Phlox paniculata: beskrywing, landing en versorging, foto - Tuin blomme, plante en struike - 2020
Phlox paniculata: landing en versorging
Die phlox paniculata is 'n algemene winterhardende, ligvochtige tuinplant, onderskei deur 'n verskeidenheid variëteite. Helder bloeiwyses - die rede vir die naam van die kruidagtige plant van die Sinyukhov-familie, flox in vertaling van Grieks - "vlam".
Meerjarige behoort aan die groep van hoë phloxes, en die blomtyd is gevarieerd en hang af van die verskeidenheid. Ons beskou in die artikel die eienskappe van die plant en versorging van hierdie plant.
Die plant word ook "Flame Plant", "Torch" genoem, omdat hulle eers flox gekweek het met 'n blink skarlaken skaduwee van bloeiwyses wat soos vlamme lyk. Na die werk van telers het 'n verskeidenheid kleurkombinasies verskyn: van suiwer wit en blou tot kersie rooi en pers.
Daar is rasse met bloeiwyses in twee kontrasterende skakerings, byvoorbeeld, Phlox Aspic is aantreklik met helder pers blomme met 'n sneeu-wit middel.
Die phlox paniculata is 'n klustertipe kultuur, wat 'n meerjarige kruid in die vorm van 'n bos is, met 'n panikulêre bloeiwyse op die top van die stam wat gevorm word in die vorm van 'n bal of losse borsel.
Dit kan goed weerstaan, as die grond bedek is met 'n dik laag sneeu, verkies dit 'n matig humiede en warm klimaat. Baie variëteite van phlox paniculata word onderskei deur blomdatums, lengte, stamlengte, kleur en vorm van bloeiwyses, weerstand teen siektes.
Crohn se. Struike in hoogte van 60 tot 150-180 cm, met lang stingels wat stewig staan, maar taamlik broos, teen die einde van die groeiseisoen is vatbaar by die basis. Variëteite met 'n hoogte van meer as 'n meter benodig ondersteuning.
blommeDie blomme word op die top van die stam gevorm. Blomme is biseksueel, buisvormig, met vyf blare (sien foto). Die kleure is nie net monofonies nie, maar ook met spikkels, beroertes, rand langs die rand van die blare. Bloei duur vanaf 3 tot 6 weke, begin afhangende van die verskeidenheid in Junie, Julie, Augustus en September. Knoppe bloei geleidelik en vervang die reeds vervaagde bloeiwyses elke week.
Vrugte en blare. Die blare is gepaar, lansetvormig, sit in die pare in pare, dwars. Die blom droog geleidelik na verdorings, wat vrugte vorm in die vorm van 'n klein drie-nes saad boks.
Onder die kleure van flox bly panikulum nie geel weens die gebrek aan nodige pigment nie. Die meeste variëteite het 'n aangename, delikate aroma wat in die aande of na die reën intensifiseer.
Die langste plante groei wanneer hulle in 'n effense skaduwee geplant word. Dit word nie aanbeveel om 'n blombedding met phlox naby lila, berk, spruce te plaas nie - hulle oppervlak wortelsisteem sal nie toelaat dat blomme ten volle ontwikkel nie.
Die versamel en gedroogde blomme van flox in Rusland is gewy op die vakansie van die Verlosser van Heuning saam met ander medisinale plante. Kruie-infusies het hoofpyne behandel en die gesondheid, geluk en welsyn van kinders, swanger vroue en vroue in arbeid aangetrek.
Die naam van floxes word geassosieer met 'n pragtige legende, volgens watter blomme ontstaan ​​het uit fakkels wat op die grond gegooi word, wat die pad van Odyssey tot die koninkryk van Hades verlig.
Landing en voorwaardes
Phlox paniculata eerder pretensieel, groei op verskillende gronde. Optimale vir plantplante sal gebiede wees met klein hellings, nat grond.
Dit is wenslik dat die plek van die blombed gedurende die ure van die aktiewe son geskadu word deur skaars bosse, bome, beskerm deur heinings of geboue van wind waai. In die noordelike streke met 'n koue klimaat, kies hulle gebiede wat uit die noordewind beskerm word en oop van die suide, suidoos en wes.
Plante pas areas van die blombedding langs yl bome, gee 'n ligte deurskynende skaduwee, ligte tuinpaaie, gange. Die landingsplek, wat slegs tot 11 en na 15 uur onder direkte sonlig val, sal jou toelaat om luukse blombosse met lush helder knoppe te kry.
Die regte besluit is om phlox langs klein bome te plant, want in die winter absorbeer baie sneeu naby die stamme, 'n dik laag wat die plante sal beskerm teen vries. In die natuur, floxes is inwoners van bosglans, dus deklaag van gevalle blare van bome wat die wortelpunte van groei met 'n dik laag dek, bevorder reproduksie deur vegetatiewe middele - van die oorblyfsels van risome.
Gekoppelde floxes is pretensieloos, weerstaan ​​die somerhitte gedurende die groeiseisoen, indien daar genoeg water is en daar geen droogte uit die warm wind is nie. In die lente sal kort ryp tot -3 ° C die knoppe beskadig, maar die stamme en blare bly ongeskonde.
In die winterperiode, in die afwesigheid van sneeubedekking, groei die groeipoppe uit en die wortelsisteem sterf teen -20, -25 ° C. Plante word korrek gesny en bedek met 'n mengsel van turf en grond, strooi en sparke sal goed by -30 ° C winter.
Ten spyte van die feit dat floxes beskou word as 'n onverskrokke kultuur, dra hulle skaars droë lug. Hoë aanpasbaarheid laat jou toe om te oorleef in moeilike omstandighede, maar dit het 'n negatiewe impak op die dekoratiewe karakter van die bosse en die kwaliteit van blom.
Die hoogste behoefte aan warm klam lug in flox kom voor tydens die vorming van knoppe. Maar waterlogging het ook nadelige gevolge en word die oorsaak van poeieragtige skimmelagtige infeksie. Dit is belangrik om 'n balans, water en spuitplante betyds te handhaaf gedurende periodes van te droë winderige weer.
Gepantserde phloxes groei goed op gekweekte, vrugbare, bevogtigde gronde, hulle hou nie van suur gebiede nie. Sodanige grond word voor plant geplant voordat dit geplant word. Blomme groei swak in moerasagtige laaglande en op arm sandhope.
Swaar leem word verryk met organiese materiaal, voeg sand, turf by. Sandgrond met voldoende humus inhoud sal jou toelaat om sterk en pragtige phlox bosse te groei.
Die beste tyd vir die plant van flox is die lente (April-vroeg in Mei). Gedurende hierdie tydperk is hoë grondvog en relatief lae lugtemperatuur voordelig vir die vinnige wortel van plante en beter oorlewing.
Ook phlox kan aan die einde van Augustus - vroeg in September geplant word. Tydige plant in die herfs bied ook goeie wortels en volop blom volgende jaar.
Kompos word tydens die voorbereiding by die grond gevoeg, turf word by sandgrond gevoeg, en loom word deur sand gefasiliteer. Bevrug met 'n kompleks van minerale bemestingstowwe tydens die grawe. Die grond kan onafhanklik gemaak word deur turf, sand en humus in gelyke hoeveelhede te meng of 'n universele in 'n gespesialiseerde winkel te koop. Stap-vir-stap instruksies vir landing:
Lente plant is gedoen in April, herfs - in Oktober.
Die gate word nie te diep gegrawe, 25-30 cm, wat fokus op die grootte van die wortelstelsel van die saailing nie.
Die afstand tussen plante is 35 tot 50 cm, afhangende van die verskeidenheid. Hoe hoër en groter die bosse, hoe meer ruimte benodig hulle.
Die onderkant van die gat val 'n derde van die grond in die vorm van skyfies aan die slaap.
'N Sapling word op 'n heuwelgrond geplaas, die wortels word noukeurig reggestel.
Slaap goed in die gat, probeer om nie die lugruimte bokant die wortels te verlaat nie.
Die wortelnek word nie begrawe nie.
Warm die saailing met warm water, kompakteer die grond om die stam.
