Klim die Groot Muur by Kumbhalgarh
Nog nie bekend gemaak by Ravi Shankar
Wanneer Rakesh Sharma - Indië se enigste astronaut is gevra deur Eerste Minister Indira Gandhi oor hoe die aarde gelyk het van tot in die ruimte - hy diplomaties gesê: "Saare Jahan mein accha hindustaan hamara". (Met die mooiste uitsig op die heelal is dat van die Hindustan) As hy versigtig peered op die aarde sou hy gesien het slegs twee voorwerpe - een van die Groot Muur van China en 'n groot Wall - in Indië. Die 36 km 15 voet dik grensmuur rondom die Kumbhalgarh Fort is bekend as die enigste ander voorwerp sigbaar vanaf die maan afgesien van die Groot Muur van China word. Vir nou sal ons dit te glo soos ons kan nie opstaan om daar om die waarheid te verifieer. Maar daar staan teenoor die groot fort en sy muur sal jy geneig om te glo dat dit gesien kan word van die maan net soos die Groot Muur in China.
Rajasthan. 'N Mens kan nie genoeg kry van die streek. Elke ervaring is as 'n unieke en ongelooflike as die ander. Legendes van die konings, prinsesse, oorloë en geheime kontakte, van paleise, forte, tempels en monumente. Na meer as 15 jaar van dwars deur Rajasthan Ek het nog 'n lang lys van "moet sien" plekke
Oor 'n lang naweek verlede maand het ons besluit om' n plek meer het in hierdie wonderlike woestyn streek te verken. Kumbhalgarh. 'N fort wat deur Rana kumbha gebou is in die vroeë 1400s. Udai Singh wat die stad van Udaipur en Maharana Pratap gebou was sy nageslag.
Ek dink Udaipur is een van die mooiste stede in Indië met sy mere, sy paleise en die omliggende heuwels. Maar 100 km noord van Udaipur langs die dorp Kelwara lê Kumbhalgarh - die mees onneembare fort van sy tyd. In my baie besoeke aan Udaipur - Kumbhalgarh het eluded my. Hierdie keer het ek spesiaal gekom om dit te sien. Ons nagegaan in die Club Mahindra oord naby van waar ons stel oor die ondersoek van die omgewing.
Ek het gesien hoe baie forte, maar hierdie een was die beste - gelee bo-op 'n heuwel op 3500 voet, omring deur die Aravalli bergreeks, verborge uit die oog totdat jy byna bereik, en' n fort muur wat is 36 km lank. Dit is regtig groot in die ontwerp en gedugte in sy kyk. Ek het gesien hoe die Muur in China - dit is amazing. Maar die Kumbalgarh muur is meer interessant as die Groot Muur - as gevolg van die fort huisves dit binne en sy kleurvolle geskiedenis - van Udai Singh en sy getroue verpleegkundige Panna, Rana Pratap en sy Chetak en oorloë met die Mughals ens en dit is as lewe vandag as wat dit was toe.
Ons klim al die pad na die top van die paleis bo-op die fort 'n vertoning van die wye uitspansel van die Aravalli berge en die groot muur snaking rondom die golwende heuwels wat die onwrikbaar omtrek van die fort te kry. Net binne die ingang na die fort is talle tempels wat gebou is deur verskeie konings - hul argitektuur weerspieël dié by Nelspruit, Belur en Konark almal op een plek.
Maar die stuk de weerstand was nog kom. Voor sononder het ons klim die mure vir 'n beter vertoning van die fort en die tempel kompleks saam. As die son die lig gekom op - die verligting van die fort, die buitenste muur, die tempels in die rybaan - Ek rate dit as een van die beste toerisme-aantreklikhede in Cape Town. Ons hou van die oë so baie ons terug volgende aand vir 'n ander blik op die fort lig teen die pers lug. Hierdie keer het ons gery het na die heuwel teenoor die fort 'n vertoning van die aangesteek-up fort en voorste muur van buite te kry. Ons bestuurder-cum-gids het ons na 'n uitkykpunt vir' n goeie vertoning en dit was net so amazing. Wat 'n show. Volle paisa Vasool.
