Owen Brewster - Geskiedenis Podcasts - 2021
Owen Brewster is gebore in Penobscot County, Maine, op 22 Februarie 1888. Hy studeer aan Bowdoin College, Brunswick, in 1909, en aan die regsafdeling van Harvard Universiteit in 1913. Hy is toegelaat tot die balie en het as advokaat gewerk in Portland, Maine.
Hy was 'n lid van die Republikeinse Party as goewerneur van Maine (1925-1929). 'N Onsuksesvolle kandidaat vir verkiesing tot die sewentigste kongres in 1932; hy is verkies tot die vier-en-sewentigste, vyf-en-sewentigste en ses-en-sewentigste kongresse (3 Januarie 1935-3 Januarie 1941). Brewster is in 1940 verkies tot die Amerikaanse senaat en neem op 3 Januarie 1941 sy sitplek in.
Brewster was voorsitter van die Senaat Oorlogsondersoekskomitee. In 1946 kondig Brewster aan dat hy baie bekommerd is dat die regering $ 40 miljoen aan Howard Hughes gegee het vir die ontwikkeling en vervaardiging van twee vliegtuie wat nog nooit afgelewer is nie. Brewster het ook daarop gewys dat die president Franklin D. Roosevelt sy militêre kundiges oorheers het om die kontrakte aan Hughes vir die F-11 en HK-1 (ook bekend as die Spruce Goose) uit te deel.
Brewster het ook daarop gewys dat Hughes 'versagtende partytjies' vir regeringsamptenare verskaf het. Howard het filmsterretjies $ 200 betaal om hierdie partytjies by te woon. Hulle pligte was om naak in die swembad van Hughes te swem. Julius Krug, die hoof van die War Production Board, was iemand wat gereeld hierdie partytjies bygewoon het. Een kongreslid wat ook gereeld by Hughes se huis was, beweer: "As die meisies tweehonderd dollar betaal word, was hulle te min betaal".
Howard Hughes, beskuldig van korrupsie, het inligting aan joernaliste, Drew Pearson en Jack Anderson uitgelek dat Brewster deur Pan American Airways (Pan Am) betaal word om probleme te veroorsaak. Volgens Hughes probeer Pan Am die Amerikaanse regering oorreed om 'n amptelike wêreldwye monopolie onder sy beheer in te stel. 'N Deel van hierdie plan was om alle bestaande Amerikaanse vragmotors met oorsese bedrywighede te dwing om te sluit of saam te smelt met Pan Am. As eienaar van Trans World Airlines het Hughes 'n ernstige bedreiging vir hierdie plan ingehou. Hughes beweer dat Brewster hom genader het en stel voor dat hy Trans World met Pan Am saamsmelt. Toe Hughes weier, het Brewster 'n smeerveldtog teen hom begin.
Drew Pearson en Jack Anderson het Hughes geglo en het hul eie veldtog teen Brewster begin. Hulle het berig dat Pan Am Bewster gratis vlugte na Hobe Sound, Florida, verskaf het, waar hy gratis by die vakansiehuis van Sam Am Pryor, vakansiehuis, gebly het. Hierdie aanklagte is deur Hughes herhaal toe hy voor die Senaat Oorlogsondersoekskomitee verskyn het. Hy het Brewster ook daarvan beskuldig dat hy hom probeer afpers om Trans World met Pan Am saam te smelt. Brewster het die aanklag ontken, maar dit het gehelp om die aandag af te lei van die aanklag dat Hughes $ 40 miljoen aan staatsgeld vermors het.
Die Komitee vir Oorlogsondersoek in die Senaat het nooit sy verslag oor die nie-aflewering van die F-11 en die HK-1 voltooi nie. Die komitee het opgehou vergader en is uiteindelik ontbind.
In 1950 sluit Brewster by ander regse lede van die kongres aan, waaronder Joseph McCarthy, Richard Nixon, J. Parnell Thomas, Harold Velde, Francis E. Walter, John Rankin, John Wood en Karl Mundt in hul veldtog om "kommuniste" uit openbare lewe. Toe McCarthy beweer dat Drew Pearson 'n kommunis was in 'n toespraak in die senaat op 15 Desember 1950, het Brewster 75 000 eksemplare laat druk en dit aan almal op sy poslys gestuur.
