Göbekli Tepe (illustrasie) - Geskiedenis Podcasts - 2022
Göbekli Tepe - Geskiedenis
In ongeveer 8000 vC het vroeë mense in Suidwes -Asië 'n heeltemal nuwe stelsel van voedselproduksie ontwikkel, dit was 'n massiewe landbou -oorgang. Voor hierdie tyd het mense in klein en meestal nomadiese groepe gewoon, diere gejag en 'n wye verskeidenheid plante versamel vir lewensonderhoud. Na hierdie oorgang het mense stilstaande lewens geleef in groter dorpe en dan in stede, en hulle het staatgemaak om grond in die omgewing te bewerk om te oorleef. Dit was nie 'n oornagrevolusie nie, en geslagte van klein, inkrementele veranderings oor honderde jare het bygedra tot 'n "ratelproses" wat uiteindelik die kans om terug te keer na 'n jag-versamelingsvereniging verwoes het (Ponting, 1992). Argeoloë is dit grootliks eens dat die begin van die landbou -oorgang waarskynlik begin het met die makmaak van koring in ongeveer 8000 vC, in Mesopotamië ("Ore van oorvloed", 2005). Maar daar is nog steeds wesenlike meningsverskil oor die oorsaak (e) van koring makmaak (Ponting, 1992).
Die oorsprong van mak koring
Een verduideliking is dat mense begin boer het "sodra menslike kennis en kulturele prestasies 'n voldoende gevorderde vlak bereik het", want dit was 'n beduidende verbetering ten opsigte van jag en versameling (Ponting, 1992). Hierdie teorie is wyd gediskrediteer, nie net omdat daar geen bewyse is dat mense gedurende of kort voor 8000 vC aansienlik slimmer geword het nie, maar ook omdat die opkoms van landbou nie 'n beter lewe vir vroeë mense geskep het nie. Inteendeel, in vergelyking met die lewens van jagter-versamelaars, beteken die landbou-oorgang vir die oorgrote meerderheid mense harder werk vir meer ure in slegter toestande (Harari, 2011) (Ponting, 1992).
'N Ander teorie beweer dat klimaatsveranderinge wat verband hou met die einde van die laaste ystydperk toestande geskep het wat gunstig was vir die boerdery. In "Sapiens: 'n kort geskiedenis van die mensdom" voer Harari (2011) aan dat die opwarming van die Midde -Ooste en die gelyktydige toename in reënval 'n nuwe klimaat geskep het "ideaal vir koring en graan uit die Midde -Ooste." Namate mense begin oes en meer koring eet, is sade per ongeluk naby tydelike kampplekke versprei. Oor geslagte het die koring meer en meer volop geword en groepe mense sou weke en dan maande lank op hierdie plekke bly om die korrels te oes. Uiteindelik het die oes verander in meer en meer uitgebreide verbouing en uiteindelik boerdery. Hierdie teorie is aanneemlik, maar dit ignoreer die feit dat China en Meso -Amerika etlike duisende jare later onafhanklike landbou -oorgange beleef het. Gevolglik sou die klimaatsverandering op hierdie plekke 'baie anders gewees het en dit waarskynlik nie 'n soortgelyke reaksie sou veroorsaak nie' (Ponting, 1992). Daar het ook ander kere gedurende die geskiedenis van vroeë mense beduidende veranderinge in die klimaat plaasgevind, sonder soortgelyke gevolge.
Mark Cohen, in sy boek Die voedselkrisis in die voorgeskiedenis, beweer dat die oorgang na landbou die gevolg was van toenemende bevolkingsdruk (Cohen, 1977). Namate mense stadig oor die hele wêreld versprei het, het hulle uiteindelik 'n punt bereik waar dit moeilik was om geografies uit te brei na land wat geskik is vir jag en versamel. Ponting stel hierdie kantelpunt op ongeveer 4 miljoen mense en op ongeveer 8000 vC (Ponting, 1992). Voortgesette bevolkingsverhogings het die landbou noodsaaklik gemaak met minder ruimte, jag en versameling sou nie meer die bestaan ​​kon bied wat vroeë mense nodig gehad het om te oorleef nie. Boerdery was moeilik (aansienlik moeiliker as jag en versamel), maar dit het genoeg voedsel verskaf vir 'n groeiende bevolking, en 'n paar ekstra (Cohen, 1977). Dit het 'n nog vinniger bevolkingsaanwas moontlik gemaak, en daarom 'n vraag na nog meer voedsel. Cohen voer aan dat bevolkingsdruk en voedseloorskot in wese die landbouhand van mense gedwing het in 'n siklus van groei wat nie gebreek kon word nie. Voedseloorskot en verhoogde bevolkingsdigtheid was die nodige bestanddele waaruit 'sosiale kompleksiteit' ontstaan ​​het (Turchin, 2013). Die vervoer, verspreiding en toewysing van voedseloorskot in snelgroeiende stede het 'instellings vereis wat hierdie proses kon organiseer' (Ponting, 1992). Volgens Cohen en ander het hierdie instellings tempels geword, en godsdienstige elite het burokratiese amptenare geword wat die vloei van voedsel beheer het (Cohen, 1977) (Ponting, 1992) (Turchin, 2013). Ander kritiese aspekte van sosiale kompleksiteit, soos spesialisering, abstrakte denke en die deel van kollektiewe mites, is gebou op 'n fondament van oorvloedige materiële hulpbronne.
