Soos die dae ontvou vind ek myself meer en meer aangetrek na objekte, en net gister ontvang ek n epos van Standardbank wat n "objects" uitstalling gaan hou. Vreemd. Ek het besluit om elke dag 'n lifesize / klein objek te verf, eers vir die rede om net weer meer realisties te verf. Tweedens, om my oog uittedaag, en derdens om 'n breuk te neem van my skadu werke wat my oog heeltemal uitgooi. Dit gaan oor tegniek.
En wat so wonderlik is van die "tegniese tekeninge" is dat hulle heel moontlik vinniger gaan verkoop as my ander werk. Vreemd? Nee, dis mooi en kosbaar. Dis hoekom.
As kunstenaars word ons geleer om altyd onsself verder te druk, "cut to the edge", daag jouself uit…al hou jy nie daarvan nie. Maar dis mos waaroor dit moet gaan, om mensself altyd in n "ongemaklike" posisie te plaas. Dis reg. As kunstenaar is dit 'n moet. n moë moet. Ek is net moeg. Dit was n lang dag van uitdagings. Dalk nie vir die brein nie, maar vir die hand en die oog. Inelkgeval.
Claire Roussel het n link gepost van 'n TED talk, n vroue skrywer wat van Nigeria kom. Sy praat oor die gewoontes wat mense het wat asosiasies maak van lande, mense. Soos Afrika en haar land en die mense wat van daar kom. One-sided story, noem sy dit. Mense wat hul idees van plekke opmaak deur net na die media of meerderheid te luister. Dis waar.
My vriendin het die anderdag vir my genoem dat sy dink ek die blog moet publiseer. In 'n boek. Ek weet nognie hoe ek daaroor voel nie. Aan die eenkant hou ek daarvan dat dit net 'n handje vol mense is wat dit lees. Aan die anderkant is dit seker lekker om gehoor te word.
Almal het n storie. Die een is nie opgemaak nie. Die een mag dalk verkeerd wees. Maar dis 'n storie wat probeer om van alle kante te sien.
Kunstenaars is observers.
Ek dink amper elke dag aan die tagline wat ek die page gegee het. I'm the artist here… and then. Ek weet steeds nie wat dit beteken vir my nie. Oja, dit het begin met die idee dat - net ek mag praat. Selfish ek. En toe onthou ek dat baie mense my nie eintlik ken as 'n kunstenaar nie. Ek het dit besef toe ek Artspace verlaat het. O - geez! Gaan jy ook nou kuns doen. Jou poepol. Jammer. Maar jy was.
I know therefore I am. Dis darm vreeslik vol van jouself. Ek huiwer maar altyd. Dis menslik. Alby.
Die storie. Die stories van ander. Ek wonder altyd. Social media het dit soveel makliker gemaak om mense vinniger "optesom". As dit nie vir social media was nie het ek nie geweet Stefan of is dit nou Stevan Erasmus het pa geword nie. Iets wat mens menslik maak. Toe ek vir Facebook opgesign het in seker 2007. Was ek maar min daar, ek het gladnie daarvan gehou nie. Later het ek begin besef dat dit n goeie - en nou donders goeie - marketing / networking tool is. Dis was ook eers nadat ek besef het dat Facebook nie net vir Familie en vriende is nie maar vir networking. soos ek gese het.
Toe ek daai besluitgemaak het, het my "vriende" met n paar honderd versterk - Wat sekerlik goed klink. Maar ek wonder steeds. Want nou. is dit soos daai relationship status ding… its complicated… op n manier.
Ek was oorspronkelijk gese dat mens ten alle tye transpirant moet wees. Dws. Meng jou vriende familie kolegas kleinte en mede kunstenaars almal saam. Klink lekker. Ek weet nie. Want ek wil graag vir die vriendin in Londen wys hoe lekker ek sonder haar in Kaapstad vakansie hou omdat sy nie kom kuier het nie. En moenie kom met die security only friends/public/selected friends bull nie, want dan is jy sekerlik nie transpirant genoeg nie. En dan moet iemand soos n potesiele gallery eienaar dit ook sien. Dis moeilik. Mmm dalk moet ek die security ding probeer. Damit man. Hoe filter ek deur almal. Te veel admin. Jy gaan in die close friends lysie. Jy gaan in die hoerskool lysie. Jy gaan in die familie lysie. Jy gaan in die kunstenaars lysie wat ek nie veel van hou nie. Jy gaan in die potesiele kunstenaars lysie. Jy gaan in die maak hulle jaloers lysie.
Jy gaan in die ek gee nie 'n donder om as jy alles sien wat ek doen nie lysie.
Spill ek nouweer. Damit. Ek kan dit delete. Stefan is nie die enigste een nie. As ek al daai filters opsit mag mense dalk n ander idee van my kry… Dat ek moontlik non excistent is? Ja. Dit kan alby kante toe gaan. Die storie. Ek verkies die almal in een bak opsie. Vat of los dit. Jy kry wat jy sien. Ha en ek kan nogsteeds selektief wees ook oor wat jy mag sien.
Die storie ne. Almal het hul stories.
En hoe hulle dit vertel. Ek dink die vertel maak die storie van die mens. Daar is die wat nie vertel nie. En dan is die wat baie daarvan hou om hul opinie te lewer. Ek is nie een van daai nie. Dalk net hier. Hier waar dit nog min is. Seker maar die stagefright oor die jare. Daar is dies wat net kyk. Die wat spy. Die wat inligting soek. Die wat spog. Die wat pose. Die wat stories vertel. Die wat selfies van hulself met hul fone voor die spieel neem… Die wat kunsfotos neem met titles asof dit kunswerke is. Die wat die dag waardeer. Die wat die nuutste nuus versprei. Die ens. Jy weet.