U-3008 - Inligting
Geskiedenis van U -3008 - Geskiedenis
(Voormalige Duitse duikboot: dp. 1,621 (surf), 1,819 (subm.); 1, 251'9 ", b. 21'9"; dr. 20'3 ", s. 16 tot 16 k .; kpl. 57; a. 6 21 "tt., 4 20 mm; kl. U-2501)
U-8008-'n voormalige Duitse tipe XXI duikboot wat laat in 1944 en vroeg in 1945 gebou is deur Aktiengesellschaft Weser in Bremen, Duitsland-is in Mei 1945 onmiddellik na die ineenstorting van Nazi-Duitsland aan die Geallieerdes oorgegee. Waarskynlik nooit in gebruik geneem in die Kriegsmarine voor die einde van die oorlog nie, is die U -boot in die somer van 1945 aan die Amerikaanse vloot oorgedra. Sy vertrek vroeg in Augustus uit Europa en bereik New London, Conn., Op die 22e dag. Op 13 September verhuis sy na Portsmouth, N.H., waar sy die volgende dag met 'n uitgebreide opknapping begin. Die werk het onderbroke plaasgevind weens die gebrek aan finale en totale goedkeuring van die toewysing van die vaartuig deur die betrokke Geallieerde magte aan die Verenigde State. Teen die lente van 1946 het die skeepswerf egter bevele ontvang om so spoedig moontlik met die opknapping voort te gaan en om die duikboot onmiddellik in diens te neem nadat dit voltooi is. Die opknapping van U - 8008 is teen die middel van die somer voltooi, en sy het op 24 Julie 1946 diens gedoen, het dr. Everett H. Steinmetz in beheer.
U ~ 8008 is aanvanklik aan Submarine Squadron (SubRon) 2 toegewys en het langs die New England -kus van New London, Conn., En Portsmouth, NH gebly. Die plig duur voort tot einde Maart 1947. Op die 31ste vertrek sy uit New London uiteindelik gebind vir Key West, Florida, en diens by die Operational Development Force. Onderweg het die U-boot by Norfolk stilgehou vir drie weke se operasies met Task Force 67. Sy het op 19 April suidwaarts aangekom en op 23d by Key West aangekom. Daar het sy by SubRon 4 diens gedoen en met die Operasionele Ontwikkelingsmag begin werk. Hierdie plig behels die ontwikkeling van duikboot- en antisubmarine -taktiek en duur tot Oktober 1947 toe sy na New London terugkeer. Die U-boot het tussen Oktober 1947 en Februarie 1948 operasies vanuit New London en Portsmouth uitgevoer. Op 28 Februarie staan ​​sy uit New London om terug te keer na Florida. Sy het Key West op 5 Maart bereik en sy diens by die Operasionele Ontwikkelingsmag hervat. Sy het so verloof gebly tot aan die einde van die eerste week in Junie. Op die 7de keer sy weer noordwaarts en arriveer op 11de in Portsmouth. Op 18 Junie 1948 is U - 008 uit diens gestel by die vlootbasis, Portsmouth, NH Alhoewel dit buite diens was, bly U ~ 008 blykbaar 'n paar jaar lank 'n vloot -testhulk omdat sy destyds in die vlootdroog van Roosevelt Roads was sy is te koop aangebied in 1955. Sy is op 15 September 1955 aan Loudes Iron & Metal Co. verkoop, en die koper het haar op 17 Januarie 1956 in besit geneem. Sy is daarna geskrap.
Die tipe XXI het die slagveld te laat bereik om 'n diepgaande uitwerking op die verloop van die oorlog te hê, maar dit was een van die wapensisteme wat die gesig van duikbootoorlogvoering heeltemal verander het. As sy twee jaar tevore gelanseer is, sou dit die Geallieerdes in die Slag van die Atlantiese Oseaan aansienlike probleme veroorsaak het.
U-995 Duitse Type VIIC U-Boat Illustrated Gallery
Verken die laaste oorlewende Duitse tipe VIIC U-boot met meer as 600 rondloopfoto's, video's, skematiese planne, outentieke klanke en 'n virtuele toer. Vir modelmodelle, navorsers en u-boot-aanhangers. Klik nou hier.
Geskryf deur Uboataces
Voor die tipe XXI sou duikbote meer akkuraat as dompelbote genoem word, aangesien dit oppervlakteskepe was met die spesiale vermoë om te dompel as hulle bedreig word. Onder water was hulle stadig en onbeweeglik en kon hulle net vir 'n beperkte tyd onder water bly. Hulle moes aan die oppervlakte kom om hul dieselenjins te laat loop om hul batterye te herlaai en hul persluchtvoorrade aan te vul.
Die tipe XXI is egter van die begin af ontwerp as 'n ware duikboot, wie se natuurlike habitat in die dieptes was. Byna alles omtrent die duikboot was nuut en het uit alle verhoudings onkonvensionele onderwaterprestasie behaal, ver bo die vermoëns van enige duikboot wat dan in diens was of onder ontwikkeling was. Sy is ontwerp om 'n vinniger snelheid onder te dompel as wanneer sy op die oppervlak hardloop. Sy was toegerus met lugversorging en was ontwerp om die meeste van haar tyd onder die water deur te bring en kon tot 11 dae op 'n slag onder water bly, net vir 3 tot 5 uur om die batterye te herlaai. Hiervoor het die tipe XXI 'n volledige vaartbelynde buitenste romp en 'n volledige afwesigheid van rommel op die dek. Die voorste hidrovliegtuig het ingetrek toe dit nie gebruik was nie, daar was geen dekgewere nie, die tweeling 20 mm AA -vlok was gemonteer in vaartbelynde huise, en alle uitbreidende toestelle soos schnorchel, antenna en DF -lus het teruggetrek in die bobou as dit nie gebruik is nie. In plaas van die tradisionele oop toring, was daar drie klein openinge aan die bokant van die brug, een vir die wagbeampte en die ander twee vir uitkykpunte. Intern was die dwarssnit van die drukvat 'n syfer van agt, met die boonste gedeelte groter deursnee as die onderste. Die batterye is in die onderste gedeelte gehuisves. Sy het drie keer die batterykapasiteit en met haar nuwe kruipmotor was die Type XXI baie stil toe sy onder water hardloop. Ter vergelyking, het die tipe XXI op 15 knope dieselfde geraas as 'n Amerikaanse vloot van Balao -klas met 8 knope. Haar drukromp is vervaardig uit 'n 1 duim dik aluminiumlegering, wat 'n maksimum drukdiepte van 280 meter (919 voet) die diepste van enige militêre duikboot op daardie tydstip moontlik gemaak het. Die vaartbelynde romp bied ook 'n baie kleiner sonar -handtekening en met haar stille hardloopvermoë en hoë onderwaterspoed was sy 'n baie moeiliker boot vir vyandige ASW -vaartuie om te vind of op te spoor. Die tipe XXI is toegerus met 'n gesofistikeerde eggokamer wat verskeie vaartuie kan identifiseer, opspoor en daarop kan rig, en kan blind bly vanaf 'n diepte van 160 voet. Haar vuurkrag is ook aansienlik verhoog. Met 'n nuwe vinnig herlaai hidrouliese stelsel kan die tipe XXI drie ses torpedosalvo's of agtien torpedo's in net minder as 20 minute begin, terwyl dit meer as tien minute geneem het om slegs een buis op die tipe VIIC te herlaai. Dit het beteken dat die tipe XXI meer vaartuie in 'n enkele aanval kon aanval. Die groter ruimte het ook toegelaat dat meer torpedo's 23 in plaas van 14 op die tipe VIIC vervoer word.
Die nuwe tipe XXI. Let op die vaartbelynde romp en die volledige afwesigheid van warboel op die dek. Alle uitwendige houers word teruggetrek in die bobou as dit nie gebruik word nie.
Die Duitsers het 'n kwantumsprong gemaak in die ontwerp en ontwikkeling van duikbote, maar soos met alle nuwe tegnologie, is daar tandeprobleme ondervind. As gevolg van die wanhopige situasie op see het die tipe XXI die hoogste prioriteit gekry, met bestellings vir alle ander soorte wat gekanselleer is. Om die produksie te bespoedig, is die duikboot modulêr gebou, met verskillende modules wat deur verskillende skeepswerwe gebou is. Die belangrikste rede hiervoor was om die werf se hulpbronne tot die maksimum te benut en om die strategiese geallieerde bombardemente met baie kleiner verspreide teikens aan te bied. Om die skaars mannekrag tot groter pogings aan te spoor, is streng sperdatums vasgestel, met produksievoorspellings wat doelbewus te optimisties sou wees. As gevolg hiervan is groot druk op die produksielyn geplaas en die dringendheid was so groot dat in 'n poging om die skedule te bereik, dikwels onbehoorlik gekonstrueerde modules uitgestuur word, selfs al was dit nie deeglik vervaardig nie. Hierdie modules voldoen dikwels nie aan die fyn toleransies wat deur die volgende skakel in die ketting gemonteer moes word nie, wat verdere verwarring en vertragings in die proses veroorsaak. Voortdurende geallieerde bombardemente, logistieke hoofpyn en 'n tekort aan materiaal en arbeid dra by tot die probleem. By verskeie geleenthede het die politiek ook die program beïnvloed, met die meer prominente geleentheid dat die eerste tipe XXI betyds vir Hitler se verjaardag gelanseer sou word. Alhoewel dit bereik is, maar die siek voltooide duikboot moes met dryfsakke aan die gang gehou word en onmiddellik na die aanbieding na die droogdok gesleep word. Die gevolg van al die druk en afsny van hoeke het beteken dat die voltooide bote na die dok moes teruggegee word om herwerk en herstel te word, wat verdere vertragings in die bereiking van volle diensstatus tot gevolg gehad het.
Teen 1945 het die situasie hopeloos erger geword vir die tipe XXI -program. Massiewe geallieerde bombardemente het nie net gelei tot die vernietiging van skeepswerwe en konstruksiefasiliteite nie, maar ook tot voltooide duikbote terwyl hulle ingerig was of in sommige gevalle tydens proewe. Sewentien voltooide tipe XXI's is tussen Desember 1944 en Mei 1945 in die hawe vernietig.
Die realiteit was dat Duitsland dit nie kon bekostig om so 'n ambisieuse projek in so 'n kort tydjie aan te pak nie. Van die betrokkenes is te veel geëis dat die stelsel uiteindelik onder sy eie spanning in duie gestort het. Die redes was uiteenlopend, maar deels was dit omdat Duitsland nie veel tyd oor het nie. Elke dag wat verbygaan, is die U-boot-mag verslaan tydens die Slag van die Atlantiese Oseaan-en iets moes gedoen word, alles om die nederlaag te voorkom.
Van die 120 duikbote wat gebou is, het slegs twee operasionele status ingeskryf. Gegewe hul beperkte ontplooiing, was die nuwe duikbote redelik suksesvol en sou die bondgenote ernstige probleme veroorsaak het. Dit was egter te laat en daar was nooit genoeg van hierdie nuwe bote om 'n werklike verskil te maak nie. Na die oorlog het die ontwerp van die tipe XXI steeds die moderne duikbootontwikkeling in baie lande beïnvloed, waaronder die Sowjetunie wat hul W-klas op die tipe XXI gebaseer het.
Slegs twee oorlogspatrollies is in die tipe XXI uitgevoer.
Adalbert Schnee - een van twee skippers wat 'n tipe XXI in die geveg geneem het. Donitz het sy hoop gevestig op die tipe XXI om die tegniese balans aan die U-bootmag te herstel.
Op 30 April 1945 was die situasie op see vir die meeste kapteins van die U-boot byna hopeloos. Maar vir KK (Korvettan Kapitan) Adalbert Schnee was sy situasie anders. Van die twee nuwe operasionele tipe XXI's was hy in bevel van een van hulle-U-2511. Schnee was beveel om van Bergen, Noorweë, te vaar en na die Karibiese See te gaan. Sy bevele was om geen skepe aan te val tydens sy uitgaande reis nie, maar die boot is opgespoor deur 'n anti-duikboot patrolliegroep. Hy het vinniger onder die water gereis as wat die begeleiers op die oppervlak kon doen, en hy het die escorts maklik verbygesteek. Hy was in bevel van 'n nuwe boot, wat die jag so maklik sou maak as tydens die 'Happy Time'. Op 3 Mei 1945 het die ondenkbare, maar onvermydelike gebeur. 'N Boodskap van BdU: Duitsland het oorgegee. Alle U-bote is beveel om die vyandigheid te staak en moet onder 'n swart vlag na die naaste geallieerde hawe vaar. Nietemin het U-2511 die Britse kruiser HMS Suffolk onder oë gehad. Schnee het die swaar begeleidingskerm versigtig ontduik, tot 600 meter van die kruiser toegemaak en die periskoop opgehef. Die torpedo's is gegrond en hy beveel dat die buisdeure oopgemaak word. Terwyl die Britse kruiser op sy periskop die doelwitkruis oorsteek - in plaas van die bevel te gee om te skiet, vloek hy eenvoudig, verlaag die omvang, duik onder die teiken en vertrek na Noorweë, onbekend aan diegene wat bo hom vaar.
Die ander tipe XXI, Kptlt. Helmut Manseck van U-3008 het pas uit Wilhelmshaven gevaar op 3 Mei 1945. Kort nadat hy vertrek het, het die boodskap van die oorgawe van Duitsland ontvang, het Manseck 'n Britse konvooi opgemerk en 'n valse aanval uitgevoer. Hy glip ongemerk weg en keer terug na die hawe.
Praatjie: Submarine Squadron 4
USS PETREL (ASR-14), 'n duikboot-reddingsskip van Chanticleer-klas wat op 26 September 1945 gelanseer is, die tuishawe was op 5 Mei 1950 in Key West. Petrel het gedurende die vyftigerjare, met af en toe afwykings, sy opleidingsoperasies voortgesit, met SubRon 4.
USS CLAMAGORE (SS343) Vlagskip van SUBRON 4, Key West, FL, Januarie 1946. Het die eskadervlag tot 1 Augustus 1959 gedra.
USS SEAPOACHER (SS406), 1 Junie 1949, is oorgeplaas na SUBRON 4 Key West, Florida tot 20 Oktober 1969.
USS THORNBACK (SS418), Op 2 Oktober 1953 is die duikboot weer in gebruik geneem en na SUBRON 4. In 1959 na Charleston Naval Base verplaas.
