Hoe om 'n kersie naby Sint Petersburg te kweek - Miscellanea
Hoe om 'n kersie naby Sint Petersburg te kweek
Hulle groei al jare in die tuine van ons dorpie kersies... Oor die algemeen is alles goed.
Maar daar is net een keer elke paar jaar oeste op kersies. Ons verbou immers kersies nie net ter wille van die oes nie, maar ook ter wille van skoonheid.
Die afgelope jaar het die klimaat verander, met kersies wat byna elke jaar gewasse lewer. Onmiddellik was daar 'n aansporing om hierdie pragtige gewas in die tuin te laat groei. Een aansporing is egter nie genoeg nie, want onlangs het 'n nuwe probleem ontstaan.
Ou kersies in ons dorp het sonder enige bekommernis gegroei. Maar sommige tuiniers het besluit om die reeks uit te brei en begin om nuwe variëteite te koop wat uit verskillende dele van ons land gebring is. Saam met hulle het hulle 'verskillende kersiesiektes' gekoop 'waarvan hulle nog nooit vantevore gehoor het nie. En hierdie siektes het in die tuine gaan stap. Die klimaat in ons streek is immers baie bevorderlik vir die sterk ontwikkeling van siektes. Die bas op die stamme word veral aangetas.
Groeitoestande en terreinkeuse
Daarom moet u baie nadink voordat u met kersies begin. Het u genoeg tyd en energie om hierdie siektes te voorkom en te behandel? Kan u die regte toestande skep vir groei en vrug? Sal u tyd kry om te vertrek?
Kom ons kyk watter toestande die kersie benodig om goed te groei, vrugte te dra en so min moontlik seer te maak.
In die eerste plek is gronde belangrik. Hulle moet water- en lugdeurlaatbaar, warm, die beste van alles, wees - ligte leemstowwe gevul met organiese materiaal - kersies word baie waardeer. Hierdie kultuur hou nie van swaar gronde nie, en hou ook nie van sanderig nie - op sulke gronde groei kersies sleg, word dikwels siek. Hulle wil nie vrugte dra op turfgronde nie.
Die grond moet in geen geval suur wees nie, anders gooi die kersie al sy blomme af sonder om die bessies eers vas te bind. Beste suur pH = 7. As die kersie egter blomme en eierstokke sterk weggooi, is dit op hierdie tydstip nodig om die sirkel van die byna-romp nat te maak met water met kalk daarin geroer.
Tydens blom en aktiewe groei van lote en blare het kersies vog nodig. As die weer droog is, sal die kersie ook blomme en eierstokke afwerp. Aan die einde van die somer het die kersie weer vog nodig, want op hierdie tydstip begin die aktiewe groei van die wortels. Vog moet egter steeds matig wees. Met sy oormaat sterf die wortels af, die blare word geel, die groei van die bos stop.
Kersie het baie son nodig. As daar nie genoeg sonlig is nie, verminder dit die opbrengs skerp omdat die vrugte tot by die punte van die takke beweeg.
Kersies groei goed en dra slegs op warm plekke vrugte. Daarom moet 'n plek in die tuin daarvoor gekies word, beskerm teen koue winde, goed verlig deur die son, sodat daar baie sneeu in die winter ophoop. In die lente smelt hierdie sneeu en gee die kersie die vog wat hy op die oomblik so nodig het.
Daar moet veral aandag geskenk word aan die herstel van ryp gedurende die tydperk wanneer plante blom of hulle voorberei om te blom. Rypskade kan blomstampe en selfs jong eierstokke beskadig. Die lente kom nou vroeg hier, maar niemand het die ryp teruggeval nie. Gewoonlik word hulle deur die noordelike en noordoostelike lugmassas gebring. Daarom, wanneer u nuwe kersiebome en bosse plant, moet u 'n plek kies wat teen hierdie wind beskerm sal word - aan die muur van 'n huis of 'n skuur, 'n heining of 'n digte muur van bome, hoë struike.
