Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 31 Desember 2004 (Oujaarsaand)
Skrifberyming 45:1, 9, 12.
Skriflesing: Jesaja 30:1-26
Teks: Jesaja 30:
Want dit is 'n wederstrewige volk, leuenagtige kinders, kinders wat die wet van die HERE nie wil hoor nie;
wat aan die sieners sê: Sien nie! en aan die profete: Profeteer vir ons nie wat reg is nie; spreek vleitaal vir ons, profeteer bedrieëry;
wyk af van die weg, buig af van die pad, laat die Heilige van Israel voor ons aangesig verdwyn!
En dan die wending:
En daarom sal die Here met ongeduld daarop wag om julle genadig te wees, en daarom sal Hy Hom verhef om Hom oor julle te ontferm ...
Die Here gee julle wel brood van benoudheid en water van bedruktheid, maar jou leraars sal hulle nie langer verberg nie—maar jou oë sal jou leraars sien;
en jou ore sal 'n woord agter jou hoor wat sê: Dit is die weg, wandel daarop! wanneer julle regs of wanneer julle links wil gaan.
Hierdie gedeelte openbaar die Woord van die Here se tipiese tweesnydendheid:
Dit begin met oordeel omdat die volk so hardnekkig teen die Here is.
Dit eindig weer met God se Genade. Die HERE sê selfs in vers 18 dat Hy met ongeduld wag om Sy volk genadig te wees.
Verse 9-11 is by die wending van 2004/2005 steeds uiters aktueel.
Ons tyd is vol van valse sieners en profete wat hulle laat mislei deur mense (ons) na die mond te praat.
In die nuwe jaar bly dit steeds die roeping van leraars (rigtingwysers wat self die regte pad moet volg) om onvermoeid aan ons hardhorendes te sê: "Dit is die weg, wandel daarop!"
Maar elke gelowige het ook hierin 'n verantwoordelikheid, want ons word deur die Heilige Gees begenadig om te kan sien en doen wat God vra.
Ons ondersoek hierdie stuk openbaringsgeskiedenis van twee kante af:
1. Wederstrewigheid teen die Here.
2. Die pad lê oop na God toe!
Hierdie profesie maak gebruik van 'n belangrike woordspeling: dit lê in die woord weg (pad).
Aan die een kant verwys die woord weg na die pad Egipte toe. Juda het politieke hulp gaan soek by Egipte.
Die seën en die genade van die Here is nie op daardie pad nie.
Die Here sê dat Egipte se hulp ydel en leeg is.
Die volk het hulle probleem baie aards benader. Hulle het gedink dat die Here nie kan help nie, hulle moet mense kry wat 'n sterk weermag het en wat hulle kan help veg.
So het hulle die helpende hand van God uitgeskuif en Hom met 'n fisiese weermag vervang.
Die woord weg verwys ook na die verkeerde pad waarop die volk besig is om met hulle geloof te loop. Daar is nie seën en genade van God op hierdie pad nie.
Vers 10 beskryf hoe die mense hulle eie koers inslaan - hulle gaan op die verkeerde weg! Hulle eiewilligheid eis dat die profeet se profesie hom moet skik na hulle wense - in plaas van die omgekeerde.
Hulle kon dit nie verdra dat die profeet gesigte gehad het wat met die waarheid ooreengekom het nie.
Maar julle het die nasireërs wyn laat drink en aan die profete bevel gegee en gesê: Julle mag nie profeteer nie! (Amos 2:12 AFR53)
Die probleem was toe - en is vandag ook - dat die mense wat verdwaal, hulle eie waardes as die enigste en as die korrektes beskou:
Mense wat net wil hoor wat hulle vlei en hulle eie standpunte ondersteun, bring vanself valse profete op die voorgrond.
Dink maar aan die volgende uitspraak in die Bybel van Miga wat 'n tydgenoot van Jesaja is, en hoor net wat preek hy:
As iemand wind nawandel en bedrieglik lieg en sê: Ek sal vir jou profeteer by wyn en sterk drank—dan sou hy vir hierdie volk 'n profeet wees! (Miga 2:11 AFR53)
In vers 11 is die aandrang van die Here baie sterk op die onbekeerde volk:
Wyk af van die weg, buig af van die pad!
Terselfdertyd is die taak van die leraars dat hulle openlik en onbevrees die ware weg moet aandui (verse 20 en 21) - "Dit is die weg, wandel daarop!".
Hulle moet sorg dat hulle vry is van valsheid en verkeerde invloede.
