Sellerie, hoe om dit in die tuin te laat groei - Interessant
Knolseldery, hoe om dit in die groentetuin te kweek
Die knolseldery dit is 'n uitstekende groente wat in die huistuin gekweek kan word. Die groot wortel van hierdie plant word verorber, met 'n taai konsistensie en 'n soet smaak. Dit is eintlik hier waar hierdie seldery die reserwes van voedingstowwe ophoop, naamlik vitamiene en mikro-elemente. Die verbouing van knolseldery kom wydverspreid voor in die lande van Sentraal-Europa. In hierdie gebiede word die plant waardeer vir sy rustigheid, gemaklike verbouing en lang stoorperiode. Sellerie spog ook met 'n antieke tradisie in ons land, wat die moeite werd is om weer te ontdek. Hierdie plant kan onder meer oral gekweek word, die belangrikste is om die toepaslike kulturele voorsorgmaatreëls te volg.
Laat ons hierdie spesifieke groente beter leer ken.
Botaniese identifikasie en eienskappe van knolseldery
Knolseldery (Apium graveolens var. rapaceum) is 'n plant wat tot die familie van Apiaceae of Umbelliferae.
Die bekendste behoort tot dieselfde spesie seldery van die kus en blare. Die wesenlike verskil tussen die klassieke seldery en knolseldery lê juis in die wortel, wat vir laasgenoemde die eetbare deel voorstel.
Die wortel bestaan ​​uit 'n groot bolvormige bol met 'n wit-geel kleur aan die buitekant. Die interne pulp is nie te hard nie, het 'n fyn geur en die kleur is lig wit. Dit stem baie ooreen met die van die koolraap.
By hierdie groot hoofwortel sluit die plant by daardie sekondêre avonture. Laasgenoemde is dun en vlak en word gebruik om dit op die grond te anker.
In knolseldery bestaan ​​die epigeale deel uit 'n kop met blare wat baie ooreenstem met die van seldery van blare, maar van kleiner grootte.
Knolseldery is ook 'n tweejaarlikse plant, dit wil sê hy ontwikkel blomme en sade in die tweede lewensjaar. In die tuine word dit gekweek na 'n jaarlikse siklus. Kom ons kyk hoe.
Die kweek van knolseldery
Knolseldery het 'n redelike lang verbouingsiklus, dit neem eintlik 5-6 maande vanaf saai tot die uitbreiding van die wortel. Dit weerstaan ​​die hoë temperature goed, mits dit gedurende die warm maande konstant besproeiing beskikbaar is.
Dit word vanaf einde Februarie tot April maand gesaai. Oes word dus in die herfs gedoen. In streke met sagte winters kan dit ook in Augustus-September gesaai word en vroeg in die lente geoes word.
Een van sy eienaardighede is die uitstekende vermoë om een ​​keer geoes te word (selfs vir 4 maande). Die belangrikste is om die groot wortels op 'n donker en droë plek te hou, miskien onder die sand. Daar word algemeen geglo dat die smaak van knolseldery verbeter na 'n periode van bewaring op 'n koel plek.
Die saai van seldery kan direk gedoen word of met die saadbedtegniek. Daar moet in gedagte gehou word dat die saad 'n lang ontkiemingstydperk en 'n stadige groei in die vroeë stadiums het.
Om hierdie rede kan direkte saai in die veld in Maart-April plaasvind, wanneer die temperatuur nie onder 10 ° C daal nie.
As u hierdie periode wil voorspel en dus in Februarie moet saai, moet u die polistireen-saadbed of klein potte met 'n deursnee van 6-8 cm gebruik.
In Februarie sal die saadbed van lae temperature gehou word, miskien met behulp van 'n klein kweekhuis met balkonne (soos hierdie).
Na ongeveer 45 dae na saai in die saadbed, sal die plante gereed wees om in die veld uit te plant. ons beveel aan om die blare uit te spruit en die kraag 'n bietjie uit die grond te laat.
Vir diegene wat in die lente in die grond saai, beveel ons aan om die plante dunner te maak en op 20 cm van mekaar af te hou.
