Die konstante verblyf in die omskrewe toestand vir pasiënte met die diagnose van "paranoïese sindroom" is natuurlik. Daarbenewens word mense met so 'n oortreding verdeel in twee tipes: diegene wat hulle wanpersepsies kan sistematiseer, en diegene wat dit nie kan doen nie. In die eerste geval verstaan die pasiënt duidelik en kan ander vertel wanneer hy opgemerk het dat hy gekyk word. Kan die datum van die opkoms van 'n stabiele gevoel van angs noem, in wat dit manifesteer, en bovendien roep selfs 'n spesifieke persoon uit wie hy 'n gevaar ervaar.
Die meeste van die pasiënte kan ongelukkig nie nonsens sistematiseer nie. Hulle verstaan hul toestand in algemene terme en skep toestande vir die behoud van die lewe: hulle verander dikwels hul woonplek, waarneem verhoogde veiligheidsmaatreëls in verskillende situasies, sluit deure vir alle slotte.
Die mees bekende oortreding van 'n persoon se geestes toestand is skisofrenie, 'n paranoïese sindroom waarin denke gedeeltelik of heeltemal versteur word, en emosionele reaksies stem nie ooreen met natuurlike response nie.
Dokters vind dit moeilik om die presiese oorsaak of kompleks daarvan te identifiseer, wat 'n skending van die psigomotionele toestand van 'n persoon kan veroorsaak. Etiologie kan heeltemal anders wees en word gevorm onder die invloed van genetika, stresvolle situasies, aangebore of verworwe neurologiese patologieë, of as gevolg van 'n verandering in breinchemie.
Sommige kliniese gevalle van die ontwikkeling van paranoïdale sindroom het steeds 'n gevestigde oorsaak. In groter mate ontstaan hulle onder die invloed van psigotropiese en narkotiese stowwe en alkohol op die liggaam.
Klassifikasie en simptome van die siekte
Dokters stem saam dat paranoïese en paranoïde sindrome soortgelyke simptome het:
Pasiënte is meer geneig om in 'n toestand van sekondêre delirium te wees, wat hulself manifesteer in die vorm van verskillende beelde as in 'n staat van primêre delirium wanneer hulle nie verstaan wat met hulle gebeur nie;
In elke kliniese geval is 'n oorheersing van ouditiewe hallusinasies oor visuele verskynsels aangeteken;
Die toestand van waanstellings word ge-sistematiseer, wat die pasiënt toelaat om die oorsaak te vertel en die datum van die aanvang van angstige gevoelens te noem;
In die meeste gevalle verstaan elke pasiënt duidelik dat iemand hom volg of hom nastreef;
Views, gebare en spraak van vreemdelinge word geassosieer met wenke en 'n begeerte om hulle te benadeel;
Die sensors is gebreek.
Paranoïdale sindroom kan in een van twee rigtings ontwikkel: waan of hallusinasie. Die eerste geval is moeiliker, omdat die pasiënt nie in kontak kom met die dokter wat by die huis is nie en naby mense. Die presiese diagnose kan dus nie gemaak word nie en word onbepaald uitgestel. Behandeling van delusionele paranoïde sindroom neem meer tyd en vereis sterkte en deursettingsvermoë.
Hallucinatory paranoïde sindroom word beskou as 'n maklike vorm van die siekte, wat te wyte is aan die oordraagbaarheid van die pasiënt. In hierdie geval is die voorspelling vir herstel meer optimisties. Die pasiënt se toestand kan akuut of chronies wees.
Hierdie sindroom is 'n komplekse versteuring van die menslike psige, in die toestand waarvan hy die konstante teenwoordigheid van vreemdelinge voel, wat hom lei tot skaduwee en wil fisiese trauma tot die moord veroorsaak. Dit word vergesel deur gereelde voorkoms van hallusinasies en pseudo-hallusinasies.
In die meeste kliniese gevalle word die sindroom voorafgegaan deur die sterkste affektiewe versteurings in die vorm van aggressie en neurose. Pasiënte is in 'n konstante sin van vrees, en hul delirium is so uiteenlopend dat, teen sy agtergrond, die automatisme van die psige ontwikkel.
Progressie van die siekte het drie stabiele stadiums, wat een na die ander volg:
Daar word baie gedagtes in die kop van die pasiënt gejaag, wat van tyd tot tyd dryf bo die wat net verdwyn het, maar terselfdertyd lyk dit vir hom dat elkeen wat 'n siek persoon sien, sy gedagtes duidelik lees en weet wat hy dink. In sommige gevalle lyk dit vir die pasiënt dat die gedagtes in sy kop nie sy nie, maar van vreemdelinge is, opgelê word deur iemand met die krag van hipnose of ander invloed.
In die volgende stadium voel die pasiënt 'n toename in die ritme van die hartklop, die pols word ongelooflik vinnig, die liggaam begin kramp en breek, die temperatuur styg.
Die hoogtepunt van die staat is die pasiënt se besef dat hy in die geestelike krag van 'n ander wese is en nie meer aan homself behoort nie. Die pasiënt is seker dat iemand dit bestuur, in die onderbewuste ingedring het.
Die hallusinatoriese paranoïde sindroom word gekenmerk deur die gereelde voorkoms van beelde of beelde, vage of duidelike kolle, terwyl die pasiënt nie duidelik kan beskryf wat hy sien nie, maar slegs ander oortuig van die invloed van 'n buite-krag op sy gedagtes.
