God se attribuut van regverdigheid vereis dat Hy nie alleen die duiwel en sy gevalle engele vir hulle rebellie en aandeel in die misleiding van die mensdom sal straf nie, maar ook alle mense wat hulleself in die kamp van die vyand bevind. Gedurende Ou-Testamentiese tye is daar dikwels Goddelike oordele oor bose mense uitgestort, maar ná die koms van Christus het die bedeling van genade aangebreek waarin daar aan die hele wêreld verlossing gebied word. Dit beteken dat oordele oor die vyande van Christus uitgestel is tot in die eindtyd, direk ná die kerkbedeling.
God die Vader het sy Seun nie net gestuur om die wêreld te red nie, maar ook om die onbekeerlikes te oordeel (Hand. 17:30-31). Die Lam red dus nie net sondaars nie, maar sal ook verharde sondaars oordeel. Wanneer groot aardbewings die aarde tref, geboue inmekaarstort, berge wankel en brandende meteoriete op die aarde val, sal sondaars besef dat die groot dag van die Lam se toorn aangebreek het, en dan tevergeefs van die geweld van sy oordele af probeer wegvlug (Op. 6:16-17).
Tydens die oordele van die komende dag van die Here sal alle beoefenaars van goddeloosheid verdelg, die duiwel gebind, en alle vestings van boosheid verwoes word (Op. 19:19–20:3). Afgodediens sal verdwyn (Sag. 13:2) en die kennis van die Here sal die hele aarde vul (Jes. 11:9). Die wêreld sal dus nie meer in die mag van die bose lê nie, maar onder die heerskappy wees van Christus se regering van geregtigheid.
Wat wag daar op die miljoene mense wat ná die wegraping op aarde sal agterbly? ’n Groot verdrukking soos daar nog nooit op aarde was nie en ook nooit weer daarná sal voorkom nie. Die Here Jesus het gesê dat hierdie gebeurlikheid ’n ernstige bedreiging vir die voortbestaan van menslike lewe op die aarde sal inhou, maar deur ’n ingryping van God sal hierdie dae verkort word (Matt. 24:21-22). Hierdie oordele is beslis nie vir ware gelowiges bedoel nie, daarom het hulle die opdrag gekry om te waak en bid sodat hulle geestelik waardig sal wees om God se toorn oor die sondaars en afvalliges te ontvlug (Luk. 21:36).
Net so letterlik soos die eindtydse oordele self sal wees, sal ook die ontvlugting van die gelowiges uit die plek van oordele wees. Dit is waarom die komende situasie met die oordele oor sondaars en die ontvlugting van gelowiges in die tyd van Noag en Lot vergelyk word (Luk. 17:26-36). Hierdie donker dae in die geskiedenis van die mensdom gaan hulleself weer in die groot verdrukking herhaal – dié keer net op ’n baie groter skaal!
Die komende verdrukking van sewe jaar word verdeel in twee helftes van 3½ jaar (42 maande) elk, waarvan die eerste helfte gekenmerk sal word deur die Antichris se valse vrede en eenheid op aarde, gepaard met ’n merkbare toename in natuurrampe as oordele van God (die begin van die smarte). Die tweede helfte van dié tydperk staan as die “groot verdrukking” bekend, want dan sal daar oorloë, natuurrampe, pessiektes en hongersnode wees wat die ganse mensdom tot op die randjie van uitwissing te staan sal bring. Op die hoogtepunt van hierdie oordele sal Christus terugkom om sy vyande te verdelg – dit is die Antichris, die valse profeet en hulle volgelinge – en dan sy regering van geregtigheid op aarde in te stel.
Jesus Christus beskryf self die aanloop na sy wederkoms aan die einde van die verdrukking só: “Want die een nasie sal teen die ander opstaan en die een koninkryk teen die ander; en daar sal hongersnode wees en pessiektes en aardbewings op verskillende plekke” (Matt. 24:7). Dit sal met geweldige kosmiese tekens gepaard gaan: “En daar sal tekens wees aan son en maan en sterre, en op die aarde benoudheid van nasies in hulle radeloosheid wanneer see en branders dreun, en mense se harte beswyk van vrees en verwagting van die dinge wat oor die wêreld kom. Want die kragte van die hemele sal geskud word. En dan sal hulle die seun van die mens sien kom in ’n wolk, met groot krag en heerlikheid” (Luk. 21:25-27).
