Written by Ampie Swanevelder on February 18, 2018 . Posted in Uncategorized
VIERDE VRAAG: “Wat is jou naam?”	GENESIS 32:22-32	18 FEBRUARIE 2018
Die skrywer van Jock of the Bushveld, sir Percy Fitspatrick van Amanzi Estates het in 1920 vier boere gehelp om in Kalafornië ‘n studie van die sitrusboerdery te maak.Geleidelik moes die volstruis en die vriesbeeste plek maak vir die sitrusboom. In 1924 was daar alreeds so ongeveer 57,000 bome in die vallei. Hiermee is die era ingelei waardeur die Sondagrivier en Sitrus sinoniem sou word.
Ds Pauw, die tweede leraar van die gemeente het baie erns gemaak met broederlike onderhoude by kerkraadsvergaderings om die ouderlinge en diakens toe te rus vir hulle dienswerk. Daar is ook ‘n groot klomp tugsake hanteer. Daar het selde ‘n vergadering verby gegaan sonder dat ‘n tugsaak hanteer is. Die tugsake het hoofsaaklik gegaan oor die oortreding van die sewende gebod en konflik. Dit het geskied in die vorm van ‘n geregtelike verhoor. Mense is aangekla en hulle het dan voor die kerkraad verskyn. Hulle het dan hulle saak aan die kerkraad gestel en hulle sonde bely. Daarna is hulle vir ‘n tydperk onder sensuur geplaas en ernstig vermaan en in gebed aan die genade van die Here opgedra.
Ander sosiale sondes wat in daardie tyd dikwels aangespreek was, is dans en waterlei op Sondae.
Ds Pauw was besonder geliefd en gewild. Hy het egter na ‘n beroerte aanval so siek geword dat hy nie sy werk kon voortsit nie en het in 1937 demissie ontvang. Hy kon self nie die demissie geleentheid bywoon nie Daar word toestemming verleen dat hy en sy gesin in die ou pastorie kon aanbly en die kerkraad beloof om hom vir ‘n jaar lank finansiëel te ondersteun. Later vertrek die gesin na Willowmore. Die hartroerende manier waarop hy vaarwel aan die gemeente moes sê was waarskynlik een van die mees tragiese episodes in die kerkgeskiedenis van die Vallei.
Proponent dr. J.F. Kirsten word beroep na die gemeente in die plek van ds Pauw. Hy word op 5 Junie 1937 georden en bevestig. ‘n Tydtjie na sy koms word op aanbeveling van die ring van Uitenhage ‘n hulp-leraar aangestel in die persoon van proponent C.J. Bester. Hy word op 9 April 1938 as leraar in die gemeente georden.
Ons kyk na die vierde vraag wat God vir ons vra, naamlik: “Wat is jou naam”?
Die eerste drie vrae was:
“Waar is jou broer/suster?”
“Wat is in jou hand?”
SKRIFLESING: Genesis 32:22-32
Ek het iewers die verhaal gelees van twee hoërskool stoeispanne wat ‘n kompetisie teen mekaar gehad het. Sê maar die Skole se name was Volkskool en Landbouskool. Volkskool het ‘n seun gehad met ‘n Down sindroom. Hy het nie regtig die vermoë gehad om kompeterent teen enige seun te stoei nie. Maar die afrigter van die Volkskool het die Landbouskool gevra of daar nie dalk ‘n seun is wat teen die Down sindroom seuntjie wil stoei nie.
Een van die seuns het homself bereid verklaar en het nie alleen die hele 6 minute gestoei nie, maar ook toegelaat dat die Down sindroom seun hom wen met punte. Hy het die seuntjie nie alleen die vreugde gegee om te kon stoei nie maar ook dat sy hand in oorwinning opgelig kon word.
Ek dink dit is ook wat in hierdie verhaal gebeur het. Die Almagtige God kan ons in een oomblik vernietig, maar Hy laat toe dat ons in ons swakheid en eenfout met Hom kan worstel.
Hy is nie ‘n selfsugtige God wat net ons praise en worship, ons lof en aanbidding soek nie. Hy is bereid om in die stoeikryt met ons te klim. Hy laat toe dat ons Hom wen al loop ons dalk krippel na die geveg maar ons kom altyd weg met ‘n seën
Kom ons kyk na drie punte van hierdie ontmoeting (worsteling) met God
1.	NAME HET BETEKENIS
In die Bybelse tyd het name baie groter betekenis gehad as vandag. Jy is nie alleen op jou naam genoem nie maar jou naam het beskryf wie jy is en wat jou karakter is. Die name was ook simbolies vir die verwagtings en drome wat die ouers vir hierdie spesifieke kind gehad het. Jou naam was ‘n beskrywing van wie jy is en wat van jou verwag is om te word. Daarom was een van die belangrikste take van die ouers in daardie tyd om die regte naam vir hulle kind te gee.
