Preke (in blog formaat)
Sondag 27 September 2020
​Goeiemôre liewe gemeente en welkom by vanoggend se erediens. Ek is opgewonde om weer as instrument van Christus vanoggend voor julle te kan staan en dit wat ek glo God se hart is met julle te kan deel. Dit maak my hart so bly om elkeen van julle weer hier te sien. Ek het op 'n stadium net begin moed verloor maar vanoggend is my hart vol vreugde om weer hier saam met julle te kan wees.
God het Jesus tot die hoogste eer verhef
elke knie sou buig,
en elke tong sou erken:
tot eer van God die Vader
Gemeente, ek groet julle in die naam van God die Vader van almal, Hy wat oor almal en deur almal en in almal is, van Jesus Christus, wat as mens tussen ons beweeg het, en van die Heilige Gees, wat in ons en tussen ons werk. Genade vir julle, en vrede.
Stilte en Lof en Gebed:
Kom ons raak vir so oomblik stil voor die Here. Maak jou oë toe en fokus net eers op die lewe in jou hand, dan in jou lyf, gedagtes en emosies. Wanneer jou gedagtes of emosies jou probeer weglei van die moment af, bring dit net vriendelik terug na die punt van teenwoordigheid, na God se diep en radikale teenwoordigheid hier en nou. Laat die stilte jou al dieper innooi in die ryk oomblik.
Die wêreld leer ons die ideaal waarna ons moet strewe, is om gedien te word, beslis nie om te dien nie. Ek lees waar iemand die woorde "upwardly mobile" gebruik. Ons wil natuurlik bo uitkom, die sosiale leer klim, 'n hoër lewenstandaard bereik, 'n hoë posisie beklee. Beter huis, beter kar, beter punte. Dit alles draai om onsself. Maar vandag se teks wil ons af ondertoe lei. Tot heel onder. Na die posisie van diens. Ons hele prentjie van die wêreld is onderstebo. Ons prentjie van God is onderstebo. Filippense 2 kom draai ons wêreld weer reg om, herinner ons weer aan wie God in God se wese is.
Ek nooi julle uit om nou saam met my hierdie gedeelte in Filippense te lees. Dit is Fillipense 2:1-13
Saam met Efesiërs, Kolossense en Filemon maak die brief aan die Fillipense deel uit van Paulus se gevangenskap briewe. Paulus rig hierdie brief aan die gemeente in Filippi. Hy skryf vanuit die tronk en alhoewl hy 'n gevangene is, verbly hy homself steeds in die Here. Paulus kry dit nogsteeds reg om sy blydskap in die Here te vind te midde van sy huidige omstandighede. Hy sê egter aan die begin van hierdie brief dat hy nog meer vreugde sal vind as hy weet dat die Evangelie in die lewens van die mense in Filippi sigbaar word. Dit sal hom bly maak as hulle eensgesind sal wees; een in liefde, een van gees en een in strewe.
Paulus verwag nou nie dat hulle presiese kopieë van mekaar moet wees nie, dit is glad nie wat hy bedoel nie. Ons weet dat dit is onmoontlik. Ons is nie aanmekaar gesit om presies dieselfde te dink, glo en doen nie. Wat Paulus egter met hierdie eensgesind bedoel is dat hulle moet toelaat dat Christus in hulle woon en hulle in Hom. Dit sal natuurlik gebeur dat daar verskille onder hulle was, verskille in gawes, verskille in diensmetodes, selfs verskille in klein kwessies rondom geloof. Vir Paulus mag dit net nie die rede wees dat hulle mekaar oor die kop slaan oor die klein verskille nie. Die belangrikste is dat as hulle en selfs ons die denke van Jesus Christus het, sal ons saamstem oor die belangrikste beginsels van die geloof. Dit is wat vir Paulus hier van belang is.
Die liefde wat hulle moet hê waarvan Paulus praat, is die liefde wat die evangelie en die goeie nuus bring. Hulle innerlike lewens moet die evangelie kan weerspieël. Dan sê hy ook vir hulle dat dit moenie uit selfsug of ydelheid gedoen word nie. Die evangelie waarvan Paulus hier praat is dat in nederigheid moet die een die ander hoër ag as homself. Dat hulle nie net na hulle eie belange moet omsien nie maar ook na die van ander. Hulle moet basies hierdie buitengewone prestasie verrig om na mekaar te kyk met die veronderstelling dat almal en hul behoeftes belangriker is as hulle self.
Sjoe...nou kan ons maar eerlik vir mekaar sê dat hierdie ons bietjie ongemaklik laat voel. Want dit is net so van toepassing op ons soos vir die mense in gemeente van Filippi vir wie Paulus skryf. Soos wat ek in die begin van die diens gesê het; Die wêreld leer ons dat die ideaal waarna ons moet strewe, is om gedien te word, beslis nie om te dien nie. Juis daardie upward mobility dat ons die leer van sukses wil klim wat beteken dat ons eerder na ons eie belange omsien eerder as na die persoon langs ons.
So eerlikwaar dit klink byna onmoontlik om almal anders se behoeftes en welbehae bo jou eie te plaas. En wanneer daar soveel sleg om ons gebeur en aan ons gedoen word hoekom wil ons dan ander mense bo ons eie belange plaas. Maar dit is asof Paulus geweet het dat hulle en ons dit nie alleen kan doen nie en daarom plaas hy die klem dat Christus absoluut die middelpunt van gelowgies se lewe moet wees. Want dan doen ons dinge nie vir onsself nie maar ter wille van Christus.
Wanneer Christus in jou is en jy in Hom word dinge nie meer uit selfsig gedoen nie maar uit liefde vir Hom en uit liefde vir ander. Die liefde vir Chirstus en ander is die hart van die Evangelie, die hart van Jesus Christus. Waarom het Christus uit die heerlikheid van die hemel na hierdie aarde gekom? Dit was vir ander. So waarom moet ons die evangelie toepas? Vir ander.
Om aan ander eerder as onsself te dink, is absoluut die denke van Christus. Daarom skryf Paulus in vers 5: julle moet dieselfde gesindheid onder mekaar openbaar as wat in Christus was. Nederigheid is die een kenmerk van Jesus Christus se denke/gedagtes/lewe. Selfs in die Efesiërs brief sê Paulus telke male dat hulle volkome in nederigheid en saggeaardheid en met geduld mekaar in liefde moet verdra. Weereens dit is die hart van die Evangelie.
Vandag is dit soveel te meer moeilik om nederig te wees om sagmoedig te wees. Ons sukkel om nederig en sagmoedig te wees. Ons is nie so gemaak nie. Ons wil op ons eie bene staan en staat maak op ons eie insigte en wysheid. Almal van ons is so dit is deel van die menslike natuur ons is so gekondisioneer. Maar Christus is vir ons die absolute voorbeeld.
En ons kom nou by een van die groot teologiese uitsprake in die Bybel. Sommige beskou dit as die grootste leerskool in die Nuwe Testament met betrekking tot die menswording van Jesus Christus. In vers 7 lees ons dat Jesus Christus homself prysgegee het. Dit beteken dat Christus homself leeg gemaak het. Die griekse woord is kenoo of kenosis.
Die vraag is egter van wat het Christus Homself leeg gemaak. Ek glo dat Hy Homself leeggemaak het van die voorregte van godheid. Hy het op hierdie aarde geleef met sekere 'beperkings'. Daar was nooit 'n oomblik toe Hy nie God was nie. En Hy was nie minder God omdat Hy 'n mens was nie, maar tog het Hy Homself van sy voorregte van godheid leeggemaak. Dit was 'n besluit oor wat dit eintlik beteken om goddelik te wees. Hy het hierdie nederige amper vernederende posisie kom inneem. Ek dink nie ons verstaan altyd die omvang van hoe hoog hy is en hoe laag hy homself kom maak het nie.
Christus het aarde toe gekom en die posisie van 'n slaaf ingeneem. En toe hy mens geword het, het hy nie deel geword van die godsdienstige en politieke elite nie. Christus het sy tyd spandeer saam vissermanne, arbeiders, sondaars, tollenaars. Hy het sy tyd spandeer saam met die lae klas mense van die samelewing, die verworpenes, diegene op wie die godsdienstige, geleerde en gerekende mense neergekyk het.