Brewster was 'n sterk voorstander van generaal Douglas MacArthur en het president Harry S. Truman aangespoor om Amerikaanse troepe toe te laat om die Chinese grens oor te steek. Hy het ook voorgestel dat MacArthur toegelaat moet word om atoombomme in die Koreaanse Oorlog te gebruik.
Drew Pearson en Jack Anderson het hul veldtog teen Brewster voortgesit en in die 1952 -verkiesing is hy met 3 000 stemme verslaan.
Owen Brewster is op 25 Desember 1961 in Boston, Massachusetts, oorlede en is later geïnterneer in die Mount Pleasant Cemetery, Dexter, Maine.
My meester se simpatie lê toe by (Howard) Hughes, maar Drew (Pearson) voel gestrand in 'n onbevredigende houding. Dit was sy aard om 'n belangrike rol te speel in die groot politieke twis van die tyd, sy stempel daarop af te druk, om hul uitkoms te help vorm tot voordeel van sy oorsake of die nood van sy vyande. Tog sou hy nie Brewster se kant kies nie en ook nie Hughes se kant nie. Want hoewel Hughes waarskynlik die slagoffer van 'n onsmaaklike bende was, was sy eie gedrag in die aangeleentheid te swak om te verdedig, en hy het nie eers daarteen geveg nie. Drew het gemor oor die lekkasies van elke dag, teruggehou en kyk hoe die ding draai, op soek na 'n handvatsel om dit op te tel.
Op hierdie tydstip in sy verbrokkelde lotgevalle bel Howard Hughes vir Drew uit een van sy weskus -afwykings. Hy beskou Pearson al lank as die vooraanstaande mol van joernalistiek en die man wat die meeste kennis dra oor die Bisantynse kinkels van die sameswerende Washington. En aangesien Drew se animus teen Hughes se pynigers duidelik was, was daar 'n wedersydse belangstelling wat hom aangemoedig het om Drew se hulp en advies in te win.
Hughes het toegegee op oortredings, maar het onskuldig gepleit op misdade. Hy het inderdaad regeringsamptenare en militêre koper geslyp, soms te veel. Dit was nodig, het hy gesê; sy mededingers het dit gedoen, en as 'n relatiewe nuweling wat langtermynbelangstellings en skakels probeer aantrek, moes hy die spel speel om 'n gehoor te kry oor sy voorstelle. Hy het lugvaart nog nooit as 'n geldmaker beskou nie, het hy volgehou; hy was daarin omdat hy 'n passie daarvoor gehad het. Hy het niemand toegegee in sy bemeestering van die donker kunste om geld te verdien nie, soos die astronomiese winste van sy ander besighede toon, maar in die lugvaart het hy $ 14 miljoen in dertien jaar verloor.
Toe kom hy by die punt: drie maande tevore het Brewster probeer om hom namens Pan Am te lobby, maar nadat hulle misluk het, was hulle albei daarop uit om hom te vernietig. Pan Am het groot druk op hom geplaas om Trans World met Pan Am saam te smelt en die plan van die gekose instrument saam te borg. Brewster self het hom in die Mayflower -hotel aan hom gesê dat die ondersoek laat vaar word as hy met Pan Am saamspan.
Senator Brewster was in 1947 voorsitter van die kragtige ondersoekkomitee van die Senaatoorlog. Hy was ook die boesemvriend van Pan American Airways. Brewster en Pan American wou hê dat Howard Hughes se TWA sy oorsese lyne met Pan Am moet konsolideer. Dit het Hughes geweier om te doen. Waarna Brewster Hughes ondersoek het, en gedurende die tydperk toe hy voor die Brewster-senaatskomitee was, is Hughes se telefoondraad en dié van sy prokureurs getik, blykbaar onder die leiding van Henry Grunewald, wat erken dat hy op verskillende tye telefoondrade nagegaan het vir Pan American Airways.
Grunewald en ander ontken dit. Tog is dit die gevolgtrekking waartoe senatore gedwing word om te kom. Geen wonder dat sakelui wat na Washington kom, bekommerd is oor telefoniese gesprekke nie. Hulle weet nooit wanneer een of ander mededinger, miskien met die samewerking van 'n senaatskomitee, luister nie. Tog is dit veronderstel om die hoofstad van die VSA te wees, nie Moskou nie.
