Êrens in die Withuis hang daar ’n groot geraamde kaart van die VSA. Elke distrik op die kaart is blou of rooi gekleur. Die kaart is basies ’n groot rooi massa, met blou aan die linkerkant, blou aan die regter boonste kant en hier en daar blou kolletjies. Net meer as 20% van die kaart is blou en die res alles rooi. Dit is natuurlik ’n kaart wat die 2016-verkiesingsuitslag volgens distrik aantoon. Terwyl Hillary Clinton byna 3 miljoen meer stemme as Donald Trump op haar verenig het, het sy slegs sowat 20% van die land se oppervlakte gewen.
Is vir my nie vreemd om die verskil tussen die plattelandse en stads gemeenskappe te onderskei nie. Die stedeling het ’n parallelle horisontale gemeenskap struktuur of klasse stelsel. En het die leun naam van liberaliste verwerf (hulle is nie werklik bevry nie). Dis dus ’n mengelmoes van kulture in afsonderlike klasse. Gevolglik word die leemte aan gemeenskaplikheid, kultuur en waardes gevul deur modes; gedryf deur die media monster. Hulle leiers is dus ook mode navolgers.
Die oplossing: ’n Gemeenskap mentaliteit wat berus op konsensus. Iets soos die protokols maar vir geestelik gesondes. ’n Kollektiewe maind. Die res gebeur vanself.
Die gee en die bring van offergawes is ’n lewenstyl. Hierdie lewenstyl is egter nie om myself te verryk nie, maar om God te verheerlik. Dit is dus baie belangrik dat ek oop sal wees vir die stem van die Heilige Gees om te offer en met verantwoordelikheid sal saai.
Offergawes moet altyd met die regte motief gegee word. Christus moedig sy dissipels aan om nie hul godsdienstige pligte in die openbaar na te kom om deur ander gesien te word nie. As ’n mens dit sou doen, sal hulle wel deur ander gesien word, maar geen beloning van die Hemelse Vader ontvang nie. Die regte motief agter die gee van offergawes is altyd opregte liefde.