Waarom ek besluit het om 'n man van eer te hê? - Wedding - 2022
Waarom ek besluit het om 'n man van eer te hê?
Hier om bruide ons glo dat liefde liefde is, en dit geld ook vir vriendskappe. In die meeste gevalle is 'slavin van eer' 'n aanduiding wat gereserveer is vir u beste lekkernye - die persoon wat letterlik familie is of net so goed kan wees - as 'n manier om haar te laat weet dat u nie kan dink om 'n dag deur te gaan wat so belangrik is nie haar. Maar vir Mary Birchard was sy 'n hom. Lees oor Birchard se ervaring en vra dat man, Joseph Rogers, haar regterhand moet wees in 'n rol wat so stereotipies vroulik is, en dit is ingebed in die titel. Lees dan die opdrag van Rogers dat hy 'n goeie MoH is.
Van die bruid
Voordat ek selfs verloof was, het ek vir Joe gesê, 'Net sodat jy weet - as dit gebeur, gaan jy in die topposisie.'
Ons was sedert kleuterskool saam op skool, maar het regtig 'n vriendskaplike junior jaar van die hoërskool geword tydens 'n tuiskomsete. Ons het op 'n stadium so hard gelag dat die hele Italiaanse restaurant draai. Die somer na die hoërskool het ons elke dag saam deurgebring voordat ons albei na Ohio State gaan, waar ek my nou man, Sam, ontmoet het. Joe was vanaf dag een ons nommer een advokaat.
Ek voel dat dit deesdae gewilder geraak het om 'n man van eer te hê, maar toe ek in Oktober 2014 getroud is, het ek niemand geken wat dit gedoen het nie. Tog was daar nooit 'n vraag dat Joe myne sou wees nie. Dit het soveel vir my beteken - om hom daardie rol te laat speel - en 'n deel daarvan was wie hy as persoon is, maar 'n ander deel was waarskynlik die feit dat hy 'n man was.
Joe het nie al die vroulike idees en verwagtinge van wat daar is nie veronderstel om tydens 'n bruidstort of bachelorettepartytjie te gebeur of gereed te wees op die troudag. Hy het 'n mate van aarding bygevoeg. Om 'n bruid te wees - en altyd die middelpunt van aandag te wees - kan baie stresvol wees. Mense, veral vroue, wil hê dat alles 'perfek' moet wees. Daar is die verwagting, en dit kan amper soos 'n kompetisie vir ons meisies word om te sien wie die mooiste bruidsmeisie of wat ook al kan wees. Dit raak aanstootlik, en voeg eerliker die spanning by. Joe sny al daardie nonsens deur. Hy was altyd gereed met 'n grap of 'n snaakse waarneming. Hy het my gesond gehou.
Toe ons gaan inkopies doen, het ek Joe saamgebring. My ma en toekomstige skoonmoeder wou nie die verkeerde ding sê nie, so hulle het nie gesê nie enigeding. Ek het dit waardeer dat hulle nie aanmatigend wou wees nie, maar was ook soos: "Ek het julle hierheen gebring om te help." Joe bied 'n eerlike en kritiese oog. Toe almal anders was soos: 'Wel, daardie een kon wees mooi op jou as blah, blah, blah… "Hy sal net soos wees," nee. Sy haat dit. 'Hy was nie bekommerd daaroor om my te beledig soos die meeste van my vriendinne sou gewees het nie.
My grootste advies vir bruide wat worstel met die vraag of hulle 'n man by hul partytjie moet insluit, is om nie hierdie besluit te omseil nie. Moenie bekommerd wees oor wat standaard of tradisie is of wat verwag word nie. U keuses moet oor u gaan - waaroor u omgee en wie jy gee om. As die vriend wat u nodig het as u hoofpersoon op daardie dag saam met u daar 'n ander geslag is, dan maak dit nie saak nie. Hoe persoonliker 'n troue is, hoe beter is die ervaring vir almal. Gaste geniet dit om te weet dat u partytjie rondom u die mense is wat u die meeste in die wêreld hou. Ek dink mense hou van wanneer dinge breek van die tradisie.
By die onthaal stap Joe by homself uit in 'n perfekte groot ingang. (Die beste man van Sam was sy pa wat sy ma vergesel het.) Die oom van Sam het toe vir Joe gesê: 'Jy het van oor tot oor gegil. Almal in die kamer kon op jou gesig sien dat jy so gelukkig is vir Sam en Mary.'
