Armillaria mellea - sampioene - Armillaria mellea - sampioen - Ook - 2021
Die spyker sampioen
'N Inwoner van die groei, wat baie maklik in Italië gevind kan word, en wat ook baie groei, is die Armillaria mellea, of liewer die klein sampioen-sampioen. Dit behoort tot die familie Marasmiaceae, en tot die genus Armillaria. Die swamme wat tot hierdie geslag behoort, het almal nogal soortgelyke eienskappe, daarom moet 'n mens fyn dophou om die besonderhede te onderskei. Die spyker staan ​​ook bekend as 'n goeie klein gesin, want dit is een van die gewaardeerde op die tafel, hoewel die verbruik daarvan baie spesifieke prosedures bevat wat gevolg moet word. Die botaniese naam kom eerder uit twee morfologiese eienskappe wat dit kenmerk: armilla, in Latyn, beteken armband, en in werklikheid het die spyker 'n soort ring om die bopunt van die stam. Mellea, daarenteen, beteken heuning, want die dominante kleur van die naelhoed is geel.
Die kenmerke van die Millaria mellea
Die Armillaria mellea is 'n parasitiese swam, dit wil sê dat dit op bome groei en dit verteer; of dit ontwikkel direk op reeds dooie rompe, so dit is maklik om in die stompe te vind. 'N Merkwaardige aspek van die sampioen is dat sy dop 'n ander kleur aanskou, afhangende van die boomvariëteit waaruit dit ontwikkel. As dit byvoorbeeld van populiere, sprinkaanbome en moerbeie kom, het dit 'n heuninggeel kleur; as dit aan eike groei, het dit 'n donkerder, bruinerige tint. As die swam op 'n vlierbessieplant gebore word, kry dit 'n swartgrys kleur; uiteindelik, as dit van konifere kom, het dit 'n rooierige kleur. Die bynaam van 'n takkie is afgelei van die feit dat die hoed geboë is, en die stam is hoog en dun, eienskappe wat die Armillaria mellea die voorkoms van 'n spyker gee. Sommige noem dit ook die aspersie van sampioene, want slegs die dop en die boonste deel van die stam is eetbaar.
Waar om die Armillaria mellea te vind
Die spyker sampioen groei altyd in groepe, nooit alleen nie. Dit kom voor in die herfstydperk, in die ondergroei, en soos gesê is, kom dit dikwels van boomstamme, waarvan dit vinnig die dood veroorsaak. In werklikheid is Armillaria mellea die oorsaak van 'n siekte van die boomstamme wat veselagtige wortelvrot genoem word. Hierdie euwel beïnvloed die bas van die stam wat begin afskil en veroorsaak dat die hare vinnig vervaag. Verder versprei die verrotting ook vinnig na nabygeleë plante. As u 'n swam vind wat na die Armiallaria mellea kan lyk, moet u dit ruik, wat tipies swam is by die jong monsters, en selfs meer intens by die oues. Die geur van die vleis is suur, met 'n bitter nasmaak, maar u moet nooit 'n sampioen wat u dink 'n spyker is, probeer rou maak nie. Armillaria mellea kan maklik verwar word met ander spesies van die genus, soos die Armillaria gallica, of die bolvormige Armillaria.
Hoe om Armillaria mellea te behandel
Die Armillaria mellea is 'n soort sampioen wat baie wydverspreid en maklik is om te vind, maar vir verbruik is dit nodig om maatreëls te tref wat dit eetbaar kan maak. Die spyker bevat in werklikheid gifstowwe van proteïene aard wat egter verdwyn as dit by hoë temperatuur gekook word (ongeveer 65-70 grade Celsius). Daarom moet die takkie altyd gekook word voordat dit volgens enige resep voorberei word, en die kookwater moet weggegooi word. Pasop dat u nie die sampioene ná die vriespunt optel en nie van rou vries nie: daar is in werklikheid aangetoon dat die bevrore naels, selfs al is dit gaar, hul gifstowwe gedeeltelik bewaar en sodoende die spysverteringskanaal veroorsaak. Daarbenewens kan die Armillaria mellea op baie verskillende maniere gekook word. Die vleis word na kook gaar; in die kombuis is dit altyd goed om jong eksemplare te gebruik.