(Deur Garry Knight onder 'n Creative Commons lisensie)
Ons benodig groen visioene vir minder koolstof en armoede --- maar ook vir meer pret en vreugde
In 'n tyd wanneer ekologiese vernietiging meer gevaarlik is as ooit, hang die werk van die beskerming van die planeet af van dromers, net soveel as van wetenskaplikes, aktiviste, openbare amptenare en sakeleiers.
Alhoewel dit van kritieke belang is om krag weg te steek van diegene wat glo dat korporatiewe winste alles is wat saak maak, sal ons nie 'n volhoubare en regverdige toekoms bereik sonder om ernstig aandag te gee aan 'n ander soort wêreld nie. Daarom is dit goed om kunstenaars te sien wat 'n toenemend aktiewe rol speel in die klimaatregtheidsbeweging vandag.
Watter vet bloudrukke vir 'n groen planeet sal ontstaan ​​as ons die volle krag van ons idealisme en vindingrykheid loslaat? Watter visioene van nuwe maniere om ons lewens te lei, sal die publiek se onverskilligheid oor klimaatsverandering in entoesiasme vir die bou van 'n samelewing wat volhoubaar en regverdiger vir almal is, verander?
Die fokus vir die meeste mense se drome sal die bekende plekke wees waarvan hulle lief is - wyk, stede, voorstede, dorpe en platteland. Dink wat kan gebeur as ons hierdie plekke verklaar, wat aan ons almal behoort en vir toekomstige geslagte verbeter moet word. Burgers sou opstaan, wapens met hul bure sluit en nuwe politieke en ekonomiese aanwysings vir ons samelewing eis. Hulle sal gesprekke met sakeleiers, regeringsamptenare, wetenskaplikes en ontwerppersoneel oopmaak oor hoe om veerkragtige, billike, groener gemeenskappe te skep. Maar die gesprek sou nie daar ophou nie. Ons beplan vir minder koolstof en afval en armoede, maar ook vir meer plesier en vreugde en geluk - wat ewe strategiese doelwitte is.
Die grootste struikelblok om die klimaatverandering en globale ongelykheid op te tree, is vrees vir die ekonomiese offers wat betrokke is by mense wat vandag relatief goed af is. Die afname in die wes se materiaalverbruik kan meer as vergoed word deur 'n ryker, gevulde menslike verbindings en natuurlike prag.
Ons kan uitsien na 'n wêreld met meer aangename plekke soos parke, plazas, museums, speelvelde, roomys en kafees-baie en baie kafees. Miljoene hektaar en hektaar van sypaadjie sal opgeknap word en omskep word in tuine, optredes, pretparke en bekostigbare behuising. . Stede sal groener wees. Voorstede sal lewendiger wees. Landelike gemeenskappe sal meer robuust wees. Jy sal mense van alle ouderdomme, inkomste en etnisiteite sien, sowel as sosiale en politieke neigings wat dieselfde spasies deel, met mekaar praat, selfs al is dit nie altyd eens nie.
Kortom, die wêreld sou vir almal baie interessanter wees. Ek kan nie aan baie mense dink nie - van vryemark-yweraars tot georganiseerde politieke organiseerders, godsdienstige fundamentaliste om hedoniste te bevestig - wie sou nie die geleentheid kry om meer pizzazz en gees van gemeenskap in hul lewens te ervaar nie.
Maar die grootste verandering wat ons wil sien of die Commons is die organiserende beginsel van sosiale, ekonomiese en kulturele lewe sal voel in ons eie harte en verbeelding. Deesdae, die meeste van ons ervaar die moderne lewe as gefragmenteerde en vervreem, wat maak ons ​​toevlug in onsself as 'n verdedigende houding. Ons voel 'n groeiende gevoel van eensaamheid-stil desperaatheid in Thoreau se frase-dat ons passief en onttrek op 'n tyd wanneer dit belangriker as ooit om uit te reik lewer.
Om sterker, vriendeliker, meer verloofde gemeenskappe te skep, is nie 'n kanaaltjie in die dringende oorsaak van die redding van die planeet nie. Dit is 'n sentrale strategie. Want wanneer mense verbind word, rol hul moue op en kom af om werk te beskerm waar hulle omgee, enigiets is moontlik. Daar is 'n hele wêreld van mense daar buite, gereed om groot te droom en dan hul drome in aksie te stel.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Aktivisme > Save the Planet Deur losbarsting ons drome