Oorsprong van die idee van 'n reeks boeke - Inligting
Ek wonder die afgelope tyd: weet ons waar die idee is om boeke vry te stel wat bedoel was om saam gelees te word (soos 'n trilogie of 'n langer reeks)? Ek verstaan ​​dat die ou letterkunde oor die algemeen alleen was; boeke hou moontlik verband, maar dit was nie die bedoeling dat u dit in 'n spesifieke volgorde lees nie. Selfs onlangs was dit algemeen; daar is L Frank Baum se Wizard of Oz -boeke vir een. The Chronicles of Narnia word nie as 'n reeks voorgestel nie, en CS Lewis kan nie minder omgee in watter volgorde jy dit lees nie. JR R Tolkien beskou die Lord of the Rings as een boek in drie dele, nie 'n trilogie nie. Maar deesdae, as daar boeke in dieselfde wêreld bestaan, sal daar byna elke keer 'n "eerste", "tweede", "derde", ens.
As ek 'n raaiskoot moes maak, sou ek waarskynlik die seriële aard van radio -uitsendings as 'n faktor voorstel. Weet iemand seker?
Edit: Soos in die antwoorde/kommentaar opgemerk, is hierdie vraag taamlik swak verwoord. My bedoeling was om te vind waar die moderne tradisie van die publikasie van boeke in genommerde reekse vandaan kom.
James Fenimore Cooper se Leatherstocking Tales is een van die vroegste voorbeelde van reekspublikasie. Dit was oorspronklik nie as 'n reeks beplan nie, en Cooper wou ook nie 'n aantal romans publiseer nie. Die winsgewendheid van hierdie romans het egter daartoe gelei dat Cooper die hoofkarakter en sy gesin verskeie kere herbesoek het.
Die aansporing om in die 19de eeu in serie te verskyn, het toegeneem namate boeke 'n massa verbruikersbasis begin ontwikkel het. Voor dit sou skrywers om artistieke redes moontlik weer 'n geskrewe werk of karakter besoek, maar nou publiseer outeurs en uitgewers werke in 'n reeks in die hoop om hul groot en winsgewende leserspubliek te behou. Dit is soortgelyk aan die dinamika wat eeue vroeër rondom gewilde karakters in toneelstukke ontwikkel het (soos Falstaff, wat Shakespeare twee keer besoek het). Natuurlik het toneelstukke hierdie dinamika eers ontwikkel omdat hulle eers 'n massapubliek ontwikkel het. Geen massapubliek en geen kommersiële uitgewery sou baie van die aansporings vir skrywers om seriële romans te skryf verwyder nie.*
Die hedendaagse model van 'n vooraf aangekondigde aantal boeke wat bedoel is om 'n voorafbepaalde verhaalverloop binne 'n gegewe wêreld te dek, word dikwels toegeskryf aan E.E. Smith se Lensman-reeks van die veertiger- en vyftigerjare. Terloops, die Lensman was 'n wetenskapfiksie -werk en het moontlik 'n belangrike presedent in hierdie genre geskep. Boekreekse word vandag in die volksmond geassosieer met wetenskaplike en epiese fantasie.
* En in die meeste gevalle is die druk op vervolgverhale en reekse meer kommersieel as artistiek. Uitgewershuise weet dat die meeste romans geld verloor, dus hul inkomste hang af van die finansiering van soveel as moontlik treffers (dws vervolgverhale). Hollywood werk op dieselfde manier.
Rabelais het vyf opeenvolgende romans oor die reuse Gargantua en Pantagruel geskryf. Dit was tussen 1532 en 1564. 'n Rukkie later skryf Shakespeare Henry VI deel 1, 2 en 3. Duisend jaar tevore skryf Sophokles Oedipus die koning en Oedipus in Colonnos. En ongeveer 500 jaar vroeër het Homerus die Ilias en die Odyssee geskryf. Dit alles is lank voor James Fenimore Cooper.
Die verhaal van Scherazade en Die 1001 Tales of the Arabian Nights is die klassieke voorbeeld van die boeiende kwaliteit van 'n reeks.
Scherazade is gedoem om die een dag met die sultan te trou en die volgende tereggestel te word as straf vir die owerspel van sy eerste vrou. In (waarskynlik) die nagloed van ontbloei, begin Scherazade 'n wonderlike verhaal aan die Sultan vertel, maar raak aan die slaap raak by die kranshanger voordat sy dit kan voltooi.
Wanhopig om die einde van die verhaal te hoor, gee die Sultan 'n enkele nag die uitvoering, sodat die verhaal voltooi kan word. Scherazade slaag daarin om dit in 'n tweede verhaal te omskep wat sy weer nie kan klaarmaak voordat sy aan die slaap raak nie, en laat die sultan wanhopig om die einde te hoor.
Dit duur 1001 nagte aan, en Scherazade lok elke aand die Sultan aan met die betowerende aard van die verhale wat sy vertel, en die kranshangers wat sy eindeloos kan bedink. Uiteindelik, na byna 3 jaar, die duisend -en -een nag van die titel, gee die sultan af en herroep die doodvonnis permanent.
Hierdie verhaal is presies die klassieke idee van 'n eindelose reeks, wat romans in reekse eenvoudig in 'n ander medium probeer installeer. OP vra die oorsprong van die bemarkingskonsep om 'n reeksverhaal te publiseer; 'n stel romans op 'n enkele storielyn wat die leser sal boei en ekstra verkope sal lok omdat die leser eenvoudig moet uitvind hoe die verhaal eindig. Ek glo dat die eerste oorsprong van die konsep nie die 1001 verhale self is nie, maar die agtergrond daarvan - die verhaal van Scherazade, en die 1001 Tales of the Arabian Nights.
Die Bybel is 'n voorbeeld van sulke boeke. Die boeke het meestal chronologiese volgorde en deel karakters. Hulle is bedoel om 'n kompakte verhaal te vorm en moet nie alleen behandel word nie.
Die eerste deel is 'Torah', geskryf deur Moses. Soos Wikipedia sê,
Volgens die datering van die teks deur Ortodokse rabbyne, gebeur dit in 1312 vC;  'n ander datum wat vir hierdie gebeurtenis gegee is, is 1280 vC. ​​
Selfs as die outeur daarvan betwis word, beïnvloed dit myns insiens nie die antwoord nie.
Daarna het verskeie skrywers hul dele bygevoeg en die Ou Testament gevorm.
Toe, ongeveer 1ste eeu nC, is die skryfproses voltooi. Sommige ander skrywers het nuwe dinge probeer insluit, maar dit word nie algemeen aanvaar nie.
Dit lyk asof daar geen amptelike vervolg op die Bybel sal wees nie, soos die Bybel self sê:
Ek waarsku almal wat die woorde van die profesie van hierdie boekrol hoor: As iemand iets byvoeg, sal God die plae wat in hierdie boek beskryf word, by daardie persoon voeg. (Openbaring 22:18, NAV)
Die verhaal van Amadis de Gaula is moontlik eers in die 13de of 14de eeu vertel.
Die vroegste gedrukte uitgawe is in 1508 gedruk, hersien deur Garcia Rodriguez de Montalvo, wat die vierde bundel geskryf het. Dit was so gewild dat Montalvo en ander skrywers boeke V tot en met XI geskryf het wat van 1510 tot 1546 gepubliseer is, sodat dit as 'n vroeë romanreeks kan tel.
Amadis de Gaula was 'n Middeleeuse romanse van ridderlikheid, en amper nie die eerste nie.
Vroeëre Middeleeuse romanses sluit die Vulgatesiklus in.
Die Lancelot-Grail, ook bekend as die Prosa Lancelot, die Vulgatesiklus, of die Pseudo-kaartsiklus, is 'n belangrike bron van Arthur-legende wat in Frans geskryf is. Dit is 'n reeks van vyf prosabondels wat die verhaal vertel van die soeke na die Heilige Graal en die romanse van Lancelot en Guinevere. Die belangrikste dele is vroeg in die 13de eeu, maar wetenskap het min definitiewe antwoorde oor die outeurskap. 'N Toekenning aan Walter Map word verdiskonteer, aangesien hy te vroeg gesterf het om die outeur te wees.
Die Vulgate -siklus voeg 'n interessante dimensie toe aan die King Arthur -tradisie, wat Christelike temas bestendig deur uit te brei op verhale van die Heilige Graal en om die soeke van die Graal -ridders te vertel. Gedurende hierdie tydperk neem materiaal nog meer historiese en godsdienstige toonsettings aan met verhale wat beide die dood van Arthur en Merlin insluit en behandel (terug na Nennius se Historia Brittonum).
Die Vulgatesiklus kombineer elemente van die Ou Testament met die geboorte van Merlin, wie se magiese oorsprong in ooreenstemming is met dié van Robert de Boron, as die seun van 'n duiwel en 'n menslike moeder wat haar sondes bekeer en laat doop. Merlin word omskep in 'n profeet en het die vermoë om toekomstige gebeure deur God te sien.
Die Vulgate-siklus is onderworpe aan 'n hersiening van die 13de eeu waarin baie weggelaat en baie bygevoeg is. Die gevolglike teks, na verwys as die "Post-Vulgate Cycle", was 'n poging om groter eenheid in die materiaal te skep en om die sekulêre liefdesverhouding tussen Lancelot en Guinevere te beklemtoon. Dit laat byna die hele Vulgate se Lancelot Proper -gedeelte weg, maar bevat karakters en tonele uit die Prosa Tristan. Hierdie weergawe van die siklus was een van die belangrikste bronne van Thomas Morory se Le Morte d'Arthur.
Dit het my dus net 'n paar minute geneem om data op te soek en te kopieer oor twee Middeleeuse reekse wat as boekreekse beskou kan word. Afhangende van hoe nou 'n mens dit ag by die definisie van 'n moderne boekreeks, kan dit die eerste romanreeks ooit wees, of moontlik eeue later as die eerste nuwe reeks ooit.
J.K. Rowling onthul die werklike geboorteplek van 'Harry Potter' -boekreeksidee
Fox News Die beste nuus oor vermaaklikheid en beroemdhede is hier. Kyk wat kliek vandag in vermaaklikheid.
Kry daagliks al die nuutste nuus oor koronavirus en meer by u posbus. Teken hier in.
J.K. Rowling het die aanhangers se gemoedere ontwrig toe sy die ware oorsprong van haar topverkoper -reeks "Harry Potter" onthul het.
Die 54-jarige skrywer het gereageer op 'n gebruiker op Twitter wat gevra het of The Elephant Cafe in Edinburgh, Skotland eintlik die idee was vir die magiese fantasieverhaal.
'Ek het daaraan gedink om 'n afdeling op my webwerf te plaas oor al die beweerde inspirasies en geboorteplekke van Potter. Ek het al 'n paar jaar aan Potter geskryf voordat ek ooit 'n voet in hierdie kafee gesit het, so dit is nie die geboorteplek nie, maar ek het daar * ingeskryf, sodat ons hulle kan laat vaar! " Rowling verduidelik.
Sy gaan verder in detail oor die 'plek waar ek die pen vir die eerste keer op papier gesit het'.
'Dit is die ware geboorteplek van Harry Potter, as u' geboorteplek 'definieer as die plek waar ek vir die eerste keer pen op papier gesit het.' Ek het 'n kamer gehuur in 'n woonstel bo die destydse sportwinkel. Die eerste bakstene van Hogwarts is in 'n woonstel in Clapham Junction gelê, 'het sy bevestig.
J.K. Rowling woon die première van 'Finding the Way Home' in New York by die HBO Documentary Films by. (Evan Agostini/Invision/AP)
Toe verduidelik Rowling dat skryf en die idee was twee verskillende dinge.
'*As u die geboorteplek van Harry Potter definieer as die oomblik toe ek die eerste idee gehad het, dan was dit 'n trein van Manchester na Londen. Maar ek is ewig geamuseerd deur die idee dat Hogwarts direk geïnspireer is deur pragtige plekke wat ek gesien of besoek het omdat dit so ver van die waarheid af is, 'het sy geskryf.
Rowling onthul ook waar sy die idee gekry het van Quidditch - die sportwedstryd in die reeks waar mededingende spelers op besemstokke rondvlieg.
Die volledige 'Harry Potter' -boekreeks. (Amazon/Scholastic)
'Hierdie gebou is in Manchester en was vroeër die Bourneville Hotel (dit is seker die gebou. Ek het in elk geval 'n enkele nag daar deurgebring in 1991, en toe ek die volgende oggend vertrek, het ek Quidditch uitgevind. "
Rowling vervolg: 'Ek hoor soms dat Hogwarts gebaseer was op die een of ander van die skole in Edinburgh, maar dit is ook 100% onwaar. Hogwarts is geskep lank voordat ek een van hulle geklap het! Ek het wel Hallows in die Balmoral [hotel] voltooi, en ek kan nie lieg nie, ek sou dit 'n bietjie hoër as die Bournville beoordeel. "
Die "Harry Potter" -reeks het wêreldwyd meer as 500 miljoen eksemplare verkoop. Dit is aangepas in 'n groot filmfilm, verskeie pretparke regoor die wêreld en 'n draai op Broadway.
In 2017 het Forbes geraam dat Rowling, 'n alleenstaande moeder wat van regeringshulp geleef het toe sy 'Harry Potter' begin skryf het, 'n netto waarde van meer as $ 650 miljoen het.
Waar het die verhaal van e -boeke begin?
Wat was die eerste e -boek? Debat woed ... Toe Peter James sy riller Host op twee diskette in 1993 publiseer, word dit as die 'eerste elektroniese roman ter wêreld' beskou en aangeval as 'n voorbode van die apokalips wat die literatuur sou vernietig soos ons dit ken. Nou is dit in die versameling van die Science Museum aanvaar as een van die vroegste voorbeelde van die vorm, aangesien die kollig van die akademie begin skyn oor die geskiedenis van digitale publikasie.
