus : 'N Drieluik van Portinari : Primavera, Die geboorte van Venus, Aanbidding van die towenaars van 1475 en ander : Die Heilige Familie (Doni Tondo) : Die aankondiging, Aanbidding van die towenaars : Perseus bevry Andromeda : Aanbidding van die towenaars : Madonna van die Goudvink, Portret van Leo X : Flora, Venus van Urbino : Madonna met die lang nek : Bacchus, Offer van Isak, Medusa : Judith en Holofernes : Selfportret as 'n jong man, Selfportret as 'n ou man, Portret van 'n ou man
Die versameling bevat ook 'n paar ou beelde, soos die Arrotino, die Twee stoeiers en die Borsbeeld van Severus Giovanni
'Laocoön and his Sons' deur Baccio Bandinelli
Bandinelli se beeldhouwerk, wat in die asemrowende beeldhoukorridor van die Uffizi verskyn, leer ons baie van wat ons weet oor artistieke metodes tydens die Italiaanse Renaissance. Op grond van sy werk op 'n Hellenistiese beeldhouwerk wat in 1506 opgegrawe is, neem die weergawe van Bandinelli die verwoeste oorspronklike en die beskrywing daarvan deur Plinius die Ouere, en gebruik dit om 'n moderne rekreasie vir pous Leo X te gee as geskenk aan koning Francis I.
Hier het ons die hele verhaal van die Renaissance in mikrokosmos: 'n artistieke opdrag van 'n kragtige leier wat gebaseer is op 'n antieke werk, wat dan herontwerp word vir 'n hedendaagse gehoor deur 'n vakman.
Die Uffizi Vandag
Vandag is die Uffizi een van die mees besoekte museums ter wêreld. Dit is oop vir die publiek sedert ten minste die jaar 1765. In die beginjare het dit gewild geword, 'n feit wat tot vandag toe waar is. Die museum ondergaan al baie jare 'n opknappingsprojek om sy versamelings uit te brei. Sommige van die bekendste skilderye wat in die museum gevind kan word, sluit in die geboorte van Venus, Venus van Urbino, Bacchus, aankondiging, La Primavera en Flora. Die museum self is ook 'n kunswerk, aangesien dit ontwerp is deur die beroemde Italiaanse argitek Giorgio Vasari. In die vroeë dae was die groot ruimte slegs oop vir lede van die koninklike familie en uitgesoekte gaste.
Die Uffizi -galery van Florence ontdek verlore fresco's tydens die sluiting van COVID
Die Uffizi -galery in Florence gebruik die winter -stilstand om met opknappingswerk voort te gaan en het verlore fresco's ontdek wat besoekers sal begroet wanneer die toonaangewende bewaarplek van Italiaanse Renaissance -kuns op 4 Mei heropen.
Eike Schmidt, direkteur van Uffizi, het gesê die ses maande van sluiting is goed gebruik: die opknapping van 14 nuwe kamers wat volgende maand vir die publiek oopgemaak sal word, en die ontdekking van fresco's wat andersins verborge sou gebly het.
Maar hy hoop dat die laaste heropening & die derde tydens die pandemie & mdash die laaste sal wees.
"Ons hoop dat ons nou stabiel en sonder verdere sluitings kan oopmaak. Ons hoop dit vir die museum, maar ons hoop dit ook vir die wêreld en vir die menslike samelewing," het premier Schmidt gesê.
Die voorheen verborge fresko's bevat 'n lewensgrootte figuur van 'n jong Cosimo II de Medici en mdash-deel van die Renaissance-familie wat die Uffizi & mdash uit die 1600's in gebruik geneem het, asook dekoratiewe plantmotiewe uit die 1700's op die mure en plafon van nabygeleë kamers .
'N Fresco van volledige lengte en lewensgrootte waarin die jong Cosimo II de' Medici, met die allegorieë van Florence en Siena, toegeskryf word aan die skilder Bernardino Poccetti (1548-1612), word op 'n muur gesien na opknappingswerk in die ondergronds van die Uffizi Gallery, in Florence, Italië, op 16 April 2021. Uffizi Gallery via AP
Hulle is geleë in die museum se westelike vleuel, waar die ingang van die nuwe besoekers sal wees wanneer die Uffizi weer oopmaak.
