Vergewe God nog steeds my sondes al bely ek dit nie?
Vraag : Vergewe God nog steeds my sondes al bely ek dit nie?
Antwoord: Om die vraag te antwoord wil ek net eers die volgende vraag vra:
Op grond waarvan vergewe God my sonde?
Die antwoord staan baie duidelik in Jesaja 53:5-6. Jesaja profeteer die volgende oor Jesus en die rede waarom dit so nodig is dat Hy moet kom.
Daar staan: 'Oor ons oortredings is hy deurboor, oor òns sondes is hy verbrysel; die straf wat vir ons vrede moes bring, was op hom, deur sy wonde het daar vir ons genesing gekom. 6 Ons het almal gedwaal soos skape, ons het elkeen sy eie pad geloop, maar die Here het ons almal se sonde op hom laat afkom.'
Ons kan dus sê dat God nie my sonde vergewe op grond van my skuldbelydenis nie. Hy vergewe dit op grond van Jesus Christus se kruisdood en opstanding. Jesus het my sonde op Hom geneem en daarvoor kom sterf, d.w.s die straf van God kom dra. Dis die enigste gronde vir my vergifnis.
Hoe kry ek deel in dit wat Jesus kom doen het aan die kruis?
Ek moet met 'n gelowige hart aanvaar dat Hy nie net vir ander nie, maar ook vir my kom sterf het aan die kruis en opgestaan het uit die dood. As ek dit glo, is ek vir eens en vir altyd vergewe van alle sonde, want Jesus is die volmaakte Hoëpriester wat die volmaakte offer kom bring het om God se eis na geregtigheid vir eens en vir altyd te bevredig (Heb 10:1-8, spesifiek vers 12-18). Ek is vir ewig en altyd vrygespreek as ek in Jesus Christus glo (Rom 3:23-23-26). In die Grieks word daar in hierdie verse in Romeine 'n regsterm gebruik, nl. regverdig gemaak. Daar het Iemand gekom wat die regverdige straf, wat ek moes kry, in my plek kom dra het en vir my sy volmaakte lewe kom gee het. As God (die Regter) nou na my kyk dan sien Hy dus geen skuld meer nie omdat Iemand daarvoor betaal het. Hy sien verder ook 'n volmaakte lewe omdat Hy Jesus se lewe sien as Hy na my kyk. Daarom spreek Hy my vry. As ek in Jesus glo is daar dus vir my geen veroordeling meer nie (Rom 8:1). Waar daar vyandskap was tussen my en God as gevolg van my sonde, is daar nou vrede tussen my en God omdat Jesus in my plek gesterf het en opgestaan het uit die dood (Rom 5:1). Dis die gronde waarop ek en jy vergewe word. My skuldbelydenis is nie die gronde vir my vergifnis nie. Jesus se kruisdood en opstanding is.
Waar kom belydenis van my sonde dan in?
Dis gewoon die vrug van geloof. Ek kom eien dit wat Jesus vir my gedoen het, toe elke keer as ek my sonde bely en vra vir vergifnis. Dis keer op keer 'n geloofsbelydenis. God beveel dit, nie omdat dit vir my vergifnis verdien nie, maar omdat dit my herinner aan dit wat Jesus kom doen het. My belydenis is dus ook terwille van myself, want ek beleef dit wat Jesus vir my kom doen het aan die kruis prakties elke dag as ek op my knieë gaan en sê: 'Here, ek is jammer. Ek het U vergifnis en genade nog net so nodig soos gister. Ek bely my sonde en ek erken daarmee dat ek Jesus se kruisdood nodig het en dat ek dit sal nodig hê vir so lank as wat ek hier op aarde lewe.'
