Kreef: teel en tuis hou - Nuttige wenke - 2021
Dit gaan alles oor kreef: die lewenstyl, visvang en teel
Leë damme en watergrawe gevul met kreef kan 'n uitstekende bron van inkomste vir enige gesin wees. Dit is bekend dat geleedpotiges gewaardeer word vir hul gesonde vleis van hoë gehalte, wat 'n groot hoeveelheid proteïen bevat. Geregte van hulle word in baie restaurante ter wêreld voorgesit, hulle berei verskillende slaaie, souse, bykosse van kreefvleis voor en word as hoofgereg bedien. Dit alles dui daarop dat die opstal met skaaldiere 'n goeie werk kan lewer en 'n aansienlike wins kan oplewer, maar dit is slegs moontlik na vyf jaar se belegging en arbeid. Ten spyte hiervan, sal die vrugte van die werk vir die volgende tien jaar, na die eerste nedersetting van die dam, behaag.
Begin om aan self groeiende krewe in u eie dam te werk, moet u die variëteite, biologiese prosesse, kenmerke en metodes om jong sowel as volwasse individue groot te maak, verstaan. Op die grondgebied van ons land is daar verskillende soorte geleedpotiges wat nie baie van mekaar verskil nie. Kreef behoort aan diere wat met kieue asemhaal en 10 bene het. Die doek is taamlik dig en bedek met chitien. Die bekendste binne Rusland is kreef met wye toetse, waarvan die kloue, in vergelyking met die ander, in breedte en dikte verskil. Daar is ook langgetjies (smal-toet) en dik-toef krewe.
Die skep van 'n gunstige habitat vir kreef
Onder natuurlike omstandighede verkies krewe om in stil, lopende water te stop, veral geleë op die skaduryke oewers van riviere, mere en kanale. Dekapode diere vestig hulle in gate wat gevorm word onder die wortels van ou bome en plante wat in die dam is. Kreef is baie veeleisend ten opsigte van die suiwerheid van water, daarom moet daar, selfs in die beplanningstadium van die dam, seker gemaak word dat die water so gereeld as moontlik verander en nie aan ernstige besoedeling en blom blootgestel word nie. Moet ook nie die suurstofversadiging en watertemperatuur vergeet nie (moet gelyk wees aan 17-18 grade Celsius), bedoel vir die voortplanting en teling van krewe tuis. Begin met die oprigting van 'n reservoir, en u moet sanderige grond of klipperige grond aanskaf waarin skaaldiere graag wil gaan sit. Rivierbewoners wat die dam vul, vaar goed met forel, wat nie hul voedselkompetisie is nie.
Voedsel van krewe
Benewens die skep van gunstige omstandighede vir normale lewe en voortplanting, moet geleedpotiges voorsien word van 'n voldoende hoeveelheid voedsel. As u die vraag vra wat rivierkreef eet, kan u 'n definitiewe antwoord vind: alles in 'n ry.
Aangesien hulle omnivore is, eet hulle voedsel wat op pad is. Plante wat aan die oewers van riviere en mere groei, veral gewild in hul dieet, bevat kalk: riete, riete, horingwortel, ensovoorts. Kreef verkies ook proteïene wat in vivo aangebied word in die vorm van slakke, klein visse, wurms, verskillende insekte en paddavissies. Die dier se voeding verander met sy ouderdom. Dit gaan van kleiner en plantvoedsel na groter en meer dierlike voedsel.
As u deur die markte stap op soek na wat die rivierkanker kan voed, kan u voedsel koop. Daar is deesdae verskillende saamgestelde voer wat geskep word met die doel om die inwoners van die rivier, wat tuis geteel word, te voed. Dikwels bevat sulke bymiddels 'n hoë persentasie ontkiemde koring en ander graangewasse wat aan die natuurlike behoeftes van skaaldiere voldoen en nie die water besoedel nie. Die optimale verhouding van gesonde vitamiene en minerale bied 'n volledige en gesonde aanvullende voedsel. Die plantkomponente wat die voer uitmaak, help om verskillende siektes wat in kanker voorkom, te weerstaan. In die proses om die dieet te organiseer, is dit noodsaaklik om te onthou dat rivierkreef baie eet, dus is dit beter om te voed eerder as om te voed. 'N Oormaat voedingstowwe in die reservoir kan lei tot die ontbinding, besoedeling en troebelheid daarvan, waardeur alle inwoners van die dam begin sterf.
Daar is verskillende maniere om kankers in 'n kunsmatige omgewing te laat groei, afhangende van die doelwitte en moontlikhede van teling. In elk geval, soos hierbo genoem, kan daar nie een opsie wees om geleedpotiges te kweek sonder suiwer en gemineraliseerde water wat die vereiste hoeveelheid suurstof bevat nie. Teling van kreef begin met die proses om 'n reservoir te koop of toe te rus waarin daar toegang is tot 'n deurlopende bron van water, byvoorbeeld 'n Artesiese put.