Jakob beteken haksskeengryper of bedrieër, skelm, leuenaar.
Jakob, die hakskeengryper: Van vroeg af in sy lewe was dit duidelik dat Jakob sy naam, “bedrieër” of “hakskeengryper” gestand sou doen. Hy was nie ’n Israeliet sonder bedrog nie. Jakob was ’n man wat op ander se swakhede geteer het:
•	Hy verkul sy moë broer, Esau, van sy eersgeboortereg vir ’n pot lensiesop.
•	Hy bedrieg sy sterwende Vader, sodat hy sy seën kan ontvang.
•	Hy bedrieg sy skoonpa, Laban.
Maar kom ons keer net eers weer terug na die storie.
Jakob het na 20 jaar besluit om terug te keer huis toe en sy broer Esau weer te ontmoet. Vir die volle 20 jaar was hulle van mekaar vervreemd. Die laaste keer toe hulle mekaar gesien het was toe Jakob hom uit sy eerste geboorte reg verkul het en Esau beloof het dat hy Jakob daarvoor gaan doodmaak.
Toe Jakob hoor dat Esau hom tegemoet kom met 400 man, was hy baie bang. Hy het sy familie vooruit gestuur en alleen na die Jabbokrivier toe gegaan. Daar het hy deur die nag met God geworstel tot die Here vir hom gevra het: “Wat is jou naam?”. Toe Jakob hierdie vraag antwoord, het hy die wonderwerk ervaar van ‘n innerlike, radikale bekering. Dit was in hierdie oomblik van eerlikheid oor wie hy is, dat Hy God se innerlike genesing en seën ervaar het.
Die wonderwerk van ‘n innerlike verandering, vereis altyd dat ons eers naak-eerlik met onsself moet wees. Ons moet God se teenwoordigheid erken in daardie dele van ons lewe wat meeste vernuwing nodig het, ons angs en vrees, ons kritiese en oordelende sy, ons vooroordele, ons oneerlikheid en verslawings.
God konfronteer ons met ‘n vraag wat ons uitdaag om total eerlik met Hom te wees, as Hy vra: “Wat is jou naam?”
2.	GOD WIL ONS SEëN
Wanneer ons so totaal eerlik met onsself is, ervaar ons God se seën. En God wil ons seën. Hierdie seëninge kom op verskillende en soms ook verrassende maniere. Dikwels is die seëninge ook dit wat ons ten diepste nodig het.
Soms seën God ons met die gawe van vergifnis, of met die bevestiging van ons waarde as mens van God, of met ‘n nuwe ervarings van die inwoning van die Heilige Gees in ons lewe. Soms word ons geseën met ‘n nuwe ervarings van behoort, van omgee en liefde.
Maar om hierdie seëninge te ervaar moet ons vir God sê wie ons is en wat ons gedoen het, ons moet vir Hom sê wat is ons naam.
Om met die waarheid oor jouself gekonfronteer te word is pynlik maar dikwels ook die beginpunt van ‘n nuwe lewe en bevryding en die seën van die Here..
Jakob kom wel uit die worsteling weg met ‘n mank heupbeen. Maar die belangrike is dat hy ook wegkom met ‘n seën en met ‘n nuwe toekoms.
3.	‘N NUWE NAAM (IDENTITEIT)
Jakob moes nie baie van sy naam gehou het nie, maar God het hom ’n ander naam gegee, nl. Israel, wat ook iets beteken, nl. “Stryd voer” en “God”.
Waar daar ‘n ontmoeting met God is, word nuwe moontlikhede geskep. Let wel, dis nie soseer Jakob se situasie wat verander nie, maar Jakob self – eers dan begin dinge anders word. Die naam Israel beteken baie meer as die letterlike “God het geworstel”. Dit beteken ook dat die ou Jakob in hierdie worsteling ’n nuwe Israel geword het. Naam en kreupelheid word nou tekens van verandering.
Jakob begin ook te leef volgens sy nuwe naam. Sy ontmoeting met God loop oor tot ‘n nuwe ontmoeting met sy broer. As Jakob ’n ontmoeting met God kon oorleef het, sal hy ook die ontmoeting met Esau oorleef.
