'N Werknemer berei items voor vir 'n vakansieverkoping in 2019 by 'n Walmart in Las Vegas. (AP Photo / John Locher)
'Dit is die seisoen dat koper die winkelsentrums vul en UPS- en FedEx-vragmotors die paaie vol maak.
Die hoeveelheid “dinge” wat gedurende die Kerstyd in en uit huishoudings beweeg, is verbysterend. Volgens die ondernemingskonsultantfirma Deloitte, die gemiddelde Amerikaanse huishouding sal ongeveer $ 1,500 gedurende die vakansietyd spandeer.
Mense sal hul woonkamers met bokse vul, net om die verpakking - en 'n paar geskenke - die volgende oggend weg te gooi. Baie van ons kan bloot in ons eie kaste kyk om die geraamtes van die verlede van Kersfees te sien.
Ons is verslaaf daaraan om dinge gedurende hierdie vakansie te koop.
As ons die verslaafdes is, wie is dan die dwelmhandelaars? Hulle is die kleinhandelaars. Kleinhandelaars “stoot” hul ware, wat 'n gewoonte moontlik maak om die planeet te vernietig en berge van stortingsterrein te skep.
Baie kleinhandelaars hou gebare in die rigting van volhoubare ontwikkeling. Hulle beweer dat hulle hul eie afval of dié van hul verskaffers verminder, maar dit is bloot om lipstiffie op 'n vark te sit. Die werklike skade aan die planeet is in die dinge wat hulle verkoop.
Waarom kleinhandelaars nie sal verander nie
Die grootste maatskappy ter wêreld, gebaseer op inkomste, is Walmart. Dit verkoop jaarliks ​​514 miljard dollar se goed. Die hoeveelheid goed is verbysterend.
Walmart beweer dat hy verbind is tot volhoubaarheid. Dit is pas van stapel gestuur met Project Gigaton, wat teen 2030 'n miljard ton ('n gigaton) kweekhuisgasse uit die wêreldwye waardeketting sal vermy. '' Dit is prysenswaardig. Walmart poog om afval van sy eie bedrywighede en van die verskaffers af te lei deur energie en verpakking te verminder.
Dit is sinvol dat Walmart deur verskaffers werk. Die omgewingsvoetspoor van Walmart is per slot van rekening relatief klein. Walmart beweer dat slegs 10 persent van sy voetspoor afkomstig is van sy eie winkels en fasiliteite; die ander 90 persent is van sy verskaffers en die verskaffers van hul verskaffers.
As die wêreld se grootste inkomste-inkomste, het Walmart meer as 60,000 XNUMX direkte verskaffers. (AP Photo / John Locher)
Met meer as 60,000 direkte verskaffers en ten minste die dubbele meerderheid van baie mense wat aan Walmart wil lewer, is die reikwydte van die reuse-kleinhandelaar groot. As Walmart iets van sy verskaffers vra, kan dit beduidende produkaanpassings binne en oor die markte dwing. Walmart se inisiatiewe het byvoorbeeld gelei tot gekonsentreerde wasmiddels en die standaard vir persoonlike rekenaars om in die slaapmodus te gaan.
Druk op verskaffers word gesien as die beste praktyk onder kleinhandelaars. Selfs die snelmodehuise soos H&M en Zara onder druk op hul verskaffers.
Die probleem is nie stroomop nie, maar stroomaf
Maar om net op verskaffers te fokus, is 'n afleiding. Die stroomafvalproduksie is nie die probleem nie, dit is die stroomaf dinge wat kleinhandelaars aanjaag, koax en druk om te koop wat die land besoedel en die oseane verstop.
Dit is eenvoudig rekenkundig. Die doeltreffendheidsverhouding word miskien effens kleiner, maar die vermenigvuldiger (die hoeveelheid dinge) word steeds aansienlik groter. Die dwelmhandelaar bied moontlik skoner medisyne aan, maar hulle kweek ons ​​verslawing.
Waarom kan Walmart nie die werklike probleem oplos nie?
Deur aan verskaffers te werk, daal die koste van Walmart. Gekonsentreerde skoonmaakmiddels kos byvoorbeeld minder om te vervoer en neem minder rakruimte in. Wat goed is vir sy verskaffers is goed vir Walmart - die spreekwoordelike wen-wen.