Paulus kom vertel vir ons van Christus se denke, van Christus se hart. Dit is duidelik nie iets wat maklik is om na te boots nie. En Paulus kom vra dat ons dieselfde gesindheid wat in Jesus Christus is moet hê, dat ons daardie gesindheid in die wêreld sal uitleef. 'n Wêreld wat dit so bitter nodig het. Hierdie gebroke land van ons; hierdie gebroke wêreld van ons het dapper mense (en kerke) nodig wat dit waag om die beweging van liefde agterna te sit. Wat dit waag om met dieselfde gesindheid as Jesus Christus te leef.
Want dit is wat dit beteken om 'n Christen te wees. Om 'n Christelike leier te wees. Om 'n dissipel van Jesus Christus te wees is moeilik, niemand het al ooit gesê dit is maklik nie. Dit is vir ons nou al maklik om te aanvaar dat Jesus vir ons aan die kruis gesterf het. Jesus Christus het sy regte prys gegee ter wille van die sondige wêreld, terwille van elke mens, ter wille van my en jou. Hy het homself kom leegmaak. Maar die idee dat ons op dieselfde manier onsself moet prysgee, onsself moet leegmaak? Hoe Hoe Hoe?
Dan kom dit heeltyd by my op maar as Christus in my is en ek in hom is dit die werk van die Heilige Gees wat die vrug van sagmoedigheid, nederigheid, liefde en omgee in ons lewens sal voortbring. Die Gees sal ons altyd lei tot liefde en tot diensbaarheid en tot nederigheid. Die Gees sal ons altyd lei om ander in ag te neem. Dit is 'n proses 'n lewensstyl verandering. Maar die Heilige Gees sal ons nie los waar ons is nie. Die Gees sal ons steeds afwaarts lei.
Gemeente ek dink dit het tyd geword dat ons die geraas en ideale en voorveronderstellings van die wêreld moet stilmaak. Ek dink dit het tyd geword dat ons leeg word van onsself sodat ons kan vol word van die Here. Laat ek dit nog duideliker sê; Ons moet leeg word van ons eie arrogansie sodat ons kan vol word van die Here se teenwoordigheid en sodoende die gesindheid van Jesus Christus kan aanneem.
Ons moet ons woorde minder maak sodat ons die Here se teenwoordigheid kan hoor! My gebed liewe gemeente is dat God se hart, dat ons Jesus Christus se gesindheid opnuut leerken en ons ons lewens daarmee sal opvul. My gebed verder is dat ons sal strewe om te dien en nie om gedien te word nie, om voete te was en hande vuil te maak vir die Koninkryk van God.
Afsluiting (gebed en seën):
Erediens: Sondag 20 September 2020
Is jou lewenspad in ooreenstemming met Jesus Chistus?
Goeiemore liewe gemeente en welkom by vanoggend se erediens. Dit is 'n voorreg om vanoggend saam met julle deur die Woord van God te wandel. Mag ons ons ore en harte oopmaak vir dit wat God vanoggend vir ons wil kom sê. Voordat ons begin wil ek graag vra dat ons as gemeente vir tannie Magriet Holtzhausen in gedagte hpu en sal bid vir haar kleinseun Tiaan wat in 'n baie ernstige motorongeluk was.
Dit voel altyd vir my of winter 'n seisoen was waar ek bietjie kon reflekteer op so baie aspekte van my lewe. Waar ek my bevind het, waar ek wil wees, my verhoudings met die mense om my en die belangrikste my verhouding met Christus. Ek het ook in daardie tydperk tot die besef gekom dat my geestelike groei agteruit gegaan het, daar het so baie dinge gebeur in my lewe dat ek begin voel het ek groei nie meer nie, ek ervaar nie meer die lewegewende water nie.
Soos die seisoen verander het en die blare afgeval het het ek stadig maar seker aan myself ook gewerk tot waar ek myself tans bevind in lente waar ek weer kans sien vir nuwe lewe en groei en dit is alles moontlik deur Christus wat my fontein van lewende water is. Dit sluit juis aan my vandag se teks en tema, wat vra is ons lewe in ooreenstemming met Christus? So maklik sluk die lewe ons in en vergeet ons dat ons nogsteeds elke dag geestelik moet en kan groei. Of ander kere voel ons maar ons kan net op sekere plekke geestelik groei. Ek het in hierdie tyd ervaar dat God so intens deel is van elke liewe aspek van my lewe: dat God daar is in my oggend koffie, dat God daar is as ek met my hond stap, dat God daar is as ek kosmaak (probeer). En net deur dit te besef het, het daar 'n ander wêreld vir my oopgegaan.
