Blou Duiwels - simptome en effekte, behandeling - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Delirium tremens - Dit is 'n ongesonde toestand wat in die finale stadiums van chroniese afhanklikheid van die gebruik van alkoholhoudende vloeistowwe opkom. In die geneeskunde word hierdie kwaal gewoonlik delirium genoem, wat veroorsaak word deur oormatige libasie van bedwelmende drankies. Die deliriumtremens word uitgedruk deur hallusinasies, wanfunksies, rillings en 'n toename in temperatuur. Hallusinasies is dikwels bedreigend. Dikwels lyk 'n alkoholis wat ly aan die betrokke siekte verskeie gevaarlike insekte of duiwels. Die grootste gevaar van die afwyking beskryf is die waarskynlikheid van self-skade en die selfmoordproses.
Blou Duiwels benodig onmiddellike mediese aandag. 'N Tipiese kenmerk van hierdie siekte is die rariteit van ontwikkeling op die agtergrond van dronkenskap. Dit vind gewoonlik plaas na die afskaffing van die gewone "volumes" van alkoholverbruik op die tweede of vyfde dag.
Simptome van delirium tremens
Die betrokke oortreding word beskou as 'n simptoom van alkoholisme. Die spesifisiteit daarvan lê in die voorkoms wanneer die individu nugter is en afgekeur word met alkoholhoudende vloeistowwe. Hierdie toestand word beskou as 'n soort voorloper van psigose wat gegenereer word deur alkohol.
Witte koors na binge dra 'n bedreiging vir 'n alkoholis. 'N Persoon, na 'n langtermyn-binge en babelaas, is in 'n geroerte toestand, vergesel van hallusinasies, bewing, gemoedskommelings en delirium. Die onderwerp, wat in hierdie ongesonde toestand is, kan onbewustelik sy eie persoon benadeel.
Dikwels kom delirium na vyf tot sewe jaar van die misbruik van sterk drankies in individue wat 'n tweede of derde stadium alkoholisme het, na 'n lang binge of as gevolg van die beëindiging van drink na die daaglikse drink vir weke of 'n paar maande. Individue wat nie alkoholhoudende vloeistowwe op 'n gereelde basis misbruik nie, na langdurige gebruik van alkohol in aansienlike hoeveelhede, of as gevolg van die gebruik van alkoholvervangers, is baie minder geneig om aan hierdie kwaal te ly. Die mees kwesbare groep individue is individue wat voorheen ernstige CNS-kwale of breinbeserings gehad het. By pasiënte wat in die verlede in die ernstige weergawe van die psigose van alkoholiese etiologie gely het, is dit moontlik om te herhaal na die infusie van onbeduidende dosisse alkoholbevattende drank. In byna 'n derde van die gevalle ontstaan ​​die simptome van delirium tremens wanneer 'n persoon 'n somatiese kwaal gedwing het om op te hou om brandende vloeistowwe te gebruik.
Blou Duiwels ná binge kom as 'n reël in die eerste paar dae, in sommige situasies - op die vierde of sesde. Voor die aanvang van delirium tydens die katerperiode kan die volgende simptome van deliriumtremens opgespoor word: braking, spraakafwykings, hoofpyn en 'n aantal ander afwykings van neurologiese oorsprong. In twaalf persent van gevalle word die voorkoms van die siekte beskryf, voorafgegaan deur stuiptrekkings.
Die eerste tekens van delirium tremens is angs, ondankbare verduideliking, 'n premonisie van dreigende ramp, 'n skending van drome. Onder die somatiese simptome is die volgende: bewing van die ledemate, gesigspoel, oormatige sweet, verhoogde hartklop, verhoogde temperatuur en bloeddruk, rooi oë. Slaap word vererger, en drome word swaar en gevul met nagmerries. Daar word dikwels visuele illusies voor die aan die slaap geraak. In die toestand van waaksaamheid is visuele en ouditiewe wangedrag moontlik: die pasiënt kan deure klap, klokkies en voetspore hoor.
Ongeveer op die vierde nag verskyn slaaploosheid, wat gepaard gaan met sterk en skilderagtige visuele illusies. Hulle bevat dikwels insekte en klein soogdiere, minder dikwels nie-bestaande wesens, soos duiwels, dwergies, elwe. Die aard van hallusinasies is eerder individueel. Daarbenewens is taktiele truuks ook inherent aan hierdie wanorde. Dit lyk vir die pasiënt dat insekte op hul vel kruip, wat hy dikwels probeer om te vang, ry en verpletter. Dikwels kan 'n alkoholis stemme hoor, soms vra vir iets wat gedoen moet word, van 'n bespottende aard, teer en soms nie persoonlik aan hom gerig word nie.