Sellerie verkies i gronde met medium tekstuur, vars en diep. Dit is goed dat hulle 'n goeie voorraad volwasse organiese materiaal het en a neutrale pH.
Sandgrond, wat 'n onaangename smaak gee, en kleierige en kompakte gronde moet vermy word. Laasgenoemde kan probleme met waterstagnasie veroorsaak en swamsiektes veroorsaak. 'N Te kompakte grond maak dit ook moeilik om die wortel self te vergroot.
Bemesting moet vroegtydig met volwasse mis uitgevoer word, sonder dat die hoeveelhede oorskry word. Drie biologiese alternatiewe vir volwasse mis is korrelmis (wat hier gevind), erdwurm humus (hier) en die huiskompos (wat u tuis kan maak).
Baie belangrik vir die korrekte groei is die aanwesigheid van fosfor en kalium wat met organiese materiaal na die grond gebring kan word houtas.
Die afwesigheid van organiese materiaal en voedingselemente genereer produksies van swak gehalte.
Besproeiing en verdediging teen onkruid
Soos genoem, is die watertoevoer baie belangrik in die verbouing van knolseldery, wat nooit in die somermaande moet ontbreek nie. Om hierdie rede is dit gerieflik skep 'n besproeiingstelsel met druppellyn.
Die grond moet altyd goed klam wees, maar wees versigtig om nie stagnasie te veroorsaak nie.
Dit is ook belangrik om onkruid uit te skakel, veral in die vroeë stadiums van plantgroei. Onkruid lei tot kompetisie met water en voedingstowwe, wat knolseldery sleg verdra.
Om die plante skoon te hou, kan handmatige onkruid uitgevoer word, of 'n laag natuurlike deklaag. laasgenoemde laat die grond, benewens die groei van onkruid, ook vogtiger.
Biologiese verdediging teen parasiete
Sellerie is 'n rustieke plant en is bestand teen teëspoed en plae.
Een van die kriptogamiese siektes is septoria, wat manifesteer met donker kolle en 'n geel rand op die blare. In geval van ernstige aanvalle sterf die blare af en vergaan die plant.
Om septoria van seldery te voorkom, is dit belangrik om waterstagnasie te vermy, kies geselekteerde sade en maak toepaslike wisselings (om die bewerking gedurende minstens 2 jaar nie op dieselfde grond te herhaal nie).
Let onder die parasiete op die teenwoordigheid van selderyvlieg, die Philophylla heraclei. In die geval van 'n aanval word hierdie insek onder beheer gehou deur dieneem olie.
Die selderyvlieg val die plant aan deur tonnels in die stingels te grawe wat dan leeggemaak word. Dit is ook raadsaam om gebruik te maak van hul teenwoordigheid chromotropiese strikke.
Kom ons kyk nou wat is die belangrikste soorte knolseldery wat ons in die tuintuin kan verbou.
Knolseldery van Verona, verskeidenheid met 'n epigeale deel van hoë ontwikkeling. Sy wortel verteenwoordig 55% van die totale gewig van die plant. Dit is 'n tipiese Italiaanse variëteit, waarvan die wit en konsekwente pulp 'n baie aangename en duidelike geur het. Het 'n lae sensitiwiteit vir septoria.
Cisko en Monarque, Nederlandse soorte met lae blare en medium sensitiwiteit vir septoria. Wortel van medium grootte langer as die Italiaanse variëteite. Meer fyn geur.
Rowena, 'n variëteit met effens hoër blare as vorige variëteite. Die gewig van die wortel het 'n hoër voorkoms op die totale gewig van die plant en het 'n afgeronde vorm. Die plant het oor die algemeen 'n medium sensitiwiteit vir septoria.
Ander bekende variëteite is:
Reus van Praag
Eienskappe en gebruike in die kombuis
Knolseldery bestaan ​​uit 90% water en bevat baie min kalorieë (20 kcal per 100 g). Om hierdie rede is dit baie geskik vir dieet met lae kalorieë.
Dit is 'n diuretiese en suiwerende groente, wat dit bevat koolhidrate, proteïene, lae vet en baie vesel.
