Foto krediet: Pedro Alves. (CC BY 2.0)
Sommige van ons lei frenetiese, vinnige, besige lewens, teen 'n tempo wat vol stoom vorentoe is. Sommige van ons lei doelgerigte lewens, gevul met eensaamheid en pragmatisme. Sommige van ons lei 'n dienslewering, of dit nou gaan om werk of geloof, ons vennote, ons kinders of ander familielede. Sommige van ons lei lewens wat afgesluit is van sulke webs, op ons eie draad, onafhanklik en nie deur daardie norme beïnvloed nie.
Wat die lewe ook al is, verander Alzheimer dit. Dit vertraag sekere dinge. Dit verander jou vermoë om te fokus. Dit verander die lewensoorsig in 'n viscerale rekapitulasie. Ons hersien nie net ons lewe in ons gedagtes nie, ons brein en liggaam hersien elke ontwikkelingsstap wat ons in ons lewe gemaak het en dit fisiek vergiet. Maar terselfdertyd is elkeen wat die persoon is, daar 'n wese wat oorbly.
Alzheimer's: 'n inisiatief in 'n nuwe geestelike pad?
Op baie maniere is die nodige transformasie wat 'n persoon met Alzheimer ondergaan, verwant aan 'n nuwe geestelike pad. Die basiese eksistensiële behoefte om antwoorde te vind, sal veroorsaak dat sommige individue bewustelik kies om by 'n godsdienstige groep of orde aan te sluit om die antwoorde te vind. Sommige individue wat die dementieproses ervaar, kan sterk ooreenkomste toon met individue wat bewustelik 'n geloofsgebaseerde kontemplatiewe pad kies en 'n klooster of klooster betree. Hulle het 'n soortgelyke ervaring, hoewel die oorsaak baie anders is.
Oorweeg die omvang van verandering wat nodig is om dit te doen. Jy lê jou wêreldse besittings neer en werk vir 'n sekere tyd baie moeilik op verskeie wêreldse take. Jou geestelike toewyding neem jou weg van familie en vriende met wie jy lief is om tyd te spandeer, na 'n meditasie sentrum en in die geselskap van die geestelike orde.
Sodra jy daar moet wees, moet jy eintlik nog ure lank op 'n tyd lank in meditasie bly, diep in die herinnerings van die verlede sorteer, vergewensgesind wees, en binne die konteks van hierdie huidige lewe loslaat, sodat jy heeltemal opgelos en in vrede voel. . U spaar met alle gedagtes en beweeg in spasies in u meditasie wat u nie aan ander kan artikuleer nie. Plekke wat u laat voel wat verband hou met die Goddelike wat dit beskryf, maak nie saak nie. Soos ons weet, is daar individue wat hierdie soort toewyding maak. Dit is minder algemeen in die huidige era, maar dit kom nog steeds op verskillende plekke regoor die wêreld voor.
"Na een van my ma se kwaad rantsoene het 'n hospieswerker haar gevra: 'Ek sien jy is kwaad, en ek wonder hoekom?' Sy het gesê: 'Ek het 'n gesprek met God, en mense bly onderbreek.' (Hande op 'n voorgee-wiel.) "Dis soos ek saam met vier passasiers in die motor ry, en ek probeer om met die persoon in die voorste sitplek te praat, en die twee mense in die agterste sit bly oor ons praat." "- Linda, dogter
Ek wil jou nou voorstel dat jy 'n ouderling met demensie is en 'n verlange gehad het om 'n geestelike pad te volg, maar jou lewe het ander draaie geneem en ander take vereis. Alhoewel hierdie alles baie goed en normaal vir jou gevoel het, het jy nog hierdie geleentheid nodig om volledig te voel. Vir sommige mense kan die stilte van dementia dit toelaat.
Ek het gewerk met individue met demensie wat gevoel het dat hulle binne 'n diep plek ingebring het en op 'n ander vlak in hulself werk sonder die alledaagse, die gesprekke. Hulle word in wese "gekloister" deur die ervaring van demensie.
Dementia: 'n Pad na kalmte?
Baie ouderlinge met geheueverlies wat in hierdie geestelike fase beweeg, begin met die gewone, sterk ontkenning en ego-innemende wilstrategieë. Later, rondom die middelste stadium, wat verander en die persoon blykbaar bly smaaklik.
Siektes as gevolg van angs smelt weg. Medikasie hou op vir hierdie ongesteldhede. Die persoon ly nie meer asma, hoë bloeddruk en verteringsafwykings wat baie fisiek en klinies gedokumenteer is nie, sonder die emosionele stres wat veroorsaak word deur hul vroeëre hanteringsmetodes. Sulke probleme verdwyn. Hulle betree die geskenk so volledig dat die omgee en bekommernisse wat geteister het hulle nie meer 'n handhawing het nie.
