Faludy sien sy tekste eerder as herskrywings en herinterpretasies as vertalings. Weens die politieke onrus in sy geboorteland skep hy ‘n fiktiewe Villon waardeur hy buikspreek en sy eie kritiek lewer deur die gedigte. Hy word gekritiseer deur Eckhardt, ‘n dosent in die Franse departement wat die polisie versoek om hierdie openbare voorlesings te verbied. Hy word gesien as ‘n “Communist stripling”, maar die obseniteite van Villon se verse ontlok wel groot applous by die toehoorders.
Dit was die tyd van Hitler en alles wat daarmee gepaardgegaan het. In 1949 word hy tronk toe gestuur vanweë sy botsings met die kommunistiese party en weens fabulasies deur vyande.
Die ironie is dat hy self sosialisties en liberaal was in sy uitkyk. (Sy Joodsheid kan egter nie misgekyk word nie.)
Dit is ‘n besonder mooi uitgawe hierdie wat gedigte en lito’s bevat. Iván Kovács se vertalings is besonder insigryk. Hulle praat met hierdie leser wat uiteraard nie die oorspronklike Hongaars ken om dit te kan vergelyk nie. Ek lees dit dus net as Engelse tekste – en vir my werk dit.