Alan Shepard - Artikels - 2022
Alan Shepard - Geskiedenis
Ontvangs van die NASA Distinguished Service Medal
Kommandant Alan Shepard is gebore op 18 November 1923 in East Derry, New Hampshire. Sy pa was 'n loopbaan -weermagoffisier wat West Point bygewoon het. Die seun verkies egter die US Naval Academy, waar hy studeer voordat hy in die Tweede Wêreldoorlog diens doen. Na die oorlog het Shepard die US Navy Test Pilot School by Patuxent River bygewoon en was daar 'n instrukteur van 1951 tot 1953. Uiteindelik het hy by NASA aangesluit by die Mercury- en Apollo-missies.
Op 5 Mei 1961, aan boord van die Freedom 7, het Shepard die eerste Amerikaner in die ruimte geword. Hy het 'n vlug van 15,5 minute geneem, wat 'n hoogte van 116 myl bereik het voordat die ruimtetuig in die Atlantiese Oseaan beland het.
Tien jaar later, as bevelvoerder van Apollo 14, het hy twee dae op die maanoppervlak deurgebring, die enigste Mercurius -ruimtevaarder wat die maan besoek het.
Steek hierdie kers aan: die lewe en tye van Alan Shepard
5 dinge wat u nie van Alan Shepard geweet het nie
Op 5 Mei 1961 begin Alan Shepard van Cape Canaveral en die geskiedenis in. As die eerste Amerikaner wat in die ruimte gereis het, het hy die VSA opgewek in sy ruimtewedstryd met die Sowjetunie en gewys wat moontlik is. Hier is vyf dinge wat u moontlik nie weet van hierdie moderne Amerikaanse held nie.
1. Hy was Byna die eerste mens in die ruimte
Slegs 23 dae skei die historiese vlugte van Yuri Gagarin van Rusland (die eerste man in die ruimte) en Alan Shepard. Die Amerikaanse vlug is om tegniese redes vertraag. Shepard se vlug van 15 minute, 28 sekondes, bereik 'n hoogte van 186 kilometer en 'n snelheid van 8 262 kilometer per uur voordat hy terugkom aarde toe. Terwyl Gagarin slegs 'n passasier in sy voertuig was, kon Shepard sy ruimtetuig, die Freedom 7., manoeuvreer. Ook, anders as Gagarin, het miljoene mense oor die hele wêreld die hele gebeurtenis dopgehou. Met die sukses van Shepard kon president John F. Kennedy tien dae later in die kongres aankondig dat die doel was om 'n man teen die einde van die dekade op die maan te sit.
2. Hy het weggetrek in 'n ruimtebespuit met 'n piepklein plek
Aangesien die vlug slegs 15 minute moes duur, het ingenieurs van NASA nie voorbereidings getref ingeval Shepard na die badkamer moes gaan nadat hy sy ruimtepak aangetrek het nie. Groot fout. Vertragings beteken dat hy meer as drie uur in die vuurpyl was, en dat hy regtig moes gaan. Maar toestemming is geweier - hy was reeds vasgemaak en het mediese sensors aangehad. Shepard het toe gedreig om reg in sy ruimtepak te piepie. Hier is hoe die skrywer Ben Evans die res van die verhaal in AmericaSpace beskryf het: & quot Bestuurders het gewonder of die urine die mediese bedrading en elektriese termometers in sy pak kan kortsluit. Uiteindelik het [Gordon] Cooper [nog 'n ruimtevaarder] bevestig dat die krag tydelik afgeskakel is en kort daarna 'n 'Ahhhhhh' kom uit die ruimtevaarder in die kapsule. Die urine word deur sy lang katoenonderklere opgeneem en vinnig verdamp in die suiwer suurstofatmosfeer van die kajuit van 100 persent. & Quot
Na die vlug het NASA begin werk met die toevoeging van 'n toestel vir urinering by die ruimtesakke.
3. Hy is die enigste persoon wat gholf op die maan speel
Shepard het die siekte van Ménière opgedoen, 'n binneoorstoornis, wat hom ses jaar lank nie meer na die ruimte kon teruggee nie. Uiteindelik het hy 'n operasie ondergaan om sy ewewig te herwin. Na nog 'n paar terugslae het hy die geleentheid gekry om die Apollo 14 -sending na die maan te beveel. Op 47 was hy die oudste ruimtevaarder in die ruimte en wou hy iets onvergeetliks doen. Hy het dus 'n tydelike ses-yster aan boord van die ruimtetuig gesmokkel en twee balle geslaan tydens sy maanwandeling. Shepard beraam dat die tweede een 200 meter gestyg het, danksy die maan se laer swaartekrag.
'Dit was 'n bietjie flair en miskien 'n teken van uitbundigheid, wat sy terugkeer en sy suksesvolle vlug onderstreep, en hy het dinge reggestel sodat hy die gholfballe eers aan die einde van die vlug sou slaan as alles goed verloop,' sê Neal Thompson, skrywer van 'n biografie oor Shepard.
