Kruideniersware -ketting Raley's om voedselafval hok te slaan deur onvolmaakte produkte te verkoop - Nuwe resepte
Kruideniersware -ketting Raley's om voedselafval hok te slaan deur onvolmaakte produkte te verkoop
Die in Kalifornië gevestigde ketting verkoop onvolmaakte produkte teen 'n afslag in 'n poging om voedselafval te bekamp
Minder as perfekte produkte is nog steeds eetbaar, maar word dikwels oor die hoof gesien omdat dit nie pas by wat mense in hul produkte wil hê nie.
Raley se, 'n kruideniersware ketting met meer as 100 winkels in Kalifornië en Nevada, begin in Julie 'n loodsprogram in 10 winkels in die noorde van Kalifornië, genaamd "Real Good". Die sogenaamde onvolmaakte vrugte en groente sal teen 30-40 persent afslag beskikbaar wees.
Om produkte te koop is 'n oefening met ons oë. Ons sorteer skepe appels en bokse aarbeie op soek na die perfekte monster, en gooi die wat nie aan ons verwagtinge voldoen nie, weg.
Dit is hierdie mentaliteit van die eis van volmaaktheid in ons produkte wat bydra tot die wêreldwye probleem van voedselverspilling. Volgens die Food and Agricultural Organization van die Verenigde Nasies, kosvermorsing kos die wêreld $ 2,6 biljoen jaarliks.
Kruideniersware kettings vermy dikwels vrugte wat nie perfek is nie, omdat kliënte eenvoudig nie daarin belangstel nie. Oral tussen 1 en 30 persent van 'n boer se oes kom nie na kruidenierswinkels nie, wat baie bydra tot voedselverspilling, verduidelik die Nasionale Hulpbronne Verdedigingsraad.
Werk saam met 'n opstartonderneming gebel Onvolmaak, Raley's, met 128 liggings, probeer die vertelling verander van wat ons in ons produkte soek.
"Vrugte en groente kom in alle vorme en groottes, net soos mense," sê Imperfect, medestigter van Ben Simon, in 'n promovideo vir Imperfect. 'Die vreemde vrugte en groente smaak net so goed soos die volmaakte. Ongelukkig verwerp supermarkte die produkte wat nie perfek lyk nie. "
Die idee om vrugte wat nie perfek is nie, te verkoop, is nie so nie nuut, maar ons sal moet wag om te sien of dit in ander Amerikaanse kruideniersware -kettings sal gebeur.
Die probleem met voedselafval het 'n maklik vermybare oorsaak: almal is te kieskeurig
Die nuutste onderwerp in voedsel is nie tacos of beenbouillon of nitro koue brou nie. Dit is die ander kant van ons oorvloedige aptyt vir goeie kos: die oorblyfsels van die bord. Dit is voedselvermorsing.
Net die afgelope week het die nuus nie opgehou nie. Die voormalige president van die handelaar Joe, Doug Rauch, het 'n nie-winsgewende kruidenierswinkel Daily Table in Boston geopen, en sy rakke het 'gered' oorskot en onverkoopte voedsel wat deur groothandelaars en kruidenierswinkels geskenk is en andersins bestem is vir stortkaste as gevolg van die nabye verkoopdatums. Aan die ander kant van die land sal die kruidenierswinkelketting Raley, in vennootskap met Imperfect Produce, middel Julie 'n lelike vrugte en groente verkoop in 10 winkels in Noord-Kalifornië, berig NPR. (Ons is 'n bietjie laat by die partytjie. Die Franse supermark, Intermarche, het verlede somer 'n wonderlike veldtog gehou ter ere van 'die mislukte suurlemoen' en 'die groteske appel'.)
Dit is alles goeie nuus, behalwe as u kyk na die onderliggende redes waarom tot 40 persent van ons kos direk in die asblik gevoer word. 'N Onlangse studie van die Johns Hopkins Universiteit ontleed dit tot 'n faktor wat maklik vermy kan word: Ons is kieskeurig.
Een van die mees algemene redes waarom respondente aangevoer het om voedsel weg te gooi, was dat hulle slegs die varsste van die vars wil eet. Die ergste van alles is dat niemand dink ons ​​vullis stink nie. In 'n persverklaring oor haar navorsing, het Roni Neff, wat die studie gelei het, daarop gewys dat "Amerikaners hulself sien dat hulle baie min kos mors, maar in werklikheid mors ons aansienlike hoeveelhede."
'Ons leef in 'n era van oorvloed en goedkoop kos', skryf Cinda Chavich Die afval wil nie kookboek nie , het in 'n e -pos geskryf. "Verbruikers moet voedsel as 'n waardevolle goed beskou in plaas van iets wat goedkoop en weggooibaar is."
