Christus gebore? - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
Alhoewel die meeste Christene 25 Desember as die verjaardag van Jesus Christus vier, het min in die eerste twee Christelike eeue kennis geneem van die presiese dag of jaar waarin hy gebore is. Die oudste bestaande rekord van 'n kersviering word gevind in 'n Romeinse almanak wat vertel van 'n Christusfeesfees onder leiding van die kerk van Rome in 336 nC. Die presiese rede waarom Kersfees op 25 Desember gevier is, is nog duister, maar die meeste navorsers meen dat Kersfees het ontstaan ​​as 'n Christelike plaasvervanger vir heidense vierings van die wintersonstilstand.
LEES MEER: Die Bybel sê dat Jesus werklik was. Watter ander bewyse bestaan?
Vir vroeë Christene (en vir baie Christene vandag) was Paasfees die belangrikste vakansie op die Christelike kalender, wat die dood en opstanding van Jesus Christus herdenk. Namate die Christendom in die Romeinse wêreld begin posvat het, in die vroeë vierde eeu, moes kerkleiers te kampe kry met 'n gewilde Romeinse heidense vakansiedag ter herdenking van die 'verjaardag van die onoorwonne son' (natalis solis invicti) –Die Romeinse naam vir die wintersonstilstand.
Elke winter het die Romeine die heidense god Saturnus, die land van die landbou, vereer met Saturnalia, 'n fees wat op 17 Desember begin het en gewoonlik op of rondom 25 Desember geëindig het met 'n wintersonstilstand viering ter ere van die begin van die nuwe sonsiklus. Hierdie fees was 'n tyd van vreugde en gesinne en vriende het geskenke uitgeruil. Terselfdertyd was Mithraïsme - aanbidding van die ou Persiese god van lig - gewild in die Romeinse leër, en die kultus het enkele van die belangrikste rituele op die wintersonstilstand gehou.
Nadat die Romeinse keiser Konstantyn I in 312 tot die Christendom oorgegaan het en die Christendom goedgekeur het, het kerkleiers pogings aangewend om die vakansie vir die wintersonstilstand toe te pas en sodoende 'n meer naatlose bekering tot die Christendom vir die onderdane van die keiser te bewerkstellig. By die rasionalisering van die viering van Jesus se verjaardag aan die einde van Desember, het kerkleiers moontlik geargumenteer dat aangesien die wêreld na bewering op die lente -ewening (einde Maart) geskep is, so ook Jesus op daardie datum deur God verwek sou gewees het. Die Maagd Maria, wat swanger was met die seun van God, sou dus nege maande later op die wintersonstilstand aan Jesus geboorte gegee het.
Vanaf Rome het die Christus se geboorteviering na ander Christelike kerke in die weste en ooste versprei, en spoedig het die meeste Christene die geboorte van Christus op 25 Desember gevier. die aansteek van die Yule -boomstam en versierings met immergroen plante deur Germaanse stamme. Die woord Kersfees het die Engelse taal oorspronklik as Christes maesse, wat "Christus se mis" of "fees van Christus" in Oud -Engels beteken. 'N Gewilde middeleeuse fees was die van Sint Nikolaas van Myra, 'n heilige wat gesê het dat hy kinders voor geskenke en vermanings net voor Kersfees besoek. Hierdie verhaal het ontwikkel tot die moderne praktyk om geskenke vir kinders te laat wat na bewering deur "Kersvader" gebring is, 'n afgeleide van die Nederlandse naam vir Sint Nikolaas -Sinterklaas.
LEES MEER: Oorsprong en geskiedenis van Kersfees
Antichris, die teenoorgestelde en uiteindelike vyand van Christus. Volgens die Christelike tradisie sal hy vreeslik regeer in die tydperk voor die laaste oordeel. Die Antichris verskyn die eerste keer in die briewe van Johannes (I Johannes 2:18, 22 I Johannes 4: 3 II Johannes 1: 7), en die volledig ontwikkelde verhaal van die lewe en heerskappy van die Antichris word gevind in middeleeuse tekste. Soos dit byna twee millennia lank van toepassing was op verskillende individue en instellings, Antichris en voorloper van die Antichris was en bly terme van die mees intense opprobrium.
Die Christelike opvatting van die Antichris is afgelei van Joodse tradisies, veral die boek Daniël in die Hebreeuse Bybel. Geskryf omstreeks 167 v.C., voorspel dit die koms van 'n laaste vervolger wat 'groot woorde teen die Allerhoogste sal spreek en die heiliges van die Allerhoogste sal vermoei en dink om tye en wette te verander' (7:25). Geleerdes is dit eens dat die skrywer van Daniel verwys na die hedendaagse Hellenistiese heerser van Palestina, Antiochus IV Epiphanes, wat probeer het om Judaïsme uit te wis. Maar omdat Antiochus nie genoem is nie, kon latere lesers die voorspelling in Daniël op enige vervolger toepas. Vroeë Christene het dit toegepas op die Romeinse keisers wat die kerk vervolg het, veral Nero (regeer 54–68 nC).
