2 Ek het julle liefgehad, sê die HERE. Nogtans vra julle:Waarin het U ons liefgehad? Is Esau nie die broer van Jakob nie? spreek die HERE. Tog het Ek Jakob liefgehad,
4 As Edom sê:Ons is wel verwoes, maar ons sal die puinhope weer opbou--dan sê die HERE van die leërskare dit:Laat hulle bou, Ek breek dit tog af; en die mense sal hulle noem:Grondgebied van goddeloosheid, en:Die volk waarop die HERE vertoornd is tot in ewigheid!
5 En julle oë sal dit aanskou, en julle sal sê:Groot is die HERE oor die gebied van Israel!
6 'n Seun eer die vader, en 'n kneg sy heer. As Ek dan 'n Vader is, waar is my eer? En as Ek 'n Heer is, waar is die vrees vir My? sê die HERE van die leërskare aan julle, o priesters, wat my Naam verag! Maar julle sê:Waardeur het ons u Naam verag?
7 Julle bring spys wat verontreinig is, op my altaar, en dan vra julle:Waardeur het ons U verontreinig? Deurdat julle sê:Die tafel van die HERE is veragtelik.
9 Smeek dan nou tog die aangesig van God, dat Hy ons genadig kan wees! Sulke dinge is deur julle gedoen--sal Hy dan om julle ontwil goedgesind wees? sê die HERE van die leërskare.
12 Julle daarenteen ontheilig dit as julle sê:Die tafel van die HERE is verontreinig, en wat sy opbrings betref--sy spys is veragtelik.
13 En julle sê:Kyk, wat 'n moeite! En julle verag dit, sê die HERE van die leërskare; en julle bring geroofde en lam en siek diere--so bring julle dan die offer! Kan Ek dit met welgevalle uit julle hand aanneem? sê die HERE.