10 dinge wat u NICU-verpleegsters wens dat u geweet het - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorg10 dinge wat u NICU-verpleegsters wens dat u geweet het
Deur Trish Ringley, RN Op 21 Junie 2019 opgedateer
Ouers wat die eerste keer by die NICU ingaan, kan geskok, senuagtig, bang en tog verlang om naby hul baba te wees. Dit is 'n normale reaksie - een wat die meeste ouers het as hulle die wêreld van die NICU betree.
U voel eerstens asof u geen idee het hoe om die situasie te hanteer nie, maar mettertyd word nuwe preemie-ouers gereeld vertroue in hul begrip van wat aangaan en wat om te verwag. Probeer hierdie tien voorstelle hieronder, selfs al voel jy verlore. Dit sal jou goed begin.
Doen u navorsing, maar moenie uself oorweldig nie
As u op die punt is om aanlyn te gaan soek om vrae oor preemie te soek, neem 'n oomblik en vra uself: "Het ek hierdie inligting nou regtig nodig?">
As dit jou net angstig sal maak as jy preemieverhale met negatiewe uitkomste struikel, slaan dit oor. As u die hele nag deur spanning en beroering gaan gaan as u van slegste scenario's lees, slaan dit oor.
Wat om te doen? Stel u vrae aan u dokters en verpleegkundiges, en vra ander NICU-ouers wat u ontmoet.
As u aanlyn moet gaan om navorsing te doen, omdat u voel dat u nie die antwoorde kry wat u nodig het nie, moet u onthou dat die eng dinge en die negatiwiteit nie u baba is nie en dat dit nie vir elke baba gewaarborg word nie. Bly gefokus op die positiewe dinge.
Oorweeg dit om u ruimte te personaliseer
Die NICU is nie 'n plek wat soos 'n huis voel nie. Luide masjiene, plastiek-broeikaste, monitors wat piep en reuke in die hospitaal, maak dit moeilik om gemaklik te voel. Daar is baie min wat "minderwaardig" voel. Dit is beslis nie waaroor nuwe ouers droom as hulle van hul baba se eerste kwekery droom nie.
U kan dit verander - al is dit net 'n bietjie - deur items in te bring wat u tuis laat voel.
Raadpleeg u NICU, maar ouers kan dikwels items saambring soos:
Baba komberse (om te bedel of om bed te maak)
Babaklere (as u baba gereed is om in klere aangetrek te word)
Foto's van ma, pa, broers en susters, troeteldiere, familie, ens. Om na die krip te plak
Opgestopte diere (om naby die bedkassie te plaas, nie in die bed met baba nie)
Items van geestelike belang, soos gebedskaarte of rosekrale (om weer naby die bed te sit, nie met die baba nie)
Tekeninge van broers en susters, aantekeninge van ouers, ens.
Waarom pla "> 3
Erken u gevoelens
Is u bekommerd omdat u baba in die NICU is?
Maar voel jy wilde, kranksinnige jaloesie? Jaloers op u vriende wat nog swanger is, van die baba in die bed langs u s'n wat môre huis toe gaan, van elke enkelmoeder wat nie deur die NICU hoef te gaan nie? Jy is nie alleen nie. Dit is natuurlik om so te voel.
En dan die volgende oomblik, voel u verskriklike skuldgevoel omdat u nie u baba voltyds kan dra nie, omdat u 'n baba het wat nie so siek is soos die baba in die volgende bed nie, omdat u gevoel het dat u belas het. u baba met foutiewe genetika? Jy is nie alleen nie. Dit is natuurlik om ook so te voel.
Dit is alles normaal. Elke denkbare emosie het deur die harte en gedagtes van moeders en vaders voor u gejaag. Vrees. Woede. Woede. Depressie. Angs. Hopeloosheid. Berou. Hartseer. Verwarring. Ontelbare ander. Moet u dus nie verbaas of alleen voel as gevolg van hulle nie. Hulle is normaal, en hulle sal mettertyd vervaag.
Maar hulle vereis wel dat u daaraan let en hulp kry as hulle u oorweldig.
Pas jouself goed op
Roc-kanale fotografie / Getty Images
Moeders en vaders van die NICU wat ure en dae en maande in die NICU deurbring, het hulself dringend hulp nodig, maar dit lyk nie asof iemand dit opmerk nie. Sommige is 24 uur per dag heeltemal ontneem van die slaap en is angstig, sommige ondergaan postpartum depressie, en ander is op pad na post-traumatiese stresversteuring.
Dit lyk jammer, want hierdie moeders en vaders word dag en dag deur dokters en verpleegsters omring terwyl hulle in die NICU is. Maar die NICU-personeel is so volledig op die baba gefokus dat dit dikwels ongemerk raak.
NICU's begin beter raak met die emosionele druk wat ouers voel, maar ongelukkig meld baie ouers steeds dat hulle geen ondersteuning kry nie.
Die verantwoordelikheid is dus joune om uit te reik. Vra die NICU-personeel of die maatskaplike werkers kan help. Vra of daar 'n ondersteuningsgroep vir NICU-ouers is (omdat hulle regtig help). Soek 'n terapeut. Of kyk na NICU Healing, 'n ongelooflike hulpbron vir die hantering van die emosies wat met die NICU te make het.
Miskien voel u nie dat u op u eie emosionele gesondheid kan of moet fokus as u baba ly nie. Maar deur daarop te fokus om jouself gesond te hou, gee jy belangrik vir jou baba.
Berei voor vir hoe die ervaring verhoudings beïnvloed
Die NICU is onteenseglik stresvol op verhoudings. Elke maat het 'n ander manier om die intense emosionele spanning te hanteer, en hierdie verskil veroorsaak dikwels wrywing.
