#Malta presidensie moet aanspreek dringende kwessie van mislukte asielzoekers - EU Reporter
Malta maak gereed vir 'n eerste in sy geskiedenis wanneer hy in Januarie 2017 die leier van die EU se roterende presidentskap aanvaar. skryf Martin Banke.
Die omstrede kwessie van die Middellandse See migrasie beloof top van die Maltese regering se EU agenda te wees. Een van die belangrikste vrae oor hoe om te bestuur migrasie vloei in die Middellandse See, wat rekordvlakke in die laaste drie jaar bereik het.
Volgens die EU grens agentskap Frontex, het migrasie na Europa deur Afrikaners geklim in 2016 as die aantal immigrante met behulp van die Sentraal-Mediterreense roete van Libië na Italië het met 13%.
Om dit te pak, het die laaste 12 maande gesien hoe 'n opbloei van nuwe inisiatiewe, wat begin met die EU-trustfonds, plus die Migrasie Vennootskappe raamwerk.
Binne hierdie skema, het vandag aangekondig die EU vandag finansiële steun aan Niger in die bedrag van € 610 miljoen in 2016. Dit sluit € 470m onder die 2016 Jaarlikse Program van Aksie (PAA), wat bestaan ​​uit ses finansiering ooreenkomste, waarvan drie in die vorm van begroting steun. Die Nood Trustfonds vir Afrika sal ook 'n hupstoot gegee op die wysie van € 140m. Onder die eerste begunstigdes van die trustfonds het prioriteit lande geïdentifiseer deur die Europese Kommissie het. Anders as Niger, Ethiopië (€ 97m) en Mali (€ 91.5m) is die grootste ontvangers van fondse.
Sulke ruim finansiële steun word oor die algemeen as 'n edele doel beskou. Maar die gerespekteerde Europese Raad vir Buitelandse Betrekkinge (ECFR) wys daarop dat die gevaar van 'migrasievennootskapsfinansiering, ondanks goeie bedoelings, is dat die huidige voorwaardes, bloot gebaseer op die uitruil tussen geld en die migrasievloei so na as moontlik hou, loop die gevaar om omstandighede te skep vir skending van die menseregte van migrante. "
Daar is ook die risiko van "refoulment", of die gedwonge terugkeer van vlugtelinge of asielsoekers na 'n land waar hulle kan onderwerp word aan vervolging.
Soos die ECFR betoog, is die vaslegging van vlugtelinge aan hulp 'n resep vir 'n moontlike ramp wat die reputasie van die EU in Afrika sal deug en dat dit kosbaar is om die beeld aan te spreek dat die Weste meer as gelukkig met diktators wil saamwerk, ondanks die menseregte. Erger nog, om geld na die probleem te gooi, sal kosbaar min wees om die diep strukturele kwessies aan te spreek wat in die eerste plek die vlugtelingkrisis veroorsaak het, wat spruit uit swak regering, hoë werkloosheid, konflik en skraal lewensomstandighede.
Beskuldigings nie daar eindig. strewe van die EU se van handelsooreenkomste met die Afrika-kontinent, oënskynlik daarop gemik is om die verbetering van Afrikaanse lewens, ly aan soortgelyke probleme.
Onlangs, en ná byna 'n dekade van onderhandelinge, het die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap (SAOG), bestaande uit Botswana, Lesotho, Mosambiek, Namibië, Suid-Afrika en Swaziland, die Ekonomiese Vennootskapsooreenkoms (EPA) met die 28-lidlande van die EU.
Die toekenning van vrye toegang tot die groot EU-mark word geprys as 'n staatsgreep vir die voortgesette ekonomiese vooruitgang van die betrokke ontwikkelende lande.
Maar of dit die beoogde uitwerking sal hê, is nog baie onduidelik. Daar word aangevoer dat in plaas van die voortsetting van handelsooreenkomste, moet Europa werk om te help aanspreek diepste strukturele probleme die Afrika-kontinent se.
Die visbedryf In Mosambiek, een van die ondertekenaars van die EPA, dien as 'n treffende voorbeeld. Die land ly aan ongebreidelde onwettige visvangspraktyke en word deur burgeroorlog verslaan.
