Die Rusteloze Doberman: 'n Geval van Bloat wat gelukkig geëindig het | Troeteldiere Huishouding
Buddy is 'n 6-jarige Doberman Pinscher wie se eienaars in Minnesota ons gebied besoek het om die pragtige Northwoods te ervaar toe hul hond siek geword het. Hulle het na ons kliniek gery net soos ons klaar was met ons laaste pasiënt van die dag. Die Dobie was besig om rond te beweeg, ongemaklik te kyk en die eienaars het ons vertel dat hy al minstens 'n uur lank aan die gang was. Ons het opgemerk dat Buddy se maag uitgestort was, en dat hy sy lippe lek. Ons het vermoed dat Buddy aan "maagvervulling" ly, wat ook "bloat" genoem word.
Ons het 'n buis deur sy mond na sy maag geplaas om te probeer om die gas te verwyder wat veroorsaak het dat sy maag opblaas. Ons het 'n bietjie lug uitgehaal, maar ons het ook vasgestel dat daar iets in die buis se manier was sodat dit nie die hele pad in sy maag kon verbygaan nie. Alhoewel ons steeds x-strale moes benodig om die diagnose te bevestig, het ons vasgestel dat Buddy nie net maagvervulling gehad het nie, maar ook "volvulus", 'n toestand wat bekend staan ​​as "GDV" (maagvervulling en volvulus).
GDV vind plaas wanneer die maag met lug gevul is en dit op sigself roteer en die bloedtoevoer effektief afskakel. Sonder bloedtoevoer begin die weefsel byna onmiddellik dood. As dit nie dadelik reggestel word nie, sal die dier waarskynlik nie oorleef nie. Selfs met behandeling, soveel as 25-30% van die honde met GDV sterf.
Algemene simptome van bloat:
Harde verspreide maag
Ons het Buddy vir skok behandel deur hom groot hoeveelhede intraveneuse vloeistowwe, antibiotika en addisionele medisyne te gee. Toe hy stabieler was, het ons hom anesthetized en chirurgie uitgevoer om die maag te verdraai en dit aan die maag vas te bind met hechtings. Dit word gedoen omdat daar 'n hoë waarskynlikheid is vir herhaling by honde wat hierdie toestand gehad het. Ons het hom toe gesluit en hom baie noukeurig in die herstelgebied gemonitor, aangesien baie honde met GDV hart-aritmieë sal ontwikkel. Buddy kon 'n paar dae na die operasie huis toe gaan en sy heupe is by 'n postoperatiewe ondersoek by die huis verwyder.
Die oorsake van GDV is op sy beste spekulatief en dit blyk dat 'n kombinasie van faktore 'n hond voorspel om hierdie toestand te ontwikkel. Hierdie faktore sluit in genetika, kragtige oefening voor en na eet, die vorm van 'n hond se ribbekas (voorkoms van opblaas in groot rasse met diep kiste lyk hoog) en eet te veel te vinnig. Samestelling van die dieet lyk nie as 'n faktor nie.
Top tien hoë risiko rasse:
Duitse kortharige wyser
As jy 'n ras het wat 'n hoë risiko het om hierdie ernstige toestand te ontwikkel, soos 'n Doberman Pinscher, beveel ons die volgende aan:
Groot honde moet daagliks twee of drie keer gevoer word, eerder as een keer per dag.
Eienaars van vatbare rasse moet bewus wees van die vroeë simptome van bloot.
Eienaars van vatbare rasse moet 'n goeie werkverhouding met 'n plaaslike veearts ontwikkel indien noodsorg nodig is.
Water moet te alle tye beskikbaar wees, maar moet dadelik na toediening beperk word.
Kragtige oefening, opwinding en spanning moet een uur voor en twee uur na etes vermy word.
Dieet veranderinge moet geleidelik oor 'n tydperk van drie tot vyf dae gedoen word.
Ontvanklike honde moet individueel gevoer word en, indien moontlik, in 'n stil plek.
Honde wat oorleef het, is 'n groter risiko vir toekomstige episodes; daarom moet profylaxe in die vorm van voorkomende chirurgie of mediese bestuur met die veearts bespreek word.