Die belangrikste tekens van 'n bloedklont - Nuttige wenke - 2021
Blokkering van bloedvate met 'n bloedklont verminder die spoed van bloedvloei, wat gemanifesteer word deur isgemie (arteriële trombose), veneuse opeenhoping. Die mees algemene gevolge van trombose sluit in chroniese vaskulêre ledemate-okklusie, angina pectoris, kortstondige aanvalle van serebrale ischemie, isgemiese kolitis. Met 'n akute stop van weefselvoeding, hartaanvalle van organe, kom gangreen van die ledemate voor.
Lees hierdie artikel
Wat is 'n bloedklont?
'N Bloedklont is 'n bloedklont wat ontstaan ​​as 'n muur van 'n aar of 'n slagaar beskadig word. In sommige gevalle kan dit ook binne die hart vorm, sowel as in 'n gesonde houer. Dit bevat bloedselle (hoofsaaklik plaatjies) en fibrienfilamente.
As die trombus groot is, word dit 'n hindernis vir die beweging van bloed - dit vloei deur die are of die uitvloei deur die veneuse sisteem. In die eerste geval het die selle geen voeding en suurstof nie, wat tot hul dood lei. Daar is dus hartaanvalle van interne organe (miokardium, longe, niere, ingewande) en die brein (beroerte).
Veneuse trombose veroorsaak swelling en pyn in die ledemate, maar die grootste risiko is 'n losstaande trombus. Dit beweeg met 'n bloedstroom en gaan binne in die longslagaarstelsel. Verstopping van die tak vind plaas - pulmonale tromboembolisme, wat kan lei tot die dood van die pasiënt.
En hier is meer oor diepe veneuse trombose.
Watter stof is betrokke by die vorming van 'n bloedklont
Die belangrikste stof wat by die vorming van 'n bloedklont betrokke is, is fibrienfilamente. Dit word gevorm uit bloedproteïen - fibrinogeen. Vir hierdie transformasie is dit nodig dat die trombienensiem 'oortollige' dele afsny. Fibrinogeen word in die lewerselle gesintetiseer en gaan van hulle in die bloedstroom in.
Met 'n tekort kom daar verhoogde bloeding voor, en met 'n buitensporige hoeveelheid neem die risiko van trombose toe. Om die inhoud van fibrinogeen te bestudeer, word 'n bloedtoets voorgeskryf - 'n koagulogram. Die norm word beskou as 'n aanduiding in die gebied van 1,8 tot 3,5 g / l.
Waar bloedklonte vorm - in are of are
Bloedklonte vorm in die are of are, sowel as in ander dele van die bloedsomloopstelsel waar daar bloed is. Dit kan wees:
klein takke bloedvate: venules en arterioles (mikrosirkulatoriese skakel),
holte van die hart.
Vir die vorming van arteriële trombose is weefselbesering (die binneste voering van die vaartuig of hart) die belangrikste faktor. Met veneuse is bloedstolling en die stadige beweging daarvan belangrik. In die geval van die blokkering van klein vate is die samestelling van die plasma, intravaskulêre stolling en 'n lae bloedvloeisnelheid van deurslaggewende belang.
Die vorming van 'n bloedklont kan op 'n eenvoudige manier in die vorm van so 'n skema voorgestel word:
Hegting en verbinding van plaatjies.
Aktivering van stollingsfaktore en die resultaat daarvan is die vorming van fibrienfilamente.
Vir skade aan die vaartuig is twee groepe faktore belangrik:
membraanvernietiging - trauma, infeksie, immuunkompleks, hoë inhoud van glukosemolekules,
funksioneel - 'n afname in die beskermende eienskappe van die natuurlike antikoagulantstelsel, wat voorkom by spanning, aterosklerose, brandwonde, bestraling.
Vir patologiese trombose is 2 groepe tekens nodig. Normaalweg, as die beskermingsmeganismes goed werk, met die aktiewe beweging van bloed, is daar geen voorwaardes vir die vorming van 'n groot bloedklont nie.
Stadium van trombose
Verskeie opeenvolgende stadiums van trombose is geïdentifiseer:
Beserings aan die binneste voering van die vaartuig.
Die vrystelling van weefselstollingsfaktore.
Plaatvaste bevestiging op die plek van die skade.
Isolasie van bloedplaatstowwe wat 'n ketting van opeenvolgende reaksies veroorsaak om fibrienfilamente te vorm.
Rooibloedselle vang 'n gaas van fibrienfilamente.
'N Klont vorm.
Die trombus word saamgepers met die vrystelling van plasma, gekompakteer.
Oorsake van trombose
Trombogene risikofaktore sluit in:
bloedstase met langdurige fisieke onaktiwiteit (sittende, staande werk, immobilisasie na 'n fraktuur, sittende lewenstyl, bedrus),
verhoogde bloedstollingsaktiwiteit (van oorerflike oorsprong, die gebruik van voorbehoedmiddels, anti-inflammatoriese middels, dehidrasie, chirurgie of beserings, swangerskap),
bloedsomloopafwykings (turbulente bloedvloei) met aritmie, hartaanval, prostetiese hartkleppe, rumatiek, kardiomiopatie,
veranderinge in die wande van bloedvate met spatare, aterosklerose, aneurisme, vaskulitis, diabetiese angiopatie, spatare verhoog die risiko van trombose
ontwrigting van die lewer,
ouderdomsverwante (hormonale en vaskulêre) veranderinge by mans na 45 jaar in die menopouse by vroue,
metaboliese sindroom, vetsug, hipertensie,
rook en chroniese alkoholisme.
