Onlangs bewoonde gebied bewoonbaar sonder moderne tegnologie - Geskiedenis Podcasts - 2021
Onder die eilande of die eilandgroepe met 'n grootte, klimaat en ekologie wat geskik is om 'n gesonde bevolking van mense uit die tegnologie uit die steentydperk te handhaaf, watter is die mees onlangse gevestig?
Onder 'groot' landmassas is dit blykbaar Nieu -Seeland (geen bewyse voor 1200 CE) nie, maar baie eilande en eilandgroepe is later gevestig. Dit was byvoorbeeld leeg toe die Europeërs dit die eerste keer teëgekom het:
Bron: Radikale kartografie
Baie van hulle sou 'n tegnologiepopulasie van mense van die steentydperk kon onderhou as hulle dit bereik het en gebly het. Hulle moet 'n aangename klimaat, ekologie hê en groot genoeg wees om 'n geneties gesonde bevolking te onderhou. Dit sluit dus eilande soos Rockall of Laysan uit, maar sal die Galápagos -eilande (7 880 km²) insluit. Laat ons vir hierdie vraag grensgevalle soos Pitcairn (47 km²) wat waarskynlik te klein is, weggooi en tel die vroegste seker datum vir eilande/argipels wat verskeie kere gevestig is.
Is sulke eilande die eerste keer in die 19de of selfs 20ste eeu gevestig?
Ek sal begin deur daarop te wys dat mense met tegnologie uit die steentydperk al duisende jare voor die verkenningstydperk 'n baie onherbergsame klimaat (die Arktiese gebied) suksesvol bewoon het.
Argeoloë is seker dat die voorgangers van die huidige Inuit ontstaan ​​het in die Beringstraat, wat Asië en Noord -Amerika skei. Die eerste Inuit-groep, bekend as Paleo-Eskimo's, het die Straat in 3000 v.C. oorskry, vermoedelik op winterys, wat lank was na vroeëre migrasies deur die voorouers na die Noord-Amerikaanse Indiane. Argeologiese vondste het aan die lig gebring dat die Paleo-Eskimo's in 2300 vC na die noordelike Kanadese Arktiese gebied getrek het, blykbaar as gevolg van 'n verandering in die klimaat. Van daar het hulle geleidelik die troppe wild oor die Arktiese gebied na Groenland gevolg en in meer duidelike nomadiese stamme versprei.
In die lig hiervan sou ek sê dat '' aangename klimaat '' nie 'n voorvereiste is vir bewoning nie, aangesien die Inuïte daarin geslaag het om te woon wat waarskynlik die 2de minste bewoonbare klimaat op die planeet is (om niks te sê van ander inheemse Amerikaanse stamme en Arabiese nomades nie) "onbewoonbare" woestyne, of die Tibetane en Inkas wat nedersettings op onherbergsame hoogtes in die Himalajas of die Andes gevestig het). Wikipedia bevat 'n goeie reeks kaarte van vooraf-inaïet-gebiede en vestigingsaktiwiteite in die Kanadese Arktiese gebied, wat 'n aantal taamlik groot eilande onrustig laat.
Waarskynlik die gasvryste hiervan is Banks Island, met genoeg wild om 'n klein bevolking Arktiese jagters te ondersteun, soos die tradisionele Inuit. Die eerste permanente nedersetting was in 1929, toe Sachs Harbour gestig is. Aangesien die Inuïte dit reggekry het om die grootste deel van die res van die Kanadese Arktiese argipel te vestig, kon hulle waarskynlik op Banks Island en die ander nabygeleë eilande met 'n groot wildbevolking oorleef het.
Die Prince Edward -eilande, wat verder as die Kanadese Arktiese argipel beweeg, blyk ook 'n kandidaat te wees wat oorleef het. Europese robjagters het die eilande besoek vanweë hul groot robbevolkings, en 'n skipbreukelinge het in 1908 'n kortstondige dorp gestig terwyl hulle op redding gewag het. 'N Permanente navorsingstasie is in 1948 gestig.
Op dieselfde manier is die Crozet -eilande 'n ander groep toendra -eilande wat waarskynlik 'n klein aantal jagters in die Inuit -styl kan onderhou, wat 'n groot aantal seevoëls, pikkewyne en robbe huisves. Wat tundra -eilande betref, is hulle ook gematig. 'N Permanente navorsingsstasie soos in 1963 op die eilande opgerig.
