Verslawing - oorsake, behandeling, voorkoming, tipes verslawing - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
verslawing - dit is 'n opdringerige begeerte, gemanifesteer in die dringende behoefte aan die uitvoering daarvan of die implementering van enige aktiwiteit. Voorheen was hierdie term slegs gebruik om chemiese afhanklikhede (dwelmverslawing, alkoholverslawing, dwelmverslawing) aan te dui, maar nou word dit aktief gebruik om nie-chemiese afhanklikes aan te dui (spelverslawing, voedselverslawing, winkelaholisme, internetverslawing en ander).
Verslawing word gekenmerk deur die feit dat dit gepaard gaan met 'n toename in verdraagsaamheid (verslawing aan 'n toenemende dosis van die stimulus) en psigofisiologiese veranderinge in die liggaam.
Verslawing is in die sielkunde die aanwysing van 'n persoon se begeerte om uit die werklike wêreld te ontsnap, met die hulp van die bewussynsbewussyn.
Verslawings en verslawende gedrag word bestudeer deur sulke wetenskappe soos: verslawing, sielkunde, sosiologie, wat die oorsake, gedrag van die verslaafde ondersoek, en metodes om 'n gegewe toestand te behandel.
In die samelewing is daar 'n paar aanvaarbare vorms van verslawing: meditasie, kreatiwiteit, workaholism, geestelike praktyke en sport. Sosiaal onaanvaarbare verslawings: dwelmverslawing, alkoholisme, dwelmmisbruik, kleptomanie. Saam met wetenskaplike en tegnologiese vooruitgang het ander verslawings ontwikkel: rekenaarverslawing, internetverslawing, dobbelverslawing, afhanklikheid van TV, op virtuele kommunikasie.
Dit is onmoontlik om te sê dat daar enige rede is vir die voorkoms van verslawing, omdat byna altyd 'n kombinasie van verskillende nadelige faktore die voorkoms van verslawing veroorsaak. Byvoorbeeld, die ongunstige omgewing waarin die kind grootgeword het, sy lae aanpassing in verskeie sosiale instellings, gebrek aan ondersteuning en begrip, plus persoonlike eienskappe (sielkundige onstabiliteit, onvoldoende selfbeeld) dra by tot die ontwikkeling van verslawende gedrag. Daar is vier groepe oorsake van verslawende gedrag.
Sielkundige - die onvolwassenheid van die individu, konstante stres, onvermoë om interne dialoog te voer, onvermoë om probleme op te los, onaanvaarbare oplossings vir probleme.
Sosiale - sosiale onstabiliteit, sosiale druk, gebrek aan positiewe tradisies.
Sosio-sielkundige - konsolidasie van negatiewe beelde in die verstand, gebrek aan respek en wedersydse begrip van geslagte.
Biologiese - die bewusteloosheid van wat gebeur, die effek van die stimulus op die liggaam ('n sterk aansporingsmoment) en die gevolge daarvan (verslawing).
Verslawings en verslawende gedrag is gemik op die noodsaaklikheid om 'n aksie uit te voer. In 'n verskeidenheid van verslawings kan in twee kategorieë verdeel word:
1. Chemies, dit sluit fisiese verslawings in;
2. Gedrag sluit sielkundige verslawings in.
Chemiese verslawing bestaan ​​uit die gebruik van verskillende stowwe, onder die invloed waarvan die fisiese toestand van die persoon wat hulle ontvang, verander. Die teenwoordigheid van chemiese verslawing veroorsaak groot skade aan die gesondheid van die individu, wat lei tot organiese letsels.
Alkoholverslawing is die algemeenste, dit word die beste ondersoek. Sy teenwoordigheid lei tot die vernietiging van die liggaam, byna alle interne organe ly, die verstandelike toestand word vererger. Alkoholverslawing is die mees uitgesproke wanneer 'n persoon nie die ongebreidelde begeerte om te drink, ophang, omgaan met interne ongemak, met 'n negatiewe houding teenoor die wêreld kan oorkom nie.
