Sielkundiges sal waarskynlik lekker in die psiges van ons bloggers kan baljaar. Hier is my redes – hoe lyk dit, wil julle nie ook deel nie?
My terapie vir die ouderdom (askies vir die vreeslike vloekwoord)
Skryf is vir my lekker en nou kry ek nog kommentaar ook!
Lees is vir my lekker en nou kan ek nog teruggesels ook!
Die mense hierso, met hulle kwinkslae, vindingrykheid, kreatiwiteit en diep gedagtes
Errmm…ek moet eintlik werk en ek's nie lus nie…
Voorspoedige Nuwejaar, al julle bloggers!
In die dae van die volstruisvere was daar drie broers in die Oos-Kaap wat elkeen vyf plase gehad het. Die een het vir hom 'n groot nuwe volstruispaleis laat bou, met 'n groot kombuis en 'n spesiale skoorsteen wat beplan is om regtig goed te trek. Die eerste dag toe die kombuis in gebruik geneem word, bak die tannie pannekoek. Sy bak en sy bak, maar die pannekoeke verdwyn die een na die ander: sodra sy die pannekoek in die lug opskiet om dit om te draai, verdwyn dit so tussen neus en ore. Naderhand gee sy maar vir die gesin brood met vet en pampoen en almal gaan slaap.
Die volgende oggend vroeg staan die boer op en gaan buitentoe om na sy volstruise te gaan omsien. "Vrou! Vrou!! Kom kyk net hier!!!" Die tannie gaan kyk hoekom haar man so lawaai op die werf. Die hele werf lê besaai met pannekoeke…
Die boer het maar die skoorsteen wat té goed getrek het, toegemessel.
Nog 'n spookstorie vir Henry
As skoolhoof moet ek elke dag probleme oplos, klein en groot. En die meeste daarvan kry ek wel opgelos, dis net…soms is daar iets wat nie pluis is nie…
Daar hardloop klein Cecilia oor die vierkant. Ek hoop daardie verskriklike bloukolle is nie meer so sigbaar nie. Volgens die dokter is dit die gevolg van draaiknype wat doelbewus toegedien is. Ek kan dit nie verstaan nie – die maatskaplike werker sê dat sy in Cecilia se ouerhuis geen teken van disfunksie of mishandeling kon bespeur nie; sy is 'n enigste kind, dus kan dit nie 'n boetie of sussie se werk wees nie; hier by die skool is die personeel altyd op die uitkyk vir boelies; en tog lyk die meisietjie alewig asof iemand haar te lyf gegaan het! Maar wag, ek het gedoen wat ek kon, laat ek my ophou verknies en aan die werk kom. Haar ouers het tog onderneem om die raaisel verder te ondersoek.
En nou, Juffrou Bekker, as jy sommer by my kantoor inbars? "Meneer, jy moet dadelik kom, kom help tog asseblieftog, dis Cecilia, ek…Meneer, ek dink iets is besig om haar aan te val! Sy het net skielik opgespring en begin skree en toe val sy op die vloer en rol rond soos 'n mal mens!"
Ons hardloop met die stoep langs, dis chaos in die kind se klas. Kinders jil en skree, staan in 'n wye kring om die bondeltjie wat nou doodstil op die vloer lê.
Ek tel haar op en in my arms begin sy weer te stoei en te gil. Voor my oë sien ek hoe daar snymerke op die kind se gladde velletjie verskyn… Ek hardloop met haar na my motor…waar gaan ek nou hulp kry? "Verlos ons van die bose…verlos ons van die bose…"