Angswekkende sons- en maansverduisterings sal in die groot verdrukking voorkom as gevolg van oorlogvoering, brande en natuurrampe (veral uitbarstende vulkane) wat vir weke en selfs maande aaneen geweldige lugbesoedeling sal veroorsaak. Digte rookwolke sal die maan rooi soos bloed en die son soos ’n harige sak laat lyk, en hierdie teken sal baie dramaties en vir almal sigbaar wees. Joël sê: “Die son sal verander word in duisternis en die maan in bloed, voordat die groot en deurlugtige dag van die Here kom” (Joël 2:31).
In Openbaring staan daar: “En ek het gesien toe Hy die sesde seël oopgemaak het, en kyk, daar was ’n groot aardbewing; en die son het swart geword soos ’n harige sak, en die maan het geword soos bloed; en die sterre van die hemel het op die aarde geval, soos ’n vyeboom wat deur ’n groot wind geskud word, sy navye laat afval” (Op. 6:12-13).
Openbaring 8:12 verwys na ’n tyd wanneer ’n derde van die lig van hemelliggame deur ’n oordeel van God uitgedoof sal word, terwyl daar later selfs ’n tyd van totale verduistering op aarde sal intree (Op. 16:10).
Aan die einde van die groot verdrukking, tydens Christus se wederkoms, sal hierdie kosmiese tekens ’n hoogtepunt bereik. Saam met ander oordele in die verdrukking sal dit ’n skrikwekkende toneel skep vir die wederkoms van die Seun van God wat alle mag in die hemel en op aarde het:
Die maan sal word soos bloed.... en die son soos ’n harige sak.
In Openbaring 6:13 word na “sterre” verwys wat op die aarde sal val in die tyd wanneer die son en maan ook verduister sal word. Dit is ’n generiese term vir hemelliggame en het in hierdie geval betrekking op meteore, asteroïede en komete. Wanneer ’n meteoor die aarde se atmosfeer binnedring, disintegreer dit en laat ’n streep gas en gesmelte deeltjies agter. In die omgangstaal staan dit as ’n “vallende ster” of ’n “verskietende ster” bekend. Die kleur daarvan kan wissel tussen oranje, geel, blou/groen, pers en rooi, afhangend van die chemiese samestelling van die meteoor.
Gewoonlik brand ’n meteoor heeltemal uit in die atmosfeer, maar soms tref brokstukke daarvan die aarde. Na hierdie stukke rots word verwys as meteoriete. Indien daar baie van hulle is wat deur die lug trek en op die aarde val, word dit as ’n meteoorreën beskryf. ’n Besonder helder meteoor word ’n vuurbal genoem. ’n Meteoor veroorsaak gewoonlik ’n harde slag wanneer dit die aarde se atmosfeer binnedring, omdat dit baie vinniger as die spoed van klank beweeg.
’n Gevallestudie in Rusland
Vroeg op die oggend van die 15de Februarie 2013 het ’n meteoor deur die lug beweeg oor die Oeralgebergte in Rusland en omtrent 25 tot 30 kilometer bokant die nywerheidstad Tsjeliabinsk wat 1 500 kilometer oos van Moskou af geleë is, ontplof. Die meteoor het teen ’n geskatte snelheid van 18.6 kilometer per sekonde beweeg (meer as 66 000 kilometer per uur) toe dit ontplof het. Die vuurbal se lig het tot oor die horison geskyn, en het ’n lang wit streep in die lug gelaat wat 200 kilometer ver gesien kon word.
Amateurvideo’s toon ’n groot vuurbal in die lug, wat verskeie minute later deur ’n groot knal gevolg is. Ooggetuies het die intense hitte van die vuurbal gevoel. Die verblindende lig van die meteoor was helderder as die son. Toe die vuurbal ontplof het, het dit sowat 1 500 mense beseer – meesal deur sekondêre oorsake soos die vlieënde glasstukke van gebreekte vensters.
