DSM-5-kriteria vir algemene angsversteuring
Wanneer bereik bekommernis die punt om 'n angsversteuring te wees? Algemene angsversteuring (GAD) word gedefinieer vir geestesgesondheidswerkers in die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings, 5de Uitgawe of die DSM-5 vir kort. Hierdie handleiding laat alle gedrags- en geestesgesondheidsverskaffers toe om dieselfde kriteria te gebruik wanneer hulle jou assesseer en hulle in staat stel om 'n diagnose van GAD of ander psigiatriese toestande te maak.
Leer hoe jou verskaffer hierdie handleiding en assesseringsinstrumente gebruik om GAD te diagnoseer.
Simptome van algemene angsversteuring van die DSM-5
Die DSM-5 kriteria wat gebruik word om GAD te diagnoseer, is soos volg:
1. Die teenwoordigheid van oormatige angs en bekommerd oor 'n verskeidenheid onderwerpe, gebeure of aktiwiteite. Bekommernis kom meer as 6 maande voor en is duidelik oormatig. Oormatige bekommernis beteken om bekommerd te wees, selfs al is daar niks verkeerd of op 'n wyse wat buite verhouding tot die werklike risiko is nie. Dit behels gewoonlik 'n hoë persentasie wakker ure wat oor iets bekommer. Die bekommernis kan gepaard gaan met die versekering van ander.
By volwassenes kan die bekommernis wees oor werksverantwoordelikhede of prestasie, jou eie gesondheid of die gesondheid van familielede, finansiële sake en ander alledaagse tipiese lewensomstandighede. Van die nota, by kinders, is die kommer meer geneig om oor hul vermoëns of die kwaliteit van hul prestasie te gaan (byvoorbeeld in die skool).
2. Die bekommernis word ervaar as baie uitdagend om te beheer. Die bekommernis in beide volwassenes en kinders kan van een onderwerp na 'n ander verskuif.
3. Die angs en bekommernis word geassosieer met ten minste drie van die volgende fisiese of kognitiewe simptome (by kinders is slegs een simptoom nodig vir die diagnose van GAD):
Uitputtend maklik; meer moeg as gewoonlik
Verswakte konsentrasie of gevoel asof die verstand leeg word
Irritabiliteit (wat dalk of nie aan ander waarneembaar kan wees nie)
Moeilik om te slaap (as gevolg van moeilikheid aan die slaap raak of aan die slaap, rusteloosheid in die nag of onbevredigende slaap)
Baie individue met GAD ervaar ook simptome soos sweet, naarheid of diarree.
Die angs, bekommernis of gepaardgaande simptome maak dit moeilik om daaglikse aktiwiteite en verantwoordelikhede uit te voer. Hulle kan probleme in verhoudings , by die werk of op ander belangrike gebiede veroorsaak.
Hierdie simptome is nie verwant aan enige ander mediese toestande nie en kan nie verklaar word deur die effek van stowwe wat 'n voorskrifmedikasie, alkohol of ontspanningsdwelm insluit nie.
Hierdie simptome word nie beter verklaar deur 'n ander geestesversteuring nie.
Assessering van GAD-simptome
As jy wonder of jy of jou kind aan GAD mag ly, oorweeg dit om 'n kort aanlyn selfondersoekmiddel vir volwassenes of vir kinders wat deur die Angs en Depressie Vereniging van Amerika (ADAA) verskaf word, te voltooi en met 'n geestesgesondheidspersoon of jou dokter te praat. .
U klinikus sal u ontmoet en u simptome op 'n oop manier vra.
Hulle gebruik die diagnostiese kriteria, gestandaardiseerde assesserings en hul kliniese oordeel om 'n diagnose te maak. U kan ook gevra word om selfevalueringsvraelys te voltooi. Hierdie tipiese kort maatreëls kan help om die diagnose te bepaal (soos die algemene angsversteuringskaal-7 ) of die erns van simptome.
In gespesialiseerde sorginstellings, soos 'n angsversteuringskliniek, word gestandaardiseerde assesseringsinstrumente soms gebruik om simptome te evalueer. In hierdie geval gee jou klinikus jou 'n semi-gestruktureerde onderhoud. Die onderhoud sal waarskynlik 'n gestandaardiseerde stel vrae insluit, en jou antwoorde sal jou klinikus help om 'n akkurate diagnose te maak.
Algemene gebruik en goed gevalideerde diagnostiese onderhoude vir volwassenes sluit in die Gestruktureerde Kliniese Onderhoud vir DSM-afwykings (SCID) en die Interviewskedule vir Angs en Verwante Aangeleenthede vir DSM-5 (ADIS-5). Daar is 'n kinderversie van die ADIS, waarin beide ouer en kind gevra word oor die simptome van die kind. Hierdie onderhoude evalueer ook die teenwoordigheid van ander verwante toestande soos depressie.
Onthou, GAD is 'n behandelbare toestand. Dit is nie nodig dat jy (of jou kind) in stilte bekommer nie. Behandeling, veral psigoterapie , selfhelpbenaderings of ander terapieë , sal jou 'n verskeidenheid maniere leer om jou angs te hanteer . Daar is ook medikasie wat kan help met aanhoudende angs.
> Brown, TA, Barlow DH. Behandelings wat werk: Angs en verwante afwykings Onderhoudskedule vir DSM-5. New York: Oxford University Press, 2014.
> Eerste MB, Williams JBW, Benjamin LS, Spitzer RL, Eerste MB. SCID-5-PD: Gestruktureerde Kliniese Onderhoud vir DSM-5® Persoonlikheidsversteurings. Arlington, VA: American Psychiatric Association Publishing; 2016.