Hoe om 'n put met u eie hande te maak: onafhanklike toestel en konstruksie - Inligting
Hoe om 'n put met u eie hande te maak - 'n stapsgewyse voorbeeld van konstruksie
Die eienaars van privaat huise, wat gewoond is aan onderbrekings in die watertoevoerstelsel, moet 'n alternatiewe bron van watervoorsiening op die perseel voeg. Gemeenskapsdienste voer immers, soos die geluk dit wil hê, voorkomende werk uit in die somer wanneer die tuin en blomtuine water benodig. Die put is 'n meer moderne bron van drinkwater, maar spesiale toerusting is nodig om dit te skep. As u besluit om alles van die begin tot die einde self op die werf te doen, is die maklikste manier om 'n put met u eie hande te bou.
By die keuse van 'n terrein vir 'n put is die bepalende faktor die kwaliteit en hoeveelheid grondwater. Ons het al geskryf oor hoe om plekke met beter water te vind, dus sal ons nog 'n paar punte oorweeg wat in ag geneem moet word.
Dit is toegelaat om 'n put te grawe net weg van verskillende bronne van huishoudelike besoedeling wat die grond binnedring. Diegene. vanaf die toilet, moet plekke vir wandelende diere en mishope minstens 30 meter wees.
As u 'n outonome rioolstelsel het wat nie 'n bodem het nie, moet u dit oordoen en dit heeltemal verseël maak (en dit is beter om 'n plastiekhouer in die fabriek te plaas!), Of weier om enige putte met u eie hande te bou. . Grondwater sal beslis na die bron van huishoudelike afvalwater gebring word, en u water word nie net smaakloos nie, maar ook stinkend en onveilig.
Om dreine van bure te voorkom, is dit beter om die put op 'n hoë plek te plaas, waar die vloeistof volgens fisiese wette eenvoudig nie sal vloei nie.
As u diere ('n koei, varke, ens.) Hou wat daagliks natgemaak moet word, moet u die put ongeveer dieselfde afstand tussen die huis en die skure plaas. Vir huishoudelike behoeftes word putte nader aan die huis geplaas (maar nie end-tot-einde nie, maar ten minste 5 meter van die gebou af).
Voordat u begin om 'n put te maak, moet u wag op die gewenste seisoen, d.w.s. herfs of winter, wanneer die grondwater op sy maksimum diepte is. As u in die lente begin werk, is daar op die oomblik soveel oorhoofse water in die grond dat u dit in 90% van die gevalle sal kry. Dan sal u put in die somer voortdurend opdroog.
As- of buisput: wat is beter?
Daar is twee soorte putstrukture: as en buisvormige. Buisvormige buise is gewoonlik in verskillende stukke per dorp geplaas. Hulle is kolomme genoem en water is met 'n handpomp uit die diepte geneem. 'N Buisput word geplaas op plekke waar die waters vlak verbyloop, dit word vinnig geskep, maar! Dit word nie gegrawe nie, maar geboor. Gevolglik is boortoerusting nodig.
Dit is onmoontlik om 'n buisput sonder spesiale toerusting te skep
Ons oorweeg die maklikste manier om 'n put te maak, wat beteken dat 'n buisvormige buis nie vir ons sal werk nie.
'N Mynput kan selfs deur een persoon gebou word
Daar is net een opsie oor - die myn, wat met 'n gewone graaf gegrawe word, beskikbaar vir elke eienaar. Dit is 'n tradisionele bron vir die private sektor, want dit is die maklikste om dit self te skep.
Hoe is 'n skag-tipe goed gerangskik?
As u die struktuur van die as goed ken, is dit makliker om dit met u eie hande te skep. Daar is drie hoofdele in die ontwerp:
waterinname - die laagste deel om water op te vang en te filter.
skag - die hele ondergrondse struktuur bo die waterinname. Dit laat die grond nie ineenstort nie en laat die boonste water nie binne nie, wat die kwaliteit van die water behou.
kop - alles wat buite, bo die grond geleë is. Dit laat stofdeeltjies, puin nie in die water binnedring nie, en in die winter beskerm dit dit teen vriespunt.
Benewens die hoofelemente, is daar addisionele elemente nodig waarmee ons die water oplig. Dit is 'n hek, 'n ketting, 'n emmer.