'Ek het absoluut beswyk,' sê James. 'Ek was op Today beskuldig dat ek die roman vermoor het, ek was 'n voorbladopskrif oor koerante in Italië-99% van die pers was negatief ... een joernalis het selfs sy rekenaar op 'n kruiwa na die strand geneem, saam met 'n kragopwekker lees gasheer in sy dekstoel. "
Die diskette-uitgawe uit 1993 van Host deur Peter James
Die digitale weergawe van die roman (dit is ook fisies gepubliseer) verkoop volgens James 12 000 eksemplare, en twee jaar later praat hy op 'n paneel oor die toekoms van die roman aan die Universiteit van Suid -Kalifornië, tesame met Steve Jobs, stigter van Apple. 'Ek het gesê e -boeke sal meer raak as dit makliker is om te lees as die gedrukte roman,' het James gesê. 'Dit was verstommend hoe verontwaardig dit was.'
En Host - oor 'n wetenskaplike wat sy brein na 'n rekenaar aflaai en sy liggaam laat vries - het nou 'n historiese artefak geword, wat as 'n baie vroeë elektroniese roman in die Science Museum se versameling aanvaar is.
Dit is egter nie die eerste e -boek nie, 'n titel wat 'oop is vir debat', sê Angus Phillips, direkteur van die Oxford International Center for Publishing Studies, veral oor 'hoe u 'n e -boek omskryf, 'n term wat eers geword het Onlangs algemeen in die lig van toegewyde toestelle soos die Kindle ".
"Ons het daarvan weggegaan om dit bloot as 'n teks op 'n rekenaar of op die internet te sien. As u daarna kyk, is Project Gutenberg sedert 1971 aan die gang, en teen 1989 het dit sy 10de e -boek geplaas," het Phillips gesê. In die tagtigerjare het die "CD-Rom-rewolusie ... verwysingsboeke na elektroniese uitgawes beweeg", met die Grolier Encyclopaedia wat in 1985 in hierdie formaat gepubliseer is, en die OED in 1989. "Teen 1994 het Dorling Kindersley 'n reeks multimediatitels vir 'n verbruikersmark, 'het Phillips gesê en ook gewys op die versameling tekste op diskette, If Monks had Macs, wat in 1988 verskyn het.
In die 80's word ook rekenaaravontuurspeletjies begin wat gebaseer is op verhale, soos The Hobbit (1982), waardeur die gebruiker gevorder het deur instruksies in te tik, sê Phillips, terwyl Stephen King's The Mist 'aangepas is in 'n interaktiewe fiksie in die hele teks spel en in 1985 gepubliseer, "sê Nick Montfort, medeprofessor in digitale media by MIT. 'As mense dus oor King's The Plant skryf as die eerste e -boek van die skrywer en die eerste elektroniese publikasie, is daar eintlik 'n vroeëre presedent.'
En die digter Robert Pinsky het Mindwheel in 1984 uitgebring, 'n interaktiewe fiksiespeletjie wat 'eksplisiet' elektroniese roman 'genoem word,' het Montfort gesê. Volgens hom is die Bybel 'in verskeie weergawes deur Franklin vrygestel as 'n losstaande hardeware in 1989'.
Maar die MIT -professor het gesê dat "as u begin kyk wat die eerste in digitale media is, u baie vroeë projekte vind wat op verskillende maniere belangrik was en wat reeds vergeet is", en voeg by: "Elke keer as u 'n nuwe media het 'eerste', soos die eerste videospeletjie, eerste e -boek, ens., het die kategorie nie bestaan ​​nie. U moet dus vra wat u presies bedoel met 'n videospel, e -boek, ensovoorts. "
Dene Grigar van die Washington State University in Vancouver ondersoek vroeë elektroniese literatuur vir die projek "Pathfinders: Documenting the Experience of Early Digital Literature".
Sy sê dat "die eerste elektroniese werk wat 'n roman of boek vorm" die oom Roger van Judy Malloy is, wat in 1987 gepubliseer is as 'n reeksroman, versamel deur Malloy en vrygestel is "as 'n databasisverhaal wat op rekenaars soos die Apple IIe werk". Malloy beskryf dit as 'n 'werk van komiese narratiewe poësie'.
Malloy "is die pionier", het Grigar gesê. Die akademikus, president van die Electronic Literature Organization, versamel e-literatuur sedert 1991, toe sy Michael Joyce's Afternoon: a story, wat deur Eastgate in 1989/90 uitgegee is, ontdek het. Vandag is sy die eienaar van 28 vintage Macintoshes dateer uit 1983, sodat sy al die werke wat sy besit kan lees.
Intussen is Joyce's Middag, bekend as een van die eerste werke van hiperteksfiksie, die volgende projek wat Grigar's Pathfinders kan dokumenteer en bewaar. Middag is 'die verhaal van Peter', sê Eastgate, ''n tegniese skrywer wat (in een lesing) sy middag begin met 'n vreeslike vermoede dat die verwoeste motor wat hy ure tevore gesien het moontlik aan sy voormalige vrou behoort het:' Ek wil sê Ek het moontlik my seun vanoggend sien sterf. '"
Grigar berei hom nou voor om 'n uitstalling van elektroniese literatuur in die Illuminations -galery aan die National University of Ireland Maynooth te open, en het in April verlede jaar 'n uitstalling oor die onderwerp in die Library of Congress saamgestel. 'Digitale boekomgewings is die toekoms', het sy gesê, 'so daar is beslis 'n groeiende belangstelling in hulle'.
Die rampspoedige agtergrond agter die uitvinding van LEGO -stene
Wat deens betref, val moderne meubels, bier en gebak uit, maar die bekendste uitvoer van die land is waarskynlik klein speelgoedstene. Net in 2016 is meer as 75 miljard van die kleurvolle plastiekstene verkoop, en die 85-jarige onderneming agter hulle is een van die wêreld se mees ikoniese speelgoedvervaardigers. Maar as dit nie net 'n reeks brande was nie en 'n vernuftige houtwerker —LEGOS sou nooit gebou kon word nie.
Die LEGO -verhaal het in die dae voor elektrisiteit in 'n Deense houtwerkwinkel begin. Billund was destyds 'n duistere dorp, en Ole Kirk Christiansen was net 'n eenvoudige timmerman met ambisie. As 'n jong man het Christiansen sy liefde vir snork en speel met hout in 'n besigheid verander, en in 1916 het hy sy eie winkel geopen.
Aanvanklik het die winkel van Christiansen meubels soos lere, stoelgang en strykplate vervaardig. Maar in 1924, net toe hy sy suksesvolle onderneming wou uitbrei, het sy seuns per ongeluk 'n hoop houtskyfies in die winkel aan die brand gesteek. Die vlamme wat dit veroorsaak het, het die hele gebou en die huis van die gesin vernietig.
Binne die oorspronklike Lego -werkswinkel toe hy houtspeelgoed vervaardig het. (Krediet: Lego/Handout/Corbis via Getty Images)
Ander sou moontlik met 'n totale verlies opgegee het, maar Christiansen het die vuur as 'n verskoning beskou om bloot 'n groter werkswinkel te bou. Die tragedie het egter steeds toegeslaan. In 1929 het die Amerikaanse aandelemarkongeluk die wêreld in depressie gedompel, en die vrou van Christiansen is in 1932 oorlede.Geknoei deur 'n persoonlike en finansiële ramp, het Christiansen baie van sy personeel afgedank en gesukkel om bymekaar te kom.
Min het hy geweet dat hierdie tragedies die grondslag sou lê vir een van die groot terugkeerverhale van sakeondernemings. Aangesien die tye so moeilik was, het Christiansen die harde besluit geneem om sy hout te gebruik om goedere te vervaardig wat moontlik verkoop kan word. Onder hulle was goedkoop speelgoed.
Die besluit het eers nie vrugte afgewerp nie. Christiansen het eintlik bankrot geraak, maar het geweier om op te hou speelgoed maak toe sy broers en susters dit as 'n voorwaarde vir 'n reddingslening wou stel. Maar sy liefde vir speelgoed het die onderneming vooruitgedruk, selfs as dit hinkel. Hy het selfs die onderneming hernoem om sy nuwe rigting te weerspieël: leg goed, of ȁSpel goed, " het LEGO geword.
Christiansen was miskien 'n goeie strykplankbouer, maar dit blyk dat hy 'n briljante speelgoedmaker was. Hy het geweier om hoekies te sny vir die speelgoed wat sy onderneming vervaardig het. Binnekort het sy prototipes vir vindingryke modelle van motors en diere en sy pragtige trek speelgoed 'n nasionale fanbase gekry. Sy topverkoper, 'n hout eend wie se bek oopmaak en toemaak as hy getrek word, is nou 'n gesogte versamelstuk.
Hout speelgoed vervaardig deur Ole Kirk Christiansen 's maatskappy. (Krediet: Lego/Handout/Corbis via Getty Images)
In 1942, toe Duitsland Denemarke beset het, het 'n ander brand die lewensbestaan ​​van Christiansen bedreig toe sy hele fabriek weer tot op die grond afgebrand het. Maar toe was hy vas genoeg om nie net terug te keer nie, maar om vorentoe te kyk. Toe die Tweede Wêreldoorlog geëindig het, was baie tradisionele vervaardigingsprodukte wat gebruik word om verbruikersgoedere te vervaardig, eenvoudig nie beskikbaar nie. As gevolg hiervan het baie vervaardigers gekyk na vooruitgang in plastiek om goedkoop alternatiewe te skep.
Die lang pad na & apos 'n nuwe hoop & apos
Lucas en Kurtz het 'n behandeling van 12 bladsye ingekoop Star Wars na verskillende Hollywood -ateljees. United Artists het hulle van die hand gewys. So ook Universal. Maar 20th Century Fox, aangemoedig deur die vroeë gons van Graffiti, besluit om die duo geld te gee om die draaiboek uit te werk.
Maar om van 'n rowwe omtrek na 'n finale draaiboek te gaan, sal jare neem. Trouens, vroeë konsepte van Star Wars sou selfs vir onheilspellende aanhangers onherkenbaar wees: Luke Skywalker is 'n gegrilde ou generaal, Han Solo is 'n padda-agtige vreemdeling, en daar is 'n hoofkarakter met die naam Kane Starkiller en die donker kant van die mag heet "the Bogan. "
Lucas het gesukkel om sy ruimte -epos in toom te hou. Die verhaal was te dig, tonaal ongebalanseerd en die uitgebreide tonele daarvan sou te duur wees om te skiet. Sy vriend en mentor, Francis Ford Coppola, het bedenkinge uitgespreek oor vroeë konsepte. Selfs Lucas ' -vennoot Kurtz het die tweede konsep beskryf as "gobbledygook. "
Maar met elke rondte het die verhaal verbeter. In die tweede konsep, wat in 1975 gepubliseer is, is Luke Skywalker 'n plaasseun, nie 'n ouer generaal nie, en Darth Vader is die dreigende man in swart wat ons vandag ken. Die derde konsep het Obi-Wan Kenobi bekendgestel en die spanning tussen Leia en Han Solo versterk. Met die erkenning dat hy probleme ondervind met die skryf van dialoog, het Lucas hulp ingeroep van die skrywers Willard Huyck en Gloria Katz (hoewel die regisseur die meeste van hul veranderings herskryf het) . Vir Lucas, Star Wars het uiteindelik in fokus gekom. Op 1 Januarie 1976 voltooi hy die vierde konsep van die draaiboek, wat uiteindelik gebruik is toe die produksie op 25 Maart 1976 in Tunisië begin het.
Lucas en Kurtz het oorspronklik $ 18 miljoen vir die film begroot. Fox het hulle $ 7,5 miljoen aangebied. Hulle was gretig om te begin skiet en het die aanbod aanvaar, en die res was geskiedenis.
Uitgegee in 1977, Star Wars het 'n nuwe era van rolprentvervaardiging ingelui met sy spesiale effekte, fantastiese wêreldbou en 'n verslawende mengsel van mites en sprokies. Alhoewel die uiteindelike begroting $ 11 miljoen was, het die film tydens die oorspronklike vrystelling meer as $ 513 miljoen wêreldwyd verdien, wat die weg gebaan het vir 'n franchise wat oor dekades sal strek en generasies aanhangers oor die hele wêreld sal skep , ver weg.
Die baie oorsprong van Spider-Man: 'n geskiedenis
Alan Kistler kyk na die vele oorsprongsverhale van jou vriendelike omgewing Spider-Man, van "Amazing Fantasy" tot Japan tot Broadway oor die verskillende mediums wat die webslinger verwerf het.
50 jaar gelede is Peter Parker AKA Spider-Man bekendgestel in 'n verhaal van 11 bladsye deur Stan Lee en Steve Ditko. Die verhaal verskyn in die laaste uitgawe van Marvel Comics se "Amazing Fantasy", 'n gekanselleerde strokiesprentreeks, en dit het lesers met 'n storm laat waai. In 1962 was die nuwe era van 'n samehangende Marvel Universe nog in sy kinderskoene, met karakters soos die Fantastic Four, the Hulk en Ant-Man wat rondhardloop. Spider-Man was 'n nuwe tipe held, 'n tiener wat nie 'n byspeler was nie, en ook nie aan 'n span soortgelyke helde wat hom ondersteun het nie. Sy persoonlikheid en agtergrond het baie aanhangers gewen en Marvel het hom in 1963 sy eie reeks, "The Amazing Spider-Man", gegee.
