Versindaba » Blog Archive Marlies Taljard. Digterlike inspirasie : Versindaba
Sunday, April 14th, 2013 | Binneblik, Marlies Taljard.
13 Kommentare op "Marlies Taljard. Digterlike inspirasie"
April 14th, 2013 at 23:52
Marlies, Hoekom digteres? Is dit nie maar digters nie? Digteres snuif vir my Opperman se "vroulike aanvulling". Digters of vroulike digters dan. Digteres klink so na 'n amper-digter. En dit is Krog nie.
April 15th, 2013 at 08:30
Een van daardie vrae wat 'n mens moeilik kan beantwoord, Joan!Oor die algemeen hou ek ook graag by die algemene term "digter", maar die dinge wat Antjie doen, is so eie aan die vrou dat die term "digter" (wat maar onlangs eers "geslagloos" geword het)en vir baie steeds manlik is,my dalk laat besluit het om die vroulike term te gebruik. Seker maar my Duits moedertaalinvloed – moet ook bely hierdie stukke is al redelik oud …
April 21st, 2013 at 21:08
Persoonlik gebruik ek lankal nie meer die term "digteres" nie, omdat dit seksisties klink. Miskien is ek by die diep kant ingegooi tussen die Nederlandse digters?
April 22nd, 2013 at 10:21
Marlies, Dankie vir jou in diepte ontginning van hierdie manjifieke gedig. My mees geliefde gedig van Antjie Krog. Jou bespreking het my laat besef dat daar geen kronologiese volgorde of analitiese afstand ondergronds is nie.
Marius gaan in sy eie tonnel in as hy die hart en siel van sy karakters soek.
'Ek moet eers in die stom hart van die beeld in delf. Dit is 'n blinde ontginnings proses. Ek boor deur soliede klip in die donker aarde in.' Buite hoor en sien . So het ek dit beleef en neergeskryf en ook later in my boek geplaas. Nou, met jou blog, sien ek die ooreenkomste.
Ek glo dat ons almal as kunstenaars en skrywers daardie ekstatse beleef as jou verbeelding eers momentum opbou en voel ons vlieg. SIEN DIE ONEINDIGE MOONTLIKHEDE IN ELKE DING RAAK EN ALLES WORD 'N POTENSIëLE BEELD.
DAAR ONS MEKAAR SO MIS IN DIE KUBER RUIMTE,
MY VONKPOS ADRES IS emoyeni@sonicmail.CO.ZA.
megan tayler :
April 22nd, 2013 at 15:08
dit is ongelooflike pragtige gedig en dit is te diep ek hou van hom maar dit is emosineel
April 22nd, 2013 at 15:34
jy moet probeer om oor diere of liefde te skryf
April 22nd, 2013 at 17:10
@ Evette: Ek sien die liminale ruimte tot 'n mate soos 'n "out-of-body"-ervaring – iets soos baie diep meditasie waarin chronologie en liniêre tyd opgelos is … as jy regtig baie diep in meditasie kan ingaan, beleef jy dikwels baie helder insigte en is begrip van ingewikkelde konsepte oombliklik – mens sou dit seker met die woord "kreatiwiteit" kon beskryf, hoewel dit nie gewone kreatiewe denke is nie, meer iets soos 'n openbaring.
April 22nd, 2013 at 17:15
@ Megan: daar kom voor die einde van die jaar weer iets oor die liefde – dalk selfs oor diere.Tot dan:
(Essential Rumi – Coleman Barks)
April 23rd, 2013 at 08:24
Marlies. Is dit nie heerlik dat Breyten sy gedig, Die self as 'n solder vandag op Versindaba geplaas het. Dit weergalm teen die kranse van ons gesprek oor bo en ondergronds, ekstase en meditasie. "ek moet myself te buite gaan' van die skryfode en die opklim na die solder en 'onderduiking' in die reuke van sensuele herinneringe, en Breyten metamorfoses van beelde wat in die oogwenk van 3 woorde gebeur.
April 23rd, 2013 at 08:38
… en Bachelard. Die solder en die kelder is plekke met besondere lading en simboliek. Breyten se kwepers sluit op 'n manier aan by 'n Bruidsbed vit Tant Nonnie, waarin die kwepers ook o.a. met herinnering verbind word.
April 23rd, 2013 at 20:12
Bachelard beslis. Sy gebruik van die noodlot wat geweef word (in die Noorse mitologie weef 3 Nornen die mense se noodlot) en die digter weef 'n beter bestel vir die mense van ons land in haar bundel.
April 24th, 2013 at 07:15
Sal graag met Yvette Weyers en Marius Weyers persoonlik wou kontak maak, was as aspirant agtergrond ekstra tydens die verfilming van Amalia by die Pecanwood Gholflandgoed waar Marius Weyers, Dawid Minnaar ens. was. Wou nader kennis gemaak het maar was skaam en skrikkerig en onseker dat die akteurs nie gepla wil word nie.
Is besig om fiksie verhale te skryf, wil ook graag vir tweede keer probeer die wetenskap fiksie verhaal profesioneel te doen en as moontlike wenverhaal instuur. Enige leidrade en raad is welkom.
April 24th, 2013 at 16:05
Evette, Bachelard sluit (dink ek) beslis aan by die Nornen-mitologie, maar heel waarskynlik ook by die Penelope-verhaal uit die Odussea waar sy Odusseus se doodskleed bedags weef en dit dan weer snags lostorring. Hierdie is vir my 'n pragtige metafoor vir die kreatiewe proses en veral die vloeibaarheid daarvan, die ongedaan maak van die reeds gemaakte. Ook die verskillende prosesse wat in die dag en die nag voltrek word – sluit by AK se gedig aan. Dankie vir jou lekker saamgesels!!