Maak gereed vir grawe: leer TB
Onervare eienaars vergeet dikwels basiese veiligheidsreëls, wat nie die nakoming daarvan kan bedreig nie, maar die gesondheid van die persoon wat in die myn werk, in gevaar stel. Ons sal hulle daaraan herinner om beserings te vermy.
Die delwer moet 'n veiligheidshelm op sy kop dra. As die emmer wat die helper uittrek, afval, sal dit help om beserings te voorkom.
Emmers met grond word aan dik toue gelig, ringe word met toue laat sak.
As u 'n myn van meer as 6 meter grawe, word 2 toue op die emmer vasgemaak: die belangrikste en die veilige een.
Om teen grondbewegings te verseker, moet die grawer met 'n tou vasgemaak word, waarvan die ander punt stewig aan iets solied op die oppervlak vas is.
As die myn diep blyk te wees, moet u gereeld kontroleer of daar gasbesmetting is. Hiervoor word 'n kers aan die brand gesteek. As dit doodgaan, beteken dit dat daar baie gas is, en dit moet geventileer word. Om dit te doen, klim hulle uit die myn, bind 'n groot kombers aan 'n tou en laat sak dit verskeie kere na onder en agter. Gewoonlik gaan gasse met die kombers na bo. Daarna kan u weer sak, die luggehalte met 'n kers nagaan en verder werk. As die gasse nie uitkom nie, moet u die waaier soek en laer laat sak.
Die volgorde van die grawe van die ondergrondse deel
In die ou dae was die stamme van hout. Vandag is die maklikste manier om die loop self te laat skei van klaargemaakte betonringe. Maar wanneer u bestel, kies die regte grootte. Aangesien ons nie tegnologie gebruik nie, moet elke ring gelig word, gedraai word, en met groot afmetings sal dit onmoontlik wees. Die optimale hoogte van die ring is 25 cm. Kies die deursnee van die binnemure ten minste een meter, anders is dit krap en ongemaklik om te grawe. Soek 'n lier of driepoot om die spanning op u hande te verminder. Met die hulp daarvan is dit makliker om oortollige grond uit te haal, en is dit makliker om die ringe te hanteer.
Die driepoot vermy onnodige spanning as u die betonringe laat sak
Oorweeg hoe u 'n put met u eie hande kan bou met gereedgemaakte ringe.
Die romp grawe en die ringe laat sak
Die volgorde van werk is soos volg:
Grawe met 'n graaf met 'n kort handvatsel, want dit is makliker om dit in 'n krap ruimte te hanteer.
Dieper 'n half meter in die grond sit hulle die eerste ring. Dit word deur 'n lier opgetrek, presies op die myn gerig en laat sak. Beton sal geleidelik dieper onder sy eie gewig sak. U kan selfs daarop spring om vinniger te sink.
Grawe nog 0,25 meter, lê die volgende ring, ens, totdat hulle by die waterdraer uitkom. Hulle probeer om die ringe so styf as moontlik te plaas, en om nie kant toe te beweeg nie, word hulle met metaalbeugels aan mekaar vasgemaak.
As ons 'n half meter verdiep het, is dit tyd om die eerste betonring op te rol.
Die ringe moet streng vertikaal geplaas word. Gaan dus elke installasie met 'n loodlyn na
Met hierdie benadering neem dit ongeveer 5 dae om in die water te grawe.
Belangrik! Daar is nog 'n opsie om te grawe: eers grawe hulle die myn heeltemal en laat sak dan al die ringe. Sonder oefening kan hierdie metode nie gebruik word nie, want die risiko van ineenstorting van die grond is groot, en dit kan 'n tragedie vir die persoon in die myn word.
Met hierdie graafmetode bestaan ​​die moontlikheid dat die boonste laag van die aarde ineenstort.
Reëling van 'n waterinname
As u na die waterdrawer grawe, sal u sien hoe die bodem geleidelik met modderige water sal begin vul. Om dit skoon te maak, moet u 'n onderste filter skep.
Pomp al die troebel vloeistof uit.
Die bodem word tot 'n diepte van 15 cm gegrawe en gelyk gemaak, en die vuil word na die oppervlak verwyder.
Die bodem is bedek met 'n 25 sentimeter laag skoon riviersand.
