Agressiewe gedrag van adolessente - oorsake, voorkoming, regstelling - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Agressiewe adolessente gedrag
Vandag, dikwels op straat, kan jy aggressie en vyandigheid vind. Spesifieke opbrengs in die verspreiding van aggressiwiteit onder skoolkinders. Die vyandige optrede van minderjariges is dikwels gemik op 'n bepaalde kind of groep om hul krag, superioriteit of permissiwiteit te toon.
Minderjariges wat hulself nie liefhet nie, nie deur die samelewing aanvaar word nie, toon toenemend immoreel gedrag deur middel van 'n manier om hul innerlike wêreld en innerlike pyn te herstel. Probeer om van die interne negatiewe adolessente ontslae te raak of van die weg te ruim, deur middel van aggressiewe gedrag wat daarop gemik is om die swakes te verneder. Gedurende die tydperk waarin huishoudelike behoeftes beperk word, word spanning in die groeiende kind opgehoop. As ons nie in staat is om interne oorstroming te hanteer nie, word die tiener ontslaan met behulp van aggressiewe gedrag.
Vir kinders wat vyandig optree, is die naam "moeilike tiener". Dikwels is hulle van die groep afgeskei, ander is bietjie bekommerd oor wat 'n kind se persoonlikheid ervaar, hulle word voorspel 'n negatiewe toekoms te hê. So 'n reaksie dra by tot die ontwikkeling van hul aggressiwiteit en selfbeheersing. As die student geen sielkundige afwykings het nie, dan kan jy met sy aggressiewe gedrag steeds die hulp van die interaksie van ouers, onderwysers, sielkundige, hanteer. Dit is belangrik om nie die minderjarige kind te verwaarloos nie.
Vyandigheid teenoor die swakker is 'n aanduiding van 'n probleem binne die aard van die kind. Dikwels word moeilike kinders grootliks in probleemfamilies grootgemaak of het hulle aan persoonlike vernedering gely. Die doel van hul wraak is nie die mishandeling nie (hy is baie sterker as die minderjarige), maar die persoonlikheid is swakker, meer dikwels is hulle jonger kinders, wat laer in sosiale status is en deur enkelouer gesinne opgevoed word.
Die aggressiwiteit van minderjariges word veroorsaak deur versteurings in die emosionele sfeer. Wanneer geweld gepleeg word, kan 'n kind nie verband hou met hoe fisies en emosioneel pynlik dit is vir iemand wat hy bespot nie.
Die eise vir die manifestasie van empatie word gevorm by voorskoolse ouderdom. Die verantwoordelikheid hiervoor word deur die ouers gedra. Dit beteken dat die oorsaak van aggressiewe gedrag die onverantwoordelikheid van ouers is. Dit is nie die enigste rede vir die ontwikkeling van aggressiwiteit in minderjariges nie.
Dikwels kom die aggressiwiteit van die kind onder druk van die groep voor. Die drukmeganisme in die groep kan die geweld van 'n minderjarige aanmoedig sonder sy begeerte om hierdie handeling te wys. Die inisieerder van geweld, wat aan die lede van die groep aantoon, wat hy in staat is om te veel, wat beteken dat hy "cool" is, moedig almal van die omgewing aan en oortuig dat daar krag van hulle kant is.
Sielkundige studies het getoon dat die baba in drie jaar op die hoogtepunt van sy aggressiwiteit is. Dit is omdat die krummels in hierdie tydperk onrealisties moeilik is om die verbodsbepalings sowel as die gedragsreëls te bemeester. Van ouers sal dit afhang van hoe onvanpas gedrag van die baba hulle sal lei na 'n vreedsame kursus. Eerstens hang dit af van die gedrag van die ouers, hoe rustig en welwillend hulle is.
Om sodoende die oorsake van die opkoms van aggressiewe gedrag in adolessente te beskryf, moet mens in die gesinsonderrig rekening hou. Onverskilligheid vir kinders se probleme, gebrek aan ondersteuning skep 'n emosionele vakuum in 'n tiener wat ontwikkel in 'n onvermoë om emosies op sy eie te beheer. Gedurende puberteit is die kind onderhewig aan emosionele en sielkundige druk en die meeste het begrip van geliefdes nodig. Ouers wat passievol is oor werk en beroep, ignoreer die behoeftes van 'n tiener, koop verskeie geskenke en vryheid van optrede van hom af.
Volwassenes moet die kind se vermoë ontwikkel om hul eie gevoelens te verstaan, leer om hulle te beheer. 'N Tiener moet sien hoe om negatiewe manifestasies meer kalm uit te druk, sonder om ander te benadeel en die belangrikste vir jouself.
Die teenoorgestelde van onverskilligheid in die opvoeding van kinders is oormatige, "blinde" ouersorg. Sulke ouerlike liefde verwaarloos die begeerte van die tiener om hul eie besluite te neem.
Om selfstandige besluite deur 'n kind te maak dra by tot die leer van hul foute. Met verloop van tyd word 'n minderjarige, omring deur mega sorg, onbeheerbaar met 'n obsessiewe begeerte om sy onafhanklikheid vir sy ouers te bewys. Dit word uitgedruk in aggressiewe gedrag met eweknieë of met diere, baie minder met hulle.
Die oorsaak van die aggressiewe gedrag van 'n tiener is ook die nood van die familie self. As 'n kind sedert die kinderjare groot geword het, dan is dit moontlik dat hy 'n neiging tot identiese gedrag sal toon.