Eerste tekens van 'n bloedklont
Die vroeë stadiums van vaskulêre trombose word gemanifesteer deur simptome van swak bloedtoevoer en 'n verswakte uitvloei van die aangetaste gebied. Dit kom voor tydens oefening, verdwyn of verminder na rus, periodes van agteruitgang wissel af met 'n taamlike lang normalisering van welstand. Daar moet op gelet word dat dit die aanvanklike tekens is wat omkeerbaar is en goed reageer op die behandeling, aangesien daar op hierdie stadium onomkeerbare veranderinge in die organe nog nie tyd het om te ontwikkel nie.
Trombose kan vermoed word deur die volgende simptome van die letsel:
Lem slagare afkoeling van arms of bene, moegheid, lae verdraagsaamheid van fisieke aktiwiteit, onderbroke klausulering na 'n lang wandeling
Are op die arms of bene swelling aan die einde van die dag, swaarmoedigheid, 'n gevoel van volheid, tinteling, die voorkoms van 'n netwerk van uitgebreide bloedvate op die vel
Kransslagare na fisiese of emosionele spanning van hoë intensiteit, ongemak of drukpyn in die hart, swakheid, kortasem
Serebrale vate tinnitus, episodiese duiseligheid, verdonkering in die oë, vergeetagtigheid, afleiding, verminderde vermoë om bewegings te koördineer, effense of periodieke wankel van die gang
Derm arteries buikpyn sonder duidelike lokalisering en verband met voedselinname, vererger na liggaamlike inspanning, opgeblasenheid, wisselende diarree en hardlywigheid
Al hierdie tekens is nie spesifiek vir trombose nie, dit kom voor met ander siektes, dus dit is belangrik om so gou as moontlik getoets te word. Om verstopping van die vaartuig op te spoor en die oorsaak daarvan te bepaal, moet u 'n chirurg raadpleeg (pyn en swelling van die ledemate), 'n kardioloog, 'n neuroloog met simptome van die hart, brein of 'n gastro-enteroloog met spysverteringsstoornisse.
Diagnose word uitgevoer met behulp van angiografiese studies, EKG en ultraklank van bloedvate, dikwels met strestoetse.
Hoe om 'n bloedklont te herken
'N Bloedklont kan herken word as dit die bloedsomloop onderbreek, verskyn simptome van trombose:
Diep aar skeer
Volheid, pyn, dit word sterker as dit palpeer in die gebied van die aangetaste vaartuig, swelling, rooiheid of blouerige velkleur, toename in temperatuur, uitgesproke veneuse netwerk, druk are.
Skielike begin van asemhaling, blouerige vel met 'n grys tint, drukval, pyn op die bors, hartritmestoornisse, swelling van die nekaar, floute, hoes, piepende sputum, koors, pyn in die regte hipochondrium.
Pyn agter die sternum, wat tot by die rug, nek strek, kom voor met spanning, fisieke inspanning, gepaard met kortasem, hartkloppings.
Arteriële netwerk van bene
Koudheid, gevoelloosheid van die voete, brand, pyn tydens loop, stop as dit gestop word, die vel bleek word, en dan word die vingers blou.
Duiseligheid, wankelrig, verskillende gesiggestremdhede, vaag spraak, verminderde spierkrag en sensitiwiteit in die arm en been, geheueverlies.
Trombose van die ledemaat
Die teenwoordigheid van 'n trombus in die veneuse netwerk van die boonste of onderste ledemate (meer algemeen) kan gepaard gaan met die volgende simptome:
swaar bene of arms
seerheid langs die aar,
uitbreiding van die onderhuidse vate (maaspatroon),
toename in plaaslike temperatuur.
Aanvanklik verskyn hierdie tekens slegs tydens inspanning en verdwyn dit na 'n nagrus. Soos hulle vorder, kom hulle op en rus.
Arteriële trombose in die arm of been
Simptome word nie net geassosieer met die verstopping van bloedvate nie, maar ook met die spasma van die slagaarmure. Die belangrikste manifestasies van isgemie van ledemaatweefsel:
bleekheid en afkoeling van die vel,
koelte van voete of hande
pyn van wisselende intensiteit, verander met bewegings,
verswakking van die pulsasie van arteries onder die plek van die verstopping,
gevoelloosheid van die ledemate, tinteling.
Die voorkoms van pyn agter die sternum tydens fisiese of emosionele spanning is die belangrikste teken van koronêre trombose. Dit is in die oorgrote meerderheid van die gevalle wat verband hou met arteriosklerose van die arteries. Aanvalle is van korte duur, en pyn is draaglik of langdurig, ondraaglik met vrees vir die dood.
Benewens die hartgebied, versprei die pyn na die linker helfte van die liggaam, scapula of kan dit atipies wees (buik, regter ledemate). Verligting vind met rus plaas nadat die nitrogliserien ingeneem is.
Met onvolledige verstopping van serebrale vate, kom kortstondige serebrovaskulêre afwykings voor. Die bron van 'n bloedklont is meestal 'n aterosklerotiese gedenkplaat in die karotis-, werwel- of intrcerebrale arterie. Kliniese tekens kan die volgende insluit:
wankelrig as jy loop,
verminderde visie - vaag kontoere van voorwerpe, dubbele sig, kort episodes van blindheid of verlies aan visuele velde,
spierswakheid in die ledemate,
verlies aan velgevoeligheid
geheueverandering - disoriëntasie in die ruimte, onvermoë om huidige inligting te onthou en weer te gee, herhaling van woorde.
CT-angiografie van serebrale vate
Sulke aanvalle van serebrale isgemie kan dwarsdeur die dag verdwyn of omskep in 'n iskemiese beroerte.
