Onbekende, maar lekker en gesonde sampioene * Oor plante
Die herfs nader, en ook sampioenkoors. Die belangrikste sampioene wat versamel word, is dat dit in die Europese deel, en in Siberië, ongeveer dieselfde is: ceps, mollig, boletus, kantarelle, olierige, sampioene, russula, sampioene, sproei, sampioene, heuningbos. Afhangend van die streek, die bevordering van die sampioen of die geneigdheid tot riskante eksperimente, word ander sampioene geoes. En hul naam (ander sampioene) is die legioen. Soos egter, en sampioen plukkers, wat elke jaar meer en meer word. Daarom is dit moontlik dat al die bekende sampioene nie genoeg is nie. Dit is nodig om die min bekende te bestudeer. En ek weet vir seker dat 'n paar waardige verteenwoordigers onder hulle teëkom. Ek sal in hierdie artikel van min bekende, maar lekker en gesonde sampioene vertel.
Oor die verraad van sampioene
toneel: omgewing van die stad Goryachiy Klyuch van die Krasnodar-gebied, horingstraal-eikehoutbos aan die voetheuwels van die Kaukasus. Tyd van aksie: baie sampioen - 2018, van Augustus tot die winter.
In die nog warm tyd groei daar byvoorbeeld 'n sampioen in die onderste deel van die stam van 'n ou eikeboom, wat glad nie eetbaar is nie en vreemde assosiasies veroorsaak. Nie net ek het blykbaar sulke verenigings gehad nie, want dit word 'n sampioen genoem levermos (fistulin vulgaris)soms genoem Sampioene lewer.
'N Absoluut wonderlike sampioen met vleis wat in die lug bloos, sap en 'n effense suur smaak is as gevolg van die hoë inhoud van vitamien C. Jong sampioene is meer bolvormig en droog, met die ouderdom word hulle met 'n wye tong of waaier uitgetrek, en die bokant word slym en blink.
Hierdie slymvlies moet verwyder word tydens kook. Die gebraaide lewerwortel is lekker, is nog nie in 'n ander vorm probeer nie; die sampioen kom nie in groot hoeveelhede voor nie. Ek sal dit ook vind - 'n marin, wat 'n baie ongewone kleur in sy vlees het.
Die belangrikste ding is dat dit onmoontlik is om dit met enige ander sampioen te verwar, en van ver af gesien kan word - gaan kyk na die ou eikebome nader aan die basis. Dit groei in alle streke waar daar eike is. Hierdie sampioen vernietig die hout, dus dit is baie nuttig om dit te pluk en te eet.
Alhoewel, as u net na die eikebome loop en kyk, kan u 'n ander interessante sampioen oorslaan, wat nie net u aandag trek nie, maar met al sy voorkoms toon dat dit absoluut geen aandag verdien nie. Met die eerste oogopslag lyk dit of hy oud en waarskynlik vrot is. Ek het 'n foto van hom geneem, want hy lyk soos mooi donker blomme.
Ek het dit nie dadelik geneem nie. Swart jakkals (Horing tregter) - een van die lekkerste sampioene. Ek het hierdie sampioene in Augustus ontdek en hulle het tot onder Desember gegroei onder die voete. Die ryp was opvallend, nag (-5) het hulle maklik onder die blare beleef.
Die sampioen self is 'n donkerbruin, dunwandige tregter. Daar is geen wurms nie, net soos 'n gewone jakkals. Daar is egter nêrens waar die wurm daar kan woon nie.
Inligting oor die swam op die internet is die mees entoesiastiese, insluitend inligting oor die immuunmodulerende en antitumoreienskappe, maar slegs smaak en reuk kan deur persoonlike ervaring bevestig word.
Baie lekker gebraai met uie, hoewel eng in voorkoms. Droë sampioenpoeier vererger gebak en gestoofde vleis, enige sous. En hoe goed en aromaties is die kaassop met hierdie sampioene! Oor die algemeen is die kombinasie van swart kantarelle met kaas baie voordelig. Die reuk is helderder tydens hittebehandeling en droging, en 'n vars sampioen ruik nie veral nie.
Soms kan u dit slegs verwar met grys jakkals, eetbaar, maar smaakloos. En dit groei, soos hulle sê, regdeur Rusland.
