Die staking by Le Creusot (1899) - Verskeie
Die staking by Le Creusot (1899)
Titel: La Grève au Creusot (1899).
Skrywer: ADLER Jules (1865 - 1952)
Datum getoon: 24 September 1899
Afmetings: Hoogte 231 - Breedte 302
Stooring plek: Museum of Fine Arts webwerf
Kontak kopiereg: © ADAGP, © Foto RMN-Grand Palais - Bullozsite web
Prentverwysing: 00EE8160 / Inv. 01.4.2
In die 19de eeu was die Schneider-fabrieke in Le Creusot die grootste in Frankryk. Dertig jaar lank - van 1871 tot 1899 - is daar sosiale vrede gevestig, wat terselfdertyd vergemaklik word deur die volgehoue ​​groei en die kalmte van die werkers wat tevrede is met die feit dat hulle tot 'n groot onderneming behoort aan die voorpunt van vooruitgang en deur die paternalisme van die werkers. bestuurders wat bekommerd is oor die lewenstandaard van hul "werknemers" en hul professionele opleiding.
In 1898 het 'n hele reeks veranderinge egter 'n omwenteling in die situasie meegebring: die radikale het die verkiesing van Mei gewen; Eugène II Schneider, 'n nuwe baas wat te verdiep is in sy Paryse take, word hoof van die maatskappy; Die toestroming van bestellings lei tot 'n versnelling van die tempo van werk en ook van die winste wat die werkers geïrriteerd is om nie raak te sien nie. Die kwessie van die stigting van 'n unie is op die agenda.
Van Mei 1899 tot Julie 1900 het die fabrieke in Le Creusot verskeie stakings beleef, veral tussen 31 Mei en 2 Junie, daarna tussen 20 September en 1 Oktober. Op 24 September 1899 het 'n groot demonstrasie plaasgevind waarin meer as 7 000 mense bymekaar gekom het, waartydens die Creusotins hul bure in Montchanin bedank vir hul ondersteuning.
Dit is hierdie dag van staking en demonstrasie wat Jules Adler skilder. Al die elemente waaruit die skildery bestaan, is ontleen aan die waargenome werklikheid: soos blyk uit hierdie foto's wat van die optog geneem is, is die landskap regs gemerk deur die esels van die Saint-Pierre en Saint-Paul myne, die talle betogers, die verspreiding van driekleurige vlae en vreedsame takke wat van bome geskeur is, die teenwoordigheid van vroue, wie se rol tydens die staking opmerklik was, en kinders wat dromme dra ...
Adler wysig egter sekere aspekte en organiseer dit anders. Hy kies veral om die hande wat broers aan die hoof van die parade vasgeklem is, uit te lig in plaas van die dromme en bugels; hy meng die eeue en verberg die betogers van die betogers. Dit verteenwoordig bowenal 'n wanordelike skare, terwyl die gebruike van die demonstrasie 'n gestruktureerde optog vereis en dikwels in ritme.
Die belangrikste bedoeling van die skilder is uiteraard danksy die inrigting en die groot formaat om die een wat sy skildery oorweeg, te omskep in 'n toeskouer van die gebeurtenis. Behalwe vir die waarheidsgetroue besonderhede wat van Le Creusot geleen is, is dit 'n universele getuienis wat hy wil lewer. Hy skilder die toestand van die arbeidersklas as 'n model van broederskap ondanks die harde werk en bowenal as 'n belofte van bevryding: is die vrou wat die vlag op die voorgrond dra, nie 'n 'moderne vryheid' wat uit die allegorie van Delacroix geneem is nie?
Vir die historikus Michelle Perrot, deur middel van hierdie skildery, "Creusot's kalmte bied die beelde van die staking een van sy bekendste voorstellings".
Madeleine REBERIOUX, Die Radikale Republiek? 1898-1914 Parys, Seuil, coll. "Points Histoire", 1975. Gérard NOIRIEL Werkers in die Franse samelewing, XIX-XXde eeu Parys, Seuil, coll. "Punte Histoire", 1986. Michelle PERROT Jeug van die staking: Frankryk 1871-1890 Parys, Seuil, coll. "Points-Histoire", 1984. Michel WINOCK Sosialisme in Frankryk en in Europa, 19de-20ste eeu Parys, Seuil, coll. "Points Histoire", 1992. Spesiale uitgawe "The Time of the Class Struggle" Die storie n ° 195, Januarie 1996.Die Schneiders, Le Creusot, 'n gesin, 'n onderneming, 'n stad (1856-1960) uitstallingskatalogus, Parys, Fayard-RMN, 1995.