Carpe Diem: Amsterdamse Waterleidingduinen juni 2015 (2)
Geplaatst door Ghita Pluijmaekers op donderdag, juni 18, 2015 Meditatio: Soms word die lewe net een te veel – Jurie le Roux | TEO website of the Faculty of Theology University of Pretoria / TEO Webwerf van die Fakulteit Teologie, U.P.
Meditatio: Soms word die lewe net een te veel – Jurie le Roux
Waarom behandel U my so sleg, waarom is U my nie goedgesind nie (Num 11:11).
Moses kon net nie meer nie. Die volk het mor-mor van Sinai af weggetrek en almal en alles vir hulle swaarkry verwyt. En toe op ’n dag het die nie-Israeliete, die kansvatters wat saam uit Egipte uitgetrek het, begin brom (Num 11:4). ’n Skielike lus vir vleis het hulle oorval en hulle het oor die daaglikse manna begin kla. Vir dié kos was hulle moeg want dit het soos ‘oliekoeke’ gesmaak (Num 11:8). Skaamteloos het hierdie vreemde mense hulle begeerte na vis, wat hulle in Egipte verniet gekry het, asook hulle sug na ‘komkommers, waatlemoene, prei, uie en knoffel’ vir almal loop en rondvertel (Num 11:5). Hulle was sat vir die son, die sand, die woestyn en die manna. Of soos hulle dit self verwoord het: ‘ … nou wurg ons’ (Num 11:6).
Ten alle koste wou hulle terug Egipte toe; terug na die plek waar die kos lekker en die vis verniet was. Egipte was tog nooit so lekker nie want waarom het hulle dan saam met Israel uitgetrek? Met al die gepratery het hulle Israel egter opgesweep en kort voor lank het dié ook begin kla.
God was woedend hieroor en Moses ook. Daar was egter iets in God se reaksie waaroor Moses diep ongelukkig was. Klaarblyklik het dit vir hom geklink asof God hom vir alles verwyt het en daarom sy skerp reaksie. Vir Moses was dit duidelik dat God niks vir hom omgegee het nie en daarom ook sy eerste vraag: ‘Waarom behandel U my so sleg?’. God was onredelik. God het net te veel verwag. Hy het die las van hierdie volk op hom gelaai en toe moes Moses manalleen die drag gedra het.
Wat ‘n mens van hierdie gebeure aangryp, is God se deernis. Toe hulle nog by Sinai gestaan het, het die volk in ’n oomblik van waansin ’n goue kalf gemaak en vir ’n moment het dit gelyk asof God vir ewig klaar met Israel was (Eks 32). God was kwaad, Moses het gepleit en Israel is toe nie uitgewis nie want God se barmhartigheid en genade, lankmoedigheid en liefde het sy woede getemper. Dié dag daar by Kibrot-Taäwa het ’n woedende Moses opnuut dié erbarmende God ontdek. ’n God wat hom laat uitpraat het, maar ook deernisvol gehelp het (Num 11:16-34).
Here, soms word die lewe vir ons te veel en dan knak ons, maar hou ons deur U erbarmende liefde orent en gee ons krag vir hierdie dag. Ó