Magnolia: buite groei, plant en versorg, soorte en variëteite, foto - Interessant
Magnolia: buite groei, plant en versorg, soorte en variëteite, foto
Magnolia (lat. Magnolia) Is 'n soort blomplante van die Magnoliaceae-familie, wat meer as 200 spesies insluit. Die eerste magnolias het in 1688 na Europa gekom, en die naam van die geslag is in 1703 deur Charles Plumier gegee ter ere van die plantkundige Pierre Magnol. Verteenwoordigers van die geslag groei in die tropiese en subtropiese klimaat van Oos-Asië en Noord-Amerika. Magnolia is 'n antieke blomplant van die dinosourus-era, versprei oor die Kryt- en Tersiêre tydperke.
Argeoloë het 'n versteende magnolia-blom ontdek wat 95.000.000 jaar oud is. En hoe maklik magnolia vandag aanpas by 'n klimaat wat moeilik warm genoem kan word, word dit duidelik hoe dit soveel eeue kon oorleef. In daardie dae, toe daar nog geen bye was nie, is magnolias bestuif deur kewers - hulle het hierdie vermoë tot vandag toe behou.
Daar is 'n pragtige en hartseer legende oor magnolia: 'n Japannese meisie met die naam Keiko het haar brood verdien deur blomme van papier te skep wat mooi was, maar helaas 'n sent werd. Een keer het 'n papegaai, wat sy van tyd tot tyd gevoer het, vir haar 'n geheim onthul: papierblomme kan herleef as jy dit met 'n druppel bloed bestrooi. Hierdie daling moet egter in geen geval die laaste wees nie. Met behulp van hierdie geheim het die meisie ryk geword, maar haar hebsugtige minnaar het haar al hoe harder laat werk sodat hy in ledigheid en weelde kon leef. Een keer het Keiko haar laaste druppel bloed aan 'n papierblom gegee en gesterf ... Die blom, herleef deur hierdie druppel, word magnolia genoem. Sedertdien simboliseer die magnoliabloem die adel en vrygewigheid van die siel.
Plant en versorging van magnolia
Bloei: in die vroeë lente, sommige spesies in die vroeë somer.
Landing: middel tot laat Oktober of April.
Beligting: helder sonlig, gedeeltelike skaduwee is etlike ure moontlik.
Die grond: lig, matig klam, ryk aan organiese materiaal, effens suur of neutraal.
Gieter: gereeld, selfs permanent: die grond onder die magnolia moet die hele tyd effens klam wees. Gereelde water is veral belangrik vir saailinge tot drie jaar oud.
Topversiering: kunsmis wat tydens plant toegedien word, is genoeg vir twee jaar. Vanaf die derde seisoen moet komplekse minerale-organiese bemesting toegedien word vanaf die vroeë lente tot die middel van die somer. Byvoorbeeld: 'n oplossing van 15 g ureum, 1 kg mullein en 20 g ammoniumnitraat in 10 liter water - sulke kunsmis in 'n hoeveelheid van 40 liter word toegedien in plaas daarvan om een ​​maal per maand nat te maak.
Sny: dit is nie nodig om 'n kroon van magnolia te vorm nie, en sanitêre snoei word na blom uitgevoer.
Voortplanting: gewoonlik deur steggies, gelaagdheid, enting. Vir teeleksperimente kan u die saadmetode gebruik.
Peste: rose blaaspootjie, witluise, perske plantluise, spinnekop of deursigtige myte, knaagdiere.
Siektes: chlorose, saailingvrot, poeieragtige skimmel, grys vorm, soet swam, botritis en skurfte.
Lees hieronder meer oor die groei van magnolia.
Die magnolia-plant kan 'n bladwisselende boom of struik wees met bruin of asgrys bas, glad, voor of skubberig. Magnolia kan in hoogte groei van 5 tot 20 m. Groot letsels van blare en smal ringvormige littekens van stipules is opvallend op sy lote. Die knoppies van magnolia is groot, soos heelrandige, leeragtige, smaraggroen met veeragtige venasie en effense puberteit onder die blare, wat meestal ovaal of ellipties van vorm is. Enkele geurige tweeslagtige eind- of okselblomme met 'n deursnee van ongeveer 6 tot 35 cm, wit, room, pienk, rooi, lila of pers, bestaan ​​uit 6-12 betegde oorvleuelende langwerpige blomblare wat in een of meer rye gerangskik is. Magnolia blom vroeg in die lente, maar sommige soorte blom in die vroeë somer. Enigiemand wat 'n magnolia-blom sien blom het, sal hierdie boom beslis in sy tuin wil laat groei.
Die magnoliavrug is 'n saamgestelde kegelvormige pamflet, bestaande uit baie een- of tweesaadse pamflette. Magnolia sade, driehoekig, swart, met vlesige pienk of rooi saailinge, hang aan die saadfilamente wanneer die pamflette oopgemaak word.
Die magnoliaboom is, net soos die magnoliastruik, 'n hoogs sierplant. Dit is veral mooi in die lente: die bloeiende magnolia is 'n gesig wat vir altyd onthou sal word. Maar magnolia word nie net waardeer vir sy skoonheid nie: sy blomme, vrugte, blare en selfs die bas bevat essensiële olies, wat 'n unieke antiseptiese middel is vir rumatiek, hoë bloeddruk en siektes van die spysverteringskanaal.
Plant magnolias in die tuin
Magnolia groei nie oral nie, maar as u area geskik is om dit te kweek, plant dit dan in 'n sonnige omgewing, beskerm teen noordelike en oostelike winde, weg van groot bome, sodat daar geen skaduwee op val nie: effense skaduwee is slegs in die suidelike streke. Magnolia het ook vereistes vir die samestelling van die grond: dit moet nie sterk gekalk of sout, te nat, swaar of sanderig wees nie. Organiese ryk neutrale en effens suur gronde word as optimaal beskou. Gee voorkeur aan 'n saailing van ongeveer 1 m hoog met een of twee ogies en 'n geslote wortelstelsel, sodat dit nie uitdroog terwyl u op die plant wag nie. Saailinge met die wortelstelsel in 'n houer kan in die lente, somer en herfs buite geplant word.
Wat die tydsberekening van die plant betref, beskou die meeste kenners die beste tyd hiervoor as die herfs van middel tot einde Oktober, wanneer die magnolia-boompies reeds in rus is. By die plant in die herfs skiet byna 100% van die saailinge wortel. Magnolia word in die lente in April geplant, maar daar moet in gedagte gehou word dat selfs geringe terugvalry die bome wat begin groei, baie kan benadeel.
Wanneer u die plantput voorberei, moet u in ag neem dat die grootte daarvan minstens twee keer die volume van die wortelstelsel van die saailing moet wees. Die grond van die boonste vrugbare laag wat uit die put onttrek word, moet met verrotte kompos gemeng word. As die grond te dig is, voeg 'n bietjie sand daarby.
Plaas 'n laag dreineringsmateriaal in die put - gebreekte klip, gebreekte baksteen of gebreekte keramiekteëls - 15-20 cm dik, plaas dan 'n laag sand van ongeveer 15 cm bo-op, en 'n laag bereide vrugbare mengsel daarop . Plaas 'n magnolia-saailing in die middel van die put sodat die wortelkraag na plant 3-5 cm bo die oppervlak is. Vul die oorblywende ruimte van die gat met grond, druk die oppervlak liggies vas en water die plant volop. Wanneer die water geabsorbeer word, bedek die sirkel van die magnolia byna met turf en bo-op dit met droë bas van naaldbome om te voorkom dat die grond te vinnig verdamp.
Magnolia-vog is die hele tyd nodig. Saailinge van een tot drie jaar het veral gereelde en volop water nodig. Die grond in die romp moet vogtig wees, maar nie nat nie, en die besproeiingswater moet warm wees. Dit is slegs nodig om die grond in die stamcirkel met 'n hooivurk en baie versigtig los te maak, aangesien die magnolia 'n oppervlakkige wortelstelsel het wat maklik deur tuingereedskap beskadig kan word. Daarom word aanbeveel om die rompsirkels van magnolias te deklaag.
