Die Rooms-Katolieke Kerk maak daarop aanspraak dat die eerste Pous - Apostol Petr - het die mag uit die hande van Jesus Christus. Sedert voortdurend, agtien dae ná die dood van die vorige een, verkies volgende aardse predikant van God. Pous in Katolisisme word beskou as die hoof van die hele kerk. Hy is verkies deur die conclaaf - die kardinale vergadering - vir die lewe. Hy is steeds hoog honneurs. Voordat klim die pous uitgevoer bloedlose offer aan die troon. Dan sit hy op 'n spesiale hooftooisel - die tiara. Dit is nie tulband en kroon die gewone biskop se, bestaande uit drie tande in 'n teken dat die Pous die mag ontvang nou in die wêreld buite die graf, die aarde en die kerk. Sy besondere status van kerktradisie regverdig hul erfenis van krag vanaf die apostel Petrus, en vandaar uit Christus. Daarbenewens het die Pous is ook hoof van die Vatikaan - die staat, wat die gebied van Rome, 'n klein area (44 ha) beslaan en tree in diplomatieke betrekkinge met byna al die lande van die wêreld. Dit is bevorder deur die onafhanklikheid van Wes-biskoppe (in teenstelling met ooste) deur die sekulêre owerhede.
Die idee dat net die kerk kan krag gee om die staat leiers, begin vorm aanneem ná die val van die westelike gebied van die Romeinse Ryk. Elke opeenvolgende Pous agtervolg sy beleid. Onder die edele voorwendsel - die bevryding van die Heilige Graf - georganiseer hy en geleide militêre veldtogte. En ek, X eeu, Pous Johannes VIII na die reëls van die Rooms-Katolieke Kerk aan te vul om te besluit oor die goedkeuring van of verbod op die kroning van regeerders, en selfs die reg om hul kroon te neem.
Teenstrydighede tussen die twee kerke (Oos- en Wes-) is steeds elke jaar. VII Ekumeniese Raad, belê in 787 nC, net verhoog die wrywing. En hulle geassosieer nie net met vrae van ideologie en dogmas van die kerk, as hy die grootste deel van die oningewydes dink nie, maar ook politieke redes. Die feit is dat terwyl die Bisantynse Ryk uitgevoer 'n suksesvolle uitbreiding in die skiereiland Apennijnen. Natuurlik, dat die regeerders van Rome sterk gekant dit. Die beginpunt was 'n konflik uitgelok in 862-870 jaar Michael III. Hy afgesit Ignatius, Patriarg van Konstantinopel, en in die plek daarvan gestel Photios, man van die wêreld wat geen verband met die wêreld kerk het nie. Dit is nie soos Nicholas I, Pous. Daarna het die konflik in die lang nekslag nie tot gevolg gehad nie, maar ook nie heeltemal bedaar. Vergroting van die teenstrydighede plaasgevind in 1054. Dit het geëindig met die amptelike en finaal skeiding van die twee kerke van die Christelike wêreld.
Van toe af het die pous het nadeel verskyn. Saam met die groei van sy prestige en invloed beleid gegroei en agter die skerms stryd en intrige onder die kardinale wat belangstel in wat sal wees in krag is. Daar was 'n tydperk in die lewe van die kerk, wanneer net ingestel te kry om 'n impak op beleid, op die sekulêre regeerders het. Pous om aan mekaar kom om te verander, selfs voor die dood van die voorganger. Dikwels 'n kandidaat wat voorheen omgekeer, het hy daarin geslaag om sy troon te herwin. Illustratiewe geval, toe Pous Benedictus IX in X eeu ek die reg het om die posisie van meer as een keer herstel word. Daarbenewens het 'n ander kandidaat hy homself die troon verkoop.
Gedurende die volgende eeue die pous herleef baie keer en val in verval, pleeg foute en goeie dade. Oor die Katolieke Kerk baie misdade bekend slegs na die verowering van Europese lande deur Napoleon geword: in hierdie gebiede, gekanselleer hy die Inkwisisie.
En net vandag , Johannes Paulus II in die openbaar om verskoning gevra vir die misdade wat gepleeg is deur die Rooms-Katolieke Kerk in die geskiedenis van sy bestaan. Dit was hierdie pous het die struktuur van die kerk hervorm, het 'n moderne weergawe van die funksies en die sosiale rol van die kerk ontwikkel. Hy het herhaaldelik versoek om die predikante nie om deel te neem in politieke aktiwiteite. Die belangrikste doel van die Kerk, Johannes Paulus II het in die bevryding van die wêreld van die konflik, maar nie deur politieke middele, en met die hulp van die evangeliese bediening aan die ganse mensdom, in die geestelike bediening.
Veertig Martyrs van Sebaste - Warriors Christene gemartel. Kerk van die Heilige Veertig Martyrs van Sebaste: beskrywing, geskiedenis en interessante feite