In ’n indrukwekkende reeks lesings gedurende die laaste dekade van sy lewe het Martin Luther die skepping van die wêreld vergelyk met die bou van ’n huis, met God wat sowel die argitek as die meesterbouer is.
God bou deur middel van die kreatiewe Woord, Hy meubileer dit en rus dit toe om ’n geskikte woning te wees wat Hy uiteindelik toevertrou aan die beheer van menslike opsigters. Die hemel word beskryf as die dak, die aarde as die fondasie, en die oseane as die mure. Luther borduur in detail voort op hierdie metafoor. Hierdie elegante woning van die mensdom is keurig en smaakvol deur God versier en toegerus.