4. Hy het moontlik nie die beroemde gebed of slagspreuk bedink nie
In daardie ure wat wag vir die Freedom 7 om op te hef, moes Shepard gesê het wat later bekend gestaan ​​het as Shepard's Prayer (of soms die Astronaut's Prayer): & quot Liewe Heer, laat my asseblief nie ophou nie. & Quot , Het Shepard later gesê dat hy verkeerd aangehaal is, en die eintlike woorde was: "Moenie ophou nie, Shepard. & Quot
In 'n ander verkeerde aanhaling het Shepard vermoedelik die frase "Alles is OK" geskep om sy suksesvolle terugkeer na die aarde na sy historiese vlug te beskryf. Maar jare later toe 'n verslaggewer hom vra of hy dit gesê het, het hy kripties geantwoord: "Vra Shorty Powers." Kol.Powers was die persbeampte wat die kwotasie in die eerste plek aan die media oorgedra het.
5. Hy was die eerste ruimtevaarder -miljoenêr
Gedurende die jare toe Shepard aan Ménière se siekte ly, wat vertigo en naarheid veroorsaak, het hy dit oorweeg om NASA te verlaat, maar het uiteindelik gebly en 'n lessenaar aangeneem as hoof van die ruimtevaarderkantoor. Hy spandeer sy vrye tyd om in banke en vaste eiendom te belê en word gou 'n miljoenêr. Hy tree in 1974 by NASA af en word voorsitter van Marathon Construction Company, en later president van 'n Coors -bierverspreidingsonderneming in Houston. In die 1980's het hy en die ander oorlewende oorspronklike ruimtevaarders 'n beurs vir wetenskap- en ingenieursstudente geskep. Shepard is in 1998 oorlede.
Alan Shepard en John Glenn was in kompetisie om die eerste Amerikaner in die ruimte te wees. Shepard se biograaf het gesê Glenn was woedend dat Shepard vir die eer gekies is. Glenn was later die eerste Amerikaner wat om die aarde wentel en is waarskynlik vandag beter bekend as Shepard.
Eerste Amerikaner in die ruimte: die vlug van Alan B. Shepard
Sestig jaar gelede, op 5 Mei 1961, het 'n Redstone -vuurpyl Alan Shepard se Mercury -kapsule geslinger, Vryheid 7, 187 myl hoog en 486 km afwaarts van Cape Canaveral, Florida. Vryheid 7 slegs 15 minute en 22 sekondes later in die Atlantiese Oseaan valskerm nadat hy 'n maksimum snelheid van 8 360 mph (5,180 mph) bereik het. Shepard, 'n vlootoetsvlieënier en NASA -ruimtevaarder, het die eerste Amerikaner geword wat in die ruimte vlieg.
Shepard se vlug was 'n triomf, veral omdat dit regstreeks op nasionale televisie en voor die wêreldpers gehou is. Dit was 'n noemenswaardige kontras met die geheimsinnige maniere van die Sowjetunie onder leiding van die kommunisties. Maar 25 dae vroeër op 12 April 1961 het die vlieënier van die Sowjet -lugmag, Yuri Gagarin, 'n enkele wentelbaan van die aarde gemaak en die eerste mens geword wat buite die atmosfeer reis. Dit was eers die nuutste Sowjet -ruimte, terug na Spoetnik, die eerste kunsmatige aardse satelliet, in Oktober 1957. Gagarin se vlug was nog 'n uitstekende propagandasukses in die Koue Oorlog -ruimtewedloop.
Vroeër in 1961 was dit egter glad nie duidelik dat die Sowjets eerste sou kom nie. Die Eisenhower -administrasie en kongres het in 1958, 'n jaar na Sputnik, die National Aeronautics and Space Administration (NASA) gestig, gedeeltelik om die Sowjetunie in die ruimte in te haal. Die nuwe agentskap se Project Mercury het gehoop om 'n ruimtevaarder teen 1960 te lanseer, wat moontlik gelyk het omdat Mercury twee lanseervoertuie sou hê. Die kleiner Army Redstone -missiel kan ruimtevaarders op kort, suborbitale reise stuur, want die groter interkontinentale ballistiese missiel (ICBM) van die Air Force Atlas sou hulle in 'n wentelbaan stuur - die hoofdoel van die projek. Die betroubare Redstone was baie maande vroeër beskikbaar as die ontsteld Atlas, wat gereeld opgeblaas het. NASA -amptenare beskou ook suborbitale vlugte as waardevolle ruimtevaartervaring op 'n stadium wat hulle gedink het al sewe ruimtevaarders wat in April 1959 gekies is, sou sulke missies vlieg. Maar tegniese vertragings het toegeneem. Die eerste onbemande Mercury-Redstone-vlug het eers in Desember 1960 afgekom. Mercury-Redstone 2 op 31 Januarie 1961, met die sjimpansee Ham, was meestal suksesvol, maar die booster het nie betyds afgesny nie, wat die kapsel se ontsnapstelsel veroorsaak en gestuur het dit hoër en verder as wat bedoel is. NASA se Marshall Space Flight Center in Huntsville, Alabama, wat uit die weermag gegroei het en steeds in Redstone Arsenal was, wou 'n ekstra toets hê. Dit beteken nog 'n vertraging vir die bemanning van Mercury-Redstone 3 (MR-3), wat in Maart 1961 kon gebeur het as dit nie vir die ekstra toets was nie.