USS QUILLBACK (SS424), heraangestel op 27 Februarie 1953. QUILLBACK rapporteer by Submarine Squadron FOUR in Key West, FL.
USS TRUMPETFISH (SS425) In 1953 by SUBRON4, Key West, FL aangemeld.
USS MEDREGAL (SS-480) Nadat haar operasies in die Tweede Wêreldoorlog in die Pacific-teater geëindig het, het MEDREGAL na SUBRON 4, Key West, FL oorgeplaas.
USS REQUIN (SS481) In opdrag van April 1945, 6 Januarie 1946, REQUIN verslae SUBRON 4, Key West, FL.
USS IREX (SS-482) Tydens die transito na die Stille Oseaan het die Tweede Wêreldoorlog geëindig. IREX is dan oorgeplaas na SUBRON 4 Key West, FL. Aangeheg 1945-1947.
USS ODAX (SS484) In Julie 1945 is sy in diens geneem by SUBRON4 in Key West, FL.
USS AMBERJACK (SS522), Januarie 1948, het sy 11 jaar lank by SUBRON 4, Key West, FL, verslag gedoen.
(Meer bote sal bygevoeg word gedurende die tydperk van die Key West -tuiste.)
Verhuising van SUBRON 4 van Key West, FL na Charleston, SC (1959 - 1995) Wysig
In 1959 is die eskader verplaas na Charleston, SC as deel van 'n verspreidingsplan om die Atlantiese Vloot minder kwesbaar te maak vir kernaanvalle. Charleston Navy Base, wat in 1901 gebou is en uiteindelik 637 ha beslaan, was op die westelike oewer van die Cooper -rivier 10 km noord van die punt waar die Ashley- en Cooper -riviere bymekaarkom om in die Atlantiese Oseaan uit te vloei. Dit was tydens SUBRON 4 se vroeë tyd in Charleston dat dit die SWAMP FOX SQUADRON genoem is na generaal Francis Marion, bekend as "The Swamp Fox", 'n rewolusionêre oorlogsbeampte van Berkeley County, Suid -Carolina.
SUBRON4 Commanders 1959-1995 Charleston, SC Edit
Kapt. Richard C. Latham (AUG1959 - 27OCT1960)
Kapt Morton H. Lytle (27 OKT1960 - TBD)
Kapt. Phillip A. Beshany (TBD - 10AUG1962)
Kapt. Murray F. Frazee jr. (10AUG1962 - JULIE 1963)
Kapt. Raymond W. Alexander (JULIE 1963 - TBD)
Kapt George F. Morin (TBD - 5 Julie 1966)
Kapt Henry Hanssen (5 Julie 1966 - TBD)
Kapt. R. G. Black (TBD - 11 OKT 1966)
Kapt. Max C. Duncan (11 OKT 1966 - TBD)
Kapt William R. Banks (TBD - 11 OKT1970)
Kapt. John A Walsh (11 OKT1970 - 1972)
Kapt. Stan Anderson (1972 - 1974)
Kapt. Al Baciocco (1974 - 1976)
Kapt. Larry Burkhart (1976 - 1978)
Kapt. Thomas C. Maloney (TBD - 1980's)
Kapt. James E. Collins (Julie 1982 - 8AUG1984)
Kapt William A. Owens (8Aug1984 - TBD)
Kapt. Mario P. Fiori (in bevel Julie 1986 - Junie 1987)
Kapt. John Jordan (Junie 1987 - Augustus 1989)
Kapt. Dennis Napior (Julie 1991 - Julie 1993)
Kapt. Stanley R. Szemborski (Julie 1993 - Laat 1995)
The Boats of SUBRON4, Charleston, SC 1959-1995 Wysig
Tuishawe: Pier Mike, Charleston Navy Base
USS HOWARD W. GILMORE (AS-16
Hierdie duikboot-tender in die Fulton-klas is op 16 September 1943 van stapel gestuur. Na die verhuis van SUBRON4 van Key West, FL na Charleston, SC, het GILMORE tot 1970 na SUBRON 4-bote neig, toe sy terugkeer na Key West om die USS BUSHNELL (AS) te verlig -15) en is daar dienspligte opgedra. Let wel: GILMORE het van Charleston vertrek voordat ORION aangekom het. Tender USS L. Y. Spear (AS-36) het in die somer van 1970 sy versorgingspligte aangeneem tot Orion se aankoms in November 1970.
Hierdie duikboot tender van die FULTON -klas was die tweede skip in die vloot wat die naam gedra het. ORION word op 15 Oktober 1970 weer aan die Norfolk Navy Base toegewys, en verander die hawe na Charleston, SC. met haar nuwe toewysing aan SUBRON4 -diensplig in November 1970. Aan die einde van 1979 is die tuiste van ORION na Italië verhuis.
Hierdie Emory S. Land Class Submarine Tender in gebruik geneem op 29 Oktober 1979. Tuis hawe: Charleston, SC (CHAS) van 1980-1996. CABLE is gekies vir ontmanteling in 1996, maar is dan weer geaktiveer en weer aangebring om die USS Holland (AS-32) in die Westelike Stille Oseaan te vervang as die mobiele herstel- en ondersteuningsplatform van Commander Seventh Fleet.
Huidige tuiste: Apra Harbour, Guam (die enigste aktiewe tender in die Stille Oseaan.)
FOTO: 'n Seldsame foto deur COMSUBRON4 kapt. Dennis Napior: http://www.auburn.edu/
Hierdie duikboot tender van die Simon Lake-klas van die Amerikaanse vloot, wat van 1965 tot 1994 in werking was. Op 25 November 1983 is haar tuis hawe verander van Naval Weapons Station Charleston met SUBRON18 na Charleston Navy Base met SUBRON 4. Sy vertrek uit Charleston na opknapping in Julie 1985.
Dit was SUBRON 4 se duikboot-reddingsskip van die Chanticleer-klas.
USS Sturgeon SSN-637 (Ontmantel): 1 Augustus 1994
Opmerking: haar seil word permanent vertoon in die Naval Undersea Museum in Keyport, WA.
USS Grayling SSN-646 (Ontmantel): 18 Julie 1997
Nota: Haar seil is nou 'n gedenkteken op die terrein van Portsmouth Naval Shipyard
in Kittery, Maine, en haar anker en ketting word vertoon as 'n gedenkteken in
in die sentrum van Grayling, Michigan.
USS Ray SSN-653 (Ontmantel): 16 Maart 1993
USS Sandlance SSN-660 (Uit diens gestel): 7 Augustus 1998
USS Sea Devil SSN-664 (Ontmantel): 16 Oktober 1991
USS Seahorse SSN-669 (Ontmantel): 17 Augustus 1995
USS Narwhal SSN-671 (Ontmantel): 1 Julie 1999
USS Bluefish SSN-675 (Ontmantel): 31 Mei 1996
USS Billfish SSN-676 (Ontmantel): 1 Julie 1999
USS Batfish SSN-681 (Ontmantel): 17 Maart 1999
USS L. Mendel Rivers SSN-686 (Ontmantel): 10 Mei 2001
USS Bonefish SS-582 (Ontmantel): 28 September 1988 (Nota: Barbel-klas diesel-elektriese boot)
NAVAL TRIVIA: STURGEON-KLAS BOOT vertonings van Bote wat buite werking gestel is. Plekke van ander bootse van Sturgeon-klasse op Permanent Display was daar nie in SUBRON4 nie.
USS Tautog SSN-639 (Ontmantel): 31 Maart 1997 Nota: Die seil van die USS Tautog is bewaar en word nou in Seawolf Park in Galveston, Texas, vertoon.
USS Lapon SSN-661 (Ontmantel): 8 Augustus 1992 Nota: Die seil van hierdie boot van Sturgeon -klas, verskyn in die boek New York Times Bestselling
"Blind Man's Bluff: The Untold Story Of Submarine Espionage" deur Sherry Sontag, word nou permanent in die American Legion Post 639 in Springfield, MO, vertoon.
USS Hawkbill SSN-666 (Ontmantel): 15 Maart 2000 Nota: Haar seil word nou permanent vertoon by die ingang van Arco as deel van die
eerste fase in die ontwikkeling van 'n Idaho Science Center.
USS Parche SSN-683 (Ontmantel): 18 Julie 2005 Nota: Die seil van hierdie mees versierde Sturgeon -klasboot word vertoon as die middelpunt van 'n
Navy Museum tussen die veerbootterminal van Bremerton en die ingang van Puget Sound Naval Shipyard.
CHARLESTON NAVY BASE SLUITING EN SUBRON 4 DEAKTIWERING
1996: CHARLESTON, SC. -Die Kommissie vir Heraanpassing en Sluiting van die Base het op 26 Februarie 1993 aangekondig dat die Charleston Navy Base
gesluit sou wees.SUBRON 4 is laat 1995 gedeaktiveer net voor die amptelike sluiting van Naval Base Charleston, SC, op 1 April 1996.
Die heraktivering van duikboot -eskader vier Groton, CT Edit
1997: GROTON, Conn.-Submarine Squadron 4 het onlangs weer geaktiveer na 'n twee jaar onderbreking by Naval Submarine Base Groton, CT In 9 Julie 1997.
Bron: All Hands, Nov 97, Issue 968, p42, 1/4p ALL HANDS, NOV 1997
SUBRON4 COMMANDERS 1997-HUIDIGE GROTON, CT (Datum van bevel)
Kapt. Carl V. Mauney (9 Julie 1997 - 16 APR1999)
Kapt. Melvin G. Williams, Jr. (16 APR1999 - 08SEP2000)
Kapt George E. Manaskie (08SEP2000 - 26JUL2002)
Kapt David E. Eyler (26JUL2002 - 29APR2004)
Kapt. Robert H. Perry (29 APR2004 - JUL2006)
Kapt. Richard P. Breckenridge (JUL2006 - 27JUN2008)
Kapt. Robert E. Clark II (27JUN2008 - 09APR2010)
Kapt Michael Bernacchi (09APR2010 - 13JAN2012)
Kapt Michael Holland (13JAN2012 - 30AUG2013)
Kapt Jim Waters (30 AUG 2013 - 30 JUL 2015)
Kapt. John E. McGunnigle, Jr. (30JUL2015 - Hede)
The Boats of SUBRON4 GROTON, CT Toegewys by heraktivering (1997) Wysig
Is die genoteerde Murray Frazee dieselfde Frazee wat in diens gedoen het? Tang? Dit bevat 'n ander voorletter. TREKphiler elke keer as u gereed is, Uhura 01:08, 4 Julie 2014 (UTC)
Ek kyk na bladsye in kategorie: Bladsye met verkeerde ref -opmaak om verwysingsfoute te probeer oplos. Een van die dinge wat ek doen, is om inhoud te soek vir weesverwante verwysings in wikilink -artikels. Ek het inhoud gevind vir sommige van die weeskinders van Submarine Squadron 4, die probleem is dat ek meer as een weergawe gevind het. Ek kan nie bepaal waarvoor (indien enige) die korrekte is nie hierdie artikel, so ek vra 'n sensitiewe redakteur om dit na te gaan en die korrekte ref -inhoud na hierdie artikel te kopieer.
Verwysing met die naam "DANFS":
Uit USS Constitution: "Grondwet". Woordeboek van Amerikaanse vlootgevegskepe. Vlootafdeling, Naval History and Heritage Command. Besoek op 4 Maart 2016.
Uit die lys van stoom fregatte van die Amerikaanse vloot: Hierdie artikel bevat teks uit die publieke domeinWoordeboek van Amerikaanse vlootgevegskepe.
Uit die lys van skepe van die lyn van die Amerikaanse vloot:
"Bylae van die skepe van die lyn". Woordeboek van Amerikaanse vlootgevegskepe. Vlootafdeling, Naval History and Heritage Command. Besoek op 9 Maart 2011.
Van die Amerikaanse Revolusionêre Oorlog:
"Bonhomme Richard". Woordeboek van Amerikaanse vlootgevegskepe. Vlootafdeling, Naval History and Heritage Command. Besoek op 2 Junie 2017.
Van USS Narwhal (SSN-671):
"Narwal". Woordeboek van Amerikaanse vlootgevegskepe. Vlootafdeling, Naval History and Heritage Command. 2004-01-29. Ontvang 2008-10-12.
Van USS Trumpetfish (SS-425):
"Trompetvis SS-425". Woordeboek van Amerikaanse vlootgevegskepe. Vlootafdeling, Naval History and Heritage Command.
Van die Duitse duikboot U-3008: Hierdie artikel bevat teks uit die publieke domeinWoordeboek van Amerikaanse vlootgevegskepe.
"U-3008". Woordeboek van Amerikaanse vlootgevegskepe. Vlootafdeling, Naval History & amp Heritage Heritage. Ontvang 2017-12-10.
Van die Verenigde State se sesde vloot:
"Little Rock I (CL-92)". Vlootgeskiedenis en Erfenisopdrag. 29 Julie 2015. Besoek op 12 Desember 2015.
Ek vra om verskoning as een van die bogenoemde effektief identies is; ek is net 'n eenvoudige rekenaarprogram, so ek kan nie bepaal of klein verskille betekenisvol is of nie. AnomieBOT ⚡ 07:12, 19 April 2018 (UTC)
Soos alle tipe XXI U-bote, U-3523 'n verplasing van 1,621 ton (1,595 lang ton) op die oppervlak en 1,819 ton (1,790 lang ton) terwyl dit onder water was. Sy het 'n totale lengte van 76,70 m (251 ft 8 in) (o/a), 'n balklengte van 8 m (26 ft 3 in) en 'n diepganglengte van 6,32 m (20 ft 9 in).  Die duikboot word aangedryf deur twee MAN SE-ses-silinder M6V40/46KBB-dieselenjins wat elk 4 000 meterkrag (2,900 kilowatt 3,900 as-perdekrag) lewer, twee Siemens-Schuckert GU365/30 dubbelwerkende elektriese motors wat elk 5.000 pk lewer ( 3.700 kW 4.900 shp), en twee Siemens-Schuckert stille lopende GV232/28 elektriese motors wat elk 226 PS (166 kW 223 shp) lewer. 
