Kameel IX-113 - Inligting
Kameel IX -113 - Geskiedenis
(IX-113: dp. 3,665, 1. 441'6 "; b. 56'11"; dr. 28'4 "; s.
11 k; kpl. 79, a. 1 5 ", 1 3"; kl. Armadillo)
Die tweede kameel (IX-113), 'n tenkwa, is op 31 Oktober 1943 gelanseer as William H. Carruth deur California Shipbuilding Corp., Wilmington, Calif., Onder 'n Maritime Commission-kontrak; geborg deur mev. J. Low, verkry deur die vloot 22 November 1943; en op dieselfde dag in diens geneem, het luitenant D. Dunham, Jr., USNR, in bevel.
Kameel vaar vanaf San Pedro, Kalifornië, 1 Januarie 1944, na Tarawa, waar sy op 24 Januarie aangekom het om petrol te stuur vir gebruik in die lugverkenningsmissies wat daarna van daardie eiland gevlieg is. Van Februarie tot Augustus het Camel pendeldienste bedryf en vlooteenhede en kusinstallasies op die hele Marshall- en Mariana -eilande voorsien van aardolieprodukte, die lewensaar van die moderne oorlog. By Saipan, terwyl hy ontslaan is, het Camel twee Japannese weggooiers ontdek wat albei oorboord gespring het. Een is dood. Die oorlewende lid van die eens trotse Japanse garnisoen het vertel van hul hoop om Hawaii of die Verenigde State te bereik.
Camel het voortgegaan om die magte op Saipan en Guam van Eniwetok af te voorsien tot 27 Maart 1945, toe sy Ulithi vir die Ryukyus ontruim het. Nadat sy van 2 April tot 8 Julie as 'n tenkwa by Kerama Retto gedien het, vaar sy na Okinawa as hoofkwartier vir diensafdeling 104. Gedurende hierdie tydperk het haar gewere gehelp om die massiewe poging van die Japannese af te weer om die operasie deur lugaanvalle te stop. , en op VF April het sy deel in spat een vyand vliegtuie.
Die tenkwa het na besetting teruggekeer na die ooskus, is op 22 Mei 1946 in Norfolk, VA, ontmantel en is op 24 Mei 1946 aan die Maritieme Kommissie terugbesorg
Kameel het een strydster ontvang vir diens in die Tweede Wêreldoorlog.
Hoe het hierdie bekendes nie besef dat hulle 'n groot kameeltoon het nie?
Op 'n stadium word almal die slagoffer van die gevreesde kameeltoon. Of jou broek net 'n bietjie te styf is of 'n jeans met 'n te hoë middellyf, jou broek kan redelik maklik in jou dames vasgeklem word sonder om dit op te let. Alhoewel ons vriende en kollegas die funksionering van die klerekas in 'n verleentheid kan opspoor, hoef ons ten minste nie bekommerd te wees oor paparazzi wat u kruis-tastrofie vang nie.
Ongelukkig is dit & # 8217s wat gebeur het met hierdie celebrity dames. Hulle was net op die verkeerde plek op die verkeerde tyd (en so ook hul broek). Kyk na hierdie reeks ongelukkige kameeltone, en laat dit vir julle almal 'n les wees: pas altyd op vir die wedjie as jy 'n stywe broek dra.
Kameel: egte hoefdiere (hoefdier) in die genus Camelus.
Koninkryk: | Animalia
Klas: | Mammalia
Orde: | Cetartiodactyla
Familie: | Camelidae
Geslag: | Kamelus
Daar is twee kameelsoorte: die Baktriese kameel (Camelus bactrianus) en die dromedêre kameel (Camelus dromedarius). Ongeveer 90% van die wêreld se kamele is dromedêre kamele, ook bekend as die Arabiese kameel. Alle bestaande dromedêre kamele word mak gemaak. Intussen is daar twee soorte Baktriese kamele: wild en mak.
Meer as 3 000 jaar gelede is kamele mak gemaak. Dit word om baie redes deur mense gebruik, maar meestal vir reise oor dorre klimate. Kamele kan vir lang periodes oorleef sonder kos of water. Hulle kan maklik 200 pond ekstra dra en kan ongeveer 20 myl per dag deur die harde woestynklimaat loop. Kamele voorsien mense ook van voedsel (melk en vleis) en tekstiele (vesel en vilt van hare).