Alan Shepard het die eerste Amerikaner in die ruimte geword in hierdie Mercury -kapsule. Hy noem dit 'Freedom 7', die getal wat die sewe Mercurius -ruimtevaarders aandui. Nou te sien in die Steven F. Udvar-Hazy-sentrum. (NASM)
Die vertraging het spanning binne NASA tot 'n kookpunt gebring. Mercury is bestuur deur die Space Task Group, 'n organisasie onder leiding van Robert Gilruth en geleë in die Langley Research Center in Virginia. Die groep van Gilruth sou binnekort die Manned Spacecraft Center in Houston, Texas, word. Marshall is gelei deur die beroemde Duits-Amerikaanse vuurpylingenieur Wernher von Braun. Gilruth was reeds mal oor von Braun omdat hy Duits was en van kant verander het, en sy ondergeskiktes en die ruimtevaarders het von Braun se eis vir 'n nuwe toets as skugter en Duitse ingenieurswese beskou. NASA se hoofkwartier in Washington, DC, het uiteindelik ten gunste van Marshall besluit omdat die verlies van 'n ruimtevaarder erger was as om die wedloop te verloor. MR-BD (vir Booster Development) het suksesvol gevlieg op 24 Maart 1961. Dieselfde maand het die Sowjets twee suksesvolle wenteltoetse van hul ruimtetuie uitgevoer. Toe Gagarin begin, het hulle dit Vostok (Oos) genoem.
NASA het aangekondig dat drie ruimtevaarders kandidate vir MR-3 is: John Glenn, Virgil "Gus" Grissom en Alan Shepard. Baie dinge oor die seleksie van die bemanning is nooit herhaal nie, en met goeie rede. Die aanduiding van die drie het die ander vier implisiet verminder: Scott Carpenter, Gordon Cooper, Walter Schirra en Donald "Deke" Slayton. Boonop was Shepard van die begin af Gilruth se keuse, maar NASA het dit verberg tot na die kansellasie van die eerste lanseringspoging op 2 Mei 1961 weens slegte weer. Die pers het ook verneem dat Shepard sy kapsule genoem het Vryheid en het 'n 7 vir die sewe ruimtevaarders - 'n gebaar van solidariteit met die ander. (Vryheid 7 was ook die sewende ruimtetuig wat deur die kontrakteur, McDonnell Aircraft Corporation van St. Louis, Missouri, gebou is.)
Alan Shepard kyk na "Vryheid 7, " wat op die dek van die draer sit USS Lake Champlain, na sy vlug. (NASA)
In die vroeë oggenddonkerheid van 5 Mei 1961 klim Shepard bo -op die Redstone in sy kapsule. Hy is gebore in 1923 in Derry, New Hampshire, en studeer aan die Naval Academy in 1944, dien in 'n vernietiger in die laaste jaar van die oorlog, neem vlugopleiding, vlieg met draers en toets vlootvliegtuie. Hy het ingegaan Vryheid 7 ongeveer twee uur voor die geskeduleerde bekendstelling om 07:20. Tog het tegniese vertragings aangebreek - twee verhale oor die wag is later deur Tom Wolfe se boek bekend gemaak Die regte goed. Shepard moes in sy ruimtepak urineer omdat daar nie voorsiening gemaak is vir die ruimtevaarder om homself te verlig nie, en toe hy geïrriteerd raak met die vertragings, het hy na bewering aan die lanseringsbeheerders gesê: 'Waarom los u nie u probleem op en steek hierdie kers aan nie? " Kort daarna, om 09:34, het hulle dit uiteindelik gedoen.
Die bekendstelling van die Mercury-Redstone (MR-3), met "Freedom 7" -kapsule, op 5 Mei 1961. (NASA)
Die vuurpyl het 'n bietjie meer as twee minute gebrand terwyl die versnelling hom in sy bank gestamp het met 'n krag van meer as ses "Gs" (ses keer die swaartekrag van die aarde). Nadat dit geskei is, het die kapsule omgedraai en die hitteskerm vorentoe gerig om weer in te gaan. Gedurende die vyf minute van gewigloosheid het Shepard getoets Vryheid 7's houdingsbeheerstelsels en het die periskoop uitgebrei om terug te keer na Florida. (Sy kapsel het nie die oorhoofse venster in latere voertuie ingebou nie.) Toe dit bo -oor was, was dit tyd om die bakkies af te vuur - nie nodig vir sy vlug nie, maar 'n toets hoe om uit die baan te kom. Die kort terugkeer was wreed, met 'n piek van "G" van meer as 11. Valskermontplooiing was normaal, en sy ruimtetuig het die see getref met 'n skerp impak wat hy vergelyk het met die landing op 'n vliegdekskip. 'N Marine -helikopter het hom opgetel en na die USS Lake Champlain.
Alan Shepard is aan die einde van sy sub-orbitale vlug deur 'n Amerikaanse mariene helikopter opgelaai. (NASA)
Alan Shepard aan boord van 'n helikopter terwyl hy van die vliegdekskip vervoer word om NASA -amptenare op Grand Bahama -eiland te ontmoet. (NASA)
Alan Shepard, 'n nasionale held, is op 8 Mei deur president John F. Kennedy in die Withuis versier in die Withuis. Minder as drie weke later, op 25 Mei 1961, het Kennedy die kongres gevra om 'n program goed te keur om mense op die maan te laat land, 'n direkte reaksie op Gagarin se vlug. As Shepard se missie misluk het, sou die president waarskynlik nie hierdie aankondiging kon gemaak het nie.
President John F. Kennedy het die NASA se Distinguished Service Medal Award toegeken aan Alan Shepard tydens 'n roostuin -seremonie op 8 Mei 1961. (NASA)
Daar was ironies in die nadraai van Shepard se vlug. Grissom het op 21 Julie 1961 'n byna herhaling gevlieg, en daarna het NASA verdere suborbitale missies gekanselleer om te konsentreer op 'n wentelbaan. Toe John Glenn drie keer om die aarde draai Vriendskap 7 op 20 Februarie 1962 verduister dit Shepard en Grissom in die openbare gedagtes. Glenn was nie net meer charismaties nie; sy missie was uiteindelik gelyk aan wat die Sowjets twee keer gedoen het (Gherman Titov het in Augustus 1961 'n dag in die ruimte deurgebring). In 1963 word Shepard ses jaar lank van die vlugstatus afgesit weens 'n toestand van die binne-oor, maar toe word hy in die laaste ironie die enigste Mercurius-ruimtevaarder wat die maan gaan, en beveel die landing op Apollo 14. Hy is in 1998 dood, 'n legende. Hy sal altyd die eerste Amerikaner en die tweede mens wees wat in die ruimte vlieg, en die vyfde wat op die maan loop.
Michael J. Neufeld is 'n senior kurator in die museum se ruimtegeskiedenis -afdeling en is onder meer verantwoordelik vir ruimtetuie Mercurius en Tweeling.
Op soek na rekords en foto's van Alan Shepard
Ek is op soek na inligting en foto's van Alan Shepard toe hy 'n vlootvlieënier was.
Re: Op soek na rekords en foto's van Alan Shepard
Jason Atkinson 05.02.2021 10:40 (vir Dennis Damon)
Ons het die katalogus van die nasionale argief deursoek en amptelike lêers vir militêre personeel, 1885 - 1998, opgespoor in die rekords van die buro vir vlootpersoneel (rekordgroep 24), wat die amptelike lêer vir militêre personeel vir Alan B. Shepard bevat. Die OMPF bevat 'n paar portretfoto's van hom in vlootuniform, hoewel nie een waar hy in 'n vliegpak is of 'n vliegtuig bestuur nie. Hierdie OMPF is gedigitaliseer en kan met behulp van die katalogus aanlyn besigtig word. As u op die rooi PDF -ikoon onder die opskrif & ldquoDocuments " klik, kan u die hele logboek van die maand as 'n enkele lêer sien. Sodra u dit gedoen het, kan u die blou aflaai -knoppie gebruik om die PDF af te laai. As gevolg van die grootte van die betrokke lêers, kan dit 'n rukkie neem voordat dit volledig gelaai is. Wees geduldig. As u probleme ondervind met die toegang tot hierdie lêer, stuur 'n e -pos aan [email protected]
Alan Shepard dien steeds as lid van die Amerikaanse vloot, selfs nadat hy in 1959 by die NASA ruimtevaarderprogram aangesluit het. Na 1959 is hy by NASA aangestel totdat hy in 1974 afgetree het, op die rang van agteradmiraal. Hy het sy vlugstatus by die vloot behou gedurende 'n groot deel van hierdie tyd, so tegnies was hy, terwyl hy as ruimtevaarder was, ook 'n vlootvlieënier. Sommige van sy opdragte gedurende hierdie tyd word gelys by die biografiese data -invoer van Lyndon B. Johnson Space Center en vir hom sowel as op Wikipedia en Encyclopedia.com. Bogenoemde OMPF kan dokumentasie van addisionele opdragte insluit.
Ons het die katalogus van die nasionale argief gesoek en die logboeke van Amerikaanse vlootskepe en stasies, 1941 - 1983, opgespoor in die rekords van die buro vir vlootpersoneel (rekordgroep 24), wat die dekblokke van die verskillende skepe waarop hy gedien het, kan insluit. Dekblokke noem slegs af en toe spesifieke offisiere, maar kan insig gee oor die aktiwiteite van die skip as geheel. Kontak die National Archives at College Park - Textual Reference (RDT2) via e -pos by [email protected] om navraag te doen oor logs van spesifieke skepe en tydperke.
