Daardie koperplaat in die Casa da Mateus met sy vreesaanjaende Adamastor is een van twaalf gegraveer in opdrag van die Graaf van Vila Real vir ‘n beroemde uitgawe van Os Lusíadas uit 1817. Twee-honderd-en-tien kopieë is gedruk – insluitend die een op perkament wat hier bewaar word – en aan die gekroonde hoofde en waardige akademies van Europa gestuur. Hulle dankiebriewe – van pous Pius VII, Lodewyk-Filips van Frankryk en tsaar Alexander I, onder andere – word teen die mure uitgestal. © H.J. Pieterse (uit: Die burg van hertog Bloubaard, Tafelberg, 2000) Soos dikwels by Meyer en ander (Ian Rankin, om maar een internasionale voorbeeld te noem) kry ons by Piet Steyn ook die hopeloos oorwerkte en oorspanne manlike speurder as hoofkarakter. ‘n Man wat sukkel met die nagevolge van ‘n persoonlike trauma of professionele mislukking van een of ander aard; wat dikwels ‘n alleenloper, ‘n randfiguur en selfs ‘n dwarstrekker is; en wat sy manlikheid as in krisis beleef, maar wat die krisis in die loop van die boek tot meer of mindere mate besweer en dikwels op heldhaftige wyse oorstyg.