Ds. Albertyn het ook die aanvoorwerk gedoen vir die belangrike en geseënde werk in verband met Hospitaal-bearbeiding. Dit was hy wat die Ring opgewek het tot gesamentlike optrede in hierdie saak.
Dit is gedurende die bediening van ds. Albertyn dat die galery in die Kerk aangebring is, die sydeure ingebou is, en dat die horlosie en klokke vir die toring (‘n geskenk van die wed. D. Humphreys) aangebring is. Ook is die Pastorie en die Weeshuis in sy tyd vergroot.
Geen melding van die bediening van ds. Albertyn sal volledig wees indien daar nie ook gewag gemaak word van sy buitegewone ywer en belangstelling insake die jeug van die gemeente nie. Met sy belangstellende natuur, sy opgewekte prediking, en sy vaardigheid as tennisspeler, skaakspeler en pianis, was ds. Albertyn die regte man vir die jeug. In hlerdie werk is hy bygestaan deur die blymoedige mev. Albertyn, wie se mensekennis en sin vir humor allesoortreffend was. In sy tyd het die Jongeliedevereniging ‘n bloeitydperk geken, en was die Strewersvereniging ‘n blywende suurdeeg ten goede.
Op 14 Desember 1935 ontvang ds. Albertyn sy demissie, en het die gemeente met innige dank en waardering vir sy werk, hom met trots afgestaan vir die groter en breer werk wat hy vir sy Kerk en Volk moes verrig.
Op 13 Junie 1936 word prop. Jordaan hierheen beroep om die vakature wat vanwee die vertrek van ds. Albertyn ontstaan het te vul. Op 20 Augustus van dieselfde jaar word hy hier georden en bevestig. Ds. Jordaan het beskik oor besondere talente en ‘n sterk persoonlikheid. Hy was ‘n harde kampvegter vir sy oortuigings, en hy het met welslae deurgedryf wat hy aangedurf het. Die geskiedenis van sy werk en ondernemings is aangeteken in die notuleboeke van die tyd waarin hy hier was. In Februarie 1942 verlaat ds. Jordaan die gemeente, en op 16 Julie 1942 word hy gedemitteer, en dit sal ons vergun word om oor die omstandighede wat hiertoe gelei het te swyg. In elk geval het dit vir die gemeente oneindig veel beteken dat die eer van God gehandhaaf is, en is gemeentelede gestem tot diep ernstige nadenke, sodat die woorde van Paulus hier toegepas kan word: “Dat dit wat ons wedervaar het, eerder op bevordering van die evangelie uitgeloop het.”
‘n Kragtige hulpmiddel in die hand van ds. Lückboff en die Kerkraad was die stigting van ‘n amptelike maandblad vir die Gemeente. Die eerste uitgawe van die Kimberley Gemeenteblad het op 1 Mei 1943 die lig gesien en in hierdie uitgawe het ds. Lückhoff die toekomsplanne vir die gemeente aan die lidmate geskets.
Omdat hierdie toekomsplanne so ingrypend was en die alternatiewe met die omstandighede wat dit beheers so duidelik gestel is, is dit noodsaaklik dat dit volledig in hierdie Eeufeesblad opgeneem word.
So voor die hand liggend is die saak egter glad nie. Indien dit slegs ‘n geval was van afstigting was dit langreeds ‘n voldonge feit. Die vraag en die verantwoordelikheid is egter: Wat bly oor? Daar was drie baie belangrike faktore wat die Kerkraad in die oë moes sien:
lndien die geskiedenis van hoedat die Kerkraad ‘n bouperseel vir die nuwe Kerk in die hande gekry het ten volle vertel moet word, dan sal dit letterlik ‘n boekdeel bevat. Hoe tragies tog dat dit vandag so ‘n reuse taak moet wees om, in ‘n materiele wêreld wat vanweë die inflasie en die gees van spekulasie skoon oploop geraak het, ‘n stukkie grond in die hande te kry waarop ‘n Godshuis gebou kan word. Agter die stuk grond wat ons vandag het, en agter al die mislukte pogings
Die voorstel word tot stemming gebring en met 3 ( drie) teenstemme word dit die besluit van die vergadering.