Göbekli Tepe ontwrig standaardteorie
'N Onlangse argeologiese ontdekking in Turkye dreig om die teorie van bevolkingsdruk op sy kop te draai. Göbekli Tepe is 'n groot terrein van 22 hektaar in die suidooste van Turkye, bestaande uit massiewe klippilare wat in baie kringe gerangskik is (Curry, 2008). Die grootste pilare is 16 voet lank en weeg baie ton (Curry, 2008). Sommige van die pilare is "leeg, terwyl ander fyn uitgesny is: jakkalse, leeus, skerpioene en aasvoëls is volop, draai en kruip aan die breë kante van die pilare" (Curry, 2008). Die opgrawing van die terrein is gelei deur die Duitse argeoloog Klaus Schmidt vanaf 1996 tot sy dood in 2014. Schmidt voer aan dat die gesnede pilaarbeelde wat in die middel van verskeie klipringe gevind is, 'baie kragtige wesens verteenwoordig'. As daar gode in die gedagtes van vroeë neolitiese mense bestaan, is die oorweldigende waarskynlikheid dat ... dit die eerste bekende monumentale voorstelling van gode is "(Schmidt, 2010). Hy noem Göbekli Tepe "die eerste mensgemaakte heilige plek" (Curry, 2008).
'N Sirkelring van pilare by Gobekli Tepe. Foto deur Vincent J. Musi
Argeoloë het die oorspronklike konstruksie van die klipsirkels omstreeks 9600 vC gedateer (Turchin, 2013). Die eerste bekende geval van koringtuiste het slegs 30 kilometer daarvandaan plaasgevind, iewers tussen 7800 en 7500 vC (Harari, 2011) (Heun, 1997). Dit sou daarop dui dat die eerste godsdienstige plek meer as duisend jaar lank die eerste instansie van die makmaak van gewasse voorafgegaan het. Schmidt voer gevolglik aan dat Göbekli Tepe deur 'n groot aantal jagter-versamelaars gebou is, wat ''n baie ingewikkelde mitologie moes gehad het, insluitend 'n vermoë tot abstraksie' (2010). Dit weerspreek die argument dat mense eers na die makmaak van koring eers komplekse samelewings kon ontwikkel en verbeeldde mites kon bou.
Die moeite en samewerking wat nodig was om die talle mense wat Göbekli Tepe gebou het, te voed voor koringbakkery, was enorm: waarskynlik is diere wat dood is tydens jagtogte na die terrein gebring om werkers te voed. Dit word bewys deur die teenwoordigheid van groot dierbene op die terrein (Schmidt, 2000). Schmidt meen dat "die behoefte om voldoende voedsel aan te skaf vir diegene wat gewerk en bymekaargekom het vir seremonies in Göbekli Tepe, kan gelei het tot die intensiewe verbouing van wilde graan en die skep van sommige van die eerste huishoudelike stamme" (Mann, 2011). In werklikheid stem die datums van die vroegste makgemaakte koringpitte ooreen met die hoogte van die aktiwiteit by Göbekli Tepe (Mann, 2011). Terwyl Göbekli Tepe die algemene teorie oor die opkoms van ritueel en godsdiens verhoog, bly koring makmaak in wese 'n verhaal van bevolkingsdruk. Om die baie mense wat die pilare gebou het, te voed, of om die mense wat met die tempel omgegaan het, te voed, moes vroeë mense 'n beter manier vind om 'n groter bevolking sonder 'n groter ruimte te voed.
Uiteindelik was dit waarskynlik 'n kombinasie van faktore wat uitgeloop het op die makmaak van koring. Hierdie teorieë sluit met ander woorde nie mekaar uit nie. Dit kan byvoorbeeld waar wees dat die einde van die ystydperk omstreeks 12000 vC die klimaat vir koring verbeter het (Harari, 2011). Miskien was dit toenemende bevolkingsdruk op algemene skaal en 'n begeerte om arbeiders in Göbekli Tepe te voed, wat vroeë mense gedwing het om met koringverbouing te eksperimenteer. En dit is onduidelik of dieselfde faktore wat koring in die suidooste van Turkye beïnvloed het, ook die makmaak van mielies 'n paar duisend jaar later in Meso -Amerika of in China beïnvloed het.
