Besonderhede van die Aansoeker Opsporingstelsels
Hoe Werkgewers Gebruikersopsporingstelsels (ATS) gebruik
Baie werkgewers gebruik aansoekersopsporingstelsels (ATS), ook bekend as talentbestuurstelsels, om werksaansoeke te verwerk en die verhuringsproses te bestuur. Hulle bied 'n outomatiese manier vir maatskappye om die hele werwingsproses te bestuur, van die ontvangs van aansoeke om werknemers te huur.
Die inligting in die databasis word gebruik vir die sifting van kandidate, aansoeker toetse, skedulering onderhoude, die bestuur van die huurproses, die kontrolering van verwysings en die voltooiing van nuwe huurpapier.
Hoe Aansoeker Opsporingstelsels Werk
Wanneer aansoekers aansoek doen om 'n werk aanlyn, word hulle kontakinligting, ondervinding, opvoedkundige agtergrond, CV en dekbrief in die databasis opgelaai. Die inligting kan dan oorgedra word van een komponent van die stelsel na die ander, aangesien kandidate deur die verhuringsproses beweeg.
Maatskappy-werwers kan die aansoeke hersien, aansoekers kan outomatiese boodskappe stuur om hulle te laat weet dat hul aansoeke ontvang is, aanlyn toetse kan gegee word, huurbestuurders kan onderhoude skeduleer, verwerpbriewe kan gepos word, en personeel van personeel kan dieselfde inligting gebruik om stel individue op die betaalstaat wanneer hulle gehuur word. Hierdie geïntegreerde stelsels stroomlyn die werwing en aansoekproses vir werkgewers.
Streamlining die proses
Die gebruik van 'n ATS kan help om tyd en geld te bespaar, volgens CareerMetis.com. Inligting van aansoekers word opgelaai en georganiseer in 'n databasis, wat dit maklik toeganklik maak en soekbaar is vir personeellede.
Omdat die inligting digitaal en outomaties versamel en georganiseer word, moet maatskappye nie vir die addisionele tyd van sorteer- en liasseringstoepassings betaal nie.
Sommige stelsels kan ook tyd bespaar vir werkverskaffers . Baie werkgewers gebruik stelsels wat werkzoekers toelaat om hul belangrike inligting, werksgeskiedenis, opvoeding en verwysings direk vanaf hul profiele op webwerwe soos LinkedIn of Indeed op te laai.
Terwyl werkverskaffers natuurlik verskillende toepassings op verskillende posisies moet aanspreek, kan die vervelige proses om hierdie inligting vir elke aansoek te heroorweeg, 'n waardevolle tydspaarder wees.
Die proses dop
Aansoekeropsporingstelsels laat maatskappye toe om te spoor waar kandidate die posposisie op 'n werkbord, direk vanaf 'n maatskappy se webwerf, deur 'n verwysing of van 'n ander bron gevind het. Dit kan belangrike inligting wees wat werkgewers in staat stel om hul werwingsareas te fokus op die gebiede waar die data toon dat hulle die meeste sukses behaal of die mees wenslike kandidate vind, terwyl pogings verminder word of uitgeskakel word in gebiede wat min sukses toon.
Egter voordelig 'n aansoeker dop stelsel kan wees, daar is dikwels nadele werkgewers moet oorweeg. 'N LinkedIn-artikel wys daarop dat stelsels ontwerp is om spesifieke sleutelwoorde en soorte agtergronde vir geadverteerde posisies te soek. Dit beteken dat goeie kandidate wat loopbane oorskakel, deur die krake van die stelsel kan gly en nie opgemerk word nie.
Daar kan ook tegniese probleme wees. Sommige stelsels sal kandidate uitskakel as hulle nie 'n gescande hervat kan interpreteer nie. Dit kan gebeur as 'n CV lyk effens anders as wat die stelsel geprogrammeer is om te verstaan ​​of as die CV meer kompleks is as wat dit kan interpreteer.