Soos ons kan sien uit die legende van King Arthur en die Ridders van die Ronde Tafel, om nie die geskiedenis en mitologie van Middeleeuse ridders in die algemeen te noem nie, moet elke selfrespekende ridder 'n soeke hê, 'n doel groter as homself, iets wat hy kan sy lewe wy. Vir die Toltekse ridder is daardie soeke die soeke na die waarheid.
In hierdie ridderskap van verhouding, is ons nie van plan om in illusie, voorwendsel of leuens te lewe nie. Inteendeel, ons wil die wêreld soos dit regtig sien, en dit sluit onsself en ander mense in. Ons wil eerlik wees met onsself. Ons wil weet wat is werklik gaan aan. Ons wil buite verskynings sien.
So, wat hou ons gevangenes van ons illusies? Ons aannames-die dinge wat ons glo is waar dat werklik is nie. Byvoorbeeld, op my pad werk toe tydens spitsverkeer, 'n man in 'n Lexus versnel deur, sny in die voorkant van my, dan weef in en uit van die verkeer op 'n honderd myl per uur. My eerste reaksie is vrees, vinnig gevolg deur woede. In twee sekondes, het ek opgemaak 'n storie: "Damn dat die man! Nog 'n roekelose bestuurder wat dink hy besit die pad! 'N Selfsugtige ruk! Bestuur van 'n Lexus ook; Hy is waarskynlik 'n dwelmhandelaar! "En aan en aan. . .
Die neiging tot projek op ander
Leef ek in werklikheid? Glad nie. Ek maak 'n desperate poging om 'n onaangename situasie te verduidelik. Maar die verklaring is net in my gedagtes; dit is nie werklik nie. Toe ek aanvaar wat motiveer gedrag van iemand anders se, ek net projekteer 'n storie-my storie.
En watter storie projekteer ek? Die beste een? Die mees optimistiese een? Die een wat die ander persoon die voordeel van 'n twyfel gee? Natuurlik nie! Ek maak 'n storie uit wat my woede en vrees regverdig. En dan reageer ek met nog meer woede op die hele storie wat ek geskep het! Ek weef 'n geestelike reguit baadjie met my eie gedagtes en gevoelens. En as ek nie 'n vreedsame uitweg kry nie, gaan ek 'n oorlog begin.
Hoe kan ons verhoed dat ons aannames maak, gif versprei en gevangenes van ons eie virtuele realiteit word?
Daar is verskeie moontlikhede. Een, as die mense is beskikbaar, die beste oplossing is om net te vra waarom hulle gedoen het wat hulle gedoen het. In die meeste gevalle is dit so eenvoudig soos dit. Maar dit is ongelooflik hoe dikwels ons dit nie doen nie. Die meeste van die tyd, ons is so oortuig van ons eie storie wat ons nie eens ander moontlikhede te oorweeg.
Daar is ontelbare films en sepies gebaseer op hierdie premisse. Een karakter "weet" buite die skaduwee van 'n twyfel waarom iemand iets gesê het of iets gedoen het, steur nie om uit te vind of dit waar is nie, neem 'n bietjie vernietigende aksie, en ontdek te laat dat die aanname vals was. Teen daardie tyd is die skade gedoen. Die huwelik is verwoes, die huis het afgebrand, of die oorlog het begin. Veronderstellings is die drama van drama, beide in sepies en in die werklike lewe.
Wil jy drama uitvee en jou lewe ly? dan moenie aannames maak nie. In plaas daarvan om te spring tot gevolgtrekkings, ontdek wat regtig aangaan en laat dit gaan. Doen jou bes om die situasie te verduidelik en die lug skoon te maak. As die ander persoon nie reageer nie, dan het jy ten minste probeer. Jy sal verbaas wees oor die hoeveelheid pyn en lyding wat jy kan vermy deur dit te doen. En deur hierdie ooreenkoms met jouself te maak, sal jy ook die pyn en lyding van ander mense en die wêreld in die algemeen verminder.
Natuurlik is daar baie gevalle waar jy nie kan uitvind wat aangaan nie. As 'n motor voor jou gesny word, gaan jy waarskynlik nie deur die stad agtervolg nie totdat dit stop. Wat kan jy in hierdie situasies doen?
Daar is verskeie dinge wat jy kan doen. Die een is om jouself te vra: "Is dit waar? Is hierdie man werklik 'n dwelmhandelaar? "As jy eerlik met jouself is, jy is seker om te besef jy nie weet. En dit behoort te help om jou woede te ontlont.
'N Tweede is om die ooreenkoms heeltemal om te skakel. In plaas daarvan om geen aannames te maak nie, maak baie aannames. Stel jou voor ander moontlikhede, byvoorbeeld: "Die man se vrou is in die werk, en hy moet vinnig huis toe kom." Of, "Hy het 'n slegte dag by die werk gehad en hy laat stoom af." Of, "Hy is 'n renmotorbestuurder wat oefen van die baan af. "Of," Hy stap in 'n plas lym, en nou sit sy versneller vas aan die vloer. "Wees altyd seker dat jy minstens een buite-die-muur-aanname voeg, want dit is moeilik om boos te bly wanneer jy lag.
Nadat jy drie of vier bewuste "aannames" geskep het, is daar net een opsomming wat jy kan kry: "Daar is baie moontlikhede, maar ek het geen idee hoekom daardie bestuurder so sleg gedra het nie." Jy het jou storie losgelaat en jy laat jou woede los.
