Arbor vitae * Ander
Min bome en struike kan ooreenstem met die arborvitae in dekoratiewe eienskappe. En dit is nie verbasend nie - soms kan 'n boom met 'n korrekte afgewerkte kroon as kunsmatig misgis word. As u na sulke skoonheid kyk, is dit moeilik om te dink dat die natuur tot so 'n wonderwerk kan lei. Een van die variëteite van die plant is Thuja orientalis, of biota.
Die belangrikste verskille van ander thuja
In die ope lug kan die thuja-ooste normaalweg net in die suidelike streke groei, aangesien dit ryp goed verdra. Maar die boom is meer droogtedolerant as ander spesies.
Ploskovetochnik, platikladus, biota, oostelike thuja - al hierdie name verwys na een plant van die Cypress-familie, waarvan die bioloë herhaaldelik hersien is. Die laaste van die name, die oostelike, is miskien die bekendste, hoewel die boom in die botaniese klassifikasie tans tot die monotipiese geslag Ploskovetochnik behoort, en die oostelike in die Krim. Maar in streke wat noord van die breedtegraad van die suidelike voorstede geleë is, sal biota in die winter vries.
Die naalde van platycladus kan nie net groen wees nie: skakerings is redelik algemeen, begin van goud, en eindig met versadigde oranje, amper sjokolade. En dit is nie die resultaat van die siekte nie, maar 'n natuurlike natuurlike kleur, byvoorbeeld, die naalde van die Morgan-variëteit in die winter kry 'n ryk bruin kleur.
Die sekerste teken wat die oostelike thuja visueel van die westelike onderskei, is naalde. Die naalde van verteenwoordigers van albei genera (Thuja en Ploskovietochnik) het 'n stomale klier. Hierdie orrel in die oostelike variëteit lyk soos 'n hol, vorm 'n uitsparing wat gesien kan word sonder vergrootglas. Maar in 'n Westerse familielid is die klier, inteendeel, keëlvormig, konveks van vorm.
Het jy geweet? Volwasse platwurm kan tot 10 m groot word hoog. Op dieselfde tyd bereik sy kroon 'n deursnee van byna 4 m, en die stam - 1 m.
Boonop het volwasse plante sulke verskille:
die vrugte van die westelike arborvitae, megastrobiele, is klein keëls, wat slegs uit enkele skubbe bestaan. Sade is in droë kokonne met vlerke;
Platycladus megastrobil is dig, vlesig en sappig, versadig groen, wat verander na bruin as die vrugte ryp word. Die oppervlak is bedek met haakvormige groeisels, en die sade is so groot soos 'n rys korrel.
Wat die toestande vir die groei van bome betref, is daar ook verskille. Thuja, insluitend die westelike een, verkies om op vrugbare, effens suur gronde te groei (pH 5,0–6,5). Maar biota groei beter op kalkgrond (pH 6,5–7,5). Boonop voel hierdie plant redelik goed op yl grond. Die belangrikste is dat dit warm is en water goed lei. Daarbenewens het die ploskadochnik die son nodig, die meeste van sy rasse kan die skaduwee nie verdra nie.
Beskrywing en karakterisering van variëteite
Die volgende is 'n beskrywing van die gewildste plaveiselvariëteite. Van die voorgestelde variëteite is daar bome vir elke smaak: dwerg en lank, met naalde van tradisionele groen kleur, en met 'n kroon byna oranje. Maar al die variëteite wat hieronder beskryf word, word met een detail verenig - hulle behoort tot die oostelike soort thuja.
Die boek is kompak van formaat, wat dit baie gewild maak as 'n dekoratiewe element in landskapontwerp. Die hoogte van die volwasse thuja bereik 3 m en die gemiddelde deursnee van die kroon is ongeveer 1,4 m. Die variëteit het smaragdnaalde, wat in perfekte harmonie is met plante met blouerige naalde.
Die boek lyk goed in 'n verskansing vanweë sy grootte en vorm. Dit gaan goed met ander naaldbome, soos taxus, sipresse, spar.
Morgan is 'n verteenwoordiger van die oostelike soort Australiese teling. Die naalde het 'n interessante eienskap: dit verander van kleur, afhangend van die tyd van die jaar - helder groen of suurlemoen in die somer en oker in die winter.
Belangrik! In die winter het die boom verpligte skuiling nodig, aangesien dit gekenmerk word deur lae rypweerstand, maar Morgan verdra normaalweg 'n droë somer.
Die kroon van die boom is dig, piramidaal, en as gevolg van hierdie omstandigheid hoef dit amper geen snoei te vorm nie. Morgan het 'n baie stadige groei van hoogstens 6 cm per jaar. Die hoogte van die volwasse thuja oorskry nie 1,5 m nie, en die deursnee van die kroon bereik selde 1 m.
