Slaan, aard en skree: werk outydse dissipline? - Inligting - 2022
Slaan, aard en skree: werk outydse dissipline?
U kind gaan die soveelste keer vir u mond uit, en u het dit gehad. Verby is u verhewe idees van leerbare oomblikke. Jy skree, "Gaan na jou kamer!" Oomblikke later, terwyl die woorde in jou oor weerklink, besef jy met 'n skok: ek het my ma geword.
Jy is nie alleen nie. Die reaksie op die knie wanneer ons kinders verkeerd gedra, is om presies te doen wat ons as kinders gekry het. Die vraag is: staan ​​hierdie tuggereedskap vir ou skool die toets van die tyd?
Ons het aan ons webwerf mammas gevra watter van u ouers se tegnieke u gebruik het. Daarna het ons na 'n paneel kundiges gekyk om uit te vind wat die moeite werd is om in die tuggereedskapstuk te hou en wat in die asblik gegooi moet word.
Volgens 'n opname op ons webwerf is 81 persent van u as kinders geslaan, en 48 persent van u doen dieselfde met u eie kinders.
Sommige ouers meen dat 'n sweep aan die onderkant 'n effektiewe dissipline-instrument is as alles anders misluk - ander noem dit kindermishandeling. "Ek kan onthou wat ek aangehad het, hoeveel sy my geslaan het, hoe ek weerstand gebied het, en die huil, pyn, woede en vrees," skryf een ma. 'Ek kan nie die les of die daad onthou nie.'
Wat sê die kenners ...
Gooi dit. Spanking wys meestal dat as jy groter is as iemand, is dit goed om te slaan om jou woede te wys of om te slaan om jou eie manier te kry. Die seer, nie die leergeleentheid nie, word die boodskap .– Carl Pickhardt, Stop die skree: Hoe om kwaad konflik met u kind te omskep in positiewe kommunikasie
Gooi dit. Spanking is 'n tydelike oplossing wat meer skade as goed doen. Dit "werk" omdat dit eksterne beheer oor 'n kind is, maar dit bevorder nie interne besluitneming nie. Dit leer kinders eenvoudig om op te tree - of anders. Spanking veroorsaak dat baie kinders eerder op hul straf fokus as op hul swak besluit.
Spanking het ook newe-effekte. Dit is 'n verleentheid, en dit veroorsaak dat kinders kwaad word of dink aan weerwraak. Kinders wat gereeld getref word, voel onseker. Baie mense het 'n swak selfbeeld. Sommige onttrek. Ander raak opgewonde, ooraktief en aggressief. - Sal Severe, Hoe om op te tree sodat u kinders ook sal doen!
Gooi dit. Hoe gaan ons ons kinders leer dat dit nie in orde is om ander seer te maak as ons aanhou om seer te maak nie? Vir 2- tot 4-jariges is baie toesig en afleiding en herleiding beter instrumente. Al die spanspek in die wêreld leer 'n kind nie dat dit nie veilig is om in 'n besige straat in te hardloop totdat hy ontwikkel is om die les te leer nie.
Sommige kinders sal druk en druk totdat hulle 'n spanspek kry en dan gaan sit. Daar is gekondisioneer dat hulle nie gaan sit of saamwerk totdat hulle geslaan is nie.
Probeer eerder 'n ongehoorsame kind stewig op jou skoot hou. Maak nie saak hoeveel sy sukkel nie, moenie loslaat voordat sy kalmeer of ingestem het om saam te werk nie. - Jane Nelsen, die Positiewe dissipline reeks
Om iets lekkers weg te neem, is 'n wyd gebruikte instrument deur ouers van vandag, waarvan baie die gewoonte by hul eie ouers gaan haal het. "Toe ek stout was, was my ouers vinnig om TV-tyd weg te neem," sê een ma, wat nou dieselfde doen met haar eie seun. 'Hy verloor skermtyd of roomys vir herhaalde wangedrag. Maar ek dink dikwels hy word mal, en ek wonder of hy regtig iets uit die ervaring leer.'
Vir die ouers van vandag speel die idee van verlossing 'n belangrike rol. 'Ek gee my kinders byna altyd die geleentheid om maklik en vinnig 'n voorreg te verdien as hulle hul fout erken,' sê 'n ander ma van drie.
