Verlede week het baie mense paniek aankope gedoen. Mense ht in lang rye gestaan om trollies vol toiletpapier en ander noodsaaklikhede te koop. Selfs die rye by die drankwinkel het by die deur uitgestaan. Ons het bang geraak alles gaan opraak.
Meeste mense is so gewoond daaraan om enige tyd enigiets te gaan koop wat hulle nodig het. As ons brood en melk nodig het, ry ons gou. As ons iets by die apteek wil hê, ry ons gou. As ons nie lus is vir kosmaak nie, bel ons vir ’n pizza. Ons het gewoond geraak aan die idee: Daar is baie. Niks al ooit opraak nie. En skielik met die inperking word ons gedwing om stil te word en te besef ons kan nie net gou ry nie. Daar is dalk nie genoeg van alles nie. Ons sal dalk sonder ’n paar dinge moet klaarkom. Ons het dit ook besef toe daar nie elke dag water en krag was nie.
Maar in hierdie land is daar miljoene mense wat elke dag van die hand na die mond leef. By hulle is die koskas baie maal leeg. Hulle net nooit wat of krag in die huis nie.
Het ons nie ook ’n verantwoordelikheid tenoor hulle nie? Ons besef nou dalk vir die eerste keer die ongemak om nie alles nou te kan hê wat ons dink noodsaaklik is nie. Kom ons gaan maak ’n verskil in ons gemeenskap!