Die Kerguelen -eilande is nog 'n interessante moontlikheid. Saam met die gewone toendra -wild (robbe, pikkewyne en ander seevoëls) is daar 'n inheemse, eetbare koolspesie wat na berig word 'n goeie bron van vitamien C is, en daar is dus 'n moontlike landboukwaliteit. Die Franse het die eerste poging tot 'n vestiging op die eilande in 1877 gemaak, met 'n poging om 'n steenkoolmynbedryf op te rig wat vinnig misluk het, en die volgende poging tot 'n permanente stasie op die eilande was die oprigting van 'n navorsingsstasie in 1950.
Laaste, en waarskynlik die minste vir die toendra -eilande, sou Macquarie -eiland wees. Dit het die gewone wild vir 'n toendra -eiland, en het as basis gedien vir 'n Antarktiese ekspedisie tussen 1911 en 1914. 'n Permanente navorsingsstasie is in 1948 opgerig.
As u vasbeslote is om toendra-eilande te vermy, het u nie baie opsies nie, aangesien die meer bewoonbare gematigde of tropiese eilande redelik vroeg gevestig word.
Die Bonin-eilande is 'n versameling van ongeveer 30 subtropiese eilande, 1000 kilometer suid van Japan, wat die eerste keer in 1830 gevestig is. flora en fauna wat hulle relatief maklik sou maak om te koloniseer met minimale tegnologie, sou tegnologies primitiewe mense op een of ander manier daar kon kom.
Die Tristan da Cunha -eilande is 'n ander moontlikheid; dit word eers in 1810 gevestig en het baie wild om te jag.
'N Ander moontlikheid is Île Amsterdam, maar op 55 vierkante km is dit waarskynlik te klein. Dit het (of het) die voordeel dat dit beboste is, wat dit meer bewoonbaar maak as die meeste eilande van sy grootte of isolasie, sowel as 'n gesonde robbevolking, sodat dit waarskynlik 'n lae-tegnologiese bevolking in die lae honderde kon ondersteun . Dit is die eerste keer (kortliks) in 1871 afgehandel.
Ascension Island sou 'n eksterne moontlikheid wees, en dit word as grootliks onvrugbaar gerapporteer ten tyde van die ontdekking. Dit is meestal gebruik as 'n uitgangspunt vir skepe om vars vleis by voëls en skilpaaie op die eiland te versamel, en het opvallende grondwaterbronne om vars water te voorsien. Dit is die eerste keer bewoon as 'n Britse garnisoen in 1815. Uiteindelik is flora en fauna ingebring, maar vermoedelik sou enige steentydperk -mense wat daar beland het nie toegerus wees om plantegroei na die eiland te bring nie.
Daarbenewens is daar nie regtig iets wat teen 1800 afgehandel is nie.
Oorblyfsels van die legendariese St. Mary's Fort uiteindelik in Maryland gevind
Argeoloë verbonde aan die bewaringsorganisasie Historic St. Mary's City het pas 'n groot ontdekking aangekondig, wat hulle onlangs op een van die swaarste verkenne terreine in Noord -Amerika opgegrawe het. Op die plek waar Maryland se eerste koloniale hoofstad (St. Mary's City) in 1634 gestig is, het die argeoloë opgegrawe wat vir hulle die ekwivalent van die Heilige Graal was: die oorblyfsels van die oorspronklike St. Mary's Fort, die veilige struktuur wat deur die eerste groep Europese setlaars wat die westekant van Chesapeakebaai bereik het. Opgrawings vind al dekades lank plaas op die St. Mary's City -terrein, wat nou 'n geregistreerde historiese gebied is. In die afgelope 30 jaar het ongeveer 200 opgrawings in die omliggende gebied plaasgevind, maar daar was nog nooit 'n spoor van die verlore St. Maria -fort gevind nie.
'N Australiese wetenskaplike het bevind dat menslike liggame meer as 'n jaar lank beweeg nadat hulle dood verklaar is. Hierdie bevindinge kan implikasies hê vir so uiteenlopende velde soos patologie tot kriminologie.
