Die storie van Naäman in 2 Konings 5 gaan oor die eer van die Here. As sy gestuurdes gaan dit nie oor ons nie, maar oor Hom wie se verteenwoordigers ons is.
Psalm 30 gaan daaroor dat ons genoeg rede het om die Here te dank.
In Galasiërs word ons aangemoedig om toegewyd te lewe en om mekaar ook daarin aan te spoor.
Die sleutelteks help ons om ons identiteit as gestuurdes te verstaan.
Die mag van die Here sal geopenbaar word
66 So sê die Here:
Die hemel is my troon
en die aarde die rusplek vir my voete.
Hoe moet die huis dan wees
wat julle vir My bou,
die plek waar Ek kan woon?
2Ek het alles gemaak
en so het alles ontstaan,
Ek slaan ag op die mens in nood,
op dié een wat berou het oor sy sonde,
wat ontsag het vir my woord.
3Die mense offer bulle
maar hulle maak ook mense dood
hulle offer lammers
maar hulle breek ook honde se nekke
hulle bring graanoffers
maar ook offers van varkbloed,
hulle offer wierook
maar hulle prys ook afgode;
hulle het besluit
om hulle eie kop te volg,
hulle is lief vir hulle afskuwelike
4Daarom besluit Ek
dat hulle gestraf moet word
en bring Ek verskrikking oor hulle.
Toe Ek geroep het,
het niemand geantwoord nie,
toe Ek gepraat het,
het niemand geluister nie;
hulle het gedoen
wat verkeerd is in my oë,
hulle het gekies
vir wat My nie aanstaan nie.
5Hoor die woord van die Here,
julle wat ontsag het vir sy woord:
Julle broers deur wie julle
deur wie julle verstoot word
ter wille van my Naam, sê:
"Laat die Here sy mag bewys,
dat ons kan sien waarom julle so bly is!"
Maar hulle sal ontnugter word:
6hoor die rumoer daar in die stad,
hoor daar in die tempel,
hoor hoe die Here sy vyande straf
oor hulle dade.
7Bring 'n vrou 'n kind in die wêreld
voordat sy geboortepyne het?
Kry sy 'n kind
voordat die pyne haar oorval?
8Wie het al so iets gehoor?
Wie het dit al gesien?
Word 'n land op een dag gebore,
of word 'n nasie in een oomblik
Maar Sion het skaars geboortepyne
gekryof sy het haar kinders
9Sou Ek die moederskoot laat oopgaan en nie 'n geboorte laat plaasvind nie?
vra die Here.Of sou Ek wat geboortes laat plaasvind, die moederskoot toesluit?
vra jou God.
10Wees bly saam met Jerusalem
en juig saam met haar,
almal wat haar liefhet.
Wees vrolik saam met haar,
almal wat oor haar getreur het.11Julle sal aan haar drink
totdat julle genoeg het,
totdat julle veilig voel;
julle sal drink van die oorvloed
wat sy het,
en dit geniet.
12So sê die Here:
Ek laat vrede na haar toe aankom
soos 'n rivier,
Ek laat die rykdom van die nasies
na haar toe stroom.
Julle sal aan haar drink,
aan haar bors gedra word
en op haar skoot getroetel word.
13Soos 'n moeder haar kind
laat veilig voel,
so laat Ek julle veilig voel.
Julle sal veilig voel in Jerusalem.
14Julle sal dit beleef
en julle sal bly wees;
julle sal nuwe lewe kry
soos groen gras wat uitspruit.
So sal die mag van die Here
geopenbaar word aan sy dienaars,
en sal Hy sy vyande straf.
Aanvangswoord: Amos 4
Wet: Eksodus 20:1-17 DB
Vryspraak: Jesaja 66:2
Toe eiening van die vryspraak
Geloofsbelydenis: ahv Die Groot Gebedeboek p414
Skriflesing: Lukas 10:1-20
Seën: Efesiërs 1
"Die Here het die volgende reëls vir sy ooreenkoms met die volk gegee:
"Ek is die Here. Ek is jou God. Ek het jou uit Egipte bevry waar jy slawewerk gedoen het. Net Ek mag jou God wees. Jy mag nie ander gode hê nie.
