7 Interessante feite oor Sowjet-Russiese ruimtepakke - Ruimte - 2022
Soos die meeste mense weet, was Amerika nie die enigste nasie wat ooit 'n ruimteprogram gehad het nie. In werklikheid was die voormalige Sowjetunie die eerste wat 'n mens in die ruimte geplaas het.
Afgesien van die hoogs gesofistikeerde tegnologie wat nodig is om mense in die ruimte te kry, moet die ruimtevaarders ook (ideaal gesproke) aan die lewe gehou word. Hier is 'n paar interessante feite oor die kostuums wat die dapper kosmonaute van Rusland aangetrek het om die strengheid van die ruimte te oorleef.
VERWANTE: 13 UIT HIERDIE W FRELDFAKTE OOR RUIMTEVOORWAARDES WAT U MOET WEET
Waar kom die woord kosmonaut vandaan?
Volgens webwerwe soos Russiapedia het die woord comonaut, wat vir Sowjet- en Russiese 'ruimtevaarders' gebruik is, sy oorsprong in Grieks:
"Kosmonaut is die term wat in Rusland en die voormalige Sowjetunie gebruik word; in die VSA, die VK en die meeste Engelssprekende lande is ruimtevaarder die algemene term en in China - taikonaute. Die woord kosmonaut is afgelei van die Griekse 'kosmos' - wat 'beteken' heelal 'en' nautes '- wat' matroos 'beteken. "
Wat is die verskil tussen ruimtevaarders en ruimtevaarders?
Basies niks. Dit is bloot verskillende terme vir spesialiste wat toevallig in verskillende dele van die wêreld opgelei is. In hierdie sin is die terme bloot geografies spesifieke sinonieme.
Albei woorde word in 'n algemene sin gebruik vir iemand wat in die ruimte werk, maar dit het ook meer spesifieke betekenisse binne verskillende ruimte-agentskappe.
"Kosmonaute is mense wat deur die Russiese ruimteagentskap opgelei en gesertifiseer word om in die ruimte te werk. Ruimtevaarders is mense wat deur NASA, ESA, CSA of JAXA opgelei en gesertifiseer word om in die ruimte te werk. ... Elke kosmonaut wat die titel van 'n kosmonaut kry neem 'n mantel aan wat Yuri Gagarin eens gedra het. ' - Forbes.
Watter land het die meeste ruimtevaarders die ruimte ingestuur?
Gegewe die vroeë begin wat die voormalige Sowjetunie en die Verenigde State van Amerika met ruimteverkenning gehad het, sal die antwoord u waarskynlik nie verbaas nie. Maar ander lande soos Duitsland, China, Japan, Frankryk, Italië en die Verenigde Koninkryk het 'n redelike deel van ruimtevaarders gehad.
Van die lande wat tans die wonderlike tegnologiese sprong gemaak het om mense in die ruimte te plaas, is daar duidelike wenners (met betrekking tot die groot aantal).
Die eerste plek, soos niemand verbaas nie, is die Verenigde State van Amerika. Volgens die World Atlas het hulle dit vanaf 2019 reggekry om te sit 339Amerikaners die ruimte in.
Dit beslaan ongeveer 61% van die mensdom se totale hoeveelheid ruimtevaarder. In die tweede plek is Rusland en die voormalige Sowjetunie, met 'n totaal van ongeveer, 'n feit wat niemand sal verbaas nie 117 kosmonaute.
Volgende is Japan met 12, vinnig gevolg deur Duitsland en China in gesamentlike 4de met 11 n stuk.
In 'n kort vyfde plek kom Frankryk met 'n totaal van10 ruimtevaarders.
7 interessante feite oor die Sowjet-Russiese ruimtepakke
Hierna kyk ons ​​na 'n paar interessante feite oor die Sowjet-Russiese ruimtepakke.
1. Die Sowjet-Russiese ruimtepakke was 'n evolusie van vlieënierpakke op groot hoogte
Aangesien vlieëniers op groot hoogte soortgelyke omgewingstoestande as kosmonaute ervaar, was sommige van die probleme om 'n mens lewend in die ruimte te hou, min of meer reeds opgelos. Trouens, vroeë ruimtetuie uit die Sowjet-era was destyds 'n verbeterde weergawe van bestaande tegnologie.
Een groot probleem op groot hoogte is byvoorbeeld die gebrek aan voldoende lugdruk. Die ontwikkelaars van vlieënierpakke op groot hoogte het hierdie probleem opgelos deur 'n manier te vind om die pak onder druk te plaas.
Sonder druk sou die draers van mense vinnig nie effektief asemhaal nie (onder andere ernstige potensiële probleme). In hierdie sin is beide vlieënierpakke op groot hoogte en ruimtetuie 'n bietjie soos drabare motorbande (al is dit baie gesofistikeerd).
