Hoe om 'n man vir onvrugbaarheid te toets - Mans se gesondheid - 2020
Hoe om onvrugbaarheid in mans te kontroleer en watter dokter om te kontak?
Wanneer gedurende 'n jaar met 'n aktiewe sekslewe en onbeskermde seks nie die gewenste swangerskap voorkom nie, word die kwessie van voortplantingsfunksie relevant. Om die probleem te hanteer, is dit nodig om vir beide man en vrou ondersoek te doen. Kom ons uitvind hoe om te toets vir onvrugbaarheid man.
Tekens en oorsake van manlike onvrugbaarheid
Probleme van voortplantingsfunksie van mans word veroorsaak deur gesondheidsprobleme:
aansteeklike en inflammatoriese siektes van die urogenitale stelsel.
Die gevolge van die siektes wat ondervind word, is die onderstaande oortredings, wat lei tot die onvermoë van 'n man om 'n kind te swanger:
Gebrek aan sperma in die ejakulasie, hul lae aktiwiteit en lewensvatbaarheid.
Oortreding in die proses van spermsintese.
Die hoë viskositeit van die ejakulaat verminder spermmotiliteit.
Die volledige afwesigheid van sperm in die ejakulasie.
Tekens van onvrugbaarheid kan pyn in die onderbuik wees na 'n ligte fisiese inspanning.
Pyn in die onderbuik na effense fisiese inspanning.
Gereelde dringend om te urineer.
Die vorming van klonte of filamente in die ejakulasie.
'N klein hoeveelheid sperm of sy afwesigheid.
Eerstens, om te leer hoe om 'n man vir onvrugbaarheid te toets, moet jy weet hoe om behoorlik voor te berei vir die studie om betroubare resultate te kry. Hiervoor benodig jy:
onthou van seksuele omgang vir twee tot drie dae,
stop met dwelms vir 'n week of twee voor die studie,
hou op om te drink en rook een tot drie maande voor diagnostiese aktiwiteite,
oorverhitting van die testikels moet vermy word,
verwyder uit die dieet van koffie, soet en koeldrank.
In die geval van een van die gemelde tekens van onvrugbaarheid in 'n man, is dit nodig om 'n spesialis te raadpleeg.
Egter nie elke paartjie weet waar om te toets vir manlike onvrugbaarheid en watter dokter om te kontak nie. Om dit te doen, moet jy hulp van 'n uroloog of androloog in 'n gespesialiseerde mediese instelling of 'n spesiale kliniekafdeling soek.
Die opname vind in verskeie stadiums plaas.
Stadium 1 opname
Onvrugbaarheidstoetsing by mans in die eerste fase sluit kliniese en laboratoriumnavorsing in. Die minimum prys van hierdie stadium is 8000 roebels. en meer, afhangende van die woonplek en die aantal versoeke.
Kliniese navorsing sluit in:
Opname van die pasiënt, die studie van sy liggaam, gewig, lengte, ouderdom en so aan.
'N Volledige mediese ondersoek word vereis om 'n terapeut, seksoloog en genetika te besoek.
Eksamen vir die teenwoordigheid van patologieë en siektes van die genitourêre stelsel.
Laboratoriumtoets sluit semen in
Laboratoriumnavorsing sluit sulke ontledings in as:
Semen. Die hoofontleding op grond waarvan verdere ondersoek aangewys word. Nodig om die kwaliteit van sperma, die aantal sperms, hul aktiwiteit en voorkoms te bestudeer. Die staat word in dinamika bestudeer, daarom is dit nodig om die analise verskeie kere te slaag.
Die MAR toets vir manlike onvrugbaarheid help om die aantal nie-lewensvatbare sperms in die ejakulasie vas te stel.
Immunoferment analysis (ELISA) dui antisperm teenliggaampies in die bloed aan.
Sitologiese analise help om inligting te verkry oor die toestand van die seminale vesikels, uretra en vloeistof wat afgeskei word.
Bykomende laboratoriumtoetse: bakteriologiese analise van die prostaat, algemene en biochemiese analise van bloed, urinale analise.
As die studies wat in die eerste fase uitgevoer is, nie 'n spesifieke uitslag gegee het nie: onvrugbaarheid is vasgestel, maar die oorsaak word nie gevind nie, hoe kan 'n man homself ook vir onvrugbaarheid toets? Om dit te kan doen, moet jy die tweede fase van die opname slaag, wat insluit:
'N hormonale bloedtoets, met behulp waarvan dit met akkuraatheid vasgestel kan word of spermatozoë teenwoordig is in 'n man, sowel as moontlike oortredings van hierdie proses.
Ultraklankondersoek van die geslagsorgane om die patologiese toestande te bepaal.
TRUS is 'n metode waarvolgens veranderinge in die seminale vesikels ondersoek word.
Doplometria help om die bloedvate van die pelviese organe te bestudeer en die teenwoordigheid van varcocele te bepaal.
Testikulêre biopsie is nodig om sperm vir IVF te verkry.
Op grond van die resultate wat verkry is, diagnoseer die behandelende dokter die onvrugbaarheid en die tipe wat hieronder beskryf word:
Sekretarisvorm impliseer lae spermaktiwiteit. Is die algemeenste.
Obstruktiewe vorm kom voor by mans na bekkenbeserings, met inflammatoriese of aansteeklike siektes van die genitourêre stelsel. Op die pad van die saad is daar struikelblokke wat nie hul spoed verminder nie of hul uitgang verhoed nie.
Die immunologiese vorm word die minste bestudeer, aangesien hierdie manlike immuniteit by hierdie patologie die spermproduksie onderdruk en die lewensvatbaarheid daarvan verminder. Met hierdie tipe onvrugbaarheid word 'n hoë vlak van antispermale liggame in die manlike liggaam vervat.
'N Gekwalifiseerde spesialis sal 'n behandeling voorskryf wat een of meer metodes insluit.
Watter dokter behandel manlike onvrugbaarheid? Dit is natuurlik nodig om 'n beroep op die uroloog of androloog te doen, wat die studie aangestel het en hul uitslae ontsyfer het.
Behandeling word slegs deur 'n gekwalifiseerde spesialis voorgeskryf, wat die gebruik van een of meer metodes in die geheel insluit:
Konserwatiewe geneesmiddelbehandeling is daarop gemik om immuniteit te handhaaf, inflammatoriese en aansteeklike prosesse te elimineer, asook die endokriene stelsel te normaliseer. Om dit te doen, gebruik dwelms: vitamien-minerale kompleks, immunosuppressiewe terapie, kruiemiddels, sowel as antibiotika.
Chirurgiese ingryping is nodig wanneer abnormale orgaanstrukture, sowel as neoplasmas, in die manlike geslagsorgane opgespoor word en daarop gemik is om hulle uit te skakel.
Assistente voortplantingstegnologie. Die metode van IVF en ICSI word wyd gebruik wanneer 'n lewensvatbare spermsel in die manlike liggaam gekies word en in die vroulike eier in 'n proefbuis of endoskopies ingespuit word.
Behandeling met behulp van folk remedies, in kombinasie met medikasie.
Dit is ook belangrik om onvrugbaarheid te voorkom. Hiervoor benodig jy:
Gereeld nagegaan deur 'n uroloog vir die tydige identifisering van moontlike probleme en hul uitskakeling.
Dit is nodig om 'n gesonde leefstyl te lei: gee slegte gewoontes op, speel sport, eet reg.
Het seks gereeld. As u swanger wil raak, moet onbeskermde seks 3-4 keer per week op ovulasie dae wees.
Gebruik slegs onderklere uit natuurlike materiale. Dit sal help om oorverhitting van die skrotum te vermy.
Tydens die behandeling van ander siektes is dit die moeite werd om die dokter te vra om medisyne wat die minste skadelik vir die manlike liggaam is, voor te skryf.
'N Ervare uroloog, 'n androloog, weet hoe om onvrugbaarheid in 'n man te toets, wat moet geraadpleeg word as hy nie 'n jaar swanger is as hy swanger raak nie. Die dokter sal 'n omvattende studie voorskryf, die resultaat dekodeer, op grond waarvan die toepaslike terapie voorgeskryf sal word.
Manlike onvrugbaarheid is 'n patologiese toestand waarin manlike geslagselle nie 'n eier kan bemes nie en 'n vrou kan daarom nie swanger raak nie. Tot op datum is die probleem baie relevant. In die wêreld kan tot 15-20% van getroude paartjies nie kinders hê nie, en in meer as die helfte van die gevalle is die oorsaak manlike onvrugbaarheid.
Die mees algemene faktore van manlike onvrugbaarheid:
geestelike en seksuele afwykings,
ontwikkelingsanomalieë, aansteeklike siektes, genitale trauma,
medisinale, toksiese, stralingseffekte op die geslagsdele,
spatare van die spermatiese koord (varicocele),
versteurings van immuniteit en metabolisme.
In die brein is die seksuele sentrum in die hipotalamus verantwoordelik vir die regulering van spermproduksie. Geestelike trauma, konstante stres, harde werk beïnvloed die seksuele sentrum, wat lei tot 'n afname in die aantal selle in die ejakulasie (oligozoospermia, azoospermia).
