met inligting dat ’n aantal jare tevore, toe die rente op die Hertzogprys gedaal het, die bedrag van die prys
daarop gaan in £75 vir die prys, £25 aan die Akademie vir administrasiekoste en die res, saam met die
onderhewig aan inwinning van ’n regsopinie oor die toelaatbaarheid van die verandering (ARN 1954: 21
om die skenkingsakte te wysig soos deur die akte verlang, mits dit, soos bepaal in die artikel, eenparig geskied
besluit wat hy alles as lektuur sou beskou. Die aangeleentheid was egter nie vir Coertze baie duidelik nie
weens ’n gebrek aan kennis, veral met betrekking tot die vraag of die Kuratore en die bestuur van die
Akademie dieselfde of gedeeltelik dieselfde persone was. Hy het aan die hand gedoen dat die saak oorstaan
vir so ’n maand of wat tot hy terug was in Pretoria. Die aangeleentheid kon dan bespreek word waarna hy,
nie, die huldigingswoord gelewer. Daarin wys hy daarop dat die Akademie “die natuurlike, die nugtere en
Om “misverstand te voorkom” het hy daarop gewys dat hy nie lid van die Keurkommissie was nie en dat hy
ingewillig het om te praat mits die amptelike keurkommissieverslag tot sy beskikking gestel word, wat ook
plek, maar om ’n huldigingswoord in die plek van die amptelike verslag te lewer, is onbillik teenoor die
Keurkommissie self, of ’n lid van die Keurkommissie. Dit moes ook gelewer word deur een van die lede van
die Keurkommissie, of, indien geeneen van hulle dit kon doen nie, deur ’n persoon wat hom egter moes hou
bespreking van hierdie aanbeveling het die Akademieraad besluit dat daar in die toekoms baie versigtig
Die Sekretaris, M.S. du Buisson (kyk voetnota 550 op bladsy 312), het Opperman skriftelik gevra vir ’n
wysiging van sy huldigingswoord sodat dit in die Tydskrif vir Wetenskap en Kuns gepubliseer kon word, of
in die notule van die Fakulteitsjaarvergadering opgeneem (FJVN 1958: 26 Junie). Tydens ’n vergadering van
gepubliseer in die Oktober 1959-uitgawe van Tydskrif vir Wetenskap en Kuns. Geen Hertzogprys vir Poësie
Die Tydskrif vir Wetenskap en Kuns is gedurende die jaar 1960-1961, met die tweede aflewering van die
meer in die tydskrifte van die Akademie ingesluit nie, maar (tot met die staking van die publikasie) in die
Louw gaan spreek wat op sy beurt weer op 6 Maart vir N.P. van Wyk Louw skriftelik gepols het oor die
Tydens ’n Akademieraadsvergadering gehou op Vrydag 14 Maart 1924, is die moontlikheid bespreek om ’n
Akademiemedalje in stel om aan iemand erkenning te gee vir sy werk sonder om daarvoor juis ’n geldprys
ontstaan. Die eerste toekenning daarvan is tydens die 1931-jaarvergadering gemaak vir rolprentkuns (kyk
Weens die gebrek aan ’n samevattende prosedure vir die toekenning van Erepennings, het die Sekretaris,
By die Kommissie wat in 1956 moes besluit oor die Erepenning vir Beeldhoukuns, was daar aanvanklik nie
helderheid omtrent die draagwydte van die begrip “Afrikaans” in dié bepaling van die prosedure nie. Op
Hierdie bepaling het voorgekom as punt 13 in ’n voorlopige inligtingstuk insake die Erepennings van die
Akademie, gedateer 11 Julie 1956. Moses Kottler, wat ’n moontlike bekroonde was, het gevolglik nie daardie
Hierdie Julie 1956-inligtingstuk was deel van die insette gelewer deur ’n ad hoc-kommissie met betrekking
die kandidaat teenoor die Afrikaanse kultuurbesit”, en het Norman Eaton die 1960-Erepenning vir Argitektuur
Dagboek van ’n soldaat is in 1962 bekroon met die SAUK-prys vir die beste 1961-hoorspel in Afrikaans
(FRA 1962:26 April – bylae). Die huldigingswoord wat tydens die oorhandiging van die prys uitgespreek