Die vier boeke van die Nuwe Testament wat die Christelike geloof in die Antichris aangevuur het, was die eerste twee sendbriewe van Johannes, die Openbaring aan Johannes en die tweede sendbrief van Paulus aan die Tessalonisense. Die eerste drie hiervan is teen die einde van die 1ste eeu nC geskryf, die laaste is geskryf deur die apostel Paulus kort na 50 nC of ongeveer 20 of 30 jaar later deur een van Paulus se onmiddellike dissipels. Nie II Tessalonisense of Openbaring gebruik die term Antichris nie, maar beide werke verwys na 'n komende vervolger wat blykbaar dieselfde persoon is. Die eerste brief van Johannes stel 'n belangrike onderskeid tussen die "Antichris wat kom" en die vele antichriste wat reeds aktief is in die wêreld. Hierdie onderskeid het gelowiges nie net in staat gestel om tydgenote as 'antichriste' te verneder sonder om 'n enkele individu as 'die' Antichris te bestempel nie, maar het hulle ook in staat gestel om die 'liggaam van Antichris' te identifiseer as 'n kollektiwiteit wat in die hede bestaan, maar bestem is om sy dag te hê van triomf in die toekoms.
Nietemin was vroeë Christene geneig om die koms van die een groot Antichris te beklemtoon. Die Openbaring aan Johannes verwys na hierdie figuur as "die Dier uit die afgrond" (11: 7) en "die dier uit die see" (13: 1). In die mees volgehoue ​​verslag van sy voorkoms, II Tessalonisense 2: 1-12, word hy 'die mens van die sonde' en 'die seun van die verderf' genoem. Hy sal kom in 'n tyd van algemene afvalligheid, mense met tekens en wonders mislei, in die tempel van God gaan sit en beweer dat hy God self is. Uiteindelik sal hy verslaan word deur Jesus, wat hom sal vernietig deur "die gees van sy mond" en "die glans van sy koms" (2: 8).
Omdat selfs II Tessalonisense sketsmatig is oor die besonderhede van die Antichris se persoon en die aard van sy bewind, het 'n opeenvolging van Bybelse kommentators en pseudonieme apokaliptiese skrywers uit die era van die kerkvaders en die vroeë Middeleeue begin om die ontbrekende kenmerke te verskaf. Hulle werk is in die 10de eeu geïntegreer in 'n kort verhandeling (c. 954) deur 'n monnik uit Lorraine, Adso van Montier-en-Der, in 'n brief aan koningin Gerberga van Frankryk. Adso se brief het die standaard Middeleeuse naslaanwerk oor die Antichris geword. In die 13de eeu is dit gedeeltelik verdring deur verskeie hoofstukke oor die Antichris in die uiters gewilde handboek van Hugh Ripelin, Compendium theologicae veritatis (c. 1265 "Compendium of Theological Truth"). Alhoewel dit meer ordelik was, het die verslag van Ripelin slegs in geringe besonderhede verskil van die van Adso.
Die Middeleeuse siening van die Antichris wat deur Adso, Ripelin en 'n magdom ander skrywers oorgedra is, berus op die beginsel dat Antichris in alle opsigte die parodiese teenoorgestelde van Christus is. (Antichris beteken letterlik "teenoor Christus.") Soos Christus uit 'n maagd gebore is deur die bevrugting deur die Heilige Gees, sal die Antichris uit 'n hoer gebore word deur die bevrugting deur 'n diaboliese gees. Alhoewel die menings verskil oor die vraag of die vader van die Antichris 'n man of 'n demoon is, sal die Antichris in die geval van die bevrugting, soos in die Middeleeue algemeen genoem word, 'vol van die duiwel' wees. Beide Christus en Antichris word uit die Jode gebore, maar Antichris sal gebore word uit die stam Dan - "die adder op die pad" (Genesis 49:17) - eerder as die stam van Juda, en in Babilon, nie Bethlehem nie. Net soos Christus, sal die Antichris in die duisternis grootword en op 30 -jarige ouderdom sy openlike "bediening" begin, volgelinge kry deur tekens te gee en wonderwerke te verrig. Die tekens en wonderwerke is weereens teenoorgestelde van Christus, omdat Antichris se veronderstelde wonderwerke slegs truuks sal wees.
Die triomfantlike heerskappy van Antichris (wat nooit duidelik van die begin van sy bediening onderskei is nie) sal drie en 'n half jaar duur. Net soos Christus, sal die Antichris na Jerusalem kom, maar as teenoorgestelde van Christus sal hy deur die Jode entoesiasties geprys en vereer word. Tydens sy bewind sal hy die tempel herbou en op die troon van Salomo sit in 'n heilige en afskuwelike omkering van regverdige priesterskap en regverdige koningskap. Hy sal die heersers van die aarde tot sy saak bekeer en Christene vreeslik vervolg. Almal wat sy wil weerstaan, sal gemartel word, en - soos Jesus in Matteus 24: 21 geprofeteer het - sal daar "groot lyding wees soos daar van die begin van die wêreld af tot nou toe nie was nie". Die twee groot profete Henog en Elia, wat nooit gesterf het nie, maar na die aardse paradys weggevoer is, sal kom om te preek teen die tiran en die uitverkorenes te troos, maar die Antichris sal hulle doodmaak. Aan die einde van die toegekende drie en 'n half jaar sal die Antichris egter vernietig word deur die krag van Christus, waarna die Laaste Oordeel en die einde van die wêreld na 'n baie kort tydjie sal kom.
