Warren Harding - Geskiedenis Podcasts - 2022
Warren Gamaliel Harding is gebore in Corsica (later Blooming Grove), Ohio, die oudste van agt kinders. Harding het die Marion gekoop Ster in 1884 en het aktief geword in plaaslike burgerlike aangeleenthede en by 'n verskeidenheid broederlike, kerklike en sakegroepe aangesluit. In 1891 trou hy met Florence Kling DeWolfe, 'n welgestelde egskeiding, wat saam met hom in die koerantkantoor gewerk het; hulle verhouding was nie warm nie en Harding het hom toegegee aan 'n reeks sake. Harding het 'n gewilde figuur in Marion geword; hy was aantreklik, vriendelik, 'n talentvolle spreker, altyd sorgvuldig aangetrek, maar het hom nie as intellektuele gesofistikeerdheid voorgee nie. In 1910 hardloop hy tevergeefs vir goewerneur. Harding word gekies om die nominasierede vir William Howard Taft in 1912 te lewer, 'n gebeurtenis wat die koerantman nasionale aandag gebring het. Hy het hard gewerk tydens die daaropvolgende veldtog en het Theodore Roosevelt en die Bull Moose Party as politieke verraaiers aangeval. Hy het as wetgewer min impak gehad, maar het Henry Cabot Lodge betroubaar ondersteun oor die meeste aangeleenthede oor buitelandse sake, die belange van groot sake gesteun en lippe vir die verbod betaal. daarvan was 'n tipiese Harding -toespraak '' 'n leër van pompagtige frases wat oor die landskap beweeg op soek na 'n idee. 'In 1920 betree Harding verskeie vroeë Republikeinse presidentsverkiesings; hy het swak gevaar en wou uit die wedloop val, maar is aangemoedig om deur sy vrou en Daugherty te bly. Senator Lodge blyk 'n deurslaggewende faktor te wees deur ander politieke voordele in die berugte 'rookgevulde' hotelkamer in Chicago te beïnvloed en die benoeming aan die Ohioan by die 10de stembrief afgelewer. Die veldtog in 1920 het teruggekeer na dié van Benjamin Harrison en William McKinley, in wat 'n selfversekerde kandidaat tuis gebly het en gretige afvaardigings na hom toe gebring is. Harding het sy volgelinge vanaf sy voorstoep begroet en belowe om die nasie terug te keer na "normaliteit" - musiek vir die ore van baie uitgeput deur die Eerste Wêreldoorlog en Wilsoniese internasionalisme. Harding het eers in sy amp duidelik gemaak dat normaliteit sy doel was. Tussen hulle:
Die dringendheid van 'n onmiddellike tariefopstelling, 'n noodgeval en deur ons mense verstaan ​​dat dit slegs vir 'n noodgeval is, kan nie te veel beklemtoon word nie. Ek glo in die beskerming van die Amerikaanse industrie, en dit is ons doel om Amerika eers voorspoedig te maak. ... 'n Baie belangrike aangeleentheid is die stigting van die regering se sake op 'n sakebasis. Daar is verdraagsaamheid vir die maklike, onstelselmatige metode om ons fiskale aangeleenthede te hanteer, toe indirekte belasting die publiek onbewus van die federale las gehou het. Maar daar is kennis van die hoë regeringskoste vandag, en hoë lewenskoste is onlosmaaklik verbind met hoë regeringskoste. Daar kan geen volledige regstelling van die hoë lewenskoste wees totdat die regering se koste aansienlik verlaag is nie.