Hoofpyn met trombose
Hoofpyn met trombose kom voor wanneer die are, are en sinusse van die brein geblokkeer word. Tipiese simptome:
Arteriaal (iskemiese beroerte)
Bejaarde pasiënte vererger die toestand geleidelik, spraak, beweging en sensitiwiteit van die ledemate (verlamming) word versteur, visuele velde val uit. Hoofpyn kom meer gereeld voor in die oksipitale of temporale streek.
Dit begin met ernstige hoofpyn met naarheid en braking, verswakte bewussyn, bewegings van die arms en bene op die helfte van die liggaam, krampe is moontlik, 'n verandering in simptome is kenmerkend soos dit vorder.
Dit kom voor as 'n komplikasie van otitis media, sinusitis, daar is 'n konstante groeiende hoofpyn, pynstillers werk nie daarop nie, dit versterk met fisieke inspanning, as jy gaan lê, is daar koors en braking.
Pyn met 'n trombus kan in verskillende dele van die liggaam voorkom, die simptomatologie hang af van die plek van verstopping, die tipe en grootte van die vaartuig, die teenwoordigheid van omseilings van die bloedsomloop. Die volgende simptome is moontlik:
diep are van die onderbeen - bars in die been, seerheid in die aangetaste aar, neem toe met palpasie; daar is swelling, rooi vel, 'n duidelike veneuse patroon,
kransslagare - aanvalle van angina pectoris (borspyn), vererger deur beweging, bedaar in rus, verwyder deur nitroglycerien, versprei na die linker helfte van die liggaam, nek, uitgerekte aanval beteken die ontwikkeling van 'n hartaanval
serebrale vaartuie - fokusse tekens van vernietiging van breinweefsel (spierswakheid, sensitiwiteitsversteurings), verswakte spraak, sluk, wankelrig tydens loop, onduidelike visie,
pulmonêre arteries - skielike pyn op die bors, kortasem, hoes, koors, blou vel,
nier - lae rugpyn, soortgelyk aan nierkoliek, bloed in die urine.
Pyn in die buik word amper konstant, die ontlasting word meer gereeld, 'n mengsel van slym en bloedstrepe verskyn daarin, en dan word bloed in die ontlasting byna altyd aangetref. Voedsel en fisieke aktiwiteit dra by tot pyn. Die duur van die aanval kan tussen 0,5 en 5 uur duur. Daar is 'n skending van eetlus, emaciation, naarheid en periodieke braking.
Hoe om uit te vind of daar bloedklonte in die liggaam is
Om vas te stel of daar bloedstolsels in die liggaam is, moet u eers 'n phleboloog kontak wat die ledemate ondersoek en 'n optog onderneem - dit plaas 'n rekkie op die hele been van die tone tot die lies. Hierna moet die pasiënt rondloop totdat daar pyn voorkom. As dit na 'n paar minute voorkom, en die oppervlakkige are nie verdwyn het nie, is daar 'n groot waarskynlikheid dat dit verstop word. Om die diagnose te bevestig:
Ultraklank van die vate van die onderste ledemate met dopplerografie,
radionukliedskandering (indien aangedui).
Om arteriële trombose te identifiseer, word kliniese manifestasies in ag geneem:
hartpyn tydens fisieke en emosionele spanning, angina-aanvalle,
intermitterende klausulering - as jy loop, moet jy stop as gevolg van erge seerheid,
duiseligheid, hoofpyn, verswakte geheue, moegheid tydens geestelike werk.
In die eerste geval word 'n verdere ondersoek uitgevoer deur 'n kardioloog met behulp van:
mediese ondersoek - opsporing van oedeem, veranderinge in velkleur, meting van druk, luister na hartklanke,
EKG, echokardiografie, indien nodig, met strestoetse,
bloedtoets vir koaguleerbaarheid en cholesterolinhoud (koagulogram en lipiedprofiel), glukosevlak,
algemene bloedtelling met bloedplaatjies.
Voorbeeld van plaatjie-telling
As daar tekens van 'n bloedklont is, is koronarografie verpligtend om die kwessie van chirurgiese behandeling op te los. As die vate van die onderste ledemate geblokkeer word deur pyn in die bene tydens loop, word die patency van die are bepaal deur 'n vaskulêre chirurg tydens:
meet die druk op die bene en arms,
palpasie van die polsslag
Ultraklank met dupleks skandering,
angiografie (toediening van 'n kontrasmedium) en assessering van die verspreiding daarvan met behulp van x-strale of tomografie.
'N Studie van die toestand van die serebrale arteries word deur 'n neuroloog uitgevoer. Dit bepaal reflekse en veranderinge in sensitiwiteit, bewegings. Vir visualisering van bloedvate wat gebruik word:
MRI van vaartuie.
MRI van die breinvate
Hoe om bloedvate na te gaan vir gedenkplate en bloedklonte
Om die vate na gedeeltes en bloedklonte te ondersoek, word 'n ultraklankskandering met Dopplerografie uitgevoer. Met behulp van hierdie metode kan u die volgende evalueer:
die teenwoordigheid van 'n hindernis vir die beweging van bloed,
die totale deursnee van die vaartuig en sy geduld,
die gevaar daarvan (mobiliteit).
Dopplerografie van bloedvate
As die data wat verkry is nie voldoende is om 'n behandelingsmetode te kies nie, word angiografie gebruik. Dit maak voorsiening vir die bekendstelling van 'n kontrasmiddel. Dikwels word dit voor die operasie voorgeskryf. Een van die metodes om 'n bloedklont te vind, is die bekendstelling van fibrinogeen gemerk met radio-isotope. Hy sal verborge bloedklonte aandui, maar sal nie die struktuur, grootte en skeidingsrisiko kan bepaal nie.