Inderdaad getuig Jesaja daarvan dat die Here hom aangesê het om hom los te maak van die invloede en sienings en lewenswyse van die volk:
Want so het die HERE met my gespreek toe sy hand my oorweldig het en Hy my vermaan het om nie te wandel op die weg van hierdie volk nie, … (Jesaja 8:11 AFR53)
Daarom speel dit daarop toe dat die volk moet omdraai en 'n ander weg inslaan: die weg van bekering. Daar is seën en genade. As die volk daardie weg inslaan, sal dinge gebeur:
En daarom sal die Here met ongeduld daarop wag om julle genadig te wees, en daarom sal Hy Hom verhef om Hom oor julle ontferm ...
Die Here het 'n eenvoudige geloofspad van hulle verwag, naamlik dat hulle net opreg tot Hom moet bid, en dan sou Hy hulle verlos van die druk van die leërs uit die Noorde.
Van hulle kant af het hulle nie die vertroue in die Here gehad nie.
Hulle het geoordeel dat dit meer prakties en effektief sou wees as hulle by 'n buurstaat met 'n sterk weermag sou gaan aanklop vir hulp. Hulle is toe na Egipte toe.
Die Here se gevoel was kennelik anders as hulle s'n, want Hy kwalifiseer hulle optrede as ongehoorsaamheid - die verkeerde pad.
Hy verwyt hulle hulle optrede, want Hy sê die dinge wat hulle doen is nie uit My nie en nie uit My Gees nie en om sonde op sonde te stapel.
Daarom distansieer die Here Hom van hulle optrede.
Het u gedink hoe die Here mense wat met hulle gehoorsaamheid van die pad af is, ervaar? Wat het Hy byvoorbeeld gedink van hierdie volk van Juda? Die Here het bitter ervaring van hierdie volk. Onthou dat dit gaan oor hulle verhouding met die Here.
Hulle is weerbarstig en oneerlik teenoor die Here.
Hulle het nuwe wette en nuwe godsdiensreëls. Hulle hou hulle vreemd van die Here af (vgl. Jesaja 1: 10; 8: 16).
Hulle stel nie in die waarheid belang nie. Hulle wil dinge hoor wat hulle wil hoor, soos om gevlei te word (vgl. Amos 2: 12).
Hulle eis om mislei te word. In vers 11 kry die profeet twee keer opdrag om in sy prediking van die Here af weg te buig.
Die profeet kry selfs die opdrag om die Heilige van Israel (dis God die Here!) voor hulle aangesig te laat verdwyn.
Wat gebeur met die kerk? Hulle was toe die kerk! Die Here openbaar dat kerk nie meer kerk is as die ware God nie meer die Koning en Heerser van die kerk is nie.
Die belangrike fout was dat daar verandering in hierdie mense se geloofsrigting ingetree het. Die verandering het bestaan in die verwerping van die inhoud van die Woord van die Here.
Dit gaan oor die pad wat ons inslaan. Dit gaan daaroor of ons bereid is om 'n nuwe pad in te slaan as ons weet ons is op die pad van sonde. Die Here Jesus Christus het dit ook gepreek:
Jesus antwoord hom: Ek is die weg en die waarheid en die lewe; niemand kom na die Vader behalwe deur My nie. (Johannes 14:6 AFR53)
Hierby sluit Jesus aan by hierdie uitsprake met die woorde:
En waar Ek heengaan, weet julle en die weg ken julle. (Johannes 14:4)
Dit was hierop wat Jesus die uitspraak gemaak het dat hy die weg en die waarheid en die lewe is; dat Hy alleen die Weg is hoe iemand na die Vader toe kan gaan.
Later is die Christelike geloof die Weg genoem (Handelinge 9:2).
Al die dinge beteken dat wanneer ons sonde doen, die Here ons nie verwerp nie. Sy liefde is so groot dat daar by Hom altyd vergewing van sondes is as ons tot bekering kom en van ons sondes afstand doen.
Die Here het dat Jesaja dit 'n hele paar keer vir die kerkvolk sê, soos onder andere in die volgende uitspraak:
En dáár sal 'n grootpad wees en 'n weg wat die heilige weg genoem sal word; geen onreine sal daarop voorttrek nie, maar vir húlle sal dit wees; wie die weg bewandel - selfs die dwase sal nie dwaal nie. (Jesaja 35:8 AFR53)
Die gebeur met dinge wat ons in verantwoordelikheid en met sweet moet doen:
'n Stem van een wat roep: Berei in die woestyn die weg van die HERE; maak gelyk in die wildernis 'n grootpad vir onse God! (Jesaja 40:3 AFR53)
Luister hoe laat die Heilige Gees Jesaja se woorde laat eggo deur die tye wat kom. Luister na die woord welgeluksalig. Eers Jesaja se woorde en daarna die refrein:
En daarom sal die HERE met ongeduld daarop wag om julle genadig te wees, en daarom sal Hy Hom verhef om Hom oor julle te ontferm; want die HERE is 'n God van die gerig. Welgeluksalig almal wat op Hom wag! (Jesaja 30:18 )
Welgeluksalig is julle wat by alle waters saai, wat die voet van os en esel vry laat loop! (Jesaja 32:20).