Die oorsake van onvrugbaarheid by mans kan 'n verskeidenheid aangebore afwykings wees, insluitend chromosomale:
kriptorchidisme (testikulêre prolaps), monorchisme (teenwoordigheid van een testikel), anorchisme (afwesigheid van testikels),
primêre hipogonadisme (Prader-Willy, Lawrence-Moon-Beadle en ander sindrome),
Een van die mees algemene oorsake van manlike onvrugbaarheid is inflammatoriese siektes van die geslagsorgane van aansteeklike oorsprong. Dit sluit in pampoentjies, tuberkulose, malaria, longontsteking, sepsis, seksueel oordraagbare siektes en ander. Mikrobes beskadig direk spermatozoë, verander die eienskappe van die ejakulasie, veroorsaak die vorming van antisperm teenliggaampies. Inflammatoriese prosesse lei tot verswakte patency van die vas deferens.
Daar moet kennis geneem word van die belangrikheid in die ontwikkeling van onvrugbaarheid van pampoentjies. Hierdie siekte kom dikwels voor in die kinderjare, word ingewikkeld deur orchitis (inflammasie van die testikels) en affekteer die hele weefsel van hierdie organe.
Die belangrikste tipes dronkenskap wat die weefsel van die testes beïnvloed:
professionele (lood, mangaan, kwik, fosfor, benseen, ammoniak en ander),
medisinale (sulfonamiede, nitrofurane, baie antibiotika, simetidien, kalsium antagoniste),
huishouding (alkoholisme, rook).
Ioniserende straling vernietig die selle - die voorgangers van sperma, wat lei tot onvrugbaarheid.
Varicocele (spatare van die spermatiese koord) ontwrig testikulêre funksie in spermproduksie. Bilaterale nederlaag is skaars, maar veroorsaak meestal manlike onvrugbaarheid in die meeste gevalle.
Chirurgie op die pelviese organe en die retroperitoneale ruimte, veral op die blaas- en prostaatklier, kan tot hierdie toestand lei. Intervensie vir inguinale breuk lei tot verswakte vrugbaarheid in een pasiënt uit 'n honderd.
Daarbenewens inhibeer gereelde warm baddens en saunas die vorming van sperma. Weggooibare luiers is veilig in hierdie verband, aangesien spermatozoë gewoonlik nie by klein kinders gevorm word nie.
Soorte manlike onvrugbaarheid:
Dit word geassosieer met 'n afname in die produksie (sekresie) van spermatozoa in die testes. Die oorsaak van hierdie toestand is veral hipogonadisme. Met hipogonadisme in die testikels word die produksie van sperma en / of manlike geslagshormone versteur.
Daar is primêre en sekondêre hipogonadisme. Primêre voorkom in siektes, beserings, afwykings van die testes self. Sekondêre hipogonadisme word geassosieer met dysregulering van spermatogenese deur die sentrale senuweestelsel. Hierdie regulasie word uitgevoer deur die hipotalamus en die hypofyse. Dit verander onder die invloed van aansteeklike siektes van die senuweestelsel, gewasse of breinbeserings. Gevolglik word die produksie van gonadotrope hormone, wat die funksie van die geslagsdele aktiveer, verminder.
Geassosieer met die probleme van spermafskeiding van die genitale kanaal. Die redes kan die nederlaag van die vas deferens of die uretra wees as gevolg van inflammatoriese siektes, beserings, aangebore afwykings.
Een tipe uitskeiding onvrugbaarheid is aspermatisme. Ware aspermatisme is as gevolg van die afwesigheid van orgasme en ejakulasie. Dit word veroorsaak deur siektes van die brein of rugmurg, perifere senuwees. Na prostaatkirurgie, in die besonder, transuretrale reseksie, mag die saad nie uitgegooi word nie, maar terugkeer in die blaas. Hierdie toestand staan ​​bekend as "vals aspermatisme".
By sommige sistemiese siektes verhoog die deurlaatbaarheid van die bloed-testikulêre versperring, wat bloed op die mikroskopiese vlak van die epiteel van die testes skei. Dit lei tot die vorming van die liggaam se eie teenliggaampies wat spermatozoe vernietig in die vroegste stadiums van hul ontwikkeling. So daar is 'n manlike immunologiese onvrugbaarheid, of meer presies, outo-immuun.
Gekombineerde en relatiewe vorm
In die gekombineerde vorm word hormonale afwykings van 'n ander aard gekombineer met uitskeidingsversteurings veroorsaak deur inflammasie van die geslagsorgane.
Relatiewe onvrugbaarheid is 'n term wat toegepas word op die paartjies wat, na noukeurige ondersoek, nie die oorsaak van so 'n toestand kon vind nie.
In primêre onvrugbaarheid het die man nog nooit kon bemes nie. Sekondêre onvrugbaarheid word verkry. Van so 'n man het swangerskap voorheen plaasgevind, maar as gevolg van siekte of besering verloor hy die vermoë om te bemes.
Watter dokter moet kontak indien die egpaar geen kinders gedurende die jaar het met gereelde seks en geen voorbehoeding? Vrugbaarheidsprobleme word opgelos deur twee spesialiste - 'n uroloog en 'n ginekoloog. Eerstens, ondersoek die man. As hy onvrugbaarheid het, sal sy lewensmaat ondersoek word vir verdere hulpverlenende tegnologie. As 'n man gesond is, sal die redes vir die afwesigheid van swangerskap by 'n vrou gesoek word.
Diagnose van manlike onvrugbaarheid begin met die versameling van klagtes en anamnese. Die dokter spesifiseer die siektes, beserings, beroepsgevare en baie ander probleme. Die simptome van onvrugbaarheid is nie spesifiek nie en word veroorsaak deur die oorsaak daarvan.
By eksterne eksamens bepaal mans die ontwikkeling van sekondêre seksuele eienskappe. Dit is belangrik om die geslagsorgane te inspekteer, waarin ontwikkelingsafwykings, varicocele, testikulêre gewasse en ander siektes geïdentifiseer kan word.
Kenmerkende tekens van manlike onvrugbaarheid kan opgespoor word deur addisionele metodes.
bepaling van testosteroon, prolactien, luteiniserende en follikelstimulerende hormoonvlakke,
sitologie van prostaatafskeiding,
bakteriologiese ondersoek van sperma,
die bepaling van die vlak van antisperm teenliggaampies in die bloed met behulp van 'n immunologiese studie,
Instrumentele diagnostiese metodes:
ultraklankondersoek van die bekkenorgane en prostaatklier,
transrektale ultraklank om die permeabiliteit van die vas deferens te verduidelik,
radiografie van die skedel en die Turkse saalgebied vir vermoedelik pituïtêre letsel.
Die eerste en belangrikste metode van navorsing vir manlike onvrugbaarheid is die ontleding van ejakulasie. Ondersoek die monster wat 48-72 uur na die omgang geneem is. Sperm kan tydens masturbasie of tydens normale seksuele omgang versamel word in 'n kondoom sonder spermdodende behandeling. Die monsterhouer moet skoon wees, maar nie noodwendig steriel nie. Na ontvangs van die saad moet dit binne 'n uur by die laboratorium afgelewer word. Vervoer by kamertemperatuur. As daar geen patologie in die monster voorkom nie, word die man as gesond beskou. As abnormaliteite opgespoor word, word die analise twee keer na seksuele onthouding binne 3-7 dae uitgevoer, tussen 7 en 21 dae na die eerste analise.
Kriteria vir 'n normale ejakulasie:
die aantal sperms 50-200 miljoen in 1 ml,
70-80% van die motiele sperma
70-80% uiterlike normale selle.
Wanneer afwykings van hierdie aanwysers verskillende soorte oortredings van spermatogenese diagnoseer:
oligozoospermia (afname in alle aanwysers),
asthenozoospermia (afname in die aantal motiele sperms terwyl ander aanwysers binne die normale omvang gehou word),
Nekrospermie (geen lewende sperms),
teratozoospermia (meer as 30% van degeneratiewe selle),
azoospermia (daar is slegs spermatogenese selle - onvolwasse voorlopers van spermatozoe),
aspermie (geen sperm- of spermatogenese selle nie).
In die teenwoordigheid van 'n orgasme, maar in die afwesigheid van ejakulasie, word urine uitgeskei na omgang ondersoek om vals aspermatisme te bevestig.
Baie pasiënte word getoon om 'n mediese genetika te raadpleeg.
Onvrugbare paartjies is natuurlik geïnteresseerd in die vraag of manlike onvrugbaarheid behandel word? In hierdie toestand word konserwatiewe, chirurgiese metodes en bykomende reproduktiewe tegnologie gebruik. Die effek van behandeling word bepaal deur die oorsaak van onvrugbaarheid.
Eerstens moet die pasiënt ophou rook en alkohol drink, probeer om sy verstandelike toestand te normaliseer, genoeg slaap te kry en stres te vermy. Die dieet moet dierlike proteïene en vitamiene A, E, C en ander bevat.Dit is nodig om beroepsgevare uit te skakel, onnodige dwelms uit te skakel. 'N Man moet behandeling ondergaan vir geïdentifiseerde aansteeklike en inflammatoriese siektes.