Fyn gruis of gruis is bo-op versprei (laag 20 cm).
'N Lagie growwe gruis (20 cm) word laaste gegooi.
Breeksteen en gruis moet vooraf gewas word met 'n swak bleikmiddeloplossing.
As die water vinnig kom en die bodem dadelik dryf, plaas eers 'n vloer van borde met gleuwe en gooi al die lae van die filter daarop.
Maak die mure van die put waterdig
Nadat die ondergrondse gedeelte van die put gebou is, is dit nodig om die mure waterdig te maak. Gebruik hiervoor 'n mengsel van PVA-gom en sement en roer dit totdat 'n homogene massa verkry is. Dit word gebruik om die nate tussen die ringe toe te maak. Om die samestelling beter deur te dring, bedek eers al die nate met 'n kwas met 'n vloeibare oplossing en dien dan 'n dikker massa toe met 'n spatel. U kan 'n klaargemaakte waterdigtingsmengsel of vloeibare glas koop.
Vergeet nie klein skeurtjies en gaatjies wat beton vinnig in die water vernietig wanneer u gewrigte verseël nie.
Aandag! Gebruik nie mastiks wat bitumen bevat om die nate in te smeer nie, anders sal u die smaak van die water bederf.
Om water teen reën of smeltwater deur die grond te beskerm, word 'n loopgraaf van 'n halwe meter breed gelaat langs die buitenste rand van die boonste ringe (1,5 - 2 meter), wat dig verpak is met klei. Nadat die grondvlak bereik is, word die kleikasteel met 'n helling gemaak om sediment van die put af te lei. Maar dit is beter om die perseel bo-op die klei te beton.
Die kleikasteel laat nie al die vog van die grondoppervlak in die myn toe nie
Sommige eienaars beskerm ook die boonste ringe met plastiekfolie, wikkel die buitemure daarmee en maak dit met waterdigte gom vas.
Deur die buitemure van die ringe met poliëtileen te sluit, versterk u die waterdigtingsvlak van die put.
Na die skep van die ondergrondse gedeelte van die put word die water 2-3 weke herhaaldelik uitgepomp en gebruik dit vir huishoudelike behoeftes. Gedurende hierdie tyd sal die put skoongemaak word, maar u moet nie daaruit drink voordat u dit aan die laboratorium oorhandig het vir ontleding nie. Eers na die gevolgtrekking oor die veiligheid van water, kan dit gebruik word om te drink.
Die uitpomp van troebel water word vir twee weke met pompe uitgevoer
Goed buite: rangskikking van die kop
Benewens die direkte plig om water teen puin te beskerm, vervul die kop ook 'n estetiese funksie, daarom word die ontwerp baie uiteenlopend gemaak. Hoe u vorendag kom - hang net af van die grootte van die fantasie. Die maklikste manier is om dieselfde betonringe te plaas, om dit aan die buitekant met 'n kunssteen te bedek, te pleister of met 'n staaf te bedek.
Die kopontwerp word gewoonlik ooreenstem met die landskap van die terrein.
Maar daar is noodsaaklike punte wat nie misgekyk moet word nie:
Maak 'n dak met 'n groot oorhang om die water so helder as moontlik te hou.
Hang 'n slot aan die deur in die dak sodat nuuskierige kinders nie daar in kyk nie.
Die kraag waarop die ketting met 'n emmer vasgeskroef is, moet 'n deursnee van 20 cm of meer hê.
Wanneer die asse en die handvatsel in die hek geplaas word, moet daar 2 ringe van die handvatsel af geïnstalleer word, en een aan die ander kant. Dit sal voorkom dat die hek beweeg en die lewensduur van die hefelemente verhoog.
Wassers op albei metaalasse van die hek sal die struktuur teen verplasing beskerm
Noudat u uitgepluis het om 'n put korrek te maak, kan u u kennis in die praktyk beproef, en teen die nuwe jaar, moet u u familie asb met heerlike water uit u eie bron gebruik.
Water in 'n plot of huisie vir ekonomiese doeleindes is een ding, maar 'n hoë en konstante vlak van stilstaande en smeltwater is 'n ander ding, hier is die oorstroming van die kelder met voorrade, en die geleidelike uitwas van die vrugbare laag en die siekte en die dood van groente en vrugbare plante - so kom ons praat oor dreinering en oor sy toestel op die werf met sy eie hande.