Die duikboot het 'n maksimum oppervlaktespoed van 15,6 knope (28,9 km/h 18,0 mph) en 'n onderdompelde snelheid van 17,2 knope (31,9 km/h 19,8 mph). As u op stille motors ry, kon die boot teen 'n snelheid van 6,1 knope (11,3 km/h 7,0 mph) werk. As sy onder water was, kon die boot op 'n oppervlakte van 5 knope (9,3 km/h 5,8 mph) vir 340 seemyl (630 km 390 myl) ry, en sy kon 15,500 seemyl (28,700 km 17,800 mi) teen 10 knope (19 km) aflê. h 12 mph).  U-3523 was toegerus met ses 53,3 cm (21,0 in) torpedobuise in die boog en vier 2 cm (0,79 in) C/30 lugafweergewere. Sy kon drie-en-twintig torpedo's of sewentien torpedo's en twaalf myne dra. Die aanvulling was vyf offisiere en twee en vyftig mans. 
U-3523 is op 6 Mei 1945 deur dieptes van 'n Britse B-24 Liberator van 86 Squadron/G RAF laat sink, ongeveer 10 seemyl noord van Skagen Horn, in die Skagerrak. Al 58 bemanningslede is verlore. 
118 bote in gebruik geneem
Konstruksiegeskiedenis van tipe XXI
U-bote Skeepswerf Werk # Gebou tydens
U-2501-U-2531 31 Blohm & amp; Voss, Hamburg 2501- 2531 1943 - 1945
U-2533-U-2536 4 Blohm & amp; Voss, Hamburg 2533- 2536 1943 - 1945
U-2538-U-2546 9 Blohm & amp; Voss, Hamburg 2538- 2546 1943 - 1945
U-2548 Blohm & amp; Voss, Hamburg 2548 1943 - 1945
U-2551-U-2552 2 Blohm & amp; Voss, Hamburg 2551- 2552 1943 - 1945
U-3001-U-3035 35 AG Weser, Bremen 1160- 1194 1943 - 1945
U-3037-U-3041 5 AG Weser, Bremen 1196- 1200 1943 - 1945
U-3501-U-3530 30 F Schichau GmbH, Danzig 1646- 1675 1943 - 1945
Dit was die boot wat moontlik die oorlog in die Atlantiese Oseaan vir die Duitsers kon gewen het as sy 2 jaar vroeër in die water was. Sy was die eerste werklike gevegs -duikboot wat bedoel was om in die diepte te gaan woon en nie net daarheen in gevaar was nie.
Hierdie bote het baie beter bemanningsgeriewe as vorige klasse, baie meer stil onder die water, vrieskas vir voedsel, 'n stort en 'n wasbak en sulke dinge. Hulle het ook 'n hidrouliese torpedo -herlaaistelsel wat die bevelvoerder in staat gestel het om al 6 buise binne 10 minute te herlaai, wat selfs minder was as wat dit nodig was om een ​​buis op die VIIC normaalweg te herlaai.
Drie maal het die elektriese krag van die VIIC die boot 'n enorme onderwaterreeks gegee in vergelyking met die ouer tipes, en hierdie boot kon ver van die Franse basisse tot ver buite die Baai van Biskaje dompel. Vallei van die dood was werklik iets van die verlede vir hulle. Dit het die boot 3-5 uur geneem om die batterye een keer elke 2-3 dae weer met die Schnorchel te laai as hy met matige 4-8 knope gery het en was dus baie minder in gevaar as gevolg van vliegtuie wat ongeveer 56% van alle U-bote gesink het. verlore in die oorlog.
As die boot TMC -myne vervoer, kan sy ook 14 torpedo's dra.
skepe gevang, van HMS Constant Warwick tot U-3008, hierdie groep wat handel oor die geskiedenis van gevange skepe, fregatte, duikbote en ander
foto's, argiewe, art.
VOORWAARDES en VOORWAARDES:
-Die bladsy is geskep ... ly streng vir persone wat belangstel in hierdie spesifieke onderwerp.
-Geskep om inligting/ beelde te leer en te deel
Plaas slegs items wat verband hou met die onderwerp van hierdie groepbladsy. As u nie weet nie, kontak 'n administrateur, dit is altyd 'n plesier om u te help!
Enigiemand wat plasings verwant het, soos advertensies:
-xenofobies (Franse bashing is verbode !!), godsdienstige haat, belediging g
die administrateurs behou die reg voor om te verwyder/ verwyder SONDER KENNISGEWING, en in sekere gevalle kan die plakkaat sy lidmaatskap permanent uit hierdie groep verwyder.
Die administrateurs behou die reg voor om misbruik of oortredings by Facebook aan te meld, met die gevolge van verdere optrede deur Facebook.
-Die finale oordeel oor wat wel en nie in hierdie groep toegelaat mag word nie, berus by die administrateurs. Hulle het die reg om regstellings by te voeg, waarskuwings uit te reik, alle beelde en/of teks wat as onvanpas geag word, te verwyder en lede in die rooi gebied te plaas. As wangedrag na sulke maatreëls voortduur, kan groeplede permanent verban word.
-Lede mag slegs plasings / opmerkings aan administrateurs rapporteer.
Maak seker dat u die eienaarskap van alle prentjies/ inligting wat u plaas, waar moontlik erken.
-Moenie foto's van hierdie groep sonder kennisgewing deel nie (wie het dit gemaak, waarvandaan)
Kontak die pepole/admin as u 'n foto van hierdie groep wil deel
wat dit gepubliseer het
as u dit nie gemaak het nie, is u lidmaatskap onderdruk sonder kennisgewing.
-Die onderwerp wat nie onder die onderwerp is nie, sal onmiddellik onderdruk word; as u drie onderwerpe buite die onderwerp gepubliseer het, is u LIDMAATSKAP OPSKRIF!
-Reëls om uit te leef:
-Moet asseblief nie in hoofletters skryf nie)
Amptelike tale: Engels, Français, Deutsch (taal in Engels asseblief vir 'n beter begrip)
U 3008 op 2 Julie 1944 op AG Weser in Bremen op Kiel gelê en op 19 Oktober 1944 in diens geneem met luitenant Fokko Schlömer as bevelvoerder. In Maart 1945 neem luitenant -kaptein Helmut Manseck die bevel oor Schlömer en hou dit tot die oorgawe op 8 Mei 1945.
U 3008 het op 3 Mei 1945 Wilhelmshaven verlaat vir 'n patrolliereis, maar het 'n paar dae later na die oorgawe teruggekeer en oorgegee in die hawe van Kiel.
Geallieerde buit van oorlog
Op 21 Junie is dit deur die Geallieerdes van Wilhelmshaven na Loch Ryan, Skotland, gebring en later na die VSA oorgeplaas. Daar arriveer dit op 22 Augustus in New London, Connecticut, en word dit formeel hernoem USS U-3008 .
Op 13 September is die boot na Portsmouth, New Hampshire, gebring, waar dit die volgende dag 'n groot opknapping ondergaan het. Die werk is dikwels onderbreek omdat dit nie duidelik was of die boot met toestemming van die geallieerde magte in die Amerikaanse vloot gebruik kon word nie. In die lente van 1946 het die verwerkingswerf egter die opdrag gekry om so vinnig as moontlik met die werk voort te gaan om die boot so gou as moontlik in gebruik te neem. Teen die middel van die somer is die opknapping van USS U-3008 was voltooi en dit tree in diens op 24 Julie 1946 onder bevel van Everett H. Steinmetz.
USS U-3008 was aanvanklik aangewys aan Submarine Squadron (SubRon) 2 en werk langs die kus van New England. Die reis duur tot 31 Maart 1947, toe dit na Key West, Florida, gaan om aan te sluit Operasionele Ontwikkelingsmag (ODF) . Onderweg daarheen het die boot naby Norfolk, Virginia, gestop om drie weke lank saam met Task Force 67 te werk. Op 19 April het ons suid gegaan en op 23 April by Key West gekom. Daar is dit toegewys aan Subron 4 en begin sy take binne die raamwerk van die ODF . Hierdie take het die ontwikkeling van anti-duikboot- en anti-duikboot-taktiek ingesluit en duur tot Oktober van daardie jaar. Dit keer toe terug na New London en later Portsmouth.
In die tydperk van 3 Desember 1947 tot 3 April 1948 is 'n opknapping van die boot met batteryvervanging en installering van nuwe hidrouliese lyne beplan. Voorheen, as gevolg van 'n foutiewe sweiswerk, het 'n lek ontstaan ​​aan die stuurboordkant van die laer agterste batterykamer, wat pas in Charleston herstel is. As gevolg hiervan is 'n onuitvoerbare tegniese inspeksie van die drukromp van twee maande nodig geag om 'n veilige werking te verseker. Daarom is die operasies met USS U-3008 was gekanselleer. In Februarie 1948 is dit terug bestel na Florida, waar dit op 5 Maart aangekom het en weer by die ODF . Dit is op 18 Junie van die Portsmouth Naval Base verwyder, maar het 'n paar jaar lank 'n proefboot vir die vloot gebly. Vanaf November 1950 was die boot gereserveer vir wapentoetse en dienooreenkomstig gebruik van 29 Junie 1950 tot Junie 1954.
Die vreemde verhaal van Nazi -Duitsland se super duikbote (wat nooit 'n skoot afgevuur het nie)
Op 4 Mei 1945 kruip een van die mees gevorderde duikbote ter wêreld na 'n Britse Royal Navy -kruiser. U-2511 was een van Duitsland se nuwe "wonder" duikbote van die tipe XXI-klas, en sy was op soek na geallieerde skepe.
Sy verteenwoordig ook een van die grootste mislukkings van die Derde Ryk.
Die tipe XXI, wat meer as 250 voet lank was en 1,620 ton verplaas het, het ses torpedobuise wat hidroulies herlaai is, verpak wat meer as 23 gestoorde torpedo's kon afvuur. Hierdie arsenaal kan 'n konvooi in sinkende, brandende wrak verander.
Maar die werklike verbetering lê diep in die ingewande van die U-boot. Daar was 'n gevorderde elektriese aandrywingsmotor wat die duikboot in staat gestel het om onder water te beweeg teen aansienlik hoër snelhede-en vir langer tydperke-as enige duikboot wat voorheen gekom het.
Dit was miskien die wêreld se eerste werklik moderne onderzeese oorlogskip. Die enjin, wat radikaal was vir sy tyd, het die boot in staat gestel om hoofsaaklik onder water te werk. Dit is in teenstelling met ander onderdompelaars uit die oorlog, wat hoofsaaklik op die oppervlak werk en kort tydsduik om aan te val of te ontsnap.
Maar vir die gelukkige bemanning van die Britse kruiser was die oorlog in Europa pas verby. Adolf Hitler het homself op 30 April geskiet. Die woord van die Europese skietstilstand het ook pas U-2511 bereik. Die duikboot het nie sy torpedo's op die kruiser afgevuur nie, maar slegs 'n bespotlike aanval uitgevoer.
Nóg die U-2511, nóg sy susterskip U-3008 het tydens die oorlog ooit 'n torpedo afgevuur. Maar die Kriegsmarine-die Nazi-vloot-het sy hoop daarop gelê om die vlootoorlog teen hierdie U-bote van die tipe XX te wen.
Wat verkeerd geloop het en die lesse uit die duikbootprogram, is ook die onderwerp van nuwe navorsing. Dit verskyn in Adam Tooze se boek uit 2006 Die loon van vernietiging: die maak en breek van die Nazi -Duitse ekonomie as 'n voorbeeld van wat om nie te doen nie.
Nou in 'n onlangse artikel vir die kwartaallikse Naval War College Review beskryf Marcus Jones - 'n medeprofessor aan die U.S. Naval Academy - die duikboot as een van die vooraanstaande voorbeelde van Duitsland se "irrasionele geloof in tegnologie wat heers in operasioneel of strategies komplekse en desperate situasies."
Die tipe XXI -projek dateer uit 1943. Duitsland was goed besig met 'n duikbootoorlog in die Atlantiese Oseaan, en was daarop gemik om die Verenigde Koninkryk uit sy kolonies te verstik en te verhonger.
Duitsland se doel was om die Britse eilande te omring met honderde duikbote, om te verhoed dat enigiets in of uit kom. Aanvanklik was dit suksesvol. Net in Oktober 1942 het U-bote 56 skepe gesink ... en dit was net in die gang tussen Ysland en Groenland.
Maar hierdie suksesse het sleg gedraai teen Duitsland - en vinnig. Teen 1943 het nuwe konvooi-taktiek, radar- en anti-duikboot-patrollievliegtuie ernstige probleme veroorsaak met Duitsland se oorwegend tipe VII-duikbote.
Die bestaande duikbote in Duitsland was nou kwesbaar om in groot getalle opgespoor en gesink te word. Hul elektriese enjins - wat onder water gebruik is en met diesel op die oppervlak herlaai is - kon nie langer as 'n paar uur laai nie.
En hulle was stadig. Regtig stadig. Baie konvooie kon hulle eenvoudig verbysteek. As die Geallieerdes 'n ondergrondse ondergrondse water opspoor, kan hulle dit net wag. Alleen in Mei 1943 vernietig die Geallieerdes 43 U-bote, oftewel 25 persent van die totale operasionele duikbootkrag van Duitsland.
Op hierdie stadium het Hitler en die senior militêre bevelvoerders van Duitsland besef dat "geen hoeveelheid wilskrag of leerstellige vindingrykheid op grond van bestaande boottipes die gesamentlike gevolge van die teenmaatreëls wat die Geallieerdes teen 1943 so goed toegepas het, kan oorkom nie", skryf Jones.
Die gevolg was die bou van 'n nuwe soort duikboot wat - in teorie - die aard van die oorlog op see fundamenteel sou verander.
Die tipe XXI, wat ontwerp is deur die voortstuwingsingenieur Helmuth Walter, het 'n unieke binnekant van agt wat 'n aansienlik groter elektriese battery moontlik gemaak het. Dit hoef net selde aan die oppervlak te kom en sy battery met gewone diesel te herlaai.
Dit was ook vinnig genoeg om tred te hou met konvooie. Dit kan 60 uur lank stilstaan ​​op vyf knope. Dit kan ook die pas verhoog, en ry 'n uur en 'n half teen 'n geweldige snelheid van 18 knope. Daarteenoor kon die tipe VII nie vinniger as agt knope onder water ry nie - en dan slegs vir kort periodes.
Soos Jones daarop wys, bevat die nuwe ontwerp ook 'sensors, teenmaatreëls en ander toestelle wat as onontbeerlik beskou word in die handelsoorlog'. Hierdie toestelle bevat aktiewe radar en sonar en 'n meer gevorderde passiewe sonar om die geluide van vyandelike skepe op te vang.
Maar alles omtrent die tipe XXI was 'n fout.
