64 Jesus se vlees en bene? Ef.5;30 | Bybelverskille
← 63. Waarom kon die Dissipels nie die duiwel uitdryf nie?
65 Buite Konteks? Spreuke 23:7 →
Is Kerklidmate Jesus se vlees en bene? Ef.5;30
In Efesiërs 5:21-32 hanteer Paulus die verhouding in die huwelik en vergelyk dit met die verhouding tussen Christus en sy kerk.
In ouer vertalings soos die 1933/53 Ou Afrikaanse Bybel lees vers 30: “ Want ons is lede van sy liggaam, van sy vlees en van sy bene. “
In moderne vertalings soos die 1983 Nuwe Afrikaanse Bybel kom die donker woorde nie voor nie: “…omdat dit sy liggaam is, waarvan ons lede is.”
Wat sou Paulus oorspronklik neergeskryf het? Indien hierdie woorde later bygevoeg is, wat kon moontlik hul oorsprong wees?
Ons ondersoek eers die manuskripbewyse:
201-300 Sahidies Origenes*, Metodius Ireneus
301-400 Sin., B Bohairies Vulgaat Ambrosiaster, Victorinus-Rome
401-500 A, 048 Etiopies Eutalius, Ps-Hieronimus 1 Oud Latyn, 1 Siries, Armeniaans Chrysostomus*, Hieronimus, Theodorus, Theodoretus
801-900 33 Gp Papr, Kap, Voorleesbundel 5 Oud Latyn
901-1000 1 Minuskel 1 Oud Latyn
1001-1600 1 Minuskel 18 Minuskels 2 Oud Latyn
Griekse manuskripte: Al vyf Griekse unsiale manuskripte voor 500 n.C., die oudste voor die jaar 200 n.C., is sonder hierdie uitbreiding. Kodeks Claromontanus (±550) is die eerste Griekse unsiale manuskrip wat hierdie woorde bevat. Die meeste minuskel-manuskripte, almal ná 1000 n.C., bevat hierdie uitbreiding.
Vertalings: Die oudste vertalings is sonder hierdie uitbreiding. Die Vulgaat wat deur Hiëronimus (±382) op versoek van Pous Damasius saamgestel is, is die eerste vertaling wat dit bevat, maar daarvandaan is dit algemeen in talle Latynse vertalings. Twee Siriese en die Armeniaanse vertaling bevat ook die uitbreiding.
Geskrifte van kerkvaders: Origenes (†254 n.C..) wat ‘n kommentaar op elke sin van die Nuwe Testament geskryf het, ken soos Metodius (†312 n.C.) nie die uitbreiding nie. Irenaeus, biskop van Lyons, (†202 n.C.), kon moontlik die bron van hierdie uitbreiding in sy polemiek (Grieks en Latin) teen die valslik sogenaamde Gnosis van Valentinus gewees het. “Teenoor die Gnosis het Hy o.a. die nadruk daarop gelê dat Christus waarlik mens geword het. Met sy Rekapitulasieteorie het hy probeer aantoon dat die tweede Adam, Christus, in alles die gehoorsaamheid betoon het waarin die eerste Adam gefaal het. Daarom kon Genesis 2:23,24 ‘n rol gespeel het in sy denke, en kon hy dit bygevoeg het.” (Prof. Francois Malan) Van daar af kom hierdie uitbreiding algemeen in geskrifte van die kerkvaders voor.
Al drie hierdie groepe manuskripte dui eerder daarop dat hierdie woorde ‘n latere toevoeging tot die oorspronklike outografie is.
Een van die algemene gebruike van kopieerders kon ‘n rol gespeel het in die oorweldigende aantal laat manuskripte wat wel hierdie uitbreiding bevat. Uit vrees dat iets wat wel deel van die oorspronklike outografie sou wees, verlore sou gaan, het kopieerders eerder bygevoeg as uitgelaat. Dit verklaar waarom later manuskripte feitlik sonder uitsondering langer is as die ouer manuskripte.
Derdens kyk ons na die delikate evaluering van wat Paulus moontlik self sou geskryf het. Paulus het op verskeie plekke oor die liggaam van Christus geskryf.
In 1Korintiërs 10:16-17 asook in 1Kor.11:12-29 verduidelik Paulus die nagmaal en beklemtoon dat die brood en die wyn die tekens is wat die liggaam en bloed van Christus verteenwoordig. Hierdie twee spesifieke tekens hou verband met spesifiek die bloed en liggaam van Christus.
In 1Kor.12:12-27 gebruik Paulus die liggaam-model as beskrywing van die gemeente as liggaam van Christus. Die fisiese dele van Christus se liggaam speel nie ‘n eie rol nie.
In 1Kor.15:35-44 verduidelik Paulus die opstandingsliggaam as geestelike liggaam opgewek word. Dit is sekerlik ook hoe Paulus Christus se liggaam op daardie stadium sou sien. Weereens speel liggamsdele soos die vlees en bene geen spesifieke rol nie. Waarom sou dit in Efesiers 5 van belang wees?
In die brief aan die Efesërs verwys Paulus ‘n verdere 7 keer na die liggaam en weereens speel die nader beskrywing van liggamsdele geen rol nie.
Dit is dieselfde geval by Fil.3:21 en Kol.1:18-23.
Paulus gebruik ook nêrens die uitdrukking “vlees en bene” nie.
Intrinsiek wil dit voorkom asof hierdie sinsnede vreemd is aan beide die gebruik asook die woordeskat van Paulus.
Die konteks van Ef.5:21-32 is die huweliksverhouding. Daarin word Christus se verhouding en versorging van die kerk as voorbeeld en norm vir beide die vrou se verhouding tot haar man, asook die man se verhouding tot sy vrou gebruik. In hierdie opsig speel hierdie uitbreiding geen rol om die beeld duideliker toe te lig nie.
Volgens al drie kriteria asook die konteks wil dit voorkom asof hierdie uitbreiding ‘n latere toevoeging, moontlik selfs uit Genesis 2:23 kan wees. Ireneus kan die oorsprong daarvan wees, maar dit kan nie met alle sekerheid bepaal word nie.
Hierdie uitbreiding het egter geen funksie binne Efesiërs nie, en lewer geen noodsaaklike bydrae tot insig in die Skrif nie.
Opmerkings en kommentaar onder aan hierdie bladsy is baie welkom.
This entry was posted in Eksterne Maatstawwe (Gegewens), Interne Kriteria, Intrinsieke kriteria, Kerkvaders, Verskille: Uitbreiding van die teks. Bookmark the permalink.
1 Response to 64 Jesus se vlees en bene? Ef.5;30
2013/03/07 at 15:20
Herman, globaal op die tafel gesien is die ‘van sy bene en vlees.’ Nog n spyker in die doodskis van die liberaliste. Jy’s ons boffin op die gebied. Die kanon is afgesluit, maar die vertalings gaan gepaard met die sitz im leben interpretasie. En die grooste antichriste het deur die jare ingesluip in by die vertalings.
Taal is ook deur die jare vergiftig, soos die bv. die argaiese woord wat in die latyse taalargiewe onder die stof moes agterbly: ‘inkarnasie.’ Vleis en bloed en bene is die geopende poort na die opstndingsliggaam van Jesus wat vleis bloed en bene in die hemel, in die paradys in die binne voorhof is. Die liberalste grill as hulle dit hoor, want evolusie en wetenskap is nou hulle afgode, en die afgodieseteologiegode rym en hou nie van die boaardse, hemelse evangelie van ons groot God en Vader nie, waar Jesus as lewende en ons warm hoepriester vir ons intree. Hy’t nie koud gerord nie. Sy hart het nie opgehou pomp en sy brein het nie gefossileer nie. Sy liefde het nie verflou nie.