Een belangrike Middeleeuse denker wat wesenlik van die ontvangde leerstellings oor die Antichris afwyk, was die Calabriaanse monnik uit die 12de eeu, Joachim van Fiore. Joachim het 'n siening geformuleer oor opeenvolgende vervolgings in die verlede en toekomstige Christelike kerk wat hom geïnspireer het om voor te stel dat 'n opvolging van 'antichriste' (bv. Nero, Mohammed en Saladin) voor die koms van die groot Antichris sou verskyn. Wat die groot Antichris betref, volgens Joachim is hy nie 'n Jood uit 'Babilon' nie, maar eerder die verpersoonliking van die ergste euwels wat uit Joachim se eie samelewing voortspruit, hoofsaaklik die misdade van dwaalleer en onderdrukking van die kerk. Laastens, aangesien Joachim die koms van 'n wonderlike duisendjarige era op aarde verwag het tussen die dood van Antichris en die laaste oordeel, was hy verplig om die koms van 'n ander vyand van God, 'n "finale Antichris", te voorspel. Alhoewel Joachim vaag was oor die aard van hierdie laaste antagonis van God, het hy na hom verwys as 'Gog', wat impliseer dat die finale Antichris verbonde sal wees aan of identies sal wees aan die vyandelike magte van Gog en Magog, wat blykbaar sal gebeur laaste stryd met die heiliges na die millennium en voor die laaste oordeel (Openbaring 20: 7-9).
Die verwagting van die dreigende bewind van die Antichris in die latere Middeleeue het by baie mense die oortuiging aangemoedig dat sy voorlopers reeds in die opkoms was, of dat Antichris self in die persoon van 'n gegewe heerser of pous gekom het. Sulke oortuigings is veral geheg aan die "antipapale" keiser Frederik II (regeer 1212–50) en aan 'n vervolger van kerklike dissidente, pous Johannes XXII (regeer 1316–34). Die neiging om 'n gehate hedendaagse heerser as Antichris te identifiseer, het in sommige gevalle die Middeleeue oorskry. Die Russiese tsaar Petrus die Grote (regeer 1689–1725) is byvoorbeeld deur sy opponente, die Ou Gelowiges, die Antichris genoem. Selfs in die 20ste eeu het sommige kommentators Benito Mussolini, die Italiaanse fascistiese diktator, as Antichris geïdentifiseer vanweë sy poging om die Romeinse Ryk te laat herleef.
Tog, vanaf die 16de eeu, het die vasstelling van die Antichris as 'n verskriklike individu in die komende of huidige tyd plek gemaak vir die beskouing van Antichris as 'n kollektiewe liggaam van boosheid. Hierdie standpunt is in die opsomming aanvaar deur sommige Middeleeuse teoloë, maar dit is konkreet en gewild gemaak deur Martin Luther, wat daarop aangedring het dat die instelling van die pousdom, eerder as enige gegewe pous, die Antichris was. Moderne Protestante het kenmerkend verkies dat hulle die Antichris sou beskou as wat ook al die heerskappy van Christus weerstaan ​​of ontken, en Rooms -Katolieke het minder geneig geword om Antichris as 'n spesifieke komende individu te identifiseer.
Ruimtes van die Middeleeuse Antichris -tradisie kan gevind word in die hedendaagse populêre kultuur, soos in Hollywood -films soos Rosemary's Baby (1968) en Die Omen (1976) en die opvolgers daarvan. Die siening van Antichris as 'n diaboliese instelling word ook tot 'n mate weerspieël in die bygeloof dat kredietkaarte en elektroniese strepieskodes onskuldige mense op 'n geheimsinnige manier met die teken van Antichris, die getal 666, merk (Openbaring, 13:18).
Profeteer in die Ou Testament en vervul in die Nuwe Testament
Ongeveer sewehonderd jaar voor Christus is 'n profesie oor Jesus se geboorte in die Ou Testament opgeteken. Jesaja 7:14 sê:
"Die Here self sal vir julle 'n teken gee: Kyk, die maagd sal swanger word en sy sal 'n seun baar, en sy sal noem hom Immanuel ."
Die Nuwe Testament open met die verslag van Jesus se geboorte. In die eerste hoofstuk van Matteus vertel vers 18 ons hoe die maagdelike geboorte wat in Jesaja 7:14 geprofeteer is, vervul is:
'Die oorsprong van Jesus Christus was op hierdie manier: Sy moeder, Maria, nadat sy aan Josef verloof was, voordat hulle bymekaargekom het, is gevind dat hy die kind van die Heilige Gees was. "
Opmerking 1 oor hierdie vers in die New Testament Recovery -weergawe spreek van die diepgaande betekenis van Maria as kind van die Heilige Gees:
"Hoewel Christus uit Maria gebore is (vers 16), was hy 'n kind van die Heilige Gees. Die geboorte van Christus was direk deur die Heilige Gees (vers 20). Syne bron was die Heilige Gees en Sy element was goddelik. Deur die maagd Maria het Hy vlees en bloed, die menslike natuur, aangetrek deur die gelykenis van die vlees (Rom. 8: 3), die gelykenis van mense (Fil. 2: 7). "
Alhoewel Jesus as kind met vlees en bloed gebore is, was sy bron die Heilige Gees.
Matteus 1:20 vertel ons meer oor die oorsprong van Jesus:
"Maar terwyl hy hieroor nadink, kyk, daar verskyn 'n engel van die Here in 'n droom aan hom en sê: Josef, seun van Dawid, wees nie bevrees om Maria, u vrou, te neem nie. want wat in haar verwek is, is uit die Heilige Gees ."
Nota 1 in hierdie vers verduidelik:
"God is die eerste keer deur sy Gees in Maria gebore nadat die bevrugting voltooi is, Hy, met die menslike natuur, is gebore om 'n God-mens te wees, met goddelikheid en menslikheid . Dit is die oorsprong van Christus. "
Hierdie twee verse, Matteus 1:18 en 20, wys ons dat die geboorte van Jesus Christus geensins die gewone geboorte van 'n gewone mens was nie, dit was die buitengewone menswording van God self. Die geboorte van Jesus was die geboorte van 'n God-mens, 'n wonderlike Persoon wat goddelik en menslik was.
Redes om te glo dat Jesus in Bethlehem gebore is
Christene assosieer Bethlehem met die geboorte omdat:
1. Ou -Testamentiese profesie
In Miga 5: 2 staan: "Maar jy, Bethlehem Efrata, […] uit jou sal uit my kom een ​​wat die heerser oor Israel sal wees." Miga 5: 4 sê: "Hy sal staan ​​en sy kudde oppas in die krag van die Here, in die majesteit van die Naam van die Here sy God."
Hierdie herder sou die Messias, Jesus Christus, wees. Efrata was "die naam van Bethlehem self of van' n distrik waarin Bethlehem geleë was ".
Jesus Christus het meer as 300 profesieë vervul toe hy aarde toe gekom het.
2. Nuwe Testamentiese verslag
'N Vers in Lukas 2 vertel ons dat Josef "van die stad Nasaret, na Judea, na die Stad van Dawid, wat Bethlehem genoem word, […] gegaan het om by Maria geregistreer te word". Kort nadat sy in Bethlehem aangekom het, het Maria geboorte gegee. (Lukas 2: 6-7)
3. Historiese deskundiges se interpretasie van Ou -Testamentiese profesie
Die towenaars, op soek na die 'koning van die Jode', het vir Herodes gesê dat hulle 'sy ster gesien het toe dit opstaan ​​en gekom het om hom te aanbid'. (Matteus 2: 2). Herodes was ontsteld hieroor en het 'al die owerpriesters en die wetgeleerdes van die volk bymekaargeroep' om hom te vertel waar die baba gevind kan word (Matteus 2: 4). Hierdie kenners het die profesie in Miga aangehaal, en daarom het Herodes die towenaars na Bethlehem gestuur. Daar is niks in die verse wat hulle ontmoeting met Josef, Maria en die baba Jesus vertel wat daarop dui dat die towenaars die baba êrens anders gevind het nie.
4. Verenigde Nasies se erkenning van Bethlehem se outentieke historisiteit
Die oorspronklike Geboortekerk in Bethlehem is in 339 nC gebou. Sekere dele oorleef steeds onder die grond. Volgens UNESCO "word die heiligheid van die terrein gehandhaaf deur die drie kerke wat dit beset. Die bou van die kerk "bo die grot" en die heropbou daarvan in 533 nC herdenk die geboorte van Jesus en getuig van sewentienhonderd jaar lange tradisie van oortuiging dat hierdie grot inderdaad die geboorteplek van Jesus Christus was. "
"Die vereniging van die plek wat vermoedelik die geboorteplek van Jesus was, word uit die 4de eeu nC gedokumenteer en van toe af is die geboue wat daaraan toegevoeg is, gebou om hierdie godsdienstige betekenis te versterk," het UNESCO gesê.
Dit is genoeg rede vir UNESCO om die kerk amptelik te beskerm. Hulle beskerming bekragtig die idee dat Bethlehem is waar Jesus Christus gebore is.
As dit nie 'n nuwe artikel was oor die ontdekking van 'n vroeë kerk in Israel met 'n spesiale opskrif en die vermelding van Jisreël nie, sou ek nie hierdie twee onderwerpe bespreek het nie. Aangesien hierdie onderwerpe hier is, behandel ek 'n paar klein besonderhede in hierdie kommentaarafdeling, en dit is 'n uitstekende artikel.
