Geskryf deur Cameron Brick
Omgewingsbewustheid kan soos 'n treur voel. Mense wat probeer om hul omgewingsimpak te verminder, voel dikwels beklemtoon en onvoldoende, en diegene wat nie kan voel geoordeel en wreed.
Daar is duisende artikels wat verduidelik waarom ons moet optree. Hierdie een is anders. As 'n sielkundige wat motivering en besluitneming in klimaatsverandering bestudeer, sal ek verduidelik hoe ons negatiewe gevoelens ons verhoed om effektiewe veranderinge te maak en voor te stel hoe 'n verandering in perspektief die planeet en ons welsyn op dieselfde tyd kan verbeter.
Lyding en spyt
Wanneer ons leer oor skade aan die omgewing, het ons skielik twee probleme om te gaan met: die skade self en ons eie gevoelens daaroor. Wanneer dit negatief is, kan hierdie gevoelens verrassend groot gevolge hê, beide vir onsself as vir die omgewing. Gekonfronteer met die omvang van omgewingsuitdagings, kan ons dikwels vasgevang word in twee sleutel negatiewe emosies: lyding en spyt.
Een manier om aan te pas by klimaatsverandering. openalex_ / flickr, BK BY-NK-SA
Wanneer ons reflekteer oor die ongeregtighede van die klimaat en die lyding waarna ons sal voel miljoene In die komende dekades neem ons dikwels onsself aan. Verhale vertel ons onsself oor hoe niks van hierdie dinge moet gebeur nie, of hoe verkeerd die wêreld is, 'n gevoel van magteloosheid kan oplewer wat skadelik en moeilik is om te vermy. En wanneer ons leer dat die meganismes van aardverwarming was goed verstaan ​​in die 1890s en blykbaar uit atmosferiese metings deur die 1960s, dit is ook natuurlik om groot spyt te voel.
Dit is belangrik om te verstaan ​​dat hierdie gevoelens goed is. Daar is dikwels verligting in die blote erkenning en aanvaarding van pyn en spyt. Gee jouself toestemming om te bedroef sinkende eilande, sterwende koraalriwwe, verdwyn reënwoude, en die feit dat al hierdie dinge vermy kon word.
Die valkuil bly by hierdie emosies. Langdurige lyding en spyt kan kry ons vas in ellende, wanhoop, oordeel, verontwaardiging of geregtigheid, wat alles kan foster inaction. As ons probeer om ons persoonlike lyding en spyt te hanteer, kan ons vergeet dat die aanpak van pro-sosiale gedrag wat gefokus is op ander verligting kan bied.
Die oplossing is aangenaam eenvoudig. Stel jou voor dat jy alle gebeure in jou lewe klassifiseer as "Oor" en "volgende". Wat gebeur het, is verby. Ons kan tragedies en onregte aanvaar sonder om dit te aanvaar. Ons moet kyk na wat volgende kom, en stryd teen die huidige stryd in plaas daarvan om oudes te herleef. As jy aandag gee, is dit wonderlik hoeveel moeite mense gee om te veg teen gebeure wat reeds plaasgevind het.
Wat as jy bekommerd is oor die omgewing, maar dit lyk te moeilik om 'n lewensverandering te maak? Eerstens, vra jouself af of die verandering objektief te hard is, of dit bloot 'n persepsie is wat jou help bestuur jou lyding en spyt. As daar 'n konflik is tussen wat ons dink reg is en wat ons sien, doen ons die maklikste oplossing pas ons houdings aan en voel weer soos 'n goeie persoon. Maar as ons dapper genoeg kan wees om ons gedrag te verander, te aanvaar wat ons voorheen gedoen het en wat ons nog nie gedoen het nie, kan elke klein stap wat ons neem ekologiese en persoonlike voordele meebring.
Terwyl aksies wat die klimaat en ons gemeenskappe dien, dalk moeilik lyk voordat ons dit probeer, lê baie van die waargenome pogings in die konserwatiewe traagheid van ons huidige gewoontes, en hoeveel ons glo dat ons kan verander.
Fietsry: maak jou gelukkiger en die planeet gesonder. G Torres / Shutterstock
Ek het byvoorbeeld na die meeste plekke gery. Ek het gedink 'n verandering in fietsry as 'n ongerief, as net meer werk. Maar sodra ek begin werk het, het dit my lewe op onverwagte en pragtige maniere verander. Ek is fikser, meer waaksaam, gelukkiger, en werk meer effektief - soos die geval is met miljoene ander fietsryers. As fietsry 'n nuwe dwelm met dieselfde voordele was, sou dit die voorblad van elke koerant maak. Ek is nie die beste omgewingskundige nie, maar wat ek een keer as 'n moeilike offer gesien het, lyk nou soos 'n maklike verandering wat my lewensgehalte net verbeter het.
Van verbruikers na gemeenskap
Op 'n samelewingsvlak verdring verbruikersbeskouing die natuur se hulpbronne en skep onvoorstelbare hoeveelhede afval, te veel daarvan eindig in oseane en stortingsterreine. Verbruikersgedrag veroorsaak egter nie net 'n beduidende skade aan die omgewing nie - dit word ook sterk geassosieer met veelvuldige negatiewe emosies en geestesgesondheidsprobleme, insluitend angs, depressie, lae selfbeeld en probleme met intimiteit. Dit kan manifesteer ongeag ouderdom, inkomste of kultuur.
Om onsself te bevry van verbruikerswese is deel van die oplossing om die klimaatapatie en ontnugtering wat deur hierdie emosies gebring word, op te los. Sodra ons besef dat dit ons gesondheid en ons planeet benadeel om ons welstand te besit, bevry ons dit om oplossings te vind. Om 'n nuwe konsensus oor maatskaplike prioriteite te bereik, kan ons nuwe gemeenskappe skep vervul en voed ons, en bevry ons om die dringende veranderinge te implementeer wat nodig is om ons verhouding met die natuur te transformeer.
Dit is pynlik om te kyk hoe ons samelewings grond, water en lug besoedel. Maar ons het die vermoë om klimaatverdeling te bestry deur politiek, dieet, vervoer, en miskien die belangrikste van alles: kommunikasie. Praat oor jou stryd met ander, en deel jou oorwinnings. Die transformasie van pyn in aksie kan wees aansteeklike, en saam kan ons nog steeds Tik die balans.
Cameron Brick, Nagraadse navorsingsgenoot, Universiteit van Cambridge
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Politieke > Seeing The Planet In Climate Crisis Is Depressie - Verander jou pyn in aksie