Oor die algemeen is daar gewoonlik baie aansoekers in die tuin vir 'n plek naby 'n warm muur, byvoorbeeld druiwe, appelbome, allerhande eksotiese goed soos amandels, perskes. Hulle sal moet padgee na die voorste ry, nader aan die son, kersie.
Variëteite vir ons streek
En nog 'n subtiliteit: die oorgrote meerderheid kersiesoorte is selfvrugbaar. Ten minste twee of drie variëteite moet geplant word om weer te bestuif. Die mees beskeie variëteite vir ons plekke is Lyubskaya (selfvrugbaar), Vladimirskaya, Shokoladnitsa. Hierdie variëteite word feitlik nie siek nie, en die opbrengs is amper jaarliks.
U wil dus kersies in die tuin hê, en daar was 'n plek vir hulle. Droom u van kersiekonfyt, u het nou saailinge gekoop, in die lente of herfs, en nou is dit ingegrawe. Nou moet u dit so gou as moontlik afgee. Kom ons begin sodra die grond ontdooi.
Op die gekose plek moet u eers die grond voorberei. Ons produseer eers suur grond. Wanneer u kalk, moet u 'n nuttige reël onthou: om die pH met een te verhoog, moet u 350 g kalk per vierkante meter oppervlak byvoeg. Dit is baie handig om ou gebreekte pleister by die grond te voeg, ek voeg selfs ou gebreekte stene by wat deur die reën goed gewas is.
Nou, op die aangewese plekke, sal ons vir elke plant 'n persoonlike gat maak van 40-50 cm diep en ongeveer 70 cm in deursnee. Die afstand tussen die gate is minstens 2 meter. Vul die putte met kunsmis: 'n emmer organiese materiaal, 'n half liter blikkie superfosfaat, 'n liter blik as vir die put. U kan eksperimenteer: voeg 'n eetlepel AUA-kunsmis by met medium korrels. Hieruit sal geen skade berokken word nie, maar waarskynlik sal daar voordele wees.
Na twee weke of langer, wanneer die grond in die gate sit, plant ons die saailinge. Hier is die bewerkings dieselfde as by die plant van 'n appelboom: ons maak 'n hoop in die middel van die gat, sit 'n kersie daarop, versprei die wortels oor die oppervlak van die heuwel, vul dit met aarde, gee dit water. Ons sorg dat die wortelhals nie begrawe word nie. Vir die eerste keer kan u die saailing met 'n koerantpapier toedraai - met film of lutrasil - dit is beskerming teen oormatige uitdroging terwyl die wortels nie werk nie. Oor twee of drie weke haal ons alles af. Dit is alles.
Nou kan ons kersies net groei, en ons - om dit te versorg. En met alle oë om te kyk, of daar skeure aan die bas verskyn, of takkies met blare begin uitdroog het. Maar dit is reeds die onderwerp van 'n spesiale gesprek.
Hoe om 'n kersie uit 'n klip te plant: stap-vir-stap-instruksies met 'n foto
Die proses om een ​​van die fynste vrugtegewasse van die Russiese tuin uit sade te verbou, behels die volgende eenvoudige stappe:
Kies die ryp, pragtige, groot bessies.
Haal die kersputte van die pulp af, spoel af met water, dan met 'n pienk oplossing van kaliumpermanganaat, droog dit op 'n skaduwee. Op die foto hieronder word die bene van pulp skoongemaak met behulp van 'n eenvoudige toestel - 'n beenstoot. Huisvroue is vertroud met hom, wat verkies om ontpitte kersiekonfyt te oes.
Dit is die beste om die sade te verwyder en die bessies so ongeskonde moontlik te hou met behulp van 'n klipstoot
Aandag! Stadsbewoners het meestal slegs toegang tot konstruksiesand, maar dit is ongewens om dit te neem. Dit word van die rivier onderskei deur die afwesigheid van die nodige losheid, water- en lugdeurdringbaarheid. As dit bevochtig word, hou dit aanmekaar vas en blokkeer die toegang tot lug. In sulke sand is die waarskynlikheid van skade aan die bene groot. Grof riviersand moet geneem word. Dit word ook kwarts genoem.
