Baviaanskloof tripreport | BMW Motorrad Club Cape
Submitted by GeelKameel on 16 October 2008 - 5:51pm
Baviaanskloof - wereld van Psalm 23, soos Dana Snyman dit beskryf het (WEG Aug'05)
Vir jare lank wou ek dit sien - sedert my ouers dit baie jare gelede per klein motor deurgery het. Hulle was liries oor die ervaring. Vandag is dele van die pad veels te rof vir 'n klein motor.
Paar jaar terug het ek een dag van Jeffriesbaai af met my R100RS teerlangs gery tot waar die grond begin, net om te sien hoe lyk dit daar rond. Daar by die teer se end het my maag gedraai toe ek besluit het - ek moet 'n grondpad-bike kry ... dis waar GeelKameel vandaan kom.
Na die afgelope twee jaar se gepraat "Ons-moet -die-Baviaans ry..." het JR 'n toer soontoe gereel. Ek wou in elk geval my ouers besoek in Jeffriesbaai en moes dus 'n paar dae vooraan of agteraan bylas. Vriend Dirk wou die Baviaans ook doen, maar hy moes Saterdagaand terugwees in die Kaap. Blink gedagte het ontstaan - ek en Dirk ry twee dae voor die tyd en oornag in Jeffries. Volgende oggend ry ons twee die Baviaans van Patensie af terwyl JR en sy groep van die Kaap af ry na die Baviaans se ander kant. Ons ontmoet dan by Rietrivier (Makkedaatgrot) en oornag daar. Volgende oggend ry Dirk Kaaptoe en ek ry saam met die GS groep terug deur die Baviaans!
So gese^, so gedaan. En so het ek die Baviaans van altwee kante af gery binne twee dae. Saam met Dirk Oos na Wes (baie dankie vir die kameraderie en al die fotos, Dirk), daarna saam met die groep Wes na Oos). Wat 'n plesier! 'n Lekker kaart het onlangs in DriveOut verskyn Kaart van Baviaanskloof
Van Patensie se kant af begin die Kloof by Komdomo. Ons het daar gestop en gevra wat kos die permit. Neewat, as jy deurry is geen permit nodig nie (net as jy binne kamp...?) en daar gaat ons. Komdomo
By die Cambria boskamp is 'n bord met afstande. Interessant, maar eintlik irrellevant.
'n Entjie verder waarsku hulle teen gevaarlike diere (wat ons gelukkig nie teengekom het nie)
Gevaarlike diere? Ek dink die pad is gevaarliker!
Lekker grondpad in hierdie dele. Baie mooi natuur, paar splashe en geleidelik word die kloof smaller tot by Poortjies.
As jy weer sien is jy in die Combrinkpas. Die pas is lank en word al hoe steiler en al hoe rowwer. Stewige oppervlak, maar later so rof dat jy die adrenalien in jou ore voel! Oral is diep spoelslote met skuins kante. Jy is heeltyd bang dat die voorwiel 'n skuins wal gaan tref en dan onder jou uitgly. Dus probeer jy die sloot teen negentig grade tref, maar dan sien jy anderkant hierdie sloot is 'n gat of ander sloot wat 'n heel ander hoek vra. So moet jy skielik jou rigting verander, sommer so binne-in die sloot wat jy nounet mooi uitgewerk het...En twee meter na regs is 'n hengse afgrond....
Combrink se pas halfpad op
Hier het ek kwaai respek gekry vir die GeelKameel - solank sy enjin loop klim hy oor enige-iets (wel... mens moet hom darem min of meer wys waar hy heen moet gaan...) Die uitsig van bo af is asemrowend. Mens skrik as jy sien hoe hoog jy geklim het.
Als 1ste rat, als staan, als konsentrasie.
Combrink se pas - nog 'n hele ent Die steil klim in Combrink se pas
Hiervandaan oor 'n langerige plato en dan skielik af in die Holgatpas. Die hele pas is seker so 7km, maar die eerste paar km is steil en baie rof, sommer baie rof.
