PressReader - Die Burger: 2018-11-10 - Só pro­beer ek goed aan my­self ver­dui­de­lik
Só pro­beer ek goed aan my­self ver­dui­de­lik
Die Burger - 2018-11-10 - 10 - Van Al­le Kan­te Da­na Sny­man
Op la­er­skool was hy die eer­ste een wat ’n C­hop­per-fiets ge­had het – ’n per­se, nog­al. Maar hy het net smid­dae met die C­hop­per ge­ry. Sy ma het hom sog­gens in hul Citro­ën Pal­las by die skool af­ge­laai.
Hy is die ou­tjie wat jou ver­tel het Bru­ce Lee kan ’n vlie­ën­de vlieg met twee vin­gers aan sy vler­ke vang, en jy het hom ge­glo.
Soms het sy pa ’n kra­wat ge­dra pleks van ’n das, selfs op so­mers­dae. Sy pa was goed be­vriend met die plaas­li­ke NP-Volks­raads­lid. Sy ou­pa was in die Os­se­wa­brand­wag.
Bei­de hul rott­wei­lers is op­reg ge­teel, hul­le wag nog net vir die pa­pie­re, het hy ge­sê.
In stan­derd 3 het hy al sy eie beur­sie en ’n geel Volks­kas-bank­boe­kie ge­had. In stan­derd 7 het hy die eer­ste keer ’n an­der kind be­taal om ’n op­stel vir hom te skryf.
Een mid­dag het hy tan­nie Bes­sie se kat net vir die grap met sy BSA-wind­buks op die boud ge­skiet. Hul­le het in ’n S­paan­se styl-huis ge­woon.
Hy het graag poet­se ge­bak. As hy ag­ter jou in die ry stap, trap hy jou skoen se ag­ter­kant vas. Of hy klap jou hard teen die ag­ter­kant van jou kop, en as jy om­kyk, is daar nie­mand nie.
Hy was goed in boek­hou en het sy nu­we Ca­sio-sak­re­ke­naar nie saam met sy an­der goed in sy skool­tas ge­bê­re nie.
Hy het dit in sy hemp se bo­sak ge­dra.
Hy het A­di­das Cup-rug­by­toks ge­had, al het hy net twee wed­stry­de vir die vier­de span ge­speel. Hul­le was by Sun Ci­ty se o­pe­ning. JR is sy guns­te­ling-ka­rak­ter in Dal­las.
Ná ma­triek het hy reg­te be­gin swot, maar hy het ná vier maan­de op­ge­skop. La­ter het hy BCom pro­beer swot, tot hy be­sluit het om eers sy diens­plig ag­ter die rug te kry.
Met be­hulp van een van sy pa se vrien­de het hy ná ba­sies ’n stoor­man by die per­so­neel­diens­korps op Voor­trek­ker­hoog­te ge­word, met sy eie Ford Escort 1600 S­port en ’n nu­we Ma­rantz-ho­ë­trou­stel in sy ka­mer in die en­kel­kwar­tie­re. Hy is die een met al die Bar­ry Ma­ni­low-pla­te.
Ná diens­plig het hy ’n sa­ke­man ge­word. Hy is die ou by wie jy ’n jaar­lik­se vyf­dag­va­kan­sie op Bal­li­to ge­koop het wat jy nie kon be­kos­tig nie. Die ou wat in 1994 sy swart tuin­wer­ker ’n di­rek­teur van een van sy maat­skap­pye ge­maak het, son­der dat die tuin­wer­ker daar­van weet.
Hy is die ou wat kri­tiek haat, maar graag kri­ti­seer. Die een wat nie wou bles word nie, die een wat by die 20-jaar-skool­re­ü­nie in ’n Mer­ce­des 450 SL op­ge­daag het, met ’n Ha­wai­se hemp aan, saam met ’n voor­ma­li­ge twee­de prin­ses in die Mej. La­e­veld-skoon­heids­kom­pe­ti­sie.
Hy is die een wat daar­die his­to­rie­se huis in Kerk­straat ge­koop, laat plat­stoot en ’n Tos­kaan­se vil­la ge­bou het. Die man wat sy he­li­kop­ter vir An­gus Bu­chan leen so­dat Bu­chan nie voor en ná sy by­een­koms­te las­tig ge­val moet word nie.
Hy is die man wat nie al­ko­hol ge­bruik nie. Hy ver­kies die be­dwel­ming van mag. Die man wat op die ou end be­sluit het om ’n po­li­ti­kus te word.
Dis hoe ek fop­nuus en pres. Do­nald Trump aan my­self pro­beer ver­dui­de­lik.
Hy ge­bruik nie al­ko­hol nie. Hy ver­kies die be­dwel­ming van mag. Die man wat ’n po­li­ti­kus ge­word het.