Kwikbesmetting is wydverspreid oor Wes-Noord-Amerika
Kwik besmetting is wydverspreid oor Wes-Noord-Amerika in die lug, grond, meer sediment, plante, vis en wild, volgens nuwe navorsing.
Wetenskaplikes op die Wes-Noord-Amerika Mercury Synthesis span rapporteer die bevinding aanlyn in 'n reeks artikels in Wetenskap van die totale omgewing. Sleutel bevindings uit die studie sluit in:
Besoedeling met metielkwars, die giftige organiese vorm van die metaalelement, in vis en voëls is algemeen in baie gebiede in Wes-Noord-Amerika.
Visse en voëls in baie gebiede het bevind dat kwikkonsentrasies bo die vlakke wat as giftig beskou word, bevat.
Bosgrond bevat tipies meer anorganiese kwik as gronde in semi-ariede omgewings, maar die hoogste vlakke van metielkwik in vis en wildlewe is geneig om in semi-ariede gebiede te voorkom.
Grondstoornisse, soos stedelike ontwikkeling, landbou en wildbrande, is belangrike faktore in die vrystelling van gestoor kwik uit die landskap, wat dit moontlik maak vir biologiese opname.
Grond- en waterbestuursaktiwiteite kan sterk beïnvloed hoe methylkwikstof geskep word en oorgedra word aan vis, wild en mense.
"Kwik is wydverspreid in die omgewing en onder sekere omstandighede is dit 'n groot bedreiging vir omgewingsgesondheid en natuurlike hulpbronbewaring," sê Collin Eagles-Smith, 'n Amerikaanse Geologiese Opname-ekoloog en die spanleier.
Paul Drevnick van die Universiteit van Michigan het 'n groep geloods wat kwikrekords opgestel het van 165-gedateerde sedimentkernen wat uit die natuurlike mere van 138 in Wes-Noord-Amerika ingesamel is vir een van die vraestelle in die reeks. Meer sedimenten word beskou as getroue recorders van historiese kwik ophoping pryse.
Die navorsers het bevind dat kwikopwekkingskoerse in westelike meersedimente gemiddeld met vier keer van 1850 tot 2000 toegeneem het en vandag steeds toeneem.
Atmosferiese neerslag van menslike aktiwiteite - veral die uitstoot van steenkoolkragkragsentrales en ambagsmatige goudmynbedrywighede - is verantwoordelik vir baie van die kwik wat in die westelike seders van die meer kom. Ander bronne sluit in industriële en munisipale afvalwater.
Airborne kwik wat die Stille Oseaan uit Asiatiese bronne oorsteek, maak ook plek in die westelike meer sedimente, sê Drevnick, 'n assistent-navorsingswetenskaplike aan die Universiteit van Michigan se Skool vir Natuurlike Hulpbronne en Omgewing en aan die Universiteit van Michigan se Biologiese Stasie.
"Kwik wat uit kragsentrales in Asië uitgestraal word, word in die hemisferiese poel van atmosferiese kwik geïnkorporeer en het 'n invloed op die hele Wes-Noord-Amerika," sê Drevnick. "Dit is die rede waarom - ten spyte van plaaslike, streeks- en nasionale pogings om kwikvrystellings in Noord-Amerika te verminder - hou ons steeds meer kwiklading na mere in die Weste waar.
Groot Mere in herstel
Drevnick is ook betrokke by pogings om kwikdata uit die Great Lakes, 'n streek wat 'n sterk kontras met die VSA-Wes bied, op te stel, te analiseer en te interpreteer. In die Great Lakes-streek het die kwikvlakke in die meer sedimente in die 1980s bereik en is sedertdien gedaal.
"Wat kwik in die Great Lakes-streek betref, is ons in 'n herstelfase," sê hy. "Ons het 'n goeie begrip van die probleem hier en het puntbronne aan waterliggame uitgeskakel, soos chlor-alkali-plante en pulp- en papiermolens wat kwik in industriële prosesse gebruik het. Ons het ook beheer oor emissies na die atmosfeer. "
Op die voedselketting
Kwik is 'n natuurlike metaal wat 'n gesondheidsgevaar vir mense, vis en wild inhou. Die mees giftige vorm, metielkwars, beïnvloed hoofsaaklik die senuwee- en voortplantingsisteme en is veral skadelik tydens vroeë ontwikkeling.
Anorganiese kwik beweeg van die atmosfeer en die grondoppervlak na waterweë waar dit onder die regte omstandighede deur middel van bakterieë na methylkwikstof omgeskakel word. Methylkwikstofvlakke in water hou gewoonlik nie 'n direkte bedreiging vir vis, wild of mense in nie. Maar metielkwikstof styg in konsentrasie as dit op die voedselketting beweeg, en bereik sy hoogste vlakke in roofdiere en langlewende spesies.
In Noord-Amerika is menslike blootstelling aan metielkwars hoofsaaklik deur die gebruik van vis, wat die gesondheidsorgvoorligting kompliseer omdat die eet van vis talle voordele vir die gesondheid bied.
"Die beweging van kwik deur die landskap, wat tussen die lug, grond en water na plante, diere en uiteindelik tot mense beweeg, is baie kompleks," sê Eagles-Smith van USGS.
"Hierdie reeks artikels help ons om ons begrip van die prosesse wat verband hou met die kompleksiteit in Wes-Noord-Amerika verder te beklemtoon, waar kennisverskille nog bestaan, en verskaf inligting aan hulpbronbestuurders wat sal help om ingeligte bestuurs- en regulatoriese besluite in die wetenskap te maak," het hy gesê. sê.
Die werke wat in die Wetenskap van die Omgewingsvraelys aangebied word, is as deel van die werkgroep van die Wes-Noord-Amerika Mercury Synthesis uitgevoer en ondersteun deur die USGS John Wesley Powell Sentrum vir Analise en Sintese.
Die werkgroep sluit vennote van Amerikaanse en Kanadese federale, staats- en provinsiale agentskappe in; akademiese instellings; en nie-regeringsorganisasies. Die primêre befondsingsondersteuning kom van die Amerikaanse Geologiese Opname, die Nasionale Parkdiens en die Amerikaanse Omgewingsbeskermingsagentskap, met bykomende ondersteuning van die individuele skrywersorganisasies.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Omgewing > Kwikbesmetting is wydverspreid oor Wes-Noord-Amerika