Stagnasie van reën en smeltwater, sowel as 'n hoë vlak van grondwater by die somerhuisie, is 'n ernstige probleem en vereis 'n onmiddellike oplossing. Die behoefte aan dreinering is veral opvallend in gebiede met kleigrond.
Om oppervlakwater tydens swaar reën en smeltende sneeu te dreineer, is oop dreineringslote met 'n breedte van 0,4-0,5 meter en 'n diepte van tot 70-80 sentimeter gegrawe langs die hele omtrek van die terrein voldoende. Water uit die afvoerslange word in 'n geut langs die perseel gelaat.
Foto 1. Slote vir die toekomstige aanleg van die dreineringstelsel
Die korrekte dreineringstoestel veronderstel die aanvanklike bepaling van die natuurlike helling van die terrein, hiervoor is dit natuurlik beter om 'n topografiese plan met gemerkte hoogtes te gebruik (ek het na my ou onderwyser gegaan wat belangstel in plaaslike geskiedenis en so 'n gedetailleerde plan van hom - baie gerieflik). Maar as dit nie moontlik is om 'n topografiese plan te kry nie, let net op watter kant die water vloei na die smelt van sneeu of reën.
As u geluk het, en die helling van die plot na die straat is, word die sloottoestel voor die blinde area nog steeds nie gekanselleer nie, wat die watervloei van die tuin en die groentetuin sal skei, veral nie laer in verligting. Hierdie afvoer word verbind met 'n sloot wat in die lengte gegrawe is, wat in 'n sloot of 'n gemeenskaplike dreinsloot gelei word.
Dit is noodsaaklik om die watervloei van die tuin te skei, ek het self nog nooit regtig daaraan gedink nie, en eers nadat ek die plaveiselplate gelê het waarop alles opvallend geword het, het ek opgemerk hoeveel van die bruikbare oppervlak, die vrugbaarste grondlaag is deur die reën weggespoel.
Foto 2. Afvoerpype wat die blinde area naby die huis omseil
As die helling 'binne' van die terrein is, sal die moeite bygevoeg word. U moet 'n langsgraaf in die tuin, groentetuin en die dreineringskruis langs die heining grawe.
In beginsel is daar, soos u kan sien, niks ingewikkelds nie, maar die taak kan verder ingewikkeld wees as u werf 'n egalige verligting het en die water eenvoudig nêrens heen kan vloei nie en dit 'staan'.
Hier moet u 'n ingewikkelder dreinering gebruik.
As u nie van oop slote hou vir waterdreinering nie, moet u lineêre dreinering met geslote slote in u somerhuisie toerus.
Lineêre dreinering is niks anders as 'n stelsel om geute met puin en sandvalle te verbind nie (dit is spesiale houers waarin fyn, puin, sand, ens.)
Vir die korrekte installering van die dreineringskanale, moet die installering op 'n oplossing direk in die loopgraaf gedoen word, en eers, op die laagste punt van die stelsel, word sandvalle aangebring.
Gaan dan voort met die merk van die aanleg van dreineringskanale. Ten einde die vinnige verstopping van kanale en vullis en sandvalle te vermy, word dit van bo af toegemaak met dekoratiewe roosters, wat te eniger tyd verwyder kan word en die kanaal skoonmaak van kleiner afval wat nog sal veroorsaak.
Daar is verskillende maniere om 'n helling te maak vir dreinering: deur die helling van die grond te rangskik, met geute waarvan die binneste oppervlak 'n strukturele helling het, en ook deur 'n getrapte helling te orden deur die gebruik van geute van verskillende hoogtes.
Tekendiagram van 'n lineêre dreineringstelsel - getalle aangedui
3. Ondergrond van die padoppervlak
4. Die grond
6. Sand- en vullisvanger
8. Dekoratiewe sierrooster
10. Roosteraanhegting (8)
11. Stormwaterpyp (stormriool)
12. Beton hak
Diep dreineringdie verlaging van die grondwatervlak is nodig as die terrein in 'n "mokka" of laagland is, in 'n moerasagtige omgewing, naby die terrein, is daar opgaardamme, en meestal, as die terrein kleierig is, met 'n oorweging van swaar kleigrond regdeur sy gebied. Hulle gebruik ook 'n toestel op 'n diep dreineringsplek as hulle van plan is om die ruimte onder die huis onder die grondvlak te gebruik, byvoorbeeld vir 'n kelder of motorhuis.
Deur spesiale dreineringspype word die sg dreineer, gelê in ondergrondse kanale op 'n diepte van 1-1,1 meter, word oortollige grond of ontdooi, staande water gelei vir afvoer in 'n openbare versamelaar, of 'n ander plek wat bedoel is vir die afvoer daarvan.
Die oordrag van oortollige water na VOC's of 'n tuisgemaakte septiese tenk sal die probleem nie oplos nie, of sal dit slegs oplos in gevalle waar hul volume baie klein is, maar met die aanvang van die lente en 'n toename in smeltwater, of selfs net na swaar reën, die hele gebied kan bedek word met u weet wat dryf. Los van water in 'n sloot, sloot, ens. u moet so beplan dat dit 'n groter orde is as hul gewone volume op die werf.
Wanneer dreineringstoestel op die perseel of huisie duur dreine kan suksesvol vervang word met groot puin of gebreekte baksteen.
U kan die put versier met verskillende materiale - dit beïnvloed nie die funksionaliteit daarvan nie, maar dit kan 'n sekere voorkoms gee. Klip sal byvoorbeeld help om ontwerpe te skep in die styl van 'n Switserse chalet of die Middeleeue. Die ongewone voorkoms van hierdie materiaal, beide natuurlik en kunsmatig, maak 'n spesiale indruk. Dit is versier met plante en blomme en lyk soos Middeleeuse geboue en sal 'n gepaste atmosfeer skep.
Wanneer u met hout versier, moet u onthou hoe sensitief hierdie materiaal is vir die gevolge van vog. Dit moet bedek wees met beskermende verbindings of geverf word, anders hou dit nie lank nie. Die gebou lyk pragtig in die gees van 'n dorpsput. Dit kan gekap word, toegerus met 'n stut - 'n hyskraan.
So 'n struktuur word meestal gemaak van afgeronde stompe in die vorm van 'n vierhoek. U kan 'n betonring met 'n boom toemaak en klippies of klein klei tussen hulle plaas - hierdie tegniek sal die struktuur versier en die boom teen die gevolge van water beskerm.
Om 'n egte, rustieke atmosfeer te herskep, kan die put toegerus word met 'n dak wat met gordelroos of grasdak bedek is, die dakrakke met pragtige snywerk bedek word, 'n wawiel in plaas van 'n handvatsel gebruik word, en 'n houtemmer in plaas daarvan van 'n emmer. Dit moet van hoë gehalte gemaak word, moenie water deurlaat nie en die smaak daarvan nie bederf nie. Betegelde ontwerpe kan modern of Mediterraans van styl wees. In laasgenoemde geval is dit belangrik om die regte kleurskema te kies - dit is meestal 'n kombinasie van blou en wit. U kan helder aksente soos geel byvoeg.
As betonringe in die konstruksie van die put gebruik is, kan dit gepleister word, geverf word of met sypaadjies bedek word. Vir verfwerk het u verf nodig wat vog en die omgewing goed verdra.
As die put dekoratief is, kan u dit versier met vars blomme. Dit sal nie baie handig wees om water deur die ruigtes van plante te kry nie, maar as 'n dekor sal hierdie opsie baie mooi lyk. U kan baie (krullerige) spesies, dekoratiewe blare of blom gebruik. En u kan 'n skouspelagtige samestelling maak deur verskillende soorte plante op so 'n manier te kombineer dat die put gedurende die hele seisoen in pragtige plantegroei begrawe word. Dit is goed as die blomperiode vir hulle om die beurt kom - sommige het vervaag, ander sal blom.
Die ruimte rondom die put moet ook nie misgekyk word nie - dit moet die struktuur harmonieus met die res van die landskap kombineer en 'n enkele komposisie skep. Afhangend van die afwerking van die put self, kan die aangrensende gebied versier word met blomme, plante, uitgelê met teëls, klip, plaveistene, bedek met sand. Geplaveide of sanderige paadjies wat na die put lei, sal goed lyk - dan word dit die samestellingsentrum van die hele terrein.