Kruis naby-stam sirkel met turf, laag nie dunner as 5-7 cm.
Panicled phloxes vereis nie 'n spesiale benadering nie; vir goeie groei en 'n dekoratiewe voorkoms is dit genoeg om 'n geskikte landingsplek te kies, dit betyds te water en indien nodig te voed.
Moet nie toelaat dat die grond gedurende die groeiseisoen tydens droogte uitdroog nie. Die mees belangrike oomblik is die lente groei van lote, die vorming van bloeiwyses, knoppies. Op hierdie stadium word water minstens een keer per week gedoen. Op 1 vierkant. m vat ongeveer 20 liter water. Om stagnasie van vog te vermy, word plante op klein hellings of in goed gedreineerde grond geplant.
Na die begin van die blom word water minder gereeld uitgevoer, sodat die vog minder verdamp, verwyder die bloeiwyses wat verwelk. In die warm seisoen het die blare besproei.
In 'n lang en droë herfs word waterplante verleng tot Oktober, om die plant nie voor die winterslaap te verswak nie. In die gereelde seisoen stop hulle vog 'n paar weke voor ryp. Die beste tyd van die dag is die oggend of aand.
Die wortels van phlox paniculata is vlak, ongeveer 15 cm ondergronds geleë. Daarom moet ons nie die droë boonste laag van die aarde toelaat nie, sowel as oormatige vog. As die plant blare stadig en sag lyk, is dit nodig om te water.
Water vir besproeiing word voorlopig verdedig in tenks vir verhitting in die son. Gieter met koue water, veral gedurende die tydperk van intensiewe groei, lei tot krake van die lote.
Minerale kunsmis komplekse word gekies met inagneming van die lewensiklus van floxes. In die lente benodig plante stikstof, tydens blomkalium en fosfor. Gedurende die tydperk van saad rypwording en ophoping van voedingstowwe, is fosfor nodig voor die winter.
Die eerste lente dressing word vroeg in Mei uitgevoer, 25-30 g ammoniumnitraat, 30 g superfosfaat en as - 50 g word onder die bosse ingevoer.
Aan die einde van Mei word 'n mullein-infusie gevoer: die huidige spoelwater is 1:10 verdun.
Tydens die vorming van knoppe herhaal die eerste voeding.
Na blom word die plante gevoed met 'n universele kompleks, byvoorbeeld, Kemira word bekendgestel - 50 g.
Gedurende die periode van groei en blom, het blaar bo-dressings 'n goeie uitwerking. Spuit die blare Uniflor mikro (5 ml per 20 liter water) of 'n as-oplossing.
Geknipte phloxes benodig nie knyp of knyp nie, aangesien dit die dekoratiewe effek sal beskadig en die kwaliteit van die blare nadelig beïnvloed. Snoei is nodig vir plante in die vegetatiewe tydperk - wat nie meer as 7 lote in 'n bos verlaat nie, hulle bereik die mees welige blom en groot helder blomme.
Die grond word tydens die groeiseisoen losgemaak en blom gereeld nadat dit gereei word, wat die vorming van 'n harde kors op die oppervlak voorkom. Terselfdertyd voer ons onkruid uit, in die tweede helfte van die vegetatiewe tydperk, wat die puin rondom die bos skoonmaak. Verplichte mulch in die lente sal help om vog in die grond te behou, beskerm die wortels van oorverhitting in warm weer.
Phloxes verloor oor die tyd rypweerstand, dus elke 4-6 jaar moet plante ou bosse verdeel en hulle na 'n nuwe plek oorplant. Hierdie proses verjongend die plante en het 'n positiewe effek op die ornamentele en blom intensiteit. Basiese reëls:
Die optimale tyd vir oorplanting is van die middel van Augustus tot die middel van September, maar as dit nodig is, sal die floxes die prosedure weerstaan. In die somer is die hoofvoorwaarde vir sukses om te voorkom dat die wortels uitdroog en alles vinnig doen,
vir die plant kies die kantdelki plante, is die ou sentrale deel weggegooi,
Die beste tyd vir die prosedure is vroegoggend of aand op 'n bewolkte dag.
goeie wortels vereis gereelde water vir die eerste twee weke,
Wortels van plante is taamlik dun, so hulle grawe dit so versigtig as moontlik, probeer om nie die aar kamer te beskadig nie.
Die maklikste manier om 'n paar plante gelyktydig te kry, is deur 'n ou bos te verdeel. Daarbenewens word hulle gebruik om te saai en te kweek.
Dit is die beste om die prosedure uit te voer nadat die bos verdwyn het, in die laat somer - vroeë herfs. Al die bloeiwyses word van die bos afgesny en laat net blare op die stam 30-40 cm hoog. Versigtig grawe die plant, bepaal die jongste dele van die risome en sny 'n 5-10 lote met 'n graaf of byl. Hulle word dadelik in nuwe plekke gesit.
Hierdie tipe broei begin in die lente, in Mei. Hulle kies sterk lote en sny hulle af aan die basis, en laat 'n onaangeraakte "hak" - 'n aanhegtingspunt na die maagstreek, wat die oorsprong van wortels het. Die lengte van die sny is ongeveer 10 cm, dit is beter om die blare te verwyder.
Die steggies sit op 'n skaduwee bed met los, vrugbare grond. Om 'n mikroklimaat te skep, bedek met plastiek wrap, gereeld natgemaak, gespuit en uitgesaai. In die herfs word gewortelde steggies in 'n permanente plek geplant.
Phlox sade word in die winter, in Oktober-November, kort voor ryp geplant. Vars plantmateriaal word gekies, aangesien ontkieming baie vinnig verlore gaan.
Naby die vrugbare, bevrugte grond is vlak, baie salovodie strooi eenvoudig op die oppervlak. Met die smeltwater gaan die sade self na die gewenste diepte na die grond toe. In die lente, twee weke na die opkoms van lote, ontkiem hulle en vestig hulle op 'n permanente plek.
Die mees algemene siekte van phlox paniculata word as poeieragtige skimmel beskou. Vir voorkoming, laat hulle nie toe dat die grond oorverhit word nie, verdikking van die bosse, onkruidgroei naby die plant.
In die stryd teen die siekte moet die aangetaste dele afgesny en verbrand word nadat al die bosse met een van die volgende preparate behandel is: Topas, Rilomil Goud, Bordeaux-mengsel. Vir die voorkoming word bespuiting uitgevoer in die lente, voor blom.
Van virale siektes, floxs is vatbaar vir besmettingsverskuiwing - 'n verkleuring van die blare. Patogene en draers - nematodes en insekte. Geaffekteerde plante breek heeltemal uit en vernietig.
Verswakte plante is besmet met nekrotiese vlekke, blaarkrul, roes, fomoz. Rupspille, slakke, slakke word meganies geveg, versamel met die hand, vasgevang.
Op arm grondsoorte sonder gereelde toedienings groei lae bosse met klein blomme. Die gebrek aan vog beïnvloed die ontwikkeling is ook nie die beste manier nie - blom in sulke gevalle is swak. Phloxes verdra nie oorverhitting van die wortels nie - dus, nadat die plant onder die direkte strale van die son geplant is, word swak struike met ligte blomme verkry.
Om floxes die wintertyd goed te kan oorleef, wag hulle in die herfs op die eerste ryp, wat bevestig dat die beweging van die sappe gestop het. Nadat die plant die blare laat val het, is die grondgedeelte heeltemal afgesny. Groeibokke word versigtig begrawe met deklaag, 'n dik laag grond word bo-opgestort. In gebiede met erge winters word die plant ook bedek met groen blare, strooi, bedek met sneeu.
Panicled phloxes word geliefd deur tuiniers vir hul pragtige geur en verskeidenheid kleure. Volgens die resensies lyk die plant sowel in enkelplante, grasperke, en in komplekse multistouch mixborders, wat 'n helder agtergrond skep vir die eerste rye lae-groeiende plante.
