Delosperma: plant en versorg, groei uit sade, soorte en variëteite met foto's - Miscellanea
Delosperma is 'n vetplant uit die Aizov-familie. Hierdie soort woon in Suid- en Oos-Afrikaanse lande. Die belangrikste verteenwoordigers daarvan is bloeiende struike, en 'n aantal kruidagtige variëteite kan as grondbedekkers gekweek word.
As gevolg van sy pragtige blom en verskeidenheid kleure, word hierdie plant dikwels gebruik in die ontwerp van die voorrand van blombeddings. Dikwels word dit ook op alpiene glybane aangetref - die kompakte grootte van die bossies laat hulle in verskillende komposisies pas.
Deur die regte plek te kies en al die voorwaardes vir die versorging van Delosperm in ag te neem, kan u die voorkoms daarvan jare lank geniet. Die belangrikste ding is om dit behoorlik te beskerm teen ryp en lentevog. Vanweë die klein grootte, is hierdie plant ook baie geskik om tuis of houers te kweek.
Die naam van die blom is afgelei van die woorde "opvallend, opvallend" en "saad" en verwys na die groot grootte van sy saadpeule. Ondanks die lae groei van delospermbosse (tot 15 cm), kan hulle vinnig en wyd groei. Die blare van die plant het 'n interessante kenmerk: kristalle van minerale soute kan op die oppervlak verskyn, daarom word dit soms "ys" genoem. Delospermblomme het die vorm van veelkleurige madeliefies, het baie smal blomblare en word deur 'n wye verskeidenheid verskillende kleure voorgestel. Die blomtydperk vir baie soorte is baie lank en duur vanaf die laaste dae van Mei tot die herfs.
Delosperm sorg reëls
As gevolg van die vogreserwe in die blare, verdra delosperm hitte en droogte goed. In die noordelike streke het 'n vetplant die warmste en sonnigste plek moontlik nodig. In die suide kan u die plant in 'n ligte halfskadu plant of dit in die middag skadu. Plekke waar die grond lank warm word en lank uitdroog, word as ongeskik vir 'n plant beskou. Stilstaande vog tesame met koelheid kan 'n blom vernietig.
Vir tuisbou moet u 'n wye, maar nie baie diep pot optel nie. Hoër tenks word met 2/3 gevul met dreinering.
Dit word aanbeveel om die delosperma soggens uitsluitlik nat te lei. Dit word gedoen nadat die bokant van die grond begin uitdroog het. Sodat water nie by die wortels ophoop nie, moet die grond slegs bevochtig word indien nodig, en nie volgens die skedule nie. Dit is dus in koue weer nodig om te wag totdat die grond amper droog is. Tydens natmaak is dit die moeite werd om te probeer sodat vog nie in die blaarholtes ophoop nie, en daar is geen plasse op die grond nie.
As 'n huisplant gedurende die somer in die tuin geneem word, moet dit beskerm word teen hewige neerslae: selfs die teenwoordigheid van dreineringsgate waarborg nie die beskerming teen oorloop nie. Tuis moet die plant spaarsamig natgemaak word. Gedurende die res van die bos word dit eers gedoen nadat die grond in die pot ongeveer half droog is.
Delosperma groei goed in oop sonnige gebiede, direkte strale dra by tot die aktiewe groei daarvan. Dit kan die hele dag in die lig wees, met die uitsondering van die te warm suidelike streke. Daar, vir 'n blom, moet u slegs 'n plek kies waar dit onder die son kan wees tot middagete of saans. Maar oormatige skaduwee sal lei tot strek van die lote en swakker blom.
Vir huishoudelike plante word vensters in die suidelike, suidoostelike of suidwestelike rigting gewoonlik gekies.
In die somer is Delosperma in staat om kort hitte tot +40 grade te weerstaan, maar temperature wat effens bo + 25 grade is, word as optimaal daarvoor beskou. In die winter word aanbeveel om die blom koel te hou (ongeveer +8 grade). Kort, maar nie gereeld nie, skommelinge is aanvaarbaar.
Delosperma is nie gevoelig vir humiditeitsveranderinge nie, maar gedurende periodes van hitte en droogte kan die gebied rondom die bos af en toe bespuit word.
Die optimale grond vir delosperma moet lig en asemhaalbaar wees. In los grond kan wortels beter ontwikkel. Water in die grond moet nie talm nie - dit kan lei tot verontreinigende prosesse. U moet nie té vrugbare gronde kies nie, maar net effens voedsaam sal genoeg wees.
Vir die voorbereiding van die grondmengsel benodig u gras, humus en perlit. U kan ook houtskool- en baksteenafval daar byvoeg om die aarde los te maak. Die resulterende substraat moet 'n effens suur reaksie hê (hoogstens 6,5). Die gebied rondom die tuisbos kan ook met sphagnum bedek word of met klein klippe bestrooi word. Sodoende kan die grond stadiger uitdroog, en die plant moet baie minder gereeld natgelei word. Kan bedek word met humus of klein klippe en dele naby tuinbosse.
Die land langs die delosperm moet van tyd tot tyd losgemaak word en van onkruid skoongemaak word.
Gewoonlik word tuisgemaakte delosperma amper nooit gevoer nie. Dit moet slegs met volwasse plante gedoen word wat langer as 2 jaar nie met grond vervang is nie. Topbemesting word nie meer as een keer elke 3 weke van middel lente tot middel somer uitgevoer nie. Hiervoor kan u oplosbare kunsmis teen die helfte van die aangeduide dosis gebruik.
Hierdie kenmerk van die versorging van delosperm is te wyte aan die feit dat dit van 'n oormaat voedingstowwe slegter begin ontwikkel, bloei en minder strek.
Slegs oorgroeide of siek monsters moet oorgeplant word. Die ideale tyd hiervoor is die einde van die rustydperk, voor die begin van die groeiseisoen.
Knyp en snoei van lote word slegs indien nodig uitgevoer. Stadige groei of die teenwoordigheid van 'n groot aantal droë of verdorde stamme kan gewoonlik die oorsaak wees. Hulle doen dit ook vir beter oorlewing van oorgeplante plante of steggies. Al die onderste blare word daarvan verwyder. Om groei te stimuleer, kan u die toppe van die langste stamme sny. Dit sal laterale lote laat ontwikkel.
U moet ook verwelkte blomme gereeld verwyder - dit hou langer. 'N Uitsondering word slegs gemaak as sade van die plant afgehaal moet word.
Die helder veelkleurige blomme van delosperm is slegs oop in die son, op reënerige en bewolkte dae is dit toe. Maar u kan hul uitsig baie lank geniet - blom gaan voort van die laat lente tot die laat herfs. Op een steel word baie enkele blomme-mandjies van 2 tot 7 cm in deursnee gevorm. As gevolg van die hoeveelheid en grootte wat groot genoeg is vir 'n klein bossie, vorm die plant regte blommedekies.
In die middel van elke blom is 'n klein balletjie miniatuurblare. Langer en dunner blomblare strek daaruit. Die kleur bevat die hele reeks kleure van pers, rooi, geel en wit. Daar is ook tweekleurige eksemplare. Die blomvorm kan eenvoudig of halfdubbel wees.
Die saadkapsule van die plante is groot genoeg en bevat baie klein sade. Nadat dit ryp geword het, word dit oopgestel deur vogindringing, en saad versprei, dus om die saadmateriaal te verkry, moet u die regte oomblik aangryp. Na die versameling word die peule gedroog, en nadat hulle die sade verwyder het, word dit in papiersakke gebêre.