Göbekli Tepe bemoeilik die bespreking van vroeë landbou, maar miskien is dit nog belangriker dat dit belangrike vrae laat ontstaan. As gedeelde mites en komplekse, abstrakte gedagtes (miskien selfs van God) onder vroeë mense voor die vroeë landbourevolusie gekom het, wat het daartoe gelei dat mense iets so ingewikkeld en enorm soos Göbekli Tepe kon begin bou? Met ander woorde, as die bestuur van voedseloorskot nie die samelewingsraamwerk van ritueel en godsdiens geskep het nie, wat het dan gedoen? Schmidt glo dat dit die vermoë was "om simboliese kultuur te gebruik, 'n soort vooraf geletterde vermoë om simboliese materiële kultuur te produseer en 'te lees', wat gemeenskappe in staat gestel het om hul gedeelde identiteite te formuleer" (Schmidt, 2000). Hy is egter nie duidelik hoekom of presies wanneer mense hierdie vermoë verkry het om simbolies te dink en te deel nie. Göbekli Tepe toon aan dat godsdiens, abstrakte denke en landbou moontlik interaksie gehad het op 'n manier wat nie voorheen verstaan ​​is nie, en wat in stryd is met die populêre teorie.
Cohen, Mark Nathan. Die voedselkrisis in die voorgeskiedenis: oorbevolking en die oorsprong van landbou. New Haven: Yale UP, 1977. Druk.
Kerrie, Andrew. Göbekli Tepe: Die wêreld se eerste tempel? " Smithsonian Tydskrif. Smithsonian, November 2008. Web. 18 September 2016.
"Ore van oorvloed." Die ekonoom 20 Desember 2005.
Harari, Yuval N. "Hoofstuk 5: Geskiedenis se grootste bedrog." Sapiens: 'n kort geskiedenis van die mensdom. Harper, 2011. 70-87. Druk.
Mann, Charles C. "Göbekli Tepe." National Geographic. National Geographic, Junie 2011. Web. 18 September 2016.
Ponting, Clive. Ch. 3 en 4 in "'n Groen geskiedenis van die wêreld: die omgewing en die ineenstorting van groot beskawings." St. Martin's Press, New York, 1991. ISBN 0-312-06989-1, McCabe GF75.P66 1992 pp. 18-67.
Turchin, Peter. Komplekse samelewings voor landbou: Göbekli Tepe. " Forum vir sosiale evolusie. The Evolution Institute, 17 Mei 2013. Web. 18 September 2016.
Dit is amper 12 000 jaar oud en is 9 000 jaar lank verlaat
G & oumlbekli Tepe is om verskeie redes opvallend, maar hulle hou almal verband met sy oormatige oudheid. Die konstruksie by G & oumlbekli Tepe dateer byna 12 000 jaar terug en plaas dit in 'n tydperk wat algemeen beskou word as 'n pre-beskawing. Dit is gebou op dieselfde tydstip as wat die laaste ystydperk geëindig het. G & oumlbekli Tepe was toe byna drie millennia lank 'n aktiewe beskawing voordat hy ongeveer 9 000 jaar gelede onder geheimsinnige omstandighede laat vaar is.
Ouer as geskiedenis: 7 beelde van Göbekli Tepe wat wys hoe oud dit werklik is
'N Beeld van die massiewe, versierde, megalitiese klippe by Gobekli Tepe. Shutterstock.
Daar is 'n argeologiese terrein in die huidige Turkye wat anders is as wat ons ooit elders in die wêreld gevind het. Ongeveer 12 000 jaar gelede het 'n geheimsinnige groep mense-wat vermoedelik jagter-versamelaars was-besluit om 'n ingewikkelde monument te bou met behulp van blokke met klippe. Ons kan nog steeds nie verstaan ​​nie; hierdie geheimsinnige mense het tot 200 klippilare in verskillende ommuurde sirkels opgerig.
Daar is gevind dat sommige van die klippilare by Göbekli Tepe 10–20 ton weeg, en daar is nog een pilaar in sy steengroef met 'n totale gewig van meer as 50 ton.
Göbekli Tepe, wat potheuwel beteken, is etlike dekades gelede ontdek. Soos baie ander webwerwe, het dit ook nie behoorlike aandag gekry nie, totdat een navorser besluit het om verder en dieper te grawe en 'n geheim onder die oppervlak begrawe het.
Die antieke plek is ongeveer 15 km noordoos van die stad Sanliurfa (ou stad Urfa), in die suidooste van Turkye, naby die grens met Sirië, geleë. Interessant genoeg is Sirië die tuiste van sommige van die oudste stede in die geskiedenis van die mensdom en presies waar sommige van die oudste megalitiese strukture ooit gebou is.
