Gerard ter Borch II - Wikipedia
Selfportret circa 1668
Zwolle, Overijssel, Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande (tans Nederland)
8 Desember 1681 (op 64)
Deventer, Overijssel, Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande (tans Nederland)
Gerard ter Borch (gebore in Zwolle, ? Desember 1617 - oorlede in Deventer, 8 Desember 1681), ook bekend onder die naam Gerard Terborch, was 'n Nederlandse kunsskilder. Hy is veral bekend vir sy klein en galante genrestukke, maar het ook portrette geskilder. Oor sy lewe is meer bekend as van vele ander skilders uit die sewentiende eeu.
Gerard ter Borch het sy skildervaardighede by sy vader, Gerard ter Borch I (of Gerard ter Borch die Oue) wie 'n hoë amp beklee het, en wie self ook 'n amateur kunsskilder was, aangeleer. Gerard II het vir drie van sy eie kinders ook die kuns geleer. Sy dogter Gesina het in haar albums talryke familiegebeurtenisse vasgelê; sy seun Moses was in eie reg 'n talentvolle skilder maar het in 1667 by die vloot aangesluit maar in die Slag van Medway gesterf.
In 1933 het Gerard in Haarlem gaan werk in die ateljee van Pieter de Molijn. Sy landskappe is deur Ter Borch van figure voorsien. In 1635 het hy na Engeland verhuis en het hy sy oom besoek. Na sy oom oorlede is aan die pes is Gerard terug na Zwolle. Hy het vandaar na Italië gereis en hom in 1640 in Rome gevestig, maar het waarskynlik op pad ook Frankryk en die Suidelike Nederlande besoek
In 1645 keer hy terug na Nederland en gaan woon in Amsterdam. In 1646 het hy die Amsterdamse diplomaat Pauw na Münster vergesel en op die reis het hy een van sy beroemdste stukke geskilder: "Die Vredeskonferensie tussen Holland en Spanje". Hy wou so baie geld vir die werk hê dat hy dit uiteindelik nie kon verkoop nie. Een van die Spaanse diplomate genaamd Peñeranda het Ter Borch na Spanje geneem, waar hy o.a. Filips IV van Spanje geskilder het. In 1654 keer hy terug na Nederland.
In die jare vyftig het Ter Borch begin fokus op die genreskilderkuns. Op hierdie genrestukke is mense (soldate) in hulle daaglikse omgewing te sien, wat in onderlinge, soms in misterieuse of amoreuse onderlinge verhouding tot mekaar staan. Die genre is ontwikkel deur die Amsterdamse skilders Pieter Codde en Willem Duyster.
Hy was 'n leermeester vir o.a. Caspar Netscher en Gabriel Metsu, Frans van Mieris en Eglon van der Neer is deur Ter Borch se werke beïnvloed.
Hy is begrawe in die Grote of Sint-Michaëlskerk in Zwolle.
Portret van Helena van der Schalcke (1646-1671)