Stowwerige gegriffel: Om jou Skepper uit te daag
Om jou Skepper uit te daag
In Genesis 1:26 staan geskrywe: "En God het gesê: Laat Ons mense maak na ons beeld, na ons gelykenis, en laat hulle heers oor die visse van die see en die voëls van die hemel en die vee en oor die hele aarde en oor al die diere wat op die aarde kruip."
Lees ook Titus 1:7 "Want 'n opsiener moet as 'n rentmeester van God onberispelik wees, nie eiesinnig, nie oplopend, geen drinker, geen vegter, geen vuilgewinsoeker nie."
Ons Skepper het die mens soveel vertrou toe Hy hom geskep het, dat Hy ván sy outoriteit om te heers oor die skepping, aan hom gedelegeer het. Saam met hierdie outoriteit het ook rentmeesterskap gekom. Die outoriteit om oor bepaalde sake besluite namens Hom te mag neem, was nooit bedoel om die mens bo Hom te stel nie. Die bedoeling daarvan was nooit dat die mens begin roem op daardie outoriteit as 'n eie prestasie nie.
Maar die sondeval het gekom en die mens het begin strewe om alwetend te wees. Dit is nie verniet dat dit juis die boom van kennis van goed en kwaad was, wat die verbode vrug verskuil het nie. Vader het die mens geskep met die kennis van die goeie. Hy het dit nie nodig geag dat die mens ook kennis van die slegte dra nie. Maar omdat lucifer die mens tot 'n val wou bring, het hy die mens bewus gemaak van die bestaan van daardie kennis. hy het geweet, as hy die mens bewus maak dat daarvan dat daar ook 'n ander soort kennis is, dan sou daardie kennis en die gebruik daarvan, vir die mens aantreklik raak. Op hierdie manier kon hy subtiel begin poppemeester oor die mens speel. Daarom het hy deur die vrug van die verbode boom aantreklik te laat lyk, die mens verlei.
Na die verleiding van die mens het God egter nie die mens versaak nie. Hy is steeds net so lief vir Sy skepping en elke skepsel daarin. Daarom het Hy die voorreg om te kan heers oor die skepping, nie weggevat nie. Die gevalle mens het egter die outoriteite wat God slegs as voorregte aan hom geleen het, as regte en eie prestasie begin beskou.
Hierdie eiegeregtige arogansie is tot vandag nog saam met ons. In hierdie artikel word die twee mees algemene van hierdie vergrype wat die mens daagliks pleeg, verder omskryf.
Gesag is die outoriteit wat God van tyd tot tyd en vir 'n bepaalde tyd en doel aan Sy skepsels delegeer met die oog daarop om dit te gebruik om ander te dien.
Deur hierdie voorwaardelike gesag te misbruik asof die draer daarvan self die oppergesag is, is Godslasterlik.
Deur hierdie voorwaardelike gesag te misbruik vir eie gewin wat nie tot eer van die Koninkryk is nie, is om God se alwetendheid te onderskat, Sy intellegensie benede jou eie te stel.
Deur te probeer om daardie voorwaardelike gesag te misbruik teen die Gewer daarvan of Sy werk en Sy Koninkryk, is om self God te probeer speel, die opperste vorm van Godslaster.
Moet nooit vergeet dat die Gewer van hierdie gesag, dit enige oomblik kan terugeis nie. As jou rentmeesterskap Hom teleurstel, mag Hy dit terugneem, en aan iemand toevertrou wat dit wel waardig is. As jy daarna meteens met hete kole op jou hoof loop, moet nie dan jou Skepper verwyt nie.
Dit klink radikaal. En dit is. Maar ons is so blind vir ons eie eiegeregtigheid, dat baie van ons wat in gesagposisies is, een of meer van hierdie vergrype daagliks pleeg sonder dat ons dit besef.
Nou onlangs het een van die tradisionele kerke weer 'n skeuring beleef. Menslike denke het die Woord begin in twyfel trek en op grond van menslike wetenskap, die Woord probeer verkeerd bewys. Daagliks, is daar menslike debatte oor die realiteit van God, aldan nie. Debatte wat God absoluut reduseer tot 'n vae hipotese en daarna die "superieure menslike intellegensie" inspan om antwoorde oor die mens en die heelal te formuleer. Geüiter deur dié, wat juis geseën is met die grootste intelektuele vermoëns...
Voordat jy nou 'n grynslag kry en net die navorsers uitkryt as die skuldiges, gaan staan gou-gou voor die spieël. Hoeveel keer het jy al God se voorsiening so geminag, dat jy tog maar menslike maatreëls in plek stel om sekere "waarborge" in jou lewe daar te stel? Dat jy menslike "werklikhede" meer invloed in jou besluitneming toelaat as Sy belofte van voorsiening?
So hanteer ons dikwels die gawe om te kan dink, net so arrogant soos die gawe van gedelegeerde gesag. Beskou ons ons intelektuele vermoëns, as ons eie prestasie en 'n reg. En eis ons só die reg op, om die Gewer van hierdie gawe, deur die gebruik van die einste gawe, as ondergeskik aan ons te stel.
Kan ons Hom dan verkwalik as Hy dalk in Sy wysheid sou besluit, om ons te ontneem van hierdie gawe? Het jy miskien op hierdie oomblik, íets wat jy dringend moet gaan bely?