Hierdie agt mans het soveel rykdom as 50% van die wêreld. (Oxfam)
'N nuwe Oxfam Verslag het 'n aantal ontstellende eise oor rykdom ongelykheid regoor die wêreld - die wêreld se agt rykste mense beheer dieselfde rykdom as die armste helfte van die wêreld se bevolking, Australië se twee rykste miljardêrs is ryker as die onderste 20% van die bevolking, terwyl die twee rykste Kanadese is ryker as die onderste 30% van Kanada se bevolking.
Oxfam het 'n aantal jare soortgelyke verslae gepubliseer, wat net voor die jaarlikse uitgereik is Wêreld Ekonomiese Forum.
Die metodologie is in die verlede gekritiseer deur gratis mark denktanks in die Verenigde Koninkryk sowel as die die Australiese media, maar met nommers wat dramaties is, is dit goed om te vra hoe betroubaar die data is, en of dit werklik die wêreldongelykheidstendense regkry.
Waar die getalle vandaan kom
Die Oxfam-verslag bereken die rykdom van die rykste individue wat die Forbes Billionaires lys en die rykdom van die armste groepe van die Credit Suisse Global Wealth Report.
Welvaart word gedefinieer as alle bates (finansiële en werklike dws behuising) minus skuld.
Die ramings van Forbes Billionaire Verslag is gebaseer op ondersoekende verslaggewing, terwyl die Credit Suisse verslae saamgestel is deur 'n navorsingspan onder leiding van Anthony Shorrocks, een van die wêreld se voorste kenners oor die verspreiding van rykdom (hy het meer as een soort statistiek wat na hom vernoem is).
Volgens die Forbes lys van miljardêrs, die rykste agt individue het 'n netto waarde van tussen US $ 40 miljard (Michael Bloomberg) en US $ 75 miljard (Bill Gates) met 'n kumulatiewe totaal van US $ 426.2 miljard. Volgens die Credit Suisse Global Wealth Databoek Die onderste 50% van die wêreld se bevolking het ongeveer 0.16% van die wêreld se rykdom van US $ 256 triljoen, of ongeveer US $ 410 miljard.
Ons kan dus sê dat die berekeninge korrek korrek is, gegewe die data. Maar is dit sinvol?
Kyk nader na die nommers
Eerstens moet daarop gelet word dat Credit Suisse ongetwyfeld die beste bron van wêreld rykdom data, is daar 'n groot aantal tegniese kompleksiteite betrokke by die opwekking van hierdie ramings.
Credit Suisse het huishoudelike balansstaat data of hoë kwaliteit opname data vir ongeveer 55% van die wêreld se bevolking (met 88% van die wêreld se rykdom) en het onvolledige data vir nog 'n 10% van die wêreld. Vir die oorblywende derde van die wêreld se bevolking (met minder as 5% van die wêreld se rykdom) word die rykdomdata op verskillende maniere beraam.
Kritici Van hierdie syfers dui op twee hoofkwessies. Eerstens, die Credit Suisse-syfers bereken welvaart as bates minus skuld, dus het die onderste 1% van die wêreldgeldverdeling eintlik 'n negatiewe netto waarde.
Maar mense met 'n negatiewe netto waarde kan studente insluit, met studenteskuld, maar wie gaan 'n hoë betaalende werk betree en mense wat pas 'n huis gekoop het en wie se ekwiteit minder is as die uitstaande verband. Moet hierdie mense as arm beskou word?
Oxfam direk adresse Hierdie probleem, wat daarop dui dat as jy netto skuld uitneem, die rykdom van die onderste 50% styg van ongeveer US $ 400 miljard tot VS $ 1.5 triljoen. Dit beteken dat die rykdom van die onderste helfte ongeveer gelyk is aan die rykste 56-individue in die wêreld.
Terwyl hierdie syfer nie so dramaties is as om slegs op die rykste 8-mense te fokus nie, toon dit steeds groot verskille in rykdom.
Die tweede probleem hou verband met die feit dat Credit Suisse markwisselkoerse gebruik om rykdom binne lande na Amerikaanse dollars te omskep, asook die Forbes Billionaire List. Dit beteken dat beraamde welvaart sensitief kan wees vir wisselkoersskommelings. Byvoorbeeld, die gemiddelde rykdom per volwassene in Australië het met meer as US $ 40,000 - of byna 10% - tussen 2012 en 2016 gedaal, hoofsaaklik as gevolg van 'n dalende Australiese dollar.
Oxfam argumenteer dat wisselkoersskommelings nie die stabiliteit van die deel van die onderste 50% van die wêreld kan verduidelik nie, wat sedert 1.5 nie meer as 2000% van die wêreld se rykdom gehad het nie. Dit is 'n redelike punt, maar terselfdertyd moet die meer algemeen aanvaarde manier van vergelyking van ekonomiese omstandighede regoor lande gebruik word Aankoopkragpariteite. Dit gee 'n beter voorstelling van die koopkrag van mense wat verskillende geldeenhede gebruik deur die verskille in prysvlakke tussen lande uit te skakel.
Byvoorbeeld, in sy studie van globale inkome ongelykheid, Branko Milanovic beweer dat om ware globale inkome ongelykheid te bereken, ons moet pas vir die feit dat indien ons belangstel in die werklike welstand van mense, diegene wat in goedkoper lande woon, 'n hupstoot gee aan hul inkomste omdat die prysvlakke laer is .
Die gebruik van wisselkoerse ignoreer hierdie effek, met die waarskynlike gevolg dat gemete ongelykheid hoër is deur die wisselkoersbenadering wat deur Credit Suisse gebruik word.
Die data wat gebruik word om die verspreiding van globale welvaart te skat, het noodwendig aansienlike tegniese beperkings, maar dit blyk beslis dat dit die beste beskikbaar is.
As ons skuld ignoreer, is die omvang van die ongelykheid tussen die rykste minderheid en die armste meerderheid waarskynlik laer, maar die ongelykhede bly steeds massief. Daar is argumente vir die gebruik van koopkragpariteite eerder as markwisselkoerse om aan te pas vir verskille in rykdom oor lande, maar dit bly onduidelik of dit 'n wesenlike verskil in globale wesenlike ongelykhede sal maak.
Peter Whiteford, Professor, Crawford Skool vir Openbare Beleid, Australiese Nasionale Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Beheer 8-mans werklik dieselfde rykdom as die swakste helfte van die wêreldwye bevolking?