Die Messias openbaar sy heerlike identiteit aan sy dissipels | Vrye Gereformeerde Kerke in Suid Afrika
Weer lees ons so ‘n mooi getuienis: ons het Hom gevind van wie Moses in die wet en ook die profete geskrywe het!
Dit is bekend dat die Judeërs, sê maar die Jode wat in Jerusalem en omstreke gewoon het, dikwels neerhalend oor die noorde van die land gepraat het.
Met hierdie opmerking gee Natanael te kenne dat hy aanvaar dat Jesus die Messias is. ”Seun van God” en “Koning van Israel” is albei Outestamentiese titels wat by ‘n Messias, ‘n Gesalfde gehoort het. Natanael erken dat hierdie titels Jesus toebehoort. Christus antwoord daarop: Glo jy omdat Ek vir jou gesê het: Ek het jou onder die vyeboom gesien? Jy sal groter dinge sien as dit.
Ek sê vir julle, van nou af sal julle die hemel geopend sien en die engele van God opklim en neerdaal op die Seun van die mens.
Ja die dissipels was bevoorreg om as eerstes oog in oog te kom met die Messias se heerlikheid. Hy kon sy heerlikheid nie verberg nie.
Wonderlike dinge wat die mense met hulle eie oë gaan sien, noudat die Messias onder hulle gekom het. Natanael sal binnekort in sy eie geboortedorp, Kana, die Messias se heerlikheid te sien kry. Dit is waaroor ons in die volgende hoofstuk kan lees (Joh 2), die bruilof te Kana.
Die Ou Vertaling gebruik die sogenaamde Meerderheidsteks, wat deur die eeue deur die kerk oorgelewer is, en daarom vind ons daarin wel die woorde “van nou af”. Ek noem dit, sodat u bewus is daarvan dat by Bybelvertaling die vertalers dikwels keuses maak uit watter oorspronklike manuskripte hulle vertaal. Daardie keuses het ‘n invloed op die Bybel wat u voor u het.
Hierdie woordjies van nou af, hier in Johannes 14, sowel as in ons teks, dui op die spesiale tyd wat aangebreek het, die spesiale tyd noudat Christus as die Middelaar tussen God en mens na die aarde gekom het. Ja die volheid van die tyd het aangebreek! Van nou af gaan julle groot dinge beleef!
Op hierdie oomblik, toe die dissipels sy Goddelikheid, sy alwetendheid, begin agterkom het, beklemtoon Jesus tog juis sy menslikheid – Seun van die mens.
Dit is nie toevallig nie. Dit dui op sy amp, sy Messiaanse amp, naamlik dat Hy gekom het om Middelaar te wees. Middelaar, Tussenpersoon, tussen God en die mense. Dit is die eerste keer wat Jesus Homself Seun van die mens noem.
Hierdie uitdrukking – Seun van die mens – soos ons dit in Daniël vind, het ‘n aanduiding geword vir die komende Messias wat God sou stuur, waarop die volk moes wag, na Wie hulle moes uitsien. Dit was ‘n profesie oor die Messias, sy amp en middelaarstaak. Noudat Jesus gekom het, eien Hy hierdie titel vir Homself toe:
Hy is die Seun van die mens, dit wil sê, die Messias, die Middelaar tussen God en sy volk, wat beloof was, wat sou kom.
En soos die leer met engele wat op- en afklim die verbinding was tussen hemel en aarde vir Jakob, so is Christus self die verbinding tussen God en ‘n sondige mensheid. Hy oorbrug die kloof. Hy is die poort na die hemel.
Dink aan die einde van die Johannesevangelie, waar Jesus veroordeel word vir die feit dat Hy werklik die Seun van God is (Joh 19:7).
Hy het direkte toegang tot die hemel. Hy is die kommunikasielyn tussen hemel en aarde. Sy gebede word deur die Vader by voorbaat verhoor (Joh 11:41-42).
En in die Nuwe Testament gaan hierdie gebruik verder, dat die gemeente die prediking van die Evangelie beaam (1 Kor 14:16).
Want laat dit duidelik wees, al die wondertekens wat Hy gedoen het, was te veel om op te skryf. Die generasie van daardie tyd is oorspoel met wondertekens. Johannes skryf aan die einde van sy Evangelie:
“Nog baie ander tekens het Jesus voor sy dissipels gedoen wat in hierdie boek nie beskrywe is nie … daar is nog baie ander dinge wat Jesus alles gedoen het; maar as hulle een vir een beskrywe moes word, sou die wêreld self, dink ek, die geskrewe boeke nie bevat.” (Joh 20:32 & 21:25)