Karditis in pasgeborenes - Kleintjies - 2020
Waarskynlik die basis van karditis is 'n geneties bepaalde defek van antivirale immuniteit. Hartsiektes kan direk na geboorte of in die eerste 6 maande van die lewe, minder dikwels in die 2de tot 3de jaar manifesteer. In hierdie artikel sal ons u in detail vertel oor die ontwikkeling en diagnose van aangebore karditis.
Soms word dit selfs in die voorgeboortetydperk aangetref, maar meer dikwels word dit in die eerste weke en maande van die lewe gediagnoseer, gewoonlik as gevolg van akute hartversaking. Daar is vroeë en laat aangebore carditis.
Vroeë karditis ontstaan ​​op die 4de-7de maand van die intraderiniese lewe en word geopenbaar deur die intensiewe ontwikkeling van elastiese en veselweefsel in die subendokardiale lae van die miokardium sonder duidelike tekens van inflammasie (fibroelastose, elastofibrose). Soms word akkoorde en 'n klepapparaat ook by die proses betrokke, wat lei tot die voorkoms van hartafwykings.
Laat-kortitis kom voor na die 7de maand van die intra-uteriene lewe. Hulle word gekenmerk deur duidelike inflammatoriese veranderinge in die miokardium sonder die vorming van elastiese en veselagtige weefsel.
In die geskiedenis van die verlede is daar altyd aanduidings van akute of chroniese aansteeklike siektes van die moeder tydens swangerskap.
Die kliniese en instrumentele grafiese kenmerke en die aard van die kursus is baie soortgelyk aan die ernstige vorm van chroniese nie-rumatiekkarditis.
Die aangebore karditis in pasgeborenes verskil van laasgenoemde deur 'n vroeë manifestasie, 'n voortdurend progressiewe kursus, immuniteit in verhouding tot die terapie wat uitgevoer word.
X-straalondersoek van die toraks toon 'n sferiese of ovoidige hartskadu, gekentreerde middellyf, nou vaatbond (in die laat-kortitis, die hart het 'n trapeziumvorm), 'n skerp afname in die linker-ventrikulêre pulseringsamplitude word opgemerk.
Op EKG word sinus-takykardie, hoë spanning van die QRS-kompleks, tekens van linker ventrikulêre hipertrofie met diep Q-tande en subendokardiale miokardiale hipoksie aangeteken, dikwels oorlading en regter ventrikulêre hipertrofie. Die diagnose van fibroelastose kan bevestig word deur 'n morfologiese studie van hartspier- en endokardiumbiopsies wat tydens hartklank verkry word.
Dit word gekenmerk deur matige kardiomegalie, verskeie ritme- en geleidingsversteurings, tot 'n volledige transversale hartblok en atriale fladder, harde hartklanke, minder ernstige hartversaking (in vergelyking met vroeë aangebore karditis).
Tekens van skade aan twee of drie hartmembrane word dikwels opgespoor.
Sommige pasgeborenes het botsings van skielike angs, kortasem, tagikardie met verhoogde sianose, aanvalle, wat 'n gekombineerde skade aan die hart en sentrale senuweestelsel weens 'n vorige infeksie weerspieël, veral veroorsaak deur Coxsackie-virusse.
Kongenitale vroeë carditis
Kongenitale karditis by pasgeborenes in 'n vroeë vorm word gemanifesteer deur lae geboortegewig of swak toegeneem in die daaropvolgende, moegheid tydens voeding, oorsaaktelike angs, sweet, pallor.
Gekenmerk deur kardiomegalie, "hartbult", dowe harttone tydens auskultasie, progressiewe hartversaking (dikwels totaal met 'n oorheersing van linkerventrikulêre), refraktêre behandeling.
Pasgeborenes het dikwels:
wanpijn in rus,
matige sianose (soms met 'n frambooskerm)
bont nat en piep in die longe,
swelling of doei weefsel.
Aritmieë (met die uitsondering van tagikardie) is skaars. Die voorkoms van sistoliese geraas kan wees as gevolg van relatiewe of organiese gebrek aan die mitrale klep, maar meer dikwels is daar geen geraas nie.
Op die radiografie is die hart sferies of ovoid, en in fibroelastose is dit 'n trapezformale vorm. In geval van aangebore karditis, 'n rigiede ritme, tekens van linker ventrikulêre hipertrofie as gevolg van infiltrasie, word beserings op sy subendokardiale streke op 'n EKG aangetref in pasgeborenes.
Wanneer fibroelastose verskyn tekens van oorlading van beide ventrikels, diep tande Q in II en III standaard lei, aVF, V5, V6.
By ekkokardiografie word, afgesien van kardiomegalie en dilatasie van die hartholtes, 'n afname in die kontraktiele en veral ontspanningsfunksie van die myokardium van die linker ventrikel, skade aan die kleppe, dikwels mitrale, pulmonale hipertensie, opgespoor.
Carditis: Wat is dit, wat is gevaarlik, simptome en behandeling
Kardiovis van verskillende etimologieë is baie algemeen onder kardiovaskulêre siektes. Carditis is die algemene naam vir inflammatoriese siektes van die binnekant van die hart.
Dit kom dikwels voor, ongeag die ouderdom van die pasiënt, ook by pasgeborenes en ouer kinders. Dit het simptome wat nie spesifiek vir kardiovaskulêre siektes is nie en is gevaarlik indien komplikasies ontstaan.
Die inflammatoriese proses kan bedek word met miokardium, epikardium, endokardium, perikardium.
Klassifikasie en oorsake
Om te verstaan ​​wat dit is - karditis, is dit nodig om hul soorte en vorms te ondersoek. Hulle word volgens verskillende kriteria geklassifiseer. Hoofsaaklik rumatiek en nie-rumatiek.
Rumatiekkarditis ontwikkel teen die agtergrond van 'n sistemiese outo-immuun siekte - rumatiek. In hierdie geval is al die membrane van die hart betrokke by die patologiese proses. Eerstens word die miokardium beïnvloed, waardeur endokarditis en perikarditis kan voorkom.
Volgens statistiese data word die hartmembrane in 90-95% van volwasse pasiënte (70-85% by kinders), reeds by die eerste rumatiekaanval, geraak.
In 20-25% van die gevalle lei die siekte tot verworwe hartsiektes. Die meeste - 59% van die aantal gevalle - danksy tydige aktiewe behandeling wat herstel, daar is geen veranderinge in die hart nie.
Nie-rumatiekkarditis as gevolg van ander redes. Ook dikwels gevind in die mediese praktyk. Beide volwassenes (ouderdom en geslag maak nie saak nie) en kinders is onderhewig aan nie-rumatiekkarditis. In laasgenoemde kom nie-rumatiekkarditis vaker voor as in die kategorie volwassenes.
Volgens kenners, 0.5% van alle ingehospitaliseerde kinders is nie-rumatiekkaartitis. Die outopsie van oorlede minderjariges toon 2,3-8% karditis. Die persentasie kan tot 10-15 groei as 'n virusinfeksie bevestig word.
Die foto toon die klassifikasie van karditis deur inflammasie lokalisering:
Nie-rumatiekkarditis het die volgende etologie:
virale. Dit word vervaardig deur virusse van griep, polio, rubella, hoenderpokke, adenoviruses, enteroviruses - herpes, Koksaki, ECHO.
bakteriële. Rede: Tifuskoors of difterie.
allergiese. Rede: dwelms, entstof, serum.
swam. Rede: kokkidiomikose.
parasitiese. Rede: toksoplasmose, histoplasmose, skistosomiasis.
Nie-rumatiese ontstekings van die binnekant van die hart word ook ingedeel volgens die voorkoms, aard van die kursus, erns en uitkoms.
By die tydperk van voorkoms:
Kongenitale karditis kan vroeg of laat wees, word bepaal in pasgeborenes in die eerste dae of maande van die lewe. Oorsaak van oorsprong: intraderinale virus- / bakteriese infeksie wat deur die moeder tydens swangerskap gedra word.
Aangekoopte kaartjies voorkom by kinders as gevolg van infeksie met 'n virus-, bakteriële infeksie of rumatiese aanval.
Vir die duur van die vloei:
akute (inflammatoriese proses duur minder as drie maande)
subakuut (inflammasie duur tot agttien maande)
chronies (die siekte is meer as een en 'n half jaar)
Primêre simptome van inflammasie van die hartmembrane is moeilik en vereis spesiale aandag van die behandelende dokter. Die aard van die siekte dui selde direk op hartprobleme. Veral in gevalle van verwerfde kortitis na 'n aansteeklike siekte.
Die pasiënt kla oor swakheid, moegheid, gebrek aan aptyt, naarheid, verminderde aandag. Hierdie algemene simptome word geassosieer met baie siektes.
Prosesontwikkeling gee meer sekere tekens van hartsiektes: tagikardie, aritmie, doofheid van harttone, kortasem, edeem, sianose.
Maar hulle val ook dikwels saam met die kenmerkende eienskappe van ander kardiovaskulêre siektes soos mitrale stenose, aritmie van ekstrakardiale oorsprong, rumatiek, hartsiektes, tumorprosesse in die miokardium.
By kinders word karditis vergesel van hoes, pyn in die hartgebied.. Die kind kan nie van pyn praat nie, hy probeer skielike bewegings vermy om oppervlakkig asem te haal.
Bevestig die diagnose wat vir 'n lang tyd aanhou met EKG-uitslae tekens van geleidingsversteuring en automatisme tesame met ander aanwysers van hipertrofie van die linker hart en miokardiale iskie. X-straal toon veranderinge in vorm, toename in hartweefsel van die linker ventrikel, stadige pulserende (80-85% van pasiënte).
Hartversaking kardioloog. Dit is hy wat 'n akkurate diagnose sal maak, 'n gekwalifiseerde behandeling voorskryf. As die spesifieke aard van die siekte opgespoor word, kan 'n nou spesialis behandeling voortgaan, byvoorbeeld, cardiorheumatologist.
Die primêre diagnose van hartprobleme word deur die terapeut uitgevoer.. By die geringste vermoede sal hy die pasiënt na 'n kardioloog verwys.
In geval van virussiekte, moet 'n aansteeklike siekte die tekens van karditis onthul en ook die persoon na 'n kardioloog verwys vir konsultasie.
Die siekte word op 'n komplekse en gefaseerde wyse behandel. Neem 'n lang tyd. Die dokter neem al die nuanses in ag: die erns van die proses, hoe tydig die pasiënt hulp nodig het, die vorm van die siekte, wat dit veroorsaak het, asook die ouderdom van die siek persoon, sy algemene fisiese toestand.
Met akute of akute verergering van chroniese karditis, word hospitalisasie benodig vir 10-14 dae en tot 1 maand. In die eerste akute fase word etiotropiese middels voorgeskryf. antibakteriese middels. Die pasiënt sien streng bedrus.
verpligte spesiale dieet - produkte verryk met kaliumsoute, vitamiene (aanbeveel: gebakte aartappels, gedroogde appelkose, rosyne), beperkte soutinname. Moenie kos eet wat die verwydering van vloeistof uit die liggaam vertraag om oedeem te voorkom nie. As die siekte ernstig is, word suurstofterapie voorgeskryf.
By die verwydering van akute inflammasie van die hartmembrane, is buitepasiënt behandeling aanvaarbaar.
In die eerste twee maande van behandeling neem die pasiënt anti-inflammatoriese niesteroïdale middels - indomethacin, voltaren in kombinasie met vitamiene, antihistamienmiddels en kalium. Diuretika word dikwels voorgeskryf.
In ernstige langdurige siekte kan die dokter prednisonoon voorskryf. In geval van hartversaking word hartglikosiede aangedui. As tekens van intravaskulêre stolling voorkom, word dit voorgeskryf dwelms wat mikroirkulasie en metaboliese prosesse in die miokardium verbeter. Dit is moontlik om anti-aritmiese terapie te doen.
Wanneer die proses deur 'n akute tydperk gaan, word die persoon aanbeveel fisiese terapie klasse.
egter beduidende fisiese inspanning word streng gekontraïndikeer. Kinders word vrygestel van liggaamlike opvoeding en subbotnik. Profylactiese inentings is moontlik nie vroeër as vyf jaar en na konsultasie met 'n kardioloog nie.
ook aanbevole herstellende behandeling in spesiale kardiologiese sanatoriums. 'N Kardioloog of 'n kardio-reumatoloog monitor die pasiënt vir 'n jaar: roetine-eksamens word uitgevoer en 'n EKG word elke drie maande toegedien.
Die voorspelling vir inflammasie van die binnekant van die hart hang af van baie faktore: die pasiënt se gesondheid en ouderdom, die toestand van sy immuunstelsel, die tydigheid en geletterdheid van die behandeling wat uitgevoer word, genetiese predisposisie, nakoming van die dokter se aanbevelings en voorkomende maatreëls.
Eers wanneer na 'n jaar of twee 'n persoon al die tekens van 'n inflammatoriese siekte van die hart van die hart heeltemal verdwyn het, word hy as volledig genees beskou. So 'n uitkoms van die siekte kom meer dikwels voor. met akute carditis.
