Voor die aanhoor van sy laaste Psalm op aarde, bid hy van harte, in gees en waarheid, vir hulle wat agterbly ‘n laaste roerende en kragtige gebed tot God die Almagtige Vader – ‘n gebed wat ter wille van Christus, ons Voorspraak, en deur die Heilige Gees se onuitspreeklike sugtinge, in daardie sterwensuur voor God se troon van genade gebring is:
Hy dank God vir bouwerk wat gedoen is en hy bid vir seëninge op die bouwerk wat nog in die toekoms gedoen moet word. Bouwerk in God se koninkryk sal daar altyd wees, maar waak hoe julle bou.
En deur die geskiedenis heen, lank gelede, was daar nes PJW Schutte, groot manne wat Christus in Sy kerk as diensknegte gebruik het. ….
Ons het naas die lekker leer van die kerkgeskiedenis, ook baie lekker geswem, gekuier, geskaapbraai en gespeel, soos net die doppers dit kan geniet!
Anders gestel: reformeer ons as kerke volgens die Woord deur die Gees alleen, of pas ons as kerke aan by die tydsgees, wat die mens se sondige hart wil ?
Ons as gereformeerdes wil volgens die Skrif alleen, soos bely in die gereformeerde belydenisskrifte, ’n kerk wees een in leer, diens en tug, soos dit gereël word deur die Dordtse KO 1618.
Ja, die stryd vir die ware leer en kerkregering het die duidelikste na vore gekom in die stryd tussen Psalms en die sogenaamde ‘evangeliese gesange’.
Dus, vir ons vaders was die afstigting, die rede vir ons kerke, geen middelmatige of randsaak nie, dit het die aanbidding van God geraak,