God het ‘n nuwe naam vir elkeen van ons. In 1 Johannes 3:1 staan: “Kyk watter groot liefde die Vader aan ons bewys het: Hy noem ons kinders van God, en ons is dit ook.” Kolossense 3:12 sê: “Julle is die uitverkore volk van God wat Hy baie lief het.”
Ons is God se kinders, ons is sy geliefdes! Dit is ons diepste identiteit.
Kom ek lei julle in gebed:
Vra God om die Jakob wat in jou leef aan jou te openbaar. Vra Hom om jou te wys wanneer jy ander mislei het oor wie jy is, waar jy voorgee wie jy nie is nie. Tye wat jy gemanipuleer het om te kry wat jy wil. Sê vir God dat jy eerlik met Hom wil wees al beteken dit ‘n worsteling.
Onthou dat God jou wil seën. Sê vir Hom soos Jakob dat jy Hom nie sal laat gaan nie, tensy Hy jou seën.
Hoor die Gees van God in jou fluister: “Jy is my kind, Ek is lief vir jou!”
Written by Ampie Swanevelder on February 16, 2018 . Posted in Uncategorized
NG KERK GEMEENTE VRAELYS Naam: ________________________ (Opsioneel)
Soos u bewus is, het Ds Dubois du Toit onlangs ‘n beroep in Windhoek aanvaar. Dit is duidelik dat daar sterk gevoelens vir, en teen die beroep van ‘n tweede leraar. Ons het daarom besluit om ‘n meningspeiling te doen tov die beroep, asook die kerk en sy gemeente.
Ons wil graag vra dat u net so 5 min opsy sit om hierdie vraelys so eerlik moontlik vir ons te beantwoord. U positiewe insette is vir ons van kardinale belang. U kan dit in die volgende 2 weke by die kantoor ingee of in die boks in die voorportaal ingooi.
1.	Moet ons ‘n 2de leraar beroep? Ja/Nee
Die rede vir u antwoord? __________________________________________________
2.	Indien ons beroep, in watter ouderdomsgroep moet hy/sy wees? __________________
3.	Waaraan skryf u die swak kerkbywoning toe? _____________________________________________________________________
4.	Wat sal help om gemeentelede betrokke te kry by kerkaktiwiteite en -projekte? _____________________________________________________________________
5.	Hier volg ‘n paar aspekte van die erediens. Sou u veranderinge aan enige een van hulle wou aanbring?
a)	Musiek: _________________________________________________________
b)	Kindertyd: _______________________________________________________
c)	Preek: __________________________________________________________
d)	Kollekte: ________________________________________________________
f)	Doop/Nagmaal: ___________________________________________________
g)	Enige ander: ______________________________________________________
Derde vraag: “Wat is in jou hand?”
Written by Ampie Swanevelder on February 13, 2018 . Posted in Uncategorized
EKSODUS 4:2 11 FEBRUARIE 2018
Verduidelik die Nagmaal
Johann van der Vuyver, Elize du Preez, Hendrien Engelbrecht, tannie Hessie.
Onderwys, verkiesing van beheerliggaam
Op ‘n vergadering van die ring van Graaff-Reinet in Oktober 1917 het die ouderling en predikant afgevaardigdes van Uitenhage ‘n voorstel gemaak. Die voorstel was dat die lidmate van die kerk wat langs die Sondagsrivier bly gehelp moet word met die stigting van ‘n eie gemeente. Die voorstel is eenparig deur die ring van Graaff-Reinet aanvaar.
Op 25 Junie 1918 vergader die ringskommissie op Kirkwood en kom ‘n gemeente tot stand met die naam Sondagsrivier. Die eerste kerkraadslede word op 4 Augustus 1918 in hulle amp bevestig en op 5 Augustus, die volgende dag word die eerste predikant beroep. Dit was ds. Sydney Francis Feneysey. Daar was egter ‘n groot debat of hulle nie ‘n goedkoper leraar moet beroep nie aangesien hulle in swaar tye lewe en ‘n hoë salaris nie aangebied kan word nie. Ds Feneysey word egter toe wel beroep.
Die eerste jare van die gemeente was gekenmerk deur die vestiging van kerklike aktiwiteite en gemeentelike organisasie. Aanvanklik is ‘n geleende kar en perde aan die leraar beskikbaar gestel. Later is ‘n motor vir die doel aangekoop. Die gemeente se rekening bly egter oortrokke en ‘n gedrukte finansiële verslag word drie-maandeliks aan die gemeente voorgehou. Spesiale kollektes om die oortrokke rekening te laat krimp word van tyd tot tyd gehou. Daar word swaar gesteun op die dankfeeste wat op verskillende plekke in die gemeente gehou word.
