'n Ryhuis wat geensins bekrompe is nie - hindernisvryLees Meer
Hoof hindernisvry 'n Ryhuis wat geensins bekrompe is nie
Wat amper geen ander soort huis betref nie, het die ryhuis 'n reputasie dat dit bekrompe is. Maar dit het vinnig geblyk dat die huis, wat in die 1930's gebou is, beslis pluspunte gehad het: Die massiewe konstruksie was redelik solied en in 'n goeie toestand. Die vloerplanne is baie kompak en die vertrekke is relatief groot vir 'n terrashuis. Aangesien die gebou net 8,75 meter diep is, val baie lig van beide kante af in die kamers. "Met ruim slaapsale kan die solder ten volle bruikbaar gemaak word, wat die huis vir ons as 'n gesin van vier bewoonbaar maak," het die argitek Christian Mammel erken. Die feitelike voordele was ooglopend en het uiteindelik ook die Keulen-inwoner in hom oortuig. Vir die opknapping het hy saam met sy kollegas van die Rethmeier Schlaich Architects gewerk. In sy werk, wat groot projekte beplan het, het hy nie tyd gehad om sy eie konstruksieterrein te bestuur nie.
Klein verandering - groot effek: 'n stoorkamer in die dak is afgebreek, en skielik kyk ons ​​op in die trap tot onder die nok. Christian Mammel, kliënt
"Die huis, met sy spesifikasie van tydlose en hoë kwaliteit materiale, het ons die bloudruk gegee vir verdere beplanning," het die kliënte berig. Hulle het die ou vloere opgeknap, lae op die mure blootgelê en teëls in die badkamer gekies wat in die 1930's gebruik kon word. "Ons het 'n bewuste besluit teen nuwerwetse materiale en kleure geneem. Dit pas nie by ons leefstyl nie, en dit pas ook nie by die karakter van die huis nie," stem Arnika en Christian saam. Met hul aanvoeling vir vorms, kleure en materiale het die twee die oue en die nuwe letterlik saamgevoeg en vertel so steeds die storie van die huis.
Byna niemand glo dat ons in net 144 vierkante meter woon nie. Die siglyne, die helder en goed ontwerpte kamers laat ons huis groter lyk. Arnika Neberich, kliënt
Met drie strukturele veranderinge het die reeds goeie vloerplanne 'n huis geword wat optimaal vir die gesin bruikbaar was. Op die eerste verdieping is die muur tussen die kombuis en eetkamer afgebreek. Dit skep 'n samehangende area en die gesin kan saam kook en eet. 'n Stoorkamer wat voorheen in die trap aangebring is, het 'n uitsig vanaf die grondvloer na die boonste verdieping verhoed. Nadat dit afgebreek en 'n dakvenster gesny is, oorstroom lig die trap, dit is skaars herkenbaar.
Die eerste verdieping, insluitend sy eie badkamer, behoort aan die twee dogters Ella en Frida. Die solder is gereserveer vir ouers. Die slaapsale maak dit moontlik om 'n badkamer te hê wat na die straat kyk en 'n slaapkamer en studeerkamer wat na die tuin kyk. Na meer as sewentig jaar is die hele geboutegnologie hernu, die olieverhitting is deur 'n gaskondenserende ketel vervang, die dak is geïsoleer en die vensters is hernu. Alle innovasies is so sensitief uitgevoer, asof dit nog altyd so was. En selfs Keulen se Südstädter in Christian voel nou hier tuis.
Leefarea 144 m2
eiendom 249 m2
argitek Christian Mammel met RethmeierSchlaich Architects, Keulen
Teëls vir ouers se badkamer: RAK Keramiek, kinderbadkamer: Mosaico sement teëls en metro teëls. Toebehore: Richter + Frenzel. Wasbak en toilet: stap. Rak by die etenstafel: Werner Works. Kaggel: Spartherm. Ligte in die kombuis: Stiletto Design, skêr muurlig. Kombuis: Ikea met vervaardigde beton werkblad. Eettafel: Hay Loop Stand. Stoele: Arne Jacobsen - Ant, Vitra: Sim deur Jasper Morrison, DSR deur Ray en Charles Eames, Panton-stoel