Die verbouing van magnolia behels die toevoeging van kunsmis in die nabyste stam sirkel. Bome tot twee jaar oud het genoeg voeding in die grond gelê tydens plant, en vanaf die ouderdom van drie jaar moet u begin voed. Magnolia word in die eerste helfte van die groeiseisoen bemes. As toediening kan u klaargemaakte minerale komplekse gebruik, waarvan die verpakking die vereiste dosis aandui, maar u kan ook self 'n toediening maak: los 20 g ammoniumnitraat, 15 g ureum en 1 kg mullein in 10 liter water. Om een ​​volwasse boom te voed, benodig u 40 liter van hierdie oplossing. Dit word ingebring in plaas daarvan om een ​​keer per maand te water. Hou in gedagte dat dit maklik is om magnolia te veel in te voer, en as u agterkom dat die blare voor die tyd begin droog word, stop dan met bemesting en verhoog die waterverbruik tydens water.
Oorplanting verdra Magnolia nie baie goed nie, maar as u so 'n behoefte het, doen alles wat sy wil: vind die geskikste plek, met inagneming van die groeidinamika van die magnolia. Voordat u die plant opgrawe, moet u dit goed natmaak en onthou dat hoe groter die erdkluit aan die wortels van die plant is, hoe makliker sal dit wortel skiet. Die magnolia word op 'n stuk oliedoek of laaghout na 'n nuwe plek gesleep. Die oorplanting word in dieselfde volgorde as die aanvanklike plant uitgevoer: eerstens word 'n ruim put voorberei, dreinering, sand, 'n bietjie vrugbare grond word daarin gelê, en dan word 'n magnolia in die middel van die put geplaas en die vrye ruimte is gevul met aarde, wat die wortelkraag van die plant bo die oppervlak van die terrein laat. U hoef nie die grond rondom die plant te veel te verdig nie, druk dit net met u hande af.
Na die oorplanting word volop natgemaak en dan word die romp sirkel gedek. As die oorplanting in die herfs uitgevoer is, moet u 'n heuwel uit droë aarde vir die winter in die naby-stamcirkel gooi - hierdie maatreël sal die wortelstelsel van die plant beskerm teen bevriesing. Die stam en takke van die oorgeplante boom is vir die winter in 'n lap toegedraai.
Magnolia het nie formatiewe snoei in die tuin nodig nie, en sanitêre skoonmaak word eers na blom uitgevoer: lote wat in die winter bevrore is, verwelkte blomme, droë takke wat die kroon verdik, word verwyder. Vars snye moet met tuinvernis behandel word. Moenie magnolia's in die lente snoei nie, want alle plante van hierdie soort word gekenmerk deur intense sapvloei en kan weens wonde vrek.
Daar is lank geglo dat magnolia onaantasbaar is vir siektes en plae en aan verskillende probleme ly. Soms begin geel kolle op die blare verskyn - chlorose. In hierdie geval bly die are van die blare groen. Dit is 'n teken dat daar baie kalk in die grond is, en dat die wortelstelsel van magnolia in so 'n omgewing nie goed ontwikkel nie en sterf. In hierdie geval moet u suur turf of naaldgrond by die grond voeg. Of u kan chemikalieë wat in die handel beskikbaar is, soos ysterchelaat, gebruik om die vereiste suurgehalte te herstel.
Oorversadiging van die grond met kunsmis vertraag die groei en ontwikkeling van magnolia, omdat die versouting van die grond voorkom deur die oormaat voedingstowwe. Dit is moontlik om vas te stel dat daar te veel kunsmis in die wortels ophoop deur die rante van die ou blare van die plant wat einde Julie uitdroog. Hou op om te bemes en verhoog die waterverbruik tydens natmaak.
Van insekte kan magnolia benadeel word deur rose-blaaspootjies, witluise en perskesluise, en gedurende 'n droë tydperk kan spinmyt of deursigtige myte op die plant vestig. Al hierdie plae suig sappe uit die magnolia uit, wat die plant verswak. Hieruit begin die blare van die boom in Julie of Augustus afval. Suigende plae verswak die magnolia soms so dat dit die volgende jaar amper nie groei nie. Daarbenewens het hulle ongeneeslike virussiektes. Dit is nodig om te veg teen bosluise, blaaspootjies, wurms en plantluise met acaricides - behandel die boom met 'n oplossing van Aktellik, Aktara of 'n soortgelyke voorbereiding.