2. Russies-Sowjet-ruimtetuie moes die ekstreme temperatuur in die ruimte weerstaan
Ruimtevaarders staar potensiële ekstreme temperatuur in die gesig. As u wegkyk van die son, is die ruimte baie koud, maar as u na die son kyk, kan die temperatuur vinnig styg.
Die temperatuur rondom die Internasionale Ruimtestasie wissel byvoorbeeld van ongeveer 250 grade Fahrenheit (121 grade Celsius) tot minus 250 grade Fahrenheit (-157 grade Celsius), afhangend van of dit na die weg van die son kyk.
Natuurlik kan gewone klere nie genoeg draers bied nie.
Om hierdie probleem te oorkom, is ruimtetuie ontwerp om meerlaagig te wees om te voorkom dat hitte in die ruimte versprei.
Sowjet-ruimtepakke was soortgelyk aan 'n Thermos-fles wat deur James Dewar in die 19de eeu uitgevind is. Deur hitte-reflektiewe materiale in te sluit, geskei deur 'n vakuum, kan hitte in die pak gehou word, eerder as om in die ruimte uit te straal.
3. Tydens die Sowjet-ruimteprogram is ruimtelike kostuums as buitensporig beskou
Die Sowjet-ruimtepakke was so goed ontwerp dat daar volgens sommige bronne 'n kort tydjie was toe dit as onnodig beskou is vir ruimtemissies. Dit lyk teenstrydig, maar daar was 'n koue logika in die besluit.
"Na die eerste ses suksesvolle Vostok-ruimteskipvlugte [is] besluit dat ruimtetuie van verdere missies [verwyder moet word], aangesien dit net ruimte en kosbare gewig [binne] in die skip in beslag neem. Nadat drie Sowjet-kosmonaute in In 1971 tydens die drukvermindering van die skip is daar besluit [om ruimtepakke aan kosmonaute weer aan te bied. " - Engels Rusland.
Daar moet egter daarop gewys word dat daar ander teorieë bestaan ​​waarom hierdie kosmonaute verlore gegaan het.
4. Elke Russies-Sowjet-ruimtepak is op bestelling gemaak
Elke Russies-Sowjet-ruimtepak, veral Sokol-ruimtetjies, is op bestelling gemaak. Dit is omdat elke pak aangepas moes word volgens die grootte van elke kosmonaut.
Die hoofrede hiervoor was toe die kosmonaut na die aarde teruggekeer het..
Enige gapings tussen die ruimtepak en die kosmonaut se sitplek kan moontlik 'n baie harde impak op die landing hê. Dit kan moontlik tot beserings aan die ruimtevaarder lei en die pak beskadig.
'N Mooi pasvorm het beteken dat die stoel die volle punt van die landing kon neem en die pak en die ruimtevaarder veilig beskerm.
5. Cosmonaut-ruimtetuigvisiere is eintlik bedek in 24K goud
Een van die opvallendste kenmerke van Sowjet-Russiese ruimtepakke is hul vreemd gekleurde visiere. Nie net dit nie, maar dit lyk asof hulle komies groot en bolvormig is, maar waarom?
Die hoofrede vir die vorm is die feit dat die helms van ruimtepakke nie onafhanklik kan draai as dit eers aan die hoofpaklyf vasgemaak is nie. Om dit hiervoor te vergoed, is die helmvisiere spesiaal ontwerp om te groot te wees om die ruimtevaart van die ruimtevaarders te maksimeer.
Die goue kleur van die visiere is basies omdat dit eintlik deels van goud gemaak is. Toe sommige van die eerste Sowjet-kosmonaute die beskerming van hul ruimtetuie waag, het hulle gevind dat die son se hitte prakties ondraaglik op hul gesigte was.
Om dit te oorkom, het Russiese ruimtepakontwerpers geëksperimenteer met maniere om buitensporige vlakke van sigbare en UV-lig te filter. Hulle het dit gevind 24K goud was die perfekte materiaal vir die taak.
6. Elke Russiese ruimtepak se vizier is eintlik koeëlvast
Alhoewel u kan aanneem dat die visier van die ruimtepakke van glas gemaak is, kan dit nie verder van die waarheid wees nie. Hulle is in werklikheid gemaak van 'n vorm van polikarbonaat-plastiekmateriaal wat feitlik onbreekbaar is.
In werklikheid is dit dieselfde materiaal wat gebruik word as koeëlvaste plexiglas op moderne Russiese aanvalhelikopterkajuit.
7. Elke pak kos 'n klein fortuin
Soos ons reeds gesien het, is die Sowjet-Russiese ruimtetuie baie ingewikkelde stukke ingenieurswese. Om hierdie rede is dit nie goedkoop om te vervaardig nie.
Werklike koste is moeilik te vinde, maar ekwivalente moderne Amerikaanse ruimtetuie kan in die orde van kos $250,000,000 n stuk. Dit is waarskynlik dat moderne Russiese ruimtepakke, soos die Orlan-model, 'n ekwivalente bedrag kos.