In sy visioen oor die eindtyd is die volgende toneel op die eiland Patmos aan Johannes geopenbaar: En die sterre van die hemel het op die aarde geval, soos n vyeboom wat deur n groot wind geskud word, sy navye laat afval (Op. 6:13). Maar nou, wat vind Ek hier? spreek die HERE; want my volk is vir niks weggeneem, sy oorheersers maak geraas, spreek die HERE, en my Naam word gedurigdeur die hele dag gelaster. Dan kan ek ook onthou hoe Tromp in die gehoor was toe ek die rol van Camille in Lehar se Vrolike Weduwee vertolk het. ‘n Soort vriendskap seker, maar nòg ek nòg Tromp het ooit vir mekaar tuis kom besoek. Clarence Larkin sê in sy boek Dispensational Truth: “ Hoewel die verderf ‘n plek is (Op. 17:8,11), is dit ook ‘n toestand waarin mense kan verval (1 Tim. Ek dink persoonlik ook ’n brief is eintlik opwindend, juis omdat ’n mens dit deesdae net in uitsonderlike gevalle teëkom. ’n Mens skryf nie meer briewe om in kontak te bly met iemand nie; dis gewoonlik een of ander grootse emosie wat ’n mens tot die skryf van ’n brief dryf.