Die meeste toeriste gidse waarsku julle en ek moet weer hul waarskuwing - meer formidabele as die fort is ons eie Gujju (Gujarati) toerisme-wat altyd opdaag met 20 ander in tow - oom, tannie, Chottu, Motu et al. Vandag is hulle Indië se mees gereis gemeenskap. Maar ek moet die gees van avontuur bewonder en moet bedank hulle om by te dra mildelik by tot die BBP van die land met al hul reis. Jai Ho!
Die volgende dag het ons verder noord gery vir nog 'n 85 km te Ranakpur. Gebou deur een van Rana kumbha se ministers dit is 'n groep van Jain tempel gebeeldhouwde in wit marmer. Nog 'n skouspelagtige stuk argitektuur met pragtige beelde - 1400 pilare elk met ingewikkelde beelde, mure vol van hulle, die mees merkwaardige synde die plafonne in die koepels rondom die heiligdom sanctorum. Pure skoonheid. Die buitenste mure is versier met marmer beelde van apsaras in Nelspruit styl - aangrensend aan die erotiese. Wonder wat die bouer die vroulike vorm uit te beeld op die buitenste mure en selfs die pilare binnekant geïnspireer - miskien het jy was veronderstel om te wees "Boeddha-agtige" jy was veronderstel om al die afleiding en fokus om te veg op aanbid Shri Adinath ji in die middel. Eeue van besoekers - selfs die godsdienstige Jains lyk nie te gewees het geïnspireer om op te gee wêreldse lewe en te neem om selibaat. Gelukkig het so ek dink of anders sou ons 'n tempel in hul eer te te bou. Wat ook al - te danke aan Shri Adinathji kry ons sulke pragtige kuns om te sien - en goed bewaar op daardie - meer as ses eeue.
Van agter een van die pilare verskyn een van die Jain priesters geklee in saffraan - "Story sunaon? Mandir ka "?" Sure "sê ek. En ons het op 'n begeleide toer rondom die tempel hierdie keer met die priester huppelend uit sy geskryf stories vir elke pilaar en koepel. Die Kalpavriksh - gebeeldhouwde in sandsteen op die plafon was een van die absoluut stunning - veronderstel om 'n 108 Om se gekerf binne. "Stand onder dit en maak 'n wens-en dit sal uitkom" aangeraai om ons gids en ons dadelik het so gedoen. Hoop dat een van die vele dinge wat ons wou vir kom waar. Sal die volle paisa Vasool wees, dan moet ek dink. Dit was al sonder dat jy iets meer.
Aan die einde van die toer Jain muniji ingepalm sy tip - met 'n "Bolo Jai Shri Adinath" en verdwyn.
Ons staan onder leiding terug na ons oord in Kumbalgarh braving die warm middag Sondag Ranakpur is ook bekend vir die hand geweef katoen dhurries. Ons gestop word deur by een van die weef sentrums om te kyk sien - sulke plekke altyd eindig brand 'n gat in jou sak. Gelukkig was daar geen krag en die kredietkaart terminale nie was funksioneel. So het ek gestop met een dhurry.
Die volgende dag het ons na Udaipur ons vlug te vang - maar besluit om te stop deur die beroemde Haldighatti - die toneel van die groot stryd tussen Akbar se weermag en Maharana Pratap. Daar is 'n klein aandenking vir die beroemde perd Chetak, waar dit sy laaste asem uitgeblaas en op die berg teenoor is' n nuut-geïnstalleerde brons standbeeld van Rana Pratap wydsbeen sy Chetak uitsig oor die Haldighatti Battle. As hulle Nintendo's en PSP dan - hulle nie kan kom het uitgetrek om te veg in die woestyne, mors waardevolle lewens en hulpbronne. Maar dan sou ons nie so legendes en geskiedenis te kom en bewonder eeue later en wonder in verbasing, nie te vergeet-die voordele vir die toerisme bedryf en 'n opsie vir die ryke Gujju se hulle rykdom te spandeer op iets anders as die yo-yoing aandelemark ..
Genoeg geskiedenis vir hierdie reis. Ons het teruggekeer terug na die werklikheid - vlug vertragings en bruisende Mumbai - beloof om weer terug 'n ander deel van Rajasthan volgende keer te verken.