Jy mag nie vir jou 'n beeld maak of iets in die skepping probeer naboots om dit te aanbid of daarvoor te offer nie. Jy mag nie beelde maak wat lyk soos enigiets wat in die lug daar bo is of soos iets hier op die aarde waarop jy bly of soos iets in die plekke in die water onder die aarde, om dit te vereer soos God nie. Ek verdra dit nie dat jy in ander gode glo nie. Ek reken met almal af wat die rug vir My draai, selfs met hulle kleinkinders en agterkleinkinders. Ek bly getrou en my liefde bly altyd staan vir duisende geslagte lank vir almal wat lief is vir My en aan My gehoorsaam is.
"Moenie afgunstig raak op iemand anders se besittings nie. Jy moenie wens dat sy vrou of sy werkers, sy bees of sy donkie, eerder aan jou behoort het nie. Jy moenie jaloers wees op die dinge wat iemand anders het en dink dat jy dit eerder moes besit het nie.""
Jesus se Volgelinge Werk vir God
10 1–2 Later het die Here twee en sewentig volgelinge uitgestuur. Hulle moes twee-twee voor Hom uitgaan na die dorpe toe waar Hy sou oorbly op pad na Jerusalem toe. Hy sê vir hulle: "Daar is so baie mense wat nog van God moet hoor, maar daar is heeltemal te min mense wat vir hulle van Hom kan vertel. Vra vir die Here om nog mense te stuur om dit te doen.
3 "Gaan na al die plekke toe waarheen Ek op pad is. Maar oppas: dit is 'n gevaarlike werk. Ek stuur julle soos lammetjies tussen gevaarlike diere in.
4–9 "Moenie geld saamvat nie. Los ook julle tasse vol klere by die huis. En moenie langs die pad kuier nie. As julle in 'n huis inkom, groet almal vriendelik. Sê vir hulle: 'God sal baie goed wees vir hierdie huis.' As hulle vir julle blyplek gee, dan sal God by almal in daardie huis wees. Maar as hulle julle wegjaag, sal God hulle straf. Bly in die huise waar mense julle goed ontvang. Eet en drink alles wat hulle vir julle gee. Dit is die betaling vir julle werk. Maak al die siek mense gesond. Sê vir hulle: 'God se nuwe wêreld* is nou hier by julle!'
10–12 "Wanneer die mense van een dorp nie na julle wil luister nie, gaan dan na 'n ander dorp toe. Maar skud eers voor almal die stof van daardie plek uit julle klere uit. Sê vir hulle: 'God gaan julle eendag straf.' Weet julle, dit sal op die laaste dag makliker wees vir Sodom en Gomorra, daardie twee stede wat sulke lelike sondes* gedoen het, as vir die dorpe wat nie na julle luister nie."
Daar Wag Probleme op Almal wat nie na Jesus Luister nie
13–14 Toe praat Jesus met 'n paar van die dorpe in Galilea waar Hy gepreek het: "Gorasin en Betsaida, vir julle wag daar probleme! As die slegte mense daar in Tirus en Sidon die wonderwerke* kon sien wat julle gesien het, sou hulle almal vir God jammer gesê het oor hulle sondes*. Op die laaste dag sal God nie vir Tirus en Sidon so swaar straf soos vir julle nie.
15 "Julle daar in Kapernaum dink mos julle doen wat God sê. Maar daar wag 'n groot verrassing op julle. Julle plekke in die doderyk* is al klaar bespreek."
16 Toe sê Jesus vir sy volgelinge: "As mense na julle luister, dan luister hulle ook na My. As hulle nie na julle luister nie, dan luister hulle ook nie na My en na God nie."
Jesus se Volgelinge het Goeie Nuus
17 'n Ruk later kom die twee en sewentig volgelinge van Jesus terug van die plekke waarheen Hy hulle gestuur het. Hulle sê vir Hom: "Here, selfs die duiwels luister na ons wanneer ons hulle in u Naam uit mense wegjaag."
18 "Dis omdat Ek sterker is as Satan*," antwoord Jesus. "God het hom uit die hemel gegooi. Ek het self gesien hoe die Satan* tot hier op die aarde val.
