KRY U 'N HARTAANVAL? - HARTGESONDHEID
Kry u 'n hartaanval?
Nie alle hartaanvalle pas by die stereotipe van 'n man wat sy bors van pyn hou nie. En byna die helfte van die tyd is dit nie 'n man wie se hart aangerand word nie - dit is 'n vrou. En vroue ervaar hartaanvalle 'n bietjie anders as mans. (Hier is 'n bedrogblad van 7 tekens dat u 'n hartaanval kry .)
Hier is 'n paar belangrike simptome:
Borspyn kom algemeen by beide geslagte voor. Dit kan voel soos swaarkry, brand of druk in die middel van die bors. Sommige mense beskryf die ongemak in terme van digtheid of druk, wat van die bors na die arm, kakebeen, nek of rug kan uitstraal.
Minder algemene simptome by beide geslagte sluit in koue sweet, algemene swakheid, naarheid, kortasem, duiseligheid en/of lighoofdigheid en/of ongemak of pyn tussen die skouerblaaie.
Vroue kla meer geneig as mans oor die minder algemene simptome hierbo, asook kaak- en rugpyn, ongewone moegheid en slaapprobleme weens die pyn. Hulle het ook 'n gevoel dat iets vreeslik verkeerd is of 'n naderende gevoel van ondergang voel. Omdat dit nie noodwendig die tipiese simptome is nie, en vroue steeds hulself as minder geneig om 'n hartaanval te ervaar as mans, is hulle stadiger om mediese hulp te kry en loop hulle dus 'n groter risiko om aan 'n hartaanval te sterf as mans.
Kort episodes van borspyn of asemloosheid en/of ongemak of pyn tussen die skouerblaaie kan weke voor 'n hartaanval voorkom, veral tydens inspanning. U kan eers simptome opmerk terwyl u oefen of stap, of selfs tydens seks, as dit die mees veeleisende fisiese aktiwiteit is waaraan u deelneem. Hierdie simptome kan angina wees, kort periodes wanneer die bloedvloei tydelik afgesny word. die hart.
Loop u 'n risiko vir die grootste oorsaak van hartverwante dood?
As u een van die bogenoemde simptome het, veral as u dit nog nooit voorheen ervaar het nie, en selfs as dit kom en gaan, bel 911 en neem dan een 325-milligram, verkieslik onbedekte aspirien. 'N Aspirien kan help om die bloedklont wat die hartaanval veroorsaak, op te breek. (As u allergies is vir aspirien of dink dat u 'n beroerte het, moenie dit neem nie.)
Is dit spysvertering, angina, of 'n hartaanval?
Baie mense kry borspyn, waarvan die meerderheid nie die teenwoordigheid van 'n hartprobleem aandui nie. My standaardadvies is: as u 'n nuwe simptoom het en nie 'n gevestigde patroon voorstel nie, skakel onmiddellik 'n ambulans 911 en laat iemand u dokter skakel. Die moderne, goed toegeruste ambulans is 'n bietjie soos die noodgevalle wat voor u deur gebring word, en die mediese nooddiens (EMS) -span kan KPR doen of 'n defibrillator gebruik om die normale hartritme te herstel indien nodig. Om 911 te bel is beslis veiliger as om jouself na die ER te neem (laat iemand anders jou ry of saamgaan), indien nodig. Selfs as u en u dokter vooraf ooreengekom het dat 'n sekere hospitaal se ER die beste is, as u 'n hartaanval kry en die EMS -span u aanraai om na die naaste hospitaal te gaan om u lewe te red, gaan daarheen - don argumenteer nie.