Die Baktriese kameel is 10 tot 11,5 voet lank, 5,2 tot 5,9 voet lank op skouerhoogte en weeg 990 tot 1,100 pond. Intussen is die dromedêre kameel 7,2 tot 11,2 voet lank, 5,9 tot 6,6 voet lank op die skouerhoogte en weeg 880 tot 1,320 pond.
Een van die opvallendste fisiese eienskappe van die kameel is sy bult of bult. Terwyl die dromedêre kameel een bult het, het die Baktriese kameel twee bultjies. Hulle slaan vet in hierdie bulte, wat later kan gebruik word as 'n energiebron.
Hulle het ander kenmerke waarmee hulle in die woestyn kan oorleef, soos dubbele rye ekstra lang wimpers om sand uit die oë te hou. Hulle is ook in staat om hul neus te sluit om sand uit te hou.
Kamele is herbivore en eet gras, graan, koring en hawer. Hulle sal hul dae deurbring na kos en weiding. Kos kan egter moeilik wees om in hul woestynomgewing te kry. Hulle het taai, maar buigbare lippe wat hulle in staat stel om af te breek en plantegroei te eet, soos dorings of soute plante wat ander soogdiere kan vermy. Net soos koeie is kamele herkouers, wat beteken dat hulle die kos uit hul maag teruggooi om dit weer te kou.
'N Kameel kan meer as 'n week sonder water oorleef en kan 'n paar maande sonder 40 oorleef. Kamele stoor vet in hul bultjies, wat gebruik kan word vir energie as voedsel en water skaars is. Die tydsduur wat 'n kameel op hierdie gestoorde vet kan oorleef, hang af van die klimaat en die aktiwiteitsvlak van die dier. Die bult veranderinge grootte na gelang van die hoeveelheid voedsel wat die dier eet. bult die kameel se mag leun oor of Doop wanneer kos skaars is.
Kamele leef gewoonlik in woestyne, waar dit warm en droog is.
Baktriese kamele is inheems aan die Gobi -woestyn in China en die Baktriese steppe van Mongolië. Gedomestiseerde dromedêr -kamele word in woestyngebiede in Noord -Afrika en die Midde -Ooste aangetref. 'N Wilde bevolking van dromedêre kamele woon in Australië.
Na 'n swangerskapstydperk van 12 tot 14 maande gee die wyfie kameel geboorte aan een of selde twee pasgeborenes. 'N Verwagtende moeder verwyder haarself uit die kudde wanneer sy op die punt staan ​​om te kraam. Sy vind 'n privaat gebied bedek met plantegroei vir haar kalfplek. 'N Pasgebore kameel word sonder bultjies gebore, maar klein pieke skuil met 'n kwas krullerige hare, wat aandui waar die bultjies sal groei. Die pasgeborene kan binne 'n halfuur nadat hy gebore is, loop.
Na ongeveer twee weke keer die ma en haar kleintjies terug na die kudde. Die moeder verpleeg haar kleintjies 10 tot 18 maande lank, afhangende van die spesie en die beskikbaarheid van voedsel. Kamele bereik die volle volwasse grootte wanneer hulle ongeveer sewe jaar oud is.
Kamele is sosiale diere wat in groepe leef, kuddes genoem. Die kudde bestaan ​​uit 'n dominante volwasse mannetjie, wyfies en hul kleintjies. Ander mans wat reeds verjaag uit die groep vorm BA kuddes.
Kamele kommunikeer met mekaar met baie geluide, soos kreun en harde blaas. Moeders en hul pasgeborenes neurie vir mekaar. Hulle kan blaas op mekaar se gesigte as 'n vriendelike manier om mekaar te groet. Die posisie van die kop, nek, ore en stert het verskillende betekenisse in die kameelsamelewing. Byvoorbeeld, ore vorentoe dui op waaksaamheid.
Die gemiddelde lewensverwagting vir kamele is 17,8 jaar.
Kamele word sedert antieke tye deur mense gebruik. Hulle is gebruik vir vervoer, sowel as 'n plaasvervanger vir vleisbeeste. Die nomades van die Sahara -streek in Afrika gebruik steeds dromedêre kamele in hul tradisionele lewenswyse vir melk, wol en vervoer.
