"Hitler lei die Russiese neef op" - Inligting
Hitler lei die Russiese neef op.
© Die Caen-gedenkteken
Publikasiedatum: Maart 2015
Die Duits-Sowjet-verdrag in Frankryk
Op 23 Augustus 1939 het die USSR en die IIIe Reich sluit die nie-aggressieverdrag tussen Duitsland en die Sowjetunie. Dit bevat ook 'n 'geheime' protokol (wat aanvanklik as sodanig gebly het) wat die lande en gebiede wat 'annekseer' (Pole, Finland, die Baltiese state en Bessarabië) tussen Duitsland en die USSR moet verdeel, verdeel, wat die inval in Pole wat die oorlog in September 1939 begin het.
Hierdie ooreenkoms veroorsaak groot verbasing regoor die wêreld. Inderdaad, hoewel die Nazi-retoriek diep aangevuur word deur anti-kommunisme, het die USSR en sy leiers hulle nog altyd voorgestel as vyande van die fascisme, waarteen hulle in Spanje geveg het tydens die burgeroorlog. Dit is dus heel logies dat die Westerse kommuniste verward is: in Frankryk bedank verskeie aktiviste, uitvoerende amptenare en parlementariërs uit die party. Édouard Daladier, president van die Raad, het ook in hierdie verdrag 'n geleentheid en 'n rede gevind om die Kommunistiese pers te verbied (26 Augustus) voordat die party ontbind word sodra die oorlog verklaar is (27 September).
Alhoewel die kommunistiese Rusland nie meer die bondgenoot van 1914 is nie, is die vooruitsig om Duitsland in die gesig te staar sonder dat Russiese steun 'n front moet open, skrikwekkend. Soos die poskaart "Hitler trek die Russiese neef op", dek baie media (illustrasies, pers, radio, verfilmde nuus) hierdie gebeurtenis wyd en weerspieël en vorm dit die bewussyn en politieke voorstellings. van die oomblik af.
'N "Satiriese" poskaart
Gepubliseer tussen einde Augustus en September 1939, 'Hitler stel die Russiese neef op', is 'n poskaart met 'n getekende illustrasie deur Gilbert, wat toe vir koerante, tydskrifte en uitgewerye werk.
Gebore aan die einde van die XIXe eeu neem poskaarte politieke of aktualiteitstemas op 'n satiriese, humoristiese, karikatuuragtige en min of meer didaktiese manier op. Hulle floreer veral vanaf die 1910's tot die 1930's en is net soveel kommunikasiemiddele as versamelaarsitems.
Hierdie poskaart word deur die hele Frankryk versprei en gebruik die kenmerkende kodes van die genre. Die eenvoudige, reguitlyntekening verteenwoordig die ooreenkoms tussen Hitler en Stalin, met die twee leiers wat op 'n kaart van Europa staan ​​(logies, Hitler in die Weste en Stalin in die Ooste).
Hitler is maklik herkenbaar aan sy slot (oordrewe, bietjie deurmekaar), sy snor en sy swastika-uniform. Hy speel die tamboeryn vir 'n Stalin wat gekarikaturiseer is as 'n beer wat 'n pet dra met die rooi ster (ons kan die kenmerke van sy gesig maklik herken. , tot by die snor). As die tamboeryn 'n sagte oefening oproep, amper hipnoties deur die musiek (die pragtige woorde), dui die sweep wat Hitler blykbaar onder sy arm hou, op ander maniere en ander moontlike stadiums van die verhouding tussen die meester en die dier.
Net so word Stalin se gesig en brutale figuur verwerp deur die bloedige sekel wat hy vashou. 'N Teken dat die gehoorsaamheid en vaardigheid van die opgeleide en normaalweg skadelose beer, om die minste te sê, in perspektief geplaas moet word. Byna net so bedreigend soos die sweep en die sekel, dui Stalin se klou-pootjies soos Hitler se gesnyde skoene op gevaar vir die Europa waarop hulle hang.
Op sy "humoristiese" en satiriese manier bied "Hitler die Russiese neef opstel" 'n politieke en diplomatieke interpretasie van die Duits-Sowjet-verdrag. As sodanig spreek die poskaart een van die moontlike interpretasies wat die Franse van die gebeurtenis het.
