Die troebadoers het hoofsaaklik ses genres beoefen, nl. die canso d'amor ('n Provensaalse liefdeslied wat meestal bestaan het uit 5 tot 7 strofes van 'n gelyke aantal versreëls, gevolg deur 'n envoi); die pastorela (idilliese lied; dit was 'n kort narratiewe gedig); die alba (oggend- of wagterlied, wat in Duits die Tagelied genoem is); die tenso ('n strydgedig wat bestaan het uit 'n dialoog tussen twee digters – of tussen 'n digter en fiktiewe teenstander; die onderwerpe van bespreking was die liefde, politiek en literêre kritiek); die partimen of jeu parti (dialoogliedere, waarin die een digter met 'n hipotese kom wat deur die tweede digter verdedig of gekritiseer word) en laastens die sirvente ('n satiries-politiese lied).