Hiërargie in wolfstelle: bestaan ​​die alfa -wolf? - diere Lees Meer
Hoof diere Hiërargie in wolfstelle: bestaan ​​die alfa -wolf?
Hiërargie in wolfstelle: bestaan ​​die alfa -wolf?
Daar is 'n natuurlike hiërargie in wolfpakke wat komplekse interaksie tussen sy lede moontlik maak. Vandaar hul sukses in samewerking in die versorging van die jongmense, die verdediging van die gemeenskaplike gebied en die jag van groot prooi.
Geskryf en geverifieer deur biochemie Luz Eduviges Thomas-Romero op 08 Augustus 2020.
Laaste opdatering: 08 Augustus 2020
Ons weet dat wolwe een van die mees samewerkende spesies in die natuur is. Alhoewel die hiërargie onder die wolwe is duidelik, so ook koöperativisme om die gebied te verdedig, te jag en die nageslag groot te maak.
Dus, wanneer 'n wolf uitgesluit word of uit die pak uitgesluit word, moet 'n ander een vind en deur haar aanvaar word. Indien nie, sal u honger en voortydige dood in die gesig staar. Hierdie koöperatiewe neiging is ongetwyfeld afkomstig van die feit dat vakke wat in kuddes bly, 'n beter kans op oorlewing het.
Dit is baie interessant om te weet dat die verhouding in die kudde een is van "wen - wen ". A) Ja, ondergeskikte vakke kan hulp verleen aan dominante in ruil vir sosiale verdraagsaamheid. Dit is 'n transaksie soortgelyk aan 'n uitruil van goedere.
Die konformasie van wolfpakke
Die wolfpak bestaan ​​uit 'n samehangende familiegroep. Dit sluit in 'n langtermyn bindende broeipaar, sommige van hul ondergeskikte nageslag, en huidige nageslag van een of meer jare. Soms bevat dit ook 'n onverwante individu wat by die groep kan aansluit.
Tans is daar konsensus onder etologiese kundiges dat almal in wolfpakke almal saamwerk. A) Ja, 'n stelsel van arbeidsverdeling te skep, waarin individue hul gebiede gesamentlik jag en verdedig en gesamentlik welpies grootmaak.
Is daar hiërargie in wolfpakke?
Daar is geen twyfel nie. Binne die kudde, hondjies beklee gewoonlik die posisies met die laagste posisie in vergelyking met hul ouers en ouer broers en susters.
Ouers het die hoogste hiërargie. As wolwe geslagsryp word (ongeveer 2 jaar), verdwyn hulle gewoonlik uit hul geboortegroep.
Hierdie eensame wolwe of verspreidings hulle probeer om met ander verspreide wolwe saam te werk en hul eie pakke te begin. Hierdie gedrag vermy dus om mee te ding om die status van dominante teler met die lede van die geboortegroep, hul ouers.
Onder sommige omstandighede, beide in die natuur en in gevangenskap, vertraag sommige volwasse individue die verspreiding of versprei hulle glad nie. In hierdie gevalle, mededinging om dominante rang binne die groep kan sterk wees.
Waarom word daar gesê dat daar geen alfa-wolwe is as die groep toplede is nie??
Belangriker nog, in die verlede was dit die algemene siening van wolfpakke bestaan ​​uit individue wat voortdurend met mekaar meeding om die oorheersing van die groep. Sulke dominante wolwe word "alfa " mannetjie en wyfie genoem en ondergeskiktes as "beta " en "omega ".
Hierdie terminologie dateer uit 1947, uit 'n ondersoek na die gedrag van grys wolwe in gevangenskap. Jare later het die deskundige ondersoeker L. David Mech het die konsep gewild gemaak.
Die Mech self het egter dekades later bewyse gevind wat daarop dui die konsep van 'n alfa -mannetjie het ontstaan ​​uit die interpretasie van onvolledige data.
Ongelukkig is dit algemeen om in insiggewende artikels te vind dat hulle interpreteer verkeerdelik dat "wolfstelle nie alfa -lede het nie" as die afwesigheid van oorheersing deur die hoogste lid.
Niks kan verder van die waarheid af wees nie, Mech maak die gebruik van die term "alfa" reg om 'n "vals te beskryfhiërargie van oorheersing gebaseer op geweld ".
Etoloë bevestig dat die vorme van oorheersing in wolfpakke uiteenlopend, subtiel en kompleks is
Verskeie studies het die swakheid van 'n ondubbelsinnige verduideliking van oorheersing opgemerk. Die toepassing van 'n enkele betekenis van wat oorheersing is, is dus misleidend en simplisties. Inteendeel, oorheersing word as 'n gladde konsep beskou.
