Vroueskrywers se aanslag in spanningsverhale onder die loep | Netwerk24
Vroueskrywers se aanslag in spanningsverhale onder die loep
Deur Theuns du Buisson 10 Julie 2018 05:23
Só skryf ons ons spanningsromans . . . Van links is Ilse Salzwedel, gesprekleier, en die skrywers Madelein Rust, Irna van Zyl en Karin Brynard. Foto: Conrad Bornman
Het vroueskrywers werklik 'n unieke invalshoek wanneer dit by spanningsverhale en veral misdaadstories kom?
Hierdie was een van die vrae wat gister aan die bod gekom het in 'n gesprek met vroueskrywers van misdaadromans op die Literatuurfees op die Vrystaat Kuns­tefees.
Madelein Rust, skrywer van Bloedlyn, het gesê sy "wonder of ons (vroue) nie die gevoelselement bysit nie. Ons beleef moord en doodslag anders as mans."
Karin Brynard, wat groot sukses gehad het met boeke soos Tuisland, verskil daarvan of vroue werklik uit 'n ander oogpunt na 'n storie kyk.
Volgens haar is die verskil waarskynlik dat vroueskrywers gewoonlik ander werke het, of ten minste huishoudings bedryf en aan die gang hou. Manlike skrywers, daarenteen, skryf. Dit is hulle werk en hulle doen niks anders nie.
Ek weet dat ek dit baie moeilik vind om 'n goeie mens dood te maak.
Volgens Brynard is dit waarskynlik nie doelbewus so gedoen bloot omdat sy 'n vrou is nie. Om die waarheid te sê, sy verkies dit om manlike hoofkarakters te hê. "Vroue is te kompleks. Mans is easy."
Bowenal wil sy net 'n lekker misdaadstorie skryf "en dit het ménse in". Die samelewing het mense in. Of dit nou mans of vroue is, maak nie saak nie.
Van Zyl sê op haar beurt dat sy beslis doelbewus vroulike karakters in haar boeke inspan om die hoofrolle te vervul. Trouens, haar uitgewer het in 'n stadium gevoel dat daar te veel vroulike karakters is. Sy wys ook uit dat vroue altyd in spanne saam met mans werk.
Rust meen ook dat sy doelbewus vroulike karakters skep, wat sy op regte mense grond.
Hoewel al drie skrywers sterk voel oor hul vroulikheid en die verteenwoordiging daarvan in hul boeke, het hulle niks teen mans nie.
Van Zyl vertel met heimwee van die dae toe sy as 'n subredakteur in 'n nagkantoor gewerk het saam met mans wat "hard gewerk en hard gedrink het. Dit was seker dertig of veertig jaar gelede, so dit was ouskool-mans."
Rust erken ook dat sy lekkerder saam met mans werk omdat vroue "partykeer vreeslike dierasies" kan wees.
Brynard is bekommerd oor manlikheid in sy geheel omdat daar nie meer sterk rolmodelle is nie. "Ons is besig om weg te swaai van patriargie. Eers was daar die John Wayne-tipe mans. Toe was daar die manne met die hoedjies in die PW-era. Dit was 'n baie militêre manlikheid. Wat het ons vandag?"
Soos in haar boeke vra sy vir mans wat 'n "balans handhaaf tussen die macho-held-tipe man en 'n man wat in voeling is met homself en sy omgewing".