Tweede Sondag in Advent – Sondag van Vrede - Missio
Tweede Sondag in Advent – Sondag van Vrede
Die middelste twee Sondae in Advent fokus op Johannes die Doper. Sy bediening pas uitnemend by Advent en fokus op voorbereiding en verwagting (tweede Sondag in Advent), skuldbelydenis en vergifnis (derde Sondag in Advent).
Maleagi se profesie bevestig dat God op pad is na sy tempel. Die antwoord op die Sondag is die loflied van Sagaria wat hy met die geboorte van Johannes sing. Dit is 'n lied vol verwagting oor wat, in Jesus Christus, aan die kom is. Sy koms sal ons voetstappe in die laaste instansie rig op die pad van vrede. Johannes se eerste preek vra dan dat ons gereed moet maak vir Jesus se koms en bevestig dat almal die verlossing wat Hy bring sal sien. Filippense vra dat ons sal lewe met die oog gerig op die dag van Christus se wederkoms.
Aanvangslied: Lied 320:1, 2.
Voorganger (V): Vandag is die eerste Sondag van Advent, die Sondag van Hoop.
Gemeente (G):Ons hoop is in God en in sy Seun, Jesus Christus
Hy is deur God aangewys om te oordeel oor alle dinge.
Hy is die Een deur wie God belowe het om sy volk te verlos.
V: Ons steek vandag die eerste kers aan om ons te herinner dat Hy ons hoop en die hoop van die wêreld is. Ons dank God vir die beloftes wat Hy aan ons gemaak het en vir die lig wat Hy in die wêreld gebring het.
G: U is Immanuel, God met ons. U is ons hoop.
(Die eerste kers word aangesteek.)
V: O God van Hoop, Immanuel, God met ons.
Help ons om gereed te wees vir die dag en die uur wanneer Christus finaal verskyn.
Vernuwe ons deur die krag van die Heilige Gees, sodat ons aanbidding, ons feesviering
en ons voorbereiding vir U welgevallig sal wees – nou en vir ewig.
Lied 354:1: "O Christus, ons verlange."
6Sy heerskappy sal uitbrei, en Hy sal vir altyd vrede en voorspoed bring. Hy sal op die troon van Dawid sit en oor sy koninkryk regeer. Hy sal dié koninkryk vestig en in stand hou deur reg en geregtigheid, van nou af en vir altyd. Daarvoor sal die onverdeelde trou van die Here die Almagtige sorg. (Jesaja 9)
Genade en vrede vir julle van God ons Vader en sy Seun Jesus Christus wat gekom het, hier is en weer gaan kom en die Heilige Gees wat ook in Adventstyd God se hoop, vrede, vreugde en liefde in ons harte wil laat leef.
Lied 358 "Welkom o stille nag van vrede vs 1,2,3″
In die praktyk weet ons dat die vrede wat Jesus gebring het net plek-plek deurskemer as gevolg van die sondige bestel waarbinne ons leef… en dat die vrede selfs binne kerkgeledere ontbreek.
U het U kerk lief.
met al ons foute en swakhede èn mooi ideale
Maak met ons wat U goed dink en reg is vir nou.
vir U onverwagte , nuwe, vars leiding
deur die kragtige werking van u Heilige Gees.
(Uit Geesgedrewe gelowiges deur Piet Naudè; 2005: 156)
• dat vrede 'n geskenk van Christus die Vredevors is wat sigbaar word waar mense dit met mekaar deel
• dat mense nie met geweld oor mekaar mag heers nie
• dat vrede beteken dat, ook waar onreg gepleeg is, mense bereid sal wees om hulle met mekaar te versoen deur vergiffenis te vra vir onreg wat hulle gepleeg het, die onreg te probeer herstel, en diegene wat vir hulle veronreg het, te vergeef
• dat ware vrede nie ten koste van regverdigheid en die waarheid gedien word nie
• dat God se vrede ons in staat stel om mekaar te versorg en heel te maak
Epiklese Lied 254 "Spreek Heer, spreek Heer 1"
Matteus beskryf dit soos volg…Matteus 3:1-6 ()
3 In daardie tyd het Johannes die Doper in die woestyn van Judea begin preek 2en gesê: "Bekeer julle, want die koninkryk van die hemel het naby gekom."
