Hy was vir verskeie jare deel van die skou kommitee, en het altyd gehelp met al die reëlings wat daarmee saam gaan om seker te maak dat dit ‘n reuse sukses was. Hy was vreeslik geliefd in die gemeenskap, en het gelewe vir sy vrou, vriende en familie. Wanneer hy in die dorp gery het, was sy bakkie se venster altyd oop, en was hy gereed om te groet met ‘n breë glimlag en, net ‘n “sharp” te wys. Hy laat ‘n groot leemte in die gemeenskap agter, en sal altyd onthou word. Hy word oorleef deur sy vrou, Martie, Jannie, Lana, Wim, hulle eggenote en kleinkinders.