In hierdie toestand word pasiënte onvoldoende. Hulle is heeltemal aan die genade van hallusinasies. Pasiënte kommunikeer met stemme, probeer om skuilende diere of sprokie-wesens te verlig, om van die bandiete te ontsnap. In sommige gevalle is daar verskillende wanorde, byvoorbeeld, verskyn 'n verslaafde manie van 'n verslaafde, of dit lyk vir hom dat die gade met elke man wat hy ontmoet, bedrieg. Ander, teendeel, is te opgewonde, hulle word op heroïese dade getrek, hulle maak feite wat hulle vroeër gepleeg het, en vertel oor hulle.
Die verstandelike toestand van individue wat in 'n toestand van witkoors is, is onstabiel. Tydperke van rus word vervang deur opgewondenheid, vrees en aggressie - deur onbetrokke vrolikheid en selfvoldaanheid.
In die dag kom die delirium tremens effens terug, die pasiënt word meer toereikend, hy oriënteer homself in die omgewing, verstaan ​​die teenwoordigheid van die siekte, vertel van wat in die nag gebeur, maar met die aanvang van die aand neem die psigose weer sy tol. Die duur van delirium tremens wissel gemiddeld van drie tot vyf dae.
Die simptome van deliriumtremens word gewoonlik goed uitgespreek, daarom is dit moeilik om met 'n ander siekte te verwar.
Alkoholiese delirium is ook inherent in die foutiewe oriëntasie in tyd en omgewing. Pasiënte weet dikwels nie waar hulle is nie, herken nie hul eie huis of gesinshuis nie, weet nie hoe laat dit is nie, kan nie tred hou met tyd nie. Maar hulle noem altyd hul eie familienaam, voornaam, sowel as ander inligting oor hul eie persoon. Met ander woorde, daar is 'n behoud van persoonlike oriëntasie.
Dikwels het individue in 'n staat van delirium tremens aksies wat hul professionele aktiwiteite naboots. Die alkoholis is heeltemal seker dat hy by die werk is en daagliks werkpligte verrig. Daarbenewens maak hy bewegings met sy hande of maak klanke wat ooreenstem met die werkproses of plek. 'N Komplekse vorm van die ontwikkeling van psigose wat veroorsaak word deur die misbruik van alkoholbevattende drank, is die "muterende" delirium, wat deur konstante mompeling en manipulasie van die hande op die tipe palpasie, afbreek, gladding gemanifesteer word. Sulke simptome dui dikwels op 'n moontlike noodlottige uitkoms.
Die toestand van die pasiënt, wat in delirium dreig, vererger namate die psigose toeneem:
- hoë temperatuur, mag 40 ° C oorskry;
- druk groei;
- onreëlmatige en vinnige hartklop;
- daar is uitdroging;
- verhoog die konsentrasie van stikstof in die bloed;
- daar is asidose;
- dit is moeilik vir die pasiënt om rond te beweeg, daarom leef hy al die tyd in die bed;
- tipiese leukositose en verhoogde ESR;
- Bewing, bewing van die spiere en ledemate;
- kouekoors gevolg deur sweet, gekenmerk deur 'n spesifieke "aroma", wat herinner aan die reuk van ongewaste voete;
- Die lewer is vergroot, daar is yellowness, sclera;
- bleek van die dermis word waargeneem (daarom word delirium veroorsaak deur oormatige alkoholiese libations genoem delirium tremens), en gesigspoeling is dikwels moontlik.
Ken die volgende stadiums van delirium toe. Die eerste is gekenmerk deur 'n depressiewe bui, 'n skending van drome en gereelde bui veranderings. Menslike gedrag is amper onveranderd, maar jy kan 'n beduidende afname in geheue sien, sowel as tydelike mislukkings. Die pasiënt kan nie die gebeure van die laaste dae van sy lewe ('n paar dae) onthou nie.
In die tweede stadium openbaar die siekte hom ook nie ten volle nie. Alkoholies sien steeds nie illusoriese insekte of fiktiewe karakters nie. Maar hier het hy reeds oormatige jaloesie, agterdog. Hy glo dat hy mislei word of vermoed word in 'n sameswering teen sy eie persoon. Pasiënte kan begin om iemand na te jaag, aggressief op te tree. Hierdie stadium lei dikwels tot die begeerte om selfmoord te pleeg.
Die ergste stadium van delirium is die derde. Dit manifesteer as 'n reël enkele dae na die opskorting van alkoholhoudende vloeistowwe. Gekenmerk deur sterk hoofpyne, stuiptrekkings, onsamehangendheid van spraak, die inhoud daarvan is ook afwesig.
