Depressie - simptome, behandeling, oorsake, tekens van depressie - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Depressie is 'n geestesversteuring, wat gekenmerk word deur 'n depressiewe drieklank, wat 'n afname in gemoedstoestand, 'n ontstellende denke ('n pessimistiese siening van alles wat gebeur, verlies van die vermoë om vreugde, negatiewe oordele te voel) en motoriese vertraging insluit.
Depressie word vergesel deur verminderde selfbeeld, verlies aan smaak vir die lewe, sowel as belangstelling in gewone aktiwiteite. In sommige gevalle begin 'n persoon wat 'n depressiewe toestand ervaar alkohol, sowel as ander beskikbare psigotropiese middels.
Depressie, as 'n geestelike versteuring, manifesteer as 'n patologiese invloed. Die siekte self word beskou deur mense en pasiënte as 'n manifestasie van luiheid en slegte karakter, sowel as selfsugtigheid en pessimisme. Dit moet in gedagte gehou word dat die depressiewe toestand nie net 'n slegte bui is nie, maar dikwels 'n psigosomatiese siekte wat die ingryping van spesialiste vereis. Hoe gouer 'n akkurate diagnose is en behandeling begin, hoe groter is dit om te herstel.
Manifestasies van depressie is effektief behandel, ten spyte van die feit dat die siekte baie algemeen onder mense van alle ouderdomme voorkom. Volgens statistieke ly 10% van mense wat 40 jaar oud is, aan depressiewe afwykings ly, waarvan twee derdes vroue is. Mense ouer as 65 is drie keer meer bekommerd oor geestesongesteldheid. Onder adolessente en kinders ly 5% van depressiewe toestande, en adolessensie verteenwoordig 15 tot 40% van die aantal jongmense met 'n hoë voorkoms van selfmoord.
Dit is 'n fout om te glo dat die siekte slegs in ons tyd na die gemeenskaplike verwys. Baie bekende dokters uit die oudheid het hierdie kwaal bestudeer en beskryf. In sy werke het Hippocrates 'n beskrywing van melancholie gegee, baie naby aan 'n depressiewe toestand. Vir die behandeling van die siekte, het hy aanbeveel opium tinktuur, skoonmaak enemas, lang warm bad, massage, pret, drink mineraalwater uit die bronne van Kreta, ryk aan broom en litium. Hippokrates het ook kennis geneem van die effek van weer en seisoenaliteit op die voorkoms van depressiewe toestande by baie pasiënte, sowel as verbetering na slaaplose nagte. Vervolgens is hierdie metode genoem slaapontneming.
Daar is baie redes wat kan lei tot die voorkoms van die siekte. Dit sluit in dramatiese ervarings wat verband hou met verliese ('n geliefde, sosiale status, 'n sekere status in die samelewing, werk). In hierdie geval vind 'n reaktiewe depressie plaas, wat voorkom as 'n reaksie op 'n gebeurtenis, 'n situasie van 'n eksterne lewe.
Oorsake van depressie kan hulself manifesteer in stresvolle situasies (senuwee-ineenstorting) wat veroorsaak word deur fisiologiese of psigososiale faktore. In hierdie geval word die sosiale oorsaak van die siekte geassosieer met 'n hoë lewenskoers, hoë mededingendheid, verhoogde vlakke van stres, onsekerheid oor die toekoms, sosiale onstabiliteit en moeilike ekonomiese toestande. Die moderne samelewing kweek, en stel dus 'n aantal waardes neer wat die mensdom tot konstante ontevredenheid met homself veroordeel. Dit is die kultus van fisiese sowel as persoonlike perfeksie, die kultus van persoonlike welsyn en sterkte. As gevolg hiervan ervaar mense moeilik, begin persoonlike probleme, sowel as mislukkings, wegsteek. As die sielkundige en somatiese oorsake van depressie hulself nie openbaar nie, dan word endogene depressie gemanifesteer.
Oorsake van depressie word ook geassosieer met 'n gebrek aan biogene amiene, wat serotonien, norepinefrien en dopamien insluit.
Oorsake kan veroorsaak word deur sonskermlose weer, donker kamers. Dus, seisoenale depressie manifesteer homself, wat in die herfs en winter manifesteer.