Soos jy jou greep losmaak om die wêreld te verstaan ​​en te beheer, begin jy jou greep op alles los. Jy leer om te vergewe. Geleidelik, soos jy oefen, laat jy los van die tirannie van jou verstand en emosies.
In die bostaande voorbeeld is die enigste werklikheid die motor wat voor jou sny; Die res is slegs hipoteses en aannames. As jy ophou om dinge te aanvaar en net by die feite hou, sal jy baie gelukkiger en meer vreedsaam wees, en so sal die mense om jou heen.
Neem 'n goeie blik op jouself
Om mee te begin, maak die besluit om net een dag te spandeer waarneming van hoeveel keer jy maak aannames oor ander mense se gedrag. Jy sal verstom! Ons doen dit al die tyd. Dit is amper 'n tweede natuur vir die meeste mense. En ons sien ander mense rondom ons doen dieselfde ding.
Luister net na mense wat in 'n kafee of by die kantoor praat. Byna almal wat jy luister, veronderstel hulle weet hoekom hul man, vrou, bure, baas of kollegas dit gedoen het of gesê het. Hulle het selfs aannames oor mense wat hulle nog nooit ontmoet het nie: politici, sangers, akteurs en ander in die nuus. Selfs oor die lewe, die natuur en God!
Ons maak ook aannames oor onsself, en daardie aannames verkoop ons gewoonlik kort. Ons neem dikwels aan dat ons nie in staat is om iets te doen voordat ons selfs probeer nie. Ons leef voortdurend in 'n virtuele wêreld wat begrens word deur ons eie oortuigings en selfbeperkings. In ons virtuele wêrelde stel ons ons voor, ons veronderstel ons glo ons glo. . . alhoewel hierdie oortuigings en aannames slegs dien om te blokkeer en te hou dat ons nie regtig in staat is om te doen en te doen nie. In die eintlike wêreld sien ons egter duidelik hoe dinge werklik is en handel dienooreenkomstig.
Leer om te lewe met onsekerheid
Daar is een laaste toestand wat ons moet oorweeg. Soos ons gesien het, is dit soms onmoontlik om te weet wat 'n bepaalde stel woorde of aksies gemotiveer het, want daar is geen manier waarop ons met die betrokke mense kan praat nie. Hul regte bedoelings sal vir ewig vir ons onbekend wees.
Wat beteken dit? Dit beteken dat as ons gelukkig gaan wees, ons moet leer om onseker te wees. Ons moet aanvaar dat ons in baie gevalle nie die whys en wherefores sal ken nie. Ons moet bereid wees om te erken: "Ek weet nie; Ek het geen idee nie "en wees goed daarmee.
As ons nie onsekerheid in die lewe kan aanvaar nie, sal ons gedwing word om 'n verduideliking uit te vind, al is dit heeltemal verkeerd. En wanneer ons dit doen, sal ons drama en gif skep. So dikwels is die waarheid eenvoudig: "Ek weet nie." Daar is niks verkeerd daarmee nie.
"Nie weet nie" is eintlik 'n hoë bewustheidstoestand, want dit wys dat jy die moed het om te vertrou dat alles goed sal wees ten spyte daarvan dat jy nie weet nie. Die alternatief skep 'n geestelike illusie wat "goed voel", sodat ons "reg" kan wees en iemand anders "verkeerd" kan maak. Dit is die ego se spel en dit is gebaseer op vrees.
Vrees en gebrek aan selfvertroue lei ons om alles te verduidelik, te verstaan ​​en te beheer. As ons vrees en gebrek aan selfvertroue uitruil vir geloof - dit wil sê, as ons diep in die lewe vertrou, selfs as ons dit nie verstaan ​​nie, kan ons onsekerheid aanvaar as 'n gereelde metgesel op ons lewenspad.
Die waarheid is, onsekerheid sal altyd van tyd tot tyd wees. Soms weet ons hoekom iets gebeur het, soms doen ons dit nie. Nou, na baie oefening, vind ek dat wanneer ek nie weet nie, wanneer my verstand geen verduideliking het om te kou nie, dit vol vertroue en vertroue in die lewe is, wat my toelaat om onsekerheid met rustigheid te aanvaar sonder om my te verslap in die beskermende kokon van 'n valse aanname.
Sê "Ja!" Aan die lewe
Om uit hierdie kokon van oortuigings en aannames te ontbreek, moet ons 'n diep vertroue in die lewe ontwikkel, in iets groter as onsself wat die betekenis van alle dinge omhels. Dit is nie vrees nie, maar liefde en geloof wat die Toltec-ridder motiveer. Daarom is hy op soek na die Waarheid. Daarom aanvaar hy die werklikheid, selfs wanneer hy dit nie verstaan ​​nie.
Die meeste van die tyd, aannames is net gif in ons lewe. Hulle sny ons van ander af en van die werklikheid af. Hulle dwing ons om in 'n geslote sisteem te funksioneer: ons emosies veroorsaak die onbewustelike skepping van aannames, wat slegs dien om dieselfde emosies te versterk en te versterk, ensovoorts. Moenie aannames maak nie, en jy sal vry van hierdie nagmerrie-kokon breek. En dan sal jy terugkeer na wat werklik, tasbaar en waar is. Dan sal jy sê, "Ja!" Byna elke dag by die lewe.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > kommunikasie > Die Groot Opdrag vir die Waarheid: Sien Beyond Appearances