Fopnuus, gonswoorde en hutstekens – die virus wen veld. Die sosiale media het die wêreld nie net in 'n dorp verander nie, maar in 'n meenthuiskompleks, skryf DEBORAH STEINMAIR. Dis 'n drukkoker van aggressie, wanpersepsie, waninligting en misverstand.
ONS woon in 'n meenthuiskompleks. Dis 'n drukkoker vir huishoudelike dramas, veral in hierdie desperate dae waar laegraadse depressie net onder die oppervlak huiwer.
Een oggend word ons gewek deur bloedstollende gille. 'n Vrou s'n. Reg langs ons. Onmiddellik dawer voetstappe en hamer kneukels aan die deur – bure het gaan ingryp. Deur die venster sien ons die verskrikte kleintjies op die balkon waar hulle uitgesluit is saam met 'n ouer broer wat probeer troos. Hoeveel mense pas in 'n drieslaapkamerwoonstel? Hulle is later vort en nou woon daar wéér 'n gesin met heelparty kinders, een 'n blokfluitblaser en 'n ander 'n kitaartokkelaar.
Die eenheid aan ons ander kant word, glo ek, deur die veiligheidspolisie gebruik vir tydelike huisvesting van mense in getuiebeskerming. Die inwoners – 'n hele reeks van hulle in die agt jaar wat ons hier woon – is altyd soos spoke wat jy nooit sien of hoor nie...