LiG - Nov 2016
Ligvoets op reis met God
"Ek bevind my deesdae in 'n seisoen waarin 'jy is so besig!' 'n belediging eerder as 'n kompliment is. Ek wil minder dinge doen - maar dan beter en met meer diepte." Terwyl sy praat, dans die vreugdespikkels in Lindie Strydom (38) se oë. Gereeld kom haar blik tot rus op haar klein Nina, nege jaar oud, wat eenkant deur haar balletpassies gaan terwyl sy saggies vir haarself sing. "Ballernina," noem Lindie haar. Soms dans Nina nader. Dan sê sy iets soos: "Kyk hierdie pragtige blommetjie, Mamma!" En: "Hier is vir jou 'n dennebol, Mamma!" Toe sy later hoor hoe haar mamma oor drome praat, sê sy: "Ek hou ook van droom!"
Wanneer passie gebore word ... uit pyn
Source: LiG 2016, pp 19 –20 (2016)
"Ek was werkloos en het vir iemand in die Strand gaan strykwerk doen. Aan die einde van die dag sê dié vrou toe vir my ek is nie eintlik stryk-materiaal nie ..."Gwen Phillips (46) van Macassar lag wanneer sy terugdink aan dié oomblik in 1992 toe haar lewe onherroeplik verander het. Die vrou by wie sy vir die dag gestryk het, het haar vertel dat Gloria Botha Skool na 'n assistent soek. Gwen vertel dat sy nie 'n oomblik getwyfel het nie. Sy het sonder versuim gegaan en haar dienste by dié skool vir intellektueel-gestremde leerders gaan aanbied. Vandag, 25 jaar later, is Gwen steeds daar. "Ek is al soos ou meubels," lag sy.
Die ouma, Facebook en die kruis
"My skoonma het altyd gesê: 'Elke huis het sy kruis'. Met my goeie, geseënde lewe het ek gedink dat ek van hierdie spreuk gevrywaar sou wees. Min het ek geweet dat daar op 64 die swaarste kruis denkbaar voor my neergesit sou word, en voor ons hele huis." Só vertel Estienne Lingenfelder op Rustfontein, die prag-plaas buite Villiersdorp in die Boland waar sy en haar man Albert en hul drie seuns woon en boer. Sy sal 11 Maart 2016 altyd onthou. Dit was die dag toe hulle die nuus ontvang het dat klein Pieter, hul seun Francois en sy vrou Leatitia se eersteling, met ALL gediagnoseer is. Akute limfoblastiese leukemie. Estienne verkies om dit bloot "bá;ie siek" te noem. Enigiets, net nie die gevreesdek-woord nie ..
Oor berge en deur dale
Op 15 Mei het die akteur en avonturier Ivan Zimmermann op sy groen bergfiets geklim en saam met 13 ander fietsryers van regoor die wêreld 'n uiterste avontuur aangedurf. Hy het amper vyf maande later eers sy bestemming bereik. Daar was 'n volg-voertuig wat sy tent en ekstra fietsonderdele aangery het. Maar hy moes self vir die res sorg. Hy moes temperature van tot minus agt grade Celsius trotseer, en later hitte van 45 grade probeer oorleef.
'Ek maak stories'
Hannelie Warren sê haar liefde vir stories kom al 'n lang pad. "Dit het alles met die radio begin," vertel sy. "Toe ek 'n kind was, wou ek my verluister aan die dramas wat op Springbokradio uitgesaai is. En dan was daar hoorspele soos Bart Nel en Die rebellie van Lafras Verwey. Jy kon behoorlik die sweet op daardie perde ruik! "En wanneer ek saans in die bad gelê het, met my ore onder die water, het ek al hierdie stemme probeer namaak. "Toe ek agt jaar oud was, het my ma vir my 'n klompie marionette uit die buiteland saamgebring. Ek was betower! Nóg marionette het gevolg. Later het ons 'n poppeteater gebou, en daarmee het ek my eerste sakgeld verdien deur by kinderpartytjies op te tree."
My kind en kos? O, vet!
