Is die Bantoe 'n Afrikaner? – praag.co.za
Dít mag dalk na 'n vreemde vraag lyk, maar ek kon seker ook die vraag anders gestel het deur te vra: Is die Bantoe inheems aan Suid-Afrika? Vir my is die Afrikaner – die mens, die bees, die blom – inheems aan Afrika en Suid-Afrika, vandaar dus my vraag.
In Duits, die grootste Germaanse taal waaraan Afrikaans verwant is, beteken die woord "Afrikaner" gewoon "Afrikaan". Dus kan my vraag ook só gelees word: Is die Bantoe 'n Afrikaan? Op die oog lyk dit na 'n vreemde of selfs radikale vraag, maar verlede week het ek die biografie oor Joe Slovo en Ruth First gerensenseer. Hulle was twee van die mees radikale politieke denkers wat nog ooit in Suid-Afrika geleef het. Daarom verbaas dit ook nie dat First die eerste was om die stelling te maak dat "blankes in Suid-Afrika die swartes se grond gesteel het" nie.
Toe Ruth First die eerste keer in die 1940s daardie stelling, of liewer teorie, geformuleer het, was daar seker baie mense wat haar uitgelag het. 'n Mens sou dit 'n marxistiese leuen kon noem. Vandag word dit egter as die heilige waarheid in die koerante van Media24/Naspers verkondig. Op 26 Julie vanjaar het 'n artikel uit die pen van die Britse marxis, Ruth Hall, in al die Media24-dagblaaie se Saterdaguitgawes verskyn met die spottendene, ironiese titel O boereplaas, naturellegrond. Daarin word 'n hele kommunistiese versinsel rondom grondbesit en kapitaal gekonstrueer, wat beteken dat alles wat ons as Afrikaners besit eintlik aan swartes behoort.
Die probleem is: baie min mense opper enige beswaar teen al dié radikale teorieë wat ons Afrikaners as indringers in ons eie land voorhou. Die ironie dat immigrante uit Litaue soos First en Slovo ons tot vreemdelinge of buitelanders in Suid-Afrika kan verklaar, skrei natuurlik ten hemele.
Ons leef in 'n baie radikale tydvak van revolusie en "transformasie". Suid-Afrika het oor die afgelope twintig jaar meer verandering beleef as Wes-Europa oor die afgelope 200 jaar. In vele Europese lande kom die regering tot 'n val as die staatsmediesefonds se uitbetalings met 'n paar persentasiepunte gewysig word, wat nog te sê die soort revolusie wat ons ervaar. Van hier af gaan die revolusie versnel en ons bates sal toenemend deur die staat en die groepe in beheer – wat ook ander lande, gemeenskappe en hul veiligheidsdienste insluit – gekonfiskeer word.
Radikale omstandighede verg radikale denke. Die Afrikaner skram in sy versigtigheid en konserwatisme instinktief van radikalisme weg, maar soos Van Wyk Louw ook iewers verduidelik, beteken om "radikaal te dink" bloot "om tot aan die wortel te dink". Diegene wat soos ek in die goeie ou dae nog Latyn op skool gehad het, sal weet dat "radix" in Latyn "wortel" of "bron" beteken. Die reuseverandering wat ons beleef, dwing ons om alles in heroënskou te neem.
Ruth First en die ander kommunistiese teoretici het alles op die idee gebou dat die swartman op grond van sy ras eerste aanspraak op Suid-Afrika het. In die Suid-Afrikaanse kommunisme is ras = klas en daarom behels die klasseomwenteling terselfdertyd 'n rassetransformasie. Mbeki en ander swart denkers herhaal eintlik maar net Joe Slovo en Ruth First se idees as hulle na Suid-Afrika se "kolonialisme van 'n spesiale tipe" verwys. Veral Slovo se boesemvriend, Harold Wolpe, is sover ek onthou vir daardie term verantwoordelik. In weerwil van die Afrikaner se teenwoordigheid van 360 jaar in die land, asook sy inheemse kultuur en taal wat hier gestandaardiseer is, word ons summier tot "kolonialiste" verklaar. Die verengelste swart elite en hul Litause of Britse teoretici is die "inheemses" wat ons binnekort van ons grond af gaan skop en wie weet sommer landuit gaan jaag sodat hulle oplaas Suid-Afrika se aansienlike hulpbronne na willekeur kan plunder.
