Hy lyk soos ’n Keltiese kryger en aanvaar nie ‘nee’ vir ’n antwoord nie: Lees ’n uittreksel uit Die Ier se ultimatum deur Nelia Engelbrecht | The Reading List
Die heruitgawe van Die Ier se ultimatum deur Nelia Engelbrecht het in Junie by LAPA Uitgewers verskyn ter viering van Romanza se vyftiende bestaansjaar. Die Ier se ultimatum was een van die heel eerste Romanzas wat ooit verskyn het.
In hierdie verhaal ontmoet Misha Malan die onweerstaanbare Brian O’Connor, al die pad uit Ierland. Hy lyk soos ’n Keltiese kryger en aanvaar nie ‘nee’ vir ’n antwoord nie.
‘Ek het gehoor, dankie, Buddy,’ sê sy.
’n Warm gloed trek deur haar toe sy Michael se stem hoor. ‘Ek verlang na jou. Waarom kom jy nie vir ’n paar weke Johannesburg toe nie?’ vra hy.
Misha byt op haar onderlip. Deksels, die versoeking is groot. ‘Ek sal graag wil kom, maar ek het Petro belowe dat my manuskrip oor ’n maand klaar sal wees.’
‘Ek kan nie verstaan waarom jy jou so afsonder nie. Ons kon nou by mekaar gewees het as jy nie jou modelloopbaan weggegooi het om stories te skryf nie.’
‘Ek hou van my skrywery. Ek het meer as genoeg geld gemaak toe ek ’n model was en daarom kan ek dit nou bekostig om voltyds te skryf. Buitendien verkoop my boeke goed, veral in Europa.’
‘As jy dan moet skryf, kan jy dit netsowel hier in Johannesburg kom doen.’ Die irritasie lê nou vlak in sy stem.
Haar keel trek toe. ‘Michael, jy weet dis nie so eenvoudig nie. Ek hou van my huis.’
Hy bly ’n oomblik stil. ‘Jy besef seker dat dinge sal moet verander as ons eers getroud is.’
‘Jy moet jou lyf so gou moontlik hier in die Kaap kry, my darling,’ babbel Petro, haar uitgewer. ‘Ek het wonderlike nuus, maar ek sê niks voor jy hier is nie.’
‘Jy weet ek kan nie nou Kaap toe vlieg nie. Jy’t self gesê my roman moet oor ’n maand klaar wees.’
‘Girl, as jy weet wat ek weet, klim jy nou op ’n vliegtuig. Dis die kans van ’n leeftyd.’
Misha sug. Petro hou daarvan om dramaties te wees. ‘Wat is aan die gang?’
‘Jy gaan agt glorious weke op ’n eiland sit en skryf, dis wat!’ roep Petro uit. ‘Is dit nie fantasties nie?’
‘En wie gaan nogal vir my uitstappie betaal?’
‘My mond is toegezip. Ek het al klaar meer gesê as wat ek mag. Ek het vir jou ’n vliegkaartjie Kaap toe bespreek. Jy vlieg môreoggend agtuur. Ek sal jou op die lughawe kry en na my woonstel toe vat. Die ou wil jou al môreaand sien. Seweuur in die Pink Palace langs die Waterkant. As jy nie daar is nie, gaan jy jouself nooit, ooit vergewe nie. Sien jou môre.’
‘Wag eers, ek …’
Sy sit haar selfoon weer neer. ‘Kom, Buddy.’ Sy moet see toe, waar sy helder kan dink.
Misha glimlag en vryf oor die kat se swart-en-wit pels. ‘Ons is nou terug, Sheila.’
‘Jy kan my stoel kry. Ek sal staan en drink as jy belowe om my nie weg te jaag nie,’ het hy aangebied.
‘Jy red my lewe,’ het sy geglimlag.
In die lughawegebou val Petro haar behoorlik om die hals. ‘Dis goed om jou te sien! Ek was bang jy gaan nie kom nie.’
‘Ek hét amper nie. Jou storie klink maar baie deurmekaar.’
Hulle ry reguit na Petro se woonstel in Tuine. Petro sien haar by die voordeur af. ‘Maak jou tuis, my darling. Ek moet terug kantoor toe, maar ek sal jou betyds kom haal vir vanaand se meeting.’ Sy beduie in die rigting van die kombuis. ‘Jy kan enigiets eet wat in die yskas is, behalwe as daar groen goed op groei. Baai!’
Sy maak seker dat die veiligheidskettinkie ingehaak is voor sy die deur op ’n skrefie oopmaak. ‘Goeiedag?’
‘Are you Petro?’
‘Nee, ek is ’n vriendin van Petro. Sy’s nie nou hier nie,’ verduidelik sy in Engels.
‘Petro het gesê ek kan maar hier kom bly terwyl ek in die Kaap is,’ sê die vreemdeling met ’n aksent wat vir haar nou beslis Iers klink.
‘Wag ’n bietjie, asseblief.’ Sy stap kamer toe en skakel Petro se nommer op haar selfoon.
‘O, hel, ja,’ sê Petro, ‘ek het skoon vergeet om vir jou te sê die Ier kom vir ’n rukkie by my bly. Hy’s ook ’n skrywer. Sy agent ken een van my base en hy het gevra of ek hom sal oppas terwyl hy in die Kaap is. Laat die man tog inkom. En voer hom, asseblief, as jy iets kan opspoor wat eetbaar is.’
Misha stap terug voordeur toe. Sy druk die deur toe en skuif die kettinkie los. ‘Kom maar in.’ Sy’s nie juis lus om vreemde mans geselskap te hou nie.
Die man het dik, roesbruin hare. Yslike, afgeleefde tekkies steek onder sy jeans uit. ‘Dis ’n mooi plek,’ sê hy terwyl hy rondkyk.
Die man sit sy tas en sak neer en steek ’n allemintige hand na haar uit. ‘Ek is Brian O’Connor van Dublin.’
Haar hand raak weg in syne. ‘Ek is Misha Malan.’
‘Misha, wat ’n mooi naam.’ Sy breë glimlag laat kuiltjies aan weerskante van sy mond keep.
‘Dankie.’ Die man het ongewone oë. Turkoois. ’n Kombinasie van see en bos.
‘Waar kan ek my tas bêre?’
Misha frons. Daar is net een spaarkamer en dié kan sy tog nie deel nie. ‘Los dit maar eers hier tot Petro kom.’ Sy kyk na die sofa. ‘Ek dink jy gaan hier slaap.’
‘H’m, ek gaan lekker slaap.’ Hy beduie na ’n droomvanger van wol wat van die dak af hang. ‘Ek gaan goeie drome droom ook. Die droomvanger gaan al die nagmerries vang.’ Hy kom regop. ‘Petro het gesê ek moet in die yskas kyk vir kos.’
‘Daar’s ongelukkig net salami en brood.’
‘Dit klink perfek. Waar’s die kombuis?’ ‘Kom, ek sal jou wys.’
In die kombuis pyl hy reguit op die yskas af en haal die salami en botter uit. ‘Net jammer hier’s nie bier nie. ’n Paar pinte Guinness sou nou goed gesmaak het.’
Misha glimlag skeef. ‘Ek kan darem vir jou koffie maak.’
‘Dit sal lekker wees, dankie, maar moenie moeite doen nie. Ek sal self regkom.’ Hy maak links en regs kaste oop tot hy die broodblik, ’n bord en ’n mes opgespoor het. ‘Ek is gewoond daaraan om in die kombuis te help. Ek was die oudste van sewe kinders.’ Hy kyk vraend na haar. ‘Kan ek vir jou ook ’n toebroodjie maak?’
Misha skud haar kop. ‘Nee, dankie, ek het nou net geëet.’
‘Waar’s die bekers?’ vra die Ier.
‘Hierso.’ Misha haal vir hom ’n koffiebeker uit. ‘Die koffie en suiker is langs die ketel. Jy sal maar koffieverromer moet ingooi, die melk in die yskas is suur.’
‘So ja.’ Hy kyk ingenome na die toebroodjie op sy bord. ‘Waar gaan ons sit?’
‘Jy kan hier by die tafel sit, of in die sitkamer, nes jy wil. Ek gaan kamer toe. Ek moet … e … goed gaan doen.’
‘Watse goed?’ Sy turkoois oë kyk dwarsdeur haar verskoning.
‘Ek gaan vanaand uit. Ek moet my klere gaan regkry,’ rek sy die waarheid.
‘Ek gaan saam met jou.’
Misha staar na hom. ‘Ekskuus?’
‘Ek gaan saam met jou. Vanaand. Petro het gesê die mense van die program wil ons ontmoet.’ Hy maak hom by die kombuistafel tuis. ‘Sy het gesê jy gaan ook op die eiland skryf.’
‘Ek het nog nie finaal ingestem nie.’
Hy haal sy skouers op. ‘Jy sal dom wees as jy nie gaan nie.’
‘Ek neem nie halsoorkop besluite nie. Ek wil eers presies weet wat aangaan.’
‘Soms moet ’n mens net spontaan wees.’
‘Ek verkies dit om ingeligte besluite te neem.’
‘Dis omdat jy bang is.’ Die Ier vat ’n groot hap van sy toebroodjie.
‘Ek is g’n bang nie.’ Sy trek haar skouers agtertoe. ‘Sit jou bord en beker in die wasbak as jy klaar is.’
Voor hy kan reageer, draai sy om en stap kamer toe.
Terwyl sy deur Petro se boekrak snuffel, hoor sy die Ier in die kombuis. Dit klink of hy skottelgoed was. Hy fluit ’n deuntjie. Dit klink soos ‘Danny Boy’.
Sy word wakker toe Petro haar skud. ‘Opstaan, darling. Brian tap vir jou badwater in.’
‘Brian?’ Dan onthou sy. ‘O ja, die Ier.’
‘Einste. Hy’s ’n regte gentleman.’
Petro en Brian wag in die sitkamer. Die Ier se oë gly bewonderend oor haar figuur. Voor sy hom kan systap, haak hy by haar en Petro in. ‘Ek is ’n baie gelukkige man. Ek gaan vanaand die twee mooiste vroue aan my sy hê.’
‘Jy lyk self stunning,’ koer Petro terwyl hulle voordeur toe stap.
‘Misha en Brian, dis nou Ozwald Phele, jul fairy godfather,’ stel sy hulle in Engels aan ’n lang, aantreklike man met ’n blink bleskop voor wat in die hoek van die sitkamer vir hulle wag.
‘Ek is bly om jou te ontmoet, Misha.’ Die man se breë glimlag stel haar dadelik op haar gemak.
‘Ons gaan ’n realiteitsprogram maak met die naam Love Story,’ verduidelik Ozwald in Engels. ‘Julle is twee van agt romanseskrywers wat wêreldwyd gekies is om vir agt weke saam op Mauritius te gaan skryf.’
‘Absoluut fantasties …’ prewel Petro oorkant Misha. Dit lyk asof sy in ’n beswyming is.
Daar is ’n opgewonde krieweling in Misha se maag. ‘Dit klink interessant, maar presies hoe gaan dit werk?’
‘Elke skrywer kry die kans om binne agt weke ’n nuwe liefdesroman te skryf,’ antwoord Ozwald. ‘Die kykers sal deurentyd kan sien hoe julle skryf en hoe jul boeke vorder. Hulle sal jul verhale saam met ’n span onafhanklike uitgewers beoordeel. As hulle van jul stories hou, bly julle. As jul stories hulle nie beïndruk nie, stem hulle julle uit. Ná die tweede week sal die eerste skrywer uitgestem word, daarna een skrywer per week. Die een wat die langste bly, sal ’n halfmiljoen dollar wen.’
Die Ier fluit sag deur sy tande. ‘Dis baie geld.’
Sy glimlag in Ozwald se rigting. ‘Ek sal graag eers rustig hieroor wil dink en jou môre laat weet.’
Petro se oë rek. ‘Wat is daar om oor te dink? Dink net aan die blootstelling. Jou boeke gaan soos soetkoek verkoop.’
‘Gee vir my jou telefoonnommer, dan bel ek jou môreoggend,’ sê sy vir Ozwald. ‘Ek moet net eers daaroor gaan slaap.’
‘Jou drome sal die antwoord gee,’ sê die Ier onverwags. Misha kyk na hom. Sy akwa-oë vang hare vas. ‘Moontlik,’ sê sy.
Tags Afrikaans Book excerpts Book extracts Die Ier se ultimatum LAPA Uitgewers Nelia Engelbrecht Romanza Uittreksel