Nefertiti - koningin, borsbeeld en eggenoot Akhenaten - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
Nefertiti, een van die mees geheimsinnige en magtigste vroue in die ou Egipte, was koningin saam met Farao Akhenaten van 1353 tot 1336 v.C. en het moontlik die Nuwe Koninkryk regeer ná haar man se dood. Haar bewind was 'n tyd van geweldige kulturele omwenteling, aangesien Akhenaten die godsdienstige en politieke struktuur van Egipte heroriënteer het rondom die aanbidding van die songod Aten. Nefertiti is veral bekend vir haar geverfde sandsteen -borsbeeld, wat in 1913 herontdek is en 'n wêreldwye ikoon van vroulike skoonheid en krag geword het.
Nefertiti as koningin
Nefertiti was moontlik die dogter van Ay, 'n topadviseur wat ná die dood van koning Tut in 1323 v.C. 'N Ander teorie dui daarop dat sy 'n prinses was uit die Mittani -koninkryk in die noorde van Sirië. Sy was die groot koninklike vrou van haar man (begunstigde) toe hy die troon in Thebe bestyg as Amenhotep IV. In die vyfde jaar van sy bewind het hy die hoofgod Amon van Egipte verplaas ten gunste van Aten, die hoofstad noordwaarts na Amarna verskuif en sy naam verander na Akhenaten, terwyl Nefertiti die bykomende naam "Neferneferuaten" aangeneem het - haar volle naam wat beteken "Mooi is die skoonheid van Aten, 'n pragtige vrou het gekom. "
Die transformasie van godsdiens deur Akhenaten het radikale veranderinge in artistieke konvensies meegebring. Afwykend van die geïdealiseerde beelde van vroeëre farao's, word Akhenaten soms uitgebeeld met vroulike heupe en oordrewe kenmerke. Vroeë beelde van Nefertiti toon 'n stereotipiese jong vrou, maar in latere is dit 'n byna spieëlbeeld van Akhenaten. Haar laaste uitbeeldings onthul 'n koninklike maar realistiese figuur.
Op die mure van grafte en tempels wat tydens die bewind van Akhenaten gebou is, word Nefertiti saam met haar man uitgebeeld met 'n frekwensie wat vir geen ander Egiptiese koningin gesien word nie. In baie gevalle word sy in magsposisies en gesag vertoon - die aanbidding van Aten lei, 'n wa bestuur of 'n vyand slaan.
Nadat Nefertiti ses dogters gebaar het, het haar man ander vroue begin neem, waaronder sy eie suster, met wie hy die toekomstige koning Tut (Tutankhamen) was. Nefertiti se derde dogter Ankhesenpaaten sou uiteindelik haar halfbroer Tutankhamen se koningin word.
Nefertiti as 'n moontlike liniaal
Nefertiti verdwyn uit die historiese rekord rondom die 12de jaar van die 17-jarige regering van Akhenaten. Sy is moontlik op daardie stadium dood, maar dit is moontlik dat sy haar man se amptelike mederegent geword het onder die naam Neferneferuaten. Akhenaten is as farao gevolg deur Smenkhkare, wat volgens sommige historici moontlik 'n ander naam vir Nefertiti was. Dit sou nie sonder presedens gewees het nie: In die 15de eeu v.C. die vroulike farao Hatshepsut regeer Egipte in die gedaante van 'n man, kompleet met 'n seremoniële vals baard.
As Nefertiti die mag behou het gedurende en buite die laaste jare van Akhenaten, is dit moontlik dat sy begin het met die omkering van haar man se godsdienstige beleid wat tydens die bewind van koning Tut sou slaag. Op 'n stadium het Neferneferuaten 'n skrifgeleerde aangestel om goddelike offers aan Amun te bring en hom gesmeek om terug te keer en die duisternis van die koninkryk te verdryf.
Op 6 Desember 1913 ontdek 'n span onder leiding van die Duitse argeoloog Ludwig Borchardt 'n beeldhouwerk wat onderstebo begrawe is in die sanderige puin op die vloer van die opgegrawe werkswinkel van die koninklike beeldhouer Thutmose in Amarna. Die geverfde figuur het 'n skraal nek, 'n grasieuse gesig en 'n nuuskierige blou silindriese kopstuk van 'n styl wat slegs op beelde van Nefertiti te sien was. Die span van Borchardt het 'n ooreenkoms aangegaan om sy artefakte met die Egiptiese regering te verdeel, sodat die borsbeeld as deel van die deel van Duitsland gestuur is. 'N Enkele, swak foto is in 'n argeologiese tydskrif gepubliseer en die borsbeeld is gegee aan die ekspedisie se finansierder, Jacques Simon, wat dit vir die volgende 11 jaar in sy privaat woning vertoon het.
