Die gelykenis: daar is twee paaie voor jou ...
Geskryf deur JJ Dewey
"Luister noukeurig na hierdie gelykenis en skryf dit neer in u eie woorde nadat ek vertrek het. U sal dit later publiseer en dit sal vir baie inspirasie wees. As u die Gees in die woorde herken, sal u raai waar dit ontstaan ​​het."
Op 'n sekere nag het Jim, Mike, Ron en Dave gesterf. Kort daarna het hulle almal op 'n geslote pad geloop. Dit lyk reg om die pad te volg. Uiteindelik het hulle na 'n skeidslyn gekom. Een pad het na links getrek; die ander na regs. Hulle staan ​​'n oomblik en dink oor wat om te doen, toe skielik 'n man in die wit verskyn en hulle instruksies gegee het.
"Welkom, my vriende," het hy gesê. "Jy nader jou nuwe huis en ek is hier om jou soveel te leer as wat toegelaat word. Jy sien daar is twee paaie voor jou: Een van hulle bring jou na die Hemel, 'n plek mooier as wat jy kan dink. Die ander neem jou na die hel, 'n land vol duisternis, wanhoop en ellendige individue. Al wat ek nou kan vertel, is dat jy 'n pad moet kies, maar sodra jy jou bestemming bereik, kan jy nie terugdraai nie. Sodra jy by die Hemel kom, sal jy daar bly, of as jy hel toe kom, sal jy daar bly. "
'Nog een woord wat ek kan sê. Moenie bang wees nie, want die beloning wat jy op die ou end kry, sal wees wat jy verdien. Gaan vol vertroue dat as jy 'n regverdige lewe gelei het, jy maai soos jy gesaai het. Jy moet een op 'n slag gaan en elkeen alleen loop. '
Om 'n pad willekeurig te kies?
Nadat hy dit gesê het, het die man verdwyn. Die vier was verbaas oor hierdie ietwat ewekansige metode om die Hemel of Hel te bereik. Uiteindelik het hulle besluit hulle moet vorentoe trek en strooitjies teken om te bepaal wie eerste gaan. Jim het die eerste geleentheid gekry en die pad regs gekies. Hy het gedink dat dit dalk tot die hemel sou lei, omdat die "regte" altyd met "goed" geassosieer word. Maar toe hy voortgaan, het hy die woedende geluid van wilde diere gehoor, wolke het die son gesteek en die aarde het gelyk geskud. Hy het baie bang geword en gedink: 'Miskien het ek die verkeerde pad gekies.'
Hy draai om, gaan terug na die begin en vertel die ander van sy ervaring. Toe het hy besluit om die linkerhandpad te probeer. Soos hy vorentoe gewaag het, het hy meer onheilspellende tekens gesien. Hy het wonder hoe ver hy kon gaan voordat hy nie kon terugdraai nie, en met elke stap het hy al hoe meer bang geword totdat hy gedwing was om terug te trek.
Aangesien Jim nie 'n vaste besluit kon neem oor watter pad om te neem nie, het Ron en Dave voorgestel dat Mike nou sy beurt neem. Mike was egter verlam van angs omdat, volgens Jim se storie, geen pad baie hemellik klink nie. "Ek gaan 'n rukkie daaroor dink," het hy gesê. "Iemand anders kan 'n beurt neem."
Volg deur en moenie terug draai nie
Dit was nou Ron se beurt en hy het gesê: 'Ek kies die regterpad en draai nie terug nie.' Hy het met sy besluit gevolg en verby die geluid van wilde diere en deur die duisternis en stormwolke gegaan totdat hy hom in 'n plek van onuitspreeklike skoonheid en vrede bevind het. Hy het aangeneem dat hy in die Hemel was en daar gerus het.
Dis nou Dave se beurt om vorentoe te beweeg. Jim het gesê hy het gedink hy het 'n wilde diertjie van Ron gehoor en 'n bietjie van kommer het deur hulle almal versprei. Dave was nie seker hy het die regte besluit geneem nie, maar hy het die pad aan die linkerkant gekies. Hy het in homself gedink: 'Maak nie saak wat gebeur nie, ek gaan op hierdie pad vorentoe en maak die beste daarvan.'
Soos hy voortgegaan het, het dinge van slegte tot erger gegaan. Daar was verskriklike geskree van wilde diere en stormwolke met vurige donderballe was oral. Tog het hy voortgegaan totdat hy 'n teken bereik het wat gesê het 'Hel'.
