Boulton Paul P.95 - Inligting
Die Boulton Paul P.95 was 'n ontwerp vir 'n tweemansbomaanvaller wat nooit verder as die ontwerpstadium gevorder het nie.
Die P.95 is ontwerp in reaksie op spesifikasies van die lugministerie B.20/40, wat 'n vliegtuig benodig wat 'n soortgelyke rol as die Junkers Ju 87 Stuka kan vervul, destyds beskou as een van die vreesaanjaendste wapens in die Duitse arsenaal.
Die P.95 was 'n enkelmotorige vliegtuig, aangedryf deur 'n Bristol Hercules VI radiale enjin. Dit sou 'n driewiel -onderstel gehad het, die mees ongewoonste vir 1940. Dit sou baie swaar gewapen gewees het, met agt vaste vuurmasjiengewere of vier kanonne in die vlerke en twee buigbare masjiengewere vir die agterskut. Die bemanning sou onder 'n lang geglasuurde afdak gesit het met 'n oop agterkant vir die agterste skut.
Dit sou vier bomme van 250 pond kon dra, twee in 'n interne rompbom en een elk binne elke vleuel. Die 250 lb -bom kan vervang word deur houers vir kleiner bomwerpers, of voorraadhouers. Uiteindelik kon dit 'n F.24 -kamera gehad het. Die bemanningsposisies sou swaar gepantser gewees het.
Die vlerke het 'n reguit agterrand, terwyl die voorkant reguit in die middel was en in die buitenste panele taps was. Die sentrale gedeelte was gelyk, die buitenste gedeeltes het 'n effense tweeledigheid. Die stert het twee vertikale oppervlaktes en roere aan die ente van die horisontale oppervlak.
Drie ontwerpe is ingedien in reaksie op B.20/40 - Boulton Paul's P.95, 'n aangepaste weergawe van die Hawker Henley, en die Bristol Type 162 - maar teen die einde van 1940 het die Stuka sy reputasie verloor, na swaar verliese het die Duitsers gedwing om dit aan die Slag van Brittanje te onttrek, en nie een van hierdie ontwerpe het die prototipe -stadium bereik nie.
Die Protestantse Hervorming was die 16de-eeuse godsdienstige, politieke, intellektuele en kulturele omwenteling wat die Katolieke Europa versplinter het en die strukture en oortuigings wat die kontinent in die moderne era sou definieer, tot stand gebring het. In Noord- en Sentraal -Europa het hervormers soos Martin Luther, John Calvyn en Henry VIII pouslike gesag uitgedaag en die Katolieke Kerk se vermoë om die Christelike praktyk te definieer, bevraagteken. Hulle het gepleit vir 'n godsdienstige en politieke herverdeling van mag in die hande van Bybellees en pamflette wat pastore en prinse lees. Die ontwrigting het oorloë, vervolgings en die sogenaamde teenhervorming veroorsaak, maar die Katolieke Kerk het 'n vertraagde maar kragtige reaksie op die Protestante veroorsaak.
'N Massiewe jag op die bombardemente het gevolg, en op 21 April het 'n ooggetuiebeskrywing daartoe gelei dat die owerhede Timothy McVeigh, 'n voormalige Amerikaanse soldaat, in die saak aangekla het.
Soos dit blyk, was McVeigh reeds in die tronk, nadat hy 'n bietjie meer as 'n uur ná die bombardement gestop is weens 'n verkeersoortreding en daarna gearresteer is omdat hy 'n wapen onwettig gedra het. Kort voordat hy uit die tronk vrygelaat sou word, word hy as 'n verdagte in die bomaanval geïdentifiseer en aangekla.
Dieselfde dag het Terry Nichols, 'n medewerker van McVeigh 's, hom oorgegee in Herington, Kansas. Beide mans was lede van 'n radikale regse oorlewingsgroep in Michigan.
Op 8 Augustus het Michael Fortier, wat geweet het van McVeigh se plan om die federale gebou te bombardeer, ingestem om teen McVeigh en Nichols te getuig in ruil vir 'n verminderde vonnis. Twee dae later is McVeigh en Nichols aangekla van aanklagte van moord en die onwettige gebruik van plofstof.
Die fooi is $ 95,00 vir staatsondersoeke. Maak asseblief tjeks of poswissels betaalbaar aan die N.Y.S. Kantoor van Hof Administrasie. Kontant sal nie aanvaar word nie. 'N Terugbetaalde tjekheffing van $ 20,00 word gehef op items wat deur die bank teruggestuur word.