Om dit eenvoudig te stel, dit was nie 'n oorlogwinnende wapen nie. Erger vir Duitsland, dit het eintlik niks gedoen nie ... en het waarskynlik die nederlaag van die Derde Ryk versnel.
Vir die eerste keer het die duikbote - slegs twee ooit in werking - gely aan verskeie tegniese probleme wat ingenieurs gedwing het om oortyd te werk om dit op te los. Die hidrouliese torpedo -laaistelsels het eers nie gewerk nie. Die enjins en stuurstelsels was gebrekkig. Dit het die duikbote "beslis minder bedreig as wat oorspronklik voorsien was", skryf Jones.
Duitsland het hierdie probleme grootliks uit die weg geruim. Maar selfs al het die duikbote aan die begin perfek gewerk, is dit onwaarskynlik dat hulle 'n groot uitwerking op die uitkoms van die oorlog sou gehad het.
Dit is omdat die duikbote gekoppel was aan 'n verlore strategie. En in 1945 was die Duitse vlootstrategie 'n hopelose oorsaak.
Vloote verwag dat hul duikbootbevelvoerders onafhanklik sal funksioneer. Maar 'n so groot missie as die stop van die skip oor die Atlantiese Oseaan verg baie meer as duikbote. Die Duitsers het 'n ernstige tekort aan maritieme patrollievliegtuie en lugbasisse gehad. In die harde, onstuimige see en stormweer van die Noord-Atlantiese Oseaan beteken dit dat die Duitsers beperk was deur wat hulle van hul U-bote kon hoor en sien.
Ter vergelyking, het die geallieerde patrollievliegtuie hulle gejag.
Terwyl sy tegnologies gevorderd was vir sy tyd, het die tipe XXI nog bestaan ​​voor die tydperk van kern duikbote, kruisrakette en ballistiese missiele met kernpunte.
Hierdie strategiese wapens het duikbote uit die Koue Oorlog verander in die werklik beslissende platforms wat hulle vandag is. Onderzeeërs tydens die Tweede Wêreldoorlog is hoofsaaklik gebruik om vriendelike kuslyne te verdedig, vyandelike oorlogskepe te teister en vyandelike konvooie te verbied. Die tipe XXI was bedoel om dieselfde missies uit te voer, maar eenvoudig meer effektief.
Maar op al drie gebiede het Duitsland reeds verloor. Die kuslyne van Duitsland is gereeld deur geallieerde bomwerpers aangeval. Geallieerde grondleërs was reeds besig om die Ryn in te sluit. En die geallieerde konvooie was so talryk dat Duitsland honderde nuwe duikbote moes bou om 'n duik te maak. Dit was nie fisies moontlik nie.
Aangesien die hawens van Duitsland nie meer veilig was nie, moes ingenieurs die duikbote in dele bou en op 'n komplekse stelsel van hyskrane en vaarte na hul beginpunte vervoer. Dit het dit baie moeiliker gemaak om probleme op te los - wat verwag word op nuwe skeepsontwerpe -.
'N Ander probleem is dat die te veel klem op wonderwapens die aandag aflei van praktiese oorlogspogings. In terme van staal wat vir die projek toegewy is, "het die program die oorlogspoging ongeveer vyfduisend tenks gekos, 'n baie gevolglike syfer, en dit kan gesê word dat dit die nederlaag van Duitsland aan die Oosfront versnel het", skryf Jones.
Hierdie mentaliteit was 'siekte"In die Duitse oorlogsbeplanning, voer Jones aan. Van V1- en V2-vuurpyle, super-swaar Tiger II-tenks en straalvliegtuie, het Duitsland radikale wapens gebou wat nie die vloed sou keer teen 'n onvermydelike nederlaag wat deur groter ekonomiese, politieke en tegnologiese nadele veroorsaak is nie.
Namate die oorlog teen Berlyn draai, versnel die Nazi -bevelvoerders die ontwikkeling van nuwe wapens wat afgelei is van ander gebiede. Toe vererger die oorlog en versnel die ontwikkeling van nuwe wapens verder in 'n verdraaide, bose kringloop.
Die tipe XXI sou egter deur die Koue Oorlog duur. Sommige is gebruik vir die teikenoefening. Ander is gevange geneem en in diens geneem by die Sowjet- en Franse vloot. Die enigste oorlewende vaartuig van sy klas vandag is die Wilhelm Bauer, wat die moderne Duitse vloot in 'n navorsingsvaartuig omskep het. Dit is nou 'n museumskip in Bremerhaven.
Maar hoofsaaklik bied die tipe XXI verskeie lesse oor hoe tegnologie, hoewel dit belangrik is, nie alleen oorloë wen nie. Dit is ook 'n les in hoe die fanatiese strewe na gevorderde wapens die oorwinning baie moeiliker kan maak.
Wat was die rede waarom Duitsland die mees gevorderde land was
Die vraag is eerlikwaar moeilik om te beantwoord vanweë die uitgangspunt. Duitsland was 'n tegnologies gevorderde land in vergelyking met die meeste destyds as gevolg van 'n hoogs geïndustrialiseerde staat en opgevoede bevolking, maar die vermoëns moet nie oorbeklemtoon word nie. Verskeie ander state - veral die geallieerdes - kan dit ooreenstem of selfs oortref en het dit in werklikheid by talle geleenthede en op verskeie terreine gedoen.
Miskien is dit 'n bietjie buite die onderwerp, so vergewe my dat ek gevra het, maar wat vooruit? Kyk na vlootegnologie: Behalwe 'n paar duikbote (wat volgens my kennis die beste van die geallieerdes was), kon die Duitsers nie regtig 'n kers vashou by die tegnologie van die weste nie. Selfs met die duikbootoorlog was dit meestal die Geallieerdes wat met die tegnologies innoverende dinge vorendag gekom het, soos meer en meer gevorderde radar- en sonar -tegnologie om op die subs te jag terwyl die Duitsers bloot daarop staatgemaak het om in die uitgestrektheid van die see weg te kruip en konvooie aan te val. Dit was eweneens die Geallieerdes, nie die Duitsers nie, wat operasionele draers en lugvleuels gehad het wat eintlik werk, eerder as op papier, 'geve-naliseer', 'vegters' en bomwerpers.
Logisties het die Amerikaners 'n hoogs gemotoriseerde stelsel gehad, terwyl die Duitse en hoë -tegnologiese leër nog steeds 'n geringe mate op donkies vir vervoer staatgemaak het - en nie net as gevolg van die terrein nie. Waarskynlik omdat hulle besig was met speelgoed speelgoed wat nooit van die ontwerpbord af gekom het nie, soos die foto's van die Ho 229 wat Janos hierbo geplaas het. Ons kom gou genoeg by die een uit.
Intussen was die Me 262 dalk effens vroeër as die Gloster Meteor, maar hy was ook geteister deur tandekwessies, waaronder 'n onbetroubare enjin wat baie vatbaar vir kruip. Die Ho 229 het nooit van die aanloopbaan af gekom nie, aangesien dit 'n prototipe was, en selfs met sy (onbedoelde) 'staat' sou dit slegs 'n merkbaar verminderde radartekening teen die radars van 1939 gehad het, nie die meer gevorderde aan die einde van die oorlog nie.
En wat het die Duitsers nog gehad om hulle op 'n spesiale piedestal te plaas? Tiere en panters, wat regtig nie beter was as IS-2's, Pershings of Comets nie? IIRC the Panthers het veral 'n negatiewe KDR teen Shermans in Frankryk gehad en moet ook nie vergeet dat die Amerikaners probleme ondervind het met die ontwerp van 'n swaar tenk nie, omdat hulle twee massiewe oseane het wat hulle sou moes deurkruis (wat beteken dat die tenks op die beskikbare laai) vervoer skepe, vervoer dit in groot genoeg hoeveelhede en voorsien dit dan voortdurend van ammunisie, brandstof en onderdele). Die Sherman was moontlik nie die * mees * bestrydende doeltreffende tenk van die oorlog nie, maar hy het sy werk gedoen en was in hoeveelheid beskikbaar terwyl hy die mobiliteit gehad het (en hiermee bedoel ek grootte om nie vas te val nie, nie spoed nie) wat nodig is vir offensief maneuvers (sonder om so 'n groot risiko te loop om in 'n rivier te val as u 'n brug oorsteek, of dat die vloer daaronder val as u deur 'n gebou beweeg, of net in die modder vasval). Die suksesvolle aanvallende Duitse ontwerpe was ook nie die swaarder nie, maar ligter tipes soos Panzer III's en IV's.
Of wat van die Bf 109's en FW 190's wat eintlik nie beter was as vergelykbare Spitfires nie (veral vanaf die mk IX en verder) en tipies deur Mustangs op groter hoogtes gestamp is, waar hulle moes wees as hulle die lastige Geallieerdes wou onderskep langwerpige bomwerpers soos die B-17 en B-29 wat maalvleis uit die Duitse bedryf gemaak het? Of dink mense dalk aan die Panzershreck, wat 'n omgekeerde bazooka was - dit wil sê gebaseer op 'n Amerikaanse ontwerp?
Die MG42 en die SG44 was innoverende en effektiewe ontwerpe wat weliswaar beter was as wat die Geallieerdes gehad het, maar dit alleen is nie genoeg nie. Hulle was ook in 'n mate voor met rakettegnologie, maar dit moet nie oorbeklemtoon word nie. Hulle gebruik was meestal beperk tot 'n terreurwapen.
Wil u tegnologie hê? Die uiteindelike superwapen van die oorlog was nie die Me 262- of die V2 -vuurpyl of die Ho 229 nie, maar die atoombom - wat eers deur die Amerikaners uitgevind en gebruik is. Vir al die kwottegnologiese meerderwaardigheid sou die Duitsers geen verweer gehad het om Berlyn in die vergetelheid te sien nie, as hulle dit langer kon uithou. Soos dit was, het hulle & quottechnological superiority & quot hulle nie eers so ver gekry nie.
Tik XXI U-bote, ook bekend as & quotElektroboote& quot (Duits: & quotelectric boat & quot), was 'n klas Duitse diesel-elektriese duikbote wat tydens die Tweede Wêreldoorlog ontwerp en bedryf is. Dit was die eerste duikbote wat ontwerp was om hoofsaaklik onder water te werk, eerder as oppervlakteskepe wat kon onderdompel as 'n manier om opsporing te ontkom of 'n aanval te loods.
15 500 nmi (28 700 km 17 800 mi) op ​​10 knope (19 km/h 12 mph) het opgeduik
340 nm (630 km 390 mi) op ​​5 knope (9,3 km/h 5,8 mph) onder water 
Duitsers het die eerste vervaardig duikboot snorkel, Dit is 'n toestel waarmee 'n duikboot onder water kan werk terwyl hy steeds lug van bo die oppervlak inneem.
Dit was 'n wonderwapen van sy tyd en het 'n rewolusie in die tegnologie van die naoorlogse duikboot gemaak:
Die Amerikaanse vloot het die U-2513 en U-3008, bedryf hulle albei in die Atlantiese Oseaan. In November 1946 besoek president Harry S. Truman U-2513 die duikboot duik tot 440 voet (130 m) met die president aan boord. 
Die Japannese het hierdie strydkreet tydens die Tweede Wêreldoorlog gebruik om geallieerde troepe te intimideer en af ​​te lei, soortgelyk aan die gebruik van die beroemde "Rebel Yell" tydens die Amerikaanse burgeroorlog.
GI's tydens die Tweede Wêreldoorlog was maar al te goed bekend met die orde, "Tien hutte," 'n afkorting van "Aandag!" Daar moes soldate vasgryp, regop staan, reguit vorentoe kyk, met arms vasgemaak aan hul sye totdat hulle die bevel gekry het om "op hul gemak" te staan.
Foto: 34ste WAC Post Headquarters Company, Fort Devens, Massachusetts, 1943. Minnesota Historical Society Photograph Collection. Loc. geen. E448,25 p7
Om die oormatige produksie van gewasse tydens die Groot Depressie te bekamp en pryse te verhoog wat boere vir hul gewasse sou ontvang, het die Kongres Landbouaanpassingswet (AAA) (Publieke wet 73-10) op 12 Mei 1933. Boere het ingestem om die aantal bewerkte hektare en die aantal vee wat ingesamel is, te verminder in ruil vir subsidiebetalings van die federale regering.
Die AAA was om verskeie redes ongewild. Om aan die voorwaardes van die ooreenkomste te voldoen, was baie boere verplig om by te staan ​​en te kyk hoe oormaat vee geslag word om die kudde te verminder en gewasse wat reeds geplant is, vernietig word. Met duisende mense wat honger ly tydens die Groot Depressie, het baie Amerikaners hierdie beleid as verkwistend beskou.
Omdat die subsidies deur belasting op verwerkers van plaasprodukte betaal is, het die Hooggeregshof in 1936 die AAA ongrondwetlik bevind.
In 1938 word 'n tweede landbouaanpassingswet aangeneem, hierdie keer befonds deur die algemene belastingpoel. Ten spyte van kritiek het die AAA vir baie plaasgesinne nuwe hoop gebring en jare lank 'n basis vir plaasbeleid gelê.
Ailerons is skarniervleuelklappe op vliegtuie wat gemanipuleer kan word om die vliegtuig aan die een of ander kant te maak. Die kleppe werk altyd in teenstelling met mekaar. Byvoorbeeld, as die regte aileron omgedraai word en die linker aileron afwaarts afgebuig word, sal die vliegtuig na regs bank.
Artillerie verwys na groot gewere wat op land gebruik word, en na die veld- en kus-troepe wat verantwoordelik is vir die gebruik daarvan. Veldartillerie-wapens sluit in Howitzers, mortiere, vliegtuie en tenkwapens.
Foto: eenheid van battery H, 61ste kusartillerie, Minnesota National Guard demonstreer die Browning-masjiengeweer teen vliegtuie, Fort Snelling, 1940. Fotoversameling van Minnesota Historical Society.
Amerikaanse troepe wat in die Suidelike Stille Oseaan veg, het in groot getalle slagoffers geword van die muskietgedraagde siekte, malaria. Die beste opsie vir behandeling tydens die Tweede Wêreldoorlog was 'n sintetiese middel, Atabrine, ontwikkel deur 'n Duitse dokter en voor die oorlog bekendgestel.
Ten spyte van die voordele, was dienspligtiges huiwerig om die bitter pille te drink, wat die vel geel maak en hoofpyn, naarheid en soms 'n tydelike psigose by pasiënte kan veroorsaak.
