In Suid-Afrika verskil hakeaplante van die hakeaplante in Australië. Daar is die plante inheems en boonop skaars, die saailinge ontkiem moeilik, die bloeiseisoen is kort en die meeste van die blommetjies word nie bevrug nie. In Suid-Afrika is daar goeie redes waarom die plant so welig groei dat dit in ‘n onkruid ontaard het. Hier lewer die hakea besonder groot hoeveelhede sade waarvan ‘n besonder hoë persentasie ontkiem en die ontkieming vind vinnig plaas. Die plant is droogtebestand en het hier geen natuurlike vyande nie. Die harde vrug bied goeie beskerming aan die sade. Tans is ‘n halfmiljoen hektaar daarmee besmet. Hakea groei maklik in ons mineraalarm grond omdat sy aangepaste proteoïde wortels meer voedingstowwe kan opneem. Die sade bly aan die plant hang vir die hele lewe van die plant. Dit kan dus vir ‘n 30 jaar so wees. Sterf die plant word alle sade tegelykertyd vrygestel. Saadvreters (soos muise en voëls) kan nie die groot hoeveelheid saad so gou baasraak nie en dus ontkiem die baie sade. Hakea neem tans baie nuttige landbougrond in en daarby neem hakea ook nog so baie water op dat dit die hoeveelheid water wat afloop na die rivier en damme aansienlik verminder. Brande in die digte hakeabosse dra by tot gronderosie. Die digte hakeabosse teen moeilik bereikbare steil hellings en in diep klowe is nie alleen ‘n brandgevaar nie, maar is weens die ontoeganklikhied ook nie as brandhout benutbaar nie.