Rivier- of kwartsand is die beste ondergrond om bene op te berg
Saai in Oktober in die grond en grawe 3 cm diep.
Gedurende die winter stratifiseer die bene natuurlik.
Saailinge sal in die lente verskyn.
Hierdie metode het sy nadele - dit is moeilik om die proses te beheer. Hierdie metode is nie geskik vir diegene wat slegs 'n paar sade van 'n besonder waardevolle kersievariëteit het nie. Dit sal ook nie werk as die streek onstabiele ysige winters met 'n swak sneeubedekking het nie - maar die kersiekultuur is nogal sag. Sommige kersies, byvoorbeeld die Troitskaya-variëteite, reproduseer goed deur self te saai in Siberië. Maar in sulke gevalle praat ons van sade wat verkry is uit 'n boom wat reeds aangepas is vir die moeilike omstandighede in die streek.
Daarom kan u die kersieputte tot Desember stoor en dan kunsmatig stratifiseer. Let op die vereiste humiditeit en temperatuur tydens opberging - tot 20 ° C. Die bene moet van tyd tot tyd ondersoek word vir skade en vorm. U kan dit nie net met sand meng nie, maar ook met turf en met mos en met saagsels - enige los materiaal, die belangrikste is dat die bene nie uitdroog nie en terselfdertyd nie klam word nie. Dit is natuurlik optimaal om steenvrugte te plant onmiddellik nadat dit geëet is, maar dit is nie altyd moontlik nie. Dit is belangrik om dit nie uit te droog nie - dit is een van die algemeenste redes waarom sade glad nie ontkiem nie. Dit is genoeg om die bene effens droog te maak en dan dadelik in die gewenste substraat te plaas. Dit word nie aanbeveel om die sade droog te hou nie - dit ontkiem erger. Daar is so 'n konsep - rypwording van sade na die oes. Kersiesaad, soos baie gewasse wat 'n lang winter moet deurmaak, is ook geneig om ryp te word, dus is die saai van droë sade voor die winter 'n fout.
Sphagnum-mos groei oral in gemengde en naaldwoude, maar jy kan dit koop
Instruksies vir die kweek van kersies uit die kuipe vir diegene wat die proses wil beheer, lyk soos volg:
Neem kuile ​​uit bevrore kersies wat vroeg in Maart ontdooi moet word, of hou putte tot dan in die yskas. Die bene sal dus reeds gestratifiseer word.
Sit die sade in Maart in growwe (riviersand) of nat saagsels. Bedek met glas, sit dit op 'n helder plek. Die hitte is ongewoon vir kersputte, vind 'n koel vensterbank met 'n temperatuur van 15-20 ° С
Die gewasse moet gereeld geventileer en bevochtig word.
Na twee maande sal die bene spruit.
Nou kan hulle gesorteer word, die sterkste kan in verskillende stukke geplant word in gate wat in die tuin voorberei word, of in potte. 'N Gebarste been met die hoofwortel wat verskyn, sak op sy sy, besprinkel met grond sodat dit nie gesien kan word nie, en na 'n paar dae word oortollige grond verwyder, wat die been met twee derdes blootstel. Of u moet dadelik die helfte grawe. Dit is belangrik dat die wortel 'verstaan' dat dit afwaarts moet groei, maar dat die saad waargeneem kan word.
Hierdie metode is gemakliker deurdat u dadelik die kragtigste plante kan selekteer en op 'n permanente plek kan plant.
Jong, pas opkomende kersieplant met saadlobbe en twee ware blare
Hieronder gaan ons kyk na die twee belangrikste stadiums van die kweek van kersies uit die saad: watter ander stratifikasie-opsies is daar en hoe u ontkieming kan versnel deur die saad behoorlik te verwerk.