In die jare onmiddellik na die Tweede Wêreldoorlog het die geboortesyfers wêreldwyd 'n skerp toename in geboorte gekry, met 'n geraamde 79 miljoen babas wat tussen 1946 en 1964 in die Verenigde State gebore is.Baba boom", het die styging in die geboortesyfer sy hoogtepunt bereik in 1957 toe 'n geskatte 123 van elke 1 000 vroue tussen 15 en 44 jaar oud is.
'N Helling van skoolkonstruksie en uitbreidings het begin namate die na-oorlogse babas die skoolgaande ouderdom bereik het. In die Twin Cities -voorstad Bloomington is byvoorbeeld tussen 1953 en 1963 sestien skole gebou om die instroming van studente in die skoolstelsel te akkommodeer, en in die dorpie St. Louis Park is twaalf skole gebou en klaskamers is bygevoeg tot vier bestaande skole tussen 1947 en 1963.
Foto: Moeders en kinders, Buchanan Street Quonset Hut -gemeenskap, 1947. Foto met vergunning van Ed en Lee Sworsky.
Bang se siekte, wat veroorsaak word deur Brucella abortus -bakterieë, affekteer beeste en ander huishoudelike en wilde diersoorte. Die siekte is hoogs aansteeklik en veroorsaak aborsie, verminderde melkproduksie en lae vrugbaarheid by koeie. Omdat die siekte moeilik is om te behandel, moet boere besmette diere uit hul kuddes verwyder om te voorkom dat die siekte versprei.
A bivak is 'n tydelike militêre kamp wat uit tente of tydelike skuilings bestaan.
Die ekonomiese voorspoed van die twintigerjare het skielik geëindig met die ineenstorting van die aandelemark op "Swart Donderdag", 24 Oktober 1929. Die volgende Dinsdag het paniek op Wall Street ontstaan ​​toe beleggers woes begin om hul beleggings af te verkoop. Swart Dinsdag, 29 Oktober 1929 was die begin van die Groot Depressie in die Verenigde State.
Die aanval op Pearl Harbor het baie Amerikaners laat vrees vir die moontlikheid van lugaanvalle op die vasteland. Die kantoor van burgerlike verdediging, wat in Mei 1941 georganiseer is, het vrywilligers regoor die land opgelei om lugaanvalle te doen om die bevolking op moontlike lugaanval voor te berei. A verduisteringOm alle kunsmatige lig buite huise en ander strukture te blus en "verduisteringsgordyne" oor alle openinge te plaas om te voorkom dat die binnekant se beligting aan die buitekant gesien word, was 'n maatreël om te keer dat vyandelike vliegtuie stede en ander moontlike teikens kan opspoor.
Hierdie foto van 1942 toon 'n vrywilliger van die burgerlike verdediging wat 'n egpaar uit Minnesota bystaan ​​met die regte voorsorgmaatreëls.
Foto: Minneapolis Star Journal Minnesota Historical Society Fotoversamelings, 29/07/1942. Pleknommer E448.14 p4
Die term blits is kort vir die Duitser blitzkrieg, of "weerlig oorlog." Hierdie hoogs mobiele vorm van oorlogvoering wat Duitsland tydens die Tweede Wêreldoorlog bevoordeel het, het vinnige, maar massiewe verrassingslugaanvalle gevolg deur tenk- en artillerievuur.
"Bomwerpersmaan" is 'n term vir 'n helder maanlig nag, waardeur bomwerpers spanne doelwitte duidelik kan sien. Betty Magnuson Olson verwys na die Bomber's Moon wat op Oukersaand 1944 geskyn het, wat gehelp het om die gety in die Battle of the Bulge te keer. Die Duitse offensief is daardie dag tot stilstand gebring, en die Geallieerde magte het op Kersdag die opmars na Duitsland begin.
Beestuberkulose is 'n chroniese respiratoriese siekte by beeste wat veroorsaak word deur die Mycobacterium bovis (M. bovis) bakterieë. Die siekte, wat eens landwyd algemeen was, is in Minnesota feitlik uitgeroei tot 2005, toe nuwe gevalle in die noordweste van Minnesota aangemeld is. Staatswetgewing is in Mei 2008 aangeneem om 'n nuwe plan op te stel om die TB-vrye status van beeste vir die staat terug te kry.
Brucellose is 'n aansteeklike siekte wat by diere voorkom, veroorsaak deur bakterieë van die genus Brucella. Die siekte kan oorgedra word aan mense wat in aanraking kom met 'n besmette dier, of deur besmette melk of kaas in te neem, hoewel gevalle in die Verenigde State selde voorkom as gevolg van dierbeheermaatreëls. Die siekte by mense manifesteer in griepagtige simptome, en kan in ernstige gevalle die sentrale senuweestelsel en hart beïnvloed.
Met geld vir die noodsaaklikhede tydens die Groot Depressie, het baie gesinne hul eie vrugte en groente verbou, en ingemaakte hulle tuis om hulle te bewaar. Sommige vleise is ook ingemaak.
In blikkies word voedsel verhit om skadelike mikroörganismes te vernietig en dan onder hoë druk in lugdigte glasflesse verseël.
Foto: Vroue wat bone voorberei vir inmaak, Hennepin County, 1938. MHS -fotoversameling, liggingnr. E445.1 r142.
Kaf verwys na die strooi wat oorbly nadat die graan gedors is. Hierdie 1931 -prentjie van die McQuire Brothers -dorsplatform toon groot stapels kaf. Die dorsmasjien blaas kaf op die stapel aan die linkerkant, terwyl die mans in die middel van die foto die graan in groot sakke vang.
Foto: McGuire Brothers dorsuitrusting, 19/09/1931. Fotograaf: John Runk (1878-1964), MHS-fotoversameling, liggingnr. Runk 2390.
'N Weermag kapelaan is 'n opgeleide lid van die geestelikes verbonde aan 'n militêre eenheid. 'N Kapelaan bied geestelike en pastorale ondersteuning aan dienspersoneel, insluitend die uitvoering van godsdienstige dienste op see of in die veld. Baie eenhede het kapelane vir beide Christelike en Joodse gelowe.
'N Totaal van 8 896 kapelane het tydens die Tweede Wêreldoorlog in die Amerikaanse weermag gedien en 2 453 versierings verdien. 77 kapelane is dood.
Foto: Velddiens: 45ste afdeling "Thunderbird", Tweede Wêreldoorlog. Bron: U.S. Army Chaplain Center and School.
Voor binnenshuise loodgieterswerk het baie huise 'n handpomp by die wasbak gehad wat aan 'n stortbak, 'n mensgemaakte ondergrondse tenk wat ontwerp is om reënwater op te vang en op te vang. Die reënbakke moes waterdig wees en het gewoonlik 'n beskermende omhulsel om die water skoon te hou. Water vir was, bad en kook moes met die hand uit die put of uit 'n buitelugput gepomp word en op 'n hout- of steenkoolstoof verhit word, in 'n wasbak of bad gegooi word. Water vir vee en tuin word dikwels uit 'n buitelugput gehaal, hetsy met 'n handpomp of deur 'n windpomp.
Namate plase toegang tot elektrisiteit verkry het, kon gesinne elektriese pompe gebruik om water in hul huise te bring. Binnenshuise badkamers het meer algemeen geword. Waterverwarmers het dit moontlik gemaak om warm en koue water uit binnenshuise krane te put, wat een keer per week bad met gedeelde badwater iets van die verlede gemaak het.
In 1930 het slegs 'n klein persentasie van die plaashuise in Minnesota binnenshuise loodgieterswerk, en sommige plattelandse gesinne sou tot die 1950's wag om hierdie verbetering by te voeg.
Foto: Vrou wat teeketel vul uit die stortpomp in die plaaskombuis, 1910. MHS -fotoversameling, liggingnr. GT2.51 r1.
Die Civilian Conservation Corps (CCC) is in 1933 gestig as deel van president Roosevelt se New Deal-wetgewing om betekenisvolle werk aan jong mans van 17 tot 23. jaar te verskaf. Rekrute het vir 'n termyn van ses maande aangemeld en kon in twee agtereenvolgende terme inskryf voordat hulle verder kon gaan. Hulle verdien $ 30 per maand, waarvan $ 25 huis toe gestuur moet word na hul gesinne. Die regering het klere, behuising en kos aan hulle verskaf en aan die werk gesit om damme, paaie en brandbane te bou, klip- en houtgeboue in staats- en nasionale parke te bou, bosbrande te bestry en boere te help met grondbewaringsmaatreëls.
Teen die tyd dat die program in 1942 ontbind is, het 84 000 jong manne uit Minnesota baat gevind by die werk in die CCC.
Foto: Brandbestryders van die Civilian Conservation Corps, noordelike Minnesota, ca. 1933. St. Paul Dispatch, MHS -fotoversameling, liggingnr. SC4.2 r17.
Diensplig verwys na die vereiste militêre diens, wat in Amerika algemeen bekend staan ​​as 'die konsep'.
In die Verenigde State begin diensplig tydens oorlog tydens die Eerste Wêreldoorlog, ingestel deur die Selective Service Act van 1917.
Die Wet op die selektiewe diens van 1940, wat in reaksie op die val van Frankryk na Duitsland aanvaar is, het die eerste diensplig in vredestyd in die Amerikaanse geskiedenis begin, terwyl Amerika voorberei het op die moontlikheid van toetrede tot die Tweede Wêreldoorlog. Die wet vereis dat alle mans tussen 21 en 35 jaar vir die konsep moet registreer. 'N Tweede wet wat aangeneem is nadat die VSA die oorlog betree het, vereis dat alle mans van 18 tot 65 jaar moet registreer, en diegene tussen 18 en 45 wat in aanmerking kom vir militêre diens.
Kontoerboerdery is 'n kweekmetode wat volg op die natuurlike lê van die land, om heuwels te buig, eerder as om reguit vore op en af ​​te ploeg. Hierdie metode skep rante wat bogrond en sade in plek hou, wat help om die erosie van grond te voorkom.
Foto: Kontoerploeg naby Millville, Wabasha County, 1937. MHS -fotoversameling, liggingnr. SA4.2 r3.
A kriptograaf is 'n persoon wat gekodeerde taal breek. Kriptograwe was tydens die Tweede Wêreldoorlog nodig om gekodeerde boodskappe wat uit Duitsland en Japan onderskep is, te ontsyfer.
Cystosomiasis is 'n siekte wat veroorsaak word deur kontak met water wat besmet is met slakgedraagde parasitiese wurms wat onder die vel gebaar het. Simptome sluit in hoë koors.
Die Uitstekende eenheidsaanhaling word toegeken aan diens- of weermag -eenhede vir verdienstelike diens. Ken Fritz se Army Air Corps 1st Fighter Group het drie aanhalings ontvang vir heroïese diens tydens die Tweede Wêreldoorlog: Italië, 25 Aug 1943 Italië, 30 Aug 1943 Ploesti, Roemenië, 18 Mei 1944.
Die Wet op Bewaring van Nood (Senaatwetsontwerp nr. 5.598) is op 31 Maart 1933 onderteken. Een van die eerste van president Franklin D.Roosevelt se "New Deal" -programme, dit het werkgeleenthede vir werkloses geskep en die weg gebaan vir die skepping van die Civilian Conservation Corps.
Die Verenigde State was betrokke op drie verskillende fronte in die Tweede Wêreldoorlog: Noord -Afrika en Italië, Europa en in die Stille Oseaan. Troepe wat in Frankryk, België, Nederland en Duitsland geveg het, het in die Europese operasieteater, of "ETO".
Die Plaasburo was 'n belangrike deel van die plattelandse lewe in Minnesota sedert die eerste landbouplaas in 1913 gestig is. In 1919 het die Buro vir vier en twintig provinsies die Minnesota Farm Bureau Federation georganiseer, wat weer by die American Farm Bureau Federation aangesluit het.
Vir 'n boer was die Plaasburo 'n bron vir inligting oor moderne boerderymetodes op plaaslike vlak en 'n sterk invloed op staats- en nasionale vlak. Plaasburo -vergaderings was meer as net vergaderings, dit was 'n geleentheid vir gesinne om saam te kuier.
Plaasburo's in die staat Minnesota het 'n krisis in die depressie beleef, aangesien lede dit moeilik gevind het om hul gelde te betaal. Die lidmaatskap van die Minnesota Farm Bureau Federation het gedaal van 12.079 in 1931 tot 5.215 in 1933, en het daarna teruggekeer namate die greep van die depressie versag het. Vandag spog die Minnesota Farm Bureau met 77 County Farm Bureaus met 'n totale ledetal van meer as 31,000.
Die jaarlikse Farm Bureau -piekniek was vir baie 'n hoogtepunt, met interessante lesings, vermaak en speletjies vir die hele gesin.
Foto: Vlot versier met produkte in Farm Bureau se piekniekparade ter bevordering van boerdery in St. Louis County, 1930. MHS -fotoversameling, liggingnr. SA1.2 p15.
Die droogte tydens die Groot Depressie het dit vir boere moeilik gemaak om genoeg graan en hooi te verbou om hul vee te voed, en dit het 'n tekort op die mark beteken vir diegene wat voer wou koop. Baie plaasdiere het hongersnood ondervind omdat boere gesukkel het om vir hulle te sorg.
Foto: honger koeie en perde is deur boere na die staatskaping gebring om hul eise vir verligting te dramatiseer, 1935. George E. Luxton, MHS Photograph Collection, Loc. Nr SA5.2 p9.
Flak verwys na die metaalfragmente van ontploffende doppe wat deur langafstand-lugafweergewere afgevuur word. Die term kom van die Duitser Flugabwehrkanone, of Flak, 'n tipe vliegtuigverdedigingskanon.
Die Frisco -konferensie verwys na die Verenigde Nasies se handveskonferensie, wat van 25 April tot 26 Junie 1945 in San Francisco gehou is. China en Rusland - met afgevaardigdes van 46 ander lande wat deelneem. Die doel van die konferensie was om 'n handves vir 'n internasionale vredesonderneming goed te keur in die hoop dat toekomstige wêreldwye konflik vermy kan word.
Na slegs twee maande is die handves goedgekeur en onderteken deur 50 van die 51 oorspronklike lidlande (Pole, afwesig van die konferensie, later onderteken). Harold E. Stassen, voormalige goewerneur van Minnesota (1939 tot 1943), is deur president Roosevelt gekies om een ​​van die 282 afgevaardigdes van die VN -handveskonferensie te wees, en het die eer gekry om vir die Verenigde State te teken. Dit het op 24 Oktober 1945 in werking getree.
