Saffraanblom - Aromaties - Eienskappe van die saffraanblom - Tuin - 2021
Een van die tegnieke wat gebruik word vir die verbouing van hierdie plant is jaarlikse verbouing. Dit bestaan ​​uit die neem van die knolle van die grond in die somer, aan die einde van hul vegetatiewe siklus, en dit dan weer in die herfs te plaas in 'n ander grond as die vorige. Hierdie tegniek is meer veeleisend vanuit die oogpunt van menslike hulpbronne, maar bied produkte van beter gehalte, sowel as om die konstante beheer van die knolle te beheer. Vanweë die aansienlike arbeidskoste word hierdie tegniek slegs in Italië gebruik, terwyl dit in die buiteland verkies word om meerjarige teelt te gebruik, selfs al is die resultate van 'n aansienlike laer gehalte. 'N Verdere voordeel wat hierdie verbouingsmetode bied, is die beheer van onkruide en die keuse van die beste knolle wat dan weer vir nuwe verbouing hergebruik word.
saffraanblom met rooi stigmas "breedte =" 745 "hoogte =" 559 "longdesc =" / tuin / aromatiese / blom-van-zafferano.asp ">
In die groot gewasse van die saffraanblom verkies baie gereeld vir meerjarige verbouing. In die praktyk word die gloeilamp begrawe en op sy plek gelaat vir 'n periode van drie tot sewe jaar. Hierdie tegniek laat 'n aansienlike verlaging in arbeidskoste toe, selfs al bied dit blomme van 'n laer gehalte en laat dit nie jaarliks ​​toe om die gesondheid van die bolle te bepaal nie. Die knolle moet aanvanklik op 'n groter afstand geplaas word as vir die jaarlikse verbouing (ongeveer twaalf sentimeter van mekaar), sodat die nuwe bolle wat oor die jare gevorm gaan word, genoeg ruimte het om te groei. Verder het hierdie verbouing nie 'n groot beskikbaarheid van grond nodig nie, aangesien dit nie voorsiening maak vir 'n ander posisie van die knolle elke jaar nie.
Die gebruik van saffraanblomme in die kombuis
Die belangrikste gebruik van die saffraanblom word deur die voedselbedryf en gastronomie voorgestel. Die speserye wat uit die stigmas verkry word, word in werklikheid gebruik om baie tipiese Italiaanse en internasionale geregte te aromatiseer en 'n tipiese gelerige kleur te gee. Die belangrikste bestanddeel van saffraanrisotto, 'n tipiese gereg uit Lombardye en dwarsoor Noord-Italië, en vir die Valenciaanse paella, die Spaanse nasionale gereg, is saffraan eintlik 'n speserye wat wyd in die kombuis gebruik word as gevolg van sy teenwoordigheid van die aglycon, die belangrikste verantwoordelik vir die bitter smaak van die speserye. Die tipiese gelerige kleur word in plaas daarvan gegee deur die a-crocin. Laastens laat glukose die speserye in wateroplosbaar word, dit wil sê dat dit heeltemal in kontak met water kan smelt.
Saffraanblom: die saffraanplant in medisyne
In die verlede is die plant ook vir medisyne gebruik. Stigmas word toegeskryf aan antispasmodiese, kalmeermiddel en pynverligtingseienskappe. In werklikheid is daar in meer onlangse tye ontdek dat die plant aborsie kan veroorsaak en dat 'n konstante daaglikse hoeveelheid van ongeveer 20 gram ook dodelik kan wees. Ander kontraindikasies in die geval van oormatige gebruik is verskynsels van naarheid, duiseligheid, gevoelloosheid en bloeding, aangesien saffraan die aantal bloedplaatjies en protrombien in die liggaam verminder. Hierdie kontraindikasies het uiteindelik die gebruik daarvan vir medisinale gebruike beperk, selfs al is die speserye veral ryk aan vitamiene A, B1 en B2, sowel as zeaxanthin, wat dit antioksidant-eienskappe gee.