(Sien hoofstuk 4, pp. 91-14 van GSS wat gewy word aan die myns insiens jammerlike verwaarlosing van Erasmus se teologie in ons tyd.) Middelburg – dis nou die een in die Karoo, nie Mpumalanga of Zeeland nie – is G.A. Watermeyer se wêreld. Laasgenoemde soort lesing sou moontlik ook uitwys dat die byna onverbiddelike manier waarop die gedig opbou tot by die finale fokus op die vrou se geslag suggereer dat haar essensie lê in haar seksualiteit. (#11) Bowendien sou so ‘n lesing kon klem lê op die feit dat die woord “git” in verband met die vroulike geslag die suggestie wek van duisterheid en onverstaanbaarheid, selfs die unheimlichkeit waaroor Freud (1986: 218-256) geskryf het in sy 1919-opstel in Engels vertaal as “The uncanny”. My God, wees nie ver van my af nie! [ (Psalms 38:23) Maak tog gou om my te help, Here, my heil! ] my opinie oor die blou briewe is soos volg. die briewe sal van duitsland aan die regering uit gereik word, oor swa en oor die wapen transksie wat tussen die twee lande tans bestaan. ek se so, want die regering gaan sy rug op die weste draai , net soos mugabe gister gese het hy nou doen, die paralel tussen zim en sa is te duidelik, m,beki kuier te weel in die ooste. dit sluit ook aan wat siener gese het, dat ons moet vesigtig vir die ooste, wat hy sien dat hulle wapens baie na aan ons gesigte kom.