Toediening van organiese pigmente in ink - Zeya Chemicals
Toediening van organiese pigmente in ink
Met die opkoms en ontwikkeling van ink. Die pigmentbedryf - veral die organiese pigmentbedryf - het aansienlik gegroei. Tans is die algemeen gebruikte inkvariëteite: offset-drukink, gravure-ink, ultraviolet-uithardingsink, flexo-ink, skerminkt en spesiale ink (soos drukink).
Twee: pigmentkeuse van die inkstelsel
As gevolg van die stelsel en toepassing van die ink, is die volgende belangrikste vereistes vir organiese pigmente:
(1) Kleur: Pigment is die chromofoor van die ink, wat eers helder moet wees. Helder en goed versadig;
(2) Die kleurmagpigment kleurvermogen beïnvloed direk die hoeveelheid pigment in die ink, wat weer die koste en ink beïnvloed;
(3) Deursigtigheid en wegkruipprag is verskillend vir die deursigtigheid en wegkruip van die pigment as gevolg van die verskil in drukmetode en substraat;
(4) Glans: As gevolg van die verbetering van die glansvereiste van die gedrukte materiaal, word die vereistes vir die glans van die pigment ook verbeter;
(5) Olie-absorpsie: Die olie-absorpsie hou gewoonlik verband met die verspreiding van die pigmentdeeltjies, benatbaarheid en vog op die wateroppervlak. As die olie-opname van die pigment groot is, word die konsentrasie van die ink nie maklik verbeter nie, en is die ink-aanpassing moeilik;
(6) Dispersibiliteit: Dispergeerbaarheid hou direk verband met die stabiliteit van inkprestasie, is 'n belangrike aanduider. Oor die algemeen verwant aan die benatbaarheid van die pigment, deeltjiegrootte, kristalgrootte, ens .;
(7) Fisiko-chemiese eienskappe Die toepassing van gedrukte materiaal is meer en meer omvattend, dus daar is meer en meer vereistes vir die fisika-chemiese eienskappe van pigmente, insluitend: ligbestandheid, hittebestandheid, oplosmiddelweerstand, suur- en alkali-weerstand en migrasieweerstand.
Die organiese pigment wat in die ink gebruik word, bestaan hoofsaaklik uit 'n azo-pigment (monoazo, disazo, gekondenseerde azo, bensimidazolon), 'n ftalocyanienpigment, 'n meerpigment (suurmeer, alkaliese meer). Hierna volg 'n kort inleiding tot die pigmentkeuse van verskeie groot ink.
(1) Inset vir offsetdruk
Offset-ink het tans die grootste dosis, en die hoeveelheid wat in die wêreldmark gebruik word, maak ongeveer 40% van die totale ink uit en bereik binnelands ongeveer 70%. Die keuse van pigmente wat gebruik word, oorweeg hoofsaaklik die volgende:
1. Die oplosmiddel van die stelsel is hoofsaaklik minerale olie en plantaardige olie, dus bevat die stelsel 'n sekere karboksielgroep (-COOH). Daarom is dit nie moontlik om 'n groot alkaliese pigment te gebruik nie;
2. In die drukproses moet die ink in kontak met die watertoevoerrol wees, sodat die waterweerstand goed is;
3. Die inklaag is dunner tydens drukwerk, dus is die konsentrasie hoog;
4. Offsetdrukwerk gebruik meer oordruk, dus dit verg goeie deursigtigheid. Veral geel pigmente.
(2) Oplosmiddelgebaseerde dryfinkt
Die oplosmiddels in sulke ink bestaan hoofsaaklik uit verskillende organiese oplosmiddels, soos benzeen, alkohole, esters, ketone, ens. Verskillende stelselsoplosmiddels het verskillende vereistes vir die keuse van pigmente, maar in die geheel moet die volgende as geheel beskou word. wys:
1. Die viscositeit van die gravure-ink self is laag, wat vereis dat die verspreiding van die pigment goed is. Goeie vloeibaarheid in die bindmiddel en geen flokkulasie en neerslag tydens berging nie;
2. As gevolg van die drukmateriaal is die oplosmiddelgebaseerde dryfinkt hoofsaaklik vlugtig en droog, en dit is dus nodig om goeie oplosmiddel vry te laat wanneer die stelsel droog is;
3. Die oplosmiddelweerstand is beter; daar is geen verkleuring of vervaag in die oplosmiddelstelsel nie;
4. In die drukproses moet dit in kontak met die metaalrol wees. Die vrye suur in die pigment mag nie die metaalsilinder korruseer nie.
Alkoholoplosbare en esteroplosbare ink in oplosmiddelgebaseerde gravure-ink is minder giftig vir mense. Dit is die toekomstige rigting van ontwikkeling.