Die plant is ongewoon populêr met liefhebbers van ruikers en blommerangskikkings, want die snyblomme versier en vul die kamer met 'n aangename reuk. Die eenvoud van die plante en die verskeidenheid van variëteite lok liefhebbers van pragtige tuine, sodat jy 'n dekoratiewe uitsig van die terrein kan skep van vroeg na lente tot laat herfs.
Om te verhoed dat siektes voorkom, moet die keuse van plantmateriaal aandag gee aan die kwaliteit van saailinge - hulle moet nie spore van parasiete, skade en droë gebiede wees nie. 'N "kwarantyn" bed, geleë ver van ander aanplantings, sal toelaat om siek en swak plante te bereken.
Ontsmetting van tuingereedskap en grond met spesiale voorbereidings sal beskerm teen toevallige infeksies met virusse en parasiete.
Vir die gebied wat deur die wind geblaas word, word floxes gekies met 'n kompakte, lae bos. Byvoorbeeld, die Aspies wissel tot 75 cm en benodig nie die installering van 'n ondersteuning nie. Op sonnige plekke lyk variëteite wat bestand is teen vervaag, goed, maar die gebrek aan lig sal nie toelaat dat Phlox sy volle potensiaal bereik nie.
Phlox paniculata (Phlox paniculata) is 'n meerjarige kruid 35-150 cm lank. Die meeste variëteite vorm bosse met 'n hoogte van 60-70 of 80-100 cm. Dit moet onthou word dat hierdie parameter wissel, afhangende van die intensiteit van die verligting. In die blink son is die plante laer, maar selfs 'n twee-uur-middagskadu verhoog hul hoogte. Stingels is baie sterk, reguit, teen die einde van die groeiseisoen houtagtig.
Die kleur van die phlox paniculate is nie geel nie. Hierdie pigment is afwesig in die groep van die sogenaamde rooi variëteite. Die kleur van hulle word oorheers deur bloedrooi kleur van verskillende versadiging van beide warm en koue kleure. Daarom is daar in die beskrywings sulke definisies soos rooi-pienk, rooi-pers, ligoranje-rooi, persrooi, ens. Die situasie is soortgelyk in die groep oranje of salm. Hierdie kleure is baie eienaardig en kompleks, hulle kom ook in verskillende intensiteite met die toevoeging van pienk en karmyn.
Om 'n plek te kies vir die plant van flox, moet jy onthou oor die groeitoestande van hul wilde familie. Hulle word aangetref in gebiede met 'n matig warm en baie humiede klimaat. In die winter is daar dikwels geen sneeu nie en die gemiddelde temperatuur is ongeveer + 4 ° С. As 'n reël, dit is weivelde, riviervlaktes van riviere of boskante, met bros, nie verhit deur die son, vogtige grond met voldoende organiese inhoud.
Een van die belangrikste vereistes om plantluise in die tuin te plant, is die moontlikheid om plante te plant. Selfs in plekke met 'n noue grondwaterafsetting gedurende die lang droogtyd, ly die flooksies baie uit uitdroging. Die tweede belangrikste voorwaarde vir hul suksesvolle kultuur is voldoende grondvrugbaarheid. Jy kan 'n landing in oop areas, en in gedeeltelike skaduwee. Наилучшими все же будут места под защитой кустарников или редких деревьев с легкой тенью в жаркие полуденные часы, особенно для темноокрашенных сортов. В таких местах лучше накапливается снег, и флоксы меньше страдают от резких колебаний температуры в зимнее время.
Желательно, чтобы участок имел небольшой уклон, тогда в период таяния снега и продолжительных дождей растения не затапливает водой. Неблагоприятны для посадки склоны, где почва быстро перегревается и пересыхает. Daarbenewens ly flolox aan wind, en in die winter, wanneer sneeu van die helling afblaas, kan hulle vries. Die plekke onder die kranse van bome met 'n vlak wortelstelsel (berk, wilg, populier, gran, ou lila bossies) is ook nie geskik nie.
Blomme tuin met flox kan gereël word vanaf die oostelike, suidoostelike, suidwestelike en westelike kant van die huis. Die ergste van alle plante sal naby die noordelike muur en in die skaduwee van naaldbome voel. Hulle kan in sulke toestande leef, maar dit sal onmoontlik wees om volle bloei te bereik.
Hierdie koudbestande kultuur is stabiel in die moeilike gebiede van Noord-Rusland met 'n kort somer. Hier word floxes geplaas in gebiede wat beskerm word teen koue winde en oop van die suidelike, suidoostelike en suidwestelike kante, op verhoogde warm beddens, met betroubare winterskuiling. Voorkeur moet gegee word aan variëteite met 'n korter groeiseisoen, dit wil sê vroeg en vroeg-medium, die middel- en laatstes verlaat.
In die omstandighede van 'n skerp kontinentale klimaat van Siberië, die Altai-gebied, die Oeral met koue, dikwels sneeulose winters, flox, word goed belig, beskut van die windplekke met die grootste ophoping van sneeu. Vir die winter is skuiling met turf, vel of nie-geweefde materiaal in verskeie lae nodig. In sulke gebiede is dit ook nodig om rasse te kies met vroeë blomtydperke.
In die suidelike streke, vir die plant van floxes, is dit nodig om die mees klam te verwyder, beskerm teen droë gebiede in ligte penumbra, naby bome, agterplaas van lang struike, geboue en ook naby waterliggame. Hier moet voorkeur gegee word aan latere rasse.
Dit is beter om phloxes op oop plekke te plant, maar in die middag word die plante deur skaars bome en struike beskadig. Dit dien ook as beskerming teen die drogingswerking van die winde. Die oppervlak van die perseel moet plat wees, sonder holtes, met 'n effense helling vir die vloei van oortollige smelt en reënwater.
Phlox bereik die beste dekoratiewe effek op los, gesoute organiese bemestingstowwe, en voldoende vogtige gronde. Met 'n gebrek aan vog verhoog die konsentrasie soute in die grond wat 'n nadelige uitwerking op die ontwikkeling van plante het: die onderste blare word bruin, krimp en val vroegtydig, die plante het 'n depressiewe voorkoms. Swaar kleigrond is ook nie geskik vir flox nie.
Die grond moet vooraf voorberei word: wanneer lente plantplante - in die herfs, in die herfs - in die somer. Eerstens moet jy die grond tot 'n diepte van 20-25 cm grawe, kies die onkruide versigtig (veral meerjarig). Voeg dan organiese bemestingstowwe by (bemesting, kompos, turf kompos - 1-2 emmers per 1 vk M of 1/4 emmers hoenderdruppels), houtas 100-200 g en minerale bemestingstowwe. Misstowwe word begrawe tot 'n diepte van 10-15 cm, aangesien die grootste deel van die wortels van floxes op 'n diepte van 15 cm geleë is.
Die beste tyd om plantluise te plant, is vroeg in die lente (April-vroeg in Mei), aangesien die hoë grondvog en relatief lae lugtemperatuur die vinnige wortel van plante en 'n beter oorlewingsyfer bevoordeel. Jy kan plantluise aan die einde van Augustus - vroeg in September plant. Tydige en behoorlike herfsaanplanting bied ook goeie wortels en volop bloei in die volgende jaar.
In die herfs moet phlox met stingels geplant word, net hul boonste derde afsny, aangesien sonder blare, waaruit voedingstowwe na die wortels kom, plante nie die wortels van die volgende jaar op risome kan plant nie. Stingels kan eers gesny word nadat die grond vries, en die blare sal deur ryp vermoor word. As 'n uitsondering kan flox in die somer oorgeplant word, maar plantgroei word sterk vertraag. Voor die grawe moet die bosse natgemaak word, en wanneer dit uitplant om die grond op die wortels te hou. Dit is beter om 'n bos in groot dele te verdeel.
Die voedselarea vir lae-groeiende variëteite van flox is 35x35 cm, vir langes - 50x50 cm. Met sulke plant groei hulle op een plek 4-6 jaar. Dit is nodig om in die gate te plant voordat dit geplant word en met water gespoel word. Die wortelstelsel moet vrylik geplaas word. Wanneer plant wortels moet reguit sodat hulle in verskillende rigtings gerig is en 'n bietjie af. Nadat jy 'n bos gestig het, vul die gat met die grond, druk die grond tot by die wortels. Dit is nodig om te grawe sodat die bokant van die risoom by die geplantte bos 3-5 cm onder die grondoppervlak is.