My eerste ontmoeting met Hughes was wonderlik genoeg, gegewe my beperkte ervaring as Drew se inwonende kenner van die Senaat. Hughes wou my advies hê, hoe nederig ook al, oor die stryd teen Maine Senator Owen Brewster, 'n rakker wat hom voorberei het om 'n politieke breë kant teen die industriële ryk van Hughes af te dank. Hughes moes twee revolusionêre vliegtuie vir die Pentagon gebou het-'n spioenasievliegtuig met die naam F-II, en 'n reuse-laaghoutvliegtuig met die bynaam "Spruce Goose". Dit was twee oorlogskontrakte wat die belastingbetalers $ 40 miljoen gekos het. Nou was dit 1947, die oorlog was verby, en Hughes het nog nie een van die vliegtuie klaargemaak nie.
Gewoonlik sou Drew's meule 'n probleem gewees het - 'n verdedigingskontrakteur wat die belastingbetalers bedrieg, wenke van politieke toutrek, twee projekte wat oor die begroting loop. Maar Drew het homself oortuig dat Hughes en sy ontwerpers hul bes gedoen het om die twee vliegtuie wat amper gereed was om te vlieg, te ontwikkel. Hughes, 'n passievolle vlieënier en uitvinder, het 'n onherstelbare emosionele belegging gehad in beide projekte wat die kontrakte te bowe gaan. Hy het persoonlik die koste -oorskrydings geabsorbeer.
Die ware verhaal in Drew se oordeel was Brewster se motief. Sy politieke gewere was gemik op die F-II en die Spruce Goose. Maar sy doelwit was Trans World Airlines, en sy doel was om die meerderheidsaandeelhouer, Howard Hughes, te belaster. Brewster was die belangrikste waterdraer in die senaat vir die mededinger Pan American Airlines. Die twee reuse van die lug het dit uitgedink vir die alleenreg om internasionale roetes uit die Verenigde State te vlieg. Ingevolge 'n regulerende skema wat die 'gekose instrument' genoem word, word een lugdiens gekies om die internasionale roetes te vlieg en sal dit deur die belastingbetalers gesubsidieer word. Brewster dring deur 'n wet om Pan Am die wêreldwye monopolie te gee, en Hughes staan ​​hom in die pad.
Gedurende hierdie dae het ek probeer om Brewster se sterk- en swakpunte te ondersoek met iets van die objektiwiteit van 'n mops wat die ringgewoontes van sy volgende teenstander bestudeer. Ek het eers gesoek na die persoonlike swakhede wat Drew my geleer het om by 'n teëstander te koester: oorweë ydelheid, stompheid, verslawing aan troos vir die skepsel, 'n neiging tot alkoholiese onverskilligheid, die nalatige strewe na venyn.
Ek het niks gevind nie. Brewster was pretensieloos en gedissiplineerd in uiting. Hy het glad nie gedrink nie, of selfs gerook, en in sy verhouding met die sekretaris van die Capitol Hill wat gereeld gebruik word, het ek geen afwyking gevind van die strengste kode van ridderlikheid nie. Sy daaglikse roetine was 'n streng model van harde werk; sy lewe tuis was spaarsamig. Selfs sy twee strafbare aflate het 'n reddende genade oor hulle gehad: die sakevliegtuie is ongetwyfeld gewaardeer vir die werktyd wat hulle hom gered het, en toe hy Sam Pryor se Hobe Sound -lodge vir Thanksgiving -vakansies besoek, het hy sy eie kalkoen gebring en die plek skoongemaak daarna op. Sover ons spioene kon vasstel, was sy nagrus in sy Mayflower Hotel -woonstel beperk tot wasgoed was; Nylon was-en-dra hemde is onlangs bekendgestel en Brewster het een gekoop; elke aand het hy sy wit hemp uitgewas, dit opgehang om droog te word en die volgende oggend weer aangetrek, gereed om onberispelik die Washington -kragstruktuur in die gesig te staar. Sulke mans maak nie maklike teenstanders nie.
