Die plakkaat, die dodelike wapen van die Russiese burgeroorlog - Inligting
Die plakkaat, die dodelike wapen van die Russiese burgeroorlog
Oktober 1917 val die reuse-hoofstad onder die massa werkers
Die rewolusie onder beleg
Die Bolsjewiste het die mag aangegryp met 'n slim staatskaping, maar hulle het nog 'n hele nasie om te verower. Hulle het aan hul kant 'n proletariaat wat dors na sosiale wraak en jong kunstenaars wat, soos Dmitri Ivanovich Melnikov (1889-1956), vroeg en aktief aan die "rooi" kant deelneem. Hy het ook gebruik gemaak van die groot begroting wat aan propaganda toegewys is om verskeie plakkate te vervaardig soos Langs kapitaal, lank lewe die diktatuur van die proletariaat (1920).
In 1919-1920, die waarskynlike datum waarop hierdie plakkaat geskep is, het die burgeroorlog in Rusland gewoed. Die staatsgreep in Oktober en veral die wrede verspreiding van die Grondwetlike Vergadering op 8 Januarie 1918, gevolg deur die afsonderlike vrede van Brest-Litovsk op 3 Maart 1918, het 'n bont leër van teenstanders van die nuwe regime laat ontstaan. Britte in die noorde, Pole en Duitsers in die Oekraïne, Franse in Odessa en Sevastopol, en 'n koalisie van Franse, Japannese, Amerikaanse leërs onder leiding van generaal Janin in Siberië is die pilare van 'buitelandse ingryping'. Te midde van hierdie bont uniforms het die Tsjeggiese en Slowaakse legioen in 1918 skrikbewind in Siberië gemaak, en die boere-woestyne van alle kampe, die "Groene", versprei geweld in alle dele van die land.
Kapitalisme is die vyand
Die dinamiese samestelling van hierdie vertikale beeld kombineer 'n verskeidenheid elemente in 'n kleurkaart wat die primêre kleure rooi, geel, wit en swart bevoordeel. Dit is nie seker dat die titel wat nou aan die tekening van Melnikov gegee is, toe was nie; daarenteen kan 'n mens die hoofletters RSFSR duidelik lees bo die soort heuwel, wat pleit vir 'n skepping voor die stigting van die USSR aan die einde van 1922. 'n Mens kan onderskei aan die ander kant van die plakkaat, onderaan. aan die regterkant, twee diskrete swart lyne wat 'n sekel en 'n hamer vorm, en ons kan die slagspreuk "Alle mag aan die Sowjets" op 'n banier raai. Hierdie elemente is voldoende om die konteks van die gevorderde stryd bloot te lê. Dit is gekant teen 'n meganiese reus wat buig onder die aanvalle van 'n rooi massa waaruit die silhoeëtte van werkers en veral soldate van die Rooi Leër uitstaan, wat herkenbaar is aan hul sagte driehoekige hoofbedekking, die boudionovka. Die reus dra 'n hoed, 'n embleem van die kapitalis in Rusland, wat bestaan ​​uit twee geboue, net soos sy bene, en arms in die vorm van hyskrane. Aan die ander kant is dit moeilik om te identifiseer waarna die liggaam verwys. Hierdie industriële terrein is opgebou uit 'n tegnologiese aspek met die vlug van twee vegvliegtuie onderstreep deur lyne wat die snelheid aandui en die interessante herkonfigurasie van 'n belangrike simbool van die ikonografie van die werkers: die son van die toekoms. stralend. In plaas daarvan om aan die einde van die leesrigting aan die regterkant geplaas te word, straal dit sirkelvormige golwe uit wat van links na die verhoog sigbaar is. As ons die feit toevoeg dat die veld van die stryd bolvormig is, blyk dit dat die boodskap nie net oor Rusland in burgeroorlog gaan nie, maar ook oor die hele wêreld wat brand met die 'gloed uit die ooste'.
Die oorlog van beelde
Die meeste van die estetiese avant-garde-saamtrekke, ten minste vir 'n tyd, met die revolusie van die Bolsjewiste. Die Russe het nie op hulle gewag om hul wrede kritiek op die tsaar, 'n "spinnekop wat die bloed van die volk drink", uit te brei na ander teëstanders wat as geestelikes of die ondernemers aangewys is nie. Die aflegitimering van die keiserlike figuur as gevolg van die Rasputin-saak het gelei tot die uitbreek van 'n eerste glasnost in die lente van 1917 waar verbale en simboliese geweld 'n hoogtepunt bereik het. Melnikov se plakkaat is opmerklik omdat dit beide klassieke ikonografiese kodes van die werkerswêreld gebruik - fabrieke, hyskrane - en 'n vinnig ontwikkelende verbeelding, die van verwagting met vliegtuie, strale en robotte. Meer as ooit tevore moet die rewolusie wêreldwyd wees en die opknapping van die mensdom totaal wees. Ons kan ook 'n direkte invloed bespeur op die uitdaging om moderne oorlogvoering voor te stel. Die estetiese vermetelheid van 'n deel van die "rooi" produksie spreek nou ons oë aan, wat die grafiese lesse van die kuns van die XX opgeneem het.e eeu. Gedurende die burgeroorlog het dit 'n onmiddellike erkenning van 'n styl moontlik gemaak, maar dit was nie 'n entoesiastiese leeswerk of beslissende impak nie. Benewens die uniekheid van die leier, die vastigheid van ideologie, yster dissipline en 'n beleid wat sosiale bevordering en baie wrede politieke onderdrukking kombineer, het die Bolsjewiste hulself in 1921 opgelê deur die oorlog van beelde te wen. Hulle het daarin geslaag om die openbare ruimte en die politieke horison te versadig met hul eenvoudige slagspreuke, hul effektiewe Manicheïsme, die innoverende kleure van 'n noodwendig stralende horison.
Alain Blum, Sophie Cœuré, Sabine Dullin (regie), En 1917 word rewolusie, Parys, BDIC-Seuil, 2017. Gianni Haver, Jean-François Fayet, Valérie Gorin, Emilia Koustova (regie), Die skouspel van die rewolusie. Die visuele kultuur van Oktoberherdenkings, Lausanne, Antipodes, 2017. Jonathan D. Smele, Die Russiese burgeroorloë, 1916-1926. Tien jaar wat die wêreld geskok het, Oxford University Press, 2016.