(23) Die Psalms van Christus | Ons enigste Troos
(23) Die Psalms van Christus
Psalm 4: Gebed om die lig van die HERE se aangesig
Psalm 4 is gedig in die selfde tyd as Psalm 3. Dit was toe Dawid moes vlug vir sy seun Absalom.
Dit was vir die groepie lojales wat Dawid gevolg het op sy vlug ‘n moeilike tyd. Die opstand van Absalom was groot. Baie het teen Dawid opgestaan, sê hy in Psalm 3:2..
Dit het die klein groepie by Dawid moedeloos gemaak. Hulle skouers het gehang. In vers 7a lees ons wat Dawid se klein groepie aanhangers gesê en gedink het: Baie sê:
Wie sal ons die goeie laat sien? Wie kan onder sulke omstandighede help? Alles het uitsigloos gelyk. Letterlik staan daar: Baie het bly sê ,baie het aanhou dink ….
Wat doen die herder Dawid dan? Dan praat hy nie met die skape nie, maar – hy praat met Gód. Hy bid tot God: Verhef oor ons die lig van u aangesig, o Here! Dit is ‘n samevatting van die priesterlike seën uit Numeri 6:24-26: Die HERE sal jou seën en jou behoed; die HERE sal aangesig oor jou laat skyn en jou genadig wees; HERE sal sy aangesig oor jou verhef en aan jou vrede gee.
As ons die seën van Numeri 6 met aandag lees, sal ons presies weet waarvoor Dawid bid in hierdie seën en wat die seën inhou: Die HERE sal … jou seën en jou
bewaar; die HERE sal … jou genadig wees; HERE sal … aan jou vrede gee.
Dawid weet dat, al moet ons alle ander dinge mis, juis dít die belangrikste is: die HERE, die troue Verbondsgod, se seën, bewaring, genade en vrede. Dan het jy alles – as jy Hom het, as die lig van sy teenwoordigheid oor jou skyn. So laat die HERE ons ondanks alles die goeie sien.
Hierdie lig van die HERE se nabyheid het Dawid so bly gemaak. Daarom laat hy op die bede volg: Groter vreugde het U in my hart gegee as wanneer hulle koring en hulle mos oorvloedig is. Absalom en sy manne het oorvloedig koring en mos gehad, terwyl die vlugtende Dawid en sy manne skynbaar gebrek gehad het. En tog het Dawid en sy makkers meer gehad as Absalom en sy manne. Hulle het die lig van die HERE se aangesig gehad. Dit is groter vreugde. Die groter vreugde het Dawid ook al ervaar in die verlede – daarom staan dit in die verlede tyd. Hy beroep hom ook nou op die God van die verlede en vertrou op die God van die verlede in die hede van hulle druk.
In vers 8 sien ons die vrug van die gebed van Dawid: Ek wil in vrede gaan lê en meteens aan die slaap raak; want U, o Here, alleen laat my in veiligheid woon. In vers 8 sien ons die vrede en bewaring (in veiligheid woon) van Dawid se gebed om die priesterlike seën gestalte vind.
Dit moet ons ook altyd en onder alle omstandighede onthou: Wie die HERE het, wie in die lig van sy aangesig mag leef, het alles, al moet jy alle ander dinge mis.
Kyk na die woordspeling in vers 2: In benoudheid (letterlik: in die engte van Absalom se bedreiging) het U vir my ruimte gemaak, die ruimte van die lig van u aangesig: u seën, bewaring, genade en vrede. Dít is ruimte, lewensruimte. Dit is die goeie.
Met die gebed om genade begin die Psalm en daarmee eindig dit: Dawid slaap gerus, in vrede, bewus van die HERE en sy genade.
Hierdie Psalm moet ons as Nuwe Testamentiese kerk so ryklik troos en verbly. Omstandighede in ons lewens en in die kerk kan so uitsigloos lyk, die kans op uitkoms so bitter min. As die meerderheid, die oorwig, teen ons is, wie kan dan help? Baie dink so en sê dit ook. Maar vergeet tog nie: Ons het die Opperherder van die skape, die groot Voorbidder, wat vir ons bid (Joh 17). Deur sy Voorbidding het ons die lig van God, het ons God Self, het ons die lig van sy aangesig, wat oor ons skyn: sy seën, bewaring, genade en vrede. Daarom, klein kudde, waarom so onrustig? Gaan slaap in vrede. Die kerk is veilig.
This entry was posted on April 16, 2018, in Psalms van Christus. Bookmark the permalink.	Lewer kommentaar
← (22) Die Psalms van Christus
Die almag van die HERE die skild van die strydende kerk →