In die geval van 'n subacute koers van die siekte of sy chroniese variant, het carditis 'n uitgerekte kursus, wat belaai word met verskeie komplikasies: aritmie, pulmonale hipertensie, miokardiale hipertrofie en kardiosklerose.
Enige van die komplikasies vererger die prognose vir herstel en sluit nie 'n fatale uitkoms uit nie. Dit is die gevaar en sluwe van hierdie siekte.
Spesialiste verdeel voorkomende maatreëls vir die voorkoming van karditis in primêre en sekondêre.
Primêre voorkoming behels maatreëls om die aanvang van die siekte te voorkom. Met rumatiekkarditis is voorkoming hoofsaaklik daarop gerig om die aanvang en ontwikkeling van rumatiek in die menslike liggaam te voorkom.
Prakties is komplekse herstellende aksiessoos verharding, oefening, 'n gebalanseerde dieet, vitamiene, ens.
In gevalle van nie-rumatiekkarditis, is die doel van voorkoming voorkoming van infeksie deur verskillende tipes infeksies. Spesiale aandag word benodig tydens periodes van epidemies. 'N stel maatreëls: versterkende en genesende prosedures, die neem van vitamiene en dwelms wat immuniteit verhoog.
In pediatrie is primêre voorkoming voorkomende maatreëls vir swanger vroue met infeksies, identifikasie en rehabilitasie van infeksiefokus in die liggaam van die verwagtende moeder, nakoming van die reëls van inenting. Spesiale aandag word gegee aan risikogroepe: swanger vroue met belaste oorerflikheid, kardiovaskulêre siektes.
Voorkoming van karditis by kinders: verharding van pasgebore, dispensêre waarneming vir kinders in gevaar.
Sekondêre voorkoming sluit 'n aantal maatreëls in om herhaling en ontwikkeling van komplikasies te voorkom. Konstante toesig van spesialiste, tydigheid van diagnostiek, terapie, kursusse van voorkomende behandeling.
Met rumatiekkarditis is terugval voorkomingsaktiwiteite rumatiek. Gewoonlik sluit die bekendstelling van atibiotikov-verlengwerking (bitillin, penisillien, retarpen, pendepon) in.
Datums van anti-terugvalbehandeling word individueel bepaal. Pasiënte met gevormde hartversaking moet voorkomende maatreëls vir die lewe neem.
Carditis is 'n siekte wat suksesvol met moderne medisyne behandel word. Tog bly die gevaar van komplikasies ernstig in alle ouderdomsgroepe van pasiënte.
Ten einde nie 'n chroniese kardiovaskulêre siekte te verdien nie, moet 'n spesialis betyds raadpleeg, akkuraat beskryf al die ontstellende simptome, vereis in-diepte ondersoek, tydige diagnose en voorskrif van behandeling.
Uit die kwale van die kardiovaskulêre stelsel is karditis van baie verskillende oorsprong baie gereeld. Kongenitale karditis by kinders is 'n algemene naam van die inflammatoriese prosesse van die hartmembrane.
Die siekte kom voor in baie mense, ongeag die ouderdomskategorie van die pasiënt, insluitende babas en kinders van ouer ouderdom. Carditis is toegerus met 'n kliniese prentjie wat ongewoon is vir kardiovaskulêre kwale, die gevaar lê in die voorkoms van komplikasies.
Daar is verskeie tipes van die siekte. Die klassifikasie van karditis by kinders word hieronder aangebied.
By kinders vind carditis in die baarmoeder plaas: vroeë intrauterine in die vierde tot sesde maand van swangerskap, laat in die derde trimester.
Die mees algemene oorsaak van die voorkoms is 'n eilandbesmetting of siekte wat deur mikrobes veroorsaak word, wat tydens swangerskap na 'n toekomstige moeder oorgedra word.
'N Kind word reeds gebore met simptome van 'n siekte (tagikardie, ekstrasystool, 'n toename in kardiale kamers), of hulle begin in die eerste of derde maand na die geboorte van die kind. Deteksie van karditis simptome by kinders is nie anders as volwassenes nie. Behandeling word noodwendig in die hospitaal uitgevoer.
Die eerste simptome is asemhalingsprobleme, kortasem, bleek of sianose (blou kleur) van die sigbare slymvliese. Algemene simptome word aangevul deur hoes, wanfunksie van die maag, afwykings van die senuweestelsel.
Op die elektrokardiogram kan u mislukkings in die ritme van wisselende erns sien. Die eerste manifestasies van tekens van inflammasie van die membrane van die hart is nie eenvoudig nie, en daarom benodig hulle spesiale monitering deur 'n kardioloog.
Verskeidenheid van die verloop van die siekte laat selde u toe om hartsiektes direk te identifiseer. Veral in situasies waar karditis na 'n aansteeklike siekte verkry is.
Die pasiënt voel swak, raak gou moeg, word swak gevoed, voel naar bo, sy aandag word verminder. Hierdie soort algemene simptome is kenmerkend van baie siektes. In klein kinders word karditis vergesel van 'n hoes, hartseer.
Die kind is nie in staat om pynlike sensasies te verklaar nie, hy probeer nie skerp beweeg om asem te haal nie.
In die proses om die siekte te ontwikkel, is die simptome selfs helderder en duideliker.
Dan begin hartkloppings, tagikardie, doofheid van die harttoon, probleme met asemhaling, edeem, sianose, pyn in die hartstreek, hoes verskyn dikwels.
Dit dui egter nie op die voorkoms van karditis nie, aangesien die simptome soortgelyk is aan sulke manifestasies van hartsiektes soos aritmie, tumorformasies wat die miokardium, mitrale stenose en hartsiektes beïnvloed.
Vroeë nie-rumatiekkarditis by kinders word onmiddellik na die geboorte of gedurende die eerste ses maande van die lewe opgespoor. Hierdie kinders merk 'n bleek velkleur, sigbare slymvliese, lae gewig, agter hul eweknieë agter in die groei of fisiese vorming van die liggaam.
Tikykardie (verhoogde hartklop) kan selfs in 'n heeltemal rustige posisie voorkom, dit verhoog met 'n bietjie fisiese inspanning (wanneer die baba gevoed word, gebad).
Kliniese aanbevelings vir nie-rumatiese karditis by kinders dui aan dat ouers 'n gesonde baba moet handhaaf.
U moet ook aandag gee aan ander simptome. Dit is onder meer kardiomegalie ('n toename in hartspier), hartversaking, 'n bult in die hart, die voorkoms van edeem. Die akute vorm kom voor na infeksies wat die kind gely het.
Virale karditis by kinders is uiters moeilik om te bepaal, want vir die saad van die patogeen is 'n lang tydperk nodig. Terselfdertyd word die simptome aangevul met 'n toename in temperatuur tot 39-40 ° C, pulsfaal, lewersiektes en verhoogde leukositose.
