Versindaba » Blog Archive » Carina van der Walt. Blauwe hemel – verhaal van ‘n gewone man
‘n Gedig is so moeilik. Daar is so baie wat mens daaruit kan haal. Hoe kyk u na u gedigte?
“Nou, dat vind ik fijn voor u. Kijk u maar.”
Thursday, February 20th, 2014 | Buiteblik, Nuwe Stemme.
7 Kommentare op “Carina van der Walt. Blauwe hemel – verhaal van ‘n gewone man”
Goeie resensie, Carina. Blauwe hemel klink heerlik (on)heilsaam, fassinerende voorblad. Sal dit graag van voor tot agter wil deurlees om die “swaarmoedige” verhaallyn meer volledig te voel.
Dankie Maria. Die omslagillustrasie is deur Elly Strik: “String in Blue”(2010).
Baie dankie vir die verwysing na Strik se werk, Carina. Ek hou daarvan en ek dink ek weet hoekom: ek dink ek is vir ewig getraumatiseer deur Ina Rousseau se gedig “Broderie anglaise” waarin ons, benewens die lieflike ligte kosmiese skaal, onder andere ook die rowwe aardse reël naamlik “Die ruwe rafelrande” teëkom. Daniel Hugo beskryf hierdie gedig as een van die mooiste huweliksgedigte en gesien dat ons te doene het met ‘n Meneer en Mevrou Danie plaas ek Rousseau se gedig hier indien iemand dit nog nie gelees het nie – ek het dit al oneindig baie gelees:
BRODERIE ANGLAISE Ina Rousseau
Gaatjies, sinnelose leegtes
Steek die stilet in die batis
Belemmer laf die fyn planmatigheid
Waarmee die dwars- en lengtedrade
In mekaar geskakel is.
Maar wees nie kwaad nie, want gewis
Verskyn in hierdie stadium ‘n naald
Wat met sy giswit dun sygaring
Klein-klein-klein stekies begin vorm,
Die ruwe rafelrande
Tot gladde sirkeltjies omboor,
Tot kransies witter wit op wit,
Wit garingringetjies op wit batis,
Wit nulletjies en hoepeltjies
Wat ongemerk begin te dans:
Om ringe groter ringe kring
Groter ringe kleiner ringetjies,
Waarom weer groter ringe kring,
En nóg ‘n ring, en nóg ‘n ring,
En nóg ‘n groot ring ringetjies,
En dan die laaste soos ‘n wye kring
Planete om die son.
Soos ‘n kring plante om ‘n son
Omring ‘n ring die middelring
En uit die groter sirkel kring
‘n Tweede ring, ‘n derde ring,
‘n Vierde ring en dan nog sewe,
Wat konsentries loskring uit mekaar
En middelpuntvliedend na die wit
Verruklik, soos ‘n silwerdoek,
Begin die wit batis te lewe.
Ik beheers het mooie Afrikaans niet goed.Kan het al helemaal niet schrijven. Daarom in het Nederlands.
Het is een mooie recensie. Je maakt een mooi schilderij van Kreek.
Haar onzekerheid, maar ook haar kracht om door middel van haar sterke en soms ook romantisch – of is het nostalgisch? – taalgebruik te overleven. Dat lees je, vooral als je haar wat beter kent, toch ook “door de letters heen van dit gedicht”( Leo Vroman).
Nee gits, Maria ek het nooit ges^e “Broderie Anglaise” is ‘n huweliksgedig nie.
Jammer, Daniel, jy het gesê “(i)n Taxa staan van die mooiste huweliksgedigte in ons taal” (in Die Stilmiddelpunt (2003) p. 12).
Maar, is “Broderie Anglaise” as laaste gedig van Taxa nie die pièce de résistance nie?
Vir my is “Broderie anglaise” deur en deur ’n huweliksgedig – die wit van broderie anglaise (ook gebruik vir onderklere), die “silwerdoek”, “verruklik”, die “Gaatjies, sinnelose leegtes / Steek die stilet in die batis*, / Belemmer laf die fyn planmatigheid” … “’n naald / Wat met sy giswit, dun sygaring / Klein-klein-klein stekies begin vorm, / Die ruwe rafelrande / Tot gladde sirkeltjies omboor,” en dan die kindertjies en kleinkindertjies?: “Wit nulletjies en hoepeltjies / Wat ongemerk begin te dans:”, die “[kinder]kransies witter wit op wit, / Wit garingringetjies op wit batis” … die heerlike, heilige, (on)heilsame gesin, geruk deur geluk en geweld … ?
Die grens tussen die huwelikspaar en die astronomiese heelal word verwoes/verwikkeld gemaak, waar begin en eindig ’n gesin … .
Dis ’n gedig wat gis – “gis” staan langs “wit” wat in die middel van strofe 1 staan … “En nóg ‘n ring, en nóg ‘n ring, / En nóg ‘n groot ring ringetjies, …”
Wankelrige, wiskundige perfeksie – vier oneweredige strofes … “Begin die wit batis te lewe[[/bewe]]”!
*“satyn” vervang “batis” in Die Stilmiddelpunt – katoen broderie anglaise het satyn broderie anglaise geword. Ek verkies die meer aardse katoenweergawe.
Terwyl ek Aprilmaand in SA was, het die volgende Nederlandse resensie oor “Blauwe hemel” op hierdie webwerf verskyn: