Wat is die verskil tussen die countertenor van falsetto en van altino - Nuttige wenke - 2021
Die teenvoeter word soms die manlike sopraan genoem.
Aanvanklik in Europese polifoniese musiek van die XIV-XVI eeue. die teenvoeter was die vokale deel wat die tenoor en diskantgedeeltes komplementeer. Begin in die middel van die 16de eeu, met die verspreiding van die vier stemme, is die teenparty in twee verdeel: een is onder die tenoor uitgevoer en was contratenor-bassus genoem, die tweede hoër en word contratenor altus genoem. Kort voor lank word die term nie meer in die oorspronklike betekenis gebruik nie, maar in Italië het hulle die contratenor-bassus bloot bas genoem, die contratenor-altus-alt, die term ился-control (haute-contre) is in Frankryk vasgestel, en die teenstander in Groot-Brittanje.
Sedert antieke tye is die mite wydverspreid dat mans wat 'n teenvoeter het en in 'n vroulike tessitura kan sing, aan een of ander soort anomalie ly, en dat hul stemapparaat volgens die vroulike tipe ontwerp is. Dit is 'n fout. Die vermoë om in 'n hoë stem te sing word bereik deur die ontwikkeling van 'n boonste stemregister.
Verskille van die teenvoeter van altino en falsetto
Tenor altino is 'n seldsaamheid, die eienaars van so 'n stem sing met 'n vol klinkende ligament.
Laastens hou falsetto, of, soos dit soms genoem word, fistels, nie verband met die klassifikasie van sangers se timbres nie, maar dit is 'n bo-kopregister: enige houer van enige sangstem kan falsetto sing. In wese word falsetto verkry deur spesifieke klankproduksie.
Om falsetto te sing, is dit noodsaaklik om die stembande te vertaal in 'n modus waarin slegs die lae van die mukosa-weefsel wat die naaste aan die spleet is, sal ossilleer. Fistel word in uitsonderlike gevalle gebruik om die klank 'n spesiale kleur te gee, maar sommige komponiste gebruik dit om 'n spesifieke beeld te skep. Die falsetto word dus deur Figaro uitgevoer in die episode waar hy die stem van Rosina naboots.
"Lys van bekende"
Dit is 'n onaanvaarbare lys - 'n arbitrêre maatstaf, daar is geen algemene bron nie, vervang 'n kategorie, vul homself aan soos 'n inskripsie op 'n heining. Ek sal dit na 'n rukkie skoonmaak. --Bilderling 05:27, 30 Desember 2013 (UTC)
Sny sonder om te wag vir peritonitis. --Julia 70 06:26, 30 Desember 2013 (UTC) Ek dink so. Vir elke persoon kan u hier en daar 'n vermelding vind, maar om lyste te maak van die 'beroemde' sonder betroubare herhalende bronne - 'n dubbele fout, indien nie 'n drieling nie (wie het gesê dat die lys eindig is)? --Bilderling 07:45, 30 Desember 2013 (UTC) Die lys is eindeloos - in plaas daarvan om die artikel te finaliseer, sal ten minste normale name bygevoeg word, sowel akademici as ander (in ander artikels: mezzo, sopraan, baritone, ens.) e. dieselfde foto) tot by soliste van die binnehofgroepe. Plus misverstande met die definisie van die tipe sangstem van 'n spesifieke kunstenaar, byvoorbeeld, een daarvan kom in verskillende bronne voor as bariton, baritenor en selfs tenoor. Indien lyste nodig is, moet alle lyste verwyder word - skep dit binne die raamwerk van toepaslike projekte. --Julia 70 08:36, 30 Desember 2013 (UTC)
In hierdie werk is twintig stemmonsters bestudeer, met die skeiding van die spektra van individuele vokale op verskillende note van die reeks of die integrale spektra van volledige vokale werke (of fragmente daarvan) wat uitgevoer is deur vier bekende professionele teenstellers, waaronder:
Eric Kurmangaliev (vyf vokale)
Rustam Yavaev (ses vokale en integrale spektrum, totaal 7)
Evgeny Zhuravkin (vier vokale en integrale spektrum, totaal 5)
Philip Jarusski (drie klinkers)
Die kreatiewe biografieë van hierdie sangers en hul repertorium is in hul aanlynpublikasies [1, 2, 3, 15].
Voorbeelde van rekenaarafdrukke van die stemspektra van E. Kurmangaliev, R. Yavaev, E. Zhuravkina, F. Zharussky word in Fig. 1, 2, 3, 4. Die hoogsangvormer word gekenmerk deur 'n skadu-orkes. Digitale parameters van HMF aan die regterkant (sien die handtekening aan Fig. 1).
Fig. 1.Eric Kurmangaliev. Ratmir Aria. Vokale. "A" in die frase "Maak gou vir my, SydA. ", Let op mib 2. Horisontaal: die frekwensie van die spektrale komponente (kHz, van 0,1 tot 11 kHz en die klavierklavier wat ooreenstem met hierdie frekwensies). vertikale: relatiewe vlak (dB). Na regs - parameters van die VPF: die relatiewe vlak van die hoogsangvormer (VPF = 11,8%) en die frekwensie-rangskikking daarvan in die spektrum (Fmax = 3200 Hz). F1-F10 - spektrum harmonieke.
Fig. 2. Rustam Yavaev. Ratmir Aria. Vokale. "A" in die frase "Maak gou vir my hier. ", Let op mib 2. Die oorblywende notasie is dieselfde as in Fig. 1.
Fig. 3.Evgeny Zhuravkin. Aria van Julius Caesar van op. "Julius Caesar in Egipte" deur Handel. Kadensie aan die einde van die aria, vokaal A, let op re 2. Die benamings is dieselfde.
Fig. 4. Philip Jarussky Aria Argillano (Se in ogni guardo.) Van op. Vivaldi "Orlando Finto Pazzo" ("Orlando Imaginary Mad"). Let op fa # 2 aan die einde van die stuk. Die benamings is dieselfde.