In 1922 het die Britse Egiptoloog Howard Carter koning Tut se graf ontdek. 'N Helling van internasionale aandag het gevolg, en die beeld van Tut se massiewe goue begrafnismasker was gou 'n wêreldwye simbool van skoonheid, rykdom en mag.
'N Jaar later is die Nefertiti -borsbeeld in Berlyn vertoon, wat die "Engelse" Tut teenstaan ​​met 'n Duitse toeëiening van ou glans. Gedurende die omwentelinge van die 20ste eeu het die borsbeeld in Duitse hande gebly. Dit is vereer deur Hitler (wat gesê het: "Ek sal nooit die hoof van die koningin prysgee nie"), verborge vir geallieerde bomme in 'n soutmyn en deur Oos -Duitsland begeer gedurende die Koue Oorlog. Vandag lok dit jaarliks ​​meer as 500 000 besoekers na die Neues -museum in Berlyn.
Op 6 Desember 1912 het 'n span graafmachines van die Deutsche Orient-Gesellschaft onder leiding van Ludwig Borchardt 'n wonderlike kunswerk opgegrawe. Hulle het die borsbeeld van die Egiptiese koningin Nefertiti gevind in die werkswinkel van Thutmes, die beeldhouer van die farao Akhenaten, op die terrein van Amarna, in die middel van Egipte. Hierdie beeldhouwerk het gou 'n ikoon geword van vroulikheid, wat oor die hele wêreld uitstraal. Dit is, totdat die Switserse joernalis Henri Stierlin ondersoek ingestel het en 'n klip in die spreekwoordelike stil dam gegooi het. Sy boek, The Bust of Nefertiti: A Sham of Egyptology?, wat in 2009 gepubliseer is, het hard en duidelik verkondig dat een van die meesterwerke van Egiptiese kuns in werklikheid 'n valse is.
Is die borsbeeld van Nefertiti 'n nep? Borsbeeld van koningin Nefertiti, 18de dinastie, omstreeks 1370 – 1333 vC, geverfde kalksteen, 49 x 24,5 x 35 cm, Egiptiese museum en papirusversameling, Neues Museum, Berlyn, Duitsland.
Betekenis van koningin Nefertiti
Haar naam beteken "'N Pragtige vrou het gekom". Daar is baie titels van koningin Nefertiti, soos oorerflike prinses, groot lof, dame van genade, lief van liefde, dame van die twee lande, vrou van die hoofkoning, sy geliefde, groot koning se vrou. Sy is ook genoem Akhnaten se geliefde, Lady of all Women, en Meesteres van Bo- en Neder -Egipte.
Nefertiti se plek as 'n ikoon in die populêre kultuur is veilig, aangesien sy 'n bekende persoonlikheid geword het. Na Cleopatra is sy die tweede beroemdste koningin van die antieke Egipte in die westerse verbeelding. Ironies genoeg is daar eintlik nie veel bekend oor Nefertiti nie en word daar dikwels na haar verwys as die vergete koningin omdat sy letterlik verdwyn het uit die geskiedenisblaaie. Haar verhaal het meer mite geword as feit. Een ding is beslis bekend - sy was ongelooflik mooi en sy was een van die kragtigste koninginne in die geskiedenis.
Neferneferuaten Nefertiti het van 1370 vC tot 1330 vC geleef. Sy was die groot koninklike vrou van die farao Akhenaten. Nefertiti en haar man was bekend vir 'n godsdienstige revolusie waarin hulle slegs een god aanbid het, Aten of die sonskyf. Hulle het saam met haar man geheers in die waarskynlikste tydperk van die antieke Egiptiese geskiedenis. Sommige geleerdes meen dat Nefertiti vlugtig regeer het ná haar man se dood en voor die toetreding van Tutankhaman [King Tut], hoewel hierdie identifikasie 'n kwessie van voortdurende debat is.
Nefertiti het baie titels gehad, waaronder die oorerflike prinses Groot van lof, die vrou van die genade, die lieflike vrou van die twee lande se hoofkoningsvrou, sy geliefde vrou van die groot koning, sy geliefde, die vrou van alle vroue en die meesteres van Bo- en Neder -Egipte.