Hoe 'n bloedklont afgaan
'N Trombus (drywende klonte, of drywende) kom af as die bevestiging daarvan aan die muur van die vaartuig swak is. 'N Skerp druk in druk en fisieke spanning is genoeg om te begin beweeg langs die veneuse of arteriële netwerk. Daar is 'n blokkering van die takke van die longslagaar wat veneuse bloed dra, as dit in die are of are van die inwendige organe was wanneer dit gevorm word in die arteriële netwerk, die linker atrium.
Tekens van 'n losstaande bloedklont
'N Gebreekte bloedklont beweeg deur die vaartuie totdat dit verstopping veroorsaak. Tekens verskyn afhangend van die grootte en ligging:
skielike dood (met 'n groot longslagaar) binne enkele minute,
verhoogde druk in die longe se vate (takke van medium kaliber word geblokkeer) - kortasem, hoes, asma-aanvalle, blou vel,
fokale vernietiging van longweefsel (hartaanval-longontsteking) - pyn op die bors, vererger deur hoes en asemhaling, hemoptise, hoë koors.
Die skeiding van 'n intrakardiale trombus, wat voorheen in die linker atrium was, lei tot die sirkulasie van bloedklonte in die arteriële netwerk. Hulle kan die brein en interne organe binnedring. Dit lei tot die volgende simptome:
Die gevolg van 'n losstaande bloedklont
Asimmetrie van die gesig, merkbaar as u probeer glimlag, spraakstoornis, onbeweeglikheid van die helfte van die liggaam, gedeeltelike verlies van visuele velde.
'N Episode van borspyn wat meer as 15-20 minute duur met koue sweet, rooiheid in die boonste helfte van die liggaam, ernstige swakheid, vrees vir die dood.
Krampe, diarree, braking, seerheid kan verdwyn, wat 'n slegte teken is, aangesien dit 'n gate in die dermwand kan beteken.
Verblanking, en dan die velverduistering, 'n gebrek aan pols, die sensitiwiteit van die vel, die plooie van die weefsel of die verval daarvan met 'n vet geur.
Die belangrikste redes is waarom 'n bloedklont by 'n persoon afgaan
As 'n bloedklont van die vaatwand af kom, is die oorsaak:
sy vrye ligging in die vaartuig (gewas deur bloed van drie kante),
swak fiksasie op die plek van verhoogde bloedvloei (byvoorbeeld 'n groot aar van die onderste ledemate),
infeksiehegting (purulente fusie),
verhoogde liggaamstemperatuur (warm bad, sauna, koors),
gewigoptel, skerp fisieke inspanning,
spanning met hardlywigheid,
veranderinge in bloeddruk - hipertensiewe krisis, sterk skommelinge,
'n verandering in liggaamsposisie na 'n lang periode van rus in die bed.
Wat sal dui op 'n losstaande bloedklont
'N Bloedklont kan styf aan die wand van die vaartuig vasgemaak word, in welke geval dit geleidelike verloop van bloedsomloopstoornisse veroorsaak. Die gevaarlikste opsie vir die ontwikkeling van die siekte is die skeiding van 'n bloedklont en akute blokkering van are of are. Uitloklike faktore is:
intense fisiese spanning
versnelling van bloedbeweging onder invloed van hoë liggaamstemperatuur of die omgewing (oorverhitting op die strand, in die sauna),
aansteeklike prosesse in die liggaam,
Skielike vaskulêre trombose word beskou as 'n akute toestand wat dringend mediese hulp benodig, aangesien dit nie 'n dodelike uitkoms uitsluit nie.
Besetting van ledemate
Die gevolge van akute insluiting van die vate van die hande of voete is:
gevoelloosheid en stiksel,
verlies aan sensitiwiteit vir aanraking (parestesie),
verminderde vermoë tot aktiewe bewegings (parese) of hul volledige onmoontlikheid (verlamming),
gebrek aan polsasie van arteries,
koue, bleek, dan sianotiese vel.
As bloedvloei nie betyds herstel word nie, begin gangreen van die ledemaat. Weefsels sterf met die voorkoms van 'n tipiese swart kleur as gevolg van die afbreek van hemoglobien. Aanvanklik word 'n erge pynsindroom opgemerk, aangesien die vernietiging van senuweevesels, die pyn stop, en die tekens van bedwelming toeneem. Amputasie van 'n ledemaat of 'n gedeelte daarvan is nodig vir behandeling.
Kyk na die video oor die eerste simptome van spatare:
Plaaslike simptome is 'n gevoel van 'n been- of armuitbreiding, intense pyn in die aar, swelling, warm en rooi vel, oorlopende en gespanne vate wat bo die vel voorkom. Die gevaarlikste toestand vir bloedklonte in die veneuse netwerk is die migrasie van 'n bloedklont in die longslagaar met die ontwikkeling van tromboembolisme. Getuig van die begin daarvan:
akute en intense borspyn,
asemhaling, verander in 'n aanval van verstikking,
blou vel van die nek en gesig,
daling in bloeddruk tot die ineenstorting of skok,
Akute verstopping van die breinvat lei tot die staking van voeding van 'n deel van die breinweefsel. Dit word geopenbaar:
skielike swakheid in die ledemate, gevolg deur verlies aan beweging en sensitiwiteit,
afname in duidelikheid van spraak, tot volledige afasie,
ernstige hoofpyn, naarheid, braking,
skewe gesig, afwykende oë na die kant,
gehoorgestremdheid, sig, sluk.
Akute verstopping van die breinvaartuig lei tot die staking van voeding van 'n deel van die breinweefsel
Koronêre trombose lei tot volledige blokkering van bloedvloei in die hartspier. In 'n tipiese verloop kom intense pyn in die hart of agter die sternum voor, wat oorgaan na die linkerskouer, arm, rug, onderste helfte van die nek, tande. Die aard van die pyn is bak, skerp, onderdrukkend of vernouend.
