Ambisie - wat is dit, die betekenis van die woord - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
ambisie - dit is 'n persoon se begeerte om 'n hoë posisie, sekere eerbewyse, te behaal om sigbare sukses te behaal, erken deur die omgewing en ideaal om 'n spesifieke dimensie te hê, uitgedruk in grade, figure, toekennings, trofeë. Vir 'n ambisieuse persoon is dit belangrik om die hoogste resultate te behaal. Die konsep van ambisie word geopenbaar deur sy twee wortels en dui die liefde van eer aan.
Ambisie is 'n woord sinoniem met ijdelheid. In sy uiterste terme kan ambisie gerig word op gierigheid, wat egter in noue verband is met die verkryging van materiële wins, terwyl ydelheid en ambisie slegs indirek spesifieke fisiese voordele gebruik.
Wat is ambisie?
'N Ambisieuse persoon kan self van homself bewus wees, waar hy ookal sal wees - oral is hy gereed om sy eie reëls op te lê, selfs vir mense wat hy net geleer het. Deur 'n fout te erken, bring hy pyn, die gedagte wat hy verdien, verlaat nie. 'N Ambisieuse persoon wil geen mededingers op enige veld hê nie - behalwe homself. Ambisie vir hom is die enjin van vooruitgang, 'n manier om persoonlike doelwitte te bereik. So 'n persoon stop nie met wat hy bereik het nie, streef voortdurend na meer, wat beteken dat hy sterker word, gereed om te werk en meer te verbeter.
Vanity en ambisie maak 'n individu selfsugtig en selfs onaangenaam vir ander. Pride gryp die mens en laat hom vanuit 'n verwronge hoek na die wêreld kyk. Hoë selfbeeld hou op om aan die huidige omstandighede te voldoen. Dit blyk reeds aan iemand dat hy die reg het om sy eie mening oor ander te stel, hy word onrustig in 'n span. Dit is vir hom moeilik om 'n gemeenskaplike taal met die omgewing te vind. Dors vir sukses dwing jou om 'n ooreenkoms met gewete te betree, om na die kop te gaan vir die oorwinning. Sulke individue eindig dikwels met hul eie, maar bly eensaam, met 'n oorvloed van trauma en emosionele blokkasies.
Psigoanalis Karen Horney verken die konsep ambisie as een van die neurotiese behoeftes - 'n pynlike begeerte vir persoonlike prestasie. Oor of 'n neurotiese daarin slaag om die beste te wees, hang sy selfbeeld af. Ons het almal 'n voorbeeld van 'n neurotiese ambisie by die skool, ons ken kinders wat aan die gevolglike lae punte ly, wat vir hulle 'n slag vir hul ego is. In volwassenheid word dit 'n begeerte om die beste minnaar, skrywer, atleet, die hoogste prestasie in produksie, gesogte toekennings te wees, om die meeste te verdien.
Neurotiese ambisie is minder skadelik vir ander as ander neurotiese behoeftes van 'n aggressiewe tipe, want dit is gerig op sy eienaar. Ambisie het 'n vernietigende uitwerking op hom persoonlik, omdat dit onvermoë om jouself te aanvaar, soos een is, ten volle en met alle natuurlike emosies, gevoelens en ervarings om jou lewe te lei. Dit is nodig vir so 'n persoon om 'n aanslag te verkry, om deur middel van sy aktiwiteit eerstens aan homself te bewys - sy "ek" bestaan ​​en het gewig. Dit is uiters belangrik dat hy vang, sy aktiwiteite regmaak om sy uitslae aan ander voor te stel as bewys van sy bestaan. Dit beïnvloed direk of die neurotiese die vlak van angs wat oorrol, kan verminder as hy geen sigbare, sigbare bewyse van sy produktiewe en produktiewe aktiwiteit het nie.
Neurotiese ambisie dwing 'n persoon tot vernietigende aksies - die begeerte om hul voor die hand liggende of denkbeeldige mededingers te verslaan, om in enige kompetisie en kompetisie te wen.
Hoe om te openbaar dat die ambisie neuroties is? Die simptoom is 'n akute vrees vir mislukking, wat, wanneer neurotiese ijdelheid as vernedering beskou word. Nog 'n faktor is die onvermoeide stoot van jouself tot groot prestasies, wat gebeur ten spyte van volgehoue ​​angs. Toekennings en trofeë bring nie so 'n mens vreugde nie, daar is geen ervaring van ware, diep bevrediging nie. Prestasies stoot net na die punte wat selfs hoër is, wat sal help om angs te hanteer. Hulle verminder net angs vir 'n kort tyd, die gevoel van haat kalmeer 'n interne kritikus, 'n geïmpliseerde aanklaer. So 'n neurotiese het nie vrede met homself nie, aanvaar homself nie.