My gebed is dat jy vandag dieselfde sal ervaar.
Gees van die lewende God, wees die tuinier van my siel. Hoe lank wag ek nou al op U – Stil – in 'n koue winter van my siel. Maar nou, in die kragtige Naam van Jesus Christus, Waag ek om U te smeek: Hark weg die dooie blare van die verlede. Werk diep in my siel U lewegewende Woord. Versorg, gee water, koester my hart totdat die nuwe lewe in my ontkiem, groei en blom.
Gemeente genade en vrede vir julle van God die Vader, aan sy liefde is daar geen einde en God die seun hy het ons verlos en God die Heilige gees hy maak ons nuut
Lof en aanbidding:
Lied 273 – Laat my met U verenig lewe
Prediking en Skriflesing:
Ons gaan die volgende twee weke bietjie stilstaan by gedeeltes van die Fillipense brief. Paulus skryf hierdie brief vanuit die tronk waarskynlik in Rome. Die brief van Paulus aan die Filippense is aan die gelowiges in die stad Filippi geskryf. Hierdie brief kom uit 'n wonderlike verhouding wat Paulus met die kerk gehad het. Dit blyk dat hierdie kerk nader aan Paulus was as enige ander kerk. Hulle liefde vir hom en sy liefde vir hulle word weerspieël in hierdie brief.
Dit is ook die rede waarom ons lees in vers 22 dat Paulus onseker is of hy wil lewe en of hy wil sterf. Ek dink dat vir baie gevangenes dit werklik beter was om te sterf as om in 'n Romeinse tronk te probeer oorleef. Kan jy jouself daardie aaklige omstandighede indink? Die tronke was vuil, donker, warm en onhigiënies. Gewoonlik was daar nie individuele selle nie, maar is mense eerder aan mekaar in groepe vasgeketting.
Maar hier gaan dit vir Paulus oor meer as net sy eie omstandighede in die tronk. Hy dink nie oor lewe en dood vanuit sy omstandighede nie. Hy dink uitsluitlik aan die effek van sy lewe (of dood) op die gelowiges en op die sake van die Here wat hy nog moet afhandel. Vir hom is dit beter om hemel toe te gaan, maar wat dan van dié wat agterbly? En as hy aan hulle dink, dan besef hy, dit is nog nie tyd om te gaan nie. Daar is nog belangrike sake wat hy moet afhandel. Paulus het nadat hy tot bekering gekom het sy lewe geheel en al aan Christus toegewy, ter wille van Christus. Die saak wat vir Paulus so krities was het gegaan oor of die mense van Fillipi se lewe in ooreenstemming is met die van Christus?
Ek nooi julle uit om saam met my die gedeelte te lees uit Fillipense 1:20-30
21 want om te lewe, is vir my Christus, en om te sterwe, is vir my wins. 22 As ek in die lewe bly, kan ek voortgaan met vrugbare arbeid. Wat ek moet kies, weet ek nie. 23 Ek is in 'n tweestryd: ek verlang daarna om heen te gaan en met Christus te wees, want dit is verreweg die beste; 24 maar in julle belang is dit noodsaakliker dat ek bly lewe. 25 Omdat ek hiervan oortuig is, weet ek dat ek sal bly, ja, vir julle almal behoue sal bly, sodat julle kan toeneem in geloof, en blydskap in julle geloof kan hê. 26 As ek weer by julle kom, sal julle oorvloedige rede hê om Christus Jesus oor my te prys. 27 Hoofsaak is dat julle lewenswandel in ooreenstemming met die evangelie van Christus moet wees. As ek dan kom, sal ek self sien, of as ek nie kan kom nie, sal ek deur berigte hoor dat julle in volkome eensgesindheid standvastig saamstry vir die geloof in die evangelie 28 en julle in geen opsig deur die teenstanders laat afskrik nie. Dit is vir hulle 'n teken van húlle ondergang en van júlle redding, en dit kom van God. 29 God het julle die voorreg gegee om Christus te dien, nie alleen deur in Hom te glo nie, maar ook deur vir Hom te ly. 30 Julle en ek het dieselfde stryd wat julle my vroeër al sien stry het en waarvan julle hoor dat ek nou nog stry.