Warren Harding het belowe om die 'beste gedagtes' na Washington te bring, maar het 'n paar uiters swak keuses gemaak vir sleutelposisies. Binnelandse vordering is gemaak op gebiede soos die regulering van die federale begroting, die instelling van 'n hoë beskermende tarief, die beperking van immigrasie en die herroeping van hoë oorlogstydbelasting. Die aanstelling van die bekwame Charles Evans Hughes as staatsekretaris het gelei tot wat miskien die kroon van die regering was - die Washington Naval Conference en daaropvolgende pogings tot wapenvermindering en internasionale stabilisering. Harding het ook die bewondering van baie gewen vir sy vergifnis van Kersfees in 1921 van Eugene V. Debs - 'n man wat die teenoorgestelde van die president was oor byna elke politieke en sosiale kwessie. Teen die lente van 1923 was dit duidelik dat 'n paar makkers geneem voordeel trek uit die gemak van die president en het hulself op openbare koste verryk. Warren Harding het toevlug gesoek in reis, deur die hele land gewaag om toesprake te hou en vakansie te hou in Alaska. Op die terugreis het die president siek geword en skielik gesterf in San Francisco op 2 Augustus. Spekulasies het later ontstaan ​​oor die manier waarop Harding dood is, maar die beskikbare bewyse dui sterk op natuurlike oorsake. Warren G. Harding was 'n gewilde president tydens sy verkorte ampstermyn, maar nooit 'n ware geliefde nie. Will Rogers, die gewilde komediant, het oor die president gesê dat "hy niks gedoen het nie, maar dit is wat die mense wou doen." Harding se afsterwe word gekenmerk deur die gewone meegevoelens oor sy diens aan die land, maar hierdie gevoelens is gou vervang deur skerp kritiek namate nuus van die skandale na vore kom. Sy reputasie is verder beskadig in 1927, toe 'n boek gepubliseer is deur 'n vrou wat beweer dat sy die moeder van 'n kind was deur Harding voordat hy president was. waarde van sy pogings in internasionale aangeleenthede sowel as die vergelykende gebrek aan betekenis van die skandale.
10 dinge om te weet oor president Warren G. Harding
Warren Gamaliel Harding is op 2 November 1865 in Corsica, Ohio, gebore. Hy is in 1920 tot president verkies en tree op 4 Maart 1921 in die amp. Hy sterf terwyl hy op 2 Augustus 1923 in sy amp sterf. Terwyl hy as die 29ste president van die land gedien het, het die Teapot Dome -skandaal plaasgevind omdat hy sy vriende aan bewind gesit het. Die volgende is tien belangrike feite wat belangrik is om te verstaan ​​wanneer u die lewe en presidentskap van Warren G. Harding bestudeer.
Harding, gebore op 'n plaas, was die oudste van agt kinders van George Tryon Harding en Phoebe Dickerson Harding, en sy afkoms kombineer Engelse, Skotse en Nederlandse vee. Sy pa het later die boerdery verlaat om 'n dokter te word. Na 'n middelmatige opleiding by plaaslike skole in Ohio en drie jaar aan die Ohio Central College, probeer Harding sy hand by verskeie beroepe totdat hy in 1884 'n sukkelende weekblad in Marion, Ohio, koop waaraan hy hom toewy. Sewe jaar later trou hy met Florence Kling De Wolfe (Florence Harding), en sy het 'n belangrike rol gespeel in die transformasie Die Marion -ster tot 'n finansieel suksesvolle dagblad. Kort voor lank het Harding, 'n man met min waarneembare verstand of verbeelding, genooi om by vooraanstaande korporatiewe rade en broederlike organisasies aan te sluit. Toe hy met die staat se bewegers en skudders begin assosieer, is hy betrokke by die politiek van die Republikeinse Party. 'N Knappe man wat altyd goed geklee en goed versorg was, het Harding soos 'n leier gelyk. Dit was sy uiterlike voorkoms eerder as enige interne eienskappe wat die sterkste bydrae tot sy politieke sukses gelewer het.
Warren Harding - Geskiedenis
Warren G. Harding is die 29ste president van die Verenigde State. Tydens sy kandidatuur het hy die lyn gewild gemaak: "Die huidige behoefte van Amerika is nie heroïese nie, maar genesing nie neus nie, maar normaliteit nie revolusie nie, maar herstel nie roering nie, maar aanpassing nie chirurgie nie, maar kalmte, nie dramaties nie, maar passievol nie eksperiment nie, maar gee nie onderdompeling in internasionaliteit nie, maar volhoubaarheid in triomfantlike nasionaliteit … "Hierdie klein-stad-man-gedraaide president het sy land gedien tot sy laaste asem.
