Leier van die Sosiale Demokratiese Party
Vise-kanselier van Duitsland
Regerende burgemeester van Berlyn
President van die Federale Raad
President van die Berlynse Huis van Afgevaardigdes
Lübeck, Duitse Ryk
Unkel naby Bonn, Duitsland
Sosiaal-Demokratiese Party (1930–1931, 1948–1992)
Sosialistiese Werkersparty (1931–1946)
4, insluitend Matthias
Willy Brandt (Duits: [bʁant]; gebore as Herbert Ernst Karl Frahm; 18 Desember 1913 – 8 Oktober 1992) was 'n Duitse staatsman van Europese en wêreldformaat. As regeringsleier van 'n sosiaal-liberale koalisieregering, wat deur die Sosiaal-Demokratiese (SPD) en Vrye Demokratiese Party (FDP) gevorm is, het Brandt tussen 1969 en 1974 as vierde bondskanselier van die destydse Federale Republiek van Duitsland (Wes-Duitsland) gedien. Hy was die eerste sosiaal-demokratiese politikus sedert 1930 wat die pos van Duitse regeringsleier beklee het.
Brandt is oorspronklik beskou as een van die leiers van die regtervleuel van die SPD. Brandt was omstrede op beide die regtervleuel, vir sy Ostpolitik, en op die linkervleuel, vir sy ondersteuning van die Amerikaanse beleid, insluitend die Viëtnamoorlog, en regse outoritêre regimes. Die Brandt-verslag het 'n erkende maatstaf vir die beskrywing van die algemene Noord-Suid-verdeling in die wêreldekonomie en die politiek tussen 'n welvarende Noorde en 'n arm Suide geword. Brandt was ook bekend vir sy streng anti-kommunistiese beleid op plaaslike vlak wat sy hoogtepunt in 1972 in die sogenaamde Radikalenerlass gevind het - 'n verordening waarvolgens lede en aanhangers van ekstremistiese partye van alle poste in die staatsdiens uitgesluit is.
Vroeë lewe en die Tweede Wêreldoorlog[wysig | wysig bron]
Sy moeder was Martha Frahm (16 Maart 1894 – 3 Augustus 1969), 'n enkelouer wat as 'n winkelkassier werksaam was. Sy pa was 'n rekenmeester van Hamburg met die naam Heinrich Johannes Möller (1887-1958) wie Brandt nooit ontmoet het nie. Terwyl sy ma ses dae per week gewerk het, is hy hoofsaaklik opgevoed deur sy ma se stiefpa, Ludwig Frahm (1875-1935), en dié se tweede vrou, Dora.
Brandt was in Duitsland vanaf September tot Desember 1936, vermom as 'n Noorse student met die naam Gunnar Gaasland. Die werklike Gunnar Gaasland was getroud met Patricia Meyer van Lübeck in 'n huwelik van gerief om haar te beskerm teen deportasie. Meyer het by Brandt in Noorweë aangesluit in Julie 1933. In 1937, tydens die Burgeroorlog, het Brandt in Spanje as 'n joernalis gewerk. In 1938 het die Duitse regering sy burgerskap herroep, sodat hy aansoek gedoen het vir Noorse burgerskap. In 1940 is hy in Noorweë deur die Duitse besettngsmagte in hegtenis geneem, maar nie geïdentifiseer nie weens sy Noorse uniform. Ná sy vrylating het hy ontsnap na neutrale Swede. In Augustus 1940 het hy'n Noorse burger geword met die ontvangs van sy paspoort van die Noorse afvaardiging in Stockholm waar hy gewoon het tot die einde van die oorlog. Willy Brandt het lesings in Swede op 1 Desember 1940 aangebied by Bommersvik Kollege oor die probleme wat ondervind word deur die sosiaal-demokrate in Nazi-Duitsland en die besette lande aan die begin van die Tweede Wêreldoorlog. Tydens sy ballingskap in Noorweë en Swede het Brandt Noors en Sweeds aangeleer. Brandt het Noors vlot gepraat, en het vir die res van sy Lewe 'n noue verhouding met Noorweë behou.
Aan die begin van 1961 het die Amerikaanse President John F. Kennedy Brandt as die golf van die toekoms in Wes-Duitsland gesien en gehoop hy sou Konrad Adenauer as kanselier in die volgende verkiesing daardie jaar vervang. Kennedy het hierdie voorkeur duidelik gemaak deur Brandt te nooi na die Wes-Duitse leier van die opposisie - 'n amptelike vergadering by die Withuis, 'n maand voor die vergadering met Adenauer, die land se leier. Dit het die spanning tussen Kennedy en Adenauer verder gestrem tydens 'n besonder gespanne tyd vir Berlyn. Maar, na aanleiding van die bou van die Berlynse Muur in Augustus 1961, was Brandt teleurgesteld en kwaad vir Kennedy. Drie dae later ontmoet hulle in Berlyn, en Brandt kritiseer Kennedy vir die handhawing van: "Berlyn verwag meer as woorde. Dit verwag politieke aksie." Hy het ook aan Kennedy 'n hoogs kritiese openbare brief geskryf waarin hy gewaarsku het dat die ontwikkeling aanspreeklik is om "twyfel te wek oor die vermoë van die drie [Aanvullende] Magte om te reageer en hul vasberadenheid" en hy het die situasie "'n toestand van volbragte afpersing" genoem.
Kanselier[wysig | wysig bron]
Willy Brandt met die Franse president Georges Pompidou in Keulen, 3 Julie 1972.
Brandt se gewildheid[wysig | wysig bron]
Willy Brandt praat by 'n SPD vergadering in Dortmund, 1983
↑ Bundeszentrale für politische Bildung (bpb): 60x Deutschland - Das Jahr 1974. Besoek op 26 Junie 2018
↑ “Washington unterstützte Willy Brandt mit geheimen Zahlungen”. faz.net.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Willy_Brandt&oldid=1842569"
Eerste Ministers van die Bondsrepubliek Duitsland
Die bladsy is laas op 18 Oktober 2018 om 13:44 bygewerk.