Image deur Jeff Juit
Ons weet almal dat vir 'n liefdesverbintenis tot werk 'n delikate balans behou moet word. Sonder emosionele simmetrie word die dinamika van die verhouding onstabiel. As een kant passie verloor, word die ander onseker, en andersom. Dit gaan oor verhoudingsmeganika. As een maat wegtrek, is die ander geneig om vorentoe te stoot. Een word romanties gesluit, die ander verhit.
Kom ons verken hoe dit voel om by die verlangende einde van liefde en wat om daaraan te doen - hoe om te verhoed dat jou kloue se gevoelens jou verhouding saboteer.
DR. JEKYLL EN MR. SUCTION CUPS
Emosionele suigkoppies styg onwillekeurig na die oppervlak wanneer iemand jou verlatenheid vrees. Sommige suigkoppies is groot en harig en mik reguit op u geliefdes. Ander suigkoppies het 'n meer subtiele voorkoms en is mooi afgewerk en versorg; dit is moontlik verbloem deur nonchalante maniere wat jou geliefdes weens oninteressering of woede kan verkeerd doen.
Emosionele suigkoppies in watter vorm ook al, is 'n primêre bron van konflik in verhoudings, en die rede waarom soveel in aanmerking kom, liefdevolle mense alleen bly as hulle niks meer as iemand wil liefhê nie.
Geval in die punt: Brad se vrou, Dottie, het emosionele suigbekeries ontwikkel toe sy hom gevoel het om haar uit te sluit. Sy het destyds besluit om sy aandag op te spoor en het die "duw" in die duwtrek-dinamiek geword.
In paartjies werk met Brad en Dottie, was ek in die terapeut se posisie om bevoorregte inligting te hê oor Brad se obsessie met Lillian, wat Dottie beïnvloed het, maar waarvan sy onbewus gebly het. My rol was om te help Dottie hanteer haar baie menslike emosionele reaksies op haar man se emosionele onbeskikbaarheid. Hier is haar getuigskrif:
Brad was so losgemaak; dit het my verander in iemand wat ek nie gehou het nie - 'n behoeftige, veeleisende, kwaadaardige persoon. Dit was nie die regte ME nie. Die manier waarop ek optree, het hom net verder weggery. Dit het baie werk met die Outer Child-program gedoen om dinge in my lewe om te draai.
Soos 'n ander kliënt dit gestel het:
My behoeftigheid skrik mense weg en hou my in 'n self-opgelegde tronk van eensaamheid en ek weet nie hoe om dit te ontsnap nie.
Hierdie self opgelegde tronk het 'n verwoestende impak op jou selfbeeld. Die isolasie laat jou voel asof jy emosioneel onbevoeg is om in 'n verhouding te wees, onwaardig vir iemand anders se liefde of respek. So het Dottie gevoel toe Brad romanties onverskillig geword het vir haar.
Bang om HOOP
Of jy nou kronies enkele, gaan deur 'n ontbinding, of voel lovelorn in jou verhouding, sal jy waarskynlik ervaar golwe van angs oor die vraag of jy ooit weer sal voel liefgehad het. Liefde word iets wat jy is amper bang om te hoop vir.
Wanneer vrees aan hoop geheg word, laat dit sy afdruk in jou limbiese brein. Die gevolg: Hoop vir liefde lei tot angs, 'n angs van die wat-as-verskeidenheid. Wat as ek nooit iemand kry nie? Wat as ek alleen opwind? Soos die tyd verbygaan en 'n nuwe verhouding versuim om te materialiseer, begin die "wat as" giftig voel. "Wat as voornemende vennote my 'Wat as' kan voel? ''
Wanneer jy liefde-ontneem voel, rig jy die "wat as" by jou maat. "Wat as hy laat my? Wat gebeur as ek nog nooit sy liefde te wen terug? "
As jy onseker voel, dit word wakker die eggo's van primal verlating van die diep. Jy is niks anders as hoof koel wanneer dit kom by jou verhouding.
JY IS DAAR VIR JOU
Die verkeerde verwagting dat iemand anders moet omsien na jou emosionele behoeftes, is 'n kwintessente Outer Child manipulasie. Dit kan ook heeltemal bewusteloos wees.
As jou innerlike kind in jou volwasse self oorbly, word sy langverwaarloosde behoeftes geïnkubeer, en die buitenste kind gebruik dit as voer om 'n oorlas te skep en hulle op jou verhouding uit te produseer.
