Gemeente:	Sing Psalm 23:1-3.
Voorganger:	Amen! Die lof en die heerlikheid, die wysheid, die dank en die eer, die mag en die sterkte behoort aan ons God tot in alle ewigheid. (Openbaring 7:12)
Jesus gaan verder met twee belangrike uitbreidings. Eerstens stel Hy `n teenstelling (27) wanneer Hy van "My skape" (ta probata ema) praat, in onderskeiding van "julle wat nie van my skape is nie". Die kenmerkende eienskappe van Jesus se skape word in 27-29 beskryf. (Hulle luister na Jesus se stem; Hy ken hulle; Hulle volg Hom; Hy gee aan hulle die ewige lewe; Hulle sal in ewigheid nie verlore gaan nie; Die Vader het hulle aan Jesus gegee; Hulle is die belangrikste van almal; Niemand kan hulle uit die Vader se hand ruk nie.) Tweedens beklemtoon Hy sy verhouding met die Vader: "Ek en die Vader is een" (egó kai ho pater hen esmen). So word die verhouding tussen Homself en die skape, asook tussen die skape en die Vader, beklemtoon. Vers 30 was `n sleutelvers in die vroeë kerk se kontroverse oor die Triniteit. Aan die een kant (Monargiane) is Jesus se uitspraak verstaan as "een persoon", terwyl die ander kant (Ariane) die teks in terme van morele eenheid en wil verstaan het (Brown).
Vers 31 beskryf `n volgende handeling van die Jode, en bied `n verdere grond vir die perikoopafbakening. Die Jode het weer klippe opgetel om Jesus te stenig. Na aanleiding daarvan stel Jesus `n volgende vraag, wat aan die gesprek oor sy identiteit `n nuwe wending gee. Jesus wil weet of enige van die goeie dade wat Hy hulle laat sien het (32), sy identiteit as die Christus weerspreek, terwyl die Jode die identiteitsvraag oor die boeg van godslastering gooi: "… omdat jy, wat `n gewone mens is, jou as God voordoen" (33).
b. In terme van die seisoen van die kerkjaar adem die vyftig dae van Paastyd `n gees van blydskap en vreugde; `n tyd waarin die opgestane Christus as lewende werklikheid in ons wêreld gesien en gevier word (Rossing). Die vierde Sondag van Paastyd staan bekend as Sondag van die Goeie Herder. Waar die klem die voorafgaande Sondag op die uitnodiging om Christus se skape op te pas en te laat wei (Joh. 21:1-19) geval het, keer ons perikoop nou die rolle om. Die lesers moet self skape word wat die beskerming van `n liefdevolle herder ervaar. Deur skape te word, leer ons om ons vertroue volkome in ons liefdevolle herder, Jesus, te stel (Rossing).
Die Ek is-uitsprake en die verband daarvan met die lewe-leef-woordgroep is in die konteks van die Paasseisoen ook in die verband daarvan tot die opstanding van Jesus uit die dood belangrik. Jesus maak sy uitspraak dat Hy die opstanding en die lewe is (11:25e.v.), by Lasarus se graf. Dit moet in die konteks van die groot teken van die opwekking van Lasarus uit die dood verstaan word, asook Jesus se voorafgaande preek oor die Goeie Herder: "Jesus as die Goeie Herder, lê sy lewe af vir sy skape (10:11), want Hy het gekom sodat `hulle lewe (zóé) en oorvloed kan hê’ (10:10). Hy het die mag (eksousia) om sy lewe af te lê en Hy het mag om dit weer op te neem (10:18). Dit wys heen na sy eie opstanding (anástasis). Hy is die opstanding (vgl. 10:18 en 11:25). Só gee Hy aan sy skape die ewige lewe, en hulle sal nooit verlore gaan tot in ewigheid nie (10:28)." Dan volg die groot teken wat dié aanspraak van Jesus sigbaar verkondig: Lasarus staan op uit die graf! (Coetzee)
In die Paasseisoen word die kerk daaraan herinner dat Jesus die eerste Een is wat werklik uit die dood opstaan; uit eie krag en vir ewig. Die ware opstanding word hier deur Jesus geopenbaar, naamlik die mag om die lewe weer uit die greep van die dood te neem, en dit aan die skape van sy kudde te gee. In Jesus se Ek is-uitsprake maak Hy beide `n Godsaanspraak én `n verlossingsuitspraak. In sy Godsaanspraak sê Jesus dat Hy een met die lewende God is, en met sy verlossingsuitspraak openbaar Hy Homself in verhouding tot hierdie wêreld. Hy is die Messias vir die mense, die Goeie Herder wat sy skape versorg (vgl. Coetzee).
c. `n Derde konteks wat in die prediking verdiskonteer moet word, is dié van die gemeente vir wie die preek voorberei word, asook die wêreld van werk en ekonomie, wat op Arbeidsondag in fokus kom. Hierdie derde konteks open `n breër spektrum van hoorders, en daag die prediker uit om die herder-beeld van ons perikoop in nuwe omstandighede toe te pas. Die herder-beeld waardeur Jesus geïdentifiseer word, was volgens Rossing `n ryk beeld wat `n breë spektrum van lesers aangespreek het. Die woord "herder" was onder andere `n politieke term waarmee heersers of leiers in beide die Israelitiese en die Grieks-Romeinse tradisies beskryf is.