In die natuur loop Bactriese kamele 'n kritieke risiko. Hulle word gejag vir sport en vleis. Hulle word ook doodgemaak as gevolg van menslike konflik, omdat hulle met domiese kamele om weiding en waterpunte meeding. Verlies aan habitat is nog 'n groot bedreiging vir die spesie, aangesien menslike aktiwiteite soos onwettige mynbedrywighede in hul habitat versprei.
Die Baktriese kameel word gelys as kritiek bedreig op die IUCN se rooilys van bedreigde spesies. Daar is tans ongeveer 650 Baktriese kamele in China en ongeveer 450 in Mongolië.
Die Wild Camel Protection Foundation is in 1997 gestig met die uitsluitlike doel om wilde Baktriese kamele te beskerm. Hulle het 'n natuurreservaat in China vir wilde Baktriese kamele opgerig. Hulle doel is om sy habitat te beskerm in die brose en unieke woestyn-ekosisteme in die Gobi- en Gashun Gobi-woestyne in Noordwes-China en Suidwes-Mongolië.
Reuse antieke kameel het deur die Arktiese gebied geloop
Die wêreld was 3,5 miljoen jaar gelede 'n heel ander plek. 'N Landbrug verbind Alaska en Rusland. Ons voorouers, die australopithecines, het die eerste keer in Afrika verskyn. En reuse-kamele het deur die Arktiese gebied rondgedwaal en baie gelyk soos wat hul afstammelinge in die woestyn vandag doen.
Dit is reg dat die ruige diere wat dorre, sanderige omgewings beliggaam, een keer gedy het in beslis kouer strome. Volgens 'n studie wat vandag in Nature Communications gepubliseer is, het navorsers bewyse dat kamele tot in die noordelikste gebied van Kanada gewoon het, nou die tuiste van ysbere, grys wolwe en kariboe. Kameels was ver van die plek af, maar was ideaal geskik vir die harde winters in die streek en ongelooflik; dieselfde eienskappe wat hulle gehelp het om die koue te weerstaan, sou later hul opvolgers help om die woestyn te trotseer.
Voor die nuutste vonds het kundiges net geweet van uitgestorwe kamele so ver noord as Yukon in Kanada. Maar terwyl hulle op Ellesmere -eiland, 750 myl noord van die Yukon -kameel se ontdekking, opgrawe, het navorsers 30 beenfragmente tussen 0,5 en 3 sentimeter lank opgegrawe. 𠇍it het drie veldseisoene geneem om al die bene wat ons tans het, te herstel, het Natalia Rybczynski van die Canadian Museum of Nature gesê, wat die ekspedisie gelei het. In die veld lyk hierdie fossielfragmente regtig net soos skerwe. Dit kan selfs net fossielhout wees. "
Toe die fragmente soos legkaartstukke saamgevoeg is, het 'n gesplete ledemaat begin lyk soos dié van ou kamele. Vervolgens gebruik navorsers 'n tegniek wat bekend staan ​​as kollageen vingerafdruk om bindweefsel van die bene te ontleed, wat hulle dan vergelyk met Yukon -kameelmonsters en moderne dromedarisse. Die toetse het bevestig dat die versteende skerwe waarskynlik van 'n Arktiese kameel afkomstig is.
Te oordeel na die grootte van sy been, het wetenskaplikes tot die gevolgtrekking gekom dat die Arktiese kameel ongeveer 30 persent groter was as die woestynvariëteite van vandag. Andersins het dit baie soortgelyk gelyk, en volgens Rybczynski was dit nie toevallig nie. Daar is verskeie eienskappe wat in moderne kamele gesien word, wat baie nuttig vir die kameel in die hoë Arktiese kon gewees het, het sy verduidelik. Byvoorbeeld, die breë, plat voete wat nuttig is om op sand te loop, kan ook nuttig gewees het om op sneeu te loop. Die bult dien ook as vetopslag, so dit kon noodsaaklik gewees het vir 'n dier wat 'n lang, donker, koue winter sou moes oorleef. Boonop het kamele baie groot oë wat ook geskik kan wees om in swak lig te sien. "
Gedurende die leeftyd van die kameel op Ellesmere Island was die temperatuur in die Arktiese gebiede 14 tot 22 grade warmer as vandag, het Rybczynski gesê. Maar dit was nogal koud, effens koud in die kameelbos en die helfte van die jaar het in 24 uur donker gedompel. Vroeëre opgrawings op die terrein dui daarop dat die kameel hierdie oënskynlik onherbergsame plek met dakke, takbokke, bevers en perde met drie tone gedeel het.
