Wysiging soos op 13:38, 23 Januarie 2017
Wysiging soos op 19:09, 31 Mei 2015 (wysig)
Wysiging soos op 13:38, 23 Januarie 2017 (wysig) (maak ongedaan)
* Eweredige massaverspreiding -– die uitleg van 'n agterwielaangedrewe motor is baie nader aan die ideale voor/agter-massaverspreiding as 'n voorwielaangedrewe motor, omrede meer van die enjin tussen die voor- en agterwiele lê (in die geval van 'n mid-enjinuitleg, die hele enjin), en die swaartepunt is baie verder agtertoe geskuif.
* Gewigoordrag tydens versnelling -– gedurende swaar versnelling, is die gewig op die agterste, of dryfwiele, geplaas, wat die greep verbeter.
* Draaisirkel -– met geen ingewikkelde dryfasgewrigte aan die voorwiele is dit moontlik om die wiele verder links of regs te draai as wat moontlik sou wees met voorwielaandrywing. Dit lewer 'n kleiner stuurradius (draaisirkel) vir 'n motor met 'n gegewe asafstand.
* Beter hantering in die hande van 'n kenner -– die beter gewigsverspreiding verbeter die hantering van die motor. Die voorste en agterste bande word onder dieselfde las geplaas, wat beter greep toelaat terwyl daar gedraai word.
* Beter remvermoë -– die beter gewigsverspreiding help voorkom dat die agterwiele sluit onder harde rem.
* Sleep -– agterwielaandrywing plaas die wiele wat die las trek nader aan die punt waar die sleepwa artikuleer. Dit is veral behulpsaam met die stuur, veral vir groot vragte.
* Agtergeneigde massaverspreiding wanneer vol gelaai. 'n Agterwieldryfmotor se swaartepunt verskuif agtertoe wanneer dit swaar gelaai word met passasiers of vrag, wat onvoorspelbare hantering in die hande van 'n onervare bestuurder kan veroorsaak. Dit moet deeglik in ag geneem word met agterenjinmotors, wat uiteraard agterbevooroordeeld is.
* Hoër aanvanklike koopprys -– Moderne agterwieldryfvoertuie is gewoonlik duurder as vergelykbare voorwieldryfvoertuie. Deel van hierdie kan verklaar word deur die bykomende koste van die materiaal en arbeid in die montering van VA-uitlegte, omdat die dryfstelsel nie 'n kompakte eenheid vorm nie. Dit kan egter meer waarskynlik verklaar word deur laer produksievolumes, aangesien die meeste agterwielmotors in die sport/prestasie/luukse kategorie sorteer (met kragtiger enjins), terwyl die VV-uitleg tipies is van massa-geproduseerde hoofstroommotors.
Omrede die stuurwiele ook die dryfwiele is, word VV-uitleg motors in die algemeen as beter beskou as VA-motors (voorenjin, agterwieldryfuitleg) in toestande soos sneeu, modder, of nat teer. Die gewig van die enjin oor die dryfwiele verbeter ook die voertuig se greep in sulke omstandighede. Maar kragtige motors gebruik selde die VA-uitleg omrede gewigsverskuiwing tydens harde versnelling die massa op die voorwiele en dus hul vastrap verminder, en beperk die wringkrag wat aangewend kan word. Elektroniese vastrapbeheer kan wieltol vermy, maar skakel ook die voordeel van ekstra wringkrag/krag uit.
'n Transversale enjin (ook bekend as "oos-wes") word algemeen gebruik in VV-uitlegte, in teenstelling met die VA wat 'n longitudinale enjin gebruik. Die VV-uitleg beperk ook die grootte van die enjin wat in moderne enjinkompartemente gepas kan word, en VV-konfigurasies het gewoonlik 'n [[inlynviersilinder]] of [[V6-enjin]], terwyl langer enjins soos 'n [[inlynsessilinder]] ​​enen 90° [[V8-enjin|V8]] selde sal pas. Dit is nog 'n rede waarom luukse / sportmotors die VV-uitleg vermy. Uitsonderings bestaan ​​ookook, soos die Volvo S80 (FWD/4WD) wat gebruik maak van 'n dwarsgemonteerde inlyn-6 of V8-enjin, en die Ford Taurus, wat beskikbaar is met 'n 60° V8 en allewielaandrywing.
* Verbeterde brandstofdoeltreffendheid as gevolg van kleiner massa
* Koste: Minder materiaalkomponente en minder algehele kompleksiteit tydens installasie.
* Verbeterde [[energiedoeltreffendheid]] van die dryfstelsel. Die direkte verband tussen die enjin en oordrakas verminder die massa en meganiese traagheid van die dryfstelsel in vergelyking met 'n agterwieldryfvoertuig met 'n soortgelyke enjin en ratkas, met gepaardgaande verbeterde brandstofverbruik.
* Monteerdoeltreffendheid: die enjin en dryfstelsel kan dikwels as 'n eenheid geïnstalleer word in die fabriek, wat produksie meer doeltreffend maak.
* Voorenjin, voorwieldryfuitlegte is "neusswaar" met 'n groter massaverspreiding na vorentoe, wat hulle vatbaar maak vir erge stuurtraagheid, veral in hoë perdekragaanwendings.
* ''Wringstuur'' is die neiging van voorwielaangedrewe motors om na links of regs te trek tydens harde versnelling.
* Groter draaisirkel -– VV-uitlegte het byna almal 'n dwarsgemonteerde enjin, wat die mate waarmee die voorwiele kan draai beperk en sodoende die draaisirkel vergroot van 'n voorwieldryfvoertuig vergeleke met 'n agterwieldryfvoertuig met dieselfde asafstand.
* Die voorbande word baie meer gebruik (vir versnelling, rem en draai), wat vinniger slytasie tot gevolg het as in 'n agterwieldryfuitleg.
* As gevolg van geometrie- en verpakkingsbeperkings, het die ''CV''-koppelings (konstantesnelheid koppelings) verbonde aan die wielas 'n neiging om veel vroeër uitgewerk te raak as die kruiskoppelings wat in hul agterwieldryf eweknieë gebruik word.