Die tipes voordele wat beseerde werknemers kry onder werkers vergoeding wette is relatief konsekwent van staat tot staat. Die meeste state bied mediese dekking, ongeskiktheidsvoordele, rehabilitasie en sterftevoordele. Soos in hierdie artikel verduidelik word, is die wyse waarop voordele voorsien en bestuur word, baie uiteenlopend.
'N basiese element van werkers vergoeding versekering is mediese dekking.
Hierdie dekking geld vir alle mediese koste . Dit sluit in gelde vir dokterbesoeke, hospitaalversorging, verpleegsorg, medikasie, mediese diagnostiese toetse, fisiese terapie en duursame mediese toerusting (soos krukke en rolstoele). Mediese dekking is tipies onbeperk sonder aftrekkings of copays. Voordele word verskaf totdat die werker ten volle herstel het van die besering. In baie lande word verskaffers vergoed vir mediese dienste wat gebaseer is op 'n fooi skedule. Die skedule lys die meeste wat 'n verskaffer sal ontvang vir elke tipe behandeling.
Die meeste state laat werkgewers of hul werkers vergoeding versekeraars toe om voordele te bied onder 'n bestuurde versorgingsplan. 'N Paar lande vereis versekeraars om werkgewers so 'n plan aan te bied. Bestuurde sorgplanne wissel wyd, maar die meeste sluit een of meer van die volgende kenmerke in:
Verskaffersnetwerk ' n Groep dokters en ander gesondheidsorgverskaffers wat met 'n versekeraar of werkgewer gekontrakteer het om mediese dienste teen afslag te lewer. Die verskaffers is (of behoort) vaardig te wees in beroepsgeneeskunde.
Benuttingbestuur ' n Proses wat ontwerp is om te verseker dat die tipe mediese sorg aan werkers gebied word, is noodsaaklik, toepaslik en koste-effektief. Baie planne wat UR insluit, vereis dat verskaffers vooraf goedkeuring moet kry voordat sekere mediese prosedures uitgevoer word.
Apteekvoordeelbestuurder ' n Administrateur van 'n voorskrifmedikasieprogram waarvan die doel is om koste te beheer. 'N PBM-kontrakte met apteke en dwelmvervaardigers om afslag te kry.
Mediese sorgbestuur Om toesig te hou om te verseker dat beseerde werkers toepaslike behandeling ontvang sodat hulle so gou as moontlik na die werk kan terugkeer.
Sommige state reguleer bestuursorgplanne, terwyl ander nie. Waar die regulasies van toepassing is, moet die planne wat deur versekeraars of werkgewers gebruik word, aan die vereistes van die staat voldoen. Byvoorbeeld, die staatswet mag vereis dat alle bestuurde versorgingsplanne behandelingsriglyne, gebruiksoorsig en sorgbestuur insluit.
Sommige lande vereis dat beseerde werkers behandeling van verskaffers binne die netwerk moet soek indien die werkgewer 'n bestuurde versorgingsplan ingestel het. Ander lande laat werkers toe om behandeling van verskaffers buite die netwerk te soek.
Ongeskiktheidsvoordele is bedoel om lone te vervang wat 'n werknemer verloor gedurende die tydperk wat hy of sy ongeskik is weens 'n werkverwante besering. Die werker ontvang slegs 'n gedeelte van verlore lone, nie die volle bedrag nie.
Gestremdhede word in vier kategorieë ingedeel:
Tydelik Totaal Die werker is heeltemal ongeskik deur die besering en kan glad nie werk nie. Die gestremdheid is korttermyn. Byvoorbeeld, 'n werker beseer haar rug en kan nie ses weke werk verrig nie. Sy keer terug na volle pligte ná 'n ses weke ongeskiktheid.
Tydelik Gedeeltelik Die werker word slegs gedeeltelik deur die besering gedeaktiveer. Die gestremdheid is korttermyn. Byvoorbeeld, 'n werker breek sy arm op die werk. Die werker kan deeltyds werk of 'n laer vlak werk terwyl sy arm genees.
