Hoekom vat die skrywer ons eers saam na die stadspoort? Dit was die plek waar in daardie tyd regsake gevoer is. In ‘n stadjie soos Betlehem, een van die klein Israelitiese stede, was die straatjies so smal dat die enigste oop ruimte by die poort was. Daar was dit moontlik vir ‘n klomp mense om bymekaar te kom. Dit was sê maar die dorpsplein van ouds, die hart van die publieke lewe.
Gemeente, let op hoe Boas die saak aanpak. Hy respekteer die regte van die eerste losser ten volle. Dis hoekom hy nou, die volgende dag, by die poort staan. Sê nou maar die eerste losser sou met Rut wou trou, dan sou hy ook daaraan sy samewerking verleen. Dit aan die een kant. Maar aan die ander kant gaan hy wel handig te werk. Uit taktiese oorwegings praat hy net oor die stuk grond. En eers daarna noem hy die feit dat by die grond ook nog die vrou van die oorledene hoort.
Dus as ‘n arm boer noodgedwonge sy grond moes verkoop, dan sou hy of sy kinders die stuk grond in die jubeljaar weer terugkry. So is daar nuwe kanse vir die armes geskep.
“Die dag as jy die grond uit die hand van Naomi koop, dan verwerf jy tegelyk Rut, die Moabitiese, die vrou van die dode, om die naam van die dode in stand te hou oor sy erfdeel.” (vers 5) Dit hou onder andere in dat as sy ‘n kind sou kry, die kind die naam van Maglon sou voortsit.
Dit was egter vir hierdie losser een te veel, en hy vra toe aan Boas om die lossingsreg oor te neem. Hy sê: “Ek kan dit nie vir my los nie, anders bederf ek my erdeel”. (vers 6) Het hierdie kombinasie vir hom te duur geword? Hy sou dan nie net die koopbedrag vir die grond moes neerlê nie, maar ook vir Rut moes onderhou, en miskien haar toekomstige kinders. Of was daar ander redes hoekom hy nie vir ‘n huwelik met Rut kans gesien het nie? Ons het geen verdere inligting hieroor nie. Maar gelukkig het Boas geen moeite daarmee gehad om die lossersplig oor te neem nie. Die man het sy skoen, sy sandaal, uitgetrek en dit aan Boas oorhandig.
Soos ons in die vorige preek al gesien het, gaan dit hier oor twee wette. Die lossingswet met betrekking tot grondbesit. En die wet met betrekking tot die swaershuwelik. Volgens die letter van die wet was die lossers slegs tot die eerste verplig, die lossing van die grondbesit. Maar soos ons gesien het, Boas het opgetree nie net volgens die letter nie, maar ook na die gees van die wet.
Op hierdie geboortebesoek het die buurvroue Naomi gelukkig geprys. Sy hoef haar oudag nie meer in eensaamheid te slyt nie. God het groot dinge vir haar gedoen. Maar die skrywer wys ons op ‘n nog ‘n groter ding. ‘n Toekoms nie net vir Naomi en die geslag van Elimeleg nie. ‘n Toekoms ook vir heel Israel. Dis soos die eerste strale van die sonsopkoms na die donker nag van die Rigtertyd. God bring ‘n plan ten uitvoer. Hy sorg vir ‘n Losser vir heel Israel.
‘n Koning, en die skrywer ken sy naam: Dawid. Hierdie koning sou al die narigheid van die Rigtertyd ten einde bring.
As ons egter die slot van die boek op ons laat inwerk, sien ons daar is nog ‘n dieper laag. Behalwe vir die mooi verhaal van Rut, behalwe vir die karakterontwikkeling van Naomi, is daar ‘n derde laag. Naamlik dat die HERE in al hierdie menslike gebeurtenisse besig is om sy groot verhaal te weef. In sy groot raadsplan maak Hy gebruik van klein en onbelangrik mense.
Gemeente, ons tyd vertoon ooreenkoms met die Rigtertyd. Vir die kerk is dit in die Westerse wêreld ‘n tyd van afbraak en afval. ‘n Tyd waarin elkeen doen wat goed is in sy eie oë. In hierdie dwase tyd, waarin mense hulle vry waan, lei satan hordes weg in slawerny. Maar ons kan ons troos aan die boek Rut.
God sal sy kinders, wat trou volgens sy wet bly leef, wat op Hom bly vertrou, vashou. Sy wette is nie swaar nie, maar bring geluk. Wat Hy van ons vra in sy wet, het Hy self eers vir ons moontlik gemaak. En selfs as ons onsself in ‘n spinneweb van sondes vasgeloop het, gee Hy nuwe kanse. So het Hy in die Rigtertyd gedoen. Vir Naomi en Rut het Hy nuwe moontlikhede geskep.
Hulle lewens, hoe onbelangrik ook in die oë van die wêreld, het vir Hom waarde. Hulle wel en wee is ingebed in sy raadsplan. Hy doen groot dinge in ons midde. Daarom geliefde gemeente, bly by u Verlosser.
As Hy ons liefgehad het, toe ons nog sy vyande was, soveel te meer noudat ons deur Hom gered is. Dit is so seker as wat julle vandag die brood en die beker wyn gesien en geproe het.