Dwelmverslawing (dwelmverslawing) word uitgedruk in 'n onweerstaanbare aantrekkingskrag op psigotropiese middels. Dit sluit ook in dwelmmisbruik, as 'n toksiese middel. Afhanklikheid vind plaas na die eerste gebruik, en verdraagsaamheid neem toe met onbewuste spoed. Die prosesse wat destyds in die liggaam voorkom, is onomkeerbaar en in feitlik elke geval eindig hulle in die dood.
Gedragsverslawing is 'n sielkundige, nie-chemiese verslawing, aanhegsel tot 'n spesifieke aksie wat onmoontlik is om ontslae te raak. Gedragsverslawing veroorsaak so 'n passie, waaraan 'n persoon toesigbare waarde hechten, op die ou end bepaal dit alle menslike gedrag.
Spelverslawing is 'n soort nie-chemiese gedragsverslawing. 'N Persoon wat aan spelverslawing ly, sien nie sy lewe sonder dobbelary, casino's, roulette, slotmasjiene en ander vermaak nie.
Gaming verslawing beskadig nie net die psige van die individu nie, maar ook sosiale welsyn. Die hoof tekens van dobbelverslawing is: te veel belangstelling in die spelproses, 'n toename in die tyd wat spandeer word aan vermaak, veranderinge in die sosiale kring, verlies aan beheer, onredelike prikkelbaarheid, konstante toename in pryse, gebrek aan weerstand.
Verslawing van verhoudings het verskeie vorme: liefde, intieme, vermyding. Sulke afwykings word veroorsaak deur onvoldoende selfbeeld, verkeerde persepsie van jouself en ander, onvermoë om hulself lief te hê en te respekteer.
Liefdesverslawing is 'n oormatige aanhegting en obsessie van die verslaafde op 'n persoon. Liefdeverslawing word uitgedruk deur 'n onweerstaanbare begeerte om altyd by jou maat te wees en om kontak met ander mense te beperk.
Die vermydingsverslawing is gemanifesteer in die vermyding van te naby en intieme verhoudings, die begeerte om 'n afstand te hou, in die onderbewuste vrees van verlating.
Intieme verslawing bestaan ​​uit onbeheerde seksuele gedrag, ten spyte van die moontlike negatiewe gevolge.
Workaholisme, sowel as ander afhanklikhede, word gekenmerk deur 'n persoon se vlug van die werklikheid, met behulp van fiksasie by die werk. Die workaholic sien nie sy doel om geld soveel te maak nie, want hy wil sy werksaktiwiteit vervang met vermaak, vriendskap en verhoudings. Die werkgewer se eienaardigheid is dat hy 'n obsessiewe begeerte het vir sukses en goedkeuring en is uiters ontsteld as hy erger is as ander. Sulke verslaafdes is te vervreem en optree onder vriende en familie, hulle is obsessief met werk, leef in die stelsel van hul eie ervarings. Hulle vertel ander mense dat hulle meer geld probeer maak. Wanneer 'n workaholic ontslaan word, word dit vir hom 'n ernstige spanning, wat baie moeilik is om te hanteer en soms kan hy toevlug gebruik om chemikalieë te gebruik om stres te verlig. Workaholisme kan chemiese verslawing word, maar terselfdertyd kan dit een van die maniere word om mense met chemiese verslawing te rehabiliteer.
Internetverslawing het amper dieselfde vlak bereik as chemiese verslawing. Rekenaarverslawing kan lei tot die feit dat 'n mens vir ewig uit die werklike lewe val, hy stop verhoudings met familie en vriende. Internetverslawing is die grootste in adolessente.
Rekenaarverslawing is slegs behandelbaar met die hulp van 'n psigoterapeut. Die taak van 'n spesialis is om 'n tiener uit die onwerklike wêreld te trek en hom oor te dra na die werklikheid.