Vandag is die wonderwerk 'n ikoniese held wat oor die hele wêreld erken word, wat in sy eie strokiesprente verskyn en as lid van die beroemde Avengers-span. Maar die afgelope vyf dekades was daar baie aanpassings en herinterpretasies van hoe hy sy magte gekry het en wat hom gemotiveer het om 'n held te word. Om dinge so eenvoudig as moontlik te hou, gaan ons nie in op alternatiewe realiteite soos "Spider-Man Noir" of "1602" nie en fokus ons op die strokiesprente wat 'n meer amptelike indruk op Peter Parker sou wees. Sluit dus by CBR News aan op hierdie reis deur die geskiedenis van die vele oorsprong van die enigste Spider-Man.
"Amazing Fantasy" #15 - 1962
Die storie wat alles begin het. Peter Parker is 'n tiener wat in Forest Hills, Queens, saam met sy oom Ben en tant May Parker woon. Hy gaan na 'n plaaslike hoërskool, onverklaarbaar genaamd Midtown High, waar hy 'n begaafde wetenskapstudent op die vinnige pad is tot 'n volledige universiteitsbeurs. Alhoewel hy selfversekerd genoeg is om meisies op afspraak te vra, word hy voortdurend verwerp omdat hy as 'n nerd beskou word.
By 'n demonstrasie oor bestraling word Peter gebyt deur 'n gloeiende, radioaktiewe spinnekop wat onmiddellik sterf. Peter voel siek en dwaal uit op straat en vermy nou 'n aankomende motor deur 'n bomenslike sprong in die lug te maak. Op instink beland hy aan die kant van 'n gebou en klou daaraan vas. Peter ontdek dat hy die 'eweredige spoed, sterkte en behendigheid van 'n spinnekop' gekry het. Hy kan ook enige deel van sy liggaam aan oppervlaktes vasklou, danksy wat mnr. Fantastic later 'bio-magnetisme' noem ('n verbeterde weergawe van spinnekoppe wat deur klein kloue en elektro-statiese krag aan oppervlaktes vasklou).
Peter besluit om sy nuutgevonde kragte te toets deur aan 'n amateurstoeikompetisie deel te neem en 'n masker aan te trek vir ingeval hy verloor. Peter klop vinnig die pro -worstelaar Crusher Hogan en wen die prysgeld van die kompetisie. 'N TV -vervaardiger (later 'n TV -agent genaamd Max Schiffman) is getuie van die gebeurtenis en oortuig Peter om op laatnag -TV op te tree. Hy stel voor dat Peter die 'maskerhoek' behou, aangesien 'n geheime identiteit 'groot vertoon' is.
Om sy daad te verbeter, ontwerp Peter 'n spoggerige kostuum en bou hy 'web-shooters' wat op die pols gedra word en 'n spesiale 'vloeibare sement' van sy eie ontwerp afvuur. Later verhale noem die vloeibare sement 'webvloeistof' en onthul dat dit na ongeveer 'n uur oplos. Aanvanklik is die kostuum van Spidey rooi en swart met blou hoogtepunte om dit diepte te gee. Na 'n paar uitgawes gebruik die kleur van die kostuum sulke sterk hoogtepunte dat dit 'n rooi en blou pak word.
Minute na sy televisiedebuut as die 'Amazing' Spider-Man, sien en ignoreer die webdraaier 'n dief wat by hom verby hardloop en die gebou ontsnap. As 'n veiligheidswag vra waarom Spidey nie gestruikel of die man gegryp het nie, toon die tiener nuutgevonde arrogansie deur te verklaar dat hy hom nie meer met iemand anders as homself bekommer nie. Misdadigers vang is nie waarvoor hy betaal is nie.
Vir dae (of weke) bly Spider-Man 'n indruk op die ateljee-gehoor en speel dit vol kamers. Maar een aand vind Peter die polisie by die Parker -huis. Hulle verduidelik sy oom Ben het 'n inbreker verras wat hom toe doodgeskiet het. Die inbreker het weggekom, maar die polisie het hom in die hoek van die ou Acme -pakhuis aan die waterfront gedraai. Woedend trek Peter sy Spider-Man-uitrusting aan en konfronteer die inbreker direk. Nadat hy die moordenaar uitgeslaan het, sien Peter sy gesig en besef met afgryse dat dit dieselfde dief uit die ateljee is. Skuldgevoel dat hy sy oom se dood kon voorkom as hy nie selfsugtig was nie, besef Peter dat "met groot krag moet daar ook 'n groot verantwoordelikheid kom".
Peter laat sy TV -loopbaan agter en word 'n held. Sy skuldgevoelens ontwikkel tot 'n gevoel van ware altruïsme en verantwoordelikheid, en hy word die wyserige "vriendelike buurt Spider-Man" eerder as 'n siniese waaksaamheid. In sy volgende strokiesprentverskyning, "Amazing Spider-Man" #1, vertoon hy 'n 'spinnekopgevoel' wat sekere uitsendings opspoor en hom waarsku oor inkomende gevaar en vyande in die omgewing. Saam met sy behendigheid en reflekse, maak dit hom ongelooflik moeilik om in die stryd te slaan. Later skep hy selfs spesiale 'spider-tracer' huistoestelle wat sy spinnekop kan opspoor en kan sluit, wat hom help om vyande op te spoor.
Uitgewer J. Jonah Jameson, wat agterdogtig is oor Spider-Man, begin met 'n smeerveldtog. Omdat hy weet dat Jameson bereid is om te betaal vir foto's van die web-slinger, begin Peter 'n tweede loopbaan om foto's van homself te neem en dan salarisse af te haal van dieselfde man wat dink dat hy 'n bedreiging is. Aanvanklik verkoop hy foto's aan Jameson se NOW Magazine, en daarna aan sy koerant die Daily Bugle.
'N Paar uitgawes later verloor Peter sy bril en vervang dit nooit. Dekades later word daar gesê dat Peter nooit werklik sy bril nodig gehad het nie, wat 'n baie swak voorskrif was, en dit net gedra het omdat tannie May vrees dat sy voortdurende studie sy oë sou inspan.
Die jare gaan aan. Peter ontmoet Jameson se sekretaris Betty Brant, skei met haar en gaan dan na die Empire State University waar hy sy twee groot liefdes ontmoet: Gwen Stacy en Mary Jane Watson. Met verloop van tyd word meer feite onthul oor Spidey se agtergrond en oorsprong. In 1968 onthul "Amazing Spider-Man Annual" #5 dat sy ouers Richard Laurence Parker en Mary Teresa Parker (gebore Fitzpatrick) agente was vir die CIA wat toe deur vyande van die VSA vermoor is. 'N Later verhaal voeg by dat Richard en Mary onder Nick Fury en het selfs op een missie die mutant genaamd Wolverine teëgekom.
"Spider-Man" geanimeerde reeks (1967-70)
Die eerste geanimeerde verwerking van Spider-Man speel Paul Soles as Peter en stel die nou beroemde temalied bekend deur Bob Harris en wenner van die Oscar-toekenning Paul Francis Webster. Alhoewel hierdie liedjie onthul het dat Spidey 'radioaktiewe bloed' het, is die verhaal van die held eers in die tweede seisoen onthul. Die episode "The Origin of Spiderman" (hulle het die koppelteken vergeet) onthul 'n verhaal wat baie ooreenstem met die klassieke verhaal van Lee en Ditko, met geringe verskille. Peter is reeds op universiteit voordat hy sy magte kry. Hy besit 'n motorfiets en dra nie 'n bril nie, maar andersins is hy nog steeds 'n wetenskapliefhebber en bespot hy as 'n nerd.
Die bestralingsdemonstrasie is nou eintlik deel van 'n klas. Peter se eie professor hou die demonstrasie en die laboratorium is in die skool. Nadat hy gebyt is - maar voordat hy die aankomende motor vermy wat 'n bomenslike sprong veroorsaak - loop Peter 'n paar boewe raak en wys sy nuwe kragte. 'N Soortgelyke weergawe van hierdie toneel word later opgeneem in 'n paar strokiesprente oor Petrus se herkoms.
In hierdie spotprent woon Peter nie 'n stoeiwedstryd by nie en besluit hy onmiddellik om 'n TV -kunstenaar te wees. Die volgende paar dae word daaraan bestee om web-shooters en 'n spoggerige kostuum te skep. Oomblikke nadat hy by 'n TV -ateljee aangekom het om te luister, sien en ignoreer hy 'n dief wat agtervolg word. Dieselfde aand keer hy terug huis toe en vind die polisie buite sy huis waar 'n inbreker met dodelike gevolge toegeslaan het.
'N Ander verskil is dat Peter J. Jonah Jameson nie eers as amateurfotograaf ontmoet nie. In plaas daarvan neem hy oorspronklik 'n pos aan as 'n copyboy by die Daily Bugle om die eindes bymekaar te kry, en vermoed dat hy 'n sterverslaggewer kan word. Om redes wat nooit verduidelik is nie, gaan hy oor na fotograaf wees. Tydens hierdie tekenprent is Peter se grootste liefdesbelangstelling Betty Brant, wat as 'n rooikop uitgebeeld word.
Aanvanklik geskryf deur Kosei Ono, met kuns deur Ryoichi Ikegami, het hierdie manga-aanpassing van Spider-Man ons die Tokyo-tiener Yu Komori as die hoofheld gegee. Ten spyte van sy jeug, is Yu begaafd in die wetenskap en mag hy sy eie private eksperiment met radioaktiewe materiale doen om te help om vir 'n toets te studeer (.). Terwyl hy werk, word Yu gebyt deur 'n spinnekop wat deur sy eksperimente bestraal word. Hy besef vinnig sy nuutgevonde vermoëns en skep dan 'n kostuum en web-shooters skynbaar net daarvoor.
Nadat sy eerste geveg eindig met die dood van die skurk, is Yu skuldig en wil hy die lewe van 'n gekostumeerde held prysgee. Keer op keer trek hy egter sy kostuum aan om 'n ander vreemde bedreiging te hanteer, hoewel sy gevegte meer lewensverlies tot gevolg het. Yu was nie 'n verstandige held nie en was geneig tot periodes van depressie en siniese nadenke.
"Spider-Man" Live-Action TV-reeks (1977-79)
Nadat Spidey talle optredes in die opvoedingsprogram vir kinders van die live-action "The Electric Company" gemaak het, het CBS besluit om hom in sy eie program te probeer. 'N Twee-uur vlieënier met Nicholas Hammond in die hoofrol is in 1977 uitgesaai, gevolg deur elf episodes in '78 -79, en daarna 'n twee-uur-spesiale in die somer van 1979.
Die vlieënier bevat Peter Parker as 'n universiteitstudent wat deeltyds as fotograaf vir die Daily Bugle werk. In die universiteitslaboratorium doen Peter sy eie eksperiment wanneer 'n spinnekop binnedwaal en bestraal word. Net soos Yu is Peter dus indirek verantwoordelik vir sy eie magte wanneer die spinnekop hom dan byt. Minute later ontdek Peter sy vermoë om deur die muur te kruip, toe hy 'n motor wat ongeveer 10 km / h na hom ry, vermy, bestuur deur 'n gehypnotiseerde bestuurder (bly net by my).
In die besef van wat gebeur het, eksperimenteer Peter met sy nuwe kragte, eers tuis en dan aan die kant van 'n gebou helder oordag. Soos jy doen. Verskeie mense op straat sien sy blatante magsvertoon, hoewel hy te ver weg is sodat iemand sy gesig kan sien. Later is Peter by die Daily Bugle en beweer dat hy ook die geheimsinnige 'Spider-Man' gesien het waaroor mense praat. Om die verhaal indrukwekkender te laat klink en te verduidelik waarom hy nie die gesig van Spidey kon sien nie, beweer Peter dat die muurkruiper 'n spesiale gimnasagtige uitrusting dra wat hom groot bewegingsvryheid bied en sy identiteit beskerm. Hy gee ook 'n basiese verduideliking van Spidey se magte en voeg by dat die man op een of ander manier selfs webbe kan skiet. Jona eis bewyse en Peter belowe om foto's van die vreemde figuur in te bring wat hy geneem het.
Peter gaan dan huis toe, naai vinnig 'n rooi en blou kostuum en bedink dan 'n web-shooter met 'n onrusbarende spoed, alles om sy vroeëre leuens by die Bugle te verifieer (natuurlik het hy nog nooit 'n enkele sitkom gesien waar kinders net leer dat fibbing nie lei tot verdere komplikasies). Sy enkele webskieter skiet nie so veel bande as vloeibare sement nie, net soos dit net lang toue en nette in die internet lyk. En wat van die spinnekop-sin? In plaas van 'n gonsende of refleksiewe alarm vir aankomende aanvalle en nabygeleë vyande, het Peter hierdie vertoning kort sielkundige visioene ontvang wat die teenwoordigheid en optrede van nabygeleë bedreigings onthul.
Nadat hy sy kostuum en wapen gemaak het, ontdek Peter 'n komplot van 'n new age guru wat hipnotisme gebruik om die stad vir losprys te hou (vandaar die glad nie dramatiese motorbotsing vroeër nie). Nadat Peter die ninja -krygers van die goeroe verslaan het (en dan blykbaar bevriend geraak het) en die misdadiger gestop het, vind Peter dat hy eerder van hierdie nuwe dubbele lewe hou en besluit om voort te gaan as 'n superheld. Wie het oom Ben se dood as motivering nodig? Oom wie?
Ondanks die feit dat hy as konsultant aangestel is, het Stan Lee gesê dat hy nie omgee vir hierdie interpretasie van die muurkruiper nie.
Toei se live-action "Spider-Man" TV-reeks (1978-79)
Alhoewel dit net 'n jaar in Tokio uitgesaai is, bevat hierdie lewendige aksiereeks 'n TV-film en 41 episodes. Met Shinji Todo in hierdie vertoning was Takuya Yamashiro, 'n gewilde motorfietsryer in sy twintigerjare. Takuya ontmoet die vegter Garia, die laaste oorlewende van Planet Spider, 'n wêreld wat vernietig is deur prof. Monster en sy bose Iron Cross -leër. Nou moet Takuya die stryd teen die skurk voortsit.
Garia spuit Takuya met sy bloed en gee hom die superkragte van 'n man van Spider (of 'n 'Spider-Man', as jy wil). Takuya kry spinnekragte en 'n psigiese gevoel om hom te waarsku oor die optrede van sy vyande, maar is ongelukkig nou ook sensitief vir koue temperature, net soos sommige spinnekoppe. Met Garia se hoë-tegnologie uitheemse armband, kan Takuya onmiddellik sy "Spider-Protector" -kostuum oproep. Die armband vuur ook webwe af, roep die Spider-Machine GP-7 ('n vlieënde renmotor) op en beheer die ruimteskip van Garia, "Marveller", wat ook kan verander in die swaardwerende mecha genaamd "Leapardon". Omdat reuse -robotte nie intimiderend is nie, tensy hulle ook reuse -swaarde het.
As 'n superheld word Spidey (wat homself soms as 'n 'boodskapper uit die hel' voorstel) baie gewild onder die publiek en inspireer hy treffers soos die 'Spider-Man Boogie'. Om te verseker dat niemand hom met die held verbind nie, begin Takuya sagmoedig, soms selfs lafhartig. As sy heldhaftige aktiwiteite lei tot herhaalde afwesigheid van motorfietsrenne, besluit hy om ekstra geld te verdien deur sy vriendin Hitomi, 'n vryskutfotograaf, by te staan.
Hierdie Spider-Man-geanimeerde reeks het die nuwe Marvel Productions bekendgestel. Die tekenprent speel 'n hoofrol in Ted Schwartz, en vertoon Peter as 'n universiteitstudent wat ook al drie jaar lank 'n superheld is. Peter woon by sy tante May, en balanseer klasse met sy aktiwiteite as Spider-Man en sy werk as vryskutfotograaf vir die Daily Bugle. J. Jonah Jameson se sekretaresse Betty Brant word weer as sy vriendin vertoon. Die tekenprent is redelik getrou aan die karakterpersoonlikhede van die oorspronklike strokiesprente, die karakterontwerpe en die aard van Spidey se magte.
'N Paar episodes verwys na die bloed van Peter as radioaktief en dat die held se agtergrond meer in detail in die verhaal "Arsenic en Tante May" gegee is. In die episode leer die booswig, bekend as die Kameleon, dat Spidey 'n TV -kunstenaar was wat 'n dief toegelaat het om weg te kom, en die selfde dief het later 'n vriendelike ou met die naam Ben Parker vermoor.
"Spider-Man and his Amazing Friends" (1981-83) Geanimeerde reeks
Met die rol van Dan Gilvezan (wat ook Bumblebee in die oorspronklike "Transformers" -prentjie uitgespreek het), het hierdie karton Spidey die leier van 'n superheld -trio gemaak. Sy spanmaats was Bobby Drake AKA Iceman ('n stigterslid van die X-Men) en 'n splinternuwe karakter Angelica Jones AKA Firestar (wie se ontwerp gebaseer was op Mary Jane Watson uit die strokiesprente). Die span was gesamentlik bekend as die Spider-Friends en hulle het nie net saamgewerk en dieselfde kollege bygewoon nie, hulle het ook saam in tant May se huis gewoon.
Die tekenprent het Spidey groter hulpbronne gebied. Nadat Spidey en sy vriende die lewe van Tony Stark, ook bekend as Iron Man, gered het, het hy die welgestelde uitvinder gevra om tant May se huis in die geheim te versier met hoë-tegnologie-misdaadbekampingstoerusting en moderne rekenaars. Les: dit help om ryk vriende te hê wat nie te veel vrae vra nie.
Peter het uiteindelik sy oorsprong tydens die tweede seisoen aan sy spanmaats verduidelik (wat gerieflik was, want dit was ook wanneer hulle elk episodes gehad het wat hul eie agterverhale verduidelik). Hy het verduidelik dat hy deur Ben en May grootgemaak is na die verlies van sy ouers. Soortgelyk aan vorige TV -aanpassings, het hierdie weergawe van Peter nooit 'n bril gedra nie en lyk dit 'n bietjie ouer toe hy sy krag kry. Die res van die oorsprong was byna identies aan die oorspronklike Lee/Ditko -verhaal, en selfs dialoog en beelde uit die strokiesprent opgehef.
Daar was nog 'n paar verskille van die strokiesprente. In hierdie geanimeerde reeks is die eerste krag wat Peter ontdek, sy spinnekop, wat hom waarsku om die beroemde aankomende motor te vermy. 'N Ander hersiening was die verduideliking van Peter dat hy as TV -kunstenaar 'n masker gedra het, nie net as gevolg van vertoon nie, maar ook omdat dit hom gehelp het om sy natuurlike skaamheid te oorkom. Hierdie TV-program het Norman Osborn ook fisies verander in 'n groen vel, toe hy die skurk geword het, terwyl die strokiesprente hom altyd 'n kaboutermasker en kostuum gedra het. Hierdie transformasie-idee sou byna twee dekades later weer verskyn in die "Ultimate Spider-Man" strokiesprente.
Die nuwe Spider-Man-animasiereeks, wat na die sukses van die "X-Men" -prentjie uit die 1990's uitgesaai is, speel Christopher Daniel Barnes in die titelrol en was die eerste aanpassing wat Mary Jane Watson as Peter se liefdesbelangstelling voorgestel het.
Anders as vorige tekenprente, handel hierdie reeks oor nuwe standaarde vir sensuur. In die eerste plek mag Spider-Man gewoonlik nie 'n vyand direk slaan nie. Die woorde "moord", "doodmaak" en "dood" was verbode, dus moes oom Ben se lot geïmpliseer word. En toe 'n weergawe van die super-booswigspan die Sinister Six sou verskyn, moes die naam verander word na die Insidious Six omdat die woord 'sinister' te gewelddadig was.
Die nuwe temalied (uitgevoer deur Joe Perry van Aerosmith) noem Peter se 'radioaktiewe spinnebloed', maar sy oorsprong is aanvanklik nie aangespreek nie omdat die tekenprent opgestel is om 'n lewendige aksiefliek te volg wat deur James Cameron geregisseer is. Om verskillende redes het die film nooit gerealiseer nie. As ons vir Peter in die program ontmoet, is hy reeds op universiteit, is hy al 'n paar maande Spider-Man, woon hy by sy tante, en werk hy as fotograaf vir die Daily Bugle, 'n afdeling van J3 Communications.
Baie van die verhale van die vertoning draai om 'n toestel wat bekend staan ​​as die neogeniese rekombinator, wat bestraling en eksperimentele tegnologie gebruik het om biologiese ingenieurswese en transgenies te bewerkstellig (die oordrag van eienskappe van een spesie na 'n ander). Die masjien het 'n spinnekop sien bestraal en muteer tydens die openingstemasang, dieselfde spinnekop wat Peter gebyt het.
Die masjien was die skepping van dr Farley Stillwell, wat in die strokiesprente verantwoordelik was vir die skepping van die skurk Scorpion. Die masjien is ook gebruik in eksperimente deur dr Curt Connors, wat in die strokiesprente op homself geëksperimenteer het en die monsteragtige Hagedis geword het. Die idee van die strokiesprent dat die Skerpioen, die akkedis en die Spider-Man almal hul dierlike genetiese eienskappe uit dieselfde basiese tegnologie kry, is deur baie toegejuig.
'N Paar episodes in die eerste seisoen het Peter 'n terugblik gehad waarin hy onthul het dat hy 'n professionele worstelaar was voor oom Ben se dood hom geïnspireer het om 'n superheld te wees. In die derde seisoen van die program word die oorsprong van Peter volledig weergegee. Nadat hy 'n demonstrasie van die neogeniese rekombinator bygewoon het en deur die gemuteerde spinnekop gebyt is, het hy 'n bisarre wakker droom om in 'n reuse -spin met 'n menslike gesig te verander. Nadat die droom verbygegaan het, spring Peter uit die pad van 'n aankomende motor, bla bla. Nadat Peter sy magte besef het, maak hy onmiddellik 'n kostuum en web-shooters om 'n TV-kunstenaar te word. Na sy debuut kry hy 'n aanbod om 'n professionele worstelaar te word en neem dit. Weke later beroof 'n dief die worstelarena en Spidey ontken die kans om hom te keer. Jy ken die res.
Daar was verskeie ander verskille van die strokiesprente. Hier is die les "met groot krag groot verantwoordelikheid" nie een wat Petrus met homself bedink nie, maar iets wat Ben vir hom gesê het. 'N Ander verskil is dat Peter sy web-shooters aan die spinnekop toeskryf. Soos hy dit verduidelik, het die byt nie net die kragte van die spinnekop oorgedra nie, maar ook 'n instinktiewe kennis van hoe om weefsels te skep, en dit was hoe hy webvloeistof so vinnig kon ontwikkel.
Ja, ek dink dit is ook vreemd.
In die negentigerjare is 'n paar prosa-bloemlesings Marvel-inboeke gepubliseer wat dikwels die woord 'uiteindelik' in die titel bevat. "The Ultimate Spider-Man Anthology" was 'n versameling prosaverhale gebaseer op die hoofstroom-strokiesprentweergawe van Spidey wat in die kontinuïteit kan pas as die leser dit verlang.
Die openingsverhaal was 'n hervertelling van die oorsprong van Spider-Man deur Peter David en Stan Lee. Die meeste elemente was bekend, maar hierdie verhaal toon dat die spinnekop wat Petrus gebyt het radioaktief word danksy die eksperimente van dr. Otto Octavius, dieselfde eksperiment wat hom in dokter Octopus verander. Doc Ock blameer die spinnekop vir die ontploffing wat sy metaalarmboom aan sy liggaam en gees versmelt, en hou Spider-Man verantwoordelik.
'N Ander verandering is dat Peter 'n paar jaar tevore sy webvloeistof ontwikkel in die hoop om 'n supergom te patenteer, maar die ontwerp verlaat omdat hy nie kan verhoed dat dit na 'n uur oplos nie. As hy later besluit om Spider-Man te word, word hierdie ontwerpfout skielik 'n voordeel.
'N Vreemde poging om die oorsprong en vroeë dae van Spider-Man te moderniseer, het hierdie reeks die idee geleen dat Spidey en Doc Ock in dieselfde ongeluk geskep is en deur John Byrne geskryf en geteken is. In hierdie geval kyk Peter hoe dokter Octavius ​​'n demonstrasie hou oor hoe om straling te beheer. Maar die instrumente is so sensitief dat die teenwoordigheid van 'n enkele spinnekop die hele gebou laat ontplof. Tientalle mense sterf of ly permanente beserings as gevolg van die ontploffing. Octavius ​​oorleef, nou Dr Octopus. Peter is lewendig en skaars by sy bewussyn toe die nou radioaktiewe spinnekop hom byt.
Peter spandeer weke in die hospitaal om van sy beserings te herstel. Maande na die ongeluk loop Peter in die straat af en dink oor sy nuutgevonde gesondheid, energie en uithouvermoë, toe hy 'n aankomende motor nouliks ontwyk deur 'n bomenslike sprong te maak.
Die verhaal volg dan die oorsprong van Lee/Ditko, behalwe oor die inbreker. Na 'n paar weke as TV -kunstenaar, verlaat Spidey sy kamervenster in volle kostuum en word deur die inbreker bespied. Die misdadiger neem aan dat Spidey die huis omhul, wat hy self al 'n paar weke doen sedert hy Ben in 'n elektronika -winkel ontmoet het. Dit is nie duidelik waarom die inbreker tot hierdie gevolgtrekking sou kom nie en waarom hy so lank neem om die huis van Parker te beroof.
Die nag, nadat hy op lewendige TV opgetree het, verlaat die web-slinger die ateljee toe die inbreker by hom verby hardloop. Die man het blykbaar Spider-Man na die ateljee gevolg en die geleentheid gebruik om verskeie kleedkamers te beroof. Die inbreker groet Spidey vinnig, noem dat hy 'n medemisdadiger is en vra die gemaskerde muurkruiper of hy sy ontsnapping kan help. Spidey het geen idee waarvan die ou praat nie, maar ignoreer hom steeds, selfs terwyl 'n nabygeleë polisiebeampte (nie hierdie keer 'n veiligheidswag nie) skree om die dief te stop. Die inbreker kom in 'n rustige tempo weg, blykbaar klaar met sy gesprek.
'N Paar uur later kom Peter by die bekende toneel van die polisie buite die Parker -huis tuis. Maar nou as hy die inbreker konfronteer, groet die misdadiger weer met graagte die slinger en verduidelik dat hy probeer het om die Parker-huis te beroof omdat hy gesien het hoe Spidey die plek omhul het. Hy het besluit om ons held te beïndruk deur die huis self te beroof en hom dan die helfte van die verdienste te bied in ruil vir 'n vennootskap in misdaad. Spidey word deur skuldgevoelens verteer, en besef die ware aard van mag en verantwoordelikheid.
Hierdie nuwe weergawe van Spider-Man het baie kritiek gekry. Baie het gevoel dat dit die oorsprong te ingewikkeld maak en die impak daarvan verminder dat Spidey die inbreker herken het deurdat die kriminele hul konfrontasie laat onderbreek het om sy optrede te verduidelik. Die "Chapter One" -reeks het ander veranderings aan die Spider-Man-kanon aangebring, maar na die laaste uitgawe is dit baie vinnig geïgnoreer en dan amptelik afgemaak dat dit nie 'n plek in amptelike kontinuïteit het nie.