Die span se onderwerp was een van die lyke wat gestoor is op die 'body farm', wat aan die buitewyke van Sydney geleë is. (Wilson het elke maand 'n vlug geneem om by die kadaver aan te meld.)
"Om die ontbindingskoerse vir 'n menslike skenker in die Australiese omgewing te verstaan, is belangrik vir die polisie, forensiese antropoloë en patoloë vir die berekening van PMI om te help met die identifisering van onbekende slagoffers, sowel as die ondersoek na kriminele aktiwiteite."
Hoe beïnvloed moderne tegnologie menslike ontwikkeling?
In die afgelope paar dekades het tegnologie in 'n verbysterende tempo gevorder. Slimfone, die internet, wolkrekenaars en honderde ander uitvindings verander elke faset van ons lewens. Kommunikasie, sake, die regering, reis, geldinsameling en selfs die landbou is geraak. Maar hoe gaan dit met ons brein? Verander al hierdie nuwe tegnologie ons aan die binnekant? Baie dink so, insluitend sielkundiges.
Soos Sielkunde vandag Daar is geen twyfel dat al die nuwe tegnologieë, gelei deur die internet en digitale tegnologie, die manier waarop ons dink, duidelik en subtiel, doelbewus en onbedoeld en voordelig en nadelig vorm. & rdquo* Terwyl navorsing oor hierdie veld is nog in sy kinderskoene en daar is geen wetenskaplik ooreengekome gevolgtrekkings nie, maar daar is verskeie gebiede waarop moderne digitale tegnologie beslis die manier waarop ons met die wêreld omgaan, beïnvloed en die manier waarop ons kinders se breine ontwikkel. Hierdie gebiede sluit in:
Bewyse dui daarop dat die vertroue op die internet en mobiele tegnologie ons aandag verkort. Een onlangse studie het bevind dat ons gemiddelde aandagspan met 4 sekondes afgeneem het, van 12 na 8, wat korter is as dié van 'n goudvis. & Dolk Een moontlike rede vir hierdie afname is die aansienlike toename in afleidingsopsies. Waarom moet ons verveeldheid duld as ons almal rekenaars in ons sak het wat ons toelaat om speletjies te speel, na musiek te luister en met vriende te skakel wanneer ons wil? Hierdie verkorte aandagspan het natuurlik waarskynlik gevolge. Hoeveel keer mis ons belangrike gesprekke of oomblikke wat rondom ons plaasvind omdat ons betower is deur ons elektroniese toestelle?
Jy moet 'n nuwe motor koop. Wat is die eerste ding wat u doen? As u soos miljoene ander mense wil gaan, gaan u aanlyn om navorsing te doen. Trouens, maak nie saak watter besluit u moet neem nie, of u wil besluit waar u kan eet of die beste manier om 'n nuwe loopbaan te begin, en u kan na die internet gaan vir advies. Dit beteken dat ons as spesie nie meer soveel op die ingewande hoef te vertrou nie, maar eerder feite en kennis kan versamel in 'n poging om ingeligte besluite te neem.
Teen 2020 word verwag dat 2,9 miljard mense op sosiale media sal wees. & Dagger Couple dit met persoon-tot-persoon-boodskappe wat gestuur word met beide tradisionele SMS-boodskappe en boodskappe-apps, en ons verander die manier waarop ons verhoudings kan bou en onderhou. Maar is dit 'n goeie of slegte ding? As ons saam met vriende eet en terselfdertyd vir 'n familielid in Kalifornië sms en met kennisse oor 'n gebeurtenis in Japan tweet, is ons daartoe verbind? Is dit dan ook moontlik dat u in kontak bly met vriende en familie regoor die wêreld, dat verhoudings lewendig bly wat andersins kan verdor? Byna 70% van die Amerikaners meen dat die internet goed is vir ons verhoudings, en sekte, maar dit moet nog gesien word as kinders wat met slimfone grootword die soorte interpersoonlike en verhoudingsbou-vaardighede ontwikkel wat hulle nodig het om diep en betekenisvolle verhoudings te vorm, of ons spesie sal geïsoleer raak van & mdash en ongemaklik wees met & mdashclose, persoonlike kontak.