Die temperatuur van die water in die reservoir in die somer moet tussen 15 en 20 grade wees. Op die gebied moet daar 2-3 tenks geïnstalleer word om jong diere van hul groot familielede te oorplant, wat die jonger geslag kan verslind. U kan ook 'n kunsmatige dam koop wat in 'n groot verskeidenheid markte aangebied word: swembaddens, damme en dies meer. Die belangrikste taak van die aangekoopte fasiliteit is om 'n vinnige sirkulasie van die water te verseker, sodat die vorm langwerpig moet wees en die diepte nie meer as 7 meter moet wees nie. Klein poele en akwariums word hoofsaaklik gebruik om larwes van eiers te teel en uit te broei, nadat wyfies in voorbereide houers oorgeplant is. Die materiaal waarin die krewe gehou word, moet skadeloos wees, dus moet metaalvate vervang word met plastiek of organiese glas.
DIY-damkonstruksie vir kreef
As dit nie moontlik is om 'n voltooide reservoir te koop nie, kan u self 'n kunsmatige een bou. Dit is 'n taamlik tydrowende taak om 'n dam vir 'n dier soos krewe tuis te bou. Eerstens moet u 'n plek kies vir konstruksie, waarna daar 'n meer, rivier of dam is. Anders sal die koste van die kunsmatige reservoir aansienlik styg. 'N Belangrike rol in die konstruksie word gespeel deur die waterdigte bodem waarop die toekomstige struktuur sal afhang. Spesiale waterdigte en waterdigtingslae word gewoonlik onderaan geplaas, wat die dam teen lekkasies beskerm. In die vroeë jare van die teel van krewe word aanbeveel dat u 'n aangekoopte tenk gebruik wat betroubaar is en 'n langer leeftyd het.
Die voordele en nadele van kreef
Baie min liefhebbers van seekos weet hoeveel rivierkreef gesonde vitamiene en elemente het. Die voordele verbonde aan die teel van 'n krabben in 'n huishoudelike gebied is voor die hand liggend, en aangesien hulle slegs in 'n skoon omgewing woon, kan dit sonder enige vrees verteer word. Benewens die vinnig verteerbare proteïen, bevat kankervleis ook 'n groot hoeveelheid kalsium, yster, fosfor en kobalt. 'N Groot verskeidenheid vitamiene soos E, D, B, C, swael en foliensuur word in hul vleis aangetref. Voedingkundiges beveel aan om kreef te eet terwyl hulle op dieet is, aangesien hul vleis 'n taamlik lae-kalorie-produk is - slegs ongeveer 80 kcal bevat 100 gram van die produk. Dokters beveel ook aan dat kankervleis by die dieet ingesluit word as abnormaliteite in die niere, hart en spysverteringskanaal voorkom. Deur kankers te eet, kan u die lewer skoongemaak en gal uit die liggaam verwyder. Die groot hoeveelheid jodium daarin dien as profilakse van die skildklier.
As u oor kontraindikasies praat, moet daar genoem word dat geleedpotiges verbode is vir mense wat individuele onverdraagsaamheid het. Allergieë kan ook seekos en veral krewe veroorsaak. Die voordele en nadele van kreef is nie vergelykbare konsepte nie, aangesien die hoeveelheid voedingstowwe, vitamiene en makrovoedingstowwe in die vleis van die dier baie skade berokken en enige van sy tekortkominge.
Kreef is die hoogste kanker, 'n onthoofde groep wat hoogs georganiseerde krewe, sowel as krap en garnale bymekaarbring. Vir al die verteenwoordigers van hierdie losmaak bestaan ​​die liggaam uit 'n konstante aantal segmente: daar is 4 kopsegmente, 8 torakale segmente en 6 abdominale segmente.
As u na kanker kyk, kan u maklik agterkom dat sy liggaam twee dele is: die kefalotoraks (wat die gesmelte kop- en borssegmente is, die versmeltingsnaad is duidelik van agter af sigbaar) en die gewrigte buik eindig met 'n breë stert. Die kefalotoraks is weggesteek onder 'n soliede dop chitien - 'n polisakkaried, en word boonop bedek met kalsiumkarbonaat, wat die sterkte verhoog.
Die doek is die skelet van 'n skaaldier. Dit verrig 'n beskermende funksie, die inwendige organe van die kanker word veilig onder dit versteek, en die spiere van die geleedpot is daaraan geheg. Op sy kop is twee pare antennas of antennas, bedek met hare en met 'n baie lang lengte, dus is die naam "antenna" meer geskik vir hierdie orrel. Hulle vervul die reuk en aanraking, daarom is krewe sonder hulle nêrens. Daarbenewens is die organe van balans aan hul basis. Die tweede paar antennas is minderwaardig as die eerste en is slegs nodig om aan te raak.