Om die produksie van spermatozoïede te stimuleer, word 'n man vir 3 maande multivitamiene, sinkpreparate en kruiemiddels voorgeskryf.
Baie pasiënte word hormone getoon:
gonadotropien of estrogeenantagoniste - met hipogonadotropiese gonadisme,
glukokortikoïede - vir aangebore adrenale hiperplasie of outo-immuun onvrugbaarheid,
testosteroon - terwyl die afskeiding daarvan in die testikels verminder word,
dopamienantagoniste - met hiperprolactinemie.
Wanneer en hoe om 'n pasiënt met hormone te behandel, besluit die endokrinoloog. Sulke terapie moet onder streng mediese toesig wees.
Chirurgiese ingrypings vir onvrugbaarheid word uitgevoer om varicocele uit te skakel, die permeabiliteit van die vas deferens te herstel en vals aspermatisme te behandel.
Met die ondoeltreffendheid van hierdie metodes van behandeling gebruik gehelpte reproduktiewe tegnologieë:
Stel voorbehandelde sperm in die baarmoederholte voor.
Met die mislukking van verskeie sulke pogings met manlike onvrugbaarheid, eko.
As die spermslesings uiters ongunstig is (die aantal spermselle is minder as 2 miljoen per milliliter, is die aantal morfologies normale selle minder as 4%), 'n intracytoplasmatiese spuitspuit word uitgevoer. Om dit te doen, word 'n kwaliteitsperm in die eier geplaas met 'n mikropipette. Hierdie tegniek is baie duur, die doeltreffendheid daarvan bereik 10%.
Met die ondoeltreffendheid van al hierdie metodes word kunsmatige bevrugting deur donorsperma uitgevoer.
Dus, die behandeling van manlike onvrugbaarheid is 'n moeilike taak. Daarom is die voorkoming van hierdie toestand van groot belang. Dit sluit in maatreëls wat daarop gemik is om die oorsake van die siekte uit te skakel:
gesonde lewenstyl, geestesgesondheid, fisiese aktiwiteit,
versigtigheid en verstand om besering te vermy,
voorkoming van verkoues,
ophou rook en alkohol drink
gebruik van persoonlike beskermende toerusting wanneer hulle werk in gevaarlike produksie,
tydige behandeling van varicocele,
effektiewe kliniese ondersoek van die bevolking, gerig op die vroeë opsporing en behandeling van ander siektes wat die ontwikkeling van onvrugbaarheid kan beïnvloed.
Die stadiums van die opname om manlike onvrugbaarheid te bepaal
Wanneer 'n vraag ontstaan ​​oor onvrugbaarheid, ontstaan ​​die volgende: "Watter dokter moet geraadpleeg word?". Eerstens moet jy na die uroloog terugkeer, na die eerste eksamen en onderhoud sal hy vir eksaminering stuur. Hierdie prosedure sluit verskeie stappe in wat sal help om te bepaal of 'n man onvrugbaar is of nie.
Die eerste fase. Dit sluit die volgende prosedures in:
Die studie van die pasiënt se lewens-, gesondheids- en mediese geskiedenis. Die dokter voer 'n gesprek met 'n man, kyk na die toetse wat vroeër oorhandig is. Hy sal seker uitvind of urologiese siektes, siektes van die voortplantingstelsel voorheen oorgedra is, en die man is ooit behandel vir 'n seksueel oordraagbare infeksie, en of daar enige chroniese siektes is. Dit spesifiseer hoe lank bevrugting nie voorkom nie, of die vennoot aborsies gehad het ensovoorts. Maar dit moet verstaan ​​word dat een studie van die geskiedenis klein sal wees, en daarom is dit nodig om alle toetse te slaag.
Semen analise. Dit is verpligtend. Wanneer veranderinge in die semen vasgestel word, word aanbeveel dat verskeie herhaalde toetse van analise nie minder nie as twee weke later uitgevoer word.
MAR toets. Help om die presiese aantal sperma wat nie geskik is vir bevrugting te identifiseer nie. As die resultaat meer as 50% oorskry, dan is die diagnose "immunologiese steriliteit".
Gekoppelde immunosorbent toets. Help titer antisperm teenliggaampies.
Konsultasie met androloog. Help om die erns van sekondêre seksuele eienskappe te bepaal, ondersoek die penis, testikels en bors kliere by mans.
Sitologiese analise. Verskaf betroubare inligting oor die verre uretra en seminale vesikels.
Analise van die opsporing van bakterieë in die prostaatafskeiding. Ook bloed word geskenk vir biochemie en 'n algemene analise, die bloedtipe en die Rh-faktor word bepaal. Analise om die vlak van die manlike hormoon te bepaal - testosteroon.
Die tweede fase. As dit na die eerste stadium nie moontlik was om die oorsake van onvrugbaarheid te ondersoek nie, skryf die dokter die volgende stadium voor, wat insluit:
Analise van follikelstimulerende hormoon, luteïniserende hormoon, testosteroon, sekshormoon bindende globulien.
Ultraklankskrotum. Help om strukturele veranderinge en patologieë van die byvoegsels, testes en prostaatklier op te spoor.
TRUS metode. Help om veranderinge in die seminale blaasjies op te spoor.
ELISA analise in samewerking met polimerase kettingreaksie.
Navorsing op die genetiese vlak.
Die studie van spermsentrifugale.
Ondersoek van urine verkry na ejakulasie.
Om te verhoed dat 'n ongesonde baba gebore word, moet swangerskap sorgvuldig beplan word. En as daar enige probleme is, is dit noodsaaklik dat u hulp soek en eksaminering deur 'n spesialis voltooi. Ontledings sal help om enige afwykings wat in die liggaam voorkom, te wys. Maak seker dat jy 'n eksamen met 'n maat voor bevrugting slaag om seker te maak dat jy 'n kind kan begryp, en sy - om hom te dra.
Wees nie bang vir dokters en ignoreer hul besoeke nie, want hoe gouer jy 'n probleem kan opspoor, hoe makliker sal dit wees om op te los. As jy steeds die situasie laat loop, moet jy verstaan ​​dat dit later moeiliker sal wees om jou te genees, en niemand kan verseker dat die kind heeltemal gesond sal wees nie.
Daarom benader jy jou manlike gesondheid met volle verantwoordelikheid en begrip van die situasie, aangesien manlike onvrugbaarheid in die meeste gevalle, indien dit nie verwaarloos word nie en nie ingebore is nie, genees kan word. Die belangrikste ding is om geduld en ondersteuning van jou tweede helfte te hê.
As jy nie 'n kind kan swanger weens enige sielkundige probleme nie, moet jy beslis 'n psigoterapeut en 'n seksterapeut kontak wat sal help om so 'n verwarde verwurging te ontrafel.
Maar jy moet nie toetse vermy wat help om seker te maak dat jy nie probleme met fisiese ontwikkeling en behoorlike funksionering van die geslagsorgane, prostaatklier en testikels het nie.
As jy besluit om manlike onvrugbaarheid te genees, moet jy nie net die aanbevelings van 'n spesialis volg nie, maar ook 'n verloop van behandeling ondergaan, maar ook aandag gee aan jou lewe en sekere aanpassings maak.
Voorbereiding vir die opname
Om manlike onvrugbaarheid te bepaal, is dit die beste om 'n paar semen te slaag. Om betroubare resultate te verkry, moet 'n man sekere reëls nakom.
Voor die eksamen vir 'n paar dae moet jy onthou van:
van oorverhitting van die testikels,
Om 'n toets vir manlike onvrugbaarheid uit te voer, word sperm in spesiale geregte in 'n toegeruste kamer in die laboratorium versamel.
Om saad te kry, moet 'n man masturbeer. Die ontleding kan onbetroubaar wees as die semen verkry is as gevolg van onderbreking van seksuele omgang of na 'n kondoom in die laboratorium gebring.
In geen geval moet jy self probeer om 'n diagnose by die huis te maak nie. Dit moet verstaan ​​word dat selfs hoë-presisie-toestelle foute maak, en die analise is nie altyd die eerste keer kan die finale waarheidvolle resultaat toon nie.
In medisyne is daar selfs gevalle waar mans met onvrugbaarheid gediagnoseer is, en as gevolg hiervan het kinders aan hom verskyn, en dit was geneties bewys. Daarom is dit nie nodig om na die eerste analise in wanhoop te val nie, veral aangesien moderne medisyne 'n hoë vlak van ontwikkeling bereik het.
Ook, manlike onvrugbaarheid kan voorkom teen die agtergrond van swak lewenstyl, ernstige alkoholisme en rook. Hierdie faktore beïnvloed immers die kwaliteit van die sperm- en spermmotiliteit.
1 Inleiding tot die probleem
Dit is moeilik om onvrugbaarheid in 'n man te bepaal. Die hoof simptome kan wissel. Die pasiënt moet aandag gee aan die toestand van sy semen. In die geval van onvrugbaarheid het dit die vorm van strekfilamente of gevormde klonte. Hulle kan aktief uitstaan ​​nadat hulle orgasme bereik het.