Die wortels is ryk aan vitamiene, veral vitamien K, 'n belangrike element vir bene en bloedstolling.
Dit bevat ook minerale soute, soos yster, kalium en mangaan.
Vir mense wat antistollingsmiddels gebruik, is dit goed om die behandelende geneesheer te raadpleeg voor verbruik.
Sellerie het 'n besondere smaak en word nie net gebruik om aromas aan ons geregte te gee nie, maar ook as die hoofbestanddeel van 'n resep.
Dit kan byvoorbeeld rou geëet word, in slaaie (in stukke of gerasper).
Dit kan ook in 'n pan gebak, gestoom, gebraai en gebraai word, gekook en gestoof word.
Knolseldery is 'n variant van geribde seldery, waarvan die wortel eerder as die blare verteer word. Dit is 'n baie algemene groente, maar dit kan in die koudste periodes verbou word en daarom is dit die moeite werd om dit in 'n saaikalender te oorweeg.
Die plant het 'n siklus van twee jaar, die verbouing van die voedselproduk sorg egter vir 'n verbouing wat 6-7 maande duur, waarna die wortel meer veselagtig en minder geskik is vir verbruik. In die eerste jaar van verbouing vind daar 'n weelderige ontwikkeling van die plantegroei plaas, en meer belangrik, die wortel sal opwel tot die tipiese grootte van die bewerkte variëteit. In die tweede jaar berei die plant egter voor vir blom en die produksie van sade wat hergebruik kan word vir die produksie van nuwe monsters.
Die hoogte van die hele plant bereik ongeveer 30 cm, maar die lugdeel word gewoonlik min oorweeg, maar dit kan presies soos die seldery van die ribbes verbruik word.
Die wortel, die eetbare deel van die plant, is groot en bolvormig of effens ellipsoïdaal, afhangende van die gekweekte variëteit. Op die oppervlak is daar verskillende wortelhare wat nodig is vir die opname van klein hoeveelhede voedingstowwe en water. Die mees aktiewe wortels is in die onderliggende gedeelte en is min of meer lank, maar dit word nie verteer nie.
Die plant is baie rustiek, dit is 'n tipiese wintergewas, dit weerstaan ​​intense koue en temperature van -10 / -13 grade sonder om skade te ly, maar sommige voorsorgmaatreëls is nodig omdat die kraag besonder gevoelig kan wees vir ryp en indien dit nie beskerm word nie. plant kan beskadig word.
Onder die bekendste soorte knolseldery:
Raap van Verona
Raap vanaf Veneto
Raap van Praag
Die verbouing van knolseldery lewer 'n opbrengs van 300 tot 500 kg per 100 vierkante meter land.
Raap, knolseldery, salsify en scorzobianca, soncino, pastinaak
Vandag is die kombinasie van kweekhuisproduksietegnologie en vervoer in 'n baie kort tyd vanaf elke uithoek van die wêreld (met 'n indrukwekkende en baie skadelike omgewingsimpak) maak dit vir ons moontlik om perskes in Desember en lemoene in Julie te vind, aspersies uit Chili en blaarslaai wat gebore en gegroei het sonder om ooit die son te sien, maar net die kragtige kweekliggies.
Hulle gaan so verdwyn ander produkte van die aarde, tipies vir die winter en vroeë lente, die tyd wanneer die tuin die armste is: tot Desember gaan die oeste van laat herfsplante eintlik voort, maar Van Januarie tot Maart, veral in die Noorde, is daar 'n tydperk waarin baie min geoes moet word. Hier is dan die belangrikheid van sommige soorte wortelgroente wat 'n sterk weerstand het teen koue en waardevolle voedseleienskappe, soveel so dat dit weer protagoniste is in die kombuise van groot sjefs aandagtig aan tradisies en oop vir innovasie.
Hulle word dwarsdeur die winter geoes en bring die sterk geure van a na die tafel vergete boerewêreld: om hierdie rede ontdek fynproewers die voordele van wortelgroente.
