Ek was omtrent so oud soos die seuntjie wat saam met sy ouma in die restaurant sit toe ‘n afdruk van hierdie skildery op die buiteblad van die Amerikaanse tydskrif “Life” verskyn het. Nie slegs die eenvoud en innigheid op die gelaat van die bejaarde dame terwyl sy die seën vra in ’n openbare restaurant was onvergeetlik nie, maar ook, mens kan sê, die eerbiedige verwondering waarmee die ander persone in die restaurant haar aangestaar het. Elke keer wanneer ek in ’n restaurant kom, en wonder of mens die seën op so ’n rumoerige plek kan of moet vra, kom die beeld van die ou tannie en die seuntjie by my op; en dan twyfel ek nie …