112. My liggaam oorgee om verbrand te word, of om oor te roem? (1Kor.13:3) | Bybelverskille
← 111. Moet ons ons van moeilike mense onttrek? 1Tim. 6:5
113 "Volgens die orde van Melgisédek" uit Hebreërs 7:21 uitgelaat. →
'n Bybelvers wat uit my kinderjare my gefasineer het, was 1 Korintiërs 13:3. Die voorafgaande twee verse noem duidelik hoë mylpale wat in die geloofslewe bereik kon word. Om 'n engeletaal te kan praat, of te profeteer, of kennis en geloof te besit – dit is alles wat op geestelike groei kon dui. Ook selfs om van jou besittings afstand te doen ter wille van minder bevoorregtes. Maar watter geestelike hoogtepunt sou dit nou wees om jou liggaam te laat verbrand? Ek kon geen sin daarin sien nie – of dit nou met liefde sou wees, of daar sonder! En in my geesteoog het ek gewonder of daar mense was wat in Paulus se tyd vorentoe sou tree, en dan sou aankondig: "hier is ek; julle kan my maar verbrand!" Om wat te bereik? Dit maak net nie sin nie!
En toe kom die 1983 – vertaling en ek het die vraag opsy gesit. Want iemand kon tog wel eie roem probeer verwerf deur jou liggaam, dus jou lewe oor te gee as getuienis. Maar met hierdie studie is die vers weer op die tafel.
1933/53: "En al sou ek al my goed uitdeel, en al sou ek my liggaam oorgee om verbrand te word, en ek het nie die liefde nie, dan sou dit my niks baat nie."
1983 en BDV: "En al deel ek al my besittings uit en al gee ek my liggaam oor sodat ek daarop kan roem, maar ek het nie liefde nie, baat dit my niks."
Ek het die woorde "sodat ek my daarop kan roem" as kollektiewe uitspraak op al die vorige goeie attribute geneem. Vir my het dit sin gemaak, maar dis nie wat daar geskrywe staan nie! Ek gee my liggaam oor vir een van twee uitsluitende redes. Dis óf sodat ek verbrand word, óf sodat ek kan spog! Dat mens jou liggaam oorgee, en daarmee afstanddoen van die lewe ter wille van die geloof, is verstaanbaar. Dit het Daniël en sy twee vriende gedoen. (Dan. 3:28) Dit het Barnabas en Paulus gedoen "manne wat hulle lewe oorgegee het vir die Naam van onse Here Jesus Christus." (Hand 15:26) Maar dis eers toe ek Fillippense 1:20 raaklees dat dit vir my duideliker geword het: "…maar dat Christus, deur my liggaam verheerlik sal word, of dit deur my lewe of deur my dood sal wees." Nou maak dit vir my sin. Ek kan afstand doen van al my besittings, en selfs van my eie liggaam; my lewe, as die hoogtepunt van my oorgawe aan Christus om my daarop te kan roem, maar as dit sonder liefde is, baat dit niks.
Die vraag is nou: Het Paulus geskrywe dat ek my liggaam kan oorgee om dit te laat verbrand, of om myself te verheerlik?
In die Grieks verskil die twee woorde met net een letter. "kauthēsomai" verbrand, of "kaugēsomai" verheerlik.
Ons kyk na die teksgetuienis in die tydperk van die manuskrip se ontstaan.
Moontlikhede: Te roem: Te verbrand:
201-300 Sahidies Clementus, Origenus* Tertullianus, Ciprianus
301-400 Sinaitikus, Vatikanus Bohairies Vulgaat, Goties Basilius, Wederdopers
401-500 Aleksandrinus Pelagius, Heronimus Efraemi, Bezae Armeniaans, Siries Chrysostomos*, Cirelius – Aleksandrië, Theodoret, Chrysostomos*, Euthalius
601-700 Siries Maximus-Konfessor
701-800 Atous-Laurae 2 Oud Latyn Johannes-Damaskus
801-900 Minuskul 33 Moskuensis, Audiensis, Boernerianus, Angelicus 4 Oud Latyn
901-1000 3 Minuskuls 16 Minuskuls Oud Latyn
1001-1600 Etiopies 5 Bisantynse Leesbundels Oud Latyn, Etiopies
Uit die tabel is dit duidelik dat die oudste Griekse manuskripte "te roem" ondersteun en nie "te verbrand" nie.
In die tyd van keiser Nero, was die doodstraf deur verbranding blykbaar 'n gewilde praktyk. Maar Paulus kon nie hierna verwys het nie, omdat hierdie brief sowat 10 jaar voor die regering van Nero geskryf is.
In hierdie gedeelte noem Paulus verskeie sake waarin die gelowige 'n keuse kan uitoefen. In die vers wat ons ondersoek word die keuse uitgeoefen met die "oorgee van my liggaam", d.w.s. om eerder te sterf as om Jesus te verloën. Maar nadat die gelowige afstand van sy liggaam of die lewe gedoen het, het hy nie 'n keuse oor hoe die teregstelling sou kon volg nie.
Ek vra my ook af of iemand afstand sou doen van sy liggaam ter wille van eie eer? En toe onthou ek die verhaal van die soldate wat by 'n kerkie in Rusland ingebars het en gedreig het om almal wat Jesus bely, op die daad dood te skiet. En nadat die swakkes gevlug het, het hulle hulle gewere neergegooi en gesê dat hulle saam met ware oorgegewe Christene wou aanbid! En raai in watter groepie het ek myself gesien?
Die tragiese is dat ek myself graag sien as hierdie groot geestelike held wat die dood in die oë sal staar ter wille van die geloof in Christus! Maar kom die onverwagse vraag in die binnehof, is ek maar net soos Petrus.
Ons sou die twee variasies as volg kon parafraseer:
"Al sou ek my liggaam d.w.s. my lewe, oorgee om tereggestel te word deur verbranding en nie op 'n ander wyse nie, en ek het nie liefde nie, sou dit my niks baat nie." Hierdie variasie bring 'n keuse oor die wyse van teregstelling na vore, nadat die keuse om van die liggaam afstand te doen, reeds gemaak is. Dit is egter nie uitvoerbaar nie.
"Al sou ek my liggaam d.w.s. my lewe, oorgee om tereggestel te word om daardeur roem te verwerf, en ek het nie liefde nie, sou dit my niks baat nie." Hierdie variasie bied inderdaad 'n uitvoerbare keuse, nl om van jou lewe afstand te doen. Die motivering is nie die punt van keuse nie.
Beide die manuskripbewyse as die konteks ondersteun eerder "kaugēsomai", dit is: "verheerlik." Nogtans is die opstellers van die United Bible Societies teks so beskeie dat hulle hul ondersteuning van hierdie lesing slegs 'n "C" sekerheid gee: "…a considerable degree of doubt…"
This entry was posted in Eksterne Maatstawwe (Gegewens), Intrinsieke kriteria, Konteks, United Bible Societies Teks. Bookmark the permalink.