Versindaba » Blog Archive Marlies Taljard. Verwerking of transponering? : Versindaba
Sunday, July 29th, 2012 | Binneblik, Marlies Taljard.
4 Kommentare op "Marlies Taljard. Verwerking of transponering?"
July 30th, 2012 at 09:00
@ Marlies, dankie vir jou genuanseerde blik op die verskil tussen verwerking van 'n teks en intertekstualiteit, oftewel die gebruikmaking van 'n bestaande teks as bronteks tot verryking van die nuwe eindteks. Alhoewel Pieterse nie die woord "vertaling" gebruik m.b.t. Vos se bundel nie, word dit wel sterk geïmpliseer met "…noemenswaardige verbeterings op die strak, letterlike vertalings…"
July 30th, 2012 at 14:11
@Carina, dankie vir jou reaksie daar uit die verre Europa. Dit is inderdaad so dat interpreteerders soms slegs raaksien dat 'n interteks gebruik is, maar nie die doel daarvan behoorlik verreken nie. Sodoende gaan 'n groot deel van die betekenis soms verlore.
August 5th, 2012 at 06:55
MARLIES, Dankie vir jou ontginning van hierdie tekste en gedigte en die verskille tussen vertaling en transponering, ens. Toe ek, oor die 30 jaar geled, hierdie verhaal van Enkidu in La Rousse raakgelees het was ek diep geraak- ook oor hoe tydloos argitiepese verhale is.
Terwyl ek aan 'n beeld- wat ek Core Sample en later Tydspoor genoem het, gewerk het, het ek weereens die verskil tussen visuele en geskrewe beelde besef. Visueel is die verhale van die mens op grotwande op kleitablette , in klei en been beelde vasgelê, vir oor die dertig duisend jaar en het baie daarvan oorleef tot nou toe. Orale gedigte en verhale moes die verweer van taal oorleef, hoe 'n taal soos 'n slang vervel; ou woorde afskud en nuwe woorde uitgroei. Geskrewe taal is slegs sesduisend jaar oud. Om toegang tot daardie tekste te hê is ons afhanklik van vertalings en transponerings, interpretasies en die drif om hierdie tekste te laat oorleef.Dat kleitablette dit meer standvastig laat oorleef het was baie goed.
Ek wil beslis Cas Vos lees.
Ek het jou ontginnings van Erlkönich net so geniet. Altyd lekker om jou bydraes te lees.
August 6th, 2012 at 15:46
Evette, jou kommentaar is baie kosbaar! Jy is SO reg oor die argetipiese aard van die oerverhale, veral ook dié wat in grotte en op kleitablette verewig is. Ek dink die groot verskil tussen die verhale wat in beeld vasgelê is en die woord-verhale, is dat verhale in hulle orale vorm steeds vernuwe en aanpas by tersaaklike omstandighede, maar wanneer hulle neergeskryf word, versteen hulle. Daarmee wil ek nie sê dat hulle nie meer (as argetipiese stof) iets vir ons kan sê nie, maar slegs dat hulle die vermoë verloor om te groei – baie soos stalagmiete en stalagtiete wat versteur word. Want in wese beteken die neerskryf van verhale dat hulle op 'n moment in tyd gestol (en versteur) word.Ek kan nie help om soms te wonder wat ons sou gehad het as die verhale toegelaat is om in die volksmond voort te leef.
Jou kuns waarin jy die beeld en die woord versmelt, verleen natuulik 'n baie interessante dimensie aan beide die woord- en die beeldkuns. Ek is gek daarna – soos jy kan dink!!