Empatie en gevoelens: Hoe IoT die ontwerp van produkte verander
Januarie 25, 2019 admin
22 miljard toestelle is veronderstel om teen 2025 aan die Internet of Things (IoT) gekoppel te wees – dit is ten minste wat die navorsingsonderneming IoT Analytics voorspel. As dit regtig sou gebeur, sou dit ‘n konstante groei in die wêreld se bevolking beteken: Drie dinge vir elkeen van ons.
‘N Regte huisnommer, as in ag geneem word dat die onderwerp van IoT op baie plekke steeds ongemak ondervind. In watter mate is ons nog steeds in beheer van onsself wanneer dinge skielik met mekaar kommunikeer en met mekaar kommunikeer, data heen en weer stuur en selfs outonome besluite neem?
Die feit dat die nuwe generasie masjiene deur die evolusie van die IoT voortdurend van die mens vryspring, beteken nie dat ons die soewereiniteit oor ons lewe prysgee nie. Selfs al lyk dit nie asof die Internet van Dinge aanvanklik menslik is nie, moet mense meer fokus as ooit.
Uit ‘n tegnologiese oogpunt is die IoT een van die grootste prestasies van ons tyd – maar hierdie vooruitgang word slegs sosiaal aanvaarbaar as ons ‘n sinvolle en waardetoevoegende manier in ons daaglikse lewens in ons daaglikse lewens integreer. Die beslissende rol behoort aan die produkontwerpers.
Eerste dinge eerste: beheer en sekuriteit
In die Internet of Things kommunikeer alles met alles – slegs die mens word uitgesluit. Die resultaat: Byna elke aktiwiteit – soos om die koffiemasjien te beheer of die lig aan en uit te skakel – word ondersteun of vervang deur gesofistikeerde algoritmes, wat ons alledaagse lewe outomatiseer.
Wat aanvanklik gerieflik en fassinerend lyk, kan mettertyd beheer verloor oor alledaagse prosesse. Op hierdie punt kom die produkontwerpers weer in die spel: hulle moet toesien dat die gebruiker altyd in staat is om in te gryp in die netwerkgebeurtenisse en beheer te neem.
Een ding is baie duidelik met betrekking tot die baie bespreekte faktor van veiligheid: data wat ons op die Internet of Things skep of gebruik, sal nooit 100% veilig wees nie. Net ‘n af-knoppie is nie genoeg om te keer dat ‘n slim produk na my luister nie. Net so is die hacking van yskaste nie ‘n beeld van die verbeelding nie, maar teoreties denkbare scenario’s. Maar ons kan daarop voorberei.
Een manier om privaatheid in die IoT te verhoog, is om die kamer in sones te verdeel. Studente van interaktiewe media-ontwerp aan die Darmstadt Universiteit vir Toegepaste Wetenskappe het byvoorbeeld die omgewing van hul apparaat “juno” in vier “sosiale afstandsones” verdeel: die openbare, sosiale, persoonlike en intieme sones. Afhangend van die gebruiker se ligging, sal juno min of meer inligting met hom deel.
Ook interessant: Business Incubator: ‘n Opstart-sentrum bevorder IT-sekuriteitsidees vir die IoT
Vertroue deur persoonlikheid en empatie
Op die laatste wanneer dit kom by die werklike ontwerp van ‘n produk, word ‘n verskuiwing in ons ontwerpersgesindheid al hoe belangriker. Die tye toe ons digitale produkte in isolasie ontwikkel het, is vir eens en altyd verby. Inteendeel, dit is vandag noodsaaklik dat innovasies in ‘n hele ekosisteem kan integreer en met mense kan omgaan. Ten einde die verbruiker tot dusver met ‘n geheel onbekende stelsel te begin, is dit die verantwoordelikheid van die ontwerper om ‘n fondament te skep waarop vertroue kan groei en floreer.
Veral in die lig van die wydverspreide veiligheidskwessies is vertroue die basis vir die aanvaarding van ‘n nuwe IoT-toestel op die mark. Vir ons beroep beteken dit dat dit selfs in ‘n netwerk wêreld moet wees.
Dit beteken nie noodwendig dat elke IoT-toestel emosioneel gelaai moet wees nie, maar dat ‘n ‘nee’ byvoorbeeld aanvaar word. Siri en Alexa sou hulself amper nie as lojale helpers in die alledaagse lewe gevestig het nie, as hulle sonder onderbreking by ons sou staan ​​as ‘klassieke’ masjiene en sonder raad gevoer word.
En tog kan dit soms selfs meer intiem raak tussen mens en subjek. Alhoewel die aanraakskerm van ons slimfoon meer as ‘n dekade letterlik die grootste emosies was, het die Internet of Things ‘n nuwe era in die ontwerp van produkte in terme van fisieke uitruil ingelei. ‘N Briljante voorbeeld van hierdie ontwerp word verskaf deur Vai Kai met sy slim houtpoppe waarvan die hartklop gevoel kan word. Wanneer sulke gevalle die norm word, word gevoel vir die afsienbare toekoms ‘n wesenlike deel van die Internet of Things.
Meer as die gevoelde waarheid
Die toenemende belang van haptici in die ontwerp van digitale produkte beteken ook dat die ouderdom van programme uiteindelik verby is. Die integrasie van die slimfoon as ‘n “afstandsbediening” om die IoT te beheer, is miskien nog steeds onvervangbaar – gesien die potensiaal van ons toenemend onderling verbonde wêreld in perspektief, is dit egter nie meer ‘n middel tot ‘n einde nie.
Die integrasie van die aanraking, aan die ander kant, is feitlik die deuropener vir vertroue en egtheid in ‘n netwerkwêreld. Want terwyl die oog dinge sien en die oor nie die dinge kan hoor nie, is dit wat ons kan aanraak meer as net die waargenome waarheid.
Ondanks al die euforie oor die moontlikhede wat die Internet of Things bied, is dit ook deel van die verantwoordelikheid van ‘n ontwerper om die betekenis van nuwe produkidees krities en eerlik te bevraagteken. Dit kan weereens nie ontken word dat tegnologie meer en meer ruimte in ons alledaagse lewens inneem nie.
Alhoewel my ouma nie ‘n kuborg is nie, net omdat sy ‘n pasaangeër dra. Maar in werklikheid word organismes toenemend versoenbaar met die digitale wêreld. Gevolglik is die eise aan produkontwerp besig om te verander – ‘n verantwoordelikheid wat heroorweeg moet word, maar ‘n groot potensiaal bied vir kreatiewe oplossings.
Ook interessant: Op pad na die Smart Store
Oor die skrywer: Enes Ünal is hoof van ervaringsontwerp, verantwoordelik vir ontwerp en ontwerp by Candylabs en ondersteun start-ups, MKB’s en ondernemings in die ontwikkeling van digitale produkte. Voorheen studeer hy Interactive Media Design (B.A.) en Leadership in the Creative Industries (M.A.) aan die Darmstadt University of Applied Sciences, waar hy tans dosent is. Boonop is Ünal die inisieerder en mede-gasheer van die International Interaction Design Association (IxDA) vir die Chapter Frankfurt.
Wat doen 'n volledige stapel ontwikkelaar?
'Vra maar vir die mense!'