Vra sonder ophou – Lukas 18:1-8 » Somerstrand Gemeente
Ons soek vrywilligers om ‘n kwartier voor die erediens in die Gebedskamer saam te kom bid. Gee jou naam vir Liesl, selfs as jy stil wil saambid, mans en vroue, enige ouderdom. Ook Bybelstudiegroepleiers word gevra om die name van hulle vrywillige gebedsgenote vir Liesl te stuur. Dit sal ons in staat stel om gebedsbehoeftes aan almal te kan epos.
So word jy dan deel van God se Gebedslinie rondom ons gemeente, sodat ons gehoorsaam saam met Hom ons pad kan stap, tot Sy eer en verheerliking. Tilla Olivier neem verantwoordelikheid.
Flam 112b:1-2 Ek roem u Naam – sit
Vonkk 296 (koor) Klap jul hande
Liedboek 199:1-3 Loof die Here uit die hemel – staan
Vonkk 104:1,2 (Engels), 3 Wat ‘n vriend het ons in Jesus – sit
Het jy al opgehou bid, omdat jy moedeloos geraak het?
Het jy al aangehou bid en toe antwoord God die gebed?
Weet julle wat is ‘n regter?
Weet julle wat is ‘n weduwee?
Vertel die gelykenis aan die hand van die skyfies:
Jesus het ‘n gelykenis vir sy dissipels vertel.
Daar was ‘n regter wat vir die mense moes help om die regte dinge te doen. Hy het egter nie van God of mense gehou nie. Hy was ‘n baie slegte mens wat nie ander gehelp het nie.
Eendag kom daar ‘n weduwee na hom toe. Iemand het haar sleg behandel en sy wou hê hy moet haar help.
Maar die regter wou nie. Hy het vir haar gesê dat sy maar moet gaan, want hy wil nie vir haar help nie.
Maar die weduwee het nie stilgebly nie. Sy het aanhou vra. Soms het sy deur die venster met hom gepraat.
Soms het sy by die skoorsteen afgeskree.
Soms het sy in ‘n boom geklim as hy verbykom en gesê, jy moet my help.
Soms het sy in die nag vir hom wakker geskree. Help my!
Toe het sy sommer by sy venster gaan sit sodat hy kan weet, sy gaan hom nie los nie.
Elke keer as hy by die venster kom loer, het sy weer vir hom gesê, help my!
Sy het selfs na die winkel toe gegaan en daar vir hom gewag. Help my!
Eenkeer het sy selfs gehang van die dak af en vir hom geskree, help my!
Elke dag as hy oor sy skouer loer, was sy net daar.
Tot hy net nie meer kon uithou nie. OK! Ek sal help.
En sy het baie bly huis toe gegaan.
Só sê Jesus moet ons ook wees. Ons moet nooit ophou om God te vra nie.
Wat is die les wat jy leer? Jy moet vra sonder ophou.
Dit is ook my boodskap vir die erediens. Vra sonder ophou.
En Jesus kontrasteer God met hierdie korrupte regter om ons iets belangriks van God te leer – Lukas 18:1-8:
Die afvalligheid in die tyd van Noag is kort geknip deur die sondvloed waar die bekende wêreld deur water vernietig is. God het die reg gehandhaaf.
Die afvalligheid in die tyd van Sodom en Gomorra is kort geknip deur die vuur en swael wat van die hemel neergereën het en die vier stede daar by die Dooie See vernietig het. God het ook daar die reg gehandhaaf.
Jesus moedig hulle egter aan om te volhard in geloof, want: “Elkeen wat probeer om sy lewe te red, sal dit verloor; en elkeen wat dit verloor, sal dit behou.” En Jesus herinner hulle aan Lot se vrou wat in ‘n soutpilaar verander het toe sy teruggedraai het na dít wat sy reeds agter gelaat het.
Jesus waarsku die dissipels. Moenie met verlange terugdraai na die genot van die wêreld nie, want dan sal julle die koninkryk mis. Wanneer die Seun van die mens kom, sal Hy die skape van die bokke skei, selfs al slaap hulle saam op een bed of werk hulle skouer aan skouer by die meul. Die een sal saamgeneem word en die ander een agtergelaat word.
Maar, waarmee Jesus hulle veral wil bemoedig, is om aan te hou bid, nie maar net vir hulleself nie, maar vir die koms van die koninkryk.
Die regter wou haar egter nie help nie, selfs al was die reg oënskynlik aan haar kant. Maar, die weduwee het aangehou en hom “bly opsoek met die versoek”. Sy het haar saak aanmekaar voor hom gaan bepleit. Sy het hom geen rus gegee nie.
