Basson se roekelose joernalistiek’n Mens sou verwag dat ’n nagraadse student in politieke wetenskappe die moeite sal doen om sy feite na te gaan voordat hy homself blootstel deur ’n byna volbladartikel in ’n koerant te publiseer. Mens sou ook van ’n ingeligte redakteur verwag om in te gryp as hy besef dat sy koerant besig is om die waarheid te verdraai. Ongelukkig het nie een van hierdie twee verwagtinge gerealiseer toe die dagblad Beeld op 25 Februarie 2014 ’n artikel getiteld “Haatlike Simbool nie Verdedigbaar” gepubliseer het nie. In die artikel word by name verklaar dat AfriForum en Solidariteit besig is om Nazi-gebruike te verdedig en dat AfriForum ’n “selektiewe moraliteit” toepas deurdat dié burgerregte-organisasie standpunt teen Julius Malema se gebruik van die “Skiet die Boer”-lied ingeneem het, maar ná Beeld se onthullings oor die sogenaamde “Nazi-praktyke” by die Potchefstroomkampus van die Noordwes-Universiteit voortgegaan het om vir die Puk-studente in die bresse te tree. In die eerste plek het geen verteenwoordiger van AfriForum of Solidariteit ooit enige Nazi-gebruikte regverdig nie. Nazisme is afstootlik en AfriForum en Solidariteit is daarteen gekant. Die bewerings dat hierdie organisasies Nazi-praktyke verdedig stel die skrywer en die koerant potensieel bloot aan ’n lastereis. Om ’n dekade-oue eerstejaarstradisie wat bykans twee minute lank duur, waartydens die regterarm vir ongeveer ’n halfsekond in die lug gesteek word, op die voorblad van Beeld as ’n “Nazi-saluut” te onthul is absurd. Die Beeld-redakteur, Adriaan Basson, het verder gegaan deur ’n skermskoot van hierdie oomblik te tweet met die woorde: “Nazi-Duitsland? Nee, Potchefstroom…” Daarna het hy op Twitter geskimp dat iemand ’n klag van haatspraak teen die betrokke studente moet lê. As dit nie die oorskryding van joernalistieke etiek is nie is daar wraggies geen perke aan die grense van joernalistiek nie. Enige kritiek op Basson se optrede waardeur honderde identifiseerbare, tog onskuldige studente verneder is deur hulle in die openbare domein as Nazi’s af te maak, word van die tafel gevee. Die kritiek is kwansuis pogings om Nazi-praktyke te regverdig en AfriForum is skuldig aan selektiewe moraliteit omdat die organisasie sterk standpunt inneem teen die gebruik van die “skiet die Boer”-lied, maar nie bereid is om die Pukke te veroordeel nie. Intussen is dit ooglopend dat die skrywer nie die hofstukke in die Skiet die Boer-saak of die tersaaklike wetgewing gelees het nie. Basson, wat die hofsaak wel bygewoon het, het ook geen poging aangewend om die feitefoute wat onder sy toesig in Beeld gepubliseer word reg te stel nie. Hier is die feite: Basson val graag daarop terug dat Beeld ’n koerant is en dat dit ’n koerant se taak is om nuus te publiseer, of jy nou daarvan hou of nie. Dit is waar. Van AfriForum en Solidariteit se kant af was daar egter nog nooit ’n versoek dat Basson moet ophou om nuus te publiseer nie, maar eerder dat hy opgehou het om nuus te publiseer. Deur ’n halfsekonde uit ’n ou video van twee minute buite konteks te neem, ’n gevolgtrekking te maak dat die studente met Nazi-praktyke besig is en dan ’n stuk of twintig artikels daaroor te publiseer, is ’n aktivistiese boelietaktiek en gewis nie die onskuldige publisering van nuus nie. As die optrede onsmaaklik is, kan dit gerus gestaak word, net soos enige ongesonde studentepraktyke. Dit is iets wat deur die plaaslike kampuskoerant waarskynlik as nuus beskou sal word. Basson se optrede was egter soos om ’n vlieg met ’n atoombom te blaas. Dit is dus makliker om tot die gevolgtrekking te kom dat die optrede van Beeld se redakteur met die destydse sing van die Skiet die Boer-lied vergelyk kan word as die optrede van die Puk se eerstejaars. Ernst Roets