Buite opknapping van keldermure - dakLees Meer
Hoof dak Buite opknapping van keldermure
Buite opknapping van keldermure
Buite-opknapping van keldermure: Hoe om voort te gaan
Veral ou huise, waarvan die kelders voorheen net vir die berging van voedsel bedoel was, het dikwels geen verseëling nie of is beskadig. In meer onlangse huise vind klam kelders plaas wanneer die eksterne waterdigting nie behoorlik uitgevoer is nie. Die waterdigting van keldermure word duidelik gereguleer in DIN 18195 "Bouwaterdigting".
Daaropvolgende verseëling van die kelder © Matthias Buehner, voorraad.adobe.com
'n Opknapping van die keldermure is nodig indien
die keldermure ontbreek heeltemal van buite;
Grondwater of sypelwater druk teen 'n beskadigde of onvoldoende uitgewerkte uitwendige seël;
die filet, die seël by die oorgang tussen vloerblad en muur, ontbreek of beskadig.
Wanneer moet die keldermuur opgeknap word??
Die veiligste manier om 'n kelder uit te droog, is om dit van buite waterdig te maak. Omdat die huis letterlik "uitgegrawe" moet word, is dit nie altyd moontlik nie. Eiendomsgrense, uitbreidings of openbare gebiede staan ​​dikwels in die pad. Die statika moet nie onderskat word nie – veral as die keldermure reeds erg beskadig is. Dit is dus raadsaam om die omstandighede professioneel te laat beoordeel.
Ontbloot die huis
Wanneer die buitekant van keldermure opgeknap word, word eers 'n sloot langs die fondasiemuur gegrawe. 'n Gehuurde minigraafmasjien kan hier nuttig wees. Omdat daar in hierdie sloot gewerk word en dus 'n "werkruimte" verteenwoordig, moet dit minstens 80 sentimeter breed wees. Indien moontlik, moet die uitgegrawe materiaal ver weg van die sloot gestoor word. Die wal van die sloot moet ongeveer 30 grade skuins wees sodat jy nie deur glyende grond gemors word nie.
Opknapping van die keldermure © Verband Privateer Bauherren e.V.
Die uitgrawing moet tot bo-op die fondasie uitgevoer word. As jy ook dreinering byvoeg, moet jy 'n bietjie dieper grawe. Maar net tot 30 sentimeter onder die boonste rand van die fondasie. Beslis nie dieper nie. Dit kan die statika van die huis in gevaar stel.
Keldermure blootstel tot 30% red
Evalueer skade, maak mure skoon, herstel skade
As die oorsaak van die voglading nie vooraf duidelik is nie, moet dit nou vasgestel word. Die hoofprobleem met daaropvolgende eksterne waterdigting is om die tipe vogindringing te bepaal. Benewens grondvog en nie-akkumulerende syferwater, is daar ook akkumulerende syferwater, perswater en grondwater. Dit bepaal watter materiaal gebruik word en hoe die opknappingswerk uitgevoer moet word.
Dit is raadsaam om 'n deskundige te raadpleeg vir sulke gedetailleerde vrae. Wat uiteindelik gedoen moet word, hang af van die uitkoms van hierdie ondersoek. Of, byvoorbeeld, dreinering nodig is, of 'n dik bitumenbedekking voldoende is en of dit in 'n materiaal ingebed moet word en hoe elektriese of toevoer- en rioolpype verseël moet word.
Nadat die vogblootstelling opgeklaar is, word alle ongelykhede en vuilheid op die buitemure van die kelder, soos uitgrawingsreste, los pleister, isolasie en bitumenverfreste, verwyder. Die keldermure moet "skoongevee" word. Slegs dan kan skade herstel word. Gate en krake in die messelwerk moet gladgemaak word.
Ontbloot die keldermuur: Hoe om voort te gaan
Hernu die filet
Water ken baie maniere om in die gebou in te kom. Daarom vereis die waterdigting van die kelder spesiale sorg. Vir daaropvolgende eksterne verseëling word produkte gewoonlik gebruik wat in DIN 18195 genoem word "Bouwaterdigting", d.w.s. hoofsaaklik dik bitumenbedekkings en, afhangend van die voorwerp en die substraat, plaatagtige verseëlingsmateriale.
Indien die inham ontbreek of gebrekkig is, moet die verbindingspunt tussen die keldermuur en die vloerblad hernu word © Heinz Kerp
Maar voordat die kelder van buite af verseël word, moet die vrystaande muur eers heeltemal uitdroog. As daar 'n hoër vlak van vogblootstelling is, moet dit meganies gedroog word.