1. Die eerste punt wat Jesus uit die gelykenis maak, is dat God nie so die onregverdige regter is van wie ‘n mens op ‘n soortgelyke wyse moet verwag dat hy onverwags tot sy sinne sal kom en help omdat hy gedaan is nie.
2. Die tweede punt wat Jesus uit die gelykenis maak, is dat die probleem nie by God lê nie, maar by die mense. Nie by die regter nie, maar by die weduwee.
Die vraag is of die dissipels (en ons) met hierdie tipe geloof sal lewe en sal volhard.
God het opgetree in die tyd van Noag toe die mense net aangehou het met hulle sondige lewe. Hulle het in die sondvloed omgekom.
God het opgetree in die tyd van Lot sodat selfs sy vrou wat teruggedraai het na die wêreld in ‘n soutpilaar verander het.
God is daarby heeltemal anders as die korrupte onregverdige regter. Indien dié regter van besluit kan verander, selfs al wil hy nie eintlik help nie, hoeveel te meer nie die Here, die Een wat ingestel is daarop om reg te laat geskied?
Die punt is – nie of God wakker is nie, maar of ons wakker is, of ons dag en nag volhard in gebed tot God?
Vier faktore wat ons oë kan wegtrek
Daar is veral vier faktore wat ons oë kan wegtrek van God se koninkryk:
Die sleur van die daaglikse lewe: ons kan so vasgevang raak in die roetine en eise van elke dag dat ons net nie meer moeite doen om verder te dink as die uitdagings wat ons nou die hoof moet bied nie – soos in die tyd van Noag;
Die gemak van ons lewe: Soos Lot se vrou kan mens die teenswoordige wêreld so liefkry, so gemaklik wees in jou knusse bestaan, so tuis in jou groewe, dat jy nie meer die verlange na meer ervaar nie – soos in die tyd van Lot;
Die gevaar van afvalligheid: Mens kan afvallig raak van God en sy gebod, leef in sy wêreld asof Hy nie bestaan nie. Jy kan jou lewe volgens ‘n ander ritme as God s’n begin leef. Jy kan jou afsluit van die samelewing se nood, en doodgewoon ophou om iets daaraan te probeer doen. Jy kan God en jou naaste vir ander prioriteite inruil – soos die regter.
Die gevaar van moedeloosheid: Mens kan so afgesloof raak, so vasgeval in die krisisse van elke dag; jy kan so wegteer as gevolg van die onreg en lyding wat jy verduur, of rondom jou sien, dat jy hoop en geloof op God se toekoms verloor; jy kan so moedeloos raak dat jy selfs nie meer probeer nie, dat jy eintlik vir God sê, dis reg, ek sal maar self regkom … anders as die weduwee wat volhard het.
Vra sonder ophou!
Om soos Noag – die prediker van geregtigheid (2 Pet 2:5) – in te tree vir die goddeloosheid van sy tyd.
Om soos Abraham voor God in te tree vir die sedeloosheid van sy tyd. Miskien is daar vyftig Here? Miskien is daar vyf en veertig? Of dan Veertig? Dertig? U sal darem seker nie twintig regverdiges laat omkom saam met die onregverdiges nie? En as daar net tien regverdiges is (Gen 18:22-33)? Wat dan Here?
Om jou soos ‘n Lot op die Here te verlaat in jou gebed rondom die losbandige lewe van sy sedelose tydgenote (2 Pet 2:7). En deur Hom gered te word, al was dit dan ook sonder sy vrou.
Om soos hierdie weduwee net eenvoudig nie nee vir ‘n antwoord te aanvaar nie, en aan te hou en aan te hou en aan te hou, totdat daar ‘n finale antwoord kom.
Die vraag is dus hoe ernstig neem ons regtig die dinge wat rondom ons gebeur? Hoe ernstig dink ons oor sonde en onreg? Maak al die sonde en onreg ons bloot sinies met die gevoel niks kan in elk geval verander nie?
Daar is soveel afvalligheid en gebrokenheid in die wêreld. Soveel mense wat worstel met die ellende wat mens-wees meebring. Daar is ‘n diep behoefte na ‘n gemeenskap van mense wat saam sug na geregtigheid, na lewensruimte vir elkeen, na heiligheid, na genesing en herstel van die afvalligheid waarbinne ons leef.
Ons as die uitverkorenes van God, die liggaam van Christus, is daardie gemeenskap. ‘n Gemeenskap van mense wat nie ophou om te roep na God, om dag en nag te vra, Here bring genesing. Here, herstel u beeld in mense. Here, gee bekering sodat ons land en sy mense “vrede sal ervaar soos ’n rivier en geregtigheid soos die golwe van die see.” (Jes 48:18)
Liedboek 601:1,4,5 Dié wat die Here wil dien – staan
Vonkk 266 (koor) Shalom, my vriend