Ek het egter nooit nét literêre oogmerke nie; die projek moet my meer oor (bv.) ’n faset van die natuur leer. Sekere praktisyns beroep hulleself op die God van die vestings (Eng. “the God of forces”) omdat hy in beheer van die kragte is wat deur hulle gemanipuleer word. Ons glo so maklik dat taal maar net daar is, en dat jy veral jou moedertaal op ’n “natuurlike” wyse baasraak en beheers. Let maar op hoedat leerders steeds reken dat hulle nie tale hoef te leer nie. In die inleidende gedig, “Toekomende verlede” (11), verklaar die “ek” dat daar “net die behoefte aan onthou” is en hy nié uit hierdie “vergeetrivier” wil drink nie. ’n Belangrike metafoor wat saam met vergeet gebruik word, is ’n brug: Gee my Springbok-biltong, gee my boerbeskuit (en los die ander uit!). In teen die groot vergeet: ‘n Bundel opstelle opgedra aan T.T. Cloete by