11 simptome van 'n selfafstotende ingesteldheid (+ hoe om dit te oorkom) - Verstand
Ons is ons eie slegste kritici.
Waarlik, ons slaan onsself uit oor dinge waaraan ander nooit eers sal dink nie, wat nog te sê van ons, en ons hou onsself dikwels verdoem teen onmoontlike standaarde.
Dit is alles redelik normaal.
Wat kommerwekkend kan wees, is wanneer verskeie bydraende faktore saamwerk om ons regtig onsself te verag ...
... wat redelik verwoestende gevolge kan hê as dit nie vroeër as later uitgesorteer word nie.
Dit kan in die daaglikse lewe uitlek en verwoesting saai op ons verhoudings, werk en algemene welstand.
Later sal ons enkele sleutelsimptome van 'n selfafstotende ingesteldheid ondersoek, maar voordat ons dit doen, moet ons vra waar dit vandaan kom.
Die wortels van selfhaat
Laat ons duidelik wees: daar is geen enkele oorsaak van selfveragting nie. Die menslike verstand is te ingewikkeld om in een belangrike rede te distilleer.
Maar ons kan probeer om sommige dinge te identifiseer wat kan bydra tot 'n minder rooskleurige prentjie van jouself.
Sommige mense kan leer om hulself te verafsku na jare se verwaarlosing as kind. Hulle kan geleer word om 'n lae opinie oor hulself te hê as gevolg van die manier waarop daar met hulle behandel en gepraat word.
Hulle versorgers het moontlik die boodskap dat hulle is, huis toe gedryf waardeloos en nutteloos en onverdiend van liefde, en die kind word groot om dit te glo.
Net so kan emosionele en sielkundige mishandeling as volwassene 'n andersins gesonde selfbeeld aftakel en lei tot 'n verdraaiing van u oortuigings en gedagtes.
Trauma in enige stadium van die lewe kan groot verskuiwings veroorsaak in die manier waarop ons onsself en ons selfbeeld beskou. Enkele gebeure kan rimpelings veroorsaak wat in ons toekoms versprei en die fondamente van ons erodeer selfkonsep .
Dikwels word selfveragting ook 'n chemiese oorsaak veroorsaak as deel van 'n groter depressie. Die breine van lyers funksioneer dalk nie soos hulle moet nie, en dit kan lei tot 'n wanbalans tussen sekere chemiese prosesse.
En sommige mense het dit dalk breine wat anders as ander bedraad is wat lei tot 'n haat teenoor jouself.
Hierdie bedrading en die gevolglike chemiese veranderinge kan gekoppel word aan die ervarings van 'n persoon en dit kan ook 'n genetiese faktor hê.
Selfhaat is dikwels selfversterkend
Het u al gehoor van vooroordeel van bevestiging?
Dit is die neiging van die menslike verstand om na bewyse te soek wat sy oortuigings ondersteun. Of interpreteer bewyse wat die oortuigings daarvan kan weerspreek, as vals.
As u dus aan 'n spesifieke idee glo - dat klimaatsverandering byvoorbeeld nie te wyte is aan die optrede van die mensdom nie - soek u nie net bewyse wat u siening bevestig nie, maar diskrediteer u alles wat dit kan weerspreek (terwyl u terselfdertyd die gebreke in die ondersteunende getuienis).
Wat het dit met selfveragting te doen?
Wel, mense haat hulself nie sonder rede nie. Hulle het dalk 'n lang lys van dinge oor hulself waarvan hulle nie hou nie.
Foute wat hulle glo.
Aspekte van hul liggame of verstand of selfs hul gees wat volgens hulle op die een of ander manier 'verkeerd' is.
En hulle soek maniere om hierdie gedagtes en oortuigings te bevestig, terwyl hulle enigiets weergee wat anders kan voorstel.
En die 'bewyse' wat hulle vind om hul selfveragting te bevestig, is op sy beste dikwels gering en soms 'n suiwer versinsel van hul eie verstand.
Mislukkings van enige aard word geheel en al as negatief beskou en nie as die leerervarings wat dit werklik is nie.
Hulle is bloot 'n verskoning vir hulle om hulself nog meer te verslaan. Om hul vermoëns te verkleineer en hulself as onbevoeg en onbevoeg te beskou.
Wanneer hulle met ander mense omgaan, kyk hulle na enige reaksie wat hulle oortuigings kan bevestig. En as dit nie kom nie, kan hulle mense daarin aas of hulle net in hul gedagtes opmaak.
