In die boek het Kurt gedink: “Ek sal graag wil reis, maar slegs as ek na die einde van die wêreld kan reis en terug kan wees voor sonsondergang.” Kranige Kurt, die nutsman van ’n klein dorpie, knip toe ’n reus se toonnaels en as betaling kon hy die reus se towerstewels leen. Met net een tree was Kurt elke keer op ’n ander plek: in die woestyn, oor die berge en selfs in ’n oerwoud. En terug by die huis voor sonsondergang.
Toegegee, karakters lyk tog anders as hulle uit die boek se blaaie stap. Dié Kranige Kurt woon op die sypaadjie en lê soms helder oordag dáár op sy enkelbed verdiep in ’n boek. Hy het dikwels ’n selftevrede glimlag op sy bakkies terwyl hy op reis gaan tussen die bladsye. Ek het kennis gaan maak voordat hy weer een tree gee en vir ewig in een van sy boeke verdwyn.
In die lewe is sy naam Marius Basson en is hy haweloos. Sy besittings is sy enkelbed en komberse wat weldoeners geskenk het en sy boeke wat hy versteek . . . Bedags trek hy ’n seil oor sy bed en die twee emmers en klip wat die seil anker om als droog te hou, is nie juis goeie wagte nie. “Stoute mense” steel gereeld sy goed.
As Marius nie bedags besig is om die straat skoon te hou of die sypaadjie te verfraai met vetplante nie, léés hy. Toe ek hom vra oor sy liefde vir dik boeke, sê hy: “Ek het net st. 6, maar dit was Mister Huley van Durban wat my lief gemaak het vir lees . . . Mister Huley het ons altyd gevra: Wat het jy gelees, hoe was die boek? Dan skryf jy ’n report en kry punte. Van daai tyd af hou ek van lees. Want as ek lees, is ek in die bioscope.” Hy glimlag.
Want as Marius lees, trek hy sy towerstewels aan en stap hy met een tree weg van die wêreld waar sy huis uit ’n bed op ’n sypaadjie bestaan. Die verkeersdampe, haastige motors en stoute mense verdwyn.
Elke mens wat kan lees, het die vermoë om tydelik van die werklikheid te ontvlug, ongeag wat hul omstandighede is. Kinders wat nie leer om te lees nie, word ontneem van stewels wat hulle die moontlikheid van ’n iewers elders kan wys.
Ek wens vir elke kind ’n Mister Huley, wat die liefde vir lees in hulle kan aansteek. En ’n dik boek sodat hulle soos Kranige Kurt op reis kan gaan. Moenie vir iemand die wêreld belowe nie, leer hom om te lees sodat hy sy eie wêreld kan vind.
Ná ’n naweek van swaar reën oor die meeste dele van die Wes-Kaap het baie nuuskieriges gaan kyk hoe die watervlak van die Theewaterskloofsdam – dié provinsie se grootste opgaardam – nou daar uitsien.
Volgens die stad Kaapstad se webtuiste is Theewaterskloofdam nou net oor die 30% vol. Wat die hele provinsie betref, staan die damvlakke op 42,7%.