Dit is 'n opwindende bewys dat die kerkgebou net 'n kerk was en nie 'n groot klooster waar regte groeters vreemdelinge en vriende by die deur ontmoet het nie.
Vreemd genoeg vind ek dit fassinerend dat dit in Jisreël ontbloot is, dat daar meer aksie in die Skrif verskyn as op ander plekke in Israel, behalwe miskien die suidelike koninkryk van Juda.
Jisreël is waar die paleis van koning Agab en koningin Isebel gewoon het. Soos ek verstaan, is die paleis van Jisreël vir koningin Isebel gebou as 'n geskenk van Agab. Af en toe bly koning Agab by sy paleis wat Hy vir Homself in Samaria gebou het.
Jisreël is waar Jehu nuut gesalfde koning met olyfolie op opdrag van die God van Israel Yahweh deur die profeet Elia, die Tisbiet, uit Gilgal die bloedlyn van Agab en koningin Isebel uitgewis het.
Soos almal kan sien, vind ons 'n Bybelse Spel van Trone in hierdie Skrifte plaas, minus Dire Wolves, maar op die plekke in The Ancient World kan Lions of ander Big Cat's as Pet's gehou word.
Sodoende word die nuwe koning van die noordelike koninkryk van Israel, die suidelike koninkryk in Juda naby Jerusalem, beheer deur koning Dawid se bloedlyn.
'N Ander vreemde voorval met betrekking tot Jisreël, die profeet Hosea, het die opdrag van die God van Hosea se Vader (so sê die Bybel dit in die Ou Testament), om te trou met 'n prostituut Homerus.
O, voordat ek vergeet, weet ek dat dit nie van belang sou wees vir die Ancient Origins -gemeenskap nie, maar ek sou dit nog steeds met die biskop T.D. Jakes wou deel. Hy het 'n preek gehou met die titel "Woman You You Loose".
Die preek was baie belangrik, want biskop Jakes het dit regstreeks op TV/radio gedoen by 'n gevangenis vir alle vroue, hierdie preek was gebaseer op die Bybelse verslag van Hosea.
Goed, voorheen het ek 'n kantlyn om te deel oor 'n spesiale geleentheid en die naam van 'n preek vir Hosea se drie kinders en Jisreël.
God het Hosea aangesê om een ​​van sy Seun se Jisreël te noem vanweë die oordeel wat God teen Jehu se bloedlyn sou lewer vir wat Jehu ook gedoen het, blykbaar, het Jehu dit te ver geneem. Dit is ten minste 'n ding van skoonheid met ironie, in my boek.
As iemand verward was, waarom het God dan vir Hosea gesê om met 'n prostituut te trou? Sy sou Israel simboliseer dat hulle voortdurend God bedrieg, daarom het sommige Bybelse teks in die Ou Testament die oortyd verskerp.
God het Israel, Juda en Samaria uitgeroep omdat hulle Hom met Idol bedrieg het en deelgeneem het aan seremonies rondom die afgode wat die volk van God aanbid.
Ek is bewus daarvan dat mense Israel kan aanmoedig om te kies om hierdie afgode te aanbid, maar die rede waarom Israel, Juda, 'n Samaria vir hierdie gedrag uitgeroep is, is omdat Israel generasioneel ingestem het tot die bepalings van die verbond wat tussen First Abraham en God, en later ooreengekom deur Isak en Israel na die drie aartsvaders na 430 jaar van slawerny in Egipte, het die hele Israel op die berg Sinai gesê ja.
Dit simbolies met Israel was 'n geestelike huwelikskontrak met God. Dit is waarom God die voorbeeld gebruik het met Hosea se huwelik met Gomer.
Goed, dit is al wat ek te sê het oor hierdie onderwerp; ek hoop dat toekomstige ontdekkings in Jisreël gemaak sal word; Israel is ook wie ek is,
Ek glo in die Bybel dat dit altyd so sal wees, tot almal volgende keer, totsiens!
Ek was gefassineer om te ontdek dat Bethlehem beroemd is as 'n plek van Christelike pelgrimstog, nie deur kerkmanne nie, maar deur 'n opeenvolging van Romeinse vroue. Vertel ons van Sint Helena- en haar argitektoniese nalatenskap.
Sint Helena was die keiser Konstantyn se moeder. In haar laat tienerjare was sy 'n kroegmeisie iewers naby Isthmia of Smyrna. Sy trou met 'n baie ambisieuse Romeinse generaal, wat van sy eerste vrou geskei het, en hulle het 'n seun gehad, wat die keiser Konstantyn geword het. Op 'n groot ouderdom het sy ma die magtigste vrou in die ryk geword en 'n baie invloedryke Christen.
Dit lyk asof die Christendom 'n beroep op welgestelde Romeinse vroue doen, omdat baie van hulle groot erfenisse opgebou het, hetsy deur egskeiding of dood. Maar daar was geen manier om hierdie mag in die Romeinse politieke samelewing te gebruik nie. Die Christendom het 'n rotonde geword waarop hulle invloed kon hê.