Phlox is rypbestand. Swak verdraagsaamheid van vogtekort, terwyl bloei verswak, en die onderste stamblare word geel, uitdroog en verdwyn. Baie reageer op minerale en organiese bemestingstowwe, baie lig-benodig. Hulle groei die beste op vrugbare, goed bevrugte en gedreineerde gronde.
Hoe om phlox te bemes?
Die toediening van toppe tydens die groeiseisoen van plante moet uitgevoer word met inagneming van die fases van hul ontwikkeling. Sodra die sneeu smelt en die grond uitdroog, moet 2-3 tot 30-jarige bosse 20-30 g ammoniumnitraat, 30 g superfosfaat en 40-50 g houtas droog word, gevolg deur hulle in die grond in te bedek met 'n hoender tot 'n diepte van 3-5 cm In die 2de helfte van Mei moet bemesting met gefermenteerde 1:15 mullein-infusie (1:25 hoendermis) of 15-20 g ammoniumnitraatoplossing in 10 liter water per 1 vierkante meter gedoen word. Voeg gedurende die tydperk van plantbloei dieselfde kunsmis by met 20-30 g as. Aan die begin van blom om die beste dressing volle minerale kunsmis te gee: 20-30 g in 'n droë vorm.
Misstowwe moet onder die basis van die bos toegedien word, voor en na die toediening van die vloeibare kunsmis, moet die grond natgemaak word. Droë kunsmis om brandwonde te vermy, kan nie op die blare gestrooi word nie. Groter voordele kom uit die bosse (een keer 'n somer) met mikroelemente: 2-3 g boorsuur en 0,1-0,2 g kaliumpermanganaat (10 liter per 1 vk M).
Behoorlike natmaak is belangrik
Behoorlike plant en gereelde voeding sal nie suksesvol wees as flovisse nie genoeg water het nie. Struike moet natgemaak word sodat die grond altyd nat is. Phlox het 'n kragtige wortelstelsel wat bestaan ​​uit dun vertakkingswortels, waarvan die hoofmassa op 'n diepte van 15 cm geleë is. Daarom is hulle veral sensitief vir watertekorte.
Daarbenewens ontwikkel flukse in die proses van groei so 'n massa blare, stingels en blomme wat 'n groot hoeveelheid vog verteer. Sonder water word die stingels van flox laag, die bloeiwyse vorm minder en die blomme krimp, blom kom voor en eindig vinnig. Laer blare word geel en uitdroog.
In warm, droë weer moet natmaak gedoen word sodat die water die hele wortellaag week. Besproeiingskoers - 15-20 liter water per vierkante meter. m. Dit is beter om dit aand toe te spandeer, en na elke water of reën moet die grond onder die bosse noodwendig geknip en gekap word.
Moenie vergeet dat die onkruid nie net jou blomtuin netjies lyk nie, maar ook as 'n toevlugsoord vir plae en siektes dien. Dit kan dus nie sonder onkruid word nie.
Gee aandag aan die lang rasse van flox: sommige van hulle het onstabiele stamme, so hulle moet vasgemaak word. In die herfs, met die ontstaan ​​van ryp, word floxstingels van die grondoppervlak afgesny. Sny stingels wat wenslik is om te brand of verwyder van die terrein. As phlox vir die winter beskerm word, is dit wenslik om verskeie kristalle van blou vitriol in die middel van 'n bos te gooi vir die voorkoming van siektes.
Dit is nuttig om die flox vir die winter te dek. In die sentrale Rusland, met 'n sneeubedekking van 50-60 cm, verdra foslox ryp tot -20 ... -25 ° C. In baie ernstige en klein sneeu winters kan plante egter vries, veral rasse van buitelandse seleksie.
Daarbenewens groei die bos elke jaar meer en meer. Saam met hom groei sy wortelstelsel, en dit gebeur op 'n vreemde manier. 'N Stingelspruit uit die kuilgat en die eerste streke horisontaal onder die grond, buig dan steil en gaan na die oppervlak. Onder die grond het die knie gevorm, wat later na hout verander. Jong wortels begin daaruit groei, en in die herfs op dieselfde knie word nuwe groeipoppe bo die wortels gelê.
Dus, elke jaar groei die risoom in lengte met 1-3 cm en groei gelyktydig hoër en hoër. Ten slotte begin dit uit die grond uitbuig. Plante met uitsteekende risome in die winter kan sterf, en lote uit knoppe wat te naby aan die oppervlak of op die ou dele van die risoom gelê word, ontwikkel swakkes. Die struik van die plant verval, groei man, begin dan ouderdom.
Gelyke dele van risome in die middel van die bos sterf af, terselfdertyd veroorsaak rotting en dood van die wortels. Uiteindelik breek die bos in afsonderlike dele, en die grond is uitgeput, wat op sy beurt lei tot plantverdikking, vermindering van blom. Om die verouderingsproses te vertraag en die bosse te beskerm teen vries in die winter, is dit raadsaam om jaarliks ​​die mulch phloxes te dek.
Ligte kolle ontwikkel op die blare, hulle versprei op die blaarblad, later vervaag en nekroties. Soms is daar net groeivertraging: sommige variëteite is latente (verborge) virusdraers.
Die siekte word veroorsaak deur 'n ratelende of krullerige tabakstreepvirus. Benewens flox, raak dit aster, gerbera, hiasint, gladiolus, krokus, lelie, narcis, pioen, primula, tulp, cineraria. Die grootte van virusdeeltjies is 190X22 en 45-110X22 nm. Dit word oorgedra deur nematodes van die genus Trichodorus. Rattle is algemeen in Sentraal-Europa.
Blare word klont, krullerig, nekrotiese kolle van onreëlmatige vorm verskyn op hulle, glans of bedek met skurwe. Die are word bruin, dan sterf. In ander gevalle ontwikkel 'n swartagtige rand van hulle of 'n geelgroen mosaïekpatroon. Die groei van die stamme word vertraag, hulle is effens gebuig en bedek met enkele nekrotiese stroke of skurwe. Die internodes is verkort, die plant is kompak en bosagtig in gewoonte. Bloei word nie waargeneem nie of dit is skaars. Dikwels word aangetaste phloxes uitdroog en sterf. Die siekte word veroorsaak deur die tabaknekrosvirus, waarvan die virusse bolvormig is, hul deursnee is 26 nm. Verspreide grondzwam (Olpidium brassicae).
Die siekte manifesteer hom aan die begin van die groeiseisoen van plante, die simptome is duidelik sigbaar in Mei en Junie. Op flox verlaat chlorotiese ligte kolle en kenmerkende ringpatroon word gevorm. Op die blaarplate van individuele lote sigbare gebiede van geel kleur, van verskillende grootte en vorm. Met 'n sterk nederlaag dek die mosaïek die hele plant, dit lyk kort en blom nie. Die blare word gedraai en vervorm.
Die veroorsakende middel van ringvlek is die tamatie-swartringvirus. Sferiese virusdeeltjies, 28-30 nm in deursnee. Dit word oorgedra deur aalwurms van die genus Longidorus.
Op die blomblare is sigbare ligte beroertes, met 'n sterk nederlaag van bloeiwyses, word die kleur ligter as hierdie een tipies vir hierdie verskeidenheid. Daar is vasgestel dat die siekte deur 'n rezu mosaïekvirus veroorsaak word. Hierdie patogeen het 'n wye verskeidenheid gasheerplante en van blomgewasse raak angelier, kaktus, delphinium en tulp. Die vorm van virions is sferies, deursnee is 30 mm. Dit word geduld deur aalwurms van die Xiphinema genus (Xiphinema).
Hoekom word dit genoem?