Nota: Tot verdere kennisgewing word geen persoonlike aansoeke aanvaar nie.
Aansoeke kan weeksdae 09:30 tot 16:30 persoonlik gepos word of persoonlik ingedien word by:
Kantoor van administratiewe dienste
Soek na kriminele geskiedenis
25 Beaver Street (kamer 840 - resepsie)
Aansoeke hand afgelewer word in die meeste gevalle binne die volgende werksdag voltooi.
Aansoeke per pos ingedien moet 'n selfgeadresseerde koevert met posgeld insluit om die soekresultate van die kriminele geskiedenis te ontvang. By ontvangs word hierdie versoeke ook binne die volgende werksdag verwerk.
Geskiedenis van Microsoft -produkte
'N Bedryfstelsel is 'n fundamentele sagteware waarmee 'n rekenaar kan werk. As 'n nuutgestigte onderneming, was Microsoft se eerste bedryfstelselproduk wat in die openbaar vrygestel is, 'n weergawe van Unix genaamd Xenix, wat in 1980 vrygestel is. Xenix is ​​later gebruik as die basis vir Microsoft se eerste woordverwerker Multi-Tool Word, 'n voorganger van Microsoft Word.
Microsoft se eerste baie suksesvolle bedryfstelsel was MS-DOS (Microsoft Disk Operating System), wat in 1981 vir IBM geskryf is en gebaseer is op die rekenaarprogrammeerder Tim Paterson se QDOS (Quick and Dirty Operating System). In die loop van die eeu het Gates MS-DOS aan IBM gelisensieer, maar die regte op die sagteware behou. As gevolg hiervan het Gates 'n fortuin verdien vir Microsoft, wat 'n groot sagte verskaffer geword het.
Microsoft se muis is op 2 Mei 1983 vrygestel.
Ook in 1983 is Microsoft se bekroonde prestasie vrygestel. Die Microsoft Windows -bedryfstelsel het 'n nuwe grafiese gebruikerskoppelvlak en 'n multitasking -omgewing vir IBM -rekenaars. In 1986 het die onderneming sy beurs begin. Die sukses het beteken dat Gates op 31 -jarige ouderdom 'n miljardêr geword het.
In 1989 word Microsoft Office bekendgestel, 'n sagtewarepakket wat, soos die naam beskryf, 'n versameling programme is vir gebruik in 'n kantoor. Dit word vandag nog steeds gebruik, en bevat 'n woordverwerker, sigblad, posprogram, sagteware vir besigheidsaanbiedings en meer.
In Augustus 1995 het Microsoft Windows 95 vrygestel. Dit het tegnologieë vir die verbinding met die internet ingesluit, soos ingeboude ondersteuning vir inbelnetwerke, TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol) en die webblaaier Internet Explorer 1.0.
In 2001 het Microsoft sy eerste spel -eenheid, die Xbox -stelsel, bekendgestel. Xbox het te kampe gehad met strawwe mededinging van Sony se PlayStation, en uiteindelik het Microsoft die oorspronklike Xbox gestaak ten gunste van latere weergawes. In 2005 het Microsoft die Xbox 360 -spelkonsole vrygestel, wat 'n sukses was.
In 2012 het Microsoft sy eerste uitval op die rekenaarhardware -mark gemaak met die aankondiging van Surface -tablette met Windows RT en Windows 8 Pro.
Boulton Paul P.95 - Geskiedenis
Geplaas in Elektroniese speletjies
Operasie -oordeel: die Taranto -aanval tref die tafelblad met 'Terrible Swift Swordfish'. Bordspeloorsig
Verskriklike Swift Swordfish. Uitgewer: LPS, Inc. Ontwerper: Roberto Chiavini. Prys $ 19,95 Geslaagde inspeksie: Genereer 'n boeiende verhaal van die aanval op Taranto. Eenvoudige reëls wat die speler deur die spel lei. Kleurkaart van die Taranto -hawegebied. Kleur tellers verteenwoordig elke vliegtuig in die aanval. Misluk basies: die reëls is.
