Verlede sê min oor toekoms - ProVérte | Wealth and Risk Management in the Western Cape
Published by proverte_admin at October 28, 2019
Koop en hou (in ’n gebalanseerde portefeulje) bly die beste
Geskryf deur Andró Griessel
Wanneer kan jy sê ’n spesifieke fonds­bestuurder is goed of het ’n proses wat werk?
Ná een jaar van goeie prestasie, drie jaar of moet dit so lank soos tien jaar wees? En as jy vandag iemand kies wat die afgelope tien jaar goed gevaar het, beteken dit jy staan oor die volgende tien jaar ’n goeie kans om goed te vaar?
Wel, tien jaar gelede was daar 87 effektetrustfondse met ’n prestasiegeskiedenis van tien jaar. (Vir die rekord, vandag is daar 437.)
Ek aanvaar geen regdenkende mens sou in 2009 gaan kyk het watter fondse het die swákste oor die voorafgaande tien jaar (sedert 1999) gevaar en toe hul geld daarin gaan sit nie.
Die meeste mense sou na fondse gekyk het met die beste tien-jaar-geskiedenis en daardie fondse gekies het om in te belê. Die feit dat die historiese opbrengs darem nie oor een of drie jaar behaal is nie, maar oor ’n volle dekade, sou waarskynlik vir hulle of hul adviseur baie gemoedsrus gegee het.
Die tabel hierby toon die tien fondse wat die beste gevaar het oor die tydperk 1 Julie 1999 tot 30 Junie 2009. Let op na die opbrengs wat hulle oor die volgende tien jaar (van 1 Julie 2009 tot 30 Junie 2019) behaal het, asook hul relatiewe posisie op die rang­lys.
Dis nogal ontmoedigend dat selfs ’n dekade se prestasie nie ’n goeie voorspeller is van daaropvolgende prestasie nie. As ons die data ontleed, sien ons dat daar ’n negatiewe korrelasie bestaan tussen die vorige dekade se opbrengste en die mees onlangse dekade se opbrengste.
Per implikasie kan jy dus glad nie aanvaar dat ’n fonds wat oor tien jaar relatief tot ander fondse goed gevaar het, daardie relatiewe prestasie gaan volhou nie. Inteendeel, dit lyk eerder asof ’n mens kan verwag dat die betrokke fonds relatief swakker sal presteer.
Om die punt verder te illustreer het ek gaan kyk hoe die tien swakste presteerders in die eerste dekade in die daaropvolgende dekade gevaar het.
Die ommekeer in van hierdie fondse se prestasie is merkwaardig.
Sien byvoorbeeld Old Mutual se buitelandse aandelefonds (Old Mutual Global Equity) wat tien jaar lank vir beleggers net 2,33% per jaar kon oplewer en oor die afgelope dekade die no. 1-fonds uit 437 was met ’n opbrengs van 19,72% per jaar.
Lees die volgende sinnetjie stadig, maar aandagtig: In die daaropvolgende dekade het 80% van die tien swakste presteerders in die vorige dekade beter gevaar as die tien beste fondse van die vorige dekade.
Dit is verstaanbaar en raadsaam om nie na korttermynprestasie (soos een of selfs drie jaar) te kyk nie, maar ’n mens kan tereg vra, op watter inligting moet my besluit dan berus wanneer ek ’n fondsbestuurder moet kies om my swaarverdiende geld te bestuur?
Soos baie dinge in die lewe is dit makliker om aan te dui wat jy nié behoort te doen nie as wat jy wel behoort te doen.
Moenie aanvaar omdat ’n spesifieke fonds (gewoonlik vanweë ’n spesifieke bateklas of sektor) goed of sleg gevaar het, dit hiermee sal volhou nie.
Wees vernaam versigtig vir fondse wat spesialiseer in een spesifieke bateklas soos hulpbronne; of ’n spesifieke sektor soos finansieel; of gekoppel is aan een of ander prysmeganisme (soos buitelandse beleggings gekoppel aan rand-sterkte of -swakte); of wat ’n spesifieke rigiede beleggingstyl volg.
Ekstreme hoë of lae valuasies in kommoditeitspryse, buitensporig hoë of lae rentekoerse of geldeenhede kan almal na normaal terugkeer, wat wesenlike gevolge inhou vir fondse wat daaraan blootgestel is. Baie van hierdie siklusse kan ook baie lank duur. Fondse met meer beweeglikheid in hul batetoewysing behoort ’n beter uitkoms vir die belegger te bewerkstellig, veral nadat aanpassings vir beleggersgedrag gemaak is.
Die prys wat jy vandag vir ’n bate betaal, relatief tot normale waardasie, bly die beste voorspeller van wat jou toekomstige opbrengs gaan wees. Alvorens jy dus in ’n fonds, bate of bateklas belê, maak seker jy het ’n goeie begrip van waar dit in sy valuasie-siklus is (goedkoop, duur of iewers in die middel). Soos daar al baie gesê is, en die data bevestig dit – “instink” is ongelukkig nie ’n wenresep nie.
Die korrelasie tussen 20-jaar prestasie en goeie prestasie oor die eerste tien jaar van die tydperk is positief en nogal hoog. Dit beteken dat as jy 20 jaar gelede (as jy in ’n kristalbal kon kyk) in iets soos Investec se kommoditeitsfonds (Investec Commodity) belê het en, ten spyte van ’n lang tydperk van swak prestasie, eenvoudig volgehou het met jou strategie, sou jy steeds ’n goeie 20-jaar-opbrengs behaal het. In dieselfde asem sou om te verander aan jou beleggings nádat dit ’n dekade lank swak gevaar het, nie die gewensde uitwerking gehad het nie aangesien jy dan weer die goeie groei sou misloop.
Albei hierdie voorbeelde ondersteun die gedagte van koop en hou (mits jou portefeulje gebalanseerd genoeg is en nie enkel-aandeel-risiko het nie).
Sien Marriot Global Income wat oor albei dekades swak gevaar het. Ek het al vantevore genoem dat buitelandse inkomstefondse nie sin maak in die huidige omgewing van lae rentekoerse nie. Vir almal wat dus nou gretig is om geld na die buiteland te neem, wees bedag daarop dat jy dit aan die werk sal moet sit aan die ander kant, anders kon jy dit maar in ’n plaaslike geldmark gelos het.
Kyk dus maar na historiese prestasie met ’n bakkie sout op die tafel. Die proses om sinvolle kapitaaltoewysing te doen is ongelukkig meer gekompliseerd as om fondse te kies gegrond op historiese opbrengste, selfs al is hierdie opbrengste oor ’n relatief lang termyn.