'N Aansporing om meer te verkoop
Walmart wil egter nie werk aan die vermindering van die goed wat hy aan verbruikers verkoop nie, omdat dit verkope verminder, wat die aandeelprys verlaag. Dus wil Walmart, soos alle kleinhandelaars, meer en meer verkoop.
Wat goed is vir Walmart is sleg vir die planeet en dit is uiteindelik sleg vir verbruikers - dit is 'n wen-verloor.
Die verkoop van goed wat stortingsterreine en oseane verstop, is duidelik die probleem. Maar daar is 'n ander deel van die saak wat subtieler is, maar tog belangriker kan wees.
Deur verskaffers te druk om hul produksieprosesse skoon te maak, kan Walmart per ongeluk volhoubare ontwikkeling belemmer - en nie help nie.
Volhoubare ontwikkeling word deur die sirkulêre ekonomie moontlik gemaak, wat van verskaffers vereis om goedere te produseer wat langer duur, vinniger afbreek of doeltreffender hergebruik kan word. Maar die oorgang na 'n meer sirkulêre ekonomie is miskien nie altyd ekonomies waardevol vir kleinhandelaars nie.
Die kwessie van eenmalige plastiek teenoor papiersakke is 'n duidelike geval. Walmart het geweier om standpunt in te neem oor plastiek vir eenmalige gebruik.
As die stroomop stoot, wen plastiek oor papier. Plastiese gebruike minder koolstof om te produseer en minder kweekhuisgasvrystellings na vervoer. Op gevolge van stroomaf is papier egter die duidelike wenner. As dit behoorlik van die stortingsterrein afgelei word, sal papier binne minder as 'n jaar biodegradeer eerder as die honderde jare wat plastiek benodig. Deur plastiek bo papier stroomop te kies, verhoed ons dat ons die probleem stroomaf behandel.
Wat kan 'n verantwoordelike verbruiker doen?
Die meeste verbruikers glo dat hulle 'met hul voete moet loop'. Hulle dreig dus om kleinhandelaars hul besigheid elders te neem as die kleinhandelaar nie meer aksie neem oor volhoubaarheid nie. Dit is soos die dwelmverslaafde wat dreig om hul dwelms by 'n ander dwelmhandelaar te koop. Dit los die onmiddellike probleem op, maar die dwelmverslaafde het nog dwelms nodig en die dwelmhandelaar verkoop dit steeds - net verskillende kopers en verkopers.
In plaas daarvan moet verbruikers kleinhandelaars vra om te fokus op die gevolge van die stroomaf, nie net op die stroomop nie - wat dikwels 'uitgebreide produsentverantwoordelikheid. ”Walmart moet saam met ander kleinhandelaars verantwoordelik gehou word vir die terugneem van die goed wat hulle verkoop of saam met verskaffers en ander kleinhandelaars werk.
Patagonia, die buiteluguitrustingsonderneming, het 'n unieke eko-vriendelike program begin waar sy gebruikte klere van kliënte teruggeneem word, dit reggemaak en herverkoop word. (AP Foto / Bebeto Matthews)
Daar is slegs 'n paar voorbeelde van kleinhandelaars wat hierdie stap neem. Ikea is die grootste meubelhandelaar in die VSA, met 11.3 persent van die mark. Dit sal nou gebruikte meubels van verbruikers terugkoop vir krediet in die winkel. Patagonia het ook 'n nuwe onderneming begin met die naam Verslete dra, wat verslete klere sal uithaal, regmaak en weer verkoop. Sodoende leer Patagonië die gebreke in hul klere sodat hulle selfs duursamer klere kan vervaardig.
Stel jou voor of verbruikers hul gebruikte verpakking en speelgoed na Walmart kan terugneem. Die berge van afval wat in Walmart-winkels ophoop, sou aksie verg. En dit sou die gesondheid van ons planeet verseker, nie net met Kersfees nie, maar vir altyd.
Tima Bansal, Kanada se navorsingsleerstoel in volhoubare sake, Wes-Universiteit en Jury Gualandris, lektor in operasies en volhoubaarheid, Wes-Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Ons verslawing aan dinge: hoe Walmart ons in staat stel om die planeet te vernietig