Die oplossing is eenvoudig - en dit verminder geld en koolstofvrystellings: "Koop wat u nodig het, en beplan om te eet wat u koop," het Chavich gesê.
Dit is nie vuurpylwetenskap nie, maar dit is betekenisvol: Omdat ongeveer die helfte van voedselafval uit ons kombuise kom, kan inkopie- en kookgewoontes 'n groot impak maak. Oor die algemeen is ons besorgdheid oor varsheid meestal verkeerd geplaas, en studies toon dat die vervaldatums van voedsel grootliks betekenisloos is.
Maar deels is die probleem dat ons nie regtig weet hoe om te kook nie. 'N Resep val ons oog op Pinterest; ons maak 'n lys waar ons inkopies doen vir bestanddele. Chavich stel eerder voor dat ons 'agteruit kook'. Dit beteken dat u die wat in die mark is, en die groente wat reeds in die deeg is, kan gebruik in 'moeder' -resepte: sop, frittata, gebraaide rys, risotto, platbrood, pasta. Noem dit kook uit die heup. Noem dit ook om u lewe baie makliker te maak.
"Hierdie soort plaaslike seisoenale kookkuns is nou modieus, maar dit is eintlik net basiese, tuisgemaakte plaas- of boerekos, die soort kos wat mense al eeue lank kook (en die manier waarop baie mense regoor die wêreld steeds kook)," het Chavich gesê. geskryf het.
Dus, waarom moet u omgee? Volgens 'n onlangse verslag van UNEP en die World Resources Institute (WRI) gaan ongeveer 'n derde van alle voedsel wat wêreldwyd geproduseer word, ter waarde van ongeveer $ 1 biljoen dollar, verlore of vermors in voedselproduksie- en verbruikstelsels. As hierdie syfer in kalorieë omgeskakel word, beteken dit dat ongeveer 1 uit 4 kalorieë wat vir verbruik bestem is, nooit werklik geëet word nie. Al hierdie verlore voedsel vul nie net stortingsterreine nie, maar dit skep ook 'n kunsmatige vraag na meer landbouproduksie, wat die behoefte aan vinnige produksiemetodes soos omgewingsvernietigende monokultuurboerdery en geneties gemodifiseerde, plaagdoderbestande gewasse verhoog.
Die "mors nie, wil nie" mentaliteit het oorspronklik gegaan oor spaarsaamheid, en ons mors deels voedsel as gevolg van die illusie wat ons kan.
'Dit is so goedkoop om kos te koop, dat ons dit as 'n gegewe beskou, dat dit altyd daar sal wees -' ek kan môre meer koop ',' het Dan Nickey, mede -direkteur van die Iowa Waste Reduction Center, aan NPR gesê .
Hierdie soort denke is verkeerd, verduidelik Chavich. 'Dit is 'n valse ekonomie om iets goedkoper te koop en uiteindelik die helfte daarvan weg te gooi.
'Die industriële model gee ons goedkoop voedsel, maar daar is baie ander koste wat ons moet in ag neem wanneer ons voedsel kies (hoe gesond dit is vir ons liggame, die plaaslike boere en die plaaslike ekonomie, die omgewing). Ons bestee nou ongeveer 7 tot 9 persent van ons besteebare inkomste aan voedsel. In Frankryk is dit 14 persent, ontwikkelende lande 30 persent. Ek dink as ons sou leer om ons kos en ons voedselprodusente meer te waardeer, sou ons almal wen, "het sy voortgegaan.
Dit sal stabiliteit toevoeg tot die wêreldwye probleem van voedselonsekerheid. Die FAO beraam dat die wêreldwye voedselproduksie teen 2050 met 60 persent moet toeneem om aan die vereistes van die ballonbevolking te voldoen. Sny die kwessie van $ 2,6 biljoen van wêreldwye voedselafval teen 2050 halfpad, en ons vorm 'n kwart van die gaping.
Chavich is optimisties. 'Ek dink ons ​​kan almal 'n verskil maak, een maaltyd op 'n slag.
Wat u moet weet oor die lelike voedselbeweging
Die Lelike voedselbeweging is 'n krag vir verandering en bevorder die verbruik van wat dikwels lelike, wankelrige of onvolmaakte produkte genoem word, met die doel om te kry lelike produkte terug in supermarkte en op verbruikers se tafels.