Die megalitiese T-vormige pilare van Göbekli Tepe, 'n oeroue sitplek wat minstens 8500 jaar voor die piramides van Egipte voorafgegaan het. Beeldkrediet: Gulcan Acar.
Die eerste vermelding van Göbekli Tepe kan teruggevoer word na 'n opname wat deur argeoloë van die Universiteit van Istanbul en die Universiteit van Chicago in 19634 gedoen is. eintlik 'n begraafplaas wat tot die Bisantynse ryk behoort. Min het kenners geweet dat onder die oppervlak die oorblyfsels van een van die oudste, mees komplekse tempels op aarde lê.
Die belangrikheid van die heuwel waaronder die ruïnes van Göbekli Tepe al duisende jare lank verborge gebly het, is eers blootgelê toe Klaus Schmidt van die Duitse Argeologiese Instituut in 1994 besluit het om die terrein verder te ondersoek.
Na die hersiening van die argeologiese literatuur wat tydens die 1963 -opnames gepubliseer is, het Schmidt besluit om die terrein verder te besoek en te ondersoek. Schmidt het voorheen op 'n ewe belangrike ou werf, Nevalı Çori, gewerk. Hierdie webwerf is geleë in die Şanlıurfa -provinsie en is onder kenners bekend omdat dit die plek is van sommige van die oudste bekende gemeenskaplike geboue en monumentale beeldhouwerke op aarde.
Argeologiese opgrawings by Nevalı Çori het Schmidt in staat gestel om die ooreenkomste tussen die twee terreine te herken. Die klipblokke by Göbekli Tepe, wat vroeër as grafmerkers verwar is, kan in werklikheid baie meer antieke prehistoriese monumentale werke wees. Kort nadat Schmidt by die terrein aangekom het, kon hy die eerste massiewe t-vormige pilaar opgrawe waarvoor Göbekli Tepe vandag bekend is.
Die eerste pilaar het bewys dat argeologiese opnames van 1963 'n skatkamer onder die oppervlak verberg het. Studies in die daaropvolgende jare sal uiteindelik aan die lig bring dat die inligting wat tans op die webwerf staan, twee afdoende gebruiksfases bevat. Alhoewel ons moontlik nie die presiese doel van die webwerf kan weet nie, glo kenners dat Göbekli Tepe moontlik van sosiale of rituele aard was.
Alhoewel ons nie die presiese, oorspronklike bedoelde doel daarvan ken nie, weet ons dat die webwerf oud is. Regtig oud. Opgrawings het tot dusver aan die lig gebring dat sommige van die oudste strukture van Göbekli Tepe uit ongeveer 10 000 vC dateer.
'N Beeld van een van die klippilare op die terrein. Shutterstock.
Dit beteken dat ongeveer 12 000 jaar gelede, toe jagter-versamelaars in Europa rondgedwaal het en wenk van groot beskawings soos dié van Egipte ondenkbaar was, 'n geheimsinnige groep mense besluit het om op die terrein te stop en 'n massiewe monument op te rig, anders as enige ander. Die groot grootte van Göbekli Tepe is 'n bewys van die massiewe onderneming van 'n bouprojek soos dit vir ou mense moes gewees het. Die grootte van die klippe en die ingewikkelde gesnyde aard en plasing daarvan bewys dat die terrein, sowel as die monument in die algemeen, van groot belang was vir ou mense.
Die stratigrafie van Göbekli Tepe getuig van ontelbare eeue se aktiwiteite, wat reeds in die epipaleolitiese tydperk begin het, tussen ongeveer 20 000 en 10 000 jaar voor die hede (BP). Geskiedenisboeke vertel ons dat mense nomadiese jagter-versamelaars was wat in klein seisoenale kampe gebly het en dat daar gedurende hierdie tyd nie permanente dorpe was nie. Hierdie tydperk word bepaal deur die voorkoms van mikroliete, klein klipgereedskap wat gewoonlik gemaak is vuursteen of chert, en ongeveer 'n sentimeter lank en 'n halwe sentimeter breed.
Göbekli Tepe dien as 'n antieke ensiklopedie van klip, en die strukture daarvan is merkers wat nou 'n verlore verhaal vertel.
'N Beeld van 'n half begrawe klippilaar by Göbekli Tepe. Shutterstock.
Daar is verskillende tydperke in die tydlyn van Göbekli Tepe, die eerste is die epipaleolitiese tydperk. Daar word geglo dat strukture wat in die daaropvolgende tydperk geïdentifiseer is, die Neolitiese B voor-aardewerk, ongeveer 12 000 jaar oud is. Die derde kompleks van geboue wat aan die Pre-Pottery Neolithic B (PPNB) behoort en wat uit die 9de millennium vC dateer, is ook opgegrawe.
Dit beteken dat as die oudste strukture by Göbekli Tepe omstreeks 10 000 vC gebou is, hulle minstens 7 000 jaar ouer is as Stonehenge en meer as 7 500 jaar ouer as die Piramides van Egipte.