Raap (Brassica rapa ssp. raap) is 'n groente inheems aan Wes-Siberië wat in die winterperiode verbruik word, in die vorm van wortel, maar ook van blare wat gekook word en soos spinasie gebruik word.
Dit word wyd verbou in die streke van Noord-Europa, waar dit ook gebruik word as groente wat in olie, asyn, pekelwater bewaar word en met verskillende speserye gegeur word.
Dit is 'n twee-jaar siklus Crucifera, wat kom gebruik as eenjarige in die tuin. In die eerste jaar lewer dit in werklikheid 'n vlesige wortel 5-10 cm in deursnee, verskillende vorms en groottes (bolvormig, bolvormig plat, langwerpig) afhangende van die variëteit, die kleur van die wortel is witgeel, met pers of groen kleure, die pulp is wit en krakerig. In die tweede jaar blom die plant egter en die wortel is nie meer eetbaar nie vir die hardheid wat dit aanneem.
Liefde i gematigde en vogtige klimaat en weerstaan ​​goed tot -10 ° C. Die verbouing daarvan in die Middellandse See-kusgebiede word nie aanbeveel nie, aangesien die vorming van die wortel te hoog is.
Dit pas by verskillende soorte grond, maar verkies diep, vars en goed gedreineerde, nie te kompak nie, met 'n pH tussen 6,5 en 7,5 en lae soutgehalte.
Dit benodig matige inname van stikstof dwarsdeur die bewerking en talryk en volop besproeiings.
Ja saai tussen Julie en September deur uitsending of in rye van 20 cm uitmekaar, en die saad op 1-2 cm begrawe. Die grond moet altyd vry van onkruid gehou word.
Daar versameling dit word uitgevoer van Oktober tot Maart, twee-drie maande na saai, kan dit afgeskaal word of alles gelyktydig, maar die wortels moet 'n deursnee van 6-10 cm bereik het.
Die wortels, wat van die grond skoongemaak word (maar nie gewas word nie) en die blare ontneem word, kan wees bewaar drie tot vier maande in die yskas.
Knolseldery (Apium graveolens ssp. raap) is 'n groente wat gekenmerk word deur 'n groot ronde wortel, van wit en geurige pulp, om rou en gaar te eet, is die blare donkergroen en kan dit gebruik word soos seldery in minestrone. Die wortel word gekook of gestoof, in die oond gegratineer in skywe wat goed bedek is met kaas, of in blokkies gesny vir die minestrone, of selfs gemeng met aartappels en ander groente vir 'n warm en smaaklike fluweelagtige bediening met croutons en 'n drup van rou olie.
Dit is een van die oudste groente wat in Europa verbruik word, veral in die streke van die sentrum (veral in Frankryk) en in die noorde. Italië dit word slegs in sommige noordelike gebiede (Triveneto) verbou.
Dit het 'n fout: die vegetatiewe siklus is baie lank en dit is dus moeilik om dit te kweek as die tuin klein is, en die ruimte moet wy aan ander groente wat vinniger groei. Dit is nie maklik om klaargemaakte saailinge te vind nie (behalwe in die Triveneto), wat in die lente vir die winteroes geplant moet word, daarom is dit raadsaam om vanaf saad te begin in 'n saadbed wat teen ryp beskerm word.
Dit is 'n tweejaarlikse plant wat ja saai tussen Maart en April in saadbeddings. Twee maande later het die oorplanting in die tuin, op baie vrugbare en swaar grond.
Dit is nodig bemes herhaaldelik met stikstof, besproei gedurende die somermaande in oorvloed en hou die grond vry onkruid.
Wortelvergroting vind plaas vanaf die maand September: die vegetatiewe siklus is ongeveer 140 dae vanaf uitplant. Daar versameling vind plaas vanaf die begin van September tot die eerste ryp, word die buitenste wortels en blare uitgeskakel, terwyl die wortel na 'n kort skoonmaak van die grond bewaar in die yskas, waar dit tot 'n paar maande kan duur.