Tans is daar baie boere weggooi onvolmaakte produkte, wat neerkom op ongeveer 25% van elke oes. En net om die eenvoudige rede kruidenierswinkels en supermarkte koop dit nie en verbruikers, wat geleer het om met hul oë te koop, verwerp onvolmaakte produkte soos dit is verkeerdelik geassosieer met slegte kwaliteit. Organisasies soos in Kalifornië gebaseer, Onvolmaakte produksie, bevorder die lelike kos aan kliënte en verkoop onvolmaakte vrugte en groente teen 'n groot afslag aan mense.
Hierdie veldtogte bekamp nie net voedselvermorsing nie, maar bevoordeel almal in die voedselketting. Boere wat water, energie en hulpbronne bestee het om die produkte te verbou, kan die koste en wins van die verkoop van 'n groter hoeveelheid oes verhaal, en kruidenierswinkels het toegeneem voetverkeer en openbare ondersteuning en verbruikers kan koop heerlike groente teen 'n verlaagde prys. Namate meer ondersteuners by die "lelike kos" -beweging aansluit, neem die impak eksponensieel toe. Om nog maar te praat van die grootste voordeel vir die omgewing: kos eet eerder as om dit te mors en meer te laat groei, bespaar miljoene kilogram koolstofvrystellings en water.
Sommige kruidenierswinkels vernuwe eerder as om groente- en vrugtemandjies te verkoop vir aflewering nuwe sakemodelle vir die verkoop van lelike produkte, byvoorbeeld: "neem wat jy nodig het, gee wat jy kan"Waar mense alles betaal wat hulle vir die kos kan bekostig. Die beskikbare produkte is meestal geskenk en buite verkoop en gebruik-by-etikette maar steeds heeltemal eetbaar.
Baie Europese lande is geïnspireer deur die sukses van die Franse inisiatief. Coop Swede het onlangs aangekondig dat dit lelike vrugte en groente teen 'n verlaagde prys sal begin verkoop in geselekteerde winkels om voedselafval te bekamp. Hulle skat dat tot 30% van die voedselprodukte weggegooi word voordat dit selfs die rakke bereik, bloot vanweë die voorkoms daarvan. 'N Axfood -afslagwinkel sal ook in hierdie herfs in samewerking met Stadsmission in Stockholm. Hier sal die pryse met 70% daal in vergelyking met gewone kruidenierswinkels, maar koper benodig 'n lidmaatskapkaart om te bewys dat hulle meer voedsel teen afslag nodig het.
Kleinhandelaars, verspreiders en produsente sukkel om voedselafval hok te slaan
Van onbedekte vrugte wat in die son bederf tot oortollige aankope wat in ons yskaste vergeet word, voedselverspilling is 'n ernstige wêreldwye probleem.
Ongeveer 'n derde van die voedsel wat elke jaar vir menslike gebruik geproduseer word, is ongeveer 1,3 miljard ton —, volgens die VN se Voedsel- en Landbou-organisasie. Groeiende openbare bewustheid lei ondernemings dwarsdeur die verskaffingsketting daartoe om die probleem aan te pak, deur te verseker dat so min as moontlik voedsel weggegooi word tydens die reis van �rm tot fork ".
In die ontwikkelende wêreld is die meeste voedselvermorsing te wyte aan ondoeltreffendheid in die voorsieningsketting, van oes tot verspreiding, en dikwels as gevolg van swak logistieke stelsels en vervoerinfrastruktuur. In ontwikkelde ekonomieë kom meer as die helfte van voedselafval egter op huishoudelike vlak voor.
Baie groot kruidenierswinkels in Brittanje stuur kos wat oorgebly het uit pakhuise en supermarkte na liefdadigheidsorganisasies wat maaltye vir hawelose skuilings, naskoolse klubs en ander mense in nood maak.
"Kosafval is 'n probleem waaroor ons kliënte, kollegas en verskaffers werklik omgee. Ons voel almal skuldig oor die weggooi van voedsel, ", sê Mark Little, hoof van die vermindering van voedselafval by Tesco.
Tesco het opgehou om voedsel na die stortingsterrein te stuur en het belowe dat geen voedsel wat veilig is vir menslike gebruik, teen die einde van hierdie jaar van sy bedrywighede sal mors nie, waardeur dit beteken dat alle afval óf vir menslike gebruik geskenk word óf in veevoer gaan.
Om afval hoër in sy verskaffingsketting aan te pak, het die kleinhandelaar verlede jaar by mededingers soos Asda en Morrisons aangesluit deur 'n reeks vrugte en groente te begin, insluitend appels, pere, aartappels, pastinaak, komkommers, courgette en aarbeie. Die gevolg is dat voedsel wat voorheen uit die rakke uitgesluit was omdat dit nie by estetiese norme pas nie, nou aan verbruikers verkoop word.