Blue Devils simptome en gevolge, ongeag die geslag van die individu sonder 'n spoor. Die ernstigste gevolge van die oorgedra alkoholiese psigose word aan die kant van die breinaktiwiteit waargeneem. 'N Persoon verloor soms die vermoë om te memoriseer, en verloor ook voorheen verworwe kennis. Geheueversteurings laat nie iemand toe om selfs die name van geliefdes te onthou nie. Benewens die breinaktiwiteit, is daar 'n gebrek aan funksionering van die niere, ingewande, miokardium, lewer en kapillêre.
Ontwrigting van die ritme, die gebrek aan die vesel van die mure van die kapillêre veroorsaak baie ander kwale. Pasiënte moet dikwels hemodialise ondergaan om uit die toestand van deliriumtremens te kom omdat die skoonmaakfunksie van die niere verswak is. Die funksionering van die niere in ernstige gevalle word nie ten volle herstel nie en die individu benodig gereelde hemodialise prosedures. Om gesondheid te herstel, moet 'n mens die verbruik van alkoholhoudende en ander gifstowwe heeltemal verloën, asook 'n kursus van behandeling ontvang wat daarop gemik is om die skadelike simptome uit te skakel.
Die gevolge van delirium tremens
Wanneer 'n ongesonde toestand soos delirium veroorsaak deur oormatige verbruik van bedwelmende drank of deliriumtremens plaasvind, beïnvloed die simptome en gevolge van so 'n toestand dikwels die individu se latere lewe. Delirium delirium is die mees algemene vorm van akute psigose wat gevorm word teen die agtergrond van langdurige misbruik van alkohol. Die algemeenste oorweging van patologie word waargeneem in persone wat al lank bedwelmende drankies misbruik en in die ouderdomsgroep van veertig plus is.
Verder, as 'n persoon vroeër alkohol delirium gely het, kan jy verwag dat 'n herhaling van 'n aanval van psigose met een honderd persent waarskynlikheid sal word. Byna altyd, as die vak die eerste geval van delirium ervaar het en steeds alkoholhoudende vloeistowwe sal "smaak", sal selfs 'n kort bult voortgaan om 'n nuwe aanval van deliriumtremens te genereer.
Die gevolge van deliriumtremens is dikwels nie voorspelbaar nie. Daar is gevalle van volledige genesing van die siekte, maar meer dikwels is daar negatiewe gevolge. Dikwels is daar ook 'n fatale uitkoms. Volgens statistieke sterf ongeveer tien persent alkoholiste sonder gepaste remediërende maatreëls van delirium tremens.
Daarbenewens lei die beskadigde beskrywing dikwels tot huishoudelike moord. 'N Alkoholis, in 'n toestand van aggressiwiteit, hallucineer, verloor herinneringe, kan nie die gesigte van geliefdes herken nie, weet nie wat met sy persoon gebeur nie. Prakties in 50 persent van die gevalle, pasiënte genees van ernstige delirium sterf verder as gevolg van die vernietiging van die lewer, miokardiale disfunksie, brein oedeem, en CNS afwykings.
Daar is verskeie variasies van die uitkoms van delirium tremens, naamlik koma, transformasie in 'n chroniese kursus, diep bewussynbewussyn en die dood. Selfmoord kan tot die dood lei onder die invloed van hallusinasies of onvoldoende gedragsrespons wat deliriumtremens vergesel. Aangesien een van die manifestasies van delirium die verlies aan ruimtelike oriëntasie is. As gevolg hiervan kan mense wat in so 'n onvoldoende toestand is, onder die motor kom of uit die venster val.
In 5-10% van die gevalle het individue wat deliriumtremens gehad het, stuiptrekkings ervaar, ly aan longontsteking, lewersirrose, ernstige hartkwale, swelling van die brein. Die toestand in die beskryf wanorde is moeilik vir alkoholiste om te neem en dien dikwels as 'n soort sneller vir die aanvang van terapeutiese maatreëls wat teen alkoholisme gerig is. Aangesien elke aanval van deliriumtrems die liggaam aansienlik uitput en die persoon verswak. 'N Pasiënt wat ná twee of drie episodes van deliriumtremens oorleef het, loop die risiko om sy dae met druppel van die brein te beëindig.
Die betrokke siekte het 'n redelik swak prognose, en word ook gekenmerk deur 'n hoë persentasie sterftes. Dikwels word die gevolg van episodes van delirium tremens dementie, waarin die alkoholis sy geheue verloor. In hierdie toestand kan die alkoholis nie die dokter onthou nie, onthou die dag van die week of sy eie woonplek. Die ergste is dat so 'n proses onomkeerbaar is.
