Die bos ken jou naam, die magiese realisme van Alaitz Leceaga | Huidige literatuur
Die bos ken jou naam.
Die bos ken jou naam (2018) is 'n roman deur die Bilbao-skrywer Alaitz Leceaga. In die werk fokus die skrywer die leser se aandag op die verhaal van twee tweelingsusters - antagonisties teenoor mekaar en ryk van geboorte af, erfgename van die markies van Zuloaga - wat oor natuurlike gebore en unieke kragte beskik wat uit die moederlyn verkry is.
Daarbenewens, en as 'n pluspunt van intriges en misterie, spook 'n vreemde vloek by die meisies en het dit aangedui dat sommige van hulle noodwendig sal sterf as hulle vyftien word. Danksy 'n uitstekende bemarking en baie goeie inleidingslyne wat Leceaga behaal het, kon die roman vinnig posisioneer op die topverkoperlyste in sy eerste maand.
1 Oor die skrywer, Alaitz Leceaga
2 Oor die roman: Die bos ken jou naam
2.1 Die magiese realisme van Leceaga
2.2 Die tyd, die plekke en hul omstandighede
2.3 Villa Soledad en die gesin wat dit bewoon
2.4 Die intrige gaan voort na die aangekondigde dood
3 Sommige sleutelkarakters in die verhaal
3.3 Die markies van Zuloaga:
3.4 Ouma Soledad
4 Stereotipes en uiterstes
5 'N Goed versorgde verhaal, ondanks die lengte
5.1 Beskrywende vertelling 'n bietjie stadig
6 Sekere los punte
7 Finale aantekeninge
Oor die skrywer, Alaitz Leceaga
Soos Irene Dalmases in geskryf het Die meervoud, in die afdeling van die "Feminist Tribune":
'' N Eensame rooi skoen wat langs 'n Cantabriese krans gegooi is, het daartoe gelei dat die in Bilbao gebore Alaitz Leceaga by die rekenaar gaan sit het om die verhaal van twee tweelingsusters, Estrella en Alma, protagoniste van die roman, te skep. Die bos ken jou naam"...
En so, met vasberadenheid - maar nie deur towery nie, soos baie dinge in haar verhaal en in haar duisende literêre lyne, het die skrywer daarin geslaag om die projek te vorm wat haar duidelik sigbaar gemaak het in die Europese en internasionale wêreld van briewe. Sy is net 38 jaar oud (sy is in 1982 gebore). Dit kom van daardie generasie wat die verhale in die saal, in die bos, in die kamers geniet het en op elke goeie plek waar jy 'n storie kan geniet. Sy werk skree dit.
Soos hy in dieselfde onderhoud aan Die meervoud, Leceaga 'het altyd geweet dat sy 'n skrywer sou wees'. Dit word onthul deur sy vroeë liefde vir lees, met 'n spesiale fiksasie vir boeke met 'n magiese, bonatuurlike tema en met 'n vroulike protagonisme. Daarom is die belangrikste onderwerp ook daarop gemik om die rol van vroue in gemeenskappe in die mensegeskiedenis te verbeter.
Die skrywer het bewondering vir Isabel Allende en haar werk verklaar oor hoe hierdie suksesvolle skrywer daarin geslaag het om vroue in haar plot te posisioneer. Onlangs het Leceaga sy nuwe roman, Die dogters van die aarde (2019). Die verhaal van hierdie boek is ook gekleur met die tikkie magiese realisme en vroulike bemagtiging, maar hierdie keer in die XNUMXde eeu in La Rioja en met die wingerde as getuies van die gebeure.
Oor die roman: Die bos ken jou naam
Die magiese realisme van Leceaga
Die teks is omring binne magiese realisme, maar met 'n eie aanraking van die outeur. Die Spaanse mites en legendes van vloeke van daardie sigeunerwortels val op, hoewel afgewissel met die Latyns-Amerikaanse nuanse wat ouma Soledad byvoeg.
