‘Olga is al weer amper laat vir die kerkraadsvergadering. Dit is werklik ongemaklik om nog hierdie tyd van die jaar vergaderings te hê. Dis só ’n gejaag en almal wil graag die jaar afsluit en regmaak vir die Kersseisoen wat voorlê. Sy verwag juis ’n hele huis vol gaste. Sy voel om dit te noem by die vergadering, sodat hulle nie volgende jaar weer in Desember ’n vergadering sal hê nie. Eintlik voel sy sommer lus om as kerkraadslid te bedank.
Toe sy by die kerksaal aankom, is daar egter geen mens te bespeur nie. Sy soek oral, maar kry niemand nie. Het hulle dalk die vergadering afgestel en nie vir haar laat weet nie? Kan dit regtig wees dat hulle so onnadenkend is? Nou het sy verniet al die moeite gedoen om te kom!
Geïrriteerd stap sy na die perskeboord agter die kerk. Die perskes is ryp en sy sal maar vir haar een of twee pluk. Sy voel altyd beter as sy iets geëet het.
Dán kom die gewaarwording: iets is anders. Ja, iets is beslis anders, maar sy kan dit net nie plaas nie. Vir ’n paar minute staan sy doodstil voordat sy versigtig vorentoe begin beweeg, voetjie vir voetjie die boord in.
Tussen die bome begin sy bewus raak van die allermooiste klanke. Dis stemme. Ja, dis mense wat sing. Dis die heel mooiste musiek wat sy nog ooit gehoor het! Sy stap in die rigting daarvan.
Skielik is daar ’n groot, oop stuk voor haar in die boord en sy sien mense. Baie mense. Vreemde mense, maar ook van haar eie dorp se mense. Die ander lede van die kerkraad is ook daar en hulle is besig om God te loof en te prys met ’n oorgawe wat sy nog nooit ervaar het nie.
Toe sy nader gaan, is daar nie ’n krip en herders en wyse manne en Josef en Maria en ’n baba, soos sy nou verwag om te sien nie. Nee! Wie sy daar sien, is Jesus! Onmiskenbaar Jesus! Die Opgestane Jesus! Ook nie soos Hy voorgestel word in kinderbybels nie, maar dis beslis Hy! Hy kom nader, vat aan haar en sê: “My kind. My geliefde kind. Ek het vir jou gewag.”
Olga val net daar op haar knieë neer en begin Hom saam met die ander loof en prys. Alles in haar verander onmiddellik. Sy besef dat niks anders meer saakmaak nie, maar net Hy, die Lewende God! Alles draai om Hom. Hy is die Een wat sy wil aanbid. Hy is die een saam met wie sy wil tyd spandeer.
Die belangrikste van alles is egter dat sy besef dat sy nie hieroor kan stilbly nie. Nooit weer nie. Nee, dis iets om vir almal te vertel! Dis die wonderlikste nuus ooit.’
Toortsie, as ek beoordelaar was, het jy verreweg die eerste posisie gekry! Skryf nog… jy het baie talent en baie om te vertel.
Dankie Marietjie, ek waardeer dit baie. Nee wat, ek is regtig heeltemal gemaklik met die uitslag. Ek weet die ander prosas was uit die boonste rak.
Ek dink dis pragtig! Lig en maklik op die tong. Te persoonlik? Eh eh! Maar nou ja.. Is dit soos die vlu?
As die kommentaar was eintlik so mooi. Ek wonder of die Christelike strekking hom nie gepla het nie? Dankie vir die pragtig. Nou loop Olga al tussen die perskes, die lietjies is al op! 😊