Hoe groter die vernietigingsone van die miokardium, hoe sterker is die pyn. Die aanval duur van 'n halfuur tot 'n dag, die gebruik van nitrate word nie verwyder nie, gepaard met opwinding, ernstige swakheid, ritmestoornis, veranderinge in bloeddruk, kortasem en vrees vir die dood.
'N Aansienlike verswakking in die toestand van die pasiënt kan dui op die stop van die bloedvloei na 'n deel van die dermwand:
droë en bleek vel
pynvermindering en die verdwyning daarvan (spook van volledige vernietiging van die ingewande),
opgeblasenheid, maar dit bly nog lank sag (totdat die ontsteking van die peritoneum toeneem),
naarheid, gereeld braking.
Met die verloop van dermnekrose word pasiënte apaties, duik hulle in 'n koma, en in hierdie stadium kom daar in die meeste gevalle 'n dodelike uitkoms.
Kyk na die video oor derminfarkt:
'N Bloedklont in die hart het gebreek - onmiddellike dood?
As 'n bloedklont in die hart wegbreek, kom daar in alle gevalle nie onmiddellik dood nie. Dit sal afhang van die grootte van die bloedklont en die ligging daarvan. As daar 'n groot klont in die regterkant van die hart was, is die risiko vir 'n negatiewe uitkoms groot, aangesien dit die longslagaarstelsel binnedring. As sy groot tak oorvleuel, kan die dood skielik wees.
As 'n trombus in die linker helfte van die hart gelokaliseer word, kan die beweging daarvan lei tot die verstopping van die are van die brein (beroerte), hart (hartaanval), niere, ingewande, onderste ledemate. In hierdie gevalle word die erns van die toestand en prognose bepaal deur die kaliber van die geblokkeerde vaartuig en die tydigheid van die aanvang van die behandeling.
Wat om te doen as 'n bloedklont afgaan
As 'n bloedklont afgaan, is onmiddellike hospitalisasie nodig. Dit moet gedoen word, selfs as dit opgespoor word, veral 'n mobiele drywende tipe. Stel volledige rus en dringende behandeling voor:
installasie van 'n lokval - cava filter,
flits van 'n vaartuig (aar),
die bekendstelling van resorpsiepreparate - ensieme (Streptokinase), lae-molekulêre hepariene (Fraxiparin).
En hier handel meer oor die voorkoming van trombose van are en vate van die onderste ledemate.
Die vorming van 'n bloedklont in die vate vind plaas by bloedsomloopafwykings, kongestiewe prosesse, aterosklerose, veranderinge in die reologiese eienskappe van bloed, die stollingsvermoë daarvan. In 'n chroniese kursus, stoor bloedklonte die bloedvloei met die ontwikkeling van iskemiese sindroom. Akute verstopping in die skeiding van 'n bloedklont lei tot hartaanvalle en gangreen.
Veneuse trombose gaan gepaard met edeem en oorloop van are met die uitbreiding van die sigbare netwerk van vate, verswakte uitvloei. 'N Komplikasie van die beweging van 'n trombus vanaf die ledemate kan longembolisme wees.
Kyk na die video oor hoe bloedklonte mense doodmaak:
Dikwels is die trombose van die diep vene 'n ernstige lewensgevaar. Akute trombose benodig onmiddellike behandeling. Simptome op die onderste ledemate, veral die onderbeen, word moontlik nie onmiddellik gediagnoseer nie. Die operasie is ook nie altyd nodig nie.
Nie elke dokter sal maklik beantwoord hoe om tussen trombose en tromboflebitis, flebothrombosis, te onderskei nie. Wat is die fundamentele verskil? Na watter dokter moet ek gaan?
Post-traumatiese trombose kom voor in die afwesigheid van voldoende behandeling. Die akute vorm van skade aan die diep vate van die onderste ledemate is gevaarlik deur die verwydering van 'n trombus. Hoe gouer 'n klont opgemerk word, hoe groter is die kans op sukses in die behandeling.
Die vorming van 'n stolsel in die bloed is nie so skaars nie. Dit kan egter serebrale trombose of serebrale arteriële embolisme veroorsaak. Watter tekens bestaan? Hoe kan u serebrale trombose, serebrale embolisme opspoor?
Meestal as gevolg van 'n langdurige verblyf in een posisie, kan ileofemorale trombose voorkom. Simptome - sianose, opgeblasenheid van are, gevoelloosheid van die bene, ens. Diagnose is gebaseer op ultraklank, CT. Behandeling van akute veneuse trombose begin met die installering van cava filters en verdunningsmiddels.
So 'n gevaarlike patologie, soos purulente tromboflebitis van die onderste ledemate, kan letterlik uit klein dingetjies ontstaan. Hoe gevaarlik is purulente inflammasie? Hoe behandel u purulente tromboflebitis?
Die resultaat van purulent-inflammatoriese prosesse kan tromboflebitis van die are van die gesig en nek wees. 'N Onaangename siekte wat 'n verpligte besoek aan 'n dokter benodig. Tromboflebitis van die are van die gesig kan egter voorkom word.
Dit is moeilik om lewensbedreigende trombose in die nieraderaar te behandel. Die redes vir die voorkoms daarvan is kleptekort, 'n blaas in die maag, die installering van 'n stent en ander. Simptome is soortgelyk aan akute nierkoliek.
