Selfbeeld vs Ego | Die Pienk Zuit
Selfbeeld vs Ego
"Mamma weet jy's die beste, jy sal wen."
Waar lê die lyn tussen jou kind se selfbeeld opbou, en die kind se ego vergroot? msnbc het 'n interessante artikel wat die vraag vra of kinders te veel aanmoediging kry, of te min.
"many parents seemed very invested in their children always being the star, always having a great time, always feeling successful"
Is dit rerig 'n ouer se werk om die kind so veel as moontlik te laat goed voel? Word daardie kind nie dalk gestuur na 'n groot teleurstelling wanneer hy/sy eendag agterkom die lewe is nie noodwendig regverdig nie, en sukses is nie gewaarborg nie? Doen daardie ouer nie dalk die kind eerder 'n onguns aan nie? Verhoed dit nie kinders om te leer om oukei te wees met hulself soos hulle is nie? Maak dit nie die kind 'n selfgesentreerde egomaniak wat net dink hy/sy is wonderlik nie?
Homer Simpson het eendag vir Bart die volgende advies gegee:
"No matter how good you are at something, there's always about a million people better than you at it".
Te pessimisties, of steek daar waarheid in wat mens vroeg genoeg al moet leer?
14 Responses to "Selfbeeld vs Ego"
Junie 18, 2007 at 16:54
Dis 'n tawwe toffie, Zuit. Ek weet van baie mense wie se ouers 'n veer gevoel het tydens hulle grootwordjare. Nooit 'n "geluk met jou skoolrapport" of "jy kan beter doen nie". Net 'n doodse, traak-my-nie-agtige stilte. Dan kies ek liewers die scenario wat jy skets – waar 'n ouer sy kind aanmoedig en laat goed voel oor homself. Ek hou van 'n kind met selfvertroue en "guts".
Junie 18, 2007 at 17:43
Ouers wat hul kinders altyd die beste maak doen hulle verseker skade aan…Dis nie noodwendig verkeerd om vir jou kind te sê hy of sy is die beste nie, maar dink net… Die kind begin glo dat hy of sy in alles die beste moet wees. Beide die kind en die ouers begin dit as die norm aanvaar…dit sal goed gaan, goed gaan en eendag…BOEM!!!
Dan is die kind nie meer die beste nie…die kind lei daaronder, die ouers sit meer druk op die kind om sy "status" vir hom terug te gee.
Moenie dit doen nie, dit vermoor die kind. Maak nie saak van die ouderdom nie…
Wees tevrede met be the best you can be…
Junie 18, 2007 at 20:37
Daar is vir my defnitief 'n verskil tussen ggesonde selfbeeld en groot ego. Ek ken mense wat baie insecure is, maar baie selfversekerd of egoisties voorkom.
Jewels, selfvertroue is noodsaaklik, dis wat 'n ouer sy kind moet gee. Maar ek dink nie mens doen dit deur jou kind altyd net vertel hoe wonderlik hy/sy is nie, en hom/haar af te skerm van moeilike of slegte tye nie.
av, ek stem saam, be the best that you can be is die geheim om gelukkig te kan wees met jouself.
Bou karakter nie ego nie.
Junie 19, 2007 at 8:56
wat hartseer is, is dat die "roede" geoutlaw is..
(Pro 23:13 en 14) Hou die tug nie terug van die seun nie; as jy hom met die roede slaan, sal hy nie sterwe nie. Jy sal hom wel met die roede slaan, maar sy lewe van die doderyk red.
maar dis alles tekens van die tye..
Junie 19, 2007 at 10:38
Daar's 'n verskil tussen aanprysing en verafgoddeliking. Aanprysing gaan die eenvoudige sielkundige effek op 'n kind hê dat sy weer gaan wil presteer; soos 'n hond wat weer iets gaan wil doen as hy 'n beskuitjie kry. Daar is niks fout met: "mooi so, my kind – mamma is trots op jou!" nie.
Dis eenvoudige kondisionering a la Pavlov, dis al.
Die probleem, dink ek, kom in wanneer die ouers daardie ekstra, metafisiese stappie verder gaan en iets sê soos: "mooi so, my kind – mamma is trots op jou; jy is beter as die ander dogtertjies omdat jy gewen het.
