Die capybara: die grootste knaagdier ter wêreld - diere Lees Meer
Hoof diere Die capybara: die grootste knaagdier ter wêreld
Die capybara: die grootste knaagdier ter wêreld
Die capibara leef in samehangende en stabiele groepe van tot 30 individue. Sy komplekse sosiale gedrag gaan hand aan hand met 'n wye repertoire van vokalisasies.
Geskryf en geverifieer deur biochemie Luz Eduviges Thomas-Romero op 01 Junie 2020.
Laaste opdatering: 01 Junie 2020
Die capybara (Hydrochoerus hydrochaeris) is 'n knaagdier uit die Caviidae -familie, word beskou as die grootste knaagdierspesie ter wêreld. Dit is verbasend om te weet dat 'n volwasse capybara tot 1,30 meter lank kan word en 65 kilogram kan weeg.
Wat meer is, dit is 'n spesie wat streng in Suid -Amerika voorkom. Sy omvang strek oor die grootste deel van Brasilië, Uruguay, Venezuela en Colombia, en strek suid tot by die Argentynse pampas en wes tot by die Andes -streek.
Gegewe die wye verspreiding daarvan, is dit begryplik dat dit bekend is aan 'n lang lys algemene name, insluitend capybara, chigüire, ñeque en watervark.
Wat eet dit en waar bly dit?
Hierdie spesie is plantetend en voed hoofsaaklik op grasse en waterplante. Soms eet hy ook skil en vrugte. Wat meer is, dit is gewoonlik dat die capibara koprofagie beoefen, wat is die gewoonte om vars ontlasting in te neem.
Dit is interessant om te weet dat hierdie koprofagiestrategie ook deur ander knaagdiere beoefen word. Terwyl die ingeneemde plante tydens die eerste dermtransit fermenteer deur die inwonende bakterieë, kan die capybara met die tweede inname haal die meeste voedingstowwe uit u sellulose-ryk voedsel.
As gevolg van sy dieet, die capybara woon slegs in gebiede waar water maklik toeganklik is: oorstroomde grasvelde is hul voorkeur ekosisteem. Dit besoek ook die rande van moerasse en laaglandwoude waar weiding goed is en daar regdeur die jaar water is.
Watter aspekte val op in die morfologie van die capybara?
Dit is vreemd dat die wyfies van hierdie spesie effens groter is as die mannetjies. By mans en wyfies die pels is dik en rooibruin oor die grootste deel van die liggaam, en soms swart op die gesig.
Die capybara is stewig. Die punt van die snoet is kenmerkend kaal by mans en bied 'n bult aan wat ooreenstem met die reukklier.
Net soos ander wesens met watergewoontes, is die capybara se oë, ore en neusgate bo -op die kop geleë. Dit laat hulle ruik en sien terwyl hulle maklik swem. Hierdie diere tHulle het klein, "skuins" oë en gedeeltelik gewebde voete.
Die capybara is 'n sosiale dier
Hierdie spesie is die onderwerp van studies wat toon dat dit 'n komplekse sosiale gedrag met territorialiteit en die hiërargie van sosiale oorheersing het. Oor die algemeen is hul sosiale groep baie samehangend en verdra dit nie invalle deur individue uit ander groepe nie.
Capybara leef egter in groepe van ongeveer 10 volwassenes van beide geslagte groepe kan wissel van drie tot 30, met een dominante broeiende mannetjie. Groter samestellings vorm dikwels rondom waterbronne gedurende die droë seisoen.
Elke groep onderhou en verdedig 'n gebied omvattende soek- en rondloopplekke - eensame capybaras word selde aangetref.
Die samelewing van hierdie diere is mettertyd relatief stabiel: die lidmaatskap van 'n groep verander selde en dit kan 'n gebied langer as 3 jaar besit.
In die natuur leef capybaras van 6 jaar tot 10 jaar en in gevangenskap tot 12 jaar.
Capybara neem 'n belangrike plek in die voedselketting in
Capybara is ongetwyfeld 'n belangrike voedselbron vir baie groot roofdiere in die streek. Dit is die geval met groen anakondas (Eunectes murinus), jaguars (Panthera onca) en brilkaaimanne (Caiman crocodilus).
Terwyl hulle wei, is hulle voortdurend op die uitkyk vir roofdiere en gee 'n alarmgeluid wanneer dit geïdentifiseer word. Hulle skuil dikwels in water, met slegs hul neus en oë blootgestel, en kan tot vyf minute lank onder water bly.
Hierdie knaagdier het 'n gewaardeerde plek in sy ekologiese nis
Hierdie spesie, behalwe dat dit 'n belangrike prooi is, vestig ook verhoudings van mutualisme of kommensalisme met verskeie voëlspesies. Beide baat dus by, aangesien die die voëls voed op die parasitiese insekte van die carpichos se pels. Dit is ook normaal om te sien dat verskillende voëls die weivelde capybaras volg, om die insekte wat hulle uit die gras verwyder, op te vreet.
Die vokalisering van die capybara word gevarieer en gemoduleer volgens die konteks
Alhoewel Die doel van baie van die klanke wat deur capybaras gemaak word, is nog onbekend, vokalisering blyk baie belangrik in u samelewing te wees.
Tot dusver is sewe soorte oproepe in die repertoire van die capybara aangeteken (fluitjies, gille, kreun, gille, blaf, klik en gekners van tande). Wat meer is, klanke word op hoë of lae volume uitgesaai in interaksie onder verskillende kontekste.
Volgens kenners word vokalisasies funksioneel geklassifiseer as kontak, alarm, nood en agonistiese oproepe, met inagneming van hul gedragskontekste. Wat meer is, klikoproepe wat deur capybaras in gevangenskap gemaak word, verskil aansienlik, wat die hipotese van die vokale verskille van die sosiale groepe volgens die omstandigheid bevestig.
Die rykdom van vokalisasie-gemedieerde interaksies in capybaras dui daarop dat goeie kommunikasie 'n belangrike meganisme is om sosiale ontmoetings te reguleer en groeplede te waarsku oor omgewingswysess.
Bewaringstatus van die capybara
Dit is bekend dat ldie grootste bedreiging vir die capibara is die jag op vleis en leer. Die implementering van kommersiële boerdery het egter die vraag na wilde diere verminder.
Alhoewel die IUCN capybaras as 'n spesie van die minste kommer noem, met verwysing na hul groot bevolking, sommige plaaslike groepe is besig om agteruit te gaan weens oorjaag.