Die internet gee ons toegang tot 'n groot hoeveelheid inligting, en ons persoonlike rekenaars kan elke inkopielys stoor en gedink het, sodat ons toegang tot die inligting kan kry wanneer ons dit later nodig het. 'N Nuwe studie het bevind dat hierdie toegang tot inligting nie net verander het wat ons onthou nie, maar ook hoe ons onthou. Ons vertroue op die internet het ons vermoë om feite maklik te bewaar, verminder. Dit lyk egter asof ons ons vermoë verbeter om te onthou waar en hoe om inligting op te spoor. Byvoorbeeld, dit is meer waarskynlik dat ons onthou in watter lêergids ons inligting gestoor het as om die inligting self te onthou. Net so is dit meer waarskynlik dat ons soektogte onthou wat ons gehelp het om antwoorde op soortgelyke vrae te ontdek as om die feit self te onthou. **
Hoe kan u meer leer oor tegnologie en impak op sielkundige ontwikkeling?
As u gefassineer is deur hoe tegnologie ons brein kan verander, moet u dit oorweeg om 'n aanlyn graad in sielkunde te behaal, spesifiek 'n MS in ontwikkelingsielkunde. Talle aanlyn -universiteite bied sielkunde -grade aan, waardeur u u graad kan verwerf terwyl u aanhou werk in u huidige werk.
'N Aanlyn nagraadse graad in sielkunde kan veral handig wees as u u loopbaan in sielkunde na die volgende vlak wil neem. MS in loopbaanopsies in ontwikkelingsielkunde is baie, aangesien u die graad in openbare, private en nie -winsgewende instellings kan gebruik. U kan u meestersgraad in sielkunde ook as 'n springplank gebruik om 'n doktorsgraad in ontwikkelingsielkunde te verwerf.
As u 'n aanlyn MS in ontwikkelingsielkunde behaal, kan u u kennis en u loopbaanopsies uitbrei. Dit is 'n uitstekende manier om jouself te help om vooruit te gaan.
Walden University is 'n geakkrediteerde instelling wat aanlyngraadprogramme aanbied in 'n gerieflike, buigsame formaat wat by u besige lewe pas. V
& dolkK. McSpadden, u het nou 'n korter aandag as 'n goudvis, Tyd Gesondheid, op die internet by http://time.com/3858309/attention-spans-goldfish.
& DaggerStatista, statistieke en feite oor die gebruik van sosiale media, op die internet by www.statista.com/topics/1164/social-networks.
** J. Milfred, verwoes Google u geheue? Die wetenskap van geheue in die digitale era, Yale Scientific, op die internet by www.yalescientific.org/2013/05/is-google-ruining-your-memory-the-science-of-memory-in-the-digital-age.
Walden Universiteit is geakkrediteer deur The Higher Learning Commission, www.hlcommission.org.
Of u nou inligting soek oor programme, toelatings of finansiële hulp, ons is hier om te help.
Vul die vorm in en ons sal u kontak om inligting te verskaf oor u opleiding.
'N Woestyn -oase dui op 'n lang geskiedenis van veerkragtigheid en eksplorasie
Die oase van Jubbah val op soos 'n vlek van groen in die duine, Saoedi -Arabië se Nefud -woestyn. Dit is gepas dat die beeld geneem is deur 'n moderne ontdekkingsreisiger, 'n ruimtevaarder aan boord van die Internasionale Ruimtestasie.
Duisende jare gelede, toe die gebied aansienlik minder dor was, was die wasbak 'n meer wat vars water bied aan wild, vee en mense. Selfs in tye van droogte het die meer gebly en pastorale gemeenskappe onderhou. Rotskuns en bewyse van vuurherde wat sy ou kuslyn beslaan, dui op langdurige menslike besetting wat ongeveer 10 000 jaar gelede begin het. Ons teenwoordigheid in die omgewing kan egter aansienlik ouer wees.
Die Nefud-woestyn is 'n gebied waarna argeoloë en paleoantropoloë verwys as Groen Arabië: Vir belangrike tydperke tydens die verhaal van menslike evolusie en verspreiding het klimaatpatrone verander en hierdie nou songebakte woestynbeeld verander in 'n gebied met grasvelde, riviere en mere. Navorsers het talle terreine met klipgereedskap rondom Jubbah gevind, wat daarop dui Homo sapiens het moontlik eers via hierdie groen gang Afrika verlaat. In 2018 bevestig 'n gedeeltelike menslike vingerbeen, wat naby gevind is en dateer uit ten minste 85 000 jaar oud, dat ten minste een bevolking van vroeë mense deurgeloop het.