Ons is oogbal na oogbal - wie gaan nou knipoog? Plague Island Games pak die Koue Oorlog in "2 minute 2 middernag" aan. Bordspeloorsig
. Stuart Tonge se komende wedstryd 2 Minutes to Midnight ondersoek die Koue Oorlog in die vorm van 'n spel waarin atoomwapens nog steeds gesog en opgegaar is, terwyl die Verenigde State en die Sowjetunie meeding om oorheersing deur middel van middele wat nie 'n wêreldwye termonucleaire oorlog was nie . Vanaf die onmiddellike nasleep van die Tweede Wêreldoorlog streef die spelers daarna om hul invloed uit te brei en nasies wat deur oorlog gebreek is, op te bou. Hul uiteindelike doel - skep 'n wêreldwye gemeenskap waarin hulle erken word as die dominante sosio -politieke ekonomiese filosofie. Met ander woorde, dit is 'n geopolitieke stryd vir die eeue.
Bestry die burgeroorlog op u selfoon of rekenaar John Tiller se burgeroorlog veg rekenaarspeletjies
"John Tiller's Civil War Battles" Rekenaarspelresensie. Gepubliseer en ontwerp deur John Tiller sagtewareprys – Gratis deurlopende inspeksie: beskikbaar op 'n rekenaar, Mac, Android en I Phone. Maklik om te leer, implementeer aanraakskerms op moderne selfone uitstekende klankeffekte en maklik om aanlyn grafika te onderskei.
Om die Crystal Palace te besoek: "2 minute 2 middernag" uitpak.
Die vertelling van Ron Perlman in die Fallout -spelreeks open en sluit gewoonlik met die frase "Oorlog verander nooit". Maar in die laaste helfte van die twintigste eeu het ons gesien dat oorlog wel verander het. Die uitvinding van die atoombom en die einde van die Tweede Wêreldoorlog het 'n.
" Wie is die Britte? " Morgane Gouyon-Rety Mints 'n Romeinse muntstuk ingebed in Arthurian Legend met GMT's "Pendragon: The Fall of Roman Britain ". Bordspeloorsig
Pendragon: The Fall of Roman Britain. GMT -speletjies. Ontwerper: Morgane Gouyon-Rety. Prys $ 95,00 Geslaagde inspeksie: 'n Opwindende vierspeler wat die agteruitgang van Romeinse Brittanje ondersoek. Boeiende spel met 'n hoë herhalingspotensiaal. Misluk basies: die lettertipe wat op die kaartkopopskrifte gebruik word, roep die tydperk op, maar sommige spelers.
"Oorlog en verset in die Filippyne 1942-1944." Boekresensie.
Oorlog en weerstand in die Filippyne 1942-1944. 2021. Skrywer: James Kelly Morningstar. Naval Institute Press. 384 bladsye. ISBN: 9781682475690 Die gewilde persepsie van die Filippyne tydens die Tweede Wêreldoorlog word gevorm deur 'n handjievol belangrike gebeurtenisse - die oorgawe van Corregidor, The Bataan Death March, die belofte van MacArthur.
Kerry Anderson 's "Smokejumpers " uitpak
Rookspringers. Uitgewer: Microgame Design Group. Ontwerper: Kerry Anderson. Prys $ 30,00 'n Onlangse toevoeging tot die spelbiblioteek was Smokejumpers uitgegee deur Microgame Design Group en ontwerp deur Kerry Anderson. Smokejumpers is 'n solitaire -speletjie waarmee die speler die gevaar van veldbrande kan weerstaan. Dit is nie 'n oorlogspel nie.
"Taranto en vlootoorlog in die Middellandse See, 1940-1945". Boekresensie.
Taranto en vlootoorlog in die Middellandse See, 1940-1945. 2021. Skrywer: David Hobbs. Seaforth Publishing. 440 bladsye. ISBN: 978-1-5267-9383-6 Jaar gelede het 'n professor ons aangemoedig om soveel seminare as moontlik by te woon. Sy redenasie was dat sommige seminare soms vervelig sou wees en dat die meeste soms nie nuttig sou wees nie.
'Die grootste vyand sal wegkruip op die laaste plek waarheen u ooit sou kyk.' - Julius Caesar – Caesar Rome vs Gallië Bordspel
Bordspelresensie "Caesar Rome vs Gaul". Uitgewer: GMT Games Ontwerper: Mark Simonitch Ontwikkelaar: Mitchell Land Prys $ 60,00 Geslaagde inspeksie: Maklik om vinnig te leer spel Pragtige en nuttige komponente druk is groot genoeg vir 'volwasse' oë om 'n hoë herhalingswaarde te lees wat maklik is om alleen te speel (in teenstelling met die.
