Kyk na die manier waarop ons ons lewens leef. Ons is 'n swaar drama. Ons begryp wat ons nie het nie, soos die "perfekte" verhouding of die "beste" werk. Ons weerstaan ​​wat ons het, soos ons daaglikse uitdagings om die lewe te aanvaar soos dit kom. Ons is nie eens gelukkig wanneer ons kry wat ons wil nie, want ons is mense wat in 'n wêreld van vorm en tyd leef, en dus verander alles uiteindelik. As ons aan enigiets vasklou, sal hierdie aanhegsel tot die status quo uiteindelik vir ons 'n ervaring van lyding skep.
Die doel van die spel is regtig om vry te wees; nie vermy of soek nie, maar gebruik alles wat na ons toe kom in ons wêreld van fisiese vorm as ons kurrikulum om bevryding te bewerkstellig. Dit speel die spel so onberispelik as wat ons kan, en nogtans word dit nie gekoppel aan die resultate van wat ons doen nie. Dit staan ​​bekend as "in die wêreld, en nie van die wêreld nie", omdat 'n deel van ons weet dit is nie werklik nie, alhoewel 'n ander deel voorgee dat dit is.