Holgatpas af, steil af Holgatpas halfpadmerk
Ek het deur gate gery wat ek gedink het GeelKameel se voorwiel gaan vasval! Mens is heeltyd in 1ste rat en heeltyd op die rem. Holgatpas is baie verspoel en rof
Hier, en ook in die Combrink op, het ek duidelik gesien die 1150GS se eerste rat is bietjie te vinnig. Opdraend moes ek heeltyd vetgee om die enjin aan die loop te hou, terwyl Dirk se 1100 rustig gekruip het in sy 1ste rat wat laer gerat is. Ek het hom gereeld ingehaal en agtergelaat. Afdraend dieselfde. Sy 1100 was eenvoudig heelwat stadiger, en kon met veel minder rem afgaan.
'n Verdere gevolg is dat die 1150 al die gate en slote teen 'n vinniger spoed getref het. My bande (gewone dubbeldoel) was 1.7 bar voor en agter, perfek vir die pad. Ek het besluit om effens harder as my gewone 1.5 te ry omdat daar geen sand was nie, baie klippe was en ek heelwat bagasie gedra het. Oral was die padoppervlak so dat ek nerens gevoel het dat knobblies nodig sou wees nie.
Met groot verligting en baie tevrede het ons onder in die gelykte ingery. Hier is die pad heel goed. Taamlik ruig en baie mooi natuur. Mooi uitsig van Tafelkop se hoogtes.
Uitsig vanaf Tafelkop
Ent verder die bekende watercrossings by Smitskraal. Die een lang crossing (naaste aan Patensie) is op sement. Hier moet jy styf teen die noordekant ry omdat aan die suidekant 'n groot stuk sement gesak het. Jy kan wel daar deurry, maar gaan vir 'n paar meter in taamlike dieper water ry! So 100meter verder is die berugte klippe-crossing. Enkeldiep water vir so 80 meter. Ronde klippe al die pad. Hier het ons ook Noordekant gehou, in die spoor. Al was die water so vlak, mens kon zero van die klippe sien. Ek was maar lekker bang dat ek en GeelKameel 'n meningsverskil sal kry hier iewers. Maar ek het hom vertrou en hy het self besluit waar hy wou ry. Ek het net gas gevoer. Nogal opwindend, ek moet se'! GK het oral rond gespring en my laat klou. Maar ek het hom uitgelos en nie baklei nie.
Dirk is veilig deur! Dirk is veilig deur!
En GK ook! ...en GK ook!
Verderaan ry ons oor die Grasnekpas. Smal tweespoor met paar skerp draaie. Taamlik steil op plekke, maar niks erg. Heelwat klein driffies met water.
Uitsig vanaf Grasnekpas
Hiervandaan raak die pad al hoe makliker en gaan deur mooi valleie en klowe. Die Baviaans kan effektief in twee dele verdeel word - die boerderygebied aan die westekant en die wildernisgebied aan die oostekant (Patensie se kant). Tussenin is hierdie passe waardeur ons nounet deur is.
Verlate plaashuise en vervalle grafte maak mens bietjie weemoedig. Hierdie mense wat hier begrawe is het 'n lewe geken wat sekerlik baie rustiger was as wat ons ken. Moeilike lewe met min hulpbronne, maar ek dink hulle was baie tevrede en gelukkig. 'n Verlate plaas opstal
Rotsformasies by Zandvlakte se omgewing Rotsformasie (eintlik meer sandsteen as rots)
Veronica is 24 jaar oud en bedryf al vir 4 jaar 'n pad-restaurant uit haar familie se huisie teenaan die pad. Die besonder mooi tuin en aantreklike tafel het my oog dadelik gevang. Ons het gestop, gesels en 'n blikkie koeldrank gekoop, yskoud uit haar parafien-koelkas. Sy verkoop koeldrank, koffie/tee en roosterkoek. Dit is so lekker om te sien sy doen iets sinvol vir haarself. Sy kon baie maklik daar in die Kloof net gebly en 'n niksdoen-lewe gevoer het. Vero se Restaurant
Dit het laat begin raak en ons is al verby die aantal km wat ander bikers gese^ het hoe ver dit Makkedaat toe is. Veronica het ons verseker dit is nog so'n paar km verder.
