Amerikaanse onkruid: hoe om te veg, die beste maniere en maatreëls om te voorkom - Raad - 2022
Die Amerikaanse onkruid, of Galinsoga, is een van die vinnig groeiende en maklik aanpasbare grasse wat 'n somerhuisie binne 'n kort tydperk kan vul. Hierdie plant het in Rusland verskyn nadat 'n grootskeepse invoer van saad uit die buiteland begin het. Om maniere te vind om die ontwikkeling van die Amerikaanse onkruid te voorkom en te verstaan ​​hoe u met gras moet omgaan, is dit nodig om die eienskappe van Galinsoga te bepaal.
Hoe lyk 'n Amerikaanse vrou?
Sonder menslike ingryping word Galinsoga relatief groot.
Hierdie onkruid het die volgende kenmerke:
hoogte - tot 80 sentimeter;
liggroen of liggroen blare tot 6 sentimeter lank;
lote is sappig;
die blare se rande is getand, die oppervlak is gekreukel;
die blomme is klein, met 'n heldergeel kern (herinner aan klein madeliefies).
Die Amerikaanse vrou word gekenmerk deur aktiewe ontwikkeling. Dit is te wyte aan die feit dat een onkruidbos per seisoen tot 20 duisend sade kan lewer.
Die wortelstelsel van die gras is uitgebreid en groei tot 'n diepte van 10 sentimeter. Die plant kan by verskillende gronde aanpas, maar verkies goed bevrugte en vogtige gronde.
Drie faktore beïnvloed die teelvermoë van 'n Amerikaanse vrou:
die mate van grondvog;
plantdiepte (sade breek nie meer as 2 sentimeter deur die grondlaag nie);
Gemiddeld bly nie meer as die helfte van 20 duisend sade lewensvatbaar nie. Verder behou elke korrel die vermoë om vir 10 jaar te ontkiem. Daarbenewens gee die Amerikaner self baie lote, wat by kontak met die grond vinnig wortel skiet.
Vanweë hierdie kenmerke kan die onkruid die somerhuisie in 1-2 seisoene vul.
Benewens aktiewe ontwikkeling, skep die Amerikaanse onkruid ook ander probleme vir tuiniers:
die gras kan groei in sonnige en skaduryke gebiede;
die onkruid het geen natuurlike plae nie;
die Amerikaanse vrou is nie vatbaar vir algemene plantsiektes nie;
met 'n voldoende vogvlak kan die gras saad produseer na onkruid;
sade bly lewensvatbaar nadat dit deur die spysverteringskanaal van diere en voëls beweeg het;
na die maai bly die plant lewensvatbaar.
Dit is moontlik om die Amerikaanse vrou met behulp van onkruiddoders gedurende die blomperiode te vernietig. Die behandeling van die terrein met chemikalieë in die vroeë lente lewer nie 'n positiewe resultaat nie: die onkruid produseer sade van Mei tot Junie.
Die Amerikaner word gekenmerk deur vinnige ontwikkeling, en daarom kan hierdie gras die groei van ander gewasse wat gedurende die seisoen op die terrein verbou word, onderdruk. Hierdie omstandighede hou nog 'n gevaar mee: as gevolg van aktiewe groei, skep die onkruid 'n skaduwee wat die groei van naburige plante inmeng. As gevolg hiervan ontvang gewasse onvoldoende lig en vog en droog dit mettertyd uit.
Die tweede gevaar van die Amerikaanse vrou lê daarin dat die onkruid in staat is om aansteeklike siektes te dra. Hierdie gras word gekies as plek vir ontwikkeling deur baie insekte wat die ontwikkeling van tuingewasse benadeel. Daarbenewens is die Amerikaner in staat om met ander plante te bestuif (hoofsaaklik met graan en kruisagtige plante), wat die variëteite van laasgenoemde verswak.
As gevolg van die groei van hierdie onkruid op die werf, verloor tuiniers tot 25-50% van die oes. Die Amerikaner het egter ook 'n aantal positiewe eienskappe. Die kruie bevat verskeie nuttige spoorelemente wat gebruik word vir die behandeling van asemhalingsiektes en gastro-intestinale patologieë, diabetes mellitus, druppel.
Hoe om van 'n plaagplant in die tuin ontslae te raak
Vanweë die feit dat die Amerikaner onderskei word deur verhoogde lewenskragtigheid, word aanbeveel om hierdie onkruid op 'n omvattende manier te bestry met verskillende benaderings. Dit moet ook gedurende die groeiseisoen gedoen word om die wortels te vernietig.