Sy is beroemd gemaak deur haar borsbeeld, nou in die Neues -museum in Berlyn, een van die mees gekopieerde werke van antieke Egipte. Dit word toegeskryf aan die beeldhouer Thutmose, en dit is in sy werkswinkel gevind. Die borsbeeld is 'n voorbeeld van die begrip wat die ou Egiptenare oor realistiese gesigsverhoudings gehad het.
Egiptologiese teorieë het gedink dat Nefertiti uit die historiese rekord verdwyn het rondom die jaar 14 van die regering van Akhenaten, en daarna geen woord van haar nie. Verduidelikings sluit in 'n skielike dood, deur 'n plaag wat deur die stad vloei, of 'n ander natuurlike dood. Hierdie teorie was gebaseer op die ontdekking van verskeie shabti -fragmente wat ingeskryf is vir Nefertiti in die Louvre- en Brooklyn -museums.
'N Ander teorie verklaar dat sy in skande was, is in diskrediet gebring toe opsetlike uitwissing van monumente wat aan 'n koningin van Akhenaten behoort, gewys word dat dit eerder na Kiya verwys. Tydens die bewind van Akhenaten (en miskien daarna) het Nefertiti ongekende krag geniet. Teen die twaalfde jaar van sy bewind is daar bewyse dat sy moontlik tot die status van mede-regent verhef is: gelyk aan die farao.
Dit is moontlik dat Nefertiti die heerser met die naam Neferneferuaten is. Sommige teorieë meen dat Nefertiti nog geleef het en 'n invloed op die jonger koninklikes gehad het. As dit die geval is, sou die invloed en vermoedelik die eie lewe van Nefertiti teen die derde jaar van Tutankhaten se heerskappy (1331 v.C.) geëindig het. In daardie jaar het Tutankhaten sy naam verander in Tutankhamun. Dit is 'n bewys van sy terugkeer na die amptelike aanbidding van Amun en die verlating van Amarna om die hoofstad terug te keer na Thebe.
Dit beteken dat Nefertiti geleef het in die tweede tot verlede jaar van die regering van Akhenaten en dat dit bewys dat Akhenaten steeds alleen regeer het, met sy vrou aan sy sy. Daarom moet die heerskappy van die vroulike Amarna -farao, bekend as Neferneferuaten, geplaas word tussen die dood van Akhenaten en die toetreding van Toetanchamon. Hierdie vroulike farao gebruik die bynaam 'Effect vir haar man ' in een van haar kartonhouers, wat beteken dat sy óf Nefertiti óf haar dogter Meritaten was.
Daar is baie teorieë oor haar dood en begrafnis, maar tot dusver is die mummie van hierdie beroemde koningin, haar ouers of haar kinders nie gevind of formeel geïdentifiseer nie. Ons moet ons geskiedenis ken. 'N Dit is my gedagteprikkelende perspektief …
Wanneer en hoe is die Nefertiti -borsbeeld gevind?
In 1912 het Borchardt by Amarna in die ruïnes van 'n ou huis opgegrawe. Die huis is geïdentifiseer as 'n deel van die huis 'n beeldhouer met die naam Thutmose. (Sy naam en werktitel is gevind op 'n ivoorperdblinder wat naby gevind is, en 'n standaard kunstenaar en 'n ateljee van rsquos ??). 'N Borsbeeld van Amenhotep IV was reeds in kamer 19 gevind, asook ander interessante fragmente. Toe & hellip sien hulle 'n & ldquoflesh-gekleurde nek & rdquo in die puin & hellip Die graafmachines het hul gereedskap eenkant gesit en met hul hande onthul langs die onderste deel van die borsbeeld en dan die blou hooftooisel. Die portret van Nefertiti was bykans ongeskonde. Borchardt het opgemerk dat die kleure nog so helder was, dat hulle verskyn en vars geverf is. & Ontbrekende dele van die oor is opgesoek en ontdek dat die vermiste oog ook gesoek is, maar nooit gevind is nie. Eers later, het Borchardt geskryf, besef hy dat hierdie oog nooit op sy plek geplaas is nie, die borsbeeld was nog nooit klaar nie. Net soos Borchardt & rsquos grawe: hy het nooit 'n volledige verslag daaroor gepubliseer nie, en kon nie op die terrein voortgaan nadat die Eerste Wêreldoorlog in 1914 uitgebreek het nie.
