Beskrywing van die skildery Rene Magritte "Nostalgia" - Skilderye - 2022
Die skildery dateer uit 1940 en word in een van die Belgiese museums geberg.
Rene Margitt is in kunskringe bekend as die skrywer van geheimsinnige, misterieuse skilderye. Dit moet lank en noukeurig oorweeg word om die ware, soms diep verborge, betekenis van die doek te sien.
Die sleutel tot Margitt se "kriptografie" kan beskou word as die woorde van Herbert Reed, wat die kunstenaar beskou het as 'n meester van die beeld van iets wat nie bestaan ​​nie, beelde en skilderye wat slegs in die bisarre fantasieë van die skrywer leef. In werklikheid is dit helder helder drome - sonder amorfe, obskure eienskappe inherent aan naggaste.
Die samestelling van die doek is eenvoudig, die beelde is duidelik geteken, die kleure helder en sappig. 'N Skildery in die skryfstyl is baie soos 'n foto - die lyne en kleur is so helder.
Die verteenwoordiger van surrealisme, Margitt in die geselskap van roemryke kollegas in die werkswinkel, staan ​​uitmekaar.
Die kunstenaar het 'n fragment van 'n brug met twee figure daarop geteken - 'n man en 'n dier. Nóg die begin of die einde van die brug is sigbaar, alles is gehul in 'n liggeel mis waardeur die buitelyne van die geboue geraai word.
'N Man loer in 'n dik mis.
Die kunstenaar self het kommentaar gelewer op die intrige en verduidelik dat 'n leeu en 'n man in werklikheid niks op die brug te doen het nie. En hoe kan 'n wilde dier en mens in 'n oop ruimte wees? Dit wil voorkom asof die skrywer 'n werk geskep het oor die onontkombare verlange na 'n ander, skynbaar regte lewe. Dit is nostalgie vir 'n droom - vandaar die naam van die doek.
'N Persoon het vlerke, maar hulle is gevou - dit lyk volgens die kunstenaar soos hartseer oor die onmoontlikheid van die bereiking van 'n DROOM. 'N Swart karakter kostuum beklemtoon sy bui.
'N Persoon se gesig met hangende vlerke is nie sigbaar nie, dit is onmoontlik om sy gedagtes te lees.
Die figuur van 'n leeu op die doek is nie 'n ewekansige karakter nie. Die kunstenaar, die koning van diere, is gereeld in die werk teenwoordig. Sy verskyning in Nostalgie is 'n duidelike verwysing na die prosaïese roetine van die alledaagse lewe. Die aardse hede vervang altyd die tydelike toekoms, "hier en nou" is daar geen plek vir hoop en drome nie.