Dit was Brewster wat my die voordele gewys het om lelik gebore te word. Lelik was hy-biljartkaal bo-op, vrolik-oë, vleisagtige lippe, 'n voorkoms donker en somber. Vir hom sou die stembus die minste waarskynlike springplank na sukses gelyk het. Tog het hy sy onregverdige las deur die Maine -wetgewer gedra om goewerneur van sy staat te word, en daarna kongreslid, senator, voorsitter en 'n mag in die nasionale Republikeinse rade. Dit moes die innerlike meerderwaardigheid weerspieël wat die onvriendelike lot kan koester - die kompenserende vergroting van die brein, volharding, bedrog, deursettingsvermoë. Op die harde toetsveld van tallose spreekkamers, komiteekamers en rookgevulde kamers, het hy op een of ander manier daarin geslaag om die koue van sy gesig te verwarm, om oor sy fisiognomie te seëvier deur die eienskappe wat hy na die spreekkamer en die konferensietafel gebring het.
Brewster Mansion is 'n hoë styl Gotiese herlewingshuis, gebou deur Frederick W. Bunnell, waarskynlik vir Simeon Porter se ontwerp, vir Anson A. Brewster. Groot sandsteenblokke is wyd deur die gebou gebruik. Dit is die enigste Gotiese herlewingshuis in die Western Reserve.
Anson A. Brewster was een van die vroegste entrepreneurs van Hudson, wat, benewens die Brewster -winkel, ook verskeie hoofstraatgeboue en die grond wat Brewster's Addition geword het, besit het. Hy het verwag dat hierdie groot herehuis een van die vele elegante meenthuise sou wees in die groot metropool Hudson wat sou ontwikkel met die koms van die spoorweë.
Let op die druppelwerpe op die vensters, die lansetvenster op die tweede verdieping, die ingangsmotief met twee verdiepings, met minarette en klein ui -koepels, die kwartfolies in die voordeur.
Oorspronklik behoort hierdie hele hoekeiendom, gemerk deur Brewster Store, Brewster Mansion, Christ Church Episcopal, en die parkeerarea aan die agterkant (altesaam 'n driekwart hektaar) aan Owen Brown, vader van die afskaffer John Brown. Die eerste huis van Owen was 'n houthuis, wat in 1825 op hierdie perseel vervang is deur 'n groot raamhuis. Die huis het in 1842 tot op die grond afgebrand.
Hierdie gebou is in 1982 opgeknap deur die argitek Allan Sveda, wat vyf kaggels ontbloot het, die mantels herbou het, ooreenstem met die bestaande Gotiese herlewingshoutwerk en die breë populiervloere herstel het. Die houtstoepe langs die ingang, kompleet met Tudor -boë en lambrande, is in 1984 gerestoureer. Dit word nou as 'n kantoorgebou gebruik.
Die dood van Owen Brewster, sestienjarige seun van die voormalige goewerneur en mev. Ralph O. Brewster, het skielik Saterdagoggend by hul huis in Zion's Hill Road 37 plaasgevind ná 'n paar dae se siekte met griep.
Owen, wat hul jongste seun was, was lid van die junior klas van die N. H. Fay High School en lid van die basketbalspan, en speel slegs 'n week voor sy dood 'n wedstryd. Hy was 'n Eagle Scout, lid van die High School en All Maine orkeste, 'n talentvolle violis, lid van die debatspan van die High School en 'n besonderse geleerde. Hy was 'n lieflike persoonlikheid, 'n jong man wie se ontydige heengaan diep betreur word deur 'n wye vriendekring.
Behalwe sy ouers word hy oorleef deur 'n ouer broer, Charles F. Brewster. Begrafnisdienste is Maandagmiddag om 2 uur in die familiehuis gehou met baie vriende van die familie daar. Die Christelike Wetenskapdiens is gelees deur George Eames van Bangor, ook die pligsdiens by die Mount Pleasant -begraafplaas. Die draers was skoolmaats, Wendell Brewster, Shirley Carter, Richard Bither, Stanford Blake, William Metz, Harvey Hatch en Gilbert Bucknam.
Onder diegene uit die stad om die dienste by te woon, was Clifton M. Foss, Charles P. Foss en mev John Pennell van Portland mnr. En mev. Haven Sawyer, Charles Murray, Chas. Herbert Smith, Simeon F. Sawyer, mev. Wm. Sawyer, mev Bowden Nealey, C. O. Pozzy, Paul Carver en Roy Upton van Bangor Roy C. Haynes van Ellsworth en meneer en mev Charles Dustin van Corinna.
