AFRIKAANSE OPSOMMING : Kennis en die suksesvolle bestuur daarvan word algemeen beskou as ’n bepalende faktor vir innovasie en mededingende voordeel vir ondernemings in die 21ste eeu. Kennisdeling is een van die belangrikste prosesse van kennisbestuur en word algemeen aanvaar dat dit grotendeels sosiaal van aard is. Gevolglik word vertroue dikwels as ’n wesenlike bepaler van die deel van kennis in die literatuur oor kennisbestuur gehou. In hierdie tesis word die toonaangewende literatuur van die Kennisbestuur (KM) -literatuur bespreek om vas te stel hoe die literatuur vertroue as ’n veranderlike in verhouding tot kennisdeling beskou. Die resultate toon dat, hoewel vertroue dikwels as ’n belangrike faktor genoem word, slegs ’n klein gedeelte van die artikels vertroue in diepte ondersoek het, en dit is dikwels gedoen in samewerking met ander faktore. Dit het ook getoon dat, ondanks ’n mate van konsensus in die literatuur oor konsepte van vertroue, metodes swaar geweeg is in die rigting van ’n wye verskeidenheid opmetingsgebaseerde maatreëls. Om enkele van die tekortkominge van hierdie metodes aan te spreek wanneer dit toegepas word op ’n dinamiese verskynsel soos vertroue, is ’n vertrouens-as-proses benadering beskryf en aangebied as een van ’n stel aanbevelings aan navorsers.