Dan is die gras droog en wintergeel, maar die lemoenbome is donkergroen en sit vol skel oranje vrugte. ’n Lemoen is vir my die uiteindelike higiënies en nuttig verpakte, heeltemal natuurlike padkos: ’n verruklike fles gepreserveerde sap en voedingstowwe. Daar was reeds vertalings in Engels, Frans, Duits en Italiaans. ’n Ander bepalende faktor was die beleid en aanmoediging aan die RAU om in alle vakke die Afrikaanse vakterminologie uit te bou. Maar meer as alles soek ek, Cas Vos, die één gedig wat hierdie bundel móés bevat het, die mees onskuldige, rein, veelvlakkige, digterlik briljante Christus-gedigte in die ganse Afrikaanse letterkunde: D.J. Opperman se ‘Sondag van ‘n kind’. Dis verstommend (!) hoe vinnig en universeel poësie as radikale stelling van gedeelde menswees ‘n brug kan wees tussen uiteenlopende belewenisse van die ‘werklikheid’, en as herbevestiging van essensiële waardes verby demagogie en manipulering en selfs onbegrip. In Antjie Krogg se A Change of Tongue is daar ‘n pragtige beskrywing waar sy (as tiener)een nag alleen in die rondawel na haar ma se plaat van Erlkonich luister soos gesing deur Dietre Fisher Diskau (spelling?)- vol passie en drif.