Erflike tromboflebie kan bloot tydens swangerskap opgespoor word. Dit verwys na risikofaktore vir spontane aborsie. 'N Behoorlike ondersoek, wat bloedtoetse, merkers insluit, sal help om gene te identifiseer.
obstruksie (of okklusie) is 'n skerp voorkoms van vaskulêre obstruksie, wat die gevolg is van patologiese prosesse in die weefsel. As 'n reël is die oorsaak van die ontwikkeling van die siekte die voorkoms van 'n bloedklont of traumatiese effek. Op kritieke oomblikke, wanneer die pasiënt dringend chirurgiese ingryping benodig, is dit die oorsaak van die siekte wat die dominante maatstaf sal wees by die bepaling van die optrede van gesondheidswerkers. Verswakking of beëindiging van bloedsomloop in enige deel van die bloedsomloopstelsel lei tot isgemie (suurstofhonger) van orgaanweefsel en die begin van nekrotiese prosesse (ons praat van seldood en weefselekrose). In die geval van 'n volledige verstopping van 'n aar of 'n slagaar, is mediese noodgevalle noodsaaklik.
Simptome van verstopping van bloedvate
As die vaartuig minder as die helfte verbygaan, begin die persoon duidelike ongemak voel. Die simptome van die manifestasie van die siekte sal afhang van die deel van die bloedsomloopstelsel wat verstop is.
Blokkering van die vate van die hart. In die geval van skade aan die hartvate, begin die ontwikkeling van die hartvatsiekte (CHD). In die beginfase getuig dit van angina-aanvalle waarvan die duur nie langer as 10 minute is nie.
Blokkering van die bene van die bene. In die teenwoordigheid van sulke afwykings, voel die pasiënt pyn en ongemak in die bene. Daarbenewens kla pasiënte gereeld oor konstante koue voete en bleekheid of sianose van die weefsel.
Blokkering van serebrale vate. In hierdie geval sal die intensiteit van die aanval afhang van hoeveel die interne holte gebreek is. Die pasiënt kan periodieke of konstante hoofpyn ervaar, gepaard met 'n toename in bloeddruk. Duiseligheid, braking, naarheid, of vaag bewussyn kan ook voorkom.
Kry 'n gratis konsultasie
Konsultasie oor die diens verplig u tot niks
Gevolge van die siekte
Verminderde geduld kan die onaangenaamste gevolge vir die pasiënt hê. Die gevolge van 'n kwaal wat ontwikkel, kan baie uiteenlopend wees en sal weer afhang van die ligging van die beskadigde vaartuig.
Dus, in die beginfase is * verstopping van die vate van die ledemate * slegs belaai met die voorkoms van pyn en trek sensasies in die bene. Langdurige obstruksie behels die vorming van trofiese ulkusse en volledige weefselnekrose. Met 'n soortgelyke diagnose word die pasiënt amputasie van 'n ledemaat getoon. Andersins kan hy gangreen ontwikkel.
Langdurige hartischemie veroorsaak dikwels miokardiale infarksie. Die omvang van weefselskade sal in hierdie geval afhang van die volume van die area wat deur obstruksie beïnvloed word.
'N Lang verstopping van die vate van die brein is nie minder gevaarlik nie. Die verhoogde druk en hoofpyn wat veroorsaak word deur iskemie van breinweefsel, dui dikwels op die ontstaan ​​van 'n iskemiese aanval, waarvan die laaste fase 'n beroerte kan wees.
'N Pasiënt wie se klagtes die beweerde teenwoordigheid van swak patency aandui, sal 'n reeks algemene en privaatondersoeke moet ondergaan om die diagnose te bevestig of weerlê. Saam met laboratorium bloedtoetse en ander standaard prosedures, kan 'n MRI van die hart en bloedvate wat verband hou met die betrokke gebied ook aan die pasiënt voorgeskryf word. Die verkrygde driedimensionele beeld bepaal die graad van vaskulêre patency en identifiseer die teenwoordigheid van gedenkplate of traumatiese beserings van are en arteries.
MRI van serebrale vate sal die dokter in staat stel om 'n volledige beeld van die toestand van breinweefsel te kry en tydige maatreëls te tref, en sodoende die dodelike uitkoms of die aanvang van permanente ongeskiktheid uitskakel.
Wat is en veral die verstopping
Blokkering in bloedvate is endogeen en eksogeen. Vetweefsel, bloedklonte, are deeltjies, bloedare, gewasse veroorsaak endogene verstopping. Eksogene embolisme kom voor met beserings, verkeerde mediese prosedures, beserings, parasiete, vreemde liggame.
Bloedklonte kom voor in are en are, waar die bloedsomloop stadiger is. Bloedklonte kan deur die bloedstroom beweeg.
Aterosklerotiese gedenkplate, bestaande uit oortollige cholesterol, vernou die lumen van die bloedvate, stop die bloedvloei.
Aterotrombotiese verstopping - gemengde tipe.
Simptome wat lei tot verstopping:
gevoelloosheid van ledemate
verswakte geheue, mindfulness,
Baie mense het al gereeld 'n siekte gehoor of teëgekom, soos 'n blokkering van are in die bene. Hierdie naam is nie heeltemal waar nie. Die mediese diagnose word in sulke gevalle genoem: "trombose " of "tromboflebitis ". Die siekte kom baie gereeld voor, en as 'n reël by bejaardes. Maar die siekte vorder, en 'n bloedklont in die been kom toenemend by jong mense voor.
Om te verstaan ​​hoe om hierdie siekte te hanteer, moet u verstaan ​​wat trombose behels as gevolg van wat dit ontstaan.
Oorsake en tekens
Die oorsaak van embolisme is die vorming van bloedklonte in are en are. Bloedklonte in are wat in die mikrotrauma van die wande vorm (aterosklerose) bestaan ​​uit bloedplaatjies. Veneuse bloed is geneig tot trombose as gevolg van bloedstagnasie.