Teen vroeg-skemer het ons by Rietrivier (Makkedaat) aangekom. Maar waar is JR se GS groep??? O, hulle het nounet uit DeRust gebel....hulle het 'n detour gery oor die Swartbergpas en Meiringspoort en sal ''bietjie laat'' wees! (maw hulle sal grondpad ry in die donker)
Wel, ek en Dirk het gaan afpak by die slaap-grot met die naam Dawid-se-Gat. (daar is heelwat grotte in die omgewing, Makkedaatgrot is maar een van hulle)
Die grot is baie spartaans, maar is tog baie goed toegerus. Dit moes die eienaar baie gekos het. Elektriese (12V) ligte met sonpanele, lopende vars bergwater, warmwater stort (gas), spoeltoilette, matrasse, heerlike kaggel. Die stort en toilete is 'n hele 50m veld-in, maar dit het nie gepla nie. Ons het solank vuur gemaak in die kaggel, 'n stywe dop gedrink en toe terug na die opstal (2km tweespoorpad in die donker).
Daar het ons die GS groep aangetref - vol stories en redes hoekom hulle laat was! Maar almal veilig en tevrede.
Die aandete was ook al gereed. Boetie en Henriette Terblanche en hul dogter Koba het oortref met lekker disse wat in die skuur op die kole gemaak is.
Boetie en Koba by die "oond"
Braaivleis, wors, gestoofde vrugte, aartappels, slaai..... Die hoogtepunt vir my was die koedoepastei! Ek het myself skaam geeet daaraan.
'n "Sideboard" langs 'n eettafel lyk nie aldag so' nie! Die eetkamer met "sideboard"
Na die lekker ete en kuier het ons na die onderskeie slaapplekke gery. Agt van ons is na die Dawid-se-Gat, die res na die Aalwynbak grot iewers hoog bokant die opstal.
Dit was lekker om so in konvooi te ry in die donker, op 'n slingerende tweespoorpad, en nog lekkerder om in die grot om die kaggel te sit en stories uitruil.
Kaggel in Dawid-se-Gat
Volgende oggend vroeg opgestaan, met bobbejane wat tekere gaan in die kranse iewers naby. Almal was van mening dat niemand gesnork het nie. Wel, ek het niemand hoor snork nie! Opstaantyd!
Stuk-stuk het ons na die plaas opstal teruggery vir 'n baie rustige en lekker ontbyt.
Brekfis soos vir 'n koning!
Ongelukkig het ons nagelaat om weer die Rietrivier Info-sentrum van Boetie en Henriette Terblanche te besoek. Ek en Dirk was die vorige aand vlugtig daar in. Besonder interessant en aanskoulik. Indien mens die Kloof van die Weste af ry is hierdie 'n moet-stop.
Teen nege-uur het ons in die pad geval na die ware Kloof met sy passe. Nege-uur klink dalk vroeg, maar dit word soggens lank voor ses al lig.
Rustig getoer en die omgewing ingedrink. Verby Speekhout en Vera se restaurant. Studtis, geboorteplek van PH Nortje is stil en leeg. Baie van sy ervaringe in die Kloof is opgeteken in sy boeke, onder andere sy boek "Ken op die Kierie". In die Kloof was eens 3000 mense, vandag iets oor 'n duisend, waarvan net 12 boere is.
Die eerste deel, tot by by Geelhoutbos rond, is baie goeie grondpad en maklik om te ry. By Kleinpoort het ons gehergroepeer. Party ouens het besluit om petrol in te gooi (by die enigste pomp in die Kloof). Ek het laas in Patensie volgemaak en was seker ek sou maklik weer tot daar kan ry met wat oor is in die tenk. Hier het my kamera weer sy ou trieks begin maak deur vas te haak en nie te wil fokus nie.
Ek het mooi fotos gemis van donkiekar-teksies wat soos F1 gedryf word hier by die Kleinpoort winkel. Arme donkies, ek is seker hulle drywers is rustiger as daar nie toeskouers met hengse bikes in die omgewing is nie.
Hele paar splashes, almal op sement, maklik en veilig. Een van die baie splashes
Verby Zandvlakte By Geelhoutbos begin die pad smaller en meer tegnies raak. Mens kom agter dat jy laer ratte gebruik en nie meer so rondkyk nie terwyl jy beweeg.
