Monteggia fraktuur: oorsake, simptome, behandeling
Die Monteggia-fraktuur is 'n spesiale vorm van onderarmfraktuur. Die ulna naby die elmbooggewrig is gebreek en die ruggraat van die rugmurg word ontwrig (proksimale radiale kopontwrigting). Hierdie vorm van ontwrigtingfraktuur is skaars, maar word dikwels misgekyk. Ontdek alles wat belangrik is oor oorsake, simptome, diagnose en terapie van die Monteggia-breuk!
Monteggia fraktuur: beskrywing
Die Monteggia-fraktuur is 'n spesiale vorm van onderarmfraktuur. Dit is 'n ontwrigtingsfraktuur, dit wil sê 'n kombinasie van 'n breuk (breuk) en ontwrigting (ontwrigting): Die as van die ulna (een van die twee voorarmbene) is gebreek in die proksimale deel (proksimaal = naby aan die liggaam, dit wil sê naby die elmboog). Daarbenewens word die ruggraatkop (radiuskop) van sy geartikuleerde verbinding met die ulna in die gebied van die elmboog (proksimale radionale gewrig) verwyder.
Monteggia-fraktuur: gepaardgaande beserings
As die ruggraatkop uitgesteek word, skeur die klein ligament tussen die ruggraatkop en die ulna (ligamentum anulare radii) ook. Gepaardgaande ander beserings kan voorkom, byvoorbeeld die sogenaamde Olekranonfraktur. Dit verwys na die breuk van die ellenbogenseitigen einde van die el. Die olekranonfraktuur is verantwoordelik vir meer as 'n derde van alle gevalle van elmboogfraktuur (elmboogfraktuur). Die term "elmboogbreuk" dokters som alle breuke van die humerus, die ulna of radius naby die elmbooggewrig saam.
Benewens die Monteggia-breuk, is daar ander vorme van ontwrigtingbreuk op die onderarm, soos die Galeazzi-breuk. Ook hier is die as van die ulna gebreek, maar in die distale (distale) gebied – dit wil sê in die rigting van die pols. In die Galeazzi-fraktuur is die kop van die ulna, wat naby die pols is geartikuleer met die ruggraat (distale radioulêre gewrig), ook ontlok. Die Galeazzi-fraktuur word soms die 'omgekeerde Monteggia-breuk' genoem.
Beide die breuke van Galeazzi en Monteggia is vernoem na 'n Italiaanse chirurg: Riccardo Galeazzi (1866-1952) en Giovanni Battista Monteggia (1762-1815).
Monteggia fraktuur: frekwensie
Die Monteggia-fraktuur is skaars, maar word dikwels oor die hoof gesien: in vyf tot tien persent van die gevalle word dit nie opgespoor of verkeerd geïnterpreteer as 'n geïsoleerde kuboïede fraktuur nie (die ontwrigting van die werwelkolom word oor die hoof gesien).
Monteggia fraktuur: simptome
'N Armbreuk soos die Monteggia-breuk veroorsaak pyn in die breukarea en tydens beweging. Die onderarm is beperk in sy mobiliteit en het gewoonlik 'n sigbare wanposisie. In sommige gevalle is daar 'n oop breuk – die beenbreuke steek deur die vel.
Monteggia fraktuur: oorsake en risikofaktore
'N Moontlike oorsaak van 'n Monteggia-fraktuur is 'n direkte trauma aan die rand van die ulna. In ander gevalle is daar 'n indirekte trauma daaragter, soos 'n val op die uitgestrekte arm terwyl die onderarm na binne gedraai word (innerlike rotasie = uitspraak).
Monteggia fraktuur: ondersoeke en diagnose
As u vermoed dat u u arm gebreek het, is 'n dokter vir ortopedie en traumatologie die regte persoon om kontak te maak. In 'n gedetailleerde gesprek vra hy eers na die klagtes en die geskiedenis van die ongeluk (anamnesis). Moontlike vrae is:
Hoe presies het die ongeluk gebeur?
Is die onderarm seer en is die mobiliteit daarvan beperk?
Het u al ongemak in die area van die arm gehad, soos pyn, beperkte beweging of 'n vorige ontwrigting?
Dit word gevolg deur 'n fisiese ondersoek: die dokter ondersoek die arm, skandeer dit noukeurig en kyk onder andere na sagteweefselbeskadiging. Hy kyk ook na die bloedsomloop, motoriese vaardighede en die sensitiwiteit van die arm.
Om die diagnose te beveilig, word die onderarm röntgenstraal. Om 'n Monteggia-breuk te ontdek, moet die elmboog in twee vlakke vertoon word. As slegs die onderarm x-straal word, bly die ontwrigting onopgemerk – die Monteggia-breuk word dan slegs as 'n eenvoudige breuk van die onderarm behandel.
Monteggia fraktuur: behandeling
By volwassenes word die Monteggia-fraktuur altyd chirurgies behandel. Eerstens word die ulna gestabiliseer deur 'n metaalplaat op die been in te plaas (plaatsteenosintese). As gevolg hiervan breek die kop van die radius homself gewoonlik af. Die geskeurde ringband word toegewerk.
Vir nabehandeling word die arm vir 'n geruime tyd in 'n gipsraam geïmmobiliseer. So spoedig moontlik sal 'n vroeë behandeling met die fisioterapeut begin. Die onderarm moet nie gedurende die eerste vier weke ingeskakel word nie. Die metaalinplanting sal na 'n paar maande verwyder word.
Monteggia-fraktuur by kinders
Die Monteggia-fraktuur by kinders kan konserwatief behandel word, as 'n mens die radiuskop weer kan sluit (dit wil sê sonder chirurgie) (herposisionering) en dit in sy posisie stabiel bly. Die kind word afgelei om dit toe te maak. Deur die onderarm te trek en die onderarm uit te draai (supinasie), bring die dokter die kop van die radius terug in sy regte posisie. Daarna word die arm twee weke lank in 'n gipsstoot geïmmobiliseer. Aan die einde volg 'n röntgeninspeksie. As die geslote herposisionering van die radiale kop nie slaag nie, moet die beperking in een handeling gedoen word.
Monteggia-fraktuur: siekteverloop en prognose
Die Monteggia-breuk moet as 'n noodgeval behandel word: die vernouing van die radiuskop is makliker hoe vroeër dit gebeur. Boonop verbeter die vroeë vernouing die prognose.
Dit is baie belangrik dat een Monteggia fraktuur ook as sodanig erken en nie verkeerd geïnterpreteer as 'n eenvoudige onderarmsfraktuur nie. 'N Onbehandelde ontwrigting van radiale kop kan onder meer bewegingsbeperkings en onstabiliteite veroorsaak.