Van tweedekker tot ballistiese missiele - die loopbaan van generaal Thomas S. Power. "Om die lug te regeer: generaal Thomas S. Power en die opkoms van strategiese lugkommando in die Koue Oorlog". Boekresensie.
Om die lug te regeer: generaal Thomas S. Power en die opkoms van strategiese lugkommando in die Koue Oorlog. 2021. Skrywer: Brent D. Ziarnick. Naval Institute Press. 312 bladsye. ISBN: 978-1-68-2475874 Die National Museum of the United States Air Force het 'n indrukwekkende versameling artefakte wat die Koue Oorlog verteenwoordig.
The Eagle and the Sun Duel in Okinawa in "Rain of Steel: Mitscher's Task Force 58, Ugaki's Thunder Gods, and the Kamikaze War Off Okinawa". Boekresensie.
Rain of Steel is 'n onontbeerlike verwysing om die Okinawa -veldtog te verstaan. Moore se boek laat die leser 'n goeie begrip van hoe die omvang van die veldtog tot ver buite die waters rondom Okinawa strek. By die lees van die boek kry die leser 'n begrip van hoe die hardnekkige Japannese verdediging sowel as die koste van lewens en materiaal die Amerikaanse beplanning vir die inval van die Japanse tuiseilande gevorm het.
Retro -resensie # 4 "Pasop vir die Hun in die son!" Ace of Aces Wingleader Game Review
Retro Review # 4 Ace of Aces Wingleader Game Review. Uitgewer: Nova Game Designs Spelontwerper: Alfred Leonardi Prys: wissel (EBay) Geslaagde inspeksie: bevat 24 verskillende vegters van die Tweede Wêreldoorlog, maklik om te leer, kan amper in reële tyd gespeel word, verskillende vlakke van kompleksiteit misluk Basies: uit druk.
PAUL P. RAO - GETYPTE BRIEF GETEKEN 30/06/1967 - HFSID 273436
PAUL P. RAO. TLS: "Paul" as hoofregter van die Amerikaanse doeanehof, 1p, 7 & frac14x10 & frac12. New York, New York, 1967, 30 Junie. Op briefhoof van die Amerikaanse doeanehof, die kamers van Paul P. Rao aan die heer Danny Franklin, Sunnyslope, Arizona. Tenvolle: "Ek is verheug om die handtekeningprent wat u in u onlangse brief aangevra het, hierby by te voeg. Met vriendelike groete, met vriendelike groete". Foto nie teenwoordig nie. Effens gevou. Inktvlek op linker boonste rand. Puik toestand. Vergesel deur besigheidskaartjie, ongeteken, 3x1 en frac12. Ingedruk: "Paul P. Rao/hoofregter/Amerikaanse doeanehof". Puik toestand. Die Italiaans gebore Paul Peter Rao (1899-1988) was Hoofregter van die Amerikaanse doeanehof van 1965-1971. Rao, wat deur president Harry S Truman genomineer is, dien van 1948 tot 1980, toe hy bedank het by die Amerikaanse hof vir internasionale handel (1980 tot met sy dood in 1988). Rao, 'n veteraan van die Eerste Wêreldoorlog, het voorheen as 'n Assistent -distriksprokureur (1925-1927), 'n privaatregspraktyk gehad (1927-1941), was 'n kandidaat vir die regter van die hooggeregshof in die staat New York (1941) en was Assistent -Amerikaanse prokureur -generaal in beheer van die doeane (1941-1948). Twee items.
Na die aanbieding van aanbiedings sal gebruikers binne 48 uur gekontak word by hul e -posadres. Ons reaksie is om u aanbod te aanvaar, u aanbod te weier of 'n finale teenaanbod te stuur. Alle aanbiedinge kan binne die 'Dokumentaanbiedings' van u HistoryForSale -rekening besigtig word. Lees die voorwaardes om 'n aanbod te maak voordat u 'n aanbod maak.
As u nie binne 24 uur 'n aanbod ontvang het of 'n teen-aanbod e-pos ontvang het nie, gaan dan na u strooipos-/gemors-e-posvouer.
