Oos -grys kangoeroe: habitat en eienskappe - diere Lees Meer
Hoof diere Oos -grys kangoeroe: habitat en eienskappe
Oos -grys kangoeroe: habitat en eienskappe
Die oostelike grys kangoeroe deel kenmerke met ander familielede, soos die rooi kangoeroe of sy westelike eweknie. Wil jy meer van hom weet?
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Elsa M. van Arribas op 04 Oktober 2021.
Laaste opdatering: 04 Oktober 2021
Onder die inheemse fauna van Australië vind ons die oostelike grys kangoeroe. Hierdie buideldier is verwant aan ander soogdiere soos wallabies en ander spesies waaruit die macropodid -familie bestaan. Dit is 'n fassinerende dier, daarom is dit die moeite werd om 'n paar feite daaroor te leer.
'N Bietjie bekende detail oor die woord "kangoeroe" is dat dit gebruik word om oor enige van die spesies in hierdie groep te praat. Dit word egter gewoonlik gebruik om na die grootste monsters in die groep van hierdie herbivore te verwys. Wil u meer weet oor hierdie diere? Watter eienskappe onderskei die oostelike grys kangoeroe van sy familielede? Hou aan lees!
Habitat van die oostelike grys kangoeroe
Soos die naam reeds aandui, die oostelike grys kangoeroe woon aan die suidelike en oostelike kus van Australië (sowel as in Tasmanië). Binne hierdie streke kan ons hierdie buideldiere vind in 'n groot verskeidenheid habitatte: van woude tot grasvelde.
Al die ekosisteme wat die kangoeroes bewoon, word gekenmerk deur twee sones: een waarin dit gereeld reën en 'n ander wat as halfdroog geklassifiseer word.
Voordat u die fisiese kenmerke van hierdie oostelike spesie verdiep, moet u noem dat daar ook westelike grys kangoeroes is. Alhoewel laasgenoemde beskou is as 'n subspesie van die monsters wat ons hier aangaan, is gedefinieer as twee verskillende spesies.
Om hierdie rede word die oostelike spesie geïdentifiseer as Macropus giganteus en die westelike as Macropus fuliginosus. Op sy beurt bevat die oostelike grys kangoeroe twee verskillende subspesies volgens die verdeling van elkeen:
Australies: hierdie subspesie word M genoem. giganteus giganteus.
Uit Tasmanië: die subspesie word erken as M. giganteus tasmaniensis.
Beide subspesies toon verskillende kleurpatrone wat wissel van grys tot bruin op die bolyf en wit op die onderste voorste gedeeltes. Omdat dit tweevoetige diere is, is dit makliker om hulle met die blote oog te identifiseer.
Boonop kan dit in hierdie spesie waargeneem word 'n duidelike seksuele dimorfisme tussen mans en vroue. Spesifiek kan mans die gewig van 'n wyfie verdubbel of verdriedubbel, terwyl hulle in grootte meer as een meter hoog is (maar nie meer as twee meter nie). Wyfies, aan die ander kant, bereik 'n maksimum hoogte van net een meter.
Wat die lengte van die stert betref, moet daarop gelet word dat dit afsonderlik van die res van die liggaam gemeet word en dat dit ook na gelang van geslag verskil. By mans kan dit 109 sentimeter meet, maar by wyfies bly dit stewig 84 sentimeter.
Nietemin, die opvallendste kenmerk van hierdie spesie is die sakkie. Hierdie sak kom slegs by vroue voor en stel jongmense in staat om hul ontwikkeling te voltooi. Boonop dien dit ook as beskerming, aangesien dit hulle toelaat om weg te steek vir roofdiere.
Kangoeroes is sosiale soogdiere wat gewoonlik in klein groepies bestaan ​​wat bestaan ​​uit 'n dominante mannetjie, 2-3 wyfies, hul kleintjies en 2-3 jong mannetjies. Hulle is waargeneem om die warmste ure van die dag te vermy en kommunikeer deur 'n reeks kenmerkende klanke uit te gee, genoem kekkel.
Oosterse grys kangoeroe -voeding
Soos die res van die spesies van die Macropodidae -familie, word die oostelike grys kangoeroe -populasies gekenmerk deur uitsluitlik plantetende plante. Daarom vreet hierdie buideldiere verskillende soorte plantbronne, soos blare, struike, boombas en verskillende plantspesies. Vermy inname van droë gras, aangesien dit spysvertering bemoeilik.
Reproduksie van die oostelike grys kangoeroe
Die koms van die lente en die begin van die somer is die beginsein vir die voortplantingsperiode van die oostelike grys kangoeroe. Inteendeel, die res van die kangoeroesoorte reproduseer deur die jaar solank die omstandighede optimaal is.
Gedurende hierdie maande word die gedrag van die lede van hierdie spesie geassosieer met herhalende gedrag. Byvoorbeeld, die mannetjie kangoeroe veg 'n ander mannetjie deur boks of ander aggressiewe gedrag. Probeer om u superioriteit met hierdie dade ten toon te stel.
Van al die mannetjies is die dominante een met die meeste geleenthede om met 'n wyfie in hitte te paar. As dit oor hofmakery kom, gedra baie kangoeroesoorte dieselfde: die mannetjie maak geluide en skud sy stert en kop om sy dominante posisie in die hiërargie te vestig.
'N Merkwaardige evolusionêre strategie van kangoeroes is die sogenaamde embrioniese diapouse, waarin die ontwikkeling van die sigoot stop en 'n toestand van lusteloosheid betree. Op hierdie manier verseker die wyfie dat die sigoot sal volwasse word tydens die regte omstandighede.
Laastens (maar nie die minste nie), moet daarop gelet word dat oostelike grys kangoeroe bevolkings bly stabiel. As gevolg van hierdie situasie is die bewaringstatus van hierdie buideldier in die klassifikasie van die "minste kommer" van die International Union for Conservation of Nature (IUCN).
Daar word geglo dat daar vandag ongeveer 2 000 000 lewende monsters in die natuur is.
Ons kan tot die gevolgtrekking kom dat die oostelike grys kangoeroe 'n endemiese spesie van die Australiese kontinent is. Dit verskil in spesifieke besonderhede van die westerse eweknie, maar dit is duidelik dat beide kangoeroes (en alle diere in die algemeen) noodsaaklik is vir die welstand van die omgewing waarin hulle woon.