In hierdie sin, daar is 'n verskeidenheid individuele variasies om sosiale oorheersing uit te oefen, groepgedrag beïnvloed.
Vandag is daar lewendige debatte oor die breë konsep van die sosiale domein. Nietemin, om te beweer dat oorheersing 'n mite is, is in stryd met tasbare inligting.
Die nie-bestaan ​​van die "alfa " lidkonsep en die implikasies daarvan vir die teel van honde
Beslis, die wydverspreide konsep van die "alfa -hond" het sterk implikasies vir die opleiding van honde en opleiding. Baie keer het die misbruik van die konsep van oorheersing byvoorbeeld daartoe gelei dat 'n persoon 'n hond gewelddadig oorheers het.
Dit is natuurlik nie 'n geldige, respekvolle of menslike manier om ons beste vriende te behandel of op te lei nie. Om hierdie redes, ons moet baie versigtig wees met die veralgemening van die gedrag van wilde en gevange wolwe (van wie die honde ontstaan ​​het) na die gedrag van die honde.
Met betrekking tot die teel van honde, is dit belangrik om daarop te let etoloë verwerp nie die idee van oorheersing binne die kudde nie. Wat heroorweeg word, is die bestaan ​​van 'n alomteenwoordige domein en slegs verkry deur geweld.
Die sosiale opdragstruktuur is uiteenlopend
Omtrent vier maande begin sosialisering wanneer welpies volwassenes volg op jagtogte of jagskole. Gedurende hierdie tyd, verbeter hul motoriese vaardighede, persepsie en portuurinteraksie.
Daar moet op gelet word dat kenners meen dat die dominansieverhoudings in 'n tipiese wolfpak die sogenaamde "ouderdomsgegradeerde dominansiehiërargie " is. A) Ja, die hondjies word oorheers deur hul ouer broers en susters en op hul beurt deur die ouers.
Daarbenewens kan ondergeskikte individue soms die optrede van hul leier teenstaan. Om hierdie rede het 'n studie gekom om leierskap in wolfpakke te definieer as 'n "gekwalifiseerde demokrasie".
Dit beweer dat geen onderwerp aktiwiteite kan uitvoer wat van kardinale belang is vir die voortbestaan ​​van die groep, sonder die implisiete goedkeuring van die groep nie.
Die praktyk van die spel speel 'n rol in die vestiging van die hiërargie in die pakke
Dit is interessant om te weet dat die oefen van die spel by die wolf heers. Volwasse lede neem deel aan speletjies wat baie na regte gevegte lyk. Hierdie speletjies, wat u "aanval " bewegings moduleer, dien om die bedoelings van kollegas te interpreteer.
In die wolfsamelewing is mag nie heeltemal in die hande van die fisies sterkste onderdane nie. Ondergeskiktes kan hefboomkrag uitoefen, as gevolg van u ondersteuning vir die lewe van die pak.
Nou word aanvaar dat hul samewerking deur die hiërarg gewen word deur vreedsame uitruil eerder as aggressiewe dwang.
In pakke word die sosiale skade wat veroorsaak word deur aggressie opgelos deur versoening en versoening te beoefen
Beslis, die voorkoms van aggressie lei tot 'n tydelike onderbreking van die verhouding tussen lede van die groep. Om aggressie en gevolglike sosiale skade te hanteer, neem wolwe (wild of gevange) kontak na-konflik, soos versoening.
In versoening maak voormalige teenstanders 'n eerste uitruilkontak, kort na 'n konflik. Hierdie gedrag is opgemerk by ander sosiale soogdiere, soos nie-menslike primate, dolfyne en gevlekte hiënas. Interessant genoeg kom hierdie gedrag nie by honde voor nie.
Verby versoening, ander tipes post-konflik interaksies kan voorkom. Byvoorbeeld, groeplede wat nie aan die aggressie deelneem nie (omstanders) kan spontaan vriendelike kontakte bied aan beide slagoffers ( "troos ") en aggressors ( "appeasement ").
'N Ingewikkelde samelewing
Al hierdie inligting onthul die komplekse sosiale weefsel wat die lewe in die wolfpak verteenwoordig. Daarom, Om die hoogste posisies in die pak te oefen, verg baie meer van die leier as van krag.
Wolwe kan herstel na aanranding, slagoffers van konflik troos en oortreders kalmeer. Hierdie stel gedrag vereis dat alle lede aandag moet gee aan die emosionele toestand van ander en die vermoë om gepaste reaksies te koördineer.