Marienne: stil-stil ’n Springbok | News24
Marienne: stil-stil ’n Springbok
Op 74 is Marienne Strydom die ene grasie en elegansie, en bring sy haar tyd deur met bak en lees en die geselskap van haar dogter. Foto:VERSKAF
SY leef so rustig op Jeffreysbaai dat selfs haar bure nie weet sy is ’n Springbok nie.
Op 74 is Marienne Strydom die ene grasie en elegansie en bring sy haar tyd deur met bak en lees en die geselskap van haar dogter. Dit was nie altyd so nie, want haar loopbaan as hospitaalsuster en Springbok-veerpyltjiekampioen het haar vir baie jare in ’n warrelwind van werk en reis en kompetisies laat rondhardloop.
Ná matriek by Hoërskool Brandwag in Uitenhage het sy 3½ jaar lank aan Scharly Cribb-verpleegsterskollege gestudeer en as suster gekwalifiseer met teater en algemeen as spesialisering. Sy is egter op 21 deur haar verliefde man opgeraap en het op sy versoek die elke dag se reis hospitaal toe vir haar huis verruil. Sy het dokters geassisteer en 8 jaar lank as as fabrieksuster gewerk. In 1980 het sy rustiger geraak.
Terwyl die manne eendag tuis weer veerpyltjie speel, het hulle die vrouens nadergeroep om in die pret te deel. Toe sy die pyltjie in haar hand voel en begin gooi, is ’n kampioen gebore. Toe die gogga behoorlik byt, gaan sy en vier vriendinne eendag by Drostdy Park in ’n groot kompetisie deelneem en wen sy die enkelspel, en sy met die vriendinne die spantitel. Daarna wou klubs haar in hul geledere hê, maar sy en haar spelmaats het die Swiss-Dames Veerpylklub begin.
Voordele het begin inrol toe ’n klub in PE haar naderhark. Haar brandstof en ander kostes is betaal en sy het hulle beloon deur pryse en bekers in te palm. Daarvandaan was dit heelpad boontoe. In 1983 het sy, na SA-proewe, die OP-span gehaal en die beker vir die meeste honderde gewen. Sommer in 1984 was sy Oostelike Provinsie se nommer een speler en het sy uit Pretoria na Kaapstad gevlieg, waar sy, nog as lid van die O.P.-span, die geslote enkelspel gewen het.
1984 was ’n hoogtepunt, want sy het toe ook haar Springbokkleure gekry en in Londen (VK) gaan deelneem. Hierdie prestasie het sy die volgende jaar herhaal en agtereenvolgens in Hawaiï deelgeneem en in 1986 in Spanje, waar sy die vyfde plek in die wêreld losgespeel het. Die res van die jaar het haar span in die Suid-Afrika getoer, omdat visums gestop is. Hulle het as Springbokspan getoer en heeltemal skoonskip gemaak in al die provinsies. In 1987 het sy in Harare en ander Afrika-lande titels gewen. In 1990 was sy weer die enkelspelkampioen.
Sy het nog tot 1992 getoer en in 1993 opgehou met speel, omdat sy bereik het wat sy wou. In die jare waarin sy deelgeneem het, was daar geen vroulike gooier wat meer 100’s en 180’s as sy kon gooi nie. Sy sê dat totale fokus, veral op haar gewrigbeweging, die geheim van haar sukses was. En dan het sy nie by drank betrokke geraak nie. Sy wou speel en dit geniet, niks anders nie
Hierdie gedrewe persoonlikheid het een reël vir haarself neergelê: Haar familie het eerste gekom in ’n uiters besige loopbaan. Daarvoor het sy absolute selfbe-heersing beoefen. Maar daarby het sy haarself altyd geforseer om te verbeter en kon sy maklik in haarself teleurgesteld raak as sy nie haar doelwitte bereik nie. Te midde van alles, het sy en haar man mekaar 58 jaar geken en het hulle ’n baie ge-lukkige huwelik gehad. Uit die huwe-lik is twee seuns en ’n dogter gebore.
Deesdae is sy gelukkig tuis met haar hondjies, haar lees- en bakwerk. En haar lewensleuse? “Ek glo God,” sy met oortuiging.