Bepaling en suurheid van grond om kersies en kersies te plant
Dit is nie moeilik om die suurheid van die grond te bepaal nie. Die eenvoudigste metode is om die kruie wat op die werf voorkom, van nader te beskou:
Perde-suring, mos, perdestert, kraai, bosbessie en wei-soet dui op hoë suurgehalte. U kan nie kersies en kersies verbou nie.
Lingonberry, wilde roosmaryn, oxalis, kruisement, bearberry, moerasspoel, "kat se poot" - vir medium suur. Die kweek van kersies en kersies is baie ongewens.
Klokkieblom breëblaar, harige sit, Kupena, dwergplant groei op grond met 'n effens suur en neutrale reaksie. U kan kersies en kersies plant.
Moeder-en-stiefmoeder, duisendblad, apotekskamille, weideklawer, wilde aarbei, quinoa, brandnetel, skaapwagter, saadistel, loperig - die reaksie van die grond is neutraal. Kersies en kersies sal goed groei.
Shaggy sedge, "gansvoet", als, vink, lusern, weidingarzhanets, skerp vuur - alkaliese grond. U kan kersies en soetkersies verbou as daar baie humus in die grond is.
Hierdie visuele assessering is egter slegs 'n rowwe riglyn. Dit is baie akkurater om die suurheid van die grond met behulp van lakmoesstroke te bepaal. Litmus-toetsstrokies word by tuinsentrums verkoop. Om die analise uit te voer, benodig u 'n klein grondmonster wat uit die diepte van ongeveer 30 cm geneem is en gedistilleerde water.
U kan nie gewone kraanwater of putwater gebruik nie - sy eie soutsamestelling beïnvloed die ontledingsresultate. Die grondmonster moet in water geplaas word. Dompel die lakmoesstrook na 15 minute in die oplossing. Wanneer die aanwyser gekleur is, moet u die kleur net vergelyk met die skaal op die verpakking. Lees ook die artikel: → "Grondsuurheid: metodes van bepaling en regstelling."
Om te verstaan ​​of die grond geskik is of nie geskik is om kersies en kersies te plant nie, sal die tabel help:
Aanwyser pH op die skaal Reaksie Geskiktheid
3,0-4,5 Sterk suur grond Nie geskik nie
4,5-5,5 Medium suur Ongeskik, vereis kalking
5,5-6,5 Swak suur, naby neutraal Geskik vir bekalking
6,5-7,5 Naby neutraal Pas
7,5-8,0 Swak alkalies Geskik vir hoë humusinhoud
8,0-8,5 Medium alkalies Ongeskik, vereis loging en verhoog die humusinhoud
8,5-9,5 Sterk alkalies Nie geskik nie
Wenk # 1. Die suurheid van die grond kan wissel na gelang van die diepte van die grondmonsterneming. Daarom 'n akkurate skatting pH is makliker om met draagbare tuine te doen pH-meters.
Soos reeds genoem, het Bessei geen plae nie. Gelukkig vlieg hulle om haar sy. Sommige variëteite in sommige jare met 'n hoë humiditeit kan beïnvloed word deur swamsiektes - coccomycosis en moniliose. Selde (in koue en reënerige somers) is dit moontlik om deur klasterosporiose geraak te word.
Coccomycosis manifesteer soos volg:
Aan die buitekant van die blare kom bruinerige of rooierige kolle voor.
Met verloop van tyd neem dit toe, die pulp van die blare verdroog, pers kolle kom aan die binnekant van die blare voor.
Teen die einde van Julie droog die aangetaste blare heeltemal op en val af. Die bosse kan blare verloor (die sogenaamde somerblaarval).
