Van die Tankwa gastehuis ry ons die eerste ongeveer 120 kilometer op 'n grondpad. Tot by die afdraai na Sutherland is die pad baie swak, maar daarna is dit 'n goeie grondpad, en ons vorder gemaklik. Ons ry oor die Amandelnek-Pas en bereik sonder teenspoed die R354 teerpad wat Matjiesfontein met Sutherland verbind.
Ons ry teen die Verlatenkloof pas uit, en dan oor die Rooikloof-Pas tot in Sutherland. Ons bereik Sutherland teen ongeveer 08:45 en wou graag hier 'n koppie koffie drink voor ons afskeid neem van Johann en Engela Knoesen. Alles is egter nog toe, en ons loop 'n bloutjie. Ons vul toe maar ons brandstof aan vir die rit huis toe.
Ons neem afskeid van Johann en Engela, en ry sowat 9 kilometer terug in die rigting van Matjiesfontein waar ons links weg afdraai na Merweville. Dit is 'n redelike goeie grondpad. Na sowat 33 kliometer is daar 'n "snaakse" afdraai deur 'n hek skerp na links. Dit lyk of die pad wat reguit aangaan, die aangewese pad sou wees, maar die Garmin roete loop wel deur die hek en met 'n smal paadjie, wat geleidelik breer word, na Merweville. Hiervandaan kom ons BAIE hekke teen wat elke keer oop en toegemaak moet word. Eers later waar meer plase is, kom ons af op motorhekke.
By Vinkfontein, 'n verlate plaasopstal, stop ons by 'n Korbeelhuisie, en nuttig ontbyt. Tot op hierdie stadium ry ons nog bo op die bergplato, en dan kom ons af op die Rammelkop-pas. Hierdie pas is sommer lekker steil, en teen die steil plekke is die pad geteer. Gelukkig gaan ons teen die pas af en pla die steiltes ons nie. Bo van die pas sien mens die Karoo vlaktes daar ver onder uitgestrek le.
Dit is 'n klein "Karoo dorpie" met pragtige ou boustyl huise. Van hulle lyk of dit spesiaal oorgedoen en opgeknap kon wees vir die maak van die film "Die Boekklub".
Teen sonop gaan kyk ons of ons weer die kleinrooivalkies kan sien, maar die petroljoggie se "hul het reeds 'n lyn gesny".
Elsie het gereel met 'n kweker van vetplante, Henry, om 'n klompie spesies te koop, en ons besoek sy kwekery by sy huis. Daar is honderde spesies wat hy kweek van steggies, saad en knipsels. Ons laai dit in sakkies en kartondose en verpak dit netjies in die motor.
Daarna gaan soek ons die Protea Seedeater (Witvlerk Kanarie) op 'n grondpaadjie buite Clanwilliam en ons was opgewonde om hom wel te siene te kry. Toe ons die punt bereik waar die boek Southern African Birdfinder sê dit behoort te wees, sien ons hom sommer hier langs ons in die gras langs die pad. 'n Besoeker van Johannesburg stop ook daar by ons en ons kon hom ook die voëltjie wys. Hy ry toe al vir byna twee ure op en af met die apd op soek na die voëltjie.
Dan ry ons suidwaarts op die N7 in die rigting van Kaapstad tot bo op die Piekenierskloof pas. Daar is ons bespreek vir die week tot Vrydag by die Piekenierskloof Lodge. Dis baie netjies en gerieflik en ons maak ons gou tuis. Dis bitterlik koud en ons is bly dat ons die koue weer kry nadat ons weg is in die blommewereld.
Dis YSIG koud vandag - die son het moed opgegee om agter die digte wolkmassa uit te kom. Ons gaan ry aanvanklik 10km op die Paleisheuwel pad om vir voëlltjies te soek, en die goeie grondpad neem ons later oor die hoë berge, deur pragtige klowe verby Diepkloof en Marcuskraal en eindig 65 km later weer by die Piekenierskloof lodge.
Nadat ons deur die dorp Citrusdal gery het, gaan eet ons pannekoek en drink tee by Kardoesie, 'n restaurant bo-op die berg naby ons tyddeel kompleks. Die sonskyn vooruitsigte vir die res van die week lyk maar sleg..
Ons ry weer van Citrusdal terug na Clanwilliam. Ons besoek die ou Kerk waar die blomskou aangebied word en teen 'n geringe fooi word ons toegelaat om in te gaan. Die mense is steeds besig om die finale afrondings te doen en dit is 'n bedrywigheid van 'n ander wereld. Ons moet maar koes en keer as hul wil verbykom om te werk. Die blommeskou in die ou kerk is egter 'n skouspel van kleure en beslis die moeite werd om te gaan bekyk. Die baie toerbusse veroorsaak ietwat van ‘n bietjie verkeersopeenhoping in die dorp en die baie mense ietwat van ‘n vertrapping.