Hulle 'sien' dinge in ander se gedrag as een of ander manier 'n weerspieëling van hul eie eiewaarde.
Hulle skiet kritiek op terwyl hulle lof ignoreer.
Hulle slyp die kleinste besonderhede en ignoreer die algemene konteks en sentiment.
Hulle wil glo dat hul eie afkeer heeltemal geregverdig is.
Hulle wil nie glo dat dit dalk nie geregverdig kan word nie.
Die simptome van selfveragting
As iemand hulself verag, beïnvloed dit die manier waarop hy dink en optree.
Hierdie gedagtes en optrede kan beskou word as simptome van die oorkoepelende oortuiging dat die persoon op geen manier 'goed' of verdienstelik is nie.
Daar is baie, maar hier is 11 van die mees algemene.
1. Onder- of oor-eet
Baie mense wat sukkel met selfafkeer, straf hulself met kos: hetsy deur nie genoeg daarvan te eet nie, of om te bing.
Diegene wat hulself voedsel ontken, voel dikwels dat hulle nie die voeding verdien nie, of hulle sal hulself alles ontken, behalwe kos wat hulle nie hou nie, as 'n soort straf vir selfs bestaan.
Diegene wat ooreet, doen dit om later skaamte te kry: dit is 'n vaste verskoning om hulself te verag.
2. Fisiese verwaarlosing
Mense hou gereeld op om te bad, hou op om hul hare of tande te borsel, dra dieselfde klere om aan die slaap te wees as wat hulle gedurende die dag gedra het, ens.
Hulle hou op om na hul fisieke voorkoms om te sien, en verwaarloos selfs die basiese beginsels van persoonlike higiëne ...
... nie noodwendig omdat hulle regtig nie omgee nie, maar omdat hulle voel dat hulle nie verdien om 'goed' te lyk of te voel nie.
Hulle straf hulself met verwaarlosing, en voel dan dat hulle hulself meer en meer haat.
'Waarom probeer ek? Ek sal dit in elk geval net daaraan suig.'
'Ek gaan hierin misluk.'
'Dit gaan nie werk nie.'
Negatiewe selfgesprekke soos hierdie lei 'n persoon tot mislukking, wat hul gevoel van selfveragting en skaamte versterk.
Dit verhoed hulle ook om deel te neem aan enigiets wat vir hulle vreugde of vervulling kan bied, omdat hulle hulself vooraf oortuig het dat hulle aan alles sal suig wat hulle probeer.
Of in 'n poging om hulself om verskillende redes te straf, of in 'n swak poging om waarde in ander mense se oë te verdien, mense wat ly met selfveragting, sal hulleself dikwels op verskillende maniere opoffer.
Aangesien hulle geen gevoelens van trots vir hulself kan opdok nie, probeer hulle edel in aksie te voorkom, sodat ander hulle sal ontferm en hulle waardeer vir hul martelaarskap.
In hul lyding kry hulle 'n mate van eiewaarde, selfs al vernietig die optrede hulle en almal rondom hulle.
Die persoon wat homself en hul lewensomstandighede verag, kan net 'leun en dit neem' in plaas daarvan om iets daaraan te doen.
Hulle kan bitterlik kla oor die hand wat hulle ontvang het, maar as hulle die kans kry om hul omstandighede daadwerklik te verbeter, kies hulle passief wees en hou maar aan om dit eerder te neem.
Hierdie soort gedrag is vergelykbaar met die gryp van 'n brandende steenkool styf in die vuis en huil oor hoe erg dit brand, maar weier om sy vingers oop te maak om dit te laat gaan.
Sodra dit gebeur het, sou hulle begin genees ... maar in plaas daarvan hou hulle vas.
6. Vyandigheid teenoor waargenome "bedreigings"
Hulle kan besluit om nie van 'n eweknie by die werk te hou nie, want hulle dink dat die ander persoon meer waardeer word as hulle, of meer geneig om die bevordering te kry wat hulle wil hê.
Hulle kan 'n romantiese maat uitpraat omdat hy met 'n ander persoon praat, omdat hulle dink die ander is 'beter', aantrekliker of suksesvoller as hulle, en dat hul maat hulle vir die ander sal oorlaat.
Alles is 'n bedreiging vir die klein troos wat hulle vir hulself gegrawe het, en hulle sal bang wees as iets dit bedreig, selfs in teorie.
7. Onnodige besteding
As iemand jouself om verskillende redes haat, word geluk en vervulling dikwels verkry deur materiële besittings.
