Sefanja 3:14-20 – God is bly oor jou – Son 13 Des 09 » Somerstrand Gemeente
Sefanja 3:14-20 – God is bly oor jou – Son 13 Des 09
Hierdie Sondag word Vreugde Sondag genoem. Pienk kers. Dit is ook die simboliek agter die trompet prent van die PowerPoint.
Hier is sommer 'n storie op Vreugde Sondag om ons te laat glimlag:
Many years ago, before anti-discrimination laws were in effect, Mrs. Rosenberg was stranded late one night at a fashionable resort on Cape Cod – one that did not admit Jews.
Lied 334 staan
Lied 209 (2x) staan
Lank, lank terug in Betlehem v1 en 3 sit
Die opskrif van Sefanja plaas dié boek in die tyd van koning Josia van Juda (640-609 v.C.). Op internasionale gebied was dit die laaste jare van die Assiriese Ryk met die hoofstad in Nineve (die stad Mosul aan die Tigris in moderne Irak). Sedert die dood van koning Assurbanipal in 633 v.C., was dié Ryk sodanig verswak dat Juda prakties weer as 'n onafhanklike land gefunksioneer het.
Koning Josia is bekend vir sy hervormingsmaatreëls wat hy in 622 v.C. begin het. Te oordeel aan die sondes waarteen Sefanja profeteer, moes hy as profeet vóór die hervormings opgetree het. Die twee konings wat voor Josia regeer het, Manasse en Amon, se bewind was juis gekenmerk deur die aanbidding van ander gode, sosiale ongeregtigheid en korrupsie. Sefanja se prediking voor die hervormings van Josia, het dus bygedra tot die terugkeer tot die Here tydens sy regeringsjare. Sefanja waarsku die volk dan ook telkens teen die oordeel van die Here wat uiteindelik sou uitloop op die Babiloniese ballingskap van die ballingskap van 586 v.C.
Sefanja begin met 'n inleiding (1:1) wat beklemtoon dat wat nou volg, die Woord van die Here is tydens die regeringstyd van koning Josia van Juda.
Die res van Sefanja kan in vier groot afdelings verdeel word.
1:2-2:3 – Die eerste deel van die boek bestaan uit 'n oordeelsaankondiging oor Juda en Jerusalem. Die oordeelsuitspraak begin universeel ("Ek gaan 'n einde maak aan alles op aarde, sê die Here" – 1:2) en word dan toegespits op Juda en Jerusalem. Die oordeel gaan plaasvind op die dag van die Here. Let wel, die moontlikheid van uitkoms is egter nog daar ("Miskien bly julle die straf gespaar…" – 2:1-3).
2:4-15 – Die tweede deel bestaan uit 'n oordeelsuitspraak teen die heidense bure van Juda.
3:1-8 – Die derde deel is 'n samevatting van die eerste twee dele en bevat 'n oordeelsuitspraak teen Jerusalem (3:1-5) én die heidense nasies (3:6-8).
3:9-20 – Deel vier van Sefanja bevat egter 'n boodskap van troos en redding vir beide die heidense nasies én Juda.
Lees Sefanja 3:14-20
Ons is baie gewoond daaraan om oor God te dink as 'n God van oordeel. Soos dit ook duidelik blyk uit die eerste drie dele van die boek Sefanja.
Ons dink ook oor Hom as 'n God van genade, soos Sefanja beskryf in hoofstuk 3.
Maar, hoe baie dink jy aan God as 'n God wat bly is oor jou, soos Sefanja hier doen in vers 17?
God is bly oor jou
Sefanja beskryf God besig om te sing, vers 17: "Hy is vol vreugde oor jou … Hy jubel en juig oor jou."
En dit is nie 'n sagte ingehoue lied nie. Die Hebreeuse woorde praat van jubeling. Dit is 'n jubeling soos 'n bruidegom oor sy bruid bly is. Of 'n blydskap soos toe Dawid voor die ark gedans het. God is bly.
Die prentjie wat hy teken is van 'n God wat nie daar ver besig is om ons met arendsoë dop te hou nie. Hy is nie die God van Bette Midler se lied: "From a Distance" nie. Nee, Hy is naby, Hy is by jou. Hy is vol vreugde. Hy is bly oor jou.
Hoe pragtig staan daar nie in vers 17 nie: "Hy is stil-tevrede in sy liefde." Die woordjie stil-tevrede kan ook met rus vertaal word. Hy is rustig-tevrede in sy liefde oor jou.
