Geskryf deur Allison Morehead
'The Scream', van Edvard Munch, met die hand gekleurde litografiese weergawe vanaf 1895. (Munchmuseet), CC BY
Min kunswerke is so ikonies soos die Scream, deur die Noorse kunstenaar Edvard Munch (1863–1944). Die kombinasie van 'n oop mond, oë wyd oop en twee hande na wange opgehef, het 'n byna-universele teken geword van skok en eksistensiële vrees. Skree en Home Alone. Om nie te praat van die skree-emoji nie 😱.
In hierdie "koronatimes", die Scream het nuwe betekenis gekry, wat weereens opgeroep word om ons angs vir siekte en dood, ekonomiese resessie en samelewing in samelewing te verteenwoordig.
Weergawes van die Scream het aanlyn versprei. Daar is gille met gesigsmaskers of selfs as gesigsmaskers. Daar is gille angstig oor handewas en aanraking in die gesig, en gille met oë geteken in die nou herkenbare vorm van die koronavirus. Skreeuende syfers is vlugtende stede en finansiële instellings. Hulle is toiletpapier en handsuiweringsmiddel gebêre.
Die meeste van hierdie koronavirus Skree beelde gebruik ons ​​kollektiewe vrees en transformeer dit deur humor. Maar daar is ook meer treffende beelde. Oorweeg a "Sosiale distansiering" Skree geskep deur Hrag Vartanian, hoofredakteur van die kunswebwerf Hyperallergic.
Vartan het die beeld digitaal verander sodat slegs 'n enkele individu op die agtergrond bly.
Vartanian het gesê:
'Ek wou iets skep wat ons herinner om op nuwe maniere na bekende dinge te kyk, net soos ons besig is met ons lewens in die era van sosiale distansie.'
En dan is daar 2020 Plaag-uitsettingsrit, 'n fotokollage deur die Shenzhen-gebaseerde fotograaf Wu Guoyong. Na samewerking met Luo Dawei, wat die fotoplatform Fengmian bestuur, om 'n reeks saam te stel gesinsportrette van Chinese Nuwejaar in kwarantyn, Wu versamel 3,500 beelde van lockdown tot skep 'n kollektief Skree.
2020 Plaag-uitsettingsrit stel diepliggende vrae: as ons almal skree, en as ons ons voorstel dat almal anders skree, is dit moontlik om minder alleen te voel? En as ons almal saam skree, hoe anders kan ons dan kollektief optree in hierdie tye?
'Skrik van angs'
Edvard Munch se 'The Scream'-pastelweergawe, 1895. (Wikimedia), CC BY
Na talle sketse en 'n paar vals aanvang, het Munch 'n eerste weergawe van die Scream in 1893 terwyl hy in Berlyn gewoon het, waar sy avant-garde kring entoesiasties ontvang dit as 'n beliggaming van moderne angs wat grens aan geestesongesteldheid.
Munch is bedoel vir 'n maksimum emosionele effek en bedoel die werk om 'n kragtige beeld te wees wat 'n intense emosionele ervaring sou wees wat hy gehad het terwyl hy langs 'n fjord in sy geboorteland Noorweë geloop het. Hy het ook probeer om die ervaring te gebruik in woorde:
'Ek het met twee vriende langs die pad gestap - die son het ondergegaan - ek het 'n golf van hartseer gevoel - die lug het skielik bloedrooi geword. Ek staan ​​stil, leun teen die hek, moeg tot die dood ... My vriende stap aan - staan ​​daar en bewe van angs - en ek voel asof 'n groot, eindelose gil deur die natuur gaan. '
Munch het nog drie weergawes van die Scream, 'n litografie en 'n pastel in 1895, en nog een skildery, waarskynlik in 1910.
die Scream het 'n dramatiese geskiedenis. Die weergawe van 1893 was gesteel en dan weer herstel in 1994. Tien jaar later is die weergawe van 1910 ook gesteel en herstel, hoewel beskadig. In 2012 is die pastelweergawe opgeveil is vir die rekordbedrag van bykans US $ 120 miljoen. Nou, soos gerapporteer deur die Guardian, konservators beveel aan dat die skildery van 1910 oefen sy eie fisieke afstand om verdere skade te voorkom van menslike asem.