4Hierdie Johannes het klere van kameelhaar gedra met 'n leerband om sy heupe, en hy het van sprinkane en veldheuning gelewe.
Laat val die lig vir 'n oomblik op hierdie wegbereider wat op sy beurt die lig net op Jesus laat fokus.
Kry die kinders sover om ook vreemde kos te probeer… wurms!
Dit is darem "jellie-wurms". Die metode is eenvoudig om jellie in watervorm in strooitjies (die tipe wat kan knak) te giet en in die yskas te laat stol. Wanneer die jellie uit die strooitjies verwyder word (mbv warm water) lyk dit net soos wurms en kan baie grillerig wees om te eet.
Vir meer inligting kan u gaan loer by http://pinterest.com/pin/567805465489063199/
Johannes die Doper is die wegbereider vir Jesus. Só het die engel van die Here dit reeds voor Johannes se geboorte aan sy pa, Sagaria, in die tempel openbaar (1:17).
Vreemd dat die wegbereider in die woestyn optree. Dis nie die soort plek vanwaar die meeste mense 'n veldtog van stapel sal stuur nie. Tog is sy oproep aangrypend:
wat van God kom. (3:4-6)
Op 'n pakkende manier word vertel hoe Johannes as wegbereider vir Jesus opgetree het. Sy bediening, in die woestyn, trek skares mense. Die woestyn word die plek waar die Woord van die Here nesskop, waar mense hulle sondes bely, hulle bekeer en 'n bekeringsdoop as teken van hulle bekering en berou ondergaan. Die tafel word gedek vir die koms van die Messias, die Een wat die volk van hulle sonde verlos.
Voorbereid op die Messias
Deur Johannes se optrede word die volk, ja, alle mense (6), voorberei vir die koms van die Messias. Johannes "maak sy pad reguit." As 'n Koning wou gaan reis, het werkerspanne die roete waarop hy sou gaan voor hom reg gemaak – dit so reguit en so gelyk as moontlik gemaak. Die aanhaling is uit Jesaja 40:3-5. Jesaja roep die mense op om gereed te maak vir die koms van die Here. Drie evangelies maak Jesaja se woorde op Johannes van toepassing.
"Elke vallei moet opgevul word"; "Berge moet gelyk gemaak word." Die gedagte aan die geweldige omvang van die voorbereiding wat nodig is vir die koms van die Messias, word hier beklemtoon.
Hier, in die Adventstyd, help Johannes ons ook om voorbereid te wees – opnuut – op die koms van die Messias in ons leefwêreld. Hy help ons oë oopgaan vir die koms en aanwesigheid van die Messias. Johannes vul ons met verwagting oor die werk en betrokkenheid van die lewende Here in ons wêreld.
Hy kom vir 'n wêreld soos hierdie
Opvallend begin hoofstuk 3 met die vermelding van die magtige politieke "who's who" van Jesus se tyd. Dis die vyftiende regeringsjaar van keiser Tiberius. (1) Tiberius staan aan die hoof van die magtigste, globale ryk van die destydse wêreld. Rome is die VSA of die China van die destydse wêreldorde. Op daardie punt in die geskiedenis speel Jesus se bediening af.
Ons teks verwys ook na Pilatus en Herodes. Pilatus was prokurator van Judea, plaaslike verteenwoordiger van die magtige romeinse Ryk, in die jare 26-36 nC. Herodes waarvan hier gepraat word, is Herodes Antipas, een van Herodes die Grote se seuns. Hy het regeer oor Galilea en Pirea vanaf 4 v.C. tot 36 n.C.
Lukas noem ook vier persone wat 'n betekenisvolle rol in Jesus se kruisiging sou speel: Twee van hulle, Pilatus en Herodes, was politieke rolspelers. Annas en Kajafas was godsdienstige leiers. Kajafas het Annas as hoëpriester opgevolg.