As u by die ER aankom, kommunikeer onmiddellik u bekommernis dat u 'n hartaanval kry en beskryf u simptome. Dit is nie die tyd om skaam te wees om jouself te beweer nie. In die hospitaal kry u 'n elektrokardiogram (EKG of EKG), 'n nie -indringende toets wat gebruik word om te kyk of daar 'n besering aan die hartspier is en om 'n onreëlmatige hartklop op te spoor. As die dokter op grond van die EKG en u simptome oordeel dat u 'n akute koronêre sindroom het ('n hartaanval of onstabiele angina), sal hy of sy u onmiddellik behandel. As die EKG onoortuigend is, sal 'n bloedtoets wat sekere hartensieme identifiseer, bevestig of u 'n hartaanval kry of nie. Hierdie ensieme is stowwe wat belangrike funksies in die hartspier verrig; hulle lek uit sterwende selle in die bloedstroom tydens 'n hartaanval.
As u 'n hartaanval kry, word u waarskynlik vir 'n indringende angiogram gestuur of 'n bloedstollingsmiddel binneaars toegedien. Daar is ook tye dat hierdie benaderings moontlik nie geskik is nie en mediese terapie die beste behandeling kan wees. Doen net wat u dokter u vertel om te doen. Dit is nie nou die tyd om oor aggressiewe voorkoming te praat nie, 'n nie -indringende hartskandering te eis of 'n tweede opinie te kry. Dit is nou die tyd vir aggressiewe ingryping. In die geval van 'n hartaanval, kan angioplastiek, omleidingsoperasie en stollingsbrekers ware lewensredders wees.
Vroue, let op: Baie studies dui aan dat vroue meer geneig is tot 'n hartaanval sonder die klassieke simptome, soos borspyn, wat op die voorafgaande bladsye beskryf is. Dit verhoog die moontlikheid van verkeerde diagnose deur die pasiënt en die dokter. Vroue kan slegs die minder tipiese simptome ervaar, soos kortasem, swakheid of duiseligheid. As vrou moet u ekstra waaksaam wees om seker te maak dat 'n EKG- en hartensiemtoets uitgevoer word as u nuwe simptome ondervind en wat u bekommer.
Of u nou 'n man of vrou is, u het 'n 20 persent kans om binne 10 jaar na die eerste aanval te sterf, tensy u die risikofaktore wat die hartaanval veroorsaak het, aansienlik verander het plek. Daarom, sodra u begin herstel van 'n eerste hartaanval, is dit tyd om 'n aggressiewe voorkomingsprogram te begin om seker te maak dat dit nooit weer gebeur nie.
Hartaanvalle, let op: volgens 'n Mayo Clinic -studie is die risiko vir 'n beroerte die eerste maand na 'n hartaanval 44 keer hoër as normaal. Die risiko vir beroerte neem vinnig af na die eerste maand; Nietemin moet iemand wat pas 'n hartaanval gehad het, die simptome van beroerte ken.
As borspyn nie 'n hartaanval is nie
Byna almal van ons sal van tyd tot tyd pyn op die bors ervaar. Volgens my ervaring is die mees algemene oorsaak van pyn op die bors die terugvloei van maagsuur na die slukderm, algemeen bekend as GERD (gastroesofageale refluksiekte). As die slukderm in spasma gaan, kan dit ernstige borspyn veroorsaak wat die simptome van 'n hartaanval noukeurig naboots. Spierspasma kan ook pyn op die bors veroorsaak, en vroue kan ongemak op die bors onder die linkerbors ervaar as gevolg van spierspanning. Verbygaande skerp pyne of 'stokke in die bors' wat slegs 'n paar sekondes duur, is gereelde klagtes wat ook nie kenmerkend is van beperkte koronêre bloedvloei nie. As u egter ongemak op die bors ervaar, veral as u risikofaktore vir hartsiektes het, moet u nie selfdiagnoseer nie. Laat u dokter die diagnose maak.