Vaatverstopping word bevorder deur:
siektes van die endokriene stelsel,
verandering in bloedsamestelling,
mediese foute tydens inspuitings,
swangerskap, geboorte, aborsie,
Tekens van verstopping afhangende van die vaartuig en die ligging:
Met trombotiese verstopping van die are van die onderste ledemate, is die siekte asimptomaties. As die vlak van bloedstase kritiek word, is daar akute pyn, swelling van die bene, 'n gevoel van kouheid in die bene, spierversterking. Blokkering van die vate op die bene lei tot pyn tydens loop. Embolisme van die are van die onderste ledemate word gemanifesteer deur kreupelheid. Die kuitspiere het suurstof nodig.
Die eerste tekens van 'n verstopping in die bloedvate van die hart is borspyn. Met die oorgroei van die hartvate in die hart van die pasiënt, is borspyne kommerwekkend. As die obstruksiepersentasie meer as 70 is, is die risiko vir miokardiale infarksie groot.
Verstopping van die groot vate van die brein lei tot enkefalopatie. Die siekte pla ouer mense en word gekenmerk deur 'n konstante verandering van bui, traanheid, angs. Hoe groter die mate van obstruksie, hoe groter is die waarskynlikheid van serebrovaskulêre ongeluk, beroerte.
Die opsporing van die siekte in die vroeë stadiums maak die prognose gunstig. As die siekte in die latere stadiums gediagnoseer word - die behandeling is lank, moet die pasiënt lewenslank medikasie neem. Die toestand bring komplikasies mee: suurstofhonger, iskemiese beroerte, hartaanval.
met die sluiting van die are van die onderste ledemate, medisyne gebaseer op heparien (Heparien salf, Leoton gel), word venotonika voorgeskryf. Dra elastiese verbande, dra kompressie kouse,
om 'n bloedklont te verwyder, antikoagulante en trombolitiese middels voor te skryf (Heparin),
vernoude koronêre arteries, benodig die gebruik van nitrogliserien en antiplaatplaatjies (Aspirin, Acekardol),
met enkefalopatie word antihipoksiese middels gebruik (Piracetam, Actovegin),
met aterosklerose word 'n kompleks van behandeling voorgeskryf, insluitend statiene, membraanstabiliseerders, vasodilaterende middels (Phenilin, Pradaxa).
Die gebrek aan effek van geneesmiddelterapie lei tot chirurgie.
Koronêre bypass-operasie - bloedvloei in die vate van die hart word herstel deur die vernouing te omseil met die installering van 'n vaskulêre prostese.
Stenting - installasie van die steier om die stentvate uit te brei.
Chirurgiese verwydering van fragmente van die aangetaste gebiede.
Installeer 'n filter wat die beweging van 'n geskeurde trombus verbied.
Algemene medisyne vir behandeling:
Kook die tinktuur van knoffel. Vodka (alkohol) en knoffel in 'n verhouding van 1: 1, dring aan op 10 dae. Neem drie druppels (voorheen verdun in 'n glas water) 20 keer per dag voordat u dit eet. Die verloop van die behandeling is 30 dae,
Maak 'n afkooksel: 2 eetlepels. l. Roosskyf brou in 1 eetlepel water. Verbruik gedurende die dag,
Tinktuur van okkerneut-afskortings: berei 1 koppie grondstowwe en 1 koppie vodka voor. Dring aan vir 'n week en vermy blootstelling aan sonlig. Neem 3 keer per dag, 20 druppels (verdun in 'n glas water),
Neem vars gedrukte sappe seldery, granaatjie, tamatie.
Die blokkering van are op die bene word ook "volledige vaskulêre okklusie». Эта проблема часто возникает у людей, которые имеют лишний вес, страдают сердечно-сосудистыми заболеваниями, сахарным диабетом. Но чаще к закупорке приводит тромбоз.
onbehoorlike gebruik van hormonale voorbehoedmiddels,
lang chirurgiese operasies,
bevalling met komplikasies.
Die blokke van die are kom dikwels voor as 'n komplikasie na die oordrag van aansteeklike of onkologiese siektes.
Belangrik! By die eerste tekens, veranderinge in welstand, moet u 'n dokter raadpleeg. U kan nie die siekte begin nie. Andersins kan ernstige gevolge voorkom tot hartstilstand.
Dit is vir almal belangrik om te weet waarom daar 'n bloedklont op die been kan vorm. Daar is baie redes:
As bloedstolling styg. Dit is te wyte aan die voorkoms van kanker, die swak werking van die lewer.
Versteurde strukturele integriteit van die veneuse mure. Daar is swelling van die bene, 'n bloedklont na die oordrag van aansteeklike siektes, of na beserings. Oortreding in die are kan ook voorkom as gevolg van die dra van 'n kateter en langdurige behandeling met dwelms.
Opeenhoping van bloedvate. Die bloedvloei vertraag met spatare-uitsetting, met 'n lae motoriese aktiwiteit, met die samepersing van die are.
oorerwing. Dikwels hou die probleem van aarblokkasie verband met genetiese neiging.
Swak bloedvloei en limf. Voorkomsfaktore - 'n konstante sittende posisie of te gereeld op die bene.
Ons beveel aan dat u 'n artikel oor 'n soortgelyke onderwerp, Pulmonale Thromboembolisme, bestudeer as deel van hierdie materiaal.
ongebalanseerde dieet met 'n oorheersing van vetterige voedsel, kitskos is gevaarlik vir die vorming van cholesterolplaatjies,
'n sittende leefstyl dra by tot bloedstase,
oormatige verbruik van alkohol, sigarette beïnvloed die elastisiteit van weefsels,
oortollige gewig lei tot 'n ekstra las op die bloedsomloopstelsel,
versteurings in lipiedmetabolisme.
Sodra die simptome van die diep veneuse trombose van die onderste ledemate opgemerk word, moet die behandeling onmiddellik begin word.