Sportverslawing is sosiaal aanvaarbaar, maar steeds word hierdie tipe verslawing aan die siekte toegeskryf omdat dit fisiese afhanklikheid uitdruk. Te veel passie vir sport kan lei tot die feit dat sportverslawing chemies word. Op hierdie basis word opgemerk dat onder die voormalige atlete 'n baie hoë persentasie van diegene is wat dwelms, alkohol en dwelms gebruik.
Shopaholism is 'n afhanklikheid van aankope, 'n onbeheerbare begeerte om iets te koop. Om 'n aankoop te maak, behaag genot vir 'n kort tyd, waarna onmiddellik daar 'n begeerte is om 'n nuwe aankoop te maak. Dikwels het shopaholics probleme met die wet, met skuld. Kenmerkende eienskappe van 'n winkelaholic: inkopies, 'n obsessiewe begeerte om iets te koop, soms heeltemal onnodige dinge, word amper al in winkels en winkelsentrums bestee. Onreëlmatige verdeling van tyd is 'n groot bedreiging vir die daaglikse, professionele en persoonlike lewe van 'n persoon. Onbeheerde vermorsing van geld behels finansiële probleme. Die konstante onweerstaanbare begeerte om geld te spandeer, onnodige en nuttelose dinge te verkry, word uitgedruk in die vorm van periodieke aspirasies om aankope te groot te maak.
Wanneer 'n verslaafde betrokke is by ander dinge tussen aankope, voel hy sleg, hy het iets ontbreek, hy verstaan ​​nie wat gebeur nie, hy word geïrriteerd, hy kan huil, die spanning opbou en 'n ander aankoop sal help om hierdie toestand te hanteer. In feitlik elke geval, na die verkryging van dinge van 'n persoon, verskyn 'n gevoel van skuld. So, shopaholics het 'n wye reeks emosies ervaar. Negatiewe emosies heers wanneer 'n persoon niks kry nie, wanneer hy besig is om iets anders te doen tussen aankope, en positiewe emosies ontstaan ​​slegs wanneer 'n aankoop gemaak word.
Shopaholics het altyd probleme in hul persoonlike lewens. Hul vennote duld nie sulke gedrag nie, beskou hulle lomp, probeer om te bewys dat enorme skade aan hul materiële welstand toegeskryf word, maar alles is tevergeefs en hulle verlaat alleen winkellieders met hul verslawings. Verhoudings met familie en vriende versleg ook, veral as hulle in geld betrokke was. Skuldgroei, uitstaande lenings, diefstal kan probleme met die wet veroorsaak. In die moderne wêreld het shopaholics die geleentheid om items te koop sonder om huis toe te gaan deur middel van aanlyn-winkels.
'N Shopaholic word altyd beskou as 'n lafhartige, onverantwoordelike verwoesting, maar in werklikheid is dit 'n baie siek persoon. Miskien het hy geen vreugde in die lewe gevind nie, of hy het sielkundige trauma gehad, waarna hy net sy geluk gevind het in die verkryging van nuwe dinge. 'N kursus van psigoterapie kan 'n persoon red van 'n obsessiewe behoefte om aankope te maak.
Voedselverslawing is 'n fiksasie op voedsel wat twee vorme van ooreet en vas bevat. Hulle word intermediêre tipes genoem. Daar is ook ander vorme van voedselverslawing: bulimie, anoreksie, kompulsiewe ooreet.
Internetverslawing onder adolessente is voor chemiese verslawing. Daarom is die houding teenoor dit baie ambivalent. Aan die een kant is die feit dat kinders op die internet sit, beter as as hulle iewers buite sit en dwelms gebruik. Maar aan die ander kant, kinders is feitlik nie geïnteresseerd in enigiets anders nie, behalwe vir die internet en alles wat hulle daarin vind, hulle val heeltemal uit die werklikheid, hulle het virtuele vriende, maar hulle vergeet hul verantwoordelikhede (om ouers te help studeer).