Foto: Harold Stassen van Minnesota onderteken die handves van die Verenigde Nasies, 26 Junie 1945. Minnesota Historical Society Photograph Collection, Loc. geen. E450 p31.
Garnisoen is die term vir 'n groep troepe wat op 'n spesifieke plek gestasioneer is - gewoonlik 'n stad, stad of fort - om dit te verdedig. Vandag word die term soms gebruik om na die ligging self te verwys.
Die derde infanterie van Minnesota was die garnisoen wat voor en tydens die Tweede Wêreldoorlog by Fort Snelling gestasioneer was.
Foto: Troepe by Fort Snelling, 1941. Fotograaf: Minneapolis Star Journal Tribune. Fotoversameling van die Minnesota Historical Society, Loc. geen. MH5.9 F1.7 p129.
Toe die Verenigde State in 1941 die Tweede Wêreldoorlog binnegaan, het die regering begin om voedsel en ander goedere na die oorlogspoging te kanaliseer. Die behoefte aan voorraad vir die weermag beteken 'n tekort vir Amerikaners aan die tuisfront. Om die nodige items regverdig te versprei, implementeer die regering a rantsoenering stelsel in 1942.
Vervoer is op verskeie maniere deur rantsoenering beïnvloed. Met 'n tekort aan metaal en rubber, het Amerikaners dit moeilik gevind om 'n nuwe motor te koop of die bande op 'n ou een te vervang. Petrol is ook gerantsoeneer, en 'n nasionale spoedgrens van 35 myl per uur is ingestel om brandstof en bande te bespaar.
Burgerlikes het een van 'n aantal verskillende klassifikasies van gaskaarte uitgereik, wat hulle elke week op verskillende hoeveelhede petrol geregtig was. 'N Gaskaart en 'n rantsoenboek -koepons moes aangebied word by die aankoop van brandstof. Koepons is vir 'n vasgestelde tydperk geldig gemaak om ophoping te voorkom.
Om 'n klassifikasie en rantsoeneringseëls te kry, moes 'n mens voor 'n plaaslike raad verskyn om te bevestig dat gas nodig is en die eienaarskap van hoogstens vyf bande. Alle bande van meer as vyf per bestuurder is deur die regering gekonfiskeer weens rubbertekorte.
'N A -kaart was die laagste prioriteit van gasrantsoenering en het die houer geregtig op 3 tot 4 liter gas per week. B -kaarte is uitgereik aan werkers in die militêre bedryf, wat hul houer tot 8 liter gas per week geregtig maak. C -kaarte is toegeken aan persone wat baie belangrik geag word vir die oorlogspoging, soos dokters. T rantsoene is vir vragmotors beskikbaar gestel. Laastens het X -kaarte die houer geregtig op onbeperkte voorraad en was die hoogste prioriteit in die stelsel. Ministers, polisie, vrywillige brandweermanne en burgerlike verdedigingswerkers val in hierdie kategorie.
Image: "Ek sal myne ook dra!" Kunstenaar: Sarra, 1943. Minnesota Historical Society se plakkaatversameling. Loc. geen. E448.14 a44.
Die GI Bill, of Servicemen's Adjustment Act, wat in 1944 deur die kongres aangeneem is, het fondse voorsien wat teruggekeerde dienspligtiges en vroue ("GI's") in staat gestel het om kollege of beroepskool by te woon, en lenings met lae rente aangebied vir die aankoop van 'n huis of om 'n besigheid te begin. Die GI Bill het baie lede van Minnesota's Greatest Generation gehelp om drome te verwesenlik wat daarsonder nie moontlik sou wees nie.
Miljoene het voordeel getrek uit die program, deur universiteits kampusse oor die hele land te oorstroom en 'n oplewing in die konstruksie na die oorlog te veroorsaak. Foto: Vaders in pette en rokke met hul kinders, University Village, St. Paul, 1951. Minneapolis Star Journal Tribune Minnesota Historical Society Photograph Collection.
Die Groot depressie was 'n wêreldwye ekonomiese krisis. In die Verenigde State het die depressie begin deur die ineenstorting van die aandelemark, en die paniek van die beleggers wat gevolg het, in Oktober 1929. Banke het hul deure gesluit. Miljoene het hul werk, hul huise en hul selfbeeld verloor. Boere staar ernstige droogte en dalende pryse vir goedere in die gesig. Gesinne is verskeur terwyl broodwinners noodgedwonge die huis moes verlaat op soek na werk, en ouer kinders wat die gesin nie meer kon onderhou nie, het op hul eie vertrek.
Herstel het begin met die implementering van president Franklin D. Roosevelt se "New Deal" -beleid (1933-1937), wat miljoene desperate Amerikaners hulp verleen het en die land gehelp het om stadig weer op die been te kom. Ten spyte van die verbeterde toestande, het die gevolge van die Groot Depressie steeds gevoel totdat die VSA die Tweede Wêreldoorlog binnegegaan het, toe miljoene jong mans opgeroep is om in die militêre en oorlogsbedryf te dien en die ekonomie aangevuur het deur werk vir burgerlikes te skep.
Baie gesinne leef in moeilike omstandighede. Die vrou op hierdie foto word tydens die Groot Depressie, 1937, tydens die Groot Depressie, in 1937, tydens die Groot Depressie, water vertoon wat in 'n onverhitte, vervalde skuiling verhit word.
Granate is klein bomme met 'n vertraagde plofbare aksie, wat algemeen deur soldate gebruik word om die vyand in loopgraafoorlog te bereik. Verskillende soorte granate kan met die hand gegooi word of uit 'n wapen geskiet word.
Guernsey -koeie, 'n toonaangewende suiwelras, het hul oorsprong op die eiland Guernsey in die Engelse kanaal. Guernseys word gewaardeer vir hul hoë kwaliteit melk wat ryk is aan proteïene en bottervet.
Foto: Amerikaanse grootkampioen Guernsey -koei, 1935. Hildebrand, MHS -fotoversameling, Loc. geen. SA3.1 p25.
Haol, (uitgespreek: How-leh) in die Hawaiiaanse taal, beteken 'vreemd' of 'vreemdeling', dit kan gebruik word met verwysing na mense, plante en diere. Haole, in sy huidige definisie, het in die vroeë 1820's die eerste keer met die kinders van Kaukasiese immigrantkinders geassosieer.
Eenvoudige speletjies met voorwerpe wat gevind is, het kinders gedurende die Groot Depressie ure lank vermaak. Een so 'n speletjie was 'Versteek die vingerhoed', wat met 'n gewone vingerhoed gespeel kan word, soos die hier op die foto. Ander voorwerpe kan vervang word, soos 'n houtdraad of 'n knoppie.
Om die spel te speel, verberg een persoon die vingerhoed terwyl die ander hul oë bedek. Die ander spelers soek dan die vingerhoed, met of sonder leidrade soos "Jy word warmer" of "Jy word kouer." Wanneer dit opgemerk word, roep die vinder "ek spioeneer!" en verberg die vingerhoed vir die volgende ronde.
Voorwerp: Vingerhoed, metaal, 1920-1940, geskep deur Strandquist Mercantile Company. MHS 3D Objects Collection, ID: 1987.217.5.
Branders, ook bekend as vuurbomme, is bomme wat ontvlambare chemikalieë bevat wat bedoel is om 'n brand te veroorsaak by 'n impak. Hierdie wapens is tydens die Tweede Wêreldoorlog deur beide die geallieerde magte en die as -mag gebruik.
'N Groot bomomhulsel is gevul met klein stokkies branders (bomblare). Dit is ontwerp om in die lug oop te maak en die bomme te versprei om 'n groot gebied te dek. 'N Ontploffingslading sou dan die brandmateriaal aan die brand steek. Die vuur brand by uiterste temperature wat die meeste geboue van hout of ander brandbare materiale kan vernietig.
Oorspronklik is brandstowwe ontwikkel om die baie klein, gedesentraliseerde oorlogsbedrywe wat (dikwels opsetlik) in groot dele van die oppervlakte van die stad geleë is, te vernietig in 'n poging om die vernietiging deur konvensionele hoë-plofbare bomme te ontsnap.
Toe die Amerikaanse regering vasstel dat persone van Japannese afkoms 'n bedreiging vir die nasionale veiligheid tydens die Tweede Wêreldoorlog kan inhou, volg president Roosevelt die aanbeveling van sy adviseurs en onderteken uitvoerende bevel 9066, wat die oorlogsekretaris die mag gee om 'militêr' te bepaal gebiede "en om" alle persone "uit sulke gebiede te ontruim. Deur hierdie bevel kan die regering alle Japannese Amerikaners effektief van die Stille Oseaan-kus verwyder en dit na verhuisingsentrums stuur vir uiteindelike hervestiging elders.
Die Japannese Amerikaners is in vier groepe ingedeel:
1. Issei - 1ste generasie Japannese immigrante wat destyds volgens die wet Amerikaanse burgerskap geweier is.
2. Nisei -die kinders van die Issei, tweedegeslag-Japannese Amerikaners wat van geboorte af burgers was en wat in die VSA opgevoed is
3. Kibei - diegene wat uit Amerika gebore is, maar wat in Japan opgevoed is.
4. Sansei -derde generasie Japannese Amerikaners, kinders van die Nisei.
Sowat 116 500 mense het die internering geraak. Baie gesinne wat tydens die oorlog na ander dele van die land hervestig is, het verkies om daar na die oorlog te bly.
Die swing dance rage van die 1930's en 1940's het begin by die Savoy-ballroom in Harlem in New York met die "Lindy Hop", en het 'n wêreldwye sensasie geword wat bekend staan ​​as die Jitterbug. Die jitterbug is geïnspireer deur beide Afrikaanse en Europese danstradisies, en is 'n lewendige kombinasie van dans- en bewegingsdans in die hele liggaam. Balsale het regoor die land ontstaan ​​waar jongmense kon dans na die klanke van groot orkeste.
Foto: Dansers kyk hoe swart paartjies die jitterbug dans, Harvest Moon ball, St. Paul Auditorium, 1945. St. Paul Dispatch & amp Pioneer Press, MHS Photograph Collection, Location no. GV 1.3 m3.
A lang blader is 'n skater wat skaats met langer lemme dra as dié wat op hokkie of skaats gevind word. Hierdie tipe skaats word tipies gebruik vir snelskaats.
Foto: Snelskaatswedstryd in Powderhorn Park, Minneapolis, 1935. MHS -fotoversameling, liggingnr. GV3.72 p21.
Militêre personeel eet gemeenskaplike maaltye in die gemors, of gemorsaal. In haar brief huis toe, noem Anne Bosanko Green 'Time out for mess' wanneer sy 'n blaaskans neem om na die gemorsaal te gaan eet.
A mikrometer is 'n instrument wat gebruik word om baie klein afstande, hoeke en voorwerpe te meet.
Die NAACP, of National Association for the Advancement of Colored People, is in 1909 gestig in reaksie op rasse-onluste in Springfield, Illinois deur William English Walling, Mary White Ovington, dr. Henry Moskowitz, Ida Wells-Barnett, W.E.B. DuBois, en Oswald Garrison Villiard. Byna 'n eeu lank het die organisasie protesoptogte gereël en regsgevegte aangevoer namens slagoffers van rasse -onreg.
Miskien was die bekendste lid van die NAACP uit Minnesota Roy Wilkins (1909-1981), wat sy werk vir burgerregte in St. Mnr. Wilkins was redakteur van die NAACP -tydskrif, Die Krisis en word in 1955 voorsitter van die nasionale organisasie. In die hoedanigheid werk hy vir die goedkeuring van die Wet op Burgerregte van 1964, die Wet op Stemreg van 1965 en die Wet op Billike Behuising van 1968.
Die Nasionale Kinderarbeidskomitee (NCLC) is in 1904 gestig en gehandhaaf deur 'n Congress of Act in 1907. Omdat die NCLC geglo het dat kinders op skool hoort en nie by die werk nie, bevorder die beëindiging van kinderarbeid in die Verenigde State en werk dit vir verpligte onderwys in alle state. 'N Mylpaal in hervorming van kinderarbeid is in 1912 bereik toe 'n Kinderburo in die Amerikaanse Departement van Handel en Departement van Arbeid georganiseer is.
Nadat die Hooggeregshof 'n verbod op kinderarbeid ongrondwetlik bevind het, het die NCLC sy aandag gevestig op 'n grondwetlike wysiging om kinderarbeid te verbied. In 1938 is die Fair Labor Standards Act aangeneem, wat strenger regulasies vir die indiensneming van kinders bevat.
Die NCLC is vandag nog aktief betrokke by die beskerming van jong werkers in die Verenigde State.
Foto: Kinders studeer by hul lessenaars in die klaskamer in Jackson School, Minneapolis, 1925. MHS -fotoversameling, liggingnr. L3.2 r10.
Die National Industrial Recovery Act (NIRA), wat op 16 Junie 1933 aangeneem is, was bedoel om die sukkelende Amerikaanse ekonomie te stimuleer.
As deel van president Franklin D. Roosevelt se "New Deal", is die NIRA (onder die vaandel van die National Recovery Administration) ontwerp om billike mededinging te bevorder deur werk te skep, pryse op sommige goedere te beperk, 'n minimum loon vas te stel, die ure te beperk per week, en strenger beperkings op kinderarbeid.
Hierdie wette was moeilik om af te dwing en is gekritiseer omdat dit die bedryf te veel beheer toelaat om hul eie kodes op te stel. In 1935 is die NIRA deur 'n eenparige stem van die Amerikaanse hooggeregshof beslis ongrondwetlik. Die hof het bepaal dat die president buitensporige mag verleen het en 'n skending van die regte van die staat in die interstaatlike handel deur die kongres genoem.
Foto: Embleem van die National Recovery Administration wat deur Holm en Olson in blomme vertoon word op die State Fair, 1933. MHS -fotoversameling, liggingnr. E445 p25.
A Nazi was lid van die National Socialist German Workers Party, 'n politieke party onder leiding van Adolf Hitler wat aktief was in Duitsland van 1920 tot 1945. Die fundamentele Nazi -geloof in die rasse -suiwerheid van die Duitse volk het gelei tot die vervolging, gevangenisstraf en massamoord van diegene wat hulle as 'gebrekkig' beskou het, insluitend Jode, Slawiërs, godsdienstige leiers, verstandelik en liggaamlik gestremde persone en kommuniste.