Ambisie hoe om ontslae te raak?
As jy begin kennis neem dat jou kind simptome van neurotiese ambisies begin toon, moet jy hom oortuig dat jy hom sal liefhê en hom aanvaar, ongeag watter punt hy by die skool bring. En laat jou jou onvoorwaardelike liefde voel. Vertel hom stories oor mislukkings uit die lewens van ander, stories wat verband hou met val - met die doel om hierdie voorbeelde te gebruik, het die kind geleer om te voel dat alle mislukkings net terugvoering is. Probeer om die vrees vir mislukking te verminder sodat dit nie met vernedering gepaard gaan nie, en sodoende die neurotiese ambisie herlei of versag, wat minder akuut en pynlik maak. Oor die algemeen, soos volgens Karen Horney se benadering, is dit belangrik om 'n geïdealiseerde beeld, oordrewe idees oor jouself te verswak, leer om jouself te aanvaar en te verdra sonder haat en minagting vir jouself.
Daar is 'n interessante opinie dat ambisie teenoor luiheid die belangrikste dryfkrag van die mens is. 'N Mens wil voortdurend meer hê, na ander kyk en hul suksesse merk: bevordering, aankoop van 'n nuwe motor, rus in 'n modeoord met 'n oorvloed van indrukke.
Ambisie skep onwilligheid om soos 'n verloorder te voel en alles en altyd te wen. Inderdaad, dit trek 'n mens vorentoe, leer van ander en kry voorbeelde - hy het die motivering vir sy eie sukses. Mense skep innoverende tegnologie, wetenskap ontwikkel, iemand is in die ruimte, het sosiale netwerke opgedaag, en die res word op die beste getrek, probeer om dit te kry en te oorwin. En so is die mens vorentoe te danke aan die ambisie en die reëls van sukses. Maar is so 'n ambisie die enigste waarborg van krag en sukses?
Baie stem nie saam met hierdie siening nie en argumenteer dat ambisie nie nodig is vir ware talent nie, ambisie kan selfs 'n teken wees van die gebrek aan talent en sy sublimasie.
Ambisie kan 'n ander aard hê. Die ambisie, wat met die dors na besit en oorheersing geassosieer word, word gewoonlik as 'n negatiewe kwaliteit beskou. Daarenteen gee sommige van hulle 'n gesonde passie wat motiveer en help om die hoogtes na die talent te bereik.
Daar is Chukovsky se estetiese teorie dat net wat nie wil hê nie, dit goed is. Dit wil sê, nie-pragmatiese aktiwiteite bring briljante resultate. 'N Voorbeeld is Steve Jobs, wat 'n werklik goeie sakeman geword het, nie as gevolg van die begeerte om geld, sukses of eer nie. Hy was gefassineer deur die idee om 'n fundamentele nuwe en baie waardevolle vir die mensdom te skep, wat al sy krag in sy strewe belê het. Dit is vir sukses dat jy 'n hoë ambisieuse doel moet stel wat nie pragmaties moet wees nie, maar 'n hoër as net begeerte, byvoorbeeld geld, wat net 'n gevolg sal wees.
Of dalk ambisie is die begeerte vir onsterflikheid? Die begeerte om iets agter te laat. "Ek is al die beste in my dood." As ons lewe nie eindig was nie, as dit nie nodig was om in hierdie toegewysde gebied van die lewe te realiseer nie, sou daar geen aansporing wees om te skep, uit te steek, onthou te word nie en 'n punt te verlaat. Die idee van die dood vra baie sterk om sekere erkende waardes te verlaat, 'n goeie of bekende naam, wat 'n soort sinoniem vir eer is. Uit hierdie oogpunt openbaar ambisie die betekenis van 'n woord, nie deur 'n liefde vir eer nie, maar as 'n strewe na persoonlike eer. En hierdie motivering word as harmonieus beskou, aangesien dit bydra tot ware groei. So, ons kan praat oor die ambisies van verskillende vlakke.
Is ambisie goed of sleg?
