Boererate is deel van ons kultuur en as dit nie bewaar word nie is die kans goed dat die geslagte wat na ons kom niks daarvan gaan weet nie en dit sal 'n groot jammerte wees. Ek self versamel al vir 'n hele rukkie Boererate, maar nou die dag stuur Annette Hayward my haar boek en dit is regtig indrukwekkend. Dit is 'n eBoek in pdf formaat en sou jy dit wou betsle sal sy dit dadelik vir jou epos, jy betaal sodra jy die boek ontvang het. Die prys is R80 wat 'n winskoop is vir die moeite wat sy in die samestelling van die boek gesit het. Die boek is mooi uiteengesit en dis maklik om te kry waarna jy soek. Ek dink nie daar is 'n kwaal wat sy nie 'n raat voor het nie.
Ek hou net niks daarvan as sy kommentaar lewer oor my hare nie. Ek sal dit tog nie waag om iets oor haar hare kwyt te raak nie. Mens leer so oor die jare.
Saam met elke knipper is ‘n stel kammetjies, genommer van een tot vyf. Nommer een sny jou hare die kortste en nommer vyf die langste. Ansie het Piet se hare op nommer drie gesny, dit het nog bietjie kort vir my gelyk. Daar moet tog sekerlik ander kamme ook beskikbaar wees? Vroulief bel gou die haarsalon waar sy haar hare laat doen en goedgunstiglik laat hulle weet dat hulle ‘n nommer agt kammetjie vir ons sal bestel.
Ek sit die nommer agt kammetjie in die ou knipper en neem sommer op die stoep plaas, handdoek om die skouers. Vroulief kom staan agter my en skakel die knipper aan.
Heel gelukkig neurie ek ‘n deuntjie. Ek gaan mos geld spaar. Versigtig begin sy die knipper van onder af deur my hare stoot.
“Ek is so jammer.” Sê sy met ‘n bewerige stemmetjie. “Ek het vergeet om die kammetjie in die nuwe knipper te sit”
Die nommer vier kammetjie kom aan die beurt, die landingstrook is nog sigbaar. Die nommer drie kammetjie help ook nie.
“Ek is so jammer” sê sy vir die soveelste keer. “Ek maak vanaand vir jou melkkos, is dit goed so?” Sy weet dis my gunsteling gereg.
Uiteindelik is die marteling verby. Vroulief verdwyn die huis in oënskynlik iets wat op die stoof brand. Ek kyk in die spieêl. Die persoon wat my aanstaar is ‘n vreemdeling. Dalk herken die mense my nie en dan sal hulle nie vir my lag nie.
Ek en vroulief het eers later die aand, na die bord melkkos, normaal met mekaar bedin praat. Ek kon selfs so half-half glimlag.
Dan skreef ek my oë teen die flou lig, ek kan net nie glo wat ek sien nie. Voetpad langs, oor ons huiserf, kom Andries op sy fiets aan. Konsentreer die lewe uit hom uit om op die nou paadjie te bly.
Ek wil net begin raas oor hy alweer kortpad oor ons huiserf werk toe ry, toe ek die kaal kind voor op die fiets sien klou. Poedelkaal, verkluim en al wippende heen en weer oor die staalkoue raamwerk van die verweerde fiets.
Ek verstik in my laaste bietjie koffie en breek die koppie op die lae muurtjie as ek trap-af snel om die man voor te keer. In een beweging gly hy van die fiets af en raap die kleintjie op. Staangemaak op die grond, gryp hy ylings na ‘n paar stukkies droë gras en probeer vuurmaak. As ek uitasem by hom kom knetter ‘n klein vlammetjie rokerig.
Hy hou die seuntjie maag-kant vuur toe en draai hom dan weer vinnig om, rugkant word nou weer effe ontdooi. Andries gil ek, waar gaan jy met die kaal kind, wil jy hom dood hê? As hy wit was, raas ek,, was hy nou blou!
Ek retireer dwars-dwars huistoe terwyl ek met my regerhand kwaai beduie dat hy net daar bly waar hy is.Ek gaan vir die kind klere haal. Ek sien vir oulaas oor my skouer hoe hy sy braaikind weer ‘n keer omdraai, maagkant vuurtjie toe.
Waarmee het die kind geslaap? Nee, oumies, net so kaalgat. Hy koes as hy my moedelose handgebaar vir ‘n klap aansien. Nee, maar, ek het hom styf vasgehou, so, beduie hy, in sy arms teen sy lyf vas.
Waar bly die kind vandag, vra ek weer. Elke dag by my sussie Katrien, oumies weet mos die geletjie. Sy werk nie.
Nou, Andries beveel ek, as die dag warmer is, so voor tjailatyd, dan sê jy vir Katrien ek soek haar. Sy moet hiernatoe kom.
Reg Oumies, ek maak so. En Andries raas ek, as hy weer die kind voor op die fiets wil tel. Nou pêpa jy die kind op jou rug. Jy’s naby Koos, jy sit hom nie weer op die fiets nie, hoor jy.
Au, brom hy weerbarstig. Waarmee maak ek hom vas, ek’s nie vrou nie. Jy maak hom vas met die kombers en jy stoot die fiets. As hy nog huiwer, dreig ek…. Ek gaan die oubaas roep, dan sal jy ‘n ding sien.