Hierdie blomplant word phlox genoem, wat "vlam" beteken in Grieks, 'n Sweedse dokter en natuurkundige Karl Linnaeus. Die feit is dat die meeste wilde spesies van 'n blom 'n vurige rooi kleur het, wat herinner aan flitse van vlamme. Minder algemeen is die Duitse weergawe van die naam. Vertaal uit die taal van Goethe flocken - flakes (sneeu). Jy kan dit maklik glo deur die dikte van hierdie plant met baie wit miniatuur sterblomme voor te stel.
Die tuisland van flox word beskou as Noord-Amerika, waar die meeste oorspronklike spesies groei. In Europa en Asië kan jy 'n enkele wilde-groeiende spesie vind - Siberiese flox. Dit is 'n klein plantjie met kruipende lote en skaars blomme.
In totaal, meerjarige flox ongeveer 70 spesies, en hulle is verdeel in grondbedekking en spuit. Een jaar is slegs een verteenwoordiger van hierdie familie - phlox drummond.
Phlox paniculata, of Phlox paniculata, beter bekend as die tuin, bloei vanaf Julie tot herfs ryp. Die hoogte van hierdie plant, wat deel uitmaak van die Sinyukhov-familie, kan wissel van 40 tot 150 cm. Die wortelstelsel is meerjarig, maar al sy bogrondse dele, blomme, blare en stamme, nadat die saad ryp word, sterf in die laat somer - vroeë herfs.
Die kragtige wortelsisteem van die veselagtige tipe, wat paniekbevestiging het, word gekenmerk deur 'n oppervlakkige rangskikking van dun en vertakte wortels, waarvan die meeste in die grondlae van 4 tot 20 cm geleë is. As gevolg van hierdie struktuur is floxes baie veeleisend op grondvog en voeding sowel as sy gebrokenheid.
Phlox paniculata vorm groeikoppe op die risoom, aan die basis van die stam, net bo die punt waaruit die hooftak van die wortels strek. Volgende seisoen sal 'n nuwe skiet van so 'n knop gemaak word. In die plek waar dit van die ou wortel afwyk, vorm jong wortels. 'N bietjie hoër - nuwe groeibokke. As gevolg van sulke prosesse styg die risoom jaarliks ​​en brei dit uit, asof dit uit die grond kom. Vir normale groei en pragtige blom van die bos, is dit nodig om die aarde jaarliks ​​daaruit te gooi en sodoende nuwe jong wortels te sluit.
Phlox-variëteite van paniculata
Aangebied in moderne tuine, bloei verskillende plante van hierdie spesie op verskillende tye. Afhangende van die tydperk waarin phlox paniculata bloei, word die volgende groepe onderskei:
vroeg (Junie-Julie) variëteite soos Muscovite, Arctic, Thunderstorm, Scarlet Flower,
medium (Julie-Augustus), byvoorbeeld, Phlox Panama, Aurora, Nuwe, Afrika,
later (van Augustus tot die eerste ryp), byvoorbeeld, variëteite Winter Merkhen, Viking, Kirmmeslender.
Gewilde variëteite van paniekflox van verskillende kleure
Die tydsberekening van blom is belangrik, maar die meeste tuiniers, wat rasse van flox panikuleer, georiënteer op die kleur. Die tabel hieronder toon die gewilde plantvariëteite:
Die blom is wit met 'n skaars merkbare rokerige pienk skaduwee, die kroonblok is pienk
Die blom is suiwer wit, wielvormig
Wit, wielvormig, met 'n duidelik omskrewe karmynkleurige oog
Die blom is wit, met 'n skaars merkbare blouagtige tint, kroonblare met 'n golwende rand
Pienk blomme met 'n ligte karmynskadu, in die middel is daar 'n groot vervaag van ryk karmynkleur.
Donker pienk, skouspelagtige blomme met 'n rokerige silwerige skaduwee, met 'n wit sterretjie in die middel
'N Ligte pienk blom met 'n helderrooi ring.
Salm pienk blom met karmyn ring en dowwe wit sentrum
Helder blomme van 'n pragtige salm-pienk skaduwee, minder intens kleur in die middel en met 'n klein framboos-oog
Waller-Franklin Saad, 1939
Salm-skarlakenblom met karmynring
Die blomme is donker cinnabarrooi, fluweelagtige, aan die basis van die golwende blare 'n streep donkerrooi kleur
Rooi-Crimson Met Rich Karmine Oog
Oranje-Crimson blomblare vervaag nie en verloor nie hul kleurversadiging nie
Die stervormige blom is geverf in 'n ligte oranje-rooi skaduwee, met 'n binneste kersring
Blomme is oranje-rooi, met 'n ring van karmynkleur
Rooi met 'n bloedrooi skaduwee, die helderste nader aan die rand van die blare
Effens geboë blomblare het 'n ryk framboos-lila geverf, baie helder kleur, hul binnekant is pers
Crimson blomme, baie helder, bestand teen reën en vervaag
Blomme fluweel, donker pers kleur
Kroonblare pers-pers tint, in die middel van die blom wit meeldrade
Die kleur is versadig pers-karmosyn, ligter na die middelpunt.
Blou, Lilac Violet, Lilac-Blou
Die kleur is bleek, persblou, met 'n pers oog
Die ronde blomblare is ligteblou met violette vlekke, en in die middel is lila.
Golvend blare - diep pers, effens verdwyn
Die kleur van die kroonblare is diepvioletblou, ligter na die middelpunt, met 'n donkerpaarsoog, in die aand word dit donkerblou
Die blomme is ligte lila-blou, met bleek wit streke nader aan die middel, in die aand - blou
Wielvormige blomme is geverf in 'n ligte lila kleur, met 'n framboos-pers ring
Die blomme is pers-lila-pers, teen twilight helderblou
Die kleur van die kroonblare is pienk, getinte met 'n ashaas, die peephole is pers en die meeldrade is goue.
Effens konvekse blom van pers kleur, aan die rand van die blare, is daar 'n rook in die vorm van 'n dik silwer skakerings
In die middel van die blom is 'n pers-violet sterretjie, waaruit 'n silwer waas oor al die blare versprei.
Выбирая и подготавливая место для метельчатых флоксов, следует помнить о том, что этот цветок предпочитает хорошо удобренные, плодородные почвы и обильный полив, но при этом не переносит застоя влаги. При работе с таким растением, как флокс метельчатый, посадка не представляет сложностей. Dit is net belangrik om te onthou dat hulle swak ontwikkel en bloei aan die noordelike kant, in gebiede wat deur die heersende winde, op die hange en onder die kranse van verskillende konifere geblaas word, en met 'n vlak wortelstelsel van bome soos berk, lila, verskillende wildernis- en populiersoorte.
Dit is moontlik om 'n blomflox paniculata in arm grond, in gedeeltelike skaduwee en in die son te plant. Dit moet net onthou word dat baie donkerkleurige variëteite kan vervaag, en plante wat op onbewerkte grond groei, sal onwaarskynlik wees met pragtige en ryk blom.
Hoe word die flox-ras gemanipuleer?
Die meeste variëteite van hierdie blom vorm jaarliks ​​en ryp sade. Daar is egter, hoewel baie selde, variëteitlyne wat nie saad bevat nie. U kan hierdie plant op verskeie maniere propageer: wortel- en blaarsteggies, wortelskote, verdeling van die bos en plantende sade. Kom ons kyk noukeurig na al hierdie metodes.
Reëls vir die keuse van plantmateriaal by aankoop
Die keuse van hoë kwaliteit plantmateriaal is een van die belangrikste take. Ervarende produsente word aangeraai om voorkeur aan huishoudelike variëteite te gee wat 'n skerp verandering in klimaatstoestande, weerstand teen siektes en plae, verduur.
Wat die kleur eienskappe betref, hang dit alles van die smaak af. Dit is die moeite werd om die landskapontwerp noukeurig te beplan en plantsoorte te kombineer volgens hul kleur, blomtyd en hoogte van die bosse. Sodoende hoef jy niks meer te herhaal en te herplant nie.
Dit is die moeite werd om die saailinge deeglik te inspekteer om seker te maak dat hulle gesond is en nie deur plae geraak word nie.
Kies die regte landing site
Ten spyte van sy pretensie, vereis phlox paniculata om sekere reëls van fiksheid en sorg in ag te neem. Die eerste ding waaraan jy aandag moet skenk, is die keuse van 'n sitplek.
