Geen ander gode voor die staat se aangesig | Maroela Media
"Die inprent van 'n staatlike identiteit is die een sy van staatlikheid wat in hierdie werk behandel word."
Ek kon nie help om aan Nico de Wet se uitstekende artikel in Beeld verlede jaar te dink nie: Wat is daar aan die arbitrêre grense van lande dat mense so graag optree asof God dit self in goud getrek het?
"Die fokus van hierdie aspek van staatlikheid is dat daar ter wille van die beveiliging en voortsetting van die huidige staatlike orde en van staatlike identiteit voorskrifte, reëls en parameters vir geldige wetenskapsbeoefening en intellektuele aktiwiteit binne sekere dissiplines neergelê en afgedwing word, by name in die politieke teorie, die politieke wetenskap en die regswetenskap. Deur die aktiwiteite van die beoefenaars van verskeie wetenskaplike dissiplines word 'n ortodokse wetenskap beoefen wat op die beveiliging en voortsetting van die bestaande staatlike orde afgestem is. Ofskoon hierdie paradigma 'n besonder kragtige rol speel, is dit versweë."
Om die paradigma van staatlikheid te verduidelik, gaan haal Malan die ontwikkeling daarvan in die puinhope van die ineengestorte Roomse Ryk. En uit die kerklike ordening van die vroeë middeleeue volg hy die ontwikkeling van die territoriaal-staatlike Leviatan: eers afsydig en dan – soos wat die afguns van "die jaloerse God" groei – hoe die staat al indringender word todat dit die punt van vandag bereik waar partikuliere identiteite en assosiasies met gemeenskap, taal, kultuur, streek en dies meer onderwerp word aan die skyn van 'n neutrale gemene deler – die staat.