Tesco, 'n supermarkketting, het 'n reeks onvolmaakte vrugte bekendgestel om voedselverspilling te bekamp. © Tesco
Die reeks was baie gewild onder kliënte, en 'n ander voordeel is dat die produsent 'n beter opbrengs kry, en#x201D voeg Mr Little by.
Volgens Wrap, die regering se adviesliggaam vir afval, vind veel meer afval in die Britse voedselvervaardiging plaas as in die kleinhandel. Die restaurant- en gasvryheidsektor is 'n ander belangrike bron van verkwiste kos buite die huis.
Compass, die FTSE 100-groep, wat die grootste kontrakteerder in Brittanje is en meer as 1 miljoen maaltye per dag bedien, installeer "smart-weegskaal " in sy kombuise om die meerjarige probleem van afval en ooraanbod te bekamp. Die tegnologie, ontwikkel deur die begin-onderneming Winnow, bestaan ​​uit 'n weegskaal met 'n asblik bo-op, gekoppel aan 'n tablet vol spyskaarte, sodat spanne die tipe en hoeveelheid voedsel wat weggegooi kan word, kan opneem.
Die gegewens wat dit versamel, kan kombuisbestuurders help om te oordeel of dit die beste is om minder getalle etes te maak wat nie verkoop word nie, of om die porsiegrootte van maaltye wat lei tot groot hoeveelhede oorskiet, te verminder. Gegewens wat deur die stelsel versamel word, word op plaaslike sowel as sentraal gestoor en ingedruk, sodat sjefs inligting kry om verbeterings in hul produksieprosesse te verbeter en personeel beter op te lei. Compass sê die stelsel het kombuispersoneel op sommige plekke gehelp om voedselverspilling met die helfte te verminder.
" In 'n onderneming soos ons s'n is dit baie belangrik om te kan verstaan ​​waar oorproduksie plaasvind, ", sê Duncan Gray, hoof van korporatiewe verantwoordelikheid by 𠃬ompass Group UK & amp Ierland.
Ondanks maatreëls soos hierdie, lyk dit asof die vordering met voedsel- en drankafval in die VK gestop het. Volgens Wrap het die totale binnelandse hoeveelheid tussen 2012 en 2015 met 300 000 ton tot 7,3 miljoen ton gestyg. Daarvan is beraam dat meer as die helfte op 'n stadium voor die verkoop daarvan eetbaar was, wat die gemiddelde Britse huishouding 'n jaar kos.
Baie kampvegters sê dat supermarkte steeds meer moet doen om 'n kultuur van oorverbruik en verkwisting aan te spreek, wat hulle daarvan beskuldig dat hulle dit bevorder. Kritiek op die groter omgewingsimpak van verhoogde verpakkings, wat ontwerp is om die rakleeftyd van goedere te verbeter, het ook 'n slagveld geword tussen kampvegters en kleinhandelondernemings.
John Manners-Bell van Transport Intelligence, 'n logistieke konsultant, sê dat sommige aanvalle op verpakkings kortsigtig " is, aangesien dit nie die "omplete lewensiklus en#x201D van 'n produk in ag neem nie.
As meer produkte agteruitgaan en weggegooi word weens 'n gebrek aan verpakking, is eintlik al die energie wat daaraan bestee is om dit na die mark te bring, vermors, en voeg hy by.
Lelik word op tafels geproduseer sodat dit uit die asblik bly
EMERYVILLE, Kalifornië-Die eiervrugte is krom en 'n bietjie langnek, genoeg verwronge dat hulle waarskynlik in 'n skoonheidskompetisie teen ronde of meer simmetriese eiervrugte kan verloor.
In die veld waar hulle verbou is of in die supermarkte waarvoor hulle eers bestem was, sou hulle vermoedelik weggegooi gewees het. Nie omdat hulle oneetbaar is nie - bloot omdat hulle nie die estetiese snit maak nie.
Maar die idee dat regte kos krommes het, kan net so treffend wees as die ondermynende advertensieveldtog oor die skoonheid van vroue.
"Ons vind dat dit baie maklik is om mense te oortuig as hulle besef dat hulle 'n fraksie van die prys kan betaal om dieselfde smaak en gesondheid te kry," sê Ron Clark, die hoofvoorsieningsbeampte van Imperfect Produce, 'n baai in San Francisco. 'n onderneming wat die afgelope ses maande verkoop wat hy 'kosmeties uitgedaag' vrugte en groente noem. 'As een persoon eers oortuig is, neem dit nie veel om hulle te bekeer om ander te bekeer nie.'
