Tydens haar tyd as stadsdigter het Joke van Leeuwen in elke vesel Antwerpenaar geword. Maar soos ‘n regte troebadoer moes sy na twee jaar weer vertrek. In die laaste afdeling word die grusame werklikheid rondom selfdood negeer in “Aweregs” (55), terwyl “Vasbeslote” (56) weer met galgehumor getemper word. ’n Pasiënt, wat ’n gesonde leefstyl begin volg het ná ’n dreigende diagnose, se vooruitsigte op goeie gesondheid versomber egter in die slotstrofe: Dankie Ivan vir jou pragtige kommentaar en verwysing na die gedig van D.J. Opperman. Dan moet ook verwys word na die ander toekennings wat deur die letterkundekommissie toegeken word: die Gustav Prellerprys vir letterkundige kritiek en literatuurwetenskap, die PUK Kanselierstrustprys vir vertaalde jeugliteratuur en die Poortprys vir hoërskoolleerlinge. Op hierdie wyse word die breë terrein van die Afrikaanse literatuur gedek. Op ‘n manier sê jou keuse vir my iets van ‘n baie simpatieke digter, maar ondanks my nuutverworwe ervaring as boekrakbouer en -pakker (sien Facebook) meld ek my nié by jou in Bloem. aan nie.