Die meteoor is glad nie waargeneem voordat dit die atmosfeer binnegedring het nie, en die ontploffing daarvan het groot konsternasie onder die inwoners veroorsaak. In die hele gebied is 7 200 geboue in ses stede beskadig deur die skokgolwe en kleiner meteoriete, en die owerhede het noodspanne uitgestuur om in temperature onder vriespunt die skade te herstel. Die geboue wat beskadig is, sluit 6 040 woonstelblokke, 293 hospitale en klinieke, 718 skole en universiteite, 100 kultuursentrums en 43 sportgeriewe in. Daar is ook ’n gat van ses meter wyd in ’n bevrore meer waar een van die meteoriete geval het.
Die ontploffing is deur ’n helder lig gevolg, asook ’n groot skokgolf en duisende fragmente (meteoriete) wat op die aarde geval het. Die atmosfeer het die meeste van die meteoor se energie geabsorbeer. Die totale kinetiese energie van die meteoor, voordat dit die atmosfeer getref het, was gelykstaande aan sowat 440 kiloton TNT – dit is 20 tot 30 keer meer as die energie wat vrygestel is deur die kernbom wat oor Hirosjima ontplof het.
Met ’n grootte van tussen 17 en 20 meter in deursnee, en ’n geskatte gewig van 10 000 ton voordat dit in die atmosfeer ingedring, gedeeltelik uitgebrand en ontplof het, is hierdie meteoor die grootste voorwerp wat deur die aarde se atmosfeer geval het sedert die Tunguska-meteoor in 1908, toe ’n groot en verafgeleë bosgebied in Siberië verwoes is. Die Tsjeliabinsk meteoor is sover bekend die enigste meteoor wat grootskaalse beserings veroorsaak het.
Die volgende is foto’s van die meteoor wat in Februarie 2013 bokant Rusland ontplof het. Talle brokstukke daarvan (meteoriete) het as gevolg van die verbranding en disintegrasie van die meteoor op die aarde geval.
Probeer net dink watter enorme skade deur ’n apokaliptiese meteoorreën veroorsaak kan word! Die volgende is voorstellings of foto’s van ander meteore, asook ’n krater wat deur ’n meteoriet veroorsaak is. Dit sal ’n algemene verskynsel tydens die laaste helfte van die verdrukking wees en saam met ongekende aardbewings plaasvind (Op. 6:12; 16:18). Mense sal besef dat dit oordele van God is, en nie bloot “toevallige” natuurverskynsels nie:
Die Hoba meteoriet naby Grootfontein in Namibië weeg omtrent 60 ton en is die grootste bekende meteoriet op aarde. Dit bestaan uit 84% yster en 16% nikkel.
Die Williamette meteoriet het in die VSA geval en weeg sowat 15.5 ton. Dit bestaan uit 91% yster en 7.6% nikkel.
Die redes vir die eindtydse oordele oor ’n goddelose wêreld het reeds duidelik geblyk uit die eerste hoofstuk, waarin die eeue oue stryd tussen God se koninkryk en Satan se koninkryk beskryf is. Satan, sy gevalle engele en al sy miljoene misleide volgelinge is by ’n onverbiddelike stryd teen God en sy koninkryk gewikkel. Hierdie stryd gaan op ’n groot konfrontasie uitloop waarin die toorn van God op ’n besliste en vernietigende wyse oor die duiwel en sy meelopers uitgestort sal word.
Die Here wil alle mense red en in sy koninkryk verwelkom (2 Pet. 3:9), maar die meerderheid verkies die breë pad van sonde wat deel is van die koninkryk van die duisternis. As gevolg van die meerderheidsteun wat die duiwel in die wêreld geniet, het hy wesenlik die hele wêreld in sy mag gekry en voer heerskappy oor die mensdom. Dit verklaar die feit waarom die wêreld boos geword het, totaal in botsing is met die koninkryk van God, en afstuur op ’n ingryping deur God om sondaars te oordeel en sonde te beëindig.
Ná Satan se uitwerping uit die hemel was dit sy groot doel om beheer oor die wêreld en sy inwoners te verkry sodat hy dit as ’n magsbasis kon gebruik in sy stryd teen die koninkryk van God. Die werklikheid van die beheer wat Satan oor die wêreld verkry het, blyk onder meer uit die feit dat hy aan Jesus ’n hoë gesagsposisie in sy koninkryk aangebied het indien Jesus die oppergesag van Satan sou erken en hom sou aanbid (Luk. 4:5-7). Jesus is egter die Koning van die heelal in God se koninkryk, en Hy het na die aarde gekom om die werke van die duiwel te verbreek en mense uit satansmag te verlos. Hy het nogtans erkenning gegee aan die feit dat Satan groot mag in die wêreld verkry het, en telkens hierna verwys.
Die woord “wêreld” word op verskeie plekke in die Nuwe Testament gebruik om ’n vyandige, Sataniese sisteem te beskryf wat bestaan uit ’n gevalle mensdom wat onder die beheer van die duiwel en sy demone is. Die ideale en beginsels van hierdie renegaatkoninkryk staan in skerp kontras teenoor die ideale en beginsels wat in God se koninkryk geld (1 Joh. 2:15-17). As iemand die wêreld liefhet, dan het hy sy rug op die Here gedraai, want hy kan God nie saam met die wêreld liefhê nie (Jak. 4:4; Luk. 16:13). As gevolg van hierdie onversoenlike situasie word Christene deur die wêreld verwerp en vervolg (Joh. 15:19-20; 16:33).
Satan word deur Jesus beskryf as “die owerste van hierdie wêreld” wat geoordeel en buitentoe gedryf sal word (Joh. 12:31). Die kruisiging van Christus was ’n oordeel oor sonde en het dit vir alle mense moontlik gemaak om uit die mag van Satan verlos te word. Die meeste mense maak egter nie van die geleentheid gebruik om verlossing te verkry nie en verkies om in Satan se koninkryk aan te bly sodat hulle met hulle sonde kan voortgaan. Daardeur bring hulle die oordele van God oor hulleself: “En dit is die oordeel: dat die lig in die wêreld gekom het, en die mense het die duisternis liewer gehad as die lig; want hulle werke was boos (Joh. 3:19).
In Johannes 14:30 word die duiwel se posisie as die owerste van die wêreld herbevestig, ten spyte van die feit dat hy reeds in beginsel geoordeel is (Joh. 16:11; vgl. 1 Joh. 5:19). Sy oordeel en finale vernedering tot die dieptes van die kuil is egter nog nie voltrek nie, daarom gaan hy voort om te funksioneer as “die owerste van die mag van die lug, ... die gees wat nou in die kinders van die ongehoorsaamheid werk” (Ef. 2:2). Hy word selfs beskryf as “die god van hierdie wêreld” wat die sinne van mense verblind sodat hulle die Christus se evangelie van verlossing sal teëstaan en verwerp (2 Kor. 4:4).
Dit is belangrik om daarvan bewus te wees dat Satan nie net heerskappy oor sy eie, verblinde onderdane voer nie, maar ook aktief probeer om Christene te mislei en te verlei om hulle kragteloos te maak en na sy koninkryk toe oor te lok. Dit is om hierdie rede dat ons die volle wapenrusting van God moet aantrek sodat ons staande kan bly teen die liste van die duiwel (Ef. 6:10-12). Dit is opvallend dat die Bybel in hierdie gedeelte na Satan en sy koninkryk verwys as die owerhede, magte en wêreldheersers van die bedeling waarin ons is.
Verskerpte demoniese aktiwiteite
Die verdere vernedering van die duiwel totdat hy uiteindelik in die kuil sal beland, sal voorafgegaan word deur 3½ jaar van sy aansienlik verskerpte optrede op aarde. Satan het tans nog toegang tot die troon van God waar hy gelowiges aankla wat suksesvol deur hom verlei en ook geestelik mislei is. Hy is egter nie hiermee tevrede nie en streef steeds na opperheerskappy in die heelal. Hernude pogings gaan in die eindtyd deur hom geloods word om hierdie doel te verwesenlik.