Die borsbeeld is in troebel omstandighede uit die land gehaal. Borchardt moes sy vondste met die plaaslike antieke ministerie deel, maar hoe die bespreking van hierdie vondste verloop het, is onduidelik. Uit Borchardt & rsquos se eie opmerkings in briewe aan vriende blyk dit egter dat hy ten minste probeer baat het om inligting uit te laat: hy het die borsbeeld gelys saam met ander gipsbeelde wat hy wou uitvoer, in die hoop dat niemand sou vra wat dit is nie, en aanvaar eenvoudig die oënskynlik beter klipvoorwerpe vir Egipte. By die persoonlike inspeksie van sy vondste het hy gebid dat die inspekteurs nie die opbergkas sou oopmaak waarin die borsbeeld was nie. Hy het selfs geskryf dat hy 'n foto van die stuk & ldquoso gekies het wat 'n mens nie die volle skoonheid van die borsbeeld kan herken nie, alhoewel dit voldoende is om later, indien nodig, later te praat van derde partye oor verberging. & Rdquo (skakel) Hy waarsku ook sy Duitse beskermhere om nie oor die vondste te kabbel voordat hulle veilig uit Egipte was nie - want as die Egiptenare die wonderlike artefakte in die gesig staar, sou hulle dit dalk wou behou.
Dit wys Borchardt en rsquos se sedelikheid nie in 'n goeie lig nie, om dit sagkens te stel. Alhoewel dit 'n ander tyd was, met ander gebruike, is dit moeilik om nie terug te kyk vanuit die huidige perspektief nie.
In 1920 het James Simon, saam met ander Amarna -vondste, die borsbeeld aan die Berlynse museums gegee.
Die kultus van die son God
Nadat hulle aan bewind gekom het, het Amenhotep IV en Nefertiti 'n nuwe godsdiens aan die ou Egipte bekendgestel. Hulle was albei hoëpriesters en teen die konsep van Politeïsme. Nefertiti wou die idee om verskillende gode te aanbid, oplos. Die koning en die koningin het geglo dat daar net een God is, die songod. Die songod was in die ou Egiptiese tye bekend as Aton. Nefertiti het die nuwe godsdiens in Egipte streng toegepas. Daar word van elke burger verwag om hul ou oortuigings en oortuigings te verwerp en Aton as hul enigste God te omhels.
Nefertiti het die gewone pad na Aton geword. Hierdie ideologie het die koningin die hoogste mag gebring. Amenhotep IV en Nefertiti het hul name verander nadat hulle die nuwe godsdiens geïmplementeer het om die songod te eer.
Amenhotep het sy naam na Akhenaten omgeskakel, en Nefertiti het haar naam verander na Neferneferuaten-Nefertiti, wat beteken 'Pragtig is die skoonheid van Aton, 'n pragtige vrou het gekom.' om absolutisme teenoor die Aton te toon. Die koninklike familie het die Sun God vereer deur in die stad Akhetaton, nou bekend as el-Amarna, te woon. Die koninklike paleis het in die middel van die stad gestaan ​​terwyl oop tempels dit omring het.
Akhenaten het spoedig onverdraagsaam teenoor ander godsdienste geword en 'n duur veldtog begin om politeïsme te stuit. Alle ou gode is ontslaan en politeïese tempels is gesluit. Hierdie veldtog het die koninkryk in skuld en chaos laat beland. Kort na die veldtog sterf Akhenaten, wat Egipte in 'n swak ekonomiese en sosiaal-politieke situasie agterlaat.
Weduwee en kragtig
Dit was die klimaat in 1336 vC, toe Akhenaten op 34 -jarige ouderdom gesterf het, waarskynlik uit natuurlike oorsake. Op daardie tydstip toon Nefertiti se beelde hoe sy Farao -kledingstukke dra, soos krone en knuppels.
Vir die meeste kenners dui die feit aan dat sy die troon van antieke Egipte eers saam met haar man en, na die dood van Akhenaton, as sy opvolger sou aanvaar het.
Alhoewel die onderwerp omstrede bly, word die mening dat sy as die enkel koningin regeer het, nou al hoe meer aanvaar, sê Brancaglion.
Steengraverings wat tydens opgrawings in die 19de eeu in Amarna gevind is, toon dat die ou Egipte na die dood van Akhenaten beheer is deur 'n farao met die naam Neferneferuaten –, wat in werklikheid Nefertiti sou wees.
