Die bakker: 'n doeltreffende bouer - diere Lees Meer
Hoof diere Die bakker: 'n doeltreffende bouer
Die bakker: 'n doeltreffende bouer
Die nes van hierdie voël het 'n klein luik en binne -in 'n broeikas; Hulle gebruik dit slegs een keer in hul lewe, en dan word dit deur ander voëls gebruik
Geskryf deur Yamila, 10 Mei 2018
Laaste opdatering: 10 Mei 2018
Een van die belangrikste kenmerke van die oond is die vermoë om die nes te bou met 'n meer as eienaardige vorm: sirkelvormig en met 'n voordeur. Hierdie klein endemiese voëltjie uit Suid -Amerika is werklik ongelooflik. Leer hom ken in hierdie artikel!
Eienskappe en habitat van die hornero
Die furnarius -familie bestaan ​​uit agt verskillende spesies, in die volksmond bekend as 'horneros' omdat hul nes in die vorm van 'n klei -oond is. Almal kan gevind word in Suid -Amerika, van Colombia tot Argentynse Patagonië.
Die gewone oond is die algemeenste in die subkontinent, waar dit ook alonsito of tuis genoem word. Dit is ongeveer 23 sentimeter lank, weeg ongeveer 60 gram en is skaars seksueel dimorf. Die enigste verskil tussen die geslagte is dat die mannetjies 'n bietjie robuuster is en hul vlerke langer is.
Al sy vere is rooibruin, met verskillende skakerings op die vlerke, maag en kop. Sy snawel is verleng en eindig in 'n punt, en net soos die bene, is dit donkergrys. Daarbenewens is die oë swart en kan dit soms 'n witterige keel hê.
Hierdie voël het baat gevind by die teenwoordigheid van mense en verskyn in baie liedjies, legendes en verhale van Suid -Amerikaanse folklore. Boere 'aanvaar' dit omdat dit insekte in die veld vreet. Boonop is dit gekies as die nasionale voël van Argentinië en verskyn dit op die hoogste banknote van die land.
Gesang en nes van die hornero
Die twee opvallendste kenmerke van hierdie voël is, aan die een kant, die vokalisasies en, aan die ander kant, die konstruksie van hul neste. Wat die lied betref, word die eerste klank gemaak deur die mannetjie en dan reageer die wyfie. Die note is goed gedefinieer, ietwat metaalagtig en baie intens.
Alhoewel hulle regdeur die jaar kan sing, is dit meer algemeen om hulle te hoor in die stadium voordat die eiers gelê word, aangesien hierdie klanke 'n skakel en kommunikasie tussen paartjies is. As dit verband hou, sing die horings in duet, rek hul nekke, terwyl hulle hul sterte sprei en effens met hul vlerke klap.
Wat die bou van sy nes betref, doen hy dit in bome, dakke of ligpale. Die werksaamhede begin in April en al die werk duur tot vier maande. Beide die wyfie en die mannetjie werk saam aan die take waarvoor hulle verskillende materiale benodig: modder, aarde, mis, groente vesel, blare, klein stene en alles wat hulle onderweg vind.
Om by hierdie materiale aan te sluit, genereer die oond 'n soort spesiale 'speeksel'. Binne -in die nes is 'n broeikamer, gevoer met vere en strooi. Die ingang van die huis is gewoonlik aan die voorkant geleë.
Aan die einde weeg die nes ongeveer vyf kilo en word slegs een keer gebruik. Aan die einde van die kuikens lê en grootmaak, verlaat hulle dit. Hulle word dan gebruik deur ander voëls soos benteveos, swaeltjies, mossies of goudvinkies.
Voeding en voortplanting van die hornero
Die hornero het 'n redelik sittende lewe, is baie territoriaal en vlieg gewoonlik nie te lang afstande nie. Dit voed insekte soos kakkerlakke, krieke, kewers, miere, wurms, spinnekoppe, ens. Soms kan u sade of graan eet. Versamel terwyl u deur gras of kaal plantegroei loop.
Oor voortplanting, hierdie voël is monogaam en pas lewenslank. Die paartyd is tussen lente en somer - van September tot Maart) - en die wyfie lê vier eiers, met 'n spasie van twee dae tussen elkeen, wit en ovaal.
Na 17 dae van inkubasie word die kuikens gebore, wat geen vere het nie en blind is. Hulle is afhanklik van hul ouers om hulself ongeveer 'n maand lank te voed. Sodra die kleintjies die nes verlaat, bly die egpaar nog 'n paar weke op dieselfde plek, terwyl die kinders af en toe terugkeer: hulle word eers heeltemal onafhanklik totdat hulle nege maande oud is.