Motivering van gedrag, aktiwiteit en persoonlike ontwikkeling - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Persoonlikheidsmotivering - dit is die impuls wat ons tot aksie stoot. Onder die motivering verstaan ​​ook die individu se vermoë om effektief en doeltreffend aan hul behoeftes te voldoen.
Persoonlikheidsmotivering in sielkunde is 'n dinamiese proses wat psigofisiologiese meganismes insluit wat 'n persoon se gedrag bepaal en sy stabiliteit, rigting, organisasie, aktiwiteit bepaal.
Maslow se motivering en persoonlikheid
In sy werke verwys Abraham Maslow op die verhouding van motivering na die feit dat 'n mens altyd 'n skepsel is. Hy het selde 'n gevoel van volkome tevredenheid, en as hy dit doen, lyk dit nie lank nie. Om een ​​begeerte te bevredig, ontstaan ​​'n ander dadelik, die derde en so eindeloos. Aanhoudende begeertes is 'n kenmerkende kenmerk van 'n persoon, en dien ook as 'n motivering deur hul lewens. Die uiterlike manifestasie van een private motief hang dikwels af van algehele tevredenheid, sowel as ontevredenheid met die behoeftes van die organisme. As 'n persoon byvoorbeeld honger of uitgeput is van dors, as hy daagliks deur aardbewings of oorstromings gedreig word, as hy voortdurend ander mense se haat voel, sal hy nie die begeerte hê om 'n prentjie te verf, mooi aantrek, sy huis te versier nie.
A. Maslow beweer dat die veelvoudige motivering van gedrag die persoon rig. Ter ondersteuning hiervan is fisiologiese studies van eet- of seksuele gedrag. Sielkundiges weet dat dieselfde gedragspraktyk dikwels 'n verskeidenheid impulse uitdruk. Byvoorbeeld, 'n persoon eet om honger uit te skakel, maar daar is ander redes. Soms eet 'n persoon ander behoeftes. Om intiem betrokke te wees, voldoen die persoon nie net aan 'n seksuele neiging nie. Sommige beweer hulself; ander voel krag, voel sterk; Ander soek simpatie en warmte.
Motivering van individuele gedrag
Die motivering van 'n persoon se gedrag, gekondisioneer deur die aktualiseerde behoefte om sekere senuweestrukture op te wek, word veroorsaak deur die gerigte aktiwiteit van die organisme. Kognitiewe, voedsel-, seksuele, beskermende sowel as ander vorme van motivering kan dus ontstaan. Uit die motivering in die gedrag van die individu hang af van die begin in die serebrale korteks sensoriese opwinding, sowel as verswakking of versterking daarvan.
Die effektiwiteit van 'n eksterne stimulus kom van beide objektiewe eienskappe en motivering. 'N Volle lyf reageer nie op aantreklike kos nie. Eksterne stimuli word in stimuli omskep na die nodige motivering van die organisme. Volgende, die brein modelleer die parameters van voorwerpe wat nodig is om die behoeftes te bevredig, en ontwikkel aktiwiteitsdiagramme. Hierdie patrone van aksie kan instinktief, aangebore of op ervaring wees.
Die motivering van 'n persoon se gedrag is altyd emosioneel versadig, en wat 'n persoon streef na is emosioneel emosioneel. Alle menslike motivering is veranderinge van noodstate.
Onder die motiveringstoestande van 'n persoon word begrippe, belange, aspirasies, begeertes, bedoelings, passies, houdings verstaan.
Belangstellings word uitgedruk in 'n ryk fokus direk op voorwerpe wat geassosieer word met die stabiele behoeftes van die individu. Belangstelling word gemanifesteer in oormatige aandag aan voorwerpe wat 'n bestendige waarde het. Belangstellings is die motiveringsregulerende meganismes van menslike gedrag, wat bepaal word deur die hiërargie van behoeftes wat gegenereer word. Dit is belangrik om te verstaan ​​dat die verhouding van behoeftes met belange nie reguit is nie, dit word dikwels nie besef nie. Belangstellings self is bemiddel en direk, en hulle verskyn met die doel om doelwitte te bereik. Belangstellings beïnvloed betekenisvolle prosesse, aktiveer dit. Afhangende van die behoeftes word die belange volgens die inhoud (geestelik en materieel) volgens stabiliteit, breedtegraad (in veelsydig en beperk) volgens stabiliteit (kort en stabiel) verdeel. Belangstellings dra by tot die stimulering van 'n persoon om te werk, asook dat hulle hulself in aktiwiteit vorm. Tevredenheid van belange dra by tot die totstandbrenging van 'n selfs meer uitgebreide stelsel van belange. Om as 'n oriënterende basis vir die gedrag van 'n individu te praat, word belange tot basiese sielkundige gedragsmeganismes.
Die breedte en diepte van die belange van die individu spreek die nut van sy lewe uit. Vir die asociale persoonlikheid word gekenmerk deur egoïstiese oriëntasie, narrowness, mercantilism, nut. Persoonlike eienskappe sluit die belange van die persoon in. Passies, begeertes en begeertes is nou verwant aan die belange van die persoon.
Begeertes is 'n sekere stadium van volwasse behoeftes, wat ooreenstem met die doel, sowel as 'n plan van aksie. Behoeftes is die motiverende toestand van die individu, en die behoeftes hou verband met die onderwerp van hul bevrediging. Verlang word geassosieer met emosionele aspirasies van die doel van begeerte. Menslike begeertes is in drie groepe verdeel:
- noodsaaklik en natuurlik (begeerte om te drink, te voldoen aan honger, slaap, ontspan);
- natuurlik, wat egter nie nodig is nie (intieme begeertes);
- onnatuurlik en nie nodig nie (dors na glorie, superioriteit oor mense, leierskap, mag, superioriteit).
Passie word uitgedruk in affektiewe volgehoue ​​begeerte vir 'n spesifieke voorwerp, terwyl die passie-behoefte oorheers en die menslike lewe beheer. Passie integreer emosionele en vrywillige motiewe. Passie is negatief of positief en dit hang af van die aspirasies van die persoon. Die meeste negatiewe passies lei tot persoonlike agteruitgang en veroorsaak dikwels kriminele gedrag.
Positiewe passies lei die mens se magte na beduidende doelwitte (passie vir wetenskap, kuns, sommige aktiwiteite).
'N Volledige gebrek aan passie kan tot 'n totale dowwe lei. Passie is die hemelse vuur wat die morele wêreld bewerkstellig. Kuns en wetenskap is passie ontdekkings, en die siel - adel. Obsessiewe begrip verwys na neigings wat natuurlik sowel as in sosiale toestande gevorm kan word. Dikwels nie erken natuurlike drang. Die volgende volgorde is gestig in 'n aantal instinktuele dryf: voedselgedrag, voorlopige gedrag, kraamvermoë, dors, seksuele begeerte, voorlopige gedrag.
Die mens se begeertes word bepaal deur die sosiale lewe. Sosialisering van 'n persoon dissiplineser sy neigings. Die verswakking van verstandelike prosesse veroorsaak 'n toename in instinktiewe motiewe. Byvoorbeeld, ongebreidelde seksuele begeertes neem 'n sekere plek in die struktuur van misdaad.
Persoonlikheidsmotivering is bewus of onderbewus. Bewuste motivering van 'n persoon se gedrag is direk verwant aan bedoelings. Voorneme - voorneme of doelbewuste besluit om 'n sekere doelwit te bereik met 'n duidelike beeld van die middele, asook metodes van aksie.
Voornemens verenig in aannames wat stoot vir aksie of bewuste beplanning. Voornemens sowel as behoeftes het dinamiese eienskappe - sterkte, spanning.
Voornemens lei die gedrag van 'n persoon, sowel as willekeur van aksies, dien as 'n bewuste daad van gedrag. Die motivering van die bedoeling is die motief.
Motivering van die individu
Die motief is 'n bewuste impuls wat daarop gemik is om 'n spesifieke doel te bereik en deur die individu as 'n persoonlike noodsaaklikheid geneem.
Motivering vir die aktiwiteite van die individu word dikwels gevra deur verskeie motiewe. Sekere motiewe is van groot belang en gee betekenis aan die aktiwiteite van die individu. Motiewe kan in stryd met die moontlikhede van die implementering daarvan. In hierdie gevalle word die persoon onderdruk of verander dit.
Alle motiewe moet onderskei word van motivering. Motivering word beskou as vryspraak oor die toegewyde aksie. Onbewuste impulsiewe optrede vind plaas op grond van onbewuste motiewe.
Die motivering van 'n individu word bepaal deur houdings. 'N Instelling is gereed vir 'n bepaalde gedrag. Installasie is die mees konstante, stabiele basis van menslike gedrag. Daar is twee tipes installasie - gedifferensieerde en algemene. Houdings is die basis van stereotipes van gedrag, vrystelling van besluitneming.
Die komplekse gedragsmeganisme sluit die volgende komponente in: motief, doelwitte, programmering, besluite, die keuse van implementeringsmetodes.
Dus, die motivering van die individu sluit in 'n kompleks van interverwante faktore. En die motivering van die individu dien as 'n manifestasie van behoeftes. Om die motief van die individu te besef, is innerlike werk nodig. Die term motivering is eers deur Schopenhauer genoem. Tans is daar baie interpretasies van persoonlike motivering. Motief word dikwels verwar met doel en behoefte. Onder die behoefte om die onbewustelike begeerte om ongemak te verwyder, en die doel om die resultaat van bewuste begeerte te verstaan, te verstaan. Byvoorbeeld: honger is 'n behoefte, die begeerte om honger te bevredig, is 'n motief, en perskes waaraan 'n mens bereik is die doelwit.
Persoonlikheidsmotivering as basis vir die vorming van organisatoriese gedrag
Vandag is moderne vereistes vir bestuurders die vermoë om effektief met mense te werk. Dit is baie belangrik dat die bestuurder die meganisme van vorming van alle aksies kan verstaan, asook die motiewe van gedrag. Nadat u die motiewe hanteer het, sal die redes wat die aksies uitlok, duidelik word. Daarom is dit belangrik om effektiewe maniere te vind om werknemers te beïnvloed ten einde hoë organisatoriese resultate te behaal. Die hoof faktore wat die gedrag van 'n individu vorm, is die omgewing, belangstellings, behoeftes, motiewe van gedrag, die besluit om op te tree, die houding, die aksie, die aksie.
Die omgewing sluit in objektiewe toestande - produksie, natuur; die openbare deel - die vlak van ontwikkeling van die samelewing, sowel as verhoudings in die sos. groepe, menslike bewussyn, publieke opinie. Die omgewing beïnvloed direk die opkoms van menslike behoeftes. Behoeftes word gevorm uit die geboorte van 'n kind. Die baba het aangebore fisiologiese en fisiese behoeftes. Bewustheid van die individuele behoeftes bepaal sy doelwitte, belangstellings, begeertes.
Die basis vir die vorming van organisatoriese gedrag is die interne klimaat, organisasiekultuur, persoonlikheidstrekke. Dit is aan die bestuurder om die doelwitte van die organisasie te bereik, en hiervoor is dit belangrik om die vermoëns van werknemers in ag te neem en 'n werksomgewing te skep wat bevorderlik is vir die handhawing van sulke eienskappe. Dit is belangrik om te verstaan ​​dat enige organisasie bestaan, en ook funksioneer net danksy mense.