19–20 "Ek sal julle beskerm sodat giftige slange en skerpioene julle nie sal kan doodmaak nie. Omdat julle in My glo*, is julle sterker as al my vyande. Moenie bly wees omdat daardie bose magte teen julle verloor het nie. Wees liewers bly omdat daar vir julle plek in my Vader se nuwe wêreld* is."
Carolyn Brown meen dat die kern van die teks gaan oor vriendelikheid "hospitality". Sy beskrywe dit soos volg…
when we pay attention to the people around us, taking care of them when they need it, sharing what we have and know, and letting them do the same for us, God's kingdom is very near to us
Hierdie video bevat 'n praktiese kinderboodskap oor die fokusteks (Engels)…
Jesus is op reis tussen Galilea en Jerusalem. Hy moet in Jerusalem kom, verwerping beleef en sterf, want dit is die wyse waarop sy roeping vervul gaan word. Daar is 'n goddelike "moet", 'n verlossende drang, 'n vaste beslistheid in Jesus se optrede.
Jesus se reis stroop Hom van baie dinge. Hy verlaat Galilea, die plek waar Hy opgegroei het en ook bekend was. Hier het die skares na Hom geluister, het Hy wonderwerke verrig, en was Hy die middelpunt van aandag.
Nou lê die reis voor, en die bestemming, Jerusalem. Daar wag die dood.
Geen wonder Jesus sê, soos ons verlede week gelees het, dat die Seun van die Mens nie 'n plek het om sy kop neer te lê nie. Selfs jakkalse het gate en voëls het neste, maar Jesus se reis stroop Hom hiervan. Binnekort sou mense geen plek meer vir Hom op aarde hê nie.
Tog bly Jesus – het ons verlede week gesien – steeds mense nooi om by Hom aan te sluit en sy volgelinge te word. In ons teks stuur Jesus sewentig dissipels uit. Hy skakel 'n groeiende getal volgelinge in by die proses om meer en meer mense te nooi om by die reis van gestrooptheid aan te sluit. En – verstommend genoeg – sluit meer en meer mense by Jesus op sy reis van self-ontlediging aan.
Waarom? Die ware vrede wat die ewige honger stil, is slegs by Jesus te vind. Daarom kom mense en sluit aan.
Passie vir vrede
Jesus se passie is duidelik om mense met God se vrede te bedien. Daarvoor is Hy onderweg na Jerusalem. Daarom word die 70 gestuur met die opdrag om vrede aan mense oor te dra. Vrede is meer as net 'n groet. Vrede is die versamel-begrip wat alles saamvat wat God in Christus en deur die Gees vir God se skepping doen. Vrede het te doen met:
Herstel, genesing, harmonie en balans in die lewe
Geregtigheid: om lewensruimte te geniet, spasie te hê, genoeg om van te lewe, asook
Vreugde omdat jou lewe met sin en betekenis gevul is en jy in geneesde verhouding leef.
Hoe kan hierdie vrede met mense gedeel word? Jesus skakel sy volgelinge by hierdie proses in. Om 'n volgeling te wees, is om 'n gestuurde met die vrede van God te wees.
Ons teks bevat Jesus se instruksies aan sy dissipels hoe om God se vrede met mense te deel, en hulle te nooi om aan te sluit by die goddelike reis na vrede. Hierdie instruksies is veel meer as 'n goed-uitgedinkte bemarkingsplan. Dit beliggaam die wese van die evangelie, verteenwoordig die karakter van Jesus, en dra die stempel van die identiteit van die Een wat gekom het om sy lewe te gee as losprys vir baie.
Jesus se plan behels die volgende:
Almal wat saamreis is gestuurdes en moet ander nooi om te deel in Jesus se vrede
Wie gestuur word, moet bid. Stuur en uitnooi word gebore uit 'n lewe van intieme kontak met God
Daar is 'n goddelike "moet" in die lewe van die gestuurde, aangesien die oes groot en die arbeiders min is – elke arbeider moet sy of haar kant bring
Gestuurdes word – soos Jesus – gestroop, hulle moet sonder beurs of reissak gaan. Hulle is volledig afhanklik van die gasvryheid van diegene na wie hulle gestuur word
Jesus se dissipels bied Jesus se vrede aan. Dit kan nie afgedwing word nie, wat beteken hulle moet slegs oorbly waar mense gereed is om die vrede te ontvang. Die gestuurdes is afhanklik van diegene na wie hulle gaan, die vrede vloei nie vanuit 'n posisie van mag nie, maar van afhanklikheid
Daar moet fokus in hul lewe wees. Daarom kan hulle nie langs die pad mense groet nie. In die destydse wêreld het groet behels dat mens drie tot vier dae by mense oorbly. Die goddelike "moet" skep 'n dringendheid wat fokus en energie vra.