Met coccomycosis verskyn kolle op die blare
Alle gevalle blare word versamel en verbrand. Die bosse word behandel met sistemiese swamdoders (dwelms om swamsiektes te bekamp). Horus en Quadris het hulself goed bewys. Behandelings word met tussenposes van 2 weke uitgevoer, afwisselend voorbereidings. Aangesien die produkte verslawend is, is dit raadsaam om dit nie meer as drie keer per seisoen te gebruik nie. U kan bessies eet 3-5 dae na verwerking met Quadris en 7 dae na verwerking met Horus. In die herfs en (of) vroeë lente, is dit raadsaam om die plant te behandel met 'n 3% oplossing van ystersulfaat of Bordeaux-mengsel vir voorkoming.
Moniliose, of moniliale brandwonde, verskyn in die lente tydens blom. Die spore van die swam kom deur die knop in die hout in. Takke, blare en blomme wat aangetas word, lyk asof dit verbrand word, maar baie tuiniers glo dat dit tekens is van 'n winterkoors of oormatige lente-behandeling met chemikalieë.
Die nederlaag van monniliose lyk soos 'n brandwond
Die aangetaste lote moet gesny en verbrand word, terwyl die res met sistemiese swamdoders behandel word, soos in coccomycosis. In die herfs en lente moet die plant met 'n 3% oplossing van ystersulfaat of Bordeaux-mengsel behandel word.
Clasterosporium siekte, of geperforeerde vlek, beïnvloed blare, lote, blomme. Die siekte begin met die voorkoms van rooibruin kolle op die blare. Terwyl hulle groei, droog dit binne uit en vorm gate. Blare en bessies droog op en val af. Spore van die swam oorwinter in die bas, op blare, in die grond. Beheermaatreëls is soortgelyk aan die vorige.
Met clotterosporia vorm gate op kersieblare
Voortplanting deur lote van die wortelstelsel
Kers vermeerdering deur lote word beskou as een van die maklikste maniere. Hierdie metode word meestal gebruik deur tuiniers van die Oeral en Siberië. Bome wat so gekweek word, het die vermoë om vinniger te herstel na bevriesing.... Sulke plante het 'n hoër winterhardheid.
Om oorgroei van onnodige bosse te voorkom, word soorte of eie wortelbosse geneem vir voortplanting deur lote.In sulke kersies sal plante soortgelyk aan hul moeders van die lote groei.
Kers vermeerdering deur wortel lote
Die nadeel van die groei van kersies van lote is dat dit later as geënte vrugte betree... Rommelstrooiing deur ondergroei rommel. Maar ondanks al die nadele, is hierdie metode maklik om voort te plant en is dit moontlik om uitstekende, winterharde plante te kry.
Kies 'n bos wat minder oorgroei het. Kies onder haar 'n ontwikkelde en sterk een wat 1-2 jaar oud is. Ouer plante moet nie geneem word nie, want hulle voed op die moederbos. en gevolglik 'n swak wortelstelsel. Lote wat nader as 1 m is, is ook nie geskik nie.
Sny die wortel wat uit die moederbos kom, af. Laat die bos op sy plek staan ​​totdat dit sy eie kragtige wortelstelsel vorm. Die bogrondse gedeelte moet met ongeveer ⅓ deel verkort word. Bemes 'n paar keer gedurende die groeiseisoen. Gereelde water is nodig. Die volgende jaar word plante met 'n kragtige wortelstelsel na 'n permanente plek oorgeplant., en die res, die swakkeres, groei.
Dit maak nie saak hoe eenvoudig die inenting lyk nie, u moet vooraf voorberei op die implementering daarvan. En die onderstok speel 'n belangrike rol in hierdie 'operasie'. Dit is hy wat as basis dien vir die welstand van die toekomstige oes.
Van die talle vereistes vir die bestand is die belangrikste: die rypbestandheid, die weerstand teen oormatige en onvoldoende vog, die goeie aanpasbaarheid by die klimaatstoestande in die streek en die suksesvolle verenigbaarheid met die gees van die gewenste variëteit.