Vir Zahi Hawass, voormalige sekretaris -generaal van die Hoogste Raad van Egiptiese Oudhede, bestaan ​​daar geen twyfel oor die krag wat Nefertiti opgebou het ná haar man se dood nie.
Die beelde van Amarna toon die koningin alleen, wat godsdienstige optogte en selfs leërs lei, posisies wat uitsluitlik vir die farao's gereserveer is, en Zahi.
Kritici van hierdie proefskrif vestig die aandag op die feit dat die opvolger van Akhenaten byna alles wat Farao tydens sy bewind gedoen het, herroep het en dat die kultus van Aten geblus is en die ou gode hervat is minder as vyf jaar na sy dood. Waarom sou Nefertiti haar godsdiens van haar man laat vaar?
Anna Cristina het 'n paar kanse. "Akhenaten het Egipte in 'n krisis verlaat. Na sy dood het verskillende sektore van die samelewing in opstand gekom teen die troon.
Die terugkeer na die kultus van Amun-Ra moes 'n manier gewees het wat die nuwe farao gevind het om te steun op die grootste moontlike aantal mense en om die land te kalmeer, sê sy.
Dit sou die feit regverdig dat Nefertiti haar naam verander het en probeer het om die bande met die ou regime te verbreek. Dit was 'n belangrike besluit, geneem deur 'n vrou wat presies bewus was van haar rol in staatsbeleid.
Brancaglion stem saam dat die motivering van Nefertiti polities moes gewees het. Sy het waarskynlik besef dat die nuwe godsdiens die ou Egipte laat ineenstort het, en hy sê.
Desondanks kon Nefertiti nie die godsdienstige en sosiale krisis wat antieke Egipte tot 'n tydperk van politieke onstabiliteit gelei het, stop nie. Na slegs drie jaar van krag sou sy in 'n onduidelike situasie gesterf het.
Die ou Egipte word beheer deur die jong Toetanchamon, wat op 9 -jarige ouderdom oorgeneem het en op 19 -jarige ouderdom gesterf het.
Yamahata, C. (2018, 05 Oktober). Koningin Nefertiti Borsbeeld. Wêreldgeskiedenis ensiklopedie. Opgehaal van https://www.worldhistory.org/image3d/315/queen-nefertiti-bust/
Yamahata, C .. "Queen Nefertiti Bust." Wêreldgeskiedenis ensiklopedie. Laas gewysig op 05 Oktober 2018. https://www.worldhistory.org/image3d/315/queen-nefertiti-bust/.
Yamahata, C .. "Queen Nefertiti Bust." Wêreldgeskiedenis ensiklopedie. World History Encyclopedia, 05 Okt 2018. Web. 25 Junie 2021.
Leidrade in 'n Game of Thrones
Die lys van antieke Egiptiese konings, soos ons dit vandag ken, is 'n werk aan die gang - 'n samestelling wat deur moderne geleerdes gemaak is en gebaseer is op gevind fragmente. Die graf van Nefertiti kan leidrade bevat wat Egiptoloë sal help om 'n koninklike opvolging te verstaan ​​wat nog onduidelik is.
Hier is wat hulle uit die tyd van Nefertiti kon saamstel:
Vroeg in die 14de eeu v.C., op die hoogtepunt van die 18de dinastie, het 'n magtige farao met die naam Amenhotep III meer as vier dekades lank oor Egipte geheers. Toe hy sterf, het sy seun en erfgenaam, Amenhotep IV, die troon ingeneem. Maar iets het veroorsaak dat die nuwe farao met tradisie op skokkende maniere gebreek het.
Hy het die tempels en standbeelde van 'n gewilde god met die naam Amun verpletter en 'n god genaamd Aten begin aanbid, voorgestel deur 'n sonskyf. Hy het sy hoofstad na 'n nuwe plek in die westelike woestyn verskuif, 'n plek met die naam Akhetaten, wat 'Horizon of the Aten' beteken. Hy het sy naam verander van Amenhotep, of "Amun is tevrede" na Akhenaten, "Hy wat vir Aten diensbaar is." En hy het 'n rewolusie in die land se kuns gemaak en 'n realistiese styl geloods wat hom met 'n slap bierpens uitgebeeld het, eerder as die gewone geïdealiseerde sespak-abs van 'n jong en virile farao.