So, wat het eerste gekom, die woestynbewoner of die winterstryder? Ondanks hul sterk verbintenis met die Midde -Ooste en Afrika, het kamele eintlik ongeveer 45 miljoen jaar gelede in Noord -Amerika ontstaan. Tussen 3 en 5 miljoen jaar gelede het hulle die Bering -landbrug na Eurasië oorgesteek en uiteindelik suidwaarts getrek. Hulle het ook na Suid -Amerika gegaan, waar hulle ontwikkel het tot lama's en alpakkas.
En op Cheap-Cigarettes.com bied ons drie opsies vir die aankoop van premium sigarette teen afslagpryse. U vind ook waarde sigarette as laag as $ 10,99 per karton. Dit is reg, $ 10,99! En aflewering is uiters vinnig en betroubaar. Geniet u gunsteling handelsmerke, soos Marlboro, by u huis afgelewer. Binne 7 werksdae geniet u u aankoop. En hou in gedagte dat elkeen van ons plig gratis winkels aanvaar e-tjeks.
Die enigste opsie wat deesdae betroubaar sigarette by u kan kry, is - Club Cigarette wat PM -produkte verkoop, soos Marlboro, L&M, en nog baie meer. Pryse begin by $ 10,99/karton. Oh - en sigare en ander belastingvrye items kan ook teen ongelooflike lae pryse gevind word. Groot kredietkaarte en e-tjeks word nou aanvaar.
Hier is 'n paar voorbeeldvrye pryse vanaf $ 10,99
B & amp; H $44.99
777 rooi $12.99
Let asseblief daarop dat die handelsmerke hierbo is vervaardig in Switserland en Wes- (nie Oos-) Europa! Die besendings kom uit Wes -Europa. Afleweringstyd wissel van so min as 5 dae tot 10 dae. e-tjeks word aanvaar.
By Cheap Cigarettes .com is ons doel om 'n magdom inligting te verskaf oor bronne van die beste en betroubaarste aanlyn sigarethandelaars, asook om soveel moontlik inligting oor ander aspekte van sigarette te verskaf.
Ons het ook 'n gedeelte oor hoe om op te hou rook en die gevolge van rook, sowel as die geskiedenis van tabakgebruik en die geskiedenis van
یواس‌اس کمل (آی‌ایکس -۱۱۳)
یواس‌اس کمل (آی‌ایکس -۱۱۳) (Afbeelding: USS Camel (IX-113)) یک کشتی بود که طول آن ۴۴۱ فوت ۶ اینچ (۱۳۴ ٫ ۵۷ متر) بود. ی کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
از کار: ک اکتبر ۱۹۴۳
به دست آورده شده: ۲۲ نوامبر ۱۹۴۳
Aandag: ۲۲ نوامبر ۱۹۴۳
Naam: 3665 ton
Wat het met die wilde kamele van die Amerikaanse Weste gebeur?
In die 1880's, 'n wilde bedreiging spookhuis die grondgebied Arizona. Dit was bekend as die Rooi Spook, en sy legende het gegroei namate dit deur die hoë land rondbeweeg. Dit het 'n vrou in 1883 doodgetrap. Daar word gerugte dat dit 30 voet hoog is. 'N Cowboy het eenkeer probeer om die Ghost te tou, maar dit het omgedraai en sy berg gelaai en hulle albei amper doodgemaak. Een man het dit agternagesit en toe beweer dat dit voor sy oë verdwyn het. 'N Ander een het gesweer dat dit 'n grysbeer verslind het.
Arizoniana: Stories uit Ou Arizona
"Die ooggetuies het gesê dat dit 'n duiwelagtige wese was wat vasgemaak was op die rug van 'n vreemde dier," vertel Marshall Trimble, die amptelike staatshistorikus van Arizona.
Maande na die eerste aanvalle het 'n groep mynwerkers die spook langs die Verde -rivier opgemerk. Soos Trimble verduidelik het Arizoniana, sy boek oor volksverhale van die Ou Weste, het hulle na die wese gerig. Toe dit uit hul geweervuur ​​ontsnap, skud iets los en beland op die grond. Die mynwerkers het die plek genader waar dit geval het. Hulle het 'n menslike skedel in die vuilgoed sien lê, stukke vel en hare wat nog aan die been vas was.
'N Paar jaar later sien 'n boer by Eagle Creek 'n wilde, rooikop kameel wat in sy tamatievlek wei. Die man het sy geweer gegryp en toe die dier doodgeskiet. Die skrikbewind van die Ghost 's was verby.
Nuus versprei terug na die ooskus, waar die New York Son 'n kleurryke berig gepubliseer oor die afsterwe van die Rooi Spook: "Toe die boerdery uitgaan om die dooie dier te ondersoek, vind hy repies rouvelwond en draai oor sy rug, sy skouers en selfs onder sy stert." Iets, of iemand, is een keer op die kameel geslaan.
Die legende van die Rooi Spook is ryk aan versierings, die makabere floreer en verbeeldingryke kinkels wat nodig is vir enige groot kampvuurverhaal. Kyk egter nader, verby die legende — verby die skedel en die rouhuid en die "ooggetuie" -verslae — en jy sal 'n bisarre hoofstuk van die Amerikaanse grensgeskiedenis ontdek. Aan die einde van die 19de eeu het wilde kamele werklik in die Weste rondgedwaal. Hoe hulle daar gekom het en waar hulle vandaan kom, is 'n verhaal wat amper so vreemd is as fiksie.
In 1855, onder leiding van die destydse minister van oorlog, Jefferson Davis, het die kongres $ 30 000 bewillig vir "die aankoop en invoer van kamele en dromedarisse wat vir militêre doeleindes aangewend moet word." Davis het geglo dat kamele die sleutel was tot die land se uitbreiding weswaarts, en 'n transkontinentale spoorlyn was nog dekades van die bou af, en hy het gedink dat die diere baie geskik is om voorrade tussen afgeleë militêre buiteposte te vervoer. Teen 1857, na 'n paar suksesvolle reise na die Middellandse See en die Midde -Ooste, het die Amerikaanse weermag 75 kamele gekoop en ingevoer. Maar binne 'n dekade sou elkeen op 'n veiling verkoop word.
Die kamele was gestasioneer in Camp Verde, in die middel van Texas, waar die weermag dit as lasdiere gebruik het op reis na San Antonio. In Junie 1857, op bevel van Washington, is die kudde verdeel: meer as twee dosyn is op 'n ekspedisie na Kalifornië gestuur, onder leiding van Edward Fitzgerald Beale. Vyf maande later het Beale se partytjie by Fort Tejon aangekom, 'n weermagpos 'n paar kilometer noord van Los Angeles. A California Historical Society Quarterly paper, geskryf deur A.A. Gray het in 1930 die belangrikheid van die reis opgemerk: "[Beale] het in die somerhitte sy kamele meer as 1,200 myl gery deur 'n dor land waar voer en water skaars was, en oor hoë berge waar paaie moes op die gevaarlikste plekke gemaak word …Hy het bereik wat die meeste van sy naaste medewerkers gesê het dat dit nie gedoen kon word nie. "
Terug in die ooste het die weermag die oorblywende kudde by Camp Verde en by verskeie buiteposte in die Texas -gebied laat werk. Klein pakkies is na El Paso en Fort Bowie ontplooi, volgens 'n verslag uit 1929 deur W.S. Lewis. In 1860 is twee ekspedisies gestuur om na onontdekte roetes langs die Mexikaanse grens te soek. Teen daardie tyd het die Kongres egter ook drie voorstelle om ekstra kamele te koop geïgnoreer, geïgnoreer, en die politieke koste was blykbaar te hoog. 'Die muil -lobby wou om die oog af nie meer die invoer van meer kamele sien nie,' sê Trimble. "Hulle bepleit hard, in Washington, teen die kamele eksperiment."
As die muil lobby nie die eksperiment doodgemaak het nie, het die burgeroorlog. Aan die begin van die oorlog, nadat Texas van die Unie afgeskei het, het die Konfederale magte Camp Verde en sy kamele in beslag geneem. 'Hulle is losgemaak om te wei en sommige het weggedwaal,' Populêre wetenskap berig in 1909. "Drie van hulle is deur die magte van die Unie in Arkansas gevang, en in 1863 is hulle op 'n veiling in Iowa verkoop. Ander het hul weg na Mexiko gevind. 'n Paar is deur die konfederale poskantoor gebruik." Volgens berigte is een kameel deur 'n krans afgestoot deur konfederale soldate. 'N Ander, met die bynaam Old Douglas, het die eiendom van die 43ste Mississippi -infanterie geword, wat na bewering tydens die beleg van Vicksburg geskiet en daarna begrawe is.
