#JongStemme: Ons wag vir jou, Suid-Afrika | Maroela Media
Deur Louis Spershott
Ná vyf jaar se studeer het ek besluit om 'n een jaar (betaalde) vakansie te vat. My doel vir die een jaar se weggaan, was om nuwe dinge te leer wat ek weer in die toekoms kan gebruik op ons eie plaas.
So begin die reis na die land van melk en heuning, Amerika! Ek het op 31 Januarie 2020 gevlieg na die volksvreemde land met baie uitdagings wat voorlê. Ná 'n vlug van 21 uur en drie uur se ry, het ek uiteindelik op die plaas aangekom waar ek moes wees. Die uitdagings het van dag een af al begin en ek moes vinnig aanpas anders gaan die 365 dae lank raak.
Soos wat die tyd verloop, sien en leer mens baie nuwe dinge aangesien Amerika seker vyf jaar voor Suid-Afrika is as dit by tegnologie kom.
Ek maak 'n vinnige en kort opsomming van al die nuwe goed wat ek hier geleer het sover. Eerstens boer die boere hier op 'n baie groter skaal as ons boere in Suid-Afrika, die regering hier sorg vir hul boere want hulle besef dat die land nie kan funksioneer sonder hul boere nie. As ek net 'n paar voorbeelde kan noem: die skraap van grondpaaie en veral as dit gesneeu het, sodat die boere kan beweeg; die sny van gras langs die grond-/teerpaaie. Daar is droogte-inspeksies en die regering betaal ook uit vir die hoeveelheid voer wat benodig gaan word vir die wintermaande.
In Amerika praat hulle van 'n "game fence" – dit is 'n vierlyndraad wat die boere op hul plase span waarvan die hoofdoel is om die wild te beskerm en ook om jou diere binne-in kampe te hou. As die boere die drade span, betaal die regering die geld aan hulle terug. Die boere kry ook 'n spesiale, baie goedkoper diesel wat hulle vir die trekkers moet gebruik. Die regering het ook "game wardens" in elke streek wat die wild in die omgewing beheer/kontroleer sodat daar geen stropery plaasvind nie en sodoende ook die wild te beskerm vir die toekoms. Hierdie is vinnig net 'n paar punte wat ek kan noem wat die regering vir die boere doen.
Op die plaas self het ek nie al veel nuwe goed geleer nie, want dit stem baie ooreen met wat ons in Suid-Afrika op die plase doen – al verskil is dat hulle regdeur die winter elke dag voer omdat die sneeustorms hier baie erg is. Ek het in dié tyd wel gesien die manier hoe hulle hul beeste bestuur, werk goed om van die volgende kalfseisoen 'n sukses te maak.
Iets wat my hier die meeste opgeval het, naamlik die betaal van belasting en die gebruik van belastinggeld – veral as ek dit vergelyk met Suid-Afrika – maak my hart sommer seer. Die Amerikaanse regering gebruik die geld vir die regte doel en dít is waarom die infrastruktuur wêreldklasgehalte is en hulle sorg vir die boere, want die boere sorg weer vir die land. Die een ding wat ek sal mis van Amerika, is dat jy nie die deure van die plaashuis of enige voertuig hoef te sluit nie en as jy terugkom, dan is alles nog net soos wat jy dit gelos het.
Dit is lekker om in 'n Eerste Wêreldland te werk, maar steeds mis ek Suid-Afrika, en dan vra ek myself hoekom? Suid-Afrikaners is net 'n ander tipe mens met 'n ander tipe hart. Tog, jy mis jou familie en vriende, jy mis om gesellig om die vuur te sit, met lekker Afrikaanse musiek en 'n vleisie om te braai. Jy mis dit om langs die dam saam met jou vriende te sit en visvang. Jy mis die mense wat jou taal praat en verstaan, jy mis pannekoek en jou ma se varsgebakte beskuit.
Suid-Afrika het baie probleme, maar tog bly dit die mooiste land in die wêreld. My hart bly in Suid-Afrika en ek sien jou binne 125 dae weer.
My droom vir Suid-Afrika is dat ons as een nasie onder God sal staan, dat daar 'n nuwe regering aan bewind sal kom wat die belange van sy mense eerste stel en die ekonomie tot sy volle potensiaal sal bestuur en dat boere in ons land as belangrik geag sal word. Afrika het ons nie nodig nie, ons het vir Afrika nodig.
Louis Spershott is 24 jaar oud en 'n boerseun van die Oos-Vrystaat. Hy het vir vyf jaar studeer aan die NWU se Potchefstroom-kampus en in dié tyd sy graad in landbouekonomie en risikobestuur verwerf. Hy het ook 'n nagraadse kwalifikasie in bestuur en 'n honneursgraad in risikobestuur voltooi.
Interessante skrywe en jou ervarings in 'n Eerste Wêreldland.Suid-Afrika was natuurlik jare gelede self oppad na 'n Eerste Wêreldland en het geleidelik na 1994 teruggesak na 'n Derde Wêreldland.Jare gelede kon mens SA vergelyk met van die bestes, maar ek is bevrees daardie dae is verby.Enige probleme kan omgekeer word met goeie regering en goeie bestuur en solank dit nie gaan gebeur nie sal SA sit met hierdie huidige probleme.Jou laaste paragraaf spreek boekdele en ek vertrou dat dit sal realiseer.