Nefertiti - "The Beautiful One Has Come" - was die hoofvrou van Akhenaten. Sy is veral bekend van 'n asemrowende, geskilderde kalksteenborsbeeld wat in 1912 in 'n beeldhouerswerkswinkel in die ruïnes van Akhetaten gevind is.
Daar is geen rekord van Nefertiti en Akhenaten wat 'n seun gebaar het nie. Maar hulle het ses dogters gehad, en ons ken hul name: Meritaten, Meketaten, Ankhesenpaaten, Neferneferuaten Tasherit, Neferneferure en Setepenre. Soos elke farao, het Akhenaten meer as een vrou gehad. Een van die minderjarige gesinne was moontlik die moeder van die toekomstige koning Tut, wie se oorspronklike naam Tutankhaten was - "Living Image of the Aten."
Die borsbeeld van koningin Nefertiti
Die borsbeeld van koningin Nefertiti is een van die bekendste antieke kunswerke en waarskynlik een van die mooiste. Dit is vervaardig deur die hoofbeeldhouer van Akhenaten, Tuthmose, en is ontdek in die werkswinkel wat aan sy huis in Akhetaten (Amarna) geheg is.
Dit is gevorm uit kalksteen wat bedek is met lae gestukkende pleisterwerk. Slegs een van die kwarts ingelegde oë bly oor, maar verder is dit in 'n merkwaardige goeie toestand. Die borsbeeld dra nie 'n naam nie, maar die identiteit van die onderwerp word nie getwyfel nie weens die teenwoordigheid van die blou kroon waarmee Nefertiti so nou verbonde was.
Die bewind van Akhenaten en Nefertiti word gekenmerk deur 'n wegbeweeg van die tradisionele modelle, insluitend die verwerping van die nasionale god Amun en die bou van 'n nuwe hoofstad wat aan die Aten in Akhetaten gewy is. Hierdie verandering kom tot uitdrukking in die oordrewe en vloeibare vorme van Amarna Art. Die borsbeeld van Nefertiti stem egter ooreen met die klassieke Egiptiese styl.
Tuthmoses sou beslis nie in stryd wees met die wense van sy beskermheer nie, so dit was duidelik bedoel. Tog is dit gevind met talle ander fragmente van gesigte, borste en beeldjies, wat Egiptoloë aangespoor het om aan te dui dat die borsbeeld óf 'n model is (om as 'n sjabloon vir amptelike portrette te gebruik) óf 'n model om Tuthmoses in staat te stel om sy vaardigheid aan potensiaal te bewys kliënte. Tuthmosis sou sy ateljee na Thebe moes verskuif toe Akhetaten in die steek gelaat is, wat alles wat hy as waardeloos ag, agtergelaat het - insluitend die borsbeeld van Nefertiti!
Die borsbeeld van Nefertiti het 'n raaiselagtige kwaliteit wat baie bespiegelinge veroorsaak het. Dit is perfek simmetries, 'n visie van preternatuurlike skoonheid, wat Camille Paglia laat reageer op die korrekte reaksie op die Nefertiti -borsbeeld, is vrees. 'N CT -skandering van die borsbeeld bevestig egter dat onder die pleister 'n meer realistiese voorstelling van die koningin lê, met minder prominente wangbene, 'n stamp op die neus en plooie.
Dit skep 'n fassinerende moontlikheid. Het Tuthmoses van die begin af beplan om sy ontsaglike vaardigheid te gebruik om 'n borsbeeld van 'n pragtige, maar onvolmaakte vrou te skep en dit dan onder 'n masker van goddelike en onbereikbare skoonheid te verberg? Die waarnemer kan nie weet dat daar onder die foutlose gelaatskleur en volmaakte simmetrie 'n ware vrou lê nie, maar dit was miskien die punt. Indien wel, waarom is die borsbeeld laat vaar?
Die raaisel stop nie daar nie. Vanweë die ligte gelaatskleur, haar naam (Die pragtige een het gekom) en haar sogenaamde nie-Egiptiese voorkoms, is deur sommige voorgestel dat Nefertiti van 'n vreemde oorsprong was. Voorstanders van hierdie siening is oor die algemeen van mening dat sy óf Tadukhepa was, die dogter van Tushratta, die koning van Mitanni, óf 'n prinses uit 'n Mediterreense kultuur soos die Minoans. Die meeste Egiptoloë is dit egter nou eens dat sy 'n Egiptenaar was, hoewel haar ouerskap nog duister en onbevestig bly.