Doen wat u kan om vir u verhouding te sorg - u baba sal daarby baat vind. Loop af en toe saam, praat eerlik oor u emosies en wees ekstra geduldig met mekaar. Probeer u bes om die manier waarop u maat hiermee moet hanteer, te eer en terselfdertyd die manier waarop u moet hanteer, te eer.
Die NICU vorm ook verhoudings met ander kinders in die gesin. Dit kan voel asof u nie in almal se behoeftes kan voorsien nie. U kan net u bes doen deur te onthou dat almal in die gesin die spanning ervaar.
As u verhoudings aanvanklik gespanne was, of as u te ongemaklik voel, is dit tyd om hulp te kry. 'N Gekwalifiseerde huweliks- en gesinsterapeut kan regtig help.
Moenie u NICU-ouerskap beoordeel nie
Ouers is baie kwaad oor die vraag of hulle te veel kuier, nie genoeg nie, of hulle te veel vrae vra of nie genoeg betrokke is nie. Hulle is bekommerd dat hulle dit nie "reg doen nie."
Daar is geen reg of verkeerd nie, so probeer om dit nie "reg" te doen as dit nie vir u "reg" voel nie. Probeer net doen wat die beste vir u voel. As u u baba gereeld wil besoek, wonderlik. As u tyd weg van die NICU wil of benodig, is dit ook goed. As u rustig stories vir u baba wil lees of wiegeliedjies wil sing, gaan soek dit. As u by meer sorg van u baba wil opgeneem word, praat dan met die verpleegkundiges daarvan.
As u weerstand van die personeel het, probeer dan om daarmee saam te werk, maar wees duidelik oor u ouerskapdoelwitte.
Bly ingelig en praat
Stel baie vrae — reg van die begin af en gedurende u hele verblyf. Die dokters en verpleegsters werk vir u. Hulle werk is nie net om na u baba te sorg nie, maar ook om u te help verstaan ​​wat aangaan en waarom.
As u verward of bekommerd of gefrustreerd is en nie praat nie, sal die personeel dit nooit weet nie. Hulle sal waarskynlik dink dat u alles verstaan ​​wat aangaan.
So vra. Hulle het dit alles gehoor, en daar is geen dom vrae nie.
As u daaraan nadink, kom baie verskillende soorte gesinne deur die NICU. Die personeel het regtig geen manier om te voorspel wat iemand wil hê nie. Moenie wag dat die verpleegkundiges of dokters vra nie. As u iets wil hê, praat asb.
En as u ooit iets sien wat u bang maak vir u baba, of as u glo dat daar foute begaan is, moet u beslis nie huiwer om te praat nie. U baba vertrou op u om voor te pleit.
Dring aan op die versorging van Kangaroo so veel as moontlik
Elke NICU doen dit anders, maar die hou van vel tot vel is onteenseglik voordelig vir babas en ouers. Dit is ideaal vir u baba se gewigstoename, temperatuurstabiliteit, oksigenasie en meer. Dit is ook voordelig vir ouers deur verbinding te verhoog en die gevoel te gee dat dit 'n noodsaaklike en belangrike deel van u baba se lewe is.
Soms is verpleegkundiges baie besig, en as ouers nie spesifiek van vel tot vel hou nie, sal hulle dit oorslaan. As babas ouer word, word hulle soms in klere aangetrek, sodat dit vergeet word. Maar dit is voordelig en die moeite werd om gedurende u NICU-verblyf te vra.
As u weerstand bied, kan u hierdie artikel of hierdie navorsing aanhaal. As u steeds weerstand bied, spreek die aankomsverpleegkundige of u baba se dokter.
Hoe vel-tot-velsorg u baba kan bevoordeel 9
Vra vir die verpleegsters waarvan u hou
As u veral van een verpleegster hou, kan u vra of die verpleegster die baba se verpleegster is. Sommige hospitale doen nie primêre verpleegkunde nie, maar dit is nooit seer om te vra nie. Soms sal hulle dit doen, selfs al doen hulle dit gewoonlik nie.
Aan die ander kant, as u nie van 'n spesifieke verpleegster hou nie, kan u vra om nie die verpleegster aan u baba toe te ken nie. Dit is heeltemal aanvaarbaar, en dit gebeur heeltyd. Die verpleegsters is waarskynlik nie aanstoot nie, en nie verbaas nie. En ongeag, dit is jou baba, so jy moet gemaklik voel met die mense wat vir hom of haar sorg. Die NICU-reis kan baie lank wees, dus maak die beste daarvan deur te vra om die versorgers te hê wat u regtig wil hê.
Soek die Positiewe
Dit kan moeite verg, maar probeer om iets goed te vind in dit alles. U mag sê: "Hoe kan daar iets goeds wees as my baba sukkel om te lewe?"
En tog is daar in die meeste dae min helder oomblikke - 'n dag van minder bradikardie-uitspel, of miskien 'n klein bietjie gewigstoename? Dit is goed om die luierwisseling vir die eerste keer te doen, al voel jy bang. Die nuwe vriendskappe met ander NICU-ouers is goed. Daar is die eerste keer dat u babatjie klere dra of eerste voedings gee. Daar voel sy of haar klein handjie in jou eie. U kry die krag deur dag na dag op te staan ​​en daar te wees vir u kind.
U moet self besluit. Sal u 100 persent van u aandag op die probleme rondom u fokus, of kan u 'n bietjie energie spaar op soek na die goeie? As u kan, sal u baie beter voel. Gee jouself toestemming om hierdie klein vreugdes te koester. Gee jouself toestemming om redes te vind om te glimlag en te lag en te vier.
Copyright aanneming en pleegsorg: 10 dinge wat u NICU-verpleegsters wens dat u geweet het - aanneming en pleegsorgLees Meer