Ultraklankdiagnose van nierkolomhipertrofie - SIFSOF
Gesigsherkenningstemperatuurmetingstelsel VS infrarooi termiese beeldingstemperatuurmeting
Nierkolomhipertrofie verteenwoordig die verlenging van nierkortikale weefsel wat die piramides van mekaar skei, en as sodanig normale strukture. Dit word van radiografiese belang as dit buitengewoon vergroot word en kan verkeerdelik as 'n niermassa beskou word.
Nierkolomhipertrofie word maklik verkeerd gediagnoseer as 'n letsel in die binnenshuise ruimte, wat onderskei moet word van klein letsels in die nierruimte, soos siste en klein gewasse.
Nier siste toon 'n volledige kapsule, sonder eggo, en verbeterde agterste eggo. Klein niertumore vertoon dikwels 'n volledige rand of kapsule. Die eggo is dikwels laer of hoër as die nierkortikale eggo.
Nierkolomhipertrofie het sy duidelike kenmerke op die B-ultraklankbeeld, en dit is gewoonlik nie nodig om ander beeldingsondersoeke te doen nie.
Die interne eggo is dikwels ongelyk, soms ooreenstemmend. Dinamiese waarneming van die sonogram verander, en die ooreenstemmende kliniese simptome kan voorkom. Die ruimtebesettende letsels het 'n sferiese sin.
Nierkolom word gevorm deur die samesmelting van normale glomeruli. Onder normale omstandighede is die binneste kant in die algemeen gelyk met die punt van die nierpiramide. Wanneer die nierkolom abnormaal vergroot word, steek dit uit in die sinus van die nier, en 'n gelokaliseerde lae eggo-area kan gesien word in die versamelingstelsel, wat rond kan wees en maklik verkeerd gediagnoseer kan word as 'n niermassa wat die letsel beset.
Sommige hipertrofiese nierkolomme steek in 'n lang kolomvorm in die nierversamelstelsel uit, wat amper ooreenstem met die mediale korteks en nierhilum, maar noukeurige waarneming toon dat die hipoechoïese kolom nie gekoppel is aan die kontralaterale korteks en nierhilum nie, en die versamelstelsels by beide eindes is nie geïsoleer nie, sommige gesnyde vlakke kan steeds as 'n geheel getoon word, en sal nie die twee nierhilums onderskei nie.
'N Hypoechoïese nodule word gesien in die nier-sinus, wat eweredig versprei word, met die korteks weergalm en daaraan gekoppel word, wat veroorsaak dat die nier-sinus aan die een kant verdeel. Wanneer die nierkolomhipertrofie prominent is, kan dit veroorsaak dat die nier-sinus verdeel in 'n klankbeeld soos dubbele nierbekken.
Watter ultraklank word gebruik vir nierkolomhipertrofie?
By die volwasse pasiënt, 'n geboë skakeltransducer met middelfrekwensies van 3–6 MHz SIFULTRAS-5.21 gebruik word, terwyl die pediatriese pasiënt met 'n lineêre skakelteller met hoër middelfrekwensies ondersoek moet word. Artefakte van die onderste ribbes skaduwee altyd die boonste pole van die niere.
Die hipertrofiese nierkolom kan ronde, lang silindriese en taps wees, die buitenste kant is aan die korteks gekoppel, die oorblywende grens is helder en glad, en sommige hipertrofiese nierkolomme kan 'n volledige lae eggo op enige oppervlak toon.
Die "besette" klomp word veroorsaak deur die sterk eggo van die nier-sinus wat na die kante van die hipertrofiese nierkolom sak, maar die klomp het geen sfeer nie. Nierkolomhipertrofie kom voor in die laterale korteks van die nier en kom meer voor in die boonste middelste gedeelte.
Die regter nier kom meer voor as die linker nier, en dit word ook in albei niere gesien. Die deursnee van die hipertrofiese nierkolom is gewoonlik ≤3 cm. Die maksimum deursnee van die hipertrofiese nierkolom in hierdie groep is 2.8 cm.