Rotskuns wat by Jebel um Sanman, aan die westekant van Jubbah gevind is, bevat die vroegste voorstelling van honde op die Arabiese skiereiland. Richard Mortel/Flickr
Die paleolake by Jubbah, en die oase daar vandag, bestaan ​​met dank aan 'n eienaardigheid van plaaslike geografie. Wes van die terrein styg die massiewe sandsteenformasie, bekend as Jebel um Sanman, of Jabel umm Sinman, skerp tot 1300 meter van die woestynvloer af. Die berg was die beskermer van eers die meer en bewaak nou die oase -nedersetting. Kragtige westewinde wat oor die plat woestyn jaag, tref die donker rots en breek om hom soos water wat deur 'n skip gekloof word en die wasbak ongeskonde laat. Jebel um Sanman self is die tuiste van sommige van die belangrikste vroeë rotskuns op die Arabiese skiereiland, en word erken deur UNESCO. Sommige van die rotstekeninge is van mense wat met honde jag, en verteenwoordig die vroegste afbeeldings van ons hondegenote in die streek.
Die genoom van die Neanderdal -vrou onthul die onbekende menslike geslag
Die bestaan ​​van 'n geheimsinnige antieke menslike geslag en die genetiese veranderinge wat die moderne mens van hul naaste uitgestorwe familielede skei, is een van die vele geheime wat nou in die eerste genoomreeks van hoë gehalte van 'n Neanderthaler-vrou onthul word, sê navorsers.
Die Neanderthaler-vrou wie se toebeen opeenvolgend was, toon ook dat inteling moontlik algemeen was onder haar onlangse voorouers, aangesien haar ouers nou verwant was, moontlik halfbroers of 'n ander nabye verhouding.
Alhoewel moderne mense die enigste menslike geslag in die wêreld is, het ander ook op aarde geleef. Dit sluit in Neanderthalers, die naaste uitgestorwe familielede van die moderne mens, en die relatief nuutgevonde Denisovans, wie se genetiese voetspoor blykbaar strek van Siberië tot die Stille Oseaan -eilande van Oseanië. Beide Neanderthalers en Denisovans stam af van 'n groep wat afwyk van die voorouers van alle moderne mense. [Sien foto's van Neanderthaler -been en Denisovan -fossiele]
Die eerste tekens van Denisovans kom van 'n vingerbeen en 'n molêre tand wat in 2008 in die Denisova -grot in die suide van Siberië ontdek is. Om meer te wete te kom oor Denisovans, het wetenskaplikes 'n vrou se toonbeen ondersoek wat in 2010 in die grot opgegrawe is en fisiese kenmerke toon wat lyk soos dié van beide Neanderthalers en moderne mense. Daar word vermoed dat die fossiel ongeveer 50 000 jaar oud is en effens ouer is as die Denisovaanse fossiele wat voorheen ontleed is.
Die wetenskaplikes het meestal gefokus op die kern -DNA van die fossiel, die genetiese materiaal van die chromosome in die selkern wat 'n persoon van hul ma en vader ontvang. Hulle het ook die genoom van die mitochondria van hierdie fossiel ondersoek en die kragte van die sel, wat hul eie DNA besit en slegs van die moeder oorgedra word, ondersoek.
Die ondersoekers het die kern -DNA van die fossiel heeltemal opgestel, met elke posisie (of nukleotied) gemiddeld 50 keer. Dit maak die reeks se kwaliteit minstens so hoog as die van genome wat van huidige mense afkomstig is.
Die genetiese ontleding het getoon dat die toonbeen aan 'n Neanderthaler behoort. In vergelyking met ander Neanderthaler -mitochondriale DNA -monsters, is die naaste bekende familielede van hierdie nuutgevonde fossiel Neanderthalers wat in die Mezmaiskaya -grot in die Kaukasusberge, ongeveer 380 kilometer ver, gevind is.
