Gedagte vir die dag: Die juk van Jesus (1)Teks: Mt. 11: 28+29: “Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee. Neem my juk op julle.” Jesus praat hier met mense in ŉ primitiewe landelike gemeenskap. Hy het altyd beelde gebruik wat eietyds aan hulle is en wat hulle kon verstaan. As Hy dan praat van “uitgeput” en “oorlaai”, en van ŉ juk, is dit duidelik watter beeld Hy hier voor oë roep – die beeld van osse wat jukke dra en wat na ŉ dag se harde werk en swoeg, moeg en uitgeput is. Die mense van Sy tyd vir wie hierdie ŉ alledaagse beeld was, kon hulle deeglik daarmee identifiseer. Die meeste mense vandag ken ŉ juk net uit prentjies of het dit dalk in ŉ museum gesien. Dis die horisontale hout balk wat voor die skowwe van die osse gekom het en met skeie in plek gehou is. Dit was belangrik dat so ŉ juk met sy skeie gepas het en reggestel was, anders kon dit die os geskuur en gewurg het en verhinder het dat hy voluit kon trek. Nou klink dit half-vreemd dat Jesus vir mense wat onder die juk van vormgodsdiens, sonde en die swaarkry van die lewe sukkel, nooi om ŉ ander juk op te neem. Waarom wil Hy een juk met ŉ ander een vervang? Waarom nie die mense heeltemal van ŉ juk verlos en vry laat rondloop nie? Nee, die Here verlos ons nie om soos ŉ losloper-os rond te dwaal nie. ŉ Juk impliseer verantwoordelikheid. Dit impliseer ŉ taak en roeping. Dit verwys na ŉ doel en ŉ bestemming. ŉ Juk kan ook nie net deur een os gedra word nie. Ten minste twee of selfs ŉ span word geïmpliseer. Dit beteken ook dat ŉ mens nie geroep is om as ŉ eenling deur die lewe te gaan nie – ons is deel van ŉ span, Sý span. Gebed: Dankie vir U juk wat anders is. Ek het nodig om U doel en bestemming in my lewe te vind en te vervul. Amen. Outeur: Dr. Isak Burger (President van AGS van SA)