Statistiese studies toon dat sommige alkohol misbruikers 'n paar maande se "swaar" drink nodig het om hulself tot psigose te bring, terwyl ander jare kan neem. Die tyd van die aanvang van delirium hang af van die kwaliteit van die alkoholhoudende vloeistowwe wat gebruik word en die fisiese toestand van die drinkers. Daarbenewens het oorerwing 'n beduidende waarde. As byvoorbeeld 'n ouma of oupa misbruik van dronkende drankies is, sal die kleinkinders of kinders waarskynlik hulle in hierdie "veld" oortref. As jy nie by die eerste kliniese manifestasies van delirium dringende maatreëls tref nie en nie die kwessie van wit koors herstel nie, dan sal 'n alkoholis nie net sy eie persoon, maar ook die omgewing benadeel en selfs hom doodmaak nie.
Wanneer die bogenoemde simptome van deliriumtremens verskyn, moet jy dadelik die alkoholis na die hospitaal stuur. Aangesien die betrokke siekte 'n dringende toestand is wat nood terapeutiese maatreëls vereis.
Behandeling van delirium tremens by die huis is die beste om nie. Terapeutiese effekte moet gerig, gespesialiseerd en geïmplementeer word in 'n psigiatriese hospitaal.
Die belangrikste strategiese doelwitte van die behandeling van delirium tremens is: verligting van agitasie, eliminering van slapeloosheid, eliminasie van stuiptrekkings, verwydering van dronkenskap, die stryd teen comorbiditeite en gevolge.
Hoe om delirium tremens te behandel? Hier volg die basiese beginsels wat dit help verstaan. In die eerste beurt behels die behandeling van die beskadigde siekte die volgende in die volgende rigtings: somatiese behandeling en 'n impak op die funksionering van die pasiënt se psige. Daarom word psigotropiese middels, hidrasie en ontgiftingsterapie, hoë dosisse vitamiene C en B-groepe (veral tiamien), middels wat gemik is op die hervatting van normale watersoutmetabolisme en normalisering van die funksionering van organe, gebruik, aangesien die aantasting van die lewer, miokardium, niere, respiratoriese organe. Dit is ook geregverdig die aanstelling van kalmerende farmakopiese middels en hipnotiese werking van dwelms.
Vir die doel van die behandeling van delirium wat veroorsaak word deur oormatige libasie met bedwelmende drankies, word bensodiasepiene (Lorazepam) gebruik, wat angs verlig, vegetatiewe simptome en slapeloosheid verhoed, wat die ontwikkeling van stuiptrekkings en antipsigotika (Haloperidol) voorkom om angs te verlig.
By die behandeling van die beskadigde patologie word fenotiasiene (Chloorpromasien) ook gebruik. Benewens bensodiasepiene, wat die waarskynlikheid verminder om konvulsies te ontwikkel, word sommige pasiënte addisionele antiepileptiese middels voorgeskryf: hydantoien of barbiturate.
In die abortiewe variant van die verloop van delirium, is Carbamazepine effektief vir die verligting van aanvalle en die verlossing van opwinding. In vergelyking met bensodiasepiene, elimineer dit psigose beter. In geval van erge ontwikkeling van die betrokke toestand, is karbamazepien egter gekontraïndikeer. Doeltreffendheid van die miokardium word gehandhaaf deur Korglikon en Niketamid. Ten einde swelling van die brein te voorkom, het die gebruik van Lasix aanbeveel.
Soos hierbo genoem, word behandeling van deliriumtremens by die huis nie aanbeveel nie, maar familie moet verstaan ​​wat om te doen wanneer tremens warm is.
Eerstens moet 'n persoon probeer kalmeer en lê. As die slagoffer op 'n vyandige en onvoldoende wyse optree, word dit aanbeveel om sy ledemate styf vas te bind om buite voorwerpe naby hom te verwyder, waarby sy eie liggaam of ander skade berokken.
Tweedens, moet die slagoffer van koelheid voorsien word (byvoorbeeld, sit 'n nat verband op sy voorkop) en baie drankies.
Derdens, dit is moontlik om 'n mens kalmeermiddels te gee sodat hy aan die slaap raak. Om dit te doen, kan jy afkooksels van mint, kamille gebruik.
Vierde, dit is nodig om die psigiatriese span te skakel. Behandeling van delirium tremens by die huis is nie veilig vir drinkers, diegene rondom hom en sy familie nie. Sonder voldoende terapeutiese intervensies, kan 'n persoon nie hierdie toestand oorkom nie. Selfheling kan aansienlik meer skade aanrig as goed.