Phineas Gage se verstommende breinbesering
Sy besering het gelei tot nuwe ontdekkings in Neurowetenskap
Phineas Gage word dikwels na verwys as een van die bekendste pasiënte in die neurowetenskap. Hy het 'n traumatiese breinbesering gehad toe 'n ysterstaaf deur sy hele skedel gedryf is, en hy het baie van sy voorste lob vernietig. Gage het die ongeluk wonderbaarlik oorleef, maar dit het so verander dat baie van sy vriende hom as 'n byna ander man heeltemal beskryf het.
Phineas Gage se ongeluk
Op 13 September 1848 werk die destydse 25-jarige Gage as voorman van 'n bemanning wat 'n spoorwegbed naby Cavendish, Vermont, voorberei. Hy het 'n ysterstempaal gebruik om plofbare poeier in 'n gaatjie te pak. Ongelukkig het die poeier ontplof, wat die 43 duim lang en 1.25-duim deursnee stuur wat opwaarts beweeg. Die staaf het Gage se linker wang binnegedring, deur sy brein geskeur, en sy skedel verlaat voordat hy 80 voet weg geland het.
Gage het nie net die aanvanklike besering oorleef nie, maar kon praat en loop na 'n nabygeleë kar sodat hy na die dorp geneem kon word om deur 'n dokter gesien te word. Dr Edward H. Williams, die eerste dokter om te reageer, het later beskryf wat hy gevind het:
"Ek het eers die wond op die kop opgemerk voordat ek uit my wa afkom, die pulsasies van die brein is baie duidelik. Mnr. Gage het in die tyd wat ek hierdie wonde ondersoek, die manier waarop hy beseer is aan die omstanders Ek het nie geglo dat mnr. Gage se verklaring destyds was nie, maar het gedink hy is mislei. Mnr. Gage het volgehou om te sê dat die kroeg deur sy kop gegaan het. Mnr. G. het opgestaan ​​en opgegooi; die inspanning van braking het ongeveer half gedruk 'n teupupful van die brein wat op die vloer geval het. "
Kort daarna het dr. John Martyn Harlow die saak oorgeneem. Dit is deur Harlow se waarnemings van die besering en sy latere beskrywings van Gage se verstandelike veranderinge wat baie van die primêre inligting wat ons nou van die saak weet, verskaf. Harlow het die aanvanklike nasleep van die ongeluk beskryf as "letterlik een bloedbloed."
Later in 'n gepubliseerde beskrywing van die saak het Harlow geskryf dat Gage later die aand nog bewus was en die name van sy medewerkers kon vertel. Gage het selfs voorgestel dat hy nie sy vriende wou sien nie, aangesien hy in elk geval weer 'n dag of twee sou wees.
Na die ontwikkeling van 'n infeksie, het Gage dan 23 September tot 3 Oktober in 'n semi-komatose toestand bestee. Op 7 Oktober het hy sy eerste stappe uit die bed geneem en teen 11 Oktober het sy intellektuele funksionering begin verbeter. Harlow het opgemerk dat Gage geweet het hoeveel tyd sedert die ongeluk geslaag het en onthou duidelik hoe die ongeluk plaasgevind het, maar het probleme gehad met die raming van grootte en bedrae geld. Binne 'n maand het Gage selfs uit die huis en in die straat gewaag.
In die daaropvolgende maande het Gage teruggekeer na sy ouerhuis in New Hampshire om te herstel. Toe Harlow Gage weer die volgende jaar gesien het, het die dokter opgemerk dat terwyl Gage visie in sy oog verloor het en met voor die hand liggende letsels agtergelaat was, hy in goeie fisiese gesondheid was en herstel het.
Gage kon nie terugkeer na sy spoorbaan nie. Gage het 'n reeks werksgeleenthede behou, insluitende werk in 'n stalletjie-stalletjie, 'n bestuurder in Chili, en plaaswerk in Kalifornië.
Populêre verslae van Gage beeld hom dikwels voor as 'n hardwerkende, aangename man voor die ongeluk. Na die ongeluk beskryf hierdie verslae hom as 'n veranderde man, wat daarop dui dat die besering hom omskep het in 'n slegte, aggressiewe dronkaard wat nie 'n werk kon onderhou nie.
