OORTAP VAN PETROL
OORTAP VAN PETROL.
Dis ongeveer die jare 70. Petrol is skaars, so skaars dat die destydse regering moet ingryp. 'n Moontlik oplossing, besluit die regering, is om die snelheid op die paaie te verminder na 'n skrale 80 kilometer per uur. Dis om die minste te sê 'n marteling om vanaf Johannesburg na Durban te reis teen 80 kilometer per uur. Dis om die waarheid te sê 'n marteling om van enige dorp na enige ander dorp teen daardie spoed te ry. Die regering besluit dat dit nie die hele probleem oplos nie en maak bekend dat petrol net van 6vm tot 6nm verkoop mag word EN dat Woensdae na 1nm geen, maar geen petrol verkoop mag word nie. Verder is dit ook 'n oortreding van die wet as jy iemand langs die pad kry, wat sonder brandstof gaan staan het, om so 'n ou te help met petrol uit jou voertuig. Die wet bepaal verder dat jy nie brandstof in 'n kan in jou voertuig mag hê nie, (dis nou net vir ingeval.) As 'n ou dus nou vanaf Johannesburg na Kaapstad wil reis, moet jy jou tyd baie mooi kies, anders gaan jy in die Karoo langs die pad slaap en dit sonder petrol en niemand wat jou mag help nie.
Die spietkops het hierdie wetgewing natuurlik uitgebuit en gesorg dat verkeerskaartjies altyd in voorraad is. Die een dorp se verkeersafdeling het met 'n ander onderduimse plan voor-en-dag gekom. Twee van die "manne" is ver van die dorp op die ooppad "opgestel." Die een het gewone klere aangehad en die andereen was in sy amptelike drag geklee. Die voertuig wat hulle gebruik het, was natuurlik nie 'n amptelike voertuig nie, maar sommer 'n gewone kar. Die een met die amptelike drag, het soos verkeersmanne se gewoonte is, agter 'n boom weggekruip. Die andereen, met gewone drag het by die voertuig gestaan, wat skynbaar sonder brandstof gaan staan het. Hy het dan ook vir verbygaande motoriste beduie van sy "penarie." Van die motoriste het stil gehou en van hulle brandstof in hulle voertuie aangebied. Terwyl die brandstof dan oorgetap is, het die vriend agter die boom uitgekom, met boekie en pen gereed en lustig aan die kaartjie geskryf. (Ek sal my weerhou van wat ek van sulke gedrag dink.)
Die een boer daar naby het dorp toe gery en in die dorp gehoor van die verkeersmanne se slu plan. Hy het op die plek besluit om sy kant te bring en het 'n viergellingkan, wat hy op sy bakkie gehad het, vol water gemaak. Hy het ook gesorg dat hy 'n pyp het, van die soort wat normaalweg gebruik word om petrol mee oor te tap. Hy ry terug plaastoe en word by die "opstelling" van die verkeersmanne beduie dat hulp met brandstof benodig word. Hy hou stil en vra wat die probleem is. Na die verduideliking bied hy aan om 4 gelling van sy "geheime" brandstof oor te tap. Toe die laaste bietjie "brandstof" in die ander voertuig se keelgat verdwyn, kom "meneer" agter die boom uit, boekie in die hand. Terwyl hy die kaartjie uitskryf, merk die boer op dat dit wat hy oorgetap het, van sy "geheime" brandstof is, en dat hy nie daarvoor 'n kaartjie mag kry nie, want water, sy "geheime" brandstof word nie deur die wetgewing geraak nie. Klim in sy bakkie en ry plaas toe.
Die verkeersmanne het 'n oomblik verslae gestaan en toe besluit dat die man 'n kaartjie moet kry, kom wat wil. Vlieg in die ou karretjie en sit hom agterna. Hulle het so 'n kilometer of wat gevorder, toe besluit kar se kind, dat 'n mengsel van petrol en water nie aangewese is vir sy vergasser nie en gaan staan summier. Hulle is later terug dorp toe gesleep, maar die gerug het met hulle aankoms op die dorp reeds die dorp bereik en moes hulle met skaamte die dorp ingesleep word. Dit was ook die laaste keer dat hulle "sonder brandstof" gaan staan het.