Reflections Voordat Totsiens: Die Vier dinge wat saak maak Die meeste
Geskryf deur Ira Byock MD
Persoonlik, in die twee jaar waartydens Die vier dinge wat die meeste saak maak het van 'n idee na 'n manuskrip gegaan, hierdie stellings het op onverwagte, wonderlike maniere op my gewerk. As "vergewe my," "Ek vergewe jou," "Dankie," en "Ek is lief vir jou" wat binne my gereken word, het hulle geleidelik 'n deurlopende oefening geword - 'n meditasie.
Elke stelling het 'n Zen-agtige instrument geword om aandag te gee aan die eienskappe van vergifnis, dankbaarheid en liefde. in praktiserende die Vier Dinge as 'n houding wat gekweek word, het hulle begin om my verhouding met die wêreld en ervaring van die lewe te verander.
Dit is nie maklik om hierdie houding vir lank te handhaaf nie en ek werk nog steeds daaraan. (Hulle noem meditasie 'n praktyk vir 'n rede.) Ek is nie "verlig nie," maar dit is en-weerlig en vermaak om ou bagasie te laat vaar, om die emosionele leisteen van ou skuld en wrok skoon te maak.
Van blameer tot vergifnis, waardering en liefde
Miskien kan elke geslag die ouer geslag tot 'n mate blameer vir die maak van foute wat hul lewens beïnvloed het. Soos ek baie van my eie geslag kyk, het die baba boomers, wat met ons ouer ouers handel, soms echo's van adolessente stryd, ou frustrasies, wrewel en onopgeloste woede. Boomers se ouers is die Grootste Generasie genoem, en dit mag waar wees. Hulle het baie opofferings gemaak, swaarkry verduur, en het steeds hard gewerk om alles te bereik wat hulle kon. Maar dit is ook waar dat nie een van ons ouers perfek was nie.
Dit blyk ook nie ons is nie. Ouerskap is (bly) 'n vernederende ervaring. Namate my eie kinders volwassenheid betree, verstaan ​​ek eers die werkbeskrywing. Gelukkig, vir ons almal, om 'n goeie ouer te wees, hoef ons nie perfek te wees nie. Dit maak beoefening van vergifnis, waardering en liefde so belangrik.
Ons baba boomers het grootgeword in die voorspoedige na-Tweede Wêreldoorlog-era, gebaai in vrygewigheid, met voordele deur ons ouers gedou. Nou, natuurlik, boomers is in beheer van dinge in die private en openbare sektore van die samelewing, en dit is ons beurt om terug te gee.
hoe goed gee ons om vir die swakste en bejaardes in ons samelewing, is die sentrale sosiale en morele toets wat my generasie sal in die gesig staar. En dit gaan nie 'n maklike toets wees om te slaag nie. Ons staan ​​voor ongekende uitdagings wat ons ouers nie kon voorsien of voorberei het om ons te ontmoet nie.
Stygend na die uitdagings van die Millennium
'N Getalgolf van sosiale behoefte wat verband hou met veroudering, siekte en versorging, is in ons rigting. Vir die eerste keer in die menslike geskiedenis sal daar in die derde millennium meer ou mense wees as jongmense op die planeet.
Benewens die grysery van die bevolking, het boomers veel meer beweeg as wat ons ouers ooit was. Ons woon dikwels baie myl van ons ouers en skoonfamilie. Ons het kleiner gesinne. Baie van ons werk veelvuldige werksgeleenthede om eindes te ontmoet. Daar is minder potensiële versorgers met wie die versorging moet deel.
Die koms van chroniese siekte, wat uiteindelik 'n uitvinding van die laat twintigste eeu is, voeg by die uitdaging. Deur die eeue het mense vinnig van hart, lewer, long, niersiekte of kanker gesterf. Nou leef mense dikwels jare lank redelik goed met dié siektes, wat die laaste fase van die lewe uitstrek. Hierdie tendense is saamgevoeg om die perfekte storm te skep, 'n sosiale tsoenami van versorgingsbehoeftes wat dreig om ons kinders se generasie en ons te oorweldig.
Ons moet aan hierdie uitdagings lei. Dit sal kreatiwiteit, samewerking en 'n onwrikbare toewyding inneem, maar ons kan dit doen. Soos ons omgee vir ons ouers en as hulle sterf, word ons die volgende geslag in lyn om die einde van die lewe in die gesig te staar.
Die modelle van sorg wat ons vandag bou, sal die gehalte van sorg wat ons môre ontvang, bepaal. Dit behels ons om vergifnis, dankbaarheid, vrygewigheid en liefde in onsself te koester - en modelleer hierdie eienskappe vir ons kinders.
Generasie- en Persoonlike lesse Seem verweef
Hierdie generasie- en persoonlike lesse lyk verstrengel. Mahatma Mohandas Gandhi het eenkeer aangeraai: "Ons moet die verandering word wat ons in die wêreld wil sien." Miskien as ons elkeen vergifnis, dankbaarheid en liefde in ons eie lewens sou uitbrei, sou die kollektiewe invloed van ons gesonde, liefdevolle verhoudings reverberate oor ons geslagte en in die toekoms.
Vir myself het ek besluit dat ek voortgaan met die vier dinge, my verhoudings sal hopelik sterker en meer liefdevol word. As ek die verandering kan word wat ek wil sien, kan my vriende en familie kennis neem en in natura reageer. En miskien, deur noukeurig vergifnis, dankbaarheid en liefde te oefen, sal ek goed wees voordat dit tyd is om my laaste totsiens te sê.
© 2014 deur Ira Byock van 'The Four Things That Matter Most',
gepubliseer deur Atria Books, 'n afdeling van Simon & Schuster, Inc.
Die vier dinge wat die meeste is - 10th Anniversary Edition: 'n boek oor die lewe
deur Ira Byock MD
Ira Byock, MD, is 'n toonaangewende palliative sorg dokter, skrywer en openbare advokaat vir die verbetering van sorg deur die einde van die lewe. Sy navorsing en skryfwerk het gehelp om die kwaliteit van lewe en gehalte van sorg vir mense wat met gevorderde mediese toestande leef, te definieer. Dr Byock is Hoof Mediese Beampte van die Instituut vir Menseverzorging van die Providence Health and Services-stelsel en is 'n professor in Geneeskunde en Gemeenskaps- en Huisartskunde aan die Geisel Skool vir Geneeskunde in Dartmouth. Meer inligting is beskikbaar by IraByock.org.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Reflections Voordat Totsiens: Die Vier dinge wat saak maak Die meeste