Sowjetunie - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2022
21-5 Interessante feite oor Sowjet-Rusland
21. George Koval, die Sowjet-meester-spioen wat die Manhattan-projek binnegedring het, het byna al die Amerikaanse kerngeheime gesteel, wat uit eie krag die belangrikste tegnologie vir Rusland se kernarsenaal verskaf het, maar eers in 2002 as 'n spioen ontdek. – Bron
22. In 1933 het Sowjet -Rusland 6200 mense op 'n eiland in Siberië gestort en slegs meel vir voedsel, 'n klein hoeveelheid gereedskap en geen skuiling agtergelaat nie. 'N Maand later was ongeveer 4000 van hulle dood. – Bron
23. Tydens die Kubaanse missielkrisis het 'n Sowjet -duikboot aangeval weens dieptekoste, die kaptein het aangeneem dat die Tweede Wêreldoorlog begin het en voorberei het om 'n kernwapen te lanseer, maar sy uitvoerende beampte het hom oorheers. Dit het geblyk dat die dieptekoste tydens oefenrondes gebruik is om dit na die oppervlak te wys. – Bron
24. Die fisiese dokument wat die Sowjetunie ontbind het, ontbreek vanaf 7 Februarie 2013. – Bron
25. Die eerste mensgemaakte vliegtuig wat suksesvol op 'n ander planeet geland het en data teruggestuur het, was die Sowjet -Venera 7 in 1970. Na die landing op Venus het die vaartuig slegs 23 minute swak data teruggestuur, vermoedelik omdat dit op sy sy geland het. – Bron
In die Sowjetunie is priesters en nonne gekruisig, in teer gekook en verdrink
Anti-Bolsjewistiese soldate. Wikimedia Commons.
Terwyl Sowjet-troepe na die gebied van die Wit-gebied verhuis het, het hulle dikwels geen onderskeid getref tussen die burgerlikes en die mense teen wie hulle veg nie. As 'n dorp deur hul vyande beheer word, het hulle aanvaar dat die mense wat daar woon, hulle ondersteun. Dit het beteken dat hulle ook as vyande beskou kon word. Dikwels beteken dit golwe van teregstellings. En priesters, monnike en nonne was gereelde teikens. Kloosters en kerke is afgedank, en die wat daarbinne is, is dikwels na afgesonderde gebiede in die omgewing geneem, waar hulle dikwels gedwing was om hul eie grafte te grawe voordat hulle geskiet is.
In een geval het 'n priester wat homself probeer kruis het voor sy teregstelling sy arm afgekap. Ander moorde was selfs meer wreed. Priesters is gekruisig in 'n bespotlike navolging van Jesus. Ander het gesmelte lood gekry as nagmaal. In Voronezh kry soldate die wind dat een klooster nonne vir 'n Blanke oorwinning gebid het. Hulle het die deur na die klooster afgebreek en na bewering het die nonne lewendig in warm teer gekook. In 'n ander geval is 'n priester gearresteer en geklee in vroueklere. Die soldate het hom toe beveel om te dans. En toe hy weier, is hy vermoor.
In Petrograd is 'n priester ontdek wat 'n seremonie gehou het vir mense wat deur die Bolsjewiste vermoor is. Hy en 32 ander is na 'n krans gery wat uitkyk oor die see. Daar is hy toegelaat om een ​​vir een die laaste rituele vir die slagoffers uit te voer voordat hulle geskiet en in die water gestoot is. In die stad Perm is 'n priester deur die Cheka gearresteer omdat hy die blankes ondersteun het. Hulle parkeer hom deur die strate voordat hy sy oë uitknip. Na ure se marteling is hy lewend begrawe. Intussen het die aartsbiskop van die stad en die rsquos 'n ritueel van anathema op die Bolsjewiste uitgevoer vir hul misdade. 'N Massamoord op die stad en rsquos-geestelikes volg kort daarna as wraak.
Almal wat hulle teen die moorde uitgespreek het, is op die dood gerig. En dikwels was dit selfs 'n doodsvonnis om selfs die lyk van 'n vermoorde priester te probeer versamel. In een geval het die vrou van 'n Ortodokse priester na die Cheka gekom om haar man en haar liggaam te vra. Sy is ter plaatse vermoor, en haar liggaam is vermink voordat sy laat vrot het. Intussen het die Sowjette begin om Ortodokse kerke te sluit en dit weer as pakhuise of Bolsjewistiese hoofkwartier te gebruik. Daar was selfs berigte oor dronk orgies wat in die geslote geboue plaasgevind het.
'N Priester wat gemartel en vermoor is omdat hy tydens die burgeroorlog vir die tsaar gebid het. Wikimedia Commons.
