Verswakking in staatsonderwys noodsaak eie alternatieweKenteken van die Genootskap vir die Handhawing van Afrikaans (GHA) Mense wonder seker hoekom die GHA ŉ publikasie oor die onderwys uitgee, want die GHA beywer hom eintlik vir die Afrikaanse taal. Wat bemoei hy hom nou met onderwys? Prof Jacques van der Elst, voormalige voorsitter van die Akademie vir Wetenskap en Kuns, het ŉ artikel geskryf wat ons hoop om vanjaar nog te publiseer, saam met ander Afrikanerleiers se bydraes oor die Afrikaneronderwys. In dié artikel skryf Van der Elst oor moedertaalonderrig en die belangrikheid daarvan en oor minderheidsregte in ŉ Europese konteks. Hy skryf dat minderheidsregte in Europa hoog aangeslaan word en uiters belangrik is. En een van daardie minderheidsregte is om jou taal te handhaaf. Aan die einde skryf hy dat die enigste manier hoe jy jou taal kan handhaaf, is deur gehalte moedertaal onderrig. Met ander woorde: Jy moet skole en tersiêre inrigtings hê wat Afrikaans is om te verseker dat Afrikaans kan bly voortleef. Dit is ŉ baie insiggewende artikel. Die Afrikaner-onderwys is onder beleg Ons moet besef dat die onderwys van die Afrikaner onder beleg is. Die vraag is: Wat doen ons daaraan? Beide die onderwys en landbou in Suid-Afrika is onder beleg. Die landbou weens die ANC se beleid van sogenaamde grondhervorming en die onderwys weens die ANC se transformasie-beleid. Dit was die boodskap wat tydens ŉ konferensie vroeër vanjaar aan Gwede Mantashe, Sekretaris generaal van die ANC, oorgedra is deur ‘n aantal Afrikanerleiers. Hierdie byeenkoms was in opvolging van ŉ soortgelyke een wat in 2008 plaasgevind het, in aanloop tot die verkiesing van Jacob Zuma as president van die land daardie jaar. Die feit van die saak is dat 75% van die skole in Suid-Afrika disfunksioneel is. Met ander woorde: Daar gaan net mooi niks aan in 75% van die land se skole! Onwillekeurig kom die vraag by ŉ mens op: wat kan die waarde en standaard dan wees van die matrieksertifikaat wat elke jaar deur Umalusi aan honderde duisende leerlinge uitgereik word? Tydens ŉ onlangse byeenkoms in Soweto waar die onderwys onder die vergrootglas gekom het, is dit bekend gemaak dat in hierdie disfunksionele skole, onderwysers dronk by die skool opdaag. Of laat. Of onderwysers stuur leerlinge in skooltyd om drank te gaan koop. Wat nog erger is, is dat onderwysers in dié skole seksuele verhoudings met skoolkinders het. Elders was daar gerapporteer dat 17 000 skooldogters verlede jaar, net in Natal, swanger geraak het! Afrikaners moet besef dat hierdie toestand nie binnekort gaan verbeter nie. Die onderwyskenner, Graeme Bloch, skryf in sy boek The Toxic Mix, dat die onderwys in Suid-Afrika ontspoor het, en dat dit dertig jaar sal neem om te herstel, op dié voorwaarde dat die regte persone nou aangestel word. Destyds, toe sy boek op die rakke verskyn het, was Naledi Pandor die minister van onderwys. Intussen het ons twee ministers vir onderwys gekry: Angie Motshegka vir basiese onderwys (skole) en Blade Nzimande vir hoër onderwys. Angie Motshekga, Minister van Basiese Onderwys Angie Motshegka, soos almal weet, is bekend vir die 14 skole wat in Soweto alleen in haar tyd as minister van onderwys in Gauteng gesluit is. Dui dit op bevoegdheid? Die ander rede (en waarskynlik die bedroewendste) waarom die toestand in Suid-Afrika se skole nie gou aansienlik gaan verbeter nie, is oor die geweldige negatiewe invloed van die swart onderwysvakbonde soos Sadou. Sadou is ŉ lid van Cosatu wat op sy beurt ŉ alliansie vennoot is van die ANC-regering. Ons onthou hoe hulle kort voor die rekordeksamens in 2010, na ŉ lang skoolvakansie weens die Wêreldbekersokker, die