Geplaas deur	Gerhard van Huyssteen Vrydag 06 Julie 2018
Ek is bang dat, wanneer ek vir hulle die morfologiese proses van inkorting verduidelik, ek nie die korrekte letters in die regte volgorde van die LGBTQQIP2SAA+-akroniem sal gebruik nie. Of sê nou maar ek spreek die “r” in “allomorf” nie duidelik genoeg uit nie?
Ek is bang om morfologiese verskynsels in verskillende dialekte aan die hand van voorbeelde te illustreer, want dalk word ek van kultuurtoe-eiening (“cultural appropriation”) aangekla. Of miskien juis die teenoorgestelde: Die woord “dialek” brandmerk my dalk as ŉ liberalistiese kommunis wat te veel klem lê op ŉ inklusiewe beskouing van Afrikaans.
Ek moet dalk nie meer die morfologie van manlike en vroulike persoonsname verduidelik nie, want dit etaleer dalk genderbinarisme wat iemand in die klas ongemaklik kan laat voel. Maar as ek dit uit die kurrikulum weglaat, maak ek my dalk juis skuldig aan ontkenningsideologie (“denialism”).
En ek is bang om hulle “gogga”, “bokkie” of “skapie” te noem, soos ek hulle – mý studentkinders – nog al die jare liefdevol noem. Vanmelewe se dae het ek sommer maklik vir ŉ sukkelende student wat onverwags ŉ toets deurgekom het ŉ drukkie gegee. Deesdae raak ek niemand meer aan nie. Dalk moet ek ook maar voortaan formeel volstaan met ŉ dames-en-here? Maar o wee, dan is ons terug by binarisme, by alliansieskap (“allyship”) en dat ek dalk nie bewus-empaties (“woke”) genoeg is nie. As ons Afrikaanse terme vir “snowflake” en “libtard” had, was ek dalk een van hulle?
Is ek regtig bang vir milleniërstudente? Nee, ek is eintlik woedend-kwaad vir die hutsmerkisme (“hashtagism”) van die bloed-en-vleesdorstige zombies op überlinkse en hiperregse Facebook en Twitter. Want dis hulle, nee, eintlik óns wat ŉ nuwe generasie van hipersensitiewe fanatici geskep het, ŉ hele wêreld wat mediageil en skuimbekkend sit en wag om met duimpie-af die wraakgierig internetgladiatore op mekaar los te laat.
Skrywer-joernalis Christopher Hitchens het gesê: “Those who are determined to be offended will discover a provocation somewhere. We cannot possibly adjust enough to please the fanatics, and it is degrading to make the attempt.”
In die 1970’s is ons gemuilband is deur wette en publikasierade. Ons spraak is in die 1990’s kortstondig bevry deur ŉ wêreldwyd volprese Grondwet. En nou? Nou word ons ingekerker deur ŉ tydsgees wat uiteindelik geleer het: Die hutsmerk is magtiger as die swaard. #hiephiephoera
Hierdie rubriek het in gewysigde vorm in Beeld van 06 Julie 2018 verskyn.
Lees 1685 tye
Meer in hierdie kategorie: « Coenie is beslis Afrikaans se beste woordsjef	Taalkundefees in Kaapstad »