Paarshootings - mypicturemoments by Heidi Knaust
Jana & Jens - Paarshooting in der Ohligser Heide
Nicole & Stephan - Paarshooting in der Wahner Heide
Alina & Giuseppe - Paarshooting in der Wahner Heide
Maya & Yannik - Bohoshooting in der Westruper Heide
Annika & Ivan - Herbstshooting in der Wahner Heide
Annahid & Thorsten - Lovebirds in der Brunsummer Heide
Jule & Jan - Sommershooting in Spanien
Christin & Kevin - Wintershooting in Wuppertal
Anja & Frank - Wintershooting im Sauerland Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Leon_Strydom&oldid=1983810"
Die bladsy is laas op 5 Mei 2019 om 19:34 bygewerk. dalenatjie se sketsblad – Hier en daar en dit en dat, solank daar net gelees en geskryf kan word!
Vir weke lank is ek nou al lus vir sagopoeding. Met die konfyt wat bo-op gestip word en die torings eierwit wat goudbruin gerooster word in die oond.
Bestandele word gekoop en resepte vergelyk en ons start die besigheid op. Die sago word bietjie geweek terwyl die melk en ‘n kaneelstokkie solank in die kastrol warm raak. In die volgende stappe word sout bygevoeg, so ook suiker en eiers en botter. ‘n Kastrol vol wit padda-eiers word stelselmatig omgetoor in ‘n geel massa van verleiding en troos.
Die sagopap word in ‘n mooi oondbak gegiet en pof te mooi in die oond terwyl die konfyt reggesit word en die eierwit geklits word tot sagtepiekwolkies. En dit ruik hemels en ons monde water. Die konfyt word opgestip en mooi versprei en daarna volg die eierwit. ‘n Ligte deps met die lepel maak mooi punte bo-op wat binnekort goudbruin sal raak in die oond.
Na wat voel soos ‘n ewigheid is die poeding gereed om die oond te verlaat. Elke poedingbakkie kry ‘n ruim porsie en die lepels word gelaai en effe koud geblaas vir die eerste proeslag. Maar iets is nie reg nie. Iewers het daar ‘n foutjie ingesluip. ‘n Groot foutjie.
Die poeding proe pure pekel.
Daai poeding is so gesout dat die bak sal vergaan voordat daai poeding eendag sal sleg word.
Daai poeding is so gesout dat die stainless steel lepels wil begin roes.
Daai poeding is so gesout dat dit smeek vir ‘n stukkie gebuigde staaldraad sodat dit tussen die biltonge kan gaan hang.
Daar is geen hoop vir hierdie sagopoeding nie. Geen.
My kosmaak-ego is gekrenk. Manlief en my ma lag so vir my blaps dat hulle oë traan. Klaarblyklik lyk my soutpot en suikerpot te veel na mekaar (om nie eens te praat van ‘mamma, mamma!’ aan die een kant en ‘Dalena, Dalena!’ aan die anderkant, plus die ‘liefie!’ uit die tv-kamer nie… geen mens kan behoorlik konsentreer nie…)
Nodeloos om te sê, ek is nogsteeds lus vir sagopoeding, maar nie nou gou weer nie, sal eers my wonde nog bietjie lek voor ek dit weer benader.
07/06/2018 dalenatjie	sagopoeding	11 Kommentaar
15/04/2018 dalenatjie	search terms,verwarring	5 Kommentaar
Huisgenoot het spesiaal vir ons ‘n lys van “12 superkoel Afrikaanse liedjies vir die langpad” (jy moet dit in so ‘n diep opgewonde stem met so ‘n ligte eggo lees) gepubliseer op hul webtuiste vanoggend.
Geskeurde jeans – Karlien van Jaarsveld
Halley se komeet – Robbie Wessels
My lewe draai om jou – Bobby van Jaarsveld
Voshaarnooi – Jakkie Louw en Kevin Leo
Toe stop my hart – Jay en Lianie May
Beautiful in Beaufort-Wes – Theuns Jordaan
Klein tambotieboom – Die Heuwels Fantasties
Stop, wag, bly nog ‘n bietjie – Brendan Peyper
Nooit alleen – Jo Black en Leah
Kaalvoetsokkie – Kurt Darren
Erens in die middel van nêrens – Elvis Blue
Hardekole – Ricus Nel, Adam Tas, Bok van Blerk en Refentse
Dis nou oulik en als maar, behalwe vir drie (vat ‘n raai watter drie 😉 ), is dit nou nie heeltemal my persoonlike koppie tee nie.
Hier is my lys van 12 superkoel Afrikaanse liedjies vir die langpad (in geen spesifieke volgorde):
Wag vir jou – Janie Bay en Hunter Kennedy
Ek glo in die son – Fokofpolisiekar (Fokofpolisiekar se nuwe album is absoluut fantasties..)
Tjoepstil – Arno Carstens
Karoonag – Karen Zoid en Coenie de Villiers
Blou – André Swiegers en Reana Nel
Die skip – Francois van Coke en Laudo Liebenberg
Sy – Die Heuwels Fantasties
Kulkuns – Bittereinder en Chris Chameleon
FLVJ – Fokofpolisiekar
Die wêrekd is mal – Francois van Coke
Vicky – Jan Blohm
Liefde uit die oude doos – Karen Zoid en Niel Sandilands (Koos Kombuis se weergawe is beeldskoon maar hierdie is self te mooi om nie te luister nie)
Enige voorstelle van die vloer af?
