NG Kirkwood » Paasfees
Written by Ampie Swanevelder on April 2, 2018 . Posted in Uncategorized
VRAAG 9 “WAAROM HUIL JY?” JOHANNES 20:13,15 1 APRIL 2018
Mev. Mathilda Tibshraeny en haar broer mnr Adgar Hurter van Uitenhage het die luidsprekers in die kerk geskenk. Die kerkraad het ook ‘n lyn laat aanlê na Valleihof, waar die inwoners kan inluister na die erediens. Die hoeksteen van die ou kerk is ingesit aan die kerkkantoor se kant. Dit is gelê op 6 Maart 1920 en die inskripsie daarop is Soli Deo Gloria (Aan God alleen die Eer). Die hoeksteen van die kerk is aan die hoofingang se kant. Dit is deur ds. Koos van Zyl gelê op 21 Oktober 1951 met die inskripsie: “Die Meester is hier en Hy roep jou”.
Ds Koos van Zyl aanvaar ‘n beroep en hy vertrek uit die gemeente tydens Augustus 1952. Hy word opgevolg deur proponent S.J.H. van der Spuy wat op 28 Februarie 1953 as leraar hier bevestig is. Proponent J.B. Greeff, wat aanvanklik as hulpwerker in die gemeente gewerk het, word uiteindelik as tweede leraar beroep en op 28 April 1956 bevestig. Na ds van der Spuy se vertrek in November 1958 word ds S.J. Fourie beroep en in April 1959 bevestig. ‘n Jaar later in Desember 1950 vertrek ds Greeff en word opgevolg deur ds J.L. Minnaar in November 1960.
Oor die afgelope paar jaar het ek iets omtrent myself agter gekom. En dit is dat trane baie makliker kom as vroeër.
Daar kan baie redes daarvoor wees.
Dit kan maar iets wees wat saam met ouer word kom, dat mens besef dat jy meer broos en feilbaar is as voorheen. Of dit kan wees as gevolg van hartseer in die verlede wat nog nie deurgewerk is nie. Soos mens ouer word kom daar ook ander aspekte van jou persoonlikheid na vore.
My trane kom partykeer onverwags. Soos wanneer ek ‘n hartseer verhaal op TV kyk. Partykeer by ‘n begrafnis. Partykeer as ek heimweë het as ek dink aan die verlede
Hoekom deel ek dit met julle?
Ek wil hê julle moet bewus word van trane in julle eie lewe.
Die wonderlike is dat ons trane nie altyd in hartseer hoef te eindig nie. Ons trane kan ons lei tot ‘n nuwe begin, tot heling en groei. Trane kan ons harte ontvanklik maak vir ‘n dieper ervarings van God. Dit is wat ons sien in hierdie vraag van Jesus aan Maria daardie eerste Paasfeesoggend toe Hy haar vra: “Mevrou (vrou), waarom huil jy?”
Dink net vir ‘n oomblik saam met my oor die agtergrond van hierdie vraag. Maria het buite die graf, waar Jesus begrawe is, gestaan en huil. Sy liggaam, wat sy wou kom salf, was weg. Dink vir ‘n oomblik aan haar angs en verslaentheid. Nie alleen is haar Heer en Meester gekruisig nie maar nou het iemand nog sy liggaam kom verwyder. En dan kom die vraag, eers van die engele in die graf en dan van Jesus wat agter haar gestaan het. Dit was ‘n vraag wat ‘n nuwe begin vir Maria ingehou het deur haar pyn heen.
1.	DIS GOED OM TE HUIL
Jesus se vraag aan Maria wil ons eerstens daaraan herinner dat dit goed is om te huil. Trane herinner ons daaraan dat ons brose en feilbare mense is. Jesus het dit maar alte goed geweet. In die bergrede in Matteus 5:4 het Hy gesê dat ons dat ons geseënd is wanneer ons huil. Hy het self ook gehuil by die graf van Lasarus. Daarom het Hy nie vir Maria gevra om tog op te hou huil nie, nee Hy het haar trane aanvaar en uitgereik na haar nood.
Ons het nodig om dit te hoor. Baie van ons, veral mans voel ongemaklik met trane. Diep in onsself sien ons dit as ‘n swakheid. Ons probeer ons trane keer – al wil dit breek binne in ons. Dikwels hoor ons die sinsnede: “Ek moet sterk wees.”
Ons is goed met humor, ons maak grappies van die mees hartseer gebeure. Dikwels kry ons Whatts App grappies oomblikke na ‘n hartseer gebeure. Dis ons samelewing, wat so gewoond geword het aan geweld, se manier om die hartseer te verwerk. Ons het verleer om te huil.
Ek hoop dat Jesus se vraag jou en my sal help om te onthou om te huil. Dit kan die begin wees van ‘n nuwe heling, ‘n nuwe begin, soos vir Maria.
