In Nederland het die Gereformeerde Kerk se Calvinisme die grootste invloed op die samelewing gehad. Hiervolgens was ’n individu vry om sonder die priester se bemiddeling sy sieleheil te soek.
Op 4 April 1952 skryf hy in “Die vensters oop!” dat Nederland vir Suid-Afrika twee waardes bied, naamlik ’n venster en ’n tradisie. Oor Nederlands as “venster” skryf hy dat die persoon wat Nederlands as leestaal gebruik ’n ryk kultuurhistoriese wêreld oopmaak.
Met “tradisie” verwys Louw daarna dat Nederland vryheid gevestig het “soos nêrens in die wêreld nie” – na-sionale vryheid ná die groot stryd teen Spanje, maar ook ’n persoonlike vryheid van ondersoek en verdraagsaamheid teenoor andersdenkendes.
Die fonds het die gewapende stryd van organisasies soos die ANC, Swapo, die PAC en Zanu-PF help finansier. Die Suid-Afrikaanse regering en die meeste Afrikaanse kerke het hulle gedistansieer van die fonds.
’n Regstreekse gevolg daarvan was dat die NG Kerk in 1974 sy bande met die Gereformeerde Kerke in Nederland verbreek het.
Die Nederlanders het voortgegaan om die anti-apartheidsbeweging aktief te ondersteun en het in die 1980’s ’n kulturele boikot teen Suid-Afrika ingestel.
Die politieke omwenteling ná 1994 het ’n nuwe tydvak vir bande tussen Nederland en Suid-Afrika ingelui, veral wat Afrikaanssprekendes betref.
Onder Afrikaanssprekendes is daar ’n bewuswording dat Afrikaans ’n gedeelde taal tussen baie kultuurgroepe is.
Wanneer erkenning vir taal- en kulturele verskeidenheid meer as lippetaal is, kan Van Riebeeckdag ’n vryheidsdag vir alle minderhede word en Suid-Afrika toenemend ’n land van goeie hoop vir al sy burgers.