Vandag wil ek die fokus plaas op vers 27. Gemeente is ons lewens in ooreenstemming met die Evangelie van Christus? Realisties wanneer ons hierdie vraag vir onsself vra, gaan ons beslis nie begin waar Paulus geeȉndig het nie waar hy sy Christelike werk vanuit die tronk voortgesit het nie.
Jy gaan begin presies daar waar jy nou is.
Net soos jy is!
Nou wanneer ons op 'n dieper vlak aan hierdie vraag begin dink dan kom jy dalk agter dat jou lewe nie noodwendig in ooreenstemming is met Christus nie, of jy begin dalk te vra wat beteken dit as jou lewe in ooreenstemming is met Christus, of hoe lyk so 'n lewe, wat maak dit anders?
Want in vandag se samelewing is dit asof ons verskillende lewens leef op versillende tereine van ons daaglikse roetine. Ek het my lewe saam met my familie en vriende, ek het my lewe by die werk, ek het my lewe by die skool ek het my lewe as ek gaan kuier saam vriende dan het ek ook my lewe by die kerk en by Christus. Ons het baie keer hierdie aparte lewens, ons druk ons verskillende kante van ons lewens in boksies.
Dit het tot gevolg dat ons ons christelike lewe ook in 'n boks of kategorie plaas. En slegs wanneer ons teenwoordig is by daardie boks is wanneer ons geestelik kan groei. Met ander woorde slegs wanneer ek bybel lees of bid of kerk toe gaan ervaar ek God en groei ek geestelik. En die bogenoemde is alles baie goed en baie waar maar dan ervaar ons soms 'n gebrek aan geestelike groei.
Want God is radikaal teenwoordig! God is daar in daardie heerlike eerste koppie koffie in die oggend. God is daar wanneer jy in die oggend sit en jou dag beplan. God is daar saam met jou in al jou vergaderings. God is daar saam jou by die skool. God is daar in die blaartjie wat van die boom afval. God is daar in jou vrou of man of kinders se oë of drukkie. God is daar in die hond se blaf. God is daar as jy koffie drink saam met iemand. God is daar in die musiek wat ons luister. God is in die natuur. God is in die kunswerk. God is teenwoordig in die mense wie ons aanraak. En liewe gemeente wanneer ons hierdie besef gaan 'n heeltemalle ander verstaans wêreld vir ons oop.
Hierdie is 'n geestelike oefening wat ek self nog daagliks aan werk. Maar hierdie geestelike oefening help ons sodat ons in die normale verloop van ons daaglike roetines met 'n fyn blywende bewussyn kan leef en weet dat God naby is! Dit is soos 'n string pêrels wat deur die string aanmekaar gebind word, so is die bewussyn van God by my in alles wat ek elke liewe dag doen maak nie saak hoe klein of groot nie. Elke moment van die dag verteenwoordig 'n pêrel. Van vroegoggend wanneer ek wakker word, opstaan eet bad werk toe gaan werk winkels toe gesels kuier vanaand in die bed klim en slaap word dit alles deur die string van God se teenwoordigheid aanmekaar gebind.
En wanner ons hierdie kan besef dan besef ons ook dat ons elke liewe dag oral waar ons is geestelik kan groei. Dat Christus is in my en ek in hom en daarom is my lewe in ooreenstemming met Christus. Hierdie lewensverrykende denkwyse raak die hele mens aan, ons liggaam emosies, denke, verhoudinge, verbeelding, sintuie. Dit gaan daaroor dat ons al meer besef hoe naby God aan ons is en dat hy ons op elke terrein van ons lewe wil help om geestelik te kan groei en daardeur ook ons lewens inlyn met sy woord te kry.
Ek sluit graag vir ons af met die volgende gedig met die naam WAT AS:
Wat as jy die lewende God deur jou lewe ontmoet, as elke swaarkrytyd jou erediens was, as oomblikke van vreugde jou lofliedere was? Wat as jou godsdiens in die lewe van elke dag beoefen word, as jou kerkgebou, jou huis, skool kantoor of mall was. Wat as ons geestelike disciplines gebeure in jou lewe was, as jou gebed jou woorde, gedagtes en bewyssyn was as stilword 'n verdieping in sport, breiwerk of musiek was. Wat as heilige water die water wat jy drink in bad of swem was, as heilige brood die eenvoudige sny brood op jou bord was, as die bloed van Christus die glas wyn in jou hand was. Wat as die lewe jou predikant was as jou vriendekring en vreemdelinge jou bybelstudie groep was. As dit so was, sou jy die lewende Here in jou allerdaagse doodgewone roetine ontmoet het.