Aan die voorkant van die kefalotoraks is 'n skerp aar; swart konvekse oë is aan die sykante van die uitsparings geleë. Hulle is op lang beweegbare stingels geleë, sodat hul kanker in alle rigtings kan draai. Dit help die dier om die ruimte rondom hom goed te besigtig. Die oog het 'n ingewikkelde fasetstruktuur, dit wil sê dit bestaan ​​uit 'n groot aantal klein grootte oë (tot 3 duisend).
Kloue word aan die bors vasgemaak - dit is die voorpote. By hulle verdedig hy homself teen vyande, vang en hou die slagoffer vas, en hy laat hulle ook in tydens die bevrugtingsperiode van die wyfie om haar in hegtenis te neem en terug te keer. Hieruit word dit duidelik dat romanse in seksuele verhoudings vreemd is vir die kreef.
Vir beweging gebruik die dier vier pare lang loopbene. Daarbenewens het hy klein bene wat op die binneste oppervlak van die buik geleë is en word abdominaal genoem. Hulle verrig 'n belangrike funksie, wat help om kanker te asemhaal. Hulle geleedpotige verteenwoordigers dryf suurstofhoudende water na die kieue. Hulle is bedek met 'n dun dop en is onder die kephalotoraksskild geleë. Laasgenoemde skep 'n holte vir hulle.
Kreef moet voortdurend met hul bene werk en vars water deur die holte pomp. Kankerwyfies het nog steeds 'n paar klein, tweemaatige bene waarop sy eiers hou met ontwikkelende skaaldiere.
Die laaste paar ledemate is lamellêre stertpote. Tesame met 'n verdikte telson (dit is die laaste deel van die buik), speel hulle 'n belangrike rol in swem; kanker kan danksy hulle vinnig 'bene' agteruit maak. Bang, die kanker verlaat onmiddellik die plek van gevaar, maak skerp vertikale bewegings van die stert en hark dit onder homself.
Die geleedpotige liggaam het ook 'n nie minder ingewikkelde struktuur nie. Hy het 3 kake. Elkeen het 'n spesifieke taak - een maal voedsel, die ander twee werk as sorteerstasies. Hulle sorteer kosdeeltjies en dra dit in hul monde oor.
Seksuele dimorfisme, dit wil sê die anatomiese verskil tussen die vroulike en manlike individue van dieselfde spesie, kom in hierdie geleedpotiges voor, hoewel dit nie uitgespreek word nie.
Vroulik en manlik - wie is voor ons?
Die vroulike kanker is aansienlik minderwaardig as die mannetjie, dit is miniatuur en elegant in teenstelling met die mannetjie. Dieselfde kan gesê word oor die grootte van sy kloue - hulle is beskeie in grootte. Haar buik is merkbaar wyer as die eerste deel van die liggaam - die kefalotoraks, terwyl dit by die mannetjie alreeds syne is. En ook 'n kenmerkende kenmerk is die toestand van twee pare buikbene. In die vroulike helfte van die kanker is hulle onderontwikkeld, by mans is hulle goed ontwikkel.
Hul kleur hang af van die habitat, die samestelling van die water. Op kleur smelt die krewe saam met die bodem van die reservoir, en "los" op tussen die klippe en slakke. Daarom is hulle gewoonlik bruin, bruin met 'n groenerige of blouerige tint.
In die lengte groei hulle tot 6-30 cm, maar hoeveel hulle leef, is daar nog nie 'n presiese antwoord op hierdie vraag nie. Kundiges kan nie oor hul lewensverwagting besluit nie. Sommige meen dat kankers tot tien jaar leef, terwyl ander hulle 'n baie langer lewensduur gee, met verwysing na 'n lewensverwagting van 20 jaar.
Sommige krewe verkies vars water, ander benodig brak water. Baie verteenwoordigers van hierdie skaaldiere leef in kristalhelder water. As krewe dus in 'n reservoir gevind word, kan ons veilig aanneem dat alles in orde is met die ekologiese situasie op hierdie plek. Maar die spesie met 'n smal boog, wat minder kieskeurig is as sy eweknieë van besoedeling, bevat soms waters van lae gehalte, wat die persoon mislei.
Kankers benodig 'n voldoende konsentrasie suurstof in water en kalk. Met suurstofhonger sterf hulle, en met 'n gebrek aan kalk - vertraag hul groei. Die bodem verkies hulle nie-klei of met 'n klein inhoud.
Dit beïnvloed die watertemperatuur. Dit is begryplik - hoe warmer die water, hoe minder opgeloste suurstof kan dit inneem, dus neem die gaskonsentrasie af.