'N Persoon het miskien 'n versameling wat hulle byvoeg wanneer hulle kontant het om mee te speel, of hulle gaan op die koop toe in die hoop dat hierdie nuwe goed, miskien net, die magiese sleutel sal wees om hulle vervul te laat voel in plaas van hol en vol skaamte en selfhaat.
Sommige mense kies selfs baie geld aan ander mense om te probeer bewys dat dit die moeite werd is om van hulle gehou te word.
Dit kan die mense van wie hulle probeer naby kom, vervreem, want daar is nie baie wat gemaklik voel om met 'goed' gekniehalter te word nie, veral nie as dit duur is nie.
Hoe om jouself nie lief te hê nie: 4 dinge wat nie gelyk is aan selfliefde nie
Jy is nie alleen nie: 10 vernietigende gedagtes wat meer algemeen is as wat jy dink
Hoe om 'n minderwaardigheidskompleks te herken (en 5 stappe om dit te oorkom)
Baie mense wat homself woel in selfveragting, is geneig om hulself te isoleer.
Soms is dit omdat hulle voel asof hulle nie regtig hoort nie in enige sosiale groep en almal rondom hulle haat hulle in elk geval ...
... dus in plaas daarvan om soos 'n vreemdeling, vervreemd en alleen in 'n groep te voel, sal hulle alleen wegkruip.
As hulle uitgenooi word, sal hulle dit jammer kry, en kan hulle hulself oortuig dat niemand anders dit verstaan ​​nie, en hulle sal net tyd alleen, tuis deurbring en wens dat dinge anders is, maar niks doen om dit te laat realiseer nie.
9. Dwelms en / of drankmisbruik
Bedwelmende middels kan wondere verrig om ongemaklike of ongewenste emosies te verdoof, en hulle het die bykomende voordeel dat die gebruiker die volgende dag absoluut aaklig voel.
Wanneer mense aan selfveragting ly, is hulle geneig om te voel dat hulle die babelas verdien en die gevolge van hul dwelmmisbruik is.
Hulle voed hul eie skaamte en beland dronk word of hoog om weer van die skandelike, seer gevoelens te ontsnap.
Dit is 'n bose kringloop wat moeilik is om los te kom, veral as iemand al jare in daardie groef vasgeval het. Daar is 'n sekere troos te vinde in selfwreedheid, helaas.
Aangesien baie mense wat hulself verafsku, voel dat hulle nie liefde, skoonheid of vriendelikheid of iets anders as 'n skop op die maag verdien nie, sal baie van hulle hul verhoudings saboteer om te voorkom dat ander nie te naby aan hulle kom nie.
Hulle kan hul lewensmaats verwaarloos of fisiek beledig, of bedrieg hulle , of mishandel hulle net oor die algemeen ...
... en dan, as die maat weggaan, voel hulle geregverdig in hul gedrag, want hel, hulle het weggegaan, nie waar nie?
Sommige selflappers sal selfs so ver gaan om hul lewensmaat te laat vaar en te laat spook, selfs al is hulle regtig lief vir hulle en wil hulle by hulle wees.
Die rede is dat hulle liewer op hul eie voorwaardes wil toeslaan en seermaak as om te waag om verbaas en seergemaak te word wanneer hul geliefdes hulle uiteindelik verlaat.
Sommige beskou selfs die soort verlating as 'n edele gebaar: hulle voel dat dit noodsaaklik is dat hulle hul geliefdes 'vry' sal maak, aangesien hulle noodwendig diegene wat hulle liefhet, sal seermaak.
Bevry van die seer wat hulle kan veroorsaak.
11. Weiering om hulp te kry
Ongelukkig is die weiering om enige hulp te kry, een van die grootste kenmerke van selfveragting.
Iemand wat vasgevang is in hierdie soort ingesteldheid, het die neiging om enige voorstelle van die soort af te borsel, omdat hulle 'weet' dat dit nie sal help nie.
Dat niks sal help nie.
Dat enige poging wat hulle aanwend, sal misluk, en alle terapeute en beraders sal hulle net op medisyne plaas (wat volgens hulle nie sal help nie) of voorgee dat hulle na hul probleme luister, so daar is net geen punt nie.
Dit kan amper lyk asof hulle hul ellende op een of ander vlak geniet: hulle vind 'n soort troos in selfbejammering en selfhaat, en sou nie weet wie hulle sou wees sonder al daardie negatiwiteit nie.
