العربية: التنقيب عن النفط
فارسی: اکتشاف نفت
हिन्दी: हाइड्रोकार्बन की खोज
Bahasa Indonesia: Eksplorasi minyak
Bahasa Melayu: Penerokaan hidrokarbon
українська: Розвідка нафтових родовищ
Tiếng Việt: Thăm dò dầu khí 2511 Willow Lakes East Boulevard, Greenwood, IN 46143 (MLS #21634914) :: Heard Real Estate Team | eXp Realty, LLC
MLS #: 21634914
2511 Willow Lakes East Boulevard Greenwood, IN 46143 Blue Tie Dye | roselynnlocks video
Teasing and dancing in my blue and pink tie dye top and black panties. Suid Afrikaanse Nuus Thread - Page 80 - Stormfront
Page 80 of 226 « First < 30 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 130 180 > Last »
06-16-2006, 05:47 AM #791
Rowers slaan toe op Spur in Nuweland
KAAPSTAD. – ’n Vrou is Woensdagaand beseer nadat drie gewapende mans op klante en personeel in ’n restaurant in Nuweland toegesak en ’n onbekende bedrag geld geroof het.
Volgens kapt. Randall Stoffels, ’n polisiewoordvoerder, het die drie onbekende mans Woensdagaand kort voor agtuur op die Spur-restaurant op die hoek van Dean- en Hoofweg toegeslaan.
Die mans het die bestuurder en personeel met ’n vuurwapen gedreig om geld oor die toonbank te gee.
“In dié proses is ’n 34-jarige vrou, ’n personeellid, met die vuurwapen oor die kop geslaan. Sy het geringe beserings opgedoen.
“Die rowers het selfone van klante en ’n onbekende bedrag geld gesteel. Hulle het die toneel in ’n swart Peugot verlaat,” het Stoffels bygevoeg.
Die restaurant is kort ná die voorval gesluit.
Enigiemand met inligting word gevra om Stop Misdaad op 08600 10111 te bel.
06-16-2006, 07:30 PM #792
Klakous-opmerking net ‘terloops’ – Nqakula
KAAPSTAD. – Sy wegjaag-opmerking was eintlik “terloops”, het mnr. Charles Nqakula, minister van veiligheid en sekuriteit, sy stelling dat klakouse oor misdaad die land moet verlaat, verduidelik.
Hy het in ’n onderhoud met die Mail & Guardian gister vir die eerste keer verduidelik wat hy bedoel het toe hy vroeër vandeesmaand die DA-parlementslede wat oor misdaad gekla het, in die Nasionale Vergadering (NV) aangevat het. Hy het sy aanval op die DA die volgende dag in die Nasionale Raad van Provinsies voortgesit.
“Hoekom is dit altyd mense met vanne soos Jankielsohn, King en Groenewald wat kla? Hoekom hoor jy nie mense uit die townships kla nie?”
In die onderhoud het hy gesê 19 LP’s het deelgeneem aan die debat oor sy begrotingspos, en net drie van hulle was negatief.
“Ek het na dié drie verwys en hulle by die naam genoem.”
Hy het gesê hy het aan ’n brief in ’n koerant gedink waarin die skrywer gesê het Suid-Afrikaners moet hande vat en van “negatiewe velkleurhoudings” wegbeweeg. Volgens hom weet hy die “klakouse” sal nie die land verlaat nie, maar dit was “ ’n terloopse opmerking”.
“Dit is politiek,” het hy gesê.
Nqakula het gesê hy sélf kla soms dat die vlakke van misdaad onaanvaarbaar hoog is, maar Suid-Afrika het die hulpbronne om misdaad te beveg.
Mnr. Roy Jankielsohn, DA-woordvoerder oor veiligheid en sekuriteit, wat een van die drie “negatiewe” parlementslede was waarna Nqakula verwys het, het gesê Nqakula probeer nou net sy opmerkings “poets”. “Die reaksie op sy opmerkings bewys dat mense baie beledig voel deur die opmerkings, en dit is eintlik hartseer. Ons misdaad gaan gepaard met hoë vlakke van geweld,” het hy gesê.
Nqakula het gesê Suid-Afrika se polisie-opleidingsprogram is “een van die bestes ter wêreld”.
06-16-2006, 07:35 PM #793
Misdadigers buit inwoners se laksheid uit
PORT ELIZABETH. – Die laksheid van mense om hul besittings te beveilig, blyk eintlik die oorkussing van die misdaad-duiwel in dié stad te wees.
’n Algemene laksheid met die beveiliging van voertuie en huise deur inwoners, tesame met die ledigheid van opportunistiese skelms, lei dikwels tot misdrywe wat volgens die polisie en private sekerheidsmaatskappye verhoed kán word.
Sr.supt. Gert van Zyl, bevelvoerder van die Walmer-polisiekantoor, het gesê die indruk bestaan onder mense dat misdaad “nooit met my kan gebeur nie”.
Van Zyl het gesê mense los dikwels hul motor- en huisdeure ongesluit, wat ’n uitnodiging vir diewe is om toe te slaan.
“Misdade moenie net vir versekeringsdoeleindes by ons aangemeld word nie omdat dít ons nie help om die oortreders vas te trek nie.
