JY LEES NOU Uit Elsje Neethling Blair se persoonlike foto-album
Elsje Neethling Blair weier dat kanker haar ontneem van haar drome. Sy voer reeds vir agttien jaar 'n stryd teen dié siekte. Sy vertel haar aangrypende lewensverhaal op 'n rou en eerlike manier in Ek droom van 'n droom (saam met Maretha Maartens, Christelike Uitgewersmaatskappy, R129,95).
Saam met Angelina Lehodi. Sy is nou 78 en werk ná 36 jaar steeds by ons! Sy is my ander ma en daar is 'n hele hoofstuk oor haar in die boek. Ek is SOOOO lief vir Angelina. Sy's 'n treat.
'n Mooi foto van my pragtige gesin. Van links is dit Ryk, my pa, Ryk, sus Jean-Marié, my ma, San-Marie, en ek.
Ek is met die kankergewas gebore, maar volgens die dokter het ek as kind gewoond geraak aan die pyn. Toe ek vir die skoolspan begin duik het, het die gewas begin drukking kry. Die oggend van 16 Januarie 1992 het ek wakker geword en kon nie loop of sien nie as gevolg van die drukking op my brein. My pa het my in sy arms opgeskep en ons is almal hospitaal toe. Dokters het voorspel ek het 2 maande oor. Die diagnose was choroid plexus carcinoma, 'n baie seldsame en aggressiewe gewas. Daai tyd was daar net 4 mense in wêreld wat dit gehad het, en niemand het dit oorleef nie. Ek was so 11 toe hierdie foto geneem is, net voor die diagnose.
Een van ons gesinsfoto's uit die 90's. Kyk net Rykie (heel regs) se lang hare - haha! Van links is dit ek, my ma, San-Marie, en pa, Ryk, en Jean-Marié. Hulle is my hele lewe, my hart se punt en was nog altyd my ankers.
My ma het my geleer om die lewe se issues met humor aan te pak. Die lekkerste van my troudag was toe my peetma die liedjie wat sy vir my geskryf het vir die eerste keer in die kerk gesing het. En Casper de Vries het vir my 'n stemboodskap gestuur om ons geluk te wens. Dit was baie spesiaal.
Met my beads-www.hip-e.co.za Ek het die gemeenskapsprojek i bead cancer in 2008 by die nasionale hospitaal in Bloemfontein begin. Ek het gevoel ek kan nou elke dag miserabel wees en suur by daai hospitaal sit en wag vir bestraling, of ek kan dit lekker maak. Toe gaan haal ek eendag my beads en strooi dit op 'n tafel. Hulle het my net so aangekyk. Later het 'n klomp terminale kankerpasiënte nadergestaan en ons het elke oggend voor chemoterapie en bestraling ge-bead en gesing en saam gelag. Dit was 'n beautiful ervaring. Selfs die dokters het later na my gekom en gesê: "Jy het 'n ding hier begin. Gewoonlik kan die pasiënte nie wag om hul behandeling te kry en huis toe te gaan om te rus nie. Nou, MET JOU BEADS, vergeet hulle waarvoor hulle hier is. Dankie!"
In 2011 is 'n eredoktersgraad deur die Universiteit van die Vrystaat aan Oprah Winfrey oorhandig. Dit was my grootste dag nog! Ek het vir Oprah ontmoet, maar toe sy my vra : "What's your name?", toe slaan ek 'n blank en vergeet alles! Haha! Prof. Jansen moes haar sê wat my naam is.
Izette Krogman is een van my groot universiteitsvriendinne van die Puk. Ons het saam joernalistiek geswot. Sy kon baie mooi foto's neem. My ander groot pêlle van Puk is Maiza van der Merwe-Lourens, Chandre Pretorius, Martin van der Linde en Danie Breedt. Ons was baie close en sien mekaar taamlik gereeld by Aardklop. Hierdie foto is op Izette se troudag geneem.
By 'n Neethlingfamilie-reünie op ons familieplaas in Dealesville in die Vrystaat. Ek was siek met bestraling. Ons is 'n groot hegte familie. Hier's al die niggies en nefies en ooms en tannies.
Saam met my groot maatjie, Cassie (regs), ná sy show in Bloemfontein. Casper ondersteun my geweldig met my stryd teen kanker. My sussie (links) was saam hier en ook Shaleen Surtie-Richards (naaslinks). My peetma, Amanda Strydom, en Cassie is groot maats. Toe Rykie die Athene-medalje gewen het, het Cassie haar gevra of hy Ryk kan kontak om hom geluk te wens. Hy het. Ek en hy het so kontak gemaak en is sedertdien baie close pêlle. Ek leer baie by hom, soos om die klein goed te waardeer en lief te hê en om sterk te staan - al beteken dit dat jy groot teenspoed kry van buite. Glo in wat jy glo en wees jouself.