Image deur Laura M.
Vertel deur Billy Joey, AI
Begin in die laat 1950's het vyf hospitale (in die provinsie Saskatchewan in Kanada) 'n nuwe soort psigedeliese terapie aangebied: die behandeling van alkoholisme met LSD. Die sielkundige Duncan Blewett het ''n aktiewe rol' 'gespeel as 'n LSD-fasiliteerder in die Weyburn Mental Hospital in Weyburn, Saskatchewan, en LSD toegedien aan talle alkoholiste wat nie die twaalf treë kon trap nie. Terwyl hy daar was, het hy in 1959 (miskien) die wêreld se eerste mediese handleiding geskryf vir die gebruik van LSD om alkoholisme te behandel, Die handboek vir die terapeutiese gebruik van lysergiensuurdietamiel-25: individuele en groepprosedures.
Verskeie gedeeltes in Die Handboek toon selfs direkte invloed van Huxley se psigedeliese filosofieë. Sommige van die Saskatchewan-koper het veronderstel dat LSD so verslawend kan wees as die Buffalo Bourbon wat hulle probeer korraliseer. Om die moontlikheid te toets, het Blewett (en sy toesighoudende psigiater) LSD vir dertig dae aaneen geneem. Hulle het geen verskil in hul 'gewone funksionering' gemeld nie.
Die behandeling van alkoholisme met psigedelika
Die gebruik van 'n psigedeliese middel vir die behandeling van alkoholisme het sy oorsprong in die vroeë 1900's. In die dekades voor die sintese van Albert Hoffman se wonderkind, het antropoloë wat in 1907 gewerk het, berig oor alkoholiste in die Winnebago-gemeenskap wat die bottel suksesvol opgegee het ten gunste van peyote. Diegene wat die oorgang van whisky na droë whisky gemaak het, het 'suksesvolle, gesonde en uitstaande lede' van hul samelewing geword.
Beskou die volgende getuigskrif: "Jilt [peyote] genees ons van ons tydelike kwale sowel as van geestelike aard. Dit neem die begeerte na sterk drank weg [.] Ek is self genees van 'n afskuwelike siekte wat te aaklig is om op te noem. So ook honderde ander. " (LSD, alkoholisme en transendensie, Charles Savage)
Moderne kliniese werk op hierdie gebied het begin met die psigiater van die Weyburn Mental Hospital, dr. Colin Smith, wat probeer het om die delirium tremens (DT) te herhaal, wat dikwels gevoel word deur alkoholonttrekking, wat insluit hoë koors, baie sweet, nagmerries, prikkelbaarheid en hallusinasies. . (Tegnies gesproke het Alfred Matthew Hubbard (1901–1982) hierdie benadering bedink. Maar weens 'n gebrek aan geloofsbriewe het hy nooit enige van sy bevindings in geleerde tydskrifte gepubliseer nie.)
Sommige ernstige gevalle van DT kan die dood tot gevolg hê. Smith het gehoop om '[alkoholiste] te skok tot volle bewustheid van hul agteruitgang en 'n begeerte tot hervorming te skep' deur LSD te gebruik om DT te simuleer.(Die gevaarlike towerkuns van LSD, John Kobler)
Ander het vinnig gevang. Humphry Osmond en Abram Hoffer was albei van mening dat alkoholiste die beste kandidate was vir LSD-eksperimentering, omdat dit dikwels makliker is om te weet of hulle verbeter of nie. '(Hoffman's Potion - dokumentêr) Of hulle het opgehou drink of hulle het voortgegaan. En daarom het hulle probeer om uit te vind of LSD die 'geestelike siekte' van alkoholisme effektief kon genees. (Nie-God, Ernest Kurtz)
Osmond en Hoffer het LSD aan vyfhonderd alkoholiste gegee wat nie nugter was nie nadat hulle behandeling ontvang het van Alkoholiste Anonieme (est. 1935) en wat geen geluk gehad het met tradisionele psigoterapie nie. Toe Osmond en Hoffer in die tyd (1954) gedink het dat LSD en verwante verbindings in die psigotimimetiese familie van chemikalieë berus, het hulle die idee bedink dat [LSD en meskalien] iets baie soortgelyk aan delirium tremens voorstel - dat baie mense wat regtig opgee alkohol doen dit op grond van die feit dat hulle 'n aanval op DT's gehad het en deur hulle bekeer is. Ons [het gedink] dit kan 'n baie goeie idee wees om 'n persoon 'aan te val' voordat hy heeltemal vernietig is. "(Gee dit deur: Die verhaal van Bill Wilson en hoe die AA-boodskap die wêreld bereik het)
Die plan het teruggeval
In plaas daarvan om DT te ervaar, het die pasiënte 'n "avorabele persoonlikheidsverandering gehad. . . al was dit nie die doel van die eksperiment nie. " Waar hulle probeer het om terreur aan te wakker, het hulle eerder 'verhelderende' ervarings veroorsaak. (Stuur aan)
Smith het opgemerk dat die verandering in alkoholiste 'lyk soos die staat van godsdienstige bekering'. Een pasiënt het geklink oor hul 'kortstondige eenheid met God'. Die alkoholiste was nie reguit 'bang' nie; inteendeel, hulle het eintlik die gevoelige aard van LSD geniet.
'Diegene wat nie die transendentale ervaring gehad het nie, word nie verander nie. Hulle hou aan drink ", het Hoffer op die Josiah Macy Jr.-konferensie in 1959 gesê. 'Die groot deel van diegene wat dit gehad het, is verander.' (Storming Heaven: LSD en die Amerikaanse droom, Jay Stevens)
Opvolgopnames wat na die LSD-behandeling gedoen is, het verrassende resultate getoon: "ongeveer die helfte van die pasiënte het verbeter of heeltemal opgehou drink," Saterdag Evening Post artikel vier jaar later vermeld. So belowend was die suksessyfer van die herstel van alkoholiste met LSD-terapie dat Saskatchewan's Bureau of Alcoholism LSD "die nuttigste middel wat ons geken het" noem. (Die gevaarlike towerkuns van LSD, John Kobler)
Nie sleg vir 'n chemikalie wat mense kwansuis mal maak nie.
Kopiereg 2021 deur Thomas Hatsis. Alle regte voorbehou.
deur Thomas Hatsis
Die skrywer onthul LSD as 'n 'wonderkind' eerder as Albert Hofmann se berugte 'probleemkind', en fokus op die uitgebreide studies met LSD wat in die '50's plaasgevind het. Hy ondersoek die verskillende groepe - van navorsingslaboratoriums tot die weermag tot boheemse kunskringe - wat probeer het om LSD en ander belowende psigedelika soos meskalien die beste te gebruik. Deur die besonderhede van baie mediese verslae oor primêre bronne te deel, ondersoek die skrywer hoe dokters LSD as 'n instrument beskou om toegang tot die verstand van skisofrene te kry en sodoende die oorsake van geestesongesteldheid beter te begryp. Die skrywer kyk ook hoe die CIA geglo het LSD kan wees. verander in 'n kragtige mind-control wapen, insluitend 'n volledige verslag van die berugte top-geheime program MKUltra.
Die skrywer bespreek ook hoe die invloede van Sentraal-Amerikaanse sampioenplegtighede en peyote-ritusse deur die Westerse mistiek gedurende die vyftigerjare gekruis is, wat LSD van 'n moontlike nabootser of geesteswapen in 'n sakramentele medisyne gemaak het. Ten slotte ondersoek hy hoe filosowe, parapsigoloë en mistici LSD wou gebruik om 'n nuwe era van menslike bewustheid in te lui.
Thomas Hatsis is 'n historikus van psigedelia, heksery, towery, heidense godsdienste, alternatiewe Christendom en die kulturele kruising van daardie gebiede, met 'n meestersgraad in geskiedenis van Queens College. Die skrywer van Die Heksesalf en Psigedeliese misterietradisies, bestuur hy PsychedelicHistorian.com, 'n webwerf wat die nuutste en beste inligting rakende die Psychedelic Renaissance bevorder.