Die plant verkies skaduwee plekke, oorverhitting van die wortelstelsel is uiters skadelik daarvoor. In die sonstrale plekke verbrand die blomme vinnig, verloor hul aantreklikheid en word depressief.
Flok beddens beveel aan om te beplan op gronde met 'n hoë samestelling van humus en 'n gevestigde dreineringstelsel. As grond met 'n hoë suurheid op jou webwerf heers, moet hulle met kalk bevrug word, aangesien die plant nie op geoksideerde grond wortel nie.
Die optimale grondsoort vir die plant is sanderige grond. Met behoorlike water in so 'n bed sal die plant goed voel.
Phlox saailinge moet in die lente of herfs geplant word. Die bodem van die fossa moet met kompos of biohumus bedek word. As die grond leem is, voeg sand en organiese bemesting by die gat. Die plant moet in die reses geplaas word, en jy moet sy wortels horisontaal reguit maak.
Dit is belangrik om 'n afstand tussen saailinge van ongeveer 50 cm te behou. Dit is nodig vir die behoorlike ontwikkeling en funksionering van die wortelstelsel.
Wanneer plantluise geplant word, moet jy daarvan bewus wees dat jy van tyd tot tyd jou wyke moet help in die proses van hul groei: water, los die grond, bevrug. Behoorlike sorg is die sleutel tot bloeiende bloei.
Op droë dae moet phlox een keer per dag (in die oggend of in die aand) by die wortel natgemaak word. Een vierkante meter moet een en 'n half aan twee emmers spandeer (een bos kos ongeveer twee liter). Gieterplantasies met koue water in warm weer kan hul lewensbestaan ​​nadelig beïnvloed: brose stamme in hierdie geval bars.
Onkruid en grondversorging
Periodieke lossing van die grond onder die floxes is 'n waarborg vir hul behoorlike groei en ontwikkeling. Die plot moet in orde gehou word en van onkruide skoongemaak word wat die plant se wortelstelsel kan beskadig of 'n bron van sy siektes kan word.
Om die wortelstelsel van phlox paniculata behoorlik te help, word dit aangeraai om die plant met organiese en mineraalaanvullings te voed.
Die optimale kunsmis is vloeibare mis met kaliumsout of fosfor. Bevrugtende bosse het vyf keer nodig: in Mei, Junie, aan die begin en einde van Julie. Die laaste kunsmis moet gedurende die periode van saadvorming uitgevoer word.
Vervaagde en gedroogde toppe van flox moet gesny word, dan bedek die risoom met grond, turf of hout semels om voor te berei vir die winter en om te beskerm teen ryp.
Vlokbosse is baie koudbestand, maar is steeds die moeite werd om veilig te speel. In die geval van 'n winters met klein sneeu, kan ryp plantsoorte beskadig, dus is dit die moeite werd om hulle ook met strooi, naaldbome of blare van bome te draai. Die sneeu winter bevorder uitstekende "rus" van plante.
Na die verwelking van die bestuifte blom op die stingel van die plant, word die sade in 'n afsonderlike vrugkas vasgemaak. Dit is opmerklik dat slegs 'n insek met 'n lang proboscis 'n blom kan bestuif.
In een boks pas 2-3 sade. Volwasse sade, indien dit nie betyds geoes word nie, val in die grond, en self-saai vind plaas.
Die kweek van phlox paniculata van sade begin vroeg in die lente. Saad word in potte of spesiaal toegeruste bokse geplaas. Saailinge moet 'n paar keer duik, aangesien hulle vinnig opwaarts groei. Die volgende fase is om saailinge in 'n kweekhuis te plant, en slegs in Mei word hulle aangeraai om in oop grond geplant te word.
Hierdie tegniek vereis 'n minimum hoeveelheid moeite. In die vroeë lente, nadat die sneeu smelt, moet gesonde bosse uit die grond gegrawe word en hulle risome moet van die grond verwyder word. Dan moet jy die wortel serviks met jou hande deeglik skei en ook die pleksus van die wortels skei.
Gevolglik word verskeie afsonderlike dele van die bos verkry, wat elk 3-4 groeivlokkies en dik stingels moet hê. Die verdeelde dele is gereed om te plant op die plekke wat hulle voorberei het.
Dit word aanbeveel om uit te voer voordat die plant blom. Die optimale tyd is Junie. Sny die steggies van gesonde stingels met spesiale tuiskruike.
Die onderste insnyding moet onder die nier gedoen word, dan verkort die middelblare en sny die boonste snitte. Gereed steggies in die grond geplaas en daagliks vyf keer met warm water natgemaak. Na 3-4 weke sal die steggies wortel en spruite wortel.
Flox is redelik bestand teen plae en siektes. Maar dikwels verkeerde sorg veroorsaak dat die plant baie probleme ondervind. Die verkeerde keuse van die landingsterrein en die gebrek aan voedingstowwe - die hoofoorsaak van fluksiektes.
Die mees algemene siektes en plae van flox:
nematode - 'n mikroskopiese wurm wat suur grond liefhet. Parasiete besmet alle dele van die plant. 'N Bos wat met die siekte getref word, moet van die terrein verwyder word en verbrand word,
poeieragtige skimmel - swam aansteeklike siekte, wat die groei en ontwikkeling van bosse verstop, ontneem hulle aantreklikheid en versiering. Die plant is grys bedek. Geaffekteerde blare en lote moet uitgeskakel word sodat die infeksie nie versprei word nie. Die oorblywende bosse vir 'n 0,1% oplossing van kolloïdale swael vir 7 dae,
spottige blare. Eerstens verskyn bruin kolle op die blare, en die blare vou en droog. Hierdie siekte is 'n gevolg van oormatige verligting. Phlox sal oorgeplant moet word na skadelike gebiede,
Alternaria - die voorkoms van bruin kolle op die blare en strepe. Jou blom benodig bemesting met minerale bemestingstowwe,
ernstige ryp of langdurige droogte kan die blomme benadeel. Dikwels lei hierdie faktore tot hul dood. Maar terselfdertyd is floxes redelik lewensvatbaar: een klein wortel is genoeg om die plant te heranimiseer.
Behoorlik gediagnoseerde siekte en tydige aksie sal jou help om jou blombeddings te beskerm en aantreklik te hou.
Helder flits flossa help om 'n vrolike landskapontwerp te skep, blombeddings, voorste tuine, alpiene skyfies, roostuine te verbou.
Flokaanplantings kan maklik omskep word in elegante kleursamestellings, want jy moet net kies en eksperimenteer met die variëteite van Phlox Paniculata, waarvan daar baie is (beskrywing en foto's van sommige van hulle wat jy alreeds hierbo gesien het).
Phloxes lyk skouspelagtig en in kombinasie met ander tuinblomme. Byvoorbeeld, helder bloeiwyses van floxes harmoniseer met wit blomme van kamille. In die somer verkies die floxes om saam te bestaan ​​met anjers, alpe-asters, geraniums, veroniërs en kleinschalige kunstenaars. Hierdie plante het ongeveer dieselfde sorgtoestande, wat belangrik is by die maak van blombeddings.
Herfs floksovye beddens moet barberry of herfs krokus diversifiseer. Die phlox paniculata is nie net 'n gunsteling van blomkwekers en bloemiste nie, maar ook die hoofmiddel van die werk van landskapontwerpers, die voorste figuur in blomuitstallings.
Die grys kleurpalet van die blom, die welige bloeiwyses, die geurige aroma, sal nie onverskillig verlaat nie. Maar vir so 'n effek sal rasionele pogings moet maak.
Selfs laat soort blare sal bloei hierdie maand, en al die snoei kan alles op een slag gedoen word. Wanneer jy die stamme snoei, laat die stompe 5 cm hoog en verbrand die snystukke. Vir werk, gebruik 'n skerp snyer, moenie skeur nie en moenie die stingels met jou hande afbreek om die gevormde vegetatiewe oë te beskadig nie.