Die eerste teken van chroniese angina kom gewoonlik voor as u onder ongewone fisiese of emosionele spanning verkeer. In sulke situasies klop u hart vinniger en neem u bloeddruk toe, en bloedvloei deur u kransslagare moet in reaksie hierop toeneem. As een of meer van u are aansienlik geblokkeer is, kan u moontlik nie die nodige toename in bloedvloei lewer nie, en u hartspier sal in 'n sekere sin om meer bloed roep. Hierdie 'huil' word gemanifesteer as pyn op die bors. As die spanning verwyder word (u ophou hardloop of byvoorbeeld die trappe bereik), keer u hartklop en bloeddruk terug na normaal, benodig u hartspier minder bloed en die pyn op die bors verdwyn.
Meer van voorkoming: 6 onverwagte hartaanval -snellers
Alhoewel die plaakbreuk wat tot die obstruksie gelei het, maande of selfs jare gelede plaasgevind het, sal dit eers duidelik word as u 'n aktiwiteit doen wat 'n aansienlike toename in die koronêre bloedvloei vereis. Baie van ons wat nie gereeld sterk oefen nie, sal onbewus bly van 'n nuwe obstruksie. As ons na 'n vliegtuig jaag, sneeu skop, meubels skuif of ongewone emosionele spanning ervaar, sal die hartspier skielik meer bloedvloei benodig as wat deur die belemmerde kransslagader voorsien kan word, en pyn op die bors kan ontstaan. In rus of met ligte inspanning sal die bloedvloei voldoende wees en pyn op die bors sal nie ondervind word nie.
By pasiënte met die inspanningsimptome of met 'n borspynpatroon wat atipies is vir angina, doen ek 'n stresstoets om eers vas te stel of die simptome te wyte is aan 'n beperking van bloedvloei. As dit die geval is, bepaal ek dan hoeveel van die hartspier in die gedrang kom en op watter vlak van oefenvermoë die simptome en beperking van bloedvloei voorkom. Hoe vroeër die simptome voorkom en hoe groter die hartspier is, hoe groter is die kans dat ek met 'n indringende benadering sal voortgaan. As die oefenvermoë goed is en die kompromie van bloedvloei beperk is, is dit meer waarskynlik dat ek slegs met medikasie en lewenstylintervensies sal behandel. Vir baie mense kan hierdie tipe mediese terapie angina verlig en die afwykings wat op die stresstoets voorkom, omkeer.
Is dit 'n beroerte?
Baie van ons is meer bang vir 'n beroerte as 'n hartaanval, want as ons dit oorleef, kan ons verlamming en 'n sterk verminderde lewensgehalte in die gesig staar. Elke jaar kry ongeveer 700 000 Amerikaners 'n beroerte en 273,000 mense sterf aan een. Tans het meer as 1 miljoen Amerikaanse volwassenes langtermyn gestremdhede as gevolg van 'n beroerte.
U hoef nie een van daardie mense te wees nie. Soos met die behandeling van hartsiektes, kan aggressiewe risikofaktorintervensie beroerte voorkom. Dieselfde medikasie en lewenstylterapieë wat die risiko van 'n hartaanval kan verminder, kan dieselfde doen vir beroerte.
Daar is twee verskillende tipes beroerte: hemorragiese beroerte en isgemiese beroerte. Hemorragiese beroerte word veroorsaak deur die breuk van 'n slagaar en die vrystelling van bloed in die brein. Die belangrikste risikofaktor vir hemorragiese beroerte is hoë bloeddruk. 'N Ischemiese beroerte word veroorsaak deur 'n skielike verstopping van een van die are wat na die brein lei as gevolg van die breuk van 'n sagte gedenkplaat en die gevolglike bloedklont. Of dit kan veroorsaak word deur 'n stolsel of aterosklerotiese puin wat uit die hart of die vate na die brein na die brein gereis het. Byna 90 persent van die beroertes is isgemies.
'N Ischemiese beroerte is baie soortgelyk aan 'n hartaanval, en daarom verwys sommige mense na hierdie tipe beroerte as 'n' breinaanval '. Terapieë wat die risiko van sagte plaakbreuk in die kransslagare verminder, verminder ook die risiko van sagte plaakbreuk in die are wat na die brein lei.
