Nuuskommentaar: Eensaam en depressief weens Covid-19 se isolasie?Foto: Nik Shuliahin/Unsplash Die isolasie waarin baie mense hulle kan en gaan bevind om die verspreiding van Covid-19 te beperk, kan depressie en eensaamheid veroorsaak. Dit kan religieus verwerk word deur te onthou die Here is altyd by Sy kinders, maar daar is ook sosiologiese wenke waarop mense kan fokus. Daar is reeds meer as twee miljoen Google-trefslae hieroor wat die belangrikheid daarvan onderstreep. In Psalm 23 verse 4 en 6, lees ons die volgende: Ook wanneer ek deur ’n diep en donker vallei moet loop, dan sal ek nie bang wees nie, want U, Here, is by my. U beskerm my soos ’n herder sy skape beskerm met sy stok en met sy kierie. U is goed vir my, en U doen wat U belowe het, U doen dit oral waar ek gaan, so lank soos ek lewe. (Uit die Bybel vir almal) In baie lande is die afgelope paar dae strawwe maatreëls aangekondig in ’n poging om die verspreiding van Covid-19 so ver as moontlik te probeer hokslaan. Die ekonomiese, politieke, staatkundige en religieuse uitwerking van die nuwe siekte en die bekampingsmaatreëls word bestudeer. Ook die sosiale en sosiologiese aspekte wat ontstaan weens isolasie, veral langdurige gedwonge isolasie, word deur kundiges onder die loep geneem. Iets wat gelukkig ook onder die vergrootglas bekyk word, is geleenthede wat moontlik benut kan word om nie net die eensaamheid te bowe te kan kom nie, maar om ’n inkomste te kan verdien – soms selfs as plaasvervangende beroep te kan benut omdat die nuwe maatreëls sommige bestaande beroepe nou onder te veel druk plaas. Omdat die nuwe maatreëls samekomste van meer as 100 mense die ban oplê, kom selfs kerkdienste en sportbyeenkomste onder druk. Om eredienste te vervang word na baie e‑opsies gekyk. Baie hiervan behels die ontwikkeling van ander aspekte as net die eredienste, want kerkwees behels immers veel meer as net eredienste (hoewel dit soms lyk of hierdie nuus vir baie lidmate heeltemal nuwe nuus gaan wees – veral lidmate van sogenaamde dominee-gemeentes). Bygesê, baie van die bekampingsmaatreëls strem baie ander aspekte van kerkwees, soos hospitaalbesoek, die benutting van selgroepe of wyksbyeenkomste, die versorging van armes, bejaardes en siekes, en vele meer. Sending- en evangelisasiewerk ly ook daaronder. Dit is ook bekend dat selfdood dikwels oor Kerstyd toeneem omdat vereensaamdes juis dan, te midde van groot vreugde om hulle, eensaamheid nie net meer akuut aanvoel nie, maar dit self beleef. Die Psalmdigter van Psalm 23 verkondig dat hy nie alleenheid sal beleef nie, want die Here is by hom, maar meer nog, terwyl die Here by hom is oral waar hy gaan, kom die Here sy beloftes na. Die Here is goed vir hom solank hy lewe. Maar hoe kan ons, te midde van maatreëls wat groot beperkings op sosialisering plaas, as instrumente van die Here optree om ons vereensaamde medemens se hand te vat? Maggie Villiger, redakteur wetenskap en tegnologie van The Conversation stel die ondermaanse terme opsommend en inleidend soos volg: “Over the past few days, the severity of the spreading coronavirus pandemic in the U.S. has started to hit home. Across the country, schools and businesses have closed, sporting events and concerts have been canceled, and people are being urged to avoid gathering in bars and restaurants. It may finally be sinking in that some degree of social isolation is likely in the immediate future for most of us – whether we get sick or not. “Psychology researchers Jonathan Kanter and Adam Kuczynski agree 100% with public health officials’ recommendations to stay home and maintain space if you must go out. But at the same time, they worry about the psychological effects of prolonged isolation. Human beings are social creatures, after all, and connectedness is an important ingredient for our well-being. Kanter and Kuczynski suggest ways to stay connected even if you’re physically all alone.” Lees gerus ook hier, hier en hier. Hoewel Kantor en Kuczynski hul voorgestelde stappe en gevolge meesterlik opsom, is dit steeds te veel om volledig binne die lengtebeperking van ’n nuuskommentaar op te neem. Lees hul opsomming gerus hier. Dit sluit in die uitwys van die mense se natuurlike behoefte om te sosialiseer en om gekoester te word. In die proses om dit te wil uitleef, moet steeds onthou word om die regering (van die VSA) se sosiale afstandsriglyne na te kom. Die skrywers is bekommerd dat die isolasie meer mense depressief kan laat. Spanning binne gesinne kan toeneem weens langdurige, gedwonge saamgebondeldheid, maar ook omdat dit nie vrywillig is nie. Behou die waardesisteem so ver moontlik. Dit kan inspanning vereis omdat almal wat binne die saamgebondelde groep nie noodwendig dieselfde waardes en norme deel nie en dat dit wat juis die fondament vir handhawing voorsien, juis die grootste struikelblok kan word.