“Ek doen ’n beroep op die gemeenskap om ons by te staan deur seker te maak dat hul deure gesluit is en om sekerheid in en om hul huise op te skerp,” het hy gesê.
Me. Inge Iosif, skakelbeampte van Atlas-sekuriteit, het gesê baie misdadigers steel om te lewe en niks is te klein om te steel nie.
“Mense dink niemand sal in hul motor inbreek vir ’n paar skoene nie, maar vir ’n honger, desperate persoon is daardie paar skoene ’n aandete werd,” het Iosif gesê.
Volgens haar laat mense gereeld na om hul motorhuise en voordeure te sluit.
“Diewe loop in die nag van deur tot deur en toets wie vergeet het om dit te sluit. In baie gevalle is die motor in die oop motorhuis en ook nie gesluit nie,” het sy gesê.
Swak diefwering is ook ’n groot probleem omdat dit eenvoudig uitgedruk word. Diewe skroom nie om teen pype van woonstelgeboue op te klim nie.
“Mense is te lui om die kar in die motorhuis te trek en los dit vir die nag op die sypaadjie, gewoonlik met die radio in die paneelkissie.
“Vroue los hul handsakke op die passasiersitplek, oop vir almal om hul beursies of selfone te gryp,” het Iosif gesê.
Mnr. Johan Kitching, ’n motorwag van ’n private sekerheidsmaatskappy wat die Bridge se parkeerterrein by die Greenacres-winkelsentrum beveilig, het gesê hy moet dikwels bontstaan wanneer mense hul motordeure en -vensters ooplos en inkopies gaan doen.
Met Die Burger se besoek aan dié parkeergebied het goedere soos inkopiesakke, ’n skootrekenaar en kledingstukke op die meeste geparkeerde motors se sitplekke en vloere rondgelê.
“Mense los ook sonder om te dink hul selfone en beursies in die kar,” het Kitching gesê.
06-17-2006, 10:28 PM #794
Hanlie Retief gesels met Eugene de Kock
"Die reuk van bloed. Dis so helder, ek kan dit proe, die kopersmaak slaan deur in my mond."
Vier, vyf keer per nag skrik Eugene de Kock wakker in sy sel in die Sentrale Gevangenis, Pretoria, met nagmerries oor "brand, vernietiging en dooies" wat "net nooit weggaan nie".
"Soms kan jy nie eintlik die droom onthou nie, maar jou hartklop is omtrent 140. Jy's natgesweet, jy sukkel. Dit kos 'n halfuur om te bedaar."
Met 12 van sy 212 jaar tronkstraf nou uitgedien het dié voormalige Vlakplaas-bevelvoerder met die berugte bynaam Prime Evil verlede week sy eerste media-onderhoud (en volgens hom ook die laaste) eksklusief met Rapport gevoer.
In sy oranje tronkpak lyk hy maerder as twaalf jaar gelede. Sy hare, op 58 nog ver van grys, is spesiaal vir die onderhoud gesny. Hy dra nie meer sy dik bril nie, maar kontaklense. Daar's sakke onder sy oë. Hy kry behandeling vir depressie en posttraumatiese stressindroom. Hy het al selfmoord oorweeg, erken hy, maar in die spesmagte is hulle geleer jy kan altyd nog 'n ekstra tree loop.
As hy sy vingers op die konferensietafel inmekaarvleg, is sy bewegings byna meganies. Die boeie is vir die onderhoud afgehaal.
Ons is van die groot hout-tronkhek af weggelei van die stroom Saterdagbesoekers tot in hierdie stil, gedempte saal. Korrektiewe Dienste se mense sit en luister na elke woord.
Dié twaalf tronkjare, byna heeltyd in eensame aanhouding, som hy op in een woord: "vermorsing".
So ook sy loopbaan van bloed.
Vra hom oor die meer as driehonderd gevegte en voorvalle waarby hy betrokke was, sy eenheid se makabere gewoonte om lyke die lug in te blaas, al daardie karritte langs slagoffers op pad grens toe, op pad na hul dood . . . en hy skud net sy kop.
"Já, ek verdien my lewenslange tronkstraf. Wat ek gedoen het, was verkeerd. Natuurlik beweeg jy buite die wette. Hoe anders sou jy die Nasionale Party aan die bewind gehou het? Daar's hierdie breë grys lyn gewees."
En hy was binne daardie grys lyn?
"Presiés. Hoe het ons nie die lyke opgetel nie, ons s'n en die vyand s'n, alles verniet! Watter vermorsing, elkeen se dood. Almal het familie, almal het verloor.
"En om dit te wéét, ag, dit verniel jou, hééltemal."
En hy's nie die enigste vernielde nie, sê hy. Daar's 'n hele geslag Afrikanermans wat ook maar die NP/NG Kerk-stories geglo het.
"Kyk, as ek 'n NG dominee sien, dan hárdloop ek! Ek's nou by 'n pastoor. Ek het al met die Katolieke gepraat, selfs die Moslems. Maar 'n NG dominee - as hy een keer vir jou gelieg het, gaan hy dit mos weer doen!"