As jy onbewustelik jou diepste verlangens oorgee aan jou maat, verlaat jy jou innerlike kind weer. Jy plaas Klein U daar alleen op 'n straathoek en hoop dat iemand anders sy angs en wanhoop kan verlig.
Pare verhandel dikwels verantwoordelikheid vir hul innerlike kinders. Hulle projekteer hul verloëde gevoelens op mekaar en raaisel die verhouding met onrealistiese verwagtings en verplaasde woede.
Daar is niks verkeerd om na jou maat te kyk vir versorging, liefde, ondersteuning, gerusstelling nie, met dien verstande dat hy of sy hierdie dinge aan jou kan gee. Maar as jou maat nie kan nie, is dit noodsaaklik om te leer hoe om liefde en sekuriteit direk aan jouself te gee. Jou innerlike kind se dringendste behoeftes kan die dinamika van 'n intieme verhouding (of enige verhouding, in die opsig) moontlik oorweldig.
Om emosioneel selfstandig te word, verander dadelik die dinamika in jou verhouding. Deur selfversekerd en selfvervul te word, neem jy jou maat uit die lus.
VOOR LIEFDE, SELF-LOVE
Die uitdaging is dan om die vaardigheid van selfversorging te beoefen. 'N Verrassende aantal mense is heeltemal onbekend met hierdie taak. "Jy moet jouself liefhê" bly 'n abstrakte dictum wat hulle slegs intellektueel kan verstaan.
Skeidingsterapie maak die verskil. Deur die gedeeltes van jou psige te skei, posisioneer jy jou hoër self om gevoelens, woorde en liefdevolle aksies te administreer - op jou innerlike self. Jy aanvaar jou verlate Inner Kind; jy red dit van 'n lewe op die strate en hou getrou aan jou belofte om uiters versorgende behoeftes te gee.
Dit stel jou maat vry van die vergelyking (verminder die suiging in jou koppies!) En laat jou toe om 'n vrystaande agent, meester van jou eie lot, te word. Bou 'n stewige liefdesverbinding tussen Big You en Little Jy transformeer jou van 'n emosionele smokkel na 'n selfstandige volwassene.
Reageer op jou eie primêre behoeftes. Onthou dat die verhouding wat jy met jouself bou, die sjabloon is waarop alle ander verhoudings gebou word.
DAT MEDDLING KID
In haar notaboek het Dottie 'n inventaris gemaak van al die selfverskeurende gedrag wat haar vasgehou het op 'n ongebalanseerde seesaw met Brad. Die lys word aangeskakel vir drie bladsye.
Skriftelik het ek ontdek dat my buitenste kind klam geword het, suig-cuppy, kwaad, bitchy. My buitenste kind skreeu en huil baie - om te probeer om medelye uit Brad uit te druk. My Outer Kind kan passief-aggressief word, sowel as 'n nudge en 'n sniper wanneer ek te ver gestoot word. Ek het ook geleer dat wanneer ek anders misluk, ek terugkeer om Brad te skuldig maak. Skuld is 'n soort boobieprys vir my. Ek kan nie liefde van hom kry nie, so ek sal 'n pond vleis vat. My Buitekind wil nie verander nie; sy wil hom om te verander. Maar ek weet ek het geen beheer oor Brad nie.
"As ek die verwerping voel, gaan my Outer Kind aan die aanval, en soms is die aanval teen my-maak dit alles my fout. "
Ek het voorgestel dat sy "Dottie-bashing" voeg by die top van haar lys van die buitenste Kind gedrag en teiken dit vir verwydering.
Baie mense in Dottie se posisie is geneig om hulself te kritiseer omdat hulle swak is. Wanneer dit in 'n situasie soos hierdie vasgevang word, is dit dikwels moeilik om jouself van die haak af te laat vir "so emosioneel." Met behulp van die Outer Child-konsep het Dottie dit vermy. Deur haar selfverslaanende gedrag aan die Outer Kind toe te ken, het Dottie die algemene fout begelei om haar reaksies op haar gevoelens op haar beleërde Inner Kind te blameer.
Kommunikeer met jou innerlike kind is effektief, eerder as vernietigend, slegs wanneer jy jou emosies van jou gedrag skei. Binnekant van Buite. Deur hulle te skei, kan u Volwassene Self tussen hulle matig en uiteindelik die behoeftes van u hulpeloos, onberispelike gevoelens aanspreek, asook u gedrag in die teikenreeks plaas.
