Vrydagaand het Suid-Afrika inderdaad van een van sy grotes afskeid geneem toe prof. Marinus Wiechers oorlede is.
Benewens familielede en vriende, wat hom as 'n besonderse mens onthou, het hy op vele terreine in sy land help bou en onuitwisbare spore gelaat.
Hy word beskou as die vader van die administratiefreg in Suid-Afrika. Toe dit nie as toepassingsdissipline of vakgebied bestaan het nie, is hy as jong regsakademikus na Europa, waar hy dit bestudeer het en in Suid-Afrika kom vestig het. Sy aandeel aan die skryf van die nuwe demokratiese Grondwet is alombekend deur die bewese bydrae wat hy gelewer het as lid van die konstitusionele komitee in die veelparty-onderhandelings waaruit die nuwe bedeling gebore is.
Hy word beskou as die vader van die administratiefreg in Suid-Afrika.
In dié tydperk, maar ook in die jare daarna, was hy by uitstek een van die Suid-Afrikaanse kenners wat buitengewoon toeganklik was vir die media. Met groot geduld was hy bereid om soms ingewikkelde konsepte aan joernaliste te verduidelik wat hulle in staat gestel het om dit in verteerbare vorm met hul lesers te deel. So het hy 'n belangrike rol gespeel om die Suid-Afrikaanse publiek in te lig oor hul nuwe grondwetlike omgewing.
In sy ampstermyn as rektor van Unisa moes hy help om die eerste hoofstukke van die komplekse oorgangsfases van die universiteitswese aan een van die grootste instellings te bestuur.
Onlangs is hy deur die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns vereer as mede-ontvanger van die Jan H. Marais-prys vir 'n "uitstaande bydrae tot Afrikaans as wetenskapstaal deur 'n wetenskaplike werk en publikasies op 'n hoë vlak en van hoë gehalte in Afrikaans". By 'n geleentheid daarvoor in Pretoria vroeër vanjaar het hy vir oulaas 'n lansie vir Afrikaans gebreek: "Na my beskeie mening is die geredelikheid waarmee jonger geslagte Afrikaanssprekende wetenskaplikes Engels as vanselfsprekend aanvaar, misplaas." Volgens hom het digitale vertaling so ontwikkel dat "die verweer van toeganklikheid nie steek hou nie".