Internetverslawing het verskeie vorme van manifestasie: spelverslawing; programmering; verplasing van perseel; dobbel op die internet, casino's; pornografiese internetverslawing.
Rekenaarverslawing word uitgedruk in die volgende sielkundige simptome: 'n staat wat aan euforie grens; die onvermoë om te stop, 'n toename in die tyd van deurstuur by die rekenaar, die verwaarlosing van verhoudings met geliefdes.
Fisiese simptome van rekenaarverslawing: intense pyn in die pols van die werkende hand, as gevolg van die verswakking van die senuwee-eindes, wat veroorsaak word deur oorstraining; hoofpyn; droë oë; slaapstoornis; persoonlike higiëne ignoreer.
In adolessensie kan rekenaarverslawing tot ernstige gevolge lei. As gevolg hiervan kan 'n persoon heeltemal uit die lewe val, geliefdes verloor, verhoudings met vriende verbreek en sy akademiese prestasie vererger. Die verslaafde kan slegs na die werklike lewe terugkeer met die hulp van 'n spesialis (psigiater, psigoterapeut).
'N Persoon wat baie tyd spandeer op die rekenaar, verminder die doeltreffendheid van kognitiewe prosesse. Denke verloor buigsaamheid, aandag word verdwyn, geheue versleg en die kwaliteit van persepsie versleg.
In 'n tyd wanneer 'n rekenaar help om baie probleme op te los, word 'n mens se intellektuele vermoëns verminder, wat lei tot 'n agteruitgang van die verstand. Verander ook persoonlike eienskappe van 'n persoon. As hy vroeër vrolik en positief was, het hy geleidelik pedanties, geïrriteerd en losgemaak nadat hy gedurig by die rekenaar was. In die motiveringsstruktuur van 'n internetafhanklike persoon is destruktiewe motiewe, primitiewe motivering, wat daarop gemik is om konstante besoeke aan sosiale netwerke, rekenaarspeletjies, hacking en meer te heers.
Besit onbeperkte toegang tot die internet en die inligting daarin vervat vererger afhanklikheid. In die moderne wêreld, selfs as ouers probeer om toegang tot die internet tuis te beperk, vind die kind steeds 'n manier om aanlyn te gaan. Byvoorbeeld, deur 'n rekening op te laai, megabytes te ontvang of 'n telefoon van 'n vriend te vra, in 'n rekenaarklas te sit, na 'n internetklub te gaan.
As die internet die enigste manier is vir 'n persoon om met die wêreld te kommunikeer, kan die risiko van internetverslawing toeneem en die gevoel van realiteit verlore gaan, indien u nie betyds help nie.
Internet speletjies is die algemeenste internetverslawing in adolessente, wat ook baie negatiewe gevolge het. Kinders en adolessente wat baie tyd spandeer om speletjies te speel, ontwikkel geleidelik 'n negatiewe persepsie van die wêreld en aggressie en angs ontstaan ​​as daar geen kans is om te speel nie.
Kommunikasie in sosiale netwerke en ander dienste wat vir kommunikasie geskep word, dra baie gevaar. In die netwerk kan absoluut elke persoon vir hulle die perfekte gesprekspartner vind in alle opsigte, een wat jy nooit in die lewe sal ontmoet nie, en met wie dit nie nodig is om voortdurend kommunikasie in die toekoms te handhaaf nie. Dit gebeur omdat mense in virtuele kommunikasie hulself kan voorstel soos hulle nie is nie, hulle ook hul beeld te idealiseer, hulle probeer om beter en interessanter te wees as wat hulle werklik is. Kommunikeer met so 'n gesprekspartner, vorm mense 'n afhanklikheid en verwaarlosing om met mense in die werklike lewe te kommunikeer. Saam met 'n negatiewe houding teenoor die werklike wêreld, verskyn 'n depressiewe bui, slapeloosheid, verveling. Ander aktiwiteite na die stokperdjie van die internet en rekenaar, vervaag in die agtergrond, is baie moeilik en word vergesel van 'n negatiewe bui.
Voedselverslawing het verskeie vorme van uitdrukking - ooreet, vas, anorexia nervosa en bulimie.
Voedselverslawing is beide sielkundig en fisies. Aangesien die kos 'n groot verslawende potensiaal verkry, word 'n kunsmatige stimulasie van die sensasie van honger bereik. So, elke persoon wat geneig is tot ooreet, kan 'n sone skep van verhoogde uitruilbalans. Na eet, ontstaan ​​die gevoel van honger onmiddellik en dit is baie moeilik om hierdie toestand aan 'n verslawende persoon oor te dra. Die fisiologiese meganismes van die liggaam is teenstrydig, so die verslaafde begin alles sonder 'n soektog. Op 'n sekere punt het 'n persoon 'n gevoel van skaamte, wat na die eet verhoog. Onder die invloed van hierdie gevoel begin die verslaafde versigtig sy verslawing te verberg en kos in die geheim te neem, die ontstellende situasie veroorsaak 'n nog groter gevoel van honger.
As gevolg van sulke voeding ontwikkel 'n persoon kompulsiewe ooreet, gewigstoename, metaboliese afwykings, wanfunksionering van die interne organe, die spysverteringstelsel. 'N Persoon hou heeltemal op om sy etes te beheer en verbruik sulke hoeveelhede voedsel wat probleme kan uitlok wat lewensgevaarlik kan wees.
Die tweede wanorde, wat 'n vorm van voedselverslawing is, is hongersnood. Afhanklikheid van hongersnood kan veroorsaak word deur een van twee hoofopsies: mediese en nie-mediese meganismes. Die mediese meganisme word toegepas deur dieetterapie te los.
In die eerste fase van die hongerstaking kan 'n persoon sekere probleme ervaar met voortdurend lekker eetlus en die noodsaaklikheid om dit te onderdruk.
In die volgende fase verander die toestand van die organisme. 'N Persoon verloor onbeheerde drang na kos, eetlus daal of verdwyn heeltemal, 'n persoon voel dat hy nuwe kragte het, 'n tweede asem, sy bui styg en daar is 'n begeerte om fisiese inspanning te voel. Pasiënte wat hierdie stadium bereik het, word baie positief. Hulle is tevrede met hierdie toestand, hulle wil dit selfs uitbrei om die ligte van die liggaam en die liggaam vir 'n langer tyd te voel.
Vaslegging word onafhanklik herhaal sonder mediese beheer. As gevolg van herhaalde vas, het 'n persoon op 'n sekere oomblik 'n toestand van euforie van die feit dat hy nie eet nie en hoe goed hy voel wanneer hy lig voel. Op so 'n oomblik is beheer verlore en die persoon begin nie eet nie, selfs wanneer hy uit die hongerstaking moet gaan. Аддикт голодает, даже если это представляет опасность для его здоровья и жизни, человек напрочь теряет критический взгляд на свое состояние.
Ни одна из аддикций не проходит самостоятельно, ни физическая, ни психологическая. Gevoelens van 'n persoon, gebrek aan beheer, onwilligheid om verslawing te beveg, kan tot baie hartseer gevolge lei, wat soms onomkeerbaar is. In baie seldsame gevalle kan 'n persoon met verslawing hulp vra, maar die meeste kan nie hul huidige toestand krities evalueer nie. Veral pasiënte met sielkundige afhanklikhede - speel, voedselverslawing, winkelaholisme verstaan ​​nie die werklike skaal van hul siekte nie.
In sommige gevalle is daar verskeie tekens van verslawende gedrag, maar slegs 'n psigiater wat bevoeg is in hierdie area kan bepaal of dit akkuraat is. As gevolg van 'n gedetailleerde gesprek met die pasiënt, met die versameling van 'n familiegeskiedenis, gedetailleerde inligting oor die lewe en persoonlikheid van die pasiënt, kom die dokter tot die gevolgtrekking dat daar verslawende gedrag is. In die proses van so 'n diagnose waarneem die dokter die gedrag van die kliënt noukeurig tydens 'n gesprek waarin hy kenmerkende merkers van verslawend gedrag kan sien, soos in spraak of reaktiwiteit, negatiewe opmerkings in sy eie rigting en ander.
Die hoofbehandeling vir verslawing is psigoterapie. As die verslawing baie ernstig en op lang termyn, byvoorbeeld narkotiese of alkoholiese, is, moet die pasiënt nog steeds gehospitaliseer word met die liggaam om te ontgift.
Die rigting van gesinspsigoterapie (strategiese, funksionele, strukturele) word in groter mate gebruik, aangesien die manifestasie van verslawende gedrag meestal plaasvind onder die invloed van 'n faktor ongunstige groeiende omgewing, in die besonder, familie-nood. Die psigoterapeutiese proses is gemik op die identifisering van die faktore wat afwykende gedrag veroorsaak het, die verhoudings in die familie te normaliseer en 'n individuele behandelingsplan te ontwikkel.
Verslawing voorkoming sal baie meer effektief wees as jy dit betyds begin. Die eerste fase in die vroeë waarskuwing van die voorkoms van verslawing is die diagnostiese stadium waar die neiging van kinders tot afwykende gedrag geopenbaar word. Dit moet in opvoedkundige instellings uitgevoer word.
Voorkoming van verslawing is belangrik as dit uitgevoer word terwyl dit nog op skool is. Kinders moet vertel word oor die tipe verslawing, hul oorsake en gevolge. As die kind bewus is van die vernietigende gevolge van chemiese verslawing, sal hy waarskynlik nie alkohol, sigarette of dwelms wil drink nie.
'N Belangrike rol word gespeel deur die voorbeeld van ouers. As ouers nie slegte gewoontes het nie, maar lei tot 'n gesonde volwaardige leefstyl en hul kinders in dieselfde gees verhoog, dan is die waarskynlikheid van verslawing aan 'n kind laag. As die kind opgevoed word in 'n disfunksionele gesin waar alkohol misbruik word, is hy meer geneig om 'n verslaafde te word.
Om ouers met kinders te praat oor probleme, ondersteuning in moeilike situasies, begrip en aanvaarding van 'n kind soos hy is, sal help om die kind se begeerte om die werklike wêreld in 'n fiktiewe een te verlaat, te voorkom.
In die tweede fase van die voorkoming van verslawende gedrag word die betrokkenheid van kinders, veral adolessente, in verskillende vorme van verslawing, beide chemies en nie-chemies, voorkom. Op dieselfde stadium word inligting oor metodes om angs, slegte bui en stres te hanteer, onderrigkommunikasie tegnieke aangeleer.
Die volgende stap in rehabilitasie is die korrektiewe stadium waar die regstelling en uitwissing van slegte gewoontes en verslawings plaasvind. Korrektiewe werk moet uitgevoer word onder toesig van 'n gekwalifiseerde spesialis (psigoterapeut).
Verslawing voorkoming kan individueel of groep wees. In groepklasse word tegnieke en opleidings van persoonlike groei gebruik, wat die korreksie van sekere negatiewe eienskappe van die persoonlikheid en die gedrag daarvan behels.
As 'n persoon na behandeling van skadelike verslawings ontslae geraak het, moet maatreëls getref word vir sy sosiale aanpassing in die samelewing, tegnieke om met mense te interaksie te voer, 'n aktiewe lewe te lei en terugval te voorkom.