Onkruiddoders teen Amerikaanse vroue word selde gebruik. Dit is te wyte aan die feit dat die onkruid vinnig aanpas by hierdie stowwe, veral as die terrein meer as een keer per seisoen behandel word. Sodanige impak beïnvloed die toestand van die grond negatief en gevolglik die opbrengs van vrugte- en groentegewasse.
Dit word aanbeveel om onkruiddoders te gebruik as die onkruid 'n klein area beslaan. Behandeling met hierdie stowwe moet gedurende die blomperiode uitgevoer word. In die stryd teen onkruid word die volgende gebruik:
Onkruiddoders lewer ook 'n positiewe resultaat wanneer dit in die herfs toegedien word, wanneer die gewasse vervaag en opbrengste lewer. Daar moet in gedagte gehou word dat hierdie stowwe geen merkbare effek op Amerikaanse sade het nie. Daarom is dit volgende jaar nodig om die webwerf weer te verwerk.
Siderata word hoofsaaklik gebruik om onkruide te voorkom. Hierdie plante word aanbeveel om na die oes leë gebiede op die terrein te saai. In die somer word sulke plekke gebruik om raap, mosterd of raapsaad te verbou. Dit word aanbeveel om graangewasse voor die winter te saai. Die gebruik van groenmis het nog 'n positiewe uitwerking: na die plante bly die grond los, waardeur die gewasse wat volgende jaar geplant word, meer suurstof sal kry.
Terselfdertyd dring tuiniers daarop aan dat sulke plante gesny moet word. Anders sal groen mis in die toekoms onkruid word.
Die meganiese metode is doeltreffender. Hierdie manier van omgaan met 'n Amerikaanse vrou lewer goeie resultate as die volgende reëls nagekom word:
Onkruid moet gekruid word voordat blom begin. Dit duur nie meer as 2-3 weke nie.
As die onkruid in die tuinbed verskyn, waar daar geen gekweekte plante is nie, moet die Amerikaner opgegrawe word. Hierdie metode is effektiewer as onkruid, want wortels kan in die grond bly nadat die gras uitgetrek is.
Onkruid moet nie tussen rye beddens gelaat word en as deklaag gebruik word nie.
U moet die beddings in droë weer onkruid doen.
In die stryd teen onkruid word ook diep bewerking van die voorstedelike gebied gebruik, wat twee keer per jaar uitgevoer word.
Deklaag lewer positiewe resultate gedurende die warm seisoen. Hiervoor word saagsels, strooi, turf of boombas gebruik.
Die film word as 'n begroting vervang vir deklaag. Hierdie variant van onkruidbestryding word ook as effektief beskou, aangesien die materiaal die son nie deurlaat nie en die ontwikkeling van gras onderdruk. Die nadeel van hierdie metode is dat plae wat gekweekte plante beskadig, dikwels onder die film ophoop.
In die stryd teen die Amerikaner help 'n mengsel bestaande uit die volgende komponente:
'n paar druppels skottelgoed;
liter 9 persent asyn.
Die resulterende mengsel moet met onkruid behandel word, en probeer om nie op gekweekte plante te kom nie. Dit word aanbeveel om die prosedure soggens op 'n droë en sonnige dag uit te voer. 'N Soortgelyke effek word verkry deur onkruide te behandel met 'n oplossing van kopersulfaat.
Hierdie metode van stryd word hoofsaaklik gebruik in gevalle waar daar nie genoeg tyd is om die gebied te onkruid en te deklaag nie. Dit is moeilik om kontak van die beskrywe oplossings met gekweekte plante te vermy. En dit kan lei tot 'n afname in opbrengs.
In die stryd teen onkruid het die saai van gras langs 'n Amerikaanse vrou homself bewys. Daar word ook 'n positiewe effek waargeneem as vinniggroeiende eenjarige blomme geplant word in gebiede met moontlike onkruidvoorkoms: petunia, nasturtium en ander.
Om onkruid op die terrein te voorkom, word dit aanbeveel:
diep verbouing gereeld (na oes en vroeg in die lente);
saai vrye areas op die terrein met grasperk of blomme;
saai groenmis in vrye gebiede;
Nadat u die gebiede waar die Amerikaner groot is, besoek het, moet u u skoene onder lopende water spoel.
Soos reeds opgemerk, word die Amerikaner gekenmerk deur verhoogde lewenskrag. Daarom moet hierdie onkruid hanteer word onmiddellik nadat die eerste plante op die terrein verskyn.
Kyk die video: Tips van Tom: hulp tegen onkruid. #pokon (Junie 2022).
Copyright 2022 \ Hoe om 'n onkruid genaamd Amerikaans te hanteer, die beste maniere en maatreëls om te voorkom...