In die geval van die diagnose van chroniese siektes van die voortplantingstelsel, wat lei tot 'n inflammatoriese proses in die prostaat of testikels, kan u die afwesigheid van sperma waarneem. In geval van so 'n toestand moet die pasiënt 'n androloog kontak, wat 'n toets vir sperms en gedragstoetse vir onvrugbaarheid sal skeduleer.
Manlike onvrugbaarheid is 'n siekte wat kan manifesteer as swak pyn in die onderbuik. Pyn kan voorkom na swaar fisiese inspanning en dui aan op die ontwikkeling van varicocele - 'n siekte wat veroorsaak word deur oormatige uitbreiding van die testulêre aar. Dit manifesteer hom in verskeie stadiums.
In die aanvanklike stadium is primêre simptome feitlik heeltemal afwesig. Varicocele kan slegs tydens 'n ultraklankskandering gediagnoseer word. Manlike onvrugbaarheid begin in die 1ste stadium ontwikkel. Kliniese veranderinge word geassosieer met oorverhitting van die testikels wat veroorsaak word deur oormatige bloedvloei. Om hierdie rede sterf die meeste spermatozoë vinnig.
In hierdie geval is dit nodig om 'n androloog te raadpleeg en ondersoek te word met die betrokkenheid van spesiale diagnostiese toerusting. Die ontwikkeling van onvrugbaarheid kan dui op 'n aantal vals urinêre dringings wat in die nag voorkom. Hierdie simptoom kan die ontwikkeling van prostatitis aandui. Die inflammatoriese proses in die prostaatklier kan die ureter blokkeer.
Op die oomblik van ejakulasie vorm die prostaatklier 'n stof waarin spermatozoë gekonsentreer word. As so 'n stof afwesig is, sal die vervoer van sperm onmoontlik word.
Manlike onvrugbaarheid kan 'n gevolg wees van geskiedenis, wat die gebrekkige werk van die endokriene kliere aandui. As die pasiënt se verswakte organe van interne afskeiding dan waarskynlik dit een van die volgende redes is:
bors / maag groei,
'N Man moet verstaan ​​dat een van die hooftekens van onvrugbaarheid as swangerskap in 'n vrou beskou kan word as die kontrasepsie afwesig was. Om die presiese kliniese prentjie te bepaal, moet u dokter kontak. Om 'n diagnose te vestig vereis 'n aantal spesiale prosedures, 'n goed toegeruste laboratorium is nodig.
2 Kliniese studie
Om te verstaan ​​hoe om 'n man vir onvrugbaarheid te toets, haas pasiënte nie gou om 'n dokter te raadpleeg nie. Ja, dit is baie makliker vir mans om onvrugbaarheid te vestig as vir vroue, maar tuisdiagnostiek kan nie 100 persent akkuraat wees nie. Huis is nie 'n plek vir diagnostiese prosedures nie.
U kan die probleem soos volg regmaak:
aanvanklike pasiënt onderhoud,
omvattende mediese ondersoek,
diagnose van die urogenitale sfeer,
konsultasie met 'n genetikus, 'n seksoloog, ens.
Die voorgestelde skema van die studie kan wissel. Om die probleem te bepaal, begin dokters met 'n spermogram - 'n toets wat uitgevoer word op spesiale hoë-presisie mediese toerusting. Manlike kiemselle, eienskappe van die morfologiese struktuur word ondersoek deur middel van elektroniese tellers.
Hierdie tipe navorsing help om onvrugbaarheid of die invloed van enige orgaan op die ontwikkeling van vrugbaarheid te vestig. As die biologiese materiaal wat bestudeer word nie sperm bevat nie, dan is dokters, volgens watter tipe hierdie geval, gewoonlik sekretoriese onvrugbaarheid.
Nadat jy verstaan ​​het hoe om 'n man te kyk, moet jy nie tot gevolgtrekkings haas nie. Die oorsaak kan afsonderlike paaie wees wat die beweging van sperma blokkeer. Hoe om onvrugbaarheid op 'n ander manier te bepaal? Spermanalise kan agglutinasie toon - 'n toestand waarin spermselle bymekaar bly. Hierdie opsie is moontlik in die geval van 'n diagnose van 'n outo-immuun tipe navorsing.
In geval van opsporing van primêre simptome, is dit nodig om hulp van u dokter te soek.
Androloog sal die nodige prosedures voorskryf om die ware oorsaak van die siekte te help bepaal.
Hoe om 'n man vir onvrugbaarheid na te gaan
Tans ly baie mans aan onvrugbaarheid, so getroude vroue wonder dikwels hoe om 'n man vir onvrugbaarheid te toets. Die verantwoordelikheid vir bevrugting lê immers in die meeste gevalle by die manlike deel van die gesin.
As so 'n probleem ontstaan ​​het, moet albei eggenote 'n spesialis kontak om seker te maak dat die probleem juis in 'n man lê. Die hoofoorsaak van manlike onvrugbaarheid word beskou as obstruksie van die vas deferens en sielkundige faktore. Maar jy moet nie selfdiagnose aangaan nie en daarom is dit nie nodig om die besoek aan die dokter te vertraag nie.
Hoe om manlike onvrugbaarheid te identifiseer
Diagnose van manlike onvrugbaarheid vind in verskeie stadiums plaas. Eerstens, die manlike dokter versamel die nodige geskiedenis. Hy verduidelik die eienskappe van seksualiteit, die teenwoordigheid van operasies, siektes, negatiewe faktore. Verder, 'n deeglike fisiese ondersoek (inspeksie van are, testikels, ens.)
Tipies, manlike onvrugbaarheid is die gevolg van 'n verandering in die kwaliteit en eienskappe van sperm en sperma. Om hierdie oortreding te identifiseer, word spermogram uitgevoer. Wat is die naam van manlike onvrugbaarheid vir verskeie afwykings wat in die ejakulaat geïdentifiseer word? Afhangende van die kwalitatiewe en kwantitatiewe eienskappe van sperma word die volgende patologieë onderskei:
spermatoschesis - afwesigheid van ejakulasie
oligospermia - onvoldoende spermkonsentrasie in die ejakulasie,
azoospermie - die afwesigheid van sperma,
teratospermia - skending van die vorm en struktuur van die saad,
oligoastenoteratozoospermiya - 'n kombinasie van sommige spesies,
nekrospermiya - 'n groot aantal dooie sperms,
astenospremiya - lae spermmotiliteit.
Die normale volume sperm is 2-6 ml, in 1 ml is daar gemiddeld 20 spermatozoa, waarvan 60% gesond en mobiel moet wees.
Bykomende metodes vir die bepaling van manlike onvrugbaarheid
Met behulp van 'n MAR toets word immuun onvrugbaarheid opgespoor (produksie van teenliggaampies tot sy eie saad). Eksaminering van testes en bylaes word effektief uitgevoer met behulp van ultraklank, gekombineer met Doppler. Dit help inflammatoriese, chirurgiese en fisiologiese afwykings uit te skakel.
TRUS is 'n meer gedetailleerde diagnose van die organe van die manlike voortplantingstelsel. Uitgesproken versteurings van sperms tree dikwels op as 'n rede vir die uitvoer van genetiese navorsing. Meer om die oorsake van manlike onvrugbaarheid te bepaal word gebruik bilaterale geniografie, wat help om die obstruksie van die vas deferens te bepaal.
By mans is hormone nie net verantwoordelik vir libido nie, maar ook vir normale spermatogenese. Eerstens bepaal hulle die vlak van testosteroon, FSH, prolactien en LH. Hierdie tipe diagnose word gewoonlik voorgeskryf vir oligozoospermia, azoospermia en hipogonadisme.
Diagnose van aansteeklike siektes
Seksueel oordraagbare infeksies (SOI's), veroorsaak dikwels onvrugbaarheid, so jy moet PCR uitvoer op alle algemene seksueel oordraagbare infeksies wat deur 'n smet uit die uretra opgespoor word. Die geheim van die prostaat- en sperma-saad word uitgevoer in die geval van 'n inflammatoriese proses, die teenwoordigheid van leukosiete en bakterieë in die semen. Dikwels word met behulp van hierdie toetse prostatitis bespeur.
Die verhoging van die vlak van vrye radikale veroorsaak beskadiging van die spermmembraan en hul chromosoom DNA, dus hierdie tipe diagnose is soms net nodig om die onderliggende oorsaak van die siekte te bepaal. Die akrosomale reaksie toon chemiese afwykings op die spermkop, wat die penetrasie daarvan in die eiersel belemmer.
Mikroskopiese ondersoek van sperm onder 'n elektronmikroskoop, Shuvarsky-toets, biochemie ejakuleer, Krueger-studie (uitgebreide spermogram), Kurzrock-Miller-toets, testikulêre biopsie, die definisie van tumor merkers kan na goeddunke van die dokter toegedien word indien ander metodes nie enige abnormaliteite of vir volledige kliniese die prente.
