Dawid self het nie die aanvalswerk en doodmaakwerk gedoen nie – hy was in ’n sekere sin daarvan verskoon.
Hy erken teenoor die dissipels dat Hy legioene engele tot sy beskikking het wat die magte teen Hom kan verslaan, maar Hy gebruik nie een van hulle nie.
Hy stry alleen teen die duiwel en sy hele mag – wat tot die mense insluit wat deur hom gebruik word.
Die volgende dag het een van die heidene (dit was nogal die regter) bes gegee en sy hande in ’n skottel water gewas om aan te toon dat die waarheid tog by Jesus gelê het en nie by die gelowiges wat Hom vervolg het nie.
Simeï het vir Dawid gesê dat die Here die bloed van die huis van Saul op hom wreek, en nou sy koningskap van hom af wegneem.
Die verlossing wat Jesus bewerk het uit God se toorn uit, was terselfdertyd ’n oorwinning oor elke terugslag en pyn wat deur die duiwel in ons lewens bewerk word.