Oorlogstyd by Boulton Paul -vliegtuigkantore
Ek het vroeg in 1938 (18 jaar oud) na Boulton Paul Aircraft gegaan as 'n volledig opgeleide en ervare rekeningkundige masjien en komptometer -operateur en het in die afdeling Kosteberekeninge gewerk. Toe die oorlog verklaar is, het baie jong mans hulself as vrywilligers vir die magte aangebied, wat vervang moes word deur vroue en 'n paar ouer mans - 25 jaar en ouer. Die personeel van die algemene kantoor is aansienlik vergroot tot ongeveer 500 (in een kantoor), bestaande uit rekeninge, kosteklerke, Hollerith (hoofsaaklik jong meisies van 14 tot 16 jaar as perdekaartoperateurs), tikpoel, snelskrif-tiksters, dept. sekretarisse, loon- en salarisafdelings en ouditeure van die ministerie van die lugministerie was so stampvol dat alle vrouens voor ete en teepouse 'n draai gehad het om na die toilette te gaan - 20 op 'n slag. Ons is 5 minute voor die volgende 20 toegelaat, daar was slegs 12 toilethokkies en ses wasbakke. Toesighouers sal toestemming gee in geval van nood! Ons het in skofte gaan eet en tee drink - geen keuse nie! Personeel, 18 jaar en ouer, het 7 dae per week gewerk op die hoogtepunt van die oorlog, 1940 tot 1944, oortyd tot 22:00 Maandag tot Vrydag, 16:00 op Saterdae en 14:00 op Sondae. Baie van ons het by die burgerlike verdediging aangesluit, elke 3de aand reguit van diens af, 2 uur aan en 4 uur af en die volgende oggend reguit terug na B.P.A.
Ons moes by die Arbeidsbeurs registreer (vroue was dienspligtig soos mans toe hulle 18 was), ons mag nie BPA verlaat nie (oorlogswerk) en as ons een fout in die berekeninge begaan, word ons ontslaan en dan na 'n ander oorlog gestuur werk en, indien enkellopend, vir die magte ontbied. Ons het ook tyd- en bewegingsstudie van krag gehad. Toe die Gun Turret -fabriek omstreeks 1942 voltooi is, is ons, die Cost Clerks, Hollerith -meisies en die 'Comp' -kantoor van die Algemene kantoor na daarheen verskuif. Sommige van die mans Cost Clerks is aangestel as 'Boodskappers' en Air Raid Wardens om op te tree in geval van nood. Die mees onvergeetlike nag was toe die bomme geval het, geen sirene van die lugaanval nie. Alle ligte het uitgegaan, lêers en duisende horlosiekaarte het oor die vloer van ons kantoor geskiet, vensters het gebewe, chaos heers en die volgende gedig is saamgestel deur die 'dames' van die Comp -kantoor en versprei oor alle kantore.
U het al van ons kosteklerke gehoor
Wie werk elke aand oor
Te midde van bomme en lugafweer
En toon geen tekens van skrik nie.
Dit is ten minste wat ons almal geglo het
Tot een maanlig nag
Toe 2 bomme nie ver weg val nie
En jaag hulle almal op die vlug.
Daar was boodskappers en bewaarders
Hulle pligte het hulle vergeet
Hulle het gesê: "Hel met al die leeuwerik"
En vaar by die draf.
In die aangrensende kantoor
Jong meisies hardloop bang
Hulle het nie opgehou om na hulle te gaan nie
Of selfs wys dat hulle omgee.
Almal red een dapper staatmaker
Wat vas op sy stoel sit
Deur al die geraas en woede
Hy het nie 'n haar gedraai nie.
Toe die bohaai verby is
Hulle dryf terug - in pare
Sommige uit die kleedkamer
En twee van onder die trap.
Onthou dus al julle meisies
As Jerry 'n aandete maak
Moenie op die manne vertrou nie
Stoor u eie bloupotloodvel.
Nodeloos om te sê dat die verhouding hierna effens gespanne was tussen die manlike en vroulike personeellid. Ons is daarna 'ontruim' na die Vrymesselaarsaal in Darlingtonstraat, Wolverhampton, en terwyl 'n nuwe opdrag van krag geword het, waardeur alle PERSONEEL ouer as 18 verplig was om in die nag by hul werksgeleenthede te waak, ook op 'n rota basis. Ons het teruggekeer na die algemene kantoor waar ek begin het, in Pendeford voor die einde van die oorlog.