Die scorzonera en die scorzobianca
Scorzonera en scorzobianca het lang wortels, wat sag en smaaklik word na kook, voedingsdeskundiges beveel hulle aan, want hulle is albei wortels ryk aan minerale en vitamiene, fyn soet danksy die hoë suikerinhoud. N bietjie meer bitter tussen die twee is die scorzonera, maar nie in die gewaardeerde Giant-verskeidenheid van Rusland nie, wat baie aangenaam is.
Daar is baie gebruiksmetodes in kombuis: gekook, in sop en bredies, gratinering gebak, gebraai en gebraai, selfs net gerasper en gekruid met olie en suurlemoen. Hulle het 'n hoë inhoud van vitamien C, kalsium, fosfor en kalium, die funksie van die niere help en word maklik verteerbaar.
Daar salsifiseer (Scorzonera hispanica) is 'n tweejaarlikse kruidagtige plant wat in die tuin kom jaarliks (die tweede jaar blom dit en die wortel is nie meer eetbaar nie). In die eerste jaar vorm hy 'n penwortel (soos wortels) vlesig, swart op die oppervlak en wit aan die binnekant, om gekook te word.
Daar scorzobianca (Tragopogon porrifolius) is ook 'n tweejaarlikse kruidagtige plant wat jaarliks ​​behandel word en staan ​​ook bekend onder die naam skuur of bek baard. Dit lewer 'n geelwit, vlesige, melkagtige, koniese of tapse wortel, tot 30 cm lank.
Albei plante kan wees gesaai geplant in April-Mei, op grond bevry van vorige gewasse (bv. ertjies, spinasie), solank dit nie gewortel is nie: dit is veeleisend wat kunsmis en water betref, maar moet vry gehou word van onkruid. Daar versameling dit vind in Oktober plaas.
Wortelpietersielie (Petroselinum crispum var. tuberosum) is 'n vleisagtige en smaaklike groente. Die mooi gladde wortels, met 'n aromatiese geur, sodra dit gaar is, is dit sag en bly dit lekker geurig.
Pietersieliewortel kan op die mark gevind word vanaf Oktober en tot die einde van die winter kan die blare van wortelpietersielie gebruik word soos die gladde blare van gewone pietersielie.
Die soncino of scorzamara is die wortel van 'n soort sigorei (Cychorium intybus sativus), buitengewoon koudbestand en in staat om bly die hele winter in die grond in die verlede was dit 'n kosbare voedingsbron in tye toe die koue seisoen min kos op die noordelike platteland beskikbaar gestel het. Sy gekose tuisland is selfs vandag nog die stad Soncino in die provinsie Cremona, waar elke jaar vir 42 jaar fees gewy aan hierdie wortel vrygewig en smaaklik. Onder die gewaardeerde en plaaslike variëteite is daar ook die Chiavari-wortel.
Met 'n bitter en aangename smaak is die soncino-wortel goed en smaaklik, maar dit is goed as medisyne: dit is 'n uitsonderlike suiwering omdat dit inulien bevat, 'n stof wat voordelige effekte op die derm en bloed oplewer.
Dit het die vorm van 'n wit wortel en is oes in die herfs-winter om die tafels van fynproewers van regoor Italië en Europa te bereik.
Relatief tot die wortel is die pastinaak (Pastinaak sativa), baie kouebestand en geliefd in Noord-Europese lande: dit word in die kombuis as groente gebruik, maar ook as aperitiefhappie, rooster sy wortel, in klein stukkies gesny, in die oond met sout, roosmaryn en 'n bietjie olie. Dit het 'n wit-pienk wortel met 'n smaaklike en pittige pulp wat sous en gebraaide aromatiseer, dit is ryk aan voedingstowwe, vitamien C en minerale soute soos kalium.
Saai of oorplant
Sodra die plante oral wild en spontaan gegroei het, het die mens dit versamel deur diegene te kies wat die beste by sy dieet en smaak pas. Toe kies hy die beste plante en daaruit begin hy die saadjies produseer om dit in sy tuin te kan laat groei. Hier het baie groente wonderlik goed met mekaar bestaan.
