Kerkdienst | 2020-01-26
Helpers: Marlies Leurink, Annemieke Bovendorp, Mirjam Leyder Havenstroom
Samenzang: lied 186a EL
Samenzang: lied 36 EL
Aanvangslied: 364 EL
Samenzang: lied 84a NLB
Samenzang ‘kinderlied’ tienduizend redenen
Lezen: Ezra 1 vers 1 t/m 7
Samenzang: lied 723 NLB
Lezen: 2 Korinthiërs 1 vers 3 t/m 11
Samenzang: lied 917, 1.3.6 NLB
Samenzang: lied 904, 1.2.5 NLB
Samenzang: lied 939 NLB Geskryf deur Juan Jose Alava
Kwikvlakke in die Stille Oseaan-sardientjies kan met soveel as 14 persent styg as kweekhuisgasvrystellings aanhou styg. (Shutter) Juan Jose Alava, Universiteit van British Columbia
Ons leef in 'n era - die Anthropocene - waar mense en samelewings die ekosisteme verander en verander. Besoedeling, mensgemaakte klimaatsverandering en oorbevissing het alles in die seelewe en die voedselkos van die oseaan verander.
Stygende oseaan temperatuur is versterking van die ophoping van neurotoksiese kontaminante soos organiese kwik (metielkwik) in 'n seelewe. Dit raak veral top roofdiere, waaronder soogdiere soos visvretende walvisse wat sterk staatmaak op groot visse as seekos vir energie.
Nou is die samesmelting van kwikbesoedeling, klimaatsverandering en oorbevissing saam besoedel die seelewe en voedselwebbe verder. Dit het duidelike implikasies vir ekosisteme en die oseaan, maar ook vir openbare gesondheid. Die risiko om kwikbesmette vis en seekos te verbruik, neem toe met klimaatsverandering.
Regulasies het wêreldwye kwikvrystellings van menslike vervaardigde bronne, soos steenkoolkragstasies, tussen 1990 en 2010 verlaag maar kwik is steeds in die mariene omgewing aanwesig.
Metielkwiksel word in die spierweefsel van visse regoor die voedselweb opgebou en bio-opgehoop in 'n groter en hoë trofiese vlak roofdiere. Dit is die rede waarom groter pelagiese visse (byvoorbeeld tuna, marlins, snawelvisse en haaie) - dié wat baie vis eet - in die algemeen as riskanter beskou word as kleiner.
By mense, kwik kan lei tot neurologiese afwykings. Kinders wat blootgestel word aan kwik tydens fetale ontwikkeling en kinderjare, het 'n groter risiko vir swak prestasie by toetse wat aandag, IK, fyn motoriese funksie en taal meet.
Klimaatsverandering kan die opeenhoping van metielkwik in visse en soogdiere aan die bokant van hul voedselbanke versterk as gevolg van veranderinge in die ingang en lot van kwik in die oseaan en die samestelling en struktuur van hierdie mariene voedselwebbe. 'N Warmer en meer suur oseaan kan die hoeveelheid metielkwik wat in die voedselweb binnedring, verhoog.
Oorvissing kan ook die kwikvlakke in sommige visspesies vererger. Pasifiese salm, inkvis en voervis, sowel as Atlantiese blouvintonyn en Atlantiese kabeljou en ander visspesies is vatbaar vir toename in metielkwik as gevolg van die stygende oseaan temperatuur.
Ons navorsingswerk oor modellering toon aan dat Chinook-salm, die grootste Pasifiese salmspesie en die belangrikste prooi van bedreigde suidelike inheemse doderswalvisse, blootgestel word aan 'n hoë opeenhoping van metielkwarsuil as gevolg van veranderinge in sy prooi wat deur klimaatsverandering aangedryf word.
Stygende oseaan temperatuur laat sommige visse, insluitend tuna, vatbaar vir toename in metielkwik. (Shutter)
Onder 'n slegste situasie met klimaatsverandering, waar kweekhuisgasvrystellings voortgaan om toe te neem en die wêreldtemperature bereik tussen 2.6C en 4.8C deur 2100, Sal Chinook-salm 'n 10 persent toename in metielkwars sien. Maar onder die beste geval, waar die uitstoot laag is en die styging in die temperatuur in die wêreld van 0.3C tot 1.7C aan die einde van die eeu, sal die kwikvlakke met net een persent styg.
Vir voervisse, soos die Stille Oseaan-sardien, ansjovis en die Stille Oseaan-haring, wat die belangrikste ekologiese en kommersiële spesies in die ekostelsel van die Stille Oseaan is, word die verhoging van die metielkwars 14 persent geraam onder die invloed van hoë emissies en drie persent onder lae emissies. . Hierdie toename word ook aangedryf deur die dieetverskuiwings en veranderinge in die samestelling van die voedselweb as gevolg van warmer oseane.
Visvang op die voedselweb
Gedurende die vorige eeu is Atlantiese kabeljouvoorrade oorbenut aan die noordoostelike kus van Kanada. Chinook-salmvoorrade uit die noordoostelike Stille Oseaan neem ook af, vanweë natuurlike faktore en omgewingsstressore, insluitend roof, verlies aan habitat, warm oseane en visvang. Die kombinasie van hierdie druk kan Stille Oseaan-salm meer vatbaar maak vir bio-opeenhoping van metielkwars.
As een spesie te veel gevang word, brei vissersvlote uit en pas hul teikens dikwels aan visvang op die mariene voedselwebbe. Die gevolglike effekte lei tot veranderinge in die samestelling van die prooi en voedselweb vir die oorblywende spesies, wat waarskynlik die oordrag van organiese kontaminante, soos aanhoudende organiese besoedeling en metielkwikwaterstof, by die top roofdiere verander.
As visse van die voedselweb verwyder word, kan groter visse en roofdiere gedwing word om meer of ander prooi of kleiner visse te verteer as wat hulle gewoonlik doen. Hierdie visse kan baie besoedel word met kwik.
Die kombinasie van klimaatsverandering en oorbevissing verskuif die samestelling van visse in die oseaan en waar hulle aangetref word. Dit verander ook die manier waarop hierdie spesies aan besoedelende stowwe blootgestel word, toenemende metielkwikvlakke in Atlantiese kabeljou en Atlantiese blou vintuna - Vis wat gereeld deur mense geëet word.
Die beskerming van die gesondheid en die planeet
Op grond van hierdie bewyse, moet die openbare gesondheidsgemeenskap die riglyne vir visverbruik hersien en hersien vir diegene wat waarskynlik blootgestel sal word aan kwik (kusgemeenskappe) of negatiewe gevolge ervaar (swanger vroue, babas en kinders).
Ons simulasies toon dat die geprojekteerde metielkwarsie-konsentrasies in voerkrale en Chinook-salm sal oortref Kanada se kwikverbruik beperk hierdie eeu, asook die verbruiksadviesvlak uitgereik deur die Wêreldgesondheidsorganisasie.
In ons wêreld wat deur mense oorheers word, is dit noodsaaklik dat ons vis en skulpvis wat van volhoubare visserye afkomstig is, verbruik en pogings aanwend om die besoedeling van die oseaan te verminder. Internasionale en nasionale omgewingsbeleide, soos die VN Volhoubare ontwikkelingsdoelwit om die oseane, mariene hulpbronne en visserye te bewaar en volhoubaar te gebruik (SDG 14) en die Parys Climate ooreenkoms, kan mariene spesies bewaar en ons blou planeet die komende geslagte kan beskerm.
Juan Jose Alava, navorsingsgenoot (Ocean Litter Project) / Hoofnavorser (Ocean Pollution Research Unit), Universiteit van British Columbia
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Impakte > Klimaatsverandering en oorvissing verhoog giftige kwikvlakke in vis