Daardie oggend lyk dinge anders in die eetsaal. Dis nie net die normale ontbyt wat bedien word met pappe, vrugte en joghurt, roereier, worsies en spek en tamatie en komkommer nie. Ek moet sê, die hele tyd wat ons by daardie hotel was, het ek op gereelde basis Indiërs sien beweeg.
Die volgende oomblik kom ‘n paar Indiese gaste die eetsaal binne. In plaas van die gewone kos te neem, versamel hulle by die Indiese sjef. Toe ek klaar geëet is, gaan staan ek by die sjef en vra of ek mag kyk wat hy doen.
Terwyl ek daar staan, kom die vriendelike Indiër na die ander by my verby en groet vriendelik. Die een man begin met my praat, in goeie Engels. Vertel dat die gereg, waarvan ek die naam nie ken nie, tipies is aan die suide van Indië. Hy praat met sy hart. Ek sien die trots en die liefde vir die kos en sy land.
En ek sien die vriendelikheid en aanvaarding oor grense heen. Die opgewondenheid dat ‘n gewone Suid-Afrikaanse vrou belangstel in hulle kos.
Dink nie ek sou gewaag het om te proe nie. Indiese geregte te warm na my smaak. Maar dankie… jy het my nou honger 😏