Belastingvrye hoender blyk ’n droom te bly. Hoender is nie in die mediumtermynbegroting gelys as een van die produkte wat van BTW vrygestel is nie.
Swart ekonomiese bemagtiging (SEB) in die pluimveebedryf het ’n hupstoot gekry danksy ’n ooreenkoms tussen ’n swart verskaffer van dagoudkuikens en Suid-Afrika se derde grootste hoenderprodusent.
Stuur vir my 'n boodskap en vind self uit. Ek is 'n omgee mens, hardwerkend en geniet dit om saam met iemand spesiaal tyd te spandeer.
Daar is nie woorde vir wat gebeur het nie. Niks wat die ongeloof kan beskryf nie. Die fisieke pyn wat haar dubbel laat vou het nie. Die dag vyftien jaar gelede toe die lewe wat sy geken en gekoester het, vir Bertha du Plessis (voorheen Cronjé) ineengetuimel het. Hansie Cronjé, eers Suid-Afrika se liefling en toe uitgeworpene, het op Saterdag 1 Junie 2002 in ’n vliegongeluk in die Outeniqua-berge gesterf. Naby hul huis. En drie maande voor haar dertigste verjaardag. Hulle is op 8 April 1995 getroud.
“Hansie was een van Jacques se helde. Hy was dikwels net so hartseer oor sy dood soos ek. Ek waardeer dit so dat hy nooit probeer ‘wedywer’ het met Hansie nie. Hy ken Hansie se ouers en ek is so dankbaar teenoor hom vir sy opregte omgee vir my skoonmense en my lewensverhaal.”
Sy was op ’n emosionele laagtepunt toe sy Jacques leer ken het. “Almal se lewe het toe al weer aangegaan, maar myne was stukkend. Jacques het ook in Bloemfontein studeer en sy ouer broer en Hansie was goeie vriende. Ek kon met hom oor die goeie ou dae praat, oor my herinneringe, hartseer en bekommernisse. Hy het my geesdrif en lewenslus stadig maar seker weer aangeblaas. En nou, ná ’n getroude lewe van dertien jaar, is my onthou steeds deel van my lewe. Dit bedreig hom nie.
Op 1 Junie, Hansie se sterfdag, onthou ons almal saam. Die kinders ken ook my storie, hulle sien die foto’s teen die muur, ‘oom Hansie’ se kriekethelms. Ons almal besef ek het ’n tweede kans gekry – en hulle is deel daarvan.”
As sy terugdink aan Hansie, glo sy hy sou dankbaar gewees het dat sy weer geluk gevind het. “Nes ek ook vir hom geluk sou wou hê as ek nie meer daar was nie."
“Ek is al verskeie kere in die 60ste minuut van toetse afgehaal, wat nie juis die gewenste situasie is nie omdat ek die kaptein is. Maar as ek moeg is in die 20ste minuut, of ek nou die kaptein is of nie, sal ek vervang word.
“Daar is geen ego’s in die span nie. Of jy nou in een of 100 toetse gespeel het, dit maak nie saak nie. Dit gaan nie oor individue (in die Bok-kamp) nie. Ons sal ons bes doen om te verseker dat die span uiteindelik wen.”
“Dit is dat elkeen sy beste gee. Ons moet mekaar agterna in die oë kan kyk en sê ons het ons bes gedoen. Dis wat hy wil hê, dat ons die prosesse en strukture moet vertrou en in die geveg bly.”
Die Bokke het nie spesiale veranderinge aan hul oefenprogram aangebring omdat hulle teen die wêreld se voorste span speel nie.
“Ons weet dit gaan nie maklik wees nie. Ek wil hê die span moet die heeltyd wil verbeter. Ons afronding moet verbeter. Ons skep soveel geleenthede, maar benut dit nie. Ons is ’n span wat wíl verbeter en is ontvanklik vir afrigting. Ons sal egter ons individuele foute moet beperk.”
“Ek besef ek moet goed met die skeidsregters kommunikeer, want dit kan die verskil tussen wen en verloor in toetse beteken. Ek sal egter slegs met hulle kommunikeer as ek 100% seker oor my saak is.
“Ons is baie opgewonde oor die wedstryd. ’n Oorwinning in ’n wegtoets oor Nieu-Seeland sal baie vir ons selfvertroue beteken met die oog op volgende jaar se Wêreldbeker. Én vir ons selfvertroue vir ons oorblywende toetse in die Rugbykampioenskap.”