Maar hoe stewig is daardie fondament wat Ruth First gebou het? Vir elke argument is daar 'n teenargument. Toevallig val my oog nou die dag op 'n klassieke boek deur die Afrikanerhistorikus, Gustav Preller, Daglemier. Amper asof Preller die dag voorsien het dat die Afrikaner of die blanke in Suid-Afrika tot indringer verklaar gaan word, beklemtoon hy deurentyd dat ons volksplanting aan die Kaap vóór die groot migrasie van die Bantoetaalsprekers na ons land geskied het. Onder andere skryf hy dat die Vendas eers teen 1700 in die Soutpansberg aangekom het.
Die eerste helfte van die twintigste eeu, toe Preller geskryf het, was 'n baie interessante tydvak in die Weste, sowel wat die natuur- as die geesteswetenskappe betref. Toe is die grondslag in die fisika gelê wat uiteindelik tot die atoombom en vandag se geweldige tegnologiese opbloei sou lei. Terwyl die natuurwetenskappe ná die tweede wêreldoorlog aanhou groei het, het die marxistiese gordyn egter in hoë mate oor die geesteswetenskappe, maar ook gedeeltes van die argeologie, antropologie, biologie en die genetika, gesak. Die aandrang op gelykheid het eenvoudig sekere vorme van navorsing taboe gemaak.
President Poetin van Rusland het onlangs die Amerikaners gewaarsku met 'n boodskap in die trant van: die marxisme het nie vir ons gewerk nie, moenie dink dat dit by julle iets goeds gaan teweegbring nie. Feit is egter dat die geesteswetenskappe aan die Amerikaanse universiteite sedert die sestigerjare deur marxisme oorspoel is en nog nooit weer herstel het nie. Die Suid-Afrikaanse universiteite volg hulle min of meer slaafs na, dus geld dieselfde in ons land.
Lees gerus ook die volledige aanhaling vanuit Erik von Kuehnelt-Leddihn in my Engelse rubriek vandag waarin hy na die "gewapende bordele wat ons aanhou om universiteite te noem", verwys. Suid-Afrika se gewapende bordele word egter feitlik volledig deur epigone van Ruth First en Joe Slovo beset, ten minste in die geesteswetenskappe. As u my nie glo nie, gaan maar net Leon Lemmer se rubrieke oor die Universiteit van Stellenbosh deur, veral vandag s'n.
Sedert 1994 word die antropologie en die evolusieleer insgelyks deur ons nuwe heersers gebruik om die "eenheid van die mens" te postuleer. Veral prof Phillip Tobias van Wits het die voortou hiermee geneem. Net soos in die Sowjetunie waar alle fasette van menslike kennis onder kommunisme gebruik is om die politieke stelsel te regverdig, word antropologie, argeologie en geskiedenis by ons só geskryf dat dit die huidige orde en veral die revolusie regverdig. Die indruk word bowenal gewek dat die Bantoetaalsprekers reeds duisende jare in die land teenwoordig is. Trouens, met propaganda-instellings soos die Cradle of Man-kompleks aan die Wesrand word gepoog om die indruk te wek dat die Bantoe so min of meer die nasaat van die australopithecus africanus of suidelike aap van 2 miljoen jaar gelede sou wees.
Ons beskik eenvoudig nie oor die inligting om oor twee miljoen jaar se evolusie te spekuleer nie en soos elke teorie moet dit alles met 'n knippie sout geneem word.