Die tyd, die plekke en hul omstandighede
Die tyd van die gebeure wat voortspruit, word in die eerste helfte van die twintigste eeu omraam, presies tussen die derde en vyfde dekade. Alhoewel die intrige in die denkbeeldige Basondo, Spanje, oorkant die Cantabriese See begin, loop Leceaga die lesers deur Engeland en die Verenigde State; in onderskeidelik Surrey en Kalifornië.
Die mitiese verhaal verduister op 'n baie intelligente manier met die oorlogsgebeurtenisse wat die tydvak van die mensdom gekenmerk het. U kan dan lees hoe die gebeure van die Spaanse burgeroorlog, die Tweede Wêreldoorlog en die rebellie van die mynwerkers in Asturië op belangrike punte verband hou. Dit alles, terwyl daar gepraat word oor swart towerkuns en die optrede van die donker Nazi-sekte Ahnenerbe en hul vreemde wandade.
Op daardie oomblik, gekenmerk deur die oortuigings oor natuurlike en onder daardie historiese omstandighede, die geskiedenis van Die bos ken jou naam. As ons nou van die intrige praat, vind ons 'n verhaal wat van die begin af boei deur sy raaisels. En dit is dat die vloeke met uiteenlopende verduidelikings aangebied word en wat deeglik ondersoek moet word, bind, onherstelbaar.
Villa Soledad en die gesin wat dit bewoon
Reeds op sigself die omgewing van Villa Soledad - 'n Herehuis waar alles begin en wat herskep word in 'n ruimte waar die Cantabriese See 'n dik en geheimsinnige spookwoud ontmoet - omvou. In sy fasiliteite wys Leceaga vir ons die lewe van die Zuloaga-familie en die profiele van elke lid daarvan.
Iets is seker vir die leser as hy voor elke karakter te staan ​​kom, en dit is: jy haat hulle omdat hulle baie sleg is, of jy is lief vir hulle omdat hulle baie goed is. Die middelterme word nie baie waardeer nie, nie soos die voortdurende veranderinge van kant en opinie nie. Hierdie laaste aspek is baie duidelik tydens die vertelling.
Die aanbieding van die protagoniste (Alma en Estrella) en hul karakters, hoewel dit 'n bietjie onkonvensioneel is — Yin-Yang—, is goed uitgevoer. Daarbenewens word dit perfek aangevul deur die magte wat albei besit. En as ons die vloek byvoeg wat voorskryf dat een van hulle moet sterf as hulle 15 word, dan is die resultaat 'n formule wat die een wat lees, verbind totdat hulle weet hoe dit gaan gebeur en wie die een moet wees met die noodlottige bestemming.
Die intrige gaan voort na die aangekondigde dood
Miskien is die beste ding dat die plot na die ongelukkige gebeurtenis voortgaan om te ontwikkel, saam met die karakters. Dit is hoe nuwe en interessante kinkels geopper word. Soos genoem, word die historiese gebeure in die drie dekades wat so krampagtig vir Europa en die wêreld plaasgevind het, beskryf, terwyl die oorlewende van die vloek teen die patriargale beelde van destyds veg om die mag van vroue te oorvleuel.
Aanhaling deur Alaitz Leceaga.
Sommige sleutelkarakters in die verhaal
Dit is die 'goeie' tweeling met 'n gemaklike karakter. Sy gawe is om met die dooies te kan kommunikeer. Daarbenewens is dit haar beurt om die geheim te bewaak van die vloek van wie op 15-jarige ouderdom sal sterf.
Sy is die tweeling van ontembare karakter, soos 'n Spaanse Doña Bárbara. Dit het 'n sterk toon van selfsug, gemeng met 'n opvallende behoefte aan moeite om bekendheid te bewerkstellig. Die enigste kontraproduktiewe in haar rol as 'n bemagtigde vrou is dat sy die meeste van haar doelwitte bereik as gevolg van haar skoonheid.
