One Giant Challenge: Attakwas
21 Januarie 2017 - My 8ste Attakwas
Ek en Hoffie Conradie het besluit om weer die Attakwas te doen. Hoffie was veronderstel om my 13:00 by my huis te kry, maar as gevolg van probleme mrt sy fietsrak en 'n misverstand met sy dogter oor die hetstel daarvan, daag hy eers 14:00 by my op. Sy dag het 04:00 begin, toe hy in Butterworth opgestaan het, Oos London toe gery het, die vidgtuig Kaap toe gehaal het, met Uber na sy dogter gery het en weer vandaar na waar sy motor was en daarna vir my kom haal. Voorwaar 'n besige skedule om die dag mee te begin.
Ons rit Oudsthoorn toe het goed afgeloop. Ons was net voor 19::00 daar. Het gou by NA Smit, waar ons sou oornag, in geboek, vir die wedren geregistreer en na Bella Cuba gegaan vir aandete.
By slaapplek het ons eers looitjies getrek oor wie bo moes slaap want daar was net 'n dubbelbed onder. Ek verloor toe en moes met die leer opklom na die enkel bed op die boonste vloer. Daarna het ons eers krieket klaar gekyk voordat ons aan die slaap gekom het.
Ons was net na 05:00 op en het toe eers besef dat ons nie ontbyt saam gebring het nie. Opgepak en die pad na die wegspring gevat. So 'n vyf minute weg besef Hoffie dat hy sy selfoon in die bangalow vergeet het. Gou terug om dit te kry en weer pad begin toe gevat. Ons het in goeie tyd parkeer plek gery en Hoffie het die motor sleutels in gegee sodat sy motor Groitbrak toe geneem kom word.
In die verlede het hulle eetgoed ny die wegspring voorsien, maar nie meer nie. Ons moes toe maar tevede wees om kitskoffie te koop. Hulle het darem vir ons 'n paar stukkies beskuit saam met die koffie gegee.
Ons het albei in die D groep, wat 06:50 weggespring het, begin. Terwyl ek in die wegspring hok staan en wag vir die begin, desef ek dat ek nie my waterbottel vol gemaak het nie! Ek kyk toe rond dn sien 'n ou met twee waterbottels op sy fiets wat bedig is om uit 'n derde bottel te drink. Ek vra hom toe vir die oorskiet in sy derde bottel. Hy wou eers protesteer dat dit 'n aangemmaakte energie drankie is, maar gooi toe die oorskiet in my bottel.
Die eerste 10 km is altyd 'n uitsorteer proses, maar die pas was darem redelik en ons bereik die eerste waterpunt na ongeveer 2 uur. Hier kry ek toe vir Johan Breunissen en Allewyn Olwage wat saam met ons in die Kalagadi was in Oktober 2016. Ek kon ook my waterbottel vol maak.
Van waterpunt een tot by drie ry ons meesal jeep tracks deur privaat grond en natuur reservate. Dit behels 'n paar rowwe gedeeltes en ook 'n bietjie stootwerk. Ek het weereens die tegniese gedeelte net voor die Spur waterpunt gery gekry. Ek moet sê dit is meer rybaar nadat hulle 'n voor verlede jaar se wedren 'n bietjie werk daar gedoen het.
Op 60 km, wat net voor die Sour punt is, het dit gelyk of ek net onder 8 uur sou in kom, so daar was iets om voor te werk. Die laaste 50 km is op distriks paaie, maar dit is baie op en af met twee "killer" bulte in die laaste 20 km. Ek het egter goed gevoel en die weer was redelik met 'n ligte windie wat eintlik 'n lafenis was.
Met nog so 30 km oor het dit gelyk of ek nie onder 8 uur sou in kom nie. Ek het toe maar berus vir 'n tyd van 8:15-8:30. Op die voorlaaste bult het daar 'n spraaksame ryer by aangesluit en die menig gelug dat ons wel 8 uur kan breek.
Na die laaste bult het daar 'n paar vinnige manne verby gekom en ek kon by hulle inhak. Ons het later 'n redelike groep gevorm wat lekker saam gewerk het. Dit was op hierdie stadium duidelik dat ek my mikpunt sou bereik. Op die laaste draai kon ek voor 'n paar van die manne inval en oppad na die einde het ek die laaste verby gegaan. Op 7:55 is oor die eindstreep!