Die swerm word oorheers deur warm blou en besonder helder sterre wat binne die afgelope 100 miljoen jaar ontstaan het. Die helderste sterre word omring deur ’n newelagtigheid wat deur ruimtestof veroorsaak word. Sterrekundiges voorspel die swerm sal nog sowat 250 miljoen jaar lank bestaan, waarna dit sal versprei weens swaartekrag-interaksies met ander voorwerpe in die omgewing.
Die Plejades kan duidelik gesien word in die winter in die Noordelike Halfrond en in die somer in die Suidelike Halfrond. Hulle is sedert die antieke tye bekend aan kulture regoor die wêreld, onder meer die Maori's, Perse, Han-Chinese, Japanners, Maja en Asteke, asook die Sioux en Cherokee.
Die relatiewe beweging van die swerm sal veroorsaak dat hulle baie millenniums in die toekoms, van die Aarde af gesien, onder die voete van wat nou die sterrebeeld Jagter is, verbybeweeg. Nes die meeste oop sterreswerms sal die sterre ook nie onbepaald fisiek gebonde bly nie; sommige sterre sal wegbeweeg vanweë interaksie met ander voorwerpe en ander sal gestroop word deur gety-swaartekragvelde. Volgens berekenings sal die groep oor sowat 250 miljoen jaar versprei, aangehelp deur swaartekrag-interaksies met enorme interstellêre wolke en die spiraalarms van die Melkweg.
’n Infrarooi-foto van die Spitzer-ruimteteleskoop van die Plejades, wat die ruimtestof tussen die sterre duidelik wys.
Wanneer sigtoestande ideaal is, kan ’n teken van die newelagtigheid om die sterreswerm gesien word op foto's met ’n lang beligting. Die stof van die newel weerkaats die blou lig van die warm, jong sterre.
Aanvanklik is geglo dat die stof ’n oorblyfsel is van toe die sterre gevorm is. Ná 100 miljoen jaar (die ouderdom wat algemeen aanvaar word vir die swerm) sou feitlik al die stof egter reeds deur stralingsdruk versprei gewees het. Daar word nou geglo die swerm beweeg net deur ’n besonder stowwerige streek.