Oorsake van depressie kan hulself manifesteer as gevolg van die newe-effekte van dwelms (bensodiasepiene, kortikosteroïede). Dikwels verdwyn hierdie toestand op sy eie na die onttrekking van die dwelm wat geneem is.
Die depressiewe toestand wat veroorsaak word deur neuroleptika te neem, kan tot 1,5 jaar duur, met 'n belangrike karakter. In sommige gevalle lê die redes in die misbruik van kalmeermiddels, asook die slaap van dwelms, kokaïen, alkohol en psigostimulante.
Oorsake van depressie kan veroorsaak word deur somatiese siektes (Alzheimer se siekte, griep, traumatiese breinbesering, aterosklerose van die are van die brein).
Navorsers in alle lande van die wêreld let daarop dat depressie in ons tyd saam met kardiovaskulêre siektes voorkom en is 'n algemene kwaal. Miljoene mense ly aan hierdie siekte. Alle manifestasies van depressie is anders en word aangepas deur die vorm van die siekte.
Tekens van depressie is die algemeenste. Dit is emosioneel, fisiologies, gedrags-, verstandelik.
Emosionele tekens van depressie sluit in angs, lyding, wanhoop; depressiewe, depressiewe bui; angs, gevoel van interne spanning, prikkelbaarheid, verwagting van ongeluk, skuldgevoelens, selfbeskuldiging, ontevredenheid oor jouself, verlies van selfbeeld en selfvertroue, verlies van vermoë om te ervaar, angs vir geliefdes.
Fisiologiese tekens sluit in 'n verandering in eetlus, 'n afname in intieme behoeftes en energie, versteurde slaap- en dermfunksies - hardlywigheid, swakheid, moegheid tydens fisiese sowel as intellektuele stres, pyn in die liggaam (in die hart, in die spiere, in die maag).
Gedragstekens sluit in weiering om doelgerigte aktiwiteit, passiwiteit, verlies aan belangstelling in ander mense te betrek, geneigdheid vir gereelde eensaamheid, weiering van vermaak, gebruik van alkohol en psigotropiese middels.
Nadenkende tekens van depressie sluit in probleme om te konsentreer, konsentreer, besluite neem, stadig denke, die voorkoms van donker en negatiewe gedagtes, 'n pessimistiese siening van die toekoms met 'n gebrek aan perspektief en gedagtes oor die sinloosheid van die mens se bestaan, selfmoordpoging, as gevolg van sy nutteloosheid, hulpeloosheid, onbeduidendheid .
Al die simptome van depressie, volgens ICD-10, is in tipiese (hoof-) en addisionele verdeel. Depressie word gediagnoseer wanneer daar twee hoof simptome is en drie is addisioneel.
Tipiese (hoof) simptome van depressie is:
- depressiewe bui, wat nie afhanklik is van eksterne omstandighede wat langer as twee weke duur nie;
- Aanhoudende moegheid gedurende die maand;
- anhedonia, wat manifesteer in die verlies van belangstelling van voorheen aangename aktiwiteite.
Bykomende simptome van die siekte:
- 'n gevoel van waardeloosheid, angs, skuld of vrees;
- onvermoë om besluite te neem en te fokus
- gedagtes van dood of selfmoord;
- verminderde of verhoogde eetlus
- Slaapstoornisse, gemanifesteer in slapeloosheid of peresypani.
Die diagnose van depressie word gemaak wanneer die tydsduur van die simptome begin, met 'n tydperk van twee weke. Die diagnose word egter met 'n korter tydperk met ernstige simptome gevestig.
Wat kinder depressie betref, is dit volgens statistiek baie minder algemeen as volwassenes.
Simptome van kinder depressie: verlies aan eetlus, nagmerries, probleme op skool op akademiese prestasie, die opkoms van aggressiwiteit, vervreemding.
Unipolêre depressies word onderskei, wat gekenmerk word deur die behoud van bui in die onderste paal, sowel as bipolêre depressies, vergesel van bipolêre affektiewe versteuring met maniese of gemengde affektiewe episodes. Depressiewe toestande van geringe erns kan tydens siklotiemia voorkom.
