Holladriehoe – Hier gesels ek oor alles wat my bly maak: my taal, die natuur, kuns, die lewe.
April 25, 2019 April 25, 2019 Elizabeth8 Kommentaar
Moet ‘n kunstenaar ‘n styl hê? Dit is waaroor ek al vir jare wonder. WAT is my styl? Ek dink die feit dat ek ‘n klomp verskillende “style” het! En steeds nie kan besluit waarvan hou ek die heelmeeste nie! Paletmes, akriel, waterverf, ink….alles ewe heerlik!
Landskappe met akriel of waterverf met ‘n kwas geskilder is een van my gunsteling style
Landskappe met ‘n paletmes geskilder is nog ‘n heerlike kunsding om te doen!
Sketse met my vulpen, swart ink, is heerlik om te doen!
Tekeninge met vulpen en blou ink is wonderlik-heerlik om my eie sorge vir ‘n lang tyd te vergeet!
Waterverfhuisies in helder kleure. Miskien is dit die Gr. Een-Juffrou wat nog soms kop uitsteek, se skuld!
My nuutste kunsrigting! Vrolike diere in allerlei onwaarskynlike kleure geverf om ‘n glimlag te ontlok by die kyker!
Abstrakte werk vol kleure wat vir elkeen wat daarna kyk, anders lyk, geniet ook voorkeur! Die paletmes gly sommer vanself deur die verf en oor die doek!
Ek vra nog steeds elke dag WAT is my styl….moet ek omgee? Ek dink nie so nie, ek geniet dit net! Vreeslik baie.
Posted in My kunsTagged helder kleure,ink,kuns,kwas,landskap,paletmes,styl,verf
Maart 14, 2019 Maart 16, 2019 Elizabeth4 Kommentaar
‘n Mens kry nie dié woord in ‘n woordeboek nie. Nie hier by my nie. Dis ‘n lekker woord, net so lekker soos kanferfoelie en kafoefel en huppel. Dis ‘n blymaakwoord. As iemand vir jou sou sê die helderkleurige prentjies wat jy deesdae verf is “poenankies”, dan moet jy maar weet: dit slaag die toets-van’-n-oorlaaide-kunsmark met vlieënde vaandels! (Miskien wil jy dit maar net glo! )
Dis lekker om vrolike blymaakprentjies te verf, dis heerlike terapie. Vergete is ‘n wêreld vol negatiewe nuus, vergete is alleenheid, vergete is goor gevoelens. Die oomblik wanneer die verfkwas in jou hande land word alles beter. Regtig.
Kyk wie het intussen hul verskyning gemaak. Iewers in die wêreld tot sover as Dubai en Michigan, Amerika gaan ‘n kindergesiggie straal van vreugde by die aanskou van hierdie helderkleurige diertjies.
(Dankie, dankie vir sulke wonderlike ondersteuning en bestellings!)
My beker loop oor! Ek doen wat ek geniet. My tyd is my eie. Ek luister musiek. My hart is rustig. Ek vertrou op die Here.
Die bladsy: Happy Art, wat ek twee dae terug op facebook begin het, het al meer as 100 likes! Kom loer gerus in en “like” dit, ek gaan so bly wees! Baie dankie !
Maart 10, 2019 Elizabeth10 Kommentaar
Kleure maak my bly. Die helder oranje van ryp lemoene, liggroen van lente se vars gras, blou in sy verskeidenheid variasies: lig, donker, diep, bleek, sag. Geel soos geil sonneblomme op die land, rooi soos oorle’ Randall se rooirok-dans!
Ek wil kleure meng en spat. Verf en speel. Heeldag, aldag, elke nou en dan. Soos ek kan. Die lekker daarvan maak my hart warm, dit laat my glimlag, lag, skater. Dit gee betekenis aan my lewe. Dit maak ander mense bly!
‘n Vrolike olifant sorg vir ‘n gawe glimlag op jou gesig. Iewers lees ek: “What you think, you become, what you feel, you attract, what you imagine, you create.”
‘n Bestelling! So, so dankbaar! Petrol se prys is op. 😉
Aangespoor deur positiewe kommentaar op facebook, word dié laslappie-kameelperd sommer toe vroeg gebore…..en verkoop! Dankiebly.
“You will only begin to heal if you let go of past hurts. Forgive those who have wronged you and learn to forgive yourself for your mistakes.”
Skep moed om VANDAG die persoon te wees wie jy regtig is. Glo in jouself.
” Don’t let anyone EVER dull your sparkle!”
