#ToeValLig Toestemming – Lekkervurigeaffêre
#NaNoWriMo, Ander se woorde, Besluite, Inspirasie, Skryfwerk
Date: November 21, 2018Author: lekkervurig 16 Comments
Ek moet hierdie deel. Die weke sedert ek besluit het dat ek fisies my gaan onttrek aan elke dag se gaan ekonomie pleeg, en dae aan skryf toewy, het interessant verloop.
Ek het soos ‘n ter dood veroordeelde begin regpak en skoonmaak. Elke kas in die huis is uitgepak, reg gepak, matte is gewas, vloere geskrop, tuinwerk is gedoen.
Dit was asof ek nes skrop. Of regmaak om die ou ek weg te werk, of om die onvermydelike oomblik wat ek voor die rekenaar in die skryfkamer moet sit en skryf wou uitskuif, wegskuif. Skuldig omdat ek vir myself iets toe-eien.
So pliggie lysie opgestel om my broeiende gewete te sus. Hoe kan jy, mag jy, jy gaan nie regtig nie gaan jy?
Dank die hemele ToeValLig. Ek lees die raak:
“I’ve seen women insist on cleaning everything in the house before they could sit down to write… and you know it’s a funny thing about housecleaning… it never comes to an end. Perfect way to stop a woman. A woman must be careful to not allow over-responsibility (or over-respectabilty) to steal her necessary creative rests, riffs, and raptures. She simply must put her foot down and say no to half of what she believes she “should” be doing. Art is not meant to be created in stolen moments only.” – Clarissa Pinkola Estés (sy van “Women who run with wolves” -respek)
Dankie tog vir die wyse woorde, en daar kom die volgende twee affirmasies kort daarna:
Dis nou middel November verby. Ek is steeds besig met die #NaNoWriMo uitdaging en minder as 6000 woorde tussen my en die 50 000 doelwit, met dae om te spaar. Dit reggekry omdat ek uit my eie pad gee pad het! Omdat ek die vreugde van skryf ten volle omhels en plig so aks minder bedryf. Niemand is dood nie, die wêreld het nie gaan staan nie! Raai nou net.
Dis bewolk hier in die Limpopo maar nog geen reën in sig vir die dorre, droë aarde hier nie. Die suikerbekkies sit hulle drink beurt en afwag in my vensterraam, my brakke stoei en speel hier agter my stoel, en ek gaan nou woorde string. O, ja, dis my 399e bloginskrywing. Ek onthou hoe beangs was daai eerste publiseer oomblik net so jaar of wat gelede. Dankie vir elkeen wat kom inloer en lees aan my rygsels.
#NaNoWriMo2018#ToeValLigClarissa Pinkola Estés
Previous Previous post: #NaNoWriMo nuus
Next Next post: 50 000 woorde later
16 thoughts on “#ToeValLig Toestemming”
Wys jou net. Ons moet onsself altyd so regverdig!
Gelyk met jou 399e bloginskrywing. Ek onthou ook my herl eerste beangste bloginskrywing. Dit was verskriklik. En sou die man met die hoed my angs aangevoel het? Hy het geskryf ‘welkom, ons byt nie’. Dit was die beste woorde ooit. 😊
Mooi so vir jou!!!! Dis altyd lekker om hier te kom lees en leer. Daai een foto lyk soos my hand as ek op ‘n verf/teken stasie is…
Geniet die journey, dit sal nooit weer presies dieselfde wees as nou, al doen jy dit weer…
Jou skrywe moedig my so aan. Ek is tog te dankbaar dat ek reeds ‘deel’ van jou paadjie is, jou bietjie ken en begryp as jy oor jou stap skryf.
Ware beskrywing van hoe n mens se kop werk om alles te doen behalwe om te gaan sit om te begin skryf vir die dag. My laaste wat ek nou nog eendag wil aanpak is om te gaan sit en te skilder. As ek party dae so na buite kyk en die bome en berge en wolke sien wens ek so in my hart om te kan gaan sit en net te skilder. Ek dink dit sal my baie plesier kan gee.
Ons MOET partykeer sulke “selfsugtige, dom, onverantwoordelike” besluite neem! Geluk dat jy dit gedoen het, steeds doen, en nog gaan aanhou doen! Dit verg moed, en dit verskaf nie net vir jou nie, maar ook vir almal wat jou goed lees, baie plesier. (Ek het ook besluit, volgende jaar gee ek net twee dae klas, en ek het klaar begin voelers uitsteek vir ‘n kreatiewe skryfkursus …)
Ek MOES hierdie vandag hier by jou kom lees het. Dankie <3
Hallooo! Ek is altyd so bly om van jou te hoor! Bly as dit vir jou ook woema gee! Groetnis!
En ek lees altyd lekker die slag wat ek jou wel kry waar jy ookal ronddwaal in hierdie virtuele wêreld xx
Mens kan regtig nie skeppend raak in afgeknypte tydjies nie.Jy het die regte ding gedoen om jou neer te plak en die woorde te laat kom toe dit wou.
Net so. Dis bevrydend en opwindend, want soos ek al iewers kommentaar het – ek het ‘n nuwe gewoonte aangeleer, gaan nie stop nie.
Ja nee, skoonmaak en skryf is beslis nie maats nie. Welgedaan met die uithou en aanhou skryf. Ek geniet jou blogs vreeslik baie!
Dis nou lekker om te hoor my skryfsels is leesbaar vir oulike jongmense. 🤗
Dit is altyd vol wysheid. 🤗
Ek lees altyd lekker by jou, geniet jou skryfsels. Hierdie is voorwaar aanmoediging.