Gooi dit. Straf nooi net verset, rebellie of lae selfbeeld. As u kind iets tydens 'n woede-ongeluk breek, kan u TV vir 'n week wegneem. Maar dit leer hom niks nie.
Soek eerder 'n manier om die item te vervang of te herstel. Dit kan beteken dat u geld verdien - selfs klein kinders kan eenvoudige take doen - of die geld uit sy spaarvark of toelae haal.
Of miskien kan hy by jou sit en die artikel weer aanmekaar plak. Hierdie en baie ander nie-strafmetodes is eerbiedig en leer 'n kind belangrike lewensvaardighede. - Jane Nelsen
Ons ouers het dit miskien nie 'n time-out genoem nie, maar maak geen fout nie, hulle het dit gebruik. Bel 'Gaan na jou kamer'? Die tydsduur is steeds 'n gunsteling vir ouers van 2-jariges, 3- tot 4-jariges, kleuters en kleuters. (Ouers van jonger kinders ontdek dat die tegniek nog nie goed werk nie.)
Maar nie alle time-outs word gelykgestel nie. Sommige lesers rapporteer sagter metodes as wat hul ouers gedoen het. 'Ek was redelik gereeld in my kamer toegesluit en het voor die deur geslaan vir aandag. Ek het dit nie so opvoedkundig gevind nie,' sê een ma.
Verander dit. Dit word aanbeveel as die doel positief is: om 'n kind kans te gee om vir 'n kort tydjie 'n pouse te neem en weer te probeer sodra hy beter voel. Hierdie afkoelperiode stel die kind in staat om beter te "doen" omdat dit hom die kans gee om beter te voel. Sedert die termyn time-out As daar soveel negatiewe assosiasies is, vra u u kind om dit te hernoem, soos afkoelplek of voel-goed plek.
Vir baie jong kinders, probeer om 'n tydjie saam te neem op 'n plek wat rustigheid en stilmoedig aanmoedig. Dit kan kussings, 'n gunsteling bedompie of 'n boek om te lees insluit. - Jane Nelsen
Die term grou kan u dalk dink aan tieners wat gedwing word om tuis te bly weens die verbreking van die voorkoms. Maar hierdie tegniek - regtig 'n vorm van die verlies van voorregte - word ook gebruik deur ouers van jong kinders wat sê dat hulle dit by hul eie ouers geleer het. "As my 3-jarige seun terug praat of uitdagend is, sal ons soms sê: 'Ons gaan nie na die park as jy so aanhou optree nie'," sê een ma.
'N Ander ma, wat self die groeityd begin verduur het, sê: "Toe my seun 6 was, was hy gegrond op die gooi van rotse oor die skoolheining op geparkeerde motors. Hy het nie daarvan gehou nie, ek dink nie dat ek dit ook ooit gedoen het nie 'n kind. Maar ek het nooit die oortreding herhaal nie, en ook tot my wete het hy dit ook nie gedoen nie. '
Gooi dit. Soos om voorregte te verloor, werk die grondslag as die kind iets mis waarvoor hy omgee - anders is dit waardeloos. Dit is 'n vermorsing van tyd om 'n 2- of 3-jarige te grond, omdat hulle die verband nie regtig verstaan ​​nie. - Michele Borba
Gooi dit. Die meeste ouers kies 'n aardperiode wat te lank is. Verlengde periodes kan terugval, wat veroorsaak dat u kind agtervolg word of dat hy opgehoop word en 'n negatiewe weerwraaksiklus begin.
Onthou dat u nie 'n grondslag wil hê om almal in die gesin ellendig te maak nie, en as die grondslag nie realisties afdwingbaar is nie, sal dit vir u moeiliker wees om konsekwent deur te voer. - Sal ernstig
Gooi dit. Die grondslag het geen plek in 'n positiewe dissiplinêre benadering tot die grootmaak van 'n kind nie. Kinders hoef nie te ly om te leer nie. Begrafnis is 'n vorm van straf waar volwassenes iets doen om n kind. Dink eerder aan maniere om 'n dissiplineprobleem op te los met jou kind.
As u kinders voortdurend baklei, in plaas daarvan om hulle te grond, kan u hulle na 'n afkoelperiode alleen in aparte kamers toespits op maniere om die probleem op te los - om beurte te maak, die voorwerp in geskil te verwyder of die probleem aan te pak die familie-vergadering agenda. Moenie betrokke raak of u kant neem nie, en vertrou dat hulle dit kan uitwerk, tensy dit 'n probleem is. - Jane Nelsen
As u in 'n huis van skreeuers grootgeword het, is die kans goed dat u ook die volume by u kinders verhoog. En dit beskryf die meeste van ons: Ongeveer 9 uit tien ouers het hul kinders geskree, geskree of geskree in 'n studie deur die Family Research Lab aan die Universiteit van New Hampshire.
Alhoewel niemand daarop dui dat die kwaai uitbarsting van tyd tot tyd lewensgevaarlik is nie, is daar bewyse dat die voortdurende skree net so emosioneel skadelik vir kinders is as fisieke mishandeling.
Waarom huil ons eerder as om sag te bly? Ons skree omdat ons kan, omdat ons voel dat ons kinders nie luister nie, omdat ons kwaad is en nie ander instrumente het om op die oomblik te bel nie, sê Devra Renner, mede-outeur van Mamma skuld, wat 'n geskree-induseerder skree by ma's van skoolgaande kinders.
"Daar word nie 'n groeiende frustrasie gehoor nie, want ons gesinne is op die een of ander soort skerm aangebring," sê Renner. 'Ouers is meer geneig om te skree as hulle probeer om met 'n afgeleide, skermagtige kind te praat.'
Gooi dit. As u gereeld probeer skree, het u 'n siklus geskep wat 'n strik is. U kinders sal wag tot hulle skree om seker te maak dat u besigheid bedoel. Skreeu verminder eintlik jou invloed deur jou tot meer emosionele intensiteit te druk as wat die situasie regverdig - sê, probeer om jou kind te oortuig om sy speelgoed op te tel. Dit bemagtig u kind: Hy weet dat hy u kan ontstel deur te vertraag. Dit is selfvernietigend.
Wees liewer, maar nie emosioneel nie. As u op die punt is om te skree, neem 'n blaaskans of laat u maat inklim. As u afkoel om af te koel, beteken dit nie dat u opgee nie. - Carl Pickhardt
Gooi dit. Die opstel van die volume is nie die manier om te kry wat u wil hê nie. Erger nog, hoe meer gereeld die skree, hoe meer moet dit gebruik word om die werk te doen. Jou kind bou 'n verdraagsaamheid op vir skree, so jou toonhoogte moet harder word, die frekwensie langer - en binnekort skree almal net om gehoor te word. - Michele Borba
Gooi dit. 'N Verhewe, geïrriteerde of kwaad stem stuur die verkeerde boodskap - verlies aan beheer. Dit is dan wanneer kinders die meeste geneig is om u te toets, want hulle besef dat hulle haak en begin dans.
In plaas daarvan moet u toon oordra dat u ferm, in beheer, respek en vasberade is. Stel u verwagtinge op 'n feitelike manier met u gewone praatstem.
U optrede sal u boodskap kragtiger oordra as woorde wat hardop gespreek word, dus wees bereid om onmiddellik op te tree as u kind aanhou verkeerd optree. In plaas daarvan om vir die derde keer die TV uit te skakel, skakel dit eenvoudig vanself af. - Robert MacKenzie, die Stel limiete reeks
Om verskoning te dwing
U wil hê dat u kind beleefd moet wees, maar help dit 'n ongemaklike "jammer" regtig? Of dien dit net om u kind in die openbaar te skaam en te skaam?
Wie van ons het tog nie jammer geword vir verskoning vir broers en susters, om vriende te beledig en net 'n bietjie te eerlik te wees oor daardie vervelige geskenk van Ouma nie? As u die afgelope tyd tyd by 'n sandbak uithang, het u geweet dat die gedwonge verskoning nog steeds op die speelgronde landswyd gemompel word.
Gooi dit. Om 'n verskoning te dwing, is soos om 'n kompliment te bedel. Beide is waardeloos, tensy opreg gegee word. Opregte verskonings is belangrik omdat dit twee belangrike dele van dissipline is: gewete en selfkorreksie.
Verskoning moet gemaak word vir die kind om te leer om opregte berou uit te spreek. Ouers wat weier om wangedrag te erken, moedig kinders aan om die voorbeeld te volg.
Probeer eerder hierdie voorbeeld saam met u kind stel: "Ek is jammer oor wat ek gesê het en as dit u gevoelens seermaak. My woede is geen verskoning nie. Ek sal dit nie weer sê nie." - Carl Pickhardt
Gooi dit. Met 'n gedwonge verskoning ontbreek egte sentiment en is die les verlore. Boonop vind sommige kinders dit moeilik om mondelingse verskoning aan te bied. Maar hulle kan 'n nota skryf, 'n tekening maak of 'n klein geskenk maak, alle aanvaarbare maniere om 'n situasie wat verskoning vra, te hanteer. - Michele Borba
Gooi dit. 'N Gedwonge verskoning is op geen ouderdom toepaslik nie. Al wat 'n ouer doen is om 'n kind te leer lieg. As 'n kind nie jammer is nie, maar 'n ouer hom dwing om verskoning te vra, gaan dit net daaroor om 'n ouer beter te laat voel - dit het niks te doen met 'n kind wat empatie leer nie.
In plaas daarvan moet ouers 'n kind help om 'n verbinding te maak voor 'n regstelling. Vra eers: "Wat het gebeur?" Dan, "Hoe dink jy het Sammy gevoel toe jy sy speelding weggeneem het?"
Nadat die kind 'n kans gehad het om die gevolge van sy optrede te oorweeg en empatie met die ander persoon te hê, moet u opvolg met: "Wat kan u sê om hom beter te laat voel?" U wil hê dat die idee van die kind af kom. - Jane Nelsen
As 'n ouer vind dat sy gebruik maak van belaglikheid, skuld, skaamte en vernedering, sal sy waarskynlik die gewoonte by haar ouers kry. 'Ek vind myself gebruik van frases soos' Wat is fout met jou? ' en 'Waarom kan u nie soos ander kinders optree nie?', 'sê een ma wat soortgelyke opmerkings hoor groei het. 'Ek is seker dit doen niks vir my seun se selfbeeld nie - dit maak hom net kwaad en aggressief. Ek weet dit is hoe ek gevoel het.'
Naamroeping, verkleineer en beledigend ("jy is so 'n slegte seun"), sondebokend en blameerend ("As jy nie so lomp was nie, sou die vaas nie gebreek het nie"), en sarkasme ("Nou dit was slim, "gelewer in 'n bespottende toon) slegs 'n kind bang of skaar. Hierdie negatiewe verbale interaksies kan lei tot emosionele probleme by die kind soos swak selfbeeld, gebrek aan selfbeheersing, impulsiwiteit, probleme met woedehantering, ongeduld, onvermoë om te vertrou, angs en depressie.
Gooi dit. Uit 'n nasionale opname is bevind dat die gemiddelde ouer 18 kritiese, negatiewe opmerkings vir sy kind lewer vir elke positiewe opmerking. Soos die ou liedjie sê: "U moet die positiewe beklemtoon om die negatiewe uit te skakel." Soek maniere om die beste eienskappe van u kind te koester. - Michele Borba
Gooi dit. Ouers wat teregstaan, terg, bespot en kritiek doen, is 'n groot skade aan die selfbeeld van 'n kind. Hierdie taktieke is ook selfvernietigend: enige korrektiewe gedrag word baie swaarder weeg as die koste van nakoming.
Ouers wat mondelings uitval, sien nie die besering wat hulle veroorsaak nie, maar gee net om na die gehoorsaamheid en die woede wat hulle ervaar. Vir straf om te werk, moet dit rasioneel deurdink word, nie emosioneel gedrewe word nie. - Carl Pickhardt
Gooi dit. Boodskappe wat skaam, beskuldig, gekritiseer of verneder word, gaan te ver. Hulle verwerp die kind saam met die wangedrag. As u wil hê dat u vyfjarige moet ophou om haar broer aan die etenstafel te steek, is 'n duidelike boodskap: "Hou u hande van u broer af, asseblief," of "Hou op met u broer." Nie "Waarom moet u so 'n pes wees nie?" - Robert MacKenzie
Kry meer goeie advies oor dissipline vir u kleuter, kleuter of groot kind.
Kyk die video: Mamma Praat Dissipline 1: Dissiplineer sonder emosie (Junie 2022).
Ek raai u aan om op 'n webwerf te kom, met 'n groot hoeveelheid inligting oor 'n tema wat u interessant maak. Daar sal u in alle opsigte alles vind.