Bangheid - oorsake en behandeling - Simptome - 2022
Bangheid - oorsake en behandeling
Om af en toe bang te raak, het op sigself geen siektewaarde nie. In sekere situasies, byvoorbeeld wanneer 'n baie harde geluid onverwags voorkom of 'n gruwelike film dramaties draai, is dit heeltemal normaal om op 'n bang manier te reageer. Daar is egter ook mense wat aan chroniese angs ly. Diep sielkundige stres speel hier dikwels 'n rol, wat terapeutiese behandeling noodsaaklik maak. Lees meer oor die oorsake en toepaslike behandelingsopsies in hierdie artikel.
Hoe ontstaan ​​daar skrik?
Eintlik is die skrik 'n natuurlike reaksie op 'n verrassende situasie wat angswekkende of dreigende gevoelens in ons skep. Dit kan ook nie beheer word nie en is 'n instinktiewe refleks vanaf die grys dae, toe die voortbestaan ​​van die mens in die natuur nog baie daarvan afhang of dit moontlik was om gevare vroeg genoeg te beoordeel. Verskillende reuke, geluide en ook omgewings moes as gevaarlik of onskadelik geklassifiseer word. Wat mense destyds bang gemaak het, het onmiddellik beskermingsmeganismes en beskermingsgedrag teweeggebring wat vandag nog refleksief voorkom. Dit sluit byvoorbeeld in om die oë te laat vink of om as beskermende reaksie teen vlieënde voorwerpe te wikkel, selfs al is dit nie teenwoordig nie.
Selfs 'n refleksagtige huil as 'n uitdrukking van afgryse is nie ongewoon nie. Dit dien destyds as 'n gevaar vir u eie pak. Daarbenewens is daar dikwels 'n intense toevlug van mense wat moontlike konfliksituasies wil vermy wat vir hulle veral skrikwekkend is. Om weg te steek as daar gevaar bestaan, is ook 'n gedrag wat nou verband hou met die gevoel van skrik. Maar hoe presies ontstaan ​​so 'n skrik?
Uit 'n mediese oogpunt is dit 'n relatiewe korttermyn vreesreaksie wat gewoonlik slegs 'n breukdeel van 'n sekonde duur, hoogstens een regte sekonde. In hierdie kort tydjie is daar 'n buitengewone vrystelling van adrenalien as gevolg van skrik, wat die hele liggaam in 'n hoë waarskuwing plaas. Die sintuie verskerp, die spiere is gespanne en die hart klop vinniger. Dit alles om so vinnig moontlik op te tree in die geval van 'n werklike gevaar, byvoorbeeld deur jouself te verdedig, te ontduik of weg te hardloop. Daar is talle scenario's wat met reg sulke gruwelikheid skep. Wat insluit:
harde skote of ontploffingsgeluide,
skielike ontmoetings met gevaarlike wesens,
Daar is egter ook situasies waarin gruwelikheid verkeerd opgewek word, byvoorbeeld in die geval van nagmerries of wanneer 'n groot geluid lyk soos 'n vuurwapen, maar dit is net 'n bande. Sodra ons brein die onskadelikheid van sulke situasies erken, kalmeer die gees gewoonlik baie vinnig. Vir sommige mense veroorsaak sulke situasies egter herhaaldelik paniek - selfs sonder enige gevaarwaarde. Daar is selfs mense wat sonder rede vreesaanjaend reageer, of wat in sekere situasies vreesbevange raak omdat hulle herinner word aan trauma-ervarings uit die verlede, waarvan die beelde op die oomblik van die gruwel terugkom. In so 'n geval praat 'n mens van patologiese angswekkendheid.
Oorsake van patologiese angswekkendheid
Die oorsake is gewoonlik sielkundig van aard, maar dit sluit nie die fisiese invloed op faktore uit nie. As die liggaam byvoorbeeld lewensgevaarlik is, byvoorbeeld as gevolg van 'n ernstige siekte of tekens van vergiftiging, kan dit ook 'n gevoel van skrik veroorsaak. Vir 'n beter oorsig, is die belangrikste oorsake in 'n oogopslag.
Diegene wat in die verlede ernstige trauma opgedoen het, is gewoonlik geneig om in sogenaamde sneller-situasies te reageer met 'n oombliklike angsgevoelens as gevolg van die herinnering aan die traumatiese ervaring. In hierdie opsig is 'n hele reeks trauma-ervarings denkbaar, insluitend
Die post-traumatiese stresversteuring toon aan hoe ernstig so 'n trauma kan wees. Sy het veral bekend geraak vir die gereelde gevalle onder oorlogsveterane en soldate, waarin die pasiënte in blote snellergeluide (byvoorbeeld helikoptergeluide) in oënskynlik onskadelike situasies in 'n toestand van vreeslike terugflitse geplaas word. Diegene wat geraak word, leef herhaaldelik deur vorige, maar lewensgevaarlike oorlogservarings en is in 'n buitengewone toestand van totale paniek tydens hierdie traumatiese terugflitse. Dit is so ver dat hulle nie meer kan beweeg of reageer nie. Hulle is letterlik vasgevang in die traumatiese afgryse wat hulle 'n paar minute lank beleef het.
Belangrik: Benewens oorlogstrauma, kan alle ander trauma-ervarings wat aangetoon word lei tot post-traumatiese stresversteuring met akute terugflitsfases. So 'n afwyking moet dringend behandel word, want dit is nie net 'n geestelike nie, maar ook 'n ernstige liggaamlike gesondheidslas op lang termyn!
As u nie behandel word nie, kan trauma soms tot angsversteurings ontwikkel. Soos met post-traumatiese stresversteuring, veroorsaak snellerstimulasies 'n ongegronde angswekkendheid. In hierdie opsig is die vrees vir nou ruimtes (klaustrofobie) welbekend. Dit kom dikwels voor wanneer mense in hul kinderjare of tienerjare in 'n beperkte ruimte opgesluit was.
Die situasie is byvoorbeeld anders as die vrees vir spinnekoppe (arachnophobia), waarin spinnekoppe paniekbevange is vir diegene wat geraak word deur hul blote voorkoms, moontlik ook deur hul harige oppervlak of hul vinnige kruip. Angsversteurings het dikwels nie noodwendig 'n logiese oorsaak nie, maar hou verband met die blote vrees dat iets verkeerd gaan. Goeie voorbeelde is hier:
Vrees vir vlieg (aviofobie),
Vrees vir die tandarts (fobie vir tandartse),
Vrees vir groot hoogtes (akrofobie).
Sosiale fobies is baie ingewikkelder. Dit het ontelbare subvorme en kan nie teruggevoer word na 'n spesifieke trauma-gebeurtenis nie. Afknouervarings of huishoudelike geweld speel dikwels 'n rol. Maar dit kan ook net 'n baie verleentheid wees (bv. Natmaak in die openbaar in die kinderjare) agter sulke fobies. Wat die sosiale fobies egter in gemeen het, is dat dit diegene wat geraak word meer bang maak in sosiale situasies, byvoorbeeld as hulle deur ander aangespreek word of iemand met hulle oogkontak maak. Groter skares ontlok ook paniekbevange en angswekkende oomblikke by mense met sosiale fobie.
'N Ander vorm van angsversteuring wat min of meer as sosiale fobie geklassifiseer kan word en wat as 'n gepaardgaande faktor kan verskyn, is paniekversteuring. Ooreenstemmende chroniese paniekaanvalle spruit meestal uit baie drastiese lewensveranderings, wat nie noodwendig trauma beteken nie, maar ook moeilik is om te hanteer vir diegene wat geraak word. Paniekaanvalle is denkbaar, byvoorbeeld as gevolg van 'n verlies aan werk of 'n einde aan 'n verhouding. Net so kan egter werklike verlies-trauma (bv. Deur die dood van 'n geliefde) of trauma uit 'n liggaamlike of sielkundestresvolle verhouding oorweeg word. Dit wys dat die oorgange in die oorsake van 'n paniekversteuring dikwels vloeiend is.
Terwyl fobies onder die geestesiektes is, is daar ook 'n paar geestesiektes wat 'n spesifieke angs noem as 'n kardinale simptoom. Dit sluit byvoorbeeld bipolêre versteuring in. Alhoewel dit na verwys as 'n versteuring, is dit eintlik 'n tasbare siekte van die emosies (affekte). Daar is ekstreme gemoedskommelings, wat benewens veral euforiese fases ook sulke besonderse hartseer bewerkstellig. Bipolêre versteuring is ook nou verwant aan depressie.