2.	KONFRONTEER DIE STORIE AGTER DIE TRANE
In die tweede plek wil Jesus se vraag: “Waarom huil jy?” ons uitnooi om na te dink oor die storie agter die trane. Dis wat Hy wou gehad het dat Maria Magdalena moes doen. Hy wou hê sy moes nadink oor die rede vir haar pyn. Hy wou gehad het sy moet haar hartseer in woorde formuleer. Hy wou gehad het dat haar trane ‘n stem moes kry. Dit is ook presies wat sy doen, sy sê: “Meneer, as u Hom weggevat het, sê vir my waar u Hom begrawe het, en ek sal Hom daar gaan haal.” Duidelik het sy gemaklik genoeg gevoel in die opgestane Jesus se teenwoordigheid om haar hart teenoor Hom oop te maak, al het sy Hom nie herken nie.
Ons moet ook reageer op hierdie vraag.
Ons kan dit doen op een van twee maniere. Ons kan iemand vind teenoor wie ons veilig voel en wie ons kan vertrou met ons trane. Iemand wat opreg kan luister.
Of ons kan ons trane deel met God. Die Psalms is vol van sulke voorbeelde. Hulle wys ons hoe ons eerlik en opreg met God kan praat oor die rede van ons trane. Dink byvoorbeeld aan Psalm 39:13: “Hoor tog my gebed, Here, luister na my hulpgeroep; moet tog nie koud staan teenoor my trane nie, want ek is net op u beskerming aangewese; U alleen sorg vir my, soos vir al my voorvaders”
Wanneer ons ons hartseer deel met God of iemand anders, kom daar heling, vrede, aanvaarding. Ons voel dan ons is nie meer alleen nie. Ook wanneer ons ons hartseer na God bring in die teenwoordigheid van iemand wat omgee, kom daar soveel vrede. Gedeelde smart is halwe smart.
Soms mag ons ervaar dat God in Jesus in ons bestaan ingekom het, ons sonde en lyding op Hom geneem het, en dat Hy saam met ons huil in ons pyn….
3.	BEWEEG VAN TRANE NA NUWE BEGIN
Derdens help Jesus se vraag ons om te beweeg van trane na ‘n nuwe begin.
Kyk hoe vertel Johannes hierdie storie. Hy sê aanvanklik het Maria nie vir Jesus herken nie. Sy het gedink Hy is die Tuinopsigter.
Hoekom ‘n Tuinopsigter? Dit lyk tog of daar ‘n dieper betekenis is aan die gedagte van ‘n Tuinopsigter.
Waar in die Bybel lees ons vir die eerste keer van ‘n tuin?
In Genesis waar God die eerste mense geskep het en hulle die verantwoordelikheid gegee het om vir die tuin te sorg. Maar dinge het baie skeef geloop, hulle het besluit om hulle eie weg te volg, in plaas van God s’n. Die gevolg is dat hulle hulle plek in die tuin verloor het. Die paradys het verlore geraak en ons voorouers het hulleself daar uitgewerk sodat hulle buite die tuin, wat bedoel was om hulle tuiste te wees, geleef het.
Hou dit in gedagte as ons terugkeer na die verhaal.
Albei hierdie stories het plaas gevind in ‘n tuin. Adam was veronderstel om om te sien na die tuin terwyl Maria vir Jesus verwar met die Tuinopsigter. Daar was ‘n “nuwe Adam” wat sy verskyning gemaak het. Hy het die angel uit die dood kom neem en dit oorwin, die angel wat deur die eerste Adam se oortreding gekom het. Die opgestane Jesus wou vir Maria die gawe gee om oor te begin, om meer as oorwinnaar te wees.
Dit is wat die opgestane Jesus nog altyd vir ons wil hê.
Deur ons trane heen, wil Hy ons help om nuut te begin. Om lewe nuut te ervaar deur die krag van die opstanding. Hy doen dit soos Hy dit gedoen het met Maria, Hy kom soek ons op wanneer ons huil, Hy noem ons by die naam en Hy nooi ons tot ‘n dieper verhouding met Hom…
Dikwels, soos Maria, herken ons Hom nie aanvanklik nie.
Miskien kom Hy deur iemand wat omgee. Soms kom Hy in ‘n natuur toneel. Soms deur die brood en die wyn by die nagmaal. Hoe Hy ookal na ons toe kom, wil Hy deur die krag van die opstanding ons nooi om ‘n stap verder te neem, deur ons pyn.
Luister na hierdie vraag as jy saam met Maria in die tuin staan en huil. Hoor agter die vraag die Een wat altyd na jou soek totdat Hy jou vind. Die Een wat jou op jou naam noem en wie se liefde jou nooit sal laat los nie.
As jy so nadink oor hierdie vraag, dink ook aan hulle wat onlangs gehuil het. Iemand naby jou, iemand in ons gemeente, of iemand waarvan jy gelees het op facebook of gehoor het oor die nuus. Bring daardie persoon in die teenwoordigheid van die opgestane Jesus wat uitreik na elkeen wat huil.