Uiteindelik het ek B.P.A in Desember 1945 verlaat nadat ek uit die oorlogswerk vrygelaat is. Ek het baie herinneringe aan goeie en slegte tye en aan die goeie vriende wat ek tydens my tydperk van 7 jaar by Boulton Paul Aircraft gekry het.
Die vliegtuig is gebou om 751867/38 deur Boulton & Paul Ltd in Wolverhampton te kontrakteer en is in Januarie 1941 by die RAF afgelewer. Die eenheid het op 15 Mei 1941 na Hibaldstow verhuis. Die vliegtuig het op 29 Augustus 1941 na 456 vierkante meter in Valley oorgeplaas en op 'n ongespesifiseerde datum 'n geringe Cat A/FA -ongeluk opgedoen. Dit is op die terrein herstel. Dit is later op 5 Desember 1941 na 256 RAAF Sqdn by Squires Gate oorgeplaas en op 11 Februarie 1942 weer 'n Cat A/FA -ongeluk opgedoen toe die onderstel nie kon daal na 'n lugtoets nie. Dit is weer op die perseel herstel en is later in Mei 1942 na die MU -berging oorgeplaas toe 256 vierkante meter opgehou het om Defiants te bedryf. Dit is op 'n ongespesifiseerde datum aan 2 AGS op Dalcross uitgereik. Dit is afgeskryf met Cat E2/FA -skade in die voorval hierbo op 18 Desember 1942.
Pilot - F/Sers Alan F Martin RAF, 21 jaar oud, van Ilford, begrawe Manor Park, Essex. Hy het ten tyde van sy dood 'n totaal van 512 uur na sy naam gevlieg, waarvan 280 uur op die Defiant was.
Hierdie twee sleutels het die stryd om Brittanje in die Tweede Wêreldoorlog gewen
Kernpunt: Die POF het hul stand gehou, ondanks die kans. Hier is hoe goeie leierskap en logistiek die dag gedra het.
Dit was 'n geveg sonder leërs. Geen gewere, geen tenks, geen doringdraad nie. In die somer van 1940 het die lug bo Brittanje gedien as die slagveld vir die Britse Royal Air Force en die Duitse Luftwaffe. Die Nazi's het die grootste deel van Wes -Europa verower, en Brittanje het alleen gestaan. Die Luftwaffe verteenwoordig die eerste arm van die Duitse militêre juggernaut wat op die Britse Eilande geswaai het. Sy missie was eenvoudig: herhaal die optredes in Pole en Frankryk en skakel die vyandelike lugmag uit. Dit sou 'n inval moontlik maak, wat die Duitsers geen rede gehad het om te glo dat dit sou misluk nie. Die Luftwaffe se crack -vlieëniers, waarvan baie sedert 1936 in die Spaanse burgeroorlog ondervind het, het mans soos die onstuimige en koppige Adolf Galland en die dodelike taktiese genie Werner Mölders ingesluit. Die RAF het groot getalle, outguns en outmannies gestaan. Daarin lê die belangrikheid van die Slag om Brittanje. Die RAF, wat later deur premier Winston Churchill die bynaam "The Few" gekry het, het die verantwoordelikheid gehad om nie net Brittanje teen die Luftwaffe te verdedig nie, maar ook om die Duitse vlieëniers te verslaan en Hitler se plan vir inval te stuit. Ondanks die Duitse numeriese en taktiese meerderwaardigheid, was hoër leiers in die RAF meer strategies buigbaar en beter aangepas by die situasies en parameters van die geveg as hul Luftwaffe -eweknieë.
'Die Slag om Brittanje begin'
Teen die lente van 1940 het die Tweede Wêreldoorlog slegs maande vroeër begin, maar dit sou moontlik binne die jaar eindig. Die Franse verdediging teen die Duitsers het gewissel van onheilspellend tot onbestaande, en die Britse ekspedisiemag het Duinkerke middel Junie ontruim, terwyl die Franse marskalk Philippe Pétain 'n wapenstilstand met Duitsland gesoek het. Veerkragtig verklaar Churchill op 18 Junie aan die parlement: 'Die Slag om Frankryk is verby. Ek verwag dat die Slag om Brittanje op die punt staan ​​om te begin. "
Terwyl Frankryk uit die prentjie verwyder is, wou Duitsland Brittanje aanval, die laaste bastion van verset. Ter voorbereiding op 'n beslissende oorwinning het Hitler richtlijn nommer 16 uitgevaardig, wat die hoof van Luftwaffe, Hermann Göring, die taak gegee het om Brittanje te versag. Arrogant en hoogmoedig het Göring die vernietiging van die RAF gewaarborg. Göring het ten volle verwag dat die RAF sou vloei en uit die lug sou val.
