En dan, aan die begin van hoofstuk 3, roep Paulus die Filippense nogmaals op om hulle in die Here te verbly. En dan skakel hy oor na baie ernstige woorde.
Paulus waarsku naamlik die Filippense teen die honde. Nogal ‘n baie sterk uitdrukking, want dit gaan hier nie oor honde nie, maar oor mense!
Pasop vir die honde, pasop vir hierdie dwaalleraars, wat die besnydenis en die Joodse spyswette as toelatingsvereistes na vore skuif om aan die kerk te mag behoort. Nou is dit nie toevallig dat Paulus hierdie term honde gebruik nie.
Desnietemin, hierdie verworwenhede, hierdie bevoorregte posisie uit die verlede, ag Paulus as drek, ja drek, die oomblik as hy dit vergelyk met wat hy nou in Christus gekry het. Daarom skryf hy: ek vergeet wat agter my is – dit het alles niksseggend geword! – en ek jaag na wat voor my is.
Ons proe in vers 14 die beeldspraak van ‘n wedren. Die kinders sal dit goed kan verstaan, want dis mos nou die atletiekseisoen. As jy hardloop, dan kyk jy nie om jou heen nie, nog minder agterom. Want as jy dit doen, word jou spoed vertraag. Jy kyk net vorentoe, reguit vorentoe, na die wenstreep. Daar wag die prys, daarna jaag jy.
Paulus se bevoorregte posisie in die verlede is nie meer relevant of aantreklik nie. Hy begeer nou die hoë roeping van God in Christus Jesus. Wat Paulus hier skryf, mag as aansporing dien vir die Filippense. Paulus roep hulle op: wees my navolgers (3:17)! Hy mag hulle rolmodel wees, nie as ‘n onbesproke Fariseër nie, maar een vir wie Christus die een en al in sy lewe is!