Versigtig opspoor van 'n kind met hartprobleme, jy kan sien dat hy traag is en nie so energiek as sy eweknieë is nie. Hartsiektes van verskillende tipes by enige vorm van vorming veroorsaak altyd pyn in die borsgebied.
Tekens van subakute vorm
Tekens van subakute-kortitis is:
Intoksikasie reaksies (bleek velkleur, moegheid, opwinding van die senuweestelsel, en ander).
Tekort aan liggaamsgewig.
Hartversaking wat oor tyd ontwikkel.
Verhoging van die grootte van die hart.
Oor die algemeen is die tekens van subakute siekte identies aan dié van akute carditis, maar die behandeling is moeilik omdat die gevolglike hartversaking veroorsaak word deur langdurige vernietigende veranderinge.
Volgens dokters kan die herhalende ontwikkeling van die siekte na 'n jaar en 'n half waargeneem word, anders word subakute carditis chronies.
Tipes karditis wat nie deur infeksies veroorsaak word nie, word uit ongeveer dieselfde tekens van verskillende ernsvlakke uitgedruk.
Die definisie van rumatiekkarditis by kinders word geopenbaar deur die afwyking van die inflammatoriese proses op die hartmembrane. As 'n reël, kortasem, hartkloppings tydens motoriese aktiwiteit, borspyn.
By kinders, wanneer 'n diagnose gemaak word, word 'n vinnige hartklop, lae bloeddruk, sistoliese murmurering by die punt van die hart, en patologiese ruitende ritme waargeneem. Daarna is daar tekens van stagnante hartversaking, ontwrigting in hartritme.
In 'n situasie met rumatieke perikarditis, ly die hartklep.
'N moeilike hartsiekte, soos karditis, word vir 'n geruime tyd lank in kinders genees, in verskeie stadiums. Die beginsel van komplekse behandeling word bepaal in die eerste plek van hoeveel tyd die afwyking opgespoor is en tot watter mate dit begin is.
Oorsake en tipes siektes wat kroniese siektes meebring, algemene gesondheidstoestand (verstandelik, fisiologies) word in ag geneem. Akute vorms van die siekte stel onmiddellike hospitalisasie voor. Die kind kan van tien dae na 'n maand binne-hospitaal behandeling ondergaan.
Hy word die strengste pastelmodus toegeken, mediese prosedures begin met etiotropiese antibakteriese middels. Benewens hulle kan suurstofbehandeling voorgeskryf word wanneer die siekte 'n gevorderde graad verwerf en die kind is uiters moeilik om die prosedure te verdra.
Met karditis kies die behandelende spesialis die pasiënt 'n sekere dieet, met inagneming van die individuele eienskappe van die pasiënt.
Voedingsryke kosse met kaliumsoute word verkies. Dit word aanbeveel om gedroogde vrugte en gebakte aartappels in die dieet in te sluit.
Sout moet uit die spyskaart verwyder word, produkte wat bydra tot die vorming van edeem, diegene wat vloeistof in die liggaam behou (gerook, gesout).
Dwelmbehandeling van karditis in 'n kind
Om die akute ontsteking van die hartmembrane uit te skakel, beskou dokters dit soms moontlik om huisbehandeling voor te skryf. Vir ongeveer twee maande word die gebruik van anti-inflammatoriese niesteroïdale middels ingestel, byvoorbeeld Voltaren, Indomethacin, Prednisolone.
Daarbenewens skryf vitamien komplekse, antihistamiene, kalium voor. Diuretika, hartglikosiede kan voorgeskryf word.
Wanneer 'n baba bloedstolling binne-in die vate het, word dit voorgeskryf om bloedsirkulasie te verbeter, stabilisering van metabolisme in die miokardium.
Afhanklik van die verloop van die siekte word behandeling voorgeskryf om aritmieë uit te skakel. Hierdie kategorie sluit in fisiese terapie, wat die harde werk uitskakel. Daarna word die kind gestuur vir rehabilitasie na gesondheidsfasiliteite, losieshuise en mediese instellings volgens die kardiologieprofiel.
Monitering van die status van die baba
Die spesialis wat die behandeling voorgeskryf het, monitor die kind stabiel vir 'n jaar na die behandeling. Om die toestand van die kind na die verloop van terapie te bepaal, ondergaan die kind elke drie maande 'n elektrokardiogram. Die taak van die ouers is om die kliniese riglyne vir karditis by kinders te volg. Binne vyf jaar na behandeling is alle inentings verbied.
Wanneer 'n elektrokardiogram uitgevoer word, bepaal deur die versuim van die hartklop en geleidingsvermoë. Op X-straalbeelde sal dit moontlik wees om 'n toename in die hart in die volume te oorweeg, 'n verandering in sy vorm, 'n toename in die longe as gevolg van stagnante are, die voorkoms van puffiness.
'N Ultraklankstudie sal 'n toename in hartholtes en ander sigbare abnormaliteite toon.
Karditis by kinders veroorsaak nuwe gesondheidsprobleme. Soos met chroniese siektes ontstaan ​​komplikasies in die werk van die hart en asemhalingstelsel, wat die voorkoms van siektes van die kardiovaskulêre stelsel veroorsaak.
Sulke gevolge inhibeer die uitskakeling van die onderliggende siekte, in hierdie geval kan die voorspelling slegs negatief wees, tot 'n dodelike uitkoms. Daarom is die tydige begin van behandeling uiters belangrik.
Die gevolg van hierdie afwyking by jong kinders kan die verspreiding van bindweefselweefsel of miokardiale hipertrofie wees. Daar is van tyd tot tyd adherente perikarditis, sklerose in die longaarstelsel of 'n wanfunksie van die klep (met 'n verergerde verloop van die siekte). By pasiënte ouer as drie jaar eindig die siekte dikwels in 'n terugkeer na 'n volle gesonde lewe.
Ten slotte kan daar weer opgemerk word dat slegs 'n perfekte besoek aan spesialiste betyds vir die aanvang van tekens van siekte in die baba, 'n gedetailleerde studie en geselekteerde behandelingsmetodes die moontlikheid van suksesvolle herstel moontlik maak en die moontlikheid van komplikasies verminder.
Primêre voorkoming behels die voorkoming van infeksie van die fetus tydens swangerskap, verharding van die baba, behandeling van akute en chroniese brandpuntinfeksie, resepsiemonitering vir 'n kind met 'n risiko vir kardiovaskulêre siektes.
Sekondêre profilakse is gefokus op die voorkoming van komplikasies en die herhaling van die proses, behaal deur die beginsels van 'n gereelde mediese ondersoek van pasiënte streng in ag te neem.