Oral het die Bolsjewiste probeer om eeue van die Russiese godsdienstige kultuur uit die weg te ruim. Middeleeuse kerke en katedrale was eenvoudig dinamies. Die lyke van heiliges is opgegrawe en verklaar dat dit niks anders as stofbene is nie. Die vervolging teen die Kerk duur voort na die einde van die Burgeroorlog. Dit was eers in die Tweede Wêreldoorlog, toe die Sowjets die krag van die kerk besef om die Russiese nasie te verenig, dat die vervolging verslap het. Tienduisende priesters is intussen gearresteer en vermoor. Maar die Kerk het deur die jare van geweld verduur. Godsdiens was ook 'n kragtige idee, en nie eens die Sowjette kon dit vernietig nie.
Leiers van die Sowjetunie
Vladimir Lenin is gebore in Ulyanovsk, Rusland, in 1870. Hy het die Kommunistiese Party in 1912 gestig, maar hy het jare lank gelei tot die Russiese rewolusie in ballingskap in die buiteland voordat Duitsland gereël het dat hy terugkeer na Rusland om hulle uit die Tweede Wêreldoorlog te kry Een. Van daar af het Lenin die Oktoberrevolusie gelei om die voorlopige regering wat die monargie tydens die Februarie -rewolusie omvergewerp het, omver te werp. Lenin en die kommuniste konsolideer dan vinnig die mag en wen uiteindelik die Russiese burgeroorlog (1917-22). Lenin het daarna die laaste paar jaar van sy lewe probeer om die toekoms van die Sowjetunie te vorm.
Lenin se waarskuwing in sy laaste jare oor die onbeheerde mag van partylede was egter ongehoorsaam, en dit het gelei tot 'n magstryd om beheer na sy dood; Joseph Stalin is in 1878 in Gori, Georgia, gebore, wat toe deel was van die Russiese Ryk. Net soos Lenin was Stalin in ballingskap voor die Russiese rewolusie. Stalin het daarna gehelp om die jong Sowjetunie te vorm deur die gevolglike Russiese burgeroorlog, die Pools-Sowjet-oorlog en die inval in Georgië. Gedurende hierdie tydperk het Stalin met Lenin en ander Sowjet -leiers gebots oor ideologie, strategie en sy gewelddadige neigings. Na Lenin se dood het Stalin die mag opgehoop en uiteindelik die onbetwiste leier geword teen 1929. Stalin het jare lank gelei tot die Tweede Wêreldoorlog en sy ekonomiese beleid van kollektivisering aangespoor en probeer om die land te industrialiseer. Stalin het ook hierdie tyd bestee om sy vyande te suiwer, tereg te stel en te deporteer na Siberië. Die Sowjets en die Duitsers het 'n nie-aggressie-ooreenkoms onderteken en het ingestem om Oos-Europa te verdeel, maar Hitler het dit oortree en die Sowjetunie binnegeval. Stalin het die Sowjetunie tot oorwinning in die Tweede Wêreldoorlog oor Duitsland gelei. Stalin neem ná die Tweede Wêreldoorlog beheer oor Oos -Europa en stig die Sowjetblok. Die betrekkinge met die Weste het versleg en die Koue Oorlog het in 1947 begin. Stalin is 'n paar jaar later in 1953 oorlede.
Georgy Malenkov is gebore in Orenburg, Rusland in 1902. Sy vordering deur die party was vooruitgang deur sy familiebande met Lenin en later onder die wakende oog van Stalin. Hy was sterk betrokke by Stalin se suiwering van sy vyande in die dertigerjare, het Stalin se guns gekry en sy toorn vermy. By die dood van Stalin het Malenkov die leier van die Sowjetunie geword. Malenkov het egter 'n hervormingsreeks gehad toe hy 'n beroep op militêre uitgawes gesny het en die politieke onderdrukking verslap het. Hierdie feit het daartoe gelei dat hy ongedaan gemaak is, 'n paar weke later organiseer Nikita Chroesjtsjof 'n koalisie as hy en onderbreek al sy gesag as leier. Teen 1955 was Malenkov nie meer die leier van die Sowjetunie nie. In 1957 sluit hy aan by 'n mislukte staatsgreeppoging teen Chroesjtsjof en word uit die Kommunistiese Party geskors. Malenkov is daarna na Kazakstan gestuur om as bestuurder van 'n hidro -elektriese aanleg te dien om die res van sy lewe in skande te spandeer. Hy is in 1988 oorlede.
