Horatio Herbert Kitchener (24 Junie 1850, Ballylongford, Kerry, Ierland - 5 Junie 1916) was 'n Britse soldaat. Kitchener was berug vir sy Verskroeideaardebeleid gedurende die Tweede Vryheidsoorlog. Hy was die Minister van Oorlog tydens die Eerste Wêreldoorlog.
Kitchener is in die Suid-Afrikaanse geskiedenis bekend vanweë die "verskroeide aarde"- beleid wat hy as bevelhebber van die Britse magte tydens die Anglo-Boereoorlog toegepas het. Hy het naam gemaak in Egipte en die Soedan en was ten tyde van sy dood die Britse minister van oorlog. Nadat hy sy offisiersopleiding aan die Royal Military Academy in Woolwich ontvang het doen hy diens in Palestina en Ciprus totdat hy in 1882 as onderbevelvoerder na Egipte en die Soedan gestuur is.
In 1886 is hy aangestel as goewerneur van die Britse gebiede langs die Rooi See en in 1892 het hy opperbevelhebber van die Egiptiese leer geword. Met die beroemde Slag van Omdoerman op 2 September 1898 het hy die mag van die separatistiese Mahdi finaal gebreek en Khartoem ingerig as setel van die Anglo-Egiptiese bewind in die Soedan. Later in dieselfde jaar het hy 'n sleutelrol gespeel in die Fasjoda-insident, toe Frankryk groot dele van die Soedan wou annekseer maar deur Brittanje voorgespring is. Uit erkentlikheid vir sy aandeel in die vestiging van die Britse bewind in die Midde-Ooste is Kitchener tot die adelstand verhef en het hy bekend geword as Kitchener van Khartoem.
In Desember 1899 is Kitchener as stafhoof van lord Roberts se magte in Suid-Afrika aangestel. Roberts het wye magte aan hom toegeken en tydens die veldtog teen generaal Piet Cronje by Paardeberg het Kitchener as bevelhebber waargeneem. Sy gebrekkige ervaring in die aanvoering van 'n groot leër het tydens die operasie duidelik geblyk. Boonop was die strategie van frontaanvalle wat hy in Egipte en die Soedan met groot welslae toegepas het, nie vir toestande in Suid-Afrika geskik nie. In September 1900 het hy Roberts nietemin as opperbevelhebber van die Britse magte in Suid-Afrika opgevolg.
Kitchener het spoedig ondervind dat die oorlog - anders as wat hy en Roberts gemeen het - allesbehalwe verby was. Die Boere het deur guerrillakrygstaktiek heftig weerstand gebied. Kitchener het sy strategie aangepas deur 'n uitgebreide stelsel van blokhuise deur die hele land te laat oprig, 'n beleid van stelselmatige verwoesting van plase te voer en konsentrasiekampe te laat oprig waarin alle nie-strydende mans, vroue en kinders byeengebring is. Hiermee saam het hy uitgebreide dryfjagte georganiseer in 'n poging om die verspreide Boerekommando's in te sluit.