In 1924 behaal die Roemeense nasionale rugbyspan sy eerste oorwinning in 'n internasionale wedstryd teen Pole. Frankryk het vir die eerste keer rugby teen Roemenië gespeel in Mei 1924 toe dié land probeer het om 'n alternatief tot die Vyfnasies daar te stel nadat Frankryk uit die kompetisie geskop is. Frankryk het die eerste wedstryd 59-3 gewen.
'n Geslag van Fransopgeleide afrigters van die laat 1940–1950's het 'n stelsel gebou wat gelei het tot nasionale spansukses in die 1960's, 70's en 80's. In die tydperk het Roemenië meer gereeld teen ander nasies begin speel. Die span se eerste oorwinning oor Frankryk is in 1960 behaal en in 1976 het hulle 'n toer na Nieu-Seeland onderneem. Blootstelling aan internasionale rugby het bygedra om die sport in die land te ontwikkel en die Roemeniërs het 'n bepaalde spelstyl begin ontwikkel, gegrond op 'n reusestel sterk voorspelers. Dat die span as 'n ware as rugbykrag begin ontluik het was duidelik op Cardiff Arms Park in 1979 in 'n nie-amptelike, nie-toetswedstryd. Die Eike het in die doodsnikke van die wedstryd nog voorgeloop en slegs 'n skepskop deur Gareth Davies in die laaste paar minute het Wallis 'n 13-12 oorwinning besorg. Die verbetering is in 1980 voortgesit toe Roemenië die Franse vermorsel het in 'n 15-0 rekordoorwinning in Boekarest. 'n Reis na Lansdowne Road het daarna 'n 13-13 gelykop uitslag teen Ierland gelewer.
Na-rewolusie Roemeense rugby was egter steeds lewendig. In 1990 het die Roemeense span hulle beste oorwinning tot op daardie stadium behaal deur Frankryk vir die eerste keer in Frankryk met 12-6 te verslaan. Die volgende jaar het hulle Skotland 18-12 geklop. By die 1991 Wêreldbeker het hulle daarin geslaag om Fidji 17-15 te verslaan en so onlangs soos die 1995 Wêreldbeker het Roemenië die uiteindelike wenners, Suid-Afrika, tot 'n eervolle 21-8 beperk.
In Januarie 2002 is Bernard Charreyre aangestel as afrigter van die nasionale span. Hy is deur die Franse Rugbyfederasie (FFR) beskikbaar gestel wat ook sy kostes gedra het. Onder Charreyre (wat onder die spanlede as 'Klein Napoleon' bekendgestaan het), is die Eike se agteruitgang omgekeer en het die span stadig weer uit die kelder van internasionale rugby verreis. Met die verandering in formaat van die Europese Nasiesbeker het Roemenië in 2002 met 'n agterstand teen Georgië begin as gevolg van die insluiting van 2001 uitslae. Roemenië het egter daarin geslaag om al vyf oorblywende wedstryde te wen, insluitende 'n taai stryd in Tbilisi om 'n 31-23 oorwinning oor Georgië te beklink. Hulle het vir die Wêreldbeker in 2003 gekwalifiseer waar hulle Namibië geklop het en 45-17 teen Ierland verloor het na 'n eervolle vertoning en 90-8 teen Australië en 50-3 teen Argentinië verloor het. Charreyre is na die Wêreldbeker ontslaan aangesien die Roemeense federasie nie tevrede was met die Wêreldbekervertoning nie en besluit het om nie sy kontrak te hernu nie. Drie ander Franse afrigters het gevolg: eers Phillipe Sauton, vir 'n baie kort tydperk, daarna Robert Antonin as 'n tydelike plaasvervanger en uiteindelik Daniel Santamans.
In die 2003-2004 Europese Nasiesbeker het Portugal verras deur Roemenië 16-15 in Lissabon te verslaan om bo-aan die 2003 tabel te verskyn. In die tweede helfte van die kompetisie het dit gelyk of Roemenië herstel het (36-6 teen Portugal in Constanţa), maar het 24-33 teen Rusland verloor in Krasnodar na aantygings van die gebruik van opkikkers. Portugal het daarna hulle eerste titel behaal met 'n laaste-minuut 19-18 oorwinning oor Rusland in Lissabon. In 2004 het die Roemene 'n noue 25-24 oorwinning oor Italië beklink, hulle eerste oorwinning totdusver oor 'n Sesnasies-toernooispan.