In 1894 is Nikita Chroesjtsjof gebore in Kalinovka, Rusland. In 1918 het Chroesjtsjof by die Kommunistiese Party aangesluit en in die Rooi Leër geveg. Chroesjtsjof het gedurende die dertiger- en veertigerjare vinnig deur die geledere van die Kommunistiese Party gestyg. Kort nadat hy die leiding van die Sowjetunie by Malenkov oorgeneem het, het Chroesjtsjov 'n toespraak gelewer waarin hy die oordele onder Stalin aan die kaak gestel het. Hierdie toespraak was die begin van sy de-staliniseringsbeleid, wat gelei het tot protesoptredes in Pole en Hongarye. Chroesjtsjof het die beperkings op vrye uitdrukking verslap, politieke gevangenes vrygelaat en gewaagde, maar uiteindelik onbereikbare landboudoelwitte geloods. Hy het grootliks probeer om 'n beleid van vreedsame naasbestaan ​​met die Weste te voer, maar terselfdertyd begin met die Kubaanse missielkrisis en begin bou aan die Berlynse muur. Swak ekonomiese groei, verslegtende betrekkinge met China en ander kwessies het uiteindelik daartoe gelei dat Chroesjtsjof uit die mag gedryf is deur 'af te tree' weens sy gesondheid. Chroesjtsjov het sy oorblywende jare op sy landgoed deurgebring en in 1971 gesterf.
Leonid Brezjnev is in 1906 gebore in Kamianske, Oekraïne, wat toe deel was van die Russiese Ryk. Hy het in 1923 by die Komsomol (politieke jeugorganisasie) aangesluit en in 1929 'n volwaardige lid van die Kommunistiese party geword. Brezjnef veg in die Tweede Wêreldoorlog, bereik die rang van generaal -majoor en word in 1952 lid van die Sentrale Komitee. Brezjnef het die leier van Chroesjtsjov oorgeneem en sy kulturele hervormings beëindig deur die kulturele vryheid in te perk en hy het die KGB 'n paar van hul vorige magte wat hulle onder Stalin gehad het, teruggegee. Die Sowjet-ekonomie het onder Chroesjtsjov gegroei teen 'n tempo wat op hoogte was om Amerika in te haal, maar teen die middel van die sewentigerjare het 'n era van stagnasie ingegaan en nooit herstel nie. Brezjnef het ook die Sowjetunie se weermag opgebou ten koste van hul ekonomie. Gedurende die sewentigerjare het Brezjnev 'n beleid van detente gevoer met die Weste wat probeer om die betrekkinge te normaliseer, maar die duur besluit van die Sowjet om Afghanistan in 1979 binne te val, het die detente -beleid beëindig. In sy laaste paar jaar het Brezjnef se gesondheid agteruitgegaan, en hy was meestal 'n gedinkte kop. Hy is in 1982 oorlede.
Yuri Andropov is gebore in die Stavropol Governorate in 1914, wat toe deel was van die Russiese Ryk. Andropov het in 1939 by die Kommunistiese Party aangesluit, en sy meerderes het vinnig opgemerk dat hy die hoof van die Komsomol was. Nadat hy in 1951 na Moskou oorgeplaas is, is hy by die sekretariaat aangestel en word hy van 1954-57 ambassadeur in Hongarye. Nadat hy uit sy ambassadeurskap na Moskou teruggekeer het, het hy vinnig deur die partygeledere gestyg en in 1967 hoof van die KGB geword. Andropov het hom begin posisioneer vir die opvolging as leier van die Sowjetunie met Brezjnef in swak gesondheid. Andropov is as sy opvolger verklaar en het vinnig die mag gekonsolideer. Andropov het 'n veldtog teen korrupsie gelei en baie partyministers en sekretarisse ontslaan. Andropov het ook die Sowjet -oorlog in Afghanistan huiwerig voortgesit. Sy bewind was egter kort, want teen Augustus 1983 het sy swak gesondheid hom ingehaal en het hy sy laaste dae in die hospitaal deurgebring en in 1984 gesterf.
Konstantin Chernenko is gebore in die Yeniseysk Governorate in 1911, wat toe deel was van die Russiese Ryk. Chernenko het in 1929 by die Komsomol aangesluit en het in 1931 'n volwaardige lid van die Kommunistiese Party geword. Chernenko het in 1933 vir die propaganda -afdeling begin werk en deur die geledere gestyg. Die keerpunt in sy loopbaan was 'n ontmoeting met die toekomstige Sowjet -leier Leonid Brezjnev in 1948. Brezjnev het hom steeds gehelp om deur die geledere te styg, met Tsjernenko wat in 1971 lid van die sentrale komitee geword het. . Chernenko ondersteun 'n groter rol vir vakbonde en hervorming van onderwys en propaganda. Chernenko het 'n handelsooreenkoms met China beding, maar het min gedoen om die Koue Oorlog te eskaleer, het die Somer-Olimpiese Spele in 1984 geboikot en die oorlog in Afghanistan nie beëindig nie. Teen die middel van 1984 het Chernenko se gesondheid begin versleg en hy is in Maart 1985 oorlede.
Mikhail Gorbatsjof is gebore in Stavropol Krai, Rusland in 1931. Hy het aangesluit en baie aktief geword in die Kommunistiese party terwyl hy aan die Staatsuniversiteit van Moskou was, en het ook 'n regsgraad behaal. Teen 1979 het hy 'n kandidaat -lid van die Politburo geword en in 1985 word hy die leier van die Sowjetunie na die dood van Chernenko. Gorbatsjof was besig met 'n wedloop om kernwapens in die ruimte saam met die Verenigde State te versamel, wat duur was vir die lydende Sowjet -ekonomie. Gorbatsjof het daarin geslaag om die duur Sowjet -oorlog in Afghanistan in 1987 te beëindig. Hy het gewerk om meer vryhede en hervormings aan die Sowjet -volk te bied met sy beleid van glasnost en perestroika (openheid en herstrukturering). In 1989 het Gorbatsjof verkiesings gereël om lede van die Kommunistiese Party te vereis om teen nie-lede te hardloop om 'n meer demokratiese kiesstelsel in te stel. Hy verwyder ook die konstitusionele rol van die Kommunistiese Party in die regering, wat per ongeluk tot die ontbinding van die Sowjetunie gelei het. Hierdie feit was ten spyte daarvan dat Gorbatsjof die Sowjetunie bymekaar wou hou. Teen 1990 worstel Gorbatsjof met verskillende groepe wat oorlog voer en onafhanklikheid eis, tesame met 'n sputterende Sowjet -ekonomie. In 1991 is Gorbatsjof se mededinger Boris Jeltsin verkies tot president van die Russiese Republiek en het hy radikale veranderinge in die ekonomie deurgedring. Einde Desember 1991 het die Sowjetunie heeltemal verbrokkel, en Gorbatsjof het bedank en Jeltsin volkome mag oor Rusland gegee.
Gennady Yanayev is gebore in Perevoz, Rusland in 1937. Hy het jare lank in die plaaslike politiek deurgebring voordat hy bekend geword het as voorsitter van die All-Union Central Council of Trade Unions. Hierdie feit het hom gehelp om 'n sitplek in die Politburo in 1990 te kry, en later dieselfde jaar word hy met Gorbatsjof se hulp die eerste vise -president van die Sowjetunie. Yanayev het vinnig toenemende twyfel oor Gorbatsjof se hervormingsbeleid en het saam met die Bende van Agt teen Gorbatsjof begin werk. Hy het formele leiding geneem by die Bende van Agt en het Gorbatsjof afgesit tydens die staatsgreep in Augustus 1991. Die staatsgreep het na drie dae in duie gestort weens die groeiende gewildheid van Boris Jeltsin, en Yanayev is gearresteer. Hy is in 1994 begenadig en het die res van sy lewe by die Russiese toerisme -administrasie gewerk tot sy dood in 2010.
Davies, R W (1994), "Changing Economic Systems: An Overview." in RW Davies, M Harrison en SG Wheatcroft (reds), Die ekonomiese transformasie van die Sowjetunie, 1913-1945, Cambridge: Cambridge University Press, pp. 1-23.
Davies, R W, Harrison, M, Khlevniuk, O, en Wheatcroft, SG (in voorbereiding), Die industrialisering van Sowjet -Rusland, vol. 7. Die Sowjet-ekonomie en die benadering van oorlog, 1937-1939. Basingstoke: Palgrave.
Dexter, K, en ek Rodionov (2017), "Die fabrieke, navorsings- en ontwerpinstellings van die Sowjet -verdedigingsbedryf: 'n gids: Ver. 18 ", Universiteit van Warwick, Departement Ekonomie.
Goskomstat Rossii (1997), Naselenie Rossii vir 100 verhuur (1897-1997). Statisticheskii sbornik, Moskou.
Harrison, M (2017a), "Die Sowjet-ekonomie, 1917-1991: sy lewe en hiernamaals," Die Independent Review 22(2): 199-206.
Harrison, M (2017b), "Foundations of the Soviet Command Economy, 1917 tot 1941", in S Pons en S Smith (red.), Die Cambridge History of Communism, vol. 1: Wêreldrevolusie en sosialisme in een land, Cambridge: Cambridge University Press, pp. 327-347.
Markevich, A en Harrison M (2011), "Groot oorlog, burgeroorlog en herstel: Rusland se nasionale inkomste, 1913 tot 1928", Journal of Economic History 71(3): 672-703.
Novokmet, F, T Piketty en G Zucman (2017), "From Soviets to Oligarchs: Inequality and Property in Russia, 1905-2016", WID.world working paper no. 2017/09.
Singer, J D, S Bremer en J Stuckey (1972), "Capability Distribution, Uncertainty, and Major Power War, 1820-1965", in B Russett (red.), Vrede, oorlog en getalle, Beverly Hills: Sage, pp. 19-48.
TsSU (1972), Narodnoe khoziaistvo SSSR. 1922-1972. Iubileinyi statisticheskii sbornik. Moskou: Statistika.
Wat is die beste boeke oor die Sowjetgeskiedenis?
Lenin 's Tomb deur David Remnick van The New Yorker. Loshande. Dit kom uit 'n verifieerbare tydperk van die USSR -geskiedenis. Baie van die vroeë dinge was propaganda.
