Ou politieke orde in Europa verloor nog meer veldEmmanuel Macron. Foto: (Benoit Tessier/Pool Photo via AP) Die afgelope weke was nie te lekker vir talle Europese leiers nie. Die Franse president, Emmanuel Macron, is tans uiters ongewild in Frankryk en het tydens ’n toespraak aan die Franse volk totaal verward en oorwonne gelyk. Die glans van die nuwe era wat hy vir Frankryk sou inlei, het heeltemal verdof. In Brittanje is Theresa May se politieke loopbaan naby aan verby met die Britse volk en haar eie party wat hul rug op haar Brexit-ooreenkoms met die EU gedraai het. Dit is onseker hoe May hierop gaan reageer, veral nadat leiers van ander Europese lande die afgelope week aangedui het dat hulle nie bereid is om die Brexit-onderhandelinge te heropen nie. Theresa May, premier van Brittanje, verlaat 10 Downing Street. Foto: Xinhua/Tim Ireland Terwyl die een helfte van May se party haar flouerige, mislukte ooreenkoms ondersteun en die ander helfte ’n harder soort van breuk met die EU wil sien, lyk dit onmoontlik asof May weer haar party met ‘n sterk gesamentlike agenda kan saambind. In België is die regering onder druk nadat die grootste party in dié land, die Nieuw-Vlaamse Alliantie besluit het om nie die internasionale immigrasie-ooreenkoms, ook bekend as die Marrakesh-pakt, te steun nie. Ten spyte daarvan dat die N-VA teen die ooreenkoms is, het die Belgiese eerste minister, Charles Michel, voort gegaan en die ooreenkoms onderteken. Charles Michel. Foto: (John Thys, Pool Photo via AP) In reaksie daarop het die N-VA aan die regering onttrek en die huidige koalisie in België verteenwoordig nou slegs een derde van parlementslede in die federale parlement. Hierdie minderheidsregering sal waarskynlik in die komende maande geen vordering kan maak nie. In Duitsland is die era van Angela Merkel verby. Sy het onlangs as leier van haar party uitgetree en ’n onindrukwekkende opvolger is vir haar aangewys. Totdat die volgende federale verkiesing in 2021 plaasvind, sal Merkel moet voortploeter om as ’n soort flou makou Duitsland te regeer. Angela Merkel, die Duitse kanselier. (Foto: Markus Schreiber, AP) Merkel se era in Duitsland sal onthou word vir die enorme immigrasiestroom wat sy na haar land oopgemaak het en die opkoms van die populistiese Alternative für Deutschland. Hoewel Duitsland onder Merkel se leiding groot ekonomiese sukses behaal het, het die Merkel-vlam die afgelope tyd toenemend flou begin skyn. In Nederland vind jy ook dat die huidige koalisieregering van sentrumregse en sentrumlinkse partye in peilings steun verloor, maar die uitsondering in Nederland is dat die vlugvoetige eerste minister, Mark Rutte, daarin slaag om met sy pragmatiese en slim politieke skuiwe steeds genoeg steun te behou. Die politieke proses in Nederland is heelwat anders met meer ruimte vir robuuste debatvoering. Dit is juis die leemte aan opposisie in Frankryk wat tot die grootskaalse optogte daar aanleiding gegee het. Die Amerikaanse president, Donald Trump. (Foto: Ting Shen, Xinhua) In kontras met Duitsland, België en Frankryk staan lande soos Hongarye, Italië en Oostenryk waar regse en populistiese regerings gewild is. In al drie hierdie lande daag die huidige regerings die mag van die Europese Unie uit en word ou praktyke beëindig en nuwe tuisgemaakte strategieë vir hedendaagse uitdagings ontwikkel. Donald Trump se voortdurende druk op Europese leiers en sy uitdaging van gevestigde denke in trans-Atlantiese verhoudings het ook met die huidige verskuiwing in Europese politiek te make. Met die Europese verkiesing oor drie maande, lê ’n interessante tydperk vir Europa voor. Dat die ou liberale politieke orde toenemend aan die verloorkant is, is nou ’n uitgemaakte saak.