Essensialisme is (soos ons almal weet) 'n absurde gedagte – maar as ouers dit van kleins af aan hulle kindertjies opdis, en as hierdie opdissing wragtig die essensie van Self is, gaan daar mos nou vanselfsprekend probleme kom. Want dan begin jy dinge glo wat eenvoudig net nie sin maak nie. (Viz: Ek is ongetwyfeld die beste in die heelal. Daarom kan ek nie verloor nie. Hear me roar. Voer my ego. Ensomeer.)
Junie 19, 2007 at 11:38
Daar's niks so irriterend soos 'n grootbek verwaande kind nie. Ydelheid kweek vlakheid. Ek dink ouers doen hulle kinders 'n geweldige onreg aan om sukses uitsluitlik aan prestasie te koppel en so prestasie met geluk te verwar.
Junie 19, 2007 at 12:55
wonderwout en idiwidi, ek kan dit self nie beter sê nie. Alles gaan so oor prestasie dat kinders nie eens meer op skool geleer word om te dink nie, net om te presteer (spoonfeed 'n A gemiddeld).
Junie 19, 2007 at 15:22
dis dubbeld so erg op stellenbosch, wat nogal erg ly aan "my duur motor is groter as jou duur motor"-sindroom.
Junie 19, 2007 at 16:04
En sê nou maar die kind se ego word deur die ouers gestreel…maar net omdat hulle deur hulle kinders probeer leef.
Om slim te wees is nie sleg nie, dis nie sleg om altyd eerste te staan as hy dit werklik kan doen nie, dan is dit goed…jy gebruik jou talente.
Is dit dan reg van die ouers om teleurgesteld te wees as iemand die kind dan uitstof??
Junie 20, 2007 at 8:57
aventer die afstof moet altyd teen die agtergrond en in die lig van dit wat die res van die Bybel verklaar gelees word.
(Kol 3:21) Vaders, moenie julle kinders terg nie, sodat hulle nie moedeloos word nie.
Ek verwys na die afstof deur 'n "roede" wat geheel en al weggeneem is… dit verwys in 'n geestelike sin na die Woord van God wat "verwyder" is. Hoekom dink jy val die hele "gemeenskap" wereldwyd uitmekaar… en steek die mensdom God ast'ware in die skande?
(Spreuke 29:15) Die roede en die bestraffing gee wysheid; maar 'n seun wat aan homself oorgelaat word, steek sy moeder in die skande.
Junie 22, 2007 at 15:11
Skuus ek val nou eers hier in.
Ek dink daar is n groot verskil tussen praise en empowerment. Dis vir my aaklig as ek agterkom my kinders dink ek is liewer vir hulle as hulle oulik was of iets reggekry het.
Ek probeer eerder dat hulle in hulle skik voel met n prestasie omdat dit iets is waarvan hulle self hou. Ek is saam met hulle bly omdat hulle bly is daaroor. Anders word almal groot volgens "the games people play" en dit gaan oor prestasie teenoor shame. En ek verkies 'n interne lokus van kontrole bo 'n eksterne ene.
Junie 26, 2007 at 10:50
As my 2 jarige seuntjie in 'n tafel vasloop en huil omdat hy nie gekyk het waar hy hardloop nie, dan vryf ek sy kop en gee hom raad om volgende keer asb. eerder te kyk waar hy loop, of hy gaan weer sy kop stamp. Ek weier om die tafel 'n klap of twee te gee en te vra of die "stoute tafel" sy kop seergemaak het.
Dit begin by verantwoordelikheid en realisme. En die groter seuns neem deel aan sport en is happy, wen of verloor. Balans volg kort na die vorige twee vaardighede.
Alle kids haat dit om te verloor, maar eerder dat hulle besef die opponente was dalk net beter op die dag as wat hulle verkeerdelik glo die ref het hulle gekroek.
Puk student Says:
Kan u help asseblief en moet 'n taak inhanding na die vakansie.
Kan u asseblief vir my 'n werf aanbeveel waar ek 'n vraelys kan kry wat handel oor die hantering van bv. kind het presteer maar stel egter nie meer belang.Dag droom,huilerig….
Ek moet 'n lysie van vrae inhandig en dan ook die probleem oplossing naasby.Die ouers of dan die hele gesin moet betrek word om die probleem te hanteer. .. asseblief ek sal u hulp wardeer.