As die stolsel 'n klein slagaar wat na die brein lei, blokkeer, kan die beroerte so klein wees dat die persoon nie daarvan bewus is dat hy dit gehad het nie. Dit word 'n stille beroerte genoem. Stille beroertes kom baie gereeld by ouer mense voor en veroorsaak vermoedelik probleme met geheue en denkvermoë. In 'n studie van 5000 mense van 65 jaar en ouer, het breinskanderings getoon dat 31 persent beroerteverwante breinskade het. Nog 28 persent het duidelike bewyse van breinskade, alhoewel hulle nie bewus was van 'n beroerte of beroerte simptome nie.
Dit is van kritieke belang om die simptome van beroerte te ken, sodat u kan herken wanneer dit met u gebeur en hulp kan kry. Beroerte simptome by mans en vroue sluit in:
Skielike swakheid of gevoelloosheid in die gesig, arm of been aan die een kant van die liggaam
'N Erge hoofpyn erger as enigiets wat u ooit beleef het (dit is veral kenmerkend van bloeding in die brein)
Onduidelike spraak, spraakverlies en/of skielike vervaag of verlies van sig
Duizeligheid, lomerigheid of val
U kan kortliks een of meer van hierdie simptome ervaar en dan weer normaal voel. Dit word 'n kortstondige isgemiese aanval (TIA) genoem. Dit is algemeen dat daar verskeie TIA's is voordat u 'n beroerte kry. As u dink dat u 'n TIA gehad het, soek onmiddellike mediese hulp.
Dieselfde risikofaktore vir hartsiektes geld meestal vir beroerte. Vroue, let op: as u oestrogeen neem in die vorm van orale voorbehoedmiddels, die pleister of hormoonvervangingsterapie, loop u 'n groter risiko vir beroerte. Vroue wat rook en geboortebeperkingspille neem, het 'n aansienlik groter risiko vir beroerte (en hartaanval), omdat elkeen u vatbaar maak vir abnormale bloedklontvorming.
Raadpleeg onmiddellik mediese hulp as u vermoed dat u 'n beroerte het. Bel 911 vir 'n ambulans om u na die hospitaal te neem, en laat iemand u dokter bel. As u te midde van 'n beroerte is, kan die ER -dokter 'n geneesmiddel toedien om die stolsel te breek om die normale bloedvloei na u brein te herstel. Geneesmiddelterapie werk die beste gedurende die eerste 3 uur van 'n beroerte en kan 'n daadwerklike verskil maak in terme van die uitkoms. Behandeling nadat 'n beroerte plaasgevind het, is egter redelik beperk. Die beste strategie is voorkoming.
Gelukkig kan die eenvoudige, pynlose, nie -invasiewe karotis ultraklank toets wat ons in stap 3 bespreek het, uitgevoer word om die opbou van plaak in die halsslagare wat bloed na u brein vervoer, op te spoor. Gedenkplaatopbou in die halsslagader kom gewoonlik later voor as in die kransslagare; aterosklerose in die halsslagader kan egter nog gesien word jare voordat dit tot 'n beroerte kan lei. As u hartrisikofaktore het en 'n familiegeskiedenis van hartsiektes of beroerte het, kan 'n keuring van die karotis ultraklank baie nuttig wees. As aterosklerose opgespoor word, kan die reaksie daarvan op terapie en lewenstylveranderinge gemonitor word. Bespreek die risiko van 'n beroerte en die moontlike voordele van 'n ultraklank van die halsslagader met u dokter. Met behulp van die ultraklank -inligting, kan u dokter besluit of u 'n verandering in u lewenstyl moet aanbring of medikasie moet neem, soos 'n statine, 'n bloeddrukverlagende middel of 'n bloedverdunner om 'n beroerte te voorkom.