Die vriendelike mense van – Ho Chi Minh-stad - Wêreldwyd
Dis vroegoggend en die stad is so wakker en besig asof dit nooit geslaap het nie. Toe ons by die mark aankom, word ons met glimlagte en nuuskierige kyke begroet. Chợ Gò Vấp (of Go Vap-mark) is vol plaaslike inwoners wat vars vrugte, vleis, vis, speserye en verskeie ander produkte koop en verkoop wat ons Westerlinge gewoonlik in kruidenierswinkels koop. Glimlagte verskyn onder keëlvormige hoede en probeer ons oorreed om te koop wat hulle ook al verkoop. Sedert ons in die Klein Drakie ("Tiny Dragon") van Suidoos-Asië aangekom het, is dit die soort gasvryheid wat ons ontvang – vriendelike en hulpvaardige houdings en geen teken van gejaagdheid nie.
Terwyl ons met ons kameras deur die mark stap, vra mense ons vir foto's. Hulle lag vir die een wie se foto geneem word en hulle lag vir ons as ons foto's neem van die (springlewendige) visse wat in 'n bad rondswem en as ons nie verstaan wat hulle sê nie – ons Viëtnamees is beperk tot hallo, dankie en tel van 1 tot 10. Oral lag mense. Daar steek waarheid in die gesegde dat lag aansteeklik is. 'n Man met 'n hoender aan 'n leiband kom na ons toe aangehardloop en hou 'n vredesteken omhoog – net reg sodat ons hom kan afneem. Mans roep ons om foto's van hulle vrouens te neem. En net toe ons wil loop, kom gooi 'n tienerseun sy arm om my en vra ons moet hom ook afneem.
Hoewel die taalversperring baie opvallend is (vandaar die vraag na buitelandse Engelse onderwysers), is een ding seker: 'n glimlag word in alle tale verstaan.