Sampioene, soos geen ander bosprodukte nie, vereis aandag, konsentrasie en ongemak. Dit neem elke keer tyd om aan te pas, sodat die oë meesterlike gemaskerde sampioene en droë blare begin onderskei. So 'n sampioen sit in die mos en blare - probeer dit, vind dit!
Van bo - 'n jakkals-jakkals, net ongewoon groot en dik. So wat! Nou is daar baie dik - hoekom kan sampioene nie wees nie? Maar as u dit omdraai, word 'n aansteeklike en snaakse 'reier' verkeerde kant oopgemaak wat niks met die struktuur van die gewone sampioene te doen het nie.
Dit geel reierbaie goeie sampioen. Dit groei in gesinne, soos kantarelle, op een plek kan u dadelik 'n mandjie optel. En dit smaak soos kantelare. Die enigste negatiewe, na my mening: sy baie dekoratiewe naalde (die man noem hulle 'argitektoniese oormaat'), smul met die eerste aanraking.
Jy bring sampioene huis toe, almal in hierdie "naalde", maak hulle lank skoon, skreeu jouself met slegte woorde vir kontak, maar dan kry jy 'n pragtige gebraai van ligte en mollige sampioene. Soms is geduld of tyd nie genoeg om heeltemal skoon te maak nie, dit blyk onverklaarbaar te wees, maar dit beïnvloed glad nie die smaak nie.
Dit is ook 'n redelike algemene sampioen, wat dwarsdeur Rusland groei, dit is onmoontlik om oneetbaar met iets te verwar.
In die woud kom dit voor met swartbessies, gekneus deur sampioenplukkers wat nie bewus is van hul eetbaarheid nie - baie onaangenaam! En dit onthul onmiddellik die verlede voor die nuuskierige sampioenplukker.
Terwyl hulle warm in die bos is, is daar snaakse wit, groot eiers, waaruit helder oranje sampioene later uitbroei. Hulle ontmoet nie as gesinne nie; daarom is hulle eerstens 'n eier en toe 'n sampioen ontmoet. Dit is nie so maklik om te verstaan ​​dat dit dieselfde is nie. Maar die een en die ander noukeurig ondersoek en grawe, kan jy uitvind.
eierstok (Caesar-sampioen) is volledig in ooreenstemming met die byskrif "Caesar" - lyk, smaak, reuk. Miskien word selfs sampioene in vergelyking met hom baie bleek en gestoof.
Die been en hoed is dig, van 'n pragtige eiergeel kleur, en die reuk is soos 'n haselneut met vrugte. Uitsonderlike lekker in alle soorte - gebraai, gekook, gepekel. Die kleur verloor nie tydens hittebehandeling nie; dit lyk elegant en helder in die oewer en veroorsaak stuiptrekkende sluk met een voorkoms.
Ongelukkig groei dit waar dit warm is - die Noord-Kaukasus, die Krim, Primorye. Alhoewel sommige beweer dat hulle dit in die voorstede versamel het. Alle hoop op aardverwarming.
Dit is onmoontlik om met iets te verwar - die geel kleur van die bene en vlees onderskei hierdie sampioen van die oneetbare.
By sampioene vergeet byna almal die omgewing en raak hulle vas aan die landmerke op die grond. Die verraad van sampioene rakende die lok van die troos van die pluk van die sampioen word weerspieël in sprokies, klassieke werke en verslae van die ministerie van noodgevalle. U moet dus versigtig wees. Beter - met 'n kompas, en nog beter - met diegene wat die omgewing ken.
Dit is goed as daar 'n verband in die bos is, jy kan dadelik 'n onbegryplike sampioen op die internet sien, maar selfs vir die Europese deel is dit baie geluk, en daar is niks te sê oor die Trans-Oeral nie.
Sampioene is slim vermom. Eetbaar - onder oneetbare en omgekeerd. Dit is raadsaam om vooraf dodelik giftig te sien en nie aan hulle te raak of selfs aan te skop nie. Versamel sampioene wat van belang is, plaas dit in aparte houers, sit dit tuis op kosverpakking en bestudeer die inligting op die internet noukeurig.
En die belangrikste - moet nie gulsig wees nie! Daar is geen volledige sekerheid nie - dit is beter om dit weg te gooi. As u vertroue het, maar daar is geen ervaring met die gebruik nie, kan u kook en 'n bietjie probeer, en die res kan more geëet word.