Geskryf deur Scott Davidson
Stem, die regte ding om te doen? Andrew Caballero-Reynolds / AFP via Getty Images
Amerikaners word deur politieke politici van alle strepe gesmeek om hulle te doen demokratiese plig in November (3 November 2020) en stem.
Huidige peiling dui daarop dat die die meerderheid van die stemgeregtigdes is van plan om te stem. Maar 'n deel van die kiesers sal dit nie doen nie - in 2016 100 miljoen potensiële kiesers het daarteen besluit registrasie van hul stem.
Baie hindernisse verhoed dat burgers kan stem, soos onsekerheid oor hoe om te registreer of onvermoë om by die stembus uit te kom. Maar daar is 'n deelversameling van nie-kiesers wat 'n bewustelike keuse maak om nie om etiese redes te stem nie.
As 'n filosoof wat kursusse in etiek en politieke filosofie aanbied, Ek het die etiek ondersoek om nie te stem nie.
Die drie mees algemene redes wat ek hoor, is: 'Ek het nie genoeg inligting nie', 'Ek hou nie van een van die kandidate nie' en 'Ek wil nie hierdie verkiesing legitimiteit gee nie.' Dit is die moeite werd om te ondersoek waarom, volgens my, elke argument gebrekkig is, en as daar ten minste een etiese rede is om nie te stem nie, gegewe die unieke omstandighede van hierdie jaar se verkiesing.
1. Gebrek aan inligting
Volgens 'n onlangse studie deur die 100 miljoen-projekkiesers is twee keer so geneig om as aktiewe kiesers te sê dat hulle nie genoeg inligting oor kandidate en kwessies het om te besluit hoe om te stem nie. Hierdie groep nie-kiesers kan glo dat dit oneties is om te stem omdat hulle oningelig is. In "Die etiek van die stemming, "Politieke filosoof Jason Brennan voer aan dat oningeligte burgers 'n etiese verpligting het om nie stemme uit te bring nie, omdat hul oningeligte stemme resultate kan lewer wat ons politieke stelsel skade berokken.
Die eerlikheid van hierdie groep nie-kiesers is prysenswaardig, veral in vergelyking met te selfversekerde kiesers wat ly onder wat sielkundiges die "Dunning-Kruger effek"En glo verkeerdelik dat hulle beter ingelig is as wat hulle is.
Maar 'n oningeligte kieser kan die probleem regstel en die etiese dilemma verwyder - en met minimale tyd en moeite. Inligting oor elke kandidaat se platform is toegankliker as ooit tevore. Dit kan aanlyn, in druk en deur middel van gesprekke gevind word. Die probleem vandag is eerder hoe om betroubare, onpartydige inligting te vind. Een van die duidelike voordele van pos-in-stemming is dat dit kiesers meer tyd gee om hul stemming sorgvuldig in te vul sonder om gejaagd te voel. Terwyl hulle die stemming tuis voltooi, kan hulle hulself op hoogte hou van elkeen van die kandidate en kwessies.
2. Hou nie van die kandidate nie
'N Ander algemene rede om nie te stem nie, is die afkeer van die kandidate. In werklikheid het 'n Pew Research-studie bevind dat 25% van die geregistreerde nie-kiesers het nie in die 2016-verkiesing gestem nie vanweë 'n 'hekel aan die kandidate of veldtogkwessies'. Op grond van hul afkeer van albei kandidate, het hulle bevind dat hulle nie met goeie gewete vir een kon stem nie.
Wat dit egter ooplaat, is die vraag waar hierdie 'afkeer' vandaan kom. Dit is moontlik die produk van negatiewe veldtogte, wat negatiewe houdings teenoor die opponerende kandidaat bevorder. As u nie van een party se kandidaat hou nie, negatiewe advertensies moedig 'n ewe negatiewe gevoel aan teenoor die kandidaat van die ander party. Dit dui daarop dat negatiewe veldtogadvertensies 'n strategie vir onderdruk algehele kiesersbesoek deur kiesers nie van albei kandidate te hou nie.
Maar afkeer is nie voldoende rede om te onthou nie. Die fout hier, glo ek, is dat keuses nie altyd tussen positief en negatief, goed en sleg is nie. Kiesers moet dikwels kies tussen twee goeie of twee slegte opsies. Dit is ook opmerklik dat daar, benewens die bokant van die kaartjie, ook gereeld belangrike staats- en plaaslike wedstryde op die stemming. Deur net een kandidaat of beleidsvoorstel te vind wat u werklik ondersteun, kan u die moeite werd maak om te stem. Staats- en plaaslike rasse is soms baie naby, so elke stem kan regtig sinvol wees.
3. Bydrae tot 'n korrupte stelsel
Twee algemene redes wat aangevoer word om nie te stem nie, is die houding dat "hulle stem nie saak maak nie" en dat "die politieke stelsel korrup is", wat saam ongeveer 20% van die nie-stemmende bevolking uitmaak, 100 miljoen Projek se opname onder nie-kiesers. Kiesopkoms is dikwels geïnterpreteer as 'n teken van openbare steun wat politieke legitimiteit vestig. Deur nie te stem nie, beskou sommige nie-kiesers hulself as 'n korrupte stelsel wat onwettige resultate lewer.
Hierdie denkwyse kan geregverdig word in 'n outoritêre regime, wat byvoorbeeld soms valse verkiesings hou om populêre steun te toon. In so 'n samelewing kan die onthouding van stemming 'n wettige punt maak oor die afwesigheid van oop en regverdige verkiesings. Maar 'n verslag van 2019 beskou die VSA as die 25ste demokratiese land, wat dit as 'n "gebrekkige demokrasie" klassifiseer, maar tog 'n demokrasie. As demokratiese verkiesings wettig is en hul uitslae gerespekteer word, het die onthouding van kiesers in die VSA geen praktiese impak wat dit sou onderskei van apatie van die kiesers nie.
Al drie bogenoemde argumente misluk na my mening omdat hulle die waarde daarvan meet om hoofsaaklik te stem in terme van die uitslae daarvan. Stemming kan wel of nie die uitslag lewer wat individue wil hê nie, maar daarsonder bestaan ​​daar geen demokratiese samelewing nie.
In die huidige konteks van die pandemie is daar een geldige etiese rede om nie te stem nie, ten minste nie persoonlik nie. As u op die verkiesingsdag gediagnoseer word met COVID-19 of soortgelyke simptome het of in kwarantyn geplaas word, moet u beslis nie by die stembusse opdaag nie. Die voordeel van u stem sal swaarder weeg as die moontlike skade as u ander kiesers aan die virus blootstel. As individue kan ons natuurlik nie nou weet of ons op die verkiesingsdag in daardie posisie sal wees nie. Maar as 'n samelewing kan ons voorspel dat 'n beduidende persentasie van die bevolking hulself juis in daardie tyd sal bevind.
Die wete dat dit sal gebeur, moet kiesers aanneem wat etici noem 'die voorsorgbeginsel. " Volgens hierdie beginsel moet mense stappe doen om skade aan ander te vermy of te verminder, soos om hul lewe of gesondheid in gevaar te stel.
Op grond van die voorsorgbeginsel kan 'n etikus redeneer dat individue stembriewe moet afvra indien hulle staat bied hierdie opsie. En op sy beurt vereis die voorsorgbeginsel dat elke staat afwesige of instemmende stembriewe aan alle geregistreerde kiesers beskikbaar moet stel. Ons moet onsself en alle ander burgers beskerm teen die keuse tussen hul gesondheid en hul stemreg.