Sy vertel: Christoffel Francois du Toit was 'n belese godsdienstige vader en eggenoot met vele talente, baie musikaal, maar bo alles altyd blymoedig en 'n gesiene boer. Hy en sy vrou, Martie, en hul vyf kinders het op die plaas Rooipoort, Edenburg, geboer.
Om 14:00 deursoek 'n horde Engelse soldate die plase en vind net vir Holtzhausen. Hy word as krygsgevangene in die tronk in Edenburg gestop. Kort daarna is hy oorlede en begrawe sonder dat sy familie in kennis gestel word.
Sy het die nodige gepak, die kosbaarste dinge begrawe en met haar vyf kindertjies, onder wie die jongste net 'n baba was, die berge ingevlug. Elke nag het hulle onder die blote hemel op 'n ander plek op 'n bed van blare en komberse geslaap - gedurig hulle maar op die uitkyk vir 'n Boere- of 'n vrouelaer.
Onverwags storm 'n klomp Kakies op hulle af. Die kinders huil en kerm en die perde is so verbouereerd van die geraas en koeëls wat om hulle fluit dat Ouma nie die tuie se stringe behoorlik vaskry nie.