Watter raad sou Carl Jung aan prins Harry gee? | Magtige natuurlike
Darren Kelsey, leser in media- en kollektiewe sielkunde, Universiteit van Newcastle
Carl Jung, die vader van analitiese sielkunde. Unbekannt / Wikimedia CH
Prins Harry het onlangs aandag gekry omdat hy foto's van homself vrygestel het ondergaan psigoterapie. Maar as die Switserse sielkundige Carl Jung vandag geleef het, sou hy diegene wat sy verhaal gevolg het, sou vertel om die kameras op hulself te draai.
Met die Meghan en Harry sage om die openbare mening te verdeel, is daar baie lesse om van Jung te leer as ons nederigheid in hierdie debat wil bring.
Ons is almal kinders binne. U, ek, prins Harry, prins William, prins Charles en die koningin. Jung het eens gesê: 'Die grootste las wat 'n kind moet dra, is die onleefde lewe van sy ouers.' Hy het voorgestel dat ons "innerlike kind"Wys hoe positiewe en negatiewe ervarings gedurende die kinderjare ons later in ons lewe beïnvloed.
Jung het aangevoer dat traumas in die kinderjare ons gewond het en dat ons die wonde in volwassenheid dra, dikwels sonder om dit te konfronteer of te oorkom. Om hierdie rede beïnvloed gewoontes en oortuigings hoe ons ons kinders grootmaak of nie grootmaak nie.
In Die ek wat jy nie kan sien nie, 'n dokumentêre reeks oor geestesgesondheid, het Harry die trauma van sy moeder se herinnering onthou wat hom in sy volwasse lewe gedrink het om drank en dwelms te gebruik. 'Ek was so kwaad vir wat met haar gebeur het, en die feit dat daar glad geen geregtigheid was nie,' het hy gesê. 'Daarvan het niks gekom nie. Dieselfde mense wat haar die tonnel in gejaag het, het haar op die agterste sitplek van daardie motor doodgelê. "
Harry se gedrag en worsteling met angs het hom terapie laat beland. Hy het beskryf hoe die woede wat hy vandag voel, hom terugvoer na sy kinderjare: "Die klik van kameras en die flikker van kameras laat my bloed kook. Dit maak my kwaad en neem my terug na wat met my ma en my ervaring as kind gebeur het. "
Harry het voorgestel dat 'n gebrek aan ondersteuning tydens die grootwordjare bygedra het tot die verswakking van sy geestesgesondheid as volwassene, en deel sy begeerte om 'n kringloop van lyding te breek deur aan sy kinders oorgedra te word:
My pa het vir my gesê toe ek jonger was, hy het vir beide William en ek gesê: 'Wel, dit was vir my so, so dit gaan vir jou so wees.' Dit maak nie sin nie. Net omdat u gely het, beteken dit nie dat u kinders moet ly nie. Inteendeel, die teendeel: as u gely het, doen alles in u vermoë om seker te maak dat u negatiewe ervarings wat u gehad het, kan regmaak vir u kinders.
Jung sou simpatie hê vir Harry. Dit is nie om ter wille van selfbejammering by die verlede stil te staan ​​nie. Inteendeel, deur na te dink oor ons verlede, kan ons onsself regmaak en die kringlope van lyding in ons gesinne en die samelewing breek. Ons hoef nie toe te laat dat ons lyding ander skade berokken nie.
Jung wou nie die skuld op ouers stel nie. Hy sou nie prins Charles aanval nie (en Harry ook nie). In plaas daarvan om slegs senior koninklikes die skuld te gee, sou Jung meer gewonde kinders sien.
In 'n vorige onderhoud met Oprah het Harry ook Charles en William beskryf as "vasgevang"In 'n instelling waaraan hulle nie sou kon ontsnap as hulle wou nie.
Geen koninklike kies om in sulke omstandighede gebore te word nie. Huidige en toekomstige geslagte van koninklikes is verweef in 'n kringloop wat samelewingstradisies, openbare eise, mediarituele en kulturele instellings steeds binne en buite die monargie bly voortbestaan.
Natuurlik word die koninklikes gebore onder 'n groot voorreg in vergelyking met die meeste mense. Maar geen voorreg bring die leë emosie of karakter na die wêreld nie. Ons word almal geraak deur die omgewing waarin ons gebore is. Daar is weinig wat daarop dui dat die realiteit van die koninklike protokol bevorderlik is vir menslike tevredenheid en die vryhede wat baie van ons as vanselfsprekend beskou.
Harry se jongste onderhoud verskyn enkele ure na 'n onafhanklike ondersoek tot die gevolgtrekking gekom dat die joernalis Martin Bashir 'bedrieglike gedrag' gebruik het om sy BBC Panorama-onderhoud met prinses Diana in 1995 te verseker. Prins William het gesê dat die gedrag van die BBC 'beduidend bygedra het tot haar vrees, paranoia en isolasie', en die BBC-base veroordeel 'wat eerder anderpad gekyk as om die moeilike vrae te vra ".
Hierdie bevindings wek morele en sielkundige kommer vir die samelewing. As gehore het ons sterk menings oor die verhale, dramas, brille en rituele wat rondom die monargie draai. Hierdie verhale word aan ons vertel en verkoop, en dit lyk nie of ons aptyt kwyn nie.
Konfronteer die skaduwee
Jung was geïnteresseerd in die bewustelose verstand - wat hy genoem het skaduwee - waar ons minste wenslike eienskappe onder die oppervlak wegproeier, wat ons persoonlike en kollektiewe gedrag dryf wat ons die minste konfronteer.
Wat die monargie betref, kan Jung voorstel dat ons na onsself, ons media, ons verwagtinge, ons oordele en ons nederigheid (of gebrek aan) kyk wat nodig is vir 'n meer empatiese kultuur op elke vlak van ons samelewing - ongeag rykdom of voorreg.
Jung sal ons aanmoedig om ons stamverwante uit te daag en te vra waarom ons by Team Royal aangesluit het of waarom ons Team Harry haat (of andersom). Soos enige familietwis, is daar baie kante aan baie verhale. As ons onsself afvra waarom ons so seker voel dat ons die een kant bo die ander moet neem, is die antwoorde wat ons vind dikwels ongemaklik en deurmekaar.
Soos Jung gesê het, is dit nooit 'n mooi proses om die skaduwee te konfronteer nie. Ons word gedwing om na ons minste gewenste eienskappe te kyk. Maar dit is die moeite werd. Ons nederigheid is belangrik en ons kollektiewe sielkunde bepaal watter soort samelewing ons vir onsself en ons kinders skep.