Geen wonder dat CS Lewis gesê het nie: "The chief business of heaven is joy."
Ek lees dié week die verhaal van die Ledford familie in Amerika. Burnam Ledford was 'n formidabele man, gebore in die laat 19de eeu. As hy terugdink aan sy vormingsjare is daar een spesifieke insident wat uitstaan bo al die ander. Dit was toe hy sy ouma-grootjie gaan besoek het toe hy 5 jaar oud ws. Sy is reeds die vorige eeu gebore, in die tyd van George Washington, en reeds vir baie jare blind. Ledford onthou haar hoe sy in 'n groot stoel gesit het. Sy het hom nader getrek na haar toe, en met haar krom vingers oor sy oë, neus en gesig gevoel om uit te vind na wie hy lyk. En toe gesê: "Yep, he's one or ours." Lenford onthou dit as 'n moment wat hom gehelp het om te verstaan wie hy was: Een van ons.
Dis hoe God oor ons voel: Jy is een van myne. En Hy is bly oor jou.
Dit laat my dink aan die predikant wat besig was met preekmaak toe sy 3 jarige dogtertjie inkom en vra of hy nie met haar wil speel nie. Hy sê toe, hy kan nie nou nie, maar so oor 'n uur. Sy is toe heel tevrede, en sê, ek sal pappa 'n groot drukkie gee as ons netnou speel. Terwyl sy so uit sy studeerkamer loop, draai sy egter om en hardloop na hom toe en gee vir hom 'n groot druk.
Hy sê toe vir haar, maar ek dog jy gaan my netnou eers druk? Haar antwoord – ek wou vir pappa wys waarna pappa kan uitsien.
Dit is hoe God oor ons voel – soos 'n drie-jarige dogter wat nie kan wag om 'n groot drukkie uit te deel nie.
Daarom is dit so merkwaardig vir my dat wanneer God Sy eerste Woord spreek in die Nuwe Testament, die Woord 'n baba word! 'n Kind word met 'n loflied aangekondig, nie met die donderweer en weerligstrale van 'n oordeelswoord nie. 'n Kind word gebore by flou lig, in die stilte van die nag. In plaas van 'n Woord wat die berge skud, wat riviere van lava oor die berge laat afvloei, word die Woord 'n kind, wat aangeneem kan word en ons nie kan seermaak nie, 'n Woord wat ons nie kom bangmaak nie.
Dit is 'n prentjie van God wat ons vandag moet omhels.
Mense is baie keer gereed vir God se woede en glo God is geregtig daarop om so oor mense te voel. Wat egter so merkwaardig is, is wanneer Hy onder ons bly, ongeag hoe ons Hom seergemaak het, kom Hy na ons in liefde, selfs as 'n Kind wat vatbaar en broos is.
Geen wonder dat Henri Nouwen sê in The Life of the Beloved, die belangrikste ding wat jy en ek oor onsself behoort te weet, is dat ons die geliefde van God is.
En Sefanja bevestig dit alreeds in die OT!
Dis met die wete waarmee jy en ek moet leef!
God verander jou lot
Maar dit is nie al manier waarop God hier geteken word nie.
God word ook hier geteken as die Krygsman, die een wat 'n einde maak aan die straffende vyand; wat die rampe afweer, wat die moedeloses opbeur: "moenie jou hande moedeloos laat hang nie!" – vers 16. Hy red en Hy maak bymekaar, dié wat treur van ver af in die ballingskap, wat die smaad namens almal gedra het, en dié wat vernederd agtergebly het in Jerusalem.
Dit sê vir ons, God se glimlag oor ons, sy blydskap oor ons, is die glimlag van 'n Oorlogsheld, wat sy swaard gebruik om die kwaad af te weer, en weer orde en vrede bring. Dit is waarom Hy 'n lied kan sing oor sy mense, want Hy kan hulle lot verander.
En let op hoe groot God se visie van die verandering is. Dit is opvallend dat in vers 14 en 15 Israel telkens naas en uitruilbaar met Jerusalem gebruik word. Die inwoners van Jerusalem sowel as die verstrooide volk van die Here (vgl. 10) sal in die heil deel as die nuwe volk van God.
D.w.s., beide dié mense wat weggevoer is, as dié wat agtergebly het met die ballingskap gaan deel in God se vreugde en die verandering wat Hy gaan bring.
