Thys was maar 10 jaar oud toe sy ma dood is en 14 jaar oud toe sy pa dood is. Sy stiefma, Gertruida, het die twee broers, die doofstom Nonnie en die klein Adriana, wat skaars ‘n jaar oud was toe Jacobus dood is, so goed soos sy kon versorg.
Hulle het besluit om reg in eie hande te neem en het na die plaaslike winkel, wat aan ’n Jood behoort het, gegaan en onder die krygswet proviand wat hulle sou nodig hê om na die front te vertrek, geëis.
Die winkeleienaar het eers geweier, maar nadat hulle gedreig het om die goedere met geweld af te vat, het hy ingestem en hulle laat teken by ’n lys van alles waarop hulle beslag gelê het. Sodoende kon hy dit weer van die ZAR-regering verhaal.
Thys het glo geprotesteer en gesê dat hulle gekom het om te veg en nie om perde op te pas nie. Louis Botha het later toestemming gegee dat die seuns mag aanbly, solank hulle by die ou manne en offisiere bo-op die rant ingrawe en nie saam met die ander burgers laer af aan die voet van die rant skaar nie.
Hy het die res van die oorlog deurgebring by ’n klein groepie burgers, onder leiding van generaal Kemp, wat verrassingsaanvalle op die Engelse gedoen het. Thys is deur die regter voorarm geskiet en het op ‘n plaas gaan wegkruip waar ‘n ou tannie hom behandel het. Ná sy herstel is hy terug om aan die skermutselings deel te neem.
Ná die oorlog het Thys vir ’n joiner, Theuns Erasmus, wat teen die grens van Swaziland geboer het, gaan werk. Hy het vertel dat die joiners nie hulle grond en besittings in die oorlog verloor het nie en daarom meestal gegoede mense was.
Eendag het Thys glo ’n lammergeyer (baardaasvoël) in die veld teëgekom. Die ou mense het geglo dat dié voëls lammers vang, vandaar hulle naam. Hy het die voël met ’n sweep geslaan en met die terugruk, het hy die voël bo-op sy lyf geruk.
Die aasvoël het sy kloue in Thys se linker pols ingeslaan en hom ook aan die arm gebyt. Hy kon gou genoeg sy knipmes uitkry om die voël keelaf te sny. Die wonde het glo baie lank gevat om te genees en Thys het lewenslank lelike letsels op sy arm gehad.
Thys het later ’n huis op ’n burgererf in Piet Retief gekoop en dit is daar waar hulle derde seun, ook Matthys Johannes, op 29 April 1939 gebore is. Hy is later verplaas en die gesin het na Chrissiesmeer getrek en het die plaas Witkop naby Piet Retief gekoop.
Daar was egter wrywing tussen Thys en die Engelse hoofde in die staatsdiens en hy het as vee-inspekteur bedank. Hy en sy swaer Gideon Scheepers het toe twee klein plasies naby Witrivier, genaamd Sandfort en Pardini, gekoop. Die boerdery was nie ’n groot sukses nie en na drie jaar het Thys die plase verkoop en na Witkop getrek.
Hier het hy ’n melkery bedryf tot die dag van sy dood. Hy is op 18 November 1954 in die ouderdom van 71 jaar aan maagkanker oorlede.
Die ou plaashuis was ’n imposante opstal wat vroeër aan die skilder Pierneef behoort het. Hy het glo skilderye teen die kalkmure geverf, maar omdat die oppervlakte nie van sement was nie, het nie een van die skilderye of mure die toets van tyd deurstaan nie.