'N Ander geestesongesteldheid wat die emosionele wêreld tot ongewone angs kan lei, is skisofrenie. Die siekte het 'n groot invloed op die persepsie sowel as op die gedagtes en gevoelens van diegene wat geraak word, wat nie net beteken dat hulle skynbaar onskadelike situasies as gevaarlik of bedreigend beskou nie, maar ook stemme hoor en onbeheerbaar voel.
Ver van geestesongesteldhede kan neurologiese siektes ook in die brein manifesteer, wat gepaard gaan met verhoogde angs. Hier is veral die moeite werd om epilepsie te noem wat gekenmerk word deur onwillekeurige aanvalle, maar wat gereeld aangekondig word deur diegene wat geraak word deur 'n sogenaamde aura. Baie mense rapporteer die ontwikkeling van 'n dreigende emosionele toestand in hierdie aura-fase of ervaar selfs 'n onaangename teenwoordigheid, wat natuurlik gepaard gaan met geweldige skrik. In die konteks van 'n langdurige beslagleggingsversteuring is die onsekerheid in die alledaagse lewe baie duidelik, aangesien hierdie mense uiteindelik die vrees ontwikkel om 'n beslaglegging in die openbaar te kry. Die epidemie wat deur siekte veroorsaak word, kan deur sosiale fobies by epilepsie vererger word. Dit wys weereens hoe noukeurig sielkundige en fisieke faktore met mekaar verbind kan word.
Natuurlik kan neuropatie nie uitgesluit word as neurologiese oorsake van die vrees nie. Dit word bedoel met siektes van die perifere senuweestelsel, soos dié wat voorkom by senuweeontsteking. Neurale siektes, oftewel uitgesproke pyn simptome, wat natuurlik altyd senuweeagtig is, kan ook snellers wees.
Invloed van die stof
Neuralgie kan soms ook veroorsaak word deur swaar alkoholverbruik. Daarbenewens is dit bekend dat die psige van bedwelmende middels en dwelmgebruikers nie selde truuks speel nie, wat gepaard kan gaan met perseptuele afwykings, paniek en vrees. In hierdie konteks kan sekere medisyne ook as 'n moontlike oorsaak genoem word. In die eerste plek noem psigotropiese middels wat bedoel is om die psige bewustelik te beïnvloed, angstetoestande herhaaldelik as moontlike newe-effekte.
Ander fisiese snellers kan aan die een kant gevind word in die omgewing van vergiftiging, hartprobleme (byvoorbeeld in die geval van 'n hartaanval) en lewensgevaarlike siektes, wat die lewensfunksies so aanval dat hierdie mense bang is vir die dood. Aan die ander kant is dit ook moontlik dat beserings diegene wat geraak word, sal afskrik. In sulke gevalle lewer die verloop van die ongeluk self ook 'n onbeduidende bydrae, wat dikwels te wyte is aan 'n skrikwekkende impak of val.
Stres as 'n sneller vir 'n angswekkende persoonlikheid moet nie onderskat word nie. Omdat alles wat die senuwees voortdurend aanlok, ook verhoogde prikkelbaarheid kan beteken in (vermoedelik) angswekkende situasies. In hierdie konteks word onvoldoende slaaphigiëne ook as 'n moontlike oorsaak genoem. Omdat 'n gebrek aan slaap bekend is dat dit perseptuele en sensoriese versteurings veroorsaak, kan dit benewens verhoogde prikkelbaarheid ook tot uitdrukking kom in gemoedskommelings en angsbevange.
Terloops, ongewone fisiese prosesse soos die begin van swangerskap kan ook afgryse veroorsaak. Swanger vroue wat skielik braak, is heeltemal te vertroud met hierdie ervaring. Aangesien hulle dikwels nie weet dat hulle swanger is tydens braking nie, veroorsaak die brakingrefleks aanvanklik vrees en paniek. Daar is egter geen siektewaarde in hierdie verband nie.
