Die probleem met versoeningArgieffoto. Deur Peet Bothma Op die vooraand van Versoeningsdag het die Instituut vir Geregtigheid en Versoening of IJR weer sy jaarlikse versoeningsbarometer bekend gemaak. Hy doen dit reeds sedert 2003. Dit is een van talle projekte wat daagliks wêreldwyd probeer om die samelewingspsige te peil. Daar is vir feitlik elke aspek van ons samelewing een of ander oorsig of peiling. Dit hang dus van die verbruiker af of die uitslag van ŉ oorsig rigtinggewend is of bloot net interessante leesstof bied. Die IJR het egter oor die jare getoon dat sy barometers dikwels in die kol is. Die Instituut sê die barometer dui daarop dat nieteenstaande reuseverskille in lewenstandaarde en rykdomvlakke in die land, die meerderheid Suid-Afrikaners steeds voel dat daar eenheid in die land is. Altesaam 75,3% is van mening dat ŉ verenigde Suid-Afrika die ideaal is. ŉ Verdere 68% is voorts van mening dat dit haalbaar is. Die keersy van die munt is egter dat dieselfde groep van mening is dat minder as die helfte van hul onmiddellike familie- en vriendskapsgroep versoening sedert die einde van apartheid beleef het. Soveel as 68% is van mening dat versoening nie moontlik is solank as wat die meerderheid van die land se mense in armoede lewe nie. Meer as ses uit tien Suid-Afrikaners glo, luidens die barometer, dat versoening nie bereik sal kan word indien daar nie betrokkenheid deur die sakegemeenskap, kerke en in vriendekringe en gesinsverband is nie. En dan is daar die rol wat die regering en politieke partye in die versoeningsproses behoort te speel. En dis volgens die instituut hiér waar die grootste leemte bestaan. Slegs sowat 33% het enige vertroue in die ANC-regering. Voorts voel 25,6% persent van Suid-Afrikaners oor die algemeen dat hulle nie ŉ heenkome in enige politieke party gebied word nie. Dit sluit onder meer die DA, EFF en Vryheidsfrot Plus in. Daar is talle Afrikaners wat die konsep van ŉ Versoeningsdag verwerp, juis omdat dié dag se werklike betekenis vir baie eerder die herdenking van die eerbiediging van die Gelofte is. Om dus te aanvaar dat versoening Saterdag die oogmerk van ŉ groot deel van die Afrikanergemeenskap gaan wees, is futiel. Versoening word in elk geval nie in een dag bereik nie. Dit is ook nie ŉ eenrigtingstraat nie en talle Suid-Afrikaners maak hulself skuldig aan dié wanopvatting. Dit blyk duidelik uit die barometer dat versoening ook nie bereik gaan word deur politici op podiums nie. Versoening lê in die daaglikse interaksie van mense. Dit moet bereik word deur die begrip van mense vir mekaar en deur daadwerklike betrokkenheid van die sakegemeenskap, kerke en binne gesinsverband en vriendekringe. En dís die selfondersoek wat elke Suid-Afrikaner moet uitvoer voordat ŉ verenigde Suid-Afrika moontlik is. As ŉ mens nie die wil het om te versoen nie is dit bloot ŉ dagdroom. Die hoop is opgesluit in die bykans 70% van landsburgers wat steeds glo dat dit moontlik is en dus die wil het om versoening te bewerkstellig.