Die intog van Charles X in Parys - Nuut
Die intog van Charles X in Parys
Titel: Toegang van Charles X in Parys, langs die versperring de la Villette, na sy kroning.
Skrywer: LEJEUNE Louis-François (1775 - 1848)
Datum getoon: 06 Junie 1825
Afmetings: Hoogte 179 - Breedte 154
Tegniek en ander aanduidings: (6 Junie 1825) Olieverf op doek
Prentverwysing: 79EE193 / MV 1794
Toegang van Charles X in Parys, langs die versperring de la Villette, na sy kroning.
Die laaste kroning
By die dood van Lodewyk XVIII in 1824 het sy laaste oorlewende broer, die Comte d'Artois, die troon bestyg onder die naam van Charles X. Die kontras is destyds opgemerk tussen die koue wat deur die inwoners van Parys en die entoesiasme wat gepaard gegaan het met die toetrede van die gerestoureerde Bourbons in die hoofstad in Maart 1814.
Lejeune, 'n vaardige hofdienaar, getuig nie hier nie. Die kroningsafrigter, wat spesiaal vir die seremonie bestel is, word gebruik vir die plegtige toetrede van die nuwe soewerein in sy hoofstad. Dit het pas deurgeloop onder 'n triomfboog wat vir die geleentheid by die skans van La Villette gebou is - die toekenningspaviljoene wat aan die einde van die Ancien Régime gebou is deur die argitek Claude-Nicolas Ledoux rondom die hoofstad was toe nog almal in vierkantig. Die meeste van hulle is vernietig tydens die Tweede Ryk toe Parys uitgebrei is en tydens die werk wat deur Haussmann uitgevoer is, is die La Villette rotonde een van die wat destyds gespaar is. Die boog is in blou gestrek (die arms van Frankryk is die goue lelies op 'n blou agtergrond), wit, die kleur van die monargie, word oorvloedig gebruik in verskillende versierings en veral in die vele vlae wat op die kolomme sweef. hulle is ook tydelik. Die soewerein het opgehou: hy word ontvang deur die Paryse munisipaliteit, onder leiding van die prefek van die Seine, die Comte de Chabrol. Die skakel is duidelik met die ou koninklike ingange waar die monarg ontvang is deur die burgemeesters van Parys onder leiding van die provos van handelaars: dit is 'n modernisering van ou tradisies wat ons hier sien.
As voormalige offisier van die Ryk was Lejeune miskien nie die polities beste geskikte skilder om die gebeurtenis te herdenk nie. Die skilderye van gevegte waarvan hy 'n spesialiteit gemaak het, het hom egter 'n groot reputasie besorg. Sy talent het hom dus in staat gestel om 'n komplekse toneel met veelvuldige karakters te verantwoord, wat die spontaniteit van die aanraking met die presisie van die uitvoering kombineer. Byna kontemporêr met sy onderwerp, kan hierdie skildery nie gesien word as 'n werklike akkurate weergawe van die gebeurtenis nie. Die kroning is inderdaad verkeerd verstaan ​​deur die meeste van die bevolking (daar was gerugte dat "die koning homself tot biskop gemaak het"). Enkele maande vantevore is verskeie reaksionêre wette aan die Kamer van eweknieë voorgelê, in die besonder oor die eersgeboortereg en die oor heiligreg, wat vir die eerste keer 'n stap agteruit getoon het in vergelyking met die burgerlike wetboek van Napoleon, en vir die tweede die nog nouer bondgenootskap van die troon en die altaar. Die koue van die publiek is dus opgemerk presies toe Charles X Parys binnekom. Sonder om die talent van die outeur daarvan te benadeel, is hierdie werk dus die van 'n vaardige hofdienaar.
Claire CONSTANS Nasionale Museum van die Paleis van Versailles. Die skilderye , 2 deel Paris, RMN, 1995. José CABANIS Charles X, ultra koning Parys, Gallimard, 1972. Francis DEMIER 19de eeuse Frankryk Parys, Seuil, coll. "Punte Histoire", 2000.François FURET Die rewolusie, 1780-1880 Parys, Hachette, 1988, heruitgawe. "Pluriel", 1992. Emmanuel de WARESQUIEL, Benoît YVERT Geskiedenis van die herstel: geboorte van die moderne Frankryk Parys, Perrin, 1996.