Orkney word reeds sowat 5 500 jaar lank deur mense bewoon. Die eerste bewoners was Neolitiese stamme en later Pikte totdat die eilandgroep in 875 ná 'n Wiking-inval deur Noorweë geannekseer en deur Noorse setlaars gekoloniseer is. In 1472 is Orkney deur die Skotse Kroon geannekseer nadat 'n bruidskat nie betaal is nie.
Orkney behels sommige van die oudste en bes-bewaarde argeologiese plekke uit die Jongsteentydperk, en die "Hart van die Neolitiese Orkney" is deur Unesco tot wêrelderfenisgebied verklaar. Na Orkney is die Suidelike Orkneyeilande, 'n Britse oorsese gebied in die Suid-Atlantiese Oseaan genoem.
Die opvallendste kenmerk van Orkney se flora is die gebrek aan bome wat onder meer aan die sterk winde te danke is. Nogtans lewer die voorkoms van turf die bewys dat die eilande vroeër wél bebos was. Die ontbossing was 'n mensgemaakte ramp wat die argipel waarskynlik nog voor die Jongsteentydperk getref het aangesien die steenargitektuur van vroeë nedersettings soos Skara Brae reeds bewys lewer vir die skaarste aan timmerhout.
Danksy die invloed van die warm Golfstroom word Orkney deur 'n gematigde, maar vogtige seeklimaat gekenmerk. Die Golfstroom vloei in noordoostelike rigting aan die wateroppervlak van die Atlantiese Oseaan en bring ook warm lugmassas uit die gebied van die Golf van Meksiko saam sodat Orkney se gemiddelde temperature nie sy noordelike ligging weerspieël nie.