Teen die einde van 1863, te midde van die burgeroorlog, was die kameeleksperiment in wese klaar. Die Kaliforniese kamele, wat van Fort Tejon na Los Angeles verhuis het, het meer as 'n jaar lank sonder werk gestig. In September het die minister van oorlog, Edwin Stanton, beveel dat die diere op 'n veiling aangebied word. 'N Entrepreneur van die grens, Samuel McLaughlin, het die hele kudde in Februarie 1864 gekoop en daarna verskeie kamele na Nevada gestuur om sout en mynvoorrade in Virginia City te vervoer. (McLaughlin het geld ingesamel vir die reis deur 'n kameelwedloop in Sacramento te reël. Na bewering het 'n skare van 1 000 mense opgedaag om die skouspel te kyk.) Volgens Gray se verslag is die diere wat in Kalifornië oorgebly het, aan dieretuine, sirkusse en selfs terug verkoop aan Beale self: "'n Mens sou jare lank kon sien hoe Beale kamele werk oor sy boerdery en saam met sy gesin plesierreise onderneem het."
Die kudde in Texas is kort daarna, in 1866, opgeveil aan 'n advokaat met die naam Ethel Coopwood. Drie jaar lank het Coopwood die kamele gebruik om voorraad tussen Laredo, Texas en Mexico City te stuur, en dan begin die roete koud word.
Coopwood en McLaughlin verkoop hul kuddes in klein trosse: aan reisende dieretuine, aan grensbesigheidsmanne, en aan en aan. Ek het met Doug Baum, 'n voormalige dieretuinbewaarder en eienaar van Texas Camel Corps, gesels om te hoor waarvandaan hulle vandaan gaan. Soos dit blyk, is die antwoorde nie so duidelik nie. Toe die weermag sy kamele na Texas bring, het private ondernemings nog honderde deur Mobile, Galveston en San Francisco ingevoer, met die oog op 'n sterk mark in die weste.
'Die kommersieel ingevoerde kamele meng in die 1870's met die voormalige weermag -kamele,' sê Baum. Die gemengde kuddes het dit al hoe moeiliker gemaak om die nageslag van die weermag -kamele op te spoor. 'Ongelukkig is dit baie troebel waar hulle beland en wat hul uiteindelike ingesteldheid was weens die onstuimige reisbestuurders en sirkusse,' sê hy.
Dit wil nie sê dat die lot van elke leërkameel onbekend was nie. Ons weet wat met ten minste een gebeur het: 'n kameel met 'n wit hare met die naam Said. Hy was Beale se gewaardeerde ry -kameel tydens die ekspedisie wes, en by Fort Tejon is hy deur 'n jonger, groter kameel in sy kudde doodgemaak. 'N Soldaat, wat ook as veearts gedien het, het gereël om Said se lyk oor die hele land na Washington te stuur, waar dit deur die Smithsonian Institution bewaar kon word. Die bene van die kameel is nog steeds in die versamelings van die National Museum of Natural History.
En wat die res betref? Baie is in die myndorpe in Nevada gebruik, die ongelukkigste is aan slagters en vleismarkte verkoop, en sommige is na Arizona gery om te help met die bou van 'n transkontinentale spoorlyn. Maar toe die spoorweg oopgemaak het, het dit vinnig die oorblywende vooruitsigte vir vrag op kameel in die suidweste laat val. Eienaars wat hul kuddes nie aan reisende entertainers of dieretuine verkoop het nie, het hulle na bewering in die woestyn losgelaat, wat uiteindelik die verhaal terugbring na die Rooi Spook.
Wilde kamele het wel in die woestyn oorleef, hoewel daar in die natuur amper nie genoeg was om 'n florerende bevolking te ondersteun nie. Waarskuwings, hoewel dit ongewoon is, is tot in die vroeë 20ste eeu in die hele streek aangemeld. 'Dit was skaars, maar omdat dit skaars was, was dit opvallend,' sê Baum. 'Dit sou die nuus haal.' 'N Jong Douglas MacArthur, wat in 1885 in New Mexico woon, hoor van 'n wilde kameel wat naby Fort Selden dwaal. 'N Paar kamele is in 1887 suid van die grens opgemerk. Baum skat daar was' ses tot tien 'werklike waarnemings in die postbellum periode, tot ongeveer 1890. Die legende van die Rooi Spook — a 'n gekke, wilde monster wat in die woestyn van Arizona ronddwaal — pas goed in die skaduwee van die kameel -eksperiment.