Krom vooroor gebuk tel hy die kind oor sy skouer en maak hom wydsbeen op sy rug sit. Die kleintjie klou vir sy lewe om sy pa se nek. Dan kyk Andries my vraend aan…Wat nou? Ek vou die kombers, gooi dit oor die kind se rug en beduie vir hom om dit stewig vas te trek en te knoop of die punte in te vou.
Saligheid sak saam met die wolkombersie oor die kind se moëe ogies. Loop werk nou, sê ek netnou is Koos kwaad vir my. Maar jy stuur vir Katrien. En Andries, wat is die kind se naam? Klein Andriesie antwoord hy, as hy die hek uitstap en die pad oorsteek.
As sy stadig met die voetpad langs wegstap sien ek haar in die sak vroetel. Die lekkergoed papiertjie word afgestroop en dwarrel stadig grond toe, waai teen ‘n graspol vas en bly lê. Ek hoor haar saggies neurie as sy die plaashek agter haar toemaak. Dan slenter sy al kouende die stofpad af.
Na goeie en baie swaarkry tye vir die projek moet ons nou positief wees en in alle erns begin met kos/klere insameling en die kersfeesfunksies vir die kinders en bejaardes.
Die ekonomie knyp ons projek erg, die rakke is leeg en na vandag se kospakkies het ons slegs R389-49 in die bank. Dit gaan werklik baie swaar op hierdie stadium, maar ek glo dat dit binnekort beter sal gaan. Ek probeer regtig om so min as moontlik te vra vir hulp, want ek weet dit gaan maar moeilik vir die meeste mense. Nietemin glo ek dat ons soos altyd in die verlede weer bo sal kom en ons verpligtinge kan nakom.Gou bietjie terugvoer.
Ons het ± 1200 splinternuwe komberse kon uitdeel en ± 115 splinternuwe handgebreide truitjies vir die kinders. Baie, baie dankie aan almal wat bygedra om die koue weg te jag! Sien die fotos op webwerf.
Oor bietjie meer as 3 maande is dit Kersfees! Tyd om vreugde en geluk te bring vir die wat minderbevoorreg is! Liefde en vreugde om die seer in party se harte so bietjie minder te maak! Elende en hartseer so bietjie te verdoof en miskien ook ‘n klein bietjie hoop vir die toekoms te bring! Ek glo dat al ons ondersteuners van die afgelope 9 jaar weereens hierdie jaar sal saamstaan en hierdie vreugde bewerkstelligDit maak egter nie saak wat/hoeveel 'n persoon skenk nie - elke geskenkie is bitter welkom en gaan 'n hartjie baie bly maak. Ons verpak die geskenke in groot gekleurde plastiese dra-sakke. Dit is baie handig en ons vul dit meeste van die tyd nog met lekkers en somtyds ook kruideniersware op. Die bedrag per geskenk is R80-00 asb. (dieselfde bedrag as die 2 vorige jare asb) Ek glo dat mens hiermee 'n lieflike geskenk vir elkeen kan koop. Ek wil nie graag skryfboehoeftes vir die kinders gee nie, dit doen ons aan die begin van die nuwe skooljaar. 'n Kersgeskenk moet 'n heerlike bederfie wees!!! 'n lekker "nice to have"!!! Ons gaan ook massas eetgoed, lekkernye, koeldrank ens. moet insamel. Bystand hiermee sal ook waardeer word.
Ek gaan weer individuele funksies hou. Verlede jaar se funksies was 'n reuse sukses en baie meer persoonlik omdat daar kleiner getalle was. Ons het ook 'n hele paar Kersvaders nodig!? Indien u 'n geskenk wil borg, kan die betaling direk in ons rekening gemaak word met die vewysing: Kersfees 2010 asb . Dan weet ons waarvoor om dit aan te wend.Ek wil vra dat die geskenke nie toegedraai moet word nie asb. Ongelukkig is dit so dat party items wat inkom nie altyd geskik is nie. Party geskenke kos baie meer as die bedrag wat ons voor vra en dan is daar weer geskenkies wat baie minder kos - want almal gee volgens dit wat hulle kan bekostig. Op die manier kry party kinders dan baie meer as ander. Ek weet dat emosies soms oorneem wanneer die geskenke gekoop word. Maar dis belangrik dat almal regverdige geskenke kry. So kan een artikel genoeg wees en by ander kan ons 'n paar items inpak om dit op dieselfde bedrag te kry. Geld is ook nodig om aan te vul waar nodigBaie belangrik is dat ons asb weer individue nodig het wat bereid sal wees om ‘n kersfunksie in geheel te hanteer. Verlede jaar se borge/koordineerders het ongelooflike funksies gereël – maar dit is harde werk en ons sê weereens baie dankie vir ieder en elk.
Hierdie keer is daar 'n baie spesiale pasella, iemand stuur vir my die SA Jagtersresepte eBoek per epos en ek deel dit graag. Regs klik hier om die boek af te laai.
Eddie is een van ons onderskatte konsertinaspelers en moes lankal 'n kompetisie gewen het! Hoewel hy nog nie 'n groot kompetisie gewen het nie is Eddie egter 'n wenner as dit by werk kom. Hy gooi sy gewig deeglik in by die Westelike Provinsietak van die Gilde.