Sulke vorme van unipolaire depressie word onderskei: kliniese depressie of hoof depressiewe versteuring; weerstandbiedende depressie; geringe depressie; atipiese depressie; postnatale (postpartum) depressie; herhalende verbygaande (herfs) depressie; distimie.
Dit is dikwels moontlik om 'n uitdrukking in die mediese bronne te vind, soos noodsaaklike depressie, wat beteken dat die wesenlike aard van die siekte, met angs en angs, deur die pasiënt op die fisiese vlak gevoel word. Byvoorbeeld, melancholie word in die gebied van die solar plexus gevoel.
Daar word geglo dat die belangrike depressie siklies ontwikkel en nie voortspruit uit eksterne invloede nie, maar sonder oorsaak en onverklaarbaar vir die pasiënt self. So 'n kursus is kenmerkend van bipolêre of endogene depressie.
In die noue sin van die vitale word melancholiese depressie genoem, waarin melancholie en wanhoop manifesteer.
Hierdie tipe siektes, ten spyte van hul erns, is gunstig, aangesien hulle suksesvol behandel word met antidepressante.
Vital depressies word ook beskou as depressiewe toestande tydens siklotiemie met manifestasies van pessimisme, melancholie, wanhoop, depressie, afhanklikheid van die sirkadiese ritme.
Die depressiewe toestand word aanvanklik vergesel deur swak uitgedrukte seine, gemanifesteer in probleme met slaap, weiering om pligte uit te voer en geïrriteerdheid. As simptome in twee weke styg, word depressie ontwikkel of dit herhaal, maar dit manifesteer hom ten volle in twee (of later) maande. Daar is eenmalige aanvalle. As dit onbehandel word, kan depressie tot selfmoordpogings lei, verwerping van baie belangrike funksies, vervreemding, disintegrasie van die gesin.
In die geval van lokalisering van die gewas in die regterhemisfeer van die temporale lob, is daar 'n dringende depressie met langsaamheid en lusteloosheid.
Hartseer depressie kan gekombineer word met olfaktoriese sowel as vegetatiewe steurnisse en smaak hallusinasies. Diegene wat siek is, is baie krities oor hul toestand, hulle gaan ernstig deur hul siekte. Mense wat aan hierdie toestand ly, het selfvertroue verlaag, hulle stem is stil, hulle is in 'n depressiewe toestand, hulle spraakspoed is stadig, pasiënte raak vinnig moeg, praat met pouses, kla van geheueverlies, maar akkuraat reproduseer gebeurtenisse sowel as datums.
Die lokalisering van die patologiese proses in die linker temporale lob word gekenmerk deur die volgende depressiewe toestande: angs, prikkelbaarheid, motorstoerheid, traanheid.
Simptome van angs depressie word gekombineer met afasie-afwykings, sowel as waanhartige hipochondriese idees met verbale ouditiewe hallusinasies. Die siekes verander hul posisie voortdurend, gaan sit, staan ​​op en staan ​​weer op; Kyk rond, sug, kyk in die gesigte van die gesprekke. Pasiënte praat oor hul vrese van voorlopige probleme, kan nie willekeurig ontspan nie, het 'n slegte droom.
Depressie met traumatiese breinbesering
Wanneer 'n traumatiese breinbesering plaasvind, vind 'n depressiewe depressie plaas, gekenmerk deur vertraagde spraak, 'n verswakte spraakkoers, aandag en die voorkoms van astenie.
Wanneer 'n matige craniocerebrale besering plaasvind, vind angstige depressie plaas, wat gekenmerk word deur motoriese angs, angstige stellings, sug, rondgooi.
Wanneer kneusplekke van die frontale voorste breinstreke voorkom, vind apatiese depressie plaas, wat gekenmerk word deur die teenwoordigheid van onverskilligheid met 'n bietjie hartseer. Pasiënte word gekenmerk deur passiwiteit, eentonigheid, verlies aan belangstelling in ander en in hulleself. Hulle lyk onverskillig, lustig, hipomimies, onverskillig.
Harsingskudding van die brein in die akute tydperk word gekenmerk deur hipotensie (bestendige afname in bui). Dikwels het 36% van die pasiënte in die akute tydperk 'n ontstellende onderdrukking, en asteniese onderdrukking in 11% van die mense.
Vroeë opsporing van siektes maak dit moeilik vir pasiënte om stil te bly oor die aanvang van simptome, aangesien meeste mense bang is om anti-depressante en newe-effekte van hulle voor te skryf. Sommige pasiënte glo verkeerdelik dat dit nodig is om emosies te beheer en nie oor te dra op die dokters se skouers nie. Individue vrees dat inligting oor hul toestand na die werk gelek word, ander is verskriklik bang om verwys te word vir berading of behandeling aan 'n psigoterapeut, sowel as aan 'n psigiater.
Diagnose van depressie sluit toetse vir die identifikasie van simptome in: angs, anhedonia (verlies van lewe plesier), selfmoord tendense.
Wetenskaplike studies het sielkundige faktore wat help om subdepressiewe state te stop. Om dit te doen, moet jy negatiewe denke verwyder, op negatiewe oomblikke in die lewe bly en begin om goeie dinge in die toekoms te sien. Dit is belangrik om die stemtoon van familie kommunikasie na 'n welwillendheid te verander, sonder kritiese veroordelings en konflik. Onderhou en bou warm, vertrou kontak wat jou emosionele ondersteuning sal wees.
Nie elke pasiënt moet gehospitaliseer word nie, effektiewe behandeling word op 'n polikliniese basis uitgevoer. Die hoofaanwysings van terapie in behandeling is psigoterapie, farmakoterapie, sosiale terapie.
'N voorvereiste vir die doeltreffendheid van die behandeling is bekend samewerking en vertroue in die dokter. Dit is belangrik om die voorskrif van die behandelingsregime streng te onderhou, gereeld die dokter te besoek, 'n gedetailleerde weergawe van u toestand te gee.
Dit is beter om die behandeling van depressie aan 'n spesialis toe te staan. Ons beveel aan professionele persone van die geestesgesondheidskliniek "Alliance" (//cmzmedical.ru/)
Dit is belangrik om die onmiddellike omgewing te ondersteun vir 'n spoedige herstel, maar jy kan nie depressief met die pasiënt duik nie. Verduidelik aan die pasiënt dat depressie slegs 'n emosionele toestand is wat met verloop van tyd sal slaag. Vermy kritiek op pasiënte, betrek hulle in nuttige aktiwiteite. Met 'n uitgerekte kursus vind spontane herstel baie selde plaas en as 'n persentasie tot 10% van alle gevalle, terwyl die terugkeer na 'n depressiewe toestand baie hoog is.
Farmakoterapie sluit in behandeling met antidepressante, wat vir 'n stimulerende effek voorgeskryf word. Imipramien, Clomipramine, Tsipramil, Paroxetine, Fluoxetine word voorgeskryf in die behandeling van melancholie, diep of apaties depressie. By die behandeling van subpsigotiese toestande word Pirazidol en Desipramine voorgeskryf, wat angs verwyder.
Angs depressief met onstuimige irritasie en konstante angs word behandel met antidepressante van kalmerende werking. 'N Gevreesde depressie met selfmoorddoelwitte en gedagtes word behandel met Amitriptyline. Onbeduidende depressie met angs word behandel deur Ludiomil, Azefen.
In geval van swak toleransie van antidepressante, sowel as hoë bloeddruk, word Coaxil aanbeveel. Vir ligte sowel as matige depressiewe toestande word kruiemiddels gebruik, byvoorbeeld, Hiperisien. Alle antidepressante het 'n baie komplekse chemiese samestelling en handel dus op verskillende maniere. Op die agtergrond van hul inname word die gevoel van vrees verswak, die verlies aan serotonien word voorkom.
Antidepressante word direk deur die dokter voorgeskryf en word nie aanbeveel om alleen geneem te word nie. Die effek van baie antidepressante verskyn twee weke na toediening, hul dosis vir die pasiënt word individueel bepaal.
Na die beëindiging van simptome van die siekte moet die geneesmiddel van 4 tot 6 maande geneem word, en op die aanbevelings van 'n paar jaar om terugval, sowel as onttrekkingsindroom te voorkom. Verkeerde seleksie van antidepressante kan agteruitgang veroorsaak. Kombinasie van twee antidepressante, sowel as 'n potensiëringstrategie, insluitend die toevoeging van 'n ander stof (litium, skildklierhormone, anticonvulsante, estrogenen, Buspirone, Pindolol, foliensuur, ens.) Kan effektief in behandeling wees. Navorsing in die behandeling van affektiewe afwykings Litium het getoon dat die aantal selfmoord verminder word.
