Plaveiselkarsinoom van die serviks - Ginekologie - 2020
Plaveisel servikale kanker: prognose, behandeling
Kankers van die voortplantingsorgane word dikwels by vroue gediagnoseer. As hierdie patologie op 'n laat stadium opgespoor word, kan selfs die voltooide behandeling, konserwatief en operatief, nie herstel herstel nie en sluit die aanvang van 'n dodelike uitkoms uit. Een van die variëteite is plaveiselkarsinoom van die serviks.
Hierdie patologie kan ontwikkel in vroue van voortplanting, sowel as na die aanvang van menopouse. Die siekte word gekenmerk deur die feit dat slegs epiteelselle van die plat tipe betrokke is by die onkologiese proses. Kwaadaardige vorming word in hierdie laag gevorm, maar kan beide in die baarmoeder en in ander lae ontkiem. Oorweeg waarom plaveiselkarsinoom ontwikkel, hoe om dit te identifiseer en te behandel.
Tans kan dokters nie die enigste oorsaak onder die invloed van die plaveiselagtige keratiniserende servikale kanker en ander tipes patologie uitmaak nie. Die enigste ding wat vasgestel is, is die vermoë van atipiese selle om selfs in 'n gesonde organisme te ontwikkel.
Wat is atipiese plat selle in servikale kanker. Bron: ginekola.ru
As die immuunstelsel normaal werk, onderdruk dit onafhanklik hul lewensbestaan. Met 'n afname in beskermende vermoëns begin 'n geleidelike vorming van die tumor egter. Ook, dokters daarop dat plaveisel selkarsinoom van die serviks kan ontwikkel in die teenwoordigheid van sekere stamme van HPV.
Wanneer die onkologiese proses gebore word, verander die weefsels waarin dit begin, sekere veranderinge. Afhangende van hoe die epiteel getransformeer is, kon kenners twee hoofsoorte patologie identifiseer. Dit is gebaseer op die tipe siekte, in die daaropvolgende die mees toepaslike behandelingstaktiek word gekies.
Nonthreshold plaveiselkarsinoom van die serviks. Die hoof kenmerk daarvan is 'n ovaal of veelvlakke struktuur. Tydens die sitoplasmatiese ondersoek is selgranulering opgespoor. Goed gedifferensieerde plaveiselkarsinoom van die serviks is goed behandelbaar. Lae en matig gedifferensieerde plaveiselkarsinoom van die servikale uteriene prognose vir herstel word onderskat.
Skerp keratiniserende servikale kanker. Dit word selde gediagnoseer. Volgens mediese statistiek word dit aangetref in nie meer as 5% van pasiënte wat die ontwikkeling van onkologie van die voortplantingsorgane ondergaan het nie. Die belangrikste kenmerk is die vorming van gekorrelde gebiede in die brandpuntsone.
Benewens die feit dat plaveiselkarsinoom afgeskei word sonder keratinisering van die serviks en daarmee spesialiseer spesialiste ook die siekte deur die aard van groei. Aangesien hierdie parameter goed gevisualiseer is, is dit redelik maklik om dit te bepaal, selfs na die eerste ondersoek in gevalle van vermoedelik onkologie-ontwikkeling. Oorweeg hoe plaveiselkarsinoom van die serviks kan groei met keratinisering en sonder dit.
Eksofytiese groeivorm. In hierdie geval sal die tumorvorming altyd 'n uitgesproke en duidelike vorm hê, dus dit is nie moeilik om die grootte daarvan te bepaal nie. Dit groei binne-in die lumen van die voortplantingsorgaan, maar as dit in die baarmoeder is, groei dit in die holte. Ontdek deur middel van ultraklankondersoek van die bekkenorgane.
Onkologie kan in verskillende lae van 'n orgaan groei. Bron: Prorak.ru
Endofitiese vorm. In hierdie situasie versprei die atipiese selle diep in die weefsel, dit wil sê, groei binne. As gevolg hiervan word verskeie lae gelyktydig beïnvloed. Die gewas het geen definitiewe grense nie, dus kan dit vir 'n lang tyd nie gediagnoseer word nie, want daar is geen skending van die orgaan se vorm nie.
Gemengde vorm. Hierdie tipe groei word beskou as intermediêre tussen die endofitiese en eksofytiese vorme. In hierdie geval kan die gewas groei in die dieptes van die nabygeleë lae, en in die lumen van die voortplantingsorgaan. Die grense van die gewas is vaag, maar die waarskynlikheid van visualisering word bewaar.
In onkologie is daar 'n spesiale klassifikasie van tumore volgens die graad van differensiasie. Hierdie behoefte was te danke aan die feit dat met die voorkoms van 'n tumor in atipiese selle sekere veranderinge ook kan voorkom. Van normale selle verskil hulle weer in vorm, grootte, getal, struktuur.
Lae graad servikale kanker word gediagnoseer wanneer daar 'n beduidende verskil tussen atipiese en ouerselle is. Plaveisel matig gedifferensieerde servikale kanker is 'n oorgangspan tussen die eerste en die laaste stadium. Hoogs gedifferensieerde plaveiselkarsinoom van die serviks - wat dit is, sal die dokter vertel. Dit word gekenmerk deur 'n lae mate van manifestasie van verskille in selle.
Op hierdie basis kan gesê word dat lae-graad plaveiselkarsinoom van die serviks nogal aggressief en kwaadaardig neoplasma is.
Benewens die begrip van plaveiselkarsinoom van die serviks, is dit ook nodig om te weet dat patologie verskeie stadiums van ontwikkeling het. Hierdie parameter kan ook toegeskryf word aan 'n aantal klassifikasies, aangesien daardeur die dokter die mees geskikte behandelingstaktiek kan bepaal, sowel as voorlopig kan sê oor die prognose vir herstel.
Die siekte het 4 stadiums van ontwikkeling. Bron: ru.bookimed.com
Kom ons kyk in meer detail na watter stadiums van kleinselle longkanker van die serviks kan wees:
Bespreek in hierdie stadium oor die ontwikkeling van mikroinvasiewe plaveiselkarsinoom van die serviksuteri (1A). Dit sluit in indringende plaveisel-nie-plaveisel servikale kanker (1B). In hierdie stadium is daar 'n letsel van weefsels 4-5 mm diep, soms is daar tekens van patologie in die vorm van bloeding buite die siklus en pyn.