Midde-in die wêreldgeskiedenis
Die verwysings na politieke en godsdienstige maghebbers vervul 'n baie belangrike funksie in ons teks. Lukas plaas die verhaal van Jesus binne die politieke situasie van Palestina en van die wêreldheersers van sy tyd.
Lukas sit sy kersliedere op 'n ander toonaard as baie moderne mense in. Vir ons 'n Kersfees met die kersgebeure dikwels soos 'n sprokie. Ons sou die kerksverhaal begin soos mens 'n sprokie begin: "Eendag, lank, lank gelede in 'n vêr land…."
'n Sprokie of 'n storie is geen evangelie nie. God is nie 'n Storieboekgod van Wie mens vir kinders slaaptydstories vertel maar wat nie werklik die lewende Here is nie. God is die lewende God en God is werklik by ons hele wêreld betrokke.
Dáárom begin die Kersverhaal nie met "eendag lank, lank gelede" nie. So begin stories, mites, legendes … wat natuurlik wel wonderlik mooi kan wees, wat mens kan vertel van die mooie en die goeie, wat mens kan verplaas na 'n droomwêreld van geluk, 'n idilliese wêreld vol vreugde, 'n sprokieswêreld, waar alles net goed en reg is … en waar God naby die mense woon. So 'n verhaal kan 'n mens bly maak, solank jy jou kan verplaas die droomwêreld in. Soos die verhaal van kersvader, wat 'n mens tog ook bly maak, wat kinders laat lag, wat 'n atmosfeer van ontspanning en van vreugde bring. Maar dit is net tydelike ontspanning, net tydelike vreugde. Dit is maar net 'n storie en na 'n tyd moet 'n mens weer terug na die konkrete, alledaagse werklikheid en dan is alles maar weer dieselfde. (Dirkie Smit, Woord teen die Lig I, p 94).
Lukas, en die Bybel, se punt is: die Kersevangelie is nié só nie. Dis nie 'n droom, 'n sprokie, 'n gedig of lied nie. Al klink dit dikwels na 'n droom, al is baie sprokies al daaroor vertel, gedigte daaroor geskryf en word dit die beste deur sang verkondig. Dis geskiedenis! Dis feite! Dis werklikheid! Dis nuus!
Vir die wêreldgeskiedenis
Die nuus van Jesus, vir Wie Johannes die weg berei, is juis die nuus dat God, ons God, in hierdie wêreld sy geskiedenis kom maak. Binne hierdie aardse werklikheid waarin ons elke dag leef, kom maak God woning, kom God se koninkryk en realiseer God se vrede.
Dit beteken dat hierdie evangelie wáár is … vir die oorloggeteisterdes, die hongeriges, die noodlydendes, die vlugtendes, die onderdruktes, die bevreesdes, die eensames, die sondaars, die treurendes, die vervolgde kerke, die lydende Christene … van ons dag, ons nuusberigte, ons wêreld. Dis waar! Dis nie drome of stories nie. Dis feite, nuus, werklikheid. God het op hierdie aarde kom woon, ons ons en sy geskiedenis met ons begin …. (Dirkie Smit, Woord teen die Lig I, p 95).
God het sy geskiedenis met ons begin, in die dae van keiser Augustus en Cirenius (Lukas 2), en verder in die vyftiende regeringsjaar van keiser Tiberius toe Pontius Pilatus die goewerneur van Judea en Herodes die koning van Galilea was.
Hóé God geskiedenis maak
Hierdie verse sê nie net dát God in ons wêreld, en vir ons wêreld, verlossende geskiedenis kom maak nie. Hierdie verse sê ook hóé God hierdie geskiedenis maak.
Aan die begin van hoofstuk 3 val die kollig op die magtigste mense op aarde. Tiberius, Pilatus, Herodes, Annas en Kajafas. Hulle is die hooffigure in die geskiedenis wat mense sal vertel.
Dan skuif die kollig na die afgeleë woestyn. Daar tree Johannes, die seun van Sagaria op. Hy praat nie oor massiewe politieke programme en tienjaarplanne nie. Hy praat met gewone mense. Hy roep hulle op om hulle te bekeer, hulle sonde voor God te bely, en hulle te laat doop as 'n teken van hulle berou oor hulle sonde. Só word betekenisvolle geskiedenis gemaak.
Diegene met wie die Here Hom bemoei, is nie die magtiges op die wêreldtoneel nie. Hy maak geskiedenis, Hy berei die weg vir sy koninkryk, voor deur gewone mense wat weet hoe afhanklik hulle van Hom is.
Hierdie is 'n tema reg deur die Bybel. Tiberius is keiser in Rome, maar God se Woord kom in die eensame woestyn in die agtertangse provinsie van Juda. So is God, en so gebeur dit ook hier. As God mens word en onder ons kom woon, luister skaapwagters na die onbeskryflike engelesang. Hy kom woon by die eenvoudiges, die man met kameelhaar om sy lyf, die berouvolles, die treurendes, die nederiges, die eensames, die behoeftiges, die sondaars.
God span die magtiges in
Terwyl al die magtiges van die wêreld genoem word, kom God se skeppende woord na Johannes in die woestyn. Al die aksies, inisiatiewe en programme van die magtiges word ingespan en in diens geneem wanneer God se woord aksie bring.
In hoofstuk 2 besluit Augustus om 'n volkstelling te hou. God gebruik dit om te verseker dat Jesus volgens die profesie in Bethlehem gebore word. Tiberius en sy gevolmagtigde, Pilatus, se politieke maneuvers laat Jesus aan die kruis beland. Annas en Kajafas probeer Jesus uit die weg ruim en manipuleer die Romeinse staatsmag daarmee. Hulle beloof selfs trou aan die Romeinse keiser wanneer Jesus voor Pilatus verskyn.
Intussen bereik God sy goddelike doel deur hierdie mense se knoeiery. Jesus sterf aan die kruis, en oorwin daarmee sonde en boosheid. Die Romeinse ryk word binne drie eeue Christelik, die heidense ryk loop sigself te pletter teen die kruis. Die tempel oorleef ook nie. Teen die jaar 70 n.C., ongeveer 40 jaar na Jesus se kruisiging, lê dit verwoes.
Maat God se aksie, voorberei deur Johannes die Wegbereider, vanuit die woestyn, bereik die uiteindes van die wêreld. God se vrede vat die pad wat daarvoor voorberei is en bring hoop en lewe vir miljoene rondom die wêreld. God se vrede plaas God se wêreld onwrikbaar op koers na God se voleinding daarvan aan die einde van die tye.
Ons word ook ingesluit in hierdie voorbereiding van die weg vir God in hierdie Adventstyd. Ons word opnuut meegesleur deur die oproep: Berei die weg voor! Gee julle lewe vir God se aksie sodat alle mense die verlossing kan sien wat van God kom (3:6)
Aangesien God só is …, aangesien God lewend en werksaam in ons konkrete omstandighede is, gewone mense gebruik, en selfs die bose planne van mense gebruik om God se koninkryk te laat kom, kan ons ons hoop op God vestig. Meer nog, kan ons ons lewens gee vir God se koninkryk in hierdie wêreld.
Ons kan onsself gee om elke kloof vir die Here op te vul, elke berg en bult plat te maak, en die ruwe paaie voor te berei vir die koms van die Koning.
Dit is die eerste manier waarop mens die weg vir die Here kan voorberei: stel jouself oop vir die Here se werk, wees beskikbaar, gereed om die verrassende God en sy werk te volg.
Die tweede manier is om jou te bekeer, om jou sondes te bely. Johannes die Doper berei die weg voor deur mense op te roep om hulleself oop te stel vir God, om hulle eiewilligheid en selfgerigtheid te bely, op te gee om hulle eie koers in te slaan, en God se koers te volg.
Die derde manier is om te praat, te getuig, te sing en uit te roep Wie God is en hoe groot God se dade is. Die jubelende verwagting dat God teenwoordig is, God se trou van situasie tot situasie sal betoon.