Disinhibisie sê of doen iets op 'n gril, sonder om vooraf te dink aan wat die ongewenste of selfs gevaarlike resultaat kan wees. Daar is ook 'n ander manier om te dink aan disinhibition: as verminderde beheer oor jou impulse , of dringend, wat beteken dat jy nie kan stop, vertraag of verander ('inhibeer' ') 'n aksie wat nie geskik is vir die situasie waarin jy betrokke is nie.
Disinhibition is die teenoorgestelde van inhibisie, wat beteken dat jy in beheer is van die manier waarop jy reageer op wat aangaan rondom jou.
Jy weet meer oor disinhibition as wat jy mag dink
Klink die bogenoemde definisies bekend, al het jy nie die woord "disinhibition" voorheen gehoor nie?
As jy 'n persoon met 'n borderline persoonlikheid het (BPD) , is die kans dat jy selde, of moontlik nooit, 'disinhibited' genoem is nie. Maar jy het die woord 'impulsief' baie keer gehoor. Dit is reg: Disinhibisie en impulsiwiteit (ook bekend as impulsiwiteit) is in wese dieselfde ding. Disinhibition is algemeen by mense met BPD.
Nie alle toestande van disinhibition is te danke aan geestesgesondheidsversteurings, soos BPD nie. Byvoorbeeld, 'n traumatiese breinbesering kan tot disinhibition lei.
Natuurlik, almal het oomblikke wanneer hul "ongehinderde" gedrag nie kwaad doen nie en selfs bydra tot 'n goeie tyd, soos energieke dans by 'n partytjie.
In teenstelling hiermee is disinhibisie, soos die woord deur geestesgesondheidswerkers gebruik word, altyd in 'n mate skadelik vir die persoon wat impulsief optree.
Hoe lyk disinhibisie?
Ongehinderde of impulsiewe optrede het dikwels ongewenste of selfs skadelike uitkomste. Hoekom? Omdat dit wissel van gedrag wat bloot onvanpas is, soos om plotseling kos uit iemand anders se bord te gryp, onnodig riskant en selfs gevaarlik, soos steel, vure, plofbare aanvalle van woede of selfbesering .
Jy kan aan disinhibition dink as dit in stadiums gebeur, alhoewel slegs 'n paar sekondes kan verbygaan om na die impulsiewe daad te dink en dit te doen:
Fase 1: Jy voel 'n gevoel van toenemende spanning of opwinding, 'n drang.
Fase 2: Jy pleeg die impulsiewe daad. Tydens dit kan jy plesier, verligting en / of 'n gevoel van vervulling of bevrediging voel.
Fase 3: Na die daad kan jy skuld of spyt voel. Jy kan ook jouself blameer om te doen wat jy gedoen het.
Doen Verslawing Betrek Disinhibisie?
Ja. Disinhibisie is 'n belangrike kenmerk van baie indien nie alle verslawings nie. Voorbeelde sluit in verslawende dobbelary, seksverslawing , inkopieverslawing (veral as jy dit nie kan bekostig nie) en dwelmmisbruik.
Diagnostiese en statistiese handleiding van geestesversteurings, 5de uitg. Amerikaanse Psigiatriese Vereniging (2013).
Ploskin D. "Wat is impulsbeheerstoornisse?" PsychCentral.com (2015).
Holmes EA, Brown, RJ, Mansell, W, Fearon, RP, Hunter, ECM, Frasquilho, F en Oakley, DA. "Is daar twee kwalitatief gespesifiseerde vorms van dissosiasie? 'N oorsig en enkele kliniese implikasies." Kliniese Sielkunde Oorsig 25: 1-23, 2005.
Grafman J, Boller F, Berndt RS, et al. (2002). Handboek van Neuropsigologie. Elsevier Gesondheidswetenskappe (2002).