Moet honde-huismaats teenwoordig wees vir genadedood? - Gedragsopleiding - 2022
Moet hondehuismaats teenwoordig wees vir genadedood?
Moet 'n huismaat van die hond teenwoordig wees vir genadedood van 'n metgesel?
Uitoefening van genadedood is een van die belangrikste dinge wat veeartse kan verrig om lyding by honde te verlig. Kliënte wil gereeld weet of hulle die "huismaats" van die hond (dit wil sê die ander harige lede van die huishouding) na die prosedure moet bring. Is dit voordelig as 'n hond of kat die huisgenoot se dood sien? Ons sal hierdie vraag hieronder bespreek.
Die keuse om 'n dier aan die slaap te kry, is 'n diereliefhebber se laaste deernis vir hul hond. As alles gedoen is wat gedoen kan word, en wanneer ons honde op die rand van lyding is wat buite ons beheer is, is genadedood 'n vriendelikheid. Die woord "genadedood" kom eintlik van die Griekse frase wat "goeie dood" beteken. Ons honde is ons verantwoordelikheid, en dit sluit in dat hulle 'n rustige en relatief pynvrye lewe gee. Hul natuurlike ondergang behels gewoonlik nie dat dit natuurlik gaan slaap en nie wakker word nie; ongemotiveerde dood is selde so rustig. En as 'n dier swaarkry, moet ons eienaars uiteindelik die besluit neem met die beste belang in gedagte.
Die meeste mense treur oor die verlies van 'n metgesel voordat die besluit geneem word. Siekte, geestelike agteruitgang en liggaamlike veranderinge by ons honde dui op die einde. Ons sien dit, en soms doen dit ook die ander viervoetige gesinslede. Dit kan gereeld siektes ervaar en miskien selfs ruik. Hulle weet dat iets nie reg is nie, en dat hulle gereeld daarvolgens optree; soms koester hulle die siekes en soms ignoreer hulle hulle, maar hul bewustheid kan onheilspellend wees.
Hoe moet honde-huismaats en genadedood hanteer word?
Die vraag of honde en katte teenwoordig moet wees wanneer 'n metgesel gesmoord word, is ingewikkelder as wat voorheen gedink is. Ek het veeartse en opleiers ondervra oor hul ervaring en perspektief. Soos met enige versorgingskwessie, is daar voordele en nadele vir elke benadering.
Die negatiewe aspekte van honde-huismaats wat tydens genadedood teenwoordig is
Die meeste veeartse met wie ek onderhoude gevoer het, het nie die idee om honde- en kattehuismaats rond te sit omhels terwyl hulle hul metgesel aan die slaap geraak het nie. In die huis is dit moeilik genoeg om 'n aar met 'n klein naald te kry sonder om ander diere deur die toneel te laat loop en te probeer sien wat aangaan. Die een veearts wat ondervra is, weet van 'n kollega wat 'n slegte byt opgedoen het toe die ander hond in die huis hom gesien het dat hy die pasiënt seergemaak het. Een afrigter het daarop gewys dat dit moontlik sou wees dat huisgenote aggressief teenoor die dokter is, gegewe die omstandighede. 'N Ander veearts laat die metgeselle toe om daar te wees, maar vra dat hulle in 'n ander kamer gesit word terwyl die genadedood plaasvind.
Om huismaats na die veeartsenykantoor vir genadedood te bring, is nie altyd so vreedsaam as wat 'n mens sou kon hoop nie. Die veeartsreis kan by sommige diere onrusbarend wees en is logisties moeiliker, en wie wil sê dat hulle nie die kantoor van die veearts met 'n slegte ervaring sal verbind nie (soos baie diere reeds doen)? Baie keer word die geselshonde gespanne oor die reis en die reuke van die kantoor, wat die gebeure nog meer ontstelbaar maak vir die hond wat ontslaan word.