Maar met verloop van tyd het die plante geword al hoe swakker en ek toenemend swak sade. Op 'n mooi dag merk hy op dat die bye in hul frenetiese beweging en van blom tot blom sit die blomme gekruis van twee plante wat hulle op hul beurt gehad het het aanleiding gegee tot 'n nuwe variëteit sterker en meer bestand: die ontdekking van bastersaad F1. Met verloop van tyd het F1-bastersaad al hoe meer gebruik gevind vir hul opbrengste en sterk punte. Om nie so 'n kosbare saad te mors nie, is daaraan gedink laat dit op beskermde plekke groei (kweekhuise) vir dan oorplanting na die huis die saailinge sonder die risiko van verliese soos met direkte saai in die veld gebeur het.
Wenke vir tuinmaak vir sone 5
As u dink aan die aanplant van 'n tuin in sone 5, is die belangrikste raad om die rypdatums in ag te neem.
U hele tuin hang af van die datum van die laaste ryp, maar u moet ook weet wanneer die eerste ryp begin en wanneer u die hele tuin moet oes.
As u eers die bestendigste gewasse wil begin, oorweeg dit om 'n kweekhuis of 'n koue raam te gebruik om te voorkom dat die gewasse bevries word.
Dit sal nie vir alle groente werk nie, maar vir geharde gewasse in koue klimaat kan hierdie metode gebruik word om die groeiseisoen te verleng.
Dieselfde kan aan die einde van die groeiseisoen gedoen word vir die sterkste groente.
Seldery: hier is alles wat u moet weet oor seldery
In hierdie artikel gaan ons oor seldery, 'n naaste familielid van pietersielie wat in 'n vorige artikel beskryf is. Kom ons verdiep ons in hierdie nuwe en fassinerende reis van kennis om die oorsprong, geskiedenis en alles anders te gaan ontdek. Welkom by BeliceWeb.it en Happy Reading.
Bron- en fotokrediete: web
Seldery: oorsprong en geskiedenis
Die terapeutiese deugde van seldery was sedert die antieke tyd bekend: 1000 jaar vC.
Seldery is 'n tipiese Mediterreense plant, met 'n baie oorspronklike oorsprong uit Griekeland. Homer self noem dit in die Odyssey en vertel dat Achilles daarin geslaag het om sy perd, ernstig siek, te genees deur seldery te laat eet.
Terwyl dit vir die Grieke 'n heilige plant verteenwoordig, soveel as om dit op munte voor te stel en selfs 'n Sisiliaanse stad daaraan te wy, Selinunte, 'n belangrike produksie- en handelsentrum vir daardie tye. In die Egiptiese volk is daar seldery trosse in die grafte van die farao's gevind.
Die Etruskiese volk het bondels seldery geskenk ter ere van Vitis, God van seks en hel, terwyl die abdis Hildegard van Bingen in die Middeleeue seldery as 'n groot skade vir alle siektes beskou het. Dit is egter in die Middellandse See-gebied dat ons sekere nuus het oor die verbouing daarvan vir huishoudelike gebruik, in die tuine van die kloosters omstreeks 1500, eers in Italië, dan in Griekeland, Spanje en Frankryk, waar die eerste getuienis in 'n dokument is wat dateer tot 1623 van seldery vir voedseldoeleindes.
Later in die jare het dit toepassing gevind in Engeland en in Duitsland en eers in 1800 in die Verenigde State. Vandag, in die era van globalisering, het seldery sy heilige, terapeutiese en medisinale eienskappe verloor en is dit volgens plaaslike tradisies 'n uitstekende en gewaardeerde voedsel, vars en gekook om souse, souse en sop te geur.
Hoe die selderyplant saamgestel is
Laat ons uitvind hoe dit gemaak word en wat die eienskappe van die selderyplant (Apium graveolens) is. Dit is 'n aromatiese kruidagtige plant, baie gekweek as groente en het medisinale eienskappe. Dit behoort tot die Umbelliferae-familie, dit is 'n tweejaarlikse plant in die vegetatiewe siklus en eenjarig verbou.
