Roundup kan die verlies aan biodiversiteit veroorsaak, wat ekosisteme kwesbaarder maak vir besoedeling en klimaatsverandering, berig navorsers.
Die wydverspreide gebruik van Roundup, een van die wêreld se mees gebruikte glifosaat-gebaseerde onkruiddoders op plase, het wêreldwyd kommer uitgespreek oor moontlike gevolge vir die gesondheid en die omgewing.
Die gebruik van die onkruiddoder het sedert die negentigerjare toegeneem, aangesien die boerdery geneties gemodifiseerde gewassaad "Roundup Ready" aangeneem het wat bestand is teen die onkruiddoder.
"Boere bespuit hul koring- en soja-lande om te verwyder onkruid en verhoog die produksie, maar dit het daartoe gelei dat glifosaat in die omliggende omgewing uitlog. In Quebec is daar byvoorbeeld spore van glifosaat in die Montérégie-riviere gevind, "sê Andrew Gonzalez, 'n biologie-professor en voorsitter in bewaringsbiologie aan die McGill-universiteit.
Om te toets hoe varswater-ekosisteme reageer op omgewingsbesoedeling deur glifosaat, het navorsers eksperimentele damme gebruik om fitoplankton-gemeenskappe (alge) aan die onkruiddoder bloot te stel.
"Hierdie klein spesies aan die onderkant van die voedselketting speel 'n belangrike rol in die balans van die ekosisteem van 'n meer en vorm 'n belangrike voedselbron vir mikroskopiese diere. Met ons eksperimente kan ons intyds sien hoe alge weerstand kan bied teen glifosaat in varswater-ekosisteme, "sê mede-outeur Vincent Fugère, 'n postdoktorale navorser.
Die navorsers het gevind dat varswater-ekosisteme wat matig ervaar besoedeling teen die onkruiddoder het dit meer weerstandig geword toe dit later aan 'n baie hoë vlak blootgestel is - en dit werk as 'n vorm van 'evolusionêre inenting'.
Volgens die navorsers stem die resultate ooreen met wat wetenskaplikes "evolusionêre redding" noem, wat tot onlangs nog net in die laboratorium getoets is. Vorige eksperimente deur die Gonzalez-groep het getoon dat evolusionêre redding die uitwissing van 'n hele bevolking kan voorkom as gevolg van die vinnige evolusie aan ernstige plaagdodersbesoedeling in die omgewing.
Die navorsers merk egter daarop dat die weerstand teen die onkruiddoder die koste van planktonverskeidenheid kos.
"Ons het beduidende verlies aan biodiversiteit waargeneem in gemeenskappe wat met glifosaat besmet is. Dit kan 'n diepgaande impak hê op die behoorlike werking van ekosisteme en die kans verminder dat hulle by nuwe besoedelende stowwe of stressors kan aanpas. Dit gaan veral oor die feit dat baie ekosisteme die toenemende bedreiging van besoedeling te kampe het klimaatverandering, "Sê Gonzalez.
Die navorsers wys daarop dat dit nog onduidelik is hoe vinnige evolusie bydra tot die weerstand teen onkruiddoders in hierdie akwatiese akwatiese stelsels. Wetenskaplikes weet reeds dat sommige plante genetiese weerstand teen glifosaat verkry het in gewaslande wat swaar met die onkruiddoder gespuit is. Om meer uit te vind, sal genetiese ontledings benodig word wat tans deur die span gedoen word.
Die navorsing verskyn in Natuur Ekologie & Evolusie.
Ondersteuning vir die navorsing het gekom van die Natuurwetenskaplike en Ingenieursnavorsingsraad van Kanada, die Fonds de Recherche du Québec – Nature et Technologies, die Kanada-navorsingsleerstoelprogram, die Quebec-sentrum vir biodiversiteitswetenskap en die Groupe de Recherche Interuniversitaire en Limnologie et environnements. aquatiques. Die Kanadese Stigting vir Innovasie en die Liber Ero-leerstoel in die bewaring van biodiversiteit het finansiering aan AG gegee om die LEAP-mesokosmosfasiliteit te bou.
Op die vraag hoeveel mense die aarde onbepaald kan onderhou, antwoord professor Harvard, EO Wilson, seker een van die grootste bioloë ter wêreld: "As hulle die aptyt het vir hulpbronne van Japan en ...