Een spesifieke driffie het ons almal laat skrik. Jy ry nog so op mooi pad, dan maak die bome bo jou toe en skielik 'n klein klompie water. Jy moet vinnig rem maar kannie veel spoed verminder nie. Dan die splash - en as jy opkyk moet jy byna 90 grade draai! Ek weetnie van die ander ouens nie, maar ek het nogal geskrik!
'n Stinkhoutboom kan blykbaar nie van steggies geplant word nie. Die nuwe boom groei uit die ou stam, soos hierdie voorbeeld. Links op die foto kan mens sien dat sy ou stam afgesaag is.
Hier rond is die pad al regte tweespoor.
Klipwerk wat al by die 100 jaar oud is hou die pad se kant stewig.
Langs 'n rivierloop in die Droeekloof omgewing
'n Ent verder die Grasnekpas. Indrukwekkend van altwee kante af! Grasnekpas
Kort anderkant Grasnekpas is die Smitskraal crossings. Hierdie keer eers die klippe-een en daarna die sement-blad. Meeste ouens is deur sonder drama, maar nie almal nie... gelukkig was daar baie hande wat vinnig kon help!
'n Slagoffer in die klippecrossing
Andries met sy pap wiel het die nuwe sleepwa getoets. Darem net 'n paar kilometer, tot by die wors-braai middagete by Smitskraal. 'n Stukkie donkiekar (1mm dik en 10mm lank) het hom 'n papwiel gegee. Papwiel
Hiervandaan was die pad smal en heel rybaar. By Doodsklip het die pad begin tande wys, en skielik is jy in die steil Holgatpas. Aan die begin net draaierig en smal, maar dan daardie hengse klipriwwe! Verby die eerste erg rowwe deel het ons 'n sementblad in 'n skerp draai gevind en bietjie afgepak.
Opgewonde het elkeen wat daar aankom gelate sy enjin stilgemaak en opgewonde "...het julle ook..." en "...wat 'n stukkie pad..." en "...ek het amper..." Maar, almal is veilg daar deur, en so ook deur die volgende rowwe stuk tot bo-op die Pisgoedvlakte.
Die vlakte is vernoem na 'n bossie wat glo die beeste se niere befoeter het. Hier het ons lank op die bakkie gewag omdat hy 'n slag moes omdraai om iewers te gaan help, en hy hele ent moes ry om omdraaiplek te soek. Dis nogal sleg om so te wag en wonder. Mens is so gewoond om gou selfoon te gryp en gougou te weet wat gaan aan. Ons het die nuus so stuk-stuk gekry van verbygaande bakkies. Elke bakkie vertel iets nuuts, maar darem geen slegte nuus...
Ons het tyd gehad om die sweefspoor te bekyk. 'n Boer het dit in 1965 gebou sodat hy voorraad na sy plaas kon neem sonder om deur die Holgatpas te ry. Kabelspoor op Bergplaas
Een ding is deeglik onderstreep: begin vroeg sodat jy deur die passe is voor laaste lig ingeval van moeilikheid en vertragings. Eindelik was almal bo en het ons die vlakte oorgesteek en die Combrinkpas afgegaan. Weereens verwonder jy jou aan die klipwerk en ongelooflike moeilike terrein waarin hulle moes werk.
Hierdie pad (die R332) met sy passe is in 1891 voltooi deur Thomas Bain. Dit was sy laaste groot projek. Die son was al laag, maar ons kon die Combrinkpas darem goed sien en geniet. Afgaan hier was maklik, vergeleke met die woeste Holgatpas. Combrinkpas af ondertoe laatmiddag
Teen sononder was ons onder op die gelyktes van die wildernisgebied op pad na Poortjies. Sowat twaalf keer deur water. Mens het so'n gevoel van Tuinroete gekry met al die bosse om jou. In laaste lig het ons 'n weer 'n slag vir die bakkie gewag en die omgewing geniet. Laatmiddag wag vir die bakkie
Hier rond het die GeelKameel sy petrolblokkies laat opraak en ent verder 'n geel petrol lig begin gooi. Dis nie lekker om in die donker te ry met 'n groot geel lig hier voor jou nie. Maar ek het geweet ek sou dit haal na TiaGhee tentkamp (net-net) en dat die bakkie agter ons darem 'n kannetjie petrol het. Al was dit pikdonker het ons maklik gery tot by die teer en die laaste entjie na die kamp (JR spesialiseer, lyk dit my, om 'n stuk in die donker te ry!).
