“Ag, komaan, julle! Moenie sulke paartie poopers wees nie. Die aand is nog jonk,” probeer sy hulle ompraat.
Hy het ’n baseball-pet op sy kop met die kappie van die hoodie bo-oor getrek. So ’n regte dodgy karakter.
“Los my uit! Ek kan self regkom!” snou sy die ou toe en ruk terselfdertyd haar arm los uit sy greep.
Sy kom by die stopstraat aan waar sy links moet gaan, in die teenoorgestelde rigting as wat die motor gery het.
Santie huiwer op die rand waar die laaste straatlamp se lig ophou skyn. Sy is bang om verder te loop.