Waar is die lyn tussen gesonde ambisie en ambisie? Byvoorbeeld, 'n atleet of 'n akteur moet homself die beste beskou - anders sal hy nie hoë resultate behaal nie. Selfvertroue, die posisie van jouself as die beste, en die geloof in dit lei hom tot groot werk op homself. Nadat ons die menings oor hierdie vraag oor die afgelope 2000 jaar geskiedenis in verskillende tendense hersien het, sal ons selfs teenstrydige benaderings in godsdienste sien. In die ortodoksie word die dogma van selfdekorrektuur deur die rooi draad geploeg. Loopbaan, selfbeeld, die begeerte om eerste te wees, hoogtes te bereik en iets vir jouself of jou omgewing te bewys - word as sleg beskou as gevolg van die Bybel se instruksies om die laaste te wees. In teenstelling hiermee kweek hulle beskeidenheid, selfverval, bewustheid van hul onbeduidendheid en nederigheid as die enigste uitweg. Ambisie word gepaard met trots en word beskou as 'n sonde.
In die Katolisisme moet 'n ander benadering - 'n mens gerespekteer word, nie om te sink tot selfverval en stof op die kop met as nie. Die persoon hier is nie meer sleg nie, en in Protestantisme is dit heeltemal goed - sukses, werk, geld, welsyn word beskou as geskenke van bo, seën. So 'n benadering dra by tot die vooruitgang in die lewe, skepping selfs op die vlak van 'n hele nasie. Pragtige argitektuur, gemaklike motors, hoëgehalte-items en 'n goeie opvoeding is wat ons assosieer met Europese en Amerikaanse lewenswyses, belydenis Katolisisme en Protestantisme. Maar met 'n oormaat aandag aan sulke voordele, is die lyn tussen gesonde ambisies, 'n algemeen positiewe strewe na sukses en ambisie, verlore. Sukses word 'n doel op sigself, ondergeskik aan alle menslike aspirasies.
Die benadering, eerder kenmerkend van Ortodoksie, dat dit nodig is om die siel te bewaar en die passies van ambisie te beveg - gee ook verdraaiing in die menslike siel in sy oorvloed, afguns van meer suksesvolle mense en 'n verlange na vertroosting gelyktydig met uiterste veroordeling, wat die psige verdeel en die persoon dwing om die geheel te gebruik komplekse sielkundige verdediging meganismes. As gevolg hiervan, oorwinning oor ambisie is nie bevorderlik nie, maar integendeel, polariseer die psige en gee nuwe momentum aan intrapersoonlike konflik.
Natuurlik is die waarheid in die middel. Met 'n meer versigtige, nougesette studie, sal ons die balans herstel deur 'n gemeenskaplike aanvanklike betekenis te vind, wat later in teenstrydige tendense ontwikkel het. Die voorskrif om later in te gaan, lyk soms ietwat manipulerende, asof ek my spesifiek verneder, en in die geheim met dieselfde dors na sukses, hoop ek dat ek verhef word. Dit is 'n allegoriese opdrag, maar dit het 'n diep betekenis. Moenie in die eerste plek sit nie - moenie probeer om 'n leier in vorm te wees nie. En sit op die laaste, laat hom eers innerlik word en bewys met jou hele wese dat jy die eerste is - sodat dit deur die mense self erken sal word. Terselfdertyd moet die baie hoogte hier vir 'n mens nie beduidend wees nie, maar slegs interne diep werk op jouself, wat vrug dra, wat nie 'n doel op sigself is nie. Selfverdediging is uiterste, soos blyk uit ander evangeliese rade - byvoorbeeld, om oop te maak, te soek en te wen, om nie talent in die grond te begrawe nie. Hier word getoon dat as jy glo, dan alles bereik kan word. Geloof wat berge verander, gee 'n hoë selfbeeld, wat saam met harde werk lei tot sukses.
Dit blyk dat dit die aktiewe lewensposisie is wat in die Christendom gepreek word. Daar is nie nodig om die eerste plek of geld te aanbid nie, ongeag wat hulle tot eer en trots kan kom. Dit word geopenbaar in die vermaning om nie twee meesters, God en Mammon te probeer dien nie, waar Mamon aardse seëninge verpersoonlik. Hulle is nie sleg in hulleself nie, soos rykdom, wat nie boos is nie, maar goed, as dit 'n middel is vir hoë eise. En die lyn tussen ambisie en ambisie word in 'n Christelike posisie behaal deurdat 'n persoon se aandag nie daarop gerig moet wees om honneurs te verwerf nie, hy moet nie selfverhoging droom nie, en verhoog word deur ander mense - bly beskeie en bly op homself werk. So 'n formule lei 'n persoon tot ware oorwinnings, lê die meganisme vir sukses.