Ons weet dat haar nat verpleegster die vrou van Ay was, maar hy beweer nie dat sy haar pa is nie. Ons weet omtrent niks van haar dood nie. Sommige het voorgestel dat sy farao word onder die naam Neferneferuaten, ander dat sy in skande gesterf het. Vir sommige is sy die oudste dame wat in graf KV55 gevind word, terwyl ander hoop dat haar graf nog te vinde is.
Die borsbeeld is ontdek deur die Duitse span, onder leiding van Ludwig Borchardt, wat Amarna in 1912/13 opgegrawe het. Op daardie tydstip was artefakte wat in Egipte ontdek is, onderhewig aan deelname - 'n stelsel waar die vondste gedeel is tussen die buitelandse graafmachines (wat die kundigheid en geld verskaf het om die werke te finansier) en die Egiptiese staat. Egipte het die reg om veto te verwyder die verwydering van spesifieke items behou, maar Borchardt het die stuk na bewering as 'n gipsborsbeeld van 'n prinses beskryf en aan amptenare slegs 'n substandaardfoto daarvan gewys. Dit lyk hoogs onwaarskynlik dat as enige Egiptiese amptenaar die borsbeeld gesien het, hulle dit graag sou wou laat gaan. Ongelukkig het Gustave Lefebvre (wat die taak gehad het om vondste toe te ken) geen rekord van sy besluite oor die borsbeeld gelaat nie, of as dit gebeur het, het hulle verlore gegaan.
Die borsbeeld van Nefertiti is na Berlyn vervoer na die huis van dr James Simon (wat die opgrawing gefinansier het) en nog 'n onvoltooide kwartsiet -borsbeeld het in Egipte gebly. Terwyl die meeste stukke van die ekspedisie in die Egiptiese museum in Berlyn te sien was, het die borsbeeld van Nefertiti slegs 'n kort verskyning gemaak by die opening van die uitstalling. Museumrekords dui daarop dat Borchardt gevrees het dat die Egiptiese owerhede die terugkeer van die borsbeeld sou eis - en sommige het tot die gevolgtrekking gekom dat hy weet dat die verwydering daarvan uit Egipte nie heeltemal bo die raad was nie.
Die borsbeeld van Nefertiti is uiteindelik in 1923 in die Berlynse nasionale museum vertoon, tot groot ontsteltenis van Egiptiese owerhede. Onderhandelinge om die borsbeeld te repatrieer, het in 1924 onder die wakende oog van Pierre Lacau, direkteur van die Egiptiese oudhede -diens, tevergeefs begin. In 1929 het die Egiptiese regering 'n onsuksesvolle poging aangewend om die borsbeeld van Nefertiti vir 'n verskeidenheid ander pragtige stukke te ruil, maar dit is geweier. Ses jaar later het die Pruisiese premier, Hermann Goring, ingestem om Nefertiti huis toe te stuur, maar hy is deur Adolf Hitler oorheers. Hitler keur die vermeende Ariese kenmerke van Nefertiti goed en beplan om die borsbeeld een van die belangrikste besienswaardighede in die Museum van Germania te maak (sy nuwe naam vir Berlyn in sy rol as die hoofstad van die wêreld).
Toe Berlyn verdeel is na die Tweede Wêreldoorlog, het die borsbeeld van Nefertiti in Wes -Berlyn gebly en 'n nie -amptelike kulturele simbool van die stad geword. Egiptiese owerhede het egter nie moed opgegee nie. Na herhaaldelike onsuksesvolle versoeke om repatriëring, het hulle 'n beroep op UNESCO gedoen om in 2005, sonder sukses, te arbitreer.
Dr Zahi Hawas het die afgelope paar jaar gedreig om uitstallings van Egiptiese oudhede in Duitsland te verbied, 'n boikot van lenings aan Duitse museums probeer organiseer en 'n ooreenkoms voorgestel waarin Egipte en Duitsland die borsbeeld tot voordeel van elke party kan deel. Duitse owerhede het enige voorstel dat die borsbeeld van Nefertiti onwettig uit Egipte verwyder is, verwerp en beweer dat die borsbeeld te broos is om verskuif te word.
In 2016 het twee kunstenaars die borsbeeld heimlik geskandeer en 'n 3D -replika gedruk wat hulle aan die Kaïro -museum geskenk het in 'n protesaksie oor die groot aantal Egiptiese artefakte wat in museums buite Egipte gehuisves is.