St Helena was een van hierdie vroue, en die magtigste van hulle. Sy het 'n groot pelgrimstog gemaak en kerke gebou terwyl sy deur Europa reis, wat nou Turkye en die Midde -Ooste is, totdat sy in Jerusalem en Bethlehem aankom.
Die kerk wat sy in Bethlehem gebou het, is anders as enige ander kerk. Sy het die plek gekies omdat die Romeinse biskop van Cesarea haar daarheen geneem het, en die plaaslike bevolking het gewys op die plek waar pelgrims die afgelope 200 jaar was. Sy het hierdie grotjie en hierdie keramiekbak of trog gesien waar mense Christus aanbid het. Sy het nie die mitologie uitgevind nie. Sy vier 'n webwerf wat reeds bestaan ​​het.
Die kerk wat sy gebou het, is anders as enige ander kerk. Sy het basies in die grot ingegrawe, die bokant daarvan oopgemaak, 'n dak gesit en 'n rotonde met 'n balkon gebou, sodat jy in die grot kon kyk. Dit was Sint Helena wat die beroemde klein dorpie Bethlehem geskep het. Sy het die plek op die kaart geplaas as die middelpunt van die pelgrimstog. Sy is gevolg deur ander baie ryk Romeinse vroue, waarvan die bekendste St. Paula was.
Ongelukkig bestaan ​​die kerk wat sy gebou het nie meer nie. Die Samaritane het dit in 'n opstand afgebrand. Twee kerke wat dieselfde ontwerp volg, bestaan ​​ook nie meer nie. Maar die grot doen dit, al is dit verander.
Christus se geboorte
Die Ou -Testamentiese boeke van die Bybel bevat baie profesieë wat spreek van die komende Messias of die redder van die wêreld. Oorspronklik is die Ou -Testamentiese boeke vir die Hebreeuse of Joodse volk geskryf. Hulle het beweer dat 'n Messias gebore sou word wat uiteindelik in die wêreld sou kom en die Joodse volk van hul vyande sou red terwyl hy 'n nuwe era van grootheid vir die Joodse volk sou vestig.
Ten tye van Jesus se geboorte was Judea onder die beheer van Rome en baie mense het verwag dat die Messias sou terugkeer om hulle van hul tirannie te bevry. Daar is 'n paar belangrike Ou -Testamentiese profesieë soos Genesis en Jesaja. In Genesis sê God dat die slang die hak van 'n kind sal kneus en dat die kind sy kop sal vermorsel. Die profeet Jesaja sê: ''n Kind is vir ons gebore, 'n seun word vir ons gegee.'
Leer feite wat u nie kan leer net deur die Bybel te lees nie
Belangrikheid van geslagsregisters
Aan die begin van die Nuwe Testamentiese boeke Matteus en Lukas is daar 'n reeks geslagsregisters wat die gesinslyn van Jesus uiteensit. Die genealogiese lyste toon dat die ouers van Jesus en#8216, Josef en Maria, afstammelinge van Abraham en Adam was en dat hy 'n wettige aanspraak op die troon van Israel gehad het. Die lys toon ook aan dat hy ook 'n geestelike en juridiese aanspraak het. Jesus kon aanspraak maak op die troon van Dawid deur die aanneming van Josef as seun.
God het 'n voormalige Joodse koning met die naam Jekonja vervloek en vir hom gesê dat nie een van sy afstammelinge ooit weer op die troon van Israel sou sit nie, maar hy het ook aan koning Dawid gesê dat sy koninklike geslag vir ewig op die troon van Israel sou heers. God het hierdie probleem deur Christus reggestel. Jesus was nie die biologiese seun van Josef nie, wat sou beteken dat hy sy regsreg op die troon sou verkry deur aangeneem te word, en toe hy aangeneem is, kon hy dan wettig beweer dat hy koning was.
Romeine sê dat die sonde deur een mens in die wêreld gekom het, maar dat almal deur Christus regverdig gemaak word. Die geslagsregisters wys ook op hoe die geboorte van Christus 'n nuwe tyd van verlossing ingelui het wat die krag van sonde sou verbreek. Die oorerflike lyste wys ook daarop dat Jesus die verwagte Messias was.
Die Maagdelike Geboorte 'N Engel verskyn aan 'n maagd met die naam Maria, wat getroud was met 'n man met die naam Josef. Die engel vertel vir Maria dat sy 'n seun sou hê wat uit die Heilige Gees gebore sou word. Haar seun sou die uitverkore Messias van die wêreld wees. Mary sukkel om hierdie boodskap te aanvaar en uiteindelik vind sy uit dat neef Elizabeth 'n seun het met die naam John wat ook onder bonatuurlike omstandighede gebore is. Na haar besoek aan Elizabeth, is sy oortuig van wat die engel sê en keer sy huis toe. Joseph sou sy trou aan haar kanselleer, maar 'n engel verskyn aan hom en sê dat hy die troue moet volg. Josef het na die engel geluister en Christus het sy wettige seun geword.
