Baie pasiënte met eetversteurings eet net 'n beperkte reeks kosse. Aangesien u eetversteuring ontwikkel het, het u moontlik opgehou om kos te eet wat u gedink het dat dit vet of suiker bevat. Of dalk het jy stysel- of glutenvry of het besluit om "skoon te eet." Miskien het jy vegetariër of vegan geword. Of miskien gooi jy groente omdat jy angstig is om hulle te verstik, of jy mag nie nageregte eet nie, want jy glo nie jy kan jouself tot 'n normale gedeelte beperk nie.
As enige van hierdie beperkings 'n simptoom van jou eetversteuring is, sal herstel vereis dat jy jou kosverskeidenheid verhoog.
Gevolge van 'n beperkte verskeidenheid voedselinname kan voedingstekorte insluit, instandhouding van 'n gewig te laag vir jou liggaam en vas in 'n siklus van bingeing of spoel . Elk van hierdie op sy beurt kan ernstige mediese komplikasies veroorsaak. Die vermeerdering van die verskeidenheid voedsel wat geëet word, is 'n primêre doelwit vir pasiënte van enige eetversteuringsdiagnose, of anorexia nervosa , bulimia nervosa , binge eetstoornis, ander gespesifiseerde voeding of eetversteuring (OSFED) , of vermydende beperkende voedselinnameversteuring (ARFID) .
Redes om voedselverskeidenheid te verhoog
Daar is baie goeie redes vir enige eter om sy of haar dieet te verbreed, en dit geld veral vir individue in herstel.
Sukses in kognitiewe gedragsterapie vir bulimie en binge eet word geassosieer met 'n meer buigsame eter . Kognitiewe gedragsterapie (CBT) vir eetversteurings is die mees gestudeerde en gevalideerde behandeling vir bulimia nervosa en binge eating disorder. Dit is gebaseer op die kognitiewe model, wat bevind dat beperkende eetgewoontes 'n siklus van bingeing en suiwering behou. Behandeling om die siklus te breek, verg dieetbeperking. Navorsing toon dat pasiënte wat 'n gewoonte van buigsame eet aanneem, 'n afname in binge-eet en spuittenk toon.
Suksesvolle behandeling vir anorexia nervosa word geassosieer met 'n meer gevarieerde dieet . Een belangrike simptoom van anorexia nervosa is 'n beperkte dieet; Uitbreiding van hierdie dieetreeks is 'n belangrike behandelingsdoel. Navorsing het getoon dat individue wat suksesvol was om herstel van anorexia nervosa te behou, 'n meer gevarieerde dieet gebruik. Dit wys ook dat hulle voedsel eet wat hoër was in vet en kalorieë.
'N Meer gevarieerde dieet verminder die kans om enige enkel kos te eet wat ongesonde stowwe bevat in groter hoeveelhede . Dit lyk asof ons elke week 'n nuwe kos ontdek wat verband hou met 'n vreeslike gesondheidsrisiko. Een jaar was dit spek. Oor die jare was die gevare waaroor ons bekommerd was, MSG, soja, of die kwik in vis. Terwyl baie van hierdie risiko's blyk te wees of eenvoudig nie waar is nie, is die beste manier om hulle te verskans, om jou dieet en matige inname van enige enkele kos te verbreed. Dit verminder die risiko van hoë blootstelling aan enige enkele stof wat in teorie of aktualiteit gevaarlik is. Nie per ongeluk, eet 'n verskeidenheid van voedsel maksimeer die kanse om al die voedingstowwe wat nodig is vir goeie gesondheid.
Buigsaamheid is belangrik vir mense wat sensitief is vir 'n energiewanbalans, met minder kalorieë as wat nodig is ( soos baie pasiënte met eetversteurings ) . Individue wat 'n beperkte dieet eet, kan 'n groter risiko hê om onvoldoende voedsel te kry wanneer hul keuses beperk word. Byvoorbeeld, om 'n padreis op die interstate te neem, waartydens die enigste voedselopsie dalk 'n restant-kitskosrestaurant kan wees, kan problematies wees vir 'n individu wat net bereid is om 'n sysalade te eet. Onwilligheid om genoeg energie-digte kos te eet, kan 'n energiewanbalans veroorsaak, wat op sy beurt weer 'n eetversteuring kan aktiveer.
'N beperkte verskeidenheid voedsel inname kan aansienlike sosiale geleenthede belemmer, waarvan baie kos as 'n fokus het . Individue wat ongemaklik in verskillende instellings eet en verskillende kombuis gebruik, kan nie in sekere aktiwiteite by vriende aansluit nie, of hulle mag verplig wees om alleen te eet. Hierdie beperking kan perke stel op 'n persoon se vermoë om pret te hê en met ander te skakel.