Die stad Brewster
Fotokrediet: Florida Photographic Collection, 1920's – The Brewster kragstasie
Die stad Brewster is in 1910 gestig om die werkers destyds te huisves wat die dag by die nabygeleë fosfaatmyn gewerk het. Die myn, wat deur American Cyanamid bedryf is, was ure weg van die naaste dorp geleë. Die stad is gebou en verwag dat al die werkers daar sou woon; daar is in die behoeftes van die stad voorsien, insluitend skole, 'n bioskoop, mediese kliniek, poskantoor en swembad. Aangesien afsondering destyds 'n probleem was, het blankes in 'n deel van die stad suid van die myn gewoon, terwyl swartes in 'n deel in die ooste gewoon het.
In die 1960's het die maatskappy beplan om die myndorp te sluit en die werkers 'n keuse gebied dat die inwoners hul huise kan koop en verhuis, anders word die huis gesloop. Baie het hul huise teen lae pryse gekoop en na die naaste dorpe Ft. Meade, Bartow en Mulberry. Die stad is amptelik in 1962 gesluit en hoewel 'n groot deel van die stad daarna gesloop is, het die droogaanlegte, winkels, hoofkantoor en chemiese aanleg oorgebly. In 1976 is 'n myn in Fort Lonesome gebou en die paar funksionele strukture in Brewster is daarheen verskuif.
Die akte aan die stad is aan die staat Florida oorgedra vir 'n gedeeltelike betaling van 'n vonnis teen American Cyanamid vir skade aan die omgewing.
In 2008 is gevind dat die onderneming wat die eiendom besit het, Mosaic Co., 'n fosfaat- en potasprodusent, die rookstok en omliggende strukture met doringdraad omhein het. 'N Ruk later is stootskrapers en vragmotors in die omheinde gebied waargeneem.
Eerste filmteater in Putnam County
Die burgers van Putnam County was baie opgewonde toe die eerste bioskoop van die provinsies oopgemaak is. Die New Brewster -teater, geleë in Main- en Parkstraat, het sy deure in 1923 geopen. Kaartjies vir volwassenes was slegs dertig sent. Die teater is opgeknap en het in 1935 die Cameo/Ritz geword, maar in 1939 gesluit weens die groot opening van die nuwer groter teater in Hoofstraat 63. Hierdie nuwe bioskoophuis het twee skerms en sitplekke vir meer as 500 mense. Die nuwe filmhuis genaamd Cameo het die plek geword om in Putnam te gaan fliek totdat die Carmel Theatre Multiplex in die nuwe Putnam Plaza in die nabygeleë Carmel sy deure in die vroeë sewentigerjare oopgemaak het. Die teater het gebeure soos middernagvertonings van die Rocky Horror Picture Show aangebied. Tog het die Cameo in Brewster die gemak behou om na die flieks te gaan en dan na die nabygeleë Bob's Diner te stap vir 'n laat peuselhappie sonder om die stad te verlaat.
Die Cameo -teater is weg, maar nie vergeet nie. The Cameo was die eerste filmhuis wat in Putnam County gebou is. Hierdie teater het in 1939 geopen en in 1997 gesluit. Die goeie nuus is dat 'n nuwer teater, The Empire Cinema, minder as twee kilometer op die pad op Roete 22 is.
Teenstand teen Howard Hughes
Brewster het onder die nasionale aandag gekom vanweë sy verset teen die kommersiële belange van Howard Hughes, destyds die rykste persoon in Amerika. Brewster was voorsitter van 'n spesiale senaatskomitee wat ondersoek instel na verdediging tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy beweer sy kommer dat Hughes $ 40 miljoen van die ministerie van verdediging ontvang het sonder om die vliegtuig wat hy gekontrakteer het, te lewer, maar Brewster het moontlik 'n bybedoelings gehad. Terloops, Hughes het gesê dat die H-4 Hercules baie duurder kos, en die saldo kom uit sy eie fondse.
Hughes het die ondersoekende Brewster aggressief beveg en beweer korrupsie van Brewster. Herinneringe deur die regterhand van Noah Dietrich en die gesindikeerde rubriekskrywer Jack Anderson het Brewster elk geskets as 'n boodskapseun vir Juan Trippe en Pan American World Airways, wat volgens Dietrich se woorde 'n boodskapseun vir Juan Trippe en Pan American World Airways was. draer internasionale lugmonopolie vir die Amerikaanse film The Martin Scorsese Die vlieënier Brewster (gespeel deur Alan Alda) vertoon op dieselfde manier as korrup en in die sak van Pan Am, die mededinger van Hughes se TWA. Hughes het gerugte versprei oor Brewster se noue verbintenis met Pan Am en beweer dat hy gratis vlugte en gasvryheid ontvang het in ruil vir wetgewing soos sy wetsontwerp om die regering se goedkeuring vir TWA -vlugte oor die Atlantiese Oseaan terug te trek.
In 'n senaatverhoor wat die land elektrifiseer, herhaal Hughes sy beskuldigings dat Brewster 'n einde aan die ondersoek van die senaat beloof het as Hughes instem om TWA met Pan Am saam te smelt. (Dietrich het geskryf dat Hughes, in 'n poging om tyd voor die verhoor te staan, sover gegaan het om met Trippe oor so 'n samesmelting te onderhandel.) In reaksie hierop het Brewster, wat deur die bewerings gesteek is, afgesien van die voorsitter van die ondersoek en geword in plaas daarvan 'n getuie voor die komitee - wat Hughes ook toegelaat het om Brewster direk te ondervra. Brewster het Hughes se bewerings ontken en verskeie teen-eise gemaak, maar teen die tyd dat die verhoor geëindig het, het Brewster se reputasie groot skade gely. Paradoksaal genoeg het Hughes, vir al sy rykdom, oorgekom as wat Dietrich beskryf as die 'outjie' wat 'teen die stadsaal veg en wen'. 
In 1952 het Hughes hard gewerk om die politieke ondergang van Brewster te verseker, en die destydse goewerneur van Maine, Frederick G. Payne, oorreed om hom uit te daag vir die benoeming van die Republikeinse senaat. Gewapen met feitlik onbeperkte veldtoggeld van Hughes, betwis Payne Brewster se verbintenis met McCarthyism en rassistiese groepe, en neem ook Hughes se bewerings dat Brewster korrup is, aan. Dit het daartoe gelei dat die ongewone nederlaag van 'n huidige senator in sy eie primêre Payne slegs een termyn sou duur, wat in 1958 deur Ed Muskie verslaan is.
Danksy die herlewing van 'Punky Brewster', weet ons nou waarom die ma van Punky Brewster haar verlaat het.
Die vraag hoe Punky Brewster 'n weeskind beland het, is 'n vraag wat ons gedink het nooit beantwoord kan word nie. Maar nou, met die herlewing van die Pou, het ons uiteindelik geleer waarom Punky se ma haar alleen gelaat het toe sy net 7 was.
Daar was baie teorieë dat die ma van Punky geestelik siek was, maar die program kon dit nie op 'n ligte en kindervriendelike manier verduidelik nie, sodat die produsente eenvoudig oorgegaan het na wat gebeur het.
Die waarheid, wat ons leer in die Punky Brewster herlewing, is nie ver daarvandaan nie. Punky se ma was 'n alkoholis, en daarom het sy al die jare gelede Punky laat vaar.
Ons leer dit in die seisoenfinale, terwyl Punky probeer om 'n afsluiting met haar ma te kry. Alhoewel Punky hierdie sluiting kry, laat dit baie deure oop oor hoe Punky en haar ma se verhouding moontlik in seisoen 2 kan vorder.
Owen Brewster - Geskiedenis
Theodore Allen Young is gebore in Chatham, Massachusetts in 1900. Hy verhuis saam met sy gesin na Orleans toe hy drie jaar oud was. Hy was 'n lid van die Vrymesselaarsaal in sy gemeenskap. Hy het sewe jaar as bestuurder by Nickerson Lumber gewerk en daarna 'n visserman geword wat seekos oes.
Onderhoud van 14 Februarie 1978 met Elizabeth Woodman, wat haar ervarings in die Lighuisdiens beskryf. Een snit aan die einde van die band word verdraai, maar dit is steeds hoorbaar.
Notas: The Tales of Cape Cod Oral History Collection is gehuisves in die William Brewster Nickerson -argief in die Wilkens -biblioteek by Cape Cod Community College in West Barnstable, Massachusetts. Vir meer inligting oor die versameling, kontak die Nickerson Archives, http://www.nickersonarchives.org/.
Tales of Cape Cod -onderhoud met Heaton Vorse, inwoner van Provincetown.
Kaptein Oliver beskryf vangvisvangs, vroeë twintigste eeu, Provincetown, die Shaw Fund for Mariner's Children, en sy ervarings om Ernie Pyle te hengel.
Deur op die "Ek verstaan" Met die knoppie erken u dat die Voices Oral History Archives openbare toegang bied tot 'n wye verskeidenheid rekeninge, insluitend historiese materiaal, wat aanstootlike taal of negatiewe stereotipes kan bevat.
Voices Oral History Archives wysig of verifieer nie die akkuraatheid van materiaal wat aan ons voorgelê is nie. Hierdie onderhoude word aangebied as deel van die historiese rekord. Die menings wat in die onderhoude uitgespreek word, is slegs dié van die ondervraagde.
Die onderhoude hier is slegs aan die publiek beskikbaar gestel nadat die onderhoudvoerder bevestig het dat hulle toestemming van die ondervraagde verkry het.
Reeks 1 (M200.01): Vroeë jare, 1909-1924, 2.5 Lineêre voete
Bevat briewe en 'n paar kantoorlêers uit Brewster se advokaatpraktyk in Portland, Chapman en Brewster, waaruit hy sy politieke loopbaan begin het. Hy word lid van die Maine-wetgewer in 1916 en 1918, en van die Maine-senaat in 1922. Sommige lêers in hierdie groep het betrekking op wetgewende inisiatiewe rakende ouderdomspensioene. Ander lêers is persoonlik. Rekords dateer van 1916-24. Die grootste deel van hierdie lêers is verwyder deur vorige versamelaars. Bevat 'n groep persoonlike briewe van 1909-1910.
Subreeks 1 (M200.01.01): Vroeë jare: briewe, 1909-1911, 0.5 Lineêre voete
Bevat 'n groep persoonlike briewe van vriende, baie van Bowdoin College en familielede. Onderwerpe sluit godsdiens, persoonlike verhoudings en politieke gedagtes in. Bevat die enigste konsentrasie van persoonlike materiaal in die versameling.
Alfabeties gerangskik volgens die naam van die outeur.
Subreeks 2 (M200.01.02): Vroeë jare: algemene lêers, 1916-1924, 2 lineêre voete
Hierdie reeks bevat 'n onvolledige stel lêers uit hierdie fase (1916-24) van Brewster se loopbaan. Dit bevat korrespondensie en 'n paar kantoorlêers uit Brewster's Portland -prokureurspraktyk, Chapman en Brewster. Sommige lêers, uit Brewster se diens in die Maine State Legislature, het betrekking op wetgewende inisiatiewe oor ouderdomspensioene. Ander lêers is persoonlik.
Diverse toesprake [adresse]
The American Party (Moses King, Jr., Organiseerder)
[Korrespondensie] Afskrifte van briewe, Februarie- Junie 1924
[Korrespondensie] Briewe - Januarie 1924
[Korrespondensie, Maart, 1923]
[Korrespondensie] Mnr Sanderson se briewe
Re: Wetstoepassing (lêer: Q3 vertroulik): bevat materiaal van Klu Klux Klan
Wetgewing 1920-1921 038 Wetgewende aangeleenthede
Verteenwoordigers 1918-19 Verw. na Maine Wetgewer
Rep. Aan die wetgewer 1916-1917
Wetgewende aangeleenthede 1922-23
Wetgewende veldtog 1922 Staatsenaat is van belang
Verteenwoordiger by die Wetgewer 1921
Maine Press Clipping Bureau - Knipsels
Baie geluk met die benoemings
Partytjieplatform en persoonlike platform
Letters Re Onttrekking [Primêr]
Diverse 1924 [Primêr]
uit Mr. Brewster's Bags 1924 [Primêr]
Onreëlmatighede - gegewens (1924 regeringslêers) [Primêr]
Openbare skole en grondwet
Re: Godsdiensonderrig en die openbare skole (adresse)
Godsdiensonderrig in skole
Nie -sektariese akademici - Rockland -adres
Staatshulp vir sektariese skole
Belasting in die staat Maine
Algemene pamflette uit bokse 1-2
Reeks 2 (M200.02): Goewerneurspapiere, 1924-1929, 46 Lineêre voete
Hierdie groep lêers vorm die grootste deel van die materiaal wat tydens Brewster se gubernatoriale loopbaan (1924-29) geskep is. Die kantoor van die goewerneur het lêers onder verskillende opskrifte gehou: algemene lêers vir daaglikse kantoorgebruik, politieke afspraakdossiers, publisiteitsdossiere en veldtog- en primêre lêers. Dit is voortdurend bygewerk en ingeskakel gedurende die vyf jaar wat Brewster die veldtog vir en as goewerneur bestee het. Hy het verskillende tipes verwysingsmateriaal versamel en gebruik: statistieke, verslae, lyste, agtergrondleesstof, koerantuitknipsels en ander bronne.
