Hoe kan u saailinge hou tot die lente? * Oor plante
Baie tuiniers is paniekerig as die winter skielik begin met die aankoop van saailinge en 'n laag sneeu en ys die aarde verberg. Wat om te doen met saailinge, waar u dit kan sit, hoe om dit te red sodat hulle nie sterf nie? Nou sal ons dit alles vertel.
Vrees het groot oë
Berging van saailinge binnenshuis
Hoe om saailinge vir die winter te grawe?
Wenke vir die berging van saailinge
Gooi die steenvrugte onmiddellik weg, 'n aparte gesprek daaroor. Daar is al meer as een keer geskryf en gesê dat steenvrugte - kersies, pruime, kersies en so meer - die beste in die lente geplant word. Hoe om saailinge van steenvrugte in te grawe as dit in die herfs gekoop word, sal ons 'n bietjie laer praat, en nou oor iets anders.
Soos u weet, kan die wortels van verskillende vruggewasse, veral boomgewasse, biologies vrylik in die grond ontwikkel as die temperatuur slegs drie grade bo nul is. Boonop slaap die oppervlakte van die plant, dit wil sê die grootste deel, sodat die plant nie in hierdie toestand 'n oorplanting of verdeling sal ervaar nie.
Wanneer daar in koue grond, nie gevries nie, naamlik koud, in saadgewasse geplant word, word 'n soort immuniteit gevorm, ontwikkel die wortelstelsel kragtiger en word die droogtevermoë van plante groter. Dus, as die grond net effens gevries is, moet u nie paniekerig raak nie.
Voordat die plant veilig begrawe word, moet u nadink oor die vervoer daarvan. Dikwels kan u hierdie prentjie waarneem: die wortels van die plant is veilig verpak, en die hele bogrondse deel daarvan is kaal, en die motor jaag met 'n sleepwa vol saailinge langs 'n ysige pad. Dit is fundamenteel verkeerd en kan lei tot die dood van die lugdeel, en dit vries. As u op hierdie manier vervoer, moet u dus die wortels sowel as die lugdeel van die plant bedek, en die tweede is selfs beter as die eerste.
Hulle het plante gebring en ons sien dat die grond heeltemal gevries is, byvoorbeeld 6-7 grade onder die nul. Dit is reeds onmoontlik om in sulke grond plante te plant of te plant. Dan wend ons ons tot die ou, goeie en beproefde metode deur die jare: ons plaas saailinge in die kelder, in nat saagsels. Terselfdertyd kan die wortels óf in 'n plastieksak gepak word (as dit baie koud is in die kelder - dit wil sê amper soos op straat) of nie gepak word nie, maar eenvoudig met 'n klam saagsels besprinkel word as die kelder ongeveer nul in die rigting van 'n negatiewe waarde is.
Die belangrikste ding is dat nie net die wortelstelsel van die saailing nie, maar ook die onderste deel, tot by die wortelnek, onder die saagsels gesprinkel is, en as dit 'n eenjarige (dit wil sê een staaf) is, dan 'n paar sentimeter hoër.
Nadat die saailinge in die kelder geberg is, moet u die temperatuur in hierdie kamer monitor. Dus, as dit skielik begin groei en hoër styg, dan sal u die vensters en deure moet oopmaak om koue lug in te laat en die temperatuur te verlaag, want selfs op vyf grade bo nul kan die knoppe begin wakker word, dit wil sê, die plante sal begin wakker word, en dit baat nie goed nie goeie.
Om saailinge te bêre, as die winter skielik aangebreek het, kan u nie net in die kelder sit nie. Die belangrikste ding is om die optimale temperatuur te verseker en te voorkom dat die saagsels uitdroog. In werklikheid is enige ondeurdringbare kamer met 'n matige humiditeit baie geskik hiervoor: dit is 'n kelder, 'n kelder, 'n balkon (natuurlik as dit nie verhit word nie, maar dit noodwendig geglasuur is), waar die temperatuur op nul gehou word van minus een (plus- minus 'n paar grade, maar nie meer nie).
Berging van saailinge van steenvrugte
Soos ons belowe, kom ons praat oor saailinge van steenvrugte, dit kan ook in die kelder gestoor word as die grond reeds gevries is. Die belangrikste ding vir steenvrugte is om al die blare te verwyder, want dit trek vog uit die lote, en dikwels word steenvrugte verkoop met 'n oorvloed blare, veral soetkers.
Steenvrugte kan in aparte bokse of kratte geberg word, terwyl plastieksakke die beste gebruik word: die wortelhalsband is baie gevoelig vir verwarming in hierdie gewasse. Onthou om die saagsels effens klam te hou.
Voordat u 'n boks of boks met steenvrugte plaas, moet u die wortels deeglik inspekteer. As u u sien dat die wortels nie nat genoeg is nie, is daar niks te bekommerd as u dit vir 'n paar uur in koue water plaas nie.
As u laat plant, en die grond nog nie gevries is nie? Grawe dan regs op die werf en so gou as moontlik totdat die grond gevries is. Om in werklikheid enige saailinge in die grond te bewaar, is dit nodig om 'n gat of sloot te bou en dit ongeveer van oos na wes te rangskik.
Die grootte van hierdie pit is ondubbelsinnig moeilik om te beskryf, dit hang af van 'n aantal faktore: hier is die aantal saailinge, die lengte en ouderdom daarvan (of die saailing vertak is of nie), hoe ontwikkel sy wortelstelsel is - al hierdie faktore speel 'n rol en beïnvloed die grootte van die kuil. Hoe meer saailinge, takke daarop is, hoe sterker word die wortelstelsel ontwikkel, hoe groter moet die gat (sloot) in lengte en diepte wees.
Probeer om die droogste en mees geventileerde plek te kies as u 'n plek vir die kuil kies. Dit is wonderlik as dit beskerm word teen die koue wind aan die noordekant en daar meer sneeu ophoop.
Om dit vir u makliker te maak om die lengte van die fossa te bereken, let ons op dat daar vir elke plant, benewens die wortelstelsel, ook twee dosyn sentimeter skuiling in die luggedeelte van die grond en in die steenvrugte is - al drie dosyn.
Die gemiddelde diepte van die put moet ongeveer 50 cm wees en die breedte 30-35 sentimeter (weereens, dit is almal gemiddelde groottes). Probeer om 'n sloot te grawe sodat daar vanaf die suide 'n helling met 'n hoek van 45 grade is (ons praat van die mure), en maak die noordekant so vertikaal as moontlik.
Op swaar grond, waar smeltwater onder saailinge kan ophoop, is dit raadsaam om 'n 'rommel' van 'n mengsel van turf en riviersand in gelyke verhoudings te maak.
Voordat jy dit met die grond besprinkel, moet jy bo-op saailinge lê, en dan moet u naaldepote lê, met naalde en naaldsaagsels besprinkel. Dan kan jy dit met die grond besprinkel, waarvan die laagdikte gelyk moet wees aan tien sentimeter.
U kan begrawe klipgewasse eers in die middel van April, wanneer die grond opwarm, verwyder en dit op 'n permanente plek kan land.
Uitgrawing van saailinge van vrugtesaadgewasse
Ons gaan na vrugteboomgewasse (dit is 'n appelboom, peer en ander). Hierdie plante kan in beginsel toegeskryf word aan redelik kouebestand, natuurlik as u soorte gekies het wat geskik is vir u verbouingsgebied. Aangesien dit hierop is, is dit moontlik, as die grond nie gevries het nie, selfs in die latere tydperke om dit op die werf te plant, as dit met ryp gegryp is, is dit beslis die moeite werd om te grawe. As u glad nie risiko's wil neem nie, is dit die moeite werd om die saailinge te plant ongeag die toestand van die grond en net op die tydsberekening fokus.
Die grawe van boomgewasse op die terrein kan volgens dieselfde beginsel uitgevoer word as die steenvruggewasse. Daar is nie veel verskil hier nie, hoewel die stam met 'n derde minder bedek kan word, is die belangrikste ding dat die wortels in die gat is, klam is en goed met die grond bedek is.
Sommige tuiniers bedek ook alle uitgegrawe saailinge met plastiekomslag. Eintlik is dit onwenslik om dit te doen, want kondensaat versamel onder die film as daar sonlig binne kom, wat in die toekoms tot vrot kan lei. As u u prikop met iets wil bedek, is dit beter om lutrasil of ander nie-geweefde materiaal te gebruik wat asemhaal. Voer skuiling aan die begin van die eerste ryp, moet u nie hiermee haas nie.
In die kelder word korrelgewasse, soos steenvrugte, in saagsels gegrawe. U kan dit doen deur saailinge beide vertikaal en onder 'n effense helling te plaas. En as dit 'n balkon is, dan kan 'n saailing of 'n paar daarvan in 'n houtkas geplaas word, waarop u saagsels gooi, 'n saailing daarin plaas en die boks met saagsels tot heel bo bedek.
Algemene reëls vir grawe
Dit met akkerbougewasse, dit met steenvrugte, en met enige struike of struike voor opberging - in die kelder, kelder, bokse, om te grawe - is dit nodig om alle blare te verwyder. Eerstens haal hulle water uit saailinge, selfs al lyk hulle traag in die voorkoms, en tweedens begin blaarblaaie, sterwend en verkrummel, begin vrot, en verrotting kan maklik na lote versprei.
Let nou op die wortels, hieroor het ons al 'n bietjie hierbo geskryf, maar dit is nuttig om dit weer te herinner: as die wortelstelsel enige vermoedens veroorsaak, byvoorbeeld, lyk dit of jy gedroog is, moet jy nie lui wees nie en week dit 'n dag in water, net skoon, sonder kunsmisstowwe en ander stowwe wat plantgroei kan stimuleer. Na hierdie tyd kan saailinge geberg word.
Belangrik! As u saailinge in 'n sloot plaas, moet u dit so rangskik dat die wortels na die noorde geleë is, en die top van die saailinge na die suide kyk. Dit is hierdie posisie van die saailinge in die sloot wat die plante kan beskerm teen koue wind (wat droogheid kan veroorsaak) en teen aktiewe sonlig, wat kan lei tot brandwonde.
Verder, en dit is ook belangrik, moet die grawe van saailinge, waar dit ook al is, beskerm word teen knaagdiere. Daar is twee maniere: een, so te sê, gevaarlik, en die ander nie gevaarlik nie. 'N Gevaarlike manier is om 'n groot aantal vergiftigde aas uit te lê - dit is gevaarlik omdat 'n plaag sowel as 'n nuttige dier of voël die aas kan vreet.
Die veilige metode is om met 'n soliede netwerk, plastiek of metaal, die hele grawe te bedek en hierdie netwerk aan die rande vas te maak, al is dit duursaam.
U kan klewerige gom in die kelder gebruik: dit is onwaarskynlik dat u hase in die kelder het, maar u kan muise en rotte maklik vassit met kleeflijm. Dit is veilig vir troeteldiere en dodelik vir knaagdiere.
As die nodige bedekkingsmateriaal, soos byvoorbeeld saagsels, vodde, mos, sand en die bokse self gevries, gevries, gevries is, dan is dit die maklikste om dit te vries deur kokende water te giet. U moet nie terugslaan en wegspan nie: daar sal aansienlik meer fisiese koste wees, en u kan ten minste dieselfde kassie beskadig.
As die saailinge byvoorbeeld baie klein is, byvoorbeeld per pos, maar dit is te laat, is daar geen manier om dit in die straat te grawe nie, en daar is geen elementêre ruimte in die kelder nie, dan kan hulle in die yskas gesit word, maar jy moet die film toedraai totdat dit vertak, jy kan en gewone kos.
Onderaan so 'n geïmproviseerde pakkie, moet u beslis gate maak, klein, u kan die film met 'n skuins of 'n dik naald deursteek, en as die sneeuhoogte buite die venster 18-20 cm bereik, kan saailinge direk uit die yskas na die sneeu oorgedra word sonder om dit uit die pakkie te verwyder.
Sodat die sneeu nie smelt tydens die ontdooiing nie, moet die sneeustrook waarin u die saailinge gegrawe het, bedek wees met 'n laag saagsels, verkieslik minstens 'n dosyn sentimeter.
Ek wil 'n paar woorde sê oor naaldplante en roossaailinge.
Berging van saailinge van naaldplante
Begin met naald planteDit is dus nie raadsaam om hul saailinge in die kelder te bêre nie, dit is beter om dit in die tuin te grawe, maar kies terselfdertyd 'n plek beskerm teen die son en wind. Aangesien konifere altyd in houers verkoop word, dit wil sê met 'n geslote wortelstelsel, is dit heeltemal opsioneel om groot kuile ​​te grawe, en dit eenvoudig in bokse te plaas en op die grondoppervlak te plaas.
Die belangrikste ding is om seker te maak dat die wortels van sulke saailinge effens klam is, dat u die bokant van die pot nog 'n bietjie kan isoleer, met grond besprinkel, toelaatbaar - droog, en die kante van die houer moet toegedraai word met enige bedekkingsmateriaal, sê lutrasil. As daar baie lutrasil is, kan u 'n keël daaruit maak en dit met die plant of die hele boks met die plante as geheel bedek.
As u saailinge van naaldgewasse ontvang het as daar reeds ryp op die straat is, moet u dit nie op straat laat nie, maar dit na 'n kamer wat soos 'n motorhuis lyk, oorplaas. Dit moet die bokse of bokse plaas, 'n paar sentimeter saagsels na onder gooi en saailinge in hierdie bokse of bokse plaas, en dan die leë kolle met saagsels afstof en minstens 'n paar sentimeter saagsels bo-op giet. Terselfdertyd is dit nie nodig om die kroon van naaldplante in die motorhuis te bedek nie, die belangrikste ding is om die wortels te isoleer, en as erge ryp te wagte is, kan die bokse self met viltdoek of enige ou klere of komberse toegedraai word.
Belangrik! Die grond in houers met naaldgewasse moet effens klam wees, maar nie klam of droog nie.
Berging van roossaailinge
Ten slotte, oor rose. Einde Oktober is 'n ideale periode om na die somer skoonhede te sorg. Tot ongeveer middel November kan hulle sonder vrees in die middel van Rusland geplant word. As die grond gevries is, moet dit ook in die sloot gegrawe word. Om dit te kan doen, moet u ook 'n sloot grawe met 'n diepte ongeveer gelyk aan die bajonet van 'n skopgraaf, 'n saailing daar plaas, dit met grond bedek, en spuitpote bo-op sprinkel of enige bedekkingsmateriaal versprei.
Klein saailinge van rose word goed in 'n gewone yskas gebêre. Die belangrikste ding is om dit op die laagste rak te plaas, waar die temperatuur van nul tot vier grade hitte verander. Dit is raadsaam om die wortels met effe klam papier toe te draai, dit is ook moontlik om koerante te gebruik en dit dan in 'n plastieksak te sit en vas te bind.
Probeer om die temperatuur op dieselfde vlak te hou as u rose in die kelder bêre. Onthou dat rose beter geberg word, nie in saagsels nie, maar in nat riviersand, begrawe deur twee derdes van die stam.
Dit was al wat ek wou vertel oor die opberging van saailinge. As u vrae het, beantwoord ons dit graag in die kommentaar.
Kyk die video: .:: Как вырастить лимонное дерево из косточки в домашних условиях - часть 3 (April 2021).