Psigoterapie in die behandeling van depressiewe versteurings het homself suksesvol in kombinasie met psigotropiese middels gevestig. Vir pasiënte met 'n ligte sowel as matige depressiewe toestand, is psigoterapie effektief vir psigososiale sowel as intrapersoonlike, interpersoonlike probleme en gepaardgaande versteurings.
Gedragspsigoterapie leer pasiënte om aangename aktiwiteite uit te voer en onaangename sowel as pynlike uit te skakel. Kognitiewe psigoterapie word gekombineer met gedragstegnieke wat kognitiewe verwringings van depressiewe aard identifiseer, asook gedagtes wat te pessimisties en pynlik is, wat nuttige aktiwiteit belemmer.
Interpersoonlike psigoterapie verwys na depressie as 'n mediese siekte. Haar doelwit is om pasiënte sosiale vaardighede te leer, asook die vermoë om stemming te beheer. Navorsers het dieselfde effektiwiteit in interpersoonlike psigoterapie, sowel as kognitiewe teenoor farmakoterapie, opgemerk.
Интерперсональная терапия, а также когнитивно-поведенческая терапия обеспечивают профилактику рецидивов после острого периода. Na die gebruik van kognitiewe terapie is pasiënte met depressie baie minder geneig om herhalings van die siekte te ervaar as na die gebruik van antidepressante en weerstand teen 'n afname in tryptofaan, wat serotonien voorafgaan, word waargeneem. Aan die ander kant, die doeltreffendheid van die psigoanalise self, verlaag egter nie die doeltreffendheid van geneesmiddelbehandeling aansienlik nie.
By die behandeling van depressie word fisiese aktiwiteit aanbeveel, wat effektief is vir ligte of matige manifestasies van die siekte, sowel as in psigotropiese of in kombinasie met hulle.
Behandeling van depressie word ook uitgevoer deur akupunktuur, musiekterapie, hipnoterapie, kunsterapie, meditasie, aromaterapie, magnetiese terapie. Hierdie hulpmetodes moet met rasionele farmakoterapie gekombineer word. 'N Effektiewe behandeling vir alle vorme van depressie is ligterapie. Dit word gebruik in seisoenale depressie. Die duur van behandeling sluit van 'n halfuur tot een uur, verkieslik in die oggend. Benewens kunsmatige beligting, is dit moontlik om natuurlike sonlig op die oomblik van sonsopkoms te gebruik.
In ernstige, langdurige en weerstandige depressiewe toestande word elektrokonvulsiewe terapie gebruik. Die doel daarvan is om gereguleerde aanvalle te veroorsaak wat plaasvind deur 'n elektriese stroom deur die brein vir 2 sekondes te slaag. In die proses van chemiese veranderinge in die brein word stowwe wat stemming stimuleer vrygestel. Die prosedure word uitgevoer met narkose. Daarbenewens, om skade te voorkom, ontvang die pasiënt fondse wat die spiere verslap. Die aanbevole aantal sessies is 6-10. Negatiewe oomblikke - dit is 'n tydelike verlies van geheue, sowel as oriëntering. Studies het getoon dat hierdie metode 90% effektief is.
'N nie-dwelm metode om depressie te behandel met apatie is slaap ontbering. Volle slaap ontbering word gekenmerk deur die hele nag en die volgende dag geen slaap te spandeer nie.
Ontneming van 'n gedeeltelike nagslae sluit die pasiënt tussen die 1ste en 2de uur van die nag in en wakker tot die einde van die dag. Daar is egter opgemerk dat daar na 'n enkele prosedure van slaapontneming, terugval is na die vestiging van normale slaap.
Die einde van die 1990's - die begin van die 2000's is gekenmerk deur nuwe benaderings tot terapie. Dit sluit in transkraniale magnetiese stimulasie van die vagus-senuwee, diep breinstimulasie en magneto-konvulsiewe terapie.