Metodes vir reproduksie van delosperm
Vir die voortplanting van delosperm word gewoonlik twee hoofmetodes gebruik - saad (saailing) en vegetatief.
Sodat jong plante sterk genoeg kan groei en vroeër kan blom, moet saadjies reeds in die tweede helfte van Januarie of in Februarie vir saailinge gesaai word. Delosperms begin blom ongeveer 4 maande na saai.
Die planthouer is gevul met turfbevattende grond. Die sade word oppervlakkig versprei en bo-op bedek met 'n klein laag sneeu. Deur te ontdooi, sal die water opgeneem word en die saad 'n bietjie dieper oordra. Na saai moet die houer met 'n sak of glas bedek word en dit vir 'n paar weke in 'n koel hoek geplaas word. Aan die einde van hierdie tydperk word dit na 'n ligter en warmer plek oorgedra. As die saad nie uit hul eie plante geoes is nie, maar in die winkel gekoop word, kan dit in 'n bedekte omhulsel toegedraai word. Sulke korrels moet oor die grondoppervlak versprei word en mildelik met 'n spuitbottel natgemaak word. As die dop nie begin oplos nie, maar net sag word, kan u dit liggies maal met 'n dun stokkie. Verder word die houer ook met 'n sak toegemaak.
Nadat die spruite verskyn het, moet die sak verwyder word. Die grond in die houer word net soos nodig bevochtig, en probeer om vogstagnasie te voorkom. Nadat die saailinge groot geword het en hulle het 'n paar paar regte blare, word dit in aparte potte of glase geduik. Dit is baie moeiliker om ouer plante oor te plant - na die begin van die vertakking sal dit moeilik wees om die nabygeleë lote te ontwrig en moet u die plante in 'n enkele groep in die grond plant.
Voordat die saailinge na buite beweeg word, moet dit verhard word. Jong plante verdra nie ryp nie. U kan saad in 'n kweekhuis saai. Dit word in die vroeë lente tot einde April gedoen. Die sade word oor die oppervlak van die nat grond versprei, 'n bietjie gepers en met 'n film bedek. Terwyl die temperatuur op + 20 gehandhaaf word, verskyn saailinge binne 2-3 weke. Vanaf Mei kan jong plante na 'n permanente plek oorgedra word.
Delosperma. Hersiening van saailinge.
Die delospermskiet in kontak met die grond kan sy eie wortels vorm. Hierdie eienskap word ook gebruik vir voortplanting: dit laat u dadelik 'n klaargemaakte steel met wortels kry. Tuinplante kan in die lente en gedurende die somer seisoen gesny word, en mak plante - die hele jaar.
Nadat 'n deel van die stam met sy eie wortels afgekap is, word dit dadelik in 'n blombedding of in 'n pot geplant. So 'n sny sal baie vinnig aanvaar word. U kan die steggies ook sny met gewone lote wat nie wortels gevorm het nie. Hiervoor is stingels nie langer as 8 cm geskik nie. Om die snyplek droog te maak, word dit 'n paar uur in die lug gehou en dan in sanderige grond geplant. Kaktussubstrate kan ook gebruik word. Die houer met die saailing word in die son geplaas en net natgemaak, sodat vog nie op die blare kom nie. Sulke steggies wortel van enkele dae tot 'n paar weke. Dit is ook moontlik om die wortels van die steggies vooraf in 'n glas water te laat ontkiem. Na die vorming daarvan word 'n nuwe plant onmiddellik op 'n permanente plek geplant.
Delosperma kan ook vermeerder word deur die bos te verdeel.
Plant delosperm in oop grond
Voordat u delosperm in oop grond plant, moet u seker maak dat die kwaliteit van die grond is. Dit moet noodwendig 'n dreineringslaag hê en voldoende los wees. U kan ook die nodige elemente daarby voeg: byvoorbeeld sand of turf. Saailinge word oor die blombedding versprei en hou 'n halwe meter afstand. So 'n lang afstand is te wyte aan die feit dat delosperme baie vinnig groei, wat die lugdeel sowel as die wortelstelsel verhoog. Met so 'n inspringing kan die plante nie met mekaar inmeng nie, en sal hulle vinnig 'n enkele mat kan vorm.
Delosperma is baie bestand teen plae en ernstige blomsiektes. Probleme met die verbouing daarvan hou gewoonlik verband met foute in die keuse van 'n plek of die versorging van 'n blom. Uiters koel en reënerige weer kan ook die skuldige van verval wees.
As 'n verswakte plant nogtans deur tuinplae aangeval word, kan u dit soos volg hanteer:
Die oplossing van die seep sal red van die aanval van klein plantluise. Een reep wasgoed seep word in 5 liter warm water opgelos. Na afkoeling word die mengsel op die bosse toegedien.
Dieselfde resep sal help om spinnekopmyte die hoof te bied. Merkbare plae word uit die bos gehaal met 'n watte wat in 'n oplossing gedoop word. Die gesuiwerde plante word met acaricides behandel.
Vir witluise sal gespesialiseerde preparate wat cypermetrien bevat, help.
In die winter rus tuisgemaakte delosperma. Dit is raadsaam om die pot daarmee koel te hou (ongeveer +10 grade). Sulke plante word ongeveer een keer per maand natgemaak en probeer om nie toe te laat dat die grond heeltemal uitdroog nie. Topbemesting in die winter word nie uitgevoer nie - stimulering van groei op hierdie stadium sal slegs lei tot die voorkoms van verswakte en dun stingels.
As 'n koel oorwintering vir Delosperm nie moontlik is nie, moet die blom in die son gehou word sodat dit nie sy dekoratiewe effek verloor nie.
Dit word aanbeveel om slegs rypbestande soorte delosperm in die tuin te laat groei. In die oop veld kan sulke plante bestand wees tot -20 grade. Lente-ontdooiing hou 'n baie groter gevaar vir hulle in. Om die bosse teen oortollige vog te beskerm, kan u spesiale skuilings bou. Die bosse is bedek met sparretakke of gevalle blare, en bo-op bedek met leë houtkaste, onderstebo. Boonop kan jy 'n film of 'n laag isolasie rek.
Om die plante in die herfs te bewaar, kan u ook bosse opgrawe en in houers oorplant wat tuis sal staan. Vir sulke plante word 'n baie ligte en droë, maar effens koel plek gekies. In die lente kan steggies daaruit gesny word vir vinniger voortplanting.
As die Delosperm eenjarig gekweek word, is dit nie nodig om dit te bedek nie.
Tipes en variëteite van delosperm met foto's
Daar is meer as 150 verskillende soorte en dekoratiewe vorms van delosperm. Die oorgrote meerderheid van hulle is termofiele variëteite wat net tuis kan groei, maar sommige word as ryphard genoeg beskou om in die tuin geplaas te word. Tuiniers het aan die einde van die 18de eeu in hierdie plant begin belangstel. Dit is ideaal vir rotstekeninge - delospermbosse vaar goed langs klippe wat maklik verhit kan word. As gevolg van die seldsame behoefte aan natmaak, is dit die beste om sulke plante langs soortgelyke vetplante te plant: porselein, klipgewas, verjong.
Die blomme is klein van kleur en pragtige tweekleurige kleur met 'n wit middel en pienk of pers rande van die blomblare. Die blare het 'n liggroen kleur. Die bosse blom in die eerste jaar, dus kan hulle ook as eenjarige plante gekweek word. Dit het beide termofiele, verdra nie klein ryp nie, en baie winterharde variëteite.
Een van die variëteite van oorvloedige blom-delosperm. Dit word gebruik as 'n tuinplant en kan 'n taamlike ryp weerstaan, maar het 'n goeie skuiling teen vog nodig. Dit het blomme met 'n wit middelpunt en ligte pers-pienk rande. In sommige variëteite is die blomblare gekleur in skakerings van lila.
