Politieke lobbying koop af klimaatreg - klimaat impak nuus | Climate Impact News
Wanneer dit kom by die invloed, is groot geld moeilik om te klop. Klimaatveldtogte kan leer uit 'n studie van Amerikaanse politieke lobbying.
Groot geld praat hardste. 'N Dekade gelede het Washington politieke lobbying bestee $ 700 miljoen spandeer om die politieke vorm en vordering van die Amerikaanse Wet op Skone Energie en Sekuriteit te beïnvloed - en verminder sy kanse op sukses aansienlik.
Die beloning vir die belegging was 'n vermindering van 13% in sy kanse om vordering in die wet te maak. Die vergoeding vir die res van die mensdom was op 'n konserwatiewe skatting 'n ekstra $ 60 miljard se klimaatsvergoeding van toekomstige superstorms, droogtes en hittegolwe wat verband hou met globale verwarming.
Die politieke inisiatief was destyds die mees prominente en belowende Amerikaanse klimaatregulasies tot dusver op die boeke. Dit het misluk.
"Die gewilde media het wyd gepostuleer dat opposisionele politieke belange 'n belangrike rol gespeel het in die wetsontwerp," sê twee Amerikaanse wetenskaplikes in die joernaal Nature Climate Change.
"As dit geldig is, dui dit op lobbying as 'n verduideliking vir hoekom so min regulasies vir klimaatsverandering ingestel word. Dit bied ook 'n voorbeeld waarin lobbying welstandseffekte gehad het deur die waarskynlikheid om 'n maatskaplik voordelige beleid te bepaal, te verminder. "
"Daar is toenemende besorgdheid dat hierdie gebrek aan klimaataksie kan wees as gevolg van politieke invloede"
Die politieke oortreders, wat uiteindelik deur die fossielbrandstofbedrywe of denktanks en verenigings wat vir hulle optree, kan finansier, kan die politieke proses beïnvloed, is nie nuus nie. Navorsing het ten minste twee keer gekoppel die sterk stem van klimaat ontkenning met baie groot korporasies of onverklaarbare bronne van befondsing.
En die lobbybedryf in Washington is gekoppel aan sistematiese pogings om modderig te wees of om die wetenskap te betwyfel Wat ondersteun nou bewyse van mensgerigte en potensieel katastrofiese klimaatsverandering.
Sedertdien het president Trump dit aangekondig die VSA sal onttrek aan die ooreenkoms van Parys, gerugsteun in 2015 by 195 nasies, en die Amerikaanse Departement van Energie het begin rebrand die kragtige broeikasgasmetaan as die "vryheidsmolekule" in 'n poging om 'n uitvoerende fossielbrandstof 'n meer gesonde reputasie te gee.
"Daar was 'n opvallende verbreking tussen wat nodig is om gevaarlike klimaatsverandering te vermy en wat eintlik tot dusver gedoen is," het gesê. Kyle Meng, van die Universiteit van Suid-Kalifornië by Santa Barbara, wat die studie gelei het. "Daar is toenemende besorgdheid dat hierdie gebrek aan klimaataksie kan wees as gevolg van politieke invloede."
Maar alle politieke besluite behels kompromie en daar is baie redes waarom wetgewing kan misluk. Dr Meng en sy mede-outeur het statistiese speletjies gespeel met die beskikbare bewyse berekeninge maak van die kanse op sukses vir die sogenaamde 2009-2010 Waxman-Markey Bill wat die Amerikaanse Wet op Skone Energie en Sekuriteit sou geword het as dit geslaag is.
Hulle het oordele oor hoe suksesvolle wetgewing die aandeelpryse van besighede wat by die kongres en senaat betrokke was, beïnvloed het. Hulle het bereken dat die wetsontwerp ongeveer 'n 55% kans gehad het om te aanvaar en die beskikbare data gebruik om die groot besigheid te bereken wat deur die wetsontwerp geraak kon word, het op verskeie maniere $ 700 miljoen bestee om die politici te beïnvloed.
En hulle het bevind dat lobbying deur korporasies wat kan verwag om te verloor, meer doeltreffend is as lobbying deur daardie besighede wat van suksesvolle wetgewing kan opdoen, en effektief die rekening se kanse op sukses vir 42% verminder.
Hulle het dan dieselfde statistiese logika gebruik om 'n totaal vir te stel die ekstra "sosiale koste" van kweekhuisgasse in terme van skade aan menslike gesondheid, landbou, versekeringskoste en so meer: ​​'n totaal, bereken hulle, van $ 60bn teen 2018-pryse.
Daar is altyd probleme met hierdie soort "wat as?" Of teen-feitlike navorsing, en die outeurs erken die noodsaaklikheid van versigtigheid. Maar hulle argumenteer dat lesse geleer kan word oor die manier waarop sulke wetgewing in die eerste plek opgestel moet word.
"Ons bevindings bied ook 'n glinsterende hoop deur 'n pad na politiek meer robuuste klimaatbeleid te baan," het dr Meng gesê. "Subtiele ontwerpveranderinge aan markgebaseerde klimaatbeleid kan politieke opposisie verlig en kanse op aanneming verhoog." - Climate News Network