Warren G. Harding se vroeë lewe
Warren Gamaliel Harding is op 2 November 1865 gebore in 'n boeredorp naby Corsica (nou Blooming Grove), Ohio. Hy was die seun van dokters, Phoebe Elizabeth Dickerson-Harding en George Tyron Harding. Toe hy 'n kind was, verhuis sy gesin na die groter stad Caledonia in Marion, Ohio. Ondanks die feit dat hy professionele persone het, het hy boerderywerk gedoen. Hy was die tipiese klein dorpie wat graag met die bure gesels en gemeng het. Hy was intelligent. Trouens, hy het goed gevaar op skool en het die universiteit aan die Ohio Central College voltooi.
Na sy studie het Warren Harding 'n jaar lank klas gegee. Dit was 'n baie veeleisende werk gedurende daardie tyd. Hy het ook 'n tyd lank 'n versekeringsverkoper geword. Na hierdie kort termyn werk, het hy die koerantbedryf aangegaan en die Marion Star saam met twee vennote gestig. Hy het as redakteur van sy koerant gewerk voordat hy die enigste eienaar geword het. Die meeste van sy geskrifte was pro-Republikein. Op 20 -jarige ouderdom het hy as redenaar gewerk en toesprake gehou in graafskaps- en staats -republikeinse byeenkomste. Hy het in 1912 die nominasierede gehou vir president Howard Taft.
Huwelik met Florence Kling
Gedurende hierdie tyd het Amos Kling, die rykste man in Marion, kennis geneem van hierdie goed versorgde, intelligente jong man. Hy was daarteen gekant dat Harding iets te doen gehad het met sy pianistiese dogter, Florence.
Florence Kling DeWolfe was onlangs geskei toe sy Warren op 'n skaatsbaan ontmoet het. Sy het 'n seun uit haar vorige huwelik gehad, maar het toesig gehou oor haar vervreemde man. Na 'n jaar van hofmakery trou Florence en Warren op 8 Julie 1891. Die twee het nooit 'n kind gehad nie. Die egpaar het onverskillig geraak teenoor Amos Kling toe hy die nuus versprei dat Warren swart voorouers het. Vanweë sy natuurlike, liefdevolle sjarme, het Warren die beskuldiging oorkom.
Florence, wat Warren vir die hertogin genoem het, was die eerste wat hom aangemoedig het om in Ohio aan te stel. Hy neem die advies van sy vrou en wen 'n setel in die Ohio State Senate. Hy dien twee termyne as staatsenator voordat hy 'n luitenant -goewerneur word. Hy hardloop vir goewerneur, maar verloor die wedloop.
Harry Daugherty, 'n politikus in Ohio, het die potensiaal van 'n groot leier in Warren Harding raakgesien. Hy het saam met die hertogin die veldtog vir Warren vir die Amerikaanse senaat gelei. Nadat hy lank in staatsdiens was, het hy verrassend gewen en 'n Amerikaanse senator geword.
Hardloop vir president
Die meeste van sy polisse word vergelyk met Washington 's. Die resultate van sy beleid was net so suksesvol. Na ses jaar in die senaat, het Harding kandidate vir die president ingedien onder die Republikeinse Party. Hy het met 'n groot oorwinning gewen teen James M. Cox, 'n ander inwoner van Ohio. Hy het 404 kiesstemme gekry in teenstelling met Cox 127. Hy het sy intreerede gelewer op 4 Maart 1921. Hy was die eerste president wat 'n toespraak oor 'n luidspreker gehou het en die eerste koerantuitgewer wat die president van die Verenigde State geword het. Sy vise -president was Calvin Coolidge, wat hom opgevolg het nadat hy gesterf het.
Harding se termyn was een van die mees omstrede administrasies in die Amerikaanse presidentskap. Die meeste Amerikaners beskou hom as een van die ergste presidente weens hierdie twiste. Hy het sake gehad met ander vroue, met wie hy 'n buite -egtelike kind gehad het. Sy era dui op die koms van die depressie en verhoogde wêreldkonflik. Volgens sommige historici was Warren Harding een van die beste presidente wat Amerika ooit gehad het.
