Hiermee wil ek niks sê oor die volhoubaarheid of wenslikheid van so ‘n stelsel nie. Dit is heeltemal moontlik (selfs waarskynlik) dat, sou die staat nie hierdie stelsel afgedwing het nie, al hierdie mense wel van vrywillige organisasies of op ander maniere genoeg sou gekry het om van te leef. Ek wil my ook nie uitlaat oor die perverse insentiewe wat so ‘n stelsel kan skep nie – dis ‘n hele onderwerp op sy eie, nes die bedrog wat die stelsel ook teister.
1 Dankie vir ‘n noukeurige uiteensetting van belangrike indiensnemingsfaktore. Jy kontrasteer tereg die sowat 13.1 miljoen werkendes (15-64 jaar) met 7.7 miljoen werkloses (volgens die breë definisie), soos in amptelike syfers. Van die werkendes betaal slegs 1.6 miljoen saam 81 persent van alle persoonlike inkomstebelasting. Ek het hieronder verkeerdelik die woord “werkloses” gebruik pleks van “afhanklikes” en sê dankie vir die regstelling asook vir die beskrywing van die staatstoelaes.
Nog so aan die lekker gesels met die ryery is daar skielik ŉ harde slag teen die kar. Jan hou stil en die twee stel ondersoek in. Dis toe ŉ halfwas vlakvark wat in die slag gebly het.
Jan is ŉ groterige kêrel en hy laai amper die tingerige Piet-Piet saam met die vlakvark in die kattebak.
Piet-Piet en Jan maak nie ŉ oog toe soos hulle wag vir die Bosvelders om kamer toe te kom nie. So skuins na middernag is dit toe so. Dis ŉ aardige en onstigtelike geswets uit die kamer, maar nog niks teen die geswets toe een van die Bosvelders die komberse van die kriewelende bultjie onder sy beddegoed aftrek nie. Die nuwe stortvloed swetse kom toe hy die skilpad laggend optel en dié sy kooigoed van bo tot onder bepiepie.
Die drietal kom agter hul bure sit in die gang met hul ore vasgesuig teen die deur van die Bosvelders en net daar besluit hulle op weerwraak. Karel, die voorste vloeker, word “afgevaardig” om in die kamer te bly en gereeld te swets asof die ander twee by hom is. Sy maters glip balkonlangs na die bure se kamer. Hulle werk vinnig.
Die vlakvark word op die hemelbed se “dak” gelaai sodat dit oor die kant op die slaper afkyk. Die nat beddegoed a-la-skilpad word met dié van Piet-Piet omgeruil, maar die skilpad self word op die werf losgelaat. Ook die hemelbed se beddegoed word soos in die weermag ge-“gypo.”
Die hotelbaas en sy vrou moet kom help. Eers is die hotelbaas erg omgesukkel vir die drie Bosvelders, maar toe hy van die provokasie verneem, lag hy hartlik.
Uiteindelik is daar rus en vrede (en skoon lakens en basse) in die hotel. Die volgende oggend, toe die eerste sonstrale deur die gordyne begin loer, word Jan wakker en forseer sy oë oop. Dis toe hy sien hoe die vlakvark ondeund vir hom daar van bo-af loer. Jan kreun net en draai op sy sy om nog ŉ rukkie skuins te kan lê.