Welgeluksalig is die mens wat dit doen en die mensekind wat daaraan vashou; wat die sabbat hou, sodat hy dit nie ontheilig nie, en sy hand terughou, dat dit geen kwaad doen nie. (Jesaja 56:2)
Ons hoor dit nog 'n keer nadat die Here Jesus ons met God versoen het:
Welgeluksalig is hulle wie se ongeregtighede vergewe en wie se sondes bedek is. Welgeluksalig is die man aan wie die Here die sonde nie toereken nie. (Romeine 4:7, 8)
Juda wou nie die regte pad loop nie. Toe loop dinge tussen hulle en die Here skeef. Let op hoe die straf aangekondig word. Juda se sondeskuld is soos 'n skeur bo in 'n muur.
Die muur kan nog 'n tyd lank staan. Vir 'n toeskouer mag die skeur oppervlakkig wees en nie gevaarlik lyk nie.
Die kenner oordeel egter anders. Hy sien die werklike gevaar.
Hierdie stuk muur hang na die buitekant toe oor. Hy sien dat dit gaan uitval na buitekant toe. Dan stort die hele muur inmekaar.
Die beeld is baie belangrik:
Die verval in die kerk kom nie van buite af nie. Dit kom van binne af.
Dit is nie magte van buite af wat die kerk vernietig nie. Dit is die kerk self wat sy pad verkeerd loop en van binne af sy waardes prysgee.
Dit gebeur as die kerk die waardes van die magte buite die kerk as sy eie aanneem.
As gevolg daarvan kom die krake en tree die verval in.
Mettertyd stort die kerk soos hierdie muur heeltemal inmekaar.
Daar kom 'n tweede beeld by wat alle misverstand uit die weg ruim. Die verkeerde pad laat die kerk in duie stort soos 'n kleipot wat val en aan duisende skerwe spat.
Die pot breek so flenters dat die skerwe nie eers vir 'n minderwaardige werkie, soos om as van die kaggel af op te tel, of om helder water van modderwater af te skep, gebruik kan word nie.
Uit die Koninkryksoogpunt gesien, is 'n kerk wat so verval het, niks anders nie as 'n volslae ruïne.
Tog bewaar die Here hulle en reik Hy na hulle toe uit. Die deur is oop sodat hulle weer kan terugkom.
Dit gebeur wanneer ons weer op Hom vertrou. Die beginsel is dat die weg wat wat ons inslaan, in 'n totale vertroue op God moet omslaan.
Die Here het hierdie merkwaardige eienskap dat Hy nie haat nie.
Hy wil altyd liefhê.
Daarom Verander Hy hierdie strafaankondiging in 'n genadeprofesie.
In vers 18 hoor ons hoe mooi die Here sy sorg oor die vromes aankondig.
Die vervulling van hierdie profesie oor ons is anders as oor Juda omdat die Here die deel van die profesie wat op ons betrekking het anders tot vervulling laat kom.
Ons word ook skuldig bevind aan al die sondes wat ons gedoen het, en veral ook al die kere wat ons die pad verloor het en ons geloof in allerhande standpunte en dinge wat ons gedoen het, verval het. Maar ons word nie vernietigend gestraf nie!
Die gretigheid van die Here om ons te verlos, kom tot vervulling daarin dat Hy sy Seun in ons wêreld instuur om soos ons deur die dood te gaan. Maar Hy hanteer die dood anders as ons. Hy verslaan die dood.
Daarna word die Heilige Gees op die kerk uitgestort, sodat ons die pad van verlossing kan ken en daarop kan loop.
Nou is ons in 'n herstelde verhouding met God. In vers 1 verwys die Here juis na Juda as sy kinders (inderdaad stout kinders).
Ons is God se kinders deur Jesus Christus.
Kinders wat vrygekoop is van die sondes en wat deur die Gees van die Here verander word van sondaars af na mense wat deur 'n bekeringslewe al hoe gehoorsamer aan God lewe. Mense wat die pad na God se troon toe ken:
Terwyl ons dan, broeders, vrymoedigheid het om in die heiligdom in te gaan deur die bloed van Jesus op die nuwe en lewende weg wat Hy vir ons ingewy het deur die voorhangsel heen, dit is sy vlees, (Hebreërs 10:19-20 AFR53)
Ons kry genade. Maar verskillend van Juda: Die genade wat aan ons bewys word verskil op verskillende punte met die genade wat aan hulle bewys is:
Die genade wat ons kry is nie 'n aardse genade soos hulle s'n nie. Hulle s'n was aards, want hulle het na hulle land toe teruggegaan.