Göring het min rede gehad om aan te neem dat die RAF 'n volmagaanval kon weerstaan. Tydens die gevegte oor Frankryk en Noorweë het die POF 1 020 vliegtuie verloor, waarvan 509 vegters was. Volgens die gevegsbevel van die RAF op 1 Julie 1940 het dit 900 vegters in 10, 11, 12 en 13 groepe gelaat, verantwoordelik vir die verdediging van Engeland. Hiervan was 151 (17 persent) Bristol Blenheims en Boulton Paul Defiants, hoewel die meerderheid van die eskaders toegerus was met Hawker Hurricanes, en in mindere mate, die Supermarine Spitfire. Om by hierdie getalle te voeg, was die produksie van vegvliegtuie in Junie 1940 446. Die aantal orkane en Spitfires sou in Julie en Augustus tot 972 toeneem.
Vlieëniers van die RAF
Wat vlieëniers betref, het die RAF 'n somber situasie ondervind. Vliegtuie was beskikbaar, maar vlieëniers nie. Sedert 1939 het die Britte elke maand slegs 200 nuwe vlieëniers opgelewer. Hierdie mans sal waarskynlik nie as veterane beskou word nie, want die enigste geveg wat hulle teëgekom het, was oor Frankryk en Noorweë. In totaal kon Fighter Command 591 diensbare (gevegsklare) vegters en 1200 vlieëniers versamel. So optimisties as wat hierdie syfers was, moet 'n mens onthou dat verskeie eskaders vir rus geroteer sou word as die hoof van die vegterkommando, lughoofmaarskalk Hugh Dowding, dit kon spaar. Dit was nie gereeld nie, want die druk van die Duitsers dwing alle beskikbare vliegtuie om gereed te bly.
Dit was meer waarskynlik dat individuele vlieëniers vir rus gestuur is toe hulle die perke van hul senuwees bereik het, as gevolg van uitputting. Dit is op 'n individuele basis gedoen, aangesien die spanning in die geveg elke man anders beïnvloed het.
RAF -vlieëniers kom uit 'n paar verskillende stringe voordat hulle 'n eskader beman het. Vlieëniers is opgelei in Cranwell, wat die hoogtepunt van Britse vlugskole was. Halton het ook diegene opgelei wat in 'n sosiale posisie was wat nie vir Cranwell hoog genoeg was nie. Halton spesialiseer in grondpersoneel eerder as vlieëniers. Kort dienskommissies was 'n ander opsie, met die belofte van 'n offisier se rang vir ses jaar, gevolg deur vier in die reservaat, met al die voordele wat so 'n pos behaal het. Hierdie metode was baie gewild en bied onmiddellike sosiale vooruitgang in die gestratifiseerde Engelse samelewing.
Die laaste metode om by 'n RAF -eskader in te skakel, was deur die hulplugmag. Die AAF het in die middel van die twintigerjare begin as 'n groep klubs vir amateurvlieërs, wat bedoel was om 'n plaaslike identiteit in 'n sosiale klas te skep. Namate die 1920's en 1930's vorder, het dit toegeneem en is dit befonds deur die ministerie van lugdienste. Teen 1940 vorm die AAF-eskaders 'n kwart van die sterkste van die Fighter Command, terwyl die vlieëniers met openbare skoolopleiding slegs 200 uit die 3000 vlieëniers uitmaak wat vir die RAF sou vlieg in die Slag van Brittanje. Die werkersklasmanne wat kortdienskommissies aanvaar het, wat opleiding by Cranwell omseil het, het in 1940 die meerderheid van die vlieëniers uitgemaak.
Die RAF's Many Fighters
Die vlieëniers wat die RAF binnekom en op soek was na die romantiese rol van 'n vegvlieënier in 1940, het 'n gemengde sak vegvliegtuie gevlieg. Die oudste tipe was die Bristol Blenheim. Die Blenheim, 'n vooroorlogse ontwerp, was 'n tweemotorige vaartuig wat omskep is van verkenning na 'n nagvegter/vegvliegtuig. Die vliegtuig het 'n topsnelheid van 260 km / h en het twee of vier masjiengewere gedra, afhangende van die ontwerpvariant en rol, en tot 1 000 pond bomme.
