In vandeesweek se teksgedeeltes is die fokus voortdurend op vertroue. In hierdie liturgiese voorstel word beklemtoon dat, aangesien ons weet dat dit God is wat ons roep en na die wêreld toe stuur, ons ons lewe, in absolute vertroue, in sy hande kan plaas. Ons kan weet dat God, op die geleë tyd, sal voorsien wat nodig is, of dit nou, soos in die Matteus-teks, 'n koue beker water, of, soos in die Genesis-teks, 'n offerlam is.
'n Ruk na die vorige gebeurtenisse het God vir Abraham op die proef gestel en vir hom gesê: "Abraham!"
Toetrede: Flam 36 of VONKK 191 of Lied 454 of Lied 302 "Ons is genooide gaste'
Votum: (Psalm 13 uit die Liedboek van die Kerk)
Lofsang: Lied 219 of Flam 137
Verootmoediging: Romeine 6:12-23
Toewyding: VONKK 360 of Lied 245
Skriflesing: Matteus 10:40-42b
Respons: Lied 284 refrein
Flam 36 "Ek Kom Na U Toe' of
VONKK 191 Neem my in beskerming of
Lied 454 "Vader, ons eer U" of
Lied 302 "Ons is genooide gaste"
Wek my weer op en sien my, God, weer raak.
Wil my opnuut weer lewenskragtig maak.
U, wat die God van liefde is en trou,
(Psalm 13 uit die Liedboek van die Kerk)
Flam 137 U Is En Bly (nav Gen. 22:14)
VONKK 360 Saam is ons byeen of
F36. "Ek Kom Na U Toe"
(RUBRIEK: Kruisfuur – Verootmoediging / Toewyding / Votum) Teks en musiek: André Serfontein
1. Ek kom na U toe, Heer.
Wees by my,
neem weg my onrus;
laat u stilte bly.
Ek's aan U voete, Heer.
Ontvang my weer,
sien my hart en weet
dat ek begeer:
Om weer naby U te wees!
Wys weer u liefde deur u Gees.
Maak my meer van U bewus.
Vul my met verwondering, Heer.
Wys my wie U is.
2. Ek kom na U toe, Heer.
Maak my stil,
kom en doen in my
net wat U wil.
Ek wil myself vergeet,
op U bly wag.
Maak my leeg en vul
my met u krag.
(RUBRIEK: Flam – Lof, Geloof en vertroue) Teks en musiek: Derek de Bruin © MAR Gospel Music Publishers
(Ps 23 en Gen 22:14) Jahwe Jireh beteken "God voorsien". (Opgeneem op Aanbiddingsbelewenis met Moreletapark)
VONKK 191 "Neem my in beskerming"
Nav Psalm 16 Teks: Hannes van der Merwe 2013 © Melodie: CARLA – Cecilia van Tonder 2013 ©
Orrelbegeleiding: Albert Troskie 2013 (Pro Deo) © 2013 VONKK-Uitgewers (admin Bybel-Media)
RUBRIEK: Kontemporêr – God se sorg / Gebede / Geloof en Vertroue
1. Neem my in beskerming, Here my God.
By U soek ek skuiling, Herder en Heer.
Ek behoort aan U – net U kan my seën.
2. Heer, U is my lewe, U sorg vir my.
Dit wat ek ontvang het, dit kom van U.
Dit wat U my gee, is so mooi vir my.
3. U wat insig gee, Heer, U sal ek loof.
Ek oordink u woorde deur elke nag.
Leer my om te leef en wees hier by my.
4. By U voel ek veilig; U maak my bly.
U verlos u kinders – selfs van die dood.
Uit u hand kom als wat goed is vir my.
VONKK 360 "Saam is ons byeen"
Teks: Eet die brood met my – Jacques Louw 2017 © Melodie: OUPA PAUL BREMER – Jacques Louw 2017 ©
Orrelbegeleiding: Jacques Louw 2017 © Kantoryverwerking: Jacques Louw 2017 ©
© 2017 VONKK Uitgewers (admin Bybel-Media) RUBRIEK: Klassiek – Toetrede en Aaanroeping / Nagmaal
1. Saam is ons byeen, in Jesus is ons een.
Hy bind ons deur sy Gees saam in liefde
om ons, sy kerk, te seën.