So was Gage se persoonlikheid soos verander soos sommige van die verslae nadat sy dood beweer het? Bewyse dui daarop dat baie van die vermeende gevolge van die ongeluk oordrewe was en dat hy eintlik veel meer funksioneel was as wat voorheen gerapporteer is.
Harlow het die eerste rekening van die veranderinge in Gage se gedrag na die ongeluk voorgelê:
Vroeër het sy besering, hoewel hy nie in die skole opgelei was nie, 'n gebalanseerde verstand gehad en is gekyk na diegene wat hom as 'n slim, slim sakeman ken, baie energiek en volhardend in die uitvoering van al sy operasionele planne. In hierdie opsig is sy gedagtes radikaal verander, so beslis dat sy vriende en kennisse gesê het hy is nie meer Gage nie.
Aangesien daar min direkte bewys is van die presiese omvang van Gage se beserings behalwe Harlow se verslag, is dit moeilik om presies te weet hoe ernstig sy brein beskadig is. Harlow se rekeninge dui daarop dat die besering het gelei tot 'n verlies van sosiale inhibisie, wat Gage opgedoen het op maniere wat as onvanpas beskou is.
Hoe ernstig was Phineas Gage se breinskade?
In 'n studie van 1994 het navorsers neuroimaging tegnieke gebruik om Gage se skedel te rekonstrueer en die presiese plasing van die besering te bepaal. Hul bevindings dui aan dat hy beserings aan beide die linker- en regtervoorfrontale kortikas gely het, wat probleme met emosionele prosessering en rasionele besluitneming tot gevolg gehad het.
Nog 'n studie wat in 2004 gedoen is met die gebruik van driedimensionele, rekenaargesteunde rekonstruksie om die omvang van Gage se besering te analiseer, het bevind dat die effekte beperk is tot die linkerkantse frontlobe.
In 2012 het nuwe navorsing geraam dat die ysterstaaf ongeveer 11 persent van die witstof in Gage se voorste lob en 4 persent van sy serebrale korteks vernietig het.
Gage se invloed op sielkunde
Gage se geval het 'n geweldige invloed op vroeë neurologie gehad. Die spesifieke veranderinge wat in sy gedrag waargeneem word, het op die opkomende teorieë oor die lokalisering van breinfunksie verwys , of die idee dat sekere funksies geassosieer word met spesifieke areas van die brein.
Vandag verstaan ​​wetenskaplikes beter die rol wat die frontale korteks moet speel in belangrike hoër-orde funksies soos redenasie, taal en sosiale kognisie. In daardie jare, terwyl neurologie in sy kinderskoene was, het Gage se buitengewone storie gedien as een van die eerste bewyse dat die voorste lob betrokke was by persoonlikheid .
Wat het met Phineas Gage gebeur?
Na die ongeluk kon Gage nie terugkeer na sy vorige werk nie. Volgens Harlow het Gage 'n geruime tyd deur New England en Europa met sy stampyster deurgebring om geld te verdien, wat selfs in die Barnum American Museum in New York voorkom.
Hy het kort in 'n stalletjie in New Hampshire gewerk en toe sewe jaar as 'n skipper in Chili gewerk. Hy het uiteindelik na San Francisco verskuif om saam met sy ma te woon, aangesien sy gesondheid versleg het. Na 'n reeks epileptiese aanvalle het Gage op 20 Mei 1860, byna 13 jaar na sy ongeluk, gesterf.
Sewe jaar later is Gage se lyf opgegrawe en sy skedel en die stampstang is na dr. Harlow geneem. Vandag kan albei by die Harvard Universiteitskool van Geneeskunde gesien word.
> Costandi, M. (2012). Phineas Gage se connectome. Die voog.
> Harlow JM (1848). Passage van 'n ysterstaf deur die kop. Boston Mediese en Chirurgiese Tydskrif, 39 , 389-393.
> Harlow, JM (1868). Herstel na ernstige besering aan die kop. Bulletin van die Massachusetts Mediese Vereniging. Hersien in Psigiatriegeskiedenis, 4 (14) , 274-281 (1993) doi: 10.1177 / 0957154X9300401407
> Twomey, S. (2010). Phineas Gage: Neurowetenskap se mees bekende pasiënt. Smithsonian Magazine .
> Van Horn, JD, et al. (2012). Mapping Connectivity Skade in die geval van Phineas Gage. PLoS ONE, 7 (5) , e37454. DOI: 10.1371 / journal.pone.0037454