Indien die inham ontbreek of gebrekkig is, moet die verbindingspunt tussen die keldermuur en die vloerblad hernu word. Dit word gewoonlik van waterdigte mortel gemaak en is bedoel om te verhoed dat water op hierdie punt versamel en die gebou binnegaan. Nuwer, drukwaterdigte weergawes van sulke verbindingspunte bestaan ​​uit afgewerkte plastiekelemente wat reeds as 'n filet ontwerp is of aan die vloer of muur vasgegom is as bewegingsabsorberende profiele. Oor die algemeen is slegs een kant vasgeplak om skeur- en rekkrake te voorkom.
Isolerende verf en bitumen bolaag
'n Absorberende keldermuur moet geprimeer word. Om natuurlike grondvog uit te sluit, is dit voldoende om die hele muuroppervlak met bitumenonderlaag en 'n isolerende laag te bedek. As 'n reël is 'n onderlaag en drie deklae met 'n bitumen-isolerende laag nodig. Volgens DIN 18195 moet die verseëling van die muur minstens 15 sentimeter bo die rand van die grond uitsteek. Om die keldermuur teen reënwater te beskerm, moet meerlaagkleefmiddel of plastiekplate geheg word.
Dien 'n dik laag bitumen toe vir beskerming, plysuikvv, voorraad.adobe.com
As daar meer as net grondvog is, word 'n dik bitumenlaag vir beskerming aangebring. Wanneer die onderlaag droog is, word twee lae plastiek-gemodifiseerde bitumineuse dik laag (KMB) aangebring. Die eerste laag moet droog wees voordat die tweede toegedien word. Droogtyd neem tussen drie tot sewe dae. Die muur moet tydens die droogfase teen reën beskerm word.
Dit is raadsaam om 'n laag gepantserde vag tussen die lae in te sit. Die dikte van die gedroogde KMB moet minstens drie millimeter wees. As daar staande sypelwater is, moet die dikte minstens vier millimeter wees.
Heg isolasiepanele aan
Spesiale isolasieborde vir gebiede wat met die grond in aanraking kom, word omtrekplanke genoem. Dit is gemaak van geëxtrudeerde polistireen (XPS). Hulle word aan 'n KMB-vel vasgeplak, wat dit ook beskerm teen skade deur skerp klippe of wortels.
Daar is omtrekplate wat toegerus is met dreineringskanale vir inkomende water. Gewoonlik word hulle dan van filtervlies aan die buitekant voorsien sodat die kanale nie met rommel verstop raak nie. Hierdie omtrek dreineringsplate is goedgekeur vir verskillende installasiedieptes – tot drie of ses meter. Hierdie isolasiepanele is egter nie geskik vir keldermure wat aan drukwater blootgestel word nie.
Om die isolasiepanele te heg, word 'n kraal en individuele hope KMB aan die agterkant van die paneel as 'n kleefmiddel aangebring. Die panele word sonder gapings teen die muur vasgegom en verskuif na mekaar sodat geen kruisvoege gevorm word nie. Belangrik: Die binding moet verhard voor die volgende stap.
Kuiltjies dien as meganiese beskerming vir die keldermuurseël en is van plastiek gemaak. Hulle het ook die voordeel dat die knoppe kanale vorm waarin lug sirkuleer en inkomende sypelwater afwaarts loop.
Kuiltjies dien as meganiese beskerming vir die keldermuurseël © Foto 5000, fotolia.com
Die kuiltjies word van die rol af met die knoppe na die huis gelê. Indien 'n kuiltjievel direk op 'n KMB aangebring word, mag slegs kuiltjiesvelle wat vir hierdie doel goedgekeur is gebruik word. Hierdie het gewoonlik 'n glylaag aan die agterkant en 'n vag aan die voorkant. Hulle word eenvoudig in die uitgrawing geplaas. Knip uitsparings met 'n skêr of 'n snyer.
Die stroke kan maklik gekreukel word sodat jy om hoeke en kante kan kom. Twee stroke word aan mekaar verbind sodat hulle oorvleuel. As die lakens dreig om te kantel tydens lê, word dit met vierkantige hout ondersteun totdat die sloot gevul is.
Belangrik: Die kuiltjies moet bo die grond uitgebrei word sodat geen vog in die muur kan intrek nie. Die boonste rande van die velle word dan omgevou en met staalspykers vasgemaak. 'n Profiel word dan hieroor geheg wat die kuiltjieplaatverbinding verberg.
As die werkstappe noukeurig uitgevoer is, kan die sloot rondom die keldermure versigtig teruggevul word.