In die eerste jaar het dit 'n verminderde stam, in die tweede jaar voltooi die stam sy ontwikkeling en kan hy een meter hoog word.
Hulle is vasgesteek, verdeel in segmente met eiervormige lob wat aan die kantlyn getande is. Die blare word as speserye gebruik om sop en geregte geur te gee.
Hulle is klein groenwit van kleur gegroepeer in sambrele wat bestaan ​​uit 6-12 strale, blom vind plaas in die maande Junie en Julie.
Die vrugte wat ook sade genoem word, word gevorm deur 2 ovaalbruin pyne.
Daar is verskillende soorte seldery, waarvan die meeste gekweek word:
Seldery met 1 kus (Apium Graveolens Dulce) waarvan die ribbes geëet word, dit wil sê die groot, wit en sagte blaarblare.
2-knolseldery (Apium Graveolens Rapaceum) waarvan die wortel verteer word, wat baie eetbaar, baie geswel en vlesig is. As u die kus wil witmaak, nadat u die onkruid bemes, bemes, natgemaak en uitgeskakel het, moet u die plant met aarde bedek en slegs die blare uitsteek. Die spesies verskil ook in die periode van verbouing en die kleur wissel van wit tot versuierde rooi.
Hier is alles wat ons moet weet om seldery te laat groei, van die keuse van grond, tot saai, tot kulturele praktyke soos
bemesting, besproeiing, onkruid of deklaag en stamp.
Seldery is nie 'n baie veeleisende plant nie, maar dit verkies vrugbare, ligte en goed gedreineerde grond. Wat moet ons doen om die grond voor te berei?
In die eerste plek moet dit gemaal en bemes word 'n paar maande voordat dit in die oop grond gesaai word of die saailinge wat uit die saadbed ontwortel is, uiteindelik begrawe word. Die grond moet tot 'n diepte van 30-35 cm gegrawe word, die eerste voor vir die hele lengte opgespoor word, en probeer om dit so reguit moontlik te maak, ook vir estetiese kwessies, versprei ons volwasse kunsmis in vlokkies, om bedek te word met die kluite verwyder van die tweede voor parallel aan die eerste. Op hierdie punt word die kunsmis versprei in die tweede voor wat bedek is met die kluite van die derde voor, ensovoorts totdat die hele gedeelte van die grond wat vir seldery verbou word, gegrawe is. 1,5-2 kg volwasse mis moet in die grond versprei word vir elke vierkante meter wat gekweek moet word.
Ons onthou altyd dat ons artikels op klein tuine gerig is en nie op groot kleinhandelaars nie.
Seldery verkies 'n warm vogtige klimaat (eerder reënerig), dit kan nie intense koue of uiterste hitte dra nie. Seldery reproduseer per saad en die beste tyd om te saai is lente. Die saai in die winter en vroeë lente verseker die oes gedurende die somer, terwyl die somer saai die oes gedurende die winterseisoen verseker.
Vir saai kan u beide op die grond en in die saadbed kies:
In die grond word die sade in die aangetaste lug uitgesaai en dan bedek met 'n ligte grondtoestand. Terwyl wat in die saadbed gedoen word, moet die grond wat in die pot geplaas word voortdurend klam gehou word, sodat waterstagnasie vermy word.
Totdat die saailinge voldoende gegroei het, moet dit met 'n spuit natgemaak word en dan na die stort van die gieter geskuif word. Al hierdie prosedures dien om te voorkom dat 'n straal sterk water die saad beweeg of baie klein is een. saailinge.
Die groei van die saailinge vind binne 'n paar weke plaas, wanneer hulle 'n grootte van 15-20 cm bereik het, sal hulle van die saadbed ontwortel word en in rye geplant word, en dit ongeveer 20-25 cm langs die ry sal wees, en tussen die rye dit is nodig om 'n afstand van ongeveer 50-60cm te verlaat, om die ingrypings wat later gedoen sal word, te vergemaklik en om die plant ook goed te laat asemhaal.
Seldery het baie water nodig, maar dit is bang vir stagnasie, daarom moet ons dit gedurende die hele groeiseisoen gereeld natmaak.