Die positiewe aspekte van honde-huismaats wat tydens genadedood teenwoordig is
Sommige veeartse voer genadedood by die huis aan en glo dat dit 'n goeie ding is om die huismaats teenwoordig te hê. 'N Aantal eienaars glo dat die getuienis van die dood enige verwarring wat die huisgenote kan hê oor die plek waar hul metgesel heengegaan het, uitskakel, en stel voor dat dit die pasiënt gemakliker kan maak om meer bekende teenwoordighede rondom hulle te hê in hul laaste oomblikke.
Hoe kan huismaats reageer op 'n sterwende of oorlede honde-metgesel?
Aangesien hulle die gevoel van dood ervaar, of miskien omdat die pasiënt vreedsaam geword het, en ook omdat hulle baie bewus is van menslike emosionele veranderinge, reageer dierehuisgenote op verskillende maniere. Sommige van hulle snuif die liggaam, ander kyk en wag, ander huil of huil, en ander stap eenvoudig weg met min reaksie. As u uiters ontsteld is, kan u hond anders reageer en meer senuweeagtig wees en hulself ontstel.
Diere treur op hul eie maniere. Dit is bekend dat olifante die bene van hul vertrek-kudde metgeselle kilometers ver dra en in hartseer swaai. In my eie huishouding het ek honde en katte waargeneem wat na hul metgeselle gesoek het, van kamer na kamer dwaal of my met hul oë ondervra. Myns insiens is honde 'n beter bewys van hierdie soort emosies as katte.
As die verlies van 'n hond die huisgenote nadelig beïnvloed, soos in 'n verlies van eetlus of uitdrukking van angs, moet die eienaar hulle troos. Bied 'n bietjie afleiding aan, soos ekstra staptogte of 'n verskillende roetine, en moedig hulle 'n paar dae aan met ekstra aandag. Geleidelik moet dinge weer normaal wees, aangesien die hond die verlies aanvaar. Dit kan veral waar wees by senior diere.
'N Verhaal van vier perde
Ek het 'n ou perd met die naam Velvet, wie se bejaarde perdgenote hom in die dood voorafgegaan het. Toe daar vier in die groep was, was Glory die eerste. Haar genadedood was buite sig van die ander, en haar verdwyning het geknetter en 'n bietjie gesoek deur die ander drie. Angel was volgende, 'n natuurlike dood in dieselfde paddas met die ander twee. Verbasend genoeg het hulle nie soveel gepraat nie. Uiteindelik was sy lewenslange metgesel Dixie af, en ons moes haar voor Velvet afskaf. Hy lyk ontsteld; Toe ons haar lyf verwyder, lyk dit asof Velvet treur, en kyk in die rigting waarin sy gegaan het en dae lank onverskrokke geraak het. As ek selfs in die rigting loop waarheen sy geneem is, gooi hy 'n pas. Geleidelik aanvaar hy haar verlies en raak meer afhanklik van mense.
Gevolgtrekkings: Moet honde-huismaats teenwoordig wees vir genadedood?
Ek is nie seker of daar 'n 'regte' of 'verkeerde' antwoord is op die vraag of huisgenote vir genadedood teenwoordig is nie. Ek het albei maniere ervarings met my eie honde en katte gehad en glo nie dat die een manier beter is as die ander nie.
As u besluit neem, moet u nie net oorweeg wat die huismaats beter is nie, maar ook wat die laaste oomblikke vir u hond wat ly, sal verbeter. Die ideale opsie kan wees om die prosedure so gou as moontlik uit te voer om die lyding te beëindig, en dit kan die beste wees om na die naaste noodkliniek te gaan.
'N Ander moontlikheid om die dood van 'n hond aan hul dieregenote te kommunikeer, is om hulle toe te laat om die lyk van die oorledene hond te sien en te snuif. Dikwels het honde eenvoudig geen reaksie nie. Hul persepsie van die dood is anders as die mens deels omdat hulle nie die wete het dat almal uiteindelik sterf nie. Daarom vrees of antisipeer hulle dit nie, en ontsnap hulle van die emosionele nood wat ons ervaar.
Elke hond en kat het 'n unieke persoonlikheid en hanteer krisis en verlies op verskillende maniere. U ken u honde beter as enigiemand anders, dus moet u met u veearts konsulteer en kyk wat die dokter aanbeveel, gebaseer op sy of haar ervaring.