Sy bynaam was "Sarel Selfbeheersing". 'n Oudstudent van hom het 45 jaar ná sy dood vertel: "Dit is inderdaad die mees gepaste bynaam wat vir hom gegee kon word. Ek het die man nooit sy humeur sien verloor nie; as jy vir hom sê: 'Jammer, professor, ek het nie voorberei nie,' sou prof. Sarel kalm en met vaderlike liefde en geduld sê: 'Is goed. Moet net nie agterraak nie.' Studente het hard gewerk vir prof. Sarel, gewoon omdat hy soveel agting afgedwing het."
Du Plessis het in 1938 aan die Colesberg Collegiate High School gematrikuleer met ’n onderskeiding in chemie in ’n tyd toe alles behalwe Afrikaans en geskiedenis deur medium Engels onderrig is. Hy studeer van 1939 tot 1945 voltyds aan die Potchefstroomse Universiteitskollege (PUK) en verwerf die B.A.-graad in 1941 met ’n onderskeiding in Hebreeus, en die B.D.-graad (later genoem Th.B.) in 1944 met lof. Daarna het hy die M.Div.-graad (nou Th.M.) in Ou-Testamentiese teologie aan die PUK, en in 1950 ’n doktorsgraad in Ou-Testamentiese teologie verwerf met ’n proefskrif, “Jesus en die Kanon van die Ou Testament”.
As predikant was hy daarvoor bekend dat hy kort en kragtig gepreek het. Tydens die jare op Vanderbijlpark was hy medewerker aan die “Bybel met Verklarende Aantekeninge” wat in 1958 verskyn het. Hy was verantwoordelik vir die aantekeninge by Eksodus en Levitikus. Afgesien van die talle skoolkomitees waarin hy gedien het, was hy op Heidelberg sowel as Vanderbijlpark lid van die plaaslike skoolraad. Van die skoolraad van Vereeniging, waaronder Vanderbijlpark geval het, was hy die voorsitter. Hy was ook 'n stigterslid van die Rapportryerskorps. As predikant van Vanderbijlpark moes hy Sasolburg ook bedien en was hy in die beginjare dag en nag op 'n pont aangewese om die Vaalrivier oor te steek.
In 1958 aanvaar hy 'n lektoraat in Semitiese tale aan die PU vir CHO, en word in 1963 tot professor bevorder. Sy eerste doktorsgraadstudent was 'n Joodse rabbi wat tans (2017) in Jerusalem woon. Die Jode in Potchefstroom het Du Plessis bestempel as 'n "ere-Jood", wat 'n aanduiding van hulle toegeneentheid teenoor hom was.
In 1968 woon hy 'n internasionale kongres van Ou-Testamentici in Rome by, waar hy en twee ander Suid-Afrikaners ’n privaat oudiënsie met die pous gekry het. Hierdie kongres was merkwaardig omdat vir die eerste keer afgevaardigdes suid van die Alpe teenwoordig was. Gedurende 1966 en 1967 is hy as adjunkdirekteur na die departement van ontwikkeling van die PU vir CHO gesekondeer.