Die TiaGhee afdraai was 'n baie welkome gesig, maar baie onwelkom was die tweespoor grondpad in die donker op soek na die kamp! Twee km wat gevoel het na 20km... By Tia Ghee het ons heerlik geeet, om die vuur gekuier en met warm water gestort. En geslaap soos die klippe in die Holgatpas.
Tia Ghee Groot stories by die kampvuur Brekfis by Tia Ghee
Wat 'n onvergeetlike avontuur!
17 October 2008 - 10:34am
Can't wait for the rest!!!! I still dream of Holgat pass every now-and-again. 'n Lekker trip report Danie.
17 October 2008 - 12:29pm
Hi Danie Baie mooie trip report. Ek kannie wag to ek daai trip weer doen. Great trip report!!!!! Rusty. Rusty in the eye of adventure.
19 October 2008 - 12:32pm
pdpafrica - more Geelkameel. Ek gaan oor n week die Baviaanskloof aandurf van Willowmore se kant af. Nadat ek jou verslag gelees het, het ek al klaar die andenalien in my ore begin voel. Ek vat my vrou saam agterop die GS. Dink jy die pad is OK vir 2 up? Ons gaan ook in die grot bly. Enige veredere tips. Ek ry al die pad van Durban af. Groete Piet du Plooy
19 October 2008 - 2:19pm
Hi Danie, Ja dit is 'n asemrowend omgewing, ek herlewe my trip weer, lekker report en kikkies. Een vraag, distance 340 km? Ignore opinions, heed facts. Feet on the pegs, always.
19 October 2008 - 2:29pm
Piet, Baviaans is ok vir twee agter op. Net by enkele plekke op die Holgat pas sal sy graag wil aanstap en wag vir jou. Maar doen jou huis werk- daar is tien talle interesante plekke wat jy graag nie will laat misloop nie. Die Leêr, Die Krokodil rotse Die water val wat binne in die berg in afval Die sweefspoor van 100 jaar terug Die Campbel herdenks plaat Vrou lief moet ook kamera byderhand hou en baie afneem. Die Koedoe en ander bok soorte loop die wéreld dik, net soos die donkie karre- stop en geséls met die karwyders- hulle het interesante lewens. Moenie duer haas nie, maak maar liewe baie tyd beskikbaar vir die Baviaans, 'n mens wandel daardeur. Maar nie deur ry nie. Ook wil ons graag 'n foto van 'n renoster sien. Van huller gehoor\, maar tot nou, nog nieks bewaar nie. Andyman Yup that's me. Standing up in the traffic on the 1150GSA.
19 October 2008 - 2:41pm
O ja, daar is wel ook vier of meer Geocaches' daar weg gesteek. www.geocahing.com loop soek die volgende.... (2/3) Baviaanskloof rock art. by Raski (GCZRTB)Eastern Cape (1.5/2.5)Baviaanskloof Rock Slide by perdix (GCWZ0M)Eastern Cape (3/3) Baviaanskloof Waterfall by PAR-3 (GC18FA2)Western Cape 1/1)Just another brick in the wall - Baviaans by perdix (aka Paul & Suzette) (GCGW0C) Andyman Yup that's me. Standing up in the traffic on the 1150GSA.
19 October 2008 - 8:47pm
Hi Piet, ek het saam met Geelkameel hulle deur die kloof gery. My vrou het besluit om saam met die back-up bakkie te ry. My ondervinding was dat die opgaan gedeelte van die Holgat pas vir my die ergste was, die probleem is momentum. Baie opgestaan deur moeilike tereine. Die afgaan deur Combrink pas was weer beter. Watter ondervinding het jy met jou pillion? As julle in Aalwynbak se grot slaap, vrae liewer vir Boetie om julle op te vat na die grot, nogal steil met los klippe. Dit het ons 11 ure gevat van die grotte die oggend tot Patensie, bygesê ons het probleme gehad. Sê maar as ek kan help met nog iets.