Hoe om manlike onvrugbaarheid te behandel
Na die diagnose word die vraag hoe om manlike onvrugbaarheid te behandel, voor 'n manlike dokter. Die antwoord daarop is in elke geval individueel. Dit hang af van baie faktore, veral die oorsake van manlike onvrugbaarheid. Miskien is die aanstelling van sekere dwelms, en moontlik chirurgie.
Terapeutiese behandeling sluit in antibiotika vir SOI's, hormonale medisyne (androgenen, hormone vrystelling, anti-oestrogenen) as 'n oormaat of tekort aan hormone word gedetecteerd. Om die kwaliteit van sperma, homeopatiese middels (trianol, raveroon), vitamiene (veral vitamien D), immunomodulators (pirogene, immunoglobulien) en middels om seksuele funksie te verbeter (andriol, caverject, tentex, iohimbin, homcolin) te verbeter, word voorgeskryf.
'N Inheemse breuk, varicocele, en enige struikelblokke vir die verloop van die saad word slegs chirurgies behandel. Hoe vroeër die operasie uitgevoer word, hoe hoër is die waarskynlikheid om normale werking te herstel.
Die ICSI-metode (bekendstelling van 'n spermsel in die sitoplasma van 'n eier- of intracytoplasmiese inspuiting van 'n spermsel) word gebruik indien die spermsel nie kan saamsmelt met die eier as gevolg van onaktiwiteit of ander afwykings nie.
Watter dokter behandel manlike onvrugbaarheid - manlike dokter (uroloog) | Urologie en ginekologie
| Urologie en ginekologie
Om die een of ander rede, in die moderne samelewing, dink baie mense dat as 'n mens gesond is en hy goed met oprigting is, dan kan hy nie probleme met bevrugting hê nie. Natuurlik is hierdie opinie verkeerd. In ongeveer die helfte van die gevalle is dit die man wat die skuld vir die afwesigheid van kinders in die familie moet blameer.
Wie om te kontak as dit onmoontlik is om 'n kind te hê, en die belangrikste, wanneer?
Om hierdie vrae te beantwoord, laat ons so 'n konsep as "steriliteit" definieer. 'N Steriele paartjie word beskou as nie in staat wees om 'n kind vir 'n jaar van gereelde seksuele lewe te hê nie, met dien verstande dat dit geen kontrasepsiemetodes gebruik nie.
As u jouself in hierdie situasie sien, moet u nie die dokter vir 'n lang tyd uitstel nie.
Wie om te kontak? Watter dokter behandel manlike onvrugbaarheid? Eerstens moet jy na die uroloog of androloog gaan. Hierdie spesialiste of manlike dokters sal die nodige toetse en navorsing voorskryf. Dit is waarskynlik dat die konsultasies van ander dokters, byvoorbeeld 'n endokrinoloog, ook benodig sal word.
Hoe om onvrugbaarheid by mans in te gaan, indien in twyfel?
Daar is tipes onvrugbaarheid wat redelik voor die hand liggend is, selfs sonder om 'n laboratorium in te gaan. Byvoorbeeld, die afwesigheid van manlike potensiaal / oprigting, sonder watter seksuele omgang nie moontlik is nie en dus bevrugting nie moontlik is nie.
Daar is ook eksterne skade aan die testikels wat veroorsaak word deur verskeie beserings, wat lei tot die verwydering van een of albei testikels. Nog 'n duidelike simptoom van onvrugbaarheid is die afwesigheid van sperma ('n man kan seksuele omgang hê, maar geen sperm word vrygestel nie).
Daarbenewens kan sommige eienskappe van die struktuur van die manlike geslagsorgane tot onvrugbaarheid lei. Byvoorbeeld, daar is gevalle waar die opening van die uretra, waardeur sperm vrygelaat word, nie aan die hoof van die penis is nie, maar aan die basis daarvan.
Dit is ook moontlik die afwesigheid of obstruksie van vasdeferensies wat die seminale vloeistof van die testikel na die penis dra. Ook ongewensde testikel in die skrotum, wat nie moontlik is om 'n volwaardige saad te produseer nie.
Met al die bogenoemde simptome, wat die persoon self toelaat om sy onvrugbaarheid te bepaal, is dit nie nodig om selfmedikasie te maak nie. Dit is so gou moontlik nodig om 'n spesialis (uroloog, androloog, spesialis vir reproduktiewe sentrums, ensovoorts) te raadpleeg, want Meestal, met behoorlike en tydige behandeling, kan 'n persoon gehelp word om onvrugbaarheid te genees en 'n volwaardige man en pa word.
Vir verborge (onopvallende) vorms van onvrugbaarheid, moet u ook 'n dokter raadpleeg wat sal bepaal watter eksamen nodig is.
Hoe toets mans vir onvrugbaarheid in sulke gevalle? Die algemeenste studie is die spermogram.
Die pasiënt gee 'n klein hoeveelheid sperms vir analise, op grond waarvan bepaal word hoeveel 'n mens se liggaam spermatozoa produseer en watter kwaliteit dit is.
As gevolg van die behaalde toetse kan addisionele eksamens voorgeskryf word, soos ultraklank, mikrobiologiese en genetiese toetse, X-strale, ens.
Seksueel aktief beteken nie gesond nie
Dokters sê dat manlike onvrugbaarheid die onvermoë van 'n volwasse man beteken om 'n kind te swanger. So 'n patologie is nie 'n siekte nie, maar 'n toestand van die organisme, waarin die verteenwoordigers van 'n sterk helfte van die mensdom steurnisse in die funksionering van stelsels en organe het.
In die meeste gevalle word mans geskok deur die diagnose van onvrugbaarheid. Trouens, baie glo dat seksuele aktiwiteit, die vermoë om 'n vrou te bevredig, reeds die vermoë is om swanger te raak.
Mans verwar die vermoë om te ereksie met die vermoë van sperm om vroulike eiers te bemes.
Om geen klagtes oor gesondheid te hê nie, om onvermoeid in die bed te wees, weier hulle om te glo dat hulle vrugteloos kan wees.
As die vermoë om te bemes afhanklik was van die seksuele aktiwiteit van mans, sou alles makliker wees, maar dit is ongelukkig nie.
En om 'n eksakte diagnose te maak, word 'n omvattende diagnose vereis onder leiding van 'n uroloog en androloog.
Dit is logies om 'n patologie in 'n man te vermoed wanneer bevrugting met gereelde seksuele aktiwiteite dwarsdeur die jaar nie in 'n gesonde vrou voorkom nie.
Definisie van onvrugbaarheid by mans
Dit bestaan ​​uit kliniese en laboratoriumeksamens. Die eerste sluit in 'n primêre opname, diagnose van die genitourêre status, konsultasie met 'n seksterapeut, genetika, terapeut.
Eksamen in die laboratorium is 'n spermogram.
Hierdie deel van die diagnose is 'n belangrike stap in die beoordeling van die algehele vrugbaarheid en toestand in die man van al die kliere. Spermogram laat toe om hoë en stabiele prestasie vir elke pasiënt te verkry, wat dit moontlik maak om een ​​so 'n analise te beperk.
Om 'n toets vir manlike onvrugbaarheid te doen, moet jy sperm versamel. Dit gebeur gewoonlik deur masturbasie. Dit word versamel in 'n spesiaal ontwerpte steriele houer. Om 'n spermogram te maak, om deur middel van onderbreking van seksuele omgang gesak te word, of om 'n latex-kondoom te gebruik, is onaanvaarbaar.
Om 'n objektiewe analise van 'n man te verkry moet dit goed voorberei. Drie tot vyf dae voor die oorgawe van sperms, vereis seksuele onthouding. Daarbenewens moet jy ook weerhou van die gebruik van alkoholiese drank, dwelms, vetterige en pittige kosse. Jy moet nie die dag daarvoor 'n warm bad neem nie.
Die spermogram bepaal die toestand van die manlike sperma. Dit gaan oor die bepaling van hul hoeveelheid, mobiliteit, vitaliteit. Daarbenewens word die teenwoordigheid van infeksies in semen ook nagegaan.
Volgens die resultate van die spermogram word sulke vorme van manlike onvrugbaarheid gestel:
Sekretoriese. Dikwels word hierdie tipe onvrugbaarheid gediagnoseer in verteenwoordigers van die sterk helfte. Ons praat oor soutende saad, nie in staat om die eier te bereik nie, bevrug dit. Behandeling van die sekretoriese vorm vind plaas met behulp van hormonale middels en ander medisyne.
Obstruktiewe. Hierdie spesie word gekenmerk deur die teenwoordigheid van struikelblokke in die pad van sperma. Sulke komplikasies ontstaan ​​as gevolg van besering, inflammasie. Die mees algemene behandeling vir obstruktiewe manlike onvrugbaarheid is chirurgies.
Immunologiese. In hierdie geval produseer die manlike liggaam spesifieke teenliggaampies wat bevrugting van eiers voorkom. Om hierdie situasie reg te stel, sal 'n addisionele MAR-toets vereis word, sowel as omvattende behandeling.