Hulle is miskien selfs bang dat dit net 'n tydelike oplossing sou wees as hulle hul daarvan sou bevry en dan weer met wraak sou kom ...
... dit is dus beter om net aan te hou plunder terwyl dit op 'n vlak is wat hulle beskou as hanteerbaar, ongeag hoe verwoestend dit is.
Hierdie weiering om hulp te kry, is een van die redes waarom diegene na aan die selfverslaafde gefrustreerd raak en uiteindelik deur hul gedrag verslaan word.
U kan nie iemand help wat nie bereid is om hulself te help nie, en geen mate van gerusstelling of onvoorwaardelike liefde sal 'n persoon dwing om die nodige hulp te kry.
Hoe om gevoelens van selfveragting aan te pak
Wanneer 'n persoon wil ontslae raak van die ingesteldheid waarin hy is, hoe gaan dit dan te werk?
Eerstens is dit die moeite werd om te sê dat dit moontlik is om die manier waarop u oor jouself dink, te verander. En jou lewe kan beter daarvoor wees.
U moet bereid wees om aan jouself te werk. Enige verandering van hierdie omvang sal tyd en moeite verg.
Daar is geen towerkuur nie.
Verandering is 'n proses en die pad is nie altyd reguit nie. Daar sal terugslae wees. U kan dalk nie altyd sien wat in die volgende draai draai nie.
Maar as u daarby hou, sal die weg uiteindelik lei tot 'n nuwe en meer positiewe manier van dink oor uself.
Professionals kan regtig help
Soos hierbo bespreek, kan iemand wat vasgevang is in selfveragting, skepties wees oor hoeveel 'n professionele terapeut of berader sal help.
Om dit te bekamp, ​​moet hulle hul ongeloof opskort en bly oopkop tot die moontlikheid dat hierdie professionele persoon weet waarvan hy praat.
Hulle vertrou miskien nie op hulleself nie, maar hulle moet vertrou op die advies wat hulle ontvang en hulle daartoe verbind om voorstelle te maak.
In plaas daarvan om die proses te weerstaan, kan hulle dit probeer benader met 'n houding van 'wat het ek te verloor?'
Hulle moet hul nederlaag trotseer. Hulle glo miskien nie dat dit gaan werk nie, maar moet nie verskonings maak om nie te probeer nie.
Dit opsigself is 'n stryd omdat hulle waarskynlik sal glo dat hulle onwaardig is om goed oor hulleself te voel.
As u professionele hulp wil soek, kan u begin deur dinge met 'n terapeut deur te praat. Klik hier om een ​​te vind.
Keer die bevestigingsvooroordeel om
Vroeër het ons verduidelik hoe 'n persoon se bevestigingsvooroordeel die selfafkeer kan versterk.
Maar dieselfde meganisme kan gebruik word om daardie gevoelens te bestry.
Om dit te laat werk, moet 'n persoon probeer om bewus te bly van sy eie gedagtes en gedrag. En hulle moet daardie gedagtes na 'n ander plek lei na dit waarna hulle natuurlik sou gaan.
In 'n negatiewe terugvoerlus soek u inligting wat u selfveragtende oortuigings bevestig.
In 'n positiewe terugvoerlus kan u inligting soek wat bevestig hoe waardevol u as persoon is.
U soek doelgerig na gevalle wat u ware waarde toon.
Dit is dikwels klein dinge, maar dit het 'n kumulatiewe effek.
Miskien het jy 'n kollega laat lag. Miskien het u 'n heerlike maaltyd vir u gesin gekook wat hulle vinnig kon komplimenteer.
Het u 'n vreemdeling gehelp wat gestruikel en geval het? Is u gevra om 'n belangrike rol op u vriend se troudag te speel?
As so iets gebeur, moet u eenvoudig vra wat dit beteken.
Wees krities in u denke en plaas jouself in die skoene van 'n waarnemer. Wat sou hulle dink as hulle hierdie dinge sien? Watter indruk sou hulle van daardie persoon kry?
Die antwoord moet hopelik wees dat hulle elke keer bydra tot die wêreld waarin hulle hulself bevind en die lewens wat hulle met ander deel.
wat emosionele afpersing in verhoudings is
Hulle lewer 'n netto bydrae. Die samelewing trek voordeel uit hul teenwoordigheid. Dit is belangrik vir ander.
Dit is die soort gedagtes en oortuigings wat bevestig moet word deur die vooroordeel om die positiewe dinge op te soek wat u doen of waaraan u deel is.