Herodes en die towenaars
Koning Herodes was in beheer van Jerusalem ten tye van Jesus se geboorte. Hy het noue bande met Rome gehad, en solank hy hulde gebring het aan die ryk, het hy hom toegelaat om te regeer soos hy wou. Rome het destyds ook 'n goewerneur na Judea gestuur om te verseker dat die mense voortdurend aan hul teenwoordigheid herinner word.
Gedurende die regering van koning Herodes was daar towenaars wat uit die ooste gekom het nadat hulle die Dawidster in die lug oor Jerusalem sien verskyn het. Hierdie manne was antieke sterrekundiges wat geweet het van die ou Joodse profesieë van die komende Messias. Nadat hulle die ster gesien het, versamel hulle geskenke en reis na Jerusalem.
Toe hulle aankom, besoek hulle koning Herodes voordat hulle Jesus kry. Hulle het vir Herodes gesê dat die Messias gebore sou word en dat hy 'n koning sou word. Herodes het gemaak asof hy van die goeie nuus hou, maar hy wou regtig weet waar die kind hom bevind, sodat hy dit kan doodmaak. Die wyse manne het gesê dat hulle sou terugkeer, maar hulle is deur 'n engel gewaarsku om nie terug te gaan na die paleis van Herodes nie. Nadat hulle Christus in Bethlehem gevind het, het hulle die geskenke aan Josef, Maria en die baba Jesus gegee.
Die slag van die onskuldiges
Herodes was woedend dat die wyse manne die land verlaat het sonder om hom te vertel waar die kind was. Daarom het hy besluit om al die manlike kinders wat 2 jaar en jonger was, dood te maak. Baie historici beweer dat daar nie 'n historiese rekord was om hierdie daad te bekragtig nie, maar niemand kan met duidelikheid bewys dat hierdie daad nie plaasgevind het nie. Josef is deur 'n engel gewaarsku om Jesus en Maria na Egipte te neem en daar weg te kruip totdat koning Herodes oorlede is.
Nadat die koning gesterf het, het Josef en sy gesin teruggegaan na Jerusalem. Hierdie feite oor Jesus se geboorte is baie fassinerend en die vroeë dae van Christus se lewe is 'n epiese verhaal vol drama en avontuur. Die impak van Jesus op die wêreld is so beduidend, want elke generasie wat in die wêreld gebore word, moet besluit of hy die redder van alle mense is of net 'n gek wat gedurende sy leeftyd redelik vergesogte bewerings gemaak het.
Geboorte van Jesus - Bybelverhaal
Dit is 'n opsomming van die Bybelse verslag van die geboorte van Jesus. U kan meer diepgaande Bybelverse uit die Skrif hieronder lees en die artikels en video's gebruik om die betekenis van hierdie wêreldveranderende gebeurtenis in die Bybel te verstaan. Byna 2 000 jaar gelede is 'n engel met die naam Gabriël besoek aan 'n jong vrou uit die stad Nasaret met die naam Maria. Gabriël het aan die Joodse vrou gesê dat sy 'n seun sou hê met die naam Jesus en dat hy die Seun van God sou wees. Op hierdie tydstip was Maria verloof aan haar eersgenoemde man, Joseph. Toe hy vir Josef gesê het, was hy seergemaak en verward omdat hy Maria nie geglo het nie. Die engel Gabriël het Josef besoek en vir hom gesê dat Maria swanger sou wees van die Here en dat sy 'n seun sou hê met die naam Jesus wat die mense van hulle sondes sou red.
Maria en Josef moes na Bethlehem reis vanweë 'n bevel van die Romeinse keiser dat 'n volkstelling of rekord van alle mense in hul tuisdorp geneem moet word. Nadat Mary en Joseph etlike dae swanger op 'n donkie gereis het, het hulle in Bethlehem aangekom en gesê dat daar geen blyplek is nie. Die herberg was vol. Toe 'n eienaar van 'n herberg sien dat Maria te alle tye verskuldig is, het hulle vir Josef gesê dat hulle in sy stal kan bly.
Maria en Josef gaan sit op die hooi in 'n stal met diere wat slaap. Maria het kraam gekry en Jesus is in die stal gebore. Die enigste rusplek vir die baba was waarskynlik in die trog van die diere, bekend as die krip.
Gedurende hierdie tyd verskyn 'n engel aan herders wat na hul kuddes in die veld naby Bethlehem kyk. Die engel vertel hulle die goeie nuus van die geboorte van die Verlosser en die Messias, Jesus Christus. Die herders het dadelik die baba Jesus gaan soek, wat die engele vir hulle gesê het dat hulle in die krip sou slaap.
Na 'n geruime tyd het drie wyse manne, ook bekend as magi, die briljante ster in die lug gesien wat rus waar Jesus gebore is. Die drie wyse manne het uit 'n verre oostelike land gereis om die nuwe koning te vind. Tydens die reis van die wyse manne het Herodes, die koning van Juda, met die wyse manne vergader en vir hulle gesê om terug te kom en hom te laat weet waar die babakoning is, sodat hy hom ook kan gaan aanbid. Die wyse manne het na Bethlehem gegaan en Jesus gevind waar die ster wys. Hulle kniel en aanbid die Heiland en gee hom geskenke van goud, wierook en mirre. Hulle het daarna op 'n ander manier teruggekeer huis toe met die wete dat koning Herodes nie van plan was om Jesus te aanbid nie, maar dat hy van plan was om die baba dood te maak.
