Druiwe - Druiwe - Eienskappe van verskillende soorte druiwe - Vrugte en groente - 2021
Algemene kenmerke van die druiwe
As ons oor druiwe praat, bedoel ons die sogenaamde 'tros' wat bestaan ​​uit 'n steel en bessies (die 'boontjies', wat algemeen bekend staan ​​onder hierdie naam). Dit word hoofsaaklik gekweek vir die produksie van wyn, maar ook vir 'n direkte voedselverbruik van die vrugte, selfs in die vorm van sap (nie-alkoholies). Ons het twee groot soorte druiwe wat gekweek word, die algemeenste en wydverspreide, is: Vitis vinifera en die Vitis labrusca. Die eerste is inheems aan Europa (of Wes-Asië), en dit is die een waaruit alle tafelwyne en druiwe geproduseer word; die tweede een, wat uit Amerika kom, is minder wydverspreid en word uitsluitlik vir die produksie van tafeldruiwe gebruik. In wynproduksie alleen word ongeveer 800 soorte druiwe gebruik wat elk besondere eienskappe het. Elke tipe het sy eie opbrengs en kwaliteit wat altyd nou verband hou met die omgewing waarin dit gekweek word en aan die klimaat. Daar is dus gebiede wat min of meer geskik is vir sekere soorte wingerde. Italië, wat 'n besonder gunstige klimaat vir produksie het, is een van die hoogste en beste produsente ter wêreld.
Voedings eienskappe van druiwe
Die eienskappe van hierdie vrug is uiters belangrik en gunstig vir mense. In werklikheid word die druif beskou as een van die rykste vrugte in terme van medisinale eienskappe. Intussen sê ons dat dit 'n vrug is wat ryk is aan water (meer as 80%) en 15% koolhidrate bevat (dws glukose en fruktose), 2% vesel, 0,5 proteïen en slegs 0,1% vet. . Hierdie laaste gegewens is baie belangrik. Dit bevat ook baie minerale soute (baie kalium, maar ook mangaan en fosfor) en vitamiene C, A, B1, B2 en PP. Die gunstige werking word veral gevind in die funksies van die veneuse stelsel (kapillêre broosheid, aambeie). , maar ook by flebitis (as gevolg van die smerende eienskappe) en tydens menopousale afwykings. Danksy polifenole help die gebruik van druiwe die vel elasties en die oksidasie van LDL.
Italië is dus die eerste wynproduserende land in Europa en ter wêreld wat net 80% van die wêreldproduksie lewer. Die mees wingerde in Italië is Sangiovese, wat 10% van die oppervlakte beplant met wyndruiwe van die land beslaan. Daarbenewens het Italië die rekord vir inheemse wingerde: dit is 355. Behalwe vir die Sngiovese, is die wydste wingerde Montepulciano, die Siciliaanse wit Cataratto, die Toskaanse Trebbiano en die Barbera. Die minder algemene variëteite is nie minderwaardig nie, inteendeel, hulle is dikwels beter. Dikwels is 'n soort druif nou verwant aan die gebied, so dit kan gebeur dat 'n wingerd slegs in 'n sekere gebied, met spesifieke kenmerke, vir baie hektaar teenwoordig is. Die suurheid daarvan is 'n baie belangrike element vir wyndruiwe. Dit is die belangrikste basis vir 'n produksie, aangesien suurheid en tanniene die struktuur gee wat die wyn verouder en mettertyd kan weerstaan.
Tipes druiwe: Die tafeldruiwe
Die tafeldruiwe het 'n heel ander rypwording as die van die wyn. In die tabelvariëteit is dit baie belangrik om sure te vervang met suikers (in die wyndruiwe, sien ons dat suurheid 'n belangrike rol speel). Suikers is dus fundamenteel vir die smaak van die vrugte. Tafeldruiwe het baie groot korrels en 'n knapperige tekstuur, baie belangrike eienskappe vir verbruikers. Dit is te danke aan streke soos Basilicata, Puglia en Sicilië as Italië en Europa 'n buitengewone en voedsame produk soos tafeldruiwe vir 8 maande per jaar kan waardeer. In hierdie lande, veral in Basilicata, word tafeldruiwe van baie hoë gehalte geproduseer, en die tafelvariëteit wat oral vervoer word, het groot kritiek tydens vervoer, anders as die wyn wat aan baie korter vervoer vervoer word. Die probleem hou veral verband met die probleme om die klomp gesond te hou na die lang vervoer en die gewig in die houers. Die veroudering en vervoerkoste is dus redelik hoog en duur.