21.1 Uitbreiding van die Teks | Bybelverskille
← 43. Die Einde van Romeine
44 Wie kom moeilik in die Koninkryk van God? →
Wanneer ‘n kopieerder met twee of meer verskillende bewoordings gekonfronteer was, sou hy eerder almal invoeg as om deur ‘n verkeerde keuse die regte woord uit te laat.
Volgens die vroegste Griekse manuskrip wat ons van Lukas het, (p75 ±200 n.C.) gerugsteun deur drie verdere Griekse manuskripte, twee Siriese vertalings, twee Koptiese (oud Egipties) en ‘n Georgiese vertaling wat almal voor 500 n.C. dateer, het Lukas sy evangelie met die volgende stelling aangaande die dissipels afgesluit (Luk.24:53) : “Daar het hulle die hele tyd by die Tempel gebly en God gedank.“ (4+5) Een Griekse manuskrip van ±550 n.C. en drie oud Latynse vertalings van voor 500 n.C. sê: “…God geprys.” (0+3) Voor 500 n.C. kom ‘n kombinasie van die twee woorde voor in een Griekse manuskrip, ‘n Siriese en ‘n Armeense vertaling asook een manuskrip van die Vulgaat (die amptelike Latynse vertaling). (1+3) Hierdie kombinasie word voortgesit in die meeste latere manuskripte, soos ook in die AOV: “…God geprys en gedank.”
Iemand sou kon vra: “Wat is die punt? Maak dit enige verskil?”
In wese maak dit geen verskil nie, maar vir my beklemtoon dit ‘n paar sake: 1. God het die mens in sy plan ingesluit, die mens met sy feilbaarheid en foute, ook vir my en jou! 2. Kopieerders het groot erns gemaak om nie ‘n enkele egte woord uit te laat nie, en het eerder dit gekombineer. Wat God laat neerskryf, hét nie verlore gegaan nie. 3. Omdat ons vandag alle manuskripte en vertalings wat oorleef het, asook die aanhalings van die ou kerkvaders tot ons beskikking het, kan ons met feitlik 100% sekerheid die oorspronklike manuskripte herkonstrueer en so die ware woord van God vasstel. 4. Ons kan die werk van die Bybelgenootskappe vertrou wanneer hulle vandag afwyk van die uiters karige dokumente wat Erasmus tot sy beskikking gehad het toe hy die eerste gedrukte Griekse teks in 1516 gepubliseer het. Sy werk het vir soveel eeue, hoewel gebroke, ons voorouers help voorsien van ‘n Bybel in hulle eie taal sodat die geloof kon voortgaan en ook ons kon bereik. 5. Geen kernwaarheid was of is ooit in gedrang gebring deur die invoegings of weglatings wat in die verskille manuskripte, of in die verskillende weergawes van die Bybel voorkom nie.
Markus het neergeskryf dat Jesus sy volgelinge beveel het om nie vooruit hulle “…te bekommer oor wat hulle sal sê nie.” (Mk.13:11) Lukas meld weer dat Jesus gesê het dat hulle nie vooraf oor hulle verdediging moet “…dink nie.” Sommige kopieerders het eerder albei weergawes in Markus ingeskryf, soos dit in die AOV voorkom: “…moenie julle vooraf kwel oor wat julle sal spreek nie, en moenie daaroor dink nie …” In die nuwer vertalings is hierdie uitbreiding van die teks na die oorspronklike herstel. (Soos ANV, GNB en NIV)
Soos die meeste veranderinge maak die uitbreiding van die teks nie ‘n werklike verskil aan die betekenis van die teks nie, maar is in die algemeen onnodig.
Vasstel van die Teks
This entry was posted in Oorspronklike Outografie, Uncategorized, Verskille: Uitbreiding van die teks. Bookmark the permalink.