Carditis (inflammasie van die binnekant van die hart): nie-rumatiek en rumatiek, simptome, behandeling
Carditis is 'n aansteeklike allergiese inflammasie van verskeie membrane van die hart. Cardiete kom in byna alle ouderdomsgroepe voor, maar meestal by jong kinders, hoofsaaklik in seuns.
Die siekte manifesteer nie-spesifieke simptome en gevaarlike ontwikkeling van komplikasies. Vir Carditis-kenmerkende tagikardie, kortasem, sianose. Siek kinders lag agter in fisieke ontwikkeling van hul eweknieë.
In praktiese medisyne impliseer die term "carditis" gelyktydige skade aan verskeie membrane van die hart.
Patogenese en patologie
hartmurglae wat deur karditis geraak word
Mikrobes in die bloedstroom penetreer die hartspier van chroniese fokus van infeksie in die liggaam.. In spierselle - miosiete, vind die proses van replisering plaas.
Bakterieë het 'n direkte kardiotoksiese effek, wat lei tot die ontwikkeling van inflammasie en die vorming van foci van vernietiging in die membrane van die hart.
Mikrosirkulasie en vaskulêre deurlaatbaarheid word in hulle versteur, miofibrille word vernietig, trombose, embolisme, hipoksemie voorkom.
Mikrobes is antigene na watter teenliggaampies in die serum geproduseer word. 'N Beskermende reaksie ontwikkel, waarvan die funksie die patologiese proses beperk.
Virusse word geblokkeer en uitgeskakel. Kollageensintese word versterk in die geaffekteerde strukture van die hart, wat die ontsteekte weefsel vervang.
Dit word geleidelik gekompakteer, wat eindig met die vorming van littekenweefsel.
In virale karditis, bly mikrobes in kardiomyosiete.. Ongunstige omgewingsfaktore aktiveer hulle, daar kom die verswakking van die siekte.
Die patogene effek van virusse en hulle gifstowwe veroorsaak miokardiale skade, die ontwikkeling van alternatiewe en distrofiese-nekrotiese ontsteking.
Die metabolisme word in die spier versteur, selvernietiging vind plaas onder invloed van lysosomale ensieme, mikrosirkulasie en bloedstolling word versteur. Kardiomyosiete word vernietig en word die doel van outo-aggressie.
Teenliggaampies tot kardiomyosiete verskyn in die bloed, en immuun komplekse word gevorm wat op die mure van bloedvate vestig en dit beïnvloed. Infiltreer vorm op die vaskulêre endotheel, proliferasie ontwikkel. Pasiënte onthul kardiomegalie, verdikking van die blare van die perikardium.
Kliniese tekens van karditis is nie-spesifiek. Hulle is afhanklik van die vorm van patologie, etiologie en toestand van die mikro-organisme.
Virale etiologie siekte gemanifesteer deur klassieke simptome van dronkenskap en asthenisering van die liggaam: swakheid, hiperhidrose, dyspeptiese en enfalitiese reaksies, steek of druk pyn in die hart. Tydens perkussie, auskultasie en addisionele metodes van diagnose onthul kardiomegalie, hipotensie, sistoliese murmur, 'n soort "ruit ritme".
Bakteriologiese carditis herken redelik moeilik. Gekenmerk deur koors, hartseer, kortasem, weë. By pasiënte met liggaamstemperatuur styg tot subfebriele of febriele waardes, word die pols gereeld en aritmies. Akute bakteriële carditis word vergesel deur subkutane bloeding, uitbreiding van die hart se grense, verlaging van bloeddruk.
Nie-aansteeklike vorms van karditis verskyn oor dieselfde simptome van wisselende erns. Kliniek vir rumatiek hartsiektes word bepaal deur die verspreiding van inflammasie in die binnekant van die hart. Gewoonlik kla die pasiënte van kortasem, hartkloppings tydens beweging, pyn in die bors. Tydens die ondersoek word hulle gediagnoseer met tagikardie, matige hipotensie, sistoliese murmurering by die punt van die hart, patologiese ruitersritme. Dan is daar simptome van kongestiewe hartversaking, 'n hartritmeversteuring. In die geval van rumatieke perikarditis word die klepapparaat van die hart aangetas.
Meditêre carditis verskyn onmiddellik na geboorte. Siek kinders het 'n gebrek aan liggaamsgewig, word vinnig moeg wanneer hulle voed, hulle is baie rusteloos en bleek. Wanneer dit by kinders ondersoek word, word kardiomegalie, dowe hartklanke, hepatomegalie, piepende in die longe, swelling van weefsels, myalgie, orchitis, uitslag op die vel en slymvliese opgespoor. Vroeë intrauteriene carditis word gekenmerk deur die verspreiding van veselweefsel in die miokardium sonder duidelike inflammatoriese tekens. Miskien is die ontwikkeling van hartafwykings. Laatkarditis manifesteer klassieke tekens van inflammasie sonder proliferasie van bindweefsel.
Die akute vorm van die siekte eindig met herstel of oorgang na die subakute vorm. Die pasiënte groei weer dronkasiesimptome, maar hulle is minder uitgesproke, daar is tekens van distrofie en hartversaking.
Subakute carditis verkry dikwels 'n langdurige kursus. Die kroniese vorm van die patologie is lankal asimptomaties. Pasiënte voel goed.
Soos die patologie vorder, verskyn tekens van hartversaking, hepatomegalie, been-oedeem en nie-kardiale manifestasies.
Chroniese karditis neem dikwels 'n uitgerekte kursus, teen die agtergrond waarvan verskeie komplikasies ontwikkel.
Ten einde karditis korrek te diagnoseer, is dit nodig om 'n geskiedenis te neem en klagtes te verduidelik. Die resultate van instrumentale en laboratoriumstudies sal help om die beweerde diagnose te bevestig of weer te gee.
In die bloed van pasiënte met uitgesproke leukositose, verhoogde ESR, dysproteïenemie.
Mikrobiologiese ondersoek van die ontlading van die nasofarynks maak dit moontlik om die veroorsakende middel van die siekte te isoleer. In die bloed - antibakteriese, antivirale en anti-kardiale teenliggaampies.
Hierdie immunogramme dui op kenmerkende veranderinge in die immuunstatus - 'n toename in IgM- en IgG-immunoglobuliene, 'n toename in teenliggaamtiters.
As reumatiese hartsiekte vermoed word, word pasiënte aanbeveel om bloed vir rumatoïde faktor te skenk.
Elektrokardiografie is 'n belangrike instrumentale metode wat miokardiale skade in carditis opspoor en onthul aritmie, AV blokkade en hipertrofie van die linkerhartskamers.
PCG - sistoliese murmur, die voorkoms van patologiese 3 en 4 kleure.
Radiografie van die organe van die borsholte - kardiomegalie, 'n toename in die thymusklier by kinders, kongestie in die longe.
Angiokardiografie - die studie van die holtes van die hart en koronêre vate deur die instelling van 'n kontrasmiddel. Op die gevolglike beeld is sigbare kransslagare en hartkamers. Hierdie tegniek stel ons in staat om die vorm en grootte van die linkerventrikel, die toestand van die intervensiele septum, die teenwoordigheid van bloedklonte in die hart te assesseer.
Ultraklank van die hart - die uitbreiding van die hartkamers, die ophoping van vloeistof in die perikardiale holte.
Behandeling van karditis kompleks en opgevoer. Kenners voorskryf pasiënte dwelms wat mikrobes vernietig, inflammasie verminder, die immuunstelsel stimuleer, metabolisme in die miokardium herstel. Die keuse van terapeutiese metodes word bepaal deur die etiologie van die siekte, die toestand van die pasiënt se immuunstelsel, die aard van die kursus en die mate van kardiovaskulêre insuffisiënt.
Die hoofstadia van karditis behandeling:
Akute infektiewe carditis word in die hospitaal behandel. Pasiënte word bedrus vertoon met beperkte motoriese aktiwiteit.
Dieetterapie is die gebruik van voedsel met 'n hoë inhoud van minerale en vitamiene.
'N Volwaardige en versterkte dieet met 'n beperking in die dieet van sout en vloeistof word aanbeveel. Nuttige produkte: gedroogde appelkose, neute, rosyne, vye, gebakte aartappels, pruimedante.
Rehabilitasie van volwassenes en kinders word uitgevoer in 'n kardio-reumatologiese sanatorium. Kleuters wat carditis gely het, word vir 2-3 jaar by die resepte vir 'n pediatriese kardioloog gehou.
Konserwatiewe behandeling van karditis is die gebruik van die volgende groepe middels:
Glukokortikoïede - Prednisoloon, Dexametason,
Hartglikosiede - "Strofantien", "Korglikon",
Diuretika - Hipotiasied, Veroshpiron,
Hartbeskermers - Panangien, Riboksien, Trimetasidien,
Antiplatelet dwelms - "Acetylsalicylzuur", "Cardiomagnyl",
Antikoagulante - Heparien, Curantil,
Anti-aritmiese middels - "Quinidine", "Novokainamid",
ACE inhibeerders - "Captopril", "Enalapril",
Immunomodulators - Anaferon, Viferon, Kipferon,
Antihistamiene - Tavegil, Suprastin, Zyrtec,
Antibiotika van die groep kefalosporiene, fluorokinolone, makroliede.
In ernstige vorm van die siekte word aangetoon: suurstofterapie, bloedoortappings, intraveneuse toediening, vitamiene van groepe C, B, K.
Buitepasiënte behandeling van karditis is die gebruik van middels wat die metabolisme in die miokardium stimuleer - Panangien, Riboksien, Mildronaat, ondersteunende dosisse van hartglikosiede, anti-aritmiese, diuretiese en sedatiewe middels.
Carditis word suksesvol behandel met tradisionele middele van moderne medisyne. Anti-inflammatoriese en kardiale terapie kan die toestand van pasiënte verbeter en die simptome van die siekte uitskakel.
Maar ten spyte hiervan bly die gevare van komplikasies relevant in alle ouderdomsgroepe.
Slegs tydige toegang tot spesialiste en bevoegde behandeling van pasiënte sal help om die ontwikkeling van chroniese siektes van die kardiovaskulêre stelsel te vermy.
Druk alle plasings gemerk met:
Myokarditis by pasgeborenes: oorsake, simptome en behandelingsmetodes
Daar is niks erger vir ouers as die siekte van hul kind nie, en as 'n pasgebore siek is, is dit dubbel moeiliker.Feitlik alle siektes by babas word veralgemeen (met skade aan baie organe en stelsels) en moeilik, en die kompenserende meganismes van 'n klein organisme word aansienlik verminder.
Myokarditis is 'n dringende probleem in moderne kindergeneeskunde en verloskunde. Hierdie letsel kan onafhanklik voorkom, maar meer dikwels is dit 'n simptoom van 'n algemene virale aansteeklike siekte. In sommige gevalle word miokarditis gediagnoseer in die voorgeboortetydperk (voor aflewering deur middel van ultraklank), en bepaal dikwels verloskundige taktiek en die doeltreffende bestuur van 'n siek kind.
Wat is miokarditis, en wat is die oorsake daarvan by babas?
Myokarditis is 'n inflammatoriese letsel van die hartspier (miokardium), waarin spierweefsel geïnfiltreer word met inflammatoriese immunokompetente selle. So 'n letsel van die hart kan hom manifesteer met 'n verskeidenheid kliniese simptome: van minimale manifestasies tot dodelike letsels met 'n fatale uitkoms.
Die frekwensie van miokarditis by pasgeborenes volgens statistiese data is 1 kind per 80 duisend. Seldsame, miokardiale skade vind in isolasie plaas, meestal word die siekte gekombineer met enkefalitis of hepatitis.
Daar is drie tipes van miokarditis by pasgeborenes:
vroeë voorgeboortelike miokarditis word veroorsaak deur 'n virale infeksie wat in die vroeë stadiums van swangerskap in die vroeë stadiums van swangerskap voorkom (rubella, herpesvirus, ens.); aan die begin van die werk eindig die aktiewe inflammatoriese proses in die hart en die kind word met kardiomyopatie gediagnoseer,
laat-voorgeboortelike miokarditis - veroorsaak deur virusse wat die fetus in die laaste trimester van swangerskap besmet, in welke geval die kind gebore word met tekens van aktiewe inflammasie in die hart en miokarditis kliniek (aangebore myokarditis),
akute postnatale miokarditis ontwikkel wanneer 'n baba besmet is met 'n virusinfeksie na aflewering, in die eerste dae van die lewe, kom die infeksie meestal van die moeder of mediese personeel af.
Die oorsaak van laat voorgeboortelike en akute postnatale miokarditis kan enige virale infeksie wees.
Dikwels word die siekte veroorsaak deur:
Coxsackie A en B virusse,
sitomegalovirus en ander.
Die siekte kom dikwels voor in die vorm van 'n genormaliseerde letsel van die hart (endokardium, miokardium en perikardium), en nie net die spierlaag van die hart nie. In hierdie geval word die term carditis gebruik om 'n siekte aan te dui.
Wat gebeur met die hart van 'n baba met miokarditis?
Die grootste gevaar van miokarditis is die ontwikkeling van akute of chroniese hartversaking in 'n kind. Nadat die virusse die baba se bloed binnegaan, word hulle op die spierselle van die hart vasgemaak en ook binnedring.
Dit is die aanvanklike stadium van die siekte, wat 'n kort tydjie duur (van 'n paar uur tot 'n paar dae).
Op hierdie stadium word die beskermende meganismes van die immuunstelsel geaktiveer en word spesifieke teenliggaampies geproduseer wat virale deeltjies en virusbesmette selle vernietig.
As die aanhoudendheid van virale DNA of RNA om die een of ander rede vertraag word in miokardiosiete, word teenliggaampies teen miokardiale selle met die genetiese materiaal van die patogeen geproduseer en word onomimmunale skade aan die hart voorkom.
Hierdie inflammatoriese prosesse beskadig die kontraktiele elemente van miokardiosiete, wat uiteindelik die kontraktiliteit van die hart beïnvloed - dit verminder aansienlik, en die hartkamers brei uit.
Vergoeding vind plaas as gevolg van 'n beduidende toename in hartklop, en druk word gehandhaaf deur sentralisering van bloedsirkulasie. Maar hierdie toestand duur nie lank nie, want daar is min kompenserende moontlikhede in die baba.
Die kamers van die hart brei uit en hartversaking vorder vinnig.
Simptome van miokarditis by babas
Kliniese manifestasies van miokardiale inflammasie is baie veranderlik, afhangende van die infeksieperiode, die tipe virusinfeksie, gepaardgaande skade aan organe en stelsels, die erns van die patologiese proses.
Die ware voorkoms van miokarditis is nie bekend nie, want slegs elke vyfde geval word aangeteken. Hieruit kan ons aflei dat die meeste van miokarditis asimptomaties is en geen gevolge het nie.
In ander gevalle word die volgende simptome van miokardiale skade waargeneem:
progressiewe oormatige hartklop (tagikardie),
verhoog asemhaling in gesonde longe, wat hartskade aandui,
terugtrekking van die interkostale ruimtes tydens asemhaling en die deelname van ander bykomende respiratoriese spiere in die daad van asemhaling,
ontwikkeling van verskeie kardiale aritmieë,
kliniese simptome van 'n infeksie wat miokarditis veroorsaak het (stoelstoornisse, braking tydens enterovirusinfeksie of respiratoriese simptome tydens adenovirusinfeksie),
sindroom van depressie van die sentrale senuweestelsel (slaperigheid, depressie van reflekse en ander manifestasies),
diarree, geelsug, ens.
Beginsels van behandeling van miokarditis by babas
Behandeling moet so vroeg as moontlik en net in die hospitaal begin. Die hoofbehandeling is daarop gemik om die oorsake van miokarditis en tekens van hartversaking uit te skakel.
As 'n reël, in geval van virale etiologie van miokarditis, is spesifieke terapeutiese middels nie baie effektief nie. In die literatuur is daar aanduidings van 'n goeie effek van alfa-interferon en ander antivirale middels.
Ten spyte van die wydverspreide gebruik van niesteroïdale anti-inflammatoriese middels in die kliniese praktyk, is hul effektiwiteit in miokardiale inflammasie nie bewys nie.
Daarbenewens is daar eksperimentele bewyse dat salisilate, indomethasien en ibuprofen die replisering van virale deeltjies in die miokard verhoog, wat die verloop van die siekte ernstiger maak, wat die toename in mortaliteit in eksperimentele diere beïnvloed.
Glukokortikoïedhormone is raadsaam om slegs in geval van erge letsels aan te stel, wat gepaard gaan met ernstige hartversaking of gevaarlike hartritmestoornisse.
Die basis van terapie is onopropiese ondersteuning van die hart (hartglikosiede, dopamien, dobutamien). Ken diuretika toe om die stagnasie van vloeistof in die liggaam te bestry. Anti-aritmiese middels word slegs onder streng aanduidings voorgeskryf, wanneer die aritmie lewensgevaarlik van aard is.
Met 'n gunstige verloop van die patologiese proses vertraag stadig en herstel plaasvind. Maar soms is die skade te hoog en die sterftesyfer met so ernstige miokarditis in die eerste paar dae van die kind se lewe bereik 75%.
Met karditis kies die behandelende spesialis die pasiënt 'n sekere dieet, met inagneming van die individuele eienskappe van die pasiënt. Voedingsryke kosse met kaliumsoute word verkies. Dit word aanbeveel om gedroogde vrugte en gebakte aartappels in die dieet in te sluit. Sout moet uit die spyskaart verwyder word, produkte wat bydra tot die vorming van edeem, diegene wat vloeistof in die liggaam behou (gerook, gesout).
Vorms van die siekte veroorsaak
Afhangende van die oorsaak van die manifestasie, word twee vorme van die siekte onderskei: rumatiek-kortitis, nie-rumatiek. Lokalisering, die graad van skade is direk verwant aan die vorm van die siekte en die oorsake van die voorkoms daarvan.
Sistemiese outo-immuun siektes van die hart (rumatiek) het die oorsaak van die rumatiektes geword. Inflammasie dek byna al die membrane. In die eerste plek is daar 'n nederlaag van die miokardium wat die ontwikkeling van perikarditis, endokarditis veroorsaak. Mediese statistieke dui daarop dat patologieë 70% - 80% van die klein pasiënte is. Die meeste pasiënte met behoorlike tydige behandeling word ten volle herstel, maar dikwels word die hartsiektes veroorsaak deur die siekte.
Nie-rumatiekkaartitis gebeur die meeste in die kinderjare, veroorsaak deur verskeie siektes, insluitende chroniese siektes:
Dus, 'n nie-rumatiekkarditis in 'n kind kan op tyd of na 'n virusse siekte verskyn, na griep, rubella, pokke, polio, herpes.
As gevolg van bakteriële infeksie: difterie, tifuskoors.
By allergieë, na langtermynbehandeling met sekere middels.
In die periode van ontwikkeling van swampatologieë (koksidiomikose).
Met die opkoms van parasiete: histoplasmose, skistosomiasis, toksoplasmose.
Daarbenewens let dokters op dat soms die redes onbekend bly, of hulle met oorerwing verband hou, genetiese aanleg, lewensprosesse, woonplek, nog nie duidelik is nie. Die sterftesyfer vir so 'n siekte is egter van 2.3% tot 8%, met virale patologie tot 15%.
Simptome van kinders se karditis
By die aanvanklike stadium van ontwikkeling is dit moeilik om kinders se karditis te identifiseer. Die simptome van patologie toon feitlik nie. Ontsteking van die hartmembrane is moeilik om te diagnoseer, sodat dokters veral aandag moet gee aan pasgebore pasiënte. Dit is veral moeilik om karditis te vestig as 'n kind vir 'n lang tydperk 'n virale patologie van 'n aansteeklike aard het. Desalniettemin herstel kenners algemene algemene simptome, maar hulle is so vaag dat hulle nie net hartsiektes kan aandui nie, maar ook enige ander chroniese patologie:
verminderde geheue en bewustheid.
Met die tydperk van ontwikkeling van die siekte word die simptome meer uitgesproke. In hierdie geval begin aritmie, tagikardie en doofheid van die harttoon, die kind begin met kortasem, daar is swelling, sinus, pyn in die hart van die hart, hoes. Tog praat dit ook nie oor die ontwikkeling van karditis nie, aangesien die simptome parallel met die volgende manifestasies van hartsiektes val: aritmie, 'n tumor wat die miokardium, mitrale stenose en hartsiektes beïnvloed.
Wie behandel die siekte
Na geboorte is dit dikwels moontlik om die patologie dadelik te identifiseer, uit die hospitaal deur die terapeut, die kind word na die hospitaal gestuur waar die baba deur 'n kardioloog waargeneem word. Hy voer ook gekwalifiseerde behandeling, diagnoseer die vorm van die siekte (aangebore karditis, verwerf), die progressie van die siekte, die prognose. Deur die besonderhede van die siekte te identifiseer, kan 'n kardio-rumatoloog ('n smal spesialis) verder 'n klein pasiënt behandel. Die besmetlike siekte virus, tesame met die kardioloog, behandel die oorsprong van die kardiovirus.
Komplekse hartsiektes, soos rumatiek hartsiektes, word lankelik in kinders behandel. Die metode van komplekse behandeling word hoofsaaklik bepaal deur hoe tydig die patologie bespeur is en hoe begin dit is. Die oorsake en vorme van manifestasie van die siekte, gepaardgaande chroniese siektes, die algemene toestand van die kind (sielkundige, fisiese) word in ag geneem.
Akute vorms van patologie vereis onmiddellike hospitalisasie. 'N Kind kan vanaf 10 dae na 'n maand in die hospitaal lê. 'N streng pastel regime is voorgeskryf, die verloop van die behandeling begin met etiotropiese antibakteriese middels. Daarbenewens kan suurstofterapie toegedien word wanneer die siekte verwaarloos is en die kind is baie moeilik om behandeling te verdra.
By die behandeling van 'n rumatiekkarditis word 'n korrekte dieet deur die behandelende geneesheer ontwikkel, spesifiek vir elke kind. Voorkeur word gegee aan voedsel verryk met vitamiene, kaliumsoute, gedroogde appelkose, rosyne, gebakte aartappels. Lei af van die dieet sout, produkte wat bydra tot die vorming van edeem, diegene wat die liggaam vloeistof (gerook, gesoute) behou. Uit die dieet, verwyder alle skadelike, dat op die oomblik die kind is kontraindikasie.
Om akute inflammasie van die binnekant van die hart te verlig, kan dokters in sommige gevalle buitepasiënt behandeling gebruik. Ongeveer 2 maande voorgeskrewe anti-inflammatoriese niesteroidale middels soos Voltaren, Indomethacin, Prednisolone. Daarbenewens skryf vitamien komplekse, antihistamiene, kalium. Diuretika, hartglikosiede kan voorgeskryf word. Wanneer intravaskulêre bloedstolling waargeneem word, word daar voorgeskryf om mikroirkulasie te verbeter, om metaboliese prosesse in die miokardium te normaliseer.
Afhanklik van die verloop van die siekte is dit voorgeskrewe anti-aritmiese terapie, fisiese terapie, wat swaar fisiese inspanning uitskakel. Dan word die kind gestuur om te herstel in gesondheidsentrums, sanatoriums, instellings, kardiologiese profiel. Daarbenewens monitor die behandelende spesialis voortdurend die kind vir die volgende 12 maande na behandeling, om te bevestig dat die kind elke drie maande heeltemal geneesbaar is, dan gaan hy 'n EKG. Vir vyf jaar na behandeling is enige profylactiese inentings verbied.
Gegewe die risiko van inflammatoriese hartsiektes, kan die prognose afhang van:
wat is die ouderdom van die kind
hoe goed gaan die fisiese, sielkundige ontwikkeling voort,
hoe werk die immuunstelsel
doen ander chroniese siektes plaas
Wat veroorsaak die oorsaak, veroorsaak carditis,
hoe vinnig is die patologie geopenbaar
of die behandeling korrek was,
of die aanbevelings van die spesialis ten tyde van herstel gerespekteer is,
Of alle voorkomende prosedures wat die kind geslaag het.
Die uitkoms van behandeling hang ook af van die genetiese aanleg, die oorerflike faktor. Byvoorbeeld, dikwels in die akute vorm van kinders se karditis, eers na 'n jaar of selfs twee, wanneer meer tekens van inflammasie nie voorkom nie, sê dokters dat die pasiënt heeltemal herstel het. Die siekte is verby en daar sal geen terugval wees nie.
Subakute carditis by kinders, veroorsaak addisionele gesondheidsprobleme. Soos met chroniese patologie, kom komplikasies in die hart en longe voor, wat die ontwikkeling van siektes veroorsaak: kardiosklerose, aritmie, hipertrofie, pulmonale hipertensie. Sulke komplikasies vertraag die behandeling van die onderliggende siekte, in hierdie geval kan die prognose net sleg wees, selfs tot die dood.
Intrauteriene (aangebore) carditis by pasgeborenes
In die geskiedenis van die verlede is daar altyd aanduidings van akute of chroniese aansteeklike siektes van die moeder tydens swangerskap. Die kliniese en instrumentele grafiese kenmerke en die aard van die kursus is baie soortgelyk aan die ernstige vorm van chroniese nie-rumatiekkarditis. Die aangebore karditis in pasgeborenes verskil van laasgenoemde deur 'n vroeë manifestasie, 'n voortdurend progressiewe kursus, immuniteit in verhouding tot die terapie wat uitgevoer word.
Karditis by kinders: oorsake, simptome, behandeling
Pasiënte met hartsiektes, insluitend kinders, kom toenemend in die hospitaal. Kinders se karditis, hartpatologieë wat verband hou met inflammasie van die binnekant van die hart, is baie algemeen. Karditis by kinders, waargeneem vanaf geboorte, by pasgeborenes, ouer kinders. Dit word gemanifesteer deur nie-spesifieke simptome. Die siekte is kompleks, gevaarlik, veroorsaak die ontwikkeling van baie patologieë, wat as gevolg van komplikasies manifesteer. Inflammasie strek tot die miokardium, endokardium, epikardium, perikardium.