land op horings geneem het met stakings vir hoër lone. Daardeur het hulle gewys dat hulle niks vir die kinders omgee nie. Zuma weet dat indien hy ŉ volgende termyn as staatspresident verkies wil word, hy nie met onderwysers en vakbonde moet sukkel nie. Dit verklaar dan ook hoekom die matriek slaagsyfer verlede jaar met byna 7 persentasiepunte gestyg het ten spyte van alles. Onderwys: die laaste loopgraaf vir Afrikaans Hoe lyk die Afrikaneronderwys en wat is die toekoms vir Afrikaneronderwys? Ons het die afgelope aantal jare gesien dat openbare skole toenemend verengels het. In Junie 2009 was daar nog net 667 Afrikaans-enkelmediumskole oor teenoor 1 396 in 1993. Minder as die helfte van ons skole het nog suiwer Afrikaans gebly. Afrikaanse onderwysers in Afrikaanse skole word nou selfs gedwing om hulle verslae wat na die Onderwysstreekkantore gaan, in Engels te skryf. Ook hulle voorbereiding moet in Engels gedoen word. Verder moet ons kennis neem dat onderwys as beroep in die Nuwe Suid-Afrika sy aantreklikheid verloor weens die ongedissiplineerdheid van skoolkinders, swak salarisse en swak vooruitsigte. Al minder Afrikaanse blanke begaafde en intelligente jong studente kies onderwys as ŉ beroep. Volgens mnr. Chris Klopper, uitvoerende hoof van die Suid-Afrikaanse Onderwysunie (SAOU), is die Afrikaanse onderwyser ŉ spesie wat kan uitsterf! Jaarliks verlaat tussen 600 en 700 Afrikaanse onderwysers die beroep terwyl slegs sowat 200 Afrikaanse onderwysers afstudeer. Afrikaneronderwys stuur op ŉ krisis af wat ons volk nadelig sal raak. Op 8 Junie 2008 berig Rapport dat Naledi Pandor, voormalige minister van onderwys, gesê het dat te veel skole te min regstellende aksie doen veral betreffende skole se onderwyserskorps; en dat daar miljoene swart beroepslui is wie se moedertaal Afrikaans is. Met ander woorde, die ANC wil hê dat die personeelkamer van Afrikaanse skole moet transformeer sodat dit lyk soos die demografie van die land. Ons moet derhalwe verwag dat die model-C skole al hoe meer gaan verswart en verswak. ŉ Skool is nie net die plek waar kinders geleer word om te lees, te skryf en somme te maak sodat die kind eendag as volwasse suksesvol in ŉ beroep kan staan nie. Dit is ook die plek waar sy identiteit gevorm word – sy taal, geskiedenis, godsdiens, kultuur en tradisies asook die volk se hoë waardes soos dissipline, werkywer, getrouheid en leierskap ingeprent word. En daarom is volksvreemde onderwysers nie aanvaarbaar in ons skole nie. En terwyl ons dankbaar is (en dit met alle mag ondersteun) vir die BCVO inisiatief, AROS, SOLTECH en die nuwe Afrikaanse tersiêre akademie wat Solidariteit in Verwoerdburg oprig, is daar tans sowat 480 000 Afrikanerkinders in openbare skole omdat hulle ouers nie die geldelike vermoë het om hulle in privaatskole te sit nie, of nie van beter weet nie, of sommer net nie omgee nie. Ons mag hierdie kinders nie vir die wolwe gooi nie. Die toekoms van Afrikaner-onderwys Elke ouer en grootouer moet hulle verantwoordelikheid besef. Ons sal ons moet beywer vir ŉ onafhanklike Afrikaner Onderwysowerheid ten einde te verseker dat ons kinders en kleinkinders gehalte moedertaalonderrig kry. Die Afrikaner as onderskeibare volk en etniese groep in Suid-Afrika het die reg om sy kinders op te voed en te onderrig ten einde sy taal, kultuur, hoë waardes, godsdiens, tradisies en geskiedenis te kan beskerm en uit te bou. Die toekoms van die Afrikaner se onderwys lê nie binne die huidige onderwysbedeling nie. Net so min as wat ons inspraak op ander volke se onderwys wil hê, so min wil ons dat ander inspraak op ons onderwys sal hê. Oor die afgelope 17 jaar het ons ŉ dure les geleer.