'N Soort sagte dank begin begin, saam met waardering vir ander in daaglikse interaksies. Rimpels verdwyn, en veroudering blyk te herleef - die jeugdige gesig wat die teenwoordigheid van 'n tydlose aspek van hierdie persoon oorneem. Hulle is daarvan bewus om te glimlag. As hulle alleen sit, weerspieël hul gesig hierdie basislyn van harmonie. Wanneer iemand met hulle kommunikeer, brei die glimlag uit.
Familielede sal kommentaar lewer dat dit die gelukkigste is wat hulle ooit hul ma gesien het. Of dat hul pa so positief is en net hulle wil omhels of hul hand hou.
Gades ervaar dit soms ook, maar dit is geneig om 'n bietjie harder vir 'n gade te wees. Dit is as gevolg van al die persoonlike werk wat hulle moet doen om te assimileer wat anders is in hul eie realiteit en hul eie verwagtinge en verliese. Soms sien ek egter gades maak die sprong en geniet die tyd wat hulle spandeer met hierdie persoon, voel hulle rustigheid en laat dit inloop.
'N Ouer in my fasiliteit het vir ses jaar by ons gewoon. Sy wou aanvanklik verlaat en was oortuig dat die snelweg na haar huis toe was en gade reg was en dat sy nou moes vertrek. 'N Beroerte het haar herinnering beskadig, maar haar fisiese herstel het goed gevaar en sy was aktief en bekwaam met haar daaglikse vermoë om aan te trek, die badkamer, stort, ensovoorts te gebruik.
Sy het jare lank oor 10 verloor, en in die dekade het haar man gesterf. Ons het gewerk om haar te help aanpas en afsetpunte vir haar energie te hê en om haar emosies te bekragtig rakende die veranderinge. Sy het op die Ooskus gewoon en kon nie die feit integreer dat sy nou in die westelike Verenigde State woon nie en haar eggenoot was nie meer lewendig nie.
Stadig het sy oorgeskakel na meer hulp nodig, wat sy begin waardeer het. Ons het begin om hierdie konstante glimlag te sien. Sy is geneig om baie op te soek, en daar is 'n paar visuele persepsieprobleme waaraan ons werk om haar te help loop of eet, maar sy is ongelooflik vreedsaam.
Haar seun en sy lewensmaat besoek dikwels en spandeer tyd saam met haar, en geniet hul tyd saam. Hulle is bewus daarvan dat sy in 'n later stadium beweeg en weet dat dinge sal voortgaan om te verander en dat daar dalk moeilike uitdagings vorentoe kan wees. Maar hulle is ook bewus van die geestelike gehalte wat sy op hierdie punt uitstoot. Sy is soos 'n gloeiende engel wat in ons realiteit rus. Sy het nog nie haar oorgang gemaak nie, maar daar is iets oor haar wat voel asof sy heeltemal vergesel is. Wanneer die tyd kom, sal daar 'n vrylating van die liggaam wees, maar haar gees woon albei in albei plekke. Ons kry die geskenk van daardie ryk wat ons deur haar besoek.
"Daar word gesê dat Carl Jung moontlik die toename in dementie en outisme as 'n kompenserende funksie sal beskou - die uiterste wat ons in onsself bevind het, balanseer in ons klem op lineêre denke. Die verstand is los op 'n manier wat ander fakulteite toelaat om te manifesteer. "- Ellen, Geriatriese Gevallebestuurder
Megan Carnarius is 'n geregistreerde verpleegster (RN), 'n gelisensieerde verpleeghuis administrateur (NHA), en 'n gelisensieerde masseerterapeut (LMT). Megan het die eerste geskoolde verpleegsorgverpleegkundige omgewing in Boulder County bestuur vir 6-1 / 2 jaar. Sy het op die Alzheimer se onderwyskomitee vir 15-jare gedien, en gaan voort om opleidings en lesings te lewer oor alle onderwerpe wat verband hou met geheue sorg. Sy is die uitvoerende direkteur van Balfour Cherrywood Village, 'n veilige geheueversorging, 'n woonhuis vir 52-ouers, wat ook volwasse dagsorg aan deelnemers van die omliggende gemeenskap bied. Sy gaan voort om opleiding in massa- en aromaterapiebenaderings te gee vir versorgers om in hul versorging van individue met demensie te trek.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Inspirasie > Alzheimer's and Dementia: Inisiasie In 'n Nuwe Geestelike Pad