"Ultimate Spider -Man" strokiesprente (2000 -hede)
Die uiteindelike bloemlesings is gedoen. Na die sukses van die nuwe live-action "X-Men" film en met 'n live-action Spider-Man film in die werk, besluit Marvel om 'n nuwe fiktiewe heelal te skep vir mense wat die films geniet, maar bang was om in stories te spring wat dekades se geskiedenis agter die rug het. Hierdie nuwe parallelle heelal sou los van die gewone Marvel -werklikheid wees en sou baie karakters bywerk en/of heeltemal hersien sodat hulle vars en nuut lyk. Hierdie strokiesprente is gepubliseer onder die Ultimate Marvel -etiket en het plaasgevind in 'n aparte Marvel Universe as die oorspronklike "616" weergawe.
In die openingsboog van "Ultimate Spider-Man" is Peter 'n hoërskoolnerd met 'n bril en is die beste vriende met Mary Jane, 'n mede-nerd en buurvrou wat hy al jare ken. Hy is ook vriende met die ryk kind Harry Osborn, die seun van Norman Osborn, wat hy eers ontmoet het toe hy in die hoofstroom -strokiesprente was.
Terwyl Peter 'n klasuitstappie na Osborn Industries bywoon, word Peter gebyt deur 'n ontsnapte laboratoriummonster, 'n spinnekop ingespuit met die vreemde OZ-formule, Osborn se poging om 'n nuwe ras supersoldaat te skep. Die chemikalie verander die spinnekop en sy gif, en gee Peter sy vreemde kragte. Peter se spinnekopbyt word deur baie getuig en Osborn is bang dat die seuntjie binnekort sal sterf, wat daartoe kan lei dat die polisie die OZ -formule ontdek. Hy stuur 'n moordenaar om die seuntjie dood te maak deur hom om te jaag, maar Peter ontwyk die aankomende motor en Osborn besef die tiener het nou superkragte.
Petrus besef sy groot nuwe krag. Selfs sy visie, wat swak was in hierdie werklikheid, is skielik perfek. Nadat hy 'n amateurstoeikompetisie gewen het, word Peter 'n professionele worstelaar as Spider-Man, en vertrek nooit om 'n TV-ster te word nie. Net soos die tekenprent van die 1990's, is dit oom Ben wat eers die les gee oor mag en verantwoordelikheid. Uiteindelik maak Peter webskieters om sy stel spinnekoppe te voltooi.
In hierdie werklikheid verlaat Spidey die worstelarena wanneer hy van diefstal beskuldig word. Dan laat hy 'n dief in 'n slegte bui ontsnap, alhoewel hy die man maklik kan laat struikel. 'N Volgende gesprek met sy oom lei tot 'n onderonsie en Ben sê dat mag verantwoordelikheid meebring, 'n les wat hy deur Peter se pa Richard vertel het. Petrus ignoreer dit en vertrek woedend. As hy terugkeer huis toe, is Ben dood, nadat hy deur 'n inbreker vermoor is, dieselfde dief van vroeër.
In hierdie werklikheid, nadat hy 'n superheld geword het, sluit Peter by die Daily Bugle aan as 'n deeltydse webwerfontwerper en IT-man (kry dit? Spidey handel oor web-webwerwe). Sy ouers se geskiedenis word ook verander. Nou, Richard is 'n wetenskaplike wie se navorsing eintlik lei tot die skepping van Venom en tot Petrus se eie web-shooters.
Onlangs het Peter se Ultimate Universe -loopbaan as 'n held geëindig toe hy in die geveg dood is. Young Miles Morales het die nuwe Spider-Man van die werklikheid geword, met soortgelyke magte van 'n ander spinnekop van Norman Osborn.
Sam Raimi se "Spider-Man" -fliek (2002)
Sam Raimi ("Evil Dead") was die regisseur van die eerste speelfilm-iterasie van "Spider-Man" met Tobey Maguire. Peter en Mary Jane is buurvroue wat mekaar sedert die vroeë laerskool ken, hoewel MJ Peter nie as 'n baie hegte vriend beskou nie. Harry is weer Peter se vriend op hoërskool. In hierdie aanpassing is Peter 'n bietjie wetenskaplike nerd, maar hy is nie naastenby die begaafde wetenskaplike in die strokiesprente en tekenprente nie. Hy begin ook sy fotografie loopbaan vroeg, werk vir die skoolkoerant.
'N Klasuitstappie na 'n universiteitslaboratorium bevat 'n vertoning van meer as 'n dosyn geneties gemanipuleerde' superspinnekoppe '. Een van hierdie spinnekoppe, 'n rooi en blou een, ontsnap en byt Peter en dra die eienskappe daarvan op die een of ander manier aan hom oor. Gelukkig ontsnap nie een van die ander spinnekoppe om mense te byt en hulle magte te gee nie.
Peter ontwikkel bekende vermoëns, maar met 'n paar verskille van sy strokiesprent. Eerstens het Spidey se hande (en vermoedelik sy voete) klein, mikroskopiese kloue wat hom toelaat om aan oppervlaktes vas te klou eerder as om die vermoë tot bio-magnetisme toe te ken. Tweedens beskou Raimi die spinnekop as bloot 'n ongelooflike bewustheid en reflekse eerder as 'n psigiese vermoë. Hoewel Petrus 'n paar aanvalle kan vermy, waarsku dit hom egter nie as 'n vyand daar naby staan ​​nie. Ten slotte het Raimi gevoel dat die publiek sou dink dat Peter 'te slim' was om mee te praat as hy intelligent genoeg was om webvloeistof en web-shooters te skep, sodat die filmmakers besluit het om Peter eerder natuurlike spinnekoppe te laat ontwikkel.
Soos met die klassieke oorsprong, besluit Peter om sy krag te toets in 'n stoeikompetisie, hierdie keer teen 'n man genaamd Bonesaw McGraw. Maar in hierdie film, vanweë 'n tegniese aard, doen Peter dit nie kry die prysgeld ondanks die wen van sy wedstryd. As hy bedrieg voel, is hy te bly om niks te doen as 'n dief die prysgeld beroof en wegkom nie. In hierdie weergawe van die gebeure ignoreer Peter dus die dief uit 'n (miskien geregverdigde) wraakgevoel.
Deur die worstelarena te verlaat, verwag Peter om oom Ben daar naby te ontmoet, maar vind dat hy deur 'n motorjager geskiet is. Ben sterf en Peter spoor die misdadiger op (nou bekend as "die karjakker" eerder as "die inbreker"), wat hy herken as die dief wat hy toegelaat het om te ontsnap. Die moordenaar ontmoet 'n ontydige einde en Peter besluit om 'n held te word. Hy skep dan 'n baie professionele en duur kostuum, blykbaar net omdat dit die soort ding is wat 'n superheld veronderstel is om te dra.
In die vervolg "Spider-Man 3" word onthul dat die skurk Sandman eintlik die geweer vasgehou het en dat sy lewensmaat, dief, hom in die wiele gery het en Ben se dood per ongeluk veroorsaak het.
MTV se "Spider-Man, the New Animated Series" (2003)
MTV se "Spider-Man" -prentjie was 'n CGI-reeks wat bedoel was om die nuwe live-action film van Raimi te volg. As sodanig is die oorsprong van Spider-Man nie verduidelik nie en kykers het aangeneem dat dit ooreenstem met wat hulle in die film met Tobey Maguire gesien het. Die reeks speel Neil Patrick Harris as Spider-Man en Lisa Loeb as Mary Jane.
Anders as die film, herwin Peter sy 'psigiese' vermoëns in die reeks. Maar dit lyk asof sy spiersinnigheid hom waarsku teen probleme in die omgewing wat sy aandag verg, maar dit het hom nie altyd gewaarsku oor onmiddellike en aankomende gevaar nie.
"The Spectacular Spider-Man" geanimeerde reeks (2008-2009)
Showrunners Greg Weisman en Victor Cook het bedoel dat "The Spectacular Spider-Man" 'n opgedateerde weergawe van die oorspronklike Stan Lee- en Steve Ditko-era was met 'n paar elemente en karakters uit latere Spider-Man-tydperke. Die vertoning speel Josh Keaton, wat tans stem Hal Jordan in "Green Lantern: The Animated Series" en Jack in "Transformers Prime." Dit is een van my persoonlike gunsteling superheld -aanpassings ooit.
Vir die eerste keer beeld 'n tekenprentreeks Peter uit as 'n tiener op hoërskool toe hy Spider-Man word. Die vertoning begin drie maande na oom Ben se dood, net soos Peter op die punt staan ​​om sy junior jaar te begin. Peter se beste vriende op skool is Gwen Stacy en Harry Osborn. Peter se hoërskool, Midtown, High is nou eintlik geleë in Midtown Manhattan eerder as in Queens. Dit word ook nou Midtown Manhattan Magnet High School genoem, deur die studente met liefde 'M-cubed' genoem.
In hierdie tekenprent kry Peter sy mag tydens 'n klasuitstappie gedurende sy tweede jaar. Die uitstappie is byna identies aan die gebeure van die Raimi -film, behalwe dat die laboratorium bestuur word deur dr. Curt Connors. Die geneties gemanipuleerde spinnekop is deel van sy navorsing oor transgenies, wat hom later in die Hagedis sal verander. In hierdie tekenprent lei die navorsing van dr. Connors ook daartoe dat die booswigte Electro en Kraven bomenslike kragte kry. So nou Spidey en drie van sy vyande is geskep deur dieselfde basiese wetenskap.
Die voorlaaste seisoen een episode "Intervensie" onthul die res van Peter se agtergrond deur 'n soort droom. Dit is baie soortgelyk aan die oorsprong in Raimi se film, behalwe dat Peter web-shooters en 'n kostuum maak voor hy woon die stoeikompetisie teen Crusher Hogan by.
"Spider-Man: Turn Off the Dark" Broadway Musical (2011- ??)
Goed, daar was tegnies twee weergawes van hierdie musiekblyspel. Tydens voorskoue het konstante tegniese probleme en baie negatiewe resensies daartoe gelei dat die vertoning 'n rukkie onderbreek is, waartydens 'n nuwe regisseur en choreograaf aangestel is en die draaiboek verwerk is. Dit is steeds die duurste Broadway -produksie in die geskiedenis.
In die eerste weergawe verduidelik 'n Geek Chorus (wat dit nie opmaak nie) die oorsprong van Spider-Man aan die gehoor. Peter is 'n hoërskoolwetenskapnerd wat as fotograaf vir die skoolkoerant werk. Tydens 'n klasreis na die laboratoriums van dr. Norman Osborn, word Peter gebyt deur 'n geneties veranderde spinnekop, wat blykbaar eintlik die Griekse mitologiese figuur Arachne is wat die seuntjie gekies het om haar avatar te wees.
Nadat hy sy vermoëns gebruik het om kontant te wen in 'n stoeikompetisie, keer Peter terug na Queens en sien hoe die skoolboelie Flash Thompson met 'n motor vasgery word, ignoreer Peter die voorval en dink Flash verdien dit.Maar Ben Parker is naby en hardloop uit om die misdadiger te stuit. Die karjakker begin ry en bots met Ben. Peter kyk na sy oom, wat hom daaraan herinner om 'bo alles uit te styg' en dan sterf. Die term "met groot krag kom groot verantwoordelikheid" word nooit gebruik nie.
Peter blameer homself vir Ben se dood, want sy oom sou nie betrokke geraak het as hy self die motorjag gestop het nie. Daardie aand gee Arachne hom 'n kostuum, rooi om elke onskuldige te simboliseer wie se bloed gestort is en blou om hartseer te simboliseer. Peter begin dan sy loopbaan as Spider-Man en hou op om as fotograaf vir die skoolkoerant op te tree, sodat hy eerder foto's aan J. Jonah Jameson kan verkoop.
In die tweede weergawe bly die meeste van hierdie gebeure dieselfde (behalwe dat die Geek Chorus verwyder word). Die belangrikste oorsprongsverskil kom voor wanneer Ben vir Peter vra om tyd saam met hom deur te bring. Die tiener weier, vasbeslote om sy magte by 'n stoeikompetisie te gebruik, sodat hy geld kan verdien. Nadat hy die prysgeld gewen het, keer Peter terug huis toe om te ontdek dat oom Ben deur 'n motorjager doodgeskiet is. Alhoewel Peter nooit die karjakker in hierdie weergawe van die verhaal ontmoet nie, en hy ook nie die geleentheid gehad het om die misdadiger vroeër te stop nie, blameer hy homself wel vir Ben se dood. Peter dink dat as hy by die huis gebly het in plaas daarvan om vinnig geld te verdien, die dood vermy kon word. Hy neem die besluit om 'n held te word, en besef dat groot mag groot verantwoordelikheid meebring.
"Ultimate Spider-Man" geanimeerde reeks (2012- ??)
In die nuutste geanimeerde reeks met die muurkruipende held, word Peter uitgespreek deur Drake Bell, wat eintlik 'n parodiekarakter vertolk het wat gebaseer is op Spider-Man in die film "Superhero Movie." As die reeks begin, is Peter op hoërskool en werk hy al ongeveer 'n jaar op sy eie as Spider-Man. Die eerste episode behels dat hy 'n aanbod aanvaar om saam met die hoë-tegnologie-terroriste-organisasie S.H.I.E.L.D. Spidey kry opleiding en toegang tot S.H.I.E.L.D. hulpbronne, insluitend 'n webmotorfiets en verbeterde webskieters. In ruil daarvoor is hy ook op soek na verskeie missies en verleen hy sy ervaring aan 'n groep tienersuperhelde wat ook sy nuwe hoërskoolklasmaats word.
Die tekenprent is redelik nuut en die eerste seisoen word nog steeds op Disney XD uitgesaai, so ek sal niks verder sê nie, sodat ek julle nie bederf nie.
Op 3 Julie sien ons weer 'n weergawe van Spidey se agtergrond en vroeë dae in "The Amazing Spider-Man", 'n herlaai van 'n lewendige aksie, geregisseer deur Marc Webb. Na 50 jaar en soveel inkarnasies toon die web-slingerende wonder geen tekens van vertraging nie. Hier is die volgende 50 jaar!
