PressReader - Beeld: 2016-05-19 - In die spo­re van F1 se gro­tes
In die spo­re van F1 se gro­tes
Beeld - 2016-05-19 - Motors - Hen­drik Ver­woerd
Al­ber­to As­ca­ri, Ju­an Ma­nu­el Fan­gio, Jim Clark, Jackie S­tewart, Ni­ki Lau­da, Alain Prost, Ayr­ton Sen­na, Mi­cha­el S­chu­ma­cher, Fer­nan­do Alon­so, Se­bas­ti­an Vet­tel, Le­wis Ha­mil­ton – min men­se sal stry dat dié na­me on­der die groot­stes in die ge­skie­de­nis van For­mu­le Een tel.
Een ding wat hul­le in ge­meen het, is dat hul­le uit die staan­spoor ’n reu­se-im­pak op die sport­soort ge­maak het.
Dít is waar­om die naam Max Ver­stap­pen bin­ne­kort by dié ly­sie ge­voeg kan word. Sy oor­win­ning in Son­dag se S­paan­se Grand P­rix was die be­ves­ti­ging van die be­lof­te wat hy se­dert sy F1-bui­ging ver­le­de jaar toon. Ná slegs 23 F1-ren­ne en in sy eer­ste ver­sky­ning in ’n me­de­din­gen­de mo­tor het hy met twee wê­reld­kam­pi­oe­ne – in vin­ni­ger mo­tors – en sy eie span­maat af­ge­re­ken.
Om­stan­dig­he­de het we­lis­waar in Max se guns ge­tel. Die twee Mer­ce­des-ja­ers het hul­self uit die eer­ste twee plek­ke ge­haal. Max was die ge­luk­ki­ge wen­ner van Red Bull Ra­cing se stra­te­gie­lo­te­ry deur op ’n twee­stop­per ge­plaas te word, maar hy moes nog steeds die taak vol­voer.
Die ge­volg was dat die 18-ja­ri­ge van Has­selt in Bel­gië met 32 rond­tes van die wed­ren oor die voor­tou by sy span­maat, Da­niel Ric­ci­ar­do (nou op ’n drie­stop­stra­te­gie) oor­ge­neem het. Hy was op me­di­um­rub­ber – ban­de wat vol­gens Pi­rel­li nie veel lan­ger as 25 rond­tes sou hou nie en die taak was om daar­die ban­de tot die ein­de te maak werk. Dít met Ki­mi R­äik­k­ö­nen in die vin­ni­ger Fer­ra­ri, en met ban­de wat een rond­te var­ser was, min­der as ’n se­kon­de ag­ter hom. Daar­by was Se­bas­ti­an Vet­tel en Ric­ci­ar­do op ban­de wat so­wat tien rond­tes var­ser was, vin­nig be­sig om die ga­ping te ver­nou.
Vir daar­die 32 rond­tes, die vol­le twee­de helf­te van die wed­ren, het die jong Ver­stap­pen nie een keer ’n draai te diep bin­ne­ge­gaan nie. Nie een keer het hy te vin­nig ver­snel en wiel­tol op­ge­tel nie. Nie een keer het hy te hard ge­rem en ’n wiel laat vas­slaan nie. Hy het gou be­sef dat as hy die kin­kel aan die ein­de van die rond­te nét reg na­vi­geer, sal hy ge­noeg mo­men­tum deur die laas­te draai op­bou om die Fer­ra­ri in die hoof­pyl­vak ag­ter hom te hou.
R­äik­k­ö­nen het ge­woon nie ’n ant­woord ge­had nie. Met Mer­ce­des uit die prent­jie was dit Fer­ra­ri se bes­te kans op ’n oor­win­ning van­jaar. Ki­mi was ten vol­le be­wus van die feit dat die groot­baas, Ser­gio Mar­chi­on­ne, wat sa­ke uit die kui­pe dop­ge­hou het, met niks min­der te­vre­de sou wees nie.
Tog kon hy die jon­ge­ling nie tot ’n fout dwing nie. Met DRS kon hy tel­kens in die hoof­pyl­vak tot bin­ne ’n hal­we se­kon­de van die Red Bull kom, maar dit was net-net nie ge­noeg om ’n ver­by­steek­po­ging te loots nie. Dit was nog ’n be­wys dat die DRS-stel­sel nie al­tyd ’n ver­by­steek waar­borg nie . . .
Ver­stap­pen het die wen­streep op die ou end slegs se­we tien­des van ’n se­kon­de voor R­äik­k­ö­nen oor­ge­steek en ’n oor­win­ning be­haal.
Dit sal waar­skyn­lik een­dag ge­sien word as die be­gin van ’n le­gen­da­rie­se loop­baan.
Wat Max laat uit­staan bo ’n groot deel van die res van die ja­ers is nie net sy uit­ste­ken­de vaar­dig­he­de ag­ter die stuur en sy goed ont­wik­kel­de ren­in­stink nie, maar iets wat hy ook ge­meen het met die na­me hier­bo: ek­stra brein­ver­moë. Hier is wat span­baas Chris­ti­an Hor­ner daar­oor te sê het: “Ek dink die groot­ste as­pek van sy pres­ta­sie was sy kalm­te. Dui­de­lik het hy baie [brein]ver­moë ag­ter die stuur.
“Met vyf rond­tes oor was ons al­mal baie ge­span­ne, want die ban­de was aan die ein­de van hul leef­tyd. Ki­mi het in sy nek ge­blaas met die dui­de­li­ke voor­de­le wat hy plek-plek ge­had het. En toe kom Max baie kalm oor die ra­dio en vra ‘Kan jul­le as­se­blief vir C­har­lie [W­hi­ting] vra om vin­nig die blou vlae uit te sit [om sta­di­ger ver­keer uit die pad te kry]?’
“Daar was geen be­noud­heid in sy stem nie, geen pa­niek nie, geen span­ning nie. Dit was ’n jong man wat to­taal in be­heer was van wat hy doen. En dis hoe hy is van die oom­blik dat hy die eer­ste maal in die mo­tor ge­klim het.”
Ver­le­de week se ru­briek het só ge­ëin­dig: “Die eer­ste ge­leent­heid wat ons het om te sien of Max Ver­stap­pen die hit­te [in die Red Bull-kom­buis] sal kan weer­staan, is die S­paan­se Grand P­rix hier­die na­week in Bar­ce­lo­na.”
Daar­die vraag is nou klink­klaar be­ant­woord . . . ) Ver­woerd is ’n on­af­hank­li­ke F1­ken­ner en ge­ak­kre­di­teer­de F1­joer­na­lis. Sy ru­briek word op uit­no­di­ging ge­skryf. Om met die skry­wer in ver­bin­ding te tree, stuur e­pos aan hen­drikv@ mweb.co.za of volg hom op Fa­ce­book (fa­ce­book.com/ hen­drik.ver­woerd1) of T­wit­ter (@ver­woerdf1). Vir ’n gra­tis be­kend­stel­lingsko­pie van sy week­lik­se F1­nuus­brief, For­mu­la One Week­ly, stuur e­pos aan f1week@mweb.co.za.
Max Ver­stap­pen wys sy blyd­skap ná sy oor­win­ning in S­pan­je.