Eet ultra-verwerkte kos is beslis sleg vir jou, a onlangse studie het bevestig. In die eksperiment is mense óf ultra-verwerkte óf onverwerkte kos gevoed, met maaltye wat presies ooreenstem met kalorieë, sout, suiker, vet en vesel. Dié op ultra-verwerkte kos het meer geëet en binne twee weke meer gewig gekry.
Hierdie bevinding plaas twee torpedo's in die gedagte dat "alle kalorieë dieselfde is". Onlangse studies het ultra-verwerkte kosse gekoppel vetsug, kanker, hartsiektes en vroeë dood.
Die meeste kosse benodig 'n mate van verwerking, soos vries of pasteurisasie om die rakleeftyd, voedselveiligheid en kommersiële lewensvatbaarheid te verleng, maar "ultraverwerkte" produkte het min of geen intakte "kos" oor. Inteendeel, hulle word hoofsaaklik gemaak van reeds verwerkte kommoditeite, soos sterk suikers, gemodifiseerde olies en soute en hulle ondergaan 'n verskeidenheid verdere prosesse soos emulsifisering, verdikking en karbonering. Nie meer regtig kos nie, hulle is beter gedink as formulerings.
Een strategie om ultra-verwerkte produkte minder skadelik te maak, is om die hoeveelheid sout, suiker en ongesonde vette in hulle te verminder deur wat bekend staan ​​as "herformulering": herontwerp van 'n bestaande verwerkte voedselproduk met die doel om dit gesonder te maak. Hervorming kan help as dit voldoende omvang en intensiteit het - en dit mag optree om te versterk Ander suiker-, sout- en vetverminderingstrategieë soos belasting of verbeterde etikettering van produkte. Maar terwyl sowat 'n dosyn lande verplig is sout- en trans-vetgrense, niemand het wetlike perke vir suiker en versadigde vette in kosse vasgestel nie.
Voedselhervorming is reeds sedert die vroeë 1980s, en dit was nog altyd 'n sakegeleentheid vir groot voedselhandelsmerke om vir gesondheidsbewuste verbruikers te kompeteer. Slegs onlangs - sedert die middel-2000s - het dit 'n hoëvlakstrategie vir voedselmaatskappye geword wat dit proaktief aanneem om vermy verpligte voedingsperke. Lande regoor die wêreld werk nou saam met die voedselbedryf om ultra-verwerkte voedsel te herformuleer - 'n vennootskap wat wydverspreid en entoesiasties ontvang het. endossement van senior beleidsmakers. 'N Onlangse voedselbedryf verslag aan die Ierse regering oor vermeende verbeterings in die dieet as gevolg van nywerheidsherformulering is 'n geval in die punt.
maar we het gevind wat ons voel seleksie vooroordeel, ekologiese foute en onvanpaste studie ontwerp wat ons argumenteer maak die gevolgtrekkings oor die voordele van die industrie-geleide herformulering in hierdie verslag ongesonde. Ander het beskryf hoe metodologiese swakhede beperk die beleid "relevansie" van soortgelyke industrie verslae. In die strewe om nasionale dieetstrategieë te lei en te beïnvloed, bevorder die voedselbedryf twee konsekwente verhale: daardie herformulering is baie moeilik en duur en dit moet stadig gebeur omdat verbruikers negatief sal reageer op dramatiese veranderinge in smaak.
Dus, wat is regtig verkeerd met die industrie-geleide herformulering? Ons dink dit het vier ernstige gevare.
#Reformulation In die voedsel- en drankbedryf het al baie jare plaasgevind #SugarReduction https://t.co/ZRoJYbiqC7 pic.twitter.com/kXU6dDn01v - FDF (@Foodanddrinkfed) Maart 30, 2017
1. 'N PR-strategie
Aangesien hervorming deur die industrie as 'n reeks vrywillige verpligtinge opgestel is, lyk groot kos-akteurs regoor die wêreld dat hulle die regering en die samelewing oor die algemeen 'n massiewe guns verrig, al hoe lank hul korporatiewe beelde verbrand. Inderdaad, die webtuistes van ultra-verwerkte voedselmaatskappye het prominente herformulering. Oorweeg, byvoorbeeld, Mondelez se "Toewyding om die voedingswaarde van ons geliefde handelsmerke te verbeter". Ons argumenteer dat dit ontmoedig vinniger vordering in die bevordering van aansienlik gesonder diëte.
Omgewingsgerigte hervorming lei die voedselbedryf as die redder van ons vetsugprobleem. Dit plaas hulle as 'n sentrale gesag wat betroubaar en wettig kan praat oor voedingsdoelwitte met regerings. Voedselhandelsmerke spreek oortuigend oor hoeveel suiker, sout of vet hulle van nasionale diëte onttrek.
Die Ierse hervormingsverslag sê byvoorbeeld dat tussen 2005 en 2017, drankmaatskappye 10 miljard kalorieë verwyder het van die jaarlikse dieet van die land se 4.8m-mense. Maar dit is stil oor hoeveel kalorieë die maatskappye is verantwoordelik vir die bekendstelling van die dieet in die eerste plek.
Dit weerspieël die ontwikkeling van die industrie lae teer sigarette, wat 'n ondoeltreffende, tokenistiese, industriële oplossing was vir die openbare gesondheidskrisis wat rook aangebied het. Op dieselfde manier, vrywillige hervorming van ongesonde voedselprodukte wat soveel van ons siek maak, maak dat ons meer substantiewe strategieë uitstel om die skadelikste produkte heeltemal uit die weg te ruim.
Die suikerbasislyn. Alexander Weickart / Shutterstock.com
3. 'N Valse prentjie
Die ultra-verwerkte voedselbedryf herformuleer bestaande produkte terwyl voeg meer by die voedselsisteem. Dit skep voortdurend nuwe produkte soos graan bars of "snackfections"); Nuwe formate wat maskeradeer as portiebeheer, maar eintlik verhoog snacking (byt, dunne, deel grootte); nuwe eetgeleenthede (Domino se World Pizza Day, Cadbury se vriendskapsdag); nuwe kategorie uitbreidings (koekies vir ontbyt, vleis snacks) en nuwe kleinhandelkonsepte.
A onlangse studie deur die Voedselveiligheidsowerheid van Ierland het bevind dat terwyl daar inderdaad 'n afname in die hoeveelheid sout en suiker in die kategorie "babakosse" in die land was, was daar heeltemal nuwe klasse kosse geskep vir babas wat dit as onvanpas beskou het. : Produkte wat babas en jong babas in die babas normaliseer. Ons moet nie net herformulering op 'n produkvlak meet nie, maar hoeveel nuwe ultra-verwerkte voedsel word geproduseer om 'n ware beeld van die veranderende voedselstelsel te kry.
4. Status quo vooroordeel
Status quo vooroordeel gebeur wanneer 'n basislyn verkeerd is vir 'n standaard om na te streef. Die Ierse hervormingstrategie is 'n goeie voorbeeld: as Ierse kinders 101g toegevoegde suiker per dag eet, sal dit ongeveer 300 jaar duur om die aanbevole inname van 25g te bereik teen huidige afname. Sulke vooroordeel dra by tot beleid traagheid, waar dit verbeel word dat die voedselstelsel rondom kan word, eerder as om fundamenteel te herleef.
Industrieel-geleide hervorming het 'n openbare betrekkinge-strategie geword - 'n welwillendheidsgebaar wat die oorheersing en legitimiteit van die ultra-verwerkte voedselkategorie verhoog. Die ultra-verwerkte konsep word nie uitgedaag nie. Dit word per ongeluk legitimeer omdat aandag gefokus word op die verandering van die formules van energie-digte, nutriëntarm voedsel in plaas van om maniere uit te werk om hulle heeltemal te vervang.
Van die maniere waarop regerings kan ingryp, sluit in subsidies vir vrugte en groente, belastingtoegewings vir plaaslike koskoöperasies en voedselkwekers, skool- en volwassene-onderwys. Uiteindelik moet kulturele norme verander sodat mense meer tyd het om te dink oor wat hulle eet - en om dit te kook.
Norah Campbell, Medeprofessor in Bemarking, Trinity College Dublin en Francis Finucane, Persoonlike Professor in Geneeskunde, Nasionale Universiteit van Ierland Galway
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Food & Voeding > Hoekom Ons Voedselsisteem het 'n Revolusie nodig, nie rondrande aan die rand nie