Die definisie van outoritêre ouerskap
Die effekte van outoritêre ouerskap op kinders
Outeurse ouerskap is 'n ouerskapstyl wat gekenmerk word deur hoë eise en lae responsiwiteit. Ouers met 'n outoritêre styl het baie hoë verwagtinge van hul kinders, maar bied nog baie min in die pad van terugvoering en koestering. Foute word geneig om streng gestraf te word. Wanneer terugvoer plaasvind, is dit dikwels negatief. Skree en lyfstraf word ook algemeen gesien in die outoritêre styl.
Gedurende die 1960's het ontwikkelingspsigoloog Diana Baumrind drie verskillende soorte ouerskapstyle beskryf op grond van haar navorsing met voorskoolse kinders. Een van die belangrikste ouerskapstyle wat deur Baumrind geïdentifiseer is, staan ​​bekend as die outoritêre ouerskapstyl.
Owerheidsouers het hoë verwagtinge van hul kinders en het baie streng reëls wat hulle verwag om onvoorwaardelik te volg. Volgens Baumrind is hierdie ouers gehoorsaamheid en statusgerig, en verwag dat hulle bestellings gehoorsaam moet word sonder verduideliking. "
Mense met hierdie ouerskapstyl gebruik dikwels straf eerder as dissipline, maar wil nie die redenasie agter hul reëls verduidelik nie.
Kenmerke van outoritêre ouers
Baumrind het geglo dat een van die belangrikste rolle wat ouers in die kind se lewe speel, is om hulle te sosialiseer na die waardes en verwagtinge van hul kultuur. Hoe ouers dit bereik, kan egter dramaties wissel, gegrond op die hoeveelheid beheer wat hulle probeer uitoefen oor hul kinders.
Die outoritêre benadering verteenwoordig die mees beheersende styl. Eerder as om selfbeheersing te waardeer en om kinders te leer om hul eie gedrag te bestuur, is die outoritêre ouer gefokus op die nakoming van gesag. In plaas daarvan om positiewe gedrag te beloon, bied die outoritêre ouer slegs terugvoer in die vorm van strawwe vir wangedrag.
Dit is agt van die mees algemene kenmerke van outoritêre ouerskap:
Outeurse ouers is geneig om baie veeleisend te wees, maar nie reageer nie. Hulle het baie reëls en kan selfs byna elke aspek van hul kinders se lewens en gedrag mik. Sulke reëls geld vir byna elke aspek van die lewe, van hoe kinders verwag word om in die huis op te tree hoe hulle in die openbaar moet optree. Daarbenewens het hulle ook baie ongeskrewe reëls wat van kinders verwag word om te volg - alhoewel hierdie kinders min of geen eksplisiete instruksies oor hierdie "reëls" ontvang nie. In plaas daarvan word kinders eenvoudig verwag om te weet dat hierdie reëls bestaan.
Hulle spreek nie baie warmte of koestering uit nie. Ouers met hierdie styl lyk dikwels koud, afsonderlik en hard. Hierdie ouers is eerder geneig om te skree of skreeu by hul kinders eerder as aanmoediging en lofprysing. Hulle waardeer dissipline oor pret en is geneig om te verwag dat kinders eenvoudig gesien en nie gehoor moet word nie.
Owerheidsouers gebruik strawwe met min of geen verduideliking. Ouers met hierdie styl het gewoonlik geen probleem om lyfstraf te gebruik nie, wat dikwels spanking behels. Eerder as om op positiewe versterking staat te maak , reageer hulle vinnig en hard wanneer die reëls gebreek word.
Hulle gee nie kinders keuses of opsies nie. Outeurse ouers stel die reëls vas en het 'n "my pad of die snelweg" -benadering tot dissipline. Daar is min plek vir onderhandeling en hulle laat selde hul kinders toe om hul eie keuses te maak.
Hulle het min of geen geduld vir wangedrag nie. Outeurse ouers verwag dat hul kinders net beter kan leer as om ongewenste gedrag te betrek. Hulle het nie die geduld om te verduidelik hoekom hul kinders sekere gedrag moet vermy en min energie oor die gevoelens moet praat nie.