2. Jesus maak ons vry, vir ons het Hy kom ly.
Kom en ontvang die vryspraak deur Christus
en weet jy's waarlik vry.
3. Eet die brood met my en drink die wyn met my.
Kom en ontvang verlossing in Jesus
en deel die fees met my.
4. Wees in Christus bly en laat sy Gees jou lei.
Christus kom gee die lewe in oorvloed
vir dié wat in Hom bly.
5. Gee jouself aan Hom; jy is sy eiendom.
Hy is jou troos in lewe en sterwe.
Vertrou alleen op Hom.
John Stevens van Dollar Store Children's Sermons gee 'n wonderlike idee met 'n vel rubberige "papier". Jy sny 'n deur in die papier in, skryf "binne" aan die een kant en "buite" aan die anderkant. Terwyl kinders die deur vashou, draai jy die raam om, sodat binne buite is of buite binne. Terwyl julle dit doen, kan jy gesels hoe God ons verwelkom het, hoe ons almal verwelkom. Jy kan ook praat oor hoe ons bang is om uit te gaan, maar hoe God ons bemagtig om uit te gaan. Gaan kyk die instruksies op John se video – dis regtig 'n baie oulike idee! Jy sal dit vooraf moet oefen.
Ons teks is die slotgedeelte van Jesus se groot sendingpreek in die Evangelie volgens Matteus.
Jesus gee in sy sendingpreek instruksies oor hoe ons gestuur word om nuwe gemeenskap tot stand te bring deur die vrede van Jesus na ander uit te dra. Jesus doen dit self en nooi sy kerk om deel te word van hierdie werk wat Hy doen.
Nie vrees nie
Ons het ook gehoor dat deelname aan Jesus se beweging na die wêreld ons in konflik bring met die wolwe en die vervolgers wat geen ooghare vir God se vrede het nie. Daarom gaan 'n groot deel van Jesus se preek oor vrees en die oorwinning daarvan.
Die mense wat ons nie moet vrees nie, raak die hele spektrum. Daar is die verskriklike despote wat jou doodmaak as jy van Jesus getuig. Dan is daar ook, sê Jesus, die gelowiges se familie wat Jesus se volgelinge verwerp – omdat hulle nie glo nie. Verskriklik genoeg kan mens ook jou familie vrees. Verder is daar openbare verwerping wat nie gevrees moet word nie. Jesus vra dat ons vrymoediglik getuig.
Die verwerping, uitsluiting en vervolging wat ons van alle kante in die sending te wagte kan wees, kan in die openbaar voor die massas plaasvind, asook in private en uiters-persoonlike ruimtes. Nóg die magte se haat en wrewel, nóg ons naasbestaandes se liefde of afkeur van ons dissipelskap, behoort die rigting, inhoud en vorm van ons lewe te bepaal.
Ons is verbind aan Jesus. Hy bepaal ons lewe.
Om ontvang te word
Verstommend genoeg eindig Jesus sy preek oor gestuurdheid met verskeie verwysing na "om ontvang te word".
Teen die agtergrond van ons kwesbaarheid, broosheid en gevoel van uitgelewer wees, kom die einde van hierdie preek betekenisvol en vertroostend na ons toe. Nou hoor ons waarom Jesus kon sê: "Hulle wat hul lewe ter wille van My verloor, sal dit vind" (10:39).
Ses keer in die Grieks hoor ons in hierdie paar verse (10:40-41 die Griekse woordjie dechomai – om te ontvang of te verwelkom). Waar die grootste gedeelte van Jesus se preek handel oor die vervolging en lyding wat deelname aan Jesus se werk vir gelowiges inhou, hoor ons teen die einde van ontvangs, van tuiskom, van beloning.
'n Nuwe gemeenskap kom in Jesus se Naam tot stand. Jesus se sending skep 'n nuwe familie: die familie van gelowiges van gestuurdes, nuwe broers en susters wat die ou, dikwels vyandige familiebande vervang. Nuwe geliefdes ("familie," "broers en susters") maak hulle deure en huise vir mekaar oop.
