Rustelose bene (RLS): oorsake, simptome, behandeling
Die term "rustelose bene" (ook gerus Restless Legs Syndrome, RLS) beteken "rustelose bene". Geaffekteerde mense het 'n enorme drang om te beweeg en voel dikwels dat hulle in die bene ruk of tintel. Die simptome kom uitsluitlik in russituasies voor en kan deur oefening verbeter word. Lees alles oor rustelose bene hier.
Rustelose bene: beskrywing
Die naam "Rustelose bene"Vertaal beteken" rustelose bene ". Diegene wat geraak word, het 'n geweldige drang om te verhuis. Daarbenewens voel die meeste pasiënte 'n pynlike trekking of tinteling in die bene, soms in die arms. Die simptome kom slegs in russituasies voor, gewoonlik saans of snags. Maar selfs tydens stil aktiwiteite soos lang periodes by die werk of in die motor, kan klagtes voorkom.
Die rustelose bene is een van die algemeenste senuwee-afwykings in Duitsland. Vroue word meer aangetas as mans. Die presiese oorsaak van die siekte is nog nie duidelik nie. Daar is egter bewyse dat die siekte oorgeërf kan word. In hierdie geval begin die siekte gewoonlik vroeg voor die ouderdom van 30. As kinders of adolessente geraak word, word die simptome van rustelose bene dikwels verkeerd beoordeel as hiperaktiwiteitsversteuring of groeipyne.
Rustelose bene: simptome
Die leidende simptoom van rustelose bene is die drang om te beweeg wat pasiënte voel. Daar is ook sensasies in die bene, soms in die arms. Dit kan anders uitgedruk word: sommige pasiënte kla van trek of skeur, ander van tinteling of drukpyn. Algemeen is dat dit gewoonlik van die onderkant van die been af ​​kom. Deur die klagtes te beweeg, op te staan ​​of rond te loop, kan dit vir 'n kort tydjie verlig word.
Tipies ontwikkel of vererger die simptome, maar in vrede, veral saans of snags. Gevolglik is die slaap van die pasiënte rusteloos en versteur. Om hierdie rede ly baie mense gedurende die dag aan moegheid, 'n gebrek aan konsentrasie of prestasie. Dit is nie selde dat dit die simptome is wat die pasiënt na die dokter se kantoor verskuif nie.
Selfs ontspanningsaktiwiteite in vrede, soos die lees van 'n boek, 'n besoek aan die bioskoop, die bestuur van 'n motor of selfs lank sit gedurende die werk, kan die ongemak veroorsaak en die persoon dwing om te verhuis. Gevolglik is die lewensgehalte van mense met rustelose bene erg beperk.
Die periodieke beenbewegings wat pasiënte onwillekeurig laat slaap of wakker word, word Periodic Limb Movements (PLM) genoem. In tot 80 persent van die gevalle is dit tekens van rustelose sindroom, maar dit kom ook by ander siektes op ouderdom voor.
Die simptome verskil afsonderlik van krag en frekwensie. Daar is ook sommige lyers wat wel 'n drang voel om te beweeg, maar geen abnormale gewaarwordinge in die bene spesifiseer nie. Die siekte is chronies progressief. Dit beteken dat dit kruipend vorder en die simptome toeneem. Aan die begin van die siekte kan die rustelose bene in spurts voorkom, tussen diegene wat aangetas is simptoomvry.
Rustelose bene: Oorsake en risikofaktore
Tot vandag toe is dit nie heeltemal duidelik wat die rede vir Restless Bens is nie. Omdat terapie met die neurotransmitter dopamien of stowwe wat dieselfde effek lewer as dopamien (dopamien-agoniste), dui dit daarop dat dopamien 'n wesenlike rol speel in die ontwikkeling van rustelose bene.
Meer as die helfte van die pasiënte het 'n positiewe familiegeskiedenis, wat beteken dat daar minstens een geval van rustelose bene in hul gesin bekend is. Hierdie en sommige navorsing dui daarop dat die siekte oorgeërf kan word. Ses gene is al gevind wat 'n rol speel. Hoe hierdie gene presies die siekteproses beïnvloed, word tans nie finaal uitgeklaar nie.
U moet ook onderskei tussen die primêre en sekondêre rustelose sindroom. Die primêre RLS ontstaan ​​sonder enige ander oorsaak. Sekondêre RLS is die resultaat van verskillende onderliggende siektes of gesondheidstoestande. Tweedens kan die volgende faktore tot rustelose bene lei:
ander senuwee-afwykings soos poli-neuropatieë (veral by diabetes mellitus) of radikulopatie (irritasie of skade aan die senuweewortel op die rugmurg)
Niersiektes wat lei tot die voorkoms van urinêre stowwe in die bloed (uremie)
Hipertireose of hipofunksie
Koördinasieversteuring van beweging as gevolg van progressiewe verlies van senuweeselle in serebellum en rugmurg (spinoserebellêre ataksie)
Medisyne (soos sommige antidepressante, neuroleptika, skildklier- of aanvalmedisyne)
Onrustige bene: ondersoeke en diagnose
Om onrustige bene te kan diagnoseer, vra die dokter eers die mediese geskiedenis (anamnese). Hy vra byvoorbeeld hoe die simptome hulself uitdruk en wanneer dit voorkom en of daar iemand in die gesin is wat deur Restless Bens aangetas is. Aangesien dit dikwels moeilik is vir pasiënte om die gewaarwordinge in hul bene akkuraat te beskryf, moet daar baie tyd aan die gesprek spandeer word. Daarbenewens kan dit wees dat die gevolge van die slaapstoornis, soos die gebrek aan fokus op die voorgrond en nie die drang om te beweeg of die sensasies, vir die betrokke persoon is nie.
