A simple STL based XML parser - CodeProject 10,446,425 members (52,874 online) Workspaces Home
Thanks. Last Visit: 31-Dec-99 18:00 Last Update: 7-Mar-14 22:41Refresh« Prev123 Next » Best 13 Dog Groomers in Paris, Texas with Reviews - YP.com
1.Clip N' Dip
2.Brenda's Room & Groom
3342 NE Loop 286
3.Pet' Degrees Kutz Mobile Grooming Service
4.Ladies Best Friend Pet Grooming
1047 6th St SE
5.Bar Lo Kennels Grooming
112 Clarksville St
Pet GroomingPet StoresPet FoodPet Boarding & Kennels
6.J & J Grooming
36 24th St SE
Pet GroomingDog & Cat Furnishings & SuppliesPet StoresPet Food
7.Pam's Pet Grooming
3660 Clarksville St PressReader - Kuier: 2018-09-05 - Dar­lings:
Kuier - 2018-09-05 - Die span - DEUR MARTELI BREWIS
Om ’ n klein­tjie in die huis te hê, is op ’n goeie dag, ’ n hand­vol. Maar ver­beel jou jy het drie een­ja­ri­ges wat in jou huis rond­kri­oel! Dis nie som­mer al­dag dat ’n mens ’n drie­ling raak­loop nie, maar in die stra­te van Dar­ling in die Wes-Kaap, is daar twee stel­le!
Met hul kin­ders se ge­boor­te 30 jaar ge­le­de, het Ma­ria en Da­vid Hoop net een bon­del­tjie vreug­de ver­wag, maar groot was hul ver­ba­sing toe die dok­ter nie net een keer nie, maar twee keer sê, “Lyk my hier kom nog een!”.
Ma­ria (60) ver­tel sy was stom­ge­slaan en het nie ge­weet hoe sy dit gaan han­teer nie. Maar ’ n mens het nie ’ n keu­se nie en moet dit aan­vaar, sê sy. Ge­luk­kig was Da­vid (60) van die be­gin af ’ n staatmaker-pa en fa­mi­lie en vrien­de het in­ge­spring en al­tyd ge­help waar en wan­neer hul­le kon. “Da­vid het bot­tels ge­maak, win­de uit­ge­vryf en kiem­bies om­ge­ruil. Par­ty­keer het hy al­les self ge­doen so­dat ek net ’ n bie­tjie kon slaap,” ont­hou sy.
Ma­ria se oud­ste dog­ter, ook Ma­ria (40), het ook al­tyd reg­ge­staan om hand by te sit. “Die He­re het ons deur­ge­dra,” meen Ma­ria. Van­dag is Di­an­ne, Ka­ren en Esto­ri­ta hul trots, ’ n trip­pel se­ë­ning van bo! “Die kin­ders het baie mooi ma­nie­re. Hul­le het re­spek, werk hard en is al­tyd or­dent­lik en hulp­vaar­dig. Ek en Da­vid is baie trots op wie hul­le is,” glimlag Ma­ria.
Ie­mand wat nou juis ’ n moe­der­skap­reis deur­maak waar­op Ma­ria al 30 jaar is, is en­kel­ma, Yo­ne­la M­li­lo (25). Sy het ge­dink sy dra maar net ’ n groot ba­ba en het eers in die agt­ste maand van haar swan­ger­skap uit­ge­vind sy ver­wag ’ n drie­ling – drie dae voor hul ge­boor­te! “Ek het som­mer in tra­ne uit­ge­bars – waar gaan ek kle­re kry vir drie? Ek kon dit eint­lik nie glo nie,” ver­tel sy en lag lek­ker.
Maar ná hul ge­boor­te, kon sy dit nie meer ont­ken nie en die skok en angs was oor­wel­di­gend. “Ek het vir ’ n oom­blik ge­won­der of ek hul­le dalk net daar by die hos­pi­taal kan los, of dalk vir een van die ver­pleeg­sters of ’n maat­skap­li­ke wer­ker kan gee,” er­ken sy. Tog kan sy dees­dae nie haar le­we in­dink son­der haar dog­ters, A­li­tha en A­li­de, en seun A­kahlu­wa (1) nie.
Sy het ook ’n ou­er seun, Ju­lio (4). Hoe­wel dit soms maar broek­skeur gaan, help haar ma, Nokwa­ne­le (42), om die kin­ders be­dags te ver­sorg so­dat Yo­ne­la by ’n hoen­der­plaas in die a­rea kan werk en saam staan dié twee bont om die drie be­si­ge peu­ters groot te kry. Yo­ne­la lag en sê sy hoop hul­le gaan een­dag ’n suk­ses maak van hul le­wens, so­dat hul­le haar ’n bie­tjie in haar ou­dag kan be­derf.
Ma­ria ont­hou maar net te goed hoe oor­wel­di­gend dit kan wees om ’n drie­ling te pro­beer ver­sorg en hoop vir Yo­ne­la se ont­hal­we dat sy da­rem ook men­se het wat haar kan on­der­steun. Ma­ria self het nie ge­werk nie en sy haal haar hoed af vir Yo­ne­la wat ná ’n lang dag op die
plaas, huis toe kom en met haar kin­ders tyd deur­bring en haar kin­ders so mooi groot­maak. “Oe, snags as een wak­ker ge­word het, dan word die an­der twee ook wak­ker en het jy al ooit drie ba­bas op een slag pro­beer troos?” ver­tel sy.