Feit is egter dat Preller 'n hele paar teorieë van sy eie aanbied wat gegrond is op antropologiese en argeologiese navorsing vanuit die eerste helfte van die twintigste eeu – vóór die marxistiese gordyn gesak het en voor Ruth First, Shula Marks en ander se lesing van ons geskiedenis as die evangelie aanvaar is.
In 'n paragraaf van Daglemier op bladsy 53 sê Preller (ek behou die oorspronklike spelling):
Aangeneem word dat die Bantu's nie Afrikaners van oorsprong is nie, terwyl daar die sterkste redes aanwesig is om ook aan te neem dat hulle van oud-Asiatiese afkoms is, en die Afrikaanse vasteland bereik het uit hulle oorspronklike heimat, binne die trope van suid-oostelik Asië, oor die kuslande van Indië en Arabië. – (Frank)
Die Jawa-mens, rekonstruksie na die gevonde skedel
Preller verwys taamlik baie na George McCall Theal, die vader van die Suid-Afrikaanse geskiedskrywing, maar die "Frank" in hakies moet na 'n ander antropologiese of argeologiese kenner verwys. Met 'n bietjie speurwerk op die internet behoort 'n mens te kan uitvind wie dit was. Op die volgende bladsy (54) in Daglemier suggereer Preller dat die Bantoe dalk van die sogenaamde Jawa-mens, Pithecanthropus erectus, waarvan die fossieloorblyfsels in 1891 deur Eugène Dubois ontdek is, kan afstam, wat sy Asiatiese oorsprong mag verklaar. Volgens 'n Amerikaanse antropoloog uit die 1920s, prof Roland B. Dixon, is daar 'n verwantskap tussen die Bantoes en sommige Melanesiërs. Preller skryf:
Eersgenoemde tiepe is gekonsentreer vernamelik aan die boorde van die Indiese oseaan: en in Afrika is hulle te vinde in die suide en langs die ooskus: die Bantu's. Hulle oorsprong is gewees êrens in die trope van suid-oostelik Asië, dieselfde streek waar, binne die Pliocene tyd, die Pithecanthropus erectus, of die Java-mens geleef het. Vandaar het hulle sig versprei na Australië, en, weswaarts oor die tropiese kuslande van Indië en Arabië, tot in Afrika.
'n Ander stelling wat my nog altyd bygebly het, is dié deur die bekende SA ekonomiese historikus, C.W. de Kiewiet, wat agterna die hoof van die prestigieuse Cornell-universiteit in die VSA geword het. Iewers in sy boek oor Suid-Afrika bied hy die verklaring waarom ons land nie blankes in groter getalle kon aanlok nie, want, seg hy: "Haar immigrante was swart."
As ek Preller reg lees, wil hy eintlik beweer dat die enigste twee inheemse volkere in ons land die Afrikaner en die Boesman was. Die res is almal latere immigrante. In die onlangse tyd het elke Jan Rap en sy maat natuurlik oor ons landsgrense gestroom. 'n Vriendin wat by binnelandse sake werk, het op 'n keer aan my verduidelik hoe maklik dit vir enigiemand sonder 'n Suid-Afrikaanse geboortesertifikaat is om 'n verklaring by die polisiestasie te gaan aflê dat sy geboorte nooit geregistreer is nie, waarna hy vanself 'n ID-boekie en burgerskap bekom.
Terwyl die marxiste ons daarvan beskuldig dat ons "kolonialiste van 'n spesiale tipe" is, beskik ons Afrikaners, asook ons voorouers, darem oor geboortesertifikate, doopseëls, titelaktes, testamente en boedelopgawes wat eeue terug strek en wat bewys dat ons nog altyd hier was! Ons is nie onlangse immigrante of kolonialiste nie.
Van die Boesmans het daar as inheemse volk baie min oorgebly, want die Bantoes het 'n volksmoord op hulle uitgevoer. Dus is die Afrikaner eintlik die enigste oorblywende inheemse volk in die land, maar wat tans onder geweldige druk verkeer aangesien ons met geweld en vyandige wetgewing uit die land verdryf word.