In die toekoms begin die proses met groter aktiwiteit ontwikkel. As jy 'n ultraklank voer, is dit moontlik dat die gewas sigbaar sal wees, maar dit raak nog nie die naburige organe nie, metastase is afwesig. Dit is 'n oorgangsfase waarin plaveiselkarsinoom van die serviks g2 gediagnoseer word.
Daaropvolgende ontwikkeling word selfs vinniger. In die derde stadium is daar 'n konstante teenwoordigheid van asikliese bloeding, atipiese vaginale afskeiding en erge pyn. Dit is moontlik om kompressie van die gewas aangrensende organe.
By die finale stadium van plaveisel-nie-plaveisel servikale kanker is die prognose vir herstel ongunstig, aangesien die liggaam reeds metastase het. Terselfdertyd kan selfs die organe wat ver van die voortplantingsstelsel afwyk, betrokke wees by die patologiese proses. Die erns van simptome is hoog.
Dit is ook nie nodig om uit te sluit dat daar 'n vaginale parametriese variant sal wees van die ontwikkeling van die patologiese proses waarin atipiese selle na die mure van die klein bekken beweeg nie. Aangesien die gunstigheid van herstel direk afhang van die stadium waarop onkologie opgespoor is, is dit baie belangrik om gereelde ginekologiese ondersoeke te ondergaan.
Baie vroue kan vra hoe hierdie onkologiese proses gemanifesteer word. Dit is nie verbasend nie, aangesien dit beter is om die alarmerende simptome vinnig te identifiseer en aandag te skenk aan hulle, wat 'n gewas op 'n gevorderde stadium opspoor, wanneer behandeling slegs 'n ondersteunende opsie sal hê en nie die doodstraf sal waarborg nie.
As plaveiselkarsinoom van die serviks ontwikkel, sal die simptome soos volg wees:
Die pasiënt sal geleidelik gewig verloor,
'N Vrou sal voortdurend moegheid voel, verlaagde prestasie, apatie sal voorkom,
Daar sal bloei buite die menstruele siklus, wat veral kommerwekkend is vir pasiënte wat reeds menopouse gehad het.
Aangesien bloeding gereeld plaasvind, sal anemie beslis ontwikkel, wat verband hou met 'n afname in die vlak van rooibloedselle in die samestelling van die biologiese vloeistof,
In die aanvanklike stadiums sal die pynlike sindroom baie swak wees,
Met 'n toename in die grootte van die tumor verskyn 'n sensasie van die teenwoordigheid van 'n vreemde liggaam in die voortplantingsorgane, wat 'n verhoogde interne druk uitoefen,
Die drang om te urineer word aan die toeneem, en hardlywigheid kan ontwikkel.
Soos u kan sien, is die simptome van die onkologiese proses baie soortgelyk aan ander ginekologiese siektes. Daarom moet 'n differensiële diagnose in die geval van waarskuwingstekens voorkom. Dit is belangrik om kanker so vroeg as moontlik te identifiseer, want die voorspelling vir oorlewing sal so gunstig moontlik wees.
Wat die lewe sal wees na plaveiselkarsinoom van die serviks hang af van verskeie faktore: watter behandelingstaktiek is bepaal, hoe volledig die terapie was, hoe oud die pasiënt was, die stadium van verwaarlosing en nog baie meer. Daarom is daar in die onkologie verskeie basiese metodes om maligne neoplasmas te bestry.
Chirurgiese ingryping. Hierdie benadering is die mees korrekte, maar in die aanvanklike stadiums is dit nie altyd moontlik om die aangetaste gebiede te verwyder nie, dit wil sê, dokters verwyder die nek. In sulke toestande is die waarskynlikheid van terugval uiters laag. In gevorderde stadiums word 'n volledige verwydering van die baarmoeder uitgevoer.
Die beginsel van bestraling blootstelling aan die tumor. Bron: helpiks.org
Ray blootstelling. Hierdie tipe impak op die liggaam en die patologiese proses self is slegs gebaseer wanneer dit deel is van 'n terapeutiese kompleks wat aan die pasiënte in die derde en vierde stadium toegeken word. Voorheen is dit nie raadsaam om dit uit te voer nie, sowel as onafhanklike implementering, aangesien dit baie swak deur die liggaam geduld word.
Chemoterapeutiese behandeling. Dit word nooit voorgeskryf aan pasiënte in wie die kanker in die aanvanklike stadiums opgespoor is nie, maar as uitsonderings kan dit uitgevoer word indien onkologie die tweede graad bereik het, slegs as dit gekombineer word met chirurgiese ingryping. In die finale stadiums van chemoterapie kan word as deel van 'n omvattende behandeling, en onafhanklik. Verdraaglik moeilik, aangesien die aktiewe stof Cisplatin gebruik.
Gekombineerde metode. In hierdie geval kan ons oor terapie praat, wat verskeie tegnieke kombineer wat hierbo beskryf is. In die eerste fase word dit amper nooit gebruik nie, maar wanneer lopende patologieë dikwels gebruik word.
Afhangende van die stadium waar die plaveisel-selkarsinoom van die serviks-uteri opgespoor is, sal die prognose vir herstel bepaal word. As dit die aanvanklike graad is, is die waarskynlikheid van 'n suksesvolle uitkoms van gebeurtenisse 80% (vyf jaar oorlewing van pasiënte na herstel). Terugval kom amper nooit voor nie, die digter word oorweeg. Dat die voorspelling positief is.
In die derde fase val die waarskynlikheid van 'n gunstige uitkoms vinnig en is dit nie meer as 50% van die vyfjaar pasiënt se oorlewing nie. Die vlak van herhaling van patologie is baie hoog. Daarom moet vroue hul gesondheid monitor en nie besoeke aan die ginekoloog verwaarloos nie, wat vinnig 'n ernstige siekte kan identifiseer.