In die Bybel word die herder-beeld beide positief (Dawid, 1 Sam. 17:15) en negatief (Eseg. 34; Jer. 23; Sag. 11) gebruik. In negatiewe sin kla die profete van Israel oor die slegte politieke herders wat die kudde uitbuit. Brown wys op die Ou-Testamentiese agtergrond waarvolgens die herder simbool was vir die Dawidiese koning. In die lig hiervan sou Jesus se aanspraak dat Hy die herder is, vir die Joodse owerhede duidelik wees. Indien die hoorders dan nie vir Jesus volg nie, werp dit geen refleksie op die feit dat Hy die herder is nie, maar is dit `n sterk aanduiding daarvan dat hulle nie sy skape is nie. Waar die Fariseërs in 1-21 met diewe, huurlinge en boewe vergelyk is, word hulle nou aangedui as nie deel van die skape wat die Vader aan Jesus gegee het nie.
Rossing maak die belangrike onderskeid tussen goeie en slegte herders, asook tussen ware en valse skape. In die lig van die Goeie Herder-diskoers in Johannes 10, moedig Rossing predikers aan om ernstig na te dink oor die idee van die "ware skape" van die goeie herder. "Ware skape" ken die herder se stem, verheug hulle daarin en stel hul vertroue in die ryke genade wat die herder aan sy skape bied. Indien die outeur van die Johannesevangelie die herder-beeld van Johannes 10 gekies het met die doel om `n breë spektrum van hoorders te bereik (Samaritane, Heidene, Jode), elkeen met `n ryke assosiasie van die beeld wat op verskillende vlakke toegepas kan word, kan die uitgebreide uitnodiging van die herder weer vandag ontgin word; beide vir die gelowiges en gemeente van Christus, asook mense vanuit diverse agtergronde in die werksplek en ekonomie.
Die vraag na Jesus se identiteit (24): "As u die Christus is, sê dit reguit vir ons," is `n vraag wat dikwels, selfs deur "goeie kerkmense" gevra word. Soms ietwat verskillend geformuleer. Annes Nel se boek "Op soek na God… buite die kerk? bevestig die stelling. Ook die titel van Philip Yancey se boek "Church: Why bother?" formuleer die kritiek op wat die kerk is en wat daarin aangaan. Dit is egter nie slegs kerklike praktyke wat afgewys word nie. Die boodskap van die kerk kom self in die gedrang, terwyl die Een aan wie die kerk behoort, Jesus Christus die Goeie Herder, self nie die kritiese oordeel oorleef nie.
In die lig van mense se kritiek op die kerk is die uitdaging aan die kerklike prediking oor Jesus as Goeie Herder en Messias-Seun van God, groot. Die vraag na wie in die kerkbanke sit om die boodskap te hoor, is deurslaggewend. Daar kan tydens gemeentelike eredienste mense in die kerkbanke sit wat nog nie deel vorm van die skape wat die Vader aan Jesus gegee het nie. Vir hulle is Jesus se Messiasskap belangrik en moet gehelp word om die roep van die herder te hoor. Aan die ander kant kan daar mense wees wat reeds erken dat Jesus die Christus is, maar nog nie luister na sy stem in die daaglikse lewe nie. Vir hulle is dit belangrik om te verstaan wat dit prakties, ook in die arbeidswêreld, beteken om na die stem van die herder te luister.
In die kerk se reaksie op die boodskap, sal dit duidelik word of sy self `n betroubare herder is vir die mense wat deur God geroep word om Jesus as Goeie Herder te volg. Toegespits op die arbeidslewe, sal Jesus se skape moet demonstreer of die nuwe lewe in Christus ook die werksplek insluit. Die kerk as missionêre gemeenskap, sal deur Christene wat leiersposisies in die wêreld beklee, ook hier en nou inhoud aan hulle verstaan van die herder-beeld vir vandag moet gee. Deur hul konkrete gedrag in die wêreld, sal die kerk as skape van die Goeie Herder self moet wys dat hulle werklik glo dat Jesus wel die Christus is.