Verder wys Botha sy poëtiese staal: behendig behou hy Opperman se rymskema (aa bb cc, ens.) en al is die aantal reëls van die gedig nie presies dié van die agt gedigte binne Opperman se gedigreeks nie, is dit soos die Amerikaners sou sê, “pretty damn close”. Dis skemer en dit reën onophoudelik. ‘n Mens kan wilde reënvlae sien in die spreiligte se strale wat die groot sokkerbal om die toring se skag verlig. Labirinte en doolhowe word dikwels met mekaar verwar. n Doolhof het baie draaie en blinde gangetjies, en is soos n moeilike probleem wat opgelos moet word. Intellektuele neem egter “shelfies’. ’n Mens sou kon spekuleer of dié shelfies, of foto’s van boekrakke, ‘n tipe projeksie van die Ideale Self is. Dit is die rede waarom Hy in Openbaring sê: Kyk, Ek maak alles nuut (Op. 21:5). As hierdie volk of profeet of priester jou dan vra en sê: Wat het die HERE gelas? -- dan moet jy vir hulle sê: Julle is die las.