Gedurende sy eerste maand, president Harding, het hy die Thompson-Urrutia-verdrag goedgekeur, wat Columbia 25 miljoen dollar gegee het as 'n beloning om Panama te wen. Hy het die Wet op Noodkwota onderteken. Dit was bedoel om immigrante te beperk om in die Verenigde State te woon. Harding en sy administrasie het die Wet op Noodtariewe goedgekeur wat later bekend gestaan ​​het as die Fordney-McCumber Tariff Act. Die tariefwet dien as beskerming vir alle Amerikaanse produkte en om die resessie na die oorlog te beëindig.
Op 31 Mei 1921 het Edwin Denby, sekretaris van die vloot, beheer oor die oliereserwes in Kalifornië en Teapot Dome, Wyoming, oorgeplaas na sekretaris Albert B. Val van die departement van binnelandse sake. Dit het later 'n skandaal veroorsaak en die beeld van Harding se administrasie verwoes. Hy onderteken ook die Wet op Begroting en Rekeningkunde. Hy was die eerste president wat van alle regeringsinstansies vereis het om 'n begroting te hê. Op Junie 1921 kon die Begrotings- en Rekeningkundige Wet die Buro vir die Begroting en die Algemene Rekeningkundige kantoor onder die Tesourie -afdeling stig. Harding kon die regering se uitgawes met een miljard dollar besnoei.
Op 2 Julie 1921 onderteken president Harding afsonderlik 'n vredesverdrag met Duitsland en Oostenryk. Aan die einde van die Eerste Wêreldoorlog was baie Amerikaners werkloos. Op 26 September 1921 het Herbert Hoover, minister van handel, berig dat ongeveer 5,7 miljoen Amerikaners sonder werk was. Dit was ook gedurende hierdie tyd dat gewelddade deur die Ku Klux Klan (of die KKK) gepleeg is.
Die president onderteken die Sheppard-Towner Wet op kraam en baba. Hierdie wet was die reaksie van die administrasie op Amerikaanse vroue wat nie genoeg voorgeboortelike sorg gehad het nie.
Voordat sy eerste jaar geëindig het, het Harding Eugene Debs en drie-en-twintig ander, wat tydens die Eerste Wêreldoorlog skuldig bevind is, kwytgeskeld.
Die meeste van Harding se wette was vir die beskerming van Amerikaanse boere. Teen 18 Februarie 1922 onderteken Harding die Capper-Volstead-wet, wat boere in staat stel om te koop en verkoop sonder om die antitrustwette te oortree. Dit was gedurende hierdie tyd dat die stille geboorte van die Teapot Dome Scandal begin het. Op 7 April 1922 het sekretaris Albert Fall die oliereserwes aan Harry Sinclair verhuur, wat later die spreker van die land sou word.
Om die begroting van die regering te beskerm en om die skuld aan veterane van die Groot Oorlog te kan betaal, het Harding die bonus van die soldate verwerp. Hierdie wetsontwerp is later aan Calvin Coolidge deurgegee. Teen 22 September het Harding die kabelwet goedgekeur waarmee die getroude Amerikaanse vroue hul burgerskap kon behou, ongeag die nasionaliteit van hul man.
1923 was vir Warren Harding die mees vergeetbare jaar. Reeds op 2 Januarie 1923 het die Teapot Dome Scandal ontvou. Die president het die bedanking van sekretaris Albert Fall aanvaar. Na 27 dae bedank die sekretaris van die veterane -buro, Charles Forbes, ook uit sy departement. Hy is aangekla en skuldig bevind aan bedrog, sameswering en omkopery. As gevolg hiervan is die president korrup genoem. Die Teapot Dome -skandaal het die gewildste onderwerp geword, wat die reputasie van die president beskadig het. Warren Harding, hoewel dit wel of nie betrokke was, is belaster.
Op 20 Junie 1923 verlaat Warren Harding en sy vrou, Florence, die Withuis na 'n toevlugsoord wat hulle as 'n begripsreis beskou het. Die rede vir hierdie reis deur Alaska en Kalifornië was om die beeld en geloof van die Harding -administrasie saam te stel, ondanks die skandaal waarmee hulle te kampe het.
Harding se gesondheid het verswak. Hy het gely aan 'n ptomaine -vergiftigingsaanval wat later tot longontsteking gelei het. Alhoewel dit lyk asof hy besig was om te herstel, het hy steeds tekens van swakheid getoon. Voor sy reis kon sy toestand nie die normale rooster van die kantoor van die president byhou nie.