Ons het ook oorlogsdagboeke van die Tweede Wêreldoorlog, ander operasionele rekords en geskiedenis, ongeveer. 1/1/1942 - ca. 6/1/1946 in die Records of the Office of the Chief of Naval Operations (Rekordgroep 38) wat oorlogsdagboeke bevat van die vernietiger USS Cogswell, waarop hy tydens die Tweede Wêreldoorlog gedien het. Hierdie rekords is gedigitaliseer en is aanlyn beskikbaar. Verder het ons War Diaries, 1946 - 1953, gevind in Rekordgroep 38 wat moontlik dagboeke bevat vir die skepe en eskaders waaraan hy gedurende hierdie tydperk toegewys is. Hierdie laasgenoemde oorlogsdagboeke -reeks is nie gedigitaliseer nie en is nie aanlyn beskikbaar nie. Plus, ons het Flight Demonstration and Test Reports, 1921 - ongeveer. 1959 in die rekords van die buro vir lugvaart (rekordgroep 72) en ongeklassifiseerde projeklêers met betrekking tot die vlugtoetsafdeling, 1956 - 1967 in die rekords van vlootdistrikte en kusinstellings (rekordgroep 181), wat verslae oor toetsvlieëniers kan insluit werk wat hy gedoen het. Let asseblief daarop dat die toetsverslae en projeklêers nie volgens die proefnaam gerangskik of geïndekseer is nie, daarom is dit moontlik nie prakties om verslae oor sy werk te vind nie. Stuur 'n e -pos aan RDT2 vir meer inligting oor hierdie rekords.
Vervolgens het ons foto's in die katalogus gesoek, maar die enigste wat ons gevind het, het betrekking op sy ruimtevaarderpligte. Daar is moontlik ekstra foto's wat nog nie in die katalogus beskikbaar is nie. spesifieke skepe, eskaders of ander eenhede waaraan hy toegewys is. Vir meer inligting, kontak die National Archives op College Park - Still Pictures (RDSS) by [email protected]
Uiteindelik het ons 'n breë soektog gedoen na rekords wat verband hou met Alan Shepard en het 15 reekse, 77 lêereenhede en 217 items gevind. Vir vrae oor spesifieke rekords, kontak die verwysingseenheid in die katalogusbeskrywing.
As gevolg van die COVID-19-pandemie en volgens die leiding wat die Office of Management and Budget (OMB) ontvang het, het NARA sy normale bedrywighede aangepas om die behoefte aan die voltooiing van sy missie-kritieke werk te balanseer, terwyl sy ook die aanbevole sosiale distansie vir die veiligheid van NARA -personeel. As gevolg van hierdie herprioritisering van aktiwiteite, kan u 'n vertraging ondervind om 'n aanvanklike erkenning te ontvang, sowel as 'n substantiewe reaksie op u verwysingsversoek van RDT2, RDSS en verskeie ander NARA-eenhede. Ons vra om verskoning vir hierdie ongerief en waardeer u begrip en geduld.
Ons het aanlyn gesoek en 'n klein aantal foto's voor 1959 van hom op Wikimedia Commons gevind.
Die regte goed (2020)
Ja. Van die 110 letters wat uitgegaan het, was Shepard eers bekommerd dat hy nie ingesluit is nie. Die regte goed ware verhaal bevestig dat Shepard se brief wel verdwaal het, wat veroorsaak het dat hy dit laat gekry het en slegs ure voor die vergadering in Langley.
Wat is die grootste verskil tussen Die regte goed film en die Disney+ TV -reeks?
Een van die grootste merkbare verskille tussen die film en Die regte goed TV -reekse is die weglating van Chuck Yeager in die Disney+ TV -reeks. Terwyl Yeager die eerste mens geword het om die klankgrens amptelik te breek tydens vlakke, is hy nie in die Mercury -ruimtevaarderprogram ingebring nie. Yeager word deur die akteur Sam Shepard in die 1983 -film vertolk. Seisoen een van die reeks begin na hierdie tydperk en fokus meestal op die Mercury Seven -ruimtevaarders en hul vroue. Kyk na die video hieronder om meer te wete te kom oor Chuck Yeager en sy rol in die film. Volg ons op YouTube vir ons nuutste episodes.
Is Die regte goed TV -reekse gebaseer op die gelyknamige film uit 1983?
Nee. Soos die film, is die Disney+ -reeks gebaseer op die deeglik nagevorsde boek van Tom Wolfe uit 1979, wat fokus op 'n groep toetsvlieëniers wat betrokke is by hoëspoedvliegtuie wat met vuurpyl aangedryf word. Die boek volg ook 'n aantal van hierdie manne, aangesien hulle gekies word om die eerste Astronaute van die Project Mercury te word. As deel van sy navorsing het Wolfe 'n onderhoud met die ruimtevaarders, die toetsvlieëniers en hul vroue gevoer. Toekomstige seisoene van Die regte goed reeks volg tot die maanlanding van die Apollo 11 in 1969.
