Nou ja, ek kan ook seker begin met ’n bieg; dit stel ons dan almal soort van op ’n gelyke voet. Ek moet bieg dat ek eintlik maar so twee weke terug regtig begin lees het wat op BiegNet aangaan. Ek moet ook erken dat ek dit (as leser, hoe lekker defensief raak hy nou) so in Julie 2006 uit blote nuuskierigheid besoek het. Waarom? Ek kan nie met groot sekerheid sê nie, maar dit is moontlik gemotiveer vanuit die behoefte om te weet dat dit ook soms met ander mense nie goed gaan nie, dat daar mense is met wie dit dalk nog slegter as met jou gaan. Mens vind soort van ’n konstruktiewe berusting daarin. Dit is tog die beginsel waarop iets soos groepterapie opereer: kontekstualisering en perspektief op jou eie issues – dit het immers terapeutiese waarde.
Die geleentheid om te kan bieg het ook op ’n ander vlak waarde. Ek dink nie spesifiek hier aan die konnotasie wat die woord bieg met godsdiens het nie, maar wil op hierdie vlak so ’n bietjie gaan kyk na wat Carl Gustav Jung (1875–1961), Switserse psigiater en vader van die analitiese psigologie, oor die proses van bieg geskryf het.
In werk Modern Man in Search of a Soul1, spesifiek die hoofstuk “Problems of modern psychotherapy”, verdeel hy die terapeutiese proses in vier fases, naamlik Bieg (Confession), Interpretasie (Explanation), Onderrig (Education) en Transformasie (Transformation). Hierdie moet natuurlik gees word binne perspektief van Jung se siening van die terapeutiese proses en die mens (soos die rol wat die onbewuste in menslike gedrag speel). Maar kom ek probeer dit kort en spesifiek hou, en hopelik eenvoudig. Ek gaan nou spesifiek aanhalings gebruik wat die waarde van bieg belig, nie uit blote luiheid om te vertaal nie, maar om seker te maak ek dwing nie my eie interpretasie op die vertaling af nie.
Jung is van mening dat die onderdrukking van ervarings in die onbewuste soos ’n “gif” vir die mens kan wees. Heel goed in klein dosisse, maar uiteindelik kan daardie onderdrukte “geheime” die “voedingsbron word van ’n verskeidenheid simptome", en selfs later, soos hy sê, mens geïsoleerd laat voel, afgesny van ander persone in sy sosiaal-psigies-kulturele milieu tot nadeel van die eienaar van die geheime.
“However beneficial sharing secrets with several persons may be, a merely private secret has a destructive effect. It resembles a burden of guilt which cuts off the unfortunate possessor from communion with his fellow-beings. Yet if we are conscious of what we conceal, the harm is done decidedly less than if we do not know what we are repressing” (pp 31-2).
En dan gaan Jung verder: “It is probable that one form of neurosis is conditioned by the predominance of secrets …” (p 34).
Uit hierdie kort en onvolledige aanhalings mag dit dalk spreek hoe funksioneel bieg kan wees in die handhawing van ’n gebalanseerde psigiese welstand. Dus: dalk is daar meer waarde in die rol wat BiegNet kan speel “than meets the eye”.
Tot volgende keer en … may the force be with you.
1Carl Gustav Jung: Modern Man in Search of a Soul (Vertaal en herdruk, 2005). Routledge.