'N Rypbestande variëteit wat die temperatuur tot -17 grade kan weerstaan. Die takke se takke kan 'n halwe meter in deursnee bereik met 'n klein hoogte van 15 cm. Dit verskil in groter (tot 5 cm) blomme met monochromatiese syagtige blare met helder pers skakerings en 'n liggeel middel. Dik, maar buigbare blare is grysgroen van kleur.
Gedraaide Delosperma (Delosperma Congestum)
Die spesie is pretensieloos en kan ryp tot -20 grade weerstaan. Vorm 'n lae bos met hurk lote wat die grond bedek met 'n digte mat. Die blomme is heldergeel. Bloei begin in Mei. Tydens blom is die blare amper heeltemal onder die blomme weggesteek. Terselfdertyd word die groen kleur van die blare in die herfs deur bordeaux vervang.
Dit het lang kruipende stingels en groter blare. In verhoogde gebiede kan dit die funksies van 'n ryk plant verrig. Dit het klein fyn blommetjies met wit, effens deursigtige blomblare.
'N Hibriede variëteit wat die koue ryp tot byna -30 grade kan weerstaan, maar dit word suksesvol as 'n kamerplant gekweek.Dit het 'n groot aantal variëteite, maar die hoofkleur van die blomblare is 'n helderrooi-oranje of karmynkleurige kleur met 'n wit middelpunt.
Die spesie bevat verskeie variëteite "Pearl of the Desert", wat verskil in kleur van blomme. Onder hulle is 'Granaatjie' met 'n wit-pienk middel en granaatblare, 'Opaal' met lila blomblare en 'Ruby' - met rooipersblomme.
Delosperma Bewolk (Delosperma Nubigenum)
Die bos vorm baie kruipende stingels wat vinnig 'n matbedekking vorm. Sy hoogte oorskry gewoonlik nie meer as 10 cm nie. Dit word beskou as een van die rypbestandste, dit kan ryp tot -23 grade oorleef. Dit het klein blommetjies met blink blomblare van geel, amber of helder oranje kleur. Klein ovaal blare kry teen die herfs 'n bronskleur.
Laaggroeiende bosse kan ryp tot -23 grade oorleef. Donkergroen blare en stingels is effens puberteerig. Dit het groot blomme met helder lila-pienk blomblare met 'n ligte stralekrans aan die onderkant en 'n liggeel middel.
Die blare van hierdie spesie is dikker en vlesig en het 'n ligte grysgroen kleur. Vorm ongewone piramidevormige lote, op die toppe waarvan liggeel blomme blom. Hierdie spesie word meestal as 'n kamerplant gebruik eerder as 'n tuinplant.
Delosperma: saai en groei in die huis en tuin
skrywer Victoria / tamaravn, skrywer se foto
Delosperma is 'n sappige plant met pragtige blomme van 4-5 cm in deursnee. Die sappige blare van Delosperm is dik, vlesig, amper silindries of ovaal.
Geslag Delosperma (Delosperma) behoort tot die familie van Aisaceae, of mesembriantems, en het meer as honderd spesies inheems aan Oos- en Suider-Afrika. Nabye familielede van Delosperm is ongewone plante met talle helder blomme en blare wat in die son skyn, meer bekend by Russiese blomkwekers - dorotheanthus, mesembriantemum of 'kristalgras'.
Ondanks die feit dat Delosperm baie klein sade het, is dit redelik maklik om saailinge daaruit te kweek.
In 2016 het ek oorvloedige blom Delosperma (Delosperma floribundum) op saailinge gesaai. Binnegroei-delosperm het vroeg in Februarie geblom ná die winterslaap (sien titelfoto).
Daar is verskillende soorte delospermsaad in ons saadwinkels.
Yaskolka: beskrywing, botaniese inligting
Yaskolka behoort tot die anjerfamilie. Dit het tuiniers nie dieselfde verskeidenheid siergewasse as die Compositae-familie gegee nie, maar al sy verteenwoordigers is interessant. Familielede van Yascolka:
Nie alle kersies word as tuinplante gekweek nie, maar die wat die tuinier se arsenaal vorm, is lieflik. Hulle is kruidagtige, aktief groeiende rankplante, ideaal vir vloerbedekking. Stingels is reguit, dikwels puberteit, die kleur van klein blare is spesiaal - dit lyk amper silwerig. Die blomme is wit, vyfblomagtig, met klein insnydings aan die punte. Gedurende die blomperiode lyk die gordyne (blombeddings) van die Yaskolok soos sneeuwlope.
Viltblomme het vyf blomblare, wat elkeen aan die punt gesny is
In die natuur word daar stukkies in verskillende wêrelddele aangetref:
gematigde streke van die Noordelike Halfrond (Eurasië, Noord-Afrika, Noord-Amerika)
warmer streke van Afrika of Suid-Amerika, maar slegs in hoër hoogtes, waar dit koeler is
Australië (die plant is bekendgestel aan hierdie kontinent en het wild geraak).
Interessante feit: Alpesingel is die noordelikste van die blomplante wat op land leef. Dit is op Lockwood Island (Kanadese Arktiese eilandgroep) aangetref. In die noorde word slegs mosse, alge en korstmos aangetref.
Chickweed blom in Mei, vervaag oor 'n maand, maar behou sy dekoratiewe effek tot die herfs as gevolg van die pragtige volop blare van mentolkleur.
Selfs 'n blom wat nie blom nie, lyk dekoratief - 'n soliede silwergroen mat
Die wetenskaplike naam vir jaskolka is Cerástium (cerastium), wat afkomstig is van die Latynse woord wat "horing" beteken. Die blom het hierdie naam gekry vanweë die klein horings, wat die vrugte van sekere soorte het. Natuurlik kan so 'n abstrakte naam nie amateurtuiniers bevredig wat meer gepaste name verkies nie. In die buiteland word yaskolka in die somer sneeu genoem, wat vertaal word as "sneeu in die somer", of silwer tapyt - 'n silwer tapyt. Bloemiste uit Rusland noem deurlopende aanplantings van plante "wit riviere", "wit strome".
14 305 rekords
April roep na die tuin en tuin. April se bekommernisse van tuiniers
Die werk in die tuin en groentetuin begin binnekort. April gee tuiniers en tuiniers geen verveling nie. Hulle het baie om te doen - om die tuin skoon te maak, bome te snoei, die grond te verwerk. Vertoon volledig.
Die kalenderlente het in Maart begin, maar die baie warm weer begin gewoonlik eers in April. Op sulke warm dae begin tuiniers geleidelik met die lente werk.
Aktiewe werk in die tuin en groentetuin sal binnekort begin. Die middel van April is die tyd vir tuinwerk en tuinwerk. Ons moet sorg dat ons die tuin skoonmaak, bome snoei en die grond behandel. In die derde dekade van April word dille, wortels, lingonberries en ander koudbestande gewasse geplant. Dit is raadsaam om die werk vooraf te beplan sodat u nie alles haastig hoef te doen nie.
Ervare tuiniers begin koudbestande gewasse saai sodra die voetsool blom. Vroeë koudbestande gewasse sluit blaarslaai, radyse, dille, seldery, wortels en pietersielie in. Die beste tyd om aartappels te plant, is 'n maand nadat blomvoetblom.
Slaaispitte spruit uit by +5 grade, verdra lae temperature tot minus ses grade. Met hierdie stabiliteit kan blaarslaai vroeg in April gesaai word. Die slaai word op 'n aparte bed en tussen ander gewasse gesaai. Hulle begin die slaai vroeg in April te saai en herhaal, indien nodig, die saai byna die hele somerseisoen elke twee weke.