Moet dus nie die besoek aan die dokter uitstel nie, as die paartjie vermoed dat die vennoot vrugteloos is. Dit is ook onmoontlik om met die geskeduleerde eksamen te vertraag. Spermogram sal die vorm van onvrugbaarheid akkuraat en akkuraat bepaal en voldoende terapie vir mans voorskryf.
Veral vir beremennost.net - Elena TOLOCHIK
Ongeveer 10% van paartjies het 'n onvrugbaarheidsprobleem, wat na gereelde seksuele omgang voorkom sonder om enige voorbehoeding vir 'n jaar of twee jaar te gebruik.
Die vraag oor watter soort dokter onvrugbaarheid behandel word as baie relevant beskou, aangesien pasiënte toenemend voorkom wat om verskeie redes die hulp van 'n gekwalifiseerde spesialis benodig, wat goed vergewis van die reproduksieprobleme.
Manlike onvrugbaarheid word 'n paar keer minder as vroulik gediagnoseer, maar het 'n meer komplekse behandelingsproses, wat te wyte is aan 'n aantal psigo-emosionele nuanses. Slegs wedersydse begrip en die gemeenskaplike doel om 'n baba te hê, kan egter 'n positiewe uitslag gee vir 'n paartjie.
Die oplossing van die vraag van bevrugting en bevalling is 'n baie moeisame proses en kan aansienlike finansiële en tydskoste verg. Moderne dokters en metodes om die probleem van onvrugbaarheid op te los, is in die meeste gevalle redelik belowend..
Die hoofoorsake van onvrugbaarheid by vroue
Die etiologiese faktor van onvrugbaarheid kan baie uiteenlopend wees, wat veroorsaak dat die onmoontlikheid van 'n vrou om 'n kind swanger of te dra. Die onvrugbaarheids dokter word 'n ginekoloog-vrugbaarheidspesialis genoem. Hy is betrokke by die identifisering, ondersoek en oplossing van die probleem van onvrugbaarheid. Dokters beskou die volgende siektes en fisiologiese toestande as die mees algemene oorsake van gestremde reproduktiewe funksie by vroue:
akute of chroniese vorme van ginekologiese siektes, soos endometriose, neoplasmas en verskeie inflammatoriese prosesse, wat deur sekere simptome geopenbaar word,
verwaarloosde aansteeklike siektes van die genitale kanaal lei dikwels tot ernstige probleme in konsepsie (sifilis, gonorree, trichomoniasis, chlamydia),
obstruksie van die fallopiese buise as gevolg van gereelde of kroniese inflammatoriese prosesse,
beserings aan traumatiese voortplantingsorgane, dit wil sê aborsies, afleweringsprosesse of enige chirurgiese intervensies,
hormonale wanbalans in die seksuele sfeer,
die onderontwikkeling van die voortplantingsorgane in vroue, wat die ginekoloog by die eerste roetine-ondersoeke onthul,
aangebore afwykings of volledige afwesigheid van geslagsorgane,
baarmoeder, fallopiese buise of eierstokke verwyder as gevolg van chirurgie vir neoplasma,
swaar fisiese inspanning en konstante spanning,
tekort aan die liggaam van 'n vrou wat 'n swangerskap beplan, sekere voedingstowwe,
Die meeste van die genoemde probleme in die moderne praktyk van dokters kan opgelos word. Onvrugbaarheidsbehandeling word uitgevoer deur 'n ginekoloog en vrugbaarheidspesialis., wat met behulp van dwelms of chirurgies 'n vrou help om vrugbaarheid te behaal en in stand te hou (die vermoë om swanger te word).
Ongeveer 35-40% van die gevalle van die afwesigheid van 'n kind in 'n paartjie, is die rede in die manlike liggaam.
Dit is nogal moeilik om manlike onvrugbaarheid te identifiseer en te behandel, aangesien die verteenwoordigers van die sterker seks dikwels weier om hul impotensie te erken tydens bevrugting, wat die proses van herstel van die reproduktiewe funksie van 'n getroude paartjie baie bemoeilik.
Onvrugbaarheid by mans word behandel deur 'n uroloog of orrologe, dit is 'n spesialis wat die probleme van die urogenitale stelsel hanteer. Die hoofoorsake van manlike onvrugbaarheid, dokters oorweeg die volgende:
eksterne genitale trauma (skrotum),
seksueel oordraagbare infeksies,
chirurgiese patologie (varikocele, breuk, fibrotiese veranderinge, hidrokele),
'n klein aantal sperms in die ejakulasie, of die volledige afwesigheid van hulle,
onreëlmatige spermatozoa wat nie in staat is om te bemes,
Ouderdomsverwante veranderinge in die voortplantingsstelsel by mans veroorsaak 'n beduidende afname in vrugbaarheid na 40-45 jaar, wat in ag geneem moet word deur die geneesheer wat onvrugbaarheid behandel,
sedentêre leefstyl kan stagnasie in die pelvis veroorsaak en as gevolg daarvan 'n skending van sperma,
gebrek aan enige voedingstowwe in die liggaam (sink, selenium, vitamiene van groep B, vitamiene A en E),
endokriene klier siekte, veral diabetes mellitus.
Manlike onvrugbaarheid word behandel deur die androloog of uroloog, wat bepaal word na omvattende metodes van ondersoek en diagnostiese maatreëls. Gewoonlik kan die meeste van die probleme van hierdie spesifisiteit van dokters opgelos word, omdat moderne medisyne die nuutste tegnologie en gereedskap in gespesialiseerde klinieke het.
In sommige gevalle bepaal 'n ginekoloog vir onvrugbaarheid, dit wil sê 'n voortplantingspesialis, na al die nodige navorsing oor die gesondheid van albei vennote van 'n egpaar, die immuunversoenbaarheid van die vrou en die man.
Dokters noem die immuunstipe onvrugbaarheid 'n toestand wanneer die vroulike voortplantingselle (spermatozoa) die vroulike organisme as vreemdelinge beskou met wie die aggressiewe stryd begin, dus bevrugting is eenvoudig onmoontlik met absolute gesondheid in albei vennote.
In die meeste gevalle word hierdie tipe onvrugbaarheid suksesvol uitgeskakel deur dokters met hormoonterapie.
Vir die behandeling van onvrugbaarheid gebruik dokters 'n individuele benadering en die volgende behandelings:
regstelling en stimulering van spermatogenese,
psigoterapeutiese middele vir die normalisering van psigo-emosionele gesondheid,
chirurgiese ingryping behels laparoskopiese en histeroskopiese metodes vir endokriene patologie,
'N Vroulike vrugbaarheids dokter word 'n ginekoloog, 'n vrugbaarheidspesialis genoem, wat in sommige gevalle 'n intraperitoneale en retroperitoneale benadering gebruik om bevrugting te voltooi,
die dokter voorskryf immuniteitsregstelling.
In die suksesvolle behandeling van onvrugbaarheid, wedersydse belangstelling, die verantwoordelikheid van vennote en die versigtige implementering van alle doktersvoorskrifte is belangrik.
Die vraag: "Hoe om te toets vir onvrugbaarheid?" Kom voor in paartjies wat 'n kind vir langer as 'n jaar probeer bevrug het, maar die lang verwagte swangerskap kom nie. Om te probeer om die redes vir hierdie situasie te verstaan, moet die eggenote 'n lang pad kry om uit te vind wat die struikelblok is en as die situasie op 'n positiewe manier opgelos kan word.
Dit is onwaarskynlik dat iemand by die huis sal dink om op homself en sy geliefde te eksperimenteer om hierdie onaangename situasie op te los. Natuurlik, om die waarheid vas te stel, moet jy na 'n spesialis - enroloog of ginekoloog, of na 'n dokter van nie so algemene spesialisasie - voortplantingspesialis, gaan.
Soos u weet, weet statistiek alles. Die probleem van onvrugbaarheid was geen uitsondering nie. Mediese navorsing het 'n statistiek geword.
Byvoorbeeld, as u alle paartjies met 'n normale gesondheid neem wat voortdurend besig is met onbeskermde seks, vir 100%, dan binne een menstruele siklus, vind swangerskap in 'n kwart van die vroue plaas. Na drie maande kan meer as die helfte 'n kind swanger raak.
Die waarskynlikheid van swangerskap na 'n jaar is 85%. Dit is, die verhouding van onvrugbare paartjies is 15%.
Om die rede te probeer uitvind, vra die vennote die vraag: "Wie is die skuld vir onvrugbaarheid?".
Volgens dieselfde onpartydige statistiek is die vermoë om die onvermoë om tussen 'n man en 'n vrou op te spoor, byna halfpad te verdeel, met 'n klein marge in die rigting van die pragtige helfte van die mensdom.
Daarom moet albei vennote na onvrugbaarheid kyk.
