ŉ Aanslag wat ons nie kan verduur nieArgieffoto. Deur Peet Bothma Mediavryheid is een van die vertrekpunte van die Suid-Afrikaanse Grondwet. In artikel 16 van die Wet word onomwonde verklaar: “Elkeen het die reg op vrye meningsuiting, wat vryheid van die pers en ander media insluit.” Voor 1994 was die media in twee kampe verdeel wat oorvereenvoudig aangedui kan word as dié media-organisasies wat die Nasionale Party-regering gesteun het en dié organisasies wat teen die regering gekant was. Eersgenoemde was hoofsaaklik Afrikaans en die ander hoofsaaklik Engels. Toe die ANC aan bewind gekom het, het die meerderheid van die media, as gevolg van oudpres. Nelson Mandela se versoeningspogings, die “nuwe demokrasie” reikhalsend verwelkom. Veral Afrikaanse mediabase, uitgesonder die groep joernaliste wat ŉ voorlegging aan die Waarheid- en Versoeningskommissie gedoen het, het die vorige bedeling uiteraard verloën en ontken dat hulle óóit verbintenisse met die regering gehad het. Oor die afgelope 23 jaar het die prentjie egter ingrypend verander en het die media een van die ANC-regering se grootste kritici geword. Die media het in meer as een opsig weer ŉ waghond geword en die jongste onthullings deur organisasies soos die amaBhungane- sentrum vir ondersoekende joernalistiek het die ANC in sy spore gestuit. Dit is veral die uitgelekte e-posse van die Gupta-familie wat die konkelwerk van die ANC ontbloot het. Dit is dus logies dat die ANC in sy binnekamer ŉ geheime oorlog teen die media verklaar het. Dit is ondenkbaar dat die party hom in die openbaar met ŉ aanslag op mediavryheid kan vereenselwig. Dit beteken egter nie dat ŉ koverte aanslag uitgesluit is nie. Dit is in hierdie konteks voor die hand liggend om na die Guptas se ANN7-televisiekanaal en The New Age-koerant te verwys. ŉ Mens moet egter verder kyk. Die dood van die SAUK-joernalis Suna Venter, ná maandelange teistering, het die land geruk. Wie het agter die aanslag gesit? Die organisasie Black First Land First, of BLF, se aanslag op joernaliste wat oor staatskaping berig, dreig om in geweld te ontaard en dit het die Suid-Afrikaanse Redakteursforum, of Sanef, sowel as die Menseregtekommissie se optrede genoodsaak. Sanef het hom selfs tot die hooggeregshof gewend. Maar weer eens die vraag: Wie sit ágter die BLF? Onthullings in Business Day dat die BLF direkte kontak met die Gupta-familie gehad het, is deur die organisasie afgemaak, maar beweringe dat Gupta-geld die organisasie rugsteun en só rassehaat in die land aanblaas, kan nie bloot geïgnoreer word nie. As landsburgers moet ons nou kennis neem van dié georkestreerde aanslag wat in sommige gevalle selfs deur buitelandse maatskappye soos die Britse skakelmaatskappy, Bell Pottinger, ondersteun word. Hoewel die media altyd bevraagteken moet word, kan Suid-Afrika dit nie meer bekostig dat koerante geboikot, media-organisasies teen mekaar afgespeel word en joernaliste sonder meer afgekraak word nie. Dié mense doen ŉ ondankbare werk. Hulle is ŉ laaste bastion teen die oorweldigende tsoenami van bedrog en korrupsie wat oor die land spoel. Koerante, internetblaaie, radiostasies en die televisiekanale verdien ons steun.