Hulle vestig hulle op 'n diepte van 1,5–3 meter, naby die kuslyn, waar hulle hul minks grawe. Kreef van dieselfde spesie leef gewoonlik in 'n reservoir, maar uitsonderings is skaars as verteenwoordigers van verskillende spesies in die meer saam bestaan.
Daar is vier soorte krewe:
Bedreigde spesies - Vetkanker, is die getal so klein dat dit vandag op die rand van uitwissing is. Hulle woon in die aangrensende gebiede van die Swart-, Kaspiese- en Azovsee in skoon, brak water. Weerstaan ​​nie 'n skerp toename in watertemperatuur nie. Dit moet nie bo 22-26 ° C styg nie. Dit word tot 10 cm lank en sy liggaam is bruin-groen geverf. Kloue is dof, effens gevurk.
'N Kenmerkende kenmerk van dikkloukanker is 'n skerp kerf aan die vaste deel van die klou, wat beperk word deur knolle in die vorm van 'n keël. Woon nie in besmette gebiede nie.
Breë gesig gevind in baie skoon, varswaterliggame in die Europese deel van die land. Hulle kan in enige lopende water gevind word, waar die water in die somermaande tot 22 ° C warm word. In die lengte word hierdie olyfbruin of bruin met 'n blouerige tintverteenwoordiger tot 20 cm lank en die kloue is kort en breed. In vuil water kan daar nie vuil water gevind word nie. Die bevolking het onlangs gedaal en is beskermend.
Kanker met 'n klein toet voel goed in vars en brak water, woon in die gebiede van die Swart- en Kaspiese See, stadig vloeiende riviere, laagliggende reservoirs. Die lengte van sy liggaam bereik 16-18 cm, en monsters van dertig sentimeter word ook gevang. Chitin-dop is bruin geverf - van lig tot donker. Die kloue is baie langwerpig - smal en lank. Dit is meer bestand teen besoedeling, daarom kan dit besoedelde waterliggame bevat.
Amerikaanse seinkanker versprei in baie reservoirs van Europa en ander spesies verplaas. Dit is aan Europese lande bekendgestel ná 'n afname in die bevolking van plaaslike soorte krewe as gevolg van die "skaaldierplaag." As ons oor Rusland praat, is die voorkoms daarvan slegs in die Kaliningrad-streek geregistreer.
In 'n voorkoms lyk die 'Amerikaner' soos 'n breë trekpleister van skaaldiere. 'N Kenmerkende kenmerk is 'n wit of blougroen vlek wat op die gewrig van die klou geleë is. In die lengte bereik dit 6-9 cm, hoewel sommige individue tot 18 cm kan groei, en die kleur daarvan is bruin met 'n rooi of blou tint. Dit is bestand teen die plaag van kankers - 'n mikotiese siekte, waaruit rivierkanker massief sterf, maar dit dra ook die infeksie voor.
Kreef van varswater is omvattend, hul dieet is uiteenlopend - dit bevat plante en diere. Die meeste van die seisoen word hul spyskaart oorheers deur plantvoedsel. Van plante smaak dit soos alge en stingels waterlelies, perdestert, dam, elodea, waterbokwiet. In die winter eet hulle gevalle blare op.
Maar vir normale ontwikkeling benodig hulle voedsel van dierlike oorsprong. Hulle eet graag slakke, wurms, plankton, larwes en vlooie. Hulle verag nie aas nie, eet aan die onderkant van 'n reservoir van dooie voëls en diere, prooi op siek vis, dit wil sê, dit is op 'n manier ordelik vir die akwatiese ekosisteem.
Kreef maak nie hul slagoffer dood nie, moet hulle nie met gif ingooi om dit te verlam nie. Hulle broei, soos regte jagters, in 'n hinderlaag en vang 'n kloof met 'n gapende kloof onmiddellik. As hulle styf vasgehou word, byt hulle geleidelik 'n klein stukkie daarvan af, sodat die aandete by die kreef lank strek. Spesialiste, met 'n gebrek aan voedsel in die dam of oorbevolking, het gevalle van kannibalisme in hulle waargeneem.
Na oorwintering, paring en smeltkos, verkies krewe voedsel van dierlike oorsprong, die res van die tyd wat hulle op plantegroei wei. Die voer van akwarium- en damkreef word in hierdie artikel beskryf.
Днём они проводят в своих убежищах всё время, закрывая входное отверстие клешнями. В момент опасности раки пятятся назад и углубляются внутрь норы, протяженность некоторых составляет до 1,5 метра. Op soek na kos, gaan hulle nie ver van hul huis af nie, beweeg stadig langs die bodem en druk hul kloue vorentoe. As die prooi binne bereik is, tree hulle vinnig weer op. Hy het dieselfde vinnige reaksie in oomblikke van gevaar.