Nou, ons weet uit Jeremia se brief aan die ballinge in Babel, dat die mense in ballingskap ongelooflik moedeloos was, toe dít wat Sefanja aangekondig het gaan gebeur, inderdaad plaasgevind het, en veral die Joodse adel weggevoer is. En dat dié wat agtergebly het, gedink het dat hulle beter daaraan toe was, en eintlik neergesien het op die ballinge.
God se visie is egter, dat beide dié wat weggevoer is, én dié wat agtergebly het, in sy nuwe volk saamgesnoer sal word.
Hy bring dié wat ver van die feestelikheid af is nader. Hy help die kreupeles. Hy maak die verstrooides bymekaar. Hy verander hulle vernedering dat hulle weer in ere herstel is.
En voeg Hy daaraan toe – Julle sal dit met julle eie oë sien. Julle lot sal verander word.
Wat sê dit vir my?
Eerstens – eien dit vir jouself toe
Julle sal dit met julle eie oë sien! Vers 20!
Ek weet nie wat jou pyn of verwagting is nie. Maar dié boodskap is nie vir 'n veraf tyd nie. Dit is vir nou. Jy kan dit vandag vir jou toe-eien.
Tweedens – wees altyd bly
1 Tessalonisense 5:16: "Wees altyd bly."
In 'n tyd waar jy nie die koerant kan oopslaan sonder om 'n angsaanval te kry oor watter ramp nou al weer die land of die wêreld getref het nie, kom hierdie oproep tot lewensvreugde. En dit uit die Bybel!
Ons moet ontdek dat ons geskape is om vir God 'n plesier te wees. Die pragtige Westminster belydenis sê immers dat die hoofdoel van die mens is om God te verheerlik en Hom vir ewig te geniet.
Is dit nie waarvan die engele sing by Christus se geboorte nie, oor die groot blydskap wat met Hom gekom het? Noem die dissipels nie die Christusverhaal die goeie tyding, die blye nuus, die evangelie nie? Sê Jesus nie self: "Dit sê ek vir julle sodat my blydskap in julle kan wees en julle blydskap volkome kan wees" nie?
C S Lewis was reg toe hy sy boek oor redding Surprised by Joy genoem het en gesê het dat die hemel se hoofsaak die vreugde is.
Dit is die wonder van Kersfees, en van die geboorte van Jesus in 'n stal in Bethlehem. God wat bly is, wat sing, wie se stem weergalm oor die aarde, daar by die herders eenmaal, maar ook hier by ons. Ek is bly oor jou. Ek stuur my Seun vir jou. Ek sing omdat Ek bly is oor Hom en wat Hy vir jou kan beteken. En jy sal dit vandag ervaar – die belofte is vir nou.
Derdens – sing jou lied oor God met hande wat omgee vir ander
God se lied moet ons aansteek om self 'n lied oor Hom te sing.
Interessant is hoe Sefanja hier die volk aanmoedig om op drie maniere te sing:
Eerstens moet hulle bly wees oor die groot krag van hulle koning, die een wat hulle vyande kan oorwin.
Tweedens moet hulle bly wees oor die Koning se invloed regoor die wêreld, want hy kan nasies oordeel.
Derdens moet hulle bly wees, want dié Koning is in hulle midde.
Hierdie dinge moet hulle laat uit jubel en sing. Soos Sefanja sê: "Wees met alles wat jy is, vrolik en bly! … Die Here jou God is by jou."
Maar, en dit is belangrik, dié lied is ook 'n lied wat ons met ons hande moet sing – ons hande hoef mos nie meer moedeloos langs ons sye te hang nie, soos vers 16 sê!
Dit beteken dat ons na ons naaste moet omsien en 'n lied in hulle hart moet bring (verhaal van Nxelo).
Feredinand Deist het gesê, soos Christus in ons gestalte kry, neem Hy soms die gestalte van armes, noodlydendes en verdruktes aan. En Hy wag gespanne om te sien of die liefde ons na ons naaste dryf, soos ons ook Matteus 25 lees, waar die skape en die bokke juis geskei word oor wat hulle aan hulle naaste gedoen het.
En waar dit gebeur, bring ons 'n stukkie van die toekoms in die hede in en breek 'n deel van die nuwe hemel en aarde deur waarop ware blydskap en vreugde vir ewig sal woon.