Motivering is 'n teoretiese konsep wat gebruik word om gedrag te verduidelik. Dit verskaf die rede vir mense se optredes, begeertes en behoeftes. Motivering kan ook gedefinieer word as 'n persoon se gerigtheid op 'n sekere gedrag, of dit wat maak dat 'n persoon 'n gedrag wil herhaal, en omgekeerd. 'n Motief spoor 'n persoon aan om op 'n sekere manier op te tree, of om minstens 'n geneigdheid vir spesifieke gedrag te ontwikkel.
Intrinsieke motivering is 'n persoon se innerlike begeerte om nuwe dinge en nuwe uitdagings te vind, om sy kapasiteit te ontleed, om waar te neem en kennis te versamel. Dit bestaan binne die individu is nie gebaseer op eksterne druk of 'n begeerte na erkenning nie.
Ekstrinsieke motivering verwys na die uitvoering van 'n aktiwiteit ten einde 'n verlangde uitkoms te verkry. Ekstrinsieke motivering kom van invloede buite die individu. Algemene ekstrinsieke motiverings is belonings (byvoorbeeld geld of punte) en die bedreiging van straf vir wangedrag.
Waar baie motiveringsteorieë 'n mentalistiese perspektief het, fokus behavioriste slegs op waarneembare gedrag en teorieë wat op eksperimentele bewyse gebaseer is. Motivering word beskou was 'n vraag oor watter faktore verskeie gedragvorms veroorsaak, voorkom of weerhou terwyl die kwessie van byvoorbeeld bewuste motiewe geïgnoreer word.
'n Drif of begeerte kan as ’n tekort of behoefte beskou word wat gedrag aktiveer wat daarop gemik is om' n doel te bereik, of 'n aansporing. Basiese drifte word deur tekorte soos honger geaktiveer wat 'n persoon motiveer om kos te soek, terwyl die begeerte na lof en goedkeuring meer subtiele drange is wat 'n persoon motiveer om op 'n manier op te tree wat ander tevrede stel.
Die doelwitstellingsteorie is gebaseer op die idee dat individue soms 'n behoefte het om 'n duidelik gedefinieerde eindstaat te bereik. Hierdie eindstaat hou dikwels 'n eie beloning in. 'n Doel se doeltreffendheid word deur drie faktore beïnvloed: nabyheid, moeilikheidsgraad en spesifisiteit. 'n Ideale doel behoort binne 'n situasie te bestaan waar die tyd tussen die aanvangsgedrag en die eindstaat naby mekaar is. 'n Doel behoort nie te moeilik of te maklik te wees nie. Spesifisiteit is gemoeid met die beskrywing van die doel. Die doel behoort objektief omskryf en verstaanbaar te wees.
Die verwagtingsteorie verduidelik die gedragsproses waarvolgens 'n individu een gedragsopsie bo 'n ander kies, en waarom/hoe hierdie besluit met betrekking tot sy doel geneem word.
Die attribusieteorie, 'n teorie wat deur die sielkundige Fritz Heider ontwikkel is, beskryf die proses waardeur individue die oorsake van hulle gedrag en gebeure verduidelik. 'n Vorm van die attribusieteorie wat deur die sielkundige Bernard Weiner onwikkel is, beskryf 'n individu se oortuigings oor hoe die oorsake van sukses en mislukking hulle emosies en motiverings beïnvloed.
Vaardigheidsverskeidenheid – die mate waarin die pos die gebruik van verskillende vaardighede en talente vereis
Outonomie – die mate waarin die werker onafhanklikheid, vryheid en diskresie in die uitvoering van die werk het
Indien 'n pos 'n hoë MPT het, voorspel die poseienskappemodel dat motivering, prestasie en werksbevrediging positief beïnvloed sal word, en dat die waarskynlikheid van negatiewe uitkomste, soos afwesigheid en werknemersomset, sal afneem.