Hierdie bevindinge het die wetenskaplikes gehelp om die menslike stamboom te verfyn, wat verder bevestig het dat verskillende menslike afstammelinge met mekaar gekruis het. Hulle het beraam dat ongeveer 1,5 tot 2,1 persent van die DNA van mense buite Afrika van Neanderthaler oorsprong is, terwyl ongeveer 0,2 persent van die DNA van Asiërs en inheemse Amerikaners op die vasteland van oorsprong is.
'Dit lyk asof mengsels algemeen voorkom onder menslike groepe', sê hoofstudent van die studie, Kay Pr & uumlfer, 'n rekenaargenetikus aan die Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology in Leipzig, Duitsland.
Interessant genoeg het die wetenskaplikes ontdek dat Denisovans blykbaar met 'n onbekende menslike afstammeling gekweek het, en tot 2,7 tot 5,8 persent van hul genome daaruit gekry het. Hierdie geheimsinnige familielid het blykbaar tussen 900 000 jaar en 4 miljoen jaar gelede van die voorvaders van alle moderne mense, die Neanderthalers en Denisovans, geskei voordat hierdie laasgenoemde groepe van mekaar begin afwyk het.
Hierdie raaiselagtige afstamming kan selfs moontlik wees Homo erectus, die vroegste onbetwiste voorganger van die moderne mens. Daar is geen tekens dat hierdie onbekende groep met moderne mense of Neanderthalers, Pr & uumlferadded, gekruis het nie. [Die 10 grootste raaisels van die eerste mense]
'' N Onbekende argaïese DNA sou moontlik 'n rit deur die tyd gemaak het deur in Denisovans voort te leef totdat ons die individu opgegrawe en dit opgevolg het, 'het Pr & uumlfertold LiveScience. "Dit maak die moontlikheid oop om die volgorde van 'n argaïese (menslike afstamming) te bestudeer wat moontlik buite bereik vir DNA -volgordebepaling is."
Tussen Neanderthalers en Denisovans het ook kruisteelt plaasgevind. Hierdie nuwe bevindings dui daarop dat minstens 0,5 persent van die Denisovaanse genoom afkomstig is van Neanderthalers. Niks van die Denisovaanse genoom is egter tot dusver in Neanderthalers opgespoor nie.
Boonop kan 'die ouderdom van die Neanderthalers en Denisovans wat ons opeenvolg het, ons ook nie sê of 'n geenvloei van moderne mense na Neanderthalers of Denisovans plaasgevind het nie,' het Pr & uumlfer gesê. Die Neanderthalers en Denisovans waarvan navorsers die DNA tot op hede opgevolg het, het "waarskynlik geleef in 'n tyd waarin geen moderne mense daar was nie," het hy verduidelik.
Moderne mense se onderskeidende kenmerke
Dit bly onseker wanneer moderne mense, Neanderthalers en Denisovans van mekaar afwyk. Die navorsers skat tans dat moderne mense tussen 550,000 en 765,000 jaar gelede van die gewone voorouers van alle Neanderthalers en Denisovans geskei het, en Neanderthalers en Denisovans het tussen 381,000 en 473,000 jaar gelede van mekaar afgewyk.
Genetiese ontleding het aan die lig gebring dat die ouers van die vrou wie se toonbeen hulle ontleed, nou verwant is, moontlik halfbroers, of 'n oom en niggie, of 'n tante en neef, of 'n oupa en kleindogter, of 'n ouma en kleinseun. Inteling onder naaste familielede was blykbaar algemeen onder die vrou se onlangse voorouers. Dit is nog onseker of inteling 'n soort kulturele praktyk onder hierdie Neanderthalers was en of dit onvermydelik was as gevolg van hoe min Neanderthalers blykbaar in hierdie gebied gewoon het, het Pr & uumlfer gesê.
Deur moderne menslike, Neanderthaler- en Denisovan -genome te vergelyk, het die navorsers meer as 31 000 genetiese veranderinge geïdentifiseer wat moderne mense van Neanderthalers en Denisovans onderskei. Hierdie veranderinge kan verband hou met die voortbestaan ​​en sukses van moderne mense, en 'n aantal het te doen met breinontwikkeling.