Hierdie materiaal verteenwoordig Brewster se pogings om die ekonomiese welvaart van Maine te ondersteun en te verhoog. Die Interstate Commerce Commission en Maine State Highway Commission het saamgewerk om belangrike handels- en nywerheidsontwikkelings gedurende hierdie tyd te bereik. Die Maine State -gevangenisstelsel, vis- en wildagentskappe en die skeepsvaartbedryf het ook baat gevind by die poging van goewerneur Brewster. Boonop was hy 'n aktiewe deelnemer en organiseerder van die jaarlikse konferensies van goewerneurs, wat sowel goewerneur Brewster as die staat in die kollig geplaas het.
Af en toe word verwys na die Ku Klux Klan in vroeë korrespondensie. Alhoewel daar geen direkte bewyse was nie, was daar 'n algemene gevoel dat Brewster 'n lid was. 'N Vroeë brief van Percival Baxter, die vorige goewerneur, erken hierdie sentiment en spoor Brewster aan om afstand te neem van die organisasie.
Subreeks 1 (M200.02.01): Goewerneurspapiere: algemene lêers, 1924-1929, [A-Gov], 7 Lineêre voete
Hierdie groep algemene kantoorlêers vorm die grootste deel van die inligting wat daagliks tydens die administrasie van die goewerneur gebruik is, en dieselfde groep is gedurende die vier jaar oor twee termyne (1924-28) opgedateer en ingeskakel. Belangrike temas van die administrasie sluit in die werk van die Maine State Highway Commission (insluitend die inwyding van die Piscataqua Memorial Bridge), die Interstate Commerce Commission, die werk met die Maine State Gevangenis (waaroor hy in 1928 'n verhoor versoek het om vermoedelike ongerymdhede te ondersoek), vis en spelagentskappe, die skeepvaartbedryf in Maine en die deelname van Brewster aan die nasionale goewerneurskonferensies.
Een van die bekendste gebeurtenisse van die administrasie was die terugkeer van die vlag van die Konfederale Burgeroorlog na die suidelike state waaruit hulle gevange geneem is.
Alfabeties gerangskik volgens onderwerp.
'N Oorspronklike lys lêers bestaan ​​aan die begin van die algemene lêerreeks.
[oorspronklike 1928 lys van algemene lêers in die goewerneurskantoor]
Adresse - Verklarings - Bulletins
Afsprake - Gelukwense en opmerkings in die algemeen
1927 Afsprake - Gelukwense en opmerkings vir en teen
Aanstellings deur die kongresafvaardiging
Afsprake - Declinations - 1928
Afsprake met goewerneur Brewster
Afsprake geplaas en bevestig 1925
Afsprake geplaas en bevestig 1926
Afsprake geplaas en bevestig - 1927
Afsprake 1928 (Jan.-Junie, inc.)
Afsprake 1928 (Julie - Des., Inc.)
Afsprake (huidige maand)
Afsprake, spreek (Declinations) 1927
Afsprake, praat - toekoms
Afsprake, praat - huidige maand
Organisasies en verenigings
Motor - toestemming om te gebruik as .10c 'n myl
Bates -debattoer (regoor die wêreld)
Baxter se toespraak oor finansies
Beetsuiker en Mieliesuiker
Blaine House gasteboek, 1925 8 Januarie - 1928 31 Desember
Blind - instellings vir, ens.
Brewster, Ralph O.- Diverse korrespondensie
Goewerneur Brewster - Misc. 1928
Brewster, Ralph O. - Nasionale veldtog 1930
Brewster - Persoonlike items OB#9
Brewster, Ralph O. - Republikeinse staatskampagne - herfs van 1930
Brewster toesprake, artikels, verklarings, aankondigings, ens. 1924-1926-1928
Gesertifiseerde afskrif 1927 Primêr
Veldtog vir verkiesing - 1926 (Antwoorde op briewe van [gelukwensing] wat aan lede van die wetgewer van 1927 gestuur is