Hoe meer u na hierdie dinge soek, hoe meer kan u gedagtes 'n positiewe vooroordeel vorm wat dit elke keer kan bevestig.
Maar daar is 'n ander deel van die vergelyking.
Elke keer as u gedagtes terugkeer na die huidige neiging om die negatiewe te soek, moet u die gedagte in ag neem en so krities as moontlik daarmee wees.
Dit beteken dat u regtig moet ondersoek of u interpretasie van die feite korrek is.
As u glo dat iemand nie van u hou nie as gevolg van wat hy gesê het of gedoen het, vra dan of dit werklik die geval is en of u gedagtes bloot hierdie rede geïmpliseer het op grond van valse bewyse.
En as jy dink jy is dom , probeer om tye te oorweeg waar u kennis en kundigheid getel het. Tye wanneer iemand op jou vertrou het omdat jy iets geweet het wat hulle nie weet nie.
Eintlik moet u teen u aanvanklike negatiewe reaksie terugdruk en die geldigheid daarvan bevraagteken.
En hoe meer gereeld u dit kan doen, terwyl u terselfdertyd die positiewe vooroordeelpomp aanvul, hoe meer sal u u ingesteldheid kan verander.
Tot selfaanvaarding en verder!
Nee, dit is nie Buzz Lightyear se nuwe trefwoord nie. Dit is die reis wat u gaan onderneem.
U sien, die gevoelens wat u vir uself het, sit êrens langs 'n spektrum van selfveragting tot selfliefde. Selfaanvaarding sit êrens so in die middel:
Op die oomblik kan u uself heel links van hierdie lyn plaas, en u uitdaging is om dit stadig na die sentrum te beweeg.
Selfaanvaarding is genoeg om op die oomblik na te streef. Selfliefde is iets waarna byna almal streef. Maar die waarheid is dat die meeste mense daarmee sukkel.
As u die positiewe bevestigingsvooroordeel aan die gang kan hou en die negatiewe bevestigingsvooroordeel in sy spore kan stop, sal u uiteindelik in die positiewe rigting beweeg:
U sal terugslae onderweg ervaar. Daar sal weerstand teen hierdie verandering wees vanuit diep binne-in u bewustelose psige.
Dit moet u nie ontmoedig om te weet daar sal stryd wees nie. Ons kom almal voor stryd te staan. Dit kan van die mees bemagtigende oomblikke in u lewe wees om dit te oorkom.
Maar dit is die beste om geestelik voorbereid op hulle te wees.
Die sleutel is volharding en konsekwentheid.
En jy moet nie selfvoldaan raak as jy in die regte rigting beweeg nie.
Goeie geestesgesondheid is baie soos goeie fisieke gesondheid - dit vereis dat u goeie lewensgewoontes handhaaf.
Net soos verslankers hul gewig yo-yo kan sien, is dit moontlik om jou selfbeeld heen en weer te ervaar.
Maar wat presies is hierdie selfaanvaarding waarop u mik?
Dit is 'n ingesteldheid waarmee u hier en nou kan kyk na wie u is en dit aanvaar - die goeie en die slegte.
Dit is nie 'n gevoel van magteloosheid nie. Dit is nie u wat sê nie: 'Ek kan nie verander wie ek is nie.'
Dit is jy wat sê: 'Dit is wie ek vandag is, en ek aanvaar hierdie werklikheid. Maar ek weet dat dit in my is om as mens te verander en te groei. "
Daar is baie geestelike energie nodig om op die oomblik NIE te aanvaar wie jy is nie. Dit is 'n vorm van ontkenning.
En sodra u uself vrystel aan die werklikheid van wat is, kan daardie energie vir ander dinge gebruik word.
Hou dus selfaanvaarding terwyl u mik.
In hierdie artikel het ons oor die wortels van selfveragting gepraat, ons het na sommige van die simptome daarvan gekyk en maniere ondersoek om hierdie mentaliteit te oorkom en na 'n meer vreedsame en inhoud plek .
Selfhaat is 'n gevangenis in die gemoed. Dit voel dalk bekend en veilig en u wil miskien nie die vryheid aan die buitekant proe nie, maar sodra u dit doen, sal u besef hoe beperk u regtig was.
Wees goed vir jouself. Weet dat u waardig is om goed te voel.
Weet u nog nie hoe u u eie afkeer moet deurwerk nie? Praat vandag met 'n terapeut wat u deur die proses kan lei. Klik eenvoudig hier om met een te skakel.