Die vreeslike fisieke toestande wat in die prehistoriese tyd met 'n gevaarlike situasie geassosieer word, word basies geassosieer met angswekkendheid. Wat insluit
As die geheel op sekere siektes gebaseer is, is daar natuurlik 'n verskeidenheid siektespesifieke simptome wat met die onmiddellike afgryse gepaard kan gaan. Is byvoorbeeld denkbaar
Sulke newe-effekte verhoog die angs dikwels en maak dit vir diegene wat geraak word nog moeiliker om hul angs te hanteer.
Waarskuwing: Chroniese skrik kan 'n ernstige las wees, nie net vir die psige nie, maar veral vir die hart en die immuunstelsel! Aangesien die liggaam herhaaldelik in 'n onrusbarende noodtoestand verkeer, is die verswakte immuunstelsel voortdurend in standby, wat energie en kragvermindering is vir die verdediging van die liggaam. Net so kan die vinnige hartklop van 'n sekere herhalingstempo, wat met terreur geassosieer word, veroorsaak dat die hartritme buite ritme is en selfs 'n hartaanval kan veroorsaak!
Dikwels help angstigheid net om die werklike oorsaak van die siekte te vind, aangesien dit diegene wat geraak word, alarm maak en hulle dus versoek om 'n dokter te besoek. Die eerste kontakpunt is dikwels die verantwoordelike huisarts. Aangesien die meerderheid van alle oorsake egter sielkundig of neurologies van aard is, is 'n daaropvolgende besoek aan die spesialis gewoonlik nie afwesig nie. Daarvoor word standaard fisiese ondersoeke uitgevoer, waarbinne 'n fisiese oorsaak gevind of uitgesluit word.
Die rigting waarin die diagnostiese maatreëls uiteindelik verloop, hang baie af van die inligting wat tydens die aanvanklike pasiëntonderhoud (anamnese) geleer word. Dit is baie belangrik dat diegene wat geraak word, eerlik en openlik moet antwoord op alle vrae oor bestaande gepaardgaande simptome en moontlike oorsake - ook op die sielkundige gebied - sodat u dadelik 'n geskikte vorm van terapie kan vind. Na gelang van die vermoede, is daar verskillende laboratorium- en beeldvormingsprosedures moontlik in die eerste ondersoek. As die dokter rede het om te glo dat daar 'n sekere substansiële invloed op die siekte is, word 'n bloedmonster byvoorbeeld geneem, wat dan ondersoek word na die relevante parameters. 'N EKG is algemeen vir hartprobleme.
Neurologiese en geestesiektes of angsversteurings, daarenteen, moet na 'n neuroloog of psigiater verwys word. Benewens beeldvormingsmetodes soos die EEG, word ook uitgebreide diagnoses hier na besprekings gemaak. Die behandeling word dan meestal onder neurologiese of psigoterapeutiese sorg uitgevoer.
Byna alle gevalle van patologiese angswekkendheid het min of meer uitgebreide psigoterapeutiese sorg nodig. Dit geld selfs vir gevalle waar daar 'n fisiese oorsaak van die siekte is. Ongeag die oorsaak, daar is 'n aanhoudende sielkundige nood by vreeslike mense, wat slegs deur geskikte psigoterapeutiese maatreëls verlig kan word. Die volgende behandelingsmaatreëls is beskikbaar vir diegene wat geraak word:
Bereidings uit die omgewing van die kalmeermiddels word hoofsaaklik gebruik vir die medisinale behandeling van angswekkendheid. Dit is medisyne wat 'n kalmerende effek op die senuwees het en kan ook gebruik word om verskillende angsversteurings te behandel. Klassieke middels sluit in diazepam, nitrazepam, citalopram of amitriptyline. Laasgenoemde twee dien ook as antidepressante, soos dié wat voorgeskryf word vir angsversteurings.
As epilepsie as 'n sneller geïdentifiseer kan word, word antiepileptika in die plek daarvan gebruik (bv. Fenobarbital). Op die gebied van neuroleptika is daar ook preparate soos prometasien of chloorprothixes.
Daar moet kennis geneem word dat baie van hierdie preparate 'n groot verslawende potensiaal het en slegs gebruik moet word as ander behandelingsmaatreëls nie suksesvol is nie. As geen relevante sielkundige of neurologiese siektes as die oorsaak geïdentifiseer word nie, is dit beter om met siektespesifieke medikasie (bv. Hartmedikasie vir hartprobleme) of psigoterapeutiese behandeling te werk.