Vandeesweek het ek 'n brief in Engels aan die Business Day gerig wat ook hier te lese is, waarin ek meen dat ons tans 'n vorm van swart of Bantoe-kolonialisme beleef. Dis seker nie baie polities korrek om so iets te sê nie, maar dis waar. Ook bestaan daar ander minderhede in die land wat reeds 'n soort staat-binne-die-staat bedryf, kompleet met hul eie intelligensie- en veiligheidsdienste wat lyk my ten nouste met Suid-Afrika se misdaad-intelligensie saamwerk. In vandag se Rapport verskyn daar 'n artikel oor die sogenaamde "wit weduwee" en daar word onder andere voorspel dat daar binnekort Moslem-terreur in die noordelike voorstede van Johannesburg kan plaasvind. Maar lees veral die tweede helfte van die artikel waarin die veiligheidsdienste ter sprake kom.
Preller maak in sy boek die verdere interessante bewering dat daar op 'n stadium 'n baie ou blanke beskawing in Suider-Afrika was, vóór die koms van ons Nederlandse voorouers aan die Kaap en beslis ook voor die koms van die Bantoetaalsprekers. In die teenswoordige ZImbabwe is daar oorblyfsels van uitgebreide mynbou-aktiwiteit wat insgelyks in die 1920s deur 'n Duitse wetenskaplike, prof Leo Frobenius, blootgelê is. Volgens hom is die bewerking van yster in Afrika 2 500 jaar ouer as in Europa. 'n Transvaalse geoloog, dr Percy Wagener, het in Augustus 1929 op 'n wetenskaplike kongres in Johannesburg verklaar dat Suid-Afrika, tesame met die ou Rhodesië, "eenmaal in die voorgeskiedenis, 'n baie belangriker posisie in die wêreld ingeneem het as wat die land vandag beklee". Duisende jare gelede is daar reeds goud en ander metale hier by ons gemyn op 'n gesofistikeerde manier waarvan die Bantoes nie kennis gedra het nie.
Is die goue renoster deel van ons Afrtikaner-erfenis, eerder as die Bantoe s'n?
Die mitiese stam wat die goue beeldjies en juweliersware by Mapungubwe vervaardig het, was inderdaad Afrikane want hulle het reste van hul teenwoordigheid agtergelaat, anders as die nomadiese Bantoes. Sonder die Universiteit van Pretoria sou niemand van daardie voorwerpe geweet het nie, daarom behoort hulle tot óns erfenis en nie tot dié van die Bantoe nie. Die Mapungubwe-renoster behoort na regte by die Voortrekkermonument uitgestel te word as deel van ons Afrikaner-argeologie. Dit sal ook die band met ons verre voorouers bevestig wat reeds in die tyd van die Egiptiese dinastieë 3 500 jaar voor Christus goud en yster in ons land gemyn het.
Dis hoog tyd dat die Afrikaner 'n groter kontinentale bewussyn ontwikkel en sterker op sy inheemsheid aanspraak maak – teenoor die uitheemse Litauers en Bantoes wat ons vanuit Londense skakelhuisies tot vreemdelinge in ons eie land verklaar het.
Skrywer Dan RoodtGepubliseer op 29 September 2013 29 September 2013 Kategorieë Dan Roodt, RubriekeSleutelwoord afrikaans, Afrikaner!, Bantoe, Britse marxis, Business Day, C.W. de Kiewiet, Cradle of Man, Daglemier, Duits, Eugène Dubois, Frobenius, gelykheid, George McCall Theal, Gustav Preller, Java-mens, Joe Slovo, Litaue, Mapungubwe, media24, Melanesiërs, N.P. van Wyk Louw, Naspers, Percy Wagener, Pithecanthropus erectus, Poetin, radikaal, Roland B. Dixon, Rusland, Ruth First, Ruth Hall, Shula Marks, Universiteit van Stellenbosch, Vendas, Zimbabwe