Lees Dryfhout se proloog | Chanette Paul se Blog
Lees Dryfhout se proloog
Die water is nou wel lekker laag, soos altyd met volmaan. En dis net met spring-laag dat mens na Rykmansklip toe kan stap, hier waar die vetste oeste lê. Selfs vetter as die mossels by Springklip en hier is natuurlik arikruik ook, weggesteek agter die rand van die rotse en tussen die seebamboes. Maar sy wou nog geslaap het. Nog 'n bietjie vergeet het van alles wat onlangs gebeur het. Veral wat gisteraand gebeur het.
Miempie druk haar hand teen haar laerug en skep 'n oomblik asem. Nou, met die water so laag, kan mens duidelik sien Rykmansklip is eintlik glad nie 'n klip wat sommer net op sy eie staan nie. Dis die eindpunt van 'n spul rotse wat 'n ent die see in lê en deel uitmaak van 'n skiereilandjie wat gewoonlik onder water is. G'n wonder dis hier waar Strandloper meesal duik om perlemoen en arikruik uit te haal nie. Maar vandag lê hulle in vlak water, net reg vir die vat.
Sy gee 'n gil en die mes spat uit haar hand toe iets oor haar vlieg en dan swaar en nat oor haar kop en bolyf afsak. Skrik amper die baba uit haar lyf uit, tot sy sien dis net 'n stuk visnet. Terwyl sy stoei om dit van haar gesig af te kry, probeer sy omkyk om te sien wie so verspot is, maar die see spoel in om haar enkels en sy verloor haar balans. Met haar hande verstrik, kan sy haar val nie behoorlik keer nie. 'n Pyn skiet in haar knie op toe dié teen 'n skerp rotspunt kap en dan toe tref haar bolyf ook die rotse. Sy probeer haar nek draai, maar binne oomblikke is die net te styf om haar vasgetrek. Haar hande worstel op borshoogte, maar daar is net meer druk.