In die winter kan magnolia ly aan knaagdiere wat die wortels en wortelkraag van die boom eet, maar u sal dit eers weet as u die bogrond verwyder. As daar geknaag word, behandel dit met 'n 1% oplossing van Fundazol en bedek die rompsirkel vir die winter eers nadat die boonste laag van die grond gevries het. In hierdie geval sal die knaagdiere nie tot by die wortels kom nie.
Van die siektes in ons klimaat kan magnolia deur swaminfeksies aangetas word: saailingvrot, skimmel, grys skimmel, soet sampioen, botritis en skurfte. U kan hierdie siektes die hoof bied as u dit betyds opspoor en onmiddellik optree: verminder water en behandel die plant met 'n swamdoderoplossing. Dit is moontlik dat die verwerking herhaaldelik moet plaasvind. En vir bakteriële vlekke word magnolia behandel met kopersulfaat.
Reproduksie van magnolia
Magnolia word vermeerder deur middel van saad en vegetatiewe metodes - steggies, gelaagdheid en enting, maar slegs die vegetatiewe metode laat u erflike identiese plante toe. Om eerlik te wees, moet gesê word dat generatiewe reproduksie bydra tot die ontwikkeling van nuwe variëteite, variëteite of vorms. Boonop is hierdie metode die maklikste om uit te voer.
Magnolia sade word in September ryp. Sprei die versamelde saailinge op papier uit, skud die sade daaruit en vul dit 2-3 dae met water en vee dit dan deur 'n sif om dit van die saailinge te bevry. Om olierige afsettings van sade te verwyder, was dit in seepwater en spoel dit dan deeglik af in lopende water. Pak die gedroogde sade in 'n plastieksak met nat sand of sphagnum (1: 4) en bêre totdat dit minstens 20 dae in die yskas op die middelste rak gesaai word - die sade moet gestratifiseer word.
Haal die saad uit die yskas voordat u dit saai, ontsmet dit in 'n swamdoderoplossing en plaas dit 'n rukkie in klam mos om te byt. Meer as die helfte van die gestratifiseerde sade ontkiem, maar as die sade nie voorberei word nie, sal daar baie minder saailinge wees.
Magnolia sade word gesaai in groewe van 2 cm diep en bedek met 'n laag grond van 1 cm dik. Aangesien magnolia 'n kernwortelstelsel het, moet die houer vir saailinge minstens 30 cm diep wees. Saailinge word in die oop grond oorgeplant deur oorlaai wanneer die dreigement van terugkeer ryp is verby. Vir die winter word hulle met droë turf bedek.
Dit is nodig om steggies te oes vir die voortplanting van magnolia van jong plante voordat die ogies op die boom blom. Die ideale steel moet aan die bokant groen wees en aan die onderkant vergruis. Steggies word einde Junie of vroeg in Julie in 'n kweekhuis geplant, waar dit moontlik is om die temperatuur en humiditeit van die lug en grond te beheer. Sand of 'n mengsel van sand met turf, perliet en vermikuliet word as substraat gebruik. Wortels moet plaasvind by 'n temperatuur van 20-24 ° C, en dan kan wortels binne vyf tot sewe weke in die steggies verwag word. Steggies van grootblom magnolia neem twee keer so lank om te wortel. Probeer om die temperatuurregime streng in ag te neem, want by laer temperature sal die proses baie stadiger verloop, en by temperature bo 26 ºC sal die steggies doodgaan. Gedurende die hele entperiode moet die kas geventileer word en die grond klam gehou word.
Struikmagnolias word vermeerder deur gelaagdheid: in die lente word 'n laaggroeiende tak van die plant met sagte koperdraad aan die basis getrek, afgebuig, vasgemaak en in 'n klein hoop aarde gegooi by die hegpunt. Die wortelvormingsproses sal vinniger verloop as u 'n ring sny waar die tak die grond raak.
Magnolia kan deur luglae vermeerder word. Sny in die laat lente of vroeë somer 'n sirkelvormige bas van 2 tot 3 cm op die tak van u keuse. Probeer dit versigtig doen om die magnoliahout nie te beskadig nie. Behandel die snit met Heteroauxin, voer die wond uit met nat mos en draai dit met kleefplastiek vas, en bevestig dit bo en onder die snit. Bind die tak dan aan aangrensende takke sodat dit nie in sterk wind beskadig word nie.Hou die mos klam: spuit dit 'n paar keer per maand, deurboor die film met 'n spuit gevul met water. Na twee of drie maande vorm wortels op die snyplek. In die herfs word die steggies van die tak gesny en tuis gekweek.
