Filosofie van Eerlikheid
Wat beteken dit om 'n goeie mede te wees?
Wat neem dit om eerlik te wees? Alhoewel dit dikwels aangevoer word, is die konsep van eerlikheid taamlik moeilik om te karakteriseer. Nader kyk, dit is 'n verwante begrip van egtheid. Kom ons kyk hoekom.
Waarheid en Eerlikheid
Terwyl dit dalk aanloklik is om eerlikheid te definieer om die waarheid te praat en die reëls te gehoorsaam , is dit 'n te simplistiese beskouing van 'n komplekse konsep. Om die waarheid te vertel - die hele waarheid - is soms feitelik en teoreties onmoontlik, sowel as moreel nie nodig nie, of selfs verkeerd.
Gestel jou nuwe maat vra jou om eerlik te wees oor wat jy die afgelope week gedoen het toe jy uitmekaar was: beteken dit dat jy alles moet vertel wat jy gedoen het? Nie net jy mag nie genoeg tyd hê nie en jy sal nie alle besonderhede herroep nie; maar regtig, is alles relevant? Indien u ook oor die verrassingspartytjie praat, organiseer u vir volgende week vir u maat?
Die verhouding tussen eerlikheid en waarheid is baie meer subtiel. Wat is in elk geval die waarheid omtrent 'n persoon? Wanneer 'n regter 'n getuie vra om die waarheid te vertel oor wat daardie dag gebeur het, kan die versoek nie vir enige spesifieke aspek wees nie, maar slegs vir relevante persone. Wie is om te sê watter besonderhede relevant is?
Eerlikheid en die self
Daardie paar opmerkings behoort voldoende te wees om die ingewikkelde verhouding op te los, is daar tussen eerlikheid en die opbou van ' n self . Om eerlik te wees, behels die vermoë om, op 'n manier wat konteksgevoelig is, sekere besonderhede oor ons lewens te kies.
Ten minste vereis eerlikheid dus 'n begrip van hoe ons optrede doen of nie pas binne die reëls en verwagtinge van die ander nie - waar laasgenoemde staan ​​vir enige persoon wat ons verplig voel om aan te meld, insluitend onsself.
Eerlikheid en egtheid
Maar daar is die verhouding tussen eerlikheid en die self.
Is jy eerlik met jouself? Dit is inderdaad 'n belangrike vraag, nie net deur figure soos Plato en Kierkegaard nie, maar ook in David Hume se "Filosofiese Eerlikheid". Om eerlik te wees vir onsself blyk 'n belangrike deel te wees van wat dit vereis om outentiek te wees: net diegene wat hulself in hul eie besonderheid kan in die gesig staar, blyk in staat te wees om 'n persoon te ontwikkel wat vir haarself waar is - dus authentiek.
Eerlikheid as 'n uiteensetting
As eerlikheid nie die hele waarheid vertel nie, wat is dit? Een manier om dit te karakteriseer, tipies aangeneem in deugde-etiek (daardie etiese skool wat uit Aristoteles se leerstellings ontwikkel is) maak van eerlikheid 'n beskikking. Hier gaan my aflewering van die onderwerp. 'N Persoon is eerlik wanneer sy die beskikking het om die ander te konfronteer deur al die besonderhede wat relevant is vir die betrokke gesprek, uitdruklik uit te spreek.
Die betrokke ingesteldheid is 'n neiging, wat mettertyd gekweek is. Dit is, 'n eerlike persoon is een wat die gewoonte ontwikkel het om die ander al die besonderhede van haar lewe aan te bied wat relevant blyk in gesprek met die ander. Die vermoë om te onderskei wat relevant is, is deel van eerlikheid en is natuurlik 'n komplekse vaardigheid om te besit.
Verdere aanlyn lesings
Ten spyte van sy sentraliteit in die gewone lewe, sowel as etiek en filosofie van sielkunde, is eerlikheid nie 'n belangrike tendens van navorsing in die kontemporêre filosofiese debat nie. Hier is egter 'n paar bronne wat nuttig kan wees om meer te besin oor die uitdagings wat die probleem veroorsaak.
Die inskrywing op deugde-etiek by die Stanford-ensiklopedie van die filosofie , waar die voorbeeld van eerlikheid 'n paar keer opduik.