Geskryf deur Nathan Silver en Michael Slater
Sommige het 'n maklike tyd as ander wat met fiktiewe wêrelde en karakters verbind. zhuda / Shutterstock.com
Die beste TV-programme en rolprente lei nie net af van die druwigheid van die alledaagse lewe nie. Hulle is pleks van plekke leer ander mense leer ken, en leer van hulle verhoudings en ervarings.
Media-skoliere soos ons het 'n term vir hoe stories ons op hierdie maniere kan bewerkstellig - "grens uitbreiding"- en elke kyker ervaar enige vlak hiervan.
Maar sommige lyk meer op hierdie fiktiewe karakters en hul fiktiewe wêrelde as ander.
In 'n onlangse studie, wou ons meer oor hierdie tipe mense leer. Waarom word sommige geabsorbeer in die onstuimige verhoudings wat voor hul oë op die skerm uitspel - hou hul asem gedurende elke gespanne interaksie - terwyl ander blykbaar 'n moeiliker tyd met die karakters en drama te hê?
Interessant genoeg, het ons gevind dat u aanhegselstyl - of u vermoë om noue verhoudings in die werklike lewe te vorm - 'n groot rol kan speel.
Hoekom sukkel sommige om noue verhoudings te vorm
Volgens aanhangselteorie, jou ervarings met versorgers in die kinderjare is geneig om te beïnvloed hoe jy met romantiese vennote later in die lewe verband hou. As 'n versorger toepaslik versorg sonder om te beskerm te word, sal jy veilige aanhangsels ontwikkel as 'n volwassene.
Maar baie wat met onbetroubare versorgers grootword, sal onveilige aanhangsels in volwassenheid ontwikkel. Sielkundiges het onveilige gehegtheidstyle in drie tipes ontleed.
Diegene wat voortdurend bekommerd wees oor die veiligheid van hul verhoudings, het 'n angstige aanhangselstyl.
Ander heeltemal weg van intimiteit, wat is 'n vermydende aanhegselstyl.
Dan is daar diegene wat erge angs ervaar oor noue verhoudings en omgaan met hul angs deur vermyding. Dit word dikwels genoem 'n vreeslike-vermydende aanhegselstyl, en hierdie individue verlang steeds na intimiteit, maar sal dikwels hul verhoudings saboteer.
'N denkbeeldige toevlug
Ons het vermoed dat mense met onveilige gehegtheidspatrone in die fiktiewe wêreld van televisie en film in die plek van vervulling van werklike verhoudings kan vorm.
In die studie het ons 'n opname aan 1,039 Amerikaanse volwassenes geadministreer. Sommige van die vrae het hul aanhangsel angs geassesseer ("Ek maak my dikwels bekommerd dat my maat nie so min van my hou as wat ek oor hulle doen nie") en vermydende neigings ("Ek voel myself weggaan wanneer die vennoot te naby raak").
Ons het ook gekyk na hul proclivity om in grensuitbreiding betrokke te raak. Hulle het gevra om te reageer op stellings soos: "As ek televisie en film kyk, beleef ek hoe dit is om mense te ontmoet wat ek nie andersins sou ontmoet nie."
Ons het 'n konsekwente patroon gekry. Diegene wat besorgdheid oor hul verhoudings gehad het, kon makliker met stories betrek en meer geneig om verbeelde verhoudings met karakters te vorm. Hulle was beter in staat om onvoorwaardelike behoeftes deur die stories na te streef, meer geneig om te reflekteer oor gebeure uit stories en meer geneig om te rapporteer dat hulle iets van die werklike wêreld geleer het om hierdie stories te kyk.
Diegene wat vermydende neigings uitgedruk het, het egter nie gelyk of dit op televisie of in films op dieselfde manier kon optree nie. Dit is amper asof hulle skaam voel om enigiets emosioneel te voel van wat hulle kyk - baie op dieselfde manier vermy hulle intimiteit in die werklike lewe.
Die mees interessante resultate was vir diegene wat beide angstig en vermydende aanhegtingspatrone vertoon het. Hierdie mense het die beste vermoë gehad om met die stories te betrek en iets teenoor die karakters te voel.
Ons vermoed dit kan wees as gevolg van die feit dat hierdie fiktiewe stories as 'n veilige ruimte optree - 'n plek om hul angs te omseil sonder om te swig vir hul vermydende neigings. Hulle moet immers diep weet dat niks van hulle regtig is nie. Daar is nie eise vir nabyheid gemaak nie en daar is geen verband met sabotasie nie.
Ons studie toon dat fiktiewe stories as 'n toevlug kan optree en geleenthede skep vir persoonlike groei.
Ons sê nie dat kyk meer televisie of flieks jou lewe of jou verhoudings outomaties sal verbeter nie. Maar daar is beslis iets om te sê oor die kragverhale wat kan dryf - en hul vermoë om diegene wat met werklike gehegtheidsprobleme worstel, te help.
Nathan Silver, PhD-student in Kommunikasie, Die Ohio State University en Michael Slater, Direkteur, Skool vir Kommunikasie, Die Ohio State University
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Wat jou vermoë om met stories te betrek, sê oor jou werklike verhoudings