Imperfect Produce lewer bokse lelike vrugte en groente voor mense se drumpels in die Baai. 'N Groot boks gemengde produkte - 17 tot 20 pond vrugte en groente, met vyf tot agt soorte items, afhangende van die seisoen - kos $ 18, byvoorbeeld, 'n klein boks vrugte (10 tot 15 pond) kos $ 12 per week. Clark maak hoofsaaklik staat op die aankoop van produkte direk by boere in Kalifornië en vul dit aan met wat hy op groothandelsmarkte in Oakland kan vind.
In San Francisco en sy buurstede het die onderneming homself grotendeels bemark deur staat te maak op brutale veldtogte op sosiale media: 'n prentjie van 'n besonder vreemde peper word vergesel van die boodskap 'byt my'. 'N Besonderse bol tamatie is gemerk "my kurwes is goed vir jou", en 'n vreemd groot suurlemoen is "meer om lief te hê".
In sommige dele van die Bay Area, waar die koop van boere op die mark die norm is en 'n tameletjie van $ 10 skaars die wenkbroue laat lig, lyk die idee dat produkte effens verkleur of vreemd gevorm kan word, nie moeilik nie. Maar mnr. Clark en sy kollegas het nie maklik die hoofstroom -supermarkte oortuig dat hul produkte die paadjies moet vul nie.
'Daar is 'n sprong wat nog nie baie kopers wil maak nie,' het mnr. Clark gesê. 'Ons het dekades lank eenvormige produkte verwag, so dit gaan nie oornag verander nie.'
Raley's, 'n kruidenierswinkelketting in Noord-Kalifornië, verkoop die pepers, pere en appels van Imperfect vanjaar 'n paar maande lank en kos hulle ongeveer 40 persent laer as hul meer tradisionele voorkoms. Maar nadat die loodsprogram met groot fanfare bekendgestel is, het die ketting dit hierdie herfs laat val. Winkelamptenare wou nie kommentaar lewer op hierdie artikel nie.
Jordan Figueiredo, 'n spesialis in vaste afval in die nabygeleë Castro -vallei, het vanjaar 'n veldtog op sosiale media begin wat lelike produkte bevorder. Elke dag stuur hy prente uit-wortels wat by die heup gevoeg is, appels met groot middele, watter vreemde ding ook al. Hy het 'n petisie begin waarin hy Walmart en Whole Foods gevra het om hulself te verbind tot die vervoer van lelike produkte, maar geen ketting het nog aangemeld nie.
"Daar is 'n werklike hoender- en 'n eierprobleem, want kleinhandelaars sê dat hulle dit nie sal verkoop nie omdat mense dit nie koop nie, en mense sê dat hulle dit wil koop, maar kleinhandelaars sal dit nie verkoop nie," het Jonathan Bloom gesê. 'American Wasteland' geskryf en ondersoek waarom daar soveel kos in die Verenigde State vermors word. Van 1974 tot 2006 het die hoeveelheid voedsel wat Amerikaners vermors met 50 persent gestyg, het hy gesê en bygevoeg dat lelike produkte die 'toegangsproduk' is tot die groter en meer ingewikkelde probleme rondom voedselverspilling in die algemeen.
"Die meeste mense beskou die eienaardighede regtig nie as beter nie, en inteendeel," het mnr. Bloom gesê. 'Daar is nog steeds 'n diepgaande, innerlike idee dat dinge wat perfek lyk ons ​​geen skade sal berokken nie.'
Imperfect Produce is slegs een van die maniere waarop entrepreneurs en omgewingsbewustes worstel met voedselafval, wat toenemend as 'n soort epidemie beskou word. In Boston het die voormalige president van Trader Joe's 'n markwinkel en 'n winkel gemaak wat voedsel verpak het wat die voorgeskrewe "verkoopdatum" bereik het, maar steeds veilig (en lekker) is om te eet. Die voedsel op die mark, genaamd Daily Table, bevat ook produkte wat uit plaaslike velde en boorde verkry is.
San Francisco en Berkeley, Kalifornië, het al jare lank huishoudelike kompos nodig, en so ook in ander groot stede, soos Seattle. In New York is volledige spyskaarte ontwikkel om voedselverspilling te beperk. 'N Boek wat in September gepubliseer is,' Waste-Free Kitchen Handbook ', moedig huiskokke aan om elke kans te soek om 'n steel te gebruik wat hulle andersins kan weggooi, en sy skrywer, Dana Gunders, begin met haar navorsing oor voedselafval vir die Raad vir Natuurlike Hulpbronne. , waar sy 'n personeelwetenskaplike is.