Vir die eredienste is gebruik gemaak van ‘n skoolgeboutjie. ‘n Eerste Kerkgebou word in 1921 in gebruik geneem nadat heelwat probleme met die bou van die kerk ondervind is. Ds. Feneysey het ook geweldig baie gedoen vir die saak van die onderwys. Hy was ook hoofsaaklik verantwoordelik vir die totstandkoming van ‘n sekondêre skool waar blanke kinders tot standerd 10 kon skoolgaan en huishoudkunde en landbou as vakke kon neem.
Ds Feneysey was hier predikant tot Augustus 1925 toe hy ‘n beroep aanvaar het na ‘n ander gemeente. Hy word in 1926 opgevolg deur ds JG Pauw. Na die koms van dominee Pauw word ‘n spesiale aksie geloods om die oortrokke rekening te delg. Die leraar en kerkraadslede het van wyk tot wyk en huis tot huis besoeke afgelê om bydraes vir hierdie doel te vra. Alhoewel die rekening nie gedelg is nie, was die poging redelik suksesvol.
Daar is ‘n christelike legende wat sê dat die Here vir elke mens na die wêreld gestuur het met ‘n spesiale boodskap, ‘n spesifieke taak om te kom verrig. Iets wat net jy kan doen. Dit is jou taak of roeping of boodskap, net jy kan dit doen, niemand anders nie. Dit is jou eie, unieke bydrae om die wêreld ‘n beter plek te maak.
En tog…wanneer ek gekonfronteer word met ‘n taak en roeping om die wêreld ‘n beter plek te maak, voel ek in myself onbekwaam en maak ek verskonings.
Dit is nou presies waar ons vir Moses aantref. In Eksodus 3 verskyn die Here aan Moses in die brandende doringbos. Die Here sê vir Moses dat Hy die noodkrete van sy volk gehoor het. Daarom stuur Hy vir Moses na die Farao om sy volk te bevry.
Moses probeer hierdie opdrag te systap met ‘n lys verskonings in Eksodus 3:1-4:14. Kom ons kyk vining daarna:
Verskoning 1 in Eksodus 3:11:
“Wie is ek?” Daarmee bedoel Moses, ek is onbekwaam.
Verskoning 2 in Eksodus 3:13:
“Sê nou hulle vra my wat is U Naam?”. Daarmee bedoel Moses, ek weet te min van U, ek ken nie die Bybel nie, ek het nie opleiding gehad nie.
Verskoning 3 in Eksodus 4:1:
“Sê nou hulle luister nie na my nie”. Daarmee bedoel hy wat gebeur as ek misluk?
Verskoning 4 in Eksodus 4:10:
“Ag Here, ek kan nie goed praat nie.” Daarmee sê hy ek het nie die vermoë nie, ek kan nie.
Verskoning 5 in Eksodus 4:14:
“Asseblief Here, stuur iemand anders.” Daarmee sê hy iemand anders kan dit beter as ek doen.
Te midde van al hierdie verskonings vra God vir Moses: “Wat is in jou hand?” Hierdie vraag wil vir Moses verseker dat al die vaardighede wat hy nodig het vir die roeping, reeds in sy besit is. Op hierdie stadium was daar ‘n kierie in sy hand. God kan ‘n kierie gebruik om sy volk te verlos! Wanneer ons dit wat in ons hand is tot God se beskikking stel, sal ons altyd verbaas wees oor wat God deur ons kan doen.
Daar is drie dinge wat elkeen van ons op hierdie stadium in ons hand het:
1.	ONS SPESIFIEKE GAWES EN TALENTE
Elkeen van ons het sekere gawes en talente maak nie saak of dit in jou oë groot of klein is nie. Dit is dinge waarmee jy goed is of waarvan jy hou. Soos tegniese vaardighede, rekenaar geletterdheid, organisasie, om goed te wees met syfers, kuns, gasvryheid, sport, finansiële bestuur, onderrig, koek bak ens. Niks is vir God te klein of onwaardig nie.
Ek onthou as eerstejaar student op Potchefstroom moes ons in ‘n groep vir mekaar sê waarmee ons dink elkeen goed is. Almal het goeie eienskappe gehad soos leierskap, organisasie, welsprekentheid, konflikhantering, goeie menseverhoudings, ens. Toe dit my beurt was om te hoor wat hulle dink was daar so bietjie stilte. Toe sê iemand: “Jy ken die Bybel goed”.