Ons vier vandag die geboorte van Jesus en die koms van ons Verlosser tydens Kerstyd. Lees die volledige Skrifgedeeltes vir die verslae van Jesus se geboorte in Bybelboeke Lukas en Matteus hieronder:
Hierdie artikel maak deel uit van ons groter Kersfees- en Adventbronne -biblioteek wat fokus op die gebeure wat gelei het tot die geboorte van Jesus Christus. Ons hoop dat hierdie artikels u help om die betekenis en verhaal agter belangrike Christelike vakansiedae en datums te verstaan, en ons moedig u aan terwyl u tyd neem om na te dink oor alles wat God vir ons gedoen het deur sy seun Jesus Christus!
Wanneer is Jesus werklik gebore?
Die Kersverhaal het sinoniem geword met die datum, 25 Desember. Of jy nou na liedere luister of na beelde van die geboorte -toneel kyk, die idee dat Kersfees sy verjaardag is, is oral. But what has become popular belief isn't exactly true to history.
The Gospel of Matthew and the Gospel of Luke are the only two accounts of Jesus' birth in the New Testament, and both gospels show different angles of the story. Luke begins in Nazareth and Matthew focuses solely on events in Bethlehem. Both aren't particularly detailed in terms of a calendar date, which makes determining Jesus' birthday quite tough. The writers of the gospels rarely tell you when things happened and the time of year.
We Know That Shepherds Were in the Fields Watching Their Flocks at the Time of Jesus' Birth
Jesus' Parents Came to Bethlehem to Register in a Roman Census
The census or enrollment which according to Luke 2:1 was the occasion of the journey of Joseph and Mary to Bethlehem where Jesus was born, is connected with a decree of Augustus, embracing the Greek-Roman world. Luke carefully distinguishes the census at the time of Jesus' birth as "first," in a series of enrollments connected wither with Quirinius or with the imperial policy inaugurated by the decree of Augustus. Because temperatures often dropped below freezing and roads were in poor conditions, the census was not taken in winter. This time of year didn't permit it.
Winter Would Be a Difficult Time for Mary to Travel
Mary was traveling the long distance from Nazareth to Bethlehem which was about 70 miles. Winter would likely be an especially difficult time for a pregnant Mary to travel such a long distance. The world of Mary and Joseph was a difficult and dangerous place, one whose harsh conditions were not fully chronicled in the Gospel accounts of their travails. Writers of the gospels of Matthew and Luke "are so laconic about the [Nativity] event because they assume the reader would know what it was like," said James F. Strange, a New Testament and biblical archaeology professor at the University of South Florida in Tampa. "We have no idea how difficult it was." Strange estimates that Joseph and Mary likely would have traveled only 10 miles a day because of Mary's impending delivery.
The time of year that Jesus was born continues to be a huge subject of debate, particularly the month of Jesus' birth. Many biblical scholars believe Scripture points to the fall of the year as the most likely time of Jesus' birth. In 2008, astronomer Dave Reneke argued that Jesus was born in the summer. Reneke told Nuwe wetenskaplike the Star of Bethlehem may have been Venus and Jupiter coming together to form a bright light in the sky. Using computer models, Reneke determined that this rare event occurred on June 17, in the year 2 B.C. Other researchers have claimed that a similar conjunction, one between Saturn and Jupiter occurred in October of 7 B.B., making Jesus an autumn baby.
Theologians have also suggested that Jesus was born in the spring, based on the biblical narrative that shepherds were watching over their flocks in the fields on the night of Jesus' birth – something they would have done in the spring, not the winter. The Bible nowhere points to Jesus being born in mid-winter. Unfortunately, nobody really knows exactly when Jesus was born.
The main focus of the New Testament writers is not the date of Jesus' birth, but that God the Father has sent His son at just the right time in all of history to accomplish His saving purposes and thus fulfill His promise. The apostle Paul proclaimed, "When the set time had dully come, God sent His son, born of a woman, born under the law to redeem those under the law, that we might receive adoption to sonship" (Galatians 4:4-5). And we read in the Gospel of Mark, "Jesus went into Galilee, proclaiming the news of God. 'The time has come,' He said. 'The kingdom of God has come near. Repent and believe the good news!" (Matthew 1:14-15).
While it is interesting to know Jesus' birth from a historical perspective, it is theologically irrelevant and holds very little importance when looking at the bigger picture. It is less important that we know when it happened and more important that we know that it happened and why it happened. The Bible is clear on this.
In a multiracial but unequal America, there was a disproportionate representation of a white Jesus in the media. It wasn't only Warner Sallman's Head of Christ that was depicted widely a large proportion of actors who have played Jesus on television and film have been white with blue eyes.