"Dink ek dit het gebeur? Ja," sê Baum. 'En dit sou heel moontlik een van die weermagkameele gewees het, aangesien dit 'n Arabiese kameel was.' Met ander woorde, die fundamentele besonderhede agter die legende kan 'n mate van waarheid bevat. 'N Wilde kameel, moontlik 'n weermagkameel wat uit Camp Verde ontsnap het, is in die middel van die 1880's in Arizona opgemerk. 'N Boer het wel die kameel doodgemaak nadat hy dit in sy tuin bespied het. En toe die boer die dier se liggaam ondersoek, vind hy diep letsels wat oor sy rug en liggaam gegrawe is.
Feit of fiksie, die verhaal van die Rooi Spook lei nog steeds terug na die onvermydelike, die onbeantwoorde: Sou 'n persoon werklik op 'n wilde kameel geslaan gewees het? Wie was hy? En as hy wel bestaan ​​het, waarom het hy so 'n wrede lot gely? Trimble sê: "Daar is net allerhande moontlikhede."
Java DSL vs Spring DSL Die fouthanterer is 'n bietjie anders gekonfigureer in Java DSL en Spring DSL. Spring DSL maak meer staat op die standaard Springbean -konfigurasie, terwyl Java DSL vlot bouers gebruik.
Die fouthanterer kan as 'n veerboontjie gekonfigureer word en ingedeel word in:
globaal (die camelContext -tag)
of per polis (die polis/afgehandelde etiket)
Die fouthanterer is opgestel met die kenmerk errorHandlerRef.
WENK:* Fouthanteringshiërargie* Die fouthanteerders word geërf, so as u slegs 'n wêreldwye fouthanterer ingestel het, kan dit oral gebruik word. Maar u kan dit op 'n roete ignoreer en 'n ander fouthanterer gebruik.
Lente -gebaseerde opsetmonster
In hierdie voorbeeld stel ons 'n Dead Letter -kanaal op die roete op wat hoogstens 3 keer moet herleef en 'n bietjie vertraging moet gebruik voordat ons weer probeer. Eerstens stel ons die verwysing na myDeadLetterErrorHandler met behulp van die attribuut errorHandlerRef op die roetetiket.
Dan stel ons op myDeadLetterErrorHandler dit is ons Dead Letter Channel. Hierdie opset is standaardveer met behulp van die boontjie -element.
En uiteindelik het ons nog 'n springboontjie vir die herleweringsbeleid, waar ons die opsies kan instel vir hoeveel keer herlewering, vertragings, ens.
Vanaf Camel 2.3.0 bied kameel 'n klantboontjie -opset vir die Error Handler; u kan die voorbeelde hier vind.
Nuwe wêreld spesies
Daar is twee mak spesies en twee wilde kamele, almal in die Andes -Suid -Amerika. Suid -Amerikaanse kamele is ook beslis gebruik vir voedsel (dit was waarskynlik die eerste vleis wat in c'harki gebruik is) en vervoer, maar hulle was ook gewaardeer vir hul vermoë om te navigeer in die droë omgewings op groot hoogte van die Andesgebergte en vir hul wol , wat 'n ou tekstielkuns veroorsaak het.
Die guanaco (Lama guanicoe) is die grootste van die wilde spesies, en dit is die wilde vorm van die alpaca (Lama pacos L.).
Die vicuna (Vicugna vicugna), duurder as die guanaco (stam Lamini) spesie, is die wilde vorm van die huishoudelike lama (Lama glama L.).
Hierdie artikel bevat teks uit die publieke domein Woordeboek van Amerikaanse vlootgevegskepe . Die inskrywing kan hier gevind word.
Die publieke domein bestaan ​​uit al die kreatiewe werke waarop geen eksklusiewe intellektuele eiendomsreg van toepassing is nie. Daardie regte het moontlik verval, verbeur, uitdruklik afstand gedoen of is moontlik nie van toepassing nie.
Die Woordeboek van Amerikaanse vlootgevegskepe (DANFS) is die amptelike naslaanwerk vir die basiese feite oor skepe wat deur die Amerikaanse vloot gebruik word.