Daar is net elke paar uur ‘n boot na die eiland en ons wou graag op die vroeë een wees sodat ons soveel moontlik tyd op daar kon deurbring. Ons bondel saam met die res van die toeriste op die veerboot en geniet die vreeslike stamperige rit tot halfpad. (Hoekom gebeur al hierdie situasies die hele tyd in die middel van die Indiese oseaan?)
Manlief beduie in ŉ ander gelukkige paartjie se rigting. Ek dink hulle is ook van ons hotel, sê hy. Kom ons vra hulle of ons kan geld leen vir fietse?
Een siel het vir Manlief rêrig jammer gekry, want hy staan nader en sê ons moenie bekommerd wees nie, hy sal vir ons twee fietse vir die 150 Rupees gee.
Ons moet nou nog net die laaste hindernis oor en dit is om by ons hotel te kom. Al wat ons oorhet, is omtrent 3 euro in munte. Net om by die busstop vas te stel ons kan nie Euro’s op die bus gebruik nie.
Teen die tyd wat Manlief daar aankom met geen Rupees nie, want die winkels ruil nie Euro’s nie, het sy ŉ baie simpatieke kyk in haar oë vir hom.