Delete My Asb! – hier "blok" ek!
Delete My Asb!
Baie, baie jare gelede het iemand waaroor ek baie omgegee het my voor 'n voorwaarde gestel, die voorwaarde was of jy doen dit nou of ek "delete" jou vir altyd uit my lewe, nodeloos om te sê my persoonlikheid is van so aard dat ek glad nie in 'n blik gedruk wil word nie, veral as dit by belangrike goed kom nie. Dus, ek was oral "delete" waar ek ookal "delete" kon word, en ek het nooit weer tot op hede met die persoon gepraat of gesien nie.
Ek stap ook nie terug op paaie lankal reeds geloop nie. Ek hoor van so baie mense wat net gou weer na hul ou huis, ou skool ens wil gaan kyk – ek doen nie dit nie, dit is nie meer myne nie, waarom teruggaan?Dit gaan my verstand te bowe.
Reünies NEE, NEE, NEE as ek jou in my lewe soek, sal jy nou deel wees daarvan, en het ek nie 'n 20jr herdenking nodig om jou te sien nie.
Ek besoek ook glad nie grafte nie, ek gaan eenkeer, ook net as ek verplig voel, maak die ter aarde lê storie mee, en dan is dit die laaste sien van die "blikkantien". Wat is die sin daarvan? – dit bring net herinneringe van pyn mee, en baiekeer ook hopeloos te veel skuldgevoelens jeens die afgestorwene. Ek hou beslis nie van selfpyniging nie.
Daar is wel een graf wat ek graag sal wil besoek en dit is die graf van Jesus Christus, want daai graf is die enigste graf wat leeg is omdat 'n gebroke, stukkende liggaam daaruit opgestaan het vir my en jou, en daarom sal ek met 'n dankbare hart daai roete wel wil stap, al is dit net eenkeer in my lewe.
Ek verstaan ook nie die hunkering na ou liefdes nie, dit het so onnodige greep op jou "nou" kosbare huidige lewe. As dit eenkeer, okay, selfs 'n tweede keer nie gewerk het nie, waarom sal dit enigsins 'n volgende keer werk? Hoekom is hy/sy dan nie aan jou sy nie, daar moet tog 'n rede wees waarom hulle 'n vervaldatum gehad het, dink ek.
Ek hou niks van verwerping nie, en sal als in my vermoë doen om verwerping te keer, maar verwerp my eenkeer dan is dit eenkeer te veel. Ek sal nooit weer veilig voel in so persoon se geselskap nie.
dan kry jy mense wat so in die verlede lewe dat hulle heeltemal die greep op realiteit verloor, hulle oordeel hulself oor hul verlede en het geen insig in die nuwe mens wat hunker om uit die verlede te ontsnap nie, om sodan 'n nuwe avontuur aan te gryp en die mooi van huidige mense, nuwe huise, nuwe plekke te ervaar nie, of selfs net die goedheid van die huidige "nou mense" in hul lewens te waardeer. En as die "nou mense/dinge" skielik nie meer in hul lewens is nie staan hulle by oop grafte, en word daai "nou dinge" skielik "daai was dinge" en skielik is daar die hunkering van toe dit nog so was, of hulle was so en so en saam met dit kom hopeloos te veel selfvergelding…. omdat jy vergeet het om in die oomblik te lewe en te veel teruggestap het in die verlede se verlange na dit wat toe nooit meant to be was nie.
Ek loop nie onnodiglik terug nie! Behalwe as ek "die nou" gesond moet maak ter wille van dit wat "nou" is, en dan alleen sal ek dalk teruggaan om los drade vas te maak, sodat ek die "nou" optimaal kan geniet… dus ek verstaan terugloop slegs as dit genesing moet bring.
Maar dit is ek, en ek is nie jy nie, ek probeer net verstaan wat is dit dat so baie van ons vasgeboei is aan dit wat verby is?
15 thoughts on "Delete My Asb!"
Mei 4, 2017 at 9:27 nm
Jy is reg dat teruggaan seer maak. Soms gebeur iets wat die onthou van so seer ding "trigger" en dan moet mens eers weer daaraan werk om te 'vergeet' van dit.
Mei 4, 2017 at 11:49 nm
Dis interessant om hierdie te lees. Ek is iemand wat vreeslik vasklou aan die verlede aan " wat as" en hoekom. Dis onsaglik moeilik om met oorgawe gelukkig te wees as jy nie vrede gemaak het, met " wat as" nie.
Om die toutjie van die verlede te knip….dis hel!!!
Mei 5, 2017 at 6:04 vm
So wil ek ook glad nie terugkeer na dinge wat verby is nie. Ek sal dalk daaroor praat as dit ń ander persoon kan help, soos om oor foute te getuig en dít wat ek daaruit geleer het. Reünies, o nee. Glad nie. ń Begrafplaas het wel vir my ń bekoring, maar nie om my eie mense te gaan opsoek nie. Die datums en name op grafte kan my verbeelding vreeslik stimuleer; wonder dan oor die mense se lewens en paadjies wat geloop is. Weird, ek weet.
