Terwyl die Taz eintlik geen teenargument bied teenoor Millet se arsenaal argumente rondom multikulturalisme, wat met intense Franse intellektuele snobisme aangebied word nie, erken die koerant tog dat Millet oor ‘n bepaalde statuur in Frankyk beskik: “In weerwil van sy ongewone uitsprake, sou hierdie pamflet miskien ‘n stille dood in die Paryse boekhandel gesterf het, as die skrywer nie ‘n bekende romanskrywer en uitgewer was nie. Hy het self ongeveer vyftig boeke geskryf en wys met trots op sy vroeëre provokasies. Vandag sê hy dat hy die mees gehate skrywer in sy land is.”
“Antirassisme het die nuwe internasionale ideologie geword. In Frankryk verteenwoordig dit ‘n diktatuur van nuwe dwepers waarvan die inkwisiteuragtige drif, die skynheiligheid, die bedoeling om te verskuldig, veral in die sogenaamde literêre wêreld werksaam is en waar valsheid koning kraai. Die skrywer wat dit waag om na die werklikheid te verwys en hom op die integriteit van sy wese te beroep, asook op die Christelike voortreflikheid van die volk, word nie net in navolging van die kommunistiese propaganda as “regse” of “fascis” getipeer nie, maar hy word bowenal van “rassisme” beskuldig: die kriminalisering van denke, waarvoor hy sensuur, ostrasisme, vervolging in die hof moet verduur. Die meeste skrywers word gou stilgemaak, of oortuig om saam met die skape wat met die Goeie gepenetreer is te blêr.”