Dink u dat u 'n bietjie kan uitbrei oor wat die boek dek?
Redigeer: Ja, ons weet dit is die regte Tom Hanks, so hou op om dit op te wys.
Baie dankie, ek sal dit seker gaan kyk.
As u in die Tweede Wêreldoorlog belangstel, beveel ek dit gewoonlik aan Ivan 's Oorlog deur Catherine Merridale. Dit is 'n goed nagevorsde, boeiende blik op hoe die Sowjetunie geraak is en gereageer het op die Duitse inval en die vier jaar van konflik wat gevolg het.
Dit raak nie net die groot omvang van die gebeure nie, maar verdiep die ervaring op individuele vlak - hoe was die lewe vir individuele soldate en diegene agter die voorste linies.
Stalingrad: Die noodlottige beleg, 1942-1943 deur Antony Beevor
Stalin: Die hof van die Rooi Tsaar deur Simon Sebag Montefiore
Moskou, 1937 deur Karl Schlögel
The Sword and the Shield: The Mitrokhin Archive & amp the Secret History of the KGB deur Christopher M. Andrew, Vasili Mitrokhin
Ystergordyn: The Crushing of Eastern Europe, 1945-1956
Bloodlands: Europe Between Hitler and Stalin deur Timothy Snyder
Die struktuur van die Sowjetgeskiedenis: opstelle en dokumente deur Ronald Grigor Suny
Sowjetpolitiek 1917-1991 deur Mary McAuley
Red Nations: The Nationalities Experience in and after the USSR deur dr Jeremy Smith
Miskien wil u ook die meeste van wat Solzhenitsyn geskryf het, lees. Die meeste van sy dinge word nie as historiese navorsing geromantiseer of vernuwe nie. Maar hy het baie uitbeeldings van die Sowjet -lewe, wat goed is om as agtergrond te hê.
"Red Tsar" is 'n intense portret van kulturele paranoia
Dankie dit is 'n uitstekende lys.
Tony Cliff se trilogie Building the Party, All Power to the Soviets and Revolution Besieged is 'n fantastiese, maar baie gedetailleerde en digte werk. Dit is 'n goeie verduideliking vir almal wat belangstel in hoe die Sowjet -periode in die eerste plek ontstaan ​​het, waarom dit selfs die Sowjet -tydperk genoem is en hoe revolusionêre wat demokrasie eis, hul drome kan sien 'beleër', wat kan lei tot Stalin. Dit is baie partydig oor die vraag of Lenin tot Stalin gelei het, so wees gewaarsku as 'neutraliteit' jou ding is.
Stephen Kotkin 's Magnetic Mountain - 'n goeie mengsel van die ' reguit vorentoe ' en meer komplekse en ' revisionistiese ' dele van die Sowjet -historiografie.
U moet die moderne Russiese geskiedenis -afdeling op ons boeklys besoek as u dit nog nie gedoen het nie.
Dit hang regtig af van watter spesifieke aspek van die Sowjetunie u soek. Daar is 'n groot hoeveelheid literatuur wat die USSR dek, wat byna elke moontlike onderwerp ondersoek, dus dit is moeilik om behoorlik te antwoord sonder om dit 'n bietjie te beperk.
Ek is veral geïnteresseerd in die vroeë Sowjetgeskiedenis 1917-1953
Stephen Kotkin 's Magnetic Mountain: Stalinism as a Civilization is die moeite werd om te lees. Dit is aangepas uit 'n versameling dagboeke wat Kotkin self gevind het, en kom werklik in die alledaagse lewens en uitdagings van Sowjet -burgers tydens die Stalinistiese era, en bespreek (alhoewel eintlik) die kolonialisme van die Sowjet -koloniste oos van die Oeral, en gee jy 'n idee van hoe die Sowjet -ekonomiese stelsel daar uitsien. Dit is 'n rukkie sedert ek dit gelees het, maar die belangrikste nadeel is dat ek baie ongemaklik is oor Kotkin se beskouing van mense as basies rasioneel en voortdurend onderhandel met 'n totalitêre stelsel wat hul lewens diep beïnvloed, maar nie hul gedagtes of drome nie. . Vir my is hierdie oppervlakte -analise onvoldoende, en satiries -kritiese Sowjet -romans van dieselfde era, soos Meester en Margarita deur Bulgakov, doen eintlik 'n baie beter taak om onder die vel van die Sowjets te kom en klein intimiteite te ondersoek wat verweef is in die totaliserende krag van die staat.