Op 2 Augustus 1923 word Warren Harding dood aangetref in sy hotelkamer in San Francisco, Kalifornië. Sy dood was omstrede omdat die werklike rede nog onbekend is. 'N Lykskouing op sy liggaam is deur vrou Florence geweier. Spekulasies het rondgeloop oor sy dood. Ander beweer dat sy vrou hom vergiftig het nadat sy van sy minnares en hul liefdeskind geleer het. Ander het aangevoer dat sy vrou nie 'n geheim wou blootlê wat aan albei bekend was nie. Sommige het gedink dat hy homself om die lewe gebring het omdat hy nie die druk van die skandale waarmee hy omring was, kon oorkom nie.
Sy dood het hom verhinder om sy administrasie teen die kontroversies te verdedig. Alhoewel sy beeld gekleur was deur die mislukte diens van sy administrasie, was Warren Harding steeds een van die mees gerespekteerde presidente van die Verenigde State. Sy optrede en beleid word weerspieël in die suksesse van die presidente na hom.
Warren Gamaliel Harding (2 November 1865 - 2 Augustus 1923) was die 29ste president van die Verenigde State (1921–23), 'n Republikein uit Ohio wat in die Ohio -senaat gedien het en daarna in die Amerikaanse senaat, waar hy 'n geringe rol gespeel het.
Met die konvensie van die Republikeinse Party naby die dood, is Harding tydens die verkiesing van 1920 gekies as 'n onaanstootlike kompromiskandidaat. Hy het vooraanstaande reklamekenners aan boord gebring, veral Albert Lasker, om sy presidensiële voorkoms en konserwatiewe beloftes bekend te maak. Hy belowe Amerika 'n "terugkeer na normaal" na die Eerste Wêreldoorlog, met 'n einde aan geweld en radikalisme, 'n sterk ekonomie en onafhanklikheid van Europese intrige. Harding verteenwoordig die konserwatiewe vleuel van sy party in teenstelling met progressiewe volgelinge van wyle Theodore Roosevelt (wat in 1919 oorlede is) en senator Robert M. LaFollette, senior. Hy verslaan die demokraat en sy mede -koerantuitgewer James M. Cox met die grootste stemme grondverskuiwing (60% tot 34%) in die presidensiële geskiedenis.
Harding het die 'beste gedagtes' in sy kabinet opgesoek, waaronder Andrew Mellon by die tesourie, Herbert Hoover by Commerce en Charles Evans Hughes by die staatsdepartement. Hy beloon vriende en bydraers, bekend as die 'Ohio Gang', met kragtige regeringsposisies. Verskeie gevalle van korrupsie is tydens sy presidentskap en na sy dood aan die lig gebring, waaronder die berugte Teapot Dome-skandaal, wat in die tyd voor Watergate beskou is as die 'grootste en opspraakwekkendste skandaal in die geskiedenis van die Amerikaanse politiek'.
Binnelands het Harding die eerste federale kinderwelsynsprogram onderteken en gedeeltelik met stakende mynbou- en spoorwegwerkers gehandel deur 'n werkdag van 8 uur te ondersteun. Hy het die Buro vir die Begroting opgestel om die eerste federale begroting van die Verenigde State op te stel. Harding bepleit 'n wetsontwerp teen lynskiet om geweld teen Afro-Amerikaners te bekamp, ​​maar dit slaag nie in die kongres nie. In buitelandse sake het Harding die Volkebond verwerp en vredesverdragte met Duitsland en Oostenryk beding. Sy grootste prestasie in die buiteland het gekom tydens die Washington -vlootkonferensie van 1921–22, waarin die groot vlootmagte ter wêreld ooreengekom het oor 'n maritieme beperkingsprogram wat 'n dekade lank aan die gang was. [ aanhaling nodig ]
In Augustus 1923 stort Harding skielik in duie en sterf in Kalifornië. Die vele skandale van sy administrasie het aan Harding 'n laer posisie van historici besorg, maar die afgelope paar jaar is daar erkenning gegee aan sy fiskale verantwoordelikheid en goedkeuring van Afro-Amerikaanse burgerregte. Harding word beskou as 'n meer moderne politikus wat tegnologie aangeneem het en sensitief was vir die nood van minderhede, vroue en arbeid.