Posted in Gesels saam!Tagged art,colourful,courage,happy,healing,positive,sparkle
November 16, 2018 November 16, 2018 Elizabeth1 Kommentaar
My lewe is ‘n jubellied
‘n waterstroom, ‘n berg
c r e s c e n d o (geleidelik harder)
my lewe is ‘n skaduboom,
‘n kwêvoël roep en terg
p i a n i s s i m o (baie sag)
jou hande vol rosyne
vars pienk daisies – myne
a d a g i o (stadig)
ons lewe word ‘n avontuur,
a l l e g r o (vinnig, lewendig, opgewek)
fluisterwoorde in die wind:
bid, ‘n blyweeskind
a n d a n t e (op ‘n loopgang)
elke nuwe môre
elke nuwe nag
p r e s t o (vinnig)
lag ons, huil ons
s c h e r z a n d o (skertsend)
glo, vertrou en wéét
ons dae lank reeds uitgemeet
s e m p l i c e v i v a c e (eenvoudig, lewendig)
Posted in My verseTagged musiekterme,vers
November 11, 2018 November 16, 2018 Elizabeth2 Kommentaar
Jy het na my toe gekom
met jou bondeltjie hartseer,
miskien dalk net, ‘n klein bietjie te veel
vir één om alleen te dra
die een dag nà die ander het oor ons gespoel
jy het die beste wat jy het, vir my gegee –
dis hoe ons saam begin het
en dis hoe ons saam gaan bly
jy het my bietjie vir bietjie geleer van goeie tye
en ek kon die storms weerstaan,
jy het die son oor my laat skyn
my pyn het in jou pyn verdwyn
dit was nie veronderstel om te gebeur nie,
maar jy is oor my pad gestuur
elke dag, elke nag
elke woord wat jy gesê het,
het dit wáár gemaak
elke gedagte wat ek gehad het,
het blydskap in my laat opspring
nou weet ek jy het my gewys
wat ‘n klein bietjie liefde kan doen
jy het my oë geopen
en die Lig het weer in geskyn,
jy het my na plekke gevat
wat ek nie geken het nie –
koebaai aan my klein bietjie blou
jy het my verlange kom stil
en ek skuld jou,
party dae was ek bietjie angstig
ander dae sou ek liewer graag wou vergeet –
jy het my lewe ten goede verander
en ek wéét ek moet jou waardeer
elke nag, elke dag,
elke woord tussen ons het dit bevestig
Vaarwel aan my bondeltjie seer
(met erkenning aan Neil Diamond: “Something blue”)
Posted in My verseTagged blou,gedig,klein bietjie,neil diamond,vreugde
September 17, 2018 September 18, 2018 Elizabeth10 Kommentaar
September 9, 2018 Elizabeth7 Kommentaar
September 4, 2018 September 9, 2018 Elizabeth10 Kommentaar
September is dié maand waarin byna onopsigtelike, splinternuwe groen blare aan ‘n kaal tak verskyn. Soos ‘n wonderwerk. Om dit te kan sien en waardeer, moet mens opkyk. Boontoe.
Ek sukkel nog soms om die menswees-toets te slaag. Maak dit saak? Ek glo nie. Ek leef in dankbaarheid. Elke môre is nuut. Elke dag ‘n uitdaging. Dis asof iets agtergeraak het ná Chris se dood en dis al asof ek dit nie ingehaal kry nie. ‘n Mens voel so half as jy sonder jou maat moet klaarkom. Die 28e vandeesmaand is dit twee jaar al. Twee jaar. So kort, so lank.
Tog het ek dit reggekry om onlangs vrou-alleen op die vliegtuig te klim en twee volle weke in die Kaap te gaan kuier. ‘n Feestelikheid was dit om kinders en kleinkinders teen my hart vas te druk. Die mooi natuur het my so inspireer dat ek honderde foto’s geneem het. Tuisgekom, maak sulke foto’s mos ‘n verlang-hart stil, want jy beleef en herleef elke sekond van voor af oor. Soet, soet onthou.
Laas naweek vra ‘n huisvriend of ek vir hom ‘n skildery sal kan skilder van Tafelberg en die see. Ek raak dadelik opgewonde. Soek tussen my baie foto’s en kry een waar die berg net ‘n dowwe droom doer iewers is. Skilder twee dae lank, stuur vir hom ‘n foto. Hy sing ‘n loflied en sal dit kom haal. Dankie sê my siel daarop.
Ná dié verwery, jeuk my vingers om nog een te doen, sommer net vir die lekker. Ek gaan koop ‘n ordentlike groot doek by ons plaaslike kunswinkel en begin. Wéér ‘n Tafelberg, wéér van een van my foto’s af. Die berg vol voue, die see blou en groen en golwerig, rotse met punte en skeure en bruin spatsels, die Kaap se wit strand in die voorgrond. Ek skilder en skilder. Drie dae met onderbrekings tussen-in. Die lewe wag mos vir niemand nie. Dit weet ek nou al.
Skielik wonder ek of Chris my kan sien. Wéét hy hoe ek probeer? Sou hy bly wees om te weet ek speel rolbal, lees stories vir die oumense of woel steeds in die tuin? Sou hy glimlag as hy sien hoe ek soms vergeet dié dinge wat hy altyd onthou het: brood en melk, hondekos, vroegtydig vleis uithaal. Sou hy my troos as ek onverwags omgepluk word en diep weemoedig raak, met niemand wil praat nie en net maar stil wil asem haal?
Ek skilder en skilder terwyl ek so wonder. Die berg word lewendig, die sand is sag onder my vingers, my hart klim in die skildery in en ek dink aan die saamwees tussen geliefdes. Mense oraloor. My mense. Kosbaarder as goud.
Toe ek klaar is, kyk ek Boontoe en sê dankie.
Posted in My kunsTagged blog,emosies,rotse,sand,see,September,skildery,tafelberg,vakansie
September 20, 2017 September 22, 2017 Elizabeth7 Kommentaar
Junie 18, 2017 Junie 18, 2017 Elizabeth9 Kommentaar