Spoed dating spermskenkers - IVF Babble
blogsSkenker SpermJR Silwer
Spoed dating sperm skenkers
Deur JR Silver
Die Silver -gesin (mamma, pappa en twee kinders jonger as 4 jaar) het onlangs vakansie gehou, ons eerste behoorlike gesinsvakansie: dit het goed gegaan, nie net omdat ons gereeld die "kinderklub" was nie, maar die kinders, selfs toe ons saam met ons, was verbasend goed gedra.
Moes ons verbaas gewees het? Ek was gedurende my vroeë kinderjare bekend daarvoor dat ek stil en gehoorsaam was, en my vrou was ook 'n relatief rustige kleuter. Soos vorige lesers van hierdie blog wel weet, is daar 'n derde stel gene in die mengsel wat ons kinders betref.
Dit is omdat ons kinders in hierdie wêreld gekom het deur 'n kombinasie van die eiers van my vrou en die saad van 'n spermskenker
Ek het die ervaring van die kies van 'n spermskenker voorheen beskryf as 'n bietjie soos speed-dating, al was dit sonder die stoeltjie spring en die ongemaklike geselsies van drie minute met potensiële vryers wat jou dalk nooit sal kies nie. By hierdie geleentheid het mev Silver en ek die totale beheer gehad, terwyl ons saam op dieselfde stoel bly sit en deur donorprofiele met Xytex spermbank gestroom het.
Ek het een duidelike voorwaarde gehad voordat ons begin het: om die ekstra paar honderd dollar te betaal om foto's van die voornemende skenkers te sien. My vrou het 'n bietjie oortuig en ek verstaan ​​waarom ons tot vandag toe en tot aan die einde van ons leeftyd volledige toegang tot die profiel van ons gekose skenker het, met foto's wat meer as 'n verbygaande ooreenkoms met ons kinders lyk.
Mev Silver sal egter ook toegee dat ons die regte keuse gemaak het om foto's te sien. Een ding wat vir ons albei van kardinale belang was, was dat ons 'n skenker kies wat baie ooreenstem met my vrou en my gedeelde fisieke eienskappe. In die besonder is ons albei van 'n dun gebou (my ontluikende buik opsy) met 'n ligte hare, so ons wou 'n skenker hê wat ons (in my geval beweerde) sespakke en goue slotte sou aanvul.
Selfs sonder toegang tot die prentjie, bied die Xytex -skenkerprofiel 'n gedetailleerde lys van fisiese eienskappe, insluitend hare en baardkleur. Uit die relatief beperkte aantal "blonde" skenkers was die meeste van hulle egter nie 'n goeie fisiese pasmaat vir my en mevrou Silver nie, en van die min wat daar was, het ten minste twee van hulle hare gehad wat 'n bietjie te naby was aarbei blond na ons smaak!
Terselfdertyd het ons ook van die geleentheid gebruik gemaak om die toekomstige Silver -genepoel moontlik te verbeter, en uiteindelik 'n skenker gekies wat kommersiële modelle gedoen het en 'n groot 6 voet 1 duim lank is, wat beteken dat daar 'n goeie vooruitsig is dat ten minste een van ons kinders sal uiteindelik 'n paar sentimeter oor my toring!
En, op 'n meer ernstige noot, het ons voortgegaan om vertroosting deur die hele proses te neem deur die gedagte dat ons die gebruik van 'n sperma-skenker die risiko dat ek die ellendige BRCA1-geen aan ons kinders oordra, heeltemal uit die weg ruim.
Het ons dus die regte skenkerkeuse gemaak?
Ons antwoord is natuurlik 'n besliste 'ja': ons is so lief vir ons kinders en sal dit nie vir ander verruil nie, selfs al sou ek later wonderbaarlik twee daarvan kon maak. En vanuit 'n praktiese perspektief het ons die telling verloor van die aantal mense (vriende en vreemdelinge) "wat nie weet nie" wat gesê het dat een of albei van ons kinders net soos hul pa lyk.
'N Kontak van my wat tans 'n spermskenker wil gebruik, het my onlangs gevra hoe dit my laat voel as ek so 'n "kompliment" kry? My instinktiewe reaksie is dat dit my baie trots laat voel, aangesien ek nog altyd daarvan gedroom het om my eie kinders te verwek in ooreenstemming met die mens se primêre doel om te skep (soos in my laaste artikel ondersoek.
Maar ek gee ook nie toe om toe te gee dat, hoewel dit oënskynlik trots is, iets nog steeds (en waarskynlik altyd) in my binneste sal neukel as ek hierdie tipe terugvoer kry, aangesien dit 'n pynlike herinnering is aan my beskadigde manlikheid.
Wat kan ek u nog vertel oor ons spesiale spermskenker?
Hy is van die VSA en sy primêre beroep is as 'n houtwerker, maar hy presteer ook baie goed in musiek en sport.
En dit is die interessante ding: ek en die skenker deel albei 'n liefde vir sport, en hoewel ek in my laaste artikel erken het dat ek eers 'n 'semi-bekwame' atleet geword het, is die realiteit dat ek ook goed genoeg was om tennis af te rig kinders in die laat 1990's. U kan u dus my groot plesier voorstel (en 'n geringe gebrek aan verrassing, aangesien die natuur sowel as die kweek hier waarskynlik speel) om my driejarige seuntjie gereeld die tennisbal oor die net te sien gordel tydens sy eerste tennisles ooit op ons onlangse tennisles vakansie.
Alhoewel ons seun moontlik van die trans-Atlantiese sportvoorraad afkomstig is, het dit my ook laat glimlag om te sien dat dit lyk asof ek my seun gekweek het om my kinderjare vir die swembad te deel: dit is in teenstelling met sy baie jonger suster wat Terwyl hy gelukkig armbande aangetrek het, was hy maar te bly om die natuur te laat beheer en 'n heerlike plons te hê!
Op 'n verwante "nature v nurture" noot, verwys ek na die dokumentêre film "Three Identical Strangers" van 2018
Dit vertel die hartverwarmende en hartverskeurende verhaal van drie identiese manlike drieling wat kort ná hul geboorte in New York in die 1960's geskei is. Die skeiding is georkestreer deur 'n mediese span wat ondersoek wou instel na die impak van die natuur op verskillende stelle tweelinge/drielinge wat om hierdie tyd in verskillende huise in New York "aangeneem" is.
Die voorkoms en resultate van die studie is hewig gekritiseer en is in wese onoortuigend. Wat egter duidelik blyk toe die drie betrokke broers in die vroeë tagtigerjare per ongeluk herenig is, is dat die natuur sowel as die kweek 'n fundamentele rol in die belangrikste ontwikkelingsjare van 'n kind sou speel.
As ons terugkeer na die huidige dag, het ons spermadonor en my vrou gelukkig hul bes gedoen vanuit 'n "natuur" -perspektief, en die versorging is nou baie in die hande van my en my vrou. Een ding is egter seker: as een van ons kinders opgroei tot 'n bekwame houtwerker of musikant, is dit vaardighede wat hulle duidelik in die Amerikaanse natuur kan bedank, aangesien Mr en Mrs Silver nie handig is by selfdoeners of begaafde musikante nie!