Die hoë opbrengste baster Krautkaiser met medium-laat plantegroeitydperke is baie van die verskillende soorte witkool, wat sy besondere eienskappe kenmerk. Die kultuur is baie veeleisend in versorging, maar onderhewig aan basiese landboupraktyke, kan dit tuiniers behaag met 'n stabiele gewas van groot en vetplantkoppe.
Cabbage Krautkaiser is 'n eksklusiewe verskeidenheid van sy eie keuse van die Nederlandse landbouonderneming BEJO ZADEN B.V. Die baster is aangepas vir verbouing in gematigde klimate. Sedert 1993 word hy toegelaat om in die Wes- en Oos-Siberiese streke, die Volga-Vyatka-, Ural- en Neder-Volga-gebiede te verbou. Die baster word gekenmerk deur goeie rypbestandheid, uitstekende aanpassing by enige tipe grond en weerstoestande.
Die plastiek, hoogopbrengste koolvariëteit Krautkaiser, behoort tot die kategorie medium-laat rypwordingsplante, gekenmerk deur kragtige groei en die vermoë om die bemarkbare voorkoms van koolkoppe op die veld te behou.
Die beskryfde baster is 'n taamlike kragtige, nie-belemmerende plant, wat 'n groot, maar terselfdertyd baie kompakte en lae blaaruitlaat het. Koppe met 'n gereelde ovaalvormige of plat ronde vorm, met semi-verhewe blare van medium grootte, eiervormig, liggroen van kleur. Die oppervlak van die plaatplate is baie glad, met 'n kenmerkende waslaag van mediumintensiteit. In die gedeelte is die kop wit. Die binneste steel is van medium lengte, en die buitenste is kort. Die struktuur in die kop is goed ontwikkel, dig: die vurke is sterk, eweredig gevul, het prakties geen leemtes nie.
Het jy geweet? Alle koolvariëteite word gewoonlik in drie groepe verdeel: kool, blomkool en blaarvormig. Elke spesie het 'n heeltemal unieke samestelling: vitamien C en K heers in kool, gekleurde bevat 'n groot aantal pektiene en organiese sure, en die blaar is ryk aan minerale soute en essensiële sure.
Die gewig van een kop wissel tussen 3-4 kg. Die smaak van kool is uitstekend. Die blare het 'n hoë sapinhoud, het 'n aangename soet smaak. Die wonderlike smaak van die groente sowel as die sappigheid bepaal die wye omvang van die aanwending daarvan. Dit geniet heerlik vars in die samestelling van slaaie, is ook ideaal om te bak, te oes vir die winter en om te bak.
Die baster behoort aan medium-laat gewasse, waarvan die vrugte 100-120 dae na saailinge geplant moet word. Daar moet op gelet word dat die groente 110-120 dae na die verskyning van die eerste saailinge tot tegniese volwassenheid groei, maar na 100 dae van groei groei die kopkool ongeveer 2,5 kg en is gereed om geoes te word vir langtermynopberging vir die winter.
Kool word gekenmerk deur vriendelike vrugvorming en hoë produktiwiteit. Al die koolkoppe het 'n gereelde, in lyn vorm en uitstekende aanbieding. Onder gunstige klimaatstoestande en behoorlike versorging, vir een seisoen met 1 vierkante km. m beddens kan ongeveer 6-13 kg vrugte versamel. Vanaf 1 hektaar van die veld ontvang gemiddeld 570-1050 sent kool. Die maksimum opbrengs is in die Krasnoyarsk-gebied aangeteken en het 1284 sent per 1 ha beloop.
Weerstand teen ryp en siektes
Die baster het medium immuniteit teen verskillende kwale. Dit het 'n redelike hoë weerstand teen fusarium en nekrose, en is relatief bestand teen bakteriose, grys en witvrot.
In stryd met die reëls vir landbou-ingenieurswese en ongunstige klimaatstoestande, kan dit beïnvloed word deur donsskimmel-, kiel- en virusinfeksies.Die baster het ook 'n gemiddelde mate van rypweerstand.
Groentekwekers wat betrokke is by die verbouing van die Krautkaiser-baster, noem 'n aantal belangrike voordele in vergelyking met ander koolvariëteite:
goeie aanpassing by verskillende weersomstandighede;
uitstekende aanbieding van koolkoppe;
goeie vervoerbaarheid, selfs oor lang afstande;
lang rakleeftyd van produkte, van 4 tot 7 maande.