Owerheidsouers vertrou nie hul kinders om goeie keuses te maak nie. Terwyl ouers met hierdie styl hoë verwagtinge en streng reëls het, gee hulle ook nie hul kinders baie vryheid om te bewys dat hulle goeie gedrag kan toon en goeie keuses kan maak nie. Eerder as om hul kinders self besluite te neem en die natuurlike gevolge vir die keuses te onderdruk, sweef outoritêre ouers oor hul kinders om te verseker dat hulle nie foute maak nie.
Hulle is nie bereid om te onderhandel nie. Owerheidsouers glo nie in grys gebiede nie. Situasies word as swart en wit beskou en daar is min of geen ruimte vir kompromie nie. Kinders kry nie 'n sê of 'n stem wanneer dit kom by die opstel van reëls of besluite nie.
Hulle mag hulle kinders skaam om hulle te dwing om op te tree. Outeurse ouers kan baie krities wees en mag selfs skande gebruik as 'n taktiek om kinders te dwing om die reëls na te kom. "Hoekom doen jy dit altyd?", "Hoeveel keer moet ek dieselfde ding vir jou vertel?" En "Hoekom kan jy niks reg doen nie?" is slegs 'n paar van die frases wat hierdie ouers op 'n gereelde basis kan gebruik. Eerder as om te soek na maniere om hul kinders se selfbeeld te bou, glo hierdie ouers dikwels dat hulle hul kinders sal skaam, hulle sal motiveer om beter te doen.
Ouerskapstyle is geassosieer met 'n verskeidenheid kinderuitkomste, insluitend sosiale vaardighede en akademiese prestasie.
Die kinders van outoritêre ouers is geneig om hierdie effekte te vertoon:
Hulle assosieer gehoorsaamheid en sukses met liefde
Sommige kinders vertoon meer aggressiewe gedrag buite die huis
Party kinders kan vreesbevange of oordrewe verleë wees teenoor ander
Kinders het dikwels 'n laer selfbeeld
Kinders het probleme in sosiale situasies weens 'n gebrek aan sosiale vaardigheid
Hulle is geneig om maklik te vorm, maar kan ook ly aan depressie en angs
Hulle kan sukkel met selfbeheersing omdat hulle selde keuses kan maak en natuurlike gevolge kan ervaar
Omdat outoritêre ouers absolute gehoorsaamheid verwag, is kinders wat in sulke instellings grootword, tipies baie goed in die volgende reëls. Hulle mag egter selfdissipline ontbreek. In teenstelling met kinders wat deur gesaghebbende ouers opgevoed word, word kinders wat deur outoritêre ouers opgestaan ​​word, nie aangemoedig om onafhanklik te verken en op te tree nie, sodat hulle nooit regtig leer hoe om hul eie perke en persoonlike standaarde te stel nie. Dit kan uiteindelik lei tot probleme wanneer die ouer- of gesagsfiguur nie rond is om gedrag te monitor nie.
Terwyl ontwikkelingsdeskundiges saamstem dat reëls en grense belangrik is vir kinders om te hê, is die meeste van mening dat outoritêre ouerskap te straf is en die warmte, onvoorwaardelike liefde en versorging wat kinders benodig, ontbreek.
Die outoritêre styl word gekenmerk deur baie reëls, maar min ouerlike responsiwiteit. Alhoewel 'n outoritêre benadering effektief kan wees in sekere situasies wat streng aan die reëls voldoen, kan dit negatiewe gevolge hê as dit oorbenut word as 'n benadering tot ouerskap.
As jy agterkom dat jou eie ouerskapstyl geneig is om meer outoritêr te wees, oorweeg dit om maniere te soek wat jy kan begin om 'n meer gesaghebbende styl in jou daaglikse interaksies met jou kinders in te sluit.
> Diaconu-Gherasim LR, Măirean C. Persepsie van Ouerskapstyle en Akademiese Prestasie: Die Middelende Rol van Doeloriëntering. Leer en individuele verskille . Julie 2016; 49: 378-385. doi: 10,1016 / j.lindif.2016.06.026.
> Matejevic M, Todorovic J, Jovanovic AD. Patrone van familiefunksionering en dimensies van ouerskapstyl. Proses-Sosiale en Gedragswetenskappe . 25 Augustus 2014; 141: 431-437. doi: 10,1016 / j.sbspro.2014.05.075.
> Santrock JW. 'N Topiese benadering tot lewenspanontwikkeling. 7de uitg. New York: McGraw-Hill; 2014.
> Stassen KB. Die ontwikkelende persoon deur die leeftyd. 10de ed. New York: Worth Publishers; 2017.