Ek was so bietjie teleurgesteld want dit het nou nie so indrukwekkend geklink soos die ander s’n nie. Tog het ek van daardie oomblik af gefokus om dit wat die Here my gegee het goed te doen, om die Bybel te ken en ander daarvan te leer.
Moet jou nie vergelyk met ander nie. Of dit groot of klein is, God kan dit gebruik om tot seën te wees vir ander.
2.	ONS LEWENSERVARINGS
Elkeen van ons het sekere lewenservarings. Ons ervarings is so verskillend soos ons persoonlikhede.Daar is ervarings uit ons kinderjare, ons skool en studiejare, ons werk, die suksesse wat ons behaal het, die mislukkings wat ons ervaar het.
Hierdie lewenservaring is God se leerskool, dit is hoe Hy ons voorberei het vir dit waarvoor Hy ons wil gebruik. Die manier waarop God ons gebruik het dikwels te doen met die manier waarop ons ervarings opgedoen het in ons lewe. Die lewe en alles wat met ons gebeur is vir ons ‘n lewensskool, ons leer alles wat nodig is. God kyk anders as ons. Hy weet wat ons nog moet uitvind.
Dit sien ons duidelik in Moses se geval.
Moses is deur die Farao se dogter ontdek toe sy ma hom in die mandjie in die Nyl gelaat het om sy lewe te red. Die Dogter van die Farao het vir Moses grootgemaak
Moses het vir 40 jaar toegang gehad tot die paleis as die aangenome seun van die Farao.Hy het ‘n goeie opleiding gehad en presies geweet hoe werk die dinge in die Paleis.
Toe was hy vir 40 jaar ‘n skaapwagter in die woestyn. Daar moes hy al die oorlewingsstrategië en vaardighede leer om ‘n lewe te voer in die woestyn. Hy het ook in die woestyn baie ure alleen en in stilte deurgebring. Dit was ‘n wonderlike geestelike voorbereiding. In daardie stiltye kon hy homself ondersoek, mediteer en in gesprek wees met God. In Eksodus 33:11 staan dat die Here direk met Moses gepraat het, soos ‘n man met sy vriend. Hierdie geestelike voorbereiding het hy ontwikkel tydens sy lang stil tye agter die skape in die woestyn.
Soos die Here deur sy lewenservaring vir Moses voorberei het, maak Hy met ons ook. Reg van jou geboorte af, deur die ervarings in ons kinderjare en avonture as jongmens, deur ons werk en al ons suksesse en mislukkings, vorm Hy ons en berei Hy ons voor vir dit wat Hy wil hê ons vir Hom moet doen.
3.	ONS ONBEKWAAMHEID EN TEKORTKOMINGE
In ons hand is ook ons onbekwaamheid. Ons hoef nie sleg te voel daaroor nie. Die taak waarvoor God ons roep laat ons dikwels onbekwaam voel. Dit was beslis so met Moses. Hy het gevoel dat hy total onbekwaam was om die Israeliete uit slawerny te bevry. Daarom al sy verskonings.
Dit is een van die duidelikste tekens van God se roeping, dat ons voel dat ons onbekwaam is. Wat saak maak is hoe ons dit hanteer.
Ons kan dit op een van twee maniere hanteer.
Eerstens kan dit ons lamlê, dan kry ons verskonings die oorhand. Tweedens kan dit ons lei tot ‘n dieper afhanklikheid van die Here. As ons weet dat ons onbekwaam is, weet ons dat ons van die Here afhanklik moet wees. Robert Schuller sê dat ons altyd besig moet wees met iets wat te groot is om in eie krag aan te pak, dan leer dit ons bid en in afhanklikheid van God te leef.
Die Here sê vir Paulus in 2 Korintiërs 12:9: “My krag kom juis tot volle werking wanneer jy swak is.”
Jou antwoord op hierdie vraag kan jou lei op ‘n opwindende reis met God. Nie altyd maklik nie maar wel opwindend.
Raak stil en wees eerlik met die verskonings wat jy aanbied as jy God se roeping hoor. Hoor die Here sê: “Ek sal by jou wees. Ek wil gebruik wat jy in jou hand het.”
Dink so oomblik na oor jou lewenservarings, jou suksesse, jou mislukkings, jou pyn. Waarvoor het God jou voorberei?
Wees eerlik oor jou onbekwaamhede. Dit is die gebiede waar jy die meeste God se krag en voorsienings sal ervaar.