Die voorkomende bemesting van die grond kan ander bemestingsintervensies uitsluit, maar as dit geskik geag word, is dit nodig om in te meng met gebalanseerde kunsmis gebaseer op fosfor en kalium.
Onkruid en deklaag
Die ingrypings van onkruid wat die grondbewerking van die oppervlakkige laag is, en dan die deklaag en die beskerming van die grond met blare of strooi, is belangrik en moet gedoen word om die groei van onkruid te beperk en die grond klam te hou.
Dit beteken om die grond te verwyder, dit aan die voet van die plante te plaas wat ongeveer 15-20 dae voor oes uitgevoer moet word. Dit dra daartoe by dat die ondergrondse deel van die plant wit gemaak word, wat die kwaliteit van die oes verbeter. Soms kan 'n mens jou afvra hoeveel keer dit nodig is om in te gryp, dit sal afhang van die seisoen of die klimaatsone, dus is daar geen presiese reëls nie, en dit hang veral af van gesonde verstand en ervaring wat deur die jare opgebou is.
Die mees algemene siekte wat seldery beïnvloed, is Septoriasis, wat die blare beskadig en dit donkerder maak.
Terwyl die grootste vyand onder die parasiete voorgestel word deur die mynvlieg wat, soos die naam aandui, die interne deel van die kus ondermyn. Ander gevare kom deur knaagdiere en slakke.
Gramme Kalorieë Vet Koolhidrate Proteïene Vesels water
Seldery is een van die mees algemene en effektiewe plante wat ons gesondheid kan bevredig. Die essensiële olie wat uit die sade verkry word, het 'n sterk reuk as gevolg van 'n sterk konsentrasie van planthormone. Daar is wetenskaplik vasgestel dat essensiële olies die senuweestelsel kan reguleer en 'n groot kalmerende krag het. Dit het stimulerende en voordelige effekte op 'n swak seksuele stelsel, aangesien dit die liggaam afskilfer, mineraliseer en seksuele krag verhoog.
'N Ou Franse gesegde lui:>.
Ouma se resep beveel 'n infusie aan van 'n sap van wortels, vinkel en seldery om 4-5 glase per dag te drink.
Vir diegene wat verslankingsbehandelings doen, sal hulle in seldery 'n geldige bondgenoot vind, want die kalorieë is baie laag: 14kcal.
Die sterk krag van seldery in die verwydering van water maak dit nuttig vir gesondheidsbeheer soos artritis, klippe, lewerprobleme en rumatiek.
Nog 'n kruietee gemaak van 'n lepel heuning in seldery sap voor etes teug, kan dit dien:
Om te slaap kalm en rustig.
Vir diegene ly aan nierstene.
Spysverteringstelsel en stimulant vir die lewer.
Eet rou seldery help om bloeddruk te verlaag.
Die wortels en sade dit word gebruik vir die behandeling van ligte angs, agitasie, eetlusverlies, hoes en stemverlaging.
In puiltjies vir kneusplekke, die vars fyngedrukte blare word aan die kant geplaas en dit vir ongeveer 30 minute gelaat.
Vir die kombuis
Die ribbes, blare en sade is eetbaar. Gewoonlik word net die ribbes verteer, terwyl die blare ryker en voedsamer is.
Waarom moet ons soveel geld aan gesondheid bestee as daar natuurlike produkte is wat in sekere gevalle ons pyn kan oplos of verlig?
Dit moedig ons aan om na die volgende natuurlike produk te bly soek.
Munt: Hier is alles wat u oor Munt moet weet
In hierdie artikel sal ons praat oor een van die bekendste aromatiese plante, baie wydverspreid in die spontane toestand, veral in vogtige, koel en skaduryke plekke, langs slote en waterweë, wat maklik herkenbaar is vir die indringende en kenmerkende geur wat dit uitstraal. Ons praat oor die Munt wat om te doen om hierdie wonderlike plant wat die natuur ons gee, te ken? dit is genoeg om ons kennisreise aan te pak en eers die oorsprong daarvan te leer ken.