Stertpunt nekrose hond - Hierdie ensiem is nodig vir die vel om 'n natuurlike beskerming in die liggaam te maak Hierdie ensiem word van die lewer afgeskei en daarom kan die siekte voorkom word deur die normale gesonde voeding en die gesonde dieet - Inligting - 2022
Stertpunt nekrose hond
Stertpunt nekrose hond ras siekte
Krimpvarkiesindroom word ook stertpuntnekrose (TTN) of stertverf-sindroom genoem. Die Hedgehog Puppy Registry verskaf uitgebreide en bygewerkte inligting oor TTN en baie ander oorerflike, aangebore of verworwe siektes van honde.
Hierdie oorgeërfde afwyking is 'n progressiewe oorerflike probleem, dat die aangetaste hondjies gebore word met 'n toestand waar daar kolle op die stert teenwoordig is, wat baie pynlik en hard is.
Hierdie probleem raak slegs die hondjies en nie die volwassenes nie. Die oorsaak is onbekend. Dit is ook gekoppel aan swak voeding, infeksie en parasiete, blootstelling aan giftige chemikalieë, hormonale afwykings, genetika en immuunstelsel.
Dit is altyd geneties van aard en die siekte kan die hele liggaam in die latere stadiums affekteer. Dit word veroorsaak deur 'n ensiemversteuring by die hond, as gevolg waarvan die ensiem genaamd keratansulfaat nie in voldoende hoeveelhede geproduseer word nie.
Hierdie ensiem is nodig vir die vel om 'n natuurlike beskerming in die liggaam te maak. Hierdie ensiem word uit die lewer afgeskei en daarom kan die siekte deur die normale gesonde voeding en die gesonde dieet voorkom word.
Krimpvarkiesindroom word gekenmerk deur stertkolle wat op 'n ewekansige wyse in grootte, posisie en vorm verskil, soos ook deur ander verskillende simptome, soos haarverlies, oormatige vergieting, jeuk, velswere, velontsteking, braking, gewigsverlies, neurologiese afwykings , velinfeksie en verlies aan krag.
Hierdie toestand kom gewoonlik tussen die ouderdom van twee tot sewe weke voor en kan tot sewe tot agt jaar duur. Die siekte is oorerflik en kan verskeie afwykings veroorsaak soos:
Korse in die mond
Die toestand word algemeen gesien in rasse soos Great Dane, Rottweiler, Yorkshire Terrier, Chihuahua, Worshond, Pekingese, Shih Tzu en Boxer.
So, wat bedoel ons met krimpvarkiesindroom?
Dit is 'n siekte van honde. Dit word gekenmerk deur egelagtige velpatrone wat op die vel van die hond voorkom. Dit is as gevolg van die gebrek aan keratansulfaat en hulle staan ​​ook bekend as krimpvarkie-dermatose.
Dit is een van die mees algemene velafwykings van honde. 'n Gesonde hond se vel bestaan ​​uit verskeie selle en ander materiale. Sommige van die selle is dood en dit is hoekom wanneer hulle aan sonlig blootgestel word, sekere dinge kan gebeur. Wanneer jy 'n hond het en dit is in 'n klein area, affekteer dit hulle sodat dit kan lei tot velswere, haarverlies en velirritasie.
Die sindroom word ook gekenmerk deur die teenwoordigheid van 'n abnormale hoeveelheid proteïene of mukopolisakkariede in die hare. Die proteïen gee die voorkoms van die 'harige' deel van 'n reier, terwyl die teenwoordigheid van mukopolisakkariede die voorkoms van die reier se vel gee.
Oorsake van krimpvarkiesindroom
Daar is verskeie faktore wat die ontwikkeling van krimpvarkiesindroom by honde kan veroorsaak. Sommige hiervan is:
Dit is belangrik om daarop te let dat dit slegs een van die redes kan wees wat die ontwikkeling van die sindroom veroorsaak. Dit is baie moontlik dat 'n kombinasie van al die genoemde faktore vir hierdie toestand verantwoordelik is.
Simptome van krimpvarkiesindroom
So, wat veroorsaak hierdie wanorde vir die honde?
Die toestand van krimpvarkie-sindroom word gekenmerk deur die ontwikkeling van velsere op die ore, stert en ander areas.
By honde is die simptome die ernstigste wanneer hulle velsere en inflammasie het. Die mees algemene area wat by honde geraak word, is die oor, wat te wyte is aan hul konstante blootstelling aan die elemente.
Daar is ook die ontwikkeling van kaal kolle by sekere honde, wat geassosieer word met die haarverlies. Daarbenewens is daar verhoogde vergieting van die hond se hare.
Verder is die vel van die aangetaste hond geïrriteerd as gevolg van die teenwoordigheid van oortollige proteïen, wat die voorkoms van stekelrige hare op hulle gee.
By sommige honde is die haarverlies en velirritasie erger as ander. Sommige geaffekteerde honde verloor binne 'n tydperk tot 80% van hul hare.
Die mukopolisakkariede in die vel en pels van die aangetaste honde is verantwoordelik vir die stekelrige hare en oormatige vergieting. Dit laat die jas op sy beurt onversorg en onooglik lyk.
Aangesien die krimpvarkie geen natuurlike roofdiere het nie, kan hierdie siekte deur direkte of indirekte kontak oorgedra word. Alhoewel krimpvarkiesindroom meer algemeen by honde as ander spesies voorkom, word dieselfde toestand ook by ander diere soos katte, katte, perde, beeste en hase gesien.
Krimpvarkiesindroom by honde is 'n toestand wat gewoonlik met pynmedikasie en aktuele steroïede behandel word. Sommige honde benodig behandeling met antibiotika en anti-inflammatoriese middels.
Dit is belangrik om die simptome van krimpvarkie-sindroom so gou as moontlik te beheer om die pyn en ongemak wat die hond ervaar, te verminder. Sodra die siekte vorder en die longe aantas, is dit nodig om professionele veeartsenykundige hulp te soek.
Voorkoming van krimpvarkiesindroom
Dit is belangrik om te verstaan ​​dat die krimpvarkiesindroom voorkom kan word en ook maklik behandel word. Dit word aanbeveel dat die risikofaktore vir die ontwikkeling van die siekte by die hond verminder word.
Aangesien die toestand meer algemeen in die somer- en herfsmaande voorkom, word dit aanbeveel dat die hond se opsigter hom van baie vars, skoon beddegoed voorsien, sodat hy die regte mikroklimaat het om die risiko te verminder om hierdie siekte te ontwikkel.
Maak seker dat jou hond se beddegoed nie vuil is nie, want dit kan 'n uitbraak van die siekte by jou hond veroorsaak.
Dit is ook nodig om die hond se rok kort te hou in die somer- en herfsmaande.
Wanneer jy jou hond versorg, maak seker dat hy nie oorgehidreer is nie, want dit sal hom meer vatbaar maak vir die siekte.
Dit word ook aanbeveel om die hond se hare van sy oksels en sy stert af te sny, aangesien die krimpvarkie die vel kan besmet deur te krap.
Krimpvarkie het 'n sterk negatiewe konnotasie daaraan en dit kan selfs veroorsaak dat honde hul eienaars met siekte assosieer. Aangesien daar egter 'n aantal honde is wat met die siekte gediagnoseer is, is die toestand nie so gevaarlik vir die hond nie.
Voorsorgmaatreëls wat getref moet word wanneer u hond behandel word, is:
Wees altyd versigtig wanneer jy jou hond behandel en volg die riglyne wat deur jou veearts verskaf word.
Gebruik die regte medikasie vir jou hond.
Dit is raadsaam om 'n natuurlike middel te gebruik in die geval dat jou hond aan 'n oordosis of oordosis van die medikasie ly.
As jou hond `n baie aggressiewe aard het, moenie probeer om die velarea wat die reier besmet het, te behandel nie.
Jy kan die wond of area wat jy behandel het in `n plastieksak hou en dit met `n verband bedek om te verhoed dat die reier die area binnegaan.