Die eerste stap is om aan te toon dat die verdrag werklik is dwaas se spel, waarvan niemand mislei word nie (nie die partye by die ooreenkoms of die buitelandse en Franse waarnemers nie). Alhoewel Hitler die 'Russiese neef' bekoor met fyn woorde van vrede en nie-aggressie (pragtige musiek, die tamboeryn), verberg hy die sweep skaars, dit wil sê geweld en militêre mag ( ook sigbaar onder die skoene) wat hom toelaat om hierdie ooreenkoms te bekom en wat te eniger tyd dreig om op die USSR (die beer) sowel as op die res van Europa te val. Dit wil voorkom asof nóg Stalin nóg die res van die wêreld hom kan ignoreer.
Wat Stalin betref, kan hy goed aangetrek wees as 'n hartseer en tegemoetkomende dier, amper gereed om te dans om die skare te vermaak; hy is nog lank nie getem nie. Hy hou ook 'n wapen (die sekel van die Kommunisme), wat al 'n rukkie gelede gebruik is (bloed druppel nog steeds), sonder om dit eers weg te steek.
Hierdie gewapende neutraliteitsooreenkoms is dus nie 'n daad van vrede nie en bevraagteken nie die diepe antagonisme tussen twee regimes wat Europa reeds bedreig nie en sal ongetwyfeld moet bots (spanning is duidelik in die houding van meer versoenend). Dit blyk 'n eenmalige en brose oplossing te wees, gebore uit 'n bepaalde balans van kragte en 'n berekening van belange wat aan beide kante goed verstaan ​​word (bespaar tyd).
'Hitler lei die Russiese neef op' bied ook 'n soort wanbalans in die behandeling van die twee diktators. Albei word weliswaar aangebied as fyn sakrekenaars wat in staat is om te manipuleer (Hitler se gekonsentreerde blik, Stalin se sluwe lug), maar ons merk op dat Hitler uiteindelik op 'n ligte en redelik konvensionele manier gekarikaturiseer word. Die diep lyne en effens deurmekaar klere roep miskien 'n verligte leier op, terwyl die sweep, uniform en skoene die militaristiese bedreiging van Duitsland simboliseer (twee klassieke temas in die uitbeelding van Hitler in Frankryk). Stalin, aan die ander kant, is dierlik, minder beskaafd en potensieel kwaaier. Die Russiese 'neef' is nie meer een nie, en die uitdrukking is ironies, asof die Russiese dier meer ontstellend, onvoorspelbaarder, minder Westers, meer barbaars en dus gevaarliker is.
Net so herinner die sekel vol bloed direk aan die "misdade" wat laasgenoemde en meer algemeen deur kommunisme gepleeg het, wat gereeld deur 'n sekere deel van die Franse regse opinie aan die kaak gestel word, terwyl Hitler (nog) nie sou hê nie. van "bloedmisdade" wat die skuld kry.
Dit kan dus wees dat 'Hitler die Russiese neef instel' ''n bietjie minder fokus op die Führer se verlede (in Duitsland en, reeds in Europa) en toekomstige gewelddade as op 'n taamlik radikale anti-kommunistiese boodskap. 'N Benadering wat kenmerkend is van die passiewe houding en die min of meer vrywillige blindheid van die Daladier-regering (en 'n deel van die politieke klas sowel as van die Franse bevolking) met betrekking tot die gruweldade en die Nazi-bedreiging.
AGULHON Maurice, Die Republiek, Parys, Hachette, coll. "Pluriel", 1990 (hersiene en aangevulde red.), 2 deel.
AZÉMA Jean-Pierre, Nuwe geskiedenis van die hedendaagse Frankryk: van München tot die bevryding (1938-1944), Parys, Le Seuil, coll. "Punte: Geskiedenis" (nr 114), 1979.
BECKER Jean-Jacques, BERSTEIN Serge, Geskiedenis van antikommunisme in Frankryk. Ek: 1917-1940, Parys, O. Orban, 1987.
BERSTEIN Serge, Frankryk in die dertigerjare, Parys, A. Colin, coll. "Cursus", 1988.
ROGER Maria, Van die München-ooreenkoms tot die Duits-Sowjet-verdrag van 23 Augustus 1939, Parys, L'Harmattan, coll. "Navorsing en dokumente: Tweede Wêreldoorlog", 1995.