Agter hom het die pad verdwyn en daar was geen toevlug nie. Voor hom was 'n deprimerende plek donker en stormagtig, vol inwoners wat in aflopende hutte gewoon het. Die mense het voortdurend gevrees vir aanvalle van die diere en roamingbendes wat alles gesteel het waar hulle hul hande op kon kry. Oral waarheen hy gegaan het, het hy gesê dit was 'n land wat deur die duiwel vervloek is en dat dinge vir ewig erger gaan word.
Dave het lank en hard in homself gedink. "Ek het myself belowe dat ek nie van hierdie pad sal terugkom nie en die beste daarvan sal maak. Ek weier om na hierdie stemme van straf te luister. Binne myself is daar geen hel nie en my gewete is duidelik, so hoekom moet daar hel wees aan die buitekant? ''
Kies om verandering te skep
Van toe af het Dave vertroue uitgetree en die mense geleer wat hulle nie in die afloophutte moes woon nie en dat hulle hul omstandighede kon verander sodat hulle nie in vrees moes leef nie.
Hy het ook hul geloof bevraagteken dat die land deur die duiwel vervloek is. 'N Handjievol mense het hoop gegaan en geluister, maar die res was bang en kyk selfs na Dave as 'n vyand en vrees dat hy dinge nog erger maak as wat hulle was.
Dave het die mense ingesamel wat sou luister. Hulle het geweier om die slum te aanvaar wat hulle as 'n laaste rusplek gegee is, en het bloudruk gemaak van nuwe pragtige huise. Die beste land wat hulle kon kry, was 'n onbewoonde moeras. Hulle het dit gedreineer en hul huise gebou en 'n pragtige stad met tuimende tuine en landskappe. Die bendes het hulle nie gepla nie, want die inwoners het mekaar ondersteun en beskerm. Die wilde diere het vriende geword, want die mense het hulle gevoed. Selfs die donker wolke en storms het begin daal en helder, sonnige dae het 'n algemene gesig geword.
Die mense wat teen Dave was, het gesien wat bereik is en hulle het moed gehad; Een vir een, ander dele van die hel het verander in pragtige stede en landskappe. Na 'n tydperk was daar niks anders as skoonheid en vrede so ver as wat die oog kon sien nie.
Dave ondervra die nou-pragtige land en kom tot 'n besef: Nog een ding moet gedoen word. Hy het na die oorspronklike ingang geloop en gevind dat die ou teken wat 'hel' lees, dit afgebreek het en dit vervang het met een wat 'hemel' gesê het. Soos hy gedoen het, het 'n ander pad met 'n vurk daarin verskyn en so het die man in wit. Sy voorkoms het Dave se oog gevang en hy het gesê: 'Ek dink jy weet wat jy moet doen'.
Dave kyk terug en sê: 'Ek sien ek moet weer kies'.
"Korrekte". het die man gesê.
"Voordat ek verder gaan, kan jy my die lot van die ander drie vertel?"
Die man het geantwoord: 'Ron is in 'n stad wat lyk soos die plek wat jy geskep het. Hy het een spyt: hy wens hy het deel gehad om dit te skep. Wanneer daardie begeerte sterk genoeg word, sal hy 'n ander pad kry om te kies en sal opwind in 'n plek genaamd 'Hel', soos jy gedoen het, en 'n geleentheid gegee word om die Hemel te bou.
"Jim en Mike is nog steeds verlam van vrees, bang om 'n besluit te neem. Hulle is diegene wat werklik in die hel is, maar vroeër of later moet hulle voortgaan. "
"En wat voorlê vir my?" vra Dave.
'Die onbekende', het die man gesê.
Die verklaring het Dave bang gemaak, maar op dieselfde tyd opgewonde. En sonder huiwering, het hy op die pad na regs geleun.
© 1998. Alle regte voorbehou.
Hierdie uittreksel word herdruk met toestemming van die outeur.
deur JJ Dewey.
Joseph J. Dewey, 56, was die meeste van sy lewe 'n student van filosofie, metafisika en godsdiens. Hy het ervare ervaring met eiendomsmark, reklame, verkope en promosie. Hy besit tans Groot AD-Ventures, 'n maatskappy wat 'n verskeidenheid besigheidsdienste bied. Hy is die skrywer van Die Onsterflike wat unieke en mistieke leerstellings bied op 'n manier wat die verbeelding betower. Hy het onlangs 'n plan ingestel om vrede en eenheid te bring onder die godsdienstige wêreld, die sestien beginsels van vereniging genoem. Besoek sy webwerf by http://www.freeread.com/