"Nie dat ek dit uit gebrek sê nie, want ek het geleer om vergenoeg te wees met die omstandighede waarin ek is. Ek weet om verneder te word, ek weet ook om oorvloed te hê; in elke opsig en in alle dinge is ek onderrig: om versadig te word sowel as om honger te ly, om oorvloed te hê sowel as om gebrek te ly". Filippense 4:11-12 OAV
In die ekonomiese politiek wat vóór die tweede wêreldoorlog geheers het, het hulle graag van "autarkie" gepraat. Daaronder word bedoel dat elke land moes probeer om soveel as moontlik ekonomies selfonderhoudend en onafhanklik van ander lande te wees.
Paulus praat ook van 'n soort "autarkie" - 'n selfvergenoegdheid of selftevredenheid (Fil. 4:11). Maar dit is iets anders as die ekonomies-politiese of die Stoïsynse "selfgenoegsaamheid" (wat hom kil en gevoelloos verhef bo sy lewensomstandighede). Paulus se selfvergenoegdheid bestaan daarin dat hy weet hoe om sowel oorvloed as gebrek te hanteer. Wanneer hy alles in oorvloed het, heg hy nie soveel waarde daaraan dat hy nie weer daarsonder sou kon klaarkom nie! Ly hy weer gebrek, verkrummel sy gees nie daaronder nie. "Ek het geleer om vergenoeg te wees met die omstandighede waarin ek is".
Is jy ook tevrede? Gestel dat daar 'n ekonomiese krisis sou kom en jy met minder moet klaarkom as waaraan jy nou gewoond is? Sal jy dan begin kla en die lewe vir jouself versuur?
Hoe het Paulus dit geleer? Nie uit homself of deur geweldige persoonlike dissipline nie. Nee, hy moes alles leer in die skool van Christus. Deur die inwonende krag van die Here Jesus, wat Sy krag in ons swakheid volbring, het Paulus die geheim geleer. "Ek is tot alles in staat deur Christus wat my krag gee".
Ons kan dit ook nie op 'n ander manier leer nie! Nie deur 'n bietjie kennis van die Bybel of 'n gevoel vir Christus nie - nee, deur daagliks met die Here te leef en Hom toe te laat om in ons te leef. Dit, en dit alleen, gee lewenskrag en lewensmoed, ook in tye van gebrek.