Hoe die kind leer om bang te wees - Waardes - 2021
Hoe die kind leer om bang te wees
Vrese is soos liefde en pyn emosies wat nodig is in die leerproses En presies, as sodanig, is dit ervarings waarvoor ons almal, as mense, vooraf bestem is om te lewe. Ons is almal bang, en dit is onvermydelik.
Maar wanneer en hoe word vrees in die kinderjare gebore? Kinders se eerste ervarings met vrese sal afhang van die omgewing waarin hulle woon, sowel as die mense, ouers, broers en susters, ... met wie hulle beïnvloed word.
Ouers leer hulle kinders natuurlik baie dinge, en een daarvan is vrees. Alhoewel hierdie leer vir hulle beskou word as 'n vorm van beskerming vir hul kind. As die kind byvoorbeeld deur die venster kyk of onder die bene van 'n perd kom, is die kind eers niks bang nie. Slegs as jy hom seermaak, sal hy leer en bang wees.
Die vrees hou verband met die gedrag van 'n ander persoon. As 'n kind beseer word, ervaar hy 'n gevoel van pyn, maar wanneer hy 'n riskante situasie gaan beleef en iemand hom met waarskuwing teen die gevaar waarsku, sal die kind ophou dink en bang wees. En dit is emosie.
Vrees is nie 'n direkte ervaring van die kind nie. Pyn ja. Pyn is direkte leer en daarom weet die kind presies wat gaan gebeur. Die vrees is indirek, daarom weet u nie wat gaan gebeur nie.
Kinderagtige vrees sal verdwyn as daar iemand is wat dit kan oplos. Dit is duidelik dat u bang moet wees. Dit is nodig om te oorleef, die werklikheid van fantasie te onderskei en werklike risikosituasies te vrees, soos om by die venster uit te spring, uit te vlieg of 'n superheld te wees.
Dit is nodig om by te voeg dat die verskille om die vrese uit te leef, altyd individueel en baie persoonlik sal wees, want daar sal kinders wees wat, selfs al leer hulle uit werklike situasies met die vrees van hul ouers, meer riskant is as ander en daarom minder bang is. En daar is geen vrees vir hulle nie, maar leer hulle eerder hul grense. Soos byvoorbeeld: die een wat nie soos Superman vlerke kan hê om te vlieg nie, ens.
Vrees is soos 'n 'vreemde buurman' wat hom in die huis vestig. As dit goed ontvang word, sal dit sekerlik bly. Dit is soos 'n towenaar. As u die towerkuns wegneem, sal hy sy sjarme verloor en ophou om 'n towenaar te wees. Om te vrees, moet u die krag wegneem. En die krag is altyd vir iets wat ons nie weet nie. Die towerstaf is onkunde. Daarom is dit nodig om op 'n logiese manier te verduidelik wat vrees produseer vir die een wat dit voel.
Dit is noodsaaklik vir almal wat die vrees van 'n kind wil oplos, dit liefhet, dit glo en oortuig wil wees dat hulle dit kan doen. Daar is verskillende vrese in die kinderjare. Maar in alle gevalle is dit makliker om vrees te verklaar asof dit 'n towenaar, 'n buurman, iets vreemds, maar kollektief is, sodat die kind dit beter verstaan.
Kinders 4-5 jaar:
Vertel 'n verhaal deur iets uit te dink, 'n voorwerp wat nader en bekend aan die kind is, wat soos 'n towerstaf is om sekuriteit te gee. Voorbeeld: in die verhaal van Dumbo. Dit het hom meer sekuriteit gegee om te weet 'dat hy net die towerveer moes dra om te vlieg'. Dus verloor Dumbo sy vrees vir vlieg.
Kinders van 6 tot 7 jaar:
Begelei die kind in vrees. Laat u veilig voel. Plaas humor en / of speletjies. Voorbeelde: flitslig speel in die donker. As die kind snags hekse en / of monsters in sy kamer voorstel, speel bedags met hom, skakel die ligte in die kamer uit en maak asof hy 'n speurder is, of 'n seerower op soek na 'n skat. U kind sal dus bietjie vir bietjie aan die donker gewoond raak.
Kinders van 8 tot 10 jaar:
Op hierdie ouderdomme kan vrees reeds verklaar word en kan die kind outonomie kry om dit op te los. Die kind moet betrokke raak. Voel betrokke en hou daarvan. Gevoel dat jou vrees sinloos is. Die kind moet geïnduseer word om sy eie oplossing te vind.
Dit is noodsaaklik dat u daarvan oortuig is dat u vrees moet eindig. As hy steeds bang is en u sien dat dit hom in sy studies en in sy daaglikse lewe benadeel, soek die hulp van 'n spesialis in sielkunde.