Net soos die evangelie slegs vanuit 'n posisie van onmag gedeel kan word, kan dit ook net binne die netwerk van verhoudinge gebeur. Daarom moet die dissipels nie van huis tot huis gaan nie, maar bly waar die vrede ontvang is
Die vrede van Jesus bring genesing, herstel en nuwe lewe. Dit bring die regering van God tot by mense. Daarom sal siekes genees word, verhoudinge herstel word, en God se koninkryk gesien en beleef word. Dit gebeur waar die vrede posvat en groei.
Dissipels moet leer saamleef met weerstand. Dit is hulle taak om die vrede te dra, maar nie om mense te dwing om dit te aanvaar nie. Die oortuigingskrag kom van God. Daarom draai die dissipels ook net weg as mense nie die vrede aanvaar nie.
Waarin lê die krag van hierdie eenvoudige strategie? Die krag lê in die aanwesigheid van die koninkryk of regering van God self. Dit is God wat die oes voorberei, d.w.s. mense gereedmaak om die vrede te ontvang. Dit is die krag van God wat manifesteer wanneer ons uit swakheid God se vrede aangee. God is teenwoordigheid. God se heerlikheid kom tot uitdrukking wanneer ons, soos Jesus, in swakheid en selfprysgawe dien.
Waar die kerk deur die eeue gegroei het, was dit omdat mense Jesus se strategie ernstig geneem het. Veral waar mense gestroop van eie mag en middele van dwang na ander gegaan het, in 'n dienskneg-gestalte, het die evangelie van vrede van die vreemdelinge na nuwe kringe gevloei.
In Filippense 2 word Christus besing as die Een wat God was, maar Homself as dienskneg ontledig het, onder ons kom woon het, en ons tot in die dood gedien het. Hierdie is die grondpatroon waarvolgens die evangelie groei.
Daarom kan geloof nie uitgemoor word nie. Dit is dikwels in die aangesig van die dood dat die getuienis van Jesus se gestuurdes die grootste krag het. In die eerste eeue was die bloed van die martelare die saad van die geloof. Dit is vandag nog só.
Die verhaal van Dmitri
Die verhaal van Dmitri, soos oorvertel deur Nik Ripken, sendingkundige en kenner van die vervolgde kerk, is 'n goeie voorbeeld hiervan.
Een aand was daar al 75 mense ingedruk in die huisie, skouer teen skouer, wang teen wang, om waar Dmitri op 'n stoel gesit het na die Bybelverhale te luister. Die polisie het ingebars en hom baie hardhandig beveel om op te hou, anders sal dit hom suur bekom. 'n Klein oumatjie het nie op haar laat wag nie, en soos 'n Ou Testamentiese profeet haar vinger vir die polisieman geswaai en gewaarsku dat hy nou aan die gesalfde van die Here raak en dit nie sal oorleef nie. Twee dae later is dié polisieman aan 'n hartaanval dood.
Dmitri was letterlik van alles gestroop. Twee dinge het hom egter staande gehou.
Dmitri het 'n verskriklike reis van stroping beleef. Dit is waar van baie gelowiges in baie dele van die wêreld. Tog kon Dmitri deur wie hy was, en deur die krag van God wat in hom werk, 'n kragtige getuienis lewe.
Hoe volg ons Jesus vandag?
Ons moet vra wat Jesus se opdragte vandag vir ons beteken.