In die somer leef kanker gewoonlik in vlak gebiede, en met die aanvang van koue weer gaan dit tot die diepte. Die wyfie slaap afsonderlik van die mannetjies, omdat hulle op hierdie stadium eiers uitbroei en in minks wegkruip. Die helfte van die krewe van die mannetjie "stapel", en versamel 'n paar dosyn individue, oorwinter in kuile ​​of grawe in die slik.
Mans is gereed om te broei as hulle drie jaar oud is, en die puberteit van die wyfie is langer as 1 jaar. Teen hierdie tyd word krewe tot 8 cm lank. Onder volwasse mans is mans altyd 2-3 keer meer wyfies.
Paring kom in die koue seisoen voor en val op Oktober - November. Die tydsberekening kan verander as gevolg van weer of klimaat. Die mannetjie kan slegs 3-4 wyfies bevrug. As die proses by die meeste fauna-verteenwoordigers gewoonlik onderling ooreengekom word, dan lyk die parmantiges soos 'n daad van geweld.
Reeds in September raak mans merkbaar baie beweeglik en toon aggressie teenoor individue wat verby hulle swem. Die mannetjie, wat 'n wyfie in die omgewing sien, begin haar agtervolg en probeer haar met kloue gryp. Daarom is krewe baie groter as wyfies, omdat sy maklik 'n swak kavallerier sal weggooi.
As die mannetjie dit regkry om die wyfie in te haal en haar dan op haar rug te draai, dra hy sy spermatofore na haar buik. Sulke gewelddadige inseminasie eindig soms met die dood van die wyfie, en bevrugte eiers sterf ook saam met haar. Aan die ander kant spandeer die mannetjie baie energie agtervolg en eet hy prakties nie gedurende hierdie periode nie, hy vang dikwels die laaste wyfie, hy eet eenvoudig om sy krag te versterk.
'N Bevrugte wyfie lê eiers na 2 weke, wat aan die buikbene vasmaak. Sy het die hele tyd 'n moeilike tyd gehad - sy beskerm toekomstige nageslag teen vyande, voorsien eiers van suurstof, maak dit skoon van slik, alge en vorm. In hierdie geval, die meeste van die messelwerk vergaan, spaar die wyfie gewoonlik ongeveer 60 eiers. Na 7 maande in Junie-Julie, pluk skaaldiere uit die kaviaar en meet slegs 2 mm groot en bly hulle 10-12 dae op die ma se maag. Dan begin die skaaldiere gratis swem en gaan sit in die dam. Op hierdie punt bereik hulle 'n lengte van 10 mm en weeg hulle ongeveer 24 g.
Soos hierbo genoem, beskerm 'n duursame chitineuse dop kanker betroubaar teen die skerp tande van die vyand, maar aan die ander kant belemmer dit die groei. Die natuur het egter gesorg vir die oplossing van hierdie probleem, en dit het die vermoë om die ou karapasie van tyd tot tyd heeltemal terug te stel. Nie net die chitineuse deklaag van kanker word opgedateer nie, maar ook die boonste laag van die retina van die oë en kieue, deel van die spysverteringskanaal.
By jong skaaldiere verander die karapas reeds in die eerste somer tot 7 keer, die aantal molte neem af met die ouderdom, en die volwasse individu kos een mol per seisoen. Die doof verander eers in die somer, wanneer die water in die meer of rivier opwarm.
U moet nie dink dat hierdie proses van wedergeboorte maklik en vinnig verloop nie. Dit kan van etlike minute tot 'n dag duur. Geleedpotige laat met baie moeite die kloue los, dan die res van die bene. As daar gesmelt word, breek die ledemate of antennas dikwels af, en kanker leef 'n geruime tyd daarsonder. Met verloop van tyd groei die verlore dele terug, maar lyk anders. Daarom vang diere rakolovy dikwels met verskillende kloue in grootte, een van hulle kan 'n lelike of onderontwikkelde vorm hê.
Onder die ou 'vel' word 'n nuwe sagte omhulsel al gevorm om te smelt totdat dit verhard word, en dit neem ongeveer 'n maand, soms meer, die geleedpotige lengte en is dit 'n ideale voedsel vir roofvisse en groter familie. En omdat hy ook nie in die skuiling smelt nie, maar in die oop ruimte, moet hy veilig na sy woonplek kom, waar hy tot 2 weke sonder kos kan sit, en wag totdat die dekking min of meer gekaratineer is.
Visvang en jag van krewe
Kreef word die hele jaar gevang, hulle weier om hulle te jag tydens smelt omdat die smaak van vleis agteruitgaan. Maar hierdie reël is van toepassing in die streke waar dit redelik algemeen voorkom.
In sommige gebiede waar die geleedpotige bevolking op die rand van uitwissing is, is visvang heeltemal verbode, byvoorbeeld in die voorstede of slegs toegelaat vir 'n sekere periode, soos in die Koersk-streek. Gewoonlik is dit verbode om kreef te vang tydens bevrugting en swangerskap van wyfies met eiers.
