Blote aansesigheid van 'n selfoon belemmer prestasie | Psigotydskrif
HomeArtikel van die dagBlote aanwesigheid van selfoon belemmer prestasie
Februarie 16, 2017 Psigotydskrif Media Korrespondent Artikel van die dag, Sosiale netwerke en die Internet 0
Die blote aanwesigheid van 'n selfoon belemmer sosiale interaksie en prestasie op neurosielkundige toetse, het navorsers bevind.
Mobiele fone het landlyne grootliks vervang. Die omvang van selfoongebruik is duidelik indien in ag geneem word dat daar na raming in 2015 reeds 80 miljoen aktiewe selfone in Suid-Afrika was, wat beteken dat die gemiddelde Suid-Afrikaner toe reeds 1.5 aktiewe selfone besit het. Daar is ook bevind dat selfoonafhanklikheid 'n wesenlike probleem is onder Suid-Afrikaanse tieners. Dit gaan gepaard met vertraagde emosionele en opvoedkundige groei en onttrekkingsimptome, net soos by middelafhanklikheid die geval is.
Bo en behalwe die negatiewe psigo-emosionele invloed van selfone, beïnvloed selfone ook kognitiewe funksionering negatief. Tydens 'n selfoongesprek word 'n mens se aandag verdeel. Dit belemmer bv. bestuursvermoë aansienlik. Selfs wanneer 'n selfoon net in jou teenwoordigheid gebruik word, belemmer dit kognitiewe funksionering omdat jy onwillekeurig inluister en betrokke raak. Die afname in kognitiewe funksionering kan waarskynlik daaraan toegeskryf word dat jy jou aandag van een taak na 'n ander moet verwissel en gevolglik moet beskikbare bronne tussen verskeie take verdeel word.
Navorsers het nou bevind dat die blote aanwesigheid van 'n selfoon wat binne sig neergesit word kognitiewe funksionering belemmer tydens verstandelik veeleisende visuele take. Navorser Jun-ichiro Kawahara van Kohhaido Universiteit het die invloed gemeet wat die aanwesigheid van 'n selfoon uitgeoefen het op die vermoë van 40 deelnemers aan hiedie studie. Die proefpersone is verdeel in 'n mobiele foon- en 'n kontrolegroep.
'n Mobiele foon wat nie aan enige van die deelnemers behoort het nie, is langs 'n rekenaarskerm geplaas. Die deelnemers moes teiken-karakters tussen ander karakters op die skerm identifiseer. Die navorsers het die tyd gemeet wat dit hulle geneem het om die karakters op te spoor. Vir die kontrole groep is 'n notaboekie wat dieselfde grootte as 'n selfoon is, langs die rekenaarskerm geplaas. Daarna moes die deelnemers 'n vraelys voltooi om aan te toon hoe gereeld hulle die internet gebruik en hoe belangrik dit vir hulle was.
Die resultate het getoon dat die mobiele foon groep langer geneem het om die teiken karakter op te spoor. Die navorsers kom tot die gevolgtrekking dat hul aandag outomaties afgelei is, wat kognitiewe funksionering belemmer het. Die invloed was meer opsigtelik by persone wat ongereeld die internet gebruik het.
Die navorsers is van mening dat mense outomaties aangetrek word deur 'n selfoon en dat daar individuele verskille is in hoe hulle dit probeer ignoreer. Kawahara sê dat die blote aanwesigheid van 'n selfoon die aandag aflei by ongereelde internet gebruikers. By die gereelde gebruikers kon die selfoon moontlik as 'n ruimtelike leidraad dien van waar hulle visuele stelsel die teiken begin soek.