Erich Fritz Emil Mielke (Duitse: [ˈeːʁɪç ˈmiːlkə]; 28 Desember 1907 - 21 Mei 2000) was 'n Duitse kommunistiese amptenaar wat vanaf 1957 tot kort na die val van die Berlynse Muur in 1989 as hoof van die Oos-Duitse ministerie van Staatsveiligheid (Ministerium für Staatsicherheit), beter bekend as die Stasi, gedien het.
Mielke, 'n boorling van Berlyn en 'n tweedegenerasie-lid van die Kommunistiese Party van Duitsland, was een van twee triggers in die moorde van Berlynse polisiehoofde Paul Anlauf en Franz Lenck in 1931. Na verneem word dat 'n getuie oorleef het, het Mielke die vervolging vrygespring deur na die Sowjetunie te vlug, waar hy in die NKVD gewerf is. Hy was een van die sleutelfigure in die Groot Suiwering asook die ontbinding van die Internasionale Brigade tydens die Spaanse Burgeroorlog.
Na die einde van die Tweede Wêreldoorlog keer Mielke terug na die Sowjet-Sone van die Besette Duitsland, wat hy help organiseer het in 'n Marxisties-Leninistiese satellietstaat onder die Sosialistiese Eenheidsparty van Duitsland (SED), wat later hoof van die Stasi geword het; volgens John Koehler was hy "die langste dienende geheime polisiehoof in die Sowjetblok".
Die Stasi onder Mielke is die 'mees deurlopende polisiestaatapparaat wat ooit op Duitse grond bestaan'. In 'n onderhoud in 1993 het die Holocaust-oorlewende en die Nazi-jagter Simon Wiesenthal gesê dat, as 'n mens slegs die onderdrukking van hul eie mense beskou, die Stasi onder Mielke "baie, baie erger was as die Gestapo."
Gedurende die 1950's en '60's lei Mielke die Landwirtschaftliche Produktionsgenossenschaft van Oos-Duitsland se familieplase, wat 'n vloed vlugtelinge na Wes-Duitsland gestuur het. In reaksie hierop het Mielke toesig gehou oor die konstruksie van die Berlynse Muur en mede-ondertekening van bevele om alle Oos-Duitsers wat probeer defekteer te skiet. Hy het ook toesig gehou oor die skepping van 'n pro-Sowjet-geheime polisie en opstand in Wes-Europa, Latyns-Amerika, Afrika en die Midde-Ooste.
Benewens sy rol as hoof van die Stasi, was Mielke ook 'n generaal in die Nasionale Volksleër (Nationale Volksarmee), en lid van die SED se regerende Politburo. Mielke, gedoop 'The Master of Fear' (Duits: der Meister der Angst) deur die Wes-Duitse pers, was een van die magtigste mans in Oos-Duitsland. Na Duitse hereniging is Mielke vervolg, skuldig bevind en in die gevangenisstraf gevonnis vir die moorde op Paul Anlauf en Franz Lenck in 1931. Hy is vroeg vrygelaat weens slegte gesondheid en is in 2000 in 'n Berlynse verpleeginrigting oorlede.
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Erich Mielke.
WorldCat Identities: lccn-n88239059
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Erich_Mielke&oldid=2114169"
Die bladsy is laas op 22 Januarie 2020 om 13:17 bygewerk.