Wat is die libido in die sielkunde?
Definisie: Libido is 'n term wat gebruik word in die psigoanalitiese teorie om die energie wat deur die oorlewing en seksuele instinkte geskep word, te beskryf. Volgens Sigmund Freud is die libido deel van die id en is die dryfkrag van alle gedrag. Terwyl die term libido 'n openlike seksuele betekenis in vandag se wêreld aangeneem het, het Freud dit alles psigiese energie verteenwoordig, en nie net seksuele energie nie.
Hoe beïnvloed die libido gedrag?
Freud het geglo dat die id die enigste deel van persoonlikheid teenwoordig was vanaf geboorte.
Die ID, het hy geglo, was 'n reservoir van onbewustelike, primale energie. Die ID soek genot en eis die onmiddellike bevrediging van sy begeertes. Dit is die ID wat dien as die bron van ons begeertes en impulse.
Die id word beheer deur wat Freud die plesierbeginsel noem . In wese lei die ID al die aksies en prosesse van die liggaam om die grootste moontlike plesier te behaal. Omdat die id amper heeltemal bewusteloos is, is mense nie eens bewus van baie van hierdie dringendhede nie. Die ID vereis onmiddellike bevrediging van selfs ons mees basiese dringendhede. As die id sy pad gehad het, sal jy neem wat jy wil, wanneer jy wil, maak nie saak wat die situasie is nie. Dit sal natuurlik ernstige probleme veroorsaak. Ons begeertes en begeertes is nie altyd gepas nie, en dit kan ernstige repercussies hê.
So, wat keer mense op om bloot op hul mees basiese instinkte en begeertes te werk? Die ego is die deel van die persoonlikheid wat aangekla word van die gebruik van die id se libidinale energie en om seker te maak dat hierdie aansprake op aanvaarbare maniere uitgedruk word.
Die ego word beheer deur die realiteitsbeginsel , wat daarop gemik is om die persoon te help om hul doelwitte te bereik op realistiese en aanvaarbare maniere.
So terwyl die libidinale begeertes van die id jou kan vertel dat die donut van die winkelrak af gryp en dit dadelik begin eet, regeer die ego in hierdie impuls.
In plaas daarvan neem jy die sosiaal aanvaarbare handelinge om die donuts in jou kar te plaas, vir hulle in die register te betaal en hulle huis toe te neem voordat jy uiteindelik jou drang gee om die lekker eetplek te eet.
'N Verdere komplikasie by hierdie proses is die superego. Die ego moet ook bemiddel tussen die basiese eise wat deur die libido geskep word, sowel as die idealistiese standaarde wat deur die superego opgelê word. Die superego is die deel van persoonlikheid wat die ideale en moraal insluit wat geïnternaliseer word deur ouers, gesagsfigure en die samelewing. Waar die id die ego stoot om plesier te maksimeer, stoot die superego dit om moreel op te tree.
Die manier waarop libido uitgedruk word, hang af van die stadium van ontwikkeling waaraan 'n persoon is. Volgens Freud ontwikkel kinders deur middel van 'n reeks psigoseksuele stadiums . In elke stadium is die libido op 'n spesifieke gebied gefokus. Wanneer dit suksesvol hanteer word, beweeg die kind na die volgende stadium van ontwikkeling en groei uiteindelik tot 'n gesonde, suksesvolle volwassene.
Die Libido en Fixation
In sommige gevalle kan die fokus op 'n persoon se libidinale energie op 'n vroeë stadium van ontwikkeling vasgehou word in wat Freud verwys na as fiksasie . As dit gebeur, kan die libido se energie te teë gebind wees aan hierdie ontwikkelingsfase en die persoon sal in hierdie stadium "vas" bly totdat die konflik opgelos is.
Byvoorbeeld, die eerste fase van Freud se teorie oor psigoseksuele ontwikkeling is die mondelinge verhoog . Gedurende hierdie tyd word 'n kind se libido op die mond gesentreer sodat aktiwiteite soos eet, suig en drink belangrik is. As 'n mondelinge fiksasie plaasvind, bly 'n volwassene se libidinale energie op hierdie stadium gefokus, wat kan lei tot probleme soos spykerbyt, drink, rook en ander gewoontes.
Die Libido se energie is beperk
Freud het ook geglo dat elke individu net soveel libido-energie gehad het. Omdat die hoeveelheid beskikbare energie beperk is, het hy voorgestel dat verskillende denkprosesse meeding vir wat beskikbaar is.
Freud het byvoorbeeld voorgestel dat die daad van onderdrukking , of herinnering uit bewuste bewustheid, 'n geweldige hoeveelheid psigiese energie benodig. Enige verstandelike proses wat soveel energie benodig om in stand te hou, het 'n effek op die verstand se vermoë om normaal te funksioneer.