Daar gaan ’n belangrike wending intree wanneer die kerkbedeling verby is en die Here die ware kerk na die hemel toe weggevoer het sodat hy die ongelowiges op aarde kan oordeel. Dit sal aan Satan die geleentheid bied om sy eie koninkryk sigbaar op aarde te openbaar. Dit sal egter nie sonder probleme gepaard gaan nie, omdat die Here in dieselfde tyd oordele oor die koninkryk van die Antichris sal uitstort. Dit sal die duiwel tot ’n nog meer onbesonne daad aanspoor, naamlik om ook teen die engele van God in die lugruim oorlog te verklaar en hulle te probeer oorweldig soos wat hy die nasies oorweldig het. Dit sal na ’n drasties veranderde situasie op aarde lei:
“En daar het oorlog in die hemel gekom: Mígael en sy engele het oorlog gevoer teen die draak, en die draak en sy engele het oorlog gevoer; en hulle kon nie oorwin nie, en hulle plek was in die hemel nie meer te vinde nie. En die groot draak is neergewerp, die ou slang wat genoem word duiwel en Satan, wat die hele wêreld verlei, hy is neergewerp op die aarde, en sy engele is saam met hom neergewerp. Toe hoor ek 'n groot stem in die hemel sê: Nou het die heil en die krag en die koningskap die eiendom van onse God geword, en die mag van sy Christus; want die aanklaer van ons broeders is neergewerp, hy wat hulle aanklaag voor onse God, dag en nag. ... Daarom, wees verheug, o hemele en die wat daarin woon; wee die bewoners van die aarde en die see, want die duiwel het na julle neergedaal met groot woede, omdat hy weet dat hy min tyd het. En toe die draak sien dat hy neergewerp is op die aarde, het hy die vrou [Israel] vervolg wat die seuntjie gebaar het. ... En die draak was vertoornd op die vrou, en hy het weggegaan om oorlog te voer teen haar ander nakomelinge wat die gebooie van God bewaar en die getuienis van Jesus Christus hou” (Op. 12:7-13, 17).
Hierdie konfrontasie sal in die middel van die verdrukking plaasvind, en saamval met die einde van die Antichris se rol as multigodsdienstige vredevors. Hy sal homself dan in die herboude tempel in Jerusalem tot God verklaar en daarmee godsdiensvryheid ophef en alle mense dwing om hom as God te aanbid (2 Thess. 2:4; Dan. 9:27). Weiering om hieraan te voldoen, sal met die dood strafbaar wees (Op. 13:15). Israel sal hulle verbond met die valse messias verbreek, waarop hy met ’n gepoogde Joodse volksmoord sal reageer. Israel sal dan vinnig vir oorlewing na ’n plek in die woestyn moet vlug (Matt. 24:15-21; Op. 12:14). In hierdie tyd sal Christene ook oral vervolg en tereggestel word (Op. 6:9-11).
Gedurende hierdie laaste 3½ jaar van die verdrukking – die tyd wat as die “groot verdrukking” beskryf word (Matt. 24:21) – sal die duiwel met dubbele woede op die aarde werksaam wees. Omdat hy uit die lugruim neergewerp is waar hy tot in daardie stadium ook toegang tot God se troon gehad het, sal hy hierna onverdeelde aandag aan sy vernietigingswerk op aarde gee. Die ergste manifestasies van hierdie bose koninkryk lê dus nog voor.
Dit is belangrik om in gedagte te hou dat God se eindtydse oordele primêr op die duiwel en sy koninkryk gerig is. Selfs ook die hel is in die eerste plek vir die duiwel en die gevalle engele berei, maar alle mense wat deur hom mislei is sal sy oordeel met hom deel. Die Here Jesus sal tydens die wit troon-oordeel vir hulle sê: “Gaan weg van My, julle vervloektes, in die ewige vuur wat berei is vir die duiwel en sy engele” (Matt. 25:41).