Na afloop van die gesprek voer die dokter 'n fisiese en neurologiese ondersoek uit, maar albei is onmerkbaar in die rustelose bene. Dit dien as ander moontlike oorsake van die klagtes.
As aan die volgende kriteria voldoen word, word rustelose bene gediagnoseer:
Dring aan om die bene te beweeg, dikwels gepaard met abnormale gewaarwordinge in die bene. Soms word die arms of ander dele van die liggaam aangetas.
Die simptome begin of vererger in rus (bv. Terwyl u sit of lê).
Die simptome verbeter met oefening (soos om op te staan ​​of te hardloop).
Die simptome is erger in die aand of snags as gedurende die dag of kom slegs in die aand of snags voor.
Met die sogenaamde L-Dopa-toets kan die vermoedelike diagnose Restless Legs relatief betroubaar bevestig word. Die pasiënt kry 'n toetsdosis van die middel L-Dopa. As die simptome verbeter, is die rustelose bene-sindroom waarskynlik. As die effek nie werk nie, word die rustelose bene steeds nie uitgesluit nie.
Ander punte wat die vermoedelike diagnose 'Rustelose bene' bevestig, is:
Nog 'n familielid het reeds RLS gekontrakteer.
Daar is 'n onwillekeurige beweging van die bene tydens slaap of wakkerheid (PLM).
Aangesien nie net die Restless Legs-sindroom simptome veroorsaak nie, soos drang om te beweeg en abnormale gewaarwordinge in die bene, maar dit ook ander siektes kan plaas, is die volgende ondersoeke soms nuttig om uit te klaar:
Bloedtoetse (bepaling van yster-, nier- en skildkliervlakke, vitamien B12 en foliensuur)
elektriese ondersoeke van senuwees en spiere (elektrononeografie, elektromografie)
Ondersoek van slaap (polisomnografie, aktigrafie)
Onrustige bene: behandeling
Die primêre RLS, dit wil sê sonder enige onderliggende siekte, kan nie oorsaaklik behandel word nie. 'N Mens kan net probeer om die simptome te verlig en sodoende die lewensgehalte van die pasiënte te verbeter. In sekondêre RLS is dit soms moontlik om onrustige bene heeltemal te genees deur die onderliggende sneller (ander siekte, medikasie, ens.) Te behandel.
Onrustige bene-terapie word toegedien. Aanvanklik word L-dopa en 'n sogenaamde dekarboksilase-remmer (byvoorbeeld benserazide) toegedien. Die voorbereidings word geneem ongeveer 'n uur voordat hy gaan slaap, want aan die begin van die siekte is die simptome die ergste in die nag. As L-dopa nie meer behulpsaam is nie, kan dopamienagoniste teen die rustelose sindroom gegee word.
Die algemeenste newe-effekte van onrustige bene-sindroomterapie met dopamienagtige stowwe (dopaminergiese terapie) is duiseligheid, naarheid en bloedsomloopprobleme. Daarom is dit belangrik om die regte dosis afsonderlik te vind en te begin met die laagste hoeveelheid aktiewe bestanddeel.
Daarbenewens kan 'n dopaminerge behandeling lei tot 'n sogenaamde vergroting. Dit beteken dat die simptome deur die terapie self vererger word. As die aanvulling onder L-dopa-terapie oorgeskakel word na 'n dopamien-agonis. As 'n vergroting plaasvind, word opiate gebruik. Dit word ook gebruik as dopaminergiese terapie nie werk nie of as gevolg van die een of ander rede, pasiënte nie toegelaat word om hierdie stowwe te gebruik nie. Alternatiewelik kan karbamazepien of gabapentien voorgeskryf word. Dit is een van die middels wat byvoorbeeld by aanvalstoornisse (antikonvulsante) gebruik word.
Benewens die gewone mediese behandeling, gebruik sommige pasiënte met rustelose bene homeopatie of ander natuurlike middels om die simptome te verlig.
Rustelose bene: siekteverloop en prognose
Die voorspelling van rustelose bene is afsonderlik baie anders. Aan die begin van die siekte het baie lyers min ongemak of is hulle simptoomvry vir weke tot maande. In die meeste gevalle is die Restless Legs-sindroom chronies progressief, sodat die toestand van pasiënte toenemend versleg. Terwyl rustelose bene stadig vorder, benodig baie pasiënte behandeling tot later in die lewe.
Daar is geen terapie om die oorsaak van rustelose bene te behandel nie. Terapeutiese maatreëls kan die simptome en die gevolge daarvan, soos slaapstoornisse en 'n gebrek aan konsentrasie, verlig. Dit gee diegene wat geraak word 'n groot wins in lewensgehalte.
As rustelose bene deur 'n ander siekte veroorsaak word, is die prognose goed. Deur die behandeling van die onderliggende siekte kan dit gewoonlik die klagtes van Rustelose bene verbeter of selfs heeltemal verdwyn.
1 thought on "Rustelose bene"
November 17, 2020 om 5:33 vm
Wat kan mens aan bene smeer vir rustelose bene …en hoe op word dit aangewend . Afwaartse smeer of opwaarts . En watter tipe room kan mens aan wend . Ek kyk na n bejaarde dame van 76 en sy het ook Melanion kanker …help met hoe kan ek meer doen en die regte manier toe pas .