Dottie het dit so gestel:
Ek het my Outer Kind voorgestel om al hierdie impulsiewe, irriterende, klampende dinge te doen om my innerlike kind te beskerm - alles in stryd met my eie geluk. Ek het gedink Big Me het genoeg statuur en gesag om buite te vertel om te stop, omdraai, en luister na Little se gevoelens.
Dottie het 'n baie wantroue Inner Kind toegemaak om oop te maak, met 'n sagte vraag-en-antwoord-benadering. Uiteindelik artikels Little Dottie haar mees dringende vrese en behoeftes-gevoelens so basies dat hulle verder as Brad en die omstandighede van haar huwelik gegaan het. Hierdie artikulasie het haar Volwasse Self bemagtig om direk na haar eie emosionele kern te administreer.
Aanvanklik het Dottie se Volwasse Self die meeste van die tyd deur haar Inner Kind gerusgestel dat sy luister en vra wat sy kan doen om te help. Tot watter Klein het ons ongetwyfeld gereageer dat Dottie eintlik iets sou doen. Maar sy het volgehou. Hier is 'n uittreksel uit haar eerste dialoog:
GROOT DOTTIE: Ek gee om, Klein. Ek wil weet wat jy nodig het.
LITTLE DOTTIE: Ek wil liefde hê. Ek wil versorg word.
GROOT DOTTIE: Ek is lief vir jou, Little. Ek sal van nou af sorg.
LITTLE DOTTIE: Jy bly my verlaat. Jy hou nie van my nie. Ek wil spesiaal voel en jy laat my sleg voel as gevolg van die manier waarop Brad ons behandel. Ek is mal omdat jy dit aan my doen.
Na 'n paar dialoë het dinge vir Dottie kristal duidelik geword. Haar innerlike kind se behoeftes was dringend en Dottie het hulle verwaarloos. In haar eie woorde, "Al met al het ek haar behoeftes in Brad se hande geplaas en hy kon nie vir hulle sorg nie!"
PROJECTIE VAN JOU Binnelandse KIND NODIG AAN JOU PARTNER
Wat Dottie beskryf, is presies wat in die meeste verhoudings op 'n onbewuste vlak plaasvind wanneer mense hul innige kind se dringendste behoeftes op hul vennote projekteer en hul persoonlike verantwoordelikheid ophef. Hierdie handoff is die dodelike werk van die Outer Kind. As jy na 'n eksterne bron gaan om verligting te kry (om daardie jeuk te krap) - en as die bron nie kom nie - vererger jy die bose kringloop en laat Little You onbewustelik bloot aan meer ontbering.
Deur te gaan na Brad met behoeftes my innerlike kind se, was ek treiter arme klein Dottie. Ek het gereageer op verwaarlosing Brad se plaas van help haar myself. Ek is niks om te sorg vir haar doen! Ek het aan die slaap op die wiel is! Ek het dadelik verander dat. Vir my, eieliefde het soos 'n vars briesie. Little Me begin oopgaan en Big my begin luister en te reageer en neem beheer. Ek is eintlik dinge vir onkruiddoder oefen eieliefde!
Jy kan nie kies om op te hou om vrese te hê nie; hulle is onwillekeurig. Maar jy kan kies of hierdie primale gevoelens in jou verhoudings moet versteur of nie. Of die vrese veroorsaak word deur 'n ander persoon of van ou emosionele wonde, jy kan dit as 'n gris gebruik om selfvertroue te ontwikkel.
Koester jou eie emosionele kern in plaas van op soek na eksterne koestering help jy 'n sterker Volwasse. In die ontwikkeling van selfvertroue, eieliefde, en selfstandigheid, jou vermoë om aansluiting eksponensieel toeneem.
Tamatie van jou buitenste kind:: oorkom selfsabotasie en genesing van die verlating
In 'n rewolusionêre herbesinning oor die verband tussen emosie en gedrag, bied Susan Anderson, 'n veteraan-psigoterapeut, 'n drie-stapprogram aan om die vernietigende gedrag van u Outer Kind te tem. Hierdie dinamiese, transformerende stel strategieë - aksiestappe wat optree soos fisieke terapie vir die brein - kalmeer jou innerlike kind, versterk jou volwasse self, bevry jou van die self-blaam en skaamte aan die wortel van probleme met die buitenste kind en bring nuwe neurale voor paaie wat tot meer produktiewe gedrag kan lei. Die resultaat is geluk, vervulling, selfbeheersing en selfliefde.
Video: Susan Anderson gesels oor DIE BESPREEK VAN U BUITENKIND
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > As die buitenste kind nie geliefd voel nie, leer om self daar te wees