Schmidt het gesê dat die nuwe ingang na die Arno -rivier ''n heerlike inleiding' vir besoekers bied. Klassieke standbeelde sal in die toekoms by die ingang gevoeg word.
Werkers het ook herstelwerk voltooi aan nuwe kamers wat toegewy is aan kuns uit die 16de eeu en laat Renaissance uit Sentraal- en Noord -Italië, anderkant Toskane. Hulle voltooi die kunsgeskiedenis vanaf die Middeleeue met Giotto, tot die Renaissance-meesters Botticelli, Raphael en Michelangelo, tot by die teenhervorming en Venesiaanse galerye.
"U kan nou kunsmatig deur die kunsgeskiedenis loop, of as u dit wil doen," het Prime Schmidt gesê.
Onder die Uffizi se nuwe toegangstelsel, sal besoekers kaartjies koop, jasse en sakke in die westelike vleuel deponeer en deur 'n binnehof na die oostelike vleuel gaan, waar hulle deur metaalverklikkers gaan en klankgidse gaan haal voordat hulle met die rondte van die museum begin.
Die aantal besoekers aan die museum het verlede jaar tot ongeveer 'n kwart van die in 2019 gedaal weens die COVID -toesluitings in die lente en herfs, met ongeveer 1,2 miljoen mense in 2020, af van 4,4 miljoen 'n jaar tevore.
Daar is reeds besprekingsversoeke vir die somermaande ingedien, wat die museum kan bevredig noudat 'n amptelike openingsdatum amptelik is, het Schmidt gesê.
Aangesien vooruitsigte vir die hervatting van internasionale toerisme eers in fokus begin kom, verwag Schmidt dat die galery in die afsienbare toekoms ongeveer die helfte van sy kapasiteit sal bedryf. Voor die pandemie bereik die piekbesoek tot 12 000 mense per dag.
'Om die museum nou en in die komende maande te besoek, sal beteken dat u regtig nog meer sal voel asof u deel is van die de Medici -familie,' het Eike gesê. "Veral as jy vroeg in die oggend kom, is jy dalk twee of drie minute in die Botticelli -kamer voor iemand anders kom. Dit gebeur nooit."
Die Uffizi is sedert 5 November gesluit, behalwe vir twee weke in Januarie toe Toskane onder Italië se laagste beperkings was. Italië begin Maandag geleidelik met heropening. Benewens die feit dat museums hul deure kan oopmaak, sal restaurante in lae-risiko-gebiede Maandag voor 22:00 buite kan eet. aandklokreël.
Die eerste keer gepubliseer op 23 April 2021 / 21:59
& kopieer 2021 The Associated Press. Alle regte voorbehou. Hierdie materiaal mag nie gepubliseer, uitgesaai, herskryf of herversprei word nie.
Alhoewel hy in Florence werk gedoen het, was Ambrogio Lorenzetti bekend by die Sienese School of skilders. Hierdie skool van skilderkuns uit Siena, Italië, was 'n elegante styl wat in die 13de en 15de eeu mettertyd selfs die Florentynse skilders sou meeding.
Lorenzetti se werk oorleef in die geskiedenis met 'n skildery uit 1328 wat die eerste gedokumenteerde bestaan ​​van die uurglas bevat. Alhoewel hy ook 'n stuk historiese relevansie bygedra het, genaamd: Goed bestuurde stad en land, wat 'n prentjie -ensiklopedie is wat 'n idealistiese platteland of middeleeuse "borgo" uitbeeld. Hierdie stuk was 'n bekende styl van Lorenzetti van fresco's wat hy op die mure van Sala dei Nove (die saal van die nege) of die Sala della Pace (vredesaal) in Siena se Palazzo Pubblico geskep het. Dit is belangrike werke in die behoud van die geskiedenis van Siena, en vertoon die kunstenaar as 'n skerp politieke en morele waarnemer.
Hierdie fresko's, geskilder van 1337 - 1339, was sekulêre voorstellings van allegoriese figure van deug in die manier waarop 'n republiek beheer word. Afgesien van, Goed bestuurde stad en land, daar is nog drie, minder bewaarde fresko's, Allegorie van goeie regering, Gevolge van goeie regering, en Allegorie van slegte regering en die gevolge daarvan op die stad en land. Dit is komplekse, panoramiese werke wat die Gotiese invloed van ander Sienese skilders soos Simone Martini (1284 - 1344) bevat het.
