Handevat: August 2010
Ek kom by 'n gemeente in Mosambiek en na die tweede dag se gesels met die dominee hoor ek dat hulle deur 'n baie moeilike tyd gegaan het. Wat gebeur het is dat mense in hulle gebied ingekom het met 'n soort poeier wat hulle uitgestrooi het. As ander daarin loop dan gaan hulle dood. So is daar in een area 8 mense dood en in 'n ander area ook sommer 'n klomp. Die regering se vir hulle dit is Colera wat die mense doodmaak maar dit word nie geglo nie, want die mense het sommer vinnig dood gegaan. Gewoonlik met Colera vat dit 'n paar dae, maar nadat hulle in die poeier geloop het was dit sommer vinnig en hulle is dood. Daar was 'n doodsvrees in die gemeenskap dat daardie mense ook na hulle gebied toe gaan kom. Ek vra toe of dit te doen het met die slegte geeste en daar word ja gese. Die kerk het toe met die hoofman gaan praat en die het saamgestem en belowe dat indien hy met die mense te doen het wat dit veroorsaak hy onmiddelik die persoon sal dood maak. Toe gaan hulle en roep die verskillende denominasies van die verskillende kerke bymekaar en daar word vir baie ure baie ernstig gebid sodat hulle bewaar kan word teen die aanslag en dat hulle area ooreslaan moet word. Die mense het blykbaar tydens die gebedsessies gekom van Milange se kant af, maar toe hulle sien wat die kerk besig is om te doen het hulle omgedraai en het hulle op die ou end nooit by hulle uitgekom nie. Nou is daar 'n groot blydskap tussen hulle dat die Here hulle bewaar het en dat hulle so saam as kerke kon opstaan en so die gevare afgeweer het.
Posted by Daniel Murray at 13:22
Dominee Zalimba hou Woensdag biduur en ek word uitgenooi. Dit is koud en nat en daar daag slegs so 8 vrouens en twee ouderlinge op. Daar word gesing en toe word skuld bely. Almal gaan staan op hulle hurke tussen die bankies en vra die Here vergifnis vir foute. My kniee hou dit net so halfpad deur die sessie toe moes ek maar so vooroor op my bankie gaan sit.
Kort-kort word gesing en gebid en boodskappies gegee. Ek kry ook 'n geleentheid en gebruik dit vir 'n gesprek oor Ps 74. Dit gaan oor die styd wat Asaf gehad het oor hoe goed dit met die ongelowiges gaan. Ek sluit by plaaslike wereldbeeld aan waar mense glo dat swaarkry in Afrika die bewys is dat God sy seen van hulle onttrek het. Verder gesels ons ook oor God wat goed is en vergelyk ek dit met die verhoudings wat hulle ken met die geesteswereld. Daar is nie goed of sleg nie en gevoelens speel nie 'n rol nie, dit is slegs ruiltransaksies. Die geeste sal help maar sal offerandes vra daarvoor ens. God se goedheid konstrateer duidelik met die soort van verhoudings. In die gesprek word daar ook gesels daaroor dat daar 'n toekoms is, tyd loop nie net in sirkels nie. Interesant genoeg vra ek hulle toe uit oor die geloof of iemand wat doodgaan weer terugkom. Een vrou wat redelik stil is maar aandagtig luister, antwoord toe dat dit so geglo word, want hulle sien soms kenmerke van iemand wat dood is in jong kinders. Met die erkenning van die groep kon ons toe dit vergelyk met 'n Bybelse werklikheid wat wys dat mens wel na die dood voort lewe, maar nooit weer terugkom nie. Dit breek die sirkelgang gedagte so bietjie. Teen die einde van die gesprek toe verduidelik daardie vrou dat dit boodskap vir haar nou baie geleer het. Haar ouers is vroeg dood en sy moes haar jonger sisters grootmaak. Toe is sy getroud en het 7 kinders by die man. Sy is die man se tweede vrou. Toe is een van haar sisters dood en die se kinders word ook by haar uitgeplaas. Intussen sorg haar man nie vir haar nie en sukkel sy vreeslik om vir hulle kos te kan gee. Dit bly 'n vreeslike gesukkel en sy het kwaad geword vir almal. Die boodskap het vir haar gewys dat die swaarkry nie daar is om te wys sy is niks nie, maar is deel van die pad waarin sy deur al die pyn daarvan kan groei. Sy is iets werd. Ek kan nie al haar direkte woorde onthou nie, maar sy het dit baie duidelik gestel.
Die volgende dag moes ek steeds oorbly in die gemeente want dit reen en ek is daar met die motorfiets. Die dominee en sy vrou grawe enige iets uit om vir my kos te gee, want hulle hou daarvan om die beste te gee. Daardie dag kom daardie vrou en bring 'n hoender om te kom dankie te se.
Posted by Daniel Murray at 13:12