Invloed van vrugbaarheidsimpakte:
Ouderdom. Byvoorbeeld, onder vroue wat meer as 35 jaar oud is, ly onvrugbaarheid 'n derde. En onder vroue vyf jaar ouer word die persentasie van diegene wat vrugbaar is, die helfte,
Akute en chroniese siektes, en nie net die genitourêre sfeer nie. Elke kwaal verlaat sy punt: adhesies, hormonale versaking, ander patologieë. En dit alles kan die proses van konsepsie beïnvloed,
Slegte gewoontes. Alkohol, rook, hipodinamie, vetsug werk nie op die beste manier op die geslagselle van mans en vroue nie,
Stres en senuwee-ineenstortings. Ja, ja, alle siektes van hulle is liewe - van die senuwees af. Maar ernstig gesproke is daar 'n afsonderlike tipe onvrugbaarheid, gebaseer op byvoorbeeld die vrees vir swangerskap of ander sielkundige probleme.
Onvrugbaarheid - die vyand is veelzijdig en verraderlik.
Beide vroulike en manlike onvrugbaarheid word in twee kategorieë verdeel:
Met die eerste is alles duidelik - die patologie word in 'n persoon gelê selfs tydens intrauteriene ontwikkeling. Met die tweede is ook baie eenvoudig. Hierdie afname in vrugbaarheid word om verskeie redes gedurende die lewe verkry.
Beide variasies van onvrugbaarheid kan genees word deur toepaslike terapie.
Daar is nog 'n klassifikasie van onvrugbaarheid - afhangende van die oorsake daarvan, naamlik:
Hormoon. Geassosieer met 'n mislukking in die menslike hormoonsisteem. Hier kan patologie nie net in die geslagsgebied geleë wees nie, aangesien geslagshormone ook in die binere, die epifise en ander organe geproduseer word,
Meganies, as daar 'n meganiese struikelblok is vir sperms om die eier of bevrugte eiers in die baarmoeder te betree. Dit word gewoonlik geassosieer met 'n vrou se buis-adhesies
Geassosieer met siektes van die voortplantingstelsel, as gevolg waarvan daar geen normale ontwikkeling van kiemselle is nie,
Immuun. In hierdie geval word anti-sperm teenliggaampies geproduseer wat sperma vernietig. Hierdie onvrugbaarheid kan outo-immuun wees, wanneer sulke ensieme deur die manlike liggaam teen sy eie kiemselle geproduseer word. Alternatiewelik kan teenliggaampies geproduseer word deur die vroulike liggaam wat die manlike saad as die vyand ontmoet en probeer om dit te vernietig.
Ander patologieë wat die vermoë het om nageslag te produseer, kan opgespoor word. Soms is daar verskeie sulke faktore. Studies toon dat dit gebeur in ongeveer 25% van paartjies wat aan onvrugbaarheid ly. In 10% van die gevalle kan die oorsaak van vrugbaarheidsafname nie gevind word nie. Dan word dokters gedwing om 'n diagnose te maak - onverklaarbare onvrugbaarheid.
Hoe en waar om te toets vir onvrugbaarheid
Soos hierbo genoem, moet die egpaar saam ondersoek word om uit te vind wat moet blameer vir die onmoontlikheid van bevrugting en wat eers behandel moet word indien die patologie uitgeskakel kan word. As 'n reël word opnames met 'n man begin, aangesien die diagnose van manlike onvrugbaarheid ietwat makliker en vinniger is.
Dit alles begin met die versameling van geskiedenis, met die verheldering van oorerflike aspekte, verlede siektes, die invloed van negatiewe faktore, die teenwoordigheid van slegte gewoontes, ensovoorts. Verder gaan die dokter voort om verskeie toetse en navorsing te doen.
Semen. Met sy hulp word die hoeveelheid en kwaliteit van die saad beraam. Huur onmiddellik voor die studie. Voor dit moet 'n tydjie van seksuele omgang, slegte gewoontes, medikasie,
MAP toets. Dit kan parallel met semen uitgevoer word, uit 'n enkele gedeelte van die biomateriaal. Hierdie studie sal help om outo-immuunpatologie te identifiseer. Dieselfde toets kan uitgevoer word met behulp van 'n opname van servikale slym of bloed, wat ook ondersoek word vir die teenwoordigheid van semen antigenen,
Ultraklankskrotum. Laat jou toe om die patologie van die manlike geslagsorgane te identifiseer, wat die oorsaak van sy steriliteit kan wees,
'N Bloedtoets vir seksueel oordraagbare infeksies.
As al die toetse en toetse in 'n man normaal is, voorskryf die dokter toetse vir die vrou. Dit begin alles met 'n eenvoudige ginekologiese ondersoek, waartydens die dokter 'n smeer van die serviks afneem.
'N ultraklank ondersoek van die geslagsdele en 'n bloed toets word ook uitgevoer. Tydens die ultraklank word spesiale aandag gegee aan die struktuur van die uterus, die afwesigheid van sy aangebore anatomiese patologieë, wat die sigoot van die bevestiging en die ontwikkeling van die fetus verhoed.
Die dokter bepaal ook die teenwoordigheid van gom prosesse in die fallopiese buise.
Spesifieke vroulike studies sluit die volgende in:
Meting van basale temperatuur. Die gebrek aan toename dui daarop dat ovulasie nie voorkom nie,
Bloedtoets vir hormone. Toegewys na die ontleding van die temperatuurkaart, veral as dit nie 'n piek temperatuurstyging het nie,
Histerosalpingografie. Eenvoudig gestel - x-strale van die uterus en fallopiese buise met die bekendstelling van 'n kontrasmiddel. In hierdie studie is dit ook moontlik om obstruksie van die buise of patologie van die baarmoeder te identifiseer,
Laparoskopie. Hierdie metode kan beide diagnosties en terapeuties wees. Hiervan word 'n klein holte insnyding gemaak, waardeur die laparoskoop ingevoeg word. Effektief vir die opsporing van verskeie siektes, veral endometriose.
Alle studies en ontledings word in mediese instellings uitgevoer. Sommige van hulle kan in gewone distriksklinieke gedoen word. Vir sommige moet jy gespesialiseerde hospitale en sentrums kontak.
In elk geval, om vir die ongebore kind te veg, benodig ons 'n volledige prentjie vir die gesondheid van beide vennote. En net op grond van sy analise, kan die dokter 'n verdere behandelingstrategie voorskryf.
Manlike Onvrugbaarheid Klassifikasie
Die oorsake van die ontwikkeling van die siekte bepaal die volgende vorms van die siekte:
Obstruktiewe onvrugbaarheid word gekenmerk deur moeilike patheid van die vas deferens. Daar is aangebore en verworwe patologie (as gevolg van inflammatoriese prosesse of beserings). Die afwesigheid of onvoldoende aantal spermatozoa kan geïdentifiseer word deur laboratoriumdiagnostiek: biopsie, spermogramme, genitografie.
Sekretêre onvrugbaarheid. Met hierdie verloop van die siekte is daar geen spermsprestasie in die testikels nie. Dit kan wees as gevolg van aangebore afwykings in die ontwikkeling van die testikels, asook sekere siektes en chemiese terapie (verwerfde wanorde).
Genetiese onvrugbaarheid. Die oorsaak van hierdie toestand is 'n afname in die motiliteit en vernietiging van die struktuur van spermatozoa, veroorsaak deur mutasie van gene. Die mees algemene siekte van hierdie tipe word beskou as Kleinfelter-sindroom - die teenwoordigheid van 'n ekstra X-chromosoom. Die hoof eksterne teken van patologie kan getikseerde reduksie genoem word. Daarbenewens oortree die mutasie die ontwikkeling van die manlike geslagsorgane. Daar word vasgestel dat 'n verandering in die Y-chromosoom lei tot 'n afname in die aantal spermatozoë (oligozoospermia) of hul afwesigheid (azoospermia).
Immuun onvrugbaarheid Op die oomblik is dit 'n bietjie bestudeerde vorm van die siekte. Terapie is baie moeilik en gee nie altyd die gewenste resultaat nie. Effektiewe oorkoming van immuun onvrugbaarheid deur die gebruik van in vitro-bevrugting deur gebruik te maak van die ICSI prosedure.
Patologie van hormonale aard. Die hoofrede vir hierdie vorm van manlike onvrugbaarheid is onvoldoende testosteroonproduksie. Dit is as gevolg van gereelde stres, spanning, beserings van die brein of geslagsorgane, sowel as endokriene disfunksie.
Sekondêre onvrugbaarheid. Hierdie vorm van die siekte word bepaal as die paartjie reeds kinders het, en herontdekking kom nie voor nie.
Behandeling van manlike onvrugbaarheid is in verband met die oplossing van 'n akkurate diagnose. Daarom is dit baie belangrik om 'n hoogs gekwalifiseerde androloog te kontak. Daarbenewens word aanbeveel dat dit gesif word vir die teenwoordigheid van onvrugbaarheid vir albei vennote. Die eerste stadium van diagnose by mans begin met semen. Spermkwaliteit analise sal help om die vorm van onvrugbaarheid te bepaal.
Vir 'n meer gedetailleerde studie van die probleem word ook 'n mikrobiologiese kontrole van die ejakulant voorgeskryf. Om behoorlik te diagnoseer, is dit nodig om 'n genetiese en hormonale ondersoek te ondergaan. Ultraklankdiagnose word uitgevoer om abnormaliteite in die struktuur of ontwikkeling van die testes en prostaat te bepaal.