Oorsake van plaveiselkarsinoom van die serviksuiter
Ondubbelsinnige oorsake van plaveiselkarsinoom van die baarmoederhalsvlies word nie geïdentifiseer nie, maar in die huidige stadium word die faktore wat die proses van maligniteit van die gestratifiseerde plaveiselepiteel veroorsaak, goed bestudeer. Eerstens, hierdie faktore sluit in die menslike papillomavirus (HPV), hoofsaaklik 16 en 18 tipes, minder dikwels - 31 en 33 tipes. In die meeste gevalle word plaveiselkarsinoom van die serviks geïdentifiseer deur HPV-16. Onder andere virale middels, seksueel oordraagbaar, kan die rol van onkogenes gespeel word deur die herpes simplexvirus tipe II, sitomegalovirus, ens. Agtergrondprosesse waarin plaveiselkarsinoom van die serviks-baarmoeder later ontwikkel kan word, is erosie, ektopropie, polio van die servikale kanaal, leukoplakia, cervicitis en et al.
Daarbenewens dra ander faktore by tot sellulêre degenerasie: hormonale afwykings, rook, immunosuppressante (glukokortikosteroïede, sitostatika), immunodefektuur. Servikale trauma tydens verskeie geboortes, die installering van die IUD, chirurgiese intervensies soos aborsies, diagnostiese curettage, diatermokoagulering en diatermokonisasie, ens., Speel 'n sekere negatiewe rol. Die risikogroep vir die ontwikkeling van servikale plaveiselkarsinoom bevat vroue wat vroeë seksuele aktiwiteit het, dikwels seksuele vennote verander. wat verwaarlosing voorbehoedmetodes wat STD's gehad het, versuim.
Klassifikasie van plaveiselkarsinoom van die serviksuteri
Binne die oorwegende histologiese tipe, word skuiwende sel met keratinisasie en plaveiselcel sonder keratinisering van die servikale kanker geïsoleer. Mikroskopies, plaveiselkeratinale servikale kanker word gekenmerk deur die teenwoordigheid van tekens van keratinisering van selle - "kankerparels" en keratohyaliengranules. Epitheel selle is abnormaal groot, pleomorf, met ongelyke kontoer. Mitotiese figure word swak verteenwoordig. In voorbereidings van nie-drempel-plaveiselkarsinoom van die serviks, is keratienpêrels afwesig. Kankerselle is oorwegend groot, veelhoekig of ovaal. Hul hoë mitotiese aktiwiteit word opgemerk. Die graad van differensiasie van servikale kanker kan hoog, matig of laag wees.
Met inagneming van die rigting van tumorgroei, eksofytiese, endofitiese en gemengde vorme van plaveiselkarsinoom van die serviks word onderskei. Die ulseratiewe infiltratiewe vorm is kenmerkend van gevorderde stadiums van servikale kanker. Dit word gewoonlik gevorm tydens die disintegrasie en nekrose van 'n endofytiese groeiende tumor.
In die ontwikkeling is servikale kanker vier kliniese stadiums. 'N Nul- of aanvanklike stadium (intraepitheelkanker) word ook geïsoleer, waarin slegs die epiteelselle geraak word sonder inval van die basale lamina. Die eerste fase word verdeel in twee periodes: mikro-indringende kanker met 'n penetrasie-diepte tot 3 mm (stadium 1A) en indringende kanker met 'n invasie van meer as 3 mm (stadium 1B). 'N Teken van die tweede stadium is die verspreiding van die tumorproses op die baarmoeder. Die derde fase van servikale kanker word gekenmerk deur ontkieming van die tumor in die klein bekken, met kompressie of obstruksie van die ureter, hidronephrose ontwikkel. Gedurende die vierde stadium word invasie van die rektum en die sakrum, desintegrasie van die tumor en die voorkoms van ver metastases waargeneem.
Simptome van plaveiselkarsinoom van die serviksuiter
In nul- en 1A-stadiums is kliniese manifestasies van servikale kanker gewoonlik afwesig. Gedurende hierdie tydperk is die diagnose van plaveiselkarsinoom van die serviks moontlik tydens 'n roetine-ondersoek deur 'n ginekoloog. Verder, soos die inval verdiep en die gewas uitgestrek groei, verskyn 'n kenmerkende patologiese triade: leukorree, bloeding en pynsindroom. Kwijting uit die genitale kanaal kan 'n ander karakter hê: om deursigtig te wees of met bloed gemeng te word (in die vorm van "vleisslaap"). In die geval van die toevoeging van infeksie of bederf van die gewassterrein, kan die borskoors 'n troebel, pussy-natuur en oormatige geur verkry.
Bloeding van die genitale kanaal met plaveiselkarsinoom van die serviks verskil in hul intensiteit - van spotting tot acikliese of menopousale bloeding. Meer dikwels, bloeding het 'n kontak oorsprong en word veroorsaak deur 'n ginekologiese ondersoek, seksuele omgang, douching, spanning tydens die dermbewegings.
Pynsindroom in plaveiselkarsinoom van die serviks kan ook van wisselende erns en lokalisering (in die lumbale gebied, sacrum, perineum) wees. As 'n reël dui dit op die verwaarlosing van oncoprocess, ontkieming van parametriese weefsel en skade aan die lumbale, sakrale of kokscygeale senuweeplekse. Met die ontkieming van kanker in die naburige organe kan dysuriese versteurings, hardlywigheid, en die vorming van urogenitale fistels voorkom. In die terminale stadium ontwikkel kankervergiftiging en kakeksie.
Diagnose van plaveiselkarsinoom van die serviksuiter
Klinies kan "mute" vorme van plaveiselkarsinoom van die serviks-uterus tydens kolposkopie of deur die resultate van sitologiese Pap-smeer opgespoor word. 'N Belangrike rol in die diagnose word gespeel deur 'n versigtig gegenereerde ginekologiese geskiedenis (aantal seksuele vennote, geboortes, aborsies, SOS'e oorgedra), sowel as die opsporing van hoogs onkogene HPV-stamme in die toetsmonster deur PCR.
Wanneer dit in spieëls gesien word, word die plaveiselkarsinoom van die serviks bepaal in die vorm van papillomatiese of polipropiese groei of ulserasie. Edofytiese gewasse vervorm die serviks en gee dit 'n vatvorm. By kontak, bloei die neoplasma. Om die stadium van kanker te bepaal en metastase in die pelviese organe uit te sluit, word 'n tweehandige vaginale en rektovaginale ondersoek uitgevoer. Во всех случаях обнаружения патологически измененной шейки матки в обязательном порядке проводится расширенная кольпоскопия, забор мазка на онкоцитологию, прицельная биопсия и выскабливание цервикального канала. Для морфологического подтверждения диагноза биоптат и соскоб направляются на гистологическое исследование.
