Karl Brandt - Geskiedenis Podcasts - 2021
Karl Brandt was die persoonlike dokter van Adolf Hitler. As sodanig was Brandt baie deel van Hitler se binnekring. Brandt was betrokke by die genadedoodprogram in Nazi-Duitsland en in die besette Europa. Na die einde van die Tweede Wêreldoorlog is Brandt gearresteer en tereggestel vir misdade teen die mensdom.
Karl Brandt is op 8 Januarie geboreste 1904 in Mulhouse. Hy kwalifiseer as dokter in 1928, 'n jaar voor die Wall Street Crash wat die ekonomie van Weimar Duitsland geknou het. Vanaf 1930 het die werkloosheid vinnig gegroei. Die omgewing was nie goed vir 'n pas gekwalifiseerde dokter nie - met soveel werkloses kon baie min doktersfooie bekostig. Soos baie professionele mense, het Brandt ontnugter geraak en het hy gedoen wat baie ander gedoen het - in 1932 het hy by die Nazi-party aangesluit; dit het vir hom gelyk asof dit die enigste party was wat 'n hoop op 'n toekoms bied. In 1933 word hy lid van die SA.
In Augustus 1933 is Hitler se niggie en sy adjudant, Wilhelm Brückner, beseer in 'n motorongeluk. Brandt, wat as dokter in Bo-Beiere gewerk het, is ontbied om hulle te help. Brandt het so 'n goeie indruk gemaak dat hy uitgenooi is om een ​​van Hitler se persoonlike dokters te word. Teen 1934 was Brandt 'n gereelde lid van die binnekring wat in Hitler se Berchtesgaden-toevlug gewoon het - die Berghof. Hy word as majoor-generaal in die Waffen-SS bekroon en is as die Rykskommissaris vir Gesondheid en Sanitasie aangestel.
Die persoonlike dokter van Hitler was Theodor Morrell. Brandt was baie agterdogtig oor die medikasie wat Morrell vir Hitler voorgeskryf het. Morrell beweer dat dit inspuitings op vitamien of glukose was, maar dat Brandt sy twyfel het. Na die oorlog is voorgestel dat die inspuitings wat deur Morrell toegedien is, moontlik morfien bevat het, aangesien Morrell self 'n morfienverslaafde was. Dit is moontlik dat dit Brandt se vermoede gewek het. Tot 1944 sou Hitler egter geen kritiek op Morrell hoor nie.
Brandt was die dryfkrag agter die genadedoodprogram wat in die vooroorlogse Nazi-Duitsland begin is en ná September 1939 oor die hele besette Europa uitgerol is. Brandt is op 1 September amptelik deur Hitler aangestel as mede-hoof van die T4-Euthanasia-program.st 1939. Hy was ook besig met 'n program vir afdwing van aborsies vir vroue wat as 'geneties gebrekkig' beskou word. Dit sluit diegene in wat liggaamlik of verstandelik gestrem was. Brandt het ook 'n program vir afgedwonge sterilisasie na vore gebring en hy het mediese eksperimente uitgevoer om te kyk watter sterilisasiemetode die doeltreffendste is in terme van die aantal mense wat op een slag gesteriliseer kon word.
Brandt het in die guns van Hitler gebly tot die heel laaste dae van die Tweede Wêreldoorlog in Europa. Hitler was egter woedend toe hy verneem dat Brandt sy vrou en seun uit Berlyn en na die Geallieerde lyne verhuis het. Brandt het dit gedoen in die verwagting dat hulle in 'n Geallieerde besettingsone sou wees in teenstelling met 'n gebied wat deur die Sowjetunie beset is. Hitler het hom van nederlaag beskuldig en opdrag gegee om 'n krygsraad op die landdroshof te staan ​​op die aanklag van hoogverraad. Hitler het probeer om die beslissing van die hof te beïnvloed deur 'n brief aan hulle te stuur waarin hy Brandt beskuldig dat hy sy vrou geheime dokumente gegee het wat sy aan die Geallieerdes gaan oorhandig. Die uitspraak was nooit in twyfel nie en Brandt is ter dood veroordeel. Hy is eers gered toe Himmler die teregstelling uitgestel het om toe te laat dat 'nuwe getuies' geïdentifiseer word en voor kruisverhoor voor die hof gebring word voordat die teregstelling uitgevoer is. Waarom Himmler hierdie standpunt ingeneem het, is nie bekend nie, maar hy het Brandt waarskynlik beskou as een van sy 'mans', iemand waarop hy op steun kon staatmaak in sy poging om vir vrede te dagvaar in 'n duidelike verset teen Hitler.
Brandt is op 2 Mei uit die tronk vrygelaatnd 1945 op bevel van Karl Dönitz, wat Hitler as Führer opgevolg het.
Terwyl Brandt moontlik 'n SS-skietery oorleef het, het hy nie die aandag van die Geallieerdes wat op 23 Mei gearresteer het, ontsnap nierd en hom aangekla van misdade teen die mensdom en lidmaatskap van 'n kriminele organisasie. Hy was een van drie en twintig dokters wat verhoor is in die sogenaamde 'Doktersverhoor' wat van 1946 tot 1947 geduur het.
Brandt het probeer om homself teen die aanklagte te verdedig. Hy gebruik die benadering 'Ek volg bestellings'. Hy is gevra:
Aanklaer: "Was die vrieseksperimente volgens u gevaarlik?"
Brandt: "Ja. Omdat die dood soms plaasgevind het, was dit ongetwyfeld gevaarlike eksperimente. "
Regter Sebring: 'Sou 'n bevel redelik wees indien 'n bevel wat 'n ondergeskikte mediese beampte gemagtig of gelas het om onderwerpe onwillekeurig te selekteer en aan eksperimente te onderwerp, waarvan die uitvoering van die amptenaar waarskynlik sou lei tot die dood van die onderwerp?'
Brandt: "Dit is 'n moeilike vraag om te beantwoord, want dit hang af van 'n duidelike opdragsketting. As Himmler 'n Dr X beveel het om 'n sekere eksperiment uit te voer, is dit heel moontlik dat Dr X nie bereid sou wees om so 'n bevel uit te voer nie. As hy weier, sou hy sekerlik geroep word om rekenskap te gee van sy mislukking. In so 'n geval - en hier moet die outoritêre karakter van ons regeringsstelsel in ag geneem word - moet enige persoonlike etiese kode die totale karakter van oorlog laat verdwyn. "
Sy argumente is nie aanvaar nie en Brandt, saam met ses ander dokters, is ter dood veroordeel. Voordat die teregstelling uitgevoer is, het Brandt sy liggaam vir mediese navorsing aangebied. Die aanbod is geweier.
Brandt se teregstelling is op 2 Junie in die Landsberg-gevangenis uitgevoernd 1948. Hy het op die steier gesê:
'Dit is geen skande om op die steier te staan ​​nie. Dit is niks anders as politieke wraak nie. Ek het my vaderland as ander voor my gedien… "