Aan: Is daar 'n God?
Baie geluk. Jy het vir jouself begin dink.
Geniet die vryheid van regtig eerlik wees met jouself. Dit vat guts … dis amper soos om “uit die kas te klim” … uit die kerk se donker kas van indoktrinasie. Party mense gaan jou wil stenig, die meeste aanvaar dit dadelik. Ek volunteer nooit my geloofs(on)oortuiging nie, maar deins nooit terug as ek daaroor uitgevra word nie, en glo my mense het meer respek daarvoor as vir iemand wat nog steeds voorgee om ‘n Christen te wees “omdat hy mos so groot gemaak is”. Hulle is nogal baie keer verbaas, want my leefwyse reflekteer dit (die sogenaamde ongelowigheid) nie, nes jy gesê het.
Sodra jy dit nie meer “fight” nie, sal dit jou nie meer vreet nie; daar kom ‘n tipe salige berusting en vir die eerste keer vrede in die gemoed omdat jy nie meer die leuen leef nie.
Ek kan lang blaaie skryf oor die wonde wat die kerk gelos het en die lang pad wat ek gestap het na hierdie vryheid, maar my troos is dat my eie kinders nooit deur dieselfde hel van valsheid, vrees en vermorste tyd hoef te gaan nie.
Gaan Google bietjie “Agnostic” en weet daar is hope eenders-DENKENDE mense.