Die wortelsaaibed word vooraf voorberei. 'N Week voordat die saad gesaai word, word die grond op die bed natgemaak met 'n warm oplossing van Fitosporin (opgelos in warm water), die bed is bedek met plastiek om vog te behou en op te warm. Die beste plek vir wortels is die beddens waar die afgelope seisoen aartappels, komkommers, uie, beet, tamaties en peulgewasse gekweek is.
Wortels kan op verskillende maniere gesaai word.
Wortelsaadjies word in voorbereide groewe gegooi, met grond besprinkel.
Meng wortelsaad, radyse, bietjie sand. Vul die voorbereide groewe in soos in die eerste metode. Radyse sade kan vervang word met spinasie of blaarslaai. Sodanige saai waarborg 'n eenvormige saai en elimineer verdere dunner van die wortels.
Wissel wortelsaad met uiestelle af wanneer u saai. Hierdie metode vergemaklik die onkruidproses, en, wat ook baie belangrik is, sal die oranje skoonheid teen plae beskerm.
Dit is belangrik om 'n afstand tussen die wortelrye van minstens 20 cm te handhaaf, en dit is raadsaam om 'n afstand van 2 cm tussen die sade te handhaaf. Die saadplantdiepte is 2 cm.
Die optimale afstand tussen die uierye is 30 cm, tussen die plante minstens 3 cm. Die sade is in die grond ingebed tot 'n diepte van 2 sentimeter.
Radyse is nie bang vir die koue nie. Radyse kan gesaai word sodra die grond ontdooi. Sodanige saai sal u toelaat om vroeg te oes, en dit sal ook die radyse van die rooikleurige vlooi red.
Voordat dit gesaai word, word die radysesaad uitgesorteer, in 'n oplossing van kaliumpermanganaat geweek en die sade wat na die oppervlak gedryf het, verwyder.
Radyse word gesaai in goed losgemaakte grond, tot 'n diepte van twee sentimeter op 'n afstand van 4 cm.
Vervolgens kan u radyse saai tot die tweede helfte van Mei. Maar later word dit nie aanbeveel om saai te herhaal nie weens die swak gehalte van wortelgewasse.
Om 'n oes van radyse in die somer te kry, word die saad van die plant in die tweede helfte van April gesaai. Saai word uitgevoer in 'n goed losgemaakte, klam grond, die sade word in 3 stukke geplant, die afstand tussen die neste moet minstens 15 cm wees. Die radyse word in 'n hoop geplant om die sterkste spruit na ontkieming te laat, die res word geoes. Na die saai moet die radyse gereeld, volop natgemaak word.
As u besluit om lingonbessies in u tuin te plant, moet u die optimale planttyd nie misloop nie. Lingonbessies word einde April of vroeg in Mei geplant, dit is moontlik in die herfs.
Lingonberries word deur steggies vermeerder. In die eerste vyftien dae na plant word gereeld natgemaak. Vervolgens word die plant na behoefte natgemaak.
Geen lingosbessies is organiese kunsmis nodig nie. Die grond moet suur wees, ligte sanderige leem, gedreineer. Kies goed beligte gebiede vir die plant van lingonberries.
Wees bereid om die lingonberries volop te water as die somer droog blyk te wees.
Om van die eerste oes lingons te geniet, moet u wag vir die tweede seisoen na plant. Al u bekommernisse sal baie vrugte afwerp wanneer die plant vrugte begin dra.
As u twyfel of u lingonbessies wil plant, lees dan die voordelige eienskappe daarvan.
Die plant is 'n natuurlike antiseptiese middel. Daarbenewens het nie net bessies nie, maar ook lingonberry-blare 'n gunstige uitwerking. Lingonberry is goed vir die hart en bloedvate. Lingonberry-vrugte is 'n goeie voorkomende middel teen urienwegsiektes, verminder die risiko van onkologiese siektes, handhaaf die gesigskerpte en bevorder goeie spysvertering.
Quercetin, wat deel uitmaak van lingonberry, verlig inflammasie. Lingonberry-bessies word aanbeveel om te gebruik vir artritis, gewrigspyn.
Lingonberries kan deur diabete verbruik word. Lingonberry normaliseer die bloedvloei, het 'n ligte krampstillende effek. Gereelde verbruik van lingonberries sal help om cholesterolvlakke, bloeddruk te verlaag en die vordering van aterosklerose te vertraag.
Lingonberries help om bakterieë in die mond, urienweginfeksies te beveg.
As u die geleentheid en plek op die terrein het, moet u hierdie nuttige plant plant!
Aarbei. Foute van 'n beginner tuinier. Die basiese
Vir baie beginner-liefhebbers van soetbessies lyk dit dat groot vrugte-aarbeie op hul eie kan groei sonder om weg te gaan. Dit is genoeg om dit te plant en die oes is vir minstens 5 jaar veilig. Vertoon volledig. Soos enige ander kultuur, verg dit aandag en behoorlike landboutegnologie. Wat is die foute van beginnerbessieboere?
Lys van ongeldige stappe
Vir ervare tuiniers lyk die waarhede wat in die aarbei-trilogie behandel word, eenvoudig en verg dit nie lang verduidelikings nie. Vir 'n beginner-bessieliefhebber sal hulle help om tyd te spaar vir hul eie foute, om die redes vir mislukking te verstaan.
Kom ons begin met die ontleding van foute met 'n algemene lys:
• aankoop van plantmateriaal
• tyd en metode van plantasie
• gebruik van organiese materiaal
• minerale kunsmisstowwe
• betyds natmaak
• stutte vir bessies
• sny blare
• oorwintering in die noordelike streke
• mode vir restantantvariëteite.
Kom ons bespreek meer besonderhede oor elke punt.
Die aankoop van plantmateriaal in die winkel is 'n verantwoordelike gebeurtenis. U moet dit ernstig opneem. Die toekoms van die oes hang af van wat u koop.
Aan watter parameters word in die eerste plek aandag gegee:
1. Wortelstelsel. 'N Goeie' baard 'dui op die ontwikkelde saailinge van die eerste snor.
2. Blare. Skoon, ryk groen plate is die sleutel tot gesonde saailinge. Vlekke, kolle van inspuitings, gate is tekens van die teenwoordigheid van siektes, plae.
3. Groeipunt. Lewende kegel met blare, voetstukke.
Standaard saailinge bestaan ​​uit 1-3 uitgebreide plate met 'n digte, veselagtige wortelstelsel.
Gebruik van organiese
Om die kwaliteit van die grond te verbeter, dien baie tuiniers verrottende organiese kunsmisstowwe onder Victoria toe. As daar 'n kewer op die terrein is (die kewerlarwe is 'n vet wit wurm met kort bene, 'n bruin kop), dan lok 'smaaklike plantkos' hom na die bessieplantasie.
Saam met organiese materiaal, kan dit die wortels van aarbeie knibbel. Daarom is dit beter om verrotte mis, kompos van onkruid, van die gebruik uit te sluit. Gebruik turf, riviersand om die grond los te maak. Kies 'n plaag versigtig wanneer u 'n terrein grawe.
Lenteteeltwerk is altyd meer effektief as herfswerk. In onlangse jare het ryp en sonder sneeu onverwags gekom. Soms het plante nie genoeg tyd om die wortelstelsel te herstel, voor te berei op oorwintering en 'n voorraad voedingstowwe op te doen nie.
