Die dwaling van Reifikasie is baie soortgelyk aan die Equivocation Fallacy , behalwe dat dit in plaas daarvan om een ​​woord te gebruik en die betekenis daarvan deur die argument te verander, behels om 'n woord met 'n normale gebruik te gebruik en dit 'n ongeldige gebruik te gee.
1. Die regering het 'n hand in almal se besigheid en 'n ander in elkeen se sak. Deur sulke staatspakkies te beperk, kan ons sy invloede op ons vryheid beperk.
2. Ek kan nie glo dat die heelal mense en menslike prestasie sal toelaat om net te verdwyn nie. Daarom moet daar 'n God en 'n hiernamaals wees waar almal bewaar sal word.
Wat hierdie argument ignoreer, is die feit dat 'n "regering" bloot 'n versameling mense is, nie 'n persoon self nie. 'N Regering het geen hande nie, daarom kan dit nie tas nie. As die regering se belasting van die mense verkeerd is, moet dit verkeerd wees om ander redes as 'n te-letterlike assosiasie met pickpocketing.
Om hierdie redes te hanteer en hul geldigheid te verken, word ondermyn deur 'n emosionele reaksie te ontlok deur die pickpocketing metafoor te gebruik. Dit beteken onwaarskynlik dat ons ook 'n dwaling van Vergiftiging van die Wel het.
In die tweede voorbeeld hierbo word die eienskappe wat gebruik word meer menslik, wat beteken dat hierdie voorbeeld van verering ook antropomorfisering is. Daar is geen rede om te dink dat die "heelal" as sodanig regtig omgee vir enigiets nie - insluitende mense se wesens. As dit nie kan omgee nie, is die feit dat dit nie omgee nie, nie 'n goeie rede om te glo dat dit ons sal misloop nadat ons weg is nie. Dit is dus ongeldig om 'n logiese argument op te stel wat afhanklik is van die veronderstelling dat die heelal omgee.
Natuurlik moet daarop gelet word dat hipostisering of verifikasie werklik net die gebruik van metafoor is. Hierdie metafore word misleidend as hulle te ver geneem word en gevolgtrekkings word gevorm op grond van die metafoor. Dit kan baie nuttig wees om metafore en abstraksies in te skryf in wat ons skryf, maar hulle dra 'n gevaar deurdat ons sonder die besef kan begin glo dat ons abstrakte entiteite die konkrete eienskappe het wat ons metafories aan hulle toeskryf.
Hoe ons iets beskryf, het 'n groot invloed op wat ons daaraan glo. Dit beteken dat ons indruk van die werklikheid dikwels gestruktureer word deur die taal wat ons gebruik om die werklikheid te beskryf. As gevolg hiervan moet die misleidings van verering ons leer om versigtig te wees in hoe ons dinge beskryf, sodat ons nie verbeel dat ons beskrywing 'n objektiewe essensie het wat buite die taal self is nie.