by Coen Slabber · Published 24/11/2016 · Updated 16/10/2016
Ons lees die verhaal van Ananias en Saffira in Handelinge 5. Ten spyte van die vinnige groei, het die vroeë kerk ook oomblikke van swakheid en sonde beleef. Die dood van hierdie twee persone dien steeds as waarkuwing vir die kerk van vandag.
In die gemeente is daar twee soorte mense en dit is feitlik onmoontlik om hulle van buite te onderskei.
Ananias en Safirra lyk van buite net soos Barnabas. Barnabas het ook sy eiendom verkoop en die geld na die apostels gebring. Barnabas doen, vir die buitestander, presies dieselfde ding as wat Ananias en Safirra gedoen het. Maar diep in hulle hart was daar by Ananias en Saffira ‘n liefde vir geld. Daarom gee hulle slegs ‘n gedeelte van die geld, maar sê dat dit die volle bedrag is. Dit is radikaal anders as wat Barnabas gedoen het al lyk dit van buite na dieselfde. Ons mag met sulke oneerlikheid vir ‘n tyd lank kan wegkom, maar as iemand van nader kyk, sien hulle die leuens.
Jy kan nie van God wegkruip nie
Ons mag sukkel om tussen ware berou en vals berou te onderskei, maar niks is vir God verborge nie. Die Heilige Gees ken selfs ons gedagtes. Geen wonder Ananias en Saffira kon nie hulle geheim wegsteek nie. Daar is niks bedek wat nie openbaar gemaak sal word nie, en niks geheim wat nie bekend sal word nie (Matteus 10:26).
Hoe nader ons aan genade is, hoe groter die oortreding van sonde
Nie almal wat jok val onmiddellik dood neer nie. Hoekom het die met Ananias en Saffira gebeur?
Hulle dood dien as teken. Ons sien dit veral in Jesus se genesingswonders, maar ook in God se oordeel. Almal wat jok sterf nie onmiddellik nie, maar hierdie verhaal moet ons daaraan herinner dat leuens vir God ‘n ernstige saak is.
Ananias en Safirra het die aktiwiteit van die Heilige Gees van naby gesien. Hulle het God se barmhartigheid van naby gesien. Anania se naam beteken “God is barmhartig.”
Moenie heilige dinge ligtelik opneem nie.
Vrees is ‘n deel van aanbidding
Hierdie dramatiese sterfte veroorsaak groot vrees (vers 5, 11). Maar net daarna lees ons: Tog is baie mense wat in die Here geglo het … algaande by hulle getal gevoeg (vers 14). Vrees is ‘n integrale deel van aanbidding. John Newton skryf: This grace has taught my heart to fear. Soos ons vrees vir God toeneem, so neem ons bewustheid van sy liefde ook toe, want ons verstaan beter waarvan Hy ons gered het. Ons word uitgenooi na die intiemste verhouding moontlik met God, maar hierdie intimiteit mag nooit God se majesteit oorskadu nie.
Sonde is ‘n baie ernstige saak vir God
Ons moenie vra: “Hoekom het hulle gesterf nie?” Ons moet eerder vra: “Hoekom leef ons nog?” God is geduldig met ons; Hy word nie gou kwaad nie. Ons vergeet egter dat God se geduld veronderstel is om ons na bekering te lei. Hoe sal ons dan ontkom as ons so ‘n groot saligheid verontagsaam het? Hebreërs 2:3).