20 October 2008 - 8:39am
Ja, jy sal 'n pillion daar kan deurvat MITS jy en jou pillion goeie ondervinding het van rowwe terrein. Die hele kloof is ong 170km lank, waarvan net 20km regtig rof is. Daardie rof deel (Holgatpas veral) sal rooi roete wees. Staan al die pad. So...ja jy kan, as jy kans sien en genoeg ondervinding het. Toe ons daar deur is het ek drie pillion-draers gesien (en geen reddingshelikopters nie). Die opgaan teen Holgat is moeiliker as afgaan. Die heel belangrikste is om momentum te hou. Moenie dat die enjin vrek nie want dit kan jou in sleg situasie laat omval. En hou maar teen die berg se kant. Die klippe daar lyk erg, maar is heel rybaar. Aan die afgrondkant is los grond en ek sou eerder teen die berg sukkel as om oor die afgrond te gaan :) Ja, jou pillion kan stap as dit regtig rof raak. Probleem hier is om te besluit waar om af te klim....jy ry nog so, dan is jy binne-in die rof en kannie stop nie. As jy te vroeg afklim gaan jy dalk baie ver moet stap. LW - '''doen''' die roete, moenie uitstel of afstel nie. En ry rustig. Daar is vrek baie te sien. Lees vooraf op en besluit wat jy als wil sien. Kry vir jou die detail kaart (Slingsby?) by die outdoor winkels te koop. En maak seker julle spandeer tyd by Rietrivier se Info-kantoor. Daar is baie 4x4s wat ook ry, veral oor naweke. Niks verhoed jou pillion om 'n vriendelike hike te vra by hulle nie. En, ''moenie alleen ry nie'' en sorg dat jy die basiese gereedskap het. Veral vir papwiel. Die tripreport se vervolg is amper gereed.
20 October 2008 - 7:59am
340km? Dit is ongeveer 170 van Patensie na Nuwekloof. Terug dieselfde, dus 340 vir die (my) trip. Patensie is 700km van die Kaap af. Vir die tripreport moes ek kies 1400km of 170km of 340km. :) Interessant dat dit my presies een volle tenk petrol gekos het in en uit. En dit meestal in lae ratte. Ek kan nie onthou dat ek veel in 4de of 5de gery het nie. Op teerpad kry ek ook maar dieselfde afstand uit 'n tenk. So, grondpad en teer is maar ewe dors.
20 October 2008 - 5:48pm
pdpafrica - Baie dankie aan Andyman, JR en GK vir al die inligting. Sal probeer om daardie renoster op te spoor Groete Piet
20 October 2008 - 6:08pm
GK, Annie on her fully loaded (for our 11days trip) F650GS rode the entire Baviaans without any incident. ....boring. She rode up Holgat in heavy 28th April holiday 4x4 traffic without any incident. She sat much of the way as well. My 1150GSA has a donkie rat so I idled up in 1st with no momentum- but then the 1150gsa just climbs out any terrain with no fuss. My brother rode it through in his VW microbus 2 x4 with family and said it has rough but manageable. I think just riding slow with pillion up Holgat is fine, but there are places a pillion would rather chew broken glass than stay on the bike, so they would walk small short section past obstacles. There's always a 4x4 that would give you a lift if you chosse to walk it all. But for the other sections. its 2x4 gravel road. Its certainly well worth the trip Peter, go for it! Please send trip trport and photos! Andyman Yup that's me. Standing up in the traffic on the 1150GSA.
20 October 2008 - 8:41pm
Yes, your comments are correct. Important to keep in mind - confidence is a big factor. Annie is a good example of a rider that has built enough confidence to tackle anything that comes her way (remember the slippery Warmwaterberg trip?). What is more, she does these trips including the rough stuff and have enough left to write a good tripreport :)
20 October 2008 - 10:05pm
Nice one dad! My pa rits meer rond as ek...! - It is good for the soul to see the sun. -
21 October 2008 - 1:21pm
Groot dankie Danie vir 'n nice trip report! Sal dit graag weer wil doen maar dan 'n paar dae deurbring in die kloof.