'As 'n mens spekuleer dat ons moderne mense 'n paar genetiese veranderinge ondergaan wat ons in staat gestel het om tegnologie te ontwikkel in die mate wat ons gedoen het en ons in bykans alle bewoonbare gebiede op die planeet gevestig het, dan moet dit een van die veranderings wees,' het Pr & uumlfer gesê. 'Dit is moeilik om te sê wat hierdie veranderinge presies doen, en dit sal die volgende paar jaar neem om uit te vind of sommige van hierdie veranderinge versteek is wat ons moderne mense gehelp het om gesofistikeerde tegnologie te ontwikkel en oor die hele aarde te vestig. "
Pr & uumlfer en sy kollegas het hul bevindings in die 19 Desember -uitgawe van die tydskrif Nature uiteengesit.
Die beweging en verspreiding van menslike bevolkings gedurende die Pleistoseen is 'n ingewikkelde vraag, en dit is breedvoerig in die literatuur aangespreek. Gedurende die Pleistoseen -ystydperke het landskappe en kuslyne dramaties verander, met ou roetes wat gesluit word en nuwe roetes oopgemaak. Een van die mees verstaanbare van hierdie ystydperke, die Last Glacial Maximum (tussen 22 en 18 ka), is veral van belang met betrekking tot die kolonisering van die Nuwe Wêreld. Ondanks dekades se studie, verstaan ​​argeoloë nog steeds nie die tydsberekening en tempo van die proses nie. Hierdie studie dra by tot hierdie bespreking deur 'n skatting van die bewoonbare landoppervlakte in die Nuwe Wêreld by die LGM voor te stel toe die seevlak 120 m laer was as vandag, met behulp van 'n voorheen gepubliseerde metode om ou kuslyne in kaart te bring en landgebiede in Google Earth te bereken. Gebiede wat as onbewoonbaar gedefinieer word, sluit in die gebiede wat deur ysplate, gletsers en ysvelde bedek is, en gebiede met uiterste dorheid. Gekombineerde bewoonbare grondgebiede van Noord- en Suid -Amerika word op 34 149 094,81 km2 geraam. Bygevoeg by data uit die vorige studie, word 'n nuwe skatting van die globale bewoonbare grondoppervlakte by die LGM bereken op 111,108,807,21 km2. Data oor paleokustlyne word dan gebruik om plekke te voorspel waar argeologiese spore van vroeë menslike verspreiding moontlik gevind kan word.
Moderne menslike introgressie
Nadat die verband tussen Denisovans en Neanderthal -fisiologie gemaak is, is dit ook waarskynlik dat Denisovans ten minste 'n paar eienskappe gemeen het met anatomies moderne mense ( Homo sapiens ). Toe 'n voorheen misplaaste fragment van die vingerbeen wat in 2008 in die Denisova -grot gevind is, herenig is met die tweede, meer bekende fragment wat deur die Max Planck -instituut gebruik is om die Denisovaanse genoom te volg, is besef dat die vinger nie soos dié van 'n Neanderthaler, soos algemeen verwag is. Alhoewel die vingerbene van argaïese mense soos Neanderthalers en Homo erectus uiters dik en taamlik stom, is die Denisovan -vingerbeen baie slanker, soos dié van 'n anatomies moderne mens.
Hierdie verband tussen anatomies moderne mense en Denisovans is miskien baie dieper as waarvoor iemand tot dusver vermoed het, aangesien die huidige skrywer elders bespiegel het, is die kans groot dat die voorouers van die Siberiese Denisovans, nadat hulle Afrika verlaat het, vooraf moderne verspreiding teëgekom het. mense wat reeds die Levant beset. Bewyse vir die bestaan ​​van hierdie vroeë moderne mense kom uit die ontdekking by die Qesem-grot in Israel van agt tande wat behoort aan lede van die Acheulo-Yabrudian Cultural Complex (AYCC), wat in die Levant-gang ongeveer 420,000-250,000 jaar gelede gedy het. Dit was byna identies aan dié van anatomies moderne mense.
Nadat hulle met hierdie vroeë moderne mense gekruisig het, sou die Siberiese Denisovans hul migrasie ooswaarts voortsit en Sentraal -Asië, Siberië en uiteindelik Mongolië en China binnegaan. As dit korrek was, sou hulle fisiologiese eienskappe gehad het wat opgetel is van vroeë moderne mense wat in die Levant woon. Dit is iets wat die Sunda Denisovans blykbaar misgeloop het sedert hulle heel waarskynlik 'n ander pad uit Afrika geneem het, die Arabiese skiereiland oorgesteek het voordat hulle Suid -Asië, Suidoos -Asië en uiteindelik die eiland Suidoos -Asië binnegekom het.