"Die belangrikste rede dat voedsel nie geoes word nie, is omdat dit nie aan die rakleeftydse voldoen nie," het me. Gunders gesê. 'Nou is daar baie energie daaroor om die toegang tot goeie kos te vergroot en meer uit die aarde te wil haal, so die samestelling van hierdie dinge skep tans baie belangstelling hiervoor.'
By Imperfect Produce het Ben Simon, die uitvoerende hoof, en Ben Chesler, die bedryfshoof, as kollege -studente begin werk aan voedselvermorsing toe hulle elke aand bakkies kos uit die kampuskafeterye sien weggooi. Mnr. Chesler en Simon het Food Recovery Network geskep, wat nou meer as 100 kolleges het wat ongesuurde kos aan sopkombuise skenk.
'Ons het aanhou hoor hoeveel kos daar was, selfs in die veld,' het mnr. Chesler gesê. 'Ons sien dit as 'n manier om meer mense te laat eet om meer gesonde kos te eet.
Die twee ontmoet Clark, wat meer as 'n dekade lank daaraan gewerk het om produkte te bring wat andersins by die voedselbanke in Kalifornië tot niet sou gaan. Deur sy verhouding met verskaffers te gebruik, het die drie 'n onderneming geskep wat aandag getrek het by baie van die tegnologiese ligte in die streek, waaronder die ontwerpfirma Ideo, wat elke week sy eie aflaai ontvang.
In die week voor Thanksgiving het die produksiedoos van Imperfect avokado's, raap, granate, patats, stampmielies en hachiya -persimmons ingesluit.
"Hulle bied 'n grillerige manier om te verstaan ​​hoe onredelik ons ​​hoofstroomspesifikasies is," het mnr. Bloom gesê. 'Almal wat 'n tuin in die agterplaas het, kan verstaan ​​dat kos op 'n prettige en funky manier groei - die idee dat dit uniform is, is net 'n dwaling.
Kruideniersware -ketting Raley's om voedselafval hok te slaan deur onvolmaakte produkte te verkoop - resepte
Twee ondernemings koop kosmeties onvolmaakte produkte by produsente en verpak dit weer om dit aan huishoudings en besighede te verkoop.
BioCycle Februarie 2016
Onvolmaakte vlinder persimmon Foto met vergunning van Imperfect Produce
Onder die strome vermorste voedsel in die VSA is produkte wat nie op die mark kom nie weens kosmetiese onvolmaakthede. Twee nuwe ondernemings, Imperfect en Hungry Harvest, het besighede ontwikkel rondom die aankoop en verspreiding van "lelike" produkte. In Emeryville, Kalifornië, koop die stigters van Imperfect, Ben Chesler, Ron Clark en Ben Simon, lelike produkte van plase in Kalifornië en verkoop dit aan verbruikers teen 30 % afslag op supermarkpryse. Hungry Harvest, wat in die middel van die Atlantiese streek werk, koop ook onvolmaakte produkte van produsente en lewer pakkette aan huise en besighede.
Die redding en verspreiding van eetbare kos was reeds op Chesler en Simon se radar. Hulle was mede-stigters van die Food Recovery Network (FRN), 'n voedselherwinningsgroep wat deur studente bestuur word en wat ongebruikte voedsel uit die kampus se eetsale versamel en dit aan koskaste en skuilings skenk (sien "Launching A Food Recovery Network," Januarie 2013). Na die universiteit het hulle besluit om na Kalifornië te gaan, waar ongeveer die helfte van Amerika se produkte verbou word. Hulle het saamgewerk met Ron Clark, wat gehelp het om die California Association of Food Bank se Farm to Family -program te ontwikkel. Hierdie suksesvolle program versprei 125 miljoen pond "lelike" produkte per jaar aan voedselbanke in Kalifornië. Clark het 'n netwerk van ongeveer 70 produsente in Kalifornië geskep om die produkte vir die voedselbanke te verkry. Chesler, Simon en Clark het verlede jaar kragte saamgesnoer om Imperfect in die baai van San Francisco te begin.
Onvolmaakte patat Foto met vergunning van Imperfect Produce
In Junie 2015 het Imperfect $ 38,000 ingesamel deur middel van sy IndieGoGo -crowdfunding -veldtog, wat gehelp het om 'n verkoelde pakhuis van 5.000 vierkante meter in Emeryville te finansier en die onderneming aan die gang te kry. Imperfect werk met 20 tot 30 plase in en om Kalifornië. Dit koop produkte van hierdie plase vir 0,25 tot .75/lb om die plase die moeite werd te maak om die produkte wat esteties uitgedaag word, te oes. Baie van die plase is lede van die California Food Bank se Farm to Family -program. Die produkte word in bokse verpak en aan huisintekenare afgelewer. Dit bedien ook kantore en ander aflaaipunte in die gemeenskap en het 'n groot bestelprogram.