As die siekte geassosieer word met obstruksie van die vasdeferens, dan voorskryf die dokter 'n x-straaldiagnose.
Manlike onvrugbaarheid, wat deur varicocele veroorsaak word, word tydens die eerste ondersoek deur 'n dokter (kliniese stadium) of Doppler sonografie (subkliniese stadium) waargeneem. Soos vroeër genoem, is immunologiese onvrugbaarheid baie moeilik om te identifiseer. Om dit te doen, voer spesiale toetse: MAP toets van ejakulant en bloed, Shuvarsky monster, latex toets.
Met hierdie siekte is daar geen duidelike simptome nie. Eers ná 'n lang seksuele verhouding, wanneer die feit van bevrugting nie plaasvind nie, begin die verteenwoordigers van die sterker seks om na hul gesondheid te dink.
Die eerste sein van 'n toekomstige probleem kan 'n aangebore afwyking wees in 'n pasgeborene, wat gekenmerk word deur die afwesigheid van een of albei testikels (kriptorchidisme). As operatiewe terapie betyds uitgevoer word, sal dit help om hul groei en funksionaliteit te herstel, asook om onvrugbaarheidsprobleme in die toekoms te vermy.
By adolessente word hierdie probleem gekenmerk deur vertraagde puberteit, wat sy eie mediese definisie het - aangebore primêre hipogonadisme. Die vroeë diagnose en behandeling kan reproduktiewe funksies herstel.
Die oorsake van onvrugbaarheid kan sulke faktore wees: vetsug, klein statuur, onderontwikkeling van die testikels, lyfhare (kenmerkend van die vroulike tipe). As u hierdie tekens sien, moet u onmiddellik 'n uroloog, 'n endokrinoloog raadpleeg.
Elke jong paartjie voor die beplanning van 'n huwelik, is dit wenslik om getoets te word om die feit van onvrugbaarheid uit te sluit. Hiervan is daar familiebeplanningsentrums. As die diagnose patologie openbaar, sal die korrekte behandeling help om voortplantingsfunksies te herstel, en die pasgetroude kinders sal elke kans hê om 'n kind te swanger.
Die oorsake van hierdie siekte, en bepaal die metodes van behandeling van onvrugbaarheid by mans. Terapie sluit in:
konserwatiewe behandeling (gebruik vir hormonale of sekretêre onvrugbaarheid deur spesiale medikasie en vitamien komplekse te gebruik. Hierdie tipe terapie sluit in sanatorium-oord rehabilitasie),
chirurgiese behandeling (hierdie metode word gebruik vir varicocele of obstruksie van die vas deferens),
Bykomende voortplantingstegnologieë (kunsmatige bevrugting - IVF).
Mans moet nie wanhoop wanneer onvrugbaarheid gediagnoseer word nie. Ja, hierdie probleem vereis langtermynbehandeling en goeie geduld van albei vennote. Maar vandag se vermoëns van medisyne kan hierdie probleem effektief uitskakel. Die belangrikste ding - betyds om hulp van spesialiste te soek. En dan het jy elke kans om die vreugde van vaderskap te voel.
Wat is die manlike dokter se naam?
Van jong ouderdom tot ouderdom moet elke man en vrou onder toesig van dokters wees. As 'n vrou na 'n ginekoloog verander as daar probleme is, dan wat is die manlike dokter?
Wie behandel verskillende siektes van die seksuele sfeer en onvrugbaarheid?
Wie kan verskillende mans se probleme oplos?
En is dit nodig om na so 'n dokter te gaan?
Dit is nodig om die antwoorde op hierdie vrae te ken, om nie te besluit wie om oor die simptome te praat nie en om hulp te vra.
Mans se probleme
Goeie krag is nie altyd die sleutel tot 'n uitstekende manlike gesondheid nie. Daarom, as daar lankal geen kinders in die familie is nie, is dit nodig om nie net die vrou te ondersoek nie, maar ook die man. Wat is die naam van die manlike dokter wat hierdie probleem hanteer?
As afwykings geassosieer word met seksuele disfunksie, swak oprigting, verskeie inflammasies en infeksies van die geslagsorgane, sowel as onvrugbaarheid, moet u 'n androloog raadpleeg. Hy het 'n kleiner spesialisasie as die uroloog.
Watter siektes behandel die uroloog?
Uroloog betrokke by gevorderde praktyk. Hy identifiseer beide manlike probleme en handel oor siektes van die niere, prostaatklier.
Hy kan byvoorbeeld behandel
Goedaardige testikulêre gewasse,
'N dermatoloog handel oor infeksies, en 'n androloog is verantwoordelik vir onvrugbaarheidsprobleme, so 'n uroloog kan as bevoeg beskou word.
As die diagnose nie presies verduidelik word nie, dan kan die eerste besoek aan die uroloog gemaak word, en dan sal hy besluit wie die siekte sal behandel. Soms is die probleem direk verwant aan impotensie, dan sal die uroloog na die androloog verwys. Vir siektes van die urogenitale gebied behandel die uroloog homself en siektes soos gonorree, sifilis en ander - met die bevoegdheid van 'n dermatovenereoloog.
Aangesien by mans alles nou verwant is, kan daar verskeie redes wees vir die voorkoms van die impotensieprobleem. Byvoorbeeld, gereelde blaasartrose, geslagsiektes, plus prostatitis, kan dit alles gelyktydig voorkom.
Die diagnose kan verskeie spesialiste benodig, maar as hulle nie daar is nie, sal die uroloog altyd help.
Mans vra dikwels wat die verskil is tussen 'n uroloog en 'n androloog.
Die uroloog diagnoseer en behandel siektes van die urinêre organe.
'N Androloog is 'n uroloog wat uretritis, varicocele, prostatitis, seksuele afwykings en ander siektes behandel en diagnoseer. As daar geen probleme met inflammasie van die niere is nie, kan jy eenvoudig na 'n androloog draai.
Daarbenewens verstaan ​​die androloog endokrinologiese siektes, seksuele afwykings en valeologie. Voer ultraklank en maak operasies op enige van die ander urinêre organe as die niere.
Die ooreenkoms van die beroep:
Beide dokters is chirurge,
Beide is betrokke by die urinêre siektes van mans,
Enigeen van hulle kan 'n diagnose maak en 'n operasie uitvoer.
Verskil van spesialiteite:
Die uroloog behandel en diagnoseer beide mans en vroue, en die androloog handel slegs met mans.
Die uroloog is meer verantwoordelik vir die siektes van urogenitale swael, androloog vir sy konsekwentheid in die bed.
Urologistiese mediese spesialisasie, en androloog - 'n nou rigting.
Wanneer 'n man 'n dokter besoek, vra hulle gewoonlik vrae oor persoonlike probleme. Is daar enige ontstellende simptome, was daar enige urologiese siektes, het die pasiënt enige chroniese vorme gehad.
'N eksterne ondersoek van die geslagsorgane. Die vorm en grootte van die geslagsorgane word verduidelik, 'n rektale ondersoek van die prostaat kan uitgevoer word.
Daarbenewens word toetse en verskeie laboratoriumtoetse uitgevoer:
Testosteroonvlakke in die skuiling,
As kanker vermoed word, word tumor merkers toegeken,
Met klagtes van onvrugbaarheid - spermogram aflewerings,
Daarbenewens kan toetse vir seksueel oordraagbare infeksies (MIV, VIGS, gonorree, sifilis, ens.) Voorgeskryf word.
Die doel van die toetse sal afhang van die rede vir die pasiënt se behandeling, sy ouderdom en gesondheidsklagte.
Na 40 jaar is dit wenslik om minstens twee keer per jaar ondersoek te word, aangesien prostatitis en ander siektes in die manlike deel onlangs baie jonger geword het.
Pediatriese uroloog - androloog
Pasiënte onder die ouderdom van 18 word uitgenooi na 'n pediater vir 'n androloog-uroloog vir ondersoek. Hy behandel verskeie fisiologiese, endokriene, psigoseksuele afwykings. Indien nodig, doen die dokter chirurgie.
Seuns word op die volgende kwessies waargeneem:
Verskeie bultjies en formasies in die skrotum,
Verkeerde ligging van die uretra,
Oorgewig, en gevolglik, hormoon ontwrigting,
Enuresis ouer as 4 jaar
Het pyn probleme met urinering,
Groot verskil in testikelgrootte.
Met tydige, korrekte diagnose kan verskillende probleme in die toekoms vermy word. Daarbenewens kan die androloog na die dokter gestuur word na 'n siekte (byvoorbeeld pampoentjies) waarvan hy gely het.
Sodat later, in volwassenheid, 'n man nie onopgeloste probleme in die kinderjare, tydige ondersoek sal ervaar nie en, indien nodig, behandeling van verskeie probleme van die genitourêre stelsel nodig is.
Vir die volle manlike gesondheid en voorkoming van verskeie siektes en abnormaliteite in die urogenitale gebied, moenie vergeet om die manlike dokter te besoek nie. Die siekte is altyd makliker om te voorkom as om te behandel.