-Mary Birchard, soos aan Jessie Mooney gesê
Van die Man van Eer
Ek was nog altyd 'n bietjie van die derde wiel by Mary en Sam, en ek bedoel dit in 'n positiewe sin. Sam is een van my beste vriende - ek het selfs op sy bachelor-partytjie gegaan - maar Mary is soos familie.
Toe Mary my vra om haar man van eer te wees, het sy in Manhattan gewoon, maar beplan sy om terug te keer na Ohio, waar ons nou albei woon en nou woon. Sy het huis toe gekom om te gaan kuier en my die pragtige wit mok gegee met al die metro-relings daarop in hul reënboogkleure. Sy het geweet hoeveel ek daarvan hou om hulle in New York te besoek, en wou hê dat ek 'n teken moes hê van die tyd wat ons daar gedeel het. Plus, as ek lid van die LGBTQ-gemeenskap is, is ek gedeeltelik van reënboë. Natuurlik het ek ja gesê, en ons het die term 'Mo of Honour' voorgestel. (Oulik, nie waar nie?)
Ek gaan nie lieg nie: ek het aanvanklik 'n bietjie gefreak. Mary beteken so baie vir my, daarom was my verwagtinge vir myself groot. Ek het geweet die rol behels die spits van 'n bruids stort en 'n bachelorette-partytjie. Die sewe ander bruidsmeisies het gehelp om 'n reis na Atlantic City te beplan, maar ek was veral senuweeagtig oor die bruids stort, wat nog nooit tevore een was nie. Ek is gelukkig dat ek 'n paar oulike susters het en 'n ma wat my gehelp het om die mooiste stort met handtekening-kolwyntjies en Moskou-muile te gooi, want dit was reg, want die kopermok-neiging het afgekom.
Dit was egter beslis nie die tradisionele twee uur lange geleentheid met partytjespeletjies nie. Ek en Mary het van die begin af hel toe gesê met die reëlboek, so hierdie stort het voortgegaan nege uur. Ek onthou ongeveer 1 p.m. soos: "OK, dankie dat jy gekom het!" • en niemand het weggegaan nie. Ons het aanhou drink en dans totdat ons by 'n hoendervleuelplek beland.
Op die dag van die troue het ek met die meisies klaargemaak. (My tux stem ooreen met die bruidegom, maar terwyl hulle swart strikdas gedra het, was myne 'n lila uit die bruidsmeisies se kleurpalet.) Hulle hardloop almal rond in Mary soos: "Is jy honger? Is jy dors? Laat ek vir jou 'n happie kry U het water nodig! " Ek en Mary ken mekaar so goed dat ek in haar oë kon lees dat sy oorweldig is. Ek draai op 'n stadium na die meisies en sê: "As Mary iets wil hê, sal sy dit sê of self kry!"
Net voor die seremonie het ons almal uit die kamer gestuur sodat ek en Mary een-tot-een kon hê. Ons het diep asemgehaal en net gebly oor alles wat tot op daardie punt gelei het. Ek sal nooit die oomblik vergeet nie - daardie een keer waar ek en Mary vrede in 'n see van troudag-chaos getref het.
Twee weke tevore is my broer getroud, so ek was terselfdertyd 'n beste man en 'n diensmeisie. Die ervarings het dieselfde gevoel. Ek is gekies omdat ek vir daardie mense belangrik is; geslagte norme is deur die venster gegooi. Mary en ek was nog nooit mense om skrifte te volg nie. Strooimeisie. Man van eer. 'Ma van eer. Hoe jy dit ook al noem, dit moet minder handel oor die verwesenliking van vooropgestelde verwagtinge, en meer oor "Wat het my beste vriend nou van my nodig?"
Sien meer: ​​7 tweets wat die drama van 'n bruidsmeisie opsom
Die naaste wat ons aan drama gekom het? Al die bruidsmeisies was 'n begaafde blomme-kleed, en Mary wou nie hê ek moet uitgelaat voel nie, en daarom het sy my eie spesiale kleed gekoop in die mooiste donkergroen kleur met my monogram daarop. Ons het een foto op Instagram (sien onder) waar ek dit dra en ek en Mary knuffel. Dit is 'n wonderlike foto, maar die gewaad was 'n goeie ding. Ek het dit in die hotelkas opgehang en die slavin het dit gesteel.