Aan die einde van die groot verdrukking, wanneer Jesus Christus terugkom as Regter en Koning van die konings, sal Hy onmiddellik die Antichris en sy mederegeerder in Satan se koninkryk tot die poel van vuur verdoem (Op. 19:19-20). Daarna sal Hy al hulle volgelinge wat deel van hulle bose koninkryk is, ook verdelg (Op. 19:21; Sag. 14:12-13). Hierna sal Satan vir ’n duisend jaar lank in ’n put gebind word (Op. 20:1-3).
Eers dan sal die koninkryk van Satan in al sy vorms verbreek en beëindig wees en sal die koninkryk van Christus in die plek daarvan gevestig kan word. Die rede waarom Satan nie ook dadelik in die vuurpoel gegooi sal word nie, is omdat hy aan die einde van die duisendjarige vrederyk gebruik sal word om prakties te demonstreer wie waarlik gered is en wie nie (Op. 20:7-10). Mense in daardie tyd sal steeds met ’n sondige natuur gebore word en ook ’n vrye wil hê, dus sal hulle – soos ook nou – ’n ervaring van wedergeboorte moet hê om die ewige lewe in Jesus Christus deelagtig te kan word. Diegene wat nie hierdie stap gedoen het nie, sal maklike slagoffers van Satan se hernude pogings tot misleiding wees.
Dit is tragies dat selfs ná Christus se persoonlike teenwoordigheid op aarde gedurende die Millennium, miljoene mense steeds sal nalaat om werklik in die regte verhouding met Hom te kom. Dit verklaar die feit waarom die eindoordeel eers ná die duisendjarige ryk kan plaasvind, want ongelowiges uit alle eeue moet voor dié troon verskyn.
Dit sal dan duidelik wees dat die gevalle mensdom nog nooit deur sy troebel gewete en eie pogings in staat was om homself te veredel en sy ideale op ’n eerbare manier te verwesenlik nie. Inteendeel – deur sy verdorwenheid en rebelse optrede teenoor God het die mens sy Skepper gedwing om hom te verwerp en in ’n groot vloed te verdelg – behalwe net vir Noag en sy gesin. Daarna het selfs die uitverkore volk, Israel, gefaal in hulle roeping om God se wette te eerbiedig en welgevallig voor sy aangesig te leef. Die Here het Hom uiteindelik aan hulle onttrek en gedurende die vier eeue voor Christus geen verdere profete na hulle gestuur om hulle tot bekering op te roep nie.
In die kerkbedeling is dit ook nie anders gesteld nie. Ten spyte van Christus se verlossingswerk, die Woord van God en die krag van die Heilige Gees, het die groot meerderheid die breë weg van sonde verkies en daardeur bygedra om van die wêreld ’n sterk vesting vir Satan se koninkryk te maak. Dit is waarom hierdie bedeling eindig in ’n groot verdrukking soos daar nog nooit was nie. Die gelowiges wat nie aan hierdie geestelike rebellie skuldig is nie, sal voor die tyd weggeneem word.
Selfs in die Millennium, met Christus wat op die troon van Dawid regeer in Jerusalem, en die geredde Israel as sy gesante, sal net ’n minderheid mense oorkom uit die duisternis tot die Here se wonderbare lig. Dit is die rede waarom hierdie toekomstige bedeling ook in ’n oordeel oor ongelowiges sal eindig.
Maak baie seker dat jy onder die minderheid is wat hard gestry het om deur die nou poort in te gaan, en in wie se harte die Heilige Gees saam met hulle gees getuig dat hulle waarlik kinders van God is (Luk. 13:24; Rom. 8:16). Hulle kom nie in die oordeel nie, maar het oorgegaan uit die dood in die lewe (Joh. 5:24). Dit is hulle wat die opdrag ontvang om te waak en te bid, sodat hulle nie die verskerpte eindtydse dwalings en morele permissiwiteit ten prooi sal val nie, maar ten alle tye waardig en gereed sal wees om die komende oordele te ontvlug (Luk. 21:36).