Augustus | 2016 | Slaai Sonder Blare
Om 'n wind te laat, maak nie van jou windmakerig nie, al bring jy die wind ook self op. Ek het die laaste paar dae met baie verskillende mense en wesens te doen gehad. Windgatte wat geskok sal wees as hulle uitvind die son draai nie om hulle nie. Windlawaaiers wat so baie soos windorrels praat, maar nie juis stof opskop nie. Mense wat met alle winde saamwaai en my sommer uit my bloedgroep irriteer. Mense wat baie wind maak, maar geen tolbos laat waai nie.
Ek het mense ontmoet wat soos wind, groot skade aanrig en verwoesting saai. Mense wat die wind uit ander se seile neem en niemand 'n plekkie in die son gun nie. Suurstofdiewe wat seker maak dat ander mense die wind van voor kry.
Al het die woord "wind" meestal 'n negatiewe betekenis, weier ek om te aanvaar dat alles wat met die wind te doen het, my ongeskik of onmenslik sal maak. Ek lag oor 'n wind wat glip, of dit nou boontoe of ondertoe is. Ek giggel vir my eie 'deur die wind' denke. Ek klou vas aan die wete dat die wind ook verandering bring. Wind kan die rommel wegwaai, nuwe stof nader bring en natuurlik kan die wind ook 'n verkoelingseffek in die hitte hê. Die wind span die seile, dwing die boot na ontdekkings, pas die reisplan aan en maak seker skepe beweeg vinniger na hul eindbestemmings. Windkrag beteken minder druk op Eskom en die nuwe burgemeesters aan bewind, vee soos nuwe besems, die ou stof weg.
Die wind het my nie omgewaai nie. Ek het nie toegelaat dat die snerpende windjies van ander my onderkry nie. Ek vind my vrede in die vars bries van vriende en kollegas, want mens kan nie van wind alleen leef nie.