Ma­ria het gou-gou ag­ter­ge­kom die bes­te ma­nier is om die klein­ste een op haar bors te hou, die mid­del­ste e­ne­tjie op haar be­ne en die oud­ste een in die wie­gie so­dat sy, met heen-en-weer-be­we­gings, al drie ge­lyk kan sus. Sy kon ook nie vir baie lank bors­voed nie, want die eer­ste twee het haar leeg­ge­drink en dan was daar niks oor vir nom­mer drie nie. Maak nie saak hoeveel li­ters tee Ma­ria ge­drink het om haar melk­pro­duk­sie te ver­be­ter nie, sy kon net nie by­bly met die drie hon­ger ma­gies nie.
Toe hul­le be­gin kos eet, het Ma­ria eers vir elk­een haar eie bak­kie ge­maak, maar sy het gou-gou be­sef dis net mak­li­ker om een bak kos te maak en hap­pie-vir-hap­pie haar drie dog­ters te voer, an­ders is daar al­tyd een wat skreeu van die hon­ger. En om hul­le uit te ken, was ’n sto­rie.
“Soms het ek maar deur­me­kaar ge­raak, dan gee ek vir die­self­de een weer die bot­tel,” ont­hou sy. Uit­ein­de­lik het Ma­ria be­gin om vir hul­le ver­skil­len­de bors­lap­pies aan te trek om dit vir haar­self mak­li­ker te maak. Baie an­der men­se suk­kel steeds om die drie uit­me­kaar te ken. “As kin­ders het men­se baie keer ver­by ons ge­loop en dan te­rug­ge­draai en weer kom kyk,” lag Di­an­ne. By ’n be­graf­nis het ’n an­tie een keer vir Es­sie ge­sê, “jong, dis dan nou al die der­de keer wat jy kom groet het! Wat gaan aan?” Selfs die drie­ling se werk­ge­wers raak nog deur­me­kaar met wie is wie.
DOEN AL­LES SAAM
Die drie-span het saam al­ler­han­de kat­te­kwaad aan­ge­vang en was van die be­gin af on­af­skeid­baar en bes­te maats. Hul­le be­skerm me­kaar al­tyd.
“Daar was ’n keer wat ons stry ge­kry het en ie­mand wou my sus­ter slaan. Toe sê ek ‘ nee, jy slaan nie aan haar nie. Slaan eer­der vir my,’” ont­hou Es­sie. Só sal hul­le al­tyd e­nig­iets doen om daar te wees vir ’ n sus­ter. Sáám staan hul­le sterk. Die drie­ling is hul ou­ers e­wig dank­baar dat hul­le al­les in hul ver­moë ge­doen het om hul­le met so­veel lief­de groot te maak. “Ons doen al­les saam. As ons nie by­me­kaar is nie, voel dit as­of jou been of jou arm weg is,” ver­dui­de­lik die oud­ste van die drie, Di­an­ne. Op la­er­skool was hul­le een jaar nie in die­self­de klas nie. Di­an­ne was so een­saam dat sy vir die skool­hoof ge­vra het om haar te skuif, om­dat sy nie die jaar sal kan oor­leef as sy nie by haar sus­ters is nie. Dees­dae werk hul­le selfs saam as skoon­ma­kers! Hul­le ba­klei ook am­per nooit om­dat hul­le oor die mees­te din­ge die­self­de voel. Al­le be­slui­te word saam ge­neem en wan­neer een ’ n mooi kle­ding­stuk in die win­kel sien, koop sy drie daar­van, want wan­neer hul­le saam in die pu­bliek is, trek hul­le al­tyd die­self­de aan. “Ons wil hê men­se moet weet ons is die drie­ling van Dar­ling!” ver­tel Es­sie. Vol­gens dié drie kan hul­le me­kaar se ge­moeds­toe­stan­de aan­voel en be­leef. “Ek­ke weet as een van my sus­ters seer­ge­kry het, siek of hart­seer is. Dit is so ’n on­ge­mak­lik­heid aan jou bin­ne­kant,” ver­dui­de­lik Di­an­ne. Hul­le het ook hul eie, spe­si­a­le taal wat bui­te­stan­ders nie sal ver­staan nie. Dit is waar dat ’ n mens nie juis veel per­soon­li­ke ruim­te het as een van drie nie, maar dit is al wat hul­le ken en hul­le ge­niet dit om te weet hul­le hoef nooit al­leen te wees nie. Een­saam­heid is nie iets wat hul­le ken nie, want daar is al­tyd ie­mand wat weet hoe jy voel en ver­staan wat jy be­doel. Hul­le kan nie ’ n le­we son­der me­kaar in­dink nie. Dit is dui­de­lik dat die band tus­sen die drie on­breek­baar is, dat hul­le me­kaar al­tyd en in al­les sal on­der­steun. Wan­neer jy deel van ’ n drie­ling is, is daar al­tyd ie­mand wat jou ten vol­le ver­staan en vir jou lief is nes jy is. Jy is nooit al­leen nie – iets waar­na die M­li­lo-klein­span be­slis kan uit­sien!
HHOOOOFFFFOOTTOO ((VVAANN LLIINNKKSS NNAA RREEGGSS)):: KKaar­reenn,, DDi­i­aan­n­n­nee eenn EEs­st­toor­ri­it­taa HHoooopp.. RREEGGSS BBOO:: AAl­li­id­dee,, AAk­kaahhl­luul­l­waa eenn AAl­li­itt­hhaa Ml­liil­loo.. RREEGGSS OONNDDEERR:: DDi­i­ee HHoooopp--ddr­ri­i­eel­li­inngg hhoouu ddi­i­ee Ml­liil­loo-ddr­ri­i­eel­li­inngg vvaass..