Hierdie uitspraak van N.P. van Wyk Louw staan in sy gedig “Ars poetica” uit die bundel Tristia van 1962. Die kerkgebou self is in die middel van die foto. ŉ Mens kan dele van die vliegtuig, waaruit die foto geneem is, se vlerk in die voorgrond sien. dis pure plesier om sulke blogs te lees uit die Nuwe Stemme galery. dankie hiervoor. en ja, never give up! (Hierdie artikel het oorspronklik in Tydskrif vir Geesteswetenskappe, Jaargang 49 No. 4: Desember 2009 as deel van die Spesiale huldigingsuitgawe vir T T Cloete verskyn en word geplaas met die vriendelike vergunning van die redaksie.) Ek wil ŉ meer onlangse liriek van Cohen betrek: “Going home” van sy laaste plaat Old ideas (met hierdie titel kan dit net ŉ plaat wees!), wat ook as gedig in die New Yorker gepubliseer is. Dit lyk vir my of daar ooreenkomste tussen Breytenbach en Cohen se gewoonte om hulself aan te spreek is en deur middel van die gesprek die obseenheid van die dood minder obseen te maak.