Die markies van Zuloaga:
Hy is die vader van die tweeling. Hy word gekenmerk deur die tipiese baasspeler-macho. In sy lande is sy woord die wet, en wie hom weerspreek, sien hulle sleg, selfs sy dogters en sy vrou. Hy is onderworpe aan laasgenoemde en het geen reg op enigiets wat strydig met sy wense is nie.
Dit is vir haar dat Villa Soledad gebou word. Haar man, Don Martín, het die herehuis laat herbou as 'n herinnering aan haar liefde. Sy is van Mexikaanse oorsprong en die magiese geskenke van die tweeling kom uit haar geslag. Dit is wat as 'n 'sjamaan' geklassifiseer kan word. Onder sy bonatuurlike gawes, val die krag uit om die euwels te voorspel wat sal gebeur, of op watter oomblik die blomme hul prag sal bereik. Dit voorspel selfs storms en heers oor die natuur.
Sy is die een wat die belangrike rol het om na die tweeling om te sien. Ja, die slaapliedjie. Sy vervul feitlik die rol van moeder vir Estrella en Alma. Hy is 'n karakter wat maklik bemin word en wat sy ingrypings aangryp.
Stereotipes en uiterstes
Daar moet op gelet word dat daar misbruik is in terme van die stereotipe van machismo in manlike karakters, en feitlik slegs een is dat dit 'goed' is. Die uiterstes word ook duidelik gesien: een is 'n goeie engel of sleg demonies.
Alhoewel laasgenoemde in baie karakters in die boek sigbaar is, dit kan veral gesien word in die rolle van Alma en die van die Markies van Zuloaga. En nee, dit is nie so dat sulke mense nie bestaan ​​nie, maar net so 'n bietjie buigsaamheid en besinning om ander nuanses te verken, kan die plot veral verryk.
'N Goed versorgde verhaal, ondanks die lengte
Van die res, en ondanks die lengte - meer as 700 bladsye in die digitale weergawe -, het die skrywer geweet hoe om die plot te hanteer. Dit is nie maklik om 'n leser vas te hou aan so 'n verhaal nie, wat lengte en inhoud betref. Dit is omdat, en met verdienste moet gesê word, Alaitz Leceaga se skryfwerk vars is.
Beskrywende vertelling 'n bietjie stadig
Nou, in sy vier dele — Brand, Water, Wind en Aarde — en in sy 24 hoofstukke, is daar oomblikke waar die vertelling stadig word. In werklikheid selfs vervelig en herhalend. Dit kom voor in die beskrywende pouses van die see, die gemeenskaplike ruimtes, die bos. Hy oorkom egter en tel die pas weer op.
Sekere los punte
'N Ander aspek wat nie ongesiens verbygaan nie, is gebeure wat nie 'n logiese rede het om te wees nie. Dit wil sê, hulle gebeur "net omdat", asof alles bymekaar gekom het sodat die minste verwagte situasies oor en oor en oor weer voorkom. En hoewel magiese realisme sekere moontlikhede vir die skrywer moontlik maak, is dit miskien nie 'n goeie opsie om dit te misbruik nie.
Die leser is meer bly om die rede vir die gebeure te ken, hoewel dit nie onmiddellik eksplisiet is nie. En dit is dat die losbandigheid te veel, meer as misterie, 'n sekere gebrek aan aandag of onverskilligheid kan aandui. Natuurlik moet onthou word dat die lengte van die boek aansienlik is en dat dit 'n groot weddenskap deur die skrywer was. Daarbenewens bereik hy sy missie met verkope en erkenning. Dit is op sigself al baie in die hedendaagse mededingende literatuurwêreld.
Jy kan kry Die bos ken jou naam as 'n boek vir lesers wat met uitgebreide leeswerk wil begin, sowel as vir ervare lesers. Kleinhandelaars sal natuurlik die leemtes raaksien en daaroor praat, maar dit keer terug na die punt van die eerste groot projek met baie goeie prestasies. Die werk is 'n uitnodiging om nuwe lug in te blaas en die verbeelding en stukrag van hierdie Baskiese skrywer daarin te ontdek.