Die drie-enige God is by jou
Van nou af tot in ewigheid
Erediens: Sondag 6 September 2020
Twee afgetredenes het langs mekaar ingetrek. Een van hulle was 'n afgetrede onderwyser en die ander 'n assuransie agent. Die afgetrede assuransie agent was vreeslik geintresseerd in tegnologie en het voortdurend gepoog om die nuutste tegnologiese inligting te gebruik in al sy projekte.
Beide van hulle het tuintjies aangelê en verskeie plante geplant in die beddings en akkers. Die afgetrede onderwyser het sy plantjies min water gegee en het nie altyd sy volle aandag net aan die plantjies toegewy nie. Die afgetrede assuransie agent daarinteen het al sy aandag aan sy plantjies gegee en het hulle dag en nag versorg. Hulle het baie water gekry en is gepamperlang met die nuutste plantvoedings en kunsmis beskikbaar.
Die afgetrede onderwyser se plante was die doodgewone plante wat in alledaagse tuine aangetref word, maar hulle was gesond en het goed gelyk. Die afgetrede assuransie agent se plante was 'n verskeidenheid van die gewone tuin plante en ander eksotiese plante maar hul was oor die algemeen baie voller en groener as die van die onderwyser.
Eendag was daar gedurende die nag 'n geweldige storm met swaar reën en sterk winde. Die volgende oggend het beide bure uitgegaan om die skade te ondersoek in hul tuine. Die afgetrede assuransie agent het gesien dat sy plante omtrent almal met wortel en tak uit die grond geruk is deur die storm en totaal verwoes is. Maar die afgetrede onderwyser se plante het nog almal stewig gevestig gestaan in die grond en die skade aan die plante was minimaal.
Die assuransie agent was verbaas om te sien dat die onderwyser se plante relatief min skade opgedoen het en hy stap na hom toe en vra, "Ons altwee het soortgelyke plante saam aangeplant, ek het beslis my plante beter versorg as jy en hulle baie meer water gegee as wat jy jou plante gegee het. Steeds het my plante die slegste daarvan afgekom met die storm. Hoe is dit moontlik?"
Die afgetrede onderwyser glimlag en sê, " Jy het jou plante baie meer aandag en water gegee, maar as gevolg daarvan het jou plante nie nodig gehad om te werk om self ekstra water in die hande te kry nie. Jy het dit maklik gemaak vir die plante, terwyl ek my plante net genoeg water gegee het om aan die lewe te bly en toegelaat dat hul wortels self soek na ekstra water. As gevolg daarvan het hul wortels sterker geword en dieper gegaan op soek na water. Dis hoekom my plante die storm oorleef het.
Albei hierdie afgetredenes het deursettingsvermoë gehad, maar een van hulle se deursettingsvermoë het nie gelei tot 'n bedding wat 'n storm kan deurstaan nie.
As gelowiges het ons soms deursettingsvermoë, maar nie so dat die plante, ons elkeen self kan groei nie. Ons is 'n samelewing wat ons kinders se huiswerk vir hulle doen, en dan verbaas is as hulle nie self 'n werk kan hou wanneer hulle ouer is nie.
Ons deel Bybels uit vir almal, maar diegene lees dit nie. Dalk as ons 'n paar Rand vir 'n Bybel sou vra sou dit meer gelees word...
Vandag se tema gaan oor deursettingsvermoVandag se tema gaan oor deursettingsvermoë, en watter tipe deursettingsvermoë ons ontwikkel wanneer ons fokus op ons geloofsekerheid. Een van die grootste geskenke wat geloofsekerheid gee is deursettingsvermoë. Daar moet egter balans wees, en dis waaroor hierdie storie van die afgetredenes gaan.
Hierdie eerste lied gaan oor deursettingsvermoë. Mag jy dit vandag beleef. Dankie aan die musiekspan wat ons daarmee lei.
wat gely het onder Pontius Pilatus, gekruisig is, gesterf het en begrawe is en ter helle neergedaal het (neergedaal het na die hel);
In hierdie reeks fokus ons met elke tema op twee tekste. Een wat meer vertel oor Jesus, en die ander oor God die Vader se liefde vir ons. Dit beteken dat elke tema oor geloofsekerheid sterker beklemtoon kan word deur die gebruik van die hele Bybel. Uit elkeen van hierdie tekste gaan julle 'n boodskap kry oor deursettingsvermoë.
Die vraag waarby ons stilstaan is hoe elke gelowige geroep word om teen boosheid op te staan. Dit laat ons natuurlik met die vraag hoe weet jy dat iets boos is. Ek gaan in die tweede teks daarna kyk, maar eers meer oor deursettingsvermoë en geloofsekerheid vanuit die woorde van Jesus.
Die eerste teks gaan ons herinner dat dit baie moeilik is om werklik deursettingsvermoë te hê as jy nie net kan fokus op God nie. Jy sal sien hoe 'n sekerheid dat Jesus jou Here is vandag, jou die deursettingsvermoë sal gee om op te staan vir wat reg is, en ook teen dit wat boos is.
Teks nr. 1: Lukas 16:10-13
10 "Wie in die kleinste dinge betroubaar is, is ook in die groot dinge betroubaar; en wie in die kleinste dinge oneerlik is, is ook in groot dinge oneerlik. 11 As julle dan nie betroubaar is in die hantering van die oneerlike mammon nie, wie sal die ware rykdom aan julle toevertrou? 12 As julle met 'n ander man se goed nie betroubaar is nie, wie sal dan iets aan julle gee om as julle eie te besit?
13 "Geen huisbediende kan vir twee base tegelyk werk nie, want hy sal óf die een minder ag en die ander een hoër, óf vir die een meer oorhê en die ander een afskeep. Julle kan nie God én Mammon dien nie."
Die konteks van hierdie verhaal is na aanleiding van Jesus wat die verhaal vertel het van 'n lui of oneerlike bestuurder. Dit word gevolg deur hierdie teksverse wat die dissipels dalk onkant sou vang. Soos die afgetredene van die verhaal met die inleiding van ons preek, was hulle ekstra getrou, maar watter houding kweek hulle by die mense vir wie hulle as't ware water gee? Is dit 'n gemaklike houding, wat kan lei tot luiheid, of is dit 'n houding van deursettingsvermoë?
In vers 12 verwys Jesus spesifiek na die vertroue wat Hy in Sy volgelinge stel. Dis ook 'n vertroue wat Hy vandag in jou het. Hy vra van ons dat ons betroubaar sal wees in die klein dingetjies. Wanneer ons vanuit ons geloofsekerheid hierdie klein takies aanpak sal ons 'n deursettingsvermoë kweek wat getuienis ook dra.
Jesus vertrou ons met die grootste besitting volgens vers 12. Die evangelie. Die goeie nuus dat Hy die Seun van God is. Dis gevolg deur die opdrag in Matteus 28 om van almal op aarde Jesus se dissipels te maak. Die dissipels moes dadelik verstaan dat om vir Jesus te volg deursettingsvermoë neem. Sonder deursettingsvermoë kon hulle nie die goeie nuus uitdra nie.
So paar weke gelede het ek vir een van ons tienerkerk eredienste saam met een van ons jong gemeentelede, Etienne, gaan visvang. As jy dit nie gesien het gaan kyk gerus na die video. Volgens Etienne is visvang een van die take wat die meeste geduld neem, en geduld en deursettingsvermoë gaan hand aan hand. Ons het toe sommer ook vir mekaar gesê dat dit dalk die rede was waarom Jesus volgelinge gekies het wat vis gevang het. Visvang is nie maklik nie. Dit vra geduld en deursettingsvermoë.
Om deursettingsvermoë in jou eie lewe te kweek gaan ook baie geloofsekerheid neem dat die Een wat ons daartoe roep, Jesus, ook die een is wat ons sal bemagtig daarvoor.
Ongelukkig kies baie mense nie vir daardie deursettingsvermoë nie. Hulle wil bemagtig word, maar wil nie deurdruk wanneer die lewe taai is nie.