Gedragsterapieë, wat pasiënte 'n geskikte hanteringstrategie bied om hul vrees te hanteer, word hoofsaaklik binne psigoterapeutiese behandeling gebruik. Sulke gedragsterapie kan ook help met nikotien- en alkoholverslawing, wat oor die algemeen ook verhoogde senuweesensitiwiteit en dus meer angswekkendheid in die alledaagse lewe veroorsaak.
In die geval van fobies is daar na 'n aanvanklike gespreksterapie, wat gewoonlik verskeie sessies bestaan, 'n doelgerigte konfrontasie met die angsverwante situasies of voorwerpe. In die geval van erge trauma word sulke maatreëls ook gevolg deur bewuste ontspanningsterapieë.
Ontspanningsaanbiedinge soos progressiewe spierverslapping, joga, klankterapie of qigong gaan nie net oor die hantering van bestaande trauma en angs nie. Inteendeel, diegene wat hierdeur geraak word, moet meer kalmte kry, wat te veel paniek, angs en dus die patologiese angs kan voorkom. 'N Spesiale kombinasie van ontspanning en psigoterapie word ook met hipnose gegee. Dit word deesdae al hoe meer gebruik in traumahantering en angstherapie, en interessant genoeg, lewer dit ook goeie resultate. Die enigste kontraindikasie vir hipnose is die teenwoordigheid van 'n geestesongesteldheid. Pasiënte met bipolêre versteuring of skisofrenie mag dus nie hipnose behandel word nie.
Soos so dikwels die geval is, het meer as net 'n kruid teen skrik gegroei. Die effektiewe medisinale kalmeermiddels sluit in:
Die kruie word hoofsaaklik as tee voorberei, maar kan ook deel wees van 'n ontspannende aromaterapie of massering. Albei kan verskriklike mense baie goed doen en die situasies waarin hulle reageer met oormatige skrik verminder.
Daar is natuurlik ook baie maatreëls wat mense kan tref om hul angsbevange te verlig. Selfs as dit kom by gedragsterapie, is daar veral 'n groot vraag na inisiatief ten einde doelbewuste faktore met vrees te oorkom. Die maak van meer ruimte vir ontspanningsaanbiedinge in die alledaagse lewe is ook deel van die privaatmaatreëls, hoewel dokters en gesondheidsversekeraars dikwels ooreenstemmende aanbiedinge hier ondersteun. Daarbenewens kan die alledaagse lewe ontspanne gemaak word, en kalmerende aktiwiteite soos tuinmaak, stap, borduurwerk of skildery kan meer aandag geniet.
Benewens hierdie alledaagse maatreëls, is dit ook raadsaam om ongesonde gewoontes af te weer. Dit sluit byvoorbeeld nikotien- en alkoholverbruik in. Twee stowwe wat uiters stresvol is vir die senuwees en dus vrees bevorder. Dit is ook belangrik om gesonde slaaphigiëne gedurende die dag of eerder snags te hê om te rus en gebalanseerd te wees. Op voedingsgebied moet kafeïen en suiker vermy word, aangesien albei die senuwees onnodig inspan. (Ma)
Bessel van der Kolk: Embodied Terror, G.P. Probst Verlag, 5de uitgawe, 29 Oktober 2018
Duitse vereniging vir psigiatrie en psigoterapie, psigosomatika en neurologie e. V. (DGPPN): S3-riglyn oor skisofrenie, lang weergawe, weergawe 1.0, laas verander op 15 Maart 2019, (verkry 24 Junie 2019), DGPPN
Andreas Maercker (red.): Post-traumatiese stresversteuring, Springer Verlag, 4de uitgawe, 2013
Luise Reddemann, Cornelia Dehner-Rau: Trauma: Erkenning, oorkom en groeiende gevolge: 'n oefenboek vir liggaam en siel, mediese uitgewers Stuttgart, 2de uitgawe, 8 Februarie 2006
Gottfried Fischer, Peter Riedesser: Textbook of Psychotraumatology, Ernst Reinhardt Verlag München Basel, 4de druk, 2009