Waardebepaling gaan toenemend nie meer noodwendig oor kwaliteit en die weerstand wat kwaliteit meestal bied nie, maar oor (dikwels spektakulêre) toeganklikheid en populêre resonansie. ‘n Literêre werk is lankal ook nie meer “‘n brief aan vriende” nie, dis ‘n tweet in ‘n tuimeldroër. o Sion, verkondiger van goeie boodskap, klim op 'n hoë berg! o Jerusalem, verkondiger van goeie boodskap, hef jou stem op met mag; hef dit op, wees nie bevrees nie! Sit doodstil, en gaan in die duisternis, dogter van die Chaldeërs! want jy sal nie langer genoem word gebiedster van die koninkryke nie. Marlies, jou vertolking van die Meifees/1 April dilemma in bg. gedig is sekerlik ‘n interessante siening & verdien meer aandag. Sy neem veral digters soos Emily Dickinson, Amy Clampitt en M.Vasalis as haar rolmodelle, maar ook J.H. Leopold en Robert Lowell se invloede is sigbaar. Posted in Artikels, essays, e.a. | Comments Off on Woorde wat teken en be-teken – ikonisiteit in die poësie