Ek is gelukkig met my keuses! Regtig? | MaanKind
Café society, Keuses
Wanneer laas het jy ‘n dolk in jou maag gevoel steek, en net sodra jy tjoepstil sit van die skok, word daardie dolk gedraai, om sy snykant te skuif. Herhaal verskeie kere binne 90 minute en jy eindig stil, leeggebloei.
Life is a comedy written by a sadistic comedy writer. Hierdie woorde van Bobby in Woody Allen se fliek, Café society klink dalk sinies, maar soos wat die fliek verloop, besef jy hoe ongelooflik realisties die gewone keuses van ons lewens, die verloop daarvan asook jou groei verder beïnvloed.
Dit leer dat keuses nie maklik is nie, dat keuses finaal is maar altyd ‘n sekere leemte laat. As jy glo in die konsep van soul groups, maak die verloop van die fliek totaal sin, al wil jy die karakters soms skud oor hulle keuses. Daar is ook die angs wat gepaard gaan met lewensveranderende besluite, die aanvaarding van verantwoordelikheid daarvoor, en die gevolge daarvan, wat deur uitstekende spel uitgebeeld word.
Leonard: Socrates said, “The unexamined life is not worth living.” But the examined one is no bargain.
Café society is propvol ironie en paradokse. Die onskuld van Bobby, tog is hy almal se confidante. Die gangster-broer met die sagte hart. Daar is ‘n sekere tipe humor wat Woody Allen meesterlik regkry, daar gebeur hartseer en skrikaanjaende dinge, wat jou (ontoepaslik) laat uitbars van die lag.
Ek vermoed mens is ‘n Woody Allen aanhanger, of nie. Ek is ‘n groupie.
Rose Dorfman: First a murderer, then he becomes a Christian. What did I do to deserve this? Which is worse?
Marty Dorfman: He explained it to you. The Jews don’t have an afterlife.
Rose Dorfman: We are all afraid of dying, Marty! But we don’t give up the religion we are born into.
Marty Dorfman: I’m not afraid to die.
Rose Dorfman: You’re too stupid to appreciate the implications.
Marty Dorfman: I didn’t say I like the idea. And I will resist death with everything I have. But when the Angel of Death comes to cut me down, I’ll go. I’ll protest. I’ll curse. You hear me? I will go under protest.
Rose Dorfman: Protest to who? What the hell are you gonna do? Write a letter to the Times?
Marty Dorfman: I will protest in silence.
8 thoughts on “Ek is gelukkig met my keuses! Regtig?”
13 Oktober, 2016 om 9:46 vm
Dankie. Dit was nou propvol skater fynproe . (slegte nuus ?)
13 Oktober, 2016 om 10:24 nm
Ek weet nou nie of hierdie ‘n kompliment is, of ‘n belediging nie!
13 Oktober, 2016 om 7:52 vm
Menz is nie ‘n groot Woody Allen aanhanger nie, maar die stories maar sin. En hy’s baie fyn daarmee.
13 Oktober, 2016 om 7:06 vm
Ek dink “Life” is bloot ‘n oorgrote eksperiment ter stawing van die Pareto beginsel. Die 20% informasie wat jy NIE gehad het of glad nie aan gedink het nie, sal 80% bydrae lewer tot die manier hoe die situasie ontvou. Dus, beplan en maak besluite tot jy blou is in die gesig en eindig steeds op om meestal uit die heup te skiet.
I too will protest in silence
13 Oktober, 2016 om 7:14 vm
Mens kan seker die Pretoria beginsel op enige manier hier toepas. Ook die 20% inligting wat jy wél het wat 80% van die uitkoms bepaal.
13 Oktober, 2016 om 7:24 vm
Virseker! In die volksmond staan daardie interpretasie bekend as “people having their sh… stuff together” Hulle is die rede waarom ek in stilte protesteer.
13 Oktober, 2016 om 7:27 vm
Gelukkig geld die Pareto beginsel vir ons almal. Elk in ons eie omstandighede ..
Bwahahaaaa – wens die studente wou in stilte protesteer.