Nuuskommentaar: Moet ons vir dié regering bid?Pres. Donald Trump op 6 Maart 2019 by die Withuis in Washington. (Foto: Jacquelyn Martin/AP) Kleintyd op skool, en daarna in talle preke, is ons meegedeel dat ons vir die regering moet bid. Ook dat ons aan die keiser moet gee wat die keiser toekom. Dis nie heeltemal dieselfde ding nie. Die jongelinge wat bietjie politiek bewus was, sou stellig ook wonder of geestelikes soos aartsbiskop Desmond Tutu, Allan Boesak, Nico Smith en dr. Beyers Naudé dié Bybelse opdrag sou uitvoer. Was hulle dan nie almal simpatiseerders of ondersteuners van organisasies wat terreurmoorde nieselektief op babas en ander onskuldiges gepleeg het nie? Of is daar iewers ’n soort afbreekpunt dat ’n mens van dié gebedsverpligting onthef sou word? Of verstaan ons oppervlakkig die opdrag verkeerd? Jare gelede het daar ’n liederlike twis tussen ’n ou oom en tannie op ’n klein dorpie in die Namakwaland in ontstaan. So erg dat die hele dorpie later verdeel was tussen oom- en tanniemense. Die dominee probeer vir die soveelste keer. Hy praat eers met die oom, en dié is naderhand bereid om vrede te maak. Domineesgoed sit af na die tante, en probeer ook. Hy speel die kaarte sterk dat die oom inskiklik is, en die tante stem naderhand teësinnig in. En toe oorspeel die dominee sy hand: “Tante moet tog vir die oom bid ook.” “Wat?!” haak die tante woedend af: “Wat sal die Here van my dink as ek met so ’n d****rse gebed by Hom aangesit kom?” Hoe voel ons werklik as ons hoor ons moet vir die regering bid, veral die regering van oudpres. Jacob Zuma nadat dit algemene kennis geword het van sy rol in die staatskaping en gepaardgaande institusionele korrupsie? Tydens die Zuma-bewind het dit die uwe self ontgaan van die storie om vir die regering te bid. Met die jongste relletjie tussen pres. Donald Trump en Nancy Pelosi, speaker van die Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers, waarna sy gesê het sy bid vir Trump en die regering, het die herinnering weer ingeskop. Maar is dit so ’n eenvoudige saak soos dit op die oor af klink? ’n Mens kan tog nie vir die sondes wat in die omelet ingeklits is ook bid nie – tensy ’n mens vir die vasvat van die sondes deur die regering bid. En as mens dan tog ingee, en vir die algemene welstand van die (sondige) regering bid, gaan ’n mens nie sleg aan die huigel gaan nie? En die Here ken ons harte. Sal Hy gelukkig wees met so ’n gehuigel? Dan tog liewer nie. Of gaan ontleed ons nou eers dat ’n mens eerstens generies bid vir ’n regering, met die klem daarop dat hulle hul sokkies optrek, eiebelang laat vaar en pligsgetrou regeer soos dit die Here, wat hulle in die amp gestel het, behaag? Lied 283:2 is ’n baie goeie opsomming van hoe ’n gebed vir die regering kan klink: Lei, Vors van Vrede, op u weg Húl wat oor ons regeer, Dat hul met insig en met reg U opdrag hier hanteer – Gelei deur U, bewaar deur U, Getroue Opperheer. Maar as dit ’n blatant sondige regering bly? (Argieffoto: Pixabay) Dan is dit mos ons plig om alle wettige demokratiese middels soos verkiesings, mediavryheid en burgerlike organisasies te gebruik om die regering tot ’n val te bring. Of alternatiewelik soveel moontlik selfregerende gesag te probeer bekom. GAP Ministries het die tekste in die Bybel wat oor die onderwerp handel, geneem en ’n gebed saamgestel wat Christene kan gebruik. Dit kan hier gelees word. Breedweg word tot die Here gebid om in die harte van die regeerders te werk sodat hulle die wil van die Here sal doen. Uiteindelik word gebid dat die kerk sy profetiese roeping sal uitvoer, dit wil sê om aan die regering te wys wat die regte pad is. Hiermee kan nie fout gevind word nie, hoewel verskillende kerkverbande van die sommetjies ietwat anders sal uitwerk, maar basies by dieselfde antwoord vas staan. Met die tweede Advent voor Kersfees (wanneer die tweede kers aangesteek word) hou die tema verband met bid vir die regering dat hy sy afhanklikheid van die Here moet besef. Maar doen die kerk nog sy plig in hierdie opsig? Hoeveel kerkverbande is nie gekant teen aborsie op aanvraag nie, maar kyk heeltemal anderpad as hul lidmate vir partye stem wat dit voorstaan, of ’n keusevryheid daarvoor bied. Die ouer garde sal nog onthou watter teenspoed die vorige regering van kerke gekry het oor die instelling van bonusobligasies. Ten spyte daarvan dat beleggers hul geld (met ’n rentetjie) behou het, het die kerke vierkant teen die obligasies gestaan oor die rol wat die geluksgodin daarin gespeel het. Dit moes afgeskaf word. Oudpresident Jacob Zuma (Foto: Jacob Zuma/Twitter) Selfs nog tydens pres. Zuma se eerste termyn het baie van die vernaamste kerke in pas met hul profetiese rol vermaning op vermaning uitgereik oor die president se godslasterlike uitlatings. Nie alle kerke het saamgestem nie, en een het Zuma selfs ’n erepastoor gemaak. Die VGK het selfs ’n geïsoleerde verklaring uitgereik dat sou Zuma met dié lasterlikhede voortgaan, die VGK ’n beroep op sy lidmate sou doen om nie vir die ANC te stem nie. Dit was vermoedelik ’n ongemagtigde verklaring, want Zuma het lustig voortgegaan, en die VGK het nie verder gekik nie. In 2015 was daar ’n ope brief van die Tussenkerklike Raad van die NG Kerk, die NH Kerk en die Gereformeerde Kerke waarin die regering berispe is. Moet so iets nie meer dikwels gebeur het nie? Lees gerus ook die vorige nuuskommentaar oor die onderwerp op Maroela Media hier.