Image: Die Nazi's is in Amerikaanse oorlogspropaganda as suiwer boosheid uitgebeeld, soos op hierdie plakkaat uitgebeeld word. "This is the Enemy," 1943. MHS -plakkaatversameling, Loc. geen. E448.19 a27.
Op die hoogtepunt van die depressie (1933-1937) het president Franklin D. Roosevelt, bygestaan ​​deur die kongres, 'n reeks nuwe regeringsprogramme opgestel wat daarop gemik was om miljoene mense wat die ergste deur finansiële swaarkry geraak word, direk te verlig. Die programme, bekend as die Nuwe ooreenkoms, het ons land gehelp om te herstel van 'n verlammende ekonomiese ramp, en 'n hervormde regeringsbeleid om die land in die toekoms teen soortgelyke probleme te beskerm.
Baie Minnesotans het baat gevind by die 'alfabet -agentskappe' wat as deel van die New Deal geskep is. Byvoorbeeld, die FERA (Federal Emergency Relief Administration) het in die eerste twee jaar van die operasie $ 300,000,000 se hulp aan armes uitgedeel aan die armes deur die AAA (Agricultural Adjustment Administration) deur middel van gewas- en veeverminderingsprogramme, die CCC (Civilian Conservation Corps). ) het miljoene jong mans regoor die land betekenisvolle werk verleen en die REA (Rural Electrification Administration) het elektrisiteit en telefoondiens na landelike gebiede gebring.
Alhoewel baie New Deal -programme voor die einde van die Tweede Wêreldoorlog uitgeskakel is, het dit 'n blywende nalatenskap gelaat in die Federal Deposit Insurance Corporation, wat in 1933 gestig is om die bankrekeninge van die Securities and Exchange Commission (SEC) te waarborg, wat in 1934 geskep is om die koop te reguleer. en die verkoop van aandele en ander sekuriteite en sosiale sekerheid, 'n program wat in 1935 begin is, wat deur middel van betaalstaatbelasting befonds is om werkers teen werkloosheid, siekte, ongeskiktheid of dood te verseker.
Foto: Werkers op die plaas Emergency Relief Administration naby Duluth, 1935, wat ingevolge die New Deal opgerig is. MHS -fotoversameling, liggingnr. E445 r1.
A Nie-kom, NCO, of Onderoffisier, is 'n aangewese lid van die weermag wat gesag het wat deur 'n opdragbeampte verleen word.
In die Amerikaanse weermag, die Amerikaanse lugmag en die United States Marine Corps sluit die onderoffisierstatus alle geledere van sersant in. In die Marine Corps is die rang van korporaal ook onderoffisier. Die rang van korporaal (E-4) in die weermag word as 'n junior onderoffisier geklassifiseer, en word dieselfde respek betoon as 'n onderoffisier. In die Amerikaanse vloot en die Amerikaanse kuswag word alle geledere van onderoffisier as onderoffisiere beskou.
Die brons eikebome -trosse is 'n klein metaalpen in die vorm van eikehoutblare en eikels wat aan 'n militêre lintversiering geheg is. Die eikebome -tros word toegeken as dieselfde versiering 'n tweede of meer keer verdien is. 'N Silwer eikehoutblaargroep kan in die plek van vyf brons eikehoutblaargroepe gedra word.
PatriotismeOmdat hy getrou was aan die land, het dit 'n kenmerk geword van die grootste generasie van Minnesota. Lojaliteit teenoor die Verenigde State en respek vir haar vlag is op 'n vroeë ouderdom deur onderwys ingeboesem.
Die Little Citizens League is georganiseer in die nasleep van die Eerste Wêreldoorlog om landelike studente te help om 'goed ingeligte burgers te word, sterk van liggaam en gereeld aktief in diens van hul medemens, die staat en die nasie'. Die organisasie is in die middel van die twintigerjare herleef as die Young Citizens League om burgerskapopleiding deur middel van landelike skole te bied, met die klem op respek vir die regering, openbare eiendom, huis, skool, kerk, gemeenskap en op selfrespek.
Die toewyding van Liga -lede word weerspieël in hierdie reëls van die "Young Citizens League March":
Ons marsjeer en sing ons stemme
Jong burgers is ons
Verlê in 'n gasheer wie se wagwoorde is
Jeug, moed, lojaliteit
Die vaandel van ons land dryf in die sonlig
Wat deur hoop en vrees deur die komende jare,
Ons sal steeds meer hoog bly.
Foto: Kinders in patriotiese kostuum wat 'n boom plant, 1923. MHS -fotoversameling, liggingnr. SC3.2 r6.
Terwyl die meeste Amerikaners bewus was van die stormwolke oor Europa, was die land heeltemal verras toe die Japannese die Hawaiiaanse militêre basis by pêrelhawe op Sondag 7 Desember 1941. Baie mense het geen idee gehad waar Pearl Harbor geleë is nie.
Mense regoor die land het later die oggend hul radio's ingeskakel om te hoor dat president Roosevelt oorlog teen Japan verklaar het. Daardie dag sou word, soos Roosevelt voorspel het, "die dag wat in smaad sal lewe."
Gedurende die oorlog, "Onthou Pearl Harbor!" het gedien as die saamtrek wat die Amerikaners in 'n algemene saak bymekaar gebring het. Foto: USS Arizona brand na die Japannese aanval op Pearl Harbor, 7 Desember 1941. Departement van die vloot, National Archives and Records Administration.
Voor die dae van outomatiese toerusting om rolbalpenne terug te stel, het rolbalbane kinders in diens geneem om agter die penne te sit om die neergestorte te verwyder en met die hand terug te stel. Dit was 'n gevaarlike werk a pinsetter kan getref word deur vlieënde penne of 'n foutiewe rolbal.
Die eerste outomatiese pinsetters is in 1956 deur die Brunswick Company bekendgestel.
Foto: Pinsetters aan die werk by Midway -stegies, 1937. MHS -fotoversameling, liggingnr. GV3.16 p5.
Plasma is die gelerige vloeistof in die bloed waarin bloedselle opgeskort word.
Die einde van die oorlog het beteken dat 'duisend Amerikaanse soldate en vroue' huis toe moes gaan '. Vir die meeste is die ontslag vertraag weens die implementering van die Aangepaste Diensgradering (ASR) -telling, 'n puntestelsel wat aan die einde van vyandelikhede in Europa geïmplementeer is.
Om na die VSA terug te keer, moes mans wat ingeskryf is 'n ASR van 85 hê punte, en ingeroep vroue, 44 punte. Een punt is toegeken vir elke maand in die diens, met 'n ekstra punt vir elke maand wat in die buiteland bedien word. Vyf punte is verdien vir elke veldtogster wat verdien word, en vir elke toekenning wat ontvang is (soos 'n Silver Star, Purple Heart, ens.). 'N Bykomende 12 punte per kind word toegeken aan kinders met kinders onder die ouderdom van 18 jaar. Alle diensvroue wat met veterane getroud is, kom outomaties in aanmerking vir laat Mei 1945. Diegene met minder as die nodige punte is behou vir beroep of moontlike herplasing na die Pacific Theatre. operasies, in afwagting van 'n inval op die tuiseiland Japan.
Die totale punte wat nodig is vir ontslag is hersien na 75 vir aangewese mans en 37 vir vroue kort na die oorgawe van Japan, toe minder militêre personeel nodig was.
Tot middel 1930's landpaaie was min en van swak gehalte, wat vervoer moeilik gemaak het. Met die koms van die Works Progress Administration (1935) het beter "plaas-tot-mark" -paaie deur die staat begin kruis, wat dit vir boere makliker gemaak het om hul gewasse en vee op die mark te bring en dat hul kinders by die skool kon kom.
Foto: Mucker en vragmotor aan die werk op die plaas na die mark wat deur Works Progress Administration, 1936, aangelê word. MHS -fotoversameling, liggingnr. HE3.81 r65.
Baie plattelandse Minnesotans het gedurende die 1920's en 1930's nie binnenshuise loodgieterswerk gehad nie. In plaas daarvan, 'n mal streep na die privaatof buitekamer, buite was nodig om die oproep van die natuur te beantwoord. In die winter het gesinne gereeld gebruik gemaak slop potte of kamerpotte, 'n bedekte pot of emmer wat onder die bed weggesteek word as 'n plaasvervanger vir 'n toilet. Die onaangename taak om die potte leeg te maak, was elke oggend net so nodig.
Voorwerp: Skottelglas, glas, ca. 1901-1920. Skepper: FJE, Nankin (?), MHS 3-D Objects Collection, ID: 1988.156.214.1.A, B.
Pulp logs is bome van 'n lae gehalte wat geoes word vir die vervaardiging van papier. Die hout word tot 'n sagte massa verminder deur die bas te verwyder, en slypmasjiene, hitte en druk, of chemikalieë word gebruik om die vesels te skei, afhangende van die kwaliteit van die gewenste pulp. Die pulp word gebleik as dit bedoel is vir wit papierprodukte.
Sagtehout, soos denne- en sparren, en hardehout soos berk en esdoorn, word gebruik om pulp te maak.
Foto: Die mans op hierdie foto laai pulphout vir die International Lumber -onderneming in die noorde van Minnesota, 1935. Napolean N. Nadeau, State Archives Collection, Minnesota Historical Society.
Die P.W.A. (Openbare Werke Administrasie), 'n New Deal -agentskap, is deur die National Recovery Act van 1933 geskep om kontrakte met private ondernemings te sluit vir die bou van openbare werke om werk te skep en ekonomiese groei te stimuleer. Projekte het paaie, skole, hospitale, brûe en damme ingesluit om hidro -elektriese aanlegte aan te vul, met 'n totaal van $ 6 miljard wat oor ses jaar toegeken is, van 1933 tot 1939.
PX op 'n weermagbasis staan ​​dit vir 'Post Exchange', 'n afdelingswinkel waar soldate die verbruikersgoedere kan koop wat hulle benodig, soos klere, toiletware, lekkergoed, boeke en ander artikels. Vir diegene wat in die Tweede Wêreldoorlog in die buiteland diens gedoen het, was die PX die enigste plek waar soldate en vroue Amerikaanse handelsware kon vind.
Die Quonset hut, is ontwikkel tydens die Tweede Wêreldoorlog toe die vloot 'n draagbare gebou nodig gehad het wat deur ongeskoolde arbeid saamgestel kon word.
Die hutte, wat vooraf vervaardig is van gegolfde staal met laaghoutpunte, is gevorm soos 'n silinder wat in die lengte in die helfte gesny is. Hulle was geïsoleer en het 'n houtvloer. Die onverdeelde binnekant van die hutte het hulle geskik gemaak vir gebruik as kaserne, kantore, behuising en hospitaalafdelings. Quonset -hutte kom in verskillende groottes voor, van 16'x36 'tot 40'x100' modelle wat as pakhuise gebruik word.
Meer as 150 000 Quonset -hutte is tydens die oorlog vervaardig. Oortollige hutte is vir $ 1,000 elk aan die publiek beskikbaar gestel. 'N Groot aantal van hulle is na die oorlog in diens geneem as tydelike behuising. Die Twin Cities het Quonset -hutgemeenskappe in Buchananstraat in Noordoos -Minneapolis, Belvidere Park in West St. Paul, en in 27th Street en Como Avenue naby die Universiteit van Minnesota.
Foto: lugfoto van University Village vir G.I. behuising in Twenty Seventh Street en Como Avenue, Minneapolis, 1946. Minnesota Historical Society Photograph Collection. Ligging nr. FM6.818 p2
Die Spoorweg -eiland Die omgewing van St. Paul was so genoem omdat dit omring was deur spoorlyne, wat 'n driehoekige gebied vorm. Spore van die spoorweë Great Northern, Northern Pacific en Soo Line bied grense vir hierdie tradisioneel immigrantebuurt, wat die ou Swede Hollow -gebied van die stad omvat. Met die koms van Interstate 94 het Railroad Island amper verdwyn.
In die donkerste dae van die depressie (1933) het die Verenigde State beleef rekord werkloosheid, toe 12 830 000 gesonde werkers sonder werk was, oftewel 25% van die land se arbeidsmag. In Minnesota was 29% van die staat se 1 miljoen werkers werkloos. Op die Iron Range van Minnesota het die werkloosheid 70%bereik.
Om dit in perspektief te plaas, was die gemiddelde nasionale werkloosheidskoers vir 2005 5,1%.
Massawerkloosheid het beteken dat baie gesinne hul huise verloor of plase wat deur droogte geteister is, verlaat het, terwyl ander geskei is toe volwassenes die huis verlaat om werk te soek. Werklose jeugdiges het 'n las op hul gesinne geword en op die spoor gery op soek na werk en by die geledere van die boemelaars aangesluit.
Foto: werklose mans wat slaap en sit in Gateway Park, Minneapolis, 1933. MHS -fotoversameling, liggingnr. E440 p11.
Die 1920's plaas die 'dekade' in 'dekadensie'. Dit was 'n tyd van radikale verandering wat die bynaam, die Brullende twintigs.
In die jare na die Eerste Wêreldoorlog was Amerikaners honger vir alles nuuts. In die gloed van 'n sterk ekonomie het hulle nuwe tegnologie aangeneem in die vorm van nuwe motors en elektriese toestelle. Hulle het die "Charleston" gedans, wat op sensasionele nuwe jazzmusiek geraak is, en die eerste "praat" rolprente bygewoon. Hulle lees soos Sinclair Lewis en F. Scott Fitzgerald, en volg hul gunsteling sportfigure. Verbod op alkohol het gelei tot 'n vermeerdering van 'speakeasies' (inrigtings waar onwettige alkohol bedien is) en het bygedra tot die opkoms van georganiseerde misdaad. Vroue het stemreg gekry en hul nuwe onafhanklikheid geniet deur hul hare te wip, hul soomlyn te verkort en die sosiale sedes van die 19de eeu te laat vaar.
Foto: Deelnemers aan die nasionale kampioenskapmarathon in die St. Paul -ouditorium, 1929. MHS -fotoversameling, liggingnr. GV1.3 p66.
Die Landelike elektrifiseringsadministrasie (REA) is in 1935 op uitvoerende bevel van president Franklin Delano Roosevelt gestig. Die doel van die REA was om elektrisiteit en telefoondienste na landelike gebiede te bring. Die REA het gehelp om elektriese koöperasies in die besit van boere te stig. Geld uit staatslenings en ingesamel deur aandele in die koöperasie te verkoop en betaal vir die voorrade en arbeid om pale en toue op te rig.