Daar is 'n spreekwoord: "In die lente blom die stok." Ons oes in die lente vars boë vir kweekhuise. Die blare blom dus daarop as hulle onder die films staan. Dit is wat 'lewenskrag' beteken. Dieselfde prosesse kom voor by saailinge.
Probeer dus in die lente verdeel en weer plant. Dan sal die kleintjies 'n hele somer in voorraad hê om te herstel. Moenie die snor in die herfs van moederplante skei nie. Dit is beter om dit veilig te speel en alles dieselfde te laat tot die begin van die volgende seisoen.
Metode van plasing op die werf
Vestig 'n nuwe plantasie in gebiede wat gelyk is aan die hoofgrond. Laat belangrike rye tussen twee aangrensende rye. Die afstand tussen bure is 30-40 cm in 'n ruitpatroon.
Moenie saailinge op die rante plant nie, soos baie dit doen. Hier, in droë somers, ly Victoria meer aan 'n gebrek aan vog, dit kan maklik selfs nie in die winter nie, maar in die laat herfs, vries. As daar nie sneeu is nie, maar hewige ryp dadelik intree.
Ek het so 'n ervaring gehad om in die rante te plant. Vir 'n paar jaar het die bosse sonder probleme gegroei. Maar in een jaar het al die ou bossies gevries, en die snor wat op die paadjies (in die laagland) gegroei het, het oorleef. Daarom was daar iets om die aanplanting te herstel.
Sonnige gebiede, dwarsdeur die dag verlig, is die beste plek om aanplantings te plaas. Hier word 'n volwaardige oes van groot bessies gevorm. In halfskadu, langs hoë bome of struike, voel plante depressief, daar is 'n tekort aan soetprodukte.
Die res van die foute, volgens die lys, word in die volgende artikel bespreek.
Geurige tuinjasmyn - nederige skyn-oranje
Die fyn aroma van die skynoranje van 'n seldsame produsent laat u onverskillig. En sneeuwit blomme teen die agtergrond van 'n heldergroen blaartop versier die tuin. Maar waarom sommige bloemiste volledig vertoon. struike blom weelderig, terwyl ander slegs 'n paar skaars bloeiwyses het? Kom ons praat oor hoe om tuinjasmyn te help om sy volle potensiaal te bereik en met volle krag te blom. En ook hoe om die plant te vermeerder en watter soort sorg dit nodig het.
Sanitêre en dunner lente snoei
In die lente, terwyl die bos nog nie tyd gehad het om groen te word nie, moet u tyd hê om sanitêre, verjongende en dunner snoei uit te voer. Maar sake moet verstandig aangepak word. Aangesien u die smaak binnegekom het, kan u heeltemal bly sonder blom. Omdat die skyn-oranje blom op die boonste groeisels en aan die buitenste takke.
So hoekom snoei, vra jy? Die feit is dat 'n te dik bos ook die vermoë van 'n struik om te blom, negatief beïnvloed. Daarbenewens lei verdikking tot die verswakking en ontwikkeling van siektes.
Volg hierdie reëls wanneer u begin snoei:
• kap stukkies takkies af
• verwyder siek dele
• sny ou droë takke
• raak ontslae van dun groei
• sny die takke wat binne-in die bos groei.
As u hierdie prosedure jaarliks ​​uitvoer, sal u sien dat die blomery volop geword het en dat die blomme groter sal wees. Daarbenewens is dit 'n goeie voorkoming van skimmel.
Reproduksie van chubushnik op verskillende maniere
Chubushnik word op verskillende maniere vermeerder. Hiervoor is steggies wortels, reproduksie deur lae, en die verdeling van 'n struik geskik.
As dit deur lae gevorm word, moet u nie alle jong groei gedurende die lente snoei nie. Laat 'n paar jong takkies wat op die grond gebuig en vasgepen kan word om wortels te gee.
Voortplanting deur steggies begin in die eerste helfte van die somer, na blom. Om dit te doen, word 'n jong loot met 'n hak van die tak afgebreek. Die boonste gedeelte van die loot is afgesny sodat net twee pare blare op die steggies oorbly. Die onderste paar blare word verwyder en die boonste paar blare word in die helfte gesny.
Dan is dit raadsaam om die punt in 'n wortelstimulator te doop. Daarna word die steggies op wortels in 'n pot of glas met grond geplaas. Dit is beter om swak grond in te neem. En dit bars in 'n deursigtige afgesnyde bottel met 'n pet.
Steggies kan buite gewortel word by 'n temperatuur van ongeveer +20 grade, maar sit die potte in die skaduwee of plaas dit in 'n kweekhuis. Om te verhoed dat die steggies verrot, is dit onmoontlik om die grond te vogtig. Die feit dat die tyd tot water nog nie aangebreek het nie, word veroorsaak deur die kondens wat aan die binnemure van die plastiekbottel versamel is.
Die versorging van tuinjasmyn-chubushnik
Die res van die chubushnik is pretensieloos. Dit kan op 'n wye verskeidenheid gronde en in enige hoek van die tuin groei. Maar hou in gedagte dat as u op oorvloedige blomme reken, u die struik nie in die skaduwee hoef weg te steek nie. Vir sulke doeleindes is dit beter om hom 'n plek in die son te gee.
As die chubushnik in 'n skaduryke hoek geplant is, maak dit nie saak nie. Na afwerking is dit heel moontlik om dit na 'n ander plek oor te plant. Of stel hierdie gebeurtenis uit totdat die tyd aanbreek om dit met verdeling te vermenigvuldig - dan sal u in meer geskikte toestande beland.
Chubushnik slaap goed. Kan sonder skuiling klaarkom. Maar dit is steeds beter om die wortelsone te deklaag. En versamel en bind die takkies self. Andersins kan hulle buig en breek onder die sneeu.
Tuinjasmyn kan gedoen word sonder om te voed. Maar as kunsmis een keer per jaar toegedien word, sal dit geen skade berokken nie. Maar dit is beter om 'n komplekse minerale kunsmis in te neem en suiwer stikstofbemesting te vermy, anders val die bosluise op plantluise. Maar selfs hierdie probleme kan voorkom word deur die struik vroeg in die lente te behandel.
Aartappelseptoria: hoe om te voorkom en te veg?
Is die aartappelblare bedek met witbruin kolle met swart kolletjies in die middel? En nadat u massaal begin kreukel het, voor die tyd gekrul en afgeval het? Vertoon volledig. Heel waarskynlik het die bossies 'n swamsiekte genaamd septoria ondergaan. Oor die voorkomende maatreëls wat u moet neem, sowel as hoe u die siekte kan hanteer - in die materiaal Asienda.ru.
Septoria is 'n redelik algemene aalbessiekte wat deur die Septoria-swam veroorsaak word. Die eerste simptome van die siekte is klein witbruin vlekke met swart vlekke, wat, as dit nie behandel word nie, baie vinnig groter word en uiteindelik die hele blaar beïnvloed. Verder vou en val die blare, en die stam kry 'n bruinerige kleur. Die uitkoms van die siekte is uiters ongunstig - 'n afname in opbrengs tot 50%, die dood van struike en skade aan ander gewasse, insluitend appelliefies, druiwe, pere en tuinblomme (pioen, floks, ens.).
Een van die oorsake van septoria is 'n sagte winter, gepaard met skerp temperatuurveranderings. Risikofaktore is ook digte aanplantings, erge ryp, versuipte grond, gebrek aan sanitêre en vormende snoei, versorging. Die swam ontwikkel die aktiefste in warm weer met hoë humiditeit. Die optimale ontwikkelingstemperatuur is 20C. In hierdie geval word die spore van die swam deur middel van water en wind na ander plante oorgedra. Daar moet op gelet word dat die patogeen in die geaffekteerde blare kan slaap, en met die aanvang van warmte word dit geneem vir 'n massale infeksie.