Alan Kistler is die skrywer van die "Unofficial Spider-Man Trivia Challenge" en die "Unofficial Batman Trivia Challenge", nou beskikbaar in boekwinkels.
Oorsprong van die idee van 'n reeks boeke - Geskiedenis
Die Legende van Zelda word gepas genoem, aangesien die reeks werklik 'n legende geword het in die spelbedryf. Elke nuwe generasie gamers het die geleentheid gekry om verlief te raak op hulle deur hul huidige Nintendo -konsole. Of as hulle puriste is, gaan terug na die oorspronklike NES -spel. Die basiese beginsels het egter nog altyd gebly - 'n seuntjie in die groen, wie se strewe is om 'n bose towenaar te stop en die prinses te red. Jy mors nie met perfeksie nie.
Die vraag is: waar kom die inspirasie vir die Legend of Zelda vandaan? Wat het Nintendo geïnspireer om 'n reeks te skep wat miljoene spelers wêreldwyd opgewonde sal maak, waarvan baie 'n lewenslange liefdesverhouding met die franchise sou aangaan? Dit klink dalk bekend, maar dit het regtig begin met 'n jong seun ...
Sy naam was Shigeru Miyamoto, en as jy 'n ervare spelliefhebber is, herken jy waarskynlik die naam. Indien nie, is hy die ou wat verantwoordelik is vir 'n paar klein indie-franchises waarvan u waarskynlik nog nooit gehoor het nie- Super Mario Bros, Donkey Kong, F-Zero en Star Fox … Ja, 'n ou. Dit is nie verbasend hieruit dat hy bekend staan ​​as die vader van moderne speletjies nie. Hy is ook verantwoordelik vir een van my gunsteling aanhalings van alle tye
Is videospeletjies sleg vir jou? Dit is wat hulle gesê het oor rock and roll.
Benewens die voorgenoemde reeks wat hy onder sy band het, is Miyamoto ook die hoofskepper van die Legende van Zelda. En ek het nie 'n grap gemaak toe ek sê dat sy reis na een van die grootste reekse van alle tye begin het toe hy 'n seuntjie was nie.
Miyamoto self het gesê dat sy primêre inspirasie vir die karakter en die spelvloei afkomstig is van sy verkennings van die heuwels rondom sy kinderjare, Sonobe, Japan. Net soos Link self, sou Miyamoto deur die woude, grotte, mere en klein dorpies avontuur. Soos hy gesê het,
Toe ek 'n kind was, het ek gaan stap en 'n meer gevind. Dit was nogal 'n verrassing vir my om daaroor te struikel. Toe ek sonder 'n kaart deur die land reis, probeer om my weg te vind, terwyl ek wonderlike dinge teëkom, het ek besef hoe dit voel om op 'n avontuur soos hierdie te gaan.
Nog 'n onvergeetlike avontuurlike oomblik vir Miyamoto was toe hy 'n grot -ingang ontdek en die binnekant daarvan met behulp van 'n enkele lantern verken. Daar was vermoedelik nie 'n ou man wat hout swaarde uitgedeel het nie.
Wat die titelnaam betref, dit is afgelei van niemand anders nie as die groot Zelda Fitzgerald. Vir die van julle wat nie bekend was nie, sy was die uiters vrymoedige en hoogs gepubliseerde (in haar tyd) vrou van die literêre legende F. Scott Fitzgerald, skepper van The Great Gatsby, onder 'n magdom ander werke.
Waarom het Miyamoto hierdie naam vir sy prinses gekies? Hy het blykbaar gedink dat dit 'aangenaam' en 'betekenisvol' klink. Oor laasgenoemde was hy beslis nie verkeerd nie.
Maar wat van Link? Sy uitbeelding is geïnspireer deur Peter Pan - die ander groen geklede seuntjie wat skynbaar nooit grootword nie. Miyamoto het gesê dat hy wou hê dat sy protagonis herkenbaar was. En watter beter manier om dit te doen as om 'n soortgelyke voorstelling te gebruik as waarskynlik die bekendste seun in die vermaak van kinders?
Wat die naam betref, dit kom uit die reeks wat in die verlede, hede en toekoms afspeel, met die hoofkarakter die "link " tussen hulle.
Dus, dit het begin met 'n avontuurlike seuntjie wat graag verken het, wat toe 'n man geword het wat 'n speletjie geskep het oor 'n seuntjie wat avonture beleef. Lyk asof dit uitgewerk het. Afhangend van watter bron u wil gebruik, het die Zelda-franchise tot dusver tussen 70-80 miljoen eksemplare van die verskillende speletjies in die franchise verkoop.
Dummies vir Dummies
Daar is iets duidelik demokraties aan die gids, wie se prentjie vertroue aan die amateur verkoop. U hoef nie 'n kenner te wees nie, of om jare lank onder die vakleerling te wees, beloof die genre. Lees net hierdie instruksies, en voila, u kan ook 'n quilt maak of 'n draaiboek skryf of 'n Honda Civic herstel.
Dit is vanjaar die 25ste herdenking van die merk "For Dummies", die swart-en-geel koning van die moderne manier van doen. Vandag is daar 1,950 Dummies -titels en tel: Jazz vir dummies, Kanadese wyn vir dummies, Die internet vir dummies, Tuisonderrig vir dummies, Seks vir dummies, Congress for Dummies. Is jou huis 'n gemors? Koop Feng Shui vir dummies. Het kanker? Probeer Chemoterapie en bestraling vir dummies. Is jy 'n pop? Kritiese denke vir dummies kan help. Die blurb op die voorblad van Iguanas vir dummies sê alles: "As u net een boek oor leguanas kry", sê 'n bekende reptielveearts, "is dit die een wat u moet kies."
Die ponslyne skryf self, maar so ook die tjeks. Volgens die uitgewer is 300 miljoen boeke in druk en die handelsmerk voeg ongeveer 200 nuwe titels per jaar by.
Om 'n Dummies -boek te dra, laat my altyd voel, wel, jy weet. Maar ek het my trots ingesluk om lank gelede 'n fan van die reeks te word. Ek en my man gebruik Huis koop Kit vir dummies om ons te lei deur die proses om ons eerste huis te koop, en ek het onlangs gaan kyk Groentetuinmaak vir dummies uit die biblioteek om 'n tamatiepampoen in ons nuwe agterplaas te begin beplan. Ek gebruik die Dummies -gids vir persoonlike finansies in my twintigerjare, en in 'n uitbarsting van listige ambisie wat uiteindelik wankel, Vensterbehandelings en strokiesblikke vir dummies. Ek dink aan Dummies -gidse soos 'n analoog Wikipedia: die perfekte plek om te begin as ek net weet dat ek niks weet nie.
'N Dummies -boek beloof 'n paar dinge. Dit is 'n naslaanwerk, en nie 'n handleiding wat beteken dat u direk na die stukkies kan gaan wat u benodig sonder om vas te val in materiaal wat u nie nodig het nie. Dit is geskryf deur gevestigde kundiges—Seks vir dummies is deur dr Ruth! - in 'n ligte, grappige toon. Die teks is opgebreek in klein stukkies, met vet opskrifte en marginale ikone ('Wenk', 'Waarskuwing', ens.), Wat verseker dat die leser selde twee ononderbroke paragrawe raakloop sonder om vas te hou.
Die belangrikste is dat 'n Dummies -boek veronderstel dat die leser begin met nul kennis oor die onderwerp. Dit is nie 'n universele kwaliteit in die wêreld nie, maar ek spyt nog steeds dat ek 'n gids vir die verbouing van kruie gekoop het, wat terloops voorgestel het dat ek 'n fluoresserende buis van 4 voet lank moes installeer. (Regtig ?! En ook: Waar? En laastens: Hoe?) As ek na die boek op my rak kyk, laat ek nog steeds kook van ergernis en ontoereikendheid. In 'n Dummies -boek word dit opgelos sonder om met die leser te praat, of haar te oordeel omdat sy nie geweet het dat sy veronderstel is om die blomme wat bo -op haar basiliekruid plant, af te knyp nie.
Ek het nog nooit genoeg belangstelling in tegnologie gekry om 'n Dummies-gids vir hardeware of sagteware te gebruik nie, maar in 1991 was die Oerknal van die steeds groter wordende Dummies-heelal DOS vir Dummies. Destyds beland rekenaars in groter getalle in die kantore van nie-tegnofiele, en word rekenaars vir tuisgebruik bemark. Die bestaande gidsboeke was verskriklik: swaar, verwarrend en afwisselend jargon-y en neerbuigend. Boeke vir beginners bestaan, maar hulle het gewoonlik net 'n neerbuigende eerste hoofstuk op 'n ondeurdringbare handleiding geslaan. IDG, die uitgewer van tegniese tydskrifte soos PC World, was besig om die boekbedryf aan te gaan en 'n opening te sien. Die boek was 'n onmiddellike treffer, en oor die volgende twee jaar het IDG nog 17 rekenaartitels vervaardig. Van daar af het hulle uitgebrei na ander onderwerpe, begin met persoonlike finansies. Die res is geskiedenis.
Dit is die amptelike verhaal van Dummies, volgens die webwerf van die onderneming en 'n gesprek met die bemarkingsdirekteur David Palmer. Maar praat met Dan Gookin, wat geskryf het DOS vir Dummies, en u kry 'n souter weergawe. 'Daar was baie ego betrokke, en baie klein gemors wat altyd gebeur as u iets het wat suksesvol is,' het hy vir my gesê van Coeur d'Alene, Idaho, waar hy 'n stadsraadslid is. 'Hulle sou die titel om koerantpapier toegedraai het en dit sou nog steeds verkoop het.'
Sy weergawe van die oorsprongverhaal lyk soos volg: In die laat 1980's het hy 'n boekvoorstel ingekyk vir Die Idiote se gids vir DOS, volgens die gewilde gids met hippies in 1969 Hoe om u Volkswagen lewendig te hou: 'n Handleiding vir stap-vir-stap-prosedures vir die voltooide idioot.* Intussen het hy op 'n konferensie 'n redakteur van IDG ontmoet wat hom vertel het van 'n titel wat in sy kop rondskarrel op grond van sy oom se klagte dat niemand 'n boek oor "DOS for us dummies" sou skryf nie. Die redakteur het Gookin se voorstel gelees en het net een groot voorstel in die herinnering van Gookin: 'Hierdie gebruikersvlak wil niks leer nie. Hulle wil die antwoord op die vraag kry, die boek toemaak en met hul lewe aangaan. "
Gookin geskryf DOS vir Dummies binne ongeveer 'n maand teen 'n voorskot van ongeveer $ 6,000. Die belangrikste opmerking van die uitgewer oor die eerste konsep was dat dit te kort was. (Gookin: "Dit word aan Mozart gesê dat daar nie genoeg notas is nie.") Sommige boekwinkels het geweier om die voltooide produk te dra omdat die titel vir lesers beledigend klink, en Gookin sê dat die uitgewer maande lank versigtige drukopgawes van slegs 5 000 bestel het. . Maar die stygende verkoopgetalle het almal se gedagtes verander.
Volgens Gookin het die handelsmerk agteruitgegaan namate dit gegroei het. 'Aan die einde van die negentigerjare het hulle 'n rukkie wat' For Dummies 'bevat, uitgevee, en die ding sou verkoop,' het hy gesê. Hy herinner aan 'n ontmoeting in hierdie era met die destydse uitgewer van die reeks en verskeie vooraanstaande vroeë Dummies-skrywers, waaronder die tegnologie-skrywer David Pogue, waarop die skrywers die uitgewer smeek om die integriteit van die handelsmerk te behou. 'Dummies -boeke is spesiaal', onthou Gookin. Wiley het Dummies in 2001 by IDG gekoop.
Die gesin van Windows vir dummies titels, insluitend die oorspronklike DOS-boek, is mettertyd steeds die topverkoper van die reeks. Gookin het nou ongeveer 30 individuele titels geskryf, sonder die titels wat deur verskeie hersiene uitgawes gegaan het. Hy onthou dat hy 'n tantième -tjek van $ 250 000 gekry het en dit direk na die bank gestuur het, waar hy meegedeel is dat die tjek te groot is om te aanvaar. Hy beweer DOS vir Dummies het die sagteware vir die berekening van tantieme by IDG gebreek. 'Histories gesproke, ja, ek het 'n absolute hoeveelheid geld verdien,' het hy gesê.
So het Wiley vermoedelik, hoewel die maatskappy geweier het om jaarlikse verkoopsyfers te deel. Daar is deur die jare 'n paar veranderinge aangebring-die tekenprente van Rich Tennant was 'n stapelvoedsel tot 2012-maar meestal het die handelsmerk gegroei. Daar is nou Dummies -programme, produkte soos "The Complete Home Haircut Kit for Dummies" en ydele Dummies -titels in opdrag van korporatiewe kliënte vir beurse en bemarking. Dummies.com bevat aanvullende video's en ander inhoud, waarvan baie slegs toeganklik is vir diegene wat die boeke koop. Die boeke is in meer as 30 tale vertaal, waaronder Franse handelsmerkherkenning vir Giet Les Nuls is teenstrydig met dié van Dummies in die Verenigde State.
Die boeke ondergaan hierdie lente 'n opkikker. Gedurende die volgende paar maande word lettertipes verfris, en die "Dummies man"-die reeks se vrolike driehoekskop-embleem-het 'n stylvolle dikraambril en dikker, golwende hare gekry. Meer inhoudelik word die basiese Dummies -formaat meer visueel, minder afhanklik van mondelinge instruksies en meer van diagramme en illustrasies.