'N Kort geskiedenis van die Sowjetunie van 1917 tot 1991
Aangesien ons veral belangstel in die besoek aan die lande en gebiede wat eens die USSR gevorm het, amptelik die Unie van Sowjet -Sosialistiese Republieke, het ons gedink dat dit voordelig sou wees om 'n kort geskiedenis te maak van hoe hierdie uitgestrekte ryk ontstaan ​​het en wat uiteindelik daartoe gelei het. sy ondergang. Die onderwerp is natuurlik baie meer diepgaande en ingewikkelder as die verhaal van 1500 woorde wat ons hieronder gegenereer het om dit te beskryf, maar ons doel was om hierdie pos kort te hou en slegs 'n algemene oorsig te gee.
Kaart van die Sowjetunie
Die oorsprong van kommunisme - Karl Marx en Friedrich Engels
Dit het alles begin met Duitse filosowe en sosiale wetenskaplikes, Karl Marx en Friedrich Engels, wat in 1848 geskryf het Die Kommunistiese Manifes vir 'n groep revolusionêre sosialiste in Londen, bekend as The Communist League. In die manifes het Marx en Engels aangevoer dat kapitalisme, soos dit in die negentiende-eeuse Europa bestaan ​​het, uiteindelik selfvernietigend sou wees en vervang sou word deur 'n werkersgeleide regering waarin die werkers gesamentlik sou besit en baat by alle produksiemiddele. Kommunisme, wat beteken die afskaffing van private besit en waar 'elkeen bydra en ontvang volgens sy vermoëns en behoeftes', is gebore.
Die Russiese Revolusie en Vladimir Lenin
Die konsep van kommunisme was onbewys totdat 'n lid van die Russiese Bolsjewistiese revolusionêre party, Vladimir Ilyich Ulyanov, beter bekend as Lenin, die geleentheid aangegryp het om die onrus in die proletariaat in Rusland te benut en te koördineer teen die aristokratiese monargistiese Russiese regering onder leiding van tsaar Nicholas II, 'n lid van die regerende Romanov -familie. In 1917 was Rusland reeds in rep en roer en Lenin was die baas oor die omverwerping van die Romanof -dinastie wat veroorsaak het dat Nicholas II eers abdikeer en daarna vermoor word.
In die volgende paar jaar het Lenin en sy mede -bolsjewieke die Russiese rewolusie gekonsolideer en 'n aantal streeksrade opgestel wat die Sovjette genoem word, sowel in Rusland as binne die geannekseerde Russiese 'kolonies' van Kazachstan, Kirgistan, Moldawië, Tadzjikistan, Turkmenistan en Oezbekistan. Die Bolsjewiste ondersteun ook hul bure in soortgelyke revolusies en onderteken verdragte met die Transkaukasiese republieke (Armenië, Azerbeidjan en Georgië), Oekraïne en Wit -Rusland en teen 1924 het Rusland die Unie van Sowjet -Sosialistiese Republieke, die USSR, gestig wat uit twaalf republieke bestaan. Tydens die Tweede Wêreldoorlog is die Baltiese state Estland, Letland en Litaue bygevoeg, wat die totaal op vyftien state in die unie bring.
Die Sowjetunie onder Joseph Stalin
Toe Lenin in 1924 sterf en na 'n kort magstryd, is die pos as regeringshoof ingeneem deur die Georgiër, Joseph Stalin. En so begin die donkerste tydperk in die geskiedenis van die Sowjetunie. Stalin se interpretasie van Leninisties-Marxisme het gelei tot die hongersnood in 1932-33, die vinnige uitbreiding van dwangarbeidskampe, bekend as gulags, veelvuldige politieke reinigings (veral die Groot Reiniging van 1936-38), en teen 1937 het hy 'n diktator geword wat aan die hoof was van 'n totalitêre staat en heeltemal geobsedeer deur selfverheerliking, 'n persoonlikheidskultus. Hy het 'n groot groei in patriotiese standbeelde op openbare plekke deurgevoer, konstante lof in die staatspers, wat hom as 'n welwillende en sorgsame vaderfiguur beskou het, die onderwerp van artistieke skeppings in letterkunde, skilderye, film en musiek, uitgebreide hernoeming van strate, plekke en geografiese kenmerke en 'n vorm van sierlike pompeuse argitektuur gebaseer op Gotiese en Barokvorme wat bekend geword het as Stalinistiese argitektuur.
Die hoogtepunt van die Sowjetunie en die Koue Oorlog
Na die dood van Stalin in 1953, word sy pos as generaal-sekretaris van die Kommunistiese Party van die Sowjetunie eers ingeneem deur Georgy Malenkov, wat slegs ses maande geduur het en daarna deur Nikita Chroesjtsjov verdryf is, wat byna onmiddellik met die de-stalinisasieproses begin het-die afbreek van Stalin se reputasie en heropbou van die Sowjetunie volgens minder onderdrukkende lyne. Chroesjtsjov se landbou- en nywerheidsbeleid het grootliks misluk en hy is vervang deur Leonid Brezjnev in 1964 wat as hoofsekretaris gebly het tot sy dood in 1982. Brezjnef word opgevolg deur Yuri Andropov, wat twee jaar geduur het voordat hy vervang is deur Konstantin Chernenko, wat een jaar later in 1985 en na die dood van Chernenko, is hy opgevolg deur Mikhail Gorbatsjof, die onbewuste argitek van die ontbinding van die USSR.
