Vigenere Cipher - Nuttige wenke - 2021
Ontmoet 'n ander sakrekenaar uit 'n reeks teksversleuteling. Hierdie sakrekenaar kan die teks wat u ingevoer het (al is dit net in Russies) met die Vigenere-kode enkripteer.
Vigenere Cipher is 'n opeenvolging van die keisers se sipers wat ons voorheen beskryf het, maar slegs met verskillende verskuiwingswaardes.
Die Vigenere-kode word as veiliger en ingewikkelder beskou, aangesien dit 'n vervangingssifers is. Dit beteken dat in hierdie kode elke letter van die ingevoerde teks vervang word deur die letter van die kode, eerder as deur 'n eenvoudige letter. Om hierdie tipe kodering te dekripteer word frekwensie-kriptanalise gebruik.
Die Wigner-chiffer bevat 'n reeks van verskillende keisersifers. Laasgenoemde word gekenmerk deur 'n verskuiwing deur verskeie lyne. Vir koderingsdoeleindes kan u die tabel met alfabette, wat die Vigenere-plein genoem word, gebruik. In beroepskringe word dit 'tabula recta' genoem. Die Vigenere-tabel bestaan ​​uit verskillende rye van 26 karakters. Elke nuwe reël skuif na 'n sekere aantal posisies. Gevolglik bevat die tabel 26 verskillende Caesar-lettertipes. Elke koderingstap behels die gebruik van 'n ander alfabet wat gekies word afhangende van die simbool van die sleutelwoord.
Om die kern van hierdie metode beter te verstaan, oorweeg teksversleuteling deur die woord ATTACKATDAWN as voorbeeld te gebruik. Die persoon wat die teks stuur, teken die sleutelwoord "LEMON" aan totdat dit ooreenstem met die lengte van die versending. Die sleutelwoord sal LEMONLEMONLE wees. Die eerste karakter van die gegewe teks - A - is geïnkripteer met die ry L, wat die eerste karakter van die sleutel is. Hierdie karakter is aan die kruising van ry L en kolom A. Vir die volgende karakter van die gespesifiseerde teks word die tweede karakter van die sleutel gebruik. Daarom sal die tweede karakter van die gekodeerde teks soos X lyk. Dit blyk uit die kruising van ry E en kolom T. Ander dele van die gegewe teks word op dieselfde manier geïnkripteer. Die resultaat is die woord LXFOPVEFRNHR.
Dekripsie van die woord word uitgevoer met behulp van die Vigenere-tabel. Vind die lyn wat ooreenstem met die eerste karakter van die sleutelwoord. Die string bevat die eerste karakter van die kode.
Die kolom wat hierdie karakter bevat, sal ooreenstem met die eerste karakter van die bronteks. Daaropvolgende waardes word op dieselfde manier ontsyfer.
As u kode bevat, moet u 'n sleutelwoord spesifiseer. Dit sal nodig wees om die kode ook met die Russiese Vizhener-kode te ontsyfer. Om seker te maak dat die kodering korrek is, is dit beter om die teks na te gaan. As die teks verkeerd gekodeer is, kan dit nie korrek ontsyfer word nie.
As u 'n Vigenère-vierkant met spasies en leestekens gebruik, sal die dekripsieproses baie ingewikkelder raak. Dit is belangrik om te weet dat die herhaling van 'n kodewoord dit makliker maak om die teks te dekripteer. Daarom moet die kode-inligting lank wees.
Die kode van Vizhener is, soos baie ander, nie betroubaar nie, want dit is maklik om te kraak. As dit nodig is om geklassifiseerde inligting oor te dra, hoef u nie hierdie metode te gebruik nie. Ander metodes is vir sulke doeleindes ontwikkel. Vigenère-kodes is een van die oudste en gewildste koderingsmetodes.
Die sleutel is 'n spesiale frase. Dit word herhaaldelik herhaal en oor geïnkripteer teks geskryf. Gevolglik word elke brief van die gestuurde boodskap met 'n sekere nommer relatief tot die gespesifiseerde teks verskuif, wat deur die letter van die sleutelfrase gespesifiseer word. Hierdie metode het die afgelope paar eeue geleidelik die posisie van die betroubaarste koderingsmetode ingeneem. In die 19de eeu is die eerste pogings om die Vizhener-kode te breek, gebaseer op die bepaling van die lengte van die sleutelfrase. As die lengte daarvan bekend is, kan die teks in sekere fragmente verdeel word wat deur dieselfde verskuiwing gekodeer is.
U kan die oorspronklike boodskap met behulp van die frekwensie-analise-metode uitbrei as die gespesifiseerde teks lank genoeg is. Die sleutel tot kodering kom neer op die bepaling van die lengte van die sleutelfrase. Daar is twee hoofmetodes waarmee u die lengte van 'n sleutelfrase kan bepaal. Die eerste metode om Vigenere-kodes te dekodeer, is ontwikkel deur Friedrich Kasitsky. Die basis van hierdie metode is die soeke na bigrams. Die kern daarvan lê in die feit dat as dieselfde bigram herhaal word in die gekodeerde boodskap op 'n afstand wat 'n veelvoud van die lengte van die sleutelfrase is, dan is daar 'n groot waarskynlikheid dat dit op dieselfde posisies in die geïnkripteer teks sal voorkom. As u 'n gegewe afstand vind, sy verdelers kry, kan u 'n stel sekere getalle kry. Dit sal die lengte van die sleutelfrase wees. Hierdie metode verg egter baie geluk. In groot gekodeerde teks kan ewekansige bigramme gevind word, wat die dekripsieproses aansienlik bemoeilik.
Die tweede metode om die teks te dekodeer, is deur Friedman voorgestel. Die kern daarvan lê in die sikliese verskuiwing van die gekodeerde boodskap. Die resulterende teks word opgeteken onder die oorspronklike geïnkripteer teks en die aantal letters wat ooreenstem met die onderste en boonste reël word bereken. Die verkrygde getalle stel ons in staat om die sogenaamde indeks van vuurhoutjies te bereken. Dit word bepaal deur die verhouding van vuurhoutjies en die totale lengte van die boodskap. Die toevalindeks vir Russiese tekste is ongeveer 6%. Vir willekeurige tekste is hierdie indeks egter ongeveer 3 of 1/32. Die Friedman-metode is gebaseer op hierdie feit. Die gekodeerde teks is geskryf met 'n skof van 1,2,3, ens. posisies. Dan is dit nodig vir elke skof om die indeks van wedstryde te bereken. Dit is dus nodig om 'n sikliese verskuiwing van die hele boodskap te bewerkstellig. As die indeks deur 'n sekere aantal karakters verskuif word, kan die lengte dramaties toeneem. Dit dui daarop dat die lengte van die sleutelwoord met 'n sekere getal gelykgestel kan word. As 'n situasie ontstaan ​​waarin al die karakters na dieselfde posisie verskuif word, sal die wedstrydindeks dieselfde waarde hê as die bronteks. As die indeks vir die Vigenère-kode bereken word, is die vergelyking in elk geval ewekansige teks.
As die resultaat van die dekripsieproses positief is, kan u teks in kolomme invoer. Kolomme word gevorm op grond van die bronteks. Kasitsky het die mees gevorderde vorm van teks uitgevind. Die middele van hierdie metode kan egter nie gebruik word as die rooster die standaard volgorde van letters in die alfabet agterlaat nie. Met hierdie metode kan u dus slegs in spesiale gevalle die lengte van die sleutels ken.