Miskien sukkel jy vandag om deur te druk met jou eie lewe. Miskien moet jy begin by die sekerheid dat Jesus jou sal bemagtig en bekragtig vir die taak wat voor jou lê. Jy is nie alleen in hierdie taak nie.
In die geskiedenis van God se pad met Sy volk, die Israeliete, sien ons gereeld dat hulle afdwaal. Voor die Israeliete 'n koning of konings gehad het, was hulle gelei deur verskillende leiers op verskillende tye. Hierdie mense is die Rigters genoem.
In Rigters 2 vind ons wat gebeur wanneer 'n groep se geloofsekerheid wankel, en dit help ons ook om te verstaan waarom dit moeilik is om op te staan teen boosheid.
Jy is welkom om saam met my te lees:
Teks nr. 2: Rigters 2:1-4
1 Die Engel van die Here het van Gilgal af na Bokim toe gegaan. Hy het gesê: "Ek het julle uit Egipte laat trek en julle gebring in die land wat Ek met 'n eed aan julle voorvaders beloof het. Ek het vir hulle gesê: 'Ek sal my verbond met julle nooit verbreek nie, 2 maar julle mag nie 'n verdrag sluit met die inwoners van hierdie land nie. Julle moet hulle altare afbreek.' Maar julle het My nie gehoorsaam nie. Waarom het julle dit gedoen? 3 Daarom sê Ek vir julle: Ek sal nie hierdie nasies van julle af wegdryf nie. Hulle sal vir julle 'n strik word, en hulle gode sal vir julle 'n valstrik word."
4 Toe die Engel van die Here dit alles vir die Israeliete gesê het, het die hele volk hard gehuil.
Die engel van die Here praat hier namens Godself, en neem die volk terug na God se verbond met hulle. Hy neem hulle terug na hul identiteit. Hy neem hulle terug na 'n plek waar hulle as 'n groep geloofsekerheid gehad het. Daardie geloofsekerheid het egter deur die jare vervaag, en die globale gevoel van geloofsekerheid het gekwyn na mate God se volk die ander volke leerken het. Hulle kon nie meer by hul geloofsekerheid bly nie.
Soos wat Jesus in hierdie vorige verse ons herinner dat ons nie twee gode, naamlik God en Mammon kan dien nie, herinner die engel van die Here die volk hier aan dieselfde beginsel.
Deursettingsvermoë is moeilik as jou aandag op twee plekke is. Geloofsekerheid kan net vermeerder wanneer ons van die afgode in ons lewe ontslae raak. 'n Ongesonde liefde vir geld, luiheid om te getuig oor God se Woord en vele meer. Julle ken die afgode goed. As jy nou na God se stem luister sal jy weet wat dit is.
Of jy raak van die afgode ontslae, of hulle bly vir jou 'n struikelblok. As jy lank genoeg met hierdie swak gewoontes saamleef sal dit oorweldig.
En dis dan ook die laaste vinnige gedagte wat ek met jou deel voor ek afsluit met die preek. 'n Vriend van Universiteit wat vandag 'n Baptiste predikant is, het altyd gesê: "Dit wat jy glo, sal jou oorweldig."
Jy kies vandag om toe te laat dat die sleg in jou lewe ou oorweldig, of jy kan glo in Jesus, die een waarin ons geloofsekerheid is. Geloof in Hom, en net Hom, sal jou ook kan oorweldig.
Miskien voel jy egter oorweldig deur dit wat boos is vandag. Dan wil ek vir jou twee dinge sê.
Eerstens is God se genade en liefde altyd groter as die boosheid wat ons soms probeer ruineer. Ons kan altyd weer begin met God. Jy kan vandag nuut begin met Jesus.
Tweedens is ons ook die antwoord op mekaar se vraag oor hoe om op te staan teen boosheid. Dis makliker om dit saam te doen. Sekere maniere van doen is in ons almal se lewens en moet oor gepraat word. Ons moet poog om'n kultuur te kweek waar lidmate en ander gelowiges die vrymoedigheid het om te praat oor hul sondes.
Dan sal ons kan opstaan teen boosheid, dan sal ons getrou wees in die klein dingetjies van emosionele ondersteuning, en dan sal ons met deursettingsvermoë kan getuig van die geloofsekerheid wat ons in Jesus het.