Hulle het my ywer gewek deur wat nie-God is, My geterg deur hulle nietige afgode. k sal dan hulle ywer wek deur die wat 'n nie-volk is, deur 'n dwase nasie sal Ek hulle terg. maar die vrou ? hoekom is die voëls so stil vanmôre ? Uit haar pen het agt digbundels verskyn: Digby Vergenoeg (1971); Winterhawe (1973); Dagreis (1976); Oorstaanson (1982); Van sjofar tot sjalom (1987); Hiermaals (1992); Die skaduwee van die son (1998) en Duskant die einders (2004). Vir Digby Vergenoeg het sy die Eugène Marais-prys van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns en die Ingrid Jonker prys gekry. Opgeneem in Louise Viljoen se Ons ongehoorde soort. Beskouings oor die werk van Antjie Krog (Sun Press, 2009) Woorde soos sterfling, ieder digters, swyend-stom, toebeskoor, klaarte ens. verwag mens nouliks in ‘n moderne gedig, om nie eers te praat van gesprekstaal nie. Hieroor stem ons saam! ‘n Onlangse stuk oor kerkgeboue waarin ek ‘n soortgelyke punt maak: