Die grootste beweegrede en inspirasie om diens te lewer is nie omdat God my gered en geheilig het of my gesond gemaak het nie. Dit is alles feite, maar die grootste dryfveer van diens is die besef dat ek elke waardevolle gedeelte van my lewe aan die Verlossing te danke het. Ek besef met blydskap dat ek nie my lewe self kan leef nie; Ek is in die skuld by Christus en as sodanig kan ek net die vervulling van Sy doel in my lewe verwesenlik.
Jesus Christus se vreugde was in die volkome oorgawe en opoffering van Homself aan Sy Vader, die vreugde was om te doen waarvoor die Vader Hom gestuur het, en dit is die vreugde waarvoor Hy bid wat ook in Sy dissipels sal wees. Die punt is nie om te probeer om soos Jesus te werk nie, maar om die persoonlike teenwoordigheid van die Heilige Gees te hê, wat die geaardheid van Jesus in ons kan bewerk. Een van die vertroostings van die weg is die onpeilbare vreugde wanneer die Heilige Gees homself in ons openbaar soos dit in die Seun van God geopenbaar is terwyl Hy in die vlees was.
Oordenkingsvrae: Watter vreugde is daarin om te besef dat ek nie my eie lewe kan leef nie? As Jesus vreugde in oorgawe gevind het, waarna moet ek uitsien deur Christus deur my te laat lewe?