J.C. Kannemeyer som sy bydrae tot die Afrikaanse poësie in Die Afrikaanse Literatuur (1952-2004) só op: “Onder die Vroeë Indiwidualiste verskyn van AD Keet ’n bundel Gedigte (1920) wat verse oor die natuur, die ‘lewe’, die liefde en die vaderland bevat. Die meeste van die verse is sangerig, maar ’n mens mis konkrete beelding en dikwels hinder die retoriese wendinge en swak woordkeuse. Sy beste werk is enkele fyn waarnemings wat ’n voorspel is op die vroeë Dertig, ’n paar eenvoudige liefdesverse en enkele versetgedigte.”