Ons gaan na 'n nuwe aarde toe.
Hulle s'n was op 'n manier tydelik, want toe hulle teruggegaan het na Kanaän toe, was hulle nog steeds aan sonde blootgestel.
Ons genade is ewig want ons is dan by God self, en sy koninkryk is juis 'n nuwe bedeling van volmaaktheid wat hierdie ou bedeling van sonde en gebrokenheid vervang.
Ons word ook nie soos hulle eers gestraf voor ons genade kry nie.
Jesus Christus word in ons plek gestraf. Trouens Hy is reeds gestraf en is reeds besig om die nuwe woonplek voor te berei.
Die jaar wissel nou. Daarom is dit juis die tyd om baie goed te kyk na foute van die verlede om om te sien en te hoor wat ons nou anders moet doen om dinge reg te doen!
Die belangrike fout wat Juda gemaak het - en wat in ons tyd weer gemaak word - is dat daar verandering in mense se geloofsrigting intree. Die verandering het bestaan in die verwerping van die inhoud van die Woord van die Here.
Daarom behoort ons lewe nie so te wees dat die Here van dinge wat ons doen, sê:
dat dit nie uit Hom is nie
en dat dit nie uit sy Gees is nie
en dat dit sonde op sonde is nie.
Dit was mos wat die Here van Juda se dinge gesê het.
Die situasie met ons is so dat die Gees van God in ons woon. Ons kan verkeerde dinge doen, maar dan kan dit net gebeur as ons teen die inwerking van die Heilige Gees in beur.
Ons leef dus in 'n genadetyd, want die Verlosser het reeds sy werk tot ons verlossing aan die kruis volbring.
Die Heilige Gees is alreeds oor die kerk uitgestort.
Ons het die verantwoordelikheid dat ons lewe geregtigheid op geregtigheid moet wees.Kom ons dra sorg dat ons doen en late daarvan getuig dat ons die pad ken: die weg na die ewige troon van God toe. Ons lewe in Christus en gelei deur God die Heilige Gees.
Datum: 31 Desember 2004 (Oujaarsaand)
Jesaja 26:8 AFR53 Ook in die weg van u oordele het ons U verwag, o HERE! Tot u Naam en tot u gedenknaam gaan die begeerte van ons siel uit.
Handelinge 18:25 Hy het onderrig ontvang in die weg van die Here; en vurig van gees, het hy gespreek en die dinge aangaande die Here noukeurig geleer, alhoewel hy net van die doop van Johannes geweet het.
Handelinge 18:26 En hy het vrymoediglik in die sinagoge begin spreek; maar nadat Aquila en Priscílla hom gehoor het, het hulle hom by hulle geneem en hom noukeuriger die weg van God uitgelê.
Handelinge 19:9 Maar toe sommige hulle verhard en ongehoorsaam was en voor die menigte aanhou kwaadspreek van die Weg, het hy van hulle weggegaan en die dissipels afsonderlik geneem en elke dag in die skool van 'n sekere Tiránnus samesprekinge gehou.
Handelinge 19:23 En omtrent hierdie tyd het daar geen klein opskudding met betrekking tot die Weg ontstaan nie.
Handelinge 24:14 Maar dit erken ek voor u dat ek volgens die Weg wat hulle sekte noem, so die God van my vaders dien, terwyl ek alles glo wat in die wet en in die profete geskrywe is,
Handelinge 24:22 Toe Felix dit hoor, het hy hulle saak uitgestel, alhoewel hy noukeurig genoeg met die dinge van die Weg bekend was; en hy het gesê: Wanneer Lísias, die owerste oor duisend, afkom, sal ek julle saak ten volle ondersoek.
Romeine 3:17 en die weg van vrede ken hulle nie.
2 Korintiërs 11:29 Wie is swak en ek is nie swak nie? Aan wie word 'n struikelblok in die weg gelê en ek is nie aan die brand nie?
Hebreërs 9:8 waarmee die Heilige Gees dít duidelik maak, dat die weg na die heiligdom nog nie geopen is so lank as die eerste tabernakel nog standhou nie.
2 Petrus 2:2 en baie sal hulle verderflikhede navolg, en om hulle ontwil sal die weg van die waarheid gelaster word;
2 Petrus 2:15 Hulle het die regte pad verlaat en verdwaal, en die weg gevolg van Bíleam, die seun van Beor, wat die loon van ongeregtigheid liefgehad het,
Judas 1:11 Wee hulle, want hulle het die weg van Kain bewandel en om loon hulleself in die verleiding van Bíleam gestort en in die verset van Korag omgekom.