Kom ons maak dit baie prakties:
As iemand wat met sy hele hart in Jesus Christus glo een middag by die werk woedend kwaad word vir sy baas wat hom nou al vir jare onregverdig behandel, hom met die vuis slaan, uitstorm, in sy kar klim en wegjaag en minute later sterf in 'n motorongeluk, kan ek steeds sy familie troos met die wete dat sy skuld vergewe is. Hy't dit nie bely nie. Wat hy gedoen het was ongehoorsaam en dom. Dit was sonde. Maar hy het geglo in Jesus en dis die gronde waarop hy uiteindelik vergewe word. Nie sy skuldbelydenis nie. Dieselfde geld vir iemand wat met sy hele hart in Jesus Christus glo maar wat as gevolg van 'n erge depressieaanval sy eie lewe neem. Hy't nie sy sonde van selfmoord bely nie. Tog glo ons daar is genade en vergifnis vir Hom omdat hy in Jesus Christus geglo het. Die bogenoemde voorbeeld troos ons geweldig in ons swakheid as mense. Dinge gebeur buite ons beheer. Soms is ons net so blind vir ons eie sonde dat ons dit nie eers raaksien om te bely nie. Omdat ek in Jesus glo is ek ook daarvoor vergewe. Selfs vir sonde wat ek nog gaan doen. Dis egter ook belangrik om te weet dat dit nie vir ons 'n verskoning word om nie sonde waarvan ons wel bewus is, te bely nie. Om nie sonde te bely nie, terwyl ek daarvan bewus is, is 'n daad van ongeloof! Dit getuig dat ek nie in Jesus glo nie, want ware geloof lei altyd tot belydenis van my skuld.
Is dit dus belangrik om my sonde waarvan ek bewus is voor God te bring en te bely? Uiters belangrik want dit getuig van my geloof in Jesus.
Vergewe God steeds sonde in en deur Jesus wat ek soms vanweë omstandighede en my eie blindheid nie bely nie? Ja, op grond van Jesus se kruisdood in wie en waarin ek glo!
'n Laaste opmerking wat ons dalk 'n bietjie verder kan uitdaag om reg te dink oor sonde en belydenis van ons sonde: Ons is geneig om sonde primêr te beskou as die oortreding van die wet van ' kwaai, streng en regverdige God. As ons so daarna kyk word my belydenis van my skuld gedryf deur vrees vir straf. Die Bybel beskryf egter meermale ons sonde as egbreuk. Ons is God se geliefde bruid, maar ons raak ontrou, stel ander 'mans' bo Hom. Ons harte loop agter afgode aan en daarom doen ons verkeerde dinge. As jy oor sonde begin dink as ontrou teenoor jou ware Lewensmaat, ontrouheid aan die ware 'Een' van jou drome; as jy beleef hoe jou sonde die hart breek van die Een wat vir jou oneindig baie lief het en vir wie jy oneindig lief is, sal jy sonder keer na Hom toe hardloop en sê: 'Ek is jammer!' Die vreugde van 'n herstelde verhouding met Hom wat jy beleef as jy jou skuld bely sal jou motiveer om niks meer vir Hom weg te steek nie.
Johannes skryf in 1 Johannes 4:16-18: '16 En ons ken die liefde wat God vir ons het, en ons glo daarin. God is liefde; wie in die liefde bly, bly in God en God bly in hom. 17 Hiérin het die liefde sy doel volkome met ons bereik: ons het niks te vrees vir die oordeelsdag nie, want in hierdie wêreld lewe ons reeds deur die liefde net soos Jesus. 18 Waar liefde is, is daar geen vrees nie, maar volmaakte liefde verdryf vrees, want vrees verwag straf, en wie nog vrees, het nie volmaakte liefde nie.'
Ware skuldbelydenis word dus nie soos in baie ander godsdienste gedryf deur 'n vrees vir straf nie, maar deur my liefdesverhouding met die Here. Ek huil as Christengelowige oor my sonde en ek bely dit omdat my sonde my verhouding met my Here skade aandoen. Ek juig egter terselfdertyd omdat Jesus vir my vergifnis verdien het en so hierdie verhouding onbreekbaar gemaak het. Dit kan ek beleef elke keer as ek my sonde bely!