Die Departement van Verdediging se Militêre Werkende Honde Program
Militêre Takke Algemene inligting
by Amerikaanse Krachten Persdienst
Deur Donna Miles, American Forces Press Service
LACKLAND AIR FORCE BASE, TX - Army Col. David Rolfe se militêre loopbaan het na die honde gegaan.
Rolfe en sy personeel is as direkteur van die departement van verdediging se militêre werkhond-program hier verantwoordelik vir die gesondheid en welsyn van sommige van die mees onaangeraakte lede van die vegkrag: sy beraamde 2300 werkhonde.
Hierdie honde word saam met hul hanteerders van elke militêre diens wêreldwyd ingezet om die oorlog teen terreur te ondersteun, om militêre basisse en aktiwiteite te beskerm en om bomme en ander plofstof te ontdek voordat hulle skade aanrig.
Met 'n akute reukvoël wat vyf tot 10 keer sterker as 'n mens is, kan werkhonde minute spore van plofstof of dwelms opspoor en hul hanteerders van hul teenwoordigheid waarneem, het Rolfe verduidelik.
Maar terselfdertyd het honde die vermoë om vrees in 'n aggressor aan te wakker op 'n manier wat 'n mens - selfs al is dit gewapend - dikwels nie kan nie, en sal hul hanteerders tot die einde verdedig. "Mense sien 'n hond en wil nie daarmee mors nie," het Personeel Sgt gesê. Andrew Mier, 'n militêre werkhondtrainer wat drie keer as 'n hanteerder in Suidwes-Asië ontplooi het - twee keer na Saoedi-Arabië en een keer na Qatar. "'N hond skep 'n sterk sielkundige afskrikmiddel."
Die oorgrote meerderheid Amerikaanse militêre werkhonde is Duitse en Nederlandse herders, en die Belgiese Maleisiese rasse Rolfe het gesê "baie aggressief, baie slim, baie lojaal en baie atleties."
"Ons verwag so baie van hulle dat ons hulle nodig het om sterk en atleties te wees," het hy gesê. "Ons wil 'n sterk hond met aggressiewe neigings hê, want dit is wat die missie vereis."
Honde is lank reeds deur militêre strydkragte regoor die wêreld as "kragvermenigvuldigers" erken, het Rolfe gesê. Die Romeine het skeermespierige bande om hul honde gesit en toe in die vyand se geledere gestuur om hul vyande te byt en te sny.
Die Amerikaanse weermag het sedert die Revolusionêre Oorlog werkhonde gebruik, aanvanklik as pakdiere, en later, vir meer gevorderde gebruike, soos om rotte in die loopgrawe tydens die Eerste Wêreldoorlog te vermoor, het hy gesê.
Maar die Tweede Wêreldoorlog het die grootste toename in die gebruik van werkhonde getuig om militêre operasies te ondersteun. Die Amerikaanse weermag het meer as 10 000 spesiaal opgeleide honde ontplooi, meestal as sentries, maar ander as verkenners, boodskappers en mynverklikkers, het Rolfe verduidelik.
Vandag werk 'n paar honderd "werkhonde met Amerikaanse troepe in Irak en Afghanistan as patrolliehonde en plofstowwe en dwelmverklikkers, het Rolfe gesê. Dié kontrakteurs gebruik addisionele honde in die teater. Byna 2000 werkshonde bied soortgelyke dienste aan Amerikaanse basisse en bedryfsposte regoor die wêreld.
Intussen verhoog die weermag sy vertroue op werkhonde. Voor 11 September 2001 het Rolfe gesê die veiligheidsmagte van die Lugmag het ongeveer 200 werkshonde 'n jaar opgelei vir die departement van verdediging. Daardie getal is tot meer as 500, met die oorgrote meerderheid honde wat opgelei word as wagte en botsers.
Die 120-dag program leer die honde basiese gehoorsaamheid sowel as meer gevorderde vaardighede, soos hoe om aan te val en hoe om vir spesifieke stowwe te snuif. Rolfe het gesê die aanvanklike opleidingsprogram, wat deur die 341ste Training Squadron-span uitgevoer word, is gebaseer op "positiewe belonings" - gewoonlik 'n bal of rubber speelgoed eerder as kos.
"Ons het lank gelede geleer dat kos net so lank werk. Wat die hond regtig wil hê jy moet doen, speel daarmee."
Sodra die honde hul aanvanklike opleiding ontvang, leer lede van die 37ste Veiligheidsmagte die honde en hul afrigters om as 'n span te werk. "Een van die grootste uitdagings is om 'n hanteerder te kry om te erken wat 'n hond hom wys," het Air Force Staff Sgt gesê. Sean Luloffs, 'n instrukteur by die skool.
"Maar die groot bevrediging is om te kyk hoe die spanne verbeter en op 'n hoër vlak kan optree en weet dat jy daaraan deelgeneem het," het Mier bygevoeg.
Terwyl die Lugmag militêre werkhonde en hul hanteerders oplei, word Army-veeartse wat wêreldwyd geplaas word, gehelp om hulle geskik te maak en hul kwale te behandel.
Telemedisyne, so gewild in die burgerlike gesondheidsgebied, word gebruik om kundige konsultasie vir militêre werkhonde te verskaf.
"Ons wil hê hulle moet in die veld bly en in die teater behandel word," het mnr. Maj. Kelly Mann, hoof van die radiologie vir die militêre werkhondprogram by die Lackland Air Force Base-fasiliteit, gesê. Daarbenewens bedryf Rolfe en sy personeel 'n ten volle toegeruste veeartsenykundige hospitaal by Lackland.
Aangesien werkhonde al hoe belangriker vir die militêre missie word, is werk aan die gang om hulle te beskerm teen vyandbedreigings. Rolfe hou toesig oor 'n navorsings- en ontwikkelingsprogram wat op verbeterde liggame en gasmasjiene vir militêre werkhonde kyk.
Geen goeie metode bestaan ​​om 'n hond te beskerm teen 'n kern-, biologiese of chemiese aanval nie, het hy gesê. "Maar dit is beslis iets wat gekyk word," het hy bygevoeg. Intussen ondersoek die Walter Reed Instituut vir Navorsing die gebruik van pille wat kan help om militêre werkhonde te oorleef.
Navorsing is ook aan die gang om 'n kunsmatige neus te skep wat 'n hond kan dupliseer - maar Rolfe voorspel dit is ver van die pad af. "Sommige mense sê dit kan 50 jaar wees voordat ons 'n kunsmatige neus het wat 'n hond kan vervang," het hy gesê.
Behalwe, honde besit iets Rolfe het gesê 'n masjien sal waarskynlik nooit: groot lojaliteit en 'n begeerte om te behaag nie. "'N Masjien gee nie om as dit iets vind nie," het Rolfe gesê. "Maar 'n hond wil sy hanteerder behaag. 'N Hond sal self gaan soek waar 'n masjien nie sal nie."
Die bottom line, het hy gesê, is dat "honde 'n hart het - iets wat hulle 'n waardevolle bate vir ons vegkragte maak."