Junie | 2008 | Rosalind Franklin
Sleutelwoorde:apache, geronimo, inheemse amerikaners
Sleutelwoorde:bestuurders, kapenaars, karoppasser, karre, motors, pad, swak
Junie 22, 2008 in gedigte
jou oë's genoeg herinnering
aan die onvermydelike
jou kerende hande genoeg
om die spykerspore
van jou kruis'ging
kon'k maar jou
dooi lyf opeis
sou ek jou
Sleutelwoorde:castrati, castrato, falsetto, farinelli, kontra-tenoor, opera, sing
Sleutelwoorde:alphen, dokter, james barry, kaap
Junie 11, 2008 in wonder
Sleutelwoorde:pous; pous johanna; katoliek; jana cilliers; drama
Parce pater patrum papissae edere partum
Vader van ons vaders, vergewe die pousin wat geboorte gegee het
Dit is na bewering die grafskrif van die een en enigste vroulike pous/pousin wat nog ooit gelewe het. Johanna VIII (Joan VIII). Het sy tussen Leo IV en Benedict III die magtige Katolieke kerk se staf in die hand gehad?
Soos alle heerlike verhale het sy voor 'n groep mense glo in die openbaar geboorte geskenk aan 'n kind. Die woedende skade het dus ontdek sy is 'n vrou, haar gegryp en soos goeie paternaliste dit betaam, haar gestenig. (Wat is die kans dat 'n pous in daardie tyd in die openbaar tussen die gepeupel rondgeloop het, hy doen dit nie eens vandag nie.)
Die verhaal is, soos baie ander stories, net 'n spul nonsens. 'n Mite. Maar met rede, volgens Women's History: Om vroue mooi te leer: Ken julle plek, probeer 'n posisie van mag beklee en jy en jou baba (dit wat jy hoog ag) sal wreed sterf.
Net soos wat geletterde vroue as hekse gebrandmerk is…
Dit is 'n ultimate no-no. Die deur sal vir julle geslote wees. Mooi stukkie politieke propaganda.
En daar sien ek toe die magtige Pous Johanna (Jana Cilliers) in die Afrikaanse verwerking van The American Popess (Der Amerikanischen Papstin, Esther Vilar,1974) by die KKNK in 2004. Dit was losweg die mees fantastiese drama wat ek in my dag des lewens gesien het.
Ek moet ook byse dat niemand anders as Jana dit so goed sal kan speel nie. Sy het net daardie magiese, pouslikheid omtrent haar. Mens wil glad die ring loop soen en dan besef jy, die kerk is nie meer die staat nie. Wie en wat is die kerk? En wat is geloof?
Pous Johanna kom terug na die basiese, na dinge soos omgee en liefde. Soos in regtig. En sy draai nie mooi doekies om nie, sy praat. Sy oreer!
Daar is net Jana op die verhoog, vir meer as 'n uur, bitter min dekor en die teks. En sy slag die heilige koeie en veral bulle, een vir een. Sy vertolk die rol van die demokraties verkose vroulike Pous Johanna in die jaar 2033. In in 2033 (onthou die drama is in 1974 geskryf) is die kerk se invloed omtrent niks.
Die pous is nie net 'n vrou nie, maar ook 'n mens. Dit gaan ook nie juis spesifiek oor die pous, die katolieke kerk, of geloof nie, maar tog in 'n mate ook. Dit handel oor die mensdom en sy instansies.
Dit is die een produksie, wat as ek kan kies, ek weer sal wil sien. En welliswaar ek was al in New York.