Spandeer die laaste voedingspanikulasie phlox nie later nie as middel September. Om dit te doen, los 20 g kaliummonofosfaat in 'n emmer water op en spoel bosse teen 'n dosis van 10 l per 2-3 volwasse plante.
Vir die doel van kunsmis en ontsmetting, poeier die grond om die bosse met 'n dun laag houtas. Dit is ook moontlik om die as in die grond te sluit, maar nie diep om die wortels van flox te beskadig nie.
Wanneer al die lote van flox gesny word, kan jy bosse begin skuiling. Daarbenewens kan jy nie net vrot kompos en turf gebruik nie, maar selfs onvolwasse kompos. In die herfs en winter sal dit "reguit" kom op die tuin, warm die bosse gedurende die koue seisoen, en in die lente sal dit 'n uitstekende kunsmis wees.
Voor die aanvang van ryp, bedek die bosse met 'n 10-12 cm laag van enige van die bostaande materiale.
Dit is nodig om die floxes in verskillende lae te bedek, afhangende van die ouderdom van die bos en die sofistikasie van die verskeidenheid, sodat die eerste ryp nie die knoppies wat vir die volgende jaar neergelê word, vernietig nie.
Ou bosse is bedek met kompos- of laagmoor turf, terwyl jonges ook met groen blare, blare of droë stingels van jaarlikse en meerjarige plante gooi. Dit sal nie net help om die vries van floxes te voorkom nie, maar ook om die sneeu op die blombeddings tydens sterk winde te hou.
Gedurende hierdie tydperk word floxes veilig bedek met 'n laag sneeu. Ideaal as die dikte van die sneeubedekking in hierdie tyd 30-40 cm is. As daar nog geen sneeu in Desember is nie, voeg 'n laag (of selfs twee) geotextiele by die skuiling.
Terwyl phloxes stil in die tuin onder die sneeu slaap, is nuwe sappings reeds op die mark. Jy kan dit nie in elk geval koop nie - hou die phlox tot die lente in 'n pot of yskas sal nie werk nie. Bossies wat in die winterverkoop val, het as 'n reël reeds spruite, daarom is hulle nie aan koue stoor nie en word hulle net by kamertemperatuur droog.
In die winter is dit beter om 'n blomtuin te beplan, te besluit waar die phlox paniek moet plant tydens die verdeling en hoe om die plante van nuwe rasse te plaas sodat hulle gekombineer word met die bure in die blombedding.
Ons het al die belangrikste werke van die jaar vir u versamel om phlox in een tafel te panikuleer. U kan dit stoor of druk sodat alle inligting byderhand is.
Hoe om vir phloxes te sorg
Phlox is lief vir vog, die gebrek aan grond het 'n groot invloed op die welstand van plante. Dit is te wyte aan die struktuur van die wortelstelsel, bestaande uit dun vertakkingsprosesse wat net 15 cm diep is. Die grond onder die plante moet deurgaans klam wees. Met 'n gebrek aan water groei flox nie tot variëteit nie, die blomme word klein en die bloeiwyses is nie so weelderig nie.
Die besproeiingsyfer is 15-20 l / vk. m. Maak die aand beter in die water en altyd aan die wortel. Dit is ook belangrik om elke grond te knip en te grind. Benewens vog, moet lang variëteite van floxies installeer word.
Met die aanvang van ryp word meerjarige flox tot by die wortel gesnoei. In die winter word hulle toegedraai of oorgedra na onverhitte kweekhuise. As flox bly oor die winter in die straat, dan word verskeie kristalle blou vitriol in die middel van die bos gegooi. Jaarlikse variëteite word heeltemal van die webwerf verwyder. Verouderde plante moet verbrand word.
Die grond is geskik swak suur of neutraal, sanderig. Phloxes reageer op vrugbare gronde, dus by plant kan jy humus-, as- of minerale bemestingstowwe met 'n stikstofinhoud maak. Wanneer jy plant, verdeel die kloof met 3-4 cm.
Phlox is vogtelief, maar hou nie van stagnante water nie. Dikwels is dit die watervloei van hierdie plante wat lei tot poeieragtige skimmel siekte. Maak seker dat daar in die lente geen stagnante water in hierdie plek is nadat die sneeu smelt nie. In die somer moet die water aan die wortel gereeld en oorvloedig wees.
Lush blomfloxse is nie so moeilik om te bereik nie, met behulp van topversiering. Dit word aanbeveel om drie keer per seisoen in streng toegewyde tyd te voed. Die eerste keer word ons in die lente gevloei tydens die groei van lote met stikstofbevattende of komplekse kunsmis. Die tweede voeding vind plaas aan die begin van die somer gedurende die periode van ontluiking met komplekse of fosfor-kalium kunsmis. En die finale dressing van fosfor-kaliumminerale wat reeds sonder stikstof geproduseer word, word na blom geproduseer, wat die plant voorberei vir oorwintering. Organiese materiaal in die vorm van gestippelde kompos, mis word slegs in die lente of tydens plant gebruik.
Die voorbereiding van phlox paniculata vir die winter begin in die herfs, dit is een van die belangrike stadiums, aangesien die winterperiode 'n ernstige toets vir baie plante is. Nadat die plante bloei het, word kaliumfosfaat bemestingstowwe toegepas, dit versterk die wortelstelsel en rypweerstand. Verwyder ook gedroogde blare en stingels, strooi die bos met humus of turf, en bedek dit dan met groen blare. So 'n skuiling beskerm die plant van ryp, en dit hou die winter kalm en in die somer geniet dit met blink, pragtige blom en groen blare.
Reproduksie van flox van paniculata is moontlik op verskeie maniere: Die eenvoudigste en mees toeganklike metode is om 'n bos te verdeel. Lente en vroeë herfs is die beste vir hierdie, die bosse is verdeel in verskeie dele, wat bestaan ​​uit 2 - 3 dik stamme. Reproduksie deur steggies word aangeraai om uitgevoer te word in Junie, wanneer steggies nog jonk is en die blomtyd nie gekom het nie. Na 'n maand word die steggies goed gewortel en kan dit permanent geplant word. Tydens voortplanting deur lae word die stingel van 'n plant aan die grond vasgemaak en spuit goed met 'n mengsel van turf en humus. Nader aan die val, 'n onafhanklike plant groei van die stam. Om flof van saad te word, word gestratifiseerde sade in bokse of potte gesaai. Dan duik hulle verskeie kere, en nie toelaat dat hulle sterk strek en in 'n kweekhuis oorgeplant word nie. In oop grond geplant vroeg in Mei.
Wat moet ek weet oor phlox vermenigvuldiging?
Oor die metodes wat bydra tot die vermenigvuldiging van hierdie kleure, kan jy 'n paar kies. Die eenvoudigste en mees gerieflike metode is voortplanting deur die bos te verdeel. Dit moet toegepas word in die lente en vroeë herfs. Dit lê in die feit dat die bos in dele verdeel moet word, bestaande uit verskeie dik en sterk stamme.
Propagateer die plant met steggies, verkieslik in die eerste helfte van die somer. Die geskikste vir hierdie doel is Junie. Op hierdie tyd van die jaar is daar nog geen blomperiode nie. Jong steggies sal maklik wees om te wortel. Na 'n maand kan hulle na 'n permanente plek oorgeplant word.
Nog 'n gewilde metode is reproduksie deur lae. Wanneer dit is, is die stamme aan die grond vasgemaak en word dit goed gemeng met 'n mengsel van humus en turf. Teen die aanvang van die herfs sal dit moontlik wees om onafhanklike plante wat van sulke stamme gekweek word, op te spoor.
U kan betrokke wees by die verbouing van flox, paniculata, wat vir hierdie doeleindes gekoopte sade gebruik. Voorkeur moet gegee word aan gestratifiseerde sade. Dit is wenslik om dit in 'n boks of pot te plaas. Met verloop van tyd sal dit nodig wees om 'n paar keer te pluk, sodat die plante nie te gestrek word nie. Daarna kan flox in 'n kweekhuis oorgeplant word. Transplantation of plants in open ground conditions is moontlik in die eerste weke van Mei.