Elektriese diens het gesinne op die platteland toegelaat om baie van die arbeidsbesparende geriewe wat stadsbewoners al dekades of langer geniet het, te geniet, en die gevoel van isolasie verminder deur verbeterde telefoondiens en radio met elektriese krag.
In 1930 het minder as 13 persent van alle plaasgesinne in Minnesota elektrisiteit gehad. Teen 1939 het die getal tot meer as 30% gegroei.
Foto: REA -lynpersoneel, iewers langs die Iron Range, 1930's. MHS -fotoversameling, liggingnr. HD 1.2 r2.
Afvalritte is gedurende die oorlogsjare gehou om die nodige materiaal vir die oorlogspoging te bekom. Kinders sowel as volwassenes het deelgeneem aan pogings om papier vir ammunisie te versamel, metale vir die vervaardiging van tenks, skepe en artillerie, en rubber vir bande, reddingsvlotte en gasmaskers. Huisvroue is aangemoedig om kookvette bymekaar te maak en by hul slagter in te gee om plofstof te maak.
Foto: Kom in die skroot. . .en help om die Tweede Front oop te maak! Minnesota Historical Society Poster Collection, 1942. Loc. geen. E448.14 a1.
Vroue wat tydens die Tweede Wêreldoorlog by die WAVES ingeskryf het, het aanvanklik die koers gehad (nie rang nie, watter term is gereserveer vir beamptes) Seeman 3de klas. Irene Levin, wat van 1944 tot 1945 in die WAVES gedien het, behaal die koers van Seaman 1st Class voordat sy opleiding ontvang het om na Yeoman 3rd Class, die volgende vlak, te gaan.
Drossende spanne het gehelp met die oes daarvan klein korrels soos koring, hawer, rog en gars.
Foto: Seun met bekroonde koring, 1926. Paul W. Hamilton, MHS-fotoversameling, ligging nr. FM6.55H p39.
Die Smith-Lever Act is 'n federale wet wat in 1914 aangeneem is, wat koöperatiewe uitbreidingsdienste geskep het in verband met universiteite vir grondtoelae - dié wat federale lande ontvang het vir die onderrig van landbou en ander vakke. Die koöperatiewe voorligtingsdiens, onder die Amerikaanse departement van landbou, administreer fondse aan provinsiale voorligtingsdienste, wat landbou-, tuisdemonstrasie- en 4-H-programme insluit.
Die Wet op sosiale sekerheid van 1935 ekonomiese veiligheid gebied aan 'n Amerikaanse bevolking wat swaar getref is deur die Groot Depressie deur ''n mate van beskerming' te bied teen werkverlies en ekonomiese ontbering op ouderdom.
President Franklin D. Roosevelt het op 8 Junie 1934 deur Uitvoerende Orde die Komitee vir Ekonomiese Veiligheid geskep om die probleem van ekonomiese onsekerheid te bestudeer en aanbevelings aan die Kongres te doen. Die komitee het die daaropvolgende Januarie verslag gedoen, en na debat het die wetsontwerp goedgekeur en op 14 Augustus 1935 onderteken.
Die wet het voorsiening gemaak vir beide toelaes aan state vir ouderdomshulp en federale ouderdomsvoordele. Dit is laasgenoemde wat die basis vorm vir ons huidige program vir sosiale sekerheid. Die betaalstaatbelasting het in 1937 begin, en maandelikse voordele het in 1940 begin.
Die Grondbewaringsdiens (SCS) is op 27 April 1935 deur die Kongres gestig in reaksie op die haglike omstandighede van die Dust Bowl. Uitgebreide droogtetoestande in die suidelike en midwestelike vlaktestate gedurende die dertigerjare het velde onderworpe aan erge winderosie. Die SCS, 'n deel van die Departement van Landbou, het begin om goeie grondbewaringsmaatreëls te bevorder, soos strookbewerking en die aanplant van bome as windskerms om erosie te bekamp.
Die Schutzstaffel (Duits vir "Beskermende eskader", of "S.S.", was 'n paramilitêre eenheid wat deur Hitler gestig is as sy 'Praetorian Guard'. Dit bestaan ​​uit byna een miljoen soldate wat bekend is vir hul lojaliteit aan die Nazi -party en die Führer. Die SS -troepe was grootliks verantwoordelik vir die ergste van die Nazi -oorlogsmisdade wat die Nazi's tydens die Tweede Wêreldoorlog gepleeg het.
Sterre en strepe, 'n koerant vir militêre dienspligters, het begin publiseer ten bate van die troepe van die Unie tydens die burgeroorlog. Dit is tydens beide Wêreldoorloë teruggebring en word sedert 1942 in Europa en sedert 1945 in die Stille Oseaan voortdurend gepubliseer.
Daar is nooit militêre beheer oor die inhoud van die koerant uitgeoefen deur soldate vir hul landgenote nie, 'n voorbehoud wat beskerm is deur sulke oorlogsbelydenisse soos generaal John J. Pershing en generaal Dwight D. Eisenhower.
Die koerant is so na as moontlik aan die voorste linies geproduseer, terwyl dit altyd saam met die troepe beweeg. Tydens die Tweede Wêreldoorlog Sterre en strepe het tot 32 afsonderlike uitgawes vir soldate en vroue regoor die wêreld vervaardig, en die oplaag het 1 miljoen eksemplare bereik - 'n bewys van die gewildheid van die koerant.
Strafe verwys na masjiengeweervuur ​​van 'n laagvliegende vliegtuig.
Boere kan water erosie van grond voorkom deur strookboerdery (of strookbewerking). Koringrye, mielies of ander gewasse is in repies geplant, afwisselend met rye diggewortelde gras, soos lusern. Die rye het gehelp om die afloop van water te stop en die grond op sy plek te hou. Hierdie plantmetode is dikwels gekombineer met kontoerploeg, ploegvoore wat die natuurlike kontoere van die land volg.
Foto: Contour strip cropping on Earl Anderson farm, Lincoln County, 1964. G.A. Simpson, MHS -fotoversamelings, liggingnr. SA2.4 p1.
Sulfa dwelms (of Sulfanilamied), verwys na die eerste antibakteriese middels wat gemaak is uit organiese chemiese verbindings met antimikrobiese eienskappe. Die eerste sulfa -middel was Prontosil, wat in die dertigerjare ontwikkel is deur Duitse wetenskaplikes wat vir Bayer Corporation werk.
Prontosil was die eerste medisyne wat 'n reeks bakteriële infeksies in die liggaam effektief kon behandel. Dit het 'n sterk beskermende werking teen infeksies wat deur streptokokke veroorsaak word, insluitend bloedinfeksies. Dit het sulfa -medisyne van onskatbare waarde gemaak vir medici wat gewonde dienspligtiges in die Tweede Wêreldoorlog behandel het.
Duitse duikbote was bekend as U-bote, 'n verengelsde afkorting vir die Duitse woord "unterseeboot", of "onderzeese boot." Die vloot het uit meer as 1 000 U-bote bestaan ​​en is daarvan beskuldig dat hy voorraad aan Groot-Brittanje afgesny het in 'n poging om die land uit die oorlog in Europa te dwing.
Die grootste slagoffers van die U-bote was Britse en Amerikaanse handelskepe wat in konvooie gereis het om troepe te verskuif, asook om voedsel, brandstof en ander voorrade na oorlogsgeteisterde bondgenote te bring. Hierdie konstante geveg, bekend as die 'Slag van die Atlantiese Oseaan', het ten minste 1,554 Amerikaanse handelskepe geëis en die lewens van ongeveer 9,500 Amerikaanse seevaarders.
Foto: Duitse duikboot U-3008, tipe XXI, oorgeneem deur die Amerikaanse vloot na 1945 vir gebruik as proefvaartuig. Department of Navy, Navy Historical Center, 1948, publieke domeinfoto Wikipedia.org.
V-J dag staan ​​vir 'Victory over Japan Day'. Dit herdenk die oorgawe van die Japanse magte op 14 Augustus 1945 en die einde van die Tweede Wêreldoorlog. Op daardie dag het mense regoor Amerika die strate ingevaar in spontane vieringe van die vrede, terwyl ander in bede bedankings in die nabygeleë kerke gebid het.
Diegene wat moontlik die viering misgeloop het, het 'n tweede kans gekry. President Harry S. Truman verklaar 2 September 1945 as die 'amptelike' VJ-dag wat saamval met die formele oorgawe-seremonie wat aan boord van die V.S. Missouri in Tokiobaai op daardie datum.
Foto: VJ Day skare vier in die sentrum van Minneapolis, 2 September 1945. Minnesota Historical Society Photograph Collection, Loc. geen. E448.17 r15.
V-pos was 'n oplossing vir die probleem met die vervoer van groot hoeveelhede pos na en van Amerikaanse troepe wat in die buiteland gestasioneer was. Briewe is op 'n spesiale V-Mail-vorm geskryf en daarna op mikrofilm afgeneem. Die film is na 'n ontvangstasie gevlieg waar dit ontwikkel sou word, en die brief, verminder tot ongeveer 1/4 van die oorspronklike grootte, is op fotopapier gedruk en by die ontvanger afgelewer.
Valedictorian is 'n verengelsde afleiding uit die Latynse vale dicere, "om afskeid te neem." Die eer om as Valedictorian te dien, kan 'n afspraak wees, met algemene stemme gewen, of toegeken word aan die topstudent van die graad, afhangende van die gemiddelde punt, buitemuurse aktiwiteite en die stem van die klas.
Die toespraak is 'n toespraak wat aan die einde van 'n hoërskool- of kollege -gradeplegtigheid gelewer word. Die toespraak is bedoel om die skool te bedank, namens die klas te bedank en afskeid te neem.
Foto: Charles M. "Stubbie" Pearson gee die validictory by die aanvangsplegtigheid van Dartmouth, 10 Mei 1942. Curtis Pearson, met toestemming gebruik.
Voedseltekorte tydens die Tweede Wêreldoorlog het 'n veldtog aangevuur om Amerikaners aan te moedig om hul eie voedsel, veral groente en vrugte, in die agterplaas te verbou Victory Gardens. Ongeveer 20 miljoen Victory Gardens is regoor Amerika aangeplant en het byna 40% van alle produkte wat gedurende die oorlog in die Verenigde State verbruik is, verskaf.
Foto: Victory Garden, Dawson, MN, 1940-1949. Minnesota Historical Society se fotoversameling, liggingnr. E448.14 r12.
Die federale regering het op 1 Mei 1941 begin om reeks E -spaarobligasies te bemark as 'verdedigings' -effekte in 'n poging om geld in te samel in afwagting van Amerika se toetrede tot die Tweede Wêreldoorlog. Later bekend as Oorlogsbande, Word Amerikaners aangemoedig om obligasies as 'n patriotiese plig aan te skaf. Teen die einde van die oorlog het meer as 85 000 000 Amerikaners in oorlogsobligasies belê.
Image: "Moenie toelaat dat daardie skaduwee hulle raak om oorlogsobligasies te koop nie." Kunstenaar: Lawrence Smith, Minnesota Historical Society Poster Collection, 1942. Loc. geen. E448.11 a6
Die War Manpower Commission is op 18 April 1942 geskep deur Uitvoerende Orde van President Roosevelt om beleid te formuleer rakende die tekort aan arbeid wat veroorsaak word deur die groot aantal jong mans wat tydens die Tweede Wêreldoorlog militêre diens betree.Die voorsitter van die kommissie was die federale sekuriteitsadministrateur, en dit het verteenwoordigers van die oorlogsdepartement, oorlogsproduksieraad, die federale veiligheidsagentskap, die staatsdienskommissie, die departemente van landbou, arbeid en die vloot en, vir 'n tydjie, die selektiewe diens ingesluit. Stelsel (konsep).
Die War Manpower Commission is afgeskaf by Uitvoerende Bevel nr. 9617, 19 September 1945.
Image: Vroue in die oorlog - ons kan nie sonder hulle wen nie. War Manpower Commission, 1942. Minnesota Historical Society Poster Collection, liggingnr. E448.19 b43.
Welsyn programme is maatskaplike dienste wat ontwerp is om finansiële hulp aan behoeftiges te verleen. Voor die Groot Depressie en president Franklin D. Roosevelt se New Deal was hulp aan armes grootliks in die hande van vroue -vrywilligersorganisasies. Teen die middel van die dertigerjare het die regering 'n wesenlike, aktiewe rol begin speel in die hulp van gesinne wat die ergste deur die depressie getref is.
Foto: Mense het buite Food Stamp Office, 306 Fifth Avenue South, Minneapolis, 1940 in die tou gestaan. Minneapolis Star Journal, MHS -fotoversameling, ligging nr. HV1,5 p2.
Die WPA (Works Progress Administration) was een van president Roosevelt se New Deal -programme om miljoene werklose Amerikaners tydens die Groot Depressie weer aan die werk te sit. Die program, wat in April 1935 goedgekeur is, het beide bloukraag- en witboordjob op openbare projekte geskep en werk vir kunstenaars en skrywers opgelewer. Projekte sluit in die bou van openbare geboue, parke en paaie, en kuns- en geletterdheidsprogramme.
Van 1935 tot 1943 het die WPA byna 8 miljoen werkgeleenthede geskep en die regering byna $ 7 miljard gekos. Die program is in 1943 gestaak met die ekonomiese herstel wat deur die oorlogsverdedigingsbedryf gestimuleer is.
Foto: boontjies pluk, Works Progress Administation tuinmaak by Morris. Fotoversameling van die Minnesota Historical Society, loc. geen. SA4.59 r34.
Die Amerikaanse vloot het die eerste keer tydens die Eerste Wêreldoorlog begin om vroue te werf. In 1942 het die vloot weer na vroue gewend om sy geledere by die staat te vul. Die meeste vroue wat ingeskryf is, het aanvanklik die koers van Seaman 3rd Class gehou (nie rang nie, 'n term wat vir vlootoffisiere gereserveer is). Diegene wat die koers van Seaman 1st Class bereik, kan daarvoor kwalifiseer Yeoman opleiding. Navy WAVES wat as Yeomen aangewys is, het hoofsaaklik administratiewe verantwoordelikhede gehad. Sommige WAVES Yeomen het ook gehelp met vertaling, werwing en ander aktiwiteite.