Die Dummies-man het moontlik 'n hip-make-up gekry, maar dit moet nog gesien word hoe dit die volgende kwarteeu sal vaar. Die tegnologiese revolusie wat die reeks geïnspireer het, het ook sy mees bedreigende teenstanders veroorsaak, waarom $ 20 betaal vir 'n boek as daar soveel gratis advies aanlyn is? Eerstens, want vertroue en eenvoud is baie ver as 'n mens 'n intimiderende, potensieel duur nuwe projek aanpak. En ook omdat dit nog makliker is om 'n boek as 'n iPad te hou as u bier brou of honde teel, hoef u nie bekommerd te wees dat u 'n boek laat val, dit in die motorhuis of in die tuin sleep of die bladsye met hande bedek nie. in modder of koekbeslag.
Regstelling, 4 April 2016: Hierdie artikel het die dekade waarin Dan Gookin 'n boekvoorstel inkopies gedoen het, verkeerdelik geïdentifiseer. Dit was die laat 1980's, nie die laat 1990's nie. (Keer terug.)
Die oorsprong van ' Big Data & apos: 'n Etimologiese speurverhaal
Woorde en frases is fundamentele boustene van taal en kultuur, net soos gene en selle vir die biologie van die lewe. En woorde is hoe ons idees uitdruk, en die naspeur van hul oorsprong, ontwikkeling en verspreiding is nie net 'n akademiese strewe nie, maar 'n venster na die intellektuele evolusie van die samelewing.
Digitale tegnologie verander die manier waarop woorde en idees geskep en vermeerder word, en hoe dit bestudeer word. Net verlede maand het die Library of Congress byvoorbeeld gesê dat sy argief met openbare Twitter -boodskappe 170 miljard tweets bereik het en met ongeveer 500 miljoen tweets per dag gestyg het.
Die Library of Congress -argief, wat voortspruit uit 'n ooreenkoms met Twitter in 2010, is nog nie oop vir navorsers nie. Maar die plan is dat dit binnekort sal wees. In 'n witskrif het die biblioteek gesê dat sosiale media beloof om 'n ryk bron te wees wat 'n meer volledige beeld gee van die kulturele norme, dialoog, neigings en gebeure van vandag om geleerdheid, die wetgewende proses, nuwe outeurskap, onderwys en ander doeleindes. "
Die nuwe digitale vorme van kommunikasie — webwerwe, blogplasings, tweets — verskil dikwels baie van die tradisionele bronne vir die bestudering van woorde, soos boeke, nuusartikels en akademiese tydskrifte.
Dit is amper soos mondelinge taal in plaas van geredigeerde teks, het Fred R. Shapiro, redakteur van die "Yale Book of Quotations " en 'n medebibliotekaris by die Yale Law School gesê. 𠇍it is die weg van die toekoms. "
Die onreëlmatige digitale data van die web is 'n belangrike bestanddeel in wat nou 'x201CBig Data' genoem word. maar op digitale artefakte wat nou op tegniese webwerwe geplaas word, voldoende.
Tot ons beskeie verhaal van woordverblindery: Verlede Augustus het ek 'n Sondagrubriek geskryf oor 2012 wat die uitbreekjaar was vir Big Data as 'n idee, op die mark en as 'n term.
Ek het destyds verslag gedoen oor die wortels van die term, en ek het meneer Shapiro van Yale gevra om dit te ondersoek. Hy het databasisse opgesoek en met verskeie verwysings vorendag gekom, onder meer in persverklarings vir produkaankondigings en 'n interessante gebruik van die term deur 'n beroemde skrywer (meer hieroor later).
Maar meneer Shapiro kon niks so skerp en definitief vind as wat hy jare tevore vir my gedoen het toe ek hom vra om die eerste verwysing na die woord "software " as 'n rekenaarterm te probeer vind nie. Dit was in 1958, in 'n artikel in " The American Mathematical Monthly, " geskryf deur John Tukey, 'n wiskundige uit Princeton.
Dus, sonder 'n beslissende antwoord, het ek in die Sondag -rubriek nie geskryf oor die oorsprong van die term Big Data nie. Maar daarna het ek gehoor van mense met idees oor die onderwerp.
Francis X.Diebold, 'n ekonoom aan die Universiteit van Pennsylvania, het in aanraking gekom en selfs 'n artikel geskryf met die sagte tong-in-die-kies titel, "I Coined the Term ' Big Data ' " Ek het nie aan ekonomie gedink nie as die broeiplek vir die term, maar dit is nie onredelik nie. Sommige van die statistiese en algoritmiese metodes wat nou in die Big Data -gereedskapskit gevind word, spoor hul erfenis na ekonomiese modellering en Wall Street.
Diebold het 'n eis gemaak op grond van sy referaat, " Big Data Dynamic Factor Models for Macroeconomic Measurement and Forecasting, " wat in 2000 aangebied is en in 2003 gepubliseer is. na navorsing deur Marco Pospiech, 'n Ph.D. -kandidaat aan die Tegniese Universiteit van Freiberg in Duitsland.
Ek het toe al gehoor van Douglas Laney, 'n veteraan data -ontleder by Gartner. Hy het gesê dat die vader van die term Big Data heel moontlik John Mashey kan wees, wat in die negentigerjare die hoofwetenskaplike by Silicon Graphics was.
Ek het aan die heer Diebold geantwoord dat ek volgens wat ek gesien het, waarskynlik baie kompetisie het. En ek het die e-poskorrespondensie wat ek ontvang het, deurgegee. Diebold het baie dankie gesê en bygevoeg dat hy ook 'n navorsingsbibliotekaris van die Universiteit van Pennsylvania laat ondersoek het.
Die term Big Data is so algemeen dat die soeke na die oorsprong daarvan nie net 'n poging was om 'n vroeë verwysing te vind na die twee woorde wat saam gebruik word nie. Die doel was eerder die vroeë gebruik van die term wat dui op die huidige konnotasie daarvan, dit wil sê, nie net baie data nie, maar verskillende soorte data wat op nuwe maniere hanteer word.
Die krediet, volgens my, behoort te gaan aan iemand wat bewus was van die rekenaarkonteks. Myns insiens kwalifiseer 'n baie interessante verwysing wat deur die Yale -navorser, mnr. Shapiro, ontdek is, nie.
In 1989 skryf Erik Larson, later die skrywer van topverkopers, waaronder " The Devil in the White City " en " In The Garden of Beasts, " 'n stuk vir Harper 's Magazine, wat herdruk is in The Washington Post . Die artikel begin met die skrywer wat wonder hoe al die gemorspos in sy posbus kom en na die direkte bemarkingsbedryf gaan. Die artikel bevat hierdie twee sinne: 𠇍ie bewaarders van big data sê dat hulle dit doen ten bate van die verbruiker. Maar data kan gebruik word vir ander doeleindes as wat oorspronklik bedoel was. "
Voorwaar. Maar ek dink nie die gebruik van die term dui op 'n idee van die tegnologie wat ons vandag Big Data noem nie.
Sedert ek die eerste keer gekyk het hoe hy die term gebruik het, het ek van Mashey gehou as die oorsprong van Big Data. In die 1990's was Silicon Graphics die reus van rekenaargrafika, wat gebruik word vir spesiale effekte in Hollywood en vir video-toesig deur spioenasie-agentskappe. Dit was 'n warm onderneming in die vallei wat nuwe soorte data hanteer het, en baie daarvan.
Daar is geen akademiese referate om die toeskrywing aan mnr. Mashey te ondersteun nie. In plaas daarvan het hy in die middel en laat negentigerjare honderde gesprekke aan klein groepe gehou om die konsep te verduidelik en natuurlik Silicon Graphics -produkte aan te bied. Mashey se saak is op die webwerwe van tegniese en professionele organisasies, soos Usenix. Daar word 'n paar van sy aanbiedingsdia's van die gesprekke geplaas, insluitend 𠇋ig Data en the Next Wave of Infrastress " in 1998.
Vir my was die soek na die oorsprong van Big Data 'n kwessie van persoonlike nuuskierigheid, iets om eendag terug te keer en op 'n naweek te skryf.
Toe ek onlangs vir Mashey bel, het hy gesê dat Big Data so 'n eenvoudige term is, dat dit nie veel aanspraak op roem is nie. Hy het gesê dat dit sy rol was om die term in die 1990's binne 'n deel van die hoëtegnologie-gemeenskap te populariseer. "I gebruik 'n etiket vir 'n verskeidenheid kwessies, en ek wou hê dat die eenvoudigste, kortste frase moet aandui dat die grense van rekenaars aanhou toeneem, " het gesê Mashey, 'n konsultant van tegnologiese ondernemings en 'n kurator van die rekenaar History Museum in Mountain View, Kalifornië
Aan die Universiteit van Pennsylvania het mnr. Diebold ook voortdurend na die onderwerp gekyk. Hy het gesê dat sy opvolgnavrae 'n reis van toenemende nederigheid was. Hy het sedert die eerste een aan twee referate geskryf.
Sy mees onlangse referaat sluit die volgende af: " Die term Big Data, wat oor rekenaarwetenskap en statistiek/ekonometrie strek, het waarskynlik sy oorsprong in die middagete-gesprekke by Silicon Graphics in die middel van die negentigerjare, waarin John Mashey prominent opgetree het. "
Volgens Shapiro dui die oorsprong van Big Data op die evolusie op die gebied van etimologie. Die Yale-navorser het byna 35 jaar gelede, as 'n student aan die Harvard Law School, met sy woordjag begin soek deur die biblioteekstapels. Hy was 'n vroeë gebruiker van databasisse van regsdokumente, nuusartikels en ander dokumente, in gerekenariseerde argiewe.
Shapiro het gesê dat die web 'n nuwe taalterrein oopmaak. Wat u sien, is 'n huwelik van gestruktureerde databasisse en nuwe, minder gestruktureerde materiaal, ", het hy gesê. 𠇍it kan 'n kragtige instrument wees om nog baie meer te sien. "
'N Weergawe van hierdie artikel verskyn in druk op 02/04/2013, op bladsy B 4 van die NewYork -uitgawe met die opskrif: Searching for Origins Of the Term 𠆋ig Data '.
George RR Martin: 'Toe ek met A Game of Thrones begin, het ek gedink dit kan 'n kortverhaal wees'
Daar word sekere instruksies uitgereik voordat u 'n onderhoud met George RR Martin voer: moenie daaroor vra nie Die winde van die winter, die sesde boek in sy A Song of Ice and Fire -reeks, die een wat aanhangers hom aanhou kwel en Martin skryf sedert 2011. Fokus op Vuur en bloed, sy verbeelde geskiedenis van die Targaryen -dinastie, en alles sal goed gaan. Dus berei ek my voor op 'n onderhoud met 'n mate van bewing. Martin is waarskynlik een van die bekendste skrywers ter wêreld. Daar is nie baie skrywers wat elke uitspraak vind wat deur die pers gekies word nie, wat 90 miljoen eksemplare van hul boeke verkoop het, wat onmiddellik in die openbaar erken word. Ons het al voorheen gepraat, wanneer toe 'N Game of Thrones was op die punt om televisieskerms te sien, ek is een van die lesers wat effens selfvoldaan voel oor die boeke, voordat Ned Stark Sean Bean geword het, voordat Emilia Clarke Daenerys Targaryen geword het. Maar ek weet dat hy 'n reputasie het vir onwankelbaarheid, en ek wil hom ook regtig uitvra Die winde van die winter. Soos dit blyk, bring Martin die boek self op en is hy warm en uitgestrek oor onderwerpe van roem en fortuin tot sy vordering met die langverwagte roman.
Ons begin egter met Vuur en bloed, slegs die eerste helfte van 'n geskiedenis wat 300 jaar en hektaar Aegons en Jaehaeryses beslaan. Martin erken dat hy nooit beplan het om dit te skryf nie. Vuur en bloed spruit uit 'n koffietafelboek, Die wêreld van ys en vuur, wat in 2014 deur twee "uber -aanhangers", Elio M Garcia Jr en Linda Antonssen, saamgetrek is. Martin was net besig om die geskiedenis 'n bietjie te poets en uit te brei, miskien gate in te vul 'oor verskillende konings en gevegte. Maar hy het soveel plesier gehad dat die byvoegings tot 350 000 woorde beloop het. "Ons het die hele konsep van hierdie boek heeltemal vernietig," sê Martin. 'Dit is wat hierdie boek is, of die eerste helfte daarvan: 'n geskiedenis van die Targaryen -konings.
Geskryf in die stem van 'n meester van die vesting, Archmaester Gyldayn, 'n 'ou ou met sterk opinies' wat honderde jare na die gebeure wat hy vertel, sy verhaal vertel, laat Martin toe om te speel met die onbetroubaarheid van sy vertellers , soos Gyldayn deur sy primêre bronne sorteer. Dit sluit in Mushroom, 'n briljante, dwergige dwerg wie se geskiedenis die verkeerde dinge in die gesig staar.
Martin was nog altyd lief vir populêre geskiedenis Speletjie van trone is losweg geïnspireer deur verslae oor die oorloë van die Roses. 'My model hiervoor was die geskiedenis van die Plantagenets in vier volumes wat Thomas B Costain in die 50's geskryf het. Dit is 'n outydse geskiedenis: hy stel nie daarin belang om sosio -ekonomiese neigings of kulturele verskuiwings te ontleed nie, net soos die oorloë en die opdragte en die moorde en die komplotte en die verraad, al die sappige dinge. Costain het 'n wonderlike werk op die Plantagenets gedoen, so ek het dit vir die Targaryens probeer doen.
