Toe die voortgesette sitting van die 34ste Algemene Kerkvergadering open, is 'n nuwe predikantlid verwelkom, dominee J.J. Kuhn van Krugersdorp. Dit vra meteen aandag vir die de facto bestaan van 'n kweekskool vir etlike jare reeds, want Kuhn was die eerste produk van 'n eie opleiding wat as predikant georden is. Later dieselfde jaar sou J.J. Prinsloo Jsn volg. Die verhaal van hierdie eerste opleiding is uitvoerig beskryf deur C.J. Mans in sy doktorale proefskrif Die Lewe en Werk van die Dogmatikus PJ Muller.
Dit het gevolg op 'n skrywe van dominee Van Belkum aan A.D.W. Wolmarans in April 1905 waarin hy die nood aan 'n eie opleiding beklemtoon het. Die Kommissie het die aanbod van professor Muller dadelik aanvaar, en dit is deur die Algemene Kerkvergadering goedgekeur in April 1907. 'n Studiefonds is in die lewe geroep. Dit sou kom uit ses pennies per lidmaat per jaar, die kollekte by Dankseggingsdienste, een sjieling uit die geld vir elke doopregistrasie en 1/6 vir elke aannemingsregistrasie. Die besluit is nie sonder teenstand geneem nie, veral van die kant van dominee C.W. du Toit. Maar die opleiding het voortgegaan ten spyte daarvan dat professor Muller sy vergoeding eers jare later, die laaste paaiement in 1914, sou ontvang. So het dit gekom dat daar reeds twee persone gereed was vir die proponentseksamen toe die Algemene Kerkvergadering in Maart 1909 die groot debat oor 'n kweekskool gehou het.
C.J. Mans verwys na 'n skrywe van 'n dominee Martins van Johannesburg waarin hy van die twee persone praat as kwaksalwers op geestelike gebied. Dominee Van Belkum het daarop onder andere soos volg geantwoord: