Waffen SS - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Teen 1935 het die 'Leibstandarte' -regiment aangesluit deur die 'Germania' en 'Deutschland' -regimente. Hulle het onder die Verfugungstruppe gewerk, wat 'n eenheid van verdeeldheid was. Hitler het dit duidelik gemaak dat die 'Verfugungstruppe' uitsluitlik tot my beskikking 'n staande gewapende eenheid was. 'Dit sou sy plek inneem in die oorlogsorde van die leër. Die para-militêre Totenkpofverbande (Death's Head Unit) het die taak gehad om 'spesiale polisie-take op te ruim' - Hitler. In 1935 het enige gedagtes oor militêre optrede egter in Nazi-Duitsland 'n lang entjie voorgekom.
Die Verfugungstruppe het opgelei asof dit 'n deel van die Wehrmacht was. Mans daarin het in volle militêre maneuvers met live ammunisie opgelei. Toe die oorlog in September 1939 uitbreek, hang die militêre toekoms van die Waffen-SS egter steeds in die weegskaal. Hitler was steeds versigtig dat dit, onbeproefd in die geveg, swaar slagoffers sou neem en enige geloofwaardigheid wat hy gehad het, sou verloor. Dit was die geval toe Duitsland Pole aangeval het. Ondanks die uiteindelike oorwinning het die 'Verfugungstruppe' swaar verliese gely, wat dus bevestig het wat die Wehrmacht se hiërargie deurgaans gesê het - hy het eenvoudig nie die kundigheid om te veg nie.
Die nuwe afdeling het 'Wiking' genoem. Dit moes gevul word met vrywilligers uit die lande wat deur Duitsland verower is tydens hul aanvalle op Wes-Europa. In verskeie lande was daar gevestigde fascistiese partye - Quisling's in Noorweë, Degrelle's in België en Mussert's in Holland. 50.000 Nederlanders, 40.000 Belge (Vlaamse en Walloniërs), 20.000 Franse en 6.000 Noorweërs en Deense het voor die einde van die oorlog by die Waffen-SS ingetrek.
'Ons moet al die Nordiese bloed in die wêreld na ons toe trek, sodat dit nooit weer teen ons sal veg nie.' Himmler.
"Die Balkan was die tuiste van die grootste Volksdeutsch (etniese Duitse) gemeenskap in Europa, meer as 1.500.000 sterk. Die byeenkoms van hierdie volke was lankal 'n Nazi-ambisie en was 'n konstante tema van Hitler. ' John Keegan
'Dit is 'n ideologiese stryd en 'n stryd van rasse. Hier staan ​​'n wêreld soos ons dit bedink het - mooi, ordentlik, sosiaal gelyk (en) vol kultuur; dit is hoe ons Duitsland is. Aan die anderkant staan ​​'n bevolking van 180.000.000, 'n mengsel van rasse, waarvan die name onvoorspelbaar is en wie se liggaam so is dat 'n mens hulle nie kan neerwerp sonder genade of deernis nie. As u daar in die ooste daar veg, voer u dieselfde stryd teen dieselfde ondermensheid, dieselfde minderwaardige rasse, wat op 'n tyd onder die naam Huns verskyn het, 'n ander tyd van Magyars, 'n ander tyd van Tartars, en nog 'n keer onder die naam Genghis Khan en die Mongole. Vandag verskyn hulle as Russe onder die politieke vaandel van die Bolsjewisme. "
Die gebrek aan insette deur die sogenaamde buitelandse legioene in die Waffen-SS in die oostelike veldtog is geneig om af te lei van die werk wat deur die Duitse Waffen-SS gedoen is. Na die ramp in Stalingrad was dit die Waffen-SS wat die front na Kharkov herstel het. As gevolg hiervan het Hitler opdrag gegee om 'brandweer' - Waffen-SS-eenhede wat in reservaat gehou is, op te stel en in die stryd aan die voorkant te veg waar dit lyk of die front in gevaar sou wees. Die mag van senior SS-offisiere het aansienlik toegeneem ná die Bomplot van Julie 1944. Hier is senior leërbeamptes betrek - die SS was dit nie. Daarom het Hitler meer en meer vertroue in die SS gelê.
In die westelike veldtog het ses SS-afdelings by Normandië geveg. Die standplaas deur die Hitler Jugend op Falaise het 20 weermagafdelings toegelaat om na die Wesmuur terug te trek. Teen hierdie tyd het Hitler egter alle vertroue in die Wehrmacht verloor. Hy het Sepp Dietrich aangestel om die teenaanval in die Ardennes - die Battle of the Bulge - te lei. Hier het Waffen-SS-eenhede so goed geveg dat hulle die Geallieerdes teruggestoot het. Hul vooruitgang is gestuit deur 'n gebrek aan brandstof vir hul tenks. Dit was egter by Malmedy dat die SS sy ander kant gewys het toe Amerikaanse POW's deur die SS doodgeskiet is. Na die oorlog is die leibstandarte SS-offisier Joachim Peiper ter dood veroordeel weens sy deel in hierdie bloedbad wat later tot lewenslange tronk verminder is.
Teen 1935 het die Leibstandarte-regiment by die Germania- en Deutschland-regimente aangesluit. Hulle het onder die Verfugungstruppe opereer, wat 'n afdeling van afdelings was ...