Geniet die paasnaweek en veilig reis!
29/03/2018 dalenatjie	andre swiegers,bittereinder,die heuwels fantasties,fokofpolisiekar,francois van coke,hunter kennedy,jan blohm,janie bay,karen zoid,langpad,musiek	3 Kommentaar
24/07/2017 dalenatjie	ordentlikheid,seks	9 Kommentaar
24/03/2017 dalenatjie	Lewer kommentaar
Die meisie in die spinnerak
David Lagercrantz is nie Stieg Larsson nie, maar hy is ook nie sleg nie.
Wie is David Lagercrantz en Stieg Larsson? Beide is Sweedse skrywers van misdaadfiksie en beide het bygedra tot die Millenium reeks. Die Millennium reeks het begin as die Millenium-trilogie (“The girl with the dragon tattoo,” “The girl who played with fire,” en “The girl who kicked the hornets’ nest”), geskryf deur Stieg Larsson. Larsson sterf egter aan ‘n hartaanval voor die trilogie gepubliseer kan word. Volgens sy lewensmaat het hy reeds ‘n raamwerk uiteengesit vir die vierde boek maar sy weier om dit met sy uitgewer te deel.
David Lagercrantz word toe genader om die reeks oor te vat en die vierde boek, naamlik “The girl in the spider’s web” word in 2015 gepubliseer. Dieselfde karakters, dieselfde agtergrond en dieselfde storiewêreld. Maar natuurlik met sy eie persoonlike stempel daarop.
In kort fokus die Millennium reeks op die avonture (nie heeltemal die regte woord nie, die Engelse ‘exploits‘ sou beter werk) van twee Swede, Lisbeth Salander en Mikael Blomkwist, asook ‘n verskeidenheid gure en ongure karakters wat hul paaie kruis. Lisbeth het ‘n moeilike kinderlewe gehad en sy werk stadig maar seker aan ‘n vergeldingsplan, gemik op die man wat die wortel van al haar kwaad is. Bygesê, sy verafsku alle mans wat vroue haat en mishandel en sy dink baie kreatiewe maniere uit om hulle te laat boet daarvoor. Mikael Blomkwist is ‘n gerekende joernalis wat nie sukkel om vrouens te verlei nie. Lisbeth en Mikael se paaie kruis wanneer hy haar vaardighede as kuberkraker inspan om ‘n vermiste persoon wat reeds dekades lank vermis word, op te spoor. Wanneer die twee hul uitsonderlike vermoëns om inligting uit te snuffel bymekaarsit, spat die vonke en ontdek hul baie meer as waarop hul gereken het. Deur die loop van die eerste drie boeke beweeg Lisbeth, met die hulp van Mikael en die handjie vol mense wat haar goedgesind is, al nader aan haar einddoel, onortodokse metodes en al.
Vir die grootste deel van die boek het hy hom uiters goed van sy taak gekwyt. Lisbeth was nogsteeds Lisbeth, bedonderd en moeilik, en Mikael was nogsteeds Mikael, ewig opsoek na die storie agter die storie. Maar Lagerkrantz was soms net ‘n bietjie te sag en romanties in vergeleke met die eerste 3 boeke uit Larsson se pen. Die slotparagrawe, waar Lisbeth vir Mikael gaan opsoek was ook heeltemal teen Lisbeth se manier van doen en praat. Ek hou van ‘n happy ending maar daai een val nou nie so lekker op die verbeelding nie. Ook sy gewoonte om hoofstukke af te sluit met ‘n sin of twee wat soos goedkoop ‘click-bait‘ lees het my nie aangestaan nie. (Click-bait is ‘n verskynsel wat deesdae orals op-pop, veral op sosiale media en nuuswebwerwe, waar die opskrif so geskryf word dat dit absoluut niks weggee van die artikel nie en jou dus dwing om op die skakel te kliek as jy meer wil weet. Meeste van die tyd is dit dan ‘n niksseggende artikel wat eintlik nie eens internetspasie werd is nie.)
Die storielyn was ‘n behoorlike wilde rit gewees, vol verrassings en eintlik heel bevredigend. Sommige goedjies was dalk net bietjie te gerieflik ter wille van die storie (byvoorbeeld die outistiese seun se wye verskeidenheid talente) maar ons sal nou nie hare kloof daaroor nie, enige iets is immers moontlik.
Sommige bronne beskryf die boek as “fan-fiction” (fiksie gegrond op die karakters maar geskryf deur ‘n aanhanger) en dalk moet ‘n mens dit in daardie lig sien. Dit kan ook wees dat sekere nuanses verander het met die vertaling van die oorspronklike Sweeds na Engels. Lagercrantz het my oortuig en ek is tevrede maar ek het so ‘n klein bietjie meer verwag wat die konstantheid van die karakters betref. Ja, daar was karakter-groei gewees en ek misken dit nie maar ‘n jakkals verander van haar maar nie van snaar nie.
All-in-all bly die Millennium-reeks misdaadfiksie wat die moeite werd is om te lees en jouself in te verloor. “The girl in the spider’s web” doen nie afbreek aan die reeks nie, kom ons hoop daar is ‘n vyfde boek oppad.
31/01/2017 dalenatjie	David Lagercrantz,Lisbeth Salander,Millennium trilogie,Stieg Larsson,the girl in the spiders web	16 Kommentaar