Wat Jesus hier aan hulle probeer stel, is dat hulle in die vrees van God – die prioritisering van navolging aan Jesus bó enige ander menslike verhouding – allermins moet dink daar word net van die begin tot die einde met menslike verhoudings en bande gebreek. Veel eerder is dit die geval dat hulle in die proses van verlies ook (en soveel te méér) nuwe familie, vriende, bande, verhoudings en gemeenskap sal ontvang.
Jesus troos die dissipels hier teen die einde met die wete dat die voorafgaande brose en kwesbare weg agter Hom aan, hulle allermins wees en alleen in die wêreld sal laat. Daar is mense wat hulle op hulle pad sal ontvang, verwelkom, huisves en ondersteun.
In die gestuurde gemeenskap, die kerk, die gemeente wat Jesus skep voer gasvryheid die botoon. Gelowiges is oop vir mekaar en ontvang mekaar. Dit gaan dus oor meer as net 'n algemene gasvryheid. Hier gaan dit om gasvryheid teenoor mekaar, 'n openheid wat deur die geloof nuwe familiebande skep.
Natuurlik weerspreek dit nie met die beoefening van gasvryheid in die algemeen teenoor enige persoon nie — inteendeel. Trouens, Jesus stuur sy dissipels juis oor grense na ander om nuwe gemeenskap tot stand te bring. Hierdie interne verstaan en beoefening daarvan wil ons en ander stimuleer en skool in die beoefening van gasvryheid in die algemeen.
Die gasvryheid van geloof is allermins eenmalig, toevallig, ad hoc of geïsoleerd. Inteendeel, gasvryheid teenoor mekaar in die gemeenskap is 'n wesenlike deel Jesus se sending.
Nie individualisties nie
Gasvryheid is nooit in die Nuwe Testament individualisties nie. Hulle wat 'n persoon ontvang, ontvang in die proses ook die hele gemeenskap en familie waarmee hulle assosieer. Dit beteken:
Wie een gelowige ontvang, ontvang die hele geloofsgemeenskap, en is oop daarvoor
Wie een gelowige ontvang, ontvang ook in die proses Jesus Christus en sy Vader wat Hom gestuur het.
Om tot Jesus se gemeente te behoort, beteken: "Wie mekaar ontvang, ontvang Christus; en wie Christus ontvang, ontvang mekaar." Die uitspreek en aanvaarding van die een begrip sluit per definisie die uitspreek en aanvaarding van die ander in. Wie sê Christus, sê ook mekaar.
Die teendeel word nie hier gesê nie, maar is net so waar, naamlik om mekaar nié te ontvang nie, is om Christus nie te ontvang nie, en omgekeerd.
Profeet, goeie mens en geringste
Jesus praat in ons teks van die ontvangs van 'n profeet, 'n goeie mens en die geringste. Wat bedoel Hy daarmee?
Die beste uitleg is dat dit wisselterme is vir die gelowiges. Dit is maar net drie maniere van baie waarop lede van die geloofsgemeenskap beskryf kan word: profete, goeie mense, geringes.
Hierdie drie terme kan 'n triade genoem word (tri beteken drie). In die Bybel kry mens telkens dat waar triades gebruik word die klem op die laaste van die drie betitelings val. Die gemeente en sy lede word as "geringstes" beskryf – nie mense wat in die oë van die wêreld groot is nie. Dit is soos Jesus wat op 'n donkie gery het en nie op 'n strydros nie. Al drie hierdie terme van "profeet", "goeie mens" en "geringste" is nóg 'n manier om iets verder van die kwesbare en brose posisie van die Jesusgemeenskap in hierdie wêreld te openbaar.
Christus se gemeente word geken aan die hantering van die geringstes in eie geledere en in die wêreld. Die aangee van 'n beker koue water word die grootste daad denkbaar.
