Ek sal uiteindelik ma word, ek weet ek sal dit doen! - IVFbabble
Die wêreld is tans onherkenbaar in sy huidige toestand - ek bedoel, wie sou gedink het dat ons oor die laaste hoender op die rak in die supermark sou skarrel, of sou rondloop op soek na willekeurige winkels wat dalk nog 'n laaste pakkie parasetomol oor het . En wie sou kon dink dat ek uiteindelik sou ophou om die uitdrukking 'dit is net nie die regte tyd' te hou as ek met vriende praat oor my miskraam en my desperate behoefte om moeder te wees nie
Laat ek myself voorstel. My naam is Rebecca en 8 maande gelede het my IVF misluk. Dit het my uitmekaar geskeur. Ek was van plan om oor 'n paar maande met 'n nuwe ronde IVF te begin, maar daar is aan my gesê dat my planne sal moet wag. As 'n 38-jarige vrou hou ek nie van die woord 'wag' nie. Ek het nie tyd vir die woord 'wag' nie !! Ek is baie bewus daarvan dat die tyd opraak om 'n moeder te word. Ek kan egter nie toelaat dat paniek ingaan nie, anders sal ek self ontbrand.
Ek het baie gedink en gehuil sedert ek vertel is dat my behandeling weens die koronavirus opgeskort is.
Aanvanklik het ek gevoel dat die wêreld eindig en dat dit geen sin het om aan te gaan nie, maar dan, en ek weet dit klink kaasagtig, terwyl ek die trane afvee, trek ek 'n notaboekie uit en begin om 'n visie van my perfekte toekoms te krap. . Om die woorde op papier neer te sit, het my gehelp en my anders laat dink. Miskien is dit al die lot ...
My nuwe denkwyse, wat ek graag met u wil deel, het my regtig gehelp en my die hoof gebied. Dit kan u ook help.
Miskien is die groter krag, wat ook al die krag is, om die wêreld op 'n beter plek in te bring as wat dit voor die coronavirus was, gereed om 'n mamma te word.
Dit was nie die laaste keer bedoel nie. Nou eers glo ek dit. Ja, dit is mal en eng en mense sterf nou, maar miskien, net miskien, as ons die nare virus onder die knie kry, en die wêreld weer begin draai, sal ons almal beter mense wees wat in 'n beter wêreld leef.
Daar sal 'n sterker gevoel van gemeenskap, liefde en ondersteuning wees. Na maande van sosiale distansie en isolasie, sal mense mekaar omhels en dankbaar wees vir menslike kontak. Hulle sal nie 'n glimlag, 'n handdruk of 'n knuffel as vanselfsprekend aanvaar nie.
Koffie saam met vriende het nooit so lekker geproe nie. As u deur die spyskaart in u gunsteling restaurant blaai as u 'n pragtige glas Malbec drink, sal dit die perfekte oomblik wees.
Daar sal meer bewus wees van die planeet. Ons sal nie meer soveel as vanselfsprekend aanvaar nie. Mense dink miskien twee keer daaraan om met vliegtuie te reis en kort afstande in groot 4x4's te ry. Die koolstofvrystelling sal verminder het en die lug wat my baba inasem, sal dus skoner wees.
En kan u 'n prentjie na die winkel sien wanneer u loo-roll opraak en eintlik net 'n 4-pak kan pak! Wie sou kon dink dat sulke eenvoudige dinge soveel plesier kan skep?
Ek sal uiteindelik 'n moeder word, ek weet dat ek dit sal doen
Ek weet dit sal tyd en harde werk verg, maar as my baba uiteindelik opdaag, sal hy in 'n wêreld gebore word, met 'n groter gevoel van liefde, en vol mense wat dankbaar is om te lewe.
Mense het nog altyd vir my gesê dat ek swanger sal raak as die tyd daarvoor is. Dit is 'n frase wat my altyd laat kriewelrig en wil skree. Maar weet jy wat, ek dink hulle was reg. As my IVF die laaste keer gewerk het, sou ek nou 8 maande swanger gewees het. Dit is duidelik dat dit die perfekste ding in die wêreld is om swanger te wees, maar ek sou my baba in 'n wêreld van chaos bring. My man werk in televisie en het pas elke werk in sy dagboek gekanselleer. My ouers is oud en hulle is aangesê om hulself vir 'n onbepaalde tyd te isoleer en hospitale sukkel onder die druk van die steeds groter wordende virusslagoffers.
Dus, 'die regte tydsberekening', die frase wat my tot stilstand gebring het, het nou my hulpmiddel geword
Dit is nie die 'regte tyd' vir my om moeder te wees nie, maar my tyd kom, en wanneer dit gebeur, sal dit perfek wees.
Terwyl ek wag vir die wêreld om beheer te kry, sal ek daarop fokus om na myself die beste te sorg as voorbereiding op die blou lug wat op ons wag. My man, alhoewel hy bekommerd is oor geld, het hy ons verband verloor. Werk sal uiteindelik optel, maar intussen stap ons saam, beplan ons etes noukeurig en eet goed. Ons het eintlik ook met mekaar begin gesels - iets wat ons nie besef het dat ons opgehou het om te doen nie.
Die wêreld sal binnekort 'n beter plek wees. Ek sal eendag 'n moeder wees, en die tydsberekening sal net perfek wees, soos ek hoop dat dit vir jou sal wees.
Hoe gaan dit u tans aan? Ons hoor graag van u. Die deel van u storie bied soveel vertroosting vir ander. Stuur vir ons 'n reël, nie na mystory@ivfbabble.com nie.