Het John Glenn se vrou 'n hakkelprobleem gehad?
Ja, Die regte goed feitekontrole toon dat Annie Glenn 'n hakkel van 85% gehad het. Dit het haar grootliks verhinder om telefonies te kon praat en effektief te kommunikeer. Nadat sy deelgeneem het aan 'n spraakterapie -toevlugsoord, het haar vermoë om mondelings te kommunikeer verbeter. Sy het haar man telefonies gebel om die goeie nuus te deel. Annie het 'n lewenslange advokaat geword vir mense met kommunikasieversteurings. In haar tagtigerjare het sy haar droom om onderwyser te word, verwesenlik toe sy 'n dosent in Ohio State was vir 'n spraak- en gehoorklas.
Het Gordon Cooper sy vrou, Trudy Cooper, bedrieg?
Ja. Soos in die TV -reeks, Die regte goed die ware verhaal onthul dat Gordon Cooper 'n langdurige verhouding met 'n getroude vrou gehad het. Trouens, sy vrou Trudy het hom vier maande voor die keuring van die ruimtevaarder verlaat. Tydens die keuringsonderhoude het hy egter gelieg en gesê dat hy en Trudy 'n gesonde en stabiele huwelik gehad het. Omdat hy begryp wat 'n skandaal vir homself en die ruimtevaarderprogram sou beteken, het hy Trudy oortuig om voor te gee dat hulle gelukkig getroud was. Sy stem in, en wil haarself of haar dogters nie die ervaring ontken dat hulle hul vader in die ruimte sien gaan nie. Nie lank nadat Gordon Cooper in 1970 by NASA en die USAF afgetree het nie, het hy van Trudy geskei.
Was Trudy Cooper 'n vlieënier?
Ja. In die verkenning Die regte goed Die historiese akkuraatheid van die TV -reeks, ons het verneem dat Gordon Cooper se vrou Trudy 'n gelisensieerde en bekwame vlieënier was. Net soos die ander vroue, word meer op haar verhaal in die TV -program gefokus Die Astronaut Wives Club (2015).
Het al die ruimtevaarders soos rocksterre geleef?
Volgens die boek van Tom Wolfe het al die ruimtevaarders behalwe John Glenn voordeel getrek uit hul rockster-status. Glenn het soos 'n monnik gelewe. Hy het lank en hard gewerk om 'n goeie openbare beeld te behou. Hy het in vorm gebly deur op die strand te hardloop en was die mees gefokusde van die ruimtevaarders. Dit wil nie sê dat hy geen genot in roem gevind het nie. Hy verskyn drie weke agtereenvolgens op die wedstrydprogram Noem daardie deuntjie, en gee vaderlike advies aan sy 10-jarige lewensmaat oor die program. Glenn was inderdaad kwaad oor die wilde gedrag van sy mede -ruimtevaarders.
Was John Glenn en Alan Shepard kwaai mededingers?
Ja. Hulle was nie net baie mededingend nie, maar hul lewenshouding was grootliks anders. Glenn was moralisties en het daarna gestreef om 'n voorbeeldige lewe te lei. Shepard was meer sorgeloos en pas by die stereotipe van 'n kranige jong vlieënier. Al die Mercury Seven -ruimtevaarders wou gekies word om die 'eerste vlug van die voël' te stuur, in hierdie geval met verwysing na die eerste vuurpyl die ruimte in. Toe Alan Shepard gekies is, was John Glenn verpletter.
Hoeveel toetsrakette het tydens die opstyg opgeblaas voor Alan Shepard se historiese vlug die ruimte in?
Het Alan Shepard in sy ruimtepak ge -urineer omdat hy so lank moes wag om op te styg?
Ja. Ons navorsing oor Die regte goed feit vs fiksie bevestig dat hy op 5 Mei 1961, die dag toe ruimtevaarder Alan Shepard die eerste Amerikaner geword het wat in die ruimte vlieg, gedwing is om homself in sy ruimtepak te verlig terwyl hy op die lanseerplank wag. Hy was ongeveer vier uur vertraag weens die weer en verskeie meganiese probleme. Sendingbeheer het hom aangesê om in sy ruimtepak te gaan plas. Aangesien hy sit en opwaarts kyk, effens agteroor skuins, loop die urine teen sy lyf na sy kop toe, en uiteindelik in sy rug. Onderweg het die warm urine 'n paktermometer -sensor veroorsaak, wat 'n toename in Freon -vloei veroorsaak het (van 30 tot 45), wat gebruik is om die pak af te koel wanneer nodig. Dit het ook sy linker onderste borsensor wat sy elektrokardiogram opgeneem het, gedeeltelik uitgeslaan.
Het John Glenn se vrou Annie werklik 'n televisiebesoek van president Lyndon B. Johnson geweier?