Mosambiek, wat onproportioneel afhanklik is van sy visserye vir beide buitelandse reserwe inkomste en sy burgerskap voed, verloor tot VSA $ 65 miljoen uit sy ekonomie jaarliks ​​as gevolg van onwettige visvang. Die land is tans sukkel kritiek oor die manier waarop 'n regering gefinansier n deal te patrolliebote, wat noodsaaklik is vir die verbetering van die lewens van sy kusgemeenskappe te koop. 'N EPA bied min hoop verligting van die lot van visserye, terwyl 'n gesamentlike inisiatief van die vissery in plaas sou die potensiaal het om die uitvoer inkomste te verhoog en dien as 'n katalisator vir werk generasie. mislukking Mosambiek se aan die patrolliebote behoorlik ontplooi dra by tot die lot.
Ethiopië is 'n ander voorbeeld. Die land is een van die grootste ontvangers van skenker hulp in Afrika, ontvang byna $ 3 miljard in 2015 ondanks bewerings van menseregteskendings wat verband hou met 'n paar ontwikkelingsprogramme. Human Rights Watch (HRW) sê dat in 2015 was daar voortdurende regering crackdowns op lede van die opposisie politieke party, joernaliste, en vreedsame betogers, van wie baie ervaar teistering, arbitrêre arrestasie, en polities gemotiveerde vervolging. A HRW woordvoerder het gesê: "Daar is geen aanduidings dat skenkers die monitering en aanspreeklikheid bepalings wat nodig is om te verseker dat hul ontwikkelingshulp nie bydra tot of vererger menslike probleme regte in Ethiopië versterk."
Deur bankrolling regimes soos Ethiopië, is die EU besig om aandadig in ooreenstemming aan bewind die baie oorsake wat die golwe van vlugtelinge vlug na Europa het versterk.
Niger is in 'n soortgelyke situasie. 'N land ryk aan natuurlike hulpbronne, insluitend uraan en olie, Niger is ver van stabiel, en korrupsie, voedseltekorte en poreuse grense bly ernstige probleme. Dit sit tans laaste plek op die VN-ontwikkelingsprogram se menslike ontwikkelingsindeks.
Net 'n paar dae gelede het Malinese en EU-amptenare 'n ooreenkoms onderteken om die terugkeer van migrante na die Noord-Afrikaanse land te bespoedig. Meer as 10,000 2015 Malinese migrante het tot dusver sedert XNUMX onwettig Europa binnegekom, en die ooreenkoms is die eerste keer dat die EU so 'n presiese meganisme met 'n Afrika-land instel met betrekking tot die terugkeer van mislukte asielsoekers.
Leading parlementslid Gabriele Zimmer, wat die GUE groep in die Europese Parlement lei, is van kritieke belang van die proses van die verskuiwing van vlugtelinge en ooreenkomste met derde lande in die stop van mense uit die kruising van die Middellandse See.
Die Duitse parlementslid het gesê: "Lidlande dring aan op ooreenkomste en vennootskappe met derde lande wat geskoei is op die vuil ooreenkoms tussen die EU en Turkye. Hierdie ooreenkoms is onvanpas as die EU sy eie waardes en reëls soos menseregte wil respekteer. Verder is dit die EU wat sy eie verantwoordelikhede aan swakker en armer lande uitkontrakteer. "
Met die oog op die toekoms het Mattia Toaldo, 'n senior beleidsgenoot van die Europese Raad vir Buitelandse Betrekkinge Midde-Ooste en Noord-Afrika-program, 'n verslag oor migrasie en EU-befondsing geskryf en 'n lys van vyf aanbevelings vir die blok uitgereik, waaronder:
Verhoog intra-Afrikaanse mobiliteit en ondersteun plaaslike opname kapasiteit;
werk aan die verwerking van asiel versoeke in derde lande;
voorsiening te maak vir 'n wettige omsendbrief migrasie na Europa;
gebruik overmakingen om ontwikkeling te bevorder, en;
ondersteun vrywillige eerder as gedwing opbrengste.
Alle oë nou draai na 1 Januarie en die inkomende Maltese presidentskap van die EU en die aksies dit sal inisieer aan te spreek wat is een van die mees dringende sake wat die Europese Unie.
Verwante onderwerpe:bestaande uit BotswanaGewildefull-beeldLesothoMaltaMosambiekNamibiëdringende kwessie van mislukte asielsoekersSuid-Afrika en Swazilanddie Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap (SAOG)