Die vervaardigde produkte word deur 'n verskeidenheid gekontrakteerde vragmotorondernemings en verspreiders van die plase afgehaal en by die Emeryville -pakhuis afgelewer. Dikwels ontvang Imperfect produkte slegs 'n dag of twee voor verpakking. "Ons operasiespan inspekteer die inkomende produkte en neem 'n monster van elk van die items om seker te maak dat die smaak, varsheid en duursaamheid gelyk is," verduidelik Simon. 'Ons sorteer dan die hele produk en keur dit goed vir verkoop, skenking of kompos.' Geskenkte produkte word aan plaaslike vennote in die gemeenskap, meestal die Alameda Food Bank, afgelewer.
Onvolmaakte kiwi's Foto met vergunning van Imperfect Produce
Klante wat inteken, kan 'n mediumgrootte boks vir vrugte, slegs groente of gekombineerde produkte koop van 10 tot 15 pond en 4 tot 7 soorte produkte bevat vir $ 14 tot $ 16 per week, plus 'n klein afleweringsfooi. In die meeste gevalle ontvang intekenare wat in die seisoen is, soortgelyk aan tradisionele CSA (Community Supported Agriculture) intekeningprogramme. Sedert 1 Januarie 2016 bied Imperfect boksaanpassing, sy eerste organiese boks en 'n nuwe doos met handelsmerke aan. Met die aanpassing van die boks kan kliënte vrugte en groente kies vir hul bokse en die grootte van die boks. Gemengde vrugtebakke word in verskillende groottes aangebied, van klein tot ekstra groot, terwyl bokse slegs vir vrugte of slegs groente in klein en medium groottes aangebied word. Kliënte kan teen 'n ekstra koste 'n volledig organiese boks vir gemengde vrugte kies. Die pryse vir die mediumgrootte organiese boks wissel van $ 24 tot $ 26 per week.
Tot op hede het Imperfect meer as 130 000 pond produkte verkoop. Die maatskappy het 1 500 intekenare. Elke week lewer 20 deeltydse werknemers produksiekaste met hul persoonlike voertuie af na huis- en kantooradresse in Oakland, Berkeley, Albany, Alameda en Emeryville, en na openbare afhaalplekke in San Francisco, Lafayette en Concord. Die onderneming bied ook 'n bekostigbare manier vir gesinne met 'n lae inkomste om vars produkte van hoogstaande gehalte te kry teen 33 persent van gewone pryse. En sedert Julie verkoop Imperfect hul produk aan Raley's, 'n kruidenierswinkelketting in die Sacramento -omgewing, onder die naam "Real Good". Hierdie loods word tans ondersoek vir uitbreiding.
Volgens 'n verslag van 2021 deur die VN, is meer as 1 miljard ton voedsel wêreldwyd in 2019 vermors, en hierdie totale som van voedselafval is verantwoordelik vir 8 persent van die globale kweekhuisgasvrystellings. 18 En hoewel die VN se Voedsel- en Landbou-organisasie meer as 'n dekade gelede beraam het dat die wêreldwye voedselafval ongeveer 1,3 miljard ton beloop, het die organisasie 'n gebrek aan data op verbruikersvlak. Die nuwe verslag onthul dat 17 persent van die groot voedselverliese plaasvind op verbruikersvlak regoor die wêreld - in beide ontwikkelde en ontwikkelende lande. Dit sluit kleinhandel, restaurante en tuis in: Huisverlies was by verre die grootste bron van verbruikersafval, met meer as 'n kwart van die voedselverliese (26 persent) in individuele huishoudings. 19
In die VSA is die vermorsing drastieser. Amerikaners mors tot 40 persent van ons voedselvoorraad, met meer as 30 persent van die voedselverlies wat op kleinhandel- en verbruikersvlak van die voorsieningsketting plaasvind. 20 Die Environmental Protection Agency (EPA) skat dat elke persoon in die VSA nagenoeg 220 kilo kos per jaar weggooi. Voedsel wat bedoel is vir stortingsterreine in die VSA maak 25 persent van die jaarlikse uitstoot van kweekhuisgas (GHG) uit die voedselstelsel uit. En hoewel die EPA en die Amerikaanse Departement van Landbou (USDA) hul kragte saamgesnoer het om die hoeveelheid voedselafval in Amerika teen 2030 halfpad te verminder vanaf die 2015 -vlak (ongeveer 133 miljard pond of $ 161 miljard per jaar), 22, het ons groter probleme.