Natuurlik groei nie elke minderjarige uit 'n disfunksionele familie aggressief nie. 'N Negatiewe voorbeeld wat deur 'n ouer gegee word, sal egter 'n negatiewe impak hê op die ontwikkeling van die psige van die jonger kind. Die aggressiwiteit van die minderjarige sal eweknieë wat geen probleme in die gesin het nie, teiken.
Op skool het die invloed van klasmaats, onderwysers 'n spesiale impak op die ontwikkeling van aggressiewe gedrag van adolessente. Gereelde konflikte met onderwysers, akademiese lasbalans, die onverskillige psyche van 'n minderjarige, onbeantwoorde liefde sluit aan by al die bogenoemde.
Aangesien die samelewing 'n impak op die vorming van gedrag het, kan die verskynsel van die opkoms van aggressiewe gedrag van 'n tiener 'n portuurgroep wees, waaronder die kind kommunikeer. Dit word opgemerk dat as die skoolseun gister kalm was, kan hy môre sy peer "losmaak", en bewys dat sy "koelheid" aanvaar word in die groep van belangrike eweknieë.
In die samelewing word die kwessie van aggressiewe gedrag van adolessente voortdurend bespreek. Die voorkoms van hierdie kwaliteit van persoonlikheid word in beide geslagte aangeteken. Alkohol, rook, obseuse taal, beledigings en teistering van ander vandag, het die norm geword. Tieners besef nie hoekom hulle gestraf word nie, as almal dit doen. Dit is nie skaars as 'n minderjarige van 'n goeie skool in 'n aggressiewe persoon verander nie. Dikwels dui dit daarop dat hy nie by die huis aandag gee nie. Die aggressiewe gedrag van 'n tiener is 'n eienaardige vorm van protes, wat veroorsaak word deur die nie-aanvaarding van hom as 'n persoon.
Tieners wat aggressie uitstal, met lae vlakke van intelligensie, om na te boots. Sulke minderjariges het nie waarde-oriëntasies nie, geen stokperdjies nie, hulle word gekenmerk deur smalheid, sowel as onstabiliteit in stokperdjies. Sulke skoolkinders is dikwels verbitterd, angstig, onbeskof, ly aan egosentrisme, sowel as 'n uitdrukking van uiterste selfbeeld (positief of negatief). Agressiewe gedrag van adolessente dien as 'n middel om selfvertroue te verhoog, sowel as hul eie prestige.
Die voorkomende werk van asosiale gedrag onder jongmense word voldoende aandag in die onderwysstelsel gegee. Die probleem van aggressiwiteit onder jongmense word beskou as die mees aangespreek by vergaderings op skool. In opvoedkundige instellings is 'n sielkundige en 'n sosiale onderwyser betrokke by probleemskoolkinders.
Die aggressiewe gedrag van adolessente word meer dikwels in die kring van skoolprobleme aangetref. Om hierdie rede moet opvoeders aandag gee aan skoolkinders, en as jy die veranderinge in kinders se gedrag gesien het, moet jy negatiewe manifestasies monitor om aggressiwiteit vroegtydig uit te wis.
Die werk van die sielkundige diens is daarop gemik om onwettige aksies te voorkom, om die ontwikkeling van adolessente aggressie te voorkom. Met al die gekwalifiseerde hulp van onderwysers, is ouers die belangrikste mense wat die kind behoorlik kan oprig en nie in 'n aggressiewe persoon kan verander nie. Daarom moet werk om die ontwikkeling van aggressiewe gedrag te voorkom, tussen beide skoolkinders en ouers uitgevoer word. Spanwerk sal 'n goeie resultaat lewer en sal effektief wees.
Adolessente aggressiwiteit word uitgeskakel deur die volgende beginsels van remediërende werk:
- dit is nodig om kontak met die tiener te maak;
- Hom as 'n persoon beskou en respekteer;
- 'n positiewe houding teenoor sy innerlike wêreld hê.
Aanwysings vir remediërende werk sluit in:
- Onderrig van 'n tiener hoe om homself te beheer (woedebestuursvaardighede);
- opleiding om die vlak van angs te verminder;
- die vorming van begrip van persoonlike emosies, die ontwikkeling van empatie;
- ontwikkeling van positiewe selfbeeld
Wanneer die eerste tekens van aggressie voorkom, kan ons 'n tiener aanbeveel om te breek, sy aandag af te skakel, oor te skakel na iets anders, meer aangenaam. Dit sal effektief wees om jou oë toe te maak, tel tot tien of geestelik "vat water in jou mond" as daar 'n persoon voor hom is wat jou met sy gesprek irriteer. Sulke aksies kan beskerm teen die manifestasie van onnodige vyandigheid.
Dit is nodig om 'n tiener te leer om met die dinge in die lewe verband te hou wat nie kalm verander kan word nie. Natuurlik kan jy kwaad word vir hulle, maar daar is geen punt in nie.
Daar is 'n ander manier: om hulle te aanvaar, om hulle kalmer te behandel. 'N Belangrike punt is om nie chroniese senuwee uitputting en moegheid toe te laat nie, aangesien dit die basis van aggressie en prikkelbaarheid is.
In die geval van die eerste tekens van moegheid moet jy rus maak en oomblikke in die lewe bring wat sal verrukklik. Dit is belangrik om 'n tiener te leer om op homself aandag te gee, om positiewe veranderinge in die lewe teweeg te bring, om gelukkig te wees, want net so 'n persoon kan kalm en gebalanseerd wees.