Die volgende groot geestelike ontwaking waarin miljoene mense gered sal word, sal eers ná die wegraping gedurende die verdrukking plaasvind (Op. 7:9-17). R.D. Laing, ghoeroe in die anti-psigiatriese beweging, noem hierdie disfunksie wat oorspoel van generasie na generasie “the transgenerational transference of neuroses”. Myns insiens lê die sukses van die bundel veral in twee kenmerke daarvan: enersyds in die tydlose gedagtes wat in die gedigte vasgevang word, maar andersins ook in die feit dat die gedigte nooit te swaar leun op die brontekste of selfs te afhanklik daarvan raak nie. Elk van die tekste in die bundel is ’n gedig in eie reg, en die naspeur van die oorspronklike prikkels sal ’n intellektuele uitdaagspeletjie wees, eerder as wat dit noodsaaklik is om die gedigte te begryp. Hier is die regte plek op die forum om daaroor te skryf. af Sat, 04 Jan 2020 07:23:10 GMT vBulletin 60 http://www.vbenterprisetranslator.com/forum/images/misc/rss.png Populêr, vaag, word die woord krisis maar al te dikwels gebruik in die sin van “‘n tydstip waarop dit baie kwaai gaan; ‘n moeilike, gevaarlike tyd; ‘n tyd van groot opwinding, van set en teenset van groot magte”. Ek wil byna beweer dat dit reeds die gebruiklike betekenis van die woord in die onpresiese taal van die koerant geword het – by ons sowel as in Europa: “Berlynse krisis”, “Koreaanse krisis”, “konstitusionele krisis”, “staalkrisis in Amerika”.