(3) UV-uithardingsink (y-ink)
UV-ink is die afgelope paar jaar wyd gebruik. Die jaarlikse groeitempo van meer as 10% is baie hoër as die totale groeitempo van ink. Dit bestaan hoofsaaklik uit drie vorme van offsetdruk, flexo-drukwerk en sydrukwerk. Die droogmetode bepaal die seleksie van die pigment, veral met inagneming van die volgende faktore:
1. Die pigment verander nie van kleur onder ultraviolet lig nie. 2. Om die uithardingsnelheid van die ink te vermy, moet 'n pigment met 'n klein absorpsietempo in die ultravioletspektrum gekies word.
(4) Waterbasis ink
Die waterbasis ink gebruik hoofsaaklik twee soorte flexografiese drukwerk en gravure drukwerk. Aangesien die waterink in die algemeen alkalies is, is dit nie geskik om 'n pigment te gebruik wat ione bevat wat maklik in 'n alkaliese omgewing kan reageer nie: die waterink bevat ook 'n alkoholagtige oplosmiddel, dus is die pigment nodig. Alkoholbestand. Op die lange duur is ink- en UV-ink op waterbasis baie omgewingsvriendelik vanweë hul uiters lae VOC, en is die toekomstige ontwikkelingsrigting van ink. Die ontwikkeling van organiese pigmente moet ook nader beweeg in hierdie rigting.
Derde: die struktuur van die pigment en die oppervlaktebehandeling van dieselfde chemiese struktuur en verskillende kristalle van die pigment, die kleur en prestasie daarvan is baie verskillend, soos koperftalosianien a-tipe is rooi ligblou oplosmiddel onstabiel B-tipe is groenblou oplosmiddel stabiel. Die belangrike eienskappe van die kleur van die pigment, deursigtigheid, olie-opname en weerbestandheid hou direk verband met die deeltjiegrootte van die pigment. Die algemene reëls is soos volg:
1. Die verband tussen pigmentpartikelgrootte, vorm en werkverrigting: hoe kleiner die deeltjiegrootte, hoe beter is die ligweerstand en weerweerstand. Die verspreidbaarheid van die oplosmiddel is ook relatief swak. Die verhouding tussen deeltjiegrootte en kleurlig is relatief ingewikkeld.
Tabel 3 : Verhouding tussen deeltjiegrootte en skadu
pigment Groot deeltjiegrootte Klein deeltjiegrootte
geel rooierige groen
rooi blou geel
Blou rooierige groen
Die verwantskap tussen deeltjiegrootte en wegkrag hang hoofsaaklik van die kritieke waarde van die deeltjiegrootte af. Bo die kritieke waarde neem die ondeursigtigheid toe met die afname van die deeltjiegrootte en bereik die maksimum waarde by die kritieke waarde. As die deeltjiegrootte daarna afneem, neem die ondeursigtigheid af en neem die deursigtigheid toe. In die inkstelsel is die kleurvermoë die sterkste as die deeltjie se deursnee van 0,05 μm tot 0,15 μm is. Verder, as die deeltjie se deursnee van die pigment klein is, is die tussen-deeltjie-gaping groot en is die olie-absorpsiebedrag groot.
2. Verhouding tussen struktuur en eienskappe van pigmente Die verskillende eienskappe van pigmente het 'n groot verband met hul molekulêre struktuur. Ons kan die prestasie daarvan verbeter deur verskillende groepe in die pigmentmolekule in te voeg:
(1) Die bekendstelling van 'n amiedgroep, 'n sulfonamiedgroep of 'n gesikliseerde amiedgroep, wat die polariteit van die molekule kan verhoog en sodoende die ligweerstand, hittebestandheid, oplosmiddelweerstand en migrasieweerstand van die pigment kan verbeter:
(2) Stel chloor of ander halogene bekend om lig- en oplosmiddelweerstand te verbeter:
(3) Inleiding tot sulfonsuurgroepe of karboksielgroepe kan oplosmiddelweerstand en hittebestandheid verbeter
(4) Die instelling van nitrogroep kan die weerstand teen lig en oplosmiddel verbeter.
3. Verspreiding en oppervlaktebehandeling van pigmente Tans, veral gravure-inkt, is geneig om lae viskositeit en 'n hoë pigmentinhoud te hê, en daarom word die verspreiding van pigmente toenemend veeleisender.
Daar is nou 'n manier om ink te vervaardig met gepigmenteerde nat koeke om die glans en vloei van die ink te verbeter. Vanuit die algemene oogpunt het pigmente vir ink 'n organiese neiging, terwyl die neiging van organiese pigmente omgewingsvriendelik is. Elke pigmentvervaardiger moet omgewingsvriendelike pigmente produseer.