Daar is baie tekens van veneuse obstruksie. Dit kom voor in die vorm van:
skerp pyn in die bene en voete,
die onderbeen swel, die aangetaste been neem sterk toe,
'n persoon voel volheid in die ledemate, veral duidelik as hy sy bene laat sak,
die vel word sianoties
die sapeenagtige patroon word duidelik
Selfs al is die tekens nie duidelik sigbaar nie, sê hulle al dat u mediese hulp nodig het. Dit is beter om onmiddellik met die behandeling te begin. Gevorderde gevolge is van stapel gestuur vorme van die siekte.
Een van die videoprogramme praat oor die trombose van die diep veneuse been
Soms is daar vir 'n lang tyd geen eerste tekens van die siekte nie. Daar is egter simptome waaraan u moet let:
klein swelling op die bene,
enige veranderinge in velkleur op die bene,
die voorkoms van beslagleggings, en gewoonlik snags,
die temperatuur styg in die geaffekteerde gebiede,
pyn in die onderbeen, dy tydens beweging.
Belangrik! U kan nie selfmedikasie gebruik nie. Daar is verskillende vorme van die siekte, elke vorm word op 'n spesiale manier behandel. Slegs 'n dokter kan 'n siekte identifiseer en 'n behandelingsmetode voorskryf na 'n deeglike ondersoek.
gebalanseerde voeding. Beperk die gebruik van gekruide, soute, vetterige kosse. Stel groente en vrugte in die dieet,
gesonde leefstyl: aktiewe liggaamlike aktiwiteit, volle slaap en rus,
veg teen oortollige gewig.
Verskille van flebothrombosis van tromboflebitis
In die diep are. Dit beïnvloed die oppervlakkige are.
Nie ontsteekte are nie. Spatare.
Skerp pyne in die ledemate, pyn gee in die liesarea. Die ledemaat is geswel, die kleur sianoties. Die temperatuur styg bo 40 ° C, kouekoors. Pyn, swelling, eenvormige swelling, koors tot 39 ° C. Die pasiënt kla van swakheid en malaise. Die ledemaat is warm. Simptome is sag of afwesig.
Lemmerfiksasie (immobilisasie), neem antikoagulante, antiplateletjies, flebotonika. Bevestig die ledemaat met 'n spalk, gebruik elastiese verbande, skryf antikoagulante en anti-inflammatoriese middels voor.
Met die vroeë opsporing van patologie kan die genoemde siektes behandel word. In die behandeling van siektes moet medikasie en volksmetodes gekombineer word. Die terapie word uitgevoer met 'n gebalanseerde dieet en 'n gesonde leefstyl.
Dit is makliker om enige siekte te voorkom as om lank te behandel. Daar is baie maniere om jouself teen verstopte are te beskerm:
stagnasie van bloed in die bene voorkom, beweeg soveel as moontlik; dit is beter om te loop,
kies sport, stap, swem en gewigoptel, tennis, spring, sport wat verband hou met baie voete, is dit beter om oefeninge te verwyder of te verminder,
Moenie stywe klere en stywe skoene dra nie,
hou gewig dop
gaan stort en beter kontras, maar dit is beter om 'n bad, sauna's te weier,
hou jou bene verhewe tydens slaap,
Moenie hoëhakskoene bo sewe sentimeter dra nie.
Inteendeel, die teendeel help om die gesondheid ten volle te versterk. Benewens die algemene reëls, moet u let op voeding met trombose. U mag nie baie vetterige, soute, gerookte kosse eet nie. Dit beïnvloed ook pofferigheid, bloedsomloopversteurings, die algemene toestand van die liggaam.
Daar is 'n goue reël vir 'n gesonde persoon - om meer in die lug, in water en in die son te wees. Dit is die enigste manier om die voorkoms van verskillende siektes te voorkom.
'N Siekte soos die blokkering van are moet met die volle verantwoordelikheid geneem word, anders is onomkeerbare gevolge moontlik. As die geringste aanduiding van die siekte voorkom, moet u onmiddellik hulp van 'n dokter gaan soek. Selfmedikasie is onaanvaarbaar. Dit is beter om meer aandag te gee aan voorkomende maatreëls.
Behandeling van vaskulêre verstopping
Die vroeë opsporing van die siekte is van kardinale belang in die teenwoordigheid van verstopping. As daar slegs primêre simptome is, is dit moontlik om die siekte met behulp van medikasie uit te skakel. Die intensiteit en duur van die kursus word bepaal deur die dokter, gelei deur die toestand, ouderdom van die pasiënt, asook die tempo van ontwikkeling van die siekte.
In die latere stadiums lewer geneesmiddelterapie feitlik geen resultate nie en kan dit slegs gebruik word om simptome te verlig. In die meeste gevalle, in die latere stadiums, het die pasiënt 'n operasie nodig. Die pasiënt word gereinig van die binneste holtes van die vate of die verwydering van die aangetaste gebiede van die bloedsomloopstelsel. In veral gevorderde gevalle kan spesialiste amputasie van ledemate gebruik.
Om u liggaam nie tot die uiterste te bring nie, word aanbeveel dat u die siekte regdeur u lewe voorkom: eet reg, gee op te veel eetgewoontes en slegte gewoontes, stel u liggaam bloot aan fisieke inspanning en probeer onnodige spanning te vermy.
Maak 'n afspraak en kry 'n kwaliteitseksamen in ons sentrum
Kyk na die video: Kent Hovind - Seminar 4 - Lies in the textbooks MULTISUBS (September 2021).
Copyright 2021 \ Internet tydskrif hoe om alles te doen \ Blokkering van bloedvate: kenmerke van die verloop en behandeling van die siekte