Dag 51 - KiesKerk
Dag 51 – God vergeet; hoekom onthou jy?
Solank jy onder die lewendes is, het jy hoop. 'n Hond wat lewe, is beter as 'n leeu wat dood is – Prediker 9:4.
Hoe leef ons die daagliksheid van die lewe in die lig van die hoop van die evangelie?
Ons memoriseer nie meer woorde nie. Nie eens telefoonnommers nie. Ons en ons kinders weet alles is reeds iewers op 'n skerm waar dit vir ons bewaar word.
Deesdae se kinders ken waarskynlik min, indien enige, liedjies en gedigte uit hulle kop. As ek by die ouetehuis in ons gemeente biduur hou, vertel ek graag aan die ouer mense daar hoe geseënd hulle is. Want die meeste van hulle kan láng gedeeltes uit die Psalms en ander Bybelboeke opsê. Dis 'n skat vir wanneer jy die dag nie meer kan lees nie of bedlêend is.
Daar is iets universeel aan 'n lied en 'n gedig. Jacques Lussereyan beskryf dit treffend in sy boek Against the pollution of the I. Hy was maar 19 jaar oud toe hy, as 'n lid van die Franse weerstandsbeweging teen die Nazi's, gevange geneem en na die konsentrasiekamp by Buchenwald geneem is. In daardie stadium was hy reeds 12 jaar lank blind. Die boek gaan juis oor wat sy blindheid hom oor sy innerlike "ek" geleer het.
Hy vertel van die wanhoop en vrees in die konsentrasiekamp. Dié plek waar almal nie dieselfde taal gepraat het nie, maar waar hulle toe ontdek het hoe poësie hulle hoop en lewe gee. Hy vertel hoe mans vir mekaar gedigte opgesê en só weer lewe gebring het. Hy skryf: "I learned that poetry is an act, an incantation, a kiss of peace, a medicine. I learned that poetry is one of the rare, very rare things in the world which can prevail over cold and hatred."
Dan beskryf hy hoe hy besef het dat ongelukkigheid na ons toe kom omdat ons dink ons is die middelpunt van die wêreld. Omdat ons dan dink ons ly alleen.
Die wêreld se groot digters herinner ons aan alles wat ons met ons medemens deel, ook ons gebrokenheid en angs. Dis wat die Bybelse Psalms onder meer ook doen. Die bekende Henri Nouwen het geskryf: "The more personal, the more universal." Dis hoekom die klag en lied, en die vrees en vreugde van die eeue oue Psalmboek vandag nog tot ons spreek.
Kom ons memoriseer tog 'n klompie gedigte en 'n paar psalms vir daardie koue dae in ons lewe. En dan gee ons dit as 'n geskenk aan ander …
– Lisel Joubert
Hoop is nogal 'n vreemde woord. Ons weet wat dit beteken, maar ons sukkel om dit te verduidelik. Vandag se teksvers herinner ons dat hoop beteken daar is nog tyd om dinge te doen, maak nie saak wat gister gebeur het of wat mense van jou sê of hoeveel keer jy iets nie reggekry het nie. Solank jy nog asemhaal, is elke dag 'n nuwe geleentheid om voluit vir God te leef.
– Het jy al gevoel of jy alle hoop verloor het? Wat het gebeur?
– Hoe kan ons vir iemand verduidelik wat hoop beteken?
Maak 'n plakkaat waarop staan: "Voluit vir God!" Plak jou plakkaat iewers op waar jy dit elke dag, sommer heel eerste ding in die oggend, sal sien. Elke keer as jy dit sien, kan jy onthou: Omdat ek nog asemhaal, leef ek met hoop.