Terwyl dit in ’n mate die wind uit die seile neem van gewoonteplegers wat onder meer in rubrieke na AfriForum en Solidariteit as “rassistiese organisasies” verwys – onder wie minstens een rektor en ’n rubriekskrywer wat Afrikaanse studente onlangs nog aangeraai het “om die omies van AfriForum weg te jaag,” is ’n gewoonte ’n ding wat kan kleef en ons het die naweek weer gesien hoe een van die rubriekskrywers uit die geledere van die Seunse Weenkoor bloot die “reset”-knoppie druk om al die harde werklikhede wat sy skrywe al tot redelikheid begin beïnvloed het, eenvoudig uit sy denke te verban sodat hy weer met sy blaker in sy gatvas gemaksone kan beland.
Maar kan ’n blote aanname gemaak word dat vader tyd die jonges wat nou so moles maak mettertyd in verantwoordelike burgers sal omskep? Baie sal inderdaad wanneer hulle ná kwalifikasies verantwoordelike werk kry, afkoel. Maar in Suid-Afrika is daar ’n geneigdheid dat uitgediende konsepte soos kommunisme kan voortleef, selfs tot in die kabinet. Daar is dus “bane” vir radikalisme oop, soos gevoed deur onder meer die EFF, maar waarskynlik ook as daar uit die Numsa-uitval met Cosatu ’n behoorlike werkersparty sou ontstaan.
Presies hoe vatbaar is ’n jong radikaal, wie se ideologiese grondslag deur Fanon gevorm is, en ’n eie werklikheid geskep het waar hy deur sy simbole van kolonialisme getraumatiseer word, om hom tot redelikheid te keer? Boonop gevoed deur ’n gevoel van bondeldapperheid? Is hierdie groep enigsins vatbaar vir redelike gesprekvoering? Is die geweld by Kovsies en Tukkies min of meer gestaak omdat hierdie groep tot ander insigte omgepraat is? Nie volgens Kovsies se SR-voorsitter en voorbok-molesmaker nie – die streng veiligheidsmaatreëls en besliste optrede dwing hulle bloot tot ander taktiek.
As daar nie geleentheid vir molesmakery is nie, kan dit maklik gefabriseer word. Die naweek se gebeure tydens die Woordfees in Stellenbosch onderskryf dit skynbaar. AfriForum Jeug het ’n vreedsame gedenkbyeenkoms by die standbeeld van JH Marais gehou. Hier is hulle deur lede van Open Stellenbosch getart en rondgestamp sodat ’n klag van aanranding teen twee lede van Open Stellenbosch gelê is. Hierna ontwrig ’n groep jong vroue, sommige kaalbolyf, ’n deel van die Woordfees-program en sê dit is in reaksie op lede van AfriForum Jeug wat tydens die onderonsie by die standbeeld dreigemente oor verkragting sou geuiter het. AfriForum Jeug oorweeg nou ’n lastereis omdat beeldmateriaal die verkragtingstorie as bog bewys.
Dit klink nou half laf dat die rektor eens, toe die bestuur se abortiewe taalbeleid geformuleer is, skynbaar die rug agteroor gebuig het om Open Stellenbosch ter wille te wees, maar instansies soos Adam Tas en AfriForum ’n koue skouer gegee het.
Kortom, die middelgrond wat nou skynbaar nader aan ’n oplossing tot die universiteitsvraagstuk beweeg, sal niks verloor in gesprekvoering met die radikale periferie nie, en daar kan selfs ’n mate van begrip wees vir dit wat die radikale so erg vind, maar dit kan nooit tot die punt ontwikkel waar die radikale weer die universiteitsbesture se beplanning, sonder toegewings van die radikale, kaap en so in werklikheid die besture gyselaar neem nie.
Uit die artikel oor die Against Violent Extremism (AVE) is dit duidelik dat prosesse met groot kundigheid aangepak moet word. Daar is nie ruimte vir keffertjies om dié prosesse aan die hakskeen te kom hap nie.
Leon Jones het vanuit sy hospitaalbed met Maