Die volk wat na hierdie profesie geluister het, het die beeld baie goed verstaan: Hulle was die maagd.
En die Here profeteer dat daar 'n vyand gaan kom wat hulle hier op eie bodem gaan aanvat, en wat hulle gaan uitmoor.
Hy sal ons na twee dae lewend maak, op die derde dag ons laat opstaan, sodat ons voor sy aangesig kan lewe.
Hulle het dus duidelik gehoor dat die Here met hierdie woorde bevestig dat Hy hulle sondes sal vergewe wanneer hulle berou het, en dat Hy hulle selfs weer sal laat opstaan wanneer die vyand hulle platgeslaan het ‑ as hulle net wil glo. Dit was die groot voorwaarde: hulle moes die Here alleen aanbid, en daarby moes hulle aanbidding opreg wees. Maar hulle wou nie hoor nie.
So lyk die handewerk van die Here oor die mense wat Hom verlaat of wat Hom in 'n skyn van waarheid aanbid.
Die Here kondig nooit net gerig en oordeel aan nie. God is 'n God van liefde, en sy genade is so groot dat Hy altyd bereid is om die sondaar wat terugdraai van die kwaad af, sy sondes te vergewe.
As ons die gedeelte so lees, dan word dit vir ons duidelik dat die Here met die oordeelsaankondiging die volk tot bekering wou beweeg.
Hy wou dat die geweld waarvan die profeet profeteer, 'n ommeswaai in hulle teweegbring, en dat die volk Hom dan reg sal aanbid.
Daar sit baie duidelik iets in hierdie woorde dat die Here bereid is in sy vrymagtige beskikking om sy oordeel uit te stel, of heeltemal terug te trek, as die volk tot bekering sou kom.
Vers 15 sê ook iets in hierdie lyn. Amos stel hierdie gedagte baie vaag, want hy het geweet dat sy volk baie verhard is.
Ons moet ook net altyd besef dat die volk nie 100% afgodsdienaars was nie. Almal was nie net sleg nie. Daar was nog steeds enkelinge wat die Here opreg gedien het. Dink hier aan die keer toe Elia by die Here gaan kla het dat hy die enigste gelowige is wat oorgebly het. Toe sê die Here vir hom dat hy verkeerd is: daar is nog sewe duisend wat nie hulle knieë voor Baäl gebuig het nie. Ware gelowiges is daar altyd, al is hulle soms net bitter min.
Die een kant was ongetwyfeld die van die individuele gelowiges wat besef het dat al sou die oordeel oor die volk deurgaan, dan sou daar nog vir die individu (enkeling) rede wees om hom na die Here toe te wend. Elkeen wat hom bekeer, sal die guns van die Here ervaar.
Dit kan ook beteken dat jy in jou siel daarna verlang om by die Here te wees, en dat jy die Here in gehoorsaamheid en liefde vereer.
Die volk het goddeloos begin word, en het die Here nie gedien soos dit by gelowiges pas nie. Die oordeel het dus oor die mense gekom as gevolg van hulle ontrouheid. Toe kom die oordeelsaankondiging.
Die Here was baie duidelik daaroor dat die oordeelsaankondiging moes lei tot die bekering van sy volk.
Ons sal altyd die probleem hê dat ons ongehoorsaam is, maar dit hang af wat dit veroorsaak het en wat ons gesindheid in die saak is. Daar is tog 'n groot verskil tussen:
Dink aan die lewe by die Here: Die boek Openbaringe beskryf dit dat daar 'n nuwe hemel en 'n nuwe aarde is. Op die nuwe aarde staan daar 'n stad. Die mooiste stad met die duurste boumateriaal gebou wat daar ooit was.
Dink aan die oordeel van God wat vir die wat verswak en versleg het in hulle Godsdiens altyd die tydelike en ewige dood beteken het.
En dink ook daaraan dat vir die wat God liefgehad het, en wat Hom gesoek het, uit die lewe oorgaan in die ewige lewe.