Intussen is die baster nie sonder 'n paar nadele nie:
lae weerstand teen sekere kwale;
blootstelling aan kiel;
akkuraatheid by gereelde vogtigheid.
Aangesien die kultuur taamlik veeleisend is vir hitte en matige rypweerstand het, word die saadmetode prakties nie beoefen vir die verbouing daarvan in oop grond nie. Tydens die verbouing van die plant gebruik groenteboere 'n saaimetode, wat, hoewel moeilik, die doeltreffendste is.
Hibriede sade word gekenmerk deur 'n hoë persentasie ontkieming en ontkiem 5-7 dae na saai. Voordat dit in die grond gesaai word, moet die saadmateriaal egter noukeurig voorberei word:
korrels word in 'n klein stuk gaas toegedraai en in warm water geweek, teen 'n temperatuur van + 45 ... + 50 ° С. Weerstaan ​​sade vir 20–25 minute;
geweekte sade word vir 2-3 minute met koue water afgekoel;
saad word vir 12 uur in enige groei-aktiveerderoplossing laat sak;
na die nodige tyd, wanneer die sade swel, word hulle in gaas toegedraai en oornag na die yskas gestuur. Bedags word die materiaal by kamertemperatuur gehou, en snags weer in die koue gelê. Sulke "steek" bestee 2-3 dae, waarna die sade in die grond gesaai word.
Belangrik! Met sulke hittebehandeling kan u moontlike patogene in die sade vernietig, en dra dit ook by tot die vinnige ontkieming van korrels.
Aanbeveel om middel April saad vir saailinge te plant. Vir plant is dit nodig om 'n houer vir saailinge voor te berei: spesiale turfpotjies, kassette, weggooikoppies of plastiek, houtkaste. Om die prosedure van duiksaailinge verder te vermy, raai kenners aan om saad onmiddellik in aparte houers te saai.
Om saad te saai, word dit aanbeveel om asemrowende, los en voedsame grond te gebruik. U kan 'n spesiale grondmengsel koop of die grond self voorberei deur gebruik te maak van gelyke dele humus, nat grond en 'n klein hoeveelheid houtas.
Dit is noodsaaklik dat die grondmengsel voor gebruik ontsmet word deur dit vir 'n halfuur in 'n oond by 'n temperatuur van + 180 ° C te kalsineer of met 'n swak kaliumpermanganaatoplossing te mors.
Wanneer die grond, sade en tenk vir saai gereed is, kan u direk na saaigeleenthede voortgaan:
grond word gevul in houers met 'n laag van 7-8 cm;
maak uitsparings van ongeveer 1-1,5 cm en plant sade;
die gewasse is met grond bedek, die oppervlak word baie natgemaak met 'n spuitpistool.
Om die eerste saailinge vinniger te laat verskyn, moet die houer met gewasse bedek word met 'n plastiekfilm om 'n kweekhuiseffek te skep, en op 'n warm, ligte plek met stabiele temperatuuraanwysers + 18 ... + 23 ° С geplaas word.
Verdere sorg vir saailinge is om 'n aantal klassieke byeenkomste te hou:
bevogtig gewasse soos nodig, met die klem op droging van die boonste grondlaag. Moenie te veel water toelaat nie, aangesien die saadmateriaal sal begin verrot;
as die eerste lote verskyn, word die houers met saailinge bevry van skuiling, na 'n koeler plek geneem, met 'n temperatuur van + 15 ... + 19 ° С en goeie beligting, wat 13-15 uur duur.
As saailinge in 'n groot hoedanigheid gekweek word, moet dit geduik word met die vorming van twee volle blare, en die spruite in die grond tot op die vlak van saadlobbige blare verdiep.
Twee weke voor die beweerde aanplanting van saailinge in oop grond word aanbeveel om dit te verhard. Vir dit:
houers met saailinge word elke dag na die straat of balkon geneem. Die eerste dae vertrek die spruite vir 5-6 uur in die lug. Elke dag word die duur van sulke wandelinge verhoog;
Na 'n week van verharding word saailinge na die balkon geneem en in die lug gelaat totdat dit in die grond geplant word.
Belangrik! Die verhardingsprosedure is baie belangrik vir saailinge. Dit laat u toe om die immuunstelsel van die plant te versterk, sy weerstand teen negatiewe eksterne faktore te verhoog, en ook vinnig aan te pas by 'n nuwe plek.
Krautkizer-kool, hoewel dit nie baie veeleisend is vir die samestelling van die grond nie, verkies om op voedsame, ligte, los gronde met medium neutraliteit te groei. Dit is beter om op leemagtige lande of chernozem te bly. Om 'n groente te plant, word aanbeveel dat u 'n sonnige, oop, sonder trekke en koue windbeddings kies, waar komkommers, aartappels en peulgewasse vroeër gegroei het.
Die grond in die tuin kan in die herfs voorberei word. Om dit te doen, word die aarde goed losgemaak, word 'n skopgraaf tot in die diepte van die bajonet gegrawe, verryk met minerale kunsmisstowwe, humus of kompos.
Om kool te plant, is erwe wat gereeld as gevolg van gereelde reënval oorstroom word, kategorieë nie geskik nie, aangesien 'n verhoogde vlak van grondvog die wortelstelsel van die plant kan verrot.
Het jy geweet? Daar is selfs koolmusea in die wêreld. Die bekendste is die Gimchi-museum, geleë in die hoofstad van Suid-Korea. Die instansie het sy naam gekry ter ere van die belangrikste Koreaanse gereg wat van kool berei word, met die ui, knoffel, speserye en 'n oorspronklike sous gebaseer op garnale en ansjovis.
Plantplante van saailinge in die grond word 30–35 dae nadat die saad gesaai is, uitgevoer. As 'n reël val hierdie periode aan die begin, middel of einde Mei, afhangende van die klimaatseienskappe van die streek. Aanlandingsmaatreëls moet uitgevoer word wanneer die temperatuuraanwysers ten volle gestabiliseer is en die risiko van terugval in die nag verdwyn.
Die tegnologie om spruite te plant is redelik eenvoudig en kom neer tot die volgende stappe:
verdiepings word in die grond gemaak, waarin oorvloedige, warm water met 'n temperatuur van +18 ... + 20 ° С in oorvloed gegiet word;
saailinge word volgens die 60 × 40 of 50 × 50 skema in kuile ​​geplant deur oorlaai;
die spruite is bedek met 'n klein laag voedingsgrond, die oppervlak is baie bevogtig.
Sodat 'n kors nie besproei word op die grond nie, word dit effens losgemaak. Kundiges beveel aan dat die materiaal in bewolkte weer geplant word, sodat dit nie duur nie
Die versorging van 'n baster Krautkaiser is baie eenvoudig. Dit vereis egter dat 'n paar basiese landboubepalings nagekom word wat van toepassing is op die besproeiing van 'n gewas, bemesting en behandeling van plae en kwale.
Kool is 'n waterliefhebbende plant wat oor die hele groeiseisoen hoë kwaliteit water benodig. Saailinge moet gedurende die eerste weke na plant 2-3 keer per week natgemaak word, met die klem op die uitdroging van die boonste grondlaag en weerstoestande. Dit is baie belangrik om die groente vog te gee tydens die vorming van koolkoppe, aangesien groot vrugte slegs met 'n konstante grondvog van ongeveer 80% kan vorm.
Plantbesproeiingsmaatreëls word op enige maklike manier uitgevoer: vanaf 'n gieter, deur middel van 'n drup of reëninstallasie. Die belangrikste ding is dat water tydens besproeiing nie op die blare val nie, anders kan dit onder die invloed van sonlig brandwonde op hulle voorkom.
Belangrik! Gedurende die rypwording van koolkoppe word die water stopgesit, aangesien verhoogde vog die krake van die koppe kan veroorsaak.
Dit is net so belangrik om die nodige voedingstowwe met kool te voorsien. Om 'n kwaliteit gewas te verkry, moet u die baster verskeie kere gedurende die seisoen voer:
in die beginfase van die groeiseisoen word stikstofbevattende preparate, byvoorbeeld ammoniumnitraatpoeier verdun met water, onder die bosse ingebring. Sodanige bolaag sal die groei en ontwikkeling van groen massa bevorder;
die tweede gedeelte voedingstowwe word in die opskriffase bekendgestel. Gebruik in hierdie geval 'n oplossing van: 10 l water, 5 g superfosfaat, 4 g ureum en 8 g kaliumsulfaat. Ongeveer 2–2,5 l van die middel word onder een plant gevoeg.
U kan die grond rondom die bosse met houtas stof en bedek met 'n laag deklaag.
In die toekoms, as die kop van kool volledig gevorm is, hoef u nie die kultuur te voed nie
Gereelde versorging van die grond op die koolbeddings word beskou as een van die belangrikste aspekte van die suksesvolle vrugte van die gewas. Tuiniers raai altyd aan om die grond rondom die bosse skoon en netjies te hou. Hiervoor is dit nodig om gereeld maatreëls uit te voer om onkruid te vernietig. Daar moet op gelet word dat die Krautkizer-baster die onkruid kan onderdruk, en dus hoef onkruid nie gereeld gedoen te word nie.
