Is die hond 'n omnivoor of 'n karnivoor? ', - babasnone
Hoof babas Is die hond 'n omnivoor of 'n karnivoor? ',
Daar is 'n oop debat oor die vraag of die hond is omnivoor of vleisetend. Die voerbedryf, veeartse of voedingsdeskundiges lewer uiteenlopende menings oor hierdie onderwerp. Daarbenewens wissel die samestelling van die voedsel baie in die verskillende soorte diëte, of dit nou tuisgemaakte of kommersiële, rou of gekookte is, en selfs droog of nat.. ¿Wat eet honde regtig?
In hierdie AnimalWised-artikel wil ons 'n betroubare antwoord gee op hierdie huidige konflik wat verklaar of die hond 'n omnivoor of 'n vleiseter is, alles gebaseer op wetenskaplike en bewese feite.
U sal dalk ook belangstel: Is tuna goed vir katte? Indeks
Verskille tussen omnivore en vleisetende diere
Redes waarom honde fakultatiewe karnivore is
Vanuit 'n morfoanatomiese en fisiologiese oogpunt fokus die verskille tussen hierdie tipe diere hoofsaaklik op hul spysverteringskanaal en alles wat daarmee verband hou..
Vleisetende diere besit skerp maalwiele wat help om die vleis te skeur, en kou ook nie te veel nie, net genoeg sodat die kos deur die slukderm kan beweeg. Die posisie tydens etenstyd staan ​​gewoonlik met die kop na onder, dit bevoordeel die deurloop van voedsel. Nog een van die kenmerke wat bestem is vir die jag van prooi, is kloue.
Ons moet dit nie verwar met die posisie wat deur plantetende diere, soos hoefdiere, verkry word nie, aangesien hulle slegs hierdie posisie verkry om die plantegroei te ontwortel, en kou word met die kop omhoog.
Omnivore diere het plat slypskyfies, wat verkies om te kou. Die aanwesigheid of afwesigheid van ontwikkelde slagtande dui nie daarop dat 'n dier nie allesetend is nie, aangesien sy voorvader moontlik slagtande ontwikkel het om homself te verdedig of dat dit 'n vleisetende dier was..
Sommige eienskappe van vleisetende diere is:
Die spysverteringsbuis van vleisetende diere is kort, want dit benodig nie die hele proses van groentevertering nie, en hulle het nie dieselfde dermflora as allesetende diere nie.
Die verteringsensieme hulle verskil ook tussen hierdie diere. Sommige het ensieme wat spesialiseer in die vertering van vleis, en ander het sommige tipiese ensieme van herbivore en ander van vleiseters.
Die lewer en niere van vleisetende diere produseer sekere stowwe in groter hoeveelheid as ander diere met ander soorte dieet.
In die meeste huise waar u met honde woon, word hulle gewoonlik gevoer voer wat volledige en gebalanseerde voeding bied. In die mark is daar 'n wye verskeidenheid voer vir verskillende groottes, rasse, ouderdomme of patologieë.
As ons aandag gee aan die voedingsetikette, sal ons sien dat die meeste daarvan 'n hoë konsentrasie koolhidrate, wat kan ons laat dink dat dit iets nodig is vir die voeding van die hond. Dit is egter nie die geval nie. Koolhidrate verlaag net die koste van die voer, wat dit meer toeganklik maak vir die verbruiker, maar dit is nie 'n kos vir ons hond nie. Daar is eintlik min voer wat diëte kwalitatief op grond van regte voedsel benader, soos die BARF-dieet vir honde..
Daar bestaan ​​ook geen twyfel oor die vraag of die kat 'n alleseter of 'n vleiseter is nie, ons weet dat dit 'n streng karnivoor, Die voer wat daarvoor gemaak is, bevat egter ook koolhidrate. Dit is wat 'n kwaliteit dieet vir 'n hond is gebaseer op dierlike proteïene, kan aangevul of verryk word met plantvoedsel.
Die honde is fakultatiewe karnivore. Dit beteken dat hulle al die eienskappe het wat karnivore definieer, beide anatomies en fisiologies, maar om sekere redes wat ons aan die einde van die artikel sal verduidelik, is dit in staat om voedingstowwe soos koolhidrate in voedsel soos graanprodukte te verteer en te assimileer. , peulgewasse of vrugte.
Die derm lengte van honde is baie kort, tussen 1,8 en 4,8 meter. Die verskille tussen die rasse in terme van lengte, deurlaatbaarheid en mikrobiota moet in ag geneem word. Die mens, as 'n allesetende dier, het 'n derm tussen 5 en 7 meter lank. As u 'n hond het, kan u maklik kyk hoe skerp hulle tande is, spesifiek die slagtande, premolare en kiestande. Dit is nog 'n kenmerk waarvoor ons die hond as 'n vleisetende dier klassifiseer..
Soos ons aan die begin gesê het, het vleisetende diere 'n dermflora anders as plantetende of omnivore diere. Hierdie dermflora dien onder meer om sekere voedingstowwe, soos koolhidrate, te help gis. By honde is die fermentasiepatroon van koolhidrate swak, hoewel die ras altyd in ag geneem moet word. Hiermee bedoel ons dat daar rasse is wat hierdie voedingstowwe beter kan assimileer en dat ander rasse dit skaars kan assimileer..
Die brein gebruik hoofsaaklik glukose om te funksioneer. Honde het nie 'n voorraad koolhidrate nodig nie alternatiewe metaboliese weë waardeur hulle glukose uit proteïene produseer. Dus as die hond nie allesetend is nie ¿waarom u plantvoedingstowwe kan assimineer?
Om die vorige vraag te beantwoord, is dit nodig om die konsep van te verstaan epigenetika. Epigenetika verwys na die krag wat die omgewing uitoefen op die genetiese inligting van lewende wesens. 'N Duidelike voorbeeld kan gesien word in die voortplanting van seeskilpaaie waarvan die kleintjies vroulik of manlik gebore word volgens temperatuur waartoe hulle ontwikkel.
Tydens die makmaakproses van die hond (steeds ondersoek), kan die druk van sy omgewing veranderings in die sintese van ensieme veroorsaak wat verantwoordelik is vir die vertering van voedingstowwe, wat die honde kan aanpas om te oorleef deur 'n dieet gebaseer op "menslike afval ". Dit het beteken dat honde vandag baie voedingstowwe van plantaardige oorsprong kan opneem.