Voorkomende maatreëls teen septoria
Dit is beter om nie toe te laat as om te voorkom nie - dit is die belangrikste voorwaarde vir die suksesvolle verbouing van aalbessies. In die vroeë lente is dit belangrik om die bosse vir skade te ondersoek, sanitêre snoeiwerk uit te voer, omdat swak monsters meestal siek word. Dit is ewe belangrik om die afstand tussen die bosse by die plant in ag te neem, om die oorblyfsels van gevalle blare en siek takke van kant te maak deur te verbrand. Moenie kunsmis vergeet nie, want die topbemesting verhoog die weerstand van die korente teen siektes. Onkruid en losmaak is ook 'n uitstekende manier om u bosse gesond te hou.
Die belangrikste manier om septoria te bestry, is om die bosse met swamdoders te behandel. Die eerste behandeling word aanbeveel in die vroeë lente met die begin van die groeiseisoen. Dan word die behandelings met tussenposes van 1-2 weke of minder uitgevoer, met inagneming van die tydperk van die beskermende eienskappe van 'n spesifieke geneesmiddel. In die stryd teen septoria is die middel Hometsin effektief. Dit behoort tot die kategorie kontak-swamdoders. Aartappelbosse word daarmee behandel voordat dit blom, en die verwerking word onmiddellik na die oes gedoen.
Phthalan is ook effektief in die stryd teen septoria. Hy behoort, net soos die vorige middel, aan kontak swamdoders. Die werking daarvan is daarop gemik om die plasma van swamselle te vernietig. Dit is nie baie giftig nie, maar u moet dit versigtig gebruik. Slegs met handskoene, masker en 'n bril. Hou die verhoudings volgens die instruksies streng dop en hou kinders en troeteldiere weg van die bosse na verwerking.
Nie minder effektief in die stryd teen septoria nie - Ridomil. Dit is 'n sistemiese en kontak swamdoder. Dit gee 'n vinnige en blywende genesende effek, selfs in gevorderde gevalle. Vernietig patogene swamme en elimineer die infeksie foci. Dit is nodig om Ridomil, net soos in die vorige geval, slegs in beskermende toerusting te gebruik. Dit is belangrik om daarop te let dat die geneesmiddel benewens patogene swamme ook geneig is tot vernietiging van voordelige grond. Om grondvergiftiging te voorkom, word dit aanbeveel om die middel streng volgens die instruksies te gebruik en nie gereeld nie.
Ystervitriool word ook gebruik om korente teen septoria te behandel. In die reël word 25 gram van die middel per liter water geneem. Bespuiting word aan die begin van die groeiseisoen uitgevoer, en dan in die herfs - onmiddellik nadat die blare geval het. Dit is nie verbode om die voorbereiding vir die behandeling van bosse te gebruik nie. Dit is 'n breë spektrum swamdoder. Na die verwerking van die bosse duur dit ongeveer 2-2,5 weke. Hom neutraliseer die aktiwiteit van patogene sonder om deur te dring in plantselle.
Bron: https://www.asienda.ru/bolezni-i-vrediteli/septorioz- ..
Kies 'n plek en plant 'n splinter
Oorweeg altyd wanneer u in die natuur leef en watter toestande dit wil hê wanneer u enige plant plant. Yaskolka het nie aktiewe seleksie ondergaan nie, soos rose of krisante, en die tuinvorms verskil dus nie veel van die wilde in hul smaak nie. In die natuur hou die blom onderskeidelik van hoë berge wat oop is vir die son en winde, die plant is nie bang vir skraal klipperige grond nie, maar terselfdertyd verdra dit nie stilstaande vog nie. Yaskolka is 'n tipiese "seisoenale", dit wil sê, dit verdra die jaarlikse klimaatsverandering in die middelste baan:
u hoef nie bekommerd te wees oor die beskutting van die plant vir die winter nie, dit oorleef ryp perfek
smal puberteitblare help die kuiken onderskeidelik om vog te bespaar, dit kan maklik 'n effense droogte verduur.
Kies 'n sonnige, goed verhitte plek. Die suidelike hellings van die steunmure en alpiene glybane is baie goed. Die plant is nie suidelik nie, maar wel 'n 'sonliefhebber'. In die skaduwee sal die gordelroos nie behaag met sulke welige "sneeuwlope" nie, hoewel dit toelaatbaar is om dit in gedeeltelike skaduwee of ligte skaduwee te laat groei. 'N Uitstekende opsie is 'n oop skaduwee van bladwisselende bome. Maar selfs as u 'n plant op 'n dowwe verligte plek plant (byvoorbeeld langs 'n varing), is dit onwaarskynlik dat dit sal doodgaan. Yaskolka is 'n 'dame met karakter'. Sy sal self probeer om 'n geskikte plek vir haarself te vind, die sweep van haar lote sal na die sonnigste plekke in die omgewing jaag.
Chickweed sal baie goed groei aan die suidelike hange van die steunmure, alpiene glybane
Chings is tipiese alpiene plante en verkies los, vogtige en lugdeurdringbare grond. Sandleem, sand is goed geskik, met 'n rekleem. As die grond op u werf nie dieselfde is nie, kan u dit geskik maak om hoenders te verbou deur 'n individuele samestelling te kies:
voeg kompos of humus by arm, onvoldoende voedsame grond met 'n dosis van 5-7 kg per 1 vk. m
voeg sand by kleigrond sodat die klei-inhoud van 80% nie meer as 30% word nie - u sal 'n leem kry wat geskik is vir die groei van spaanders
op rotsagtige gronde sal die granaatjies ook goed groei, maar dit kan van tyd tot tyd gebrek aan vog en voeding hê - voeg 'n bietjie turf by.
Sal kuiken in gewone tuingrond groei? Ja, die outeur van die artikel het die geleentheid gehad om dit te kweek sonder enige grondvoorbereiding. Die plant is pretensieloos, vinnig geassimileer, groei goed en blom, nie erger as op voedsame sanderige leem nie. In die winter en lente met moeilike Siberiese weer (gereelde temperatuurveranderings, ontdooiings, ryp) kan die kuiken maklik nat of nat word, en die blombedding word taamlik slordig. As u dus nie wil waag nie, is dit beter om die grond onmiddellik reg te berei.
Dit is nie baie moeilik om die troep te plant nie. Dit is nodig om so op te tree:
Die behandeling voor die plant word 2-4 weke voor die plant geplant. Die terrein word ten minste op 'n graafbajonet gegrawe. Al die nodige aanvullings word bygevoeg.
Wanneer die plek voorberei word vir die aanplant van die kap, word die aarde gegrawe op die bajonet van die graaf
Dit is handig om gate vir kuikens te maak met 'n gewone planter vir bolplante.
Die skoorsteen wortel baie maklik, sodat u die saailinge kan begrawe tydens uitplant sonder om die wortels te beskadig.
Hou in gedagte dat die stukkies baie ander kan hamer plante: dit is aggressors wat baie vinnig ruimte inneem. Die hoogte van die bos is 20 cm, maar die deursnee kan 70 cm bereik. Deur te blom, word dit drie keer groter as toe dit geplant is. Die wortelstelsel is sterk en aktief.
As u 'n blombedding skep, is dit genoeg om verskeie saailinge in een gaatjie op 'n afstand van 30 cm van mekaar af te plant - dit sal vanself groei. As die blombedding smal is (die breedte is byvoorbeeld slegs 40-50 cm), is dit genoeg om elke 15-30 cm een ​​lyn yaskolok in die middel te plant (afhangende van die kwaliteit van die saailinge).
