Elke toename in COVID-19 hou 'n risiko in vir gesondheidswerkers: PTSD-EU Reporter
Verpleegster Chris Prott se knieë spring, sy hart hardloop, sy mond word droog en sy gedagtes vloei deur donker herinneringe wanneer hy praat oor die werk in die intensiewe sorgeenheid van die Milwaukee VA Mediese Sentrum (ICU) pandemie stoot, skryf Lisa Baertlein.
Prott deel 'n stryd wat algemeen is vir baie van die militêre veterane vir wie hy al jare sorg: simptome van post-traumatiese stresversteuring (PTSV).
Prott was onder 'n halfdosyn ICU -personeellede wat Reuters vertel het van simptome soos wakker word van nagmerries wat in sweet gebad is; terugflitse aan sterwende pasiënte tydens die pandemie se vervulde vroeë dae; vlammende woede; en skrik vir die geluid van mediese alarms. Diegene wie se simptome langer as een maand duur en ernstig genoeg is om die daaglikse lewe te belemmer, kan gediagnoseer word met PTSD.
Die stygende Delta -variant is besig om nuwe trauma op te doen, aangesien die Verenigde State en ander lande PTSD by gesondheidswerkers begin bestudeer. Data het reeds getoon dat Amerikaanse gesondheidswerkers in 'n krisis was voor COVID-19.
Alhoewel PTSD verband hou met gevegte, kan dit onder burgerlikes ontstaan ​​na natuurrampe, mishandeling of ander trauma. Gesondheidswerkers kan huiwerig wees om hul ervaring gelyk te stel aan dié van terugkerende soldate.
'Ek voel soos 'n skelm wat dit PTSD noem,' het Prott gesê. 'Dit het my lank geneem om met iemand te kon praat, want ek sien ouens met 'n regte PTSD.
Psigiater dr Bessel van der Kolk weet van beter.
'Op die oog af lyk 'n verpleegster in u plaaslike hospitaal nie soos 'n ou wat uit Afghanistan terugkom nie', het die skrywer van 'The Body Keeps the Score: Brain, Mind, and Body in the Healing of Trauma' gesê. "Maar onder alles het ons hierdie kernfunksies wat deur neurobiologie bepaal word, wat dieselfde is."
Pre-pandemiese studies het getoon dat die koers van PTSD by vooraanstaande gesondheidswerkers wissel van 10% tot 50%. Die selfmoordsyfer onder dokters was meer as twee keer soveel as die algemene publiek.
Die American Medical Association (AMA) het 'n militêre sielkundige en die Departement van Veterane Sake (VA) se Nasionale Sentrum vir PTSD ingeroep om dit te help om die impak van die pandemie te meet.
Huseyin Bayazit, inwoner van die Texas Tech University Health Science Center, en navorsers in sy geboorteland, Turkye, het verlede herfs 1,833 Turkse gesondheidswerkers ondervra. Die resultate, wat in Mei tydens 'n American Psychiatric Association -vergadering aangebied is, toon 'n PTSD -koers van 49.5% onder nie -dokters en 36% vir dokters. Selfmoordgedagtes het toegeneem namate werkers meer tyd aan COVID-19-eenhede bestee het.
Vakbonde wil trauma verminder deur nasionale reëls op te stel vir die aantal pasiënte onder die sorg van elke verpleegster. Werkers sê dat hulle nie vir terapie, medikasie en ander ingrypings hoef te betaal nie.
Die AMA en ander groepe wil meer vertroulikheid hê vir dokters wat geestesgesondheidsdienste soek. Die meeste ICU -personeel wat PTSD met Reuters bespreek het, het anonimiteit versoek uit vrees vir gevolge by die werk.
New York se Mount Sinai Health System en Chicago's Rush University System for Health bied gratis, vertroulike geestesgesondheidsdienste.
Mount Sinai se nuwe sentrum vir stres, veerkragtigheid en persoonlike groei bied 'n militêr-geïnspireerde program "Battle Buddies" vir verpleegsters. 'N Kapelaan van Rush se "Road Home" -program vir veterane bestuur 'n ondersteuningsgroep vir post-traumatiese groei vir verpleegsters op ICU.
Die VA-stelsel bied gratis, korttermynberading oor geestesgesondheid deur middel van sy hulpverleningsprogram. Baie plaaslike VA -fasiliteite vul dié aan met geestelike berading en reaksiespanne vir krisisvoorvalle, het 'n woordvoerder gesê.
Ongeveer 5,000 Amerikaanse dokters stop elke twee jaar weens uitbranding, sê dr. Christine Sinsky, 'n vise -president van AMA. Die jaarlikse koste beloop ongeveer $ 4.6 miljard - insluitend verlore inkomste uit vakatures en werwingskoste, het sy gesê.
Die resultate van die opname in die hospitaal in Maart het daartoe gelei dat die departement van gesondheid en menslike dienste gewaarsku het dat 'n tekort aan personeel die pasiëntsorg beïnvloed het en dat uitputting en trauma die personeel se geestesgesondheid erg geraak het.
Die traumachirurg Dr Kari Jerge het tydens die oplewing van die afgelope winter vrywillig in 'n Phoenix COVID-19-saal gewerk. Sy het aansienlik meer salaris geweier om na die ICU terug te keer na die oplewing van die Delta -variant.
Jerge moedig ander aan om 'selfbehoud' te prioritiseer, maar is bekommerd oor die verlies van kundigheid. 'Daar is 'n oneindige waarde aan 'n verpleegster wat al 20 jaar in die ICU werk en net 'n gevoel van maag het as iets verkeerd gaan met 'n pasiënt,' het sy gesê.
Verpleegster Pascaline Muhindura (40), wat vir COVID-19-pasiënte in Kansas City, Missouri, sorg, bepleit veiligheid van gesondheidswerkers sedert sy 'n medewerker vroeg in die pandemie aan die siekte verloor het.
"Dit word steeds erger. Ons gaan terug na daardie plek - dit het die emosies weer wakker gemaak," sê Muhindura, wat bygevoeg het dat baie werkgewers nie voldoende versekeringsdekking vir terapie bied nie.
'N ICU koester die soort kameraadskap wat in die geveg gesmee word. 'N Groep verpleegsters in die suide van Kalifornië het bypassende tatoeëermerke gekry. Gesondheidswerkers woedend oor huil huistoe na moeilike skofte, ondersteun mekaar op sosiale media en druk kollegas om hulp te soek.
'Daar is niks verkeerd om so te voel nie,' het die VA -verpleegster Prott gesê. 'U moet dit egter hanteer.'