'N Still uit Game of Thrones -reeks sewe: Conleth Hill as Varys, Peter Dinklage as Tyrion Lannister, Nathalie Emmanuel as Missandei, Emilia Clarke as Daenerys Targaryen. Liam Cunningham as Davos Seaworth en Kit Harington as Jon Snow. Foto: Sky Atlantic
Van broers en susters tot draakryers, sluipmoorde en planne, daar is geweldig baie aan die gang en diegene wat die ingewande en glorie soek waarvoor Martin bekend is, sal nie teleurgesteld wees nie - neem hierdie uitspraak van een profeet: "As die jakkalse kom, jou vlees sal brand en blaas en word tot as. Jou vrouens dans in vuurrokke en gil terwyl hulle brand, skaam en kaal onder die vlamme. En u sal u kinders sien huil, huil totdat hul oë smelt en soos jellie oor hul gesigte gly ... "Of die verhale wat agter hierdie paar lyne lê:" Sy het haar seun sien opstaan ​​teen sy oom en sterf, saam met sy draak . 'N Rukkie later volg haar tweede seun hom na die begrafnisbrand, wat deur Tyanna van die toring doodgemaak is. "
'Daar is romans daarin begrawe', erken Martin. 'As ek 30 jaar jonger was, kon ek maklik 'n reeks skryf oor die dans van die drake' - die burgeroorlog van Targaryen - 'of ek kon die verhaal van Aegon se verowering skryf. Elkeen van die 13 kinders van Jaehaerys en Alysanne het 'n verhaal wat oor hom of haar vertel kan word, hul opkoms, hul val, hul triomfe, hul dood ... Dit was baie lekker om te skep, baie pret om in te woon weer daardie wêreld. "
Die manier waarop Martin oor skryf praat Vuur en bloed staan ​​in direkte kontras met hoe hy praat oor die langverwagte roman. 'Ek sukkel al 'n paar jaar daarmee,' erken hy. "Die winde van die winter is nie soseer 'n roman as 'n dosyn romans nie, elk met 'n ander protagonis, elk met 'n ander groep ondersteunende spelers en antagoniste en bondgenote en liefhebbers om hulle, en al hierdie weef op 'n uiters komplekse manier saam. Dit is dus baie, baie uitdagend. Vuur en bloed daarenteen was baie eenvoudig. Nie dat dit maklik is nie, dit het my nog jare geneem om dit saam te stel, maar dit is makliker. "
Martin het kaarte om hom te help om sy uitgebreide rolverdeling by te hou, en 'baie stukke papier met alles daarop', sowel as 'Elio en Linda in Swede as ek vergeet watter kleur iemand se oë het'. En deesdae is daar ook 'n Wikia wat hy kan raadpleeg. As hy regtig besig is met sy skryfwerk, "is daar dae dat ek in die oggend gaan sit met my koppie koffie, ek val deur die bladsy en ek word wakker en dit is donker buite en my koffie is nog steeds langs my, dis yskoud en ek het sopas die dag in Westeros deurgebring. "
Martin, gebore in 1948, begin as kind skryf in Bayonne, New Jersey, en verkoop monsterverhale aan ander kinders vir sent. Op hoërskool het hy superheldverhale vir fanzines geskryf, en hy was passievol oor wetenskapfiksie en fantasie nadat hy as jong leser strokiesprente ontdek het en besef het dat boeke nie hoef te gaan oor 'Dick en Jane en Sally, hierdie voorstedelike gesin met 'n hond genaamd Spot ".
'Ek het in 'n federale behuisingsprojek gewoon, daar was dokke en pakhuise ... Dick en Jane het op 'n vreemde planeet gewoon,' sê hy. 'Toe ontdek ek Batman en Superman. Dit was nou stories, hulle het avonture beleef. Daar kan allerhande wonderlike dinge gebeur. "
Op die middelbare skool het hy Tolkien teëgekom, "en ja, hy het my gedagtes geblaas". Martin studeer joernalistiek aan die universiteit - hy gaan na Noordwes in Illinois - en skryf voort deur kortverhale te skryf en te verkoop gedurende sy tyd as 'n gewetensbeswaarder van die Viëtnam -oorlog (hy het alternatiewe diens by Volunteers in Service to America gedoen), 'n skaaktoernooi -direkteur en 'n onderwyser. In 1979 wend hy hom tot voltydse skryfwerk en publiseer hy romans, waaronder sy debuut, ruimte -opera Sterf aan die lig (1977) en historiese vampierverhaal Fevre Droom (1982). Hy werk ook aan Hollywood -TV -reekse, waaronder Die skemersone en die CBS -reeks Skoonlief en die Ondier as storie -redakteur en vervaardiger.
Martin by die 2015 Emmy -toekennings. Game of Thrones het 47 Emmys in sewe reekse en vyf Golden Globe -toekennings gewen. Foto: Jordan Strauss/Invision/AP
Maar hy het altyd 'in die agterkop' gedink dat hy epiese fantasie wou probeer. 'Tolkien het 'n enorme invloed op my gehad, maar na Tolkien was daar 'n donker tydperk in die geskiedenis van epiese fantasie, waar baie Tolkien -nabootsings verskriklik uitkom,' sê hy. 'Ek wou nie noodwendig met die boeke geassosieer word nie, wat net vir my lyk asof dit die ergste dinge van Tolkien naboots en nie een van die groot dinge vasvang nie.'
Die eerste hoofstuk van 'N Game of Thrones het in 1991 "uit die niet" na hom toe gekom. "Toe ek begin, het ek nie geweet wat de hel het nie. Ek het gedink dit kan 'n kortverhaal wees, dit is net hierdie hoofstuk waar hulle hierdie direkte wolfpups vind. Toe het ek hierdie gesinne begin verken en die wêreld het lewend begin word, "sê Martin. 'Dit was alles in my kop, ek kon dit nie skryf nie. Dit was dus nie 'n heeltemal rasionele besluit nie, maar skrywers is nie heeltemal rasionele wesens nie. "
'N Game of Thrones begin met Bran Stark wat op 'n toring by Winterfell klim en Jaime en Cersei Lannister sien wat bloedskande het, voordat hy deur Jaime tot sy skynbare dood gedwing word. Aan die einde van die roman is die vader van Bran, Ned Stark, onthoof deur die gekke seun-koning Joffrey Lannister, terwyl Viserys Targaryen, wie se pa die ystertroon verloor het, gesmelt goud op sy kop laat stort het terwyl sy suster Daenerys kyk. Vyf boeke in die reeks, die stryd om die ystertroon van Westeros, het ontelbaar baie karakters doodgemaak, bloedig en onverwags - een groot naam word met 'n kruisie op die lyf geskiet, baie van 'n leër word uitgewis tydens die berugte Red Wedding -toneel in 'N Storm van swaarde.
Grittiger, donkerder, baie minder heroïes. uit reeks ses van Game of Thrones. Foto: 2017 Home Box Office, Inc. Alles
Tolkien sou hom dalk op pad gesit het, maar Martin se fantasiemerk verskil baie van Die Here van die ringe - gretteriger, donkerder, baie minder heroïes. 'Ek dink dat elke hedendaagse fantasie -skrywer in die skaduwee van Tolkien skryf, maar ek kon nie sy stem wat uniek en uniek is, vasvang nie. Hy was 'n heel ander man as ek, 'n man uit 'n ander tyd met 'n baie ander houding, en alhoewel ons albei oor 'n Middeleeuse soort samelewing geskryf het, het ek 'n heel ander mening gehad oor basiese houdings oor die oorlog en seksualiteit. , so ek het net my storie vertel, "sê Martin.
Sy mantra was nog altyd die opmerking van William Faulkner in sy toespraak oor die aanvaarding van die Nobelprys, dat slegs die "menslike hart in konflik met homself ... die moeite werd is om oor te skryf". 'Ek dink dit geld vir enige fiksie wat die moeite werd is om te lees, dat u regtig oor mense praat. En miskien lê dit in die ruimte of in 'n kasteel met jakkalse, miskien plaas u dit in 'n voorstedelike stad waar Dick en Jane woon, of in 'n stad se helgat. Waar u ook al u verhaal wil plaas, gaan dit steeds oor mense wat hul besluite wil neem oor wat reg en wat verkeerd is, hoe ek oorleef, vrae oor goed en kwaad. "
Sy beroemde aanhangers sluit in Margaret Atwood en Neil Gaiman, wat sê dat hy Martin gelees het sedert hy 15 was. ' Elke boek en elke verhaal was anders en elkeen was diep. Ek was verheug dat die publiek sy genie ontdek het Speletjie van trone, maar ek wens dat hulle ook die ander boeke sou lees, "sê Gaiman, wat homself beskryf as 'beroemd in die wêreld van George RR Martin vir 'n blogpos', waarin hy - in 2009 - die aanhangers van Martin weer op die been gebring het oor hul eise vir die volgende Song of Ice and Fire -roman, en vir hulle gesê: "George RR Martin is nie jou teef nie."
A Song of Ice and Fire was 'n topverkoperreeks voordat HBO in 2013 verskyn het, maar die program het fantasie na die hoofstroom geneem. Vandag sit Martin in 'n posisie wat hy skaars kon voorstel toe hy die eerste boek publiseer. 'Soos elke ander jong skrywer het ek gedroom van roem en fortuin. Nadat ek dit bereik het, kan ek u vertel dat fortuin groot is, "sê hy. Martin se boekverkope het hom in staat gestel om 'n bioskoop te koop in Santa Fe, naby waar hy saam met sy vrou Parris woon (hulle is sedert 1981 saam en trou in 2011, en Martin skryf destyds op sy blog: "Wat kan ek sê? m stadig. Met skryf en met ... ah ... ander dinge "). Hulle finansier 'n beurs vir ontluikende fantasie -skrywers en ondersteun 'n wolfreservaat in New Mexico. 'Ek hou van die fortuin -deel daarvan. Roem is beslis 'n tweesnydende swaard ... As ek op 'n lughawe of in 'n groot stad is, enige openbare gebeurtenis, moet ek bereid wees om erkenning te kry, almal wil 'n selfie hê. Die aanhangers is gewoonlik baie gaaf, maar jy kan dit nie beheer nie, jy kan dit nie afskakel nie. Ons het almal slegte dae wanneer ons net met rus wil bly, u hoef nie meer die opsie te hê nie ... Dit is beslis 'n gemengde seën. "
Game of Thrones -aanhangers by 'n 2015 -uitstalling vir die vertoning in Londen. Foto: David Levene/The Guardian
En daar is die druk wat dit op die skryfwerk bring. Die blote gewildheid van Speletjie van trone het dit moeiliker gemaak om met die reeks te begin, erken hy. En daar is ook die probleem dat die storielyn in die program die boeke inhaal.
'Die reeks het wêreldwyd so gewild geword dat die boeke so gewild was en so goed beoordeel is dat ek elke keer as ek gaan sit, baie goed moet doen, en om iets groots te probeer doen, is baie gewig om te dra, "sê hy. 'Aan die ander kant, as ek regtig aan die rol is, kom ek die wêreld in, en dit het onlangs gebeur Vuur en bloed. Ek gaan slaap en dink aan Aegon en Jaehaerys en word wakker en dink daaraan, en ek kan nie wag om die tikmasjien te kry nie. Die res van die wêreld verdwyn, en ek gee nie om wat ek vir aandete eet of watter flieks daar is of wat my e -pos sê nie, wie is kwaad vir my hierdie week omdat Die winde van die winter is nie uit nie, alles is weg en ek leef net in die wêreld waaroor ek skryf. Maar dit is soms moeilik om by die byna trance -toestand uit te kom. "
Dit kan ook moeilik wees omdat Martin soveel aan die gang het. Behalwe vir die skryf van die boeke, werk hy saam met die skrywers van die vyf verskillende voorspelers Speletjie van trone wat HBO ontwikkel, insluitend Jane Goldman, wie se Die lang nag vind in die verlede 5 000 jaar plaas. Hy is ook uitvoerende hoof van die vervaardiging van 'n aanpassing van Nnedi Okorafor Wie vrees die dood, het die superhero -reeks Wilde kaarte in ontwikkeling ("nie net een nie Wilde kaarte wys, maar hopelik twee of drie ") en ontwikkel" 'n paar ander programme vir HBO waaroor ek nog nie kan praat nie ".
'Dit is alles lekker, maar daar is dae wat ek 'n bietjie duiselig voel. Dit is 'n goeie probleem. " Waar hy ook al gaan, is dit onwaarskynlik dat sy skryfwerk uit die spekulasie sal verdwyn. Wat is dit oor fantasie wat lesers so styf aantrek?
'Mense lees fantasie om die kleure weer te sien,' sê hy. 'Ons leef ons lewens en ek dink daar is iets in ons wat smag na iets meer, meer intense ervarings. Daar is mans en vroue wat hul intense lewenservaring soek, wat na die bodem van die see gaan en die hoogste berge klim of in die ruimte geskiet word. Slegs 'n paar mense is bevoorreg om hierdie ervarings te beleef, maar ek dink dat ons almal wil, êrens in ons hart wil ons nie die stilte van wanhoop waaroor Thoreau gepraat het leef nie, en fantasie stel ons in staat om hierdie dinge te doen. Fantasie neem ons na wonderlike plekke en wys ons wondere, en dit vervul 'n behoefte in die menslike hart. "
En die jakkalse? 'O ja, drake is ook cool,' lag hy. 'Maar miskien nie voor ons deur nie.'
Alhoewel die gewilde BBC -aanpassing van die geskiedenis van die bende 'n wrede straatgeveg toon en met lemme gesny word, word daar aangeneem dat die misdade van die Peaky Blinders baie tamer was. Die meeste aangetekende voorvalle hou verband met onwettige verbintenis, diefstal en ABH. Hofberigte het destyds na die bende verwys as 'jongmense met 'n slegte mond' wat 'strate in dronk groepe sou bekruip en verbygangers beledig en bedrieg'.
In opdrag van die BBC in 2013, is die verhaal van die berugte Birmingham -bende omskep in 'n televisiereeks met Cillian Murphy. By die bekendstelling van Tom Hardy is twee verdere reekse uitgesaai, waarvan 'n vierde waarskynlik in 2018 uitgesaai sal word. sidder oor die ruggraat.