Permanente Totaal ' n Werker kan nie as gevolg van die besering toekomstige inkomste verdien deur die soort werk te verrig wat hy of sy gedoen het toe die besering plaasgevind het nie.
Permanente Gedeeltelike ' n Werker se vermoë om inkomste te verdien, word deels benadeel weens permanente besering, soos gehoorverlies.
Die bedrag wat 'n werker in ongeskiktheidsvoordele ontvang, hang af van die aard van die gestremdheid. Die meeste gestremdhede is tydelik. Tydelike ongeskiktheidsdekking is oor die algemeen onderworpe aan 'n wagtydperk (dikwels sewe dae). Geen voordele word verskaf tensy die ongeskiktheid langer as die wagtydperk strek nie.
Tydelike Totale Betalings vir tydelike totale gestremdhede word gewoonlik gebaseer op 'n persentasie (soos 66 2/3%) van die werkers gemiddelde weeklikse loon (die werker se betaling voor die besering). Byvoorbeeld, 'n werker wat normaalweg $ 1,000 per week verdien, word twee maande lank deur 'n gebroke been afgeskakel. Hy ontvang $ 667 per week vir die tydperk van agt weke.
Tydelik Gedeeltelik Vir 'n tydelike gedeeltelike ongeskiktheid, ontvang 'n werker gewoonlik sy verminderde loon (vir die werk wat hy of sy kan verrig) plus 'n persentasie van die verskil tussen die werker se normale loon en sy of haar verminderde loon. Byvoorbeeld, 'n werker beseer sy been. Hy kan nie sy gewone werk verrig nie, wat vereis dat hy staan. Hy verdien gewoonlik $ 1,000 per week. Hy doen vir twee maande klerklike werk terwyl sy been genees word. Daardie werk betaal slegs $ 500 per week. Die verskil tussen sy normale loon en sy huidige loon is $ 500 per week. Gedurende sy twee maande-ongeskiktheid verdien hy $ 500 plus $ 333 (66 2/3% van $ 500) of $ 833 per week.
Permanente Totaal ' n Werker kan in aanmerking kom vir permanente ongeskiktheid as hy of sy nie kan werk nie weens 'n besering op die werk wat nie genees kan word nie. Die werker is oor die algemeen verplig om 'n doktersverslag aan die werkgewer se versekeraar voor te lê. Die versekeraar se eisepersoneel hersien die verslag en besluit of die werker in aanmerking kom vir voordele. Die wyse waarop voordele bereken word, wissel van staat tot staat. In sommige lande kan 'n werker betalings ontvang vir die res van sy of haar lewe.
Permanente Gedeeltelike In sommige lande word permanente gedeeltelike gestremdhede verdeel in twee kategorieë: skedule en nie-skedule. Skedule beserings behels 'n bepaalde liggaamsdeel soos 'n vinger, hand of oog. 'N Werker wat permanent 'n liggaamsdeel beseer wat in die skedule voorkom, is in aanmerking vir 'n gespesifiseerde aantal weke ongeskiktheidsuitgawes. Byvoorbeeld, 'n werker wat 'n vinger verloor kan ontvang, sê 45 weke ongeskiktheidsbeloning (gebaseer op 66 2/3 van sy gemiddelde weeklikse loon).
Indien 'n werknemer 'n permanente gedeeltelike besering aangegaan het wat nie op 'n skedule gelys is nie, word sy of haar ongeskiktheidsvoordele volgens staatsreg bereken. Afhangende van die staat, kan voordele gegrond wees op die omvang van die werker se waardedaling, verlies aan verdienskapasiteit, verlies van lone, of 'n ander faktor.
Die meeste state bied 'n soort beroepsrehabilitasie aan werkers wat nie kan terugkeer na hul vorige werk weens 'n besering op die werk nie. Sommige bied ook sielkundige rehabilitasie as 'n werker 'n werkverwante geestelike besering het.
As 'n werknemer sterf as gevolg van 'n werkverwante besering, word sterftevoordele aan die werker se gade, minderjarige kinders en ander afhanklikes betaal. Begrafniskoste word ook gedek.