Ek dink nou een dag soos wat ek hardloop ook nou daaraan dat ek nie werklik weet waarheen ek in die lewe op pad is nie. Ja, ek het baie belangstellings en stokperdjies en as ek iets aanpak volhard ek daarin. Ek is mal oor die natuur en geniet die buitelug, maar so ook hou ek van skryf en musiek en kan ook ’n hele dag binnehuis spandeer. Ek neem graag foto’s en speel kitaar. Daar is min dinge in die lewe wat ek nie kan doen nie, of nie kan leer om te doen nie. Waar hou mens dan op? Wanneer besluit mens dat jy nou genoeg goed het om te doen? Ek weet nie, want as ek myself kry, so besig as wat ek reeds is, pak ek weer iets nuuts aan. Net soos wat ek hardloop na die eindpunt op die pad, so gebeur dit ook met alles wat ek in die lewe aanpak. Ek het net ’n ontsettende sterk dryfkrag agter my wat ek nie werklik weet waar dit vandaan kom nie. Met al hierdie dinge wat aangaan voel ek tog nog steeds verdwaald en sonder rigting. Dit bly vir my voel dat ek kan beter en dat daar ’n ander rigting is waarheen die lewe my wil vat, maar ek kry dit nie. Ek is blind in die opsig dat ek nie kan sien wat die toekoms behels nie. Daar is soveel opsies en dinge om te begin doen en plekke om heen te gaan, maar soms is ek bang ek gaan in ’n verkeerde rigting in. Mens wil nie iets doen wat jy dalk oor ’n paar jaar besef jy het ’n fout gemaak en dan kan jy nie weer oor begin waar jy was voor die tyd nie. Voor begin is nie maklik nie en dit kan ek van getuig.
So hardloop en skryf ek dan nou maar saam, op soek na rigting, drome en die pad. Die pad wat ek moet vat om my lewe op koers te hou. Die pad na ’n eindbestemming wat die moeite werd sal wees en waar ek kan terug kyk oor my lewe en gerus voel dat dit ’n goeie lewe was. Soms as mens by ’n nuwe afdraai punt kom op die pad, is mens bang omrede jy nie weet wat voor op die pad wag nie. Mens is ook bang jy vat verkeerde afdraaie en jy kom nie by jou eindbestemming aan nie. Tog help dit nie om bang deur die lewe te wil gaan nie. Mens moet die vrese wat jy in jou het oorkom en die pad aandurf so goed as wat jy kan.
Elke tree vorentoe is ’n tree in die regte rigting. Dit sal net soveel makliker gewees het as mens meer van die toekoms kon weet. Tog kan ek droom, doelwitte stel en nastreef wat ek kan. Ek hoop werklik net dat my dag na dag se soeke na iets asemrowend sal lei.