In die eerste plek leer Jesus ons om af te sien van ons mag as individue en as gemeente. Jesus stuur ons sonder ekstra skoene, bagasie en die mag van 'n beursie. Vir 'n gemeente en gelowiges lê daar heerlikheid vin die prysgee van mag. Dit is 'n vreemde "heerlikheid", en maak alleen sin aangesien die Koninkryk van God naby is. Dit is die bepalende faktor! Nie selfvoorsiening en selfstandigheid nie. Nie om sterk te wees nie. En dit is vir ons iets nuuts. Ons het dit verleer en sal dit weer moet aanleer.
Dit beteken dat ons nie met al ons begrotings en al ons planne ander moet probeer oorrompel of oorhaal vir die koninkryk van God nie. Die nederigheid en onmag waarmee ons die vrede van die Here deur woord en daad aangee, gee die deurslag.
Min van ons sal die lyding wat Dmitri beleef het, deel. Tog is daar uit ons wêreld mense soos Pierre Korkie, asook Werner Groenewald en sy twee kinders, Rodé en JP, wat hul lewens in diens van God se vrede verloor het. Twee weduwees, Yolanda Korkie (en haar kinders) en Hannelie Groenewald leef met die verskriklike verlies saam.
Al betaal ons nie die hoogste prys nie, is die wese van dissipelskap dat ons identiteit as Christene gevorm word deurdat ons aan die self en die ego gestroop word. Ons ontvang ons nuwe identiteit van Christus. Ons moet minder word en Hy meer.
Rol van vreemdelinge
Dit is opvallend hoedat Christus sy dissipels leer om grense na ander oor te steek. Hulle word uit hulle gemaksone gelig en na ander gestuur. Die kerk van die Here word vandag ook geroep om dieselfde te doen. Dit beteken elkeen van ons moet bedag wees op die vreemdelinge van ons weg kruis, en in elke kontak die geleentheid sien om God se vrede te deel.
Dit beteken dat vreemdelinge die evangelie na ander dra. Ons is vreemdelinge vir diegene wat die Here deur ons bereik, en omgekeerd. Dit was dikwels so reg deur die geskiedenis van die wêreld. Daarom is die oorsteek van grense so normaal. Selfs wanneer ons ons kinders van die Here leer, is dit een geslag wat na 'n ander uitreik. Ons bure, die mense laer af in die straat, diegene in die ander woonbuurt, is dikwels die vreemdelinge na wie ons gestuur word om die evangelie op kreatiewe manier te deel.
Grense staan so sentraal omdat Christus die grens van God na ons oorgesteek het om ons te kom red. Ons word by hierdie dinamika ingesluit. Wie dus die oorsteek van grense weerstaan, weerstaan die hart van die evangelie.
Dit is duidelik uit ons teks dat die uitdeel van God se vrede nuwe gemeenskap tussen mense tot stand bring. Vreemdelinge word vriende, buitestanders word ingesluit in gemeenskap, voormalige vyande word bondgenote.
Die kerk van die Here is nooit 'n geslote gemeenskap waar mense net bestaande gemeenskap in stand hou nie. 'n Kerk sterf wat haar geledere nooit aanvul met nuwe lede nie. Oop kerke, oop harte, oop arms is nodig. Daarom mag niemand kerk toe kom en nie 'n geselsie aanknoop met iemand wat jy nie ken nie. Ons moet voortdurend bedag wees om die vorming van nuwe geloofsgemeenskap met mense wat ons nie ken nie.
Hoe deel ons die vrede?
Mens kan vrede deel met die manier waarop jy groet, die wyse waarop jy toeganklik is, die sagtheid waarmee jy ander hanteer. Dit het te doen met jou styl van bestuur, jou manier van omgaan met jou medemens, die betroubaarheid waarmee jy ander deur die lewe help, en jou getuienis van die vrede wat Christus gee. Woorde en dade is nodig.
Agter dit alles moet ons nie die gesag miskyk waarmee Jesus sy dissipels beklee nie. Almal wat sy dissipels verwerp, verwerp Hom. En omgekeerd. Gestuur, vrede dra, grense oorsteek is geen neutrale, toevallige proses nie. Dit is die hartklop van God se koninkryk. Dit is hoe God se regering en genesing naby kom.
Daarom rapporteer die dissipels uiteindelik dat selfs bose geeste hulle aan die dissipels onderwerp het.