Hans Lammers - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Hans Lammers was 'n senior amptenaar in Nazi-Duitsland. Lammers het 'n regsagtergrond gehad en het die poste beklee as minister van Ryk en Staatsekretaris in die rykskanselier. Na die Tweede Wêreldoorlog is Lammers in Neurenberg gearresteer en verhoor en daarvan aangekla dat hy anti-Joodse wetgewing 'n wettige grondslag gegee het.
Hans Lammer is op 27 Mei geboreste 1879 in Lublinitz in Bo-Silesië. Hy het sy regstudies aan die Wroclaw- en Heidelberg-universiteite voltooi en in 1904 'n doktorsgraad in die regte ontvang. Sy verhoging op die regsleer beteken dat Lammers in 1912 as regter aangestel is.
Lammers was vrywillig om tydens die Eerste Wêreldoorlog in die Duitse leër te dien en hy is in diens van die oorlog. Vir sy dapperheid het Lammers die eerste en tweede klas Iron Cross ontvang. Na die einde van die Eerste Wêreldoorlog voel Lammers saam met baie ander Duitsers baie in die steek gelaat deur die Weimar-regering wat die Verdrag van Versailles onderteken het. Vir hom het die regering van Stressemann nie patriotisme gehad nie, en soos vir soveel ander Duitsers het Lammers hom tot 'n politieke party gewend wat beweer het dat hy Duitsland eerste stel - die Duitse Nasionale Volksparty (DNVP).
Lammers het in die DNVP gebly tot 1932 toe hy by die Nazi-party aangesluit het. Hy het vinnig bevorder binne die party wat Lammers van 1933 tot 1945 as Adolf Hitler se hoof van die rykskanselier gedien het.
Wilhelm Frick het voorgestel dat Lammers die hoofregsadviseur vir alle regeringsdepartemente moet word, en Hitler het daartoe ingestem.
Hy was 'n lid van die binnekring van Hitler en was gas in die huis van Hitler se Obersalzberg, die Berghof, in Beiere, waar hy maande lank sou werk. Hitler sal Lammers gereeld oor regskwessies raadpleeg. Hitler vertrou klaarblyklik die raad van Lammers, omdat hy hom 'n aantal posisies in die Nazi-hiërargie gegee het wat hom 'n hoër status as baie ander gegee het. In 1937 stel Hitler Lammers aan as minister van Ryk sonder portefeulje en in 1939 word Lammers ministerraadslid vir die verdediging van die ryk. In hierdie posisie het Lammers toegang tot hoogs sensitiewe dokumente gehad voordat hulle selfs Hitler bereik het.
In 1940 word Lammers as 'n generaal (Obergruppenfuehrer) in die SS aangestel.
Ongeag die titels wat aan Lammers toegeken is, het hy egter in wese een van Hitler se naaste regsadviseurs en vertrouelinge gebly.
In 1943 het Martin Bormann gepoog om die 'Committee of Three' tot stand te bring. Dit was 'n klein en baie selektiewe groep wat ontwerp is om 'n deel van die leierskap van Hitler weg te neem, terwyl dit lyk asof die oorlog teen Nazi-Duitsland aan die gang was. Die lede van die 'Komitee van Drie' was Lammers wat die staat verteenwoordig het, Martin Bormann wat die party verteenwoordig het en veldmaarskalk Wilhelm Keitel wat die weermag verteenwoordig het. Uiteindelik het die 'Komitee van Drie' nooit ontstaan ​​nie, aangesien ander vooraanstaande Nazi's geglo het dat dit hul mag sou weggee. Veral Himmler, Goering en Goebbels was daarteen en Bormann se idee het gevou. Die posisie van Lammers is ook deur die oorlog beïnvloed. Die dalende posisie van die Duitse magte in die USSR het Hitler baie probleme opgelewer, en Hitler moes vir hom as heeltemal irrelevant gelyk het of die regskwessies in Nazi-Duitsland self bespreek is.
Nadat hy vanaf 1932 'n lojale lid van die Nazi-party was, het Lammers 'n slagoffer van Hitler se onvoorspelbare aard geword toe die oorlog tot 'n einde gekom het. Op 23 Aprilrd In 1945 stuur Hermann Goering vir Hitler 'n telegram waarin hy die leierskap van Nazi-Duitsland oorneem, terwyl Hitler vasgevang is in sy bunker in Berlyn omring deur die Rooi Leër. Lammers het Goering daarvan in kennis gestel ingevolge 'n dekreet van 29 Junieste In 1941, uitgereik deur Hitler self, het Goering die wetlike reg gehad om dit te doen as dit duidelik is dat Hitler se posisie as leier in Berlyn in die gedrang kom. Hitler was woedend vir albei mans en beveel die arrestasie van Lammers en Goering. Lammers was baie gelukkig dat die oorlog in sy laaste paar dae was, aangesien hy tereggestel kon word - dit was Hitler se gevoel van verraad in die laaste paar dae in sy Berlynse bunker.
Lammers is tydens die eerste Neurenberg-proewe as getuie gebruik.
Lammers self is in April 1949 tereggestel. Hy word nie beskou as een van die senior Nazi's wat in 1946 tereggestel is nie, ondanks die aanklagte teen hom. Lammers is daarvan aangekla dat hy gehelp het om anti-Joodse wette in Nazi-Duitsland te formuleer en daardie wette wettige geldigheid te gee. Lammer het beweer dat hy niks van die anti-Joodse wette geweet het nie, totdat dit tydens die eerste proefronde in Neurenberg geopenbaar is.
'Ek het geweet dat 'n Fuehrer-bevel deur Goering aan Heydrich oorgedra is. Hierdie bevel word die 'Finale oplossing van die Joodse probleem' genoem. Maar ek het niks daarvan geweet nie. '
Lammers is skuldig bevind op die aanklagte teen hom en is tot twintig jaar gevangenisstraf gevonnis. Dit is egter in 1951 tot tien jaar verminder en hy is in 1952 uit die gevangenis vrygelaat - hy is in die Landsberg-gevangenis aangehou.