'n GROEIENDE GEMEENTE
As daar deur die jare heen een duidelike kenmerk van ons gemeente was, is dit ywer om te dien. Dit was vanaf die begin opvallend, selfs in die moeilike tye toe 'n kerkgebou tot stand moes kom. Geld, of liewer die gebrek daaraan, soos weerspieël in die groot verband op die kerkgebou, was met afstigting voorop in almal se gedagtes. Gevestigde lidmate, nuwe intrekkers en 'n merkwaardig eensgesinde kerkraad het met ywer saamgewerk om die noodsaaklike bouwerk - letterlik en figuurlik - te doen.
Dié aanvullende rol van anonieme skenkers kan nie vergeet word nie. Dit het dit moontlik gemaak om twee ruim pastorieë te bou, die kerksaal aan te koop en te restoureer en 'n pyporrel te installeer.
1975 verteenwoordig voorwaar 'n mylpaal in ons geskiedenis, 'n bevestiging van ywer en samewerking. Op 18 Januarie 1975 is die eerste sooi vir die kerkgebou gespit, vier maande later is die hoeksteen gelê en op 29 November 1975 is die kerk ingewy.
Met die koms van ds Marais het die gemeente reeds 1 500 lidmate (volwassenes en kinders) gehad. Maar namate die noordelike gebied van die Paarl uitgebrei het met nuwe huise in Groenvlei en later ook noord van Kerkstraat, het die gemeente steeds bly groei - en weer eensmoes daar na hulp vir die leraars gekyk word.
In 1983 is ds JJ Sieberhagen, na sy uit rede as sendingsekretaris, tydelik vir ses maande aangestel. Daar moes egter na 'n permanente oplossing gesoek word, want 'n derde voltydse leraar het onmisbaar geword. Hiervoor moes die gemeente oor nog 'n struikelblok kom: 'n derde pastorie was nodig. Boukoste het sedert die bou van die vorige pastorieë aansienlik gestyg en daar was geen anonieme skenkers nie. Die gemeente moes dood eenvoudig self inspring.
Met kenmerkende geesdrif is daar dan ook te werk gegaan en toe ds JC Smit van Mosselbaai op 29 April 1984 bevestig is, was die gemeente se derde pastorie reeds in aanbou en kon hy en sy gesin dit teen die einde van daardie jaar betrek.
Toe ds Struwig na 15 jaar in Paarlberg op 17 April 1988 afgetree het om hom op Malmesbury te gaan vestig, was die kerk se skuldlas so groot dat hy nie onmiddellik vervang kon word nie. Weer eens het die gemeente hul samewerking bewys. Na ernstige beroepe en die uiteensetting van die kerk se geldsake, het maandelikse dankoffers so gestyg dat dit binne 'n jaar moontlik wa om weer 'n beroep uit te bring. Met groot dankbaarheid het die gemeente ds Hugo Biermann van Saldanha op 18 Junie 1989 in hul midde verwelkom. Paarlberg het weer drie leraars gehad.