Hierdie antieke webwerf se historiese bewyse beweer dat die evolusie van die mensdom destyds net die teenoorgestelde is van wat ons gedink het. In teenstelling met die algemene opvatting, was mense meer as 12 000 jaar gelede gesofistikeerd en georganiseerd genoeg om ingewikkelde ou terreine te bou. Hulle het genoeg kennis gehad wat hulle in staat gestel het om die laaste ystydperk te oorleef en gereedskap en tegnieke te ontwikkel wat dit vir hulle moontlik gemaak het om steentjies uit te steek, te vervoer en in posisie te sit.
'N Beeld wat een van die megalitiese sirkels by Göbekli Tepe en sy beroemde klippilare toon. Shutterstock.
Soos Schmidt onthul het, op grond van sy ontdekkings op die terrein, het die gekoördineerde inspanning vir die bou van die monoliete die basis geskep vir die ontwikkeling van komplekse samelewings. Met ander woorde, om 'n monument te bou, was dit nodig om die geskikte struktuur vir die konstruksie daarvan. Die konstruksie van so 'n ou terrein vertel ons dat die bouers van Göbekli Tepe 'n ontwikkelde samelewing was wat nie net voedsel en skuiling aan die bouers bied nie, maar ook 'n gevoel van organisasie en hiërargie wat nodig was om 'n terrein soos Göbekli Tepe te bou .
Die raaiselagtige klippe by Göbekli Tepe vertel 'n unieke verhaal. Die megalitiese klippe is 'n bewys van die vindingrykheid van die verlore megalitiese bouers, en soortgelyke antieke terreine soos Nevalı Çori bevestig die belangrikheid van Göbekli Tepe as 'n sentrale bymekaarkomplek van groot belang.
Die bou van 'n monument soos Göbekli Tepe ongeveer 12 000 jaar gelede het ongeveer dieselfde historiese implikasies as die voorkoms van die eerste piramides in Egipte. Dit was 'n onderneming wat nog nooit in die mens se geskiedenis gesien is nie, en die belangrikheid daarvan lê in meer as net die klippe. Die oprig van 'n monumentale kompleks met meer as 200 pilare van 7 ton (elk) laat verskeie vrae ontstaan. Dit gaan nie net oor tegnologie nie, maar ook oor die ekonomiese en sosiale implikasies van so 'n projek.
'N Beeld van een van die multi-ton klippe by Göbekli Tepe met dieremotiewe op die oppervlak gesny. Shutterstock.
Die bou van die terrein het beslis 'n groot arbeidsmag vereis, wat beteken dat koördinering en beplanning goed geïmplementeer moes word. Dit laat my glo dat elkeen wat verantwoordelik was vir die bouproses van Göbekli Tepe, moes seker maak dat die personeel voldoende toegerus, goed gevoed en versorg is.
Alhoewel ons moontlik nie kan weet hoeveel mense aan die konstruksie van die werf deelgeneem het nie, het dit beslis 'n groot arbeidsmag vereis. Indien wel, hoe oortuig u mense, 12 000 jaar gelede, dat iets gebou moet word wat die grootte van Göbekli Tepe het? Hoe motiveer jy hulle? Volgens die opname van die terrein sowel as die metings van die klippe, het argeoloë voorgestel dat tot 500 mense nodig was om die swaar pilare uit hul onderskeie steengroewe te verwyder en tussen 100 en 500 meter (330–1 640 voet) na die webwerf waar hulle geplaas is.
Dit lei ons na 'n ander raaisel: waarom? Waarom het iemand in die eerste plek besluit om so 'n groot kompleks te bou? Wat was die betekenis van die webwerf? Doel? Wat presies beteken die ontelbare simbole en motiewe wat op die pilare gegraveer is?
Is die ou monument as 'n tempel gebruik? Of is dit moontlik dat dit gebruik is as 'n soort vroeë sterrekundige sterrewag, waardeur die ou mense kaarte geteken het en 'n rekord gehou het van tyd?
GÖBEKLİ TEPE WAT DIE GESKIEDENIS VERANDER HET
Göbekli Tepe wat deur UNESCO op die Wêreld Tydelike Kultuurerfenislys verskyn, laat ons twyfel oor ons kennis van prehistoriese tydperke en leer ons nuwe dinge oor die geskiedenis van die mensdom, terwyl dit ons nuuskierigheid opwek.
Anatolië is deur die geskiedenis 'n gewilde gebied vir vestiging vanweë die geopolitieke ligging en die vrugbare lande. Die mensdom, aan die ander kant, het konsekwent aanbiddingsplekke gebou van verlede tot hede. Die vroeë beskawingsperiodes word tans herskryf met Göbekli Tepe wat die oudste bekende tempel ter wêreld huisves. Göbekli Tepe, 22 kilometer noord van Urfa, is 7 duisend jaar ouer as Stonehenge in Engeland en 7 500 jaar ouer as Egiptiese piramides. Hierdie argeologiese terrein dateer uit 11 600 jaar gelede, het wetenskaplikes tot die grond gebring sedert die opgrawings in 1995 begin is, en het ons daartoe gelei om talle feite weer te ondersoek.
