Moet jy behandel word vir cholesterol
In die onlangse verlede was die hoofrede dokters wat die behandeling van cholesterol voorgeskryf het, 'n hoë cholesterolvlak. 'As jou cholesterol bloedtoets geag word te hoog te wees, sal jou dokter waarskynlik behandeling aanbeveel - miskien met lewenstylveranderinge soos dieet en oefening, of dalk met een van verskeie soorte medisyne wat beskikbaar is om cholesterolvlakke te verminder .
Verskeie jare van kliniese navorsing het egter tot die gevolgtrekking gekom dat kundiges die verkeerde benadering was. In 2013 is nuwe riglyne gepubliseer deur 'n groep kundiges van die American Heart Association en die American College of Cardiology. Hierdie riglyne beveel 'n heeltemal ander benadering tot die behandeling van cholesterol aan.
Vandag is behandeling aanbevelings nie uitsluitlik op cholesterolvlakke gebaseer nie, maar eerder op die algemene vlak van kardiovaskulêre risiko. Cholesterolvlakke self word in ag geneem, maar slegs as een van die vele faktore wat hartrisiko bepaal.
So wat moet behandel word?
Om te herhaal, volgens die 2013-riglyne, of u behandel moet word, hang af van u algehele vlak van risiko vir die ontwikkeling van kardiovaskulêre siekte. Terwyl u LDL-cholesterolvlak beslis bydra tot hierdie risiko, kan u risiko redelik hoog wees of die LDL-vlak verhef is of nie.
Om jou algemene risiko te bepaal, beteken dat jou dokter jou mediese geskiedenis, fisiese eksamen en ja, jou laboratoriumuitslae moet in ag neem.
Sodra dit klaar is, moet jou dokter jou aan een van vyf risikokategorieë toewys:
Kategorie 1: Jy is in hierdie kategorie as jy reeds bekend is dat aterosklerose wat 'n kliniese probleem opgelewer het. Kategorie 1 sluit mense in wat enige van die volgende gehad het:
koronêre arterie siekte (CAD) wat angina , of 'n miokardiale infarksie (hartaanval) veroorsaak het, of wat behandeling met stenting of bypass-operasie benodig het.
abdominale aorta aneurisme
Kategorie 2: Kategorie 2 sluit mense in wat LDL-cholesterolvlakke van meer as 189 mg / dL het. Die meeste mense in Kategorie 2 sal een van die vorme van familiale hipercholesterolemie hê. Dit is veral die enigste kategorie waarin behandeling aanbeveel word slegs omdat cholesterolvlakke te hoog is.
Kategorie 3: Kategorie 3 sluit mense tussen die ouderdomme van 40 en 75 met diabetes in en nie in kategorieë 1 of 2 nie.
Kategorie 4: Kategorie 4 sluit mense in wat nie in een van die eerste drie kategorieë is nie, maar wie se kardiale risikofaktore hulle op hoë risiko vir kardiovaskulêre siekte plaas. Spesifiek, dit is mense wie se geskatte risiko om 'n ernstige kardiovaskulêre gebeurtenis (soos hartaanval of beroerte) te hê, is ten minste 7,5% oor die volgende 10 jaar. Om te help om jou 10-jaar-risiko te skat, het die NHLBI hier 'n eenvoudige aanlyn-risikoberekening voorsien.
Kategorie 5: Kategorie 5 sluit almal in wat nie in die eerste vier kategorieë pas nie. Hierdie mense het 'n lae kardiovaskulêre risiko en benodig nie behandeling nie.
Wie moet behandel word? Almal in kategorieë 1 tot 4 het 'n hoë risiko vir belangrike kardiovaskulêre probleme binne 'n paar jaar, en hulle moet aggressief behandel word om hul risiko te verminder.
Watter behandeling word aanbeveel?
Die 2013-riglyne oor cholesterol het 'n merkbare verskuiwing gemaak in watter behandeling aanbeveel word vir mense in die hoërisikokategorieë. Terwyl ouer riglyne beklemtoon het dat cholesterol verminder word om die behandelingsvlakke te teiken, word die nuwe riglyne nie. Inteendeel, hulle beklemtoon die vermindering van algehele hartrisiko in plaas van die teiken cholesterolvlakke aan te beveel. Hierdie risikovermindering is gegrond op aggressiewe lewenstylveranderinge, en op die gebruik van statine-middels .