Dwergvariëteit geteel deur Poolse telers. Die vorm van die kroon is kolomvormig, die vormende takke is opwaarts gerig, amper parallel met die boomstam. Die oorblywende takke groei in die vorm van 'n waaier, hoofsaaklik in die vertikale vlak.
Justin het 'n donker smaragdnaalde en is baie bestand teen onder-temperatuur. Rypverdraagsaamheid, sowel as die grootte van die boom (maklik om weg te steek van erge ryp), laat jou toe om Justinka op breedtegrade te laat groei, waar ander oostelike thuja prakties nie groei nie.
Soos die meeste dwergbome, lyk dit wonderlik in die ontwerp van tuine, parke, stegies. Die heining wat uit Justinka biota gekweek word, lyk fantasties: netjiese een-en-'n-halwe meter hoë, pragtige vormige bome in die vorm van kolomme vorm die klipgeplaaste tuinpaadjies.
'N Pragtige dekoratiewe boom wat nie meer as 10 cm per jaar groei nie. Aurea Nana is 'n dwergweergawe van die Aurea thuja. Die naalde het 'n goue kleur, vandaar die naam van die variëteit (Aurum - goud met lat.). Die vorm van Crohn lyk soos 'n spil.
Het jy geweet? Die platwurm behoort tot die monotipiese genus, terwyl die westelike thuja 'n aparte genus is, wat vyf spesies insluit. Dit wil sê, uit die oogpunt van plantkunde, is die oostelike en westelike thuja nie twee verskillende spesies nie, maar plante van verskillende genera van dieselfde Cypress-familie.
Die variëteit groei op bykans enige grond, maar die rypweerstand van die plant is redelik laag. Dus, vir die winter sal Aurea Nana in elk geval nodig wees. Vir normale groei moet 'n boom slegs geplant word op hoogtes wat goed beskerm is teen trekkers.
Gewone Aurea, anders as die dwergvariëteit, behoort tot die westerse soort. 'N Hoër boom groei vinniger, verdroog ryp beter, sy kroon is nie so dig nie.
Maar Aurea Nana is miskien die enigste absoluut dekoratiewe thuja op hierdie lys. In die landskapontwerp is daar geen beperkings of verbod op hierdie variëteit nie. Dit lyk organies met enige plante van verskillende hoogtes. Die belangrikste is dat hulle nie die ontdooi oorskadu nie.
Thuja, oostelike Pyramidilis Aurea (moet nie verwar word met die westerse verskeidenheid kompakte Pyramidilis nie), soos die naam aandui, het 'n kroon in die vorm van 'n piramide met goue naalde. Die boom is lank, die groei kan tot 4 m bereik, terwyl die kroon se deursnee nie meer as 1,5 m is nie. Die jaarlikse groei is ongeveer 0,1 m. Die naalde het dwarsdeur die jaar 'n pragtige suurlemoenskil.
Anders as die meeste ander variëteite, voel Pyramidilis gewoonlik in die skaduwee. Om hierdie rede groei die variëteit goed langs hoër bome, byvoorbeeld, dit lyk goed in groepaanplantings rondom 'n groter spar of denne.
U kan hierdie thuja naby die huis plant, wat gedurende die meeste dagligure 'n skadu sal gee. Maar die helder sonstrale Pyramidilis verdra dit erger in die somer en vroeë lente, hy sal nie die beskerming teen hulle inmeng om brandwonde te voorkom nie.
Die kleur van die naalde herinner aan die vorige variëteit - versadigde geelgroen met 'n goue tint. Die naam van die variëteit, wat in Russies vertaal word as die "Golden Minaret", is 'n baie noukeurige beskrywing van die kleur en vorm van die boom. As die thuja op 'n skaduwee plek groei, kry die naalde 'n digte groen kleur.
Belangrik! Biota van enige variëteit is 'n termofiele plant en verdra nie ryp nie. Selfs die variëteite wat as winterhard beskou word, groei gewoonlik nie noord van die Oekraïne nie.
Die boom groei tot 3,5–4 m, terwyl die breedte van die kroon gemiddeld 1,2-1,4 m is. Dit duld die winterfrostes goed, maar hou nie van konsepte nie.
Al die bogenoemde variëteite van thuja kan 'n klein, gesellige, privaat erf, en 'n ruim stadspark of 'n breë boulevard met hulself versier. Hierdie bome verskil nie te veeleisend of wispelturig nie, maar moet steeds die nodige minimum voorwaardes vir groei en ontwikkeling skep.