Die studie is die eerste om getuienis aan te bied wat 'n verband tussen sub-vokalisering, ouditiewe beelde en swak piksang suggereer.
Sub-vocalization is die stille, voorbereidende spierbewegings van die gesig en larinks wat uitloop wanneer sangers 'n liedjie deur hul koppe hardloop voordat hulle sing.
Die bevindinge, wat navorsers gegrond op data van die elektriese monitering van hierdie byna onmerkbare bewegings, het implikasies binne en buite die domeine van musiek en musiekinstruksie. Die bevindings bied waardevolle insig in 'n gebied van kognisie wat nie goed verstaan word nie. Die navorsing verskyn in Psychophysiology.
Vertaal die klank in jou kop
Onakkurate sang is grootliks 'n raaisel. Mense wat probleme het met die sang, lyk nie of hulle probleme ondervind wanneer hulle praat nie. So, hoekom is dit moeilik om die korrekte toonhoogte te vind wanneer jy sing?
"Dit lyk of daar dalk 'n probleem is met betrekking tot wat hulle musikaal beskou as die motorbeplanning wat hulle moet sing," sê medepligtige Peter Pfordresher, professor in die sielkunde-afdeling aan die Universiteit van Buffalo. â € œBasies beteken dit om die geluide in hulle kop te neem en omskep in die fyn gestemde spierbewegings wat ons moet deelneem om te sing. â €
Gee ouditiewe beelde. Sangers skep hierdie ouditiewe beelde wanneer hulle in hul koppe die liedjie hoor waarvan hulle gaan sing. Dit verskil van sangsang, waar opgeleide sangers lees notas uit 'n geskrewe telling. By die skep van ouditiewe beelde, sing die sangers stil, soos om die pomp te primer in voorbereiding vir liedjies. Meer as 'n eksklusiewe verstandelike proses, behels sub-vocalisering op sy periferie spesifieke spierbetrokkenheid.
â € œSub-vocalization is 'n meganisme wat help om te dink en om kognitiewe prosessering te help, â € sê Pruitt. â € œEen manier om te dink oor sub-vocalization is om te dink aan 'n kind wat leer lees. Hulle is nie openlik vocalizing nie, maar hulle is besig met motoriese bewegings wat met sommige kognisie geassosieer word. "
Vir die deelnemers aan hierdie studie, hoe moeiliker die taak was, hoe groter is die sub-vocalisering.
Taak probleme kan bydra tot die verhouding, maar Pfordresher sê die sub-vokale bewegings kan 'n teenproduktiewe strategie wees. As die bewegings verband hou met taakprobleme, sê hy dat die doel om die akkuraatheid te verbeter, behels dat mense beter klank voorstel, maar as die laasgenoemde die behandeling behels, moet dit verminder word.
"Algehele voordelige dinge kan lei deur beter te verstaan wat aangaan met swak piksang," sê Pfordresher. â € œSinging onderdruk vlakke van streshormone; dit bou gemeenskap, veral vir ouer volwassenes wat sosiale isolasie ervaar; en by jong kinders lyk musikale deelname geassosieer met breër kognitiewe vermoëns. "
Daar is ook voordele vir spraak, veral as jy tonale tale leer, soos Mandaryns.
Stel 'n melodie voor
Die studie het 46 musikante onervare deelnemers gehad wat beide visuele en ouditiewe beeldtakentake aangebied het om die twee direk te vergelyk en te bepaal of sub-vokalisering die algemene resultaat van verbeelding was of uitsluitlik met ouditiewe beelde verband hou.
Om dit te doen, het die navorsers deelnemers met 'n melodie aangebied, hulle tyd gegee om dit voor te stel en toe gevra om hulle te navolg. Die visuele taak het voortgegaan met dieselfde vordering, maar die beeld was 'n nuwe voorwerp, iets wat nie eintlik bestaan nie, wat die deelnemers later moes beskryf.
Navorsers verbind elke deelnemer aan 'n elektromyografie monitor om die bewegings wat sub-vocalisering kenmerk, vas te lê. Die resultate bevestig dat ouditiewe beelde betrekking het op sub-vocalisering en dat die proses in die algemeen nie 'n saak van geestelike aktiwiteit is nie.
Dit was op sigself 'n deurbraak, volgens die skrywers. â € œWanneer ons dit begin het, was dit nie duidelik dat ons iets sou vind nie, â € sê Pfordresher. "Selfs 'n navorser wat elektromyografie gebruik om gesigsbeweging tydens die sang te studeer, was twyfelagtig.
â € œDit was 'n sukses wat ons hulle gevind het, â € sê hy.
Bykomende navorsers van die Universiteit van Buffalo en Bucknell Universiteit het bygedra tot die werk.