Sorg vir wortelversperrings as u nie wil hê dat die stukkies te veel moet groei nie. Plantplante:
in die skeure tussen klippe in rotstuine
langs die steunmure wat in klip of baksteen omhul is
in die blombeddingsgebiede omhein met stukke leiklip.
Die skrywer van die artikel gebruik 'n maklike, alhoewel skaars, metode om jaskolok in taamlik wye potte of houers te plant, wat dan op die terras geplaas kan word of selfs in enige blombedding begrawe kan word. Ek hou baie van die idee van 'n voortdurend veranderende tuin. Die volgende jaar kan plante in sulke houers op 'n ander manier gegrawe word, gekombineer met ander gewasse, en 'n heeltemal nuwe samestelling kan geskep word. Terselfdertyd sal die natuurlikheid van die tuin glad nie daaronder ly nie - na die grawe word die houers gedek met gewone aarde of dekoratiewe krummels. Die enigste waarskuwing is dat u moet sorg vir die verbeterde voeding van sulke plante.
Moenie hierdie blom langs klein bolplante plant wat in Mei blom nie:
Kombineer dit gerus met groot bolle wat vroeër of later blom:
sommige variëteite narcissen,
Afdelings werk uitstekend as 'n grondbedekkingsaanleg rondom groot bolgewasse soos tulpe.
Meerjarige plante van sade: die ingewikkelde stratifikasie
Dit is nie altyd moontlik om plantmateriaal van een of ander eksklusiewe meerjarige plant by 'n bekende bloemiste aan te koop of uit te ruil nie. Veral as u besluit om 'n alpiene glybaan te ontwerp, of selfs 'n koekroller wat vandag modieus is. Skaars "heuwel" -monsters kan nie net so op die mark gekoop word nie, omdat hulle stadig groei, is plantmateriaal baie duur. U kan aan 'n versamelaar uit 'n ander stad skryf, instem om die gewenste eksemplare te stuur, maar hou in gedagte dat sommige van hulle, byvoorbeeld, Vitaliana-blomblom (Vitaliana primuflora), duld die versending absoluut nie. En soms is dit net interessant om 'n plant uit 'n klein saadjie te kry wat jou baie jare sal verbly. Daarom is dit sinvol om u gunsteling eksemplare uit sade te laat groei.
Maar voordat u meerjarige plante begin groei en die gewenste resultaat behaal, moet u die verwysingsliteratuur raadpleeg, behalwe as u die inligting agter op die sak lees. Vereis hierdie of daardie soort stratifikasie? U sal sien dat hierdie stratifikasie noodsaaklik is vir die sade van die meeste meerjarige gewasse.
Wat is hierdie proses? Dit is die effek op sade van lae temperature in natuurtoestande naby aan die natuur. Dit is nodig om hulle uit hul rustende toestand te bring.
Soos in die natuur ook gebeur - 'n meerjarige plant laat sade op die grond val, dit gaan deur 'n natuurlike afkoelperiode en spruit vroeg in die lente uit. Iemand (byvoorbeeld dubbele monarda, rudbeckia) kan "mislei word" deur saadjies vir saailinge in Maart-April te saai en volgende jaar te sien blom, en sommige gewasse sal eenvoudig nie uitspruit as dit nie gesaai word voordat die winter of die kunsmatige winter gereël word nie , dit wil sê, moenie stratifiseer nie.
Boonop is een seisoen soms nie genoeg nie, die saad van sommige gewasse na die eerste stratifikasieprosedure ontkiem nie en u moet die gewasse tot die volgende seisoen laat, dit wil sê om dit weer op stratifikasie te plaas en die resultaat eers na twee winterperiodes te sien. . Dit kan byvoorbeeld gebeur met 'n carnea-onderbreking (Androsace carnea).
Sade van meerjarige plante wat aan tuiniers bekend is, kan sonder probleme te koop aangebied word. Maar hou in gedagte dat u 'n groot kans het om iets anders te laat groei as wat op die foto getoon word.
Onthou die lesse van genetika - daar is geen waarborg dat die nageslag van bastervorms (F1) die eienskappe van die moederplant sal herhaal nie. Onder die volwasse eksemplare kan daar egter ook diegene wees wat hul ouers oortref. Dit word aktief deur telers gebruik wanneer nuwe rasse en basters gekweek word.
As u nageslag uit 'n variëteit groei, is daar egter alle kans om te kry wat u wil hê. Laat ek u 'n voorbeeld gee van my laaste oeste. 80% saailinge rudbeckia amber blom presies soos op die foto (bruin middel, geel punte van die blomblare), en die res was suiwer geel. Op dieselfde tyd almal Platycodons Blue Lake en pienk bloemiste, sowel as verskillende soorte en variëteite sedum weergegee moederskwaliteite presies.
Volgens die inligting op die agterkant van die saadsak, platycodons, sedums, saxifrage, rudbeckia U kan nie net in die herfs voor die winter saai nie, maar ook in die lente in Maart-April tuis in houers of direk in oop grond in Mei. Dit wil sê, moenie stratifiseer nie. Eerstens is dit ongemaklik direk in die oop grond, omdat klein lote verlore gaan, word dit vinnig deur onkruid verstop. Tweedens, sal hierdie plante minstens die tweede jaar saai. En nadat die stratifikasie uitgevoer is, was die persentasie ontkieming van die saad van hierdie plante wat ek gesaai het, baie hoër, en hulle het almal gebloei in die jaar van saai. En derdens, daar is soveel gewasse in die lente, dit is beter om 'n paar winteraande aan hierdie besigheid te wy, die saadjies te plant vir stratifikasie en om in dieselfde Maart klaargemaakte lote te kry.
Daar is egter verskeie "buts". Soos Natalya Konstantinova (Moskou), 'n tuinier-versamelaar, teler vir my gesê het, het dit absoluut geen sin om gashere uit sade te laat groei nie, tensy u natuurlik die doel nastreef om aan teelwerk te doen en 'n nuwe variëteit te ontwikkel . Die feit is dat saailinge gewoonlik nie variëteiteienskappe behou nie; stratifikasie moet lank wees (3-4 maande), saailinge ontwikkel baie stadig.
En die sade thiarella en geyher spruit goed en sonder stratifikasie, gesaai in die middel van Maart - vroeg in April. Heicher-saailinge sal ook uiteenlopend wees.In die algemeen is dit beter om Heuchera vegetatief te vermeerder, maar as daar geen groot moederplant is nie, kan 'n nuwe ongekende monster van sade gekweek word. En soms banale groenblare, soos in my geval gebeur het.
Die sakkie bevat 'n foto van Heuchera-blomme teen 'n onbegryplike agtergrond van donker blare met die handtekening 'Heuchera carmine red'. Dit is hoe Natalya oor hierdie geleentheid kommentaar gelewer het: 'Daar is 'n duidelike fotoshop op die sak. 'Karmynrooi' Heuchera bestaan ​​nie. Daar is 'n soort 'bloedrooi' (Heuhera sanguinea). Hierdie soort heuchera word gekenmerk deur sy groen blare met 'n ligte silwer patroon en helderrooi, koraal of pienk blomme. Heel waarskynlik het die saailinge van bloedrooi heuchera uit hierdie sade gegroei. '
Maar terug na kulture wat stratifisering nodig het. Weereens met enkele voorbeelde. Aquilegia, middelpunt 'n afkoeltydperk van 2-3 weke is buitengewoon. Saad moet ongeveer 2 maande "verkoel" word Dzhungariese swemklere (Trollius dschungaricus), levisia coteledon (Lewisia saadlob), Horispores Bunge (Chorispora bungeana), gedraaide delosperm (Delosperma kongestum), alpiene angelier (Dianthus alpinus), Edryanthus kruip (Edraianthus serpyllifolius), bellflower saxifrage (Campanula saxifraga), berkblaar klok (Campanula betulifolia), Incarvillea Mayra (Incarvillea mairei), gentiaanse knoppies (Gentiana asclepiadea). Dit beteken dat die sade van hierdie plante in Januarie vir stratifikasie gelê kan word.
En sommige plante benodig langtermynstratifikasie, dit wil sê ten minste 3 maande. Dit beteken dat die sade van hierdie plante reeds in Desember gesaai moet word. Dit is byvoorbeeld verteenwoordigers: breek karnea (Androsace carnea), harige breek (Androsace villosa), kuifkolnik (Phyteuma comosum), gypsophila cephalic (Gypsophila cerastioides), geelsug skattig (Erysimum amoenum).
Die kuns van stratifikasie is vir my geleer deur Lyudmila Kalashnikova, 'n blomkweker-versamelaar (Nizhny Novgorod). Sy het ook eksklusiewe "heuwel" -plante van haar eie versamelde sade voorsien. Daar is baie in haar tuin, maar haar gunsteling 'breinkind' is 'n deegroller met wonderlike verteenwoordigers van die flora, wat jy op die foto kan sien.
Lyudmila Ivanovna het self empiries vasgestel dat dit gemakliker is om sade nie in die yskas nie, maar onder die sneeu in 'n tuinperseel te stratifiseer, dit wil sê om voorwaardes te skep vir sade wat na aan die natuurlike maksimum is.
Ons sal aanneem dat ons middel sade plant vir stratifikasie. Dit is, in die algemeen, dit moet gedoen word wanneer 'n stabiele sneeubedekking gevestig is, nie vroeër nie. Maar daar moet in die nabye toekoms geen ryp teen -30 wees nie. 'N Onnodig skielike verandering in toestande is absoluut nutteloos.
Dit is belangrik om geskikte saadhouers te kies. Dun plastiekhouers vir slaaie, gebak is geskik, altyd met 'n deksel. Dit is noodsaaklik om gate in die bodem en in die deksel van die pot te maak. Die onderkant het 'n groter deursnee as die deksel. Dit is geriefliker om dit te doen met 'n boor met 'n dun boor, om verskeie houers saam te stel en gate in verskeie gelyktydig te boor. Waarom is hierdie gate nodig - in die proses van stratifikasie op straat, naas ryp, sal daar ook ontdooiings plaasvind, waartydens natuurlike vog vryelik deur die gate in die deksel in die houer kan kom, sonder dat die saailinge kan droog uit, en as dit in die houer te veel is, sal dit vrylik deur die dreineringsgate afstroom.
Uitgebreide klei as dreinering aan die onderkant van die houers kan nie gelê word nie, maar die keuse van grond moet op 'n verantwoordelike manier benader word. Die grond moet van goeie gehalte wees, lig, asemhaalbaar en nie in staat wees om te dryf of te koek nie. Dit is beter om gereed te koop en geld te spandeer deur Green Verde (verkieslik gemerk "Vir saai saad" of "Vir die kweek van saailinge") of Terra Vita aan te skaf. Grond van u eie produksie (uit u tuin) moet nie gebruik word nie - dit bak, word soos 'n klip en daar is baie swamme en bakterieë in, wat maklik 'n bron van siektes kan word. En die aangekoopte grond word nogtans behoorlik verwerk en die struktuur daarvan op die vereiste vlak gebring. Daarbenewens hoef u nie perlit of vermikuliet by te voeg nie.
Voordat dit vir stratifikasie gelê word, moet die sade van alle meerjarige plante vir 'n dag in 'n Heteroauxin-oplossing geweek word. Ja, dit is arbeidsintensief, maar terselfdertyd verhoog u die ontkiemingspersentasie van duur sade. Van 'n wit hygroskopiese lap (sodat donker sade duidelik op 'n wit agtergrond onderskei kan word), moet u vierkante uitsny, dit natmaak in 'n oplossing van Heteroauxin. Berei die oplossing so voor: 2 tablette Heteroauxin, wat in 'n standaard verpakking is, verpletter in poeier, los op in 1 teelepel alkohol en los die resulterende konsentraat in 60-80 ml water op. Maak die stukke stof nat in die oplossing.
Smeer die sade van meerjarige plante in 'n halwe stuk lap, maak die tweede toe. Plaas die saadlap in die knipsak.
Maak die verpakking vas en sit 'n dag in leë voorbereide flesse. Moenie vergeet om etikette in die flesse te plaas wat die naam van die kultuur en die saaidatum aandui nie.
Na 'n dag moet die sade uitgehaal word, byvoorbeeld in die aand, vou die stof uit, laat die sade droog word tot die oggend, sodat dit makliker is om te saai.
Gooi die grond in die houer, nie heel bo nie, u moet 'n bietjie lug bo die grond laat en ruimte hê vir die groei van "geskote" saailinge.
Giet kookwater oor die grond en saai sade op warm grond (sodat die hand kan uithou), versprei dit met 'n tandestokkie en druk dit op die grond.
U hoef nie die sade te strooi nie, dit moet in die lig uitspruit. Die uitsondering is groot sade, soos Mair's Incarvillea. Hulle moet liggies met aarde besprinkel word en die oppervlak uit 'n spuitbottel spuit.
Kyk versigtig sodat die sade nog nie uitgebroei word nie. As daar reeds spruite is, sal negatiewe temperature dit vernietig. Sulke sade moet gesaai word en in 'n koel, helder kamer gelaat word - op 'n stoep, in 'n warm loggia of in 'n verhitte kweekhuis teen lae positiewe temperature (+ 10 grade) tot in die lente. Die aanvulling van saailinge is 'n moet.
Dit bly om die houers met deksels toe te maak, na die tuin te neem, 'n plek te kies wat nie in die lente met smeltwater oorstroom word nie, 'n loopgraaf in die sneeu te grawe (dit is raadsaam om op die grond te kom sodat dit later, wanneer die sneeu is smelt, die potte val nie), plaas houers met gewasse daar, gooi weer sneeu en laat totdat die sneeu smelt.
Gewoonlik moet u die flesse middel Maart uithaal. Sommige van hulle kan teen hierdie tyd reeds uitgebroei word, en sommige sal nog steeds "slaap". Maar indien moontlik, moet u dit vroeër doen, want saailinge kan al verskyn en dit is raadsaam om hierdie oomblik op te spoor en die potte in die lig van die dag uit te neem.
Potte wat uit die sneeu gehaal word, moet in 'n kas of 'n ander koel, maar nie koue kamer gebring word nie en onder addisionele beligting geplaas word. Soms spring die saailinge binne 'n dag of twee met 'n kwas uit nadat hulle na ander toestande oorgedra is en begin hulle aktief groei.
Na grootword moet die saailinge na ongeveer 'n maand in 'n kweekhuis uitgelê word (ongeveer einde April - begin Mei), wat hulle in die somer beskerm teen uitdroging en die versengende son. Hoë temperature behoort nie daar te wees nie! Dit is raadsaam om gedurende die somer die film op die kweekhuis te vervang deur 'n wit spinband.
En aan die einde van Augustus - vroeg in September kan u plante op 'n permanente plek plant.
Kyk die video: Delosperma Jewel of Desert Peridot Ice Plant. Stunning, Bright, Sun u0026 Drought Tolerant