Kerkorrel se bydrae tot rewolusie in Afrikaanse musiekJohannes Kerkorrel. Foto: Johanneskerkorrel.com In die laat 1980’s het baie min Afrikaanse kunstenaars dit gewaag het om ŉ politieke standpunt deur middel van hul musiek in te neem. ŉ Groep kunstenaars het egter besluit hulle het genoeg gehad van die apartheidsregering en het geen doekies omgedraai oor hoe hulle daaroor gevoel het nie. Een van die leiersfigure was Ralph Rabie. Hy is op 27 Maart 1960 in Johannesburg gebore en het, soos Koos du Plessis, uit die joernalistiek in die musiekbedryf beland. Nadat hy drama by die aktrise, Babs Laker, wat veral bekend was vir haar rol as Liebet Rynhardt in die televisiereeks Ballade vir ŉ enkeling, gestudeer het, het hy as subredakteur by Die Burger gewerk en later, nadat hy na Johannesburg verhuis het, by Rapport. Hy het die verhoognaam Johannes Kerkorrel gekies nadat hy eendag by ŉ winkel verbygestap het wat Johannus-kerkorrels verkoop en besluit het dit sou sy verhoognaam wees. Hy en ŉ paar ander alternatiewe Afrikaanse kunstenaars, soos Koos Kombuis en Bernoldus Niemand (die verhoogname van André le Roux du Toit en James Philips), het besluit om ŉ landwye toer te onderneem om ŉ groter gehoor aan hul musiek bloot te stel. Die naam van die toer was Voëlvry, na aanleiding van ŉ liedjie wat Pieter van der Lugt geskryf en gesing het. Die toer is by verskeie universiteitskampusse verbied, predikante het landwyd van die kansel af standpunt teen hierdie musiek ingeneem en die SAUK het die hele album summier verbied, maar ŉ nuwe tydvak vir Afrikaanse musiek het aangebreek. Ralph se base by Rapport het hom voor ŉ ultimatum gestel om van die Voëlvry-beweging weg te breek of te bedank. Hy het besluit om eerder te bedank. Die Voëlvry-toer het van April tot Junie 1989 geduur, maar Kerkorrel het voor die toer sy eerste kortspeler uitgereik, met “Ry” as die treffersnit en “Hillbrow” op die keersy. Ironies genoeg was dit laasgenoemde snit wat die groot treffer geword het. Na die Voëlvry-toer het hy sy eerste album, Eet kreef, opgeneem en ŉ landwye toer onderneem. Feitlik die hele album is deur die SAUK verbied. Op die eerste snit, “Sit dit af”, het Kerkorrel hoegenaamd geen geheim gemaak van hoe hy oor die destydse Nasionale Party-regering of die SAUK se nuusdekking gevoel het nie. Dit was egter nie die enigste snit waarop hy die status quo uitgedaag het nie. “Energie” was ŉ rebellie teen gesag, terwyl hy ook baie sterk standpunt teen snobisme ingeneem het op “BMW”. Naas “Hillbrow” was “Tronk” die enigste snit wat aanvaarbaar vir die SAUK was. “Ossewa” het ook radiolugtyd gekry, maar eers nadat ŉ woord uit dié liedjie verander is. Kerkorrel se tweede album, Bloudruk, was seker een van die heel beste Afrikaanse albums van die 1990’s en het verskeie treffers opgelewer omdat die aanslag meer kommersieël en sy taalgebruik meer aanvaarbaar was. Die eerste snit, “Halala Afrika”, was iets besonders, want dit was seker die eerste Afrikaanse liedjie waaraan wit en swart kunstenaars saamgewerk het. Onder die ander treffersnitte op hierdie album was “Somer” en “Hoe ek voel”. In 1994 het hy die oorwegend Engelse album Cyanide in the beefcake bekendgestel met die snit “Awuwa”, waarin Tandie Klaasen en Stef Bos in onderskeidelik Zoeloe en Nederlands saam met hom sing. Sy volgende Afrikaanse album, Ge-trans-for-meer is in 1996 vrygestel en het ŉ groot verrassing opgelewer, naamlik sy verwerking van die bekende volksliedjie “Al lê die berge nog so blou”, wat die groot treffersnit op dié album was. Daarby het hy ook Koos Kombuis en David Kramer se onderskeie treffers “Onder in my whiskyglas” en “Dawid Ryk” opgeneem. Hy het sy dekade in die musiekbedryf gevier met “Tien jaar later” in 1998 met, benewens sy treffers, ook twee snitte wat hy opgeneem het voordat hy Eet kreef vrygestel het, naamlik “Almal moet gerook raak” en “Wat ŉ vriend het ons in PW”. In 2000 verskyn sy laaste album, Die ander kant, waarvan die titelsnit ŉ groot treffer geword het. Johannes Kerkorrel het op 12 November 2002 sy eie lewe geneem op die jong ouderdom van 42. Huldeblyke het van oral ingestroom. Hy was baie goed bevriend met Amanda Strydom en op haar album Verspreide donderbuie het sy die snit “Ek het gedroom” ingesluit, wat sy ter nagedagtenis aan hom geskryf het waarin sy herinneringe van hul vriendskap deel. Sy komposisies “Halala Afrika” en “Hillbrow” is in die nuwe FAK-sangbundel ingesluit. Met sy waagmoed om die regering van die dag uit te daag en sy vermoë om sy musiek by veranderende tye aan te pas, het Johannes Kerkorrel ŉ rewolusie in Afrikaanse musiek meegebring. https://youtu.be/ZKmWoryebvI