'N beperkte verskeidenheid voedsel inname kan jou wêreld krimp . Ervaar nuwe kosse is 'n byna onontbeerlike aspek van reis, en een van die opwindendste. Mense met eetversteurings wat gedurende tye van siekte reis of selfs tydens vroeë herstel stry oor die algemeen met onbekende kosse. Sommige het gereis na lande wat bekend staan ​​vir wonderlike kookkuns en het nie eens 'n enkele smaak verloor nie!
Terwyl jy dieselfde kos eet, kan dit 'n gevoel van sekuriteit gee, dit lei dikwels tot voedselverbranding . Om 'n verskeidenheid kosse te eet, help om 'n gesonde belangstelling in voedsel te handhaaf. Sommige mense met eetversteurings wat herhaaldelik dieselfde kos eet, rapporteer dikwels om verveeld te raak van daardie kos. Hulle is ook geneig om minder belangstelling in eet en minder bevrediging aan te gee. Navorsing ondersteun die intuïsie dat die meeste mense vinnig van selfs hul gunsteling kos sou raak as dit hul enigste opsie was, en dalk selfs hul inname ver genoeg verminder om gewig te verloor, wat die risiko vir terugval kan verhoog.
Ter opsomming, terwyl 'n beperkte dieetreeks kan dien om jou angs in die kort termyn te verminder, is dit troos nie sonder koste nie. Wanneer dit kom by kos, is verskeidenheid nie net die speserye van die lewe nie, maar kan die sleutel tot herstel wees.
Hoe om 'n toename in voedselbuigsaamheid te benader
Toenemende voedselbuigsaamheid is gewoonlik nie een van die onmiddellike doelwitte van herstel nie, tensy die verskeidenheid kosse uiters beperk is, gewigstoename belangrik is en gewigstoename nie moontlik is nie, sonder ten minste 'n mate van buigsaamheid. Meestal word toenemende buigsaamheid 'n bietjie verder in die behandeling aangespreek sodra die pasiënt gereeld maaltye verteer.
Sodra die pasiënt gereed is om te begin met die aanpas van voedsel buigsaamheid , is dit algemeen om te begin deur 'n lys van verbode kosse te maak . Dit is tipies voedselitems wat die pasiënt hom nie toelaat om te verbruik nie (of slegs in die loop van binge). Die volgende stap is om hierdie kosse stadig in matigheid in die dieet voor te stel. Dit is 'n voorbeeld van blootstellingsterapie . In blootstelling terapie, pasiënte gesig situasies en dinge wat hulle angstig maak. In die loop van herhaalde blootstelling aan die gevreesde ding leer hulle dat niks sleg gebeur nie en dat hul vrees verminder. Blootstelling aan verbode kosse kan vreesaanjaend wees, maar dit is baie effektief. In teenstelling met hoe langer jy iets vermy, hoe skaarser word dit.
Wenke vir versorgers
As jy omgee vir 'n kind met 'n eetversteuring , sal jy ook wil help om die buigsaamheid van sy of haar dieet te verhoog. Die doel van jou kind moet wees om hom of haar terug te keer om al die kosse te eet wat hy of sy ongeveer twee jaar eet voordat daar tekens was van 'n eetversteuring. In retrospek besef baie ouers dat hul kinders stadig en al vir twee of drie jaar kosse uit hul repertoire uitgeskakel het voordat die eetversteuring eintlik gediagnoseer is. Om hierdie rede word aanbeveel dat jy so ver of verder gaan om 'n basislyn vir jou kind se eetgedrag te vorm. Moenie toelaat dat jou minderjarige kort op die volle herinrigting van vreesvoedsel staak nie. Om jou kind te help om die wye verskeidenheid kosse te geniet, sal help om sy of haar volle herstel en 'n lewe van vryheid te verseker.
Herstel van 'n eetversteuring neem tyd en moed. Sodra jy jou vreesvoedsel suksesvol inkorporeer, sal jy 'n meer ontspanne verhouding met kos kan geniet.
> Epstein, Leonard H., Jennifer L. Tempel, James N. Roemmich, en Mark E. Bouton. 2009. "Habituation as 'n determinant van menslike voedsel inname." Sielkundige beoordeling 116 (2): 384-407. https://doi.org/ 10.1037 / a0015074.
> Latner, JD & GT Wilson 2000. "Kognitiewe gedragsterapie en voedingsvoorligting in die behandeling van bulimia nervosa en binge-eet." Eetgedrag 1: 3-21.
> Schebendach, Janet E., Laurel E. Mayer, Michael J. Devlin, Evelyn Attia, Isobel R. Contento, Randi L. Wolf en B. Timothy Walsh. 2011. "Koskeuse en dieetverskeidenheid in gewigherstel pasiënte met anorexia nervosa." Tydskrif van die Amerikaanse Dieetkundige Vereniging 111 (5): 732-36. https://doi.org/ 10.1016 / j.jada.2011.02.002.