PERMANENTE NEDERSETTING MET GELOOF
Die tuiste van die oudste tempels wat tot dusver ontdek is, Göbekli Tepe is gebou tydens die laaste fase van die mensdom se oorgang na landbou en veeteelt. As gevolg van die feit dat die streek oud is, het die idee dat landbou tot die beskawing gelei het, geldigheid verloor. Tot vandag toe was die algemene siening dat die komplekse samelewings gevorm is as gevolg van die oormaat gewasse wat gegroei het nadat jagter-versamelaars hulle gevestig het. Göbekli Tepe het hierdie gewilde opinie oopgemaak vir bespreking. Argeoloog Prof. Volgens Schmidt het die arbeidsmag wat nodig was om strukture te bou, gelei tot die ontwikkeling van die landbou as 'n manier om werkers van voedsel te voorsien. Die oorvol gemeenskappe het 'n begeerte gehad om naby aanbiddingsplekke te wees, en omdat hulpbronne in die omgewing nie voldoende was om aan die behoeftes van hierdie gemeenskappe te voldoen nie, was mense verplig om in die landbou betrokke te raak. In die gebouekompleks wat by Göbekli Tepe ontdek is, was daar geen spoor van 'n dak nie en hierdie geboue is erken as buitelug tempels.
EERSTE STAPPE VAN KUNS
Göbekli Tepe dateer uit vroeër as die begin van die landbou en selfs die uitvinding van erdewerk. Aan die ander kant is daar 'n styl wat as artistiek beskou kan word in dierlike figure wat T-vormige klippe versier wat die mens simboliseer. Op die klippe is skerpioen, jakkals, bul, slang, wilde varke, leeu, snoek en wilde eend. Veral leeusyfers bewys dat leeus gedurende die Neolitiese tydperk in Anatolië gewoon het. Volgens sommige navorsers simboliseer hierdie dierfigure die stamme wat die tempel besoek het. Die bevindinge by Göbekli Tepe illustreer die organisatoriese vaardighede wat oorvol groepe en gevorderde artistieke vaardighede bymekaar gebring het. Simbole soortgelyk aan dié wat ontdek is, alhoewel dit kleiner is, kan gesien word in 'n gebied wat oor Noord -Irak en Sirië strek. Op grond hiervan word voorgestel dat Göbekli Tepe 'n sentrum van kulturele interaksie in die Neolitiese tydperk was. Die feit dat die tempelvloere op 'n manier gebou is om lekkasies te voorkom, dui daarop dat die vloeibare stowwe tydens seremonies gebruik is. Göbekli Tepe, wat vanweë die ligging uitkyk en van baie plekke af sigbaar is, was tot ongeveer 8 duisend v.C. 'n kultusentrum. Dit was egter bedek met grond en het uit die geskiedenis verdwyn, wat ons dwing om die vraag kragtig te stel, maar waarom? " vir Göbekli Tepe, selfs vandag nog.
GÖBEKLİ TEPE 'N BUITENGEWONE PLEK
Nabi Avcı (minister van kultuur en toerisme)
Göbekli Tepe is 'n revolusionêre ontdekking in die wêreld van argeologie. Daar is 'n bespreking oor hoe die werke wat in grawe ontdek is, vervaardig is. Die gewildste scenario vir die wetenskapwêreld is dat dit 'n sentrum van geloof was. Daar is egter nog geen sekere inligting oor die funksie van Göbekli Tepe en waarom dit vasgestel is nie. Dit is hoekom dit interessant is. Hierdie plek is bo ons kennis. Dit is ook 'n treffende voorbeeld vir die kulturele aktiwiteite van Turkye.
Die simbool van die tempel
T-vormige obeliske by Göbekli Tepe bereik 'n hoogte van 5 meter en 'n gewig van 16 ton.
Kaal ibis -spesies wat vandag in Turkye (Birecik – Urfa) en Marokko voorkom, het 'n bevolking van ongeveer 500 individue.
Göbekli Tepe -gids
Met 'n wye verskeidenheid restaurante, kan u plaaslike geregte soos borani, bostana en hummus sowel as kebab en kibbeh in Urfa probeer, en die koffie genaamd "mırra" geniet.
In die sentrum van Urfa en by verkopers naby argeologiese terreine word aandenkings en dekoratiewe voorwerpe wat deur Göbekli Tepe geïnspireer is, verkoop. Boonop word die fyn handwerk uit die verlede geleer in die Şanlıurfa Openbare Onderwyssentrum en die Göbekli Tepe Stone -metselwerkwinkel.