As u vang, moet u uitvind watter grootte en hoeveel kankers gevang kan word. As u kleiner geleedpotiges vang, kan u 'n administratiewe boete kry. Die kommersiële grootte van die kreef, elke streek stel sy eie, maar gewoonlik is dit 9-10 cm.
Hoe om te vang?
Daar is vyf hoof maniere om kreef te vang:
Handvisvang. Dit is die mees primitiewe manier. Die kreefjagter moet die stilte waarneem, sorgvuldig langs die rivier beweeg en onder elke klip, dryfhout en gevalle stamme kyk. Sodra die kanker opgespoor is, moet u dit dadelik gryp en uittrek.
Op die skoen. Die metode is lank uitgevind, maar dit is minder effektief. 'N Ou skoen, dit is beter om dit in groot grootte te neem, word met aas gevul en na die bodem gegooi. Dit word van tyd tot tyd nagegaan.
Met skubatoerusting. Sommige kankers oefen skubaduik. Hierdie metode is redelik skaars, indien nie eksoties nie.
Op 'n kankerstaaf. Die kankerstaaf het 'n eenvoudige toestel. Hulle heg 'n vislyn aan 'n stok met 'n puntige punt wat hulle in die grond vassteek, en 'n aas aan die einde daarvan. As vis word vars vis of 'n padda gebruik. Die aas word in 'n nylon kous gevou en 'n knippie bloedwurm word bygevoeg. En om die reuk sterker te maak, moet die vis "afgeplat word". As u aan die 'slagoffer' van kanker vasklou, kan u dit sien deur die stokke, die vislyn te skuif of die bewing van die visstok te voel, versigtig uitgetrek. Op enige tydstip kan die vangs egter breek.
Met behulp van rakolovki. Shells het verskillende ontwerpe van oop of geslote tipe en laat jou toe om verskillende stukke krewe tegelyk te vang. Hulle word met aas gevul en na die onderkant van die dam laat sak. Hulle word elke 20 minute opgetel en gekontroleer, nadat die vangs uitgetrek is, word die rakolovka na die onderkant teruggestuur. Dit is meer prakties om geslote strukture te gebruik, want dit is moeilik vir kreef om daaruit te klim.
Die laaste twee maniere word as meer atleties beskou.
Wanneer om te vang?
Kreef word die beste gevang in die herfs, as die water koel raak en die dag verkort word, neem die tyd vir jag toe, namate dit in die donker of vroeg in die oggend gevang word. Vloeiende reservoirs met 'n klei of klipperige bodem word gekies, aan die oewer waarvan riete, katstert of riete groei.
Hoe en wanneer om kreef te vang, word in hierdie artikel beskryf.
Die chemiese samestelling van kanker
Hulle vang kanker ter wille van lekker, gesonde en sag vleis. Die grootste deel daarvan val op proteïene - 82%, vette - 12% en koolhidrate - 6%. In 100 g eetbare deel, slegs 76 kcal.
Daar is baie verskillende vitamiene in vleis: byna alle verteenwoordigers van groep B, vetoplosbare, A en E, nikotiensuur en askorbiensuur. Die minerale samestelling is ook uiteenlopend - kalium, fosfor, natrium, swael, kalsium, magnesium, jodium en yster.
Die voordeel van kankervleis is te wyte aan die feit dat die vitamiene en minerale daarin gebalanseerd is. Lae kalorie-inhoud en baie maklik verteerbare proteïene maak dit onontbeerlik vir voedingsdieet. En kundiges raai dit ook aan om gebruik te word deur mense met kardiovaskulêre siektes en die lewer, met die senuweestelsel en bloedsomloop. Kanker is egter sterk allergene, in geval van onverdraagsaamheid teenoor die produk, weier hulle dit onmiddellik.
Die teer en voedsame vleis van die krewe kon die kok nie sonder toesig laat nie. En hoewel slegs 150 g vleis van 1 kg kreef verkry word, is die aantal heerlike resepte daarmee groot. Dit word by slaaie en soppe gevoeg, gestoof, gekook, gebraai met parmesaankaas, eenvoudig in olie gebraai. Die vleis gaan na garnering met seekos, dit word van aspic berei.
Die waarde van kreef vir die omgewing
Die voordele van kreef vir die ekosisteem kan nie opgemerk word nie. Dit laat nie toe dat aas en organiese organismes aan die onderkant ontbind nie, en sodoende word die ontwikkeling van patogene mikroörganismes belemmer. Aan die ander kant meen sommige kenners dat die eet van kaviaar 'n negatiewe invloed op die bevolking van laasgenoemde het, hoewel dit nie deur feite bewys word nie en meer relevant is vir die aannames.
