Posted in Gedigte | Comments Off on Bernard Odendaal. “raar maak waar” Ten opsigte van die ikoniese beeldhouwerke wat deel uitmaak van The hunt, is die gedigreeks Die jag ŉ poging om die beelde te transformeer na ŉ ander medium, naamlik poëtiese taal, om ŉ slag anders te dink oor die beelde, ander sintuie te gebruik in terme van betekenisgewing en om die onsegbare wat in die ikoniese beeldhouwerke skuil, talig te suggereer. ŉ Mens sou kon beweer dat Du Plooy se gedigte in dieselfde verhouding ten opsigte van die beeldreeks staan, as wat ŉ metafoor ten opsigte van ŉ gedig of ŉ stuk prosa of enige ander taaluiting staan. Hy het n stem soos n basuin met hom hoor spreek, wat gesê het: Kom op hierheen, en Ek sal jou toon wat ná hierdie dinge moet gebeur (Op. 4:1). Om die net nog wyer te gooi, en in ’n heel ander idioom, dink ’n mens buite die plaaslike konteks ook aan die gedig “Silence” van die Amerikaanse digter en eertydse “poet laureate” Billy Collins, met sy verwysings na o.a. “the silence of the orchid” en “the silence of a falling vase/ before it strikes the floor” – ’n gedig waarin die woord “silence” telkemale herhaal word (‘n procédé wat ook, soos dit later sal blyk, by Ilse van Staden nie vreemd is nie).