Die Gordon Setter | Troeteldiere Huishouding
Die Gordon Setter het 'n Skotse agtergrond wat dateer uit die 17de eeu. Die Hertog van Gordon IV het die ras in Gordon Castle ontwikkel. Die Gordon het in die vroeë 19de eeu baie gewild onder jagters geword met sy skerp geurvermoëns en intelligensie. Sy werk was om voëls of ander wild te vind en te wys. Die Gordon is die grootste en sterkste van die drie setterrasse.
Die Amerikaanse Kennelklub het die Gordon Setter in 1884 herken.
Hoogte: 23 tot 27 duim
Mantel: Swart met mahoniemerke
Kleur: Dik, syagtig en lank
Die Gordon Setter is 'n liefdevolle, beskermende en 'n energieke ras. Hy is hopeloos gewy aan sy familie en sy wakker natuur maak hom 'n goeie waghond. Die Gordon is beskermend en uiters verdraagsaam teenoor kinders, selfs kleuters. Gordons benodig daaglikse oefening, soos 'n lang stap, 'n lekker stap, of 'n prettige wedstryd om in die tuin te kom haal.
Gordons is slim, maar hulle kan 'n bietjie koppig wees. As jy begin met gehoorsaamheid vroeg opleef en met positiewe versterkings hou, moet opleiding redelik maklik wees. Gebruik voedselbelonings om hom ook gelukkig en gemotiveerd te hou.
Jy moet sowat 3 dae per week jou Gordon se dik, lang rok borsel of kam om te voorkom of te verwyder. Gereelde borsel is ook belangrik as jy eerder nie hare op jou rusbank wil hê nie.
Die Gordon Setter is oor die algemeen 'n gesonde ras met 'n paar bekommernisse om te kyk vir:
Een van die mees algemene siektes wat in honde voorkom, met groter rasse wat die meeste geraak word, is uiteindelik 'n wanfunksie van die heupgewrigte wat 'n verlies aan funksie veroorsaak.
Die ontwikkeling van artritis in die elmbooggewrig
'N Oogtoestand wat wesenlik vererger en kan lei tot 'n verlies van visie
'N Siekte veroorsaak deur 'n afname in metabolisme as gevolg van 'n onderaktiewe skildklierhormoon
'N Siekte wat op jong ouderdom voorkom, kan tot verlamming lei.
'N toestand waarin 'n hond se maag roteer en draai en in sommige gevalle kan lei tot sellulêre skade of orgaan dood