Aangesien ons deur die jare diep in die pyn van rassisme gekyk het, het ons weer en weer besef dat ons nooit hierdie ontsaglike wonde sou kon genees sonder 'n soort geestelike ondersteuning nie. Ons het deur die jare gesien dat ons blatante diskriminasie deur wettige kanale kan hanteer en regstellende aksies kan ontvang, maar hierdie soort vergoeding kan nie harte genees nie.
Ons doel is dieper genesing, en dit verg geestelike sowel as praktiese en ondersteunende prosesse. Ons wil niks minder as totale vrylating hê van die pyn en vrees wat rassistiese kondisionering teel nie. Dit beteken dat ons diep moet kyk na die rol wat ons almal speel om die skeiding lewendig te hou.
Deur vrees beweeg
Soms vrees ons dat as ons iemand vergewe wat ons sien ons verkeerd gedoen het, ons vergifnis die 'slegte ou' daarmee kan laat wegkom. Ons is bang om die wet op vergoeding (soms die wet van karma of die wet van oorsaak en gevolg) te vertrou om op die wêreldse vlak te werk, maar ons taak behels nie die oordeel van ons medewerkers, ons bure of diegene wat ons dink nie. het ons onreg aangedoen. Ons taak lê eerder daarin om onvoorwaardelik lief te hê en die onvoorwaardelike liefde uit te brei na alles wat ons ontmoet.
Dit is 'n uitdaging om ons denke van rasse-ondertone in 'n samelewing wat gevorm is uit die stof van rassekategorisering te genees. Terwyl ons egter opstaan ​​om hierdie uitdaging die hoof te bied, word hierdie praktyk ons ​​bevry van die wêreld van konflik en vrees.
Omdat ek haar vrees kon ervaar, neem ek 'n posisie so ver van haar af as wat ek kon. Die binnekant van die hysbak se plafon was versier met 'n spieël, sodat ek na haar kon kyk deur net na die plafon te kyk. Sy het haar kop neergesit, en sy was in haar hoek, en ek was in myne. Ek het allerhande gedagtes deur my kop deurgemaak, want ek het stories gelees oor die lynsting van swart mans in Amerika wat om die een of ander rede beskuldig is van die verkragting van wit vroue.
Toe ek voel dat sy bang is - sy het eintlik gebewe van vrees - het ek geskrik. Ek het myself baie bang gemaak. Wat as hierdie vrou 'n beskuldiging teen my sou maak? Hoe sou ek myself verdedig? Dit was baie ontstellend. Ek het gefokus op die hysbakpaneel en die tekens van vordering tot vloer. Ek kon voel hoe my eie vrees groei.
Dit was vir my verbasend dat die hysbak teen die agttiende verdieping verby die boodskap was - deur geestelike telepatie, deur liefde, deur wat u ook al wil noem - dat ons toevallig in dieselfde hysbak was dieselfde tyd, en dit is dit. Ek het opgemerk dat haar energie verander.
Ek kon sien in die spieël in die plafon dat sy na my begin kyk, en sy kon sien dat ek op 'n belangrike missie was, en dat sy toevallig in die hysbak was. Sy draai na my en groet my. Opeens het sy hardop gesê: 'Ek is nie meer bang vir jou nie.' Ek haal diep asem en draai na haar. Ek wou haar vra waarom sy vir my bang was. Ek was baie geskok oor die hele ervaring, omdat sy my persepsie van haar vrees bevestig het. Wat kon daardie vrees veroorsaak het, anders as die feit dat ek 'n swart man was? Ek het haar nie geken nie.
Vanuit die perspektief van houdingsgenesing, gaan gesondheid nie oor ons liggaamlike toestand nie; In plaas daarvan word gesondheid gesien as 'n toestand van vry wees van vrees - 'n geestelike toestand. Gesondheid is 'n toestand van vry van konflik, vry van emosionele pyn, vry van skuld.
Gesondheid is 'n harmonieuse toestand - lewendig, energiek, liefdevol en vriendelik. In hierdie toestand kan ons 'n persoonlike transformasie ervaar. Dit is wat ware gesondheid is.
Miskien vra u uself op die oomblik af: Hoe kan ek dit ervaar? Ons oortuiging is dat u gesondheid ervaar deur vrees te laat vaar en 'n enkele doelwit stel om innerlike vrede te ervaar. U leer om vrees te laat vaar elke keer as u u hart doelbewus oop hou op die oomblik dat u lus is om saam te werk. Deur asemhaling in die area in u bors wat begin verstrengel raak as u bang is, kies u gesondheid en genesing bo vrees en skeiding.
Die sleutelfaktor as ons bang is, is om die keuse te maak om nie die gevoel te weerstaan ​​nie. Ons kan aan onsself erken dat ons nie rustig is nie en hulp vra en ons vrees en vooroordele eerlik uitspreek. Ons het geleer dat dit dikwels moeilik is om hierdie soort probleme alleen op te los.
Die vinnigste manier om vrees te laat vaar, is om na 'n ander mens uit te reik. Ons ervaar soveel keer 'n verleentheid oor kwessies wat met rassisme verband hou, dat ons nie in staat is om hulp te vra nie. Ons begrawe ons gevoelens. As u slegs 'n vriend of familielid wat ons vertrou, kan help om hierdie dinamiek te verander.
Video / onderhoud met Kokomon & Aeeshah op CBS 5 Mosaic (deel 1 van 4)
Kry toegang tot dele 2, 3 en 4 van hierdie onderhoud