In die dertigjarige tydperk wat van Chroesjtsjov tot Gorbatsjof strek, het opeenvolgende leiers van die USSR gesukkel met die opkoms van kapitalisme in Wes-Europa en Noord-Amerika en die gepaardgaande sigbare verbeterings in lewenstandaarde, opvoeding, materiële rykdom, landboupraktyke, tegnologie en gesondheid, en verskillende leiers het probeer om die opvattings van die Sowjet -regering dat die USSR agteruit was, teë te werk. Chroesjtsjof het byvoorbeeld Sowjet-argitekte herlei om 'n eenvoudiger, meer funksionele styl van geboue te ontwerp en te bou, wat 'n sogenaamde styl van die Sowjet-modernisme van argitektuur, 'n tak van Brutalistiese argitektuur, skep. Hy verslap ook die sensuur van die kunste, deur byvoorbeeld die publikasie van Aleksandr Solzhenitsyn se uitbeelding van die lewe in 'n Sowjet -gulag toe te laat, Een dag in die lewe van Ivan Denisovich, gepubliseer in 1962 en waarskynlik die wreedste aanklag van Stalin se gulags.
Leonid Brezjnef het baie van Chroesjtsjov se liberaliseringsbeleid omgekeer en gedurende sy agtien jaar aan bewind het Brezjnef teruggekeer na die Stalinistiese model met behulp van onderdrukking en vrees om sy landbou- en militêre beleid te implementeer, en het hy baie min gedoen om die Koue Oorlog met Europa en die VSA te eskaleer. ten spyte van sy ondersteuning van afwyking. Hoewel Brezjnef die USSR se militêre mag opgebou het, insluitend kernwapens, het sy landbou- en ander vervaardigingsbeleid tuis misluk en het die ekonomie van Rusland gestagneer.
Nie Andropov of Chernenko was lank genoeg aan die bewind om 'n impak op die Russiese ekonomie te hê nie, en Mikhail Gorbatsjof het die proses begin om Rusland en die USSR -state in ooreenstemming te bring met die groei in welvaart in Wes -Europa en Noord -Amerika.
Voordat Gorbatsjof die agtste en laaste sekretaris-generaal geword het, was hy 'n sterk ondersteuner van Chroesjtsjov se de-staliniseringsprogram en was hy sterk beïnvloed deur die ramp in Tsjernobil-kernkragaanleg in 1986 en daaropvolgende pogings om te verbloem wat gebeur het. Hy het ook gevoel dat Rusland en die hele USSR dringend sosiale hervorming nodig het, en in 1985 toe hy sekretaris -generaal geword het, het hy sy twee beroemde programme van perestroika en glasnost. Perestroika, wat herstrukturering beteken, was daarop gemik om die beleid en praktyke van die Kommunistiese Party van die Sowjetunie te hervorm om meer te lyk soos die westerse vryemarkstelsel gebaseer op demokratiese verkiesings en omhelsing, eerder as onderdrukking, van verskillende kulture en godsdienste. Glasnost, wat openheid en deursigtigheid beteken, was 'n program wat op alle regeringsvlakke ingestel is om konstruktiewe kritiek op plaaslike en nasionale programme aan te moedig, iets wat nooit onder Stalin se bewind sou gebeur het nie.
USSR -stempel: Propaganda vir Perestroika. Dit lui "Herstrukturering is die vertroue op die lewende kreatiwiteit van die massas."
Die ineenstorting van die Sowjetunie
Hoewel hy 'n toegewyde sosialis was, was Gorbatsjof van mening dat die USSR nie sou oorleef teen die kapitalistiese stelsels van die Weste sonder die vryheid van uitdrukking wat glasnost bied en die hervormings van die vrye mark in perestrojka. Sy doel was om 'n beter implementering van kommunisme op te bou, en daarin het hy misluk. Ses jaar later, in 1991, is die USSR ontbind en het alle lidlande teruggekeer na 'n outonome status.
Dit was nie verbasend nie. As u na die geskiedenis van byvoorbeeld die 'stans' kyk - Kazakstan, Kirgisië, Tadzjikistan, Turkmenistan en Oesbekistan, sal u sien dat elke gebied oorspronklik deur Rusland op verskillende tye in die negentiende eeu geannekseer is en dus deel geword het van die Russiese Ryk. Toe die Bolsjewiste in 1917 aan bewind kom, is die 'stans' outomaties ingesluit by die omskakeling na 'n kommunistiese Sowjet-staat en was daar altyd 'n wrok oor die Russiese bewind en veral Russifikasie, 'n proses waardeur 'n nie-Russiese gemeenskap verbeter sy kultuur en taal ten gunste van die Russiese. Toe Gorbatsjof sy perestroika/glasnost -programme bekend maak, het elkeen van hierdie satellietstate dit as 'n geleentheid beskou om hul nasionale onafhanklikheid te herwin en het hulle op nasionale gebied begin hervorm.
