Valse wit sampioen: foto en beskrywing, soortgelyke variëteite, om te onderskei van die hede * Ander
Valse wit sampioene verskil van ander in 'n buitengewone bitter smaak, maar lyk soos hul voorkoms: 'n dik been en 'n bruin hoed, waardeur dit soos 'n verskeidenheid boletus lyk. Albei is wydverspreid in naaldwoude met suur vrugbare grond. Lees verder in die materiaal oor hoe u vals van regte boletus kan onderskei, of dit moontlik is om dit te kook en te eet.
As u sampioene versamel vir kook, moet u agterkom hoe hulle van ander soortgelyke sampioene verskil. As u vals boletus of hul eweknieë in kos ingesluit word, kan dit eetbaar en soms gevaarlik wees.
Valse porcini-sampioen (Tylopilus felleus) is in 1788 vir die eerste keer deur die Franse mikoloog Pierre Bulliers beskryf. Aanvanklik het hy die naam Boletus felleus gekry. Hy is aan dieselfde geslag as die regte boletus toegewys. Maar later geïsoleer in 'n aparte - Tylopilus. En nou is dit die enigste verteenwoordiger van hierdie genus wat in Europa groei.
Het jy geweet? Tylopilus felleus is getoets vir antitumor- en antibiotiese eienskappe en het 'n positiewe resultaat getoon, dus word die swam as deel van sommige middels gebruik.
Tylopilus felleus groei in bladwisselende en naaldwoude. Dit word gereeld onder beuk en eikebome aangetref. Vals wit groei in afsonderlike groepe of alleen. Verskyn in die middel van die somer en gaan voort tot vrugte tot in die middel van die herfs.
Die beskrywing van die swam bevat die belangrikste eksterne tekens waardeur dit in die bos herken kan word. Maar dit is die beste om op smaak te fokus, aangesien eetbare blankes nooit bitter is nie.
Het jy geweet? Die bruin netvoet is die rede dat die eetbare Tylopilus felleus verkeerd is vir die eetbare Boletus edulis. Alhoewel laasgenoemde helderder is.
Die belangrikste kenmerke van die dubbele:
Die hoed. Die deursnee is 5–13 cm, soms bereik dit 18 cm. Dit is konvek van vorm, maar dit word wyd konvek of amper plat as dit oud word. Die rande is glad, gesplete en effens golwend. Die oppervlak is droog, glad, sagleerig, soms bedek met krake. Die kleur is bruin, maar as die sampioen in die son groei, brand dit uit en word dit bleek: geel, ligbruin, grysbruin, groenerig. As hy volwassenheid bereik, kry die hoed 'n donkerder skakering.
Been. Lank - tot 10 cm, dikwels geboë, dik, maar nie altyd nie. Daar word veral opgemerk dat die dikte 1,5-4 cm is. Die kleur van bo is witterig of ligbruin. As dit onder val, word dit ligbruin of bruin. Die oppervlak is sterk gaas met 'n breë bruin gaas. Die basale mycelium is wit.
Pulp. Dik, nie hard nie, dikwels elasties, wit. As dit gesny word, verander dit nie van kleur nie. Sommige bronne meen dat dit aan die sny ligrooi is.
Buisvormige laag. Eerstens, wit, word mettertyd pienk. Lyk soos 'n spons. As dit ingedruk word, verander dit van kleur na pienkbruin, maar kom nie in rooi voor nie. So 'n skaduwee kan 'n teken wees van 'n boletus. Die buise is dig, taamlik klein, tot 20 mm lank en eindig in ronde porieë met 'n deursnee van 1-2 mm.
Spoorpoeier. Bruinerig pienk. Die spore is klein, ellipsoïdale.
Ruik en proe. Baie bitter smaak en neutrale geur.
Die naam "felleus" kom van die Latynse "fel", beteken "gal" en verwys na 'n spesifieke smaak.
Dieselfde feit word opgemerk in 'n aantal Russiese volksname van hierdie plant:
Daar is ander, minder algemene name: gemmerbitterheid, bitterheid.
Alhoewel dit vals wit en nie giftig is nie, word dit in die meeste naslaanboeke gedefinieer as eetbaar as gevolg van die bitter smaak. In dieselfde lande word dieselfde akute asma-eienskappe in klein plate gedroog en in plaas van peper gebruik. Die bitterheid van bitterheid kan nie uit die weg geruim word nie, en tydens hittebehandeling versterk dit net.
Het jy geweet? Die Russiese naam "Boroviks" word gevorm uit die plek waar hierdie sampioene in oorvloed gevind kan word - in 'n dennebos.
Dit kom gereeld voor in die lande van Noord-Europa, Kanada, Rusland. Vals wit word ook in dele van Asië en China aangeteken. Hierdie sampioene verskyn in die somer en herfs van Junie tot Oktober of selfs November. Hulle groei op goed gedreineerde suurgronde, wat sanderig, gruis of turf kan wees.
Hulle kan op vogtige plekke gevind word, moerig en waar baie gevalle blare is. Vrugliggame groei ook in die holtes van ou bome, op ou dennestompe of op gevalle stamme.Produktiwiteit is onstabiel. In sommige jare kan 'n groot aantal sampioene voorkom, en in ander nie. Opbrengste is tipies afhanklik van reënval.
Belangrik! Sampioene kan deur Sepedonium ampullosporum beïnvloed word. Besmetting lei tot nekrose van die swamweefsel en 'n kleurverandering na geel, wat veroorsaak word deur die vorming van 'n groot aantal gepigmenteerde conidia (onbeweeglike spore).
Dikwels word vals wit verwar met sampioene en boletus. Maar klein verskille is in grootte, kleur, plek van groei.
As u 'n boletus (Leccinum) sny, dan word die vleis pienk in die snit. Die vlees van die valse wit bloos in hierdie geval. Boonop is die groei van mosterd onder berkbome nog nie aangeteken nie. Laasgenoemde se been is netjies, maar sonder die skubbe inherent aan Leccinum.
Die lig met wit wit verskil. Al die ander variëteite het donkerder bene. Die pulp wit verdonker en byt nooit, en het ook 'n aangename sampioenaroma. Die onderhoed van die galswam is pienkerig, anders as sampioene.
Belangrik! Die vrugliggame van Tylopilus felleus is baie goed in staat om radio-aktiewe sesium uit besmette grond te berg.
Die sampioen van die sampioen word gekenmerk deur 'n kenmerkende gaas op die hoed. Boorboletus word herken deur die bolvormige vorm van die dop en die silindriese been van bruinbruin kleur. Alle eetbare boletus word bepaal deur die onderste laag van die dop. Dit sal wit, gelerig of olywe wees, en enige ander skaduwee is 'n simptoom dat u nie 'n boletus is nie. Dit is nie die moeite werd om so 'n sampioen te neem om jouself teen vergiftiging te beskerm nie. Inname van plant gifstowwe is gevaarlik omdat nie almal sonder gevolge geneutraliseer kan word nie.
Valswit het nie 'n hoë voedingswaarde nie en hoewel dit voorwaardelik eetbaar is, word dit nie aanbeveel vir gebruik nie. Versamel slegs die sampioene in die bos wat u beslis as eetbaar kan identifiseer.