Ja. Die lansering van John Glenn aan boord van die Atlas -vuurpyl is verskeie kere vertraag. Eers is 'n aap gestuur om die vuurpyl te toets. Toe word Glenn weer vertraag toe die weer sleg is. In 'n PR -stunt gaan president Lyndon B. Johnson na John Glenn se huis om sy vrou Annie op nasionale TV te troos. Sy het egter geweier om Johnson in te laat. Toe NASA vir Glenn bel en eis dat sy vrou Johnson in die huis moet laat bly, het Glenn nooit gewankel nie. Die antwoord was nee. Die publiek was nie bewus van Annie Glenn se erge hakkel nie, en sy wou nie hê dat hulle dit op 'n nasionale uitsending op televisie sou uitvind nie.
Op 20 Februarie 1962 was die bekendstelling van Mercury-Atlas 6 suksesvol en John Glenn het die eerste Amerikaner geword wat om die aarde in die ruimte wentel.
Het Gus Grissom regtig geraak en die luik op die kapsule geblaas?
Ja, ten minste is dit die mees algemene en logiese teorie. Terwyl die helikopter probeer om aan die kapsule wat in die water dryf, te haak, moet Grissom wag totdat hy 'n boodskap kry om die luik te blaas. In plaas daarvan het hy die knoppie vroeg, per ongeluk of opsetlik, gedruk. Die luik waai en hy skarrel in die water. Die helikopter het geglo dit gaan goed met hom en het probeer om die kapsule te red, maar dit het te veel water deur die oop luik geneem. Terwyl die pak van Grissom deur 'n oop suurstofklep met water gevul is, het hy rondgeswaai en vir hulp gewaai. Die tweede bemanningslede het geglo dat hy groet. Toe hulle hom uiteindelik uit die water kry, het hy geskud en sy oë het geskrik. Hy was duidelik in paniek. Een keer op die vliegdekskip Randolph, Het Grissom aanhoudend gesê: "Ek het niks gedoen nie. Die verdomde ding het net geblaas." Toetse sou later onthul dat dit byna onmoontlik sou wees om 'net te blaas'.
Grissom het nooit erken dat hy op die knoppie gedruk het nie. 'Ek het daar gelê en dit het net gewaai,' het hy gesê. Gegewe sy senuweeagtigheid nadat hy uit die kapsule gevlug het, word geglo dat hy gevrees het dat die kapsule gaan sak. Hy raak paniekbevange en blaas die luik. -Die regte goed boek
Hoeveel ruimtevaarders het hul lewens verloor tydens die Mercury- en Apollo -ruimteprogramme?
Soos gesien in Die regte goed TV -reekse, beide vir ruimtevaart en ruimtevaart self, was uiters gevaarlik. In navorsing Die regte goed ware verhaal, het ons geleer dat die Mercury- en Apollo -ruimteprogramme die lewe van nege ruimtevaarders geëis het.
Theodore Freeman (NASA Astronaut Group 3) is op 31 Oktober 1964 dood nadat 'n gans die T-38-straaltrainer wat hy gevlieg het, getref het toe hy die Ellington-lugmagbasis naby Houston genader en albei enjins uitgeslaan het. Freeman het te naby aan die grond gestamp sodat sy valskerm effektief kon oopgaan.
Elliot Sien en Charles Bassett, wat deel was van Gemini 9, is op 28 Februarie 1966 dood toe hul T-38-vliegtuig in 'n vliegtuigfabriek neergestort het terwyl hulle in slegte weer op Lambert Field in St.
Ruimtevaarders van Apollo 1 Virgil "Gus" Grissom, Ed White en Roger B. Chaffee het op 27 Januarie 1967 hul lewens verloor toe 'n elektriese brand vinnig in die suiwer suurstofatmosfeer van die kajuit versprei het tydens 'n voorbekendstellingstoets in Cape Kennedy, Florida. Hulle sterftes is ook in die film van 2018 beskryf Eerste Man met Ryan Gosling in die hoofrol.
Clifton C. Williams (Apollo) is op 5 Oktober 1967 oorlede toe die T-38-vliegtuig wat hy bestuur het, 'n meganiese fout ondervind het nadat hy van Kaap Kennedy, Florida na Houston vertrek het. Williams skiet uit, maar was te laag op die grond.
Michael J. Adams het op 15 November 1967 sy lewe verloor as gevolg van beheermislukking tydens sy sewende vlug in die X-15-eksperimentele ruimtevliegtuig. Adams vlieg op 'n hoogte van meer as 50 myl.
Die eerste Afro-Amerikaanse ruimtevaarder, Robert Henry Lawrence Jr., is op 8 Desember 1967 dood toe sy F-104 Starfighter-straalvliegtuig neergestort het toe hy saam met majoor Harvey Royer verskeie vinnige landings met hoë spoed geoefen het. Beide mans het uitgeslinger, maar Lawrence se valskerm se valskerm is nooit heeltemal ontplooi nie.
Verskeie nie-ruimtevaarders het ook hul lewens verloor as gevolg van toevallige vuurpylontploffings op die grond.
Youth With a Mission, wat die biografieë van soveel helde van ons geloof in druk geplaas het, het nou hul aandag gevestig op die helde van ons land en die inspirerende verhale vertel van dapper individue soos Harriet Tubman, John Adams, Abraham Lincoln, Clara Barton en George Washington. Elkeen van hierdie byna 200-bladsye portrette volg die individu uit sy of haar lewe deur hul sterftes en herinneringe, vang die prestasies en teleurstellings in hul lewens vas, en doen dit in 'n goed nagevorsde, maar lewendige, & quot; soos jy daar was & quot-styl, omskep hierdie indrukwekkende figure uit die geskiedenis tot 'n groot en heldhaftige menslike individue waarna ons kan opkyk en respekteer.
Oudioboeke op CD is nou beskikbaar vir verskeie van die boeke. Dit duur 4-5 uur en word gelees deur Tim Gregory.
Toekennings en eerbewyse [wysig | wysig bron]
Standbeeld van Shepard by die United States Astronaut Hall of Fame in Titusville, Florida
Shepard is op 1 Oktober 1978 bekroon met die Congressional Space Medal of Honor deur president Jimmy Carter. en Astronautika) op 5 Mei 1964 die John J. Montgomery -toekenning in 1963 die Lambert -trofee die SETP Iven C. Kincheloe -toekenning, die Cabot -toekenning, die Collier -trofee en die City of New York -goue medalje vir 1971. ⎖ ] Hy was het in 1962 'n ere -meestersgraad van die Dartmouth College toegeken, 'n ere -D.Sc. van die Universiteit van Miami in 1971 en 'n eredoktorsgraad in geesteswetenskappe van die Franklin Pierce College in 1972. ⎖ ] Shepard is in 1977 opgeneem in die National Aviation Hall of Fame, ⎣ ] die International Space Hall of Fame in 1981 , ΐ ] en die US Astronaut Hall of Fame op 11 Mei 1990. ⎤ ]
Baie dinge word ter ere van hom genoem. Die vloot het 'n voorraadskip, sjabloon: USNS vir hom in 2006 genoem. ⎥ ] Die McAuliffe-Shepard Discovery Center in Concord, New Hampshire, is vernoem na Shepard en Christa McAuliffe. ⎦ ] I-Interstate 93 in New Hampshire, uit die Massachusetts, word die Alan B. Shepard Highway genoem. ⎧ ] en in Hampton, Virginia, word 'n pad ter ere van hom Commander Shepard Boulevard genoem. ⎨ ] Sy geboortestad Derry het die bynaam Space Town ter ere van sy loopbaan as ruimtevaarder. ⎩ ] Na 'n kongresdaad word die poskantoor in Derry aangewys as die Alan B. Shepard, Jr. -poskantoorgebou. ⎪ ] Alan Shepard Park in Cocoa Beach, Florida, 'n park langs die strand suid van Cape Canaveral, is ter ere van hom vernoem. ⎫ ] Die stad Virginia Beach het sy konvensiesentrum hernoem met sy integrale geodesiese koepel, die Alan B. Shepard -konferensiesentrum. Die gebou is later herdoop tot die Alan B. Shepard Burgersentrum, en is in 1994 vernietig. ⎬ ] Ten tyde van die Vryheid 7 Shepard het in Virginia Beach gewoon. ⎭ ]
Shepard se hoërskool alma mater in Derry, Pinkerton Academy, het 'n gebou na hom vernoem, en die skoolspan se naam word die Astros genoem na sy loopbaan as ruimtevaarder. ⎮ ] Alan B. Shepard High School, in Palos Heights, Illinois, wat in 1976 geopen is, is ter ere van hom genoem. Raamkoerante regdeur die skool beeld verskillende prestasies en mylpale in Shepard se lewe uit. Boonop herdenk 'n handtekeningplaat die toewyding van die gebou. Die skoolkoerant word genoem Vryheid 7 en die jaarboek is geregtig Odyssee. ⎯]
NASA turned to military designs once more for the Mercury spacesuits. Shepard wore a modified version of a U.S. Navy Mark IV flight suit (designed for high-altitude military pilots in the Navy and Marine Corps) for his Freedom 7 missie. Its futuristic look is thanks to a silver-colored coating meant to increase his visibility if an emergency rescue was needed. The zippers crossing the suit (27 in total!) were designed to make the fit very tight. In order for Shepard to get in and out of the suit, he had to unwrap that spiral zipper—practically going around his entire body—and then rewrap the suit around him, tightening the zipper as he went.
Shepard was 37 the day he became the first American in space 37 years later, in July 1998, I was working at Die Son when I received a call from an editor, telling me that Shepard had died and asking me to contribute a few paragraphs to his obituary. I interviewed retired Vice Admiral Bill Lawrence, who had served with Shepard in a carrier squadron. But a quick Internet search told me that, except for a thin 1962 young adult book, no biography existed on our first astronaut. When I decided to make up for that omission, I quickly discovered why no one had ventured to write about Shepard.