So het die kerk deur die eeue funksioneer. Die bydrae van eindelose getalle geringstes het die verskil gemaak. Dink maar die reuse rol wat talle van hierdie anonieme en geringe persone deur die eeue sou vervul in die voortgang en uitleef van die Christelike storie. Dit is reeds so in die Nuwe Testament. Dink byvoorbeeld aan die vlugtige verwysing na Simon die leerlooier en Kornelius in Hand 10, Lidia in Hand 16 of Akwila en Priscilla in Hand 18 — die integrale en meestal-onbewuste rol wat hulle in die weef en leef van Christus se sending in hierdie wêreld vervul het.
Tot vandag is daar miljoene kleine, eenvoudige gelowiges wat reg en geregtigheid liefhet, wat mekaar en ander liefhet, wat uitreik deur omgee en diens. Dit is hierdie tienduisende dade van goedheid en gasvryheid wat die koninkryk van God met krag laat kom.
In die voorafgaande deel van sy boodskap verduidelik Jesus watter prys dissipelskap inhou. Daarom is dit so vertroostend om in die slotgedeelte te hoor van die beloning wat dissipelskap inhou. Hierdie loon dui op die verwelkoming in die gemeente as liefdesgemeenskap, maar dit het ook 'n toekomstige dimensie.
Wie Jesus volg en God se wil doen, word by die ewige feesmaal van die Lam verwelkom en sal vir altyd tuis wees in die ewige woning van die Heer.
'n Huis is vir verwelkoming
Dit beteken dat ons lewens en ons huise, soos ons huis van aanbidding, plekke is waar ander gelowiges – ook hulle wat baie van ons verskil – verwelkom word. In 'n konteks waar die ander gevrees en as bedreiging gesien word, kan dit maklik gebeur dat die gedagte van "'n veilige huis" in 'n fort en tronk ontaard wat ontoeganklik en uitsluitend funksioneer.
Hoe ons oor ons "veilige huis" dink, kan baie maklik ook in Suid-Afrika op ons huise van aanbidding as laaste veilige laers en uitsluitende ruimtes geprojekteer word waar ons in hierdie sogenaamde gevaarlike en bedreigende konteks beskerm word.
Teoloog Robert Vosloo skryf: "Die verbanning van alle gasvryheid uit jou huis is die verbanning van die transendente – só word die self in hom- of haarself toegesluit".
Wie weier om te ontvang, ontvang ook nie vir God of Christus nie.
'n Huis is nie vir skuil of kluisenaar-speel nie – 'n huis is vir verwelkoming.
Talle Skrifuitleggers verbind die ontvangs van medegelowiges aan die nagmaaltafel. Om mekaar in liefde te ontvang, gebeur by uitstek aan die tafel van die Here.
By die nagmaaltafel beleef ons hoedat ons brose kleintjies in die koninkryk mekaar se hande vat in afhanklikheid van ons Here en Meester.
Die derde punt van die nagmaalsformulier in die Handleiding vir die Erediens (2010:98) lui:
Die nagmaal is die viering van die gemeenskap met die lewende Here en met mekaar. Nie alleen word ons in die nagmaal met Jesus se dood verbind nie, maar ook met sy lewe en is die opgestane Christus deur die Heilige Gees self by ons teenwoordig. Hierin lê die diepste geheim en die grootse vreugde van die nagmaal. Dit sluit ook die gemeenskap met mekaar as lidmate van die een liggaam van Christus in, aangesien dieselfde Gees wat ons oë vir Christus oopmaak, ook ons oë vir mekaar oopmaak en ons in liefde aan mekaar bind. … Wie die brood en die wyn van die nagmaal eet en drink, word ook geroep om die voete van die ander te was (Joh. 13:12-15). Wie eenmaal saam met die Here geëet en gedrink het, kan nie meer in onvrede met mekaar leef nie (Ef. 2:14-15).
Hierdie teks, en ons deelname aan die werk van Jesus Christus in die wêreld, word dus ten beste gevier wanneer ons saam nagmaal vier. Hoe meer ons mekaar by die nagmaaltafel omhels, hoe meer gee ons uitdrukking aan Jesus se sendingpreek.
Hierdie sending begin en eindig met die ontvangs en verwelkoming van Hom, en mekaar, saam aan tafel.