Dieselfde het gebeur in die ander Sowjet -state (Transkaukasiese republieke, Oekraïne en Wit -Rusland) en veral in die drie Baltiese state wat na WW2 aan Rusland toegewys is. Die hele USSR was besig met afsonderlike bewegings en ironies genoeg was dit 'n nie-USSR-staat, Oos-Duitsland, wat die lot van die USSR verseël het. Oos -Duitsland het aan die einde van WO2 onder kommunistiese beheer gekom, maar is nooit formeel in die USSR toegelaat nie, soortgelyk aan ander Oos -Europese kommunistiese state soos Pole, Hongarye, Roemenië, Tsjeggo -Slowakye, Albanië en Joegoslavië. In November 1989 kyk die wêreld hoe Oos -Duitsers die gehate Berlynse Muur afbreek en in Wes -Berlyn instroom en sodoende die proses van hereniging van Duitsland begin. Hierdie baie emosionele oomblik in die geskiedenis het alle ander USSR- en satellietstate 'n doelwit gegee en op 26 Desember 1991 was die ontbinding van die USSR voltooi. Mikhail Gorbatsjof bedank die dag voordat hy sê dat sy kantoor van die sekretaris -generaal nie meer bestaan ​​nie en het sy president van Rusland aan Boris Jeltsin oorhandig. Toe Jeltsin in 2007 sterf, word Vladimir Poetin die president en bly dit tot vandag toe.
Die gevolge van die ontbinding van die Sowjetunie
In al die oorspronklike vyftien republieke van die lande waaruit die USSR bestaan ​​het, vind u baie spore van hierdie eksperiment in kommunisme: standbeelde van die leiers soos Lenin en Stalin (alhoewel die dekommunisasiebeleid in lande soos Oekraïne byvoorbeeld veroorsaak het baie standbeelde en ander beelde van albei mans wat verwyder en vernietig moet word) monumente wat die patriotiese glorie van Moeder -Rusland se geboue in beide Stalinistiese en Sowjet -modernisme -style verheerlik, baie in 'n toestand van verval artistieke werke soos basreliëf, mosaïek en skilderye wat die werkers, familie -eenhede en militêre personeel en ander oorblyfsels van die era, insluitend museums, veral die Stalin -museum in Gori, die geboorteplek van Stalin in Georgië, wat hard probeer, maar nie onbevooroordeeld is nie en nie die tiranniese leier vereer nie.
'N Mens wonder wat Marx en Engels sou gemaak het van die groei en agteruitgang van die USSR. Daar is geen twyfel dat beide opreg was in hul oortuiging dat kommunisme die enigste pad vorentoe was nie, maar dit wil voorkom asof hulle nie rekening gehou het met die meer pragmatiese aspekte van die gevolge van heerskappy en mag nie. Dit is jammer dat hulle nie in staat was om kennis te neem van Lord Acton se beroemde opmerking in 'n brief aan biskop Creighton, 'Mag is geneig om te korrupteer, en absolute mag korrupteer absoluut. Grootmense is byna altyd slegte mense, selfs as hulle invloed uitoefen en nie gesag nie, nog meer as jy die neiging of die sekerheid van korrupsie deur gesag oortref. 'Die brief is in April 1887 geskryf, nege-en-dertig jaar nadat Marx en Engels geproduseer het. Die Kommunistiese Manifes.
BLADSY ONS BLOGPOSTE KENMERKENDE LANDE VAN DIE VORIGE USSR
SIEN MEER MONUMENTE & ARGITEKTUUR VAN DIE VORIGE SOVIET -UNIE
Geniet u van die leer oor die geskiedenis van die plekke wat u besoek? PIN ASSEBLIEF HIERDIE POS ...
Sluit aan by ons poslys om gereeld (maar nie te gereeld nie!) Opdaterings te ontvang van die pad wat minder gereis is.
Birthdays 1 - 100 van 299
This is a fantastic bundle which includes everything you need to know about the Soviet Union across 23 in-depth pages. Hierdie is ready-to-use The Soviet Union worksheets that are perfect for teaching students about the Soviet Union, officially known as the Union of Soviet Socialist Republics or the USSR, which was formed in 1922 through a treaty between Russia, Ukraine, Belarus, and Transcaucasia by the Communist leader, Vladimir Lenin. Before its collapse in 1991, the USSR grew and, at its height, controlled 15 Soviet Socialist Republics.
Kyk die video: СРОЧНО! Немцы в ярости! Германия разорвала газовые контракты с Россией и нарвалась на удар (Januarie 2022).