21 October 2008 - 4:55pm
Hoe is die beste om Baviaans te toer? Alles hang af wat jy daaruit soek... - Jy kan staproetes doen. Slaap in die Kloof, stap elke dag iewers anders - paar dae nodig - Jy kan diere, voe"ls, goggas en plante gaan bekyk - twee of drie dae - Jy kan bloot gaan oorslaap ("...'been there, done that...") - een dag genoeg - As jy net rofpad soek kan jy dit in een dag deurjaag, selfs heen-en-weer van Patensie af. Maar dan is dit beter dat jy petrol spaar en rofpad gaan ry nader aan jou huis. My persoonlike behoefte is lae-risiko avontuur, lekker bike-ry, natuur bewonder en nuwe dinge sien. Op grond hiervan sou ek se^ begin aan Willowmore se kant, eindig in wildernis kant (Patensie). Dan spaar jy die beste deel vir laaste Eerste slaap duskant of baie vroeg in die Kloof. Dag 1: Spandeer dag een in die westelike deel en besoek alles wat jy kan, ingesluit die Info-sentrum by Rietrivier. Ry kuier-kuier deur tot by Geelhoutbos omgewing en slaap oor daar iewers. Voordeel is dat jy lank voor donker daar kan wees en rustig afpak en kuier. Dag 2: Grasnekpas, Smitskraal watercrossing, Holgat en Combrink deur na Patensie of Jeffries. Voordeel is dat jy rustig kan ry en goeie tyd-reserwe het indien jy probleme tref. En die son is nie meer in jou oe" nie wanneer jy die kwaai passe doen. Onthou, terwyl jy ry sien jy baie min want die pad vra volle aandag - die lekker kyk en sien is wanneer jy stop. En moenie alleen ry nie. En tussen julle moet julle ten minste bande kan herstel en water uit 'n enjin kan tap (net ingeval...) Met JR se toer het ons van Rietrivier af tot naby Patensie gery, 170km in ong 10ure. Ingesluit was een uur vir piekniek en band herstel, twee ure wag vir die bakkie en sleepwa, maar geen ander lang stoppe by besienswaardighede nie. Dus 7ure net rytyd (ingesluit foto-stoppe).
24 October 2008 - 7:56am
En, op pad na Patensie het ek gewonder wie is hierdie flippen Lenie nou eintlik. Is dit dalk haar man af haar kerel wat hierdie bord opgesit het? flippenLenie
16 November 2008 - 5:51pm
Danie, ek wil Desember daardeur op my eie geel kameel, maar met vrou & kjenners in die kar (Toyota Fortuner). Sal sy 'n motorfiets-sleepwa kan deursleep, dink jy? Sy het nie juis ondervinding van sleep nie, alhoewel sy goed ry (het o.a. deur Wupprthal & Eselbank die fietse gevolg). Ek's lus om die fiets op 'n sleepwa te sit vir die teerpad tot daar eerder as om heelpad apart van die gesin te ry.
17 November 2008 - 7:33am
Ja, ek is seker sy sal dit kan doen. Die pad is rof op plekke, maar met vier wiele is dit absoluut geen probleem - ry net stadig. En op smal plekke is dit soms moeilikerig om by ander voertuig verby te skuur. Iets om te onthou - as jy oos na wes ry (vanaf Patensie se kant) dan ry voertuie al die pad teen die berg se kant, dws weg van die afgrond wanneer jy ander voertuie kruis. Die ander rigting wes na oos, vanaf Willowmore, ry jy aan die afgrondkant. En die sleepwa sal niks pla nie want hy is lig en smaller as die sleepvoertuig. Check net of hy nog agteraan die bakkie is wanneer julle anderkant aankom! :) Geniet dit!!!
17 November 2008 - 5:43pm
Two bikes, two pillions and two riders, we travelled from East to West. (Visit the farm stall on the left as you enter Patentsie, good food) The ride up and down the passes are ,shall we say exciting. That Looooong water passage - Jean hitched a lift in a X Trail at my request, Nigel dumped Sally and the bike. It is a different world out there, our experience being that people are friendly and willing to assist, except those selfish 4 X 4 drivers who don't know the width of their vehicles going up and down the pass. Always a refreshing trip with challenges. Ignore opinions, heed facts. Feet on the pegs, always.