Skoppensboer | Klip in die bos
← Bogstories en meer
Posted on Januarie 23, 2012	by klippie
Vanmôre is ek maar so 'n bietjie swartgallig. Ek het by almal gespog het dat ek niks, maar net niks, glo aan die onheil van Vrydag die dertiende nie. Nou moet ek erken dat ek my woorde moes sluk want daar beland ek toe pens en pootjies in die hospitaal met 'n probleem wat my laat lus voel het om liewers maar so stil-stil die asem uit te blaas. Nou voel ek weer beter en kan ek nie dink ek was so depressief nie.
Die hele petalje het my laat dink aan Skoppensboer van Eugene Marais:
Gewis is alles net 'n grap
geblinddoek met 'n lamferlap
wat selfs die son 'n skadu gee
Viool en fluit maak nog geluid
Al kan ons nooit volmaaktheid raak
wat heel die winter blomtyd maak
Ja-nee, ek weet 'n mens praat sommer so ligtelik van wat jy alles nog gaan doen, maar is ons regtig by magte om te voorspel wat om die draai wag? Ewige optimis dink ek al weer sommer wat ek nou weer gaan aanvang.
Ek droom al weer wat ek gaan doen as die agterkleinkinders uit Londen gaan arriveer. Ons is baie opgewonde want net my dogter het al die heel jongste ontmoet. Ek tel sommer die dae. Foto's kry ons gereeld, maar dit is darem nie die werklike ding nie. Skype is ook nie die werklikheid nie. Mens sien mekaar maar die ware jakob is soveel beter.
As 'n mens gedwing word om vir 'n paar dae op jou eie aangewys te wees dink mens nogal vreemde gedagtes. Luister so na jou kamermaats, elkeen het maar 'n probleem van haar eie. Mens sê dan dankie dat jou probleem van 'n geringer aard is.
Die hospitaal is spik splinternuut en baie modern, maar mens se bed tuis bly maar die beste. Daar kan jy draai sonder om die drupbuisie in ag te neem, jou bene uitstrek want jou bed is groot en ruim en jy hoef nie versigtig te draai uit vrees vir die afvalslag nie. Die beddegoed wat opbondel op plekke is vir die saalsuster 'n doring in die oog. Hospitale is regtig net vir siek mense; sodra dit beter gaan wil jy net huis toe.
Die ander ding is nou kry jy spyskaarte waar jy jou volgende ete kan bestel. Baie styl, maar vir my bly die kos by die huis maar die lekkerste.
Ek moet ophou kerm en dankie sê dat ek weer by die huis is waar almal my pamperlang. Miskien is dit goed om so af en toe bietjie weg te gaan; die huismense lyk my verlang darem dan na my.
This entry was posted in Ipekonders and tagged hospitaal, siekwees, Vrydag die dertiende. Bookmark the permalink.
7 Responses to Skoppensboer
Januarie 23, 2012 om 10:45 vm
Bly jy is weer beter.
Januarie 23, 2012 om 11:06 vm
Sterkte! Hoop die gesondheid hou solank jy asem het.
Januarie 23, 2012 om 11:36 vm
Dankie. Gelukkig is ek 'n optimis en laat my nie sommer onderkry nie – nes 'n kurkprop wat altyd bo-op die water dobber.
Januarie 23, 2012 om 1:47 nm
Klink na 'n optimis. Sterkte en lekker tel aan die dae totdie agterkleinkinders kom. Heel vaardig met die rekenaar en die internet vir 'n ouma-grootjie. 🙂
Januarie 24, 2012 om 10:42 vm
Ja wel, my kleindogter help my baie.
Januarie 24, 2012 om 8:26 vm
Ons is so bly jy is terug. Ek het party dae sommer 3 keer gaan kyk of daar nie iets nuuts op is nie. Welkom terug.