Mei 5, 2017 at 8:43 vm
Ek wou kommentaar lewe maar toe besluit ek om sommer n inskrywing hieroor te doen. Ek hou van hoe jy dink – ek aan die ander kant kan nie, ek dink jy spaar jouself nogal baie seer op die manier van "Terugloop"
Mei 5, 2017 at 9:08 vm
sal gaan loer en dan verduidelik
Mei 5, 2017 at 10:07 vm
Ek voel dieselfde as jy oor begrafplase. Ek ken meer as een mens wat gereeld begrafplaas toe gaan om te gaan "kuier", te gaan koek eet daar as die geliefde verjaar en selfs geskenke daar los ?!? Jammer dit gaan so bietjie my verstand te bowe. My Ouma kon nie by 'n mooi bos blomme verby loop nie, sy't altyd blomme gekoop en vir vriende en familie gaan gee. Haar rede: "Ek gaat gin blomme op jou graf sit nie – ek gee dit sommer vandag vir jou !"
Mei 5, 2017 at 10:11 vm
Ek "like" jou ouma, beslis ook my sentiment xx
Mei 5, 2017 at 12:17 nm
Ek woon vandag nog in my geboorte dorp, so of ek nou wil of nie, die ou dinge sal ek sien, skole, kerke, winkels. Als die gee my so lekker gevoel, veral as mens dink aan bv die Surprise Hairstyles wat Oom Sakkie vir jou gegee het, of jy nou wou of nie!
Maar die comics wat hy gehad het in sy winkel het dit altyd die moeite werd gemaak!
Maar die mense? Ag nee wat. Ek loop nou die dag 'n ou vriend raak, en om eerlik te wees ek sal nie vir jou kan vertel hoe close ek en hy was nie.
Groet nie eens nie. Maak asof hy jou nie ken nie.
Mei 5, 2017 at 12:19 nm
Ja, dit is eintlik nie plekke nie maar eerder mense waarvoor ek seker die bangste is… en dan vashaak. Jy is bevoorreg om in jou grootword plek 'n lewe te maak.
Mei 5, 2017 at 12:29 nm
Ja-nee, die munt het mos maar altyd twee kante, ek wil in Hermanus vasgevang wees asb.
Mei 5, 2017 at 1:19 nm
Begraafplase n defnitiewe nee. Nie om iemand spesifiek se graf te besoek nie. Ou begraafplase kan my bekoor en soos "Bali drome" dink ek stories uit oor die wat daar le.
My ou woonhuise "NEE".
Mei 5, 2017 at 3:51 nm
Voëls van eenderse vere ek en jy, die ding met begraafplase is dat daar ongekende heimwee my oorval en dan spook dit vir dae daarna nog by my, veral as ek die grafte van kindertjies sien wat so voortydig weggeneem is – daarom is dit vir my 'n groot taboe.
Mei 5, 2017 at 3:42 nm
Weet jy, Elanè, vir my is emosies wat verbind is aan mense in ons verlede, iets wat 'gevaarlik' kan wees. Kom ek verduidelik wat ek bedoel. As dit huidiglik met my sleg gaan, kom ons sê nou maar in my huwelik, en ek het bly vashou aan vorige verhoudings, kan dit my huidige situasie heeltemal laat struikel. Ons kry dit nie reg om aan die verhouding waarbinne ons is, te werk, indien ñ deel van ons nie vorige verhoudings laat gaan het nie. Dit is ñ lewensfeit. En hoe meer jy huidiglik sukkel, hoe meer lyk dinge uit die verlede vir jou rooskleurig. Ons moet laat los, al is dit hoé seer. Alle deure moet toe wees vir ons om ons huwelike te red. Alle fokus moet op die huidige probleem toegespits wees. Anders het jy klaar verloor. Om ñ agterdeur oop te hou, is teen die beginsels van ñ huwelik. Daar is nie kortpaaie nie, net 'flous' paaie. Jy flous jouself as jy dink jy gaan beter kry as wat jy het. Veral as jy die een is wat verlede mense saam in jou huwelik ingebring het.
So ek het heeltemal verstaan wat jy sê. En dit is reg, 100% in lyn met wat ons Vader ons leer.
Mei 5, 2017 at 3:48 nm
Ah ha, jy verstaan presies wat ek eintlik tussen die lyne gesê het….agterdeure, hetsy in die verlede of in die hede is baie gevaarlik vir mens se lewens en sielevreugde. My hart kry baie seer want mense in my binnekring sit met die probleem /seer.
Mei 7, 2017 at 8:36 vm
Net so sinneloos vir my is n gesprek oor "As jy jou lewe oor kon he, sou jy sekerlik sekere dinge anders gedoen het." Dit was die situasie toe en wat gerealiseer het die beste oplossing op daardie stadium. Dit is die leerskool van die lewe. Bou n brug daaroor en reis verder.