Die werk van Lorenzetti toon egter meer 'n naturalistiese benadering as dié van Martini of 'n ander Sienese kunstenaar, Duccio. 'N Ander invloed wat die kunstenaar gehad het, was dié van sy broer, die skilder Pietro Lorenzetti (1280 - 1348). Die Lorenzetti -broers word albei toegeskryf vir die bekendstelling van hierdie naturalistiese benadering in die Sienese School. Deur sy broer kan die invloed van Ambrogio ook herlei word na die van Giotto.
Baie min van Lorenzetti se stukke het oorleef en sy vroegste werk was die, Madonna en kind, geskilder in 1319. Sy ander werke, bykomend tot die muurskilderye op die Sala dei Nove, bevat 'n fresco in San Francesco met die titel Die belegging van St. Louis van Toulouse (1329), 'n altaarstuk in San Procolo uit 1332 getiteld, Madonna en kind met die heiliges Nicholas en Proculus, 'n ander fresco by San Francesco getiteld Franciskaanse martelaarskap in Bombay (1336), en 'n altaarstuk van Santa Petronilla wat vanaf 1342 vir die altaar van San Crescenzo in die katedraal van Siena in gebruik geneem is.
Daar word soms genoem dat die werk van Lorenzetti in 'n styl was wat die Italiaanse Renaissance verwag het. Aangesien die builepes die gebied gedurende sy tyd verwoes het, word geglo dat albei die Lorenzetti -broers so gesterf het.
Hoogtepunte in die Uffizi -galery
Kamer 2, Toskaanse skool van die 13de eeu en Giotto: Die begin van die Toskaanse kuns, met skilderye van Giotto, Cimabue en Duccio di Boninsegna.
Kamer 7, vroeë Renaissance: kunswerke van die begin van die Renaissance deur Fra Angelico, Paolo Uccello en Masaccio.
Kamer 8, Lippi -kamer: skilderye deur Filippo Lippi, waaronder 'n pragtige "Madonna en kind", en Piero della Francesco se skildery van Federico da Montefeltro, 'n werklik ikoniese portretwerk.
Kamers 10–14, Botticelli: sommige van die mees ikoniese allegoriese werke van die Italiaanse Renaissance van Sandro Botticelli, insluitend "Die geboorte van Venus."
Kamer 15, Leonardo da Vinci: gewy aan die skilderye van Leonardo da Vinci en aan kunstenaars wat hom geïnspireer het (Verrocchio) of bewonder (Luca Signorelli, Lorenzo di Credi, Perugino).
Kamer 25, Michelangelo: Michelangelo's "Heilige Familie" ("Doni Tondo"), 'n ronde komposisie, omring deur maniëristiese skilderye van Ghirlandaio, Fra Bartolomeo en ander. (Wenk van die reisiger: Michelangelo se bekendste werk in Florence, die beeld "David", is in die Accademia geleë.)
Kamer 26, Raphael en Andrea del Sarto: ongeveer sewe werke van Raphael en vier werke van Andrea del Sarto, insluitend sy portrette van pouse Julius II en Leo X en "Madonna of the Goldfinch." Ook: "Madonna of the Harpies" deur Andrea del Sarto.
Kamer 28, Titiaan: gewy aan Venesiaanse skildery, veral dié van Titiaan, met sy "Venus van Urbino" onder ongeveer 'n dosyn van die kunstenaars se skilderye.
West Hallway, Sculpture Collection: talle marmerbeelde, maar Baccio Bandinelli se "Laocoon", gemodelleer na 'n Hellenistiese werk, is miskien die bekendste.
Kamer 4 (eerste verdieping), Caravaggio: drie van Caravaggio se bekendste skilderye: "Die offer van Isak", "Bacchus" en "Medusa." Twee ander skilderye van die School of Caravaggio: "Judith Slaying Holofernes" (Artemisia Gentileschi) en "Salome met die hoof van Johannes die Doper" (Battistello).
Benewens die uitstekende werke hierbo, bevat die Galleria degli Uffizi ook werke van Albrecht Dürer, Giovanni Bellini, Pontormo, Rosso Fiorentino en talle ander grotes van Italiaanse en internasionale Renaissance -kuns.