Die oorsaak van hierdie gevoelentheid was die Springbokke wat nou al weer vir die soveelste keer drooggemaak en liederlik slae gekry het teen die All Blacks. En ons was so bedruk dat ons nie eens lus gehad het om te gesels oor wat ons alles gesien het wat verkeerd loop neuk het daar in die Springbokspan nie.
Ons het vroe’middag al hier by oom Sopie op Duinpan bymekaargekom, al die bure, want sien, oom Sopie het ’n piering-TV – dis in elk geval hoe hy die ding noem – en ons kon daar kom rugby kyk asof ons self daar vlak langs die veld gesit het. Die vrouens het almal op die stoep sit en gesels en was nie naby genoeg om die bedruktheid op ons gesigte te sien en in ons harte te lees nie.
Gelukkig het oom Sopie al die oggend laat weet wanneer ons kom rugby kyk, moet ons nie so haastig wees huis toe om die hanslammers te gaan voer of die weglêhoenders se neste te gaan opsoek nie. Hy het ’n paar winddroog-ribbetjies en dié gaan hy ná die wedstryd braai. Hy het ook ’n botteltjie of twee KWV, en dis buitendien weer tyd dat ons almal ’n slag bymekaarkom en gesels. Hier in die Boesmanland is ons maar ver van mekaar af en sien ons mekaar eintlik net met nagmaal, by veeveilings of vergaderings van die boere-unie. Af en toe by ’n begrafnis. Of dan nou by sulke geleenthede soos dié wat deur oom Sopie se piering-TV geskep word.
“Ai, manne, daardie meisiemensie wat voor die wedstryd die volksliedere gesing het, was nogal ’n mooi ou kindjie. Ek is nou nie gek na ons nuwe volkslied nie, maar sy het darem ‘Oom Kosie Soek ’n Lêplek’ nogal heel aandoenlik gesing, al het sy g’n woord daarvan verstaan nie.”
So teen die vierde ronde het die manne se tonge begin los raak en het die gesels begin vloei. Oor die skaap, die vleisprys, die wolprys, oor skeerspanne, die weer, die regering, oor álles.
“Juis,” sê oom Sopie, “maar dit maak die hele besigheid vir my nog meer duister, want wat ’n haan se stert met die hele affêre te doen het, is vir my Joods.”
Iemand anders sou dalk gesê het iets onverstaanbaars is vir hom Grieks, maar vandat oom Sopie vir ou Isaak Gelb op Kraalboskolk oor die telefoon met sy broer in die Kaap hoor praat het, het hy besluit as daar nou ’n onverstaanbare taal op aarde is, dan is dit dié wat die Jode praat, en dís Joods.