'n Vraag wat onwillekeurig by mens opkom wanneer mens die Nuwe Testament, en veral die vier evangelies lees, is of die Fariseërs geweet het wie Jesus is.
Ons lees dat die Fariseërs die wet geken het. Hulle het ook die skrifte van die Ou Testament geken. Ons kan trouens sover gaan deur te stel dat hulle, tesame natuurlik met die skrifgeleerdes en Sadduseers (as lede van die Sanhedrin), by uitstek die kenners van die Ou Testament was. Hulle was so geag deur die mense. Uit wat hulleself gesê het, is dit duidelik dat hulle 'n intense studie van die skrifte gemaak en gehad het.
Nou weet ons dat die koms van die Messias in die Ou Testament voorspel is. En die Fariseërs het dit beter as enigiemand anders geweet juis vanweë hulle kennis.
Nou is die vraag dan waarom ander Jesus erken het as die Seun van God, en hulle nie. Die eenvoudigstes weet dat Hy die beloofde Messias is, maar die Fariseërs nie. Hoe is dit dan moontlik?
Myns insiens is die ontleding van hierdie kwessie nie net 'n teoretiese bespiegeling nie. Dit het baie groter betekenis. Want as die Fariseërs geweet het dat Hy die Messias was en Hom nogtans verwerp het, vertel dit alles van die verwagting wat hulle gekoester het – 'n verwagting wat dan juis nie op geloof gebaseer was nie maar op hulle verworde denkraamwerk.
Wat bedoel ek hiermee?
Die Fariseërs se kennis het hulle verstand en denke aangetas. Ja, hulle was geleerd. Maar dit het hulle selfvoldaan gemaak. Hulle het beterweterig geword. Daar was by hulle nie meer in afhanklikheid aan 'n Vader en'n Verlosser nie. In hulle oë was hulle volleerd. Sulke mense het nie 'n Verlosser nodig nie. Hulle is in hulle eie oë klaar verlos. Hulle het hulleself begin verafgod. Hulle glo net in hulleself. Dié saak het hulle vir hulself uitgemaak.
Ja, dit kan as die tragedie van die Fariseërs beskou word. Hulle ken die Skrif maar verwerp Jesus.
Wat is die implikasie van die verwerping van Jesus?
Geen duideliker antwoord op hierdie vraag kan gegee word as dit wat Jesus self gegee het nie:
Maar Ek ken julle, dat julle die liefde van God nie in julle het nie – Joh 5:42
Dit spreek die kern van die saak aan. Omdat hulle God nie liefhet nie, kan hulle die Een (Jesus) wat in God se naam kom, nie aanneem nie. Hulle doel is nie God nie maar die eer van die mense (Joh 5:44).
Jesus sê dit self. Hulle het dus geweet dat Jesus die beloofde Messias was, maar hulle morele toestand was reeds van so 'n aard dat hulle dit nie wou aanvaar nie. Daar is geen plek meer vir Christus se woord nie (Joh 8:37).
Hulle kan nie meer insien dat hulle juis die behoefte moet hê aan geestelike lig en genade nie en daarom is hulle deur hulle eie toedoen van die genade uitgesluit. Hulle het egter geen verskoning nie (Joh 15:22).
En dit was nie bloot onverskilligheid of argeloosheid nie. En verseker ook nie onkunde nie. Hulle liefdeloosheid het oorgegaan in haat!
Wie My haat, haat ook my Vader – Joh 15:23.
Dit bring my by Paulus wat in 1 Tim 1:13 skryf dat hy ook 'n vervolger van Christene was voor sy bekering maar dat hy dit onwetend gedoen het en in ongeloof.
Wat die oorspronklike Griekse woord was, weet ek nie maar die woord"onwetend" kan nie reg wees nie. Paulus as skrifgeleerde het presies geweet wat hy doen. Hy was nie onwetend daarmee besig nie.
Vóór sy bekering het Paulus Jesus in sy hoogheid aangetas (hy was 'n lasteraar, vervolger en geweldenaar). Hy het Jesus bespot en gekrenk. (Hand 26:9). Hy het God misken. Maar Paulus kon en moes geweet het (Rom 10:3).
Wat is dan die kern van die saak? 'n Mens kan so arrogant raak oor jou kennis van 'n saak dat die saak waaroor dit eintlik gaan, by jou verbygaan. Jy word jou eie god; jou eie afgod. Jy verheerlik jouself. En dan soek jy 'n messias ('n koning) wat pas by jou eie vooropgestelde idees. Dit is waar die Fariseërs hulle bevind het met die koms van Jesus.
So gesien het Jesus 'n bedreiging vir hulle ingehou. Hy het nie in hulle prentjie gepas nie. In daardie selfvoldaanheid het jy nie 'n redder nodig nie, maar iemand wat jóú koms salf!
Dus, die Fariseërs het geweet wie Jesus was. Vandag se Fariseërs weet ook wie Jesus is. Daarom duur die vervolging voort! Jesus (en sy volgelinge – die Christene) staan steeds in die pad van hulle wêreldoorheersing. Daarom duur die stryd voort.
Maar op 31 Oktober 2018 het ons net soos Martin Luther 501 jaar gelede kon sê:
Vergeefs die helse werk!
Hulle heerskappy is van korte duur. Hulle lot is reeds bepaal.
Die les vir ons is om self ook nie toe te laat dat afgode en ons eie verheffing ons pad na Jesus sluit nie. Ons kennis moet ons heilig maak, afhanklik hou en gelowig maak.