Hý wat in daardie streng Calvinistiese huis in Springs grootgeword het, waar broers pak slae kry as hulle selfs net skuins vir mekaar kyk - hý onthou vandag elke gesig wat hy doodgemaak het.
"Man, hoe skiet jy iemand en onthou dit nie? Hoe vergeet jy die uitdrukking op sy gesig? Die skok, die verbasing, die volslae onbegrip?
"Daar's nie een wat ek náástenby vergeet het nie."
Eugene de Kock, moordspesialis.
"Ek verdién my tronkstraf, ja. Maar is dit reg dat ek die enigste een is wat nou hier sit? Waar's al die ander?
"Dirk Coetzee hoort hier. En Willem (Timol) Coetzee - 'n man wat daarvan hou om te martel. Hy't 'n man aan die veiligheidskantore se verwarmer vasgeketting en met kookwater doodgebrand en later sy lyk op 'n ashoop verbrand.
"Daar's genl. Krappies Engelbrecht. Hy't van al hierdie goed geweet. Hoe't ons hom nie gehelp om bewysstukke te vernietig nie, min wetend dat ek so mý eie bewyse vernietig het vir 'n latere stadium. Maar toe het ek nog daardie f*kkers geglo."
As sy Vlakplaasdade nié die goedkeuring van die destydse owerhede weggedra het nie, as hulle gereken het hy's "van die spoor af", hoekom het húlle hom dan nie toegesluit nie, vra De Kock. Trouens, hy't ritse medaljes en toekennings by hulle gekry.
Hy vertel die storie hoe hulle een oggend vyfuur by die destydse polisiekommissaris (genl.) Johan Coetzee aan huis moes rapporteer nadat hulle vier mense in Swaziland gaan doodskiet het.
"Genl. Coetzee het vir ons koffie gemaak. Dit was die eerste keer dat ek die kommissaris in 'n gown gesien het." In sy glimlag sien jy steeds 'n sweempie bewondering.
"Toe die generaal my hand skud, sê hy: 'Jis, ek weet nie of ek jou hand moet vat nie, jou hande is so vol bloed.'
"Ek kyk toe af na my hande, wonder benoud, hét ek hulle gewas?"
"Toe ek brig. (Willem) Schoon later daaroor vra, sê hy die kommissaris het 'n grappie gemaak.
"En ek vra: 'Maar wat was so snaaks?' "
Hy lag bitter. "Ek het tóé nie verstaan nie, ek was so naïef."
Dis 'n rolprent uit 'n ander era, maar dit draai nog elke dag in Eugene de Kock se kop.
As kind het hy gedroom om 'n veearts te word, maar toe's sy skoolpunte te laag. Nou hang daar diereprente teen sy selmure.
In daardie sel van 1,8 x 2 m. Waar die dae maar stadig begin. En die dae stadig voortgaan.
Soggens oefen hy vir 'n uur. Net lig, sy lyf is vol ou beserings. In die winter keil sy rug hom op, dis van al die landmyne wat onder hul voertuie ontplof het.
Die meeste van die tyd is hy alleen in sy sel. Geen TV nie. Nuus kan hy luister oor die radio. Hy kry een koerant.
"Ek probeer studeer," sê hy, effens selfbewus. "Snaaks genoeg, joernalistiek. 'n Mens het hierdie vae hoop teen alle hoop dat jy wel miskien eendag hier sal uitkom . . . " Sy stem draal, hy is op onseker grond.
Maar dit sukkel met die studie, erken hy. "Die depressie ry my bloots. Dan wonder ek: hoekom nog moeite doen? Dis interessant, probeer ek myself oortuig, jy verryk jou daardeur. Maar dan kom die besef: vir wát? Jy sal hier doodgaan, eendag."
Hy drink ligte kalmeerpille, die anti-depressante het hy sewe maande gelede gelos. "Ek het nie myself gevoel daarmee nie. Maar nou begin die nagmerries weer."
Nee, sê hy geblus, en vryf met sy sneller-vinger oor die tafel. Hy ken nie meer die verskil tussen hoop en wanhoop nie.
Twaalf jaar tussen vier mure is veral moeilik vir 'n man wat lief geword het vir Namibië se vlaktes. Hy mis die vergesigte. Die skoon sweetreuk van 'n dag in die veld. Hy mis sy foksterriërtjie, Vlekkie, se maniertjies. Die vryheid om 'n brood te gaan koop by die kafee "sonder dat twintig ouens vir jou sê jy mag nie".
"Maar ek dink nie eens meer aan sulke dinge nie."
Al wat die lewe die moeite werd maak, is dat hy "heel onwaarskynlik" dalk eendag sy kinders en eks-vrou weer sal sien. Sedert hy in die tronk is, het hy hulle nie gesien nie.
Hulle is . . . iewers. Hulle moes weg, hy wéét sy vyande sal hulle doodmaak "net vir die plesier daarvan". Vir sy twee seuns, Eugene en Michael, is sy raad: "As daar oorlog kom waar jy bly, pak op en gaan elders aan met jou lewe.
"En vergeet wat agter lê. Vergeet dié land (sy lippe krul sinies om).
"Hulle is nou Europeërtjies. Niks meer van hierdie land nie.
"Soos ek ook. Ek's nie meer 'n Suid-Afrikaner nie, ek's net mooi boggerol van dié plek."
"Hoekom net vir my straf? Durban het 'n soortgelyke eenheid gehad as Vlakplaas. En die Oos-Kaap. Ek het nou die openbare slaansak geword vir alles wat in die land verkeerd gegaan het. Dit maak my tot in my hart in siek en gatvol."
Hy bly 'n oomblik stil.
Sê: "Ek verstaan die reg op wraakneming. Maar hoe lank duur boetedoening? Vyf jaar of agt jaar of tien jaar? Hoeveel meer wil jy nou hê? Robert McBride het mense met bomme opgeblaas. Nou's hy 'n (metro-)polisiehoof."
Dit het nooit óóit in daardie tyd by hom opgekom dat dit wat hy besig was om te doen, gruwelik verkeerd is nie?
"Wel, uit 'n Christelike oogpunt het jy geweet, ja, jy maak dood. Maar jy weet . . ." hy soek na woorde . . . "my taalvaardigheid het heeltemal tot niet gegaan hier in die tronk."
Hy word deur 'n bewaarder as 'n "modelgevangene" bestempel. Hy kom goed klaar met almal, maar is in 2002 uit C-Max geskuif omdat hy en die Hani-moordenaars vasgesit het. "Clive Derby-Lewis is agterbaks, 'n politieke lunsriem. Die regses wil so-o graag hê ek moet deel van hulle wees. Ék wat die eerste swart valskermeenheid begin het."
Daar kom trane in sy oë, skielik.
Wat vir hom altyd die lekkerste was, vertel hy, was om vroeg op te staan, 'n uur voor dagbreek, en eenkant in die veld te gaan sit. Dan sit jy en wag.
"Jy hoor eers net een voël, net een enkele voëltjie. En dan hoor jy 'n tweede een op 'n ander plek en 'n derde een, en dan is dit asof die hele bos ontwaak. En dan begin die visarende."
Hy praat al hoe sagter terwyl hy dit vertel. Al hoe sagter, jy hoor amper nie sy laaste woorde nie.
06-17-2006, 10:30 PM #795
Die 21-jarige Zimbabwiese student wat gister 'n Boeing 737 van die Suid-Afrikaanse Lugdiens met 129 passasiers probeer kaap het, wou gehad het die vliegtuig moes na Maputo vlieg pleks van Johannesburg.
Senior polisiebronne het gisteraand gesê die man se naam is glo ene Tanish. Hulle glo hy is geestelik versteur en hy word nie in dié stadium met enige terreurgroepe verbind nie.
Die kapingsdrama het sowat 35 minute ná vlug SA 322 se vertrek uit Kaapstad begin toe die man opgestaan het en 'n lugwaardin om die nek beetgekry het. Hy het 'n spuitnaald teen haar nek gedruk. Hy het aan die deur van die stuurkajuit begin ruk en het geëis om met die kaptein te praat.
Drie manlike passasiers het opgespring en die kaper platgestoei. 'n SAL-vlieënier wat 'n passasier was, is in die hand gesteek toe hy wou help. Volgens 'n betroubare polisiebron is die lugwaardin ook raakgesteek, maar die SAL sê sy is ongedeerd.
Vlugkaptein Neville Reed en die mede-vlieënier, kapt. Richard Albrecht, het die vliegtuig omgedraai en met die vreesbevange passasiers teruggevlieg Kaapstad toe. Die passasiers het gister berading ontvang.
Passasiers het aan Rapport gesê die vliegtuig, wat om 09:40 uit Kaapstad vertrek het, was langer as 'n halfuur in die lug toe die man opstaan en uit die ekonomiese klas in die rigting van die besigheidsklas beweeg het. Naby die stuurkajuit het hy die lugwaardin oorrompel. Een van die passasiers beweer die man het net voor hy opgestaan het strydig met lugvaartreëls op sy selfoon gepraat.
Mnr. Raymond Brook van Johannesburg, een van die mans wat die kaper help oorrompel het, het aan Rapport gesê dit het alles verskriklik vinnig gebeur. "Byna onmiddellik nadat die man die lugwaardin gegryp het, het ek en nog 'n paar mense opgespring en hom platgedruk. Die man het geskree hy gaan ons dagvaar omdat ons hom martel."
Volgens Brook het hy gesien die man het 'n naald in sy hand wat hy in die lugwaardin se gesig gedruk het. "Hy was dreigend en het geëis om na die vlugkaptein geneem te word. 'n Vlugkaptein van die SAL, wat 'n passasier was, het opgestaan en met hom probeer praat, maar hy wou niks weet nie. 'n Stoeiery het ontstaan. Nog 'n passasier het toe opgespring, en daarna ek. Ons het hom op die grond platgestoei. Iemand het boeie gebring en ons het hom met sy eie lyfband vasgebind. Ons is almal baie geskok. Maar in sulke oomblikke dink jy nie - jy doen net."
Nog 'n passasier, mnr. Neels Brits van die Strand, het Rapport gisteroggend omstreeks 11:00 uit die vliegtuig gebel en gesê dié vlug moes omdraai omdat daaar " 'n poging tot 'n kaping was".
Brits was daarna deurgaans met Rapport in verbinding en het vertel die passasiers moes streng opdragte van die nooddienste, polisie en taakspan uitvoer.
Van die aanloopbaan, waar die vliegtuig met tientalle noodvoertuie omring was, is die passasiers met busse na die brandweerstasie op die Kaapstadse Lughawe gebring vir berading. Hulle moes daarna self hul bagasie en handbagasie uitsoek.
Volgens O'Sullivan kan die naam van die lugwaardin nie bekend gemaak word nie "omdat dit nie in openbare belang is nie. Ek wil dit beklemtoon dat sy nie beseer is nie, maar wel, soos die passasiers, berading ontvang het.
"Ons het deurgaans seker gemaak dat die familie en vriende wat die passasiers in Johannesburg moes ontmoet op die hoogte van sake gehou en versorg word.
"Ek wil dit ook beklemtoon dat daar in géén omstandighede enige kaping plaasgevind het nie - dit was net 'n poging.
"Niemand kan enige toegang tot die stuurkajuit kry nie, omdat besoeke aan die vlugkapteins nie meer toegelaat word nie, en die deure gepantser is. Ons het 'n streng beleid hieroor."
Op 'n vraag hoe 'n spuitnaald deur die handbagasie van 'n passasier kon glip, het O'Sullivan gesê dit is die Suid-Afrikaanse Lughawensmaatskappy se verantwoordelikheid.
Van die passasiers het gistermiddag om 16:00 weer na Johannesburg vertrek. Ander het verkies om in Kaapstad te oornag.
06-17-2006, 10:39 PM #796
Nêrens in SA is jy meer veilig nie
Om langs 'n pad in Suid-Afrika stil te hou of gestrand te wees, is soos om jou doodsvonnis te teken.
Só verskriklik is die misdaad op en langs ons paaie dat die Automobiel-Assosiasie (AA) 'n jaar gelede al 'n brief aan mnr. Charles Nqakula, minister van veiligheid en sekuriteit, geskryf het om sy aandag hierop te vestig. Hy het nou nog nie daarop gereageer of ontvangs erken nie.
Die koelbloedige moord op die Kaapse tydskrifjoernalis Megan Herselman (49), waar sy Dinsdagaand by die Rivonia-afrit op die N1-suid-hoofweg in Johannesburg stilgehou het, het opnuut gewys motoriste word daagliks aan rowers uitgelewer. Erger nog is dat wanneer dit gebeur, jy nie op die polisie kan staatmaak om jou te kom help nie.
Die AA sê die voorvalle is "kommerwekkend". "Die situasie is van so aard dat jy enige tyd op enige plek aangeval kan word. Hier is nou soveel misdaad in Suid-Afrika dat jy nêrens meer veilig is nie en daar is niks wat jy kan doen om jouself ten volle te beskerm nie," sê me. Petro Kruger, nasionale woordvoerder van die AA.
Die AA ontvang jaarliks gemiddeld 300 000 oproepe van motoriste wat iewers op die land se paaie gestrand is. Vroue wat alleen of saam met hul kinders reis, geniet voorkeur. En selfs dán kan dit minstens 20 minute duur voordat die AA se geel bakkie tot hul redding kom.
'n Barmartige Samaritaan sal dit ook nie meer waag om stil te hou nie, want rowers gebruik 'n oop enjinkap as 'n lokval. Die eindresultaat: "Jy is 'n sitting duck totdat iemand opdaag om jou te help," sê Kruger.
Herselman het Dinsdag omstreeks 19:35 uit Kaapstad op die Johannesburgse Lughawe aangekom om Rapport se sustertydskrif Drive Out by 'n buitelug-ekspo te bemark.
Sy het om 20:00 met 'n huurmotor - 'n wit Nissan Almera - na die Rooster's Nest-gastehuis in Kyalami, noordwes van Johannesburg, vertrek. Herselman het vermoedelik die padkaart wat die eienaar vir haar gefaks het, vergeet en het op pad daarheen haar Kaapse vriendin vir aanwysings gebel.
'n Ander motoris en sy vriend wat 14 minute te vore deur vermoedelik dieselfde rowers by dieselfde afrit aangeval is, sê die polisie is vir Herselman se moord aanspreeklik.
"Die polisie het ons aan die rowers se genade oorgelaat. Toe hulle (die rowers) klaar was met ons, het hulle 'n ander slagoffer gesoek en haar (Herselman) gekry," sê mnr. Clifford Ranaka (62) van Germiston.
Ranaka se motor het Dinsdag omstreeks 17:00 by die Rivonia-afrit gaan staan. Sy buurman het eers ná 20:00 opgedaag om hom te help. Drie rowers het hulle kort daarna oorval. "Hulle het in Zulu geskreeu: 'Lê plat!' Een van hulle het 'n pistool vasgehou. My instink het gesê ek moet eerder hardloop."
Hy en sy buurman het 'n ent verder in die lang gras langs die hoofweg geskuil. "Dit was 20:27. Ek het die blitspatrollie gebel, want ek was bang die rowers kom soek ons. Die polisieman het gesê hulle stuur dadelik 'n kar."
Ranaka het die blitspatrollie 'n tweede keer gebel en met dieselfde polisielid gepraat. "Hy het gesê ons moet wag, iemand is op pad." Sy derde oproep was om 21:10. "Dit was 'n ander polisieman. Hy het van niks geweet nie."
Volgens konst. Sefako Xaba, polisiewoordvoerder, is 'n departementele ondersoek gelas na die bewerings dat die Johannesburgse blitspatrollie versuim het om op Ranaka se noodoproepe te reageer.
06-17-2006, 10:50 PM #797
'Kwaadwillige' paroolrade hou duisende in sel
Duisende gevangenes word daagliks op die belastingbetaler se koste in die land se 240 tronke aangehou omdat "kwaadwillige" paroolrade glo weier om dié mense op parool vry te laat.
Verskeie prokureurs, asook Lawyers for Human Rights, sê voorts aan Rapport die departement van korrektiewe dienste (DKD) betaal jaarliks "derduisende rande" aan regskoste weens die 52 landwye paroolrade se onkundigheid. Elke keer wanneer 'n gevangene se hersieningsaansoek om vrylating op parool in die hooggeregshof slaag, moet DKD ingevolge 'n kostebevel minstens R30 000 opdok om die aansoeker se prokureur en advokaat te betaal.
"DKD bestee derduisende rande aan regskoste om aksies in die hooggeregshowe teen te staan. Dit is sake wat nooit eens in die hof moes gedraai het nie, maar uit die belastingbetaler se beursie betaal word," sê mnr. Louis van der Merwe van Lawyers for Human Rights.
Volgens hom is daar nou tussen 25 000 en 30 000 gevangenes wat vir parool oorweeg kan word. "Tot 85% van die paroolverwante klagtes wat ons kry, gaan oor paroolrade wat gevangenes nie behoorlik vir vrylating oorweeg nie. Ek sê nie die rade moet almal vrylaat nie, maar doen minstens net 'n billike oorweging."
Alle gevangenes wat vóór 1 Oktober 2004 gevonnis is, is ingevolge Wet 8 van 1959 geregtig om vir parool in aanmerking te kom nadat hy of sy 'n derde van hul vonnis uitgedien het. Gevangenes wat ná 1 Oktober 2004 gevonnis is, moet ingevolge Wet 111 van 1998 eers die helfte van hul vonnis uitdien voordat hulle vir parool in aanmerking kan kom.
Maar volgens mnr. Julian Knight, 'n prokureur van Pretoria, tref paroolrade nie onderskeid tussen die twee groepe gevangenes nie. "Dis 'n groot gemors. Die rade weet nie wat hulle doen nie." Knight het die afgelope ses maande drie suksesvolle hersieningsaansoeke by die hof ingedien. "En dit het DKD elke keer byna R40 000 gekos."
Nog 'n prokureur wat anoniem wil bly, sê die paroolrade "speel God".
"Die meerderheid van die gevangenes het nie die geld om DKD hof toe te vat om op parool vrygelaat te word nie en hulle (DKD) weet dit. Daar sit baie mense wat gerehabiliteer is, maar hulle kan nie uitkom nie." Dié prokureur is besig met drie hersieningsaansoeke.
Mnr. Piet de Bruin, DKD se adjunk-direkteur: paroolvrylatings, sê nie almal wat vir parool in aanmerking kom, word noodwendig vrygelaat nie. "Vrylating gaan oor risikobestuur. As die gevangene 'n risiko vir die gemeenskap is, kan hy nie vrygelaat word nie."
Sedert 2004 dien minstens twee gemeenskapslede op elkeen van die 52 paroolrade. Die gevangene se oortreding, vorige veroordelings, dissiplinêre rekord, houding en fisieke en geestelike gesondheid word in ag geneem wanneer oor sy vrylating besluit word.
06-17-2006, 10:54 PM #798
Oranje Lint sal misdaad hokslaan
Gebuk onder 'n misdaadvlaag het inwoners van Menlopark besluit genoeg is genoeg. Hulle het die Oranje Lint-projek begin waarmee hulle probeer om mense in die gemeenskap bewus te maak van misdaad in hul omgewing en inwoners aan te moedig om te help met die voorkoming daarvan.
'n Helderkleurige 1 m lange oranje lint word prominent voor huise vertoon om steun aan die projek te toon. Dit dui op eenheid tussen die inwoners en dien as 'n afskrikmiddel vir potensiële misdadigers.
"Omtrent twee maande gelede het twee mans 'n jong kuiergas by ons bure probeer kaap," sê mnr. Egedion Ludick, organiseerder van die Oranje Lint-projek. "Gelukkig kon ek en my vrou met vinnige optrede die situasie ontlont voor iemand ernstig seergekry het."
Daar was reeds drie misdaadvoorvalle in Ludick se onmiddellike omgewing. Toe hy eers met ander Menloparkers begin praat, het hy van nog baie ander misdaad in die omgewing te hore gekom.
"Ons het die afgelope week begin om plakkate en pamflette by winkels te versprei," sê Ludick. "In Julie sal ons 'n vergadering met die inwoners, die raadslid van die wyk, Doulien van der Merwe, en private veiligheidsmaatskappye reël."
Ludick hoop om by die vergadering 'n veiligheidskomitee op die been te bring, 'n patrolliestelsel te begin en interaksie tussen die verskillende rolspelers te bevorder.
"Ek kan geen rede sien hoekom daar nie binnekort 'n werkende stelsel op die been kan wees nie," sê Ludick. "Almal moet net iets doen!"
Ludick sê hulle het baie geleer uit die manier waarop misdaad in Garsfontein bekamp is. Daar was reeds van omliggende buurte navrae oor die projek en 'n suksesvolle program om misdaad te bekamp, kan aan ander gebiede bekend gestel word.
Oranje lint is gratis beskikbaar by die Bernina-winkel by die 13de Laan-winkelsentrum in Menlopark. Inwoners van die gebied wat met die bewusmakingprojek wil help, kan die lint voor hul huise vertoon of Ludick by 082-782-4178 bel vir meer inligting.
06-19-2006, 04:25 AM #799
‘Ek het geweet daar’s iets fout’
KAAPSTAD. – “Gaan terug met die trollie! Daar is moeilikheid op die vlug!”
Dié woorde van ’n paniekbevange bemanningslid het me. Vytjie Mentor, Noord-Kaapse ANC-lid en voorsitter van die party se parlementêre koukus, se ergste vermoedens Saterdag bevestig: Die man wat twee rye voor haar gesit en wat sy kon aanvoel nie goeie bedoelings gehad het nie, wou vlug SA 322 van Kaapstad na Johannesburg kaap.
Sy het gister aan Volksblad vertel van die skrikwekkende ervaring toe ’n man die vlug probeer kaap het voordat hy deur passasiers en bemanning oorrompel is.
“Ek het my koerant gelees toe hy opstaan en uit die ekonomiese klas waar ons gesit het, oorbeweeg het na die besigheidsklas. Ek het aangeneem hy wil toilet toe gaan.
“Daar was ’n trollie en ’n lugwaardin (A) voor my en hom en ’n ander bemanningslid (B) agter my en hom. My instink het onmiddellik gesê: Hou hom dop!
“Hy het lugwaardin A rof uit die pad gestamp – meer as wat nodig sou wees om by haar verby te skuur. Ek was steeds agterdogtig . . . en het deur ’n opening in die gordyn (tussen ekonomiese en besigheidsklas) geloer.
“Die lugwaardin het intussen haar trollie vorentoe gestoot en in die trollieruimte gebêre. Ek het gesien hoe hy na die deur van die vlugkajuit gaan.
“Daarna het ek gesien dat ’n man in ’n geel hemp en jeans hom toetakel. Ek het opgestaan en vorentoe beweeg. By die gordyn het ek en die lugwaardin, wat op pad terug na die ekonomiese klas was, teen mekaar vasgeloop.
“Die lugwaardin het histeries geword en aan die ander bemanningslid geskree: ‘Gaan terug met die trollie! Daar is moeilikheid op die vlug!’ ”
In dié stadium het Mentor besluit om na die deur van die vlugkajuit te hardloop waar die man met die geel hemp aan’t stoei was met die kaper. Die besigheidsklas was bykans leeg.
Sy het by die stoeiery betrokke geraak en ’n spuitnaald raakgesien. Dit was omtrent ’n kwart vol bloupers vloeistof.
Dit het haar skielik bygeval dat die kaper dalk makkers aan boord kon hê en sy het besluit om na die eko-nomiese klas te gaan om te kyk of iemand verdag optree, maar dit was nie die geval nie en sy het teruggenael na die stoeiery by die deur van die vlugkajuit.
“ ’n Tweede passasier in ’n wit hemp en ’n man wat ek later agtergekom het ’n vlieënier van diens af was, het die man met die geel hemp intussen gehelp om die kaper vas te pen.
“Hulle het hom hardhandig onder beheer gebring.
“Daar was ’n bietjie bloed, ’n bietjie histerie en minstens twee spuitnaalde: die een met die blou vloeistof en een met deurskynende vloeistof en ’n gebuigde punt.
“Die kaper is geboei in die gangetjie gelaat toe ons teruggedraai het Kaapstad toe. Hy was bewusteloos ná die stoeiery waartydens hy ’n paar keer teen die kop geskop is.”
Mentor het min simpatie met passasiers wat kla hulle is hardhandig behandel deur die lugmag se taakspan wat die vliegtuig betree het op die Kaapstadse Internasionale Lughawe. “Ek dink die lugmag se taakspan het uitstekend gevaar, gegewe die omstandighede. Hulle moes ekstreme maatreëls toepas, want dit was ’n ekstreme situasie.
“Die passasiers wat nie aan opdragte gehoor gegee het nie, was onverantwoordelik. Hulle het moeilikheid gesoek.
“Ek het die hoogste lof vir die lugmag, die polisie en die SAL oor hoe die situasie hanteer is,” het sy gesê.
06-19-2006, 04:32 AM #800
VSA kry ’n donker beeld van Suid-Afrika
WASHINGTON. – Amerika het ’n donker prentjie van Suid-Afrika ná apartheid hier gekry waar die gebrek aan verandering in die land – veral onder wittes – deur rolprentmakers geskets word.
Die nadraai van apartheid en “die hart van om wit te wees” is die deurlopende tema van die Suid-Afrikaanse rolprente en die rolprentmakers wat die fokus is van die jaarlikse Silverdocs-rolprentfees vir dokumentêre rolprente – die grootste in sy soort in die wêreld.
“Wat baie volhardend is, is die gebrek aan verandering en die rassehiërargie van identiteit (veral op die platteland). Ek wys dit om mense te laat wakker skrik uit hul euforie van die reënboognasie,” het mnr. Rehad Desai, regisseur van die rolprent Bushmen’s Secrets, op ’n besprekingsessie van die Suid-Afrikaanse rolprente gesê.
Hy het ’n snit uit sy rolprent gewys waar ’n gesprek tussen mnr. Elias le Riche, voormalige hoof van die ou Kalahari-Gemsbokpark (tans die Kgalagadi-oorgrenspark), en mnre. Jan van der Westhuyzen en Dawid Kruiper plaasvind oor wie Boesmans is en wie nie. Le Riche sê bitter min mense hier is ware Boesmans; die meeste is van gemengde bloed en min praat “Boesmantaal”, want hy ken hulle “asof hy hulle self gemaak het”. Later word Van der Westhuyzen op sy donkiekar gewys terwyl hy sê Le Riche het “Boesmanvroue geskop”.
Mnr. Faith Isiakpere, wat die rolprent Soweto Blues gemaak het waarin die jazz-musikant Hugh Masekela die verteller is, het gesê in die 12 jaar ná apartheid het min dinge in Suid-Afrika verander.
“Die meerderheid plekke behoort nog aan wittes en die meerderheid swartes is steeds ondergeskik. Daar word min gepraat oor apartheid; mense ly aan geheuverlies.”
Hy het gesê apartheid het almal geraak – swart en wit. Ná 12 jaar van demokrasie is die land se mense nog nie bymekaar nie.
As 10% van die mense hul houding verander het, wat gebeur met die ander 90%? het hy gewonder.
“Die realiteit is (die land) het nie soveel beweeg soos die wêreld gehoop het nie. Ek vertel die storie sodat mense daaroor kan praat.”
Me. Portia Rankoane se rolprent Senzeni-na (die titel van ’n protesliedjie in die 1976-opstande in Soweto) handel oor die studenteleier Tsietsie Mashinini wat destyds gesê het swart onderwys is ’n voorwerp wat die blankes gebruik om die swartes beter te onderdruk.
“Die mense wil nie gelykheid hê nie. Hulle wil die tafels omkeer sodat die wit mens kan voel hoe dit voel om onderdruk te word,” het hy gesê.
Rankoane het gesê die demokrasie is 12 jaar oud, maar die regering weier steeds om mense soos Mashinini te erken. “Dit is eers nou wat mense iets doen om hom te erken. As dit nie vir die opstande in 1976 was nie, het ons nie vandag ’n swart regering gehad nie.”
Mnr. Francois Verster se rolprent The Mother’s House handel oor ’n meisie, Michè (14), van Bonteheuwel in die Kaap, ’n tienerma wat verslaaf is aan dwelms, aan vigs ly en in woedebuie uitbars.
“Ek sny nie om myself dood te maak nie, ek voel net beter as ek dit doen,” sê sy as haar linkerpols vol snymerke gewys word.
Verster het gesê hy het gekyk “na die sosiale geweld wat spruit uit apartheid soos dit hom afspeel in ’n gesin”.
Verskeie van die rolprentmakers het gesê die stryd teen sensuur deur die SAUK – die enigste groot geldverskaffer vir rolprente – is so erg as voorheen.
’n Vraag deur Media24 oor hoekom daar nie meer rolprente gemaak word oor die geweld wat nou in Suid-Afrika afspeel – die verkragtings, moorde en rooftogte – het van die rolprentmakers woedend gehad.
“Dit is ’n baie hartseer vraag, baie kortsigtig. Hoekom is dit so? Ek vra dit vir jou. Dit is ’n nalatenskap van apartheid. Die kort en die lank daarvan is swart mense het steeds net die politieke mag, nie die ekonomiese mag nie,” het Isiakpere, ’n Nigeriër van geboorte, gesê.
Op ’n vraag van ’n Amerikaner oor die “onuitgesproke rassisme” wat in een rolprent na vore kom, het mnr. Dan Jawitz, produksieleier van Senzeni-na, gesê Suid-Afrika is beroemd vir rassisme; dit is soos ’n handelsmerk wat hier ontwerp is.
“Maar dit grootste probleem in Suid-Afrika is nie rassisme nie. Die regte probleme is MIV/vigs, misdaad en ’n ondoeltreffende regering. Die misdaad is een deel as gevolg van die nalatenskap van apartheid.”
Desai het ook gesê die rolprent Tsotsi wat vanjaar die Oscar gewen het vir die beste rolprent in ’n vreemde taal, kan die grootste nagmerrie vir Suid-Afrikaanse rolprentmakers word. Wat gebeur is dat hulle die Hollywood-struktuur en -formule van Tsotsi moet volg. “Dit is baie gevaarlik vir Suid-Afrikaanse rolprente.”