Dekker, Preller, Kritzinger en F.G.M. du Toit), wat die tragiese lewe van Marais uit die gedigte probeer aflees het, en uiteindelik deur die struktuurgerigte kritici, wat deur die toespitsing op die teks tot 'n suiwerder insig en waarde-oordeel kom. In hierdie gedig parodieer Visser die Afrikaanse geskiedenis en gewoontes, gee hy 'n ander (geestige) siening van die Groot Trek en speel hy met 'n hele stuk Afrikaanse literatuur: Jan Celliers se ‘volkse’ uitbeelding van die os, Langenhoven se ‘statiese’ essays, Malherbe en Leipoldt se landskapsienings en die epiek van die volk se geskiedenis en lyding, soos o.m. deur Totius (Trekkerswee) beoefen. Die smal sypaadjies, net breed genoeg vir twee, dwing groepe jolige jongmense in die straat en noodsaak motors en swierige perdekoetse tot ’n slakkepas. ’n Paar treë verder móét ons stilstaan om twee straatkunstenaars se vernuftige illusie te bewonder. Interaktiewe invoer af : jy kan hierdie modus van stapel te stuur deur gebruik te maak van die "DB2? bevel.