Kop - Naturopatie, natuurlike terapie, tradisionele medisyne
Die nek vorm die verbinding tussen die kop en die stam, waardeur hierdie relatief nou gedeelte die tragea, slukderm, larinks, skildklier, servikale ruggraat, verskillende senuweeweë en die bloedkanale moet akkommodeer vir die verskaffing van die brein. Talle spiergroepe dien om die nek te stabiliseer en die kop in staat te stel om te beweeg.
Die skouers vorm die verband tussen die bo-arm en die stam. Dit sluit die skouergewrig, wat bestaan ​​uit die kop van die humerus en die skouerblad met die omliggende spiere, senings en ligamente, en die skouergordel, en behalwe die skouerblad behoort ook die sleutelbeen en die raafbeen.
Die ore vorm een ​​van die menslike sensoriese organe, waardeur hulle nie net klanke waarneem nie, maar ook as 'n ewewigsorgaan. Die struktuur van die oor word in drie dele verdeel: buitenoor, middeloor en binneoor. Elkeen van hierdie gebiede het spesiale funksies, waarvan die interaksie ouditiewe persepsie moontlik maak.
Die menslike kop word gevorm uit die benige strukture van die skedel en die ingebedde sintuigorgane, oë, neus, mond en ore, sowel as die brein binne. Tendons, ligamente, spiere, kraakbeen, bindweefsel en die vel vorm die buitenste strukture. Die voorkant van die kop is die gesig, wat op sy beurt grof kan verdeel word in die voorkop, oë, neus, mond, wang en ken.
Die mond omvat die ekstern sigbare lippe, sowel as die liggaamsopening wat omhul is deur die bo-kakebeen, onderkaak en wange, sowel as die interne strukture soos tande, tandvleis, mondslijmvlies, tong, verhemelte en verhemelte van die mond. Teen die rug verbind die farinks aan die mondholte.
Die oë vorm 'n baie sensitiewe sensoriese orgaan wat dien om ligstimuli te waarneem en ooreenstemmende impulse via die optiese senuwee na die visuele sentrum in die brein, waar die impulse tot beelde verwerk word, oordra. Die oog word dikwels slegs met die oogbal geassosieer, waarvan die voorste deel gevorm word deur die kornea, konjunktiva, iris en pupil.
Die neus is deel van die menslike asemhalingstelsel. Die buitenste neus bevat die neuswortel (neuspiramide) aan die bokant, die brug van die neus, die punt van die neus, die laterale neusgate en die brug tussen die neusgate. Behalwe vir die piramide van die neus, bestaan ​​die hele buitenste neus uit 'n buigsame kraakbeenstruktuur wat ligte impakte kan absorbeer sonder om beskadig te word.