Omstredenheid Omgewing Kategorie 4
Mense wat in kategorieë 1 tot 3 is, het ongetwyfeld 'n baie hoë risiko om kardiovaskulêre probleme te ontwikkel, en hulle benodig duidelik aggressiewe terapie om die risiko te verminder.
Kategorie 4, daarenteen, is gestig om daardie individue te vind wat 'n verhoogde risiko het, maar 'n risiko wat ietwat laer is, en ietwat minder voor die hand liggend as in die eerste drie kategorieë. Om te bepaal wie in kategorie 4 geplaas moet word, is dus inherent 'n ietwat arbitrêre proses en sal natuurlik oop wees vir kritiek.
Daar is twee algemene soorte kritiek oor kategorie 4. Die eerste beweer dat kategorie 4 te veel mense insluit. Hierdie kritici wys daarop dat die risiko sakrekenaar wat deur die NHLBI verskaf word, baie klem lê op ouderdom. Om hierdie rede sal baie mense bo die ouderdom van 60 hulself by of baie naby die 7,5% afsny bevind. Verder, sê hierdie kritici, 'n 10 jaar risiko van 7.5% self is te liberaal. Behandelingsaanbevelings in die verlede het meer geneig tot 'n afsny van 10%. Arbitrêre verlaging van die behandeling tot 7,5%, sê hulle, voeg "te veel" mense by die behandelingslys.
Die tweede soort kritiek ten opsigte van Kategorie 4, verrassend, beweer dat nie genoeg mense in die behandelingslys ingesluit is nie. Hierdie kritici wys daarop dat die NHLBI se risikokalculator slegs die risikofaktore insluit wat in goed beheerde kliniese toetse bewys is om beduidend by te dra tot kardiovaskulêre risiko: ouderdom, LDL en HDL-cholesterolvlakke, of dit nou 'n roker is, en of die sistoliese bloeddruk verhoog is. Dit laat ander risikofaktore uit wat algemeen aanvaar word as belangrik, maar wat nie tans voldoen aan die NHLBI se streng standaarde vir insluiting nie. Sulke risikofaktore sluit in 'n familiegeskiedenis van voortydige kardiovaskulêre siekte, 'n geskiedenis van rook, verhoogde CRP-vlakke , 'n sedentêre lewenstyl en 'n positiewe kalsiumskandering van die kransslagader . As hierdie belangrike risikofaktore ingesluit is, sal baie meer mense aan die behandelingskriteria voldoen.
So 'n kontroversie - of Kategorie 4 te veel of te min mense insluit - is inherent aan enige aanbeveling wie se afskakeling willekeurig deur 'n paneel kundiges bepaal word.
Of 'n individu se risikofaktore voldoende is om behandeling te regverdig, moet ten minste gedeeltelik aan die individuele pasiënt en hul dokter oorgelaat word. Hoeveel risiko is 'n persoon wat bereid is om te aanvaar van 'n hartaanval of beroerte gedurende die volgende 10 jaar? 7.5%? 10% 'n Ander waarde? Indien die NHLBI-risiko sakrekenaar teen nominale waarde aanvaar word, of moet bykomende risikofaktore in ag geneem word tydens die besluit oor behandeling?
Dit is beslis gepas vir 'n deskundige paneel om aanbevelings in hierdie verband te doen. Maar vir vrae soos hierdie, wat inherent moet bepaal word deur individue, moet hierdie aanbevelings nie bindend wees nie. Die finale besluit om te behandel moet aan individuele dokters en pasiënte oorgelaat word.
Stone NJ, Robinson J, Lichtenstein AH, et al. 2013 ACC / AHA riglyn oor die behandeling van bloedcholesterol om aterosklerotiese kardiovaskulêre risiko by volwassenes te verminder: 'n Verslag van die American College of Cardiology / American Heart Association. J is Coll Cardiol 2013.