Warren G. Harding: Lewe voor die presidensie
Warren G. Harding, deur sy ma 'Winnie' genoem, is op 2 November 1865 in Blooming Grove, Ohio, gebore. Toe hy tien was, verhuis sy gesin na die klein Ohio -dorpie Caledonië waar hy grootgeword het. Albei sy ouers was dokters - 'n ongewone onderskeid vir Phoebe Harding, wat 'n mediese lisensie gekry het op grond van haar ervaring as vroedvrou en om haar man, George Harding, by te staan. Warren het sy kinderherinneringe gekoester wat 'n gesonde en volmaakte prentjie-seuntjie geskilder het. 'N Opvoeding gevul met plaaswerk, swem in die plaaslike spruit en speel in die dorpsorkes was die basis van sy beroep by die huis later in die lewe. Soos so baie klein seuntjies in die na-burgeroorlog in Ohio, het Harding saam met sy vyf jonger broers en susters (vier susters en 'n broer) 'n eenkamer-skoolhuis bygewoon waar hy geleer het om te lees, skryf en spel van die McGuffey's Readers. Op veertienjarige ouderdom betree hy die Ohio Central College, waaruit hy 'n B.S. -graad in 1882, met 'n mate van onderskeiding vir die redigering van die kampuskoerant.
Na die universiteit het Harding vir 'n kwartaal in 'n landskool buite Marion, Ohio, klasgegee voordat hy hom probeer het in die regte, versekeringsverkope en joernalistiek vir die plaaslike koerant. In 1884 het hy $ 300 ingesamel om saam met twee vriende die byna afgedankte Marion Star -koerant te koop. Hulle het die volgende vyf jaar matige sukses behaal. In 1891 trou Warren, vyf en twintig jaar oud, met 'n plaaslike egskeiding, Florence "Flossie" Mabel Kling DeWolf, vyf jaar ouer as hy. Sy het 'n tienjarige seun by haar voormalige man gehad en 'n aansienlike fortuin uit haar ryk familie. Sy het Warren meedoënloos agtervolg, en hy het uiteindelik toegegee, selfs al het haar pa Warren op straat gestop en gedreig om hom dood te maak as hy met sy dogter trou. Dit was 'n wedstryd waarteen haar pa beswaar gemaak het weens die gerug dat Warren se familie swart voorouers het.
Uitgewerswese en politiek
Vir die volgende tien jaar het Harding se besigheid floreer, deels as gevolg van Florence Harding se skerp oog, maar hoofsaaklik weens Harding se goedhartige manier. Sy koerant het 'n gunsteling geword by Ohio -politici van albei partye vanweë sy eiesoortige beriggewing. Hy het nooit 'n kritiese verhaal uitgevoer as hy dit kon vermy nie. Sy werknemers het hom ook liefgehad en gerespekteer vir sy bereidheid om die winste van die onderneming met hulle te deel. In sy hele loopbaan het hy nooit 'n enkele werknemer afgedank nie. In 1899 wen Harding die eerste van twee termyne vir die Ohio State Senate, en dien as meerderheidsleier voor sy bod vir die luitenant -goewerneurskap in 1903. Nadat hy sy amp in 1905 verlaat het, keer hy vir vyf jaar terug na sy koerant en waag hom weer oor staatspolitiek. in 'n verloorbod vir goewerneur in 1910.
Hy was so gewild onder party-stamgaste dat hy die eer gekry het om president William Howard Taft se naam op die partykonvensie in 1912 te plaas. toon 'n harde en onbeskofte gedrag. In 1914 wen Harding die Ohio Republikeinse voorverkiesing vir senator en klop die prokureur -generaal Timothy Hogan in die algemene verkiesing. Harding se ondersteuners het Hogan wreed aangeval omdat hy 'n Katolieke bedoeling was om Ohio aan die pous af te lewer. Die godsdienskwessie oorheers die verkiesing en gee Harding 'n oorweldigende oorwinning, hoewel hy godsdiens nooit persoonlik in sy toesprake genoem het nie. Tog was die vuil verkiesingsveldtog 'n vlek op sy politieke rekord wat hom nooit maklik gemaak het nie.
