In die tydperk tussen 1930 en die vroeë 1960's, bekend as die "klassieke periode", was die Rastafarianisme 'n Jamaikaanse godsdienstige beweging met min invloed van of na buite. Soos vandag steeds die geval is, het baie Rastafariërs buite die stede in kampies in die natuur gewoon onder gesag van 'n ouderling of "oudste". Sommige kampe is soortgelyk aan kloosters, met mans en vroue wat apart woon. Ander is in voorkoms en organisasie weer soortgelyk aan statjies in Wes-Afrika. Die lewe in die statjies is eenvoudig, met ital-kos wat deur die vroue voorberei word, en die rituele rook van ganja om die regte geestelike bewussynsvlak te bereik. Aanvanklik is die Rasta-lokke net deur diegene gedra wat die Nasireër-gelofte (Numeri 6: 2 – 8) afgelê het, maar dit het later gewild geword onder ander Rastas ook. 'n Ander baie interessante ontwikkeling het ook in hierdie tyd in Jamaika plaasgevind. Die Ethiopian World Foundation (EWF), wat vroeër deur Selassie se regering gestig is en nou bande met die Ethiopiese Ortodokse Kerk gehad het, het 'n tak op dié eiland begin. Hierdie tak van die EWF is gou deur Rastafariërs "gekaap", en in die daaropvolgende wisselwerking tussen die twee groepe het die Ortodokse Rastafarianisme amptelik tot stand gekom. Terselfdertyd is die Ethiopiese Ortodokse Kerk van Ethiopië ook op Jamaika begin, en hoewel alle Rastafariërs nie die ortodokse sieninge aanvaar het nie, is almal tog in mindere of meerdere mate daardeur geraak.
Die een ding waaroor alle Rastafariërs saamgestem het, was dat Haile Selassie "goddelik" was en dat hy die swartmense van oor die wêreld sou help om terug te keer na Afrika (Ethiopië). Hoewel sommige 'n mistieke interpretasie van die terugkeer na Afrika verkondig het ná Selassie se dood, het die Rastas in die begin van almal verwag om self fisiek na Afrika te emigreer. Hierdie verwagting het aan die Rastafarianisme 'n politieke dimensie soortgelyk aan die Sionisme gegee. Terwyl politieke revolusionêre in die res van die wêreld geskreeu het "mag aan die mense", het "laat my mense gaan" die Rastas se slagspreuk geword. In die laat 1950's en vroeë 1960's het sommige Rastafariërs uit frustrasie omdat die uittog na Afrika nie plaasvind nie, die Rastafariese beginsels van nie-gewelddadigheid laat vaar en in verskeie skietgevegte met Britse troepe in Jamaika slaags geraak. Dit het wêreldwyd 'n baie negatiewe beeld aan die Rastafarianisme besorg wat eers later, met die gewildheid van reggae-musiek, weer sou verander. Teen die 1960's het die Rastafarianisme gegroei en het die ideaal om terug te keer na Afrika teoreties nog heel moontlik gelyk vir Rastas. Hoewel die buitewêreld reeds tot beperkte mate kennis geneem het van die geloof en sy doelstellings, was dit egter steeds hoofsaaklik tot Jamaika en die Karibiese Eilande beperk. Rastafarianisme sou egter voor die einde van die dekade wêreldwyd bekend word met die koms van nuwe "profeet" - Bob Marley.
Die groei van die Ethiopiese Ortodokse Kerk in Jamaika het daartoe gelei dat Haile Selassie op 21 April 1966 op die eiland aangekom het op 'n amptelike besoek. Hierdie dag word sedertdien deur Rastafariërs as 'n spesiale vakansiedag, Grounation-dag, gevier. Daar bestaan verskillende weergawes van Selassie se indruk van die Rastafariërs tydens sy besoek. Hy het wel by geleentheid samesprekings gehou met 'n groep Rasta-ouderlinge, maar weer eens is daar verskillende weergawes oor wat tydens hierdie historiese ontmoeting bespreek is. Die meeste weergawes stem wel saam dat Selassie (moontlik juis uit vrees vir 'n massa-emigrasie na Ethiopië) aan die ouderlinge sou voorstel om Jamaika eers "te bou". Hiermee het Selassie, of Jah vir sy volgelinge, tot groot mate baie Rastas se geesdrif gedemp om so gou as moontlik na Ethiopië te emigreer.
Wes-Australië is 'n Australiese deelstaat wat die hele westelike derde van die Australiese kontinent beslaan. Die land se grootste staat het 2,1 miljoen inwoners (10% van die totale bevolking), van wie 85% in die suidwestelike hoek van die staat woonagtig is.
Wes-Australië word begrens deur Suid-Australië en die Noordelike Gebied aan die ooste en die Indiese Oseaan in die weste en noorde. In Australië word daar amptelik na die suidelike deel van die oseaan na verwys as die Suidelike Oseaan, terwyl die Internasionale Hidrografiese Organisasie daarna verwys as die Indiese Oseaan. Die totale lengte van die staat se oostelike grens is 1 862 km, en die staat se kuslyn is 12 889 km lank. Die totale landoppervlakte van die staat 2,5 miljoen km2.
Die Suidwestelike kusgebied het 'n relatief gematigde klimaat en was oorspronklik dig bebos gewees, insluitende groot plate karri-bome, van die hoogste bome ter wêreld. Hierdie landboustreek van Wes-Australië is een van die top nege habitatte op aarde ten opsigte van biodiversiteit, met 'n hoër getal endemiese spesies as ander vergelykbare streke. Danksy die Leeuwin-stroom maak die see langs die kus ook een van die top ses streke vir biodiversiteit uit ten opsigte van sy seelewe en bevat dit ook een van die mees suidelike koraalriwwe in die wêreld.
Die gemiddelde jaarlikse reënval wissel tussen 300 millimeter aan die rand van die graanstreek tot 1 400 millimeter in die natste gebied naby Northcliffe, maar in die maande van November en Maart oorskry die verdampingstempo die reënval en is dit oor die algemeen uiters droog. Plante moet goed aangepas wees om die toestande te oorleef as. 'n Groot afname in reënval is die afgelope paar jaar waargeneem met meer reënval in die somermaande as voorheen.
'n Uitsondering hierop is die noordelike tropiese streke. Die Kimberley-streek het 'n uiters warm monsoenklimaat met 'n gemiddelde jaarlikse reënval wat wissel van 500 tot 1 500 millimeter, maar daar is 'n baie lang amper reënlose seisoen tussen April tot November. Agt-en-vyftig persent van die staat se aflope vind in die Kimberley-streek plaas, maar omdat dit in geweldadige vloede voorkom en omdat die grond uiters arm is, is die enigste ontwikkeling langs die Ord-rivier.
Wes-Australië is die tuiste van ongeveer 540 voëlspesies. Hiervan is 15 endemies tot die staat. Die beste gebiede om voëls te besigtig is die suidwestelike hoek van die staat en die gebied rondom Broome en die Kimberley-streek.