Kanker van die rivier (in 'n terrarium gehou)
Jong kanker in die akwarium is baie voordelig. Hy ondersoek daagliks, of liewer nags, die hele akwarium noukeurig en versamel allerhande vullis.
Kanker is ook 'n baie snaakse dier. Ons kan die kanker sien wat op die bodem van die akwarium loop. Ondanks die klaarblyklike lompheid loop hy maklik op sy agt bene totdat hy op 'n hindernis trap. Maar op pad ontmoet hy 'n vis. Kanker word teen die sand vasgedruk: alle visse val op die vis, die kloue is wyd oop in 'n bakleierige posisie. Maar die vis gaan glad nie kanker beledig nie. Sy is net nuuskierig. Sy swem nader - die kanker neem terug. Uiteindelik staan ​​hy dit nie en begin. Die visse dryf weg en die vrede word herstel.
Wat sal gebeur as die vis aggressief is? In hierdie geval sal ons kanker buitengewone en met die eerste oogopslag ongelooflike behendigheid toon. Baie vinniger as wat 'n vis van dieselfde grootte sou doen, sal dit in die teenoorgestelde kant van die akwarium skuil. Dit is onmoontlik om die bewegings van sy "stert" op te spoor (dit is eintlik die buik). Die "stert" skerp verminder, die kanker swem, en hoe dit swem! Lekker om te sien. Probeer dit met jou hand vang. U probeer dit van voor af gryp - die kanker swem dadelik weg, u nader dit van agter - hy sien dit perfek met sy komplekse oë, hy draai onmiddellik - en nou is dit weg. Hy swem 'van voor', miskien omdat hy slegs swem as hy terugtrek. In hierdie posisie is die agtervolger duidelik sigbaar vir hom. U kanker uit die akwarium vang slegs deur die net versigtig te plaas.
Laat ons nou die gedrag van kanker tydens voedselversameling waarneem. In hierdie geval gebruik hy slegs twee agterste bene wat met kloue toegerus is. Hy hou groot kloue horisontaal voor hom, en die tweede en derde paar pote met klein kloue het buitengewone beweeglikheid. Elke klip wat onderweg is, word noukeurig ondersoek, maar nie met behulp van sig nie, aangesien kanker voortdurend vir veiligheid, maar vir aanraking, gemonitor moet word. Elke klik word gekontroleer, nie 'n enkele vou nie, nie een enkele kerf kan ontsnap aan 'n deeglike ondersoek nie. Soms stuur hierdie of daardie been met die behendigheid van 'n balanseerder iets na die mond (die indruk is dat die mond op die maag geleë is). Soms spoeg 'n kanker iets in walg. Aanhangsels wat naby die mond geleë is, is asof dit verseker dat nie een eetbare stuk verlore gaan nie. Kanker sny die liggaam van 'n dooie slak slim en verwyder dit in stukke van die dop. Hy let nie op 'n lewende slak nie. Hy is ook nie gevaarlik om te hengel nie. Jong swart mollinesia het selfs in sy skuiling geklim wat hy onder 'n klip gegrawe het. Twee van hulle het selfs daar geslaap, en die kanker het hulle nie geraak nie. As 'n groot vis na hom toe kom, sal hy haar met dreigende kloue probeer skrik, maar hy sal hom nooit aanraak nie.
Ek het twee keer krewe in die akwarium gehou. Die eerste keer het ek verskeie jong sentimeter skaaldiere gekies (die wyfie dra dit in die somermaande onder haar buik). Hy plant een in 'n aparte klein vaartuig en laat die res in 'n gewone akwarium sit. En tevergeefs, aangesien al die visse van die skalare tot by die guppies hulle aangeval het - en kort voor lank niks van die skaaldiere oor was nie, het die visse net "gelek". Die heel eerste skaaldier, wat ek met gedroogde gars gevoer het, het vinnig 'n lengte van twee sentimeter bereik, en ek het dit in 'n algemene akwarium oorgeplant en dit met 'n net geskei vir veiligheid. Hy het daar goed gevoel en 'n jaar later gegroei tot sewe sentimeter. Toe laat ek hom in die rivier uit.
'N Ander keer is 'n ses sentimeter lange skaaldier in die akwarium geplant. Maar ek was nie gelukkig met hom nie. Hy was vry om aan meer ruimte gewoond te raak en van tyd tot tyd met my plante om te gaan. Hy sny die Marsilia, wat ek skaars gekry het, in die middel van die akwarium geplant. 'N Ander keer toe hy 'n nooduitgang uit sy gat maak, het hy na die wortels gekom en hulle rustig gesny. Ek is gedwing om van hom ontslae te raak. Nou woon hy in 'n groot akwarium met cichliede op 'n permanente uitstalling. Daar is geen plante in hierdie akwarium nie en die bodem is rotsagtig.
Ten slotte wil ek advies gee aan diegene wat kanker wil tuis akklimatiseer.
1. Hoe kleiner die skaaldiere, hoe makliker raak dit gewoond aan nuwe toestande. Gewoond aan die akwarium, sal dit u nie veel probleme veroorsaak nie.
2. Kreef vanaf koue berg- en woudstrome raak nie gewoond aan stilstaande water nie. Makliker om aan te pas by rivier of selfs beter - dam kanker.
3. Plaas die kanker (ek onthou, dit is beter as 'n klein een) in 'n klein houer ('n tweeliter-pot) en skep 'n vloeiende toestand vir een tot twee dae met 'n klein stroom water. Stop die water op die derde dag, maar vervang dit drie tot vier keer met vars water gedurende die dag. Verander die water op die vierde dag een keer, maar die pot moet op 'n koel plek gehou word. Op die vyfde dag, verander weer die water en plaas die pot naby die akwarium. Na temperatuurvergelyking, dit wil sê op die sesde dag, kan u ons skaaldiere in die akwarium sit wat daarvoor voorberei is.
Ons moet onthou dat die kanker self 'n nerts moet grawe. Om dit te doen, plaas 'n geskikte klip op 'n plek wat u pas, en 'n bietjie hark sand daaronder. Sit die skaaldier in die gevormde uitsparing, en dan sal hy die saak voltooi. As hy nietemin êrens anders begin grawe, stop hom, stel hierdie plek gelyk. Uiteindelik laat u hom onderwerp aan u testament.
Teelkreef word wêreldwyd wyd beoefen. Elke land het sy eie tegnologie om geleedpotiges te kweek, maar hulle volg almal die reëls:
onderkant reservoirs met 'n klein hoeveelheid slyk,
die teenwoordigheid van suiwer vars water ryk aan suurstof is nodig,
nakoming van die temperatuurregime,
voldoening aan die samestelling van water.
Een van die mees ekonomiese teelmetodes word as dam beskou. Dit bestaan ​​uit die skeiding van verskeie damme (gewoonlik in die hoeveelheid 3-4 stukke) waarin skaaldiere gekweek word.
Met groot begeerte kan krewe tuis gekweek word - in die akwarium. Die belangrikste ding is om wyfies met kaviaar, wat aan hul buik vasgeheg is, te vind. Hulle word in die water vrygelaat en eiers word geïnkubeer; dit is nodig om die sirkulasie van die water en deurlugting van die water te monitor.
Dit is die moeite werd om vooraf die voerbasis te versorg. Kreeftuie word gevoer as die water bo 7 ° C verhit word deur gekookte of vars kos, en plaas dit op spesiale bakke.
Klein skaaldiere wat vir die tweede keer gestort word, word na die fallopiese dam gebring en dan na 'n nuwe een gestuur of in dieselfde dam gelaat, mits dit geskik is vir die oorwintering daarvan. Die kreef, wat een jaar oud geword het, word in die voedingsdam vrygelaat; hier is dit nodig om die digtheid van die plant te verminder. Hulle bereik bemarkbare grootte in die 2de of 3de jaar.
Bewaring van krewe
As gevolg van die agteruitgang van die omgewing, algemene besoedeling van waterliggame en onbeperkte visvang, neem die getal jaarliks ​​af in die natuurlike omgewing. Van krewe op die rand van uitsterwing is daar 'n dikboom spesie, en die populasie van die breë spesies streef ook daarna. Dit word in die Rooi Boek gelys, en streng visvang op hulle is verbode.
Daar is 'n aantal interessante feite oor krewe wat u moet ken:
krewe het blou bloed
in die regte Olivier-slaai-resep was een van die bestanddele gekookte kreef, in die hoeveelheid 25 stukke,
Kreef word verbode om deur Jode te eet, aangesien dit as 'nie-kosjer' kos beskou word,
tydens die gaarmaak is al die pigmente wat verantwoordelik is vir die kleur van die kankerbederf, behalwe vir karotenoïede, daarom word dit na hittebehandeling rooi,
Daar is voorheen geglo dat hierdie geleedpotiges ongevoelig is vir pyn, en kenners het bewys dat dit nie waar is nie, deur lewende kreefmense te kook, verdoem hulle tot 'n pynlike dood,
die grootste krewe word op die eiland Tasmanië gevang; die lengte is 60 cm.
Ten slotte is dit opmerklik dat die vleis van kreef ryk is aan spoorelemente wat 'n gunstige uitwerking op die menslike liggaam as geheel het. Dit is egter nie net gesond nie, maar ook lekker. Daarom is krewe een van die gewildste verteenwoordigers van geleedpotiges.
Kyk na die video: Ys Ys Baba (Augustus 2021).
Copyright 2021 \ Internet tydskrif hoe om alles te doen \ Dit gaan alles oor kreef: die lewenstyl, visvang en teel