Die wêreldwye bevolking sal na verwagting groei van 7,6 miljard vandag tot 9,8 miljard in 2050, wat die vraag na voedsel met meer as 50 persent verhoog, volgens die World Resources Institute (WRI). Om aan die vraag te voldoen, sal ons bewerkbare grond moet vind wat dubbel die grootte van Indië is om genoeg voedsel te verbou. 23 Intussen staar miljoene mense wêreldwyd honger en voedselonsekerheid in die gesig.
Eerstens kan ons ophou om die kos wat ons reeds het, te mors. In 2020 het Imperfect Foods 52,263,090 pond kos gered uit minder uitkomste soos stortingsterreine.
Voedselafval in Amerika in 2021
Terwyl werknemers tuis werk, studente wat op afstand leer, en mense wat afneem om hul plaaslike restaurante te bestel, het die kosrekeninge die hoogte ingeskiet1 namate gesinne meer tyd spandeer het en meer etes by die huis geëet het. In die Verenigde State lei die toename in voedselbesteding dikwels tot meer voedselverspilling. Selfs prepandemies, het ons elke dag van die jaar enorme hoeveelhede kos gemors.
Kos neem meer ruimte in op Amerikaanse stortingsterreine as enigiets anders. 17
Die feite oor voedselafval
Hoeveel kos word daar in Amerika vermors?
Hoeveel kos mors Amerikaners net? Hier is 'n paar "stof" vir nadenke: Terwyl die wêreld elke jaar ongeveer 1,4 miljard ton voedsel vermors2, gooi die Verenigde State meer kos weg as enige ander land ter wêreld: byna 40 miljoen ton - 80 miljard pond - elke jaar. 3 Dit word geskat op 30-40 persent van die hele Amerikaanse voedselvoorraad, 4 en is 219 pond afval per persoon. 5 Dit is asof elke persoon in Amerika meer as 650 gemiddelde appels in die vullis gooi - of liewer regstreeks op stortingsterreine, aangesien die meeste weggooikos daar beland. Voedsel is eintlik die grootste komponent wat ruimte inneem op Amerikaanse stortingsterreine, 6 wat 22 persent van die munisipale vaste afval (MSW) uitmaak. 7
Wêreldwyd mors ons jaarliks ​​ongeveer 1,4 miljard ton voedsel. 15
Waarom mors ons soveel kos?
Voor COVID-19 was daar na raming 35 miljoen mense regoor Amerika-waaronder 10 miljoen kinders-aan voedselonsekerheid. 8 Dit aantal sal na verwagting tot soveel as 50 miljoen mense in 2021 toeneem weens die afname in werkgeleenthede en die finansiële uitval van die pandemie. Waarom mors die Amerikaners so baie van hul voedsel, met soveel mense wat basiese hoeveelhede voedsel benodig? Om die kern van voedselverspilling in Amerika te verstaan, is 'n uitdaging wat die komplekse landskappe van sosio -ekonomiese ongelykhede, verwarring en ingeburgerde oortuigings oorskry, gelaagd in menslike gedrag en gewoontes. Die bederf van voedsel, of dit werklik is of waargeneem word, is een van die grootste redes waarom mense kos weggooi. Meer as 80 persent10 Amerikaners gooi heeltemal goeie verbruikbare voedsel weg, bloot omdat hulle die vervaldatikette verkeerd verstaan. Etikette soos "verkoop deur", "gebruik deur", "verval op", "beste voor" of "beste by" is verwarrend vir mense - en in 'n poging om nie die risiko van 'n voedselverwante siekte te waag nie, gooi hulle dit weg in die vullis.
Meer as 80 persent van die Amerikaners gooi heeltemal goeie kos weg omdat hulle die etikette van die vervaldatum verkeerd verstaan. 19
In vergelyking met die res van die wêreld is voedsel in die Verenigde State volop en goedkoper, en dit dra dikwels by tot 'n algemene gevoel dat dit nie waardeer of waardeer word soos ander gemeenskappe regoor die wêreld doen nie.
Amerikaners is dikwels impulsief in hul kosaankope, en beoordeel onrealisties hoeveel voedsel benodig word, en koop gevolglik meer kos as wat hulle nodig het, of koop voedsel wat hulle nie eintlik sal eet nie.
Ons afhaalgenootskap gebruik nie voedsel in sy geheel soos ons voorvaders dit gebruik het nie. We underutilize leftovers and toss food scraps that can still be consumed or composted.
Kruideniersware -ketting Raley's om voedselafval hok te slaan deur onvolmaakte produkte te verkoop...