Die grond bo -op Göbekli Tepe waar die wensboom geleë is, word gereeld besoek. Daarbenewens is die Göbekli Tepe -argeologiese terreinmuseum in die dorp Örencik elke dag oop vir besoeke en toegangsgeld is 5 Lira. Dit is aan u om Urfa te besoek en Balıklıgöl, Halil-ur-Rahman-moskee, Şanlıurfa-museum en Eyyub-grot te sien.
Turkish Airlines reël wederkerige vlugte van Ankara, Istanbul, Izmir na Şanlıurfa. Göbekli Tepe kan maklik bereik word na 'n halfuur se ry vanaf die lughawe
Junie 2014 AOM: Göbekli Tepe: Wie het dit gebou, wanneer en waarom
Ons is verheug en verheug om Andrew Collins as Junie -outeur van die maand terug te verwelkom. Saam met Andrew gedurende Junie op die AoM Message Boards om sy nuwe boek te bespreek G & oumlbekli Tepe: Genesis of the Gods
G & oumlbekli Tepe is 'n naam wat bekend is aan almal wat belangstel in die antieke raaisels -onderwerp. Dit word beskou as die oudste kliptempel ter wêreld en bestaan ​​uit 'n reeks megalitiese strukture met ringe van pragtig gesnyde T-vormige pilare. Dit lê op 'n bergrug in die suidooste van Turkye, net 13 kilometer van die ou stad Urfa, naby die tradisionele plek van die tuin van Eden. Hier, vir die afgelope tienduisend jaar, het die geheime daarvan verborge gebly onder 'n kunsmatige, buikvormige heuwel van ongeveer 300 m by 200 meter groot. Landbou en veeteelt was skaars bekend toe G & oumlbekli Tepe gebou is, en deur die vrugbare landskap van Suidwes-Asië was die primitiewe jagter-versamelaars, wie se enigste bestaan ​​daagliks om oorlewing gegaan het.
So, wat is G & oumlbekli Tepe? Wie het dit geskep, en hoekom? Meer dringend, waarom het sy bouers hul skepping aan die einde van sy lewensduur begrawe?
Dit is die vrae wat ek stel in die nuwe boek G & oumlbekli Tepe: Genesis of the Gods, waarin ek oortuigende bewyse lewer dat die mites van die Watchers van die boek Henog en die Anunnaki van die Mesopotamiese mite en legende herinneringe is aan die G & oumlbekli -bouers en hul impak op die opkoms van die beskawing. Ek glo ook dat G & oumlbekli Tepe gebou is deur 'n jagter-versamelaarsbevolking wat nog steeds in vrees was na 'n verwoestende ramp wat die wêreld byna vernietig het en 'n komeet-impak wat die wetenskap vandag erken dat dit ongeveer 12,900 jaar gelede plaasgevind het, met skrikwekkende naskokke wat geduur het vir 'n paar honderd jaar daarna.
Tog lyk dit onwaarskynlik dat diegene wat 'n plan bedink het om die aangebore vrees vir 'n ander rampspoed teë te werk (iets wat die visioenêre en skrywer Barbara Hand Clow katastrofobie so treffend noem) die inheemse bevolking was. Dit blyk te wees georkestreer deur lede van 'n inkomende kultuur, bestaande uit groepe sjamane, krygers, jagters en klipgereedskapspesialiste van enorme krag en charisma. Hulle gebiede waaroor hulle verskillende vorme van vuursteen verhandel het, sowel as hematiet wat as rooi oker gebruik is, het gestrek vanaf die Karpate in die weste tot by die Russiese steppe en vlakte in die ooste. Meer ongelooflik, anatomiese bewyse dui daarop dat hulle 'n opvallende voorkoms het en#8211 lank is, met baie lang koppe, hoë wangbene, lang gesigte, groot kake en sterk wenkbroue, wat sommige as 'n bewys gesien het dat dit Neandertal-menslike basters was. So wie was hierdie mense?
Opkoms van die Swiderians
Die antwoord is die Swiderians, wie se mynbedrywighede in Pole en die Swietokrzyskie (Heilige Kruis) gebergte een van die vroegste bewyse is van georganiseerde mynbouaktiwiteite oral in die wêreld. Hierdie gevorderde samelewing, wat floreer het in beide Sentraal- en Oos-Europa rondom die tyd van die komeet-impakgebeurtenis van 10 900 v.C., was verantwoordelik vir die stigting van verskillende belangrike post-Swideriese kulture uit die Mesolitiese era tot in die noorde van Noorweë, Finland en Swede , so ver suid as die Kaukasusberge, en so ver oos as die Bo -Wolga -rivier van Sentraal -Rusland. Die hoogs gevorderde Swiderians -kultuur, wat 'n gesofistikeerde klipgereedskapstegnologie ingesluit het, is afgelei van hul verre voorouers, die Oos -Gravettiese mense wat tussen 30 000 en 19 000 vC gedy het in die huidige Tsjeggiese Republiek en verder oos op die Russiese vlakte.
