Straf in Sielkunde
Hoe straf kan gebruik word om gedrag te beïnvloed
Straf is 'n term wat gebruik word in operante kondisionering om te verwys na enige verandering wat plaasvind na 'n gedrag wat die waarskynlikheid verminder dat die gedrag weer in die toekoms sal plaasvind. Terwyl positiewe en negatiewe versterking s gebruik word om gedrag te verhoog , is straf daarop ingestel om ongewenste gedrag te verminder of uit te skakel.
Straf word dikwels verkeerd verwar met negatiewe versterking .
Onthou, versterking verhoog altyd die kanse dat 'n gedrag sal voorkom en die straf verminder altyd die kanse dat 'n gedrag sal voorkom.
Gedragsondersoeker BF Skinner , die sielkundige wat eers operante kondisionering beskryf het, het twee verskillende soorte aversive stimuli geïdentifiseer wat as straf gebruik kan word.
Positiewe Straf : Hierdie tipe straf staan ​​ook bekend as "straf deur aansoek." Positiewe straf behels die aanbieding van 'n aversive stimulus nadat 'n gedrag plaasgevind het. Byvoorbeeld, wanneer 'n student uit die beurt in die middel van die klas praat, kan die onderwyser die kind skel om haar te onderbreek.
Negatiewe straf : Hierdie tipe straf staan ​​ook bekend as "straf deur verwydering." Negatiewe straf behels die verwydering van 'n gewenste stimulus nadat 'n gedrag plaasgevind het. Byvoorbeeld, wanneer die student uit die vorige voorbeeld weer praat, vertel die onderwyser die kind onmiddellik dat hy as gevolg van sy gedrag die res moet mis.
Is straf effektief?
Terwyl straf in sommige gevalle doeltreffend kan wees, kan jy waarskynlik dink aan 'n paar voorbeelde van wanneer 'n straf nie ' n gedrag verminder nie. Gevangenis is een voorbeeld. Nadat hulle na die tronk toe gestuur is vir 'n misdaad, gaan mense dikwels misdade pleeg nadat hulle uit die tronk vrygelaat is.
Hoekom lyk dit of die straf in sommige gevalle werk, maar nie in ander nie?
Navorsers het 'n aantal faktore gevind wat bydra tot die effektiewe straf in verskillende situasies. Eerstens sal straf eerder lei tot 'n vermindering in gedrag as dit dadelik die gedrag volg. Gevangenisstraf kom dikwels voor nadat die misdaad gepleeg is, wat kan help om te verduidelik waarom mense na die tronk gestuur word, nie altyd lei tot die vermindering van kriminele gedrag nie.
Tweedens bereik die straf groter resultate as dit konsekwent toegepas word. Dit kan moeilik wees om elke keer 'n straf te gee wat 'n gedrag voorkom. Byvoorbeeld, mense ry gereeld oor die spoedgrens selfs nadat hulle 'n spoedkaartjie ontvang het. Hoekom? Omdat die gedrag strydig gestraf word.
Straf het ook enkele noemenswaardige nadele. Eerstens, enige gedragsveranderinge wat uit straf voortspruit, is dikwels tydelik. "Gestraf gedrag sal waarskynlik weer verskyn nadat die strawwe gevolge teruggetrek is," het Skinner in sy boek, "About Behaviorism", verduidelik.
Miskien is die grootste nadeel dat die straf nie eintlik enige inligting bied oor meer gepaste of gewenste gedrag nie. Terwyl vakke dalk leer om sekere aksies nie uit te voer nie, leer hulle nie enigiets oor wat hulle moet doen nie.
Nog 'n ding om te oorweeg oor die straf is dat dit onbedoelde en ongewenste gevolge kan hê. Byvoorbeeld, terwyl ongeveer 75 persent van ouers in die Verenigde State van Amerika verslag doen oor hul kinders, het navorsers bevind dat hierdie soort fisiese straf kan lei tot antisosiale gedrag, aggressiwiteit en misdadigheid onder kinders. Om hierdie rede suggereer Skinner en ander sielkundiges dat enige potensiële korttermynwinste om straf as 'n gedragsmodifikasie instrument te gebruik, weer die potensiële langtermyn gevolge moet weeg.
> Gershoff, ET (2002). Korporatiewe straf deur ouers en gepaardgaande kindgedrag en -ervarings: 'n Meta-analise en teoretiese hersiening. Sielkundige Bulletin, 128, 539-579.