Die moontlikheid dat die Siberiese Denisovans ten minste 'n paar vroeë moderne menslike gene gehad het, kan ook help om te verduidelik waarom die Siberiese Denisovaanse genoom effens anders is as dié van die Sunda Denisovans, en waarom dit lyk asof hulle gevorderde menslike gedrag vertoon het voordat hulle uiteindelik verdwyn het 45 000 jaar gelede.
En so bring dit ons tot 'n indruk van die Siberiese Densovan wat soos volg verskyn ...
Die gesig van 'n Siberiese Denisovan deur kunstenaar George Hernandez wat saam met die skrywer-navorser Debbie Cartwright en die huidige skrywer werk. Genetiese inligting, Denisovan- en Neanderthaler -fossiele en unieke eienskappe by anatomies moderne mense is gebruik om hierdie gelykenis te rekonstrueer. (Foto krediet: © Hernandez/Cartwright/Collins)
Oor hoe hy belangstel om die gevolge van klimaatsverandering te ondersoek
"Ek is 'n joernalis wat in die nabye toekoms belangstel, en ek is ook 'n lewenslange New Yorker, wat beteken het dat ek my grootste deel van my lewe deurgebring het en ek was bekommerd oor klimaatsverandering. Ek het geweet dat dit 'n belangrike saak was. was bedrieg in die sin dat ek gevoel het dat ek in 'n stedelike vesting buite die natuur in die moderne wêreld woon, en dat daar mense elders op die planeet werklik in gevaar sou wees van sommige van hierdie gevolge, Ek gaan nie een van hulle wees nie, en waarskynlik sal die meeste mense vir wie ek lief was, nie onder hulle wees nie. As gevolg hiervan het ek gedink: 'Dit is 'n belangrike saak, maar dit is nie 'n allesomvattende, allesomvattende regerende aangeleentheid. ' Hoe dieper ek net as joernalis by die navorsing ingekom het, hoe meer het ek besef dat dit oral is. En elke aspek van die lewe en selfs die aspekte wat ons vir ewig as vanselfsprekend aanvaar as permanente kenmerke van die wêreld en mdash, is onderworpe aan die natuurkragte. As ek in die straat loop, in 'n betonstraat, na staalgeboue kyk, leef ek nog steeds in die natuur. Veral as u aan die kus is, is u kwesbaar van seevlak af. Maar dit is eintlik net die begin .
"Alles moet absoluut getransformeer word en sal verander word, óf deur die krag van klimaatsverandering, óf deur die krag wat ons gebruik om klimaatsverandering te vermy."
"Ons kan twee keer soveel oorlog voer as wat ons vandag het, want daar is 'n verband tussen temperatuur en konflik. Ons landbou -opbrengs kan net die helfte so groot wees, en ons sal die helfte soveel kos gebruik om 50% meer mense te voed. Daar Dit is 'n kwessie van volksgesondheid, daar is 'n verband tussen temperatuur en geestesongesteldheid. Daar is 'n uitwerking op kognitiewe prestasie. Regtig waar u kyk, sien veldbrande, uiterste weer, orkane, droogtes, hittegolwe en elke aspek van die lewe soos ons dit op hierdie planeet ken, verander already. The planet is already hotter than it's ever been in all of human history, and it will surely change more, which means that everything we know about human life and human civilization grew up under conditions that no longer preside, and we're living in a different enough environment &mdash it may even be better to think already that we're living on a different planet &mdash and given where we're headed, things are going to change even faster, even m ore dramatically in the decades ahead."
They read humanity's history on its genes, and it seems that 1.2 million years ago, things weren't looking good. Homo sapiens, Homo ergaster, en Homo erectus had, worldwide, a breeding population of about 18,000 people—no more than 26,000 people. This means that all over the world, every human-like species that could possibly contribute genes to a current human added up to a smaller population than that of gorillas today. Considering gorillas are only on one continent, and humans occupied Africa and Eurasia, that's a very small population indeed.