Omstreeks 10 500 vC glo ek dat Swideriese groepe suid van die Oos -Europese vlakte na die ooste van Anatolië verhuis het. Hier het hulle beheer verkry oor die plaaslike handel in die swart vulkaniese glas wat bekend staan ​​as obsidiaan op plekke soos Bing & oumll Mountain in die Armeense Hooglande en Nemrut Da ğ, 'n uitgestorwe vulkaan naby die oewers van die Lake Van, Turkye en die grootste binnelandse see. Dit het hulle in aanraking gebring met die gemeenskappe wat later verantwoordelik sou wees vir die bou van G & oumlbekli Tepe omstreeks 9500-9000 vC.
Alles dui daarop dat die Swideriane 'n gesofistikeerde kosmologie gehad het wat deels verkry is van hul neefs, die Solutreans van Sentraal- en Wes -Europa, wat self verwant was aan die Oos -Gravettiese mense. Hulle het geglo in 'n kosmiese boom wat die lugwêreld ondersteun wat via die Great Rift en mdash die vurk binnegekom het of in die Melkweg geskeur het as gevolg van die teenwoordigheid van sterre stof en puin die Noorderkruis). Die Swiderians het ook geglo dat voëls simbole is van astrale vlug, en dat dit die manier is waarop die sjamaan die lugwêreld kan bereik. In Europa was die voël wat die algemeenste met hierdie oortuigings en gebruike geassosieer word, die swaan, terwyl dit in Suidwes -Asië die aasvoël was, 'n primêre simbool van dood en transformasie in die vroeë Neolitiese eeu. Beide voëls word geïdentifiseer met die Cygnus -sterrebeeld.
Met behulp van hierdie gedaante kan die sjamaan die lugwêreld binnegaan en die optrede van die bonatuurlike wese teenstaan ​​wat beskou word as verantwoordelik vir rampe, soos die komeet -impak van 10 900 v.C., waarna wetenskaplikes vandag verwys as die gebeurtenis Younger Dryas Boundary (YDB). Hierdie kosmiese bedrieër het die vorm aanneem van 'n lugvos of hemelwolwe, miskien beliggaam in die springende jakkalse wat in reliëf op die binneste vlakke van die belangrikste pilare by G & oumlbekli Tepe gekerf is, en word ook onthou as die Fenris-wolf wat verantwoordelik was vir die veroorsaak van Ragnorak, 'n groot ramp wat in die Noorse mitologie behoue ​​gebly het. All across Europe, and into Southwest Asia, accounts exist of supernatural foxes and wolves that have attempted to endanger the sky pillar supporting the starry canopy, an act that if achieved would have brought about the destruction of the world.
Tik in Portasar (the navel of a mountain), better known as Göbekli Tepe (potbelly hill), a prehistoric magnum opus built by hunter-gatherers dating back to the Pre-Pottery Neolithic period (ca. 10th-9th millennia BC). Considered the oldest megalithic monument in the world, this UNESCO World Heritage Site is located in the historic Armenian Plateau, approximately 35 miles north of the Syrian border and roughly ten miles northeast of Urfa (Sanlıurfa).
To summarize Schmidt, Portasar breaks all the rules of how an early hunter-gatherer society is supposed to behave. According to a standard model of prehistoric human development, religion and, by extension, its architectural vernacular, arrives on the scene daarna the invention of farming, not before. Maar Portasar turns that model on its head by building monumental structures voor the onset of farming. Detail from Portasar, a "Vulture Stone"
Portasar's circular megalithic structures were likely used for funerary purposes and other notable observances. It's believed that the site was set apart from mundane, day-to-day activities, much like Stonehenge (ca. 2500 BC) and nearby Durrington Walls (a circular structure made of timber, ca. 2600 BC). According to Schmidt, there is no evidence of dwellings found at the site. Hence, it's very likely that the builders of Portasar lived in a nearby settlement and travelled to the sites on notable occasions. Numerous animal bones uncovered at Portasar, sowel as Durrington Walls, suggest that there may have been sacrifices and feasting going on.
Haughton, Brian. "Gobekli Tepe – the World's First Temple?" Antieke geskiedenis ensiklopedie. May 04, 2011. https://www.ancient.eu/article/234/.
III, Jones, Ronnie. "Gobekli Tepe." Antieke geskiedenis ensiklopedie. May 07, 2015. https://www.ancient.eu/Gobekli_Tepe/.
Mark, J. Joshua. "Sumer." Antieke geskiedenis ensiklopedie. April 28, 2011. https://www.ancient.eu/sumer/.