Die geskiedenis van die Warren Harding -fout
Die Warren Harding -fout is deur Malcolm Gladwell in die boek gewild gemaak Knipper. Dit is 'n waarskuwende verhaal oor wat gebeur as ons mislei word deur voorkoms.
In die vroeë 1920's, Warren Harding gekyk so presidensieel dat kiesers mislei is om te dink dat hy 'n goeie president sou word. Hulle onbewuste vooroordeel vir 'n leier wat aantreklik en waardig was, het hulle op 'n dwaalspoor gebring. Hierdie vooroordeel onderbreek die proses om dun te sny (as u vinnige, onbewuste besluite neem), wat 'n onbetroubare oordeel veroorsaak. Hulle het hul besluit op oppervlakbesonderhede gebaseer en een van die ergste presidente in die Amerikaanse geskiedenis gestem. Dit was die Warren Harding -fout.
Oppervlakkige dun sny en die Warren Harding -fout
Dun snye dien ons nie altyd nie. Soms maak ons ​​oppervlakkige vinnige oordele.
Gewoonlik help dun sny ons om die besonderhede van 'n situasie onder die oppervlak te kry om diep patrone te vind. Maar stres, tyddruk en ingeburgerde assosiasies kan hierdie diep duik onderbreek, en ons laat 'n vinnige oordeel oor irrelevante oppervlakdetails.
Die saak van Warren Harding
Voordat Warren Harding die 29ste president van die Verenigde State geword het, het hy 'n onbetwiste politieke loopbaan gehad. Hy was nie besonder slim nie, het selde standpunt ingeneem oor (of belangstelling in) politieke kwessies, het vae toesprake gehou en baie van sy tyd daaraan bestee om te drink en te vrou.
Tog het Harding die politieke geledere beklemtoon en president geword. Hy word algemeen beskou as een van die ergste presidente in die geskiedenis. Hoe het hy die posisie in die eerste plek gekry? Die Warren Harding -fout.
Hy gekyk soos 'n president. Sy vooraanstaande voorkoms en diep, oorheersende stem het die kiesers gewen. Hulle het onbewustelik geglo dat mooi mense bekwame leiers is. Harding se aantreklikheid het verenigings so sterk veroorsaak dat dit die kiesers se vermoë om onder die oppervlak te kyk, na sy kwalifikasies (of gebrek daaraan), oorskry het. Hierdie assosiasies is uit hul aard irrasioneel. Dit is hoe die Warren Harding -fout werk, en dit kan tot 'n ramp lei.
Bewuste versus onbewuste houdings- Verduideliking van die Warren Harding -fout
Soms is ons vinnige oordele nie net die produk nie, maar ook die wortel van vooroordeel en diskriminasie. Ons gesindheid oor ras en geslag werk byvoorbeeld op twee vlakke.
Ons bewuste houdings is wat ons kies om te glo en hoe ons kies om ons te gedra. Dit is die bron van ons doelbewuste besluite.
Ons onbewuste houdings is die ondenkende, outomatiese assosiasies wat ons het ten opsigte van ras en geslag.
Die Warren Harding -fout is die gevolg van onbewuste houdings. Ons kan nie ons onbewuste houdings kies nie. Ons is moontlik nie eens bewus daarvan nie. Ons ervarings en skoolopleiding, die lesse wat ons as kinders geleer is, en die media vorm almal ons onbewuste gesindhede. Hierdie houdings kan dramaties verskil van ons bewuste.
Ons sou byvoorbeeld nooit sê dat ons glo dat lang mense beter leiers maak as kort mense nie. Maar die getalle dui daarop om kort te wees, is net so 'n struikelblok vir korporatiewe sukses as om 'n vrou of 'n minderheid te wees. Ons glo dat lang mense goeie leiers is, selfs al weet ons nie dat ons dit glo nie. Dit is 'n voorbeeld van die Warren Harding -fout. Oorweeg hierdie statistieke:
In die VSA., 14.5% van mans is ses voet lank of langer 3.9% is ses voet twee of langer.