Die hoofoorsaak van die ontstaan van hierdie vorm van die sindroom is die ervare die mees ingewikkelde traumatiese faktor. Die pasiënt voel depressief, is in 'n toestand van depressie. As die aanvanklike stadium nie hierdie gevoelens oorkom nie, ontwikkel dit later 'n skending van slaap, om afwesigheid te voltooi, en die algemene toestand word gekenmerk deur inhibisie.
Pasiënte wat 'n depressiewe paranoïde sindroom het, is vier stadiums van siekteprogressie:
Gebrek aan vreugde in die lewe, verminderde selfbeeld, skending van slaap en eetlus, seksuele aantrekkingskrag;
Die opkoms van selfmoordgedagtes as gevolg van die gebrek aan betekenis in die lewe;
Die begeerte om selfmoord te pleeg, word bestendig, die pasiënt kan nie meer van die teenoorgestelde oortuig word nie;
Die laaste stadium is nonsens in al sy manifestasies, die pasiënt is seker dat al die probleme in die wêreld sy skuld is.
Die paranoïde sindroom van hierdie vorm ontwikkel vir nogal 'n lang tydperk van ongeveer drie maande. Pasiënte word skraal, bloeddruk word in gevaar en hartfunksie ly.
Beskrywing van maniese-paranoïde sindroom
Maniese-paranoïde sindroom word gekenmerk deur verhoogde bui sonder betekenisvolle redes, pasiënte is baie aktief en sielkundig opgewonde, hulle dink baie vinnig en onmiddellik reproduseer alles wat hulle dink. Hierdie toestand is episodies en word veroorsaak deur emosionele uitbarstings van die onderbewussyn. In sommige gevalle vind dit plaas onder die invloed van dwelms en alkohol.
Pasiënte is gevaarlik vir ander omdat hulle geneig is om die teenoorgestelde geslag vir seksuele doeleindes na te streef, met moontlike fisiese trauma.
Soms ontwikkel die sindroom teen die agtergrond van ernstige stres. Pasiënte is seker dat ander hulle kriminele dade beplan. Vandaar die konstante toestand van aggressie en wantroue, word hulle gesluit.
As jy 'n paranoïde sindroom vermoed, moet jy die persoon na die kliniek neem waar jy 'n deeglike algemene mediese ondersoek moet ondergaan. Dit is 'n metode van differensiële diagnose en kan u ondubbelsinnig versteur geestesversteurings wat verband hou met stres.
Wanneer die eksamen afgehandel is, maar die oorsaak nie verduidelik is nie, sal die sielkundige 'n persoonlike konsultasie aanstel, waartydens 'n aantal spesiale toetse uitgevoer sal word.
Familielede moet voorberei word op die feit dat die dokter na die eerste kommunikasie met die pasiënt nie in staat sal wees om 'n finale diagnose te maak nie. Dit is as gevolg van verminderde kommunikasievaardighede van pasiënte. Langdurige opvolg van die pasiënt en konstante monitering van simptomatiese manifestasies word vereis.
Vir die hele tydperk van diagnose sal die pasiënt in 'n spesiale mediese instelling geplaas word.
Behandeling van pasiënte met paranoïde sindroom gediagnoseer
Afhangende van watter simptome die paranoïese sindroom toon, word die behandelingsregime individueel gekies in elke kliniese geval. In moderne medisyne reageer die meeste geestesversteurings suksesvol op behandeling.
Die behandelende dokter sal die nodige antipsigotiese middels voorskryf, wat, indien gekombineer, sal help om die pasiënt na 'n stabiele geestestoestand te bring. Duur van terapie, afhangende van die erns van die sindroom, van een week na een maand.
In uitsonderlike gevalle, as die vorm van die siekte lig is, kan die pasiënt op 'n polikliniese basis ondergaan word.
Die voorste kenner in die oplossing van probleme met geestesversteuring is die terapeut. In sekere gevalle, indien die siekte veroorsaak word deur die impak van verdowingsmiddels of alkoholiese middels, moet die spesialis in tandem met die narcoloog werk. Afhangende van die graad van kompleksiteit van die sindroom, sal medikasie individueel gekies word.
Vir die behandeling van 'n ligte vorm word die volgende aangedui:
Die sindroom van matige graad word gestop met die volgende middels:
In moeilike situasies stel dokters aan:
Die behandelende dokter bepaal watter medikasie om te neem, dosisse en skedule.
Prognose vir herstel
Om die ontstaan van 'n stadium van stabiele remissie in 'n pasiënt met 'n diagnose van 'paranoïese sindroom' te bereik, kan voorsien word dat die versoek om mediese sorg in die vroeë dae van die opsporing van geestelike afwykings gemaak is. In hierdie geval sal die terapie daarop gemik wees om die ontwikkeling van die stadium van verergering van die sindroom te voorkom.
Dit is onmoontlik om 'n absolute genesing vir die paranoïde sindroom te verkry. Dit moet onthou word deur die familielede van die pasiënt, maar met 'n toereikende houding teenoor die situasie kan die siekte nie versleg word nie.
Depressie - dis die status? Oorsake en simptome, depressie skaal. Kan ek gaan met depressie op hul eie?