Ek is in ontsag van my moeder se geloof in God. Ten spyte van die omstandighede wat die lewe op haar toegedien het, het sy bly verbind tot haar Christelike geloof. Ek is ook ontslae van die vurige geloof wat ek in my vriende gesien het wat boeddhisties, Moslems is, of selfs diegene wat kies om nie die godheid 'n naam per se te gee nie. Geloof in die goddelikheid is so maklik om te verloor in 'n wêreld wat dikwels lyk asof dit by die nate uitmekaar val, en diegene wat dit voortgaan om dit uit te vind en ervaar, het my uiterste bewondering.
Soos ek na die rol van godsdiens in die samelewing kyk, is ek beskaamd oor die stryd om eienaarskap oor die wese, die lig, dit is die goddelikheid. Die goddelikheid (of God of die Heelal of Allah of wat jy dit persoonlik noem) is soveel groter, soveel groter, so verder as ons vermoë om te sien. Ek wonder hoe bitter en aanvaar dit is om te beweer dat hulle so 'n kragtige, almagtige mag kan noem en inpak. Wanneer ek sit om te bid, maak dit saak wat ek die ontvanger van daardie gebed noem?
Kan meer as een godsdiens "reg" wees?
Godsdienste is menslike pogings om interpretasies van iets wat ver buite ons persepsie is. God is kragtig genoeg om op verskillende maniere aan verskillende kulture bekend te wees, aan verskillende mense. Is die krag wat die oorsprong van alle dinge is, nie deurdringend genoeg om verskillende interpretasies toe te laat nie? Kan meer as een godsdiens "reg" wees?
Dit is nie 'n klop op godsdiens nie. In werklikheid, hierdie is 'n viering van godsdienste.
So baie mense in so baie kulture het 'n krag buite hul onmiddellike persepsie herken. Hulle het dit genoem en gemerk. Sekerlik, dit is menslik om te klassifiseer - maar hulle het dit herken. Aangesien ander godsdienste wat hulle interpretasie van iets so ontasbaars vier, ons meer hoop vir die toekoms moet gee, meer geloof in die mensdom, meer liefde vir die goddelikheid wat ons so hard probeer interpreteer met hierdie beperkte sintuie.
Die beperkings van taal en interpretasie
Taal-ons vertroue op woorde-is so 'n beperkende faktor. My Engelssprekende self was nog altyd jaloers op my Italiaanse sprekende self omdat die Italianers meer genuanseerde maniere het om liefde uit te druk. ek sê ti amo aan my minnaar, maar ti voglio bene aan my ma.
Die meer passievolle ti amo het 'n bietjie hitte agter dit, terwyl ti voglio bene beteken letterlik iets volgens die lyne van Ek wil goed vir jou. Die subtiliteite van betekenis vertaal vertaling. In Engels het ons die vang-alles Ek is lief vir jou.
As twee tale so 'n verskeidenheid nuanses vir een konsep kan hê, hoe kan 'n mens selfs peil die goddelike interpretasie akkuraat te interpreteer?
Kan dit wees dat ons almal dieselfde verhouding met die goddelike ervaar, maar ons is eenvoudig te beperk (taalkundig, emosioneel, kultureel) om dit op dieselfde manier te kan vertaal? Amerikaners is lief vir liefde; hulle het eenvoudig nie 'n woord vir daardie soort liefde nie. Mense van alle kulture erken die goddelikheid beslis; hulle het eenvoudig verskillende taalkundige en kulturele interpretasies van genoemde verskynsels.
Die waarheid is dat ons, as mense, dit nie korrek kan noem nie, of tot ooreenkomste in terme van interpretasies kan kom nie. Maar neem vandag 'n oomblik om die godheid te erken. Sluit jou oë, sê 'n gebed, maak jouself oop vir die onmoontlike. 'N Roos is immers 'n roos is 'n roos. En seun, ruik dit soet.
Nancy Bolling help vroue om hul beste self te openbaar deur hul diepste begeertes te vind en te openbaar. U kan haar blog volg en aansoek doen vir 'n gratis afrigtingsessie by www.NancyBolling.com.
Dit is regtig alles oor God: hoe Islam, ateïsme en Judaïsme my 'n beter Christen gemaak het
deur Samir Selmanovic.
Om 'n meme te plaas is nie die verandering nie. Ook nie hash-tagging nie. Maak nie saak hoe relevant en ...
Gelukkig het ek oor die jare 'n paar strategieë opgetel om nie net die oorweldigings die hoof te bied nie, ...
Ek word versoek deur doeltreffendheid. My ooraktiewe brein hunker na die volgorde van 'n voorspelbare roetine, 'n ...