Starende, oop mond figure
Detail uit die tekening 'Influenca' (Influenza), ongeveer 1890, deur Edvard Munch. (The Munch Museum)
Munch, deur sy lang loopbaan dikwels verteenwoordig die wanhoop en vrees wat veroorsaak word deur dodelike siektes wat die moderne medisyne nog nie goed verstaan ​​nie, insluitend tuberkulose, sifilis en griep. 'N Sterwende, oop mondfiguur, dikwels vervreemd van sy liggaam, word in daardie voorstellings herhaal.
Voordat die Scream, Munch vervaardig 'n teken in een van sy vroeë sketsboeke, waarskynlik 'n selfportret, en die opskrif "Influenca." 'N Figuur verdubbel, bang en angswekkend, kyk terug na ons vanuit 'n spieël. Sy oë is wyd oop en sy tong steek uit. Miskien sê hy 'aaahhh' en wag hy op 'n diagnose.
Munch het deurgaans aan long- en brongiale probleme gely sy lewe, wat moontlik verband hou met die tuberkulose wat sy ma en suster doodgemaak het toe hy kind was. In 1919 was hy een van die paar kunstenaars wat reageer op die wêreldwye griep-pandemie. In 'n groot selfportret wat eenvoudig getitel is Spaanse griep, draai die kunstenaar sy kop na die kyker, kyk vreemd na sy oë en maak sy mond oop vir ... wat? Praat? Hoes? Asem asem? Gil?
Staan in kultusstatus
die Scream het sy kultusstatus eers na die dood van die kunstenaar in 1944 verwerf.
Tydskrifblad 'Time', 31 Maart 1961. (Tydskrif)
Alhoewel die volledige verhaal van die ontstaan ​​van die populêre kultuur nog te vertel is, is die belangrikste vroeë oomblikke waarskynlik 'n tyd tydskrifomslag vanaf 1961 met die banier "Skuld en angs" en a 1973 boek deur Reinhold Heller oor Munch se ikoniese skildery.
In onlangse jare, die Scream is gebruik om bewustheid van klimaatverandering, Te kritiese en protes Brexit sowel as die presidentskap van Donald Trump in die Verenigde State van Amerika.
Angs oor kernproliferasie spreek ook deur die Scream. In 2009 het grafiese ontwerper Małgorzata Będowska die onmiddellik herkenbare kerngevaar-teken omskep in 'n ikoniese mashup vir die plakkaat Kernnood. Die opvallende ontwerp het sedertdien geword alledaags by anti-kern gebeure.
Betogers het 'n banier met Małgorzata Będowska se Munch-geïnspireerde kern simbool-mashup tydens 'n anti-kerndemonstrasie in Taipei, Taiwan, in Maart 2015. (AP Photo / Chiang Ying-ying)
'N Algemene visuele taal
Ons kan ons toespits op die kunste om onsself te kalmeer in krisistye en spanning. Maar in dieselfde tye, geskiedenis het getoon dat kuns ons kan help om uit te druk of om te gaan moeilike emosies, insluitend dié wat voortspruit uit ons ervarings van siekte.
Die internet-geaktiveerde wêreldwye sirkulasie van die Scream versterk in 'n era van politieke onstabiliteit en 'n pandemie wat deur globalisering moontlik gemaak word. Die toenemende viraliteit van die Scream demonstreer die voortdurende behoefte aan 'n gemeenskaplike visuele taal om te kommunikeer en om dit te hanteer wat baie mense die meeste vrees: die gedeelde kwesbaarheid van 'n liggaam wat siek kan word, kan ly en sterf.
Allison Morehead, Medeprofessor in kunsgeskiedenis en in die nagraadse program in kultuurstudies, Queen's University, Ontario
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vrees en bekommernis > Waarom 'The Scream' weer virale geword het