Is u kat pyn? Hoe die gesigsuitdrukking daarvan 'n idee kan wees Mighty Natural
Ongelukkig is dit baie subtieler as Grumpy Cat. Maar om die kat se 'rusende gesig' te ken, kan help. JStone / Shutter
Hulle sê dat oë vensters na die siel is. Inderdaad, navorsing dui daarop dit kan ook waar wees vir ons viervoetige vriende. Sedert die dae van ons mees gevierde natuurhistorikus, Charles Darwin, mense het belanggestel in hoe diere via hul gesigsuitdrukkings kommunikeer, en hoe verskillende spesies hulself op soortgelyke maniere kan uitdruk.
Dit was egter eers redelik onlangs dat wetenskaplikes stelselmatig dieregesigte begin bestudeer het om te verstaan ​​wat dit vir ons sou vertel oor hul spesifieke gevoelens of voornemens. Meeste van hierdie navorsing het gefokus op die probeer om te verstaan ​​hoe hul gesigte lyk wanneer hulle pyn het, met behulp van 'grimmatiese skubbe'.
Grimasskale bevat 'n reeks beelde wat wys hoe gesigsuitdrukkings verander wanneer diere geen, matige en ernstige pyn ervaar nie. Terwyl muise die oorspronklike “cavia” vir hierdie studies was, is soortgelyke skubbe nou ontwikkel vir 'n verskeidenheid mak diere, insluitend perde,konyne, fretten, varkies, skaap, rotte en ook katte.
Dit is interessant dat baie gesigte van hierdie spesies op dieselfde manier verander as dit pynlik is. Byvoorbeeld, hulle oë word gekreun, spanning verskyn in hul neus, mond en wange, en hul ore kan effens afgeplat of teruggetrek lyk.
Die interpretasie van die bevindings
Alhoewel hierdie bevindings ons help om die innerlike wêreld van diere te verstaan, is ons nog ver van die sogenaamde besit Koning Salomo se ring - die krag om met diere te praat.
Een van die beperkings vir ons begrip van diere se uitdrukkings is dat ons geneig is om te ekstrapoleer uit wat ons reeds weet oor menslike gesigte, al het diere dikwels 'n baie verskillende gesigspier en gebruik dit in verskillende maniere vir ons.
Ons probeer diere dikwels verstaan ​​deur wat ons van mense weet. Andrey_Kuzmin / Shutter
Daar is ook 'n potensiële probleem wanneer u dieselfde uitdrukkings by spesies met baie verskillende gesigte probeer identifiseer; byvoorbeeld, 'n Persiese kat met 'n ronde gesig lyk baie anders as 'n Siamese met 'n grootoor, met 'n lang neus.
Sommige diere, veral katte, hou moontlik ook hul kaarte naby hul bors. kat se naaste voorouers is alleen, territoriaal en potensieel prooi vir groter soogdiere, so dit is onwaarskynlik dat hulle wil adverteer wanneer hulle pyn het of in die algemeen 'n bietjie af voel. In werklikheid is pyn by katte berug moeilik om te beoordeel. Baie katte raak miskien net 'n bietjie stil, gaan wegkruip, of gaan selfs skynbaar aan soos normaal. Hul uitdrukkings is dus subtiel en kan moeilik wees om die mens te identifiseer.
As u pyn probeer beoordeel deur geringe verskille in gesigsuitdrukkings te bestudeer, kan dit letterlik 'n pynlike operasie wees - dit is nie altyd maklik om te doen in reële tyd nie en dit vereis oefening. Om hierdie redes was daar 'n toenemende belangstelling in die gebruik van masjienleer om die proses van die ontleding van gesigsuitdrukkings in beide te outomatiseer. mense en ander diere.
Wat in die algemeen ontbreek, is minder menslike, en meer spesiespesifieke, biologies relevante stelsels vir diere. Dit was die motivering vir die onlangse ontwikkeling van 'n benadering wat fokus op katte wat die grondslag lê vir toekomstige objektiewe, outomatiese opsporing van gesigsuitdrukkings. Gebruik van 'n tegniek wat gewoonlik gereserveer is vir bene meet, het ons byna duisend foto's van katte se gesigte geannoteer op grond van die relatiewe posisie van hul onderliggende gesigspiere en kennis van hoe hul gesigte van vorm verander terwyl hul spiere saamtrek en ontspan. Verskille in hul gesigte voor en na roetine-operasies is dan vergelyk om uitdrukkings wat met pyn verband hou, te identifiseer.
Ons het verskeie sleutelfunksies gekoppel aan pyn:
Neem die plotpunte. Lauren Finka, skrywer met dien verstande
(i) Ore vernou en verder van mekaar af
(ii-iv) Mond- en wangareas lyk kleiner en word na die neus en na die oë getrek
(v) Oë effens vernou of 'n bietjie meer 'piepend'
(vi) Subtiele verskille in die vorm van die kat se buitenste ore, met hul regteroor effens smaller en verder aan die kant van hul gesig
(vii) Neus neergesit na die mond, weg van die oë, skuins 'n bietjie meer aan die linkerkant van hul gesig.
Alhoewel hierdie uitdrukkingsveranderinge sigbaar kan wees by individuele katte, was dit op bevolkingsvlak redelik subtiel, waarskynlik as gevolg van die algemene variasie in die voorkoms van verskillende katte se gesigte. Dit dui daarop dat praktiese situasies, soos wanneer hy by die veearts is, maklik uitpraat oor pyn, veral as die veearts nie weet hoe die kat se gesig gewoonlik lyk nie (hul 'rustende katgesig').
Die goeie nuus is egter dat eienaars beter kan wees om hierdie subtiele veranderinge op te spoor, en dat daar eendag selfs 'n app beskikbaar is om ons te help bepaal of ons katte waarskynlik pyn het of nie. Hierdie nuwe benadering kan ook ontwikkel word om 'n verskeidenheid ander uitdrukkings en emosies en in 'n verskeidenheid ander spesies te beoordeel. Ons het miskien binnekort iets wat ons help om beter met ons troeteldiere te kommunikeer, aan die punte van ons vingers.
Lauren Finka, postdoktorale navorsingsgenoot, Nottingham Trent Universiteit