Kom speel 'n bietjie saam!
Ek wil sien waarin my lesers belang stel en julle ook 'n bietjie meer van my vertel. TheSouthAfrican nuus koerant is fantasties en ons moet dit meer gebruik om te gesels, al is dit diep praat of nonsens praat! Meskien kan julle my help om te sien hoeveel lesers ek het en hoeveel meer ek kan kry as ek dalk my skryf styl verander of aan pas.
My naam is Bianca en my nooiens van is Pienaar. Ons volg my familie boom terug tot in die vroeër sestien honderds waar ons begin met 'n Fraanse vlugteling, Jean Pinard. Vir die van julle wat familie bome as projekte aan vat, moet weet dat die lyn verewig kan strek so ek gaan 'n bietjie baie voorentoe spring!
Ek't groot geword as 'n laat lammetjie saam my boetie en twee sussies maar ek was nog steeds nege jaar jonger as my boetie! My sussies was seventien en agtien om my geboorte. Hier is my sussies saam my Moeder. My vermoede was dat ek met 'n veer in die hand gebore was maar my Ma het alles ontken! Na my ouers se egskeiding het ons baie rond getrek, soms tussen Durban en Johannesburg in een jaar! Die lewe was nooit maklik nie maar my Ma het gesorg dat ons altyd gekry het wat ons nodig gehad het. Behalwe vir my boetie se dood, was my kinder jare goed. Nooit probleem vry nie en altyd 'n emosionele wasmasjien, maar goed. Ek het nog al my mooi vriende van skool, herrineringe van goeie tye en my pragtige familie was altyd daar.
In 2006 was ek deur twee mans aangeval buite my huis in Johannesburg. Die gedagte van toer het nog nooit my kop binne gedring tot dié oomblik in my lewe nie. Skielik was daar 'n diep vrees in my vir die kleinste geraas en angs was naderhand my ou vriend. Ek wou net uit. Ek't vir agtien maande my geldjies gespaar en saam my kêrel England gaan verken vir 'n jaar. Ongelukkig het ons verhouding af gebreuk maar met ons terug koms in Suid Afrika, het ek net daar op my hakke omgedraai en weer terug gekeer England toe op my eie.
Ek was lekker bang jong! Sommer op my eerste dag in trane uit gebars op Waterloo stasie omdat ek perongeluk op 'n tannie se voet my sak neer gesit het! Sy het geskreeu vir jou! Maar met die hulp van my familie en vriende se e-posse en 'n goeie vriendin saam met wie ek gewerk het, het ek daar deur gekom. Agt maande later het ek my man ontmoet in 'n kroeg, soos jy doen! Diep in die hart van Surrey het ons mekaar leer ken. Hy die Ingels man, ek die Afrikaner. Ons het baie min in gemeen gehad maar daar was 'n gemaklikheid en 'n vriendskap meer werd as enige skatte.
Ons het goeie tye saam gehad en met die aankoms van my vertrek datum het ons aanvaar dat dit nie gaan werk nie. Een middag, 'n maand na my terug koms in SA, kry ek 'n oproep van die Ingels man. Hy wil trou! Wanneer kan hy kom kuier om my Pa te vra? Die wêreld het gespin en ek moes hard bid en die Here vra of dit sy plan was. Maar soos tyd aan geloop het, het elke struikel blok net pad gegee soos 'n klippie op water. Vir my was dit die teken waarvoor ek gewag het. Ek onthou my ma was so hartseer en later sou sy my vra of ek nie trek omdat ek bang is in Suid Afrika nie? Sonder skaamte antwoord ek ja. Ek is bang, al die tyd bang. Ek sien 'n weg kom kans en ek gaan dit vat.
Ons was in 2010 getrou en ek het England toe verhuis. Dit het my nooit aan getref waarvoor ek myself in laat nie. Natuurlik het ek verwag dat dit moeilik gaan wees! Maar die aansoek kostes was 'n grap! Vir wat het hulle soveel geld nodig? Vier jaar later kan ek nou eers sê dat ons finaal klaar is! Ek verwag my paspoort binne drie weke en dit is 'n bevrydende gevoel.
Baie en ek bedoel baie het in tussen in gebeur met my lewe. Ek sal graag eendag 'n boek wil skryf maar ek weet nie so mooi hoe en waar om te begin nie. Ek is ook klinies depressief wat gapings in my geheue veroorsaak. Maar as ek stilte vind in myself kan ek daai gedagte gaan haal en hom af stof. Ek moet julle ook waarsku dat my Afrikaans nie puik is nie, ek het in my matriek jaar ekstra klasse geloop om Afrikaans te slaag. Maar ek is lief om Afrikaans te skryf. Ek vra dan mooi asseblief dat julle my nie reg help nie want ek sal nie onthou nie en dit gaan seer maak as dit al is waaroor julle komment. Tans is ek ook besig om gewig te verloor, ek het nog so 40.8kg om te gaan! Een ding wat julle nou moet leer van Bianca; Sy het altyd iets aan die gang!
Nou wil ek vir julle 'n groot guns vra; Asseblief komment net 'n HALLO of voel vry om te komment op stories wat julle graag wil hoor of meskien is daar 'n sekere ietsie wat julle wil he ek moet oor skryf. Maak nie saak wat dit is nie, ek sal sien wat ek kan doen. Daar sal hopelik 'n storie wees elke twee weke en kyk ook uit vir Afrikaanse liedere. Dalk nou nie stok oud nie maar meskien 'n paar liedjies waar almal saam kan sing!