Dean Elgar, met 128 nun, was die man vir wie Suid-Afrika in die eerste plek moet bedank dat hulle na 90 beurte 229/4 gehad het nadat hulle na die eerste 18 beurte op 22/3 gesteier het.
Patel het in sy eerste tien boulbeurte net agt lopies afgestaan en die Proteas werklik vir hulle lopies laat werk.
Hashim Amla het vir 28 balle vir sy een lopie geskrop voordat hy in die 18de boulbeurt deur Wagner skoongeboul is en JP Duminy het in dieselfde boulbeurt sy handskoene by ŉ goeie opslagbal van die oud-Affie bygekry en is agter die paaltjies gevang (22/3). Hy het soos Amla net een lopie aangeteken.
Elgar het in hierdie moeilike tydperk walgegooi, goeie oordeel aan die dag gelê en die boulaanslag oorleef. Sy nuwe kolfmaat, Du Plessis, is ŉ man vir dié soort situasie en hy en Elgar het stadig maar seker die kolfbeurt begin herstel.
Na sy aanvanklike gesukkel om die veld te deurpriem, het die klein mannetjie aan die gang gekom en sewe goeie viere in sy 38 onoorwonne lopies geslaan. Hy en Elgar het ŉ baie waardevolle 81 lopies in hulle vennootskap om die vyfde paaltjie daargestel en daarmee gesorg dat Nieu-Seeland, na hulle vroeëre sukses, net ŉ enkele paaltjie, die van Du Plessis, in 71 beurte vir 207 lopies kon neem.