Gehalte het deurlopend ’n oorwegende rol gespeel met die seleksie van die deelnemers. ’n Bevestiging van die gehalte van die gedigte kan gevind word in die besonder groot aantal gedigte in die eerste drie Versindaba-bloemlesings wat in die Groot Verseboek (2008) opgeneem is. “groen, groen, ek is lief vir groen. Groen wind , groen takke. Want wie is hy tog wat sy lewe daaraan waag om nader te kom na My toe? spreek die HERE. Vir wit het hulle byvoorbeeld witlood gebruik en vir swart bitumen, of teer. ŉ Probleem met beide is egter dat die kleur redelik vinnig verslaan. Maar die waarde van Schaffer se werk lê in die eiesoortige visie, tegniek en tematiek waaruit hy poësie maak. ‘n Beentjie om aan te kluif, voorwaar. En hy sê vir haar: Gaan staan by die tentdeur, en as iemand kom en jou vra en sê: Is hier iemand? antwoord dan: Nee.