Dagdroom | Boendoe se blog argief
Gisteraand kry ek 'n sms van my man. "Lief, ek weet jy hou van SA, maar…blah, blah (res is privaat!)". Ek het omtrent aan my koffie verstik. Dìt nadat ek 'n posting begin het…en weer die 'delete'-knoppie gedruk het omdat ek nie onvergenoegd/difficult to please wou voorkom nie.
My man kom in Mei net vir 'n week af. Nà 'n week in die land, kan ek verstaan hoekom so kort. Dis al wat jy nodig het om weer te gaan shop in die malls, 'n hamburger te eet en 'n movie te gaan kyk. Dan is die nuutjie oor. Behalwe vir die kinders, is daar nou niks wat my hier hou nie. As ek more kon teruggaan, sou ek.
Dalk is ek maar net moeilik om te please. Suid Afrika is nie bad nie. Dis lekker om volgens verkeersreëls in netjiese, skoon strate te ry. Dis 'n plesier om P & P toe te gaan en te kan kies tussen Rama, Floro of Stork. Dis lekker om gepamper te word by die hairdressers – en boonop met 'n snazzy haarstyl uit te stap. Dis broodnodig om die nuutste anti-wrinkle creampies aan te skaf.
Maar na 'n week is dit so…boring.
Eintlik is dit die dorpslewe wat my vang. Alles is so voorspelbaar en georden. Vermaak is kunsmatig en o, so vlak.
Ek mis die son op my kop. Grond onder my naels. Sweet wat teen my rug afloop in klein stroompies. Om moeg en lyfseer te wees na 'n dag agter 'n graaf. Ek mis my jeans en T-shirt-uniform. My cheap crocs.