In Fortune 500 -ondernemings, 58% van uitvoerende hoofde is ses voet lank of langer 33% is ses voet twee of langer.
Ons het 'n onbewuste verband tussen leierskap en hoogheid. Ons maak 'n vinnige oordeel oor ons leiers op grond van hul lengte. Die stereotipe is so sterk dat dit ander eienskappe of oorwegings oorskry. Ons maak altyd die Warren Harding -fout, en omdat ons dit onbewustelik doen, weet ons dit nie.
Die nadele van snap -oordele
1) Dit kan nie verduidelik word nie: As ons probeer verduidelik hoe ons tot 'n onbewuste besluit kom, is ons verduidelikings onakkuraat en soms problematies.
Byvoorbeeld, as ons probeer om insigraaisels op te los (raaisels wat slegs die onbewuste verstand kan oplos), maak ons ​​strategieë skade. Sodra ons probeer om die raaisel van ons onbewuste prosesse toe te lig, skakel ons dit uit.
2) Die proses om dun te sny kan onderbreek word: Gewoonlik onthul dun snye die diep waarhede en relevante besonderhede wat nodig is om 'n wyse besluit te neem. Maar spanning, tyd druk, en vooroordele kan die gewoonlik doeltreffende en diep proses van dun sny onderbreek, en ons laat vinnige oordeel oor irrelevante oppervlaktedetails.
Om die krag van die dun sny van die bewusteloosheid te herken (en miskien die Warren Harding-fout te vermy), moet ons beide sy ligte en donker sye aanvaar:
Ligte kant: Met dun sny kan ons 'n persoon of situasie vanuit 'n eerste indruk beoordeel. Ons het nie lang ure of maande se studie nodig nie.
Donker kant: Deur dun te sny, kan dit op diep ingestelde vooroordele optree, wat ons rampspoedig kan mislei.
Kan ons ons onbewuste houdings verander?
Ja, maar dit verg moeite. Dit is moontlik om die Warren Harding -fout te beveg, om u implisiete aannames weer op te lei deur daarvan bewus te wees en u bewuste verstand aktief te gebruik om dit teë te werk.
——— Einde van voorskou ———
Soos wat jy nou net gelees het? Lees die res van die wêreld se beste opsomming van "Blink" op Shortform. Leer die boek se kritiese konsepte binne 20 minute of minder.
Hier is wat u in ons sal vind volledige opsomming van Knipoog:
Hoe kan u binne 3 minute weet of 'n huwelik sal misluk?
Waarom u eerste indrukke gewoonlik verbasend akkuraat is?
Die donker kant om eerste indrukke te maak en hoe om die
Amanda Penn is 'n skrywer en leesspesialis. Sy publiseer tientalle artikels en boekresensies oor 'n wye verskeidenheid onderwerpe, insluitend gesondheid, verhoudings, sielkunde, wetenskap en nog baie meer. Amanda was 'n Fulbright -geleerde en het skoolgehou in skole in die VSA en Suid -Afrika. Amanda het haar meestersgraad in onderwys aan die Universiteit van Pennsylvania ontvang.
In 1920 het die politieke insider en vriend Harry Daugherty begin om Harding te bevorder vir die Republikeinse nominasie. Daugherty het geglo dat Harding & quot; lyk soos 'n president. & Quot Sy opvoeding was klassiek tuisgemaakte Amerikaans. Hy was bekend onder die Republikeinse leiers, het geen groot politieke vyande gehad nie, was 'eerlik' oor al die kwessies en verteenwoordig die krities belangrike deelstaat Ohio. By die byeenkoms in Junie 1920, na 10 stemrondes, was die benoeming vasgeloop. Finally, on the 11th ballot, Harding emerged as the presidential nominee, with Calvin Coolidge as his running mate.
Judson Welliver served as the president-elect's public relations manager.  Harry M. Daugherty served as Harding's "personal representative", a role which saw him meet with those visiting Harding and conduct confidential errands across the country on Harding's behalf. In sy boek Presidential Transitions, Laurin L. Henry wrote that positioning individuals for patronage appointments seemed to be in Daugherty's purview during the transition.