Die Boulton Paul Defiant verskyn die eerste keer in Mei 1940. Sy topsnelheid was 303 km / u, en sy vier masjiengewere was in 'n bemande rewolwer onmiddellik agter die kajuit geleë. Hierdie reëling het dit onmoontlik gemaak om 'n teiken voor die vliegtuig aan te val, aangesien dit geen vaste voorwaartse vuurwapen het nie. Die rewolwer was in 'n verdedigende posisie geplaas.
Die talrykste vegter op die RAF -vliegvelde was die Hawker Hurricane Mk. I. Die orkaan was 'n vinnige vegter teen 320 km / h. Dit het pragtig geklim (2,520 voet/min) en was 'n stabiele geweerplatform vir die agt .303-kaliber Browning-masjiengewere in die vlerke. Die modernste vegter in die Britse arsenaal was egter die Supermarine Spitfire Mk. I. Die pragtig aërodinamiese "Spit" kon 355 mph bereik en het agt .303 Brownings, vier in elke vleuel, gehou. Dit kan effens vinniger klim as die orkaan, styg teen 2,530 voet/min. Klim was van groot belang vir die RAF, aangesien die Britte slegs minute gehad het om elke inkomende bedreiging die hoof te bied. Tyd was 'n deurslaggewende faktor in die geveg. Die vermoë om op hoogte te kom (gewoonlik 10 000 tot 15 000 voet) was van kritieke belang, en die hulp van vroeë waarskuwing van radar sou een van die belangrikste Britse voordele in die geveg wees.
Ten spyte van die groot aantal gewere, wat 'n aanhoudende afvuurtyd van 14 sekondes vir beide die orkaan en die Spitfire gehad het en 13 pond ordonnansie in 'n sarsie van drie sekondes laat val het (in teenstelling met die Bf-109 se 18 pond), was beide vliegtuie baie wendbaar, met die Spitfire met 'n effense rand. Die spit was moeiliker om te vlieg as gevolg van sy hoë rol as gevolg van sy aerodinamika en kragtige enjin. Dit het die vliegtuig ongelooflike wendbaarheid verleen, wat dit op gelyke voet met die Duitse vegters sou plaas. Hierdie feit het bepaal hoe die Spitfire tydens die geveg ontplooi moes word. In Julie 1940 het vliegtuie wat beskikbaar was vir Fighter Command bestaan ​​uit 463 orkane, 286 Spitfires, 37 Defiants en 114 Blenheims.
Die Onvoldoende .303 Ronde
Oorkant die Engelse kanaal van die RAF spog die Luftwaffe met 2 909 vliegtuie in Luftflotten 2, 3 en 5. Dit het 1 260 tweemotorige bomwerpers, 316 duikbomwerpers, 280 tweemotorige vegvliegtuie, 809 enkelmotorjagters en 244 verskillende verkenningsvliegtuie. Die tweemotorige bomwerpers was die Heinkel He-111, die Dornier Do-17 en die Junkers Ju-88. Die topsnelhede van hierdie bomwerpers was onderskeidelik 252, 255 en 280 mph. Hulle was 'n ligte tot medium grootte vaartuig met 'n gemiddelde laaivermoë en 'n swak verdedigingswapen, maar dit was moeilik om af te skiet. Wat duikbomwerpers betref, het die Duitsers hul berugte Junkers Ju-87 Stuka gebruik. Ondanks die sukses in Frankryk en Pole, het die Stuka 'n topsnelheid van slegs 238 km / h en was hy uiters kwesbaar vir aanvalle as hy nie begelei word nie.
Die moeilikheid om 'n Duitse bomwerper neer te skiet, was te wyte aan die ontoereikendheid van die .303-rondte en die selfversegelde brandstoftenks wat in Duitse vliegtuie gevind is. Die self verseëlende tenks het gewerk deur twee lae metaal te gebruik, gedeel deur 'n spesiale rubbermengsel. Toe die tenk gesteek is, reageer die brandstof met die rubber, wat veroorsaak dat die verbinding swel en die gat toemaak. Dit was slegs 'n tydelike oplossing, waarmee die vliegtuig kon terugkeer na die basis sonder om aansienlike brandstof te verloor of in vlamme te bars.