Magnolia na blom
Magnolia blom in die lente of vroeë somer en is die moeite werd om te sien: Magnolia in blom is die koningin onder die tuinbome. En as hierdie vakansie verby is, moet u 'n sanitêre snoei van die boom doen: verwelkte blomme, gebreekte blommetjies wat in die winter dood is weens ryp en takke en lote wat binne-in die kroon groei, verwyder. Maar selfs sonder blomme is magnolia dekoratief vanweë sy pragtige leeragtige blare.
Magnolia in die winter
Wanneer die herfs val en die tuin begin aan die slaap raak, is dit u taak om skuiling voor te berei vir die magnolia, want selfs die winterharde spesies van hierdie soort kan onder ryp ly, veral in winderige en sneeulose winters. Om rypskade te voorkom, draai die boomstam in twee lae jute, en wees versigtig om die brose takke nie te beskadig nie. Bedek die rompsirkel dan met 'n dik deklaag nadat u op regte ryp gewag het. Nou sal u skoonheid nie bang wees vir ryp, muise of ander knaagdiere nie.
Die grootste versamelings magnolia's word in Groot-Brittanje versamel: in die Arnold Arboretum-inleidingsentrum en in die Royal Botanic Gardens. Maar Kiev het ook 'n uitstekende versameling, en dit is die Oekraïense ervaring van die groei van magnolias wat hoop gee vir die bevordering van hierdie plant in die ooste en noorde. Die mees algemene soorte magnolia in kultuur is:
Dit is 'n bladwisselende boom tot 10 m hoog, maar meer dikwels 'n lang struik met breë elliptiese blare tot 15 cm lank en geurige kelkagtige, ietwat hangende wit blomme op 'n dun kroes. Die deursnee van die blomme is van 7 tot 10 cm. Dit is een van die winterhardste spesies, wat die kort ryp tot -36 ºC weerstaan. In kultuur is die spesie sedert 1865;
Of magnolia wit kom van Japan en die eiland Kunashir in die Kuril-eilande. Dit is 'n bladwisselende boom met 'n grys, gladde bas en bereik 'n hoogte van 15 m. Die blare van hierdie magnolia word in 8-10 stukke aan die einde van die lote versamel, en die pragtige blomme tot 16 cm in deursnee, romerig wit, het 'n pittige aroma. Vrugte van helderrooi kleur bereik 'n lengte van 20 cm. Hierdie boom is dekoratief op enige tyd van die jaar, dit verdra skaduwee en ryp goed, maar dit is veeleisend op grond- en lugvog. In kultuur is die spesie sedert 1865;
'N Plant inheems aan China, 'n analoog van magnolia, maar met groter blare. Haar blomme is ook groot, geurig, herinner aan waterlelies, maar met nouer, puntige blomblare bo-aan. In China word hierdie spesies as medisinale plant gebruik, en in ons omgewing is medisinale magnolia nog skaars;
Of magnolia komkommer van sentraal Noord-Amerika, waar dit groei in bladwisselende woude aan die voet van die berge en langs die rotsagtige oewer van bergriviere. Dit is 'n bladwisselende boom tot 30 m hoog met 'n piramidale kroon op 'n jong ouderdom wat mettertyd afgerond word. Die blare is ovaal of ellipties, tot 24 cm lank, donkergroen bo en grysgroen, kort puberteer onder. Blomme tot 8 cm in deursnee is klokvormig en geelgroen, soms met 'n blouerige blom, kleur. Dit is die koudbestande verteenwoordiger van die genus. Komkommer magnolia het 'n vorm waarin die blare aan die basis afgerond of hartvormig is, en die blomme kleiner is as dié van die hoofsoort en kanariekleurig. In die Verenigde State is basters ook verkry tussen magnolia point en magnolia lily, gekombineer onder die naam Brooklyn magnolia;
Een van die mooiste en skouspelagtigste magnolias inheems aan Japan. Dit is 'n klein boom of struik tot 2,5 m hoog met kaal grysbruin takke, smal elliptiese blare tot 12 cm lank en oorspronklike blomme tot 10 cm in deursnee met talle sneeuwit, langwerpige lintagtige blomblare aanwysings, soos die strale van 'n ster ... Hierdie spesie het twee dekoratiewe vorms: pienk en sleutel. Sommige variëteite en basters van hierdie plant is ook gewild onder tuiniers:
magnolia susan - 'n variëteit met blomme van 'n donker persrooi tint aan die buitekant en ligter aan die binnekant. Hierdie variëteit is deel van 'n reeks basters met vroulike name - Judy, Betty, Anna, Pinky, Randy, Jane en Ricky - wat in die 50's van die vorige eeu geteel is.
Dit is veral wydverspreid in kultuur. Sy is vermoedelik oorspronklik van Oos-China, en die plant het in 1790 na Europa gekom. Magnolia-lelie blom oorvloedig met blomme in die vorm van lelies tot 11 cm in deursnee. Buiten is die blomme pers, binne is wit, hulle het 'n skaars waarneembare aroma. Die grootste belangstelling is die dekoratiewe vorm van hierdie soort magnolia Nigre (Nigra) met robynrooi buitekant en wit-lila binne-in blomme wat laat in April of begin Mei oopgaan;
Oorspronklik van Noord- en Sentraal-Japan en Suid-Korea, en in 1862 is die spesie na New York vervoer, vanwaar dit in 1879 na Europa gekom het. By verbouing bereik die plant 'n hoogte van 10 m, maar in die natuur kan dit twee en 'n half keer hoër word. Die blare van die boom is breed, boland, met 'n skerp bokant, heldergroen bokant en ligter aan die onderkant. Hierdie magnolia is wit, geurig, met blomme tot 10 cm in deursnee. Die plant blom in die negende of twaalfde jaar. Die spesie is rypbestand, gas- en stofbestand. Die noordelike vorm van die spesie is 'n plant met groter blomme en is selfs bestand teen lae temperature;
Kom uit die suidoostelike deelstate van Noord-Amerika. Sy het 'n skraal silindriese stam, 'n pragtige kroonvorm, donkergroen, groot blink blare en wit blomme tot 25 cm in deursnee, met 'n sterk pittige aroma. Selfs die vrugte van hierdie plant is aantreklik: die oorspronklike kegelagtige vorm, helderkleurig en baie effektief. Op jong ouderdom ontwikkel grootblom magnolia stadig, groei dit jaarliks ​​met net 60 cm. Dit verskil nie in rypbestandheid nie, weerstaan ​​koue ten minste -15 ºC, maar kan die stedelike omstandighede goed hanteer, is bestand teen siektes en plae en is duursaam. Die belangrikste dekoratiewe vorms van grootblom magnolia is:
smalblaar - 'n plant met nouer blare as die hoofsoort;
lansetvormig - 'n plant met langwerpige blare;
beroemde - magnolia met baie wye blare en blomme tot 35 cm in deursnee;
ronde-blare - hierdie plant het baie donkergroen blare en blomme tot 15 cm in deursnee;
vroeg - magnolia, wat vroeër blom as die hoofsoort;
ekson - 'n lang boom met 'n smal piramidale kroon en langwerpige blare benede;
Doen dit - magnolia met 'n streng piramidale kroon;
Hartvis - 'n boom met 'n piramidekroon en golwende blare;
draak - 'n plant met 'n lae hangende kroon, waarvan die takke in 'n geboë vorm hang, die grond raak en maklik wortel skiet;
galison - magnolia met 'n hoër winterhardheid as die hoofsoort.
Dit is 'n baster wat in 1820 deur die Franse wetenskaplike Etienne Soulange geteel is. Sedertdien is meer as 50 vorms van hierdie baster geregistreer wat regoor die wêreld ongelooflik gewild is. Magnolia Soulange is 'n bladwisselende struik of boom tot 5 m hoog met ovovate blare tot 15 cm lank en bekerblomme met 'n deursnee van 15 tot 25 cm, soms geurig, en soms heeltemal reukloos, met blomblare van 'n ligpienk tot pers tint. , en net soms is daar eksemplare met wit blomme. Die plant is bestand teen ongunstige klimaatsfaktore en groei goed op grond van verskillende samestellings. Van die vele tuinvorme van hierdie hibriede spesies word die volgende meestal gekweek:
Lenne - magnolia met geurige wit blomme binne en pienk pers buite;
Alexandrina droogtebestande plant tot 8 m hoog met donker pers buitekant en wit blomme binne;
Rooi (rubra) - met pienkrooi blomme buite;
Nemetsa - magnolia met 'n piramidale kroonvorm.
Benewens die beskrewe tuinvorms, is daar verskillende soorte Solange magnolia.
Benewens die beskrewe plantspesies, kan u in die kultuur ook wilg, grootblaar, Lebner, naak, drieblom of sambreel magnolia, en ander vind.
Eienskappe en ander plante van die familie Magnoliaceae
Afdelings: Tuinplante Meerjarige bloeiende struike Tuinbome Sierwisselende plante op M
Dit reproduseer op verskillende maniere:
Magnolia reproduseer maklik vegetatief: deur ent, lae en steggies, maar as u wil, kan u probeer om hierdie plant uit sade te laat groei. Kom ons kyk na elk van die opsies.
Magnolia reproduseer maklik vegetatief
Hoe om magnolia uit sade te kweek?
Om Magnolia-saad te saai, is beter onmiddellik nadat u bessies gepluk het, in die herfs, aangesien dit taamlik moeilik is om dit tot die lente te hou. Aangesien die sade met 'n baie digte olierige dop bedek is, moet dit eers geknip word, dit wil sê die dop moet meganies vernietig word (ingedien of afgebreek word). Na die skeuring word die magnolia sade in 'n sagte seepoplossing gewas om die olierige laag te verwyder en in skoon water afgespoel. Nadat ons saadjies tot 3 cm diep in bokse met 'n universele substraat gesaai het, word dit tot in die lente na die kelder verwyder. Aan die begin van Maart word die bokse met sade na die vensterbank verskuif, dit word voortdurend gemonitor sodat die substraat nie uitdroog nie en wag op die opkoms van saailinge.
Jong magnolia-saailinge sal eers nie baie vinnig groei nie: in die eerste lewensjaar sal dit êrens 20-50 cm bereik. Die saailinge kan eers na 'n jaar geduik word en op beddings met ligte turfgrond geplant word.
Reproduksie van magnolia deur lae en steggies (vegetatief)
Dit is beter om magnolia in die eerste lewensjare vegetatief te vermeerder, dus sal dit vinnig groei.
Magnolia vermeerder maklik deur gelaagdheid
Magnolia reproduseer maklik gelaagdheid... Om dit te doen, is dit in die lente genoeg om te buig, met grond te besprinkel en 'n deel van 'n lae tak vas te pen, en na 1-2 jaar word kragtige wortels op hierdie tak gevorm. Na wortelvorming word die steggies noukeurig van die moederplant geskei en na die kwekery verplaas vir grootmaak.
Daar is niks moeilik in die reproduksie van magnolia nie. steggies wat halfbruin is, maar die sukses van die eksperiment word slegs gewaarborg as u 'n kweekhuis het. Wel, of die verminderde weergawe daarvan - 'n minikweekhuis met onderverhitting van die grond. Slegs in 'n mini-kas kan u die temperatuur en humiditeit van die lug reguleer, wat uiters belangrik is as u magnolias op hierdie manier teel.
Die beste tyd vir vermeerdering van magnolia deur steggies is einde Junie., dit is op die oomblik dat dit aktief groei. Steggies word van jong plante afgesny, 2-3 blare word in die boonste gedeelte van elkeen agtergelaat en die onderste gedeelte word met enige wortelvormingstimulator behandel. Daarna word hulle geplant in 'n houer met 'n sanderige ondergrond (skoon sand of half gemeng met perlit / turf), wat altyd matig klam moet bly, bedek word met 'n deksel en 'n temperatuurregime binne +19 moet lewer. +22 ° C. Laer / hoër temperature en uitdroging van die substraat sal lei tot die dood van die steggies. Steggies van byna alle magnolias begin wortel skiet na ongeveer 7-8 weke, met die uitsondering van steggies grootblom magnolia, wat ongeveer 4 maande neem om te wortel. In oop grond word gewortelde saailinge eers na 'n jaar geplant.