Geskryf deur Mike Salvaris, et al
Ons gee om vir meer as ekonomie as dit by die stembus kom. So hoekom luister nie regerings nie? van www.shutterstock.com
Soos die federale verkiesing nader, word ons verwag om in slagspreuke te verdrink soos "laer belasting", "loongroei", "frankering van krediethervorming" of "negatiewe hefboomhervormings". Dit neem meestal aan dat kiesers so obsessief is as die politici met ekonomiese en finansiële kwessies, eerder as om te sê die soort Australië wat hulle wil hê hul kleinkinders moet woon.
Daar is geen twyfel dat ons 'n gesonde ekonomie waardeer nie en dit kan aangevoer word dat Australië 'n "merkwaardige hardloop"Oor die afgelope 50 jaar. Maar Australiërs verstaan ​​en gee ook aandag aan die koste van ekonomiese groei en ander kwessies wat ons politici minder bekommerd maak.
Polling toon konsekwent burgers sorg meer as hul politici oor 'n paar baie belangrike kwessies: aksie op klimaat en energie, oor behuising en ongelykheid, op korporatiewe skenkings en die korrupsie van demokrasie
So, waarom laat ons politieke stelsel ons nie toe om te bespreek en te besluit oor die dinge waarvoor ons regtig omgee nie, soos die toekomstige welsyn van ons samelewing en selfs die rol van waardes soos vriendelikheid, regverdigheid en deernis om ons beleide te rig?
Dit is die aard van die toekoms, NZ Jacinda Ardern, wat geskok is Davos Wêreld Ekonomiese Forum vroeër vanjaar.
NZ Eerste Minister Jacinda Ardern praat vanjaar op die Davos Wêreld Ekonomiese Forum oor vriendelikheid, empatie en welsyn in die politiek.
Hierdie soort verandering vereis intergenerasionele beleid en 'n duidelike visie vir die Australië wat ons wil hê; ons wil ook nie hê nie.
Hulle pas pas nie in die driejaar-verkiesingsiklus nie. Maar die meer onmiddellike rede - die olifant in die kamer - is die algemene beskouing in die politieke klasse en die media dat volgehoue ​​ekonomiese groei dieselfde beteken as maatskaplike vooruitgang.
Tog is dit ironies genoeg dat ons 'n baie groot afhanklikheid van bruto binnelandse produk (BBP) as 'n eiesoortige bestuurder van ekonomiese en sosiale beleid het, wat tot baie maatskaplike probleme gelei het, soos ongelykheid, oorverbruik en klimaatsverandering.
Alternatiewe tot BBP?
Histories is BBP nooit bedoel as maatstaf van maatskaplike vooruitgang nie baie het sy oorheersing bevraagteken. Maar dit is net baie onlangs daardie alternatief maatreëls van maatskaplike vooruitgang is ontwikkel en 'n globale "buite BBP" beweging het ontstaan.
Internasionaal het dit gelei tot die VN Volhoubare Ontwikkelingsdoelwitte, die OECD beter lewe indeks en die Kanadese Indeks van Welstand. Dit laat lande toe om hul vordering na aspirasionele doelwitte soos "goeie gesondheid en welsyn" en "gehalte-onderwys" te volg.
Sommige lande gaan verder. Hulle ontwikkel wyer modelle van maatskaplike vordering waar billike, volhoubare welsyn die uiteindelike doelwit van die regering is. Hulle poog om hierdie doelwit te bou in hul ekonomieë, begrotings, politieke stelsels en langtermynbeplanning, selfs in sommige gevalle hul Grondwet. Baie van hierdie modelle is stewig veranker in 'n proses van burgerbetrokkenheid en demokratiese vernuwing. 'Belange soos Nieu-Seeland, Wallis, Italië, Skotland, Slowenië en sommige in Latyns-Amerika lei hierdie beweging.
Die meeste is lede van die Welstand Ekonomie Alliansie, waar regerings en gemeenskapsgroepe kombineer om 'n ekonomie te skep wat menslike en ekologiese welsyn lewer.
In Julie sal Ardern begin die wêreld se eerste welsynsbegroting. Dit sal van ministers vereis om die welsynsimpakte van hul begroting voorstelle te demonstreer (eerder as die impak op marginale setels, soos ons hier doen). Ministers sal ook die afwegings moet toon tussen natuurlike, sosiale, menslike, finansiële en fisiese kapitaal.
Wat moet Australiese politici hiervan maak?
Al hierdie dinge moet 'n paar vrae opduik. Wil burgers 'n alternatiewe model van maatskaplike vooruitgang hê om ons politieke agenda te rig? Wat beskou hulle as die belangrikste prioriteite vir die soort Australië wat hulle wil hê? Wat sou 'n Australiese welsynekonomie lyk?
As deel van die nasionale ANDI (Australiese Nasionale Ontwikkelingsindeks) projek, 'n langtermyn-gemeenskapsnavorsingsamewerking gebaseer aan die Universiteit van Melbourne, het ons onlangs van hierdie vrae gevra.
In 'n nasionale opname van 1,850-mense het slegs 43% van die respondente gevoel dat Australië in die regte rigting was. Maar byna 87% het gedink dat ons nasionale vordering, gesondheids-, maatskaplike en omgewingsmaatreëls so belangrik is as wat ons ekonomiese vooruitgang het.
Toe hulle gevra word oor prioriteite vir die nasionale vordering, het mense baie kwessies aangaande kinder- en jeugwelsyn, gesondheid, onderwys, demokrasie en bestuur, gemeenskappe en infrastruktuur, regverdigheid, werk en werklewe, algemene welsyn, omgewing en volhoubaarheid, inheemse welsyn en kultuur en ontspanning. Ekonomiese lewe en voorspoed is beslis belangrik beskou, maar op 'n middelvlak in hierdie lys.
'N Gesonde meerderheid (76%) het aangemoedig gesê hulle sal belangstel om deel te neem aan 'n nasionale gemeenskapsprogram om hul standpunte oor nasionale vorderingdoelwitte en -maatreëls uit te druk.
Tyd om jou sê te hê
ANDI beplan 'n grootskaalse gemeenskapsprogram om Australië oor die volgende drie jaar te betrek, met die doel om elke jaar 'n voortgesette statusverslag oor die vordering in 12 se belangrikste prioriteitsareas te lewer.
So 'n model in Australië kan lei tot meer insiggewende beleid en meer volwasse politieke debat. Dit sal burgers aanmoedig om buite politieke slagspreuke en tribalisme en politici te dink om verder as driejaarsiklusse te beplan.
Op langere termijn kan 'n uitgebreide burger betrokkenheid, ondersteun deur navorsing en bewyse van hoë gehalte, help om 'n gedeelde visie te bou en vertroue en demokrasie te herstel. En miskien kan ons stem oor die Australië wat ons wil hê.
Mike Salvaris, Projekbestuurder, Australiese Nasionale Ontwikkelingsindeks, Senior Navorsingsgenoot, Universiteit van Melbourne; Fiona Stanley, Perinatale en pediatriese epidemioloog; onderskeidende professorale mede, Universiteit van Wes-Australië, en Kate Lycett, Senior Navorsingsbeampte, Deakin Universiteit; Ere-genoot, die Universiteit van Melbourne, Murdoch Children's Research Institute
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Dit is tyd om te stem vir geluk en welsyn, nie ekonomiese groei nie
Hoe Indië se wydverspreide voedselversekering kan beskadig word, is die ekonomiese toekoms