Maar dit moet gereeld losgemaak word, ideaal - elke week voordat dit natgemaak word. 'N Soortgelyke prosedure stel u in staat om:
verryk die grond met waardevolle vitamiene en minerale en suurstof;
aktiveer die groei van groen;
skep gemaklike toestande vir die volle ontwikkeling van die wortelstelsel.
Die eerste losmaak moet tot 'n diepte van 4-6 cm uitgevoer word. Met verdere losmaking is dit nodig om 8-10 cm diep in die grond in te gaan.
Versterk die wortelstelsel van die groente en dra daartoe by tot 'n beter produktiwiteit, en laat die proses van die heuning toe, wat uitgevoer moet word na die vorming van klein koolkoppe. Dit word aangeraai om na reën, na die stam, tot op die vlak van die eerste volwaardige blare, 'n klein hoeveelheid grond, te doen. Tydens die heining moet die grond tussen die rye met houtas besprinkel word. Die tweede keer dat die prosedure 2-3 weke na die eerste keer herhaal word.
Soos vroeër opgemerk, het die Krautkizer-baster mediumimmuniteit, kan weerstand bied teen fusarium, nekrose, bakteriose, grys of witvrot, maar word gereeld aangetas deur siektes soos:
kiel: swamsiekte, waarvan die nadelige uitwerking tot die wortelstelsel van die plant strek, waardeur die gewasse daarop vorm;
donsskimmel: Beïnvloed byna alle dele van die kultuur. Wit kolle vorm aan die onderkant van die blaarplaat wat dan oor die hele oppervlak groei.
Die grootste gevaar vir die baster is onder die plae plantluise, vlooie en koolvlieg. Om gewasverlies as gevolg van die negatiewe gevolge van parasiete te voorkom, word aanbeveel dat die bosse gereeld met oplossings van moderne insekdodende middels gespuit word.
Het jy geweet? Ons voorouers het op 'n sekere datum saailinge van kool in 'n oop grond geplant - 18 Mei, die dag van die kwekery Arina. Volgens groentekwekers was die aanplanting op hierdie dag 'n waarborg vir goeie en ryk oeste.
Vir die voorkoming van kwale is dit nodig om eenvoudige maatreëls te volg:
betyds om die grond los te maak;
om sterk groei van onkruide te voorkom;
beheer die vogbalans van die grond;
ontsmet die plant met swamdoders en insekdoders.
Die Krautkizer is 'n middel-laat variëteit waarvan die vrugversameling in September begin. Oes moet uitgevoer word in warm, droë en sonnige weer volgens hierdie algoritme:
kool versigtig met 'n skopgraaf opgegrawe word, sonder om die koppe af te sny, word die wortels en kolkies van die grond skoongemaak;
klein, beskadigde, swak gevormde koppe word gesorteer en skoongemaak. In die reël word hulle herwin;
Gesonde, sonder sigbare skade en verrotting, word digte koolkoppe gekies vir bewaring vir die winter. Dit word in voorheen voorbereide hout- of plastiekkaste gebêre, of op 'n laag strooi uitgelê;
geplukte vrugte, los op die bed totdat die boonste blare geheg is om 'n langer houdbaarheid te verseker.
Vir langtermynopberging moet alle kool in kleefplastiek toegedraai word, in houers geplaas word en oorgedra word na 'n droë, koel, goed geventileerde plek met stabiele temperatuur van 0 ... + 3 ° C en humiditeit 80-90%. Onder sulke omstandighede kan koolkoppe 4-7 maande lank sonder smaak- en estetiese eienskappe verloor.
Die kool van die beskrewe variëteit het 'n goeie smaak, sappige en bros struktuur, daarom word dit meestal gebruik vir beits en fermentasie. Dit is ideaal vir vars gebruik, as deel van slaaie, verskillende warm geregte, as 'n vulsel vir pasteie. Die groente bevat 'n verhoogde konsentrasie vitamien C, daarom word dit in volksgeneeskunde gebruik vir die voorkoming en behandeling van verkoues.
Hybrid Krautkaiser is perfek aangepas vir verbouing in die gematigde streke van ons staat. Dit is nie te grillig vir die grond nie, pas vinnig by die klimaatstoestande aan, maar vir goeie vrugtigheid benodig dit gereeld water, betyds versorging van die grond, beskerming teen peste en parasiete.