Die definisie van die vlak van SCC (plaveiselkarsinoom merker) in bloed serum het 'n sekere inligtingsinhoud. Transvaginale ultraklank, CT-skandering of pelvis-MRI, ekskretoriese urografie, pulmonale X-straal, sistoskopie, rektoromanoskopie word gebruik as metodes om die diagnose van plaveiselkarsinoom van die serviks vas te stel. Dit is ontwerp om die voorkoms van neoplasia te bepaal en help om die optimale behandeling vir die pasiënt te kies.
Behandeling van plaveiselkarsinoom van die serviks-baarmoeder
Vir plaveiselkarsinoom van die serviks, chirurgiese, radioterapie, chemoterapie en kombinasie terapie kan gebruik word. Die keuse van een of ander metode of kombinasies word bepaal deur die voorkoms en morfologiese tipe van die tumor, sowel as die ouderdom en voortplantingsplanne van die pasiënt.
In stadiums 0 - IA ondergaan pasiënte van vrugbare ouderdom conisasie of amputasie van die serviks. By stadiums IB-II is die optimale hoeveelheid intervensie histerektomie met die boonste derde van die vagina, soms word neoadjuvant chemoterapie vereis, post-menopousale panhysterektomie word aangedui - die verwydering van die baarmoeder met adnexektomie. In stadium 3 tot en met IV van servikale plaveiselkarsinoom is chemoradiatietherapie (bestralingsbehandeling + cisplatin) die standaard, maar sommige skrywers erken die moontlike moontlikheid van chirurgiese behandeling. As die urienweg geaffekteer word, kan ureterale stenting vereis word.
In funksionele onbruikbare gevalle as gevolg van gepaardgaande siektes, word intrakavitêre bestralingsterapie voorgeskryf. In gevalle van herhalende servikale kanker, eksentering van die bekken, palliatiewe chemoradiasie en simptomatiese terapie word getoon.
Aan die einde van die behandeling word dinamiese waarneming van die pasiënt kwartaalliks gemaak vir die eerste 2 jaar, en dan een keer elke ses maande tot 'n 5-jaar termyn. As plaveiselkarsinoom van die serviks gevind word in die nul stadium, bied tydige behandeling kanse vir bykans 100% herstel. Die persentasie terugvalvrye vyf jaar oorlewing in stadium 1 servikale kanker van die stadium I is 85%, stadium II 75% en stadium III minder as 40%. In stadium IV van die siekte kan ons net praat oor die verlenging van die lewe, maar nie 'n genesing nie. Servikale stompkanker ontwikkel in minder as 5% van die pasiënte.
Voorkoming van plaveiselkarsinoom van die serviksuiter bestaan ​​uit die uitvoer van massale en gereelde sitologiese sifting van die vroulike bevolking, kliniese ondersoek van vroue met agtergrond en voorkankerlike siektes van die serviks. 'N Groot voorkomende rol word gespeel deur rook te stop, STD's te voorkom en voorkomende inenting teen servikale kanker in adolessensie te doen.
Plaveisel servikale kanker - wat is dit?
Servikale kanker word beskou as 'n warm onderwerp, nie net vir dokters nie, maar ook vir elke vrou. Sedert die begin van die aktiewe voorkoming van hierdie siekte en die diagnose daarvan, het dit bekend geword oor die omvang van hierdie patologie. Die mees algemene kanker is plaveisel servikale kanker. Hierdie tipe tumor is bekend vir die feit dat atipiese elemente na vore kom uit die onvolwasse gestratifiseerde epithelium wat die ektokerviks lei. Met ander woorde, hierdie tipe kanker is geleë in die plek waar die serviks in die vagina beweeg.
In die moderne wêreld behoort hierdie siekte tot een van die mees algemene onkologiese patologieë. Die voorkoms van ektokervixkanker is 15 mense per 100 duisend populasies. Ten spyte van die jaarlikse toename in mortaliteit van hierdie patologie, is die voorspelling van die siekte geneig om te verbeter. As vroeër plaveisel servikale kanker slegs in die laaste stadiums gediagnoseer is, word behandeling nou begin vanaf die oomblik dat die predisponerende faktore ontdek word.
Net soos alle onkognitiewe siektes, het servikale neoplasie vir lang tyd geen kliniese manifestasies nie. Daarom is dit belangrik om aandag te gee aan die geringste veranderinge in die liggaam, sowel as om gereeld die ginekoloog te besoek.
Die verskyning van plaveisel neoplasia word geassosieer met verskeie etiologiese faktore. Eerstens gaan dit om die endokriene stelsel afwykings. Daar word geglo dat daar 'n direkte verhouding is tussen die onkoginekologiese patologieë en die hormonale toestand van die vroulike liggaam. Dikwels, wanneer servikale kanker opgespoor word, is daar 'n toename in estrogeenvlakke. Hierdie hormone word in die eierstokke gevorm. Die toename of afname in hul vlak word deur die hipotalamus beheer. Gegewe die verhouding van die siekte met endokriene afwykings, is die volgende oorsake van servikale kanker bekend:
Langtermyn gebruik van voorbehoedmiddels. Die meeste voorbehoedmiddels het estrogeen in hulle samestelling. Daarom is dit nodig om 'n dokter van tyd tot tyd te raadpleeg om die vlak van hormone te bepaal.
Behandeling met Tamoxifen en sy analoë. Hierdie middel word gebruik in die behandeling van borskanker. Nietemin moet die dwelm met uiterste versigtigheid gebruik word, aangesien dit ook hormonale is.
Vetsug en skildklier siekte (hipotireose). Hierdie toestande dra ook by tot verhoogde estrogeenvlakke en die ontwikkeling van servikale kanker.
Daarbenewens is daar ander predisponerende faktore. Onder hulle: chroniese seksueel oordraagbare infeksies, aborsies, 'n groot aantal swangerskappe en aflewerings, asook hul volledige afwesigheid. Ook plaveiselkarsinoom van die serviks ontstaan ​​hoofsaaklik teen die agtergrond van sulke patologieë as 'n poliep, erosie, leuco- en eritroplastiek, en displasie. Onlangs is die siekte geassosieer met papillomavirus tipes 16 en 18. Wetenskaplikes het tot hierdie gevolgtrekking gekom, aangesien hierdie patogeen gevind word by bykans alle pasiënte wat aan servikale neoplasia ly.
Spierkellige karsinoom tipes
Gegewe die aard van epiteelselle wat atipia ondergaan, word verskeie tipes servikale neoplasia onderskei:
Adenokarsinoom. Hierdie tipe is minder algemeen.
Skerp keratiniserende servikale kanker. Gekenmerk deur die vorming van keratiengranules op die oppervlak van die epiteel. Diagnostiese teken van hierdie siekte word beskou as "pêrels van kanker." In 'n smeer word selle met onreëlmatige rande, uiteenlopend in voorkoms en grootte, gevind.
Swak gedifferensieerde tumor. Dit is onmoontlik om vas te stel watter sellulêre elemente atipia ondergaan het. Hierdie opsie is die mees ongunstige.
Plaveisel nie-plaveisel servikale kanker. Gekenmerk deur die afwesigheid van keratien. Die smeer toon groot ovale liggame wat eosinofiele sitoplasma bevat.
Grade van servikale neoplasie
Wanneer neoplasia (CIN) opgespoor word, is dit nodig om 'n opname te doen en uit te vind hoe groot die verspreiding daarvan is. Gegewe die ontwikkeling van atipiese selle, is daar 4 stadiums van die siekte. Die verdeling in grade laat jou toe om die gepaste behandeling te kies en die voorspelling te bepaal. Fase 0 verwys na nie-indringende kanker, dit wil sê atipiese selle is teenwoordig op die oppervlak van die epithelium, maar het nie in die dikte van die servikale weefsel ingedring nie. Eerste graad - die gewas het 'n paar mm diep gegroei. Hiermee word bedoel dat 'n indringende plaveiselkarsinoom van die serviks ontwikkel het wat strek oor die grense van die orgaan. In die tweede stadium strek neoplasia na die parametrium of die boonste gedeelte van die vagina. Die derde graad word gekenmerk deur die voorkoms van kankeragtige elemente op die mure van die klein bekken. Ook word die onderste gedeelte van die vagina en streeks limfknope beïnvloed. In stadium 4 gaan die gewas na die blaas of ingewande. Verkeerde metastases verskyn.
Die kliniese beeld van servikale kanker
Dit is moeilik om CIN te vermoed, aangesien dit feitlik geen kenmerkende tekens het nie. Aanvanklik verskyn die kanker nie of het dit simptome soos menstruele onreëlmatighede, laer buikpyn en lae rug, en duidelike vaginale afskeiding. 'N Kenmerkende kenmerk word beskou as kontakbloeding, dit wil sê tydens samesyn. 'N later simptoom is swelling van die onderste ledemate, lae-graad koors. In die laaste stadium word gewigsverlies, swakheid, aptytverlies en 'n toename in die limfknope in die lies genoem.
Diagnose van plaveisel servikale kanker
Deteksie van plaveiselkarsinoom word uitgevoer met klagtes sowel as as sifting. Dit bestaan ​​uit 'n spesiale analise waarin 'n vagina en serviks uit die vagina geneem word (PAP-toets). Danksy hierdie metode is dit moontlik om nie net kanker te bepaal nie, maar ook dysplasie - klein veranderinge in die sellulêre samestelling. As die uitslag bevraagteken word, word kolposkopie uitgevoer met behulp van asynsuur en jodium (om verdagte areas van die epiteel te identifiseer). As 'n vermoede van kanker oorbly, is 'n servikale biopsie nodig. Nog 'n studie is die HPV toets.
Behandeling van plaveiselkarsinoom van die serviks-baarmoeder sluit in chirurgiese verwydering van die tumor, chemoterapie en bestralingsterapie. Die omvang van die operasie hang af van die stadium sowel as die ouderdom van die pasiënt. Met nie-indringende neoplasie of 1 graad word die baarmoeder uitgestort, wat die eierstokke verlaat. Hierdie operasie is aangedui vir pasiënte wat in staat is tot bevrugting. As die pasiënt in die klimakteriese tydperk is, word 'n histerektomie, verwydering van bylaes en 'n groter omentum uitgevoer. So 'n volume chirurgie is nodig omdat daar 'n risiko bestaan ​​van metastase of herhaling van die tumor. Ook word pasiënte getoon met terapie met hormonale middels. In die laaste stadium word slegs simptomatiese behandeling uitgevoer.
Voorkomende maatreëls om kanker te voorkom
Die belangrikste voorkomende maatreël is minstens een keer per jaar aan die ginekoloog. Dit is ook belangrik om geslagsinfeksies betyds te behandel, om nie meer as 5 jaar gekombineerde mondelinge voorbehoedmiddels te gebruik om die vlak van hormone gereeld te bepaal nie. In die teenwoordigheid van predisponerende faktore (servikale erosie, poliep, leukoplakia) is dit nodig om kolposkopie te ondergaan. In die toekoms sal die dokter besluit oor die behandeling van agtersiektes. In onlangse jare is spesifieke voorkoming van servikale kanker ontwikkel - inenting gerig op HPV tipes 16 en 18. Dit word uitgevoer tydens adolessensie. Voor inenting moet u met u dokter raadpleeg.
Dokters glo dat die oorsaak van plaveiselkarsinoom van die serviks die voortplanting van menslike papillomavirus kan wees. Dit is van verskillende tipes, waarvan sommige hoogs onkogeen is. Ook, wetenskaplikes in ag neem sulke virusse soos herpes, chlamydia, sitomegalovirus.
Maar patogene mikroörganismes ontwikkel nie net in die menslike liggaam nie. Hulle wag totdat gunstige toestande geskep word vir hul voortplanting en kragtige aktiwiteit. Die volgende faktore kan dit uitlok:
Siektes van die geslagsorgane van inflammatoriese aard.
Vroeë begin van seks lewe.
Die willekeur van seksuele verhoudings.
Dra 'n lUD om swangerskap te voorkom.
Skade aan die genitale kanaal tydens operasies, bevalling, aborsie, skraap.
Ouderdomsverwante veranderinge in die liggaam.
Onkologie van die baarmoeder serviks word meestal opgespoor by vroue tussen 40 en 60 jaar.
Stadiums van ontwikkeling en tipes patologie
Plaveisel sel servikale kanker ontwikkel geleidelik, so daar is 4 stadiums van sy kursus. Hulle verskil van mekaar in tumorgrootte, die teenwoordigheid van metastase of letsels van die limfknope. Dokters verdeel die ontwikkeling van patologie in die volgende grade:
Die eerste. Die neoplasma groei, wat die weefsels van die liggaam nie meer as 5 mm diep beïnvloed nie. Spesiale tekens van die siekte kom nie voor nie. Miskien is dit net 'n manifestasie van swak pyn in die onderbuik.
Die tweede. Met hierdie graad begin die patologie aktief verskyn, wat die pasiënte met onaangename simptome versteur. Die gewas groei sterker, maar raak steeds nie naburige organe nie.
Derde. Patologie is vinnig besig om te ontwikkel, die kliniese manifestasies word meer lewendig, dat dit nie meer onmoontlik is om die probleem te mis nie.
Die vierde. Op hierdie stadium word die siekte verwaarloos. Die gewas het 'n groot grootte, groei in nabygeleë weefsel. Metastases word in ander organe aangetref. Simptome verskyn helder.
Die meeste pasiënte kan eers in 'n vroeë stadium van die siekte ontslae raak van kanker. Met elke daaropvolgende graad verminder die kans op herstel baie keer.
In medisyne word plaaggewas in 3 tipes verdeel:
Stres van servikale kanker. Bestaan ​​uit volwasse selle.
Nonthreshold servikale kanker. Dit word gekenmerk deur 'n gemiddelde vlak van volwassenheid.
Lae graad servikale kanker. Verskil in die gebrek aan volwassenheid van selle.
Laasgenoemde tipe siekte het 'n spesiale verraad, aangesien dit nie vir 'n lang tyd manifesteer nie.
Behandeling van plaveiselkarsinoom van die serviks-baarmoeder word omvattend uitgevoer. Hoe vroeër die siekte aangetref word, hoe groter is die kans op 'n positiewe uitkoms. Die belangrikste metode van terapie is chirurgie. Die omvang van die operasie hang af van hoe groot die gewas is.
Met 'n klein hoeveelheid is dit moontlik om die tumor te verwyder met die behoud van die voortplantingsorgaan. As die gewas groot is en in die naburige organe spruit, word die hele baarmoeder uitgesny, waarna die vrou die geleentheid verloor om in die toekoms 'n kind te hê.
Ook word metodes van chemiese en bestralingsterapie gebruik om van baarmoederonkologie ontslae te raak. In die eerste geval word kankerselle vernietig met behulp van aggressiewe middels wat die gesonde weefsels van die liggaam negatief beïnvloed.
Stralingsbehandeling help om kwaadaardige selle uit te skakel met behulp van radioaktiewe strale. Hulle tree direk op die gewas op, amper sonder om die normale selle van die baarmoeder te beïnvloed.
Die voorspelling van plaveiselkarsinoom van die serviks is slegs op 'n vroeë stadium gunstig. Wanneer die siekte verwaarloos word, gaan dit net oor die verlenging van die siekes se lewe.
Na die verwydering van die kanker word die pasiënt onder waarneming geplaas. 'N Vrou moet elke 3 maande na die behandelende dokter kom vir ultraklank en rekenaartomografie. Dit is nodig vir die tydige opsporing van nuwe letsels.
Plaveiselkarsinoom is 'n verraderlike siekte, en dit is byna onmoontlik om hom daarvan te beskerm. Maar as ons al die faktore wat die ontwikkeling van patologie kan veroorsaak, uit die lewe uitskakel, word die risiko van onkologie skerp verminder.
Vir die voorkoming van siektes is die volgende nodig:
Behandel siektes van die voortplantingsisteem vinnig.
Moenie vroeë aanvang van die seksuele lewe toelaat nie.
Moenie promiskuuse seks hê nie.
Om beskerm te word teen onbeplande swangerskap om aborsie te voorkom.
Lei 'n aktiewe lewenstyl.
Behandel hormonale afwykings in die liggaam.
Die belangrikste maatstaf van die voorkoming van patologie is die jaarlikse verloop van 'n roetine-ondersoek deur 'n ginekoloog. Hierdie maatreël word as verplig vir vroue van enige ouderdom erken. Ongelukkig wil baie vroue nie 'n roetine-eksamen bywoon nie, wat die tydige opsporing van probleme van die voortplantingstelsel voorkom.
Hierdie patologie word gekenmerk deur 'n hoë vlak van aggressiwiteit. Die eienaardigheid van 'n lae-graad tumor is die vinnige ontwikkeling, waardeur die omliggende weefsels vernietig word.
Neoplasmas met 'n lae graad van differensiasie word aansienlik gewysig. Dikwels is die hoofoorsaak van abrupte veranderinge nie presies bepaal nie. Kanker van hierdie tipe word gediagnoseer in 15% van die kliniese gevalle.
Invasiewe plaveiselkarsinoom van die serviksuteri
In hierdie vorm van kanker word die ontwikkeling van getransformeerde maligne selle waargeneem - metastase buite die baarmoeder.
Van alle tipes plaveisel sel tumore wat die serviks raak, word indringende gewasse aangetref in 60% van pasiënte, meestal in vroue ouer as vyftig jaar.
Stadiums van die patologiese proses
Die verloop van kanker kan op verskillende maniere voorkom. Afhangende van die aard van die verspreiding word verskillende stadiums van servikale kanker onderskei:
Aanvanklike of nul. Op hierdie stadium is die opkoms van 'n kwaadaardige proses wat slegs die oppervlakepitel beïnvloed. Die aanvanklike stadium gaan voort met feitlik geen simptome nie.
Die eerste. Op hierdie stadium van ontwikkeling word 'n toename in neoplasma waargeneem. Gewysigde selle versprei na die slymlaag van die serviks. Die penetrasie diepte is nie meer as vier millimeter nie.
Die tweede. Op hierdie stadium begin metastase vorm, wat die baarmoeder binnedring.
Derde of progressiewe. Hierdie graad van ontwikkeling word gekenmerk deur die verspreiding van kwaadaardige selle vanaf die bron van opvoeding na die organe langs die baarmoeder.
Vierde of finaal. Hierdie vorm van ontwikkeling word as terminale beskou. Maligne selle groei aktief, versprei deur die liggaam. Metastase beïnvloed die uretra en die rektum. Lesies kan die longe en bloedvormende organe insluit.
Ten spyte van die algemene afname in die struktuur van onkologiese morbiditeit, het die aantal pasiënte met die aanvanklike stadiums van hierdie patologie aansienlik toegeneem, veral onder vroue tussen 30 en 40 jaar. Die hoofrol in die uitoefening van die siekte word toegeskryf aan menslike papillomavirus, waarvan 16 en 18 subtipes as onkogeen beskou word, en veel minder 31 en 33 subtipes.
Ten spyte van die teenstrydigheid van navorsing, word die betekenis van tipe II van die herpes simplexvirus, sitomegalovirus en chlamydia nie verwerp nie. Kankerontwikkeling word noodwendig voorafgegaan deur agtergrondpatologie in die vorm van ware erosie en ektopie, hormonale afwykings, polipose, displasie, ens.
Dus, in ooreenstemming met epidemiologiese studies, is die belangrikste faktore wat die ontwikkeling van die siekte veroorsaak,:
vroeë aanvang van seksuele omgang (tot 17 jaar) en vroeë (tot 18 jaar) arbeid,
die teenwoordigheid van 'n groot aantal seksuele vennote of hul gereelde verandering,
lae sosiale lewenstandaard
inflammatoriese siektes van die voortplantingskanaal, veral infeksie met die menslike papillomavirus en herpesvirus,
die teenwoordigheid van intrauteriene apparaat, ware erosie, ektopie, ectropion van die servikale kanaal, poliepe,
genitale trauma tydens herhaalde geboortes, gereelde klein chirurgiese operasies op die genitale kanaal (aborsie, diagnostiese curettage, herhaalde konisasie of diatermokoagulasie),
hormonale afwykings in die liggaam, die toestand van immuniteitsgebrek, neem sitostatika en glukokortikosteroïede,
ouderdomverwante veranderinge van die slymvlies van die geslagsorgane,
afname in weerstandbiedende eienskappe van 'n organisme en oorerflike faktor.
Die meganisme van ontwikkeling en vorme van plaveisel-selkarsinoom
Dysplastiese prosesse van die slymvlies is die voorgangers van 'n kwaadaardige neoplasma. Hulle kom voor met uitgesproke inkorting van groei, differensiasie, veroudering en verwerping van plaveiselepitiale selle, wat in die basale parabasale laag begin.
Die akkumulasie van kwantitatiewe veranderinge behels 'n kwalitatiewe nuwe ontwikkeling van die patologiese proses, wat manifesteer word deur 'n maligne transformasie in die vorm van volledige verlies deur die selle van polariteit, volledigheid en hoofkarakteristieke (anaplasia), hoë aktiwiteit van mitose.
Afhangende van die voorkeur graad van differensiasie, dit is die volwassenheid van die selle, word die volgende tipes patologie onderskei:
matig gedifferensieerde plaveiselkarsinoom van die serviks,
hoogs gedifferensieerde tumor
swak gedifferensieerde plaveiselkarsinoom van die serviks, wat ongeveer 10-15% is, dit is onvolwasse, die mees aggressiewe en minste gunstige (in terme van prognose) vorm van die siekte.
Die histologiese bepaling van seldifferensiasie tot 'n sekere mate stel ons in staat om die verloop van die siekte te voorspel.
Intraepitheliale of voorinvaske kanker
Al die bogenoemde veranderinge van plaveiselepitiale selle word vergesel deur 'n verdikking van die epitheliale laag en die ingroei van gemodifiseerde selle in die kliere. So 'n kwaadaardige proses, wat aanvanklik beperk is tot die area van die epitheliale laag sonder om die stroma deur die keldermembraan te penetreer, is intraepitheliale of voorinvasliggende kanker. Dit word gekenmerk deur 'n gebrek aan vermoë tot inval en metastase.
Ontkieming van atipiese selle in die stroma deur die keldermembraan begin inval. Terselfdertyd het 'n kanker tumor wat tot 'n diepte van 3 mm versprei het minimale afmetings en is 'n mikro-indringende plaveiselkarsinoom van die serviks, wat 'n lae aggressiewe vorm is.
Dit word nie net gekenmerk deur grootte nie, maar ook deur ander eienskappe:
feitlik die afwesigheid van metastase - die frekwensie is minder as 1,2%
behoud van weefselimmuniteitsreaksies in die vorm van limfoïed-plasmasitiese infiltrasie en fibroblastiese proliferasie,
hiperplastiese limfknoopreaksie (98%), wat 'n beskermende antitumorreaksie is,
Die duur van die oorgang van voorinvas tot mikroinvasiewe kanker, wat van 2 tot 20 jaar kan wees.
Sulke eienskappe het 'n beduidende impak op die prognose van die prognose en laat ons die kanker van 'n voorinvasiewe of mikroinvasiewe tipe as "vergoed" beskou.
Dit ontwikkel as gevolg van die verdere verspreiding van kankerselle in die stromale struktuur, wat lei tot ooreenstemmende nuwe tumorkwaliteite - die verdwyning van fibroblastiese proliferasie, plasmasitiese en limfoïede beskerming, 'n skerp toename in die geneigdheid om te metastasiseer en die verspreiding van die tumor buite die serviks.
Transformasie van monogapulêre plaveiselepitel in kwaadaardige selle kan voorkom met keratinisering of sonder keratinisasie, wat die mate van volwassenheid aandui en, afhangende van wat hulle onderskei word:
Skerp keratiniserende servikale kanker. Dit is ongeveer 25% en is 'n volwasse vorm met gedifferensieerde sellulêre samestelling. Tumor selle vorm komplekse waarvan die struktuur soortgelyk is aan die epitheliale laag van die gestratifiseerde plaveiselepiteel. In die perifere dele van die komplekse is minder volwasse selle van 'n afgeronde vorm met 'n hiperkromiese kern en 'n nou sitoplasmatiese rand geleë. In die sentrale deel van die komplekse word 'n groot hoeveelheid keratien opgehoop, met die voorkoms van helder pienk en konsentriese vorms van vorming ("kankerpêrels"). Hierdie vorm van kanker word gekenmerk deur stadige groei.
Plaveisel-nie-plaveisel servikale kanker, gemiddeld 63%. Histologiese ondersoek van die vorming bestaan ​​uit polimorfiese selle met kerne van medium volwassenheid en 'n groot aantal mitose. Die gewas het 'n relatief vinnige groei, in vergelyking met die vorige vorm, en 'n minder gunstige voorspelling.
Kliniek en behandeling van plaveiselkarsinoom van die serviksuiter
In die pre-indringende (nul) en mikro-indringende stadiums van kanker, wat asimptomaties is, toon die gewone palpatie-ondersoek en visuele ondersoek in die spieëls geen kenmerkende veranderinge nie. Terselfdertyd kan morfofunksionele veranderinge van 'n kwaadaardige aard opgespoor word as gevolg van kolposkopie en sitologie.
In die volgende is die vroegste kliniese simptome die oorvloedige natuurlike witafskeiding en bloeding. In die geval van die byvoeging van 'n bakteriese infeksie word die afskeidings troebel en verkry 'n onaangename reuk. Hierdie simptoom kom gewoonlik voor in 1/3 van pasiënte, maar dit is nie spesifiek nie, aangesien dit inflammatoriese prosesse in die vagina, eierstokke, ens. Kan meebring. Terselfdertyd lei 'n geleidelike toename in hul getal, vuil of bloed en bloedagtigheid in in terme van die moontlikheid om 'n kwaadwillige opvoeding te hê.
Kenmerkende tekens is "kontak" (na omgang, fisiese inspanning, met 'n instrumentale ginekologiese ondersoek) spotting. In die voortplantingstydperk, acikliese, en in menopousale - onreëlmatige en langdurige bloeding is moontlik. Bloeding word dikwels (foutief) beskou as 'n menstruele siklus. Tydens menopouse, weens die verhoogde broosheid van die vate, verskyn hierdie simptome baie vroeg.
Met die progressie van servikale kanker in die latere stadiums (IIB en later) kan pyn in die lumbale area, sakrum, onderlyf en onderbuik optree, dysuritiese effekte, hardlywigheid en gereelde drang om te ontlont, ens.
Lees meer oor die siekte in die artikel "Servikale Kanker"
Algemene beginsels van terapie
Die beginsels van behandeling bestaan ​​uit 'n individuele benadering en 'n kombinasie van radikale terapie met die maksimum moontlike bewaring van die orgaan en sy funksies (menstruele, reproduktiewe). Vir hierdie doeleindes word chirurgiese, bestraling, chemoterapie of gekombineerde metodes gebruik. Die keuse van metodes en volumes van chirurgiese intervensie hang af van die ligging, grootte van die tumor, stadium van ontwikkeling van die patologiese proses en die individuele eienskappe van die organisme.
Uit chirurgiese metodes word conisasie met curettage, extirpation of extended modified extirpation of the uterus, addisionele verwydering van limfknope, ens., Asook hul kombinasie met straling en adjuvante chemoterapie gebruik.
In die meeste gevalle is vroeë diagnose van die siekte aanvaarbaar vir redelik suksesvolle behandeling. Dus, die prognose vir plaveisel servikale kanker in verhouding tot 5 jaar oorlewing in die afwesigheid van 'n inval (nul, pre-indringende stadium) is 100%, op stadium IA - 96,7%, IB - gemiddeld 92,8% op stadium II - 58 -63%, in stadium III - 33%, in stadium IV - minder as 15%.
Die belangrikste voorvereistes vir die opsporing van onkologiese patologie in vroeë stadiums en die vermindering van die voorkoms van kanker, is siftingsprogramme wat sulke eksamineringsmetodes gebruik as kolposkopiese, sitologiese, histologiese, virologiese, veral DNA-toetsing van papillomatiese en ander virusse.
In die slymvliese van die serviks is daar 'n plaveiselepitellaag wat tot die basale-parabasale weefselvlak behoort. As gevolg van eksterne faktore verander epiteelselle op die sellulêre vlak. Die differensiasie verander, die program breek en hulle begin onbeheerbaar deel.
Nuwe selle verkry verskeie vermoëns: vinnige deel en onsterflikheid. As die immuunstelsel nie die oortreding op tyd sien nie en nie die skadelike selle vernietig nie, sal die tumor begin groei. Dikwels is mutasies vatbaar vir presies onvolwasse selle.
Die vlak van volwassenheid, of differensiasie bepaal die groeikoers en aggressiwiteit van die kanker:
Hoogs gedifferensieerde - selle is baie soortgelyk aan gesond. Kanker is stadig en nie aggressief nie.
Gemiddelde gedifferensieerde - gemiddelde groeikoers - normale kanker. Redelik gedifferensieerde plaveisel-selkarsinoom is die algemeenste.
Swak gedifferensieerde of oor die algemeen ongedifferensieerde - Volgens statistieke is dit slegs 12% van alle tumore in die serviks. Die siekte beweeg baie vinnig en gaan in die vroeë stadiums metastase in. Lae graad plaveiselkarsinoom van die serviks het 'n ongunstige voorspelling van 5% oorlewing in 4 stadiums.
WEL! Op grond van differensiasie maak dokters gewoonlik voorspellings van behandeling. Hoe nader 'n sel is na 'n gesonde een, hoe hoër is die kans op genesing en die gunstiger voorspelling.
Fase II - Mikroinvasief
Die gewas het 'n grootte van tot 3 millimeter, en groei reeds in aangrensende weefsels deur die keldermembraan. Dit kom voor in vroue 40-50 jaar.
Die lang proses van oorgang van die voorinvasende vorm in die mikroinvasiewe vir tot en met verskeie jare.
Klein persentasie van metastase - 2% van alle gevalle.
Limfknoop defensiewe respons. Reeds in hierdie stadium word die aangrensende limfknope vergroot.
Limfoïed-plasmasitiese infiltrasie - inflammasie van die aangetaste weefsels deur inval.
Fase III - Invasief
Die gewas in die indringende plaveiselcelkarsinoom van die serviks is van groot grootte, word aggressief en raak die naaste sellulêre strukture. Kan metastaseer na aangrensende limfknope en organe. Daar is twee tipes:
neorogovevayuschy - redelik vinnige tumor en het 'n gemiddelde differensiasie van polymorfe selle. Nie-keratienkanker van die serviks volgens statistiek is baie algemeen - 63%.
plaveisel - Stadige en nie-aggressiewe hoogs gedifferensieerde kanker. Epitheel selle is byna identies met kankers, wat, anders as gesonde, 'n hiperkromiese kern en 'n nou sitoplasmatiese rand het. Spierkierige keratinale servikale kanker word eerder vinnig behandel. Die voorspelling is redelik gunstig.