Waarvan is 'n plant lief en wat vrees dit?
Hierdie tipe fluks verkies sonlig, met 'n effense skaduwee, veral in die warmste tyd. Dit kan in gedeeltelike skaduwee groei, maar dan groei die bos te hoog, en bloei nie soveel en veel later nie. Hy is lief vir matige vog, moeilik om 'n droë tydperk te verdra. Verkies ryk bevrugte grond, swak gegroei op suur. Phlox kan ly aan poeieragtige skimmel, variëgasievirus. Veral gevaarlik vir die bosstam aalwurms, wat die plant byna heeltemal vernietig. Om hierdie probleme te vermy, moet jy die kwaliteit van die grond en plantmateriaal noukeurig monitor. Phlox paniculata is sonder twyfel een van die mooiste en vrolike blomme van enige tuin. Imponeer met sy ongewone skoonheid en geurige aroma. А при правильной посадке и должном уходе будет радовать своим пышным цветением и яркими красками весь сезон.
Наибольшую опасность для этих великолепных растений представляют болезни и вредители. Среди первых следует особо выделить мучнистую росу, возникающую в августовские дни. Она поражает нижние, а со временем и верхние, листочки растения, проявляясь в виде белесых пятнышек. Spots groei oor tyd, hulle word al hoe meer. Om hierdie plaag te vermy, is tydige voorkoming noodsaaklik. So is die verwerking van die bos met Bordeaux-mengsel.
Nog 'n siekte wat vatbaar is vir flox is die een wat "ringvlek" genoem word. Die siekte kan aan die einde van Mei en Junie verskyn. Op die blare van die plant daarmee, is die voorkoms van ligte kolle met 'n kenmerkende ringpatroon moontlik. In gevalle van erge infeksie kan die blare vervorm word, gekrul. Terselfdertyd weier die plant om te blom. Nematodes is draers van hierdie siekte.
Onder die plae wat die plant bedreig, kan mikroskopiese wurms geïdentifiseer word, genoem aalwurms. Hulle leef in weefsels en voed op plantsap. Met 'n sterk nederlaag van hierdie plaag kan Phlox Paniculate sterf. Van die geaffekteerde bosse moet ontslae raak en hulle verbrand. Die grond benodig behandeling met nematosiede. Voer hierdie prosedure ten minste drie keer uit, en hou by tot 'n drie weke interval.
Phlox in landskapontwerp
Vandag word hierdie sierplant aktief gebruik deur meesters van landskapontwerp. Bosse pas perfek in voortuine en blombeddings. Praat oor die gebruik van die landskap, blomme word dikwels gevind in alpiene heuwels en rotse. Phloxes lyk wonderlik in 'n enkele landing. Ontwerpers bereik 'n uitstekende kleur effek deur verskillende variëteite van hierdie plant te kombineer.
Phlox - 'n ware versiering wat in tuinontwerp gebruik word. 'N baie mode oplossing is monosad - phlox. Meer dikwels word hierdie blomme gekombineer met ander, met behulp van hulle as agtergrond. Hulle is wonderlik gekombineer met daglelies, tuin geraniums en astilbe.
Paniculate flox kan gepropageer word deur óf in die lente te verdeel, wanneer die eerste lote verskyn, of aan die einde van die somer of aan die begin van die herfs. Om dit te doen, lig liggies van alle kante af in die bos, versigtig verwyder van die grond, besigtig vir skade en siektes, sny dan met 'n tuinmes in verskeie dele. Phloxes, verdeel in die lente, blom in die jaar van oorplanting, en verwerk in die herfs - eers volgende jaar.
Phlox geplant gedurende die seisoen, maar die optimale tyd - lente, laat somer of vroeë herfs. Plantkruike vir hulle is 25-30 cm diep. Hulle moet breed wyd wees sodat die wortels maklik kan pas. Onderaan die put gooi 2-3 eetlepels. as lepels, minerale bemestingstowwe teen die koers gespesifiseer in die instruksies en humus of kompos. Die hoeveelheid organiese materiaal in die samestelling van die grondmengsel is 30-50%. Al die komponente word deeglik gemeng met die grond en vul die landingsputte met 2/3. In die middel word 'n klein heuwel gevorm, waarop 'n sapling geplaas word. Die wortels van plante reguit en bedek met die aarde. By plant moet die wortelkraag 5-6 cm diep wees, en die hernuwingsknoppies moet ook minstens 3 cm in die grond wees. Die grond rondom die saailing is goed vasgemaak. Phlox word oorvloedig natgemaak onmiddellik na plant en vir die volgende 3-4 dae, as die weer droog is.
Die artikel "Phloxes van meerjarige spesies en populêre variëteite" sal jou help om die sade van floxes te paniek, en jy sal ook baie ander spesies en variëteite van flovisse daarin vind.
Oor die klassifikasie en seleksie van floxes panikuleer vind u hier.
Die keuse van ligging en grond vir aanplant
Geskikte areas vir flox is goed belig of effens skadu. Plante word in die son geplant as gereelde natmaak verseker word. Gevlekte, helderkleurige variëteite verkies penumbra. Hulle bevat minder chlorofil en vervaag in die son.
Phlox paniculata groei op enige goed gekweekte en gedreineerde tuingrond. Die suurvlak moet neutraal of effens suur wees. Swaar klei en sanderige gronde voor plant verbeter.
Phlox Paniculata Olimpiade
Phlox paniculata hidrofiel. Die hoeveelheid water hang af van die mate van droogheid van die grond. In die hitte word die plante gereeld en volop natgemaak om die wortelgebied heeltemal te week. Die grond rondom die bosse moet nat wees, maar sonder stagnasie en wateropbou.
Op 1 vierkant. m (vir een besproeiing) in droë weer benodig 1,5-2 emmers water. Waterflox in die aand sodat die water nie vinnig verdamp nie. As die herfs droog en warm is, word die water nie tot Oktober gestop nie, sodat die plante 'n voorsiening van vog vir 'n suksesvolle oorwinterseisoen ophoop.
Feed phlox begin vanaf die 2de jaar na plant. Elke tuinier kies empiries hul eie voedingsskema. Dit hang alles af van die groeikoers en ontwikkeling van die plant. Die standaard aantal voer per seisoen is 3-4.
Stikstof word slegs in die lente gebruik. In die lente, sodra die lote tot 10 cm groei, word die bosse gespuit met 'n oplossing van ureum - 1 eetlepel. lepel opgelos in 10 liter water.
Voordat dit ontplof, word die bosse deklaag met humus gemeng met as en blomme minerale kunsmis. Na blom kan jy foslox-fosfor-kalium kunsmis gebruik. Na die herfs snoei - die laaste voeding - mulching met organiese materiaal met die toevoeging van as.
Snoei en Garter
Een van die belangrike prosedures is om die bosse te snoei voor winterslaap. Dit is beter om lote so kort as moontlik te verkort en 'n stomp van 2-3 cm te verlaat. Kort snoei voorkom akkumulasie tussen plae en swamspore, fasiliteer mulching en profylactiese behandeling met swamdoders.
Lang phlox bind, anders met swaar reën en windskote, lodge en afbreek.
In die vroeë lente of vroeë herfs word 'n 3-4 jaar oue struik uitgrawe. Skerp mes verdeel dit in verskeie dele en plant deleki. Dit is onwenslik om plante op dieselfde plek te groei waar floxes onlangs gegroei het. In die lente word die plante in die somer geblom, met die herfsafdeling - die volgende jaar.
Eerstens, is versigtige en tydige uitdunning van geaffekteerde plante nodig. Dit is onaanvaarbaar om steggies uit siek bosse te neem. Dit is nodig om die onkruid te verwyder, beide in die plantasies van flox en in die omgewing met hulle. Dit voorkom dat oordrag van onkruid na flox oorgedra word.
Voordat plantluise op nuwe terreine geplant word, is dit nodig om die grond vir infeksie deur nematodes te analiseer - vektore van fitopatogene virusse (xyphaema, longidorus, trichodorus). As aalwurms gevind word, word die plot behandel met 'n 0.2% oplossing van metafos.