Natuurlik is die statistieke oor vetsug 'n rede tot kommer. Zelda Ackerman, dieetkundige by Family First Nutrition en skrywer van die boek Eet reg, verwys na die bevinding dat een uit elke tien kinders in die wêreld oorgewig of vetsugtig is - en daar is selfs meer verdoemende statistieke oor Suid-Afrikaanse kinders.
Laat die kerk toe kom ... kindertjies
Author Antoinette Lambrechts
Dit is Sondagoggend kort voor die laaste klok lui. Julle jong gesin probeer wéér om die erediens by te woon.Daar het heelwat gebeur sedert jy vroegoggend jou kraakvars klere aangetrek het. Jy lyk en ruik byvoorbeeld nou asof jy ná 'n driedaagse-gevangenskap uit 'n wasgoedmandjie ontsnap het. En danksy die klein, klouende kinderhandjies in jou onmiddellike omgewing, lyk jou hare en grimering asof jy jou aan kamoefleer-kuns in die Bosveld oorgegee het.Julle haal darem die kerkgebou in een stuk, uitasem maar tóg. Jy haas jou na die moederskamer in die hoop om 'n sitplek te kry vanwaar jy die dominee darem sal kan sien. Jy maak dit net-net. Maar die eerste deel van die diens is vir jou verlore, want Sussa vind die ander maatjies en hulle mammas só vreemd dat sy onbedaarlik begin kerm. Jy moet sus en sus, paai en paai ..
'Here, hoor my gebed vir my maat!'
"Verhoudings is vir God baie belangrik," sê pastoor Emma van der Walt van Brummeria, Pretoria. "God het die huwelikvir ons gegee, en Hy wil deur hierdie besonderse liefdesverhouding iets van sy liefde en sorg aan die wêreld bekend maak. "Juis om hierdie rede moet ons Homdie middelpunt van ons huwelik maak. En die beste manier om dit te doen, is deur gebed.
Verbreed jou horisonne
Author Siefried Louw
Soms loop jy jou vas in mense wat reeds alles weet wat hulle wil weet. Jy probeer met hulle oor iets nuuts of interessants gesels, maar daar is nie juis sprake van 'n gesprek nie. Jou gespreksgenote is eenvoudig nie ontvanklik vir jou idees nie. Dit is jy wat verkeerd is, sê hulle, vol oortuiging. Jy dink te vlak! Nou vind jy dat hierdie lastige opmerking aan jou bly knaag: Is hulle nie dalk reg nie ...?
Doodbang vir die dood? : jou geloof - die dood
"Waar gaan jy heen as jy vanaand moet doodgaan?" Dit was een van die vrae waarmee ek soms as kind gekonfronteeris. Later is ek selfs aangemoedig om hierdie einste vraag te gaan vra aan mense wat nie kerk toe kom nie. Ek moet sê dat dit my nogal bang gemaak het - want ek was nie lus om "vanaand" of enige ander aand dood te gaan nie. Mense in ons familie wat naby aan die dood was, het nooit té opgewonde daaroor gelyk nie. Al het hulle vir al wat leef en beef vertel dat die Here hulle "maar kan kom haal".
Adventstyd : feestyd, gesinstyd : jou geloof - advent
Die Adventstyd herinner my aan 'n klein seuntjie - wat nou al 'n jong man moet wees - wat eendag in 'n graad 1-klas opgestaan het en die storie van Maria en Josef op 'n besonder kreatiewe manier oorvertel het. Dit het so gebeur: My sussie was destyds nog 'n jong proef-onderwyseres, en dit was haar opdrag om die graad 1's van Jesus se geboorte te vertel. 'n Dag of wat ná die les nooi sy die kindertjies uit om die storie vir haar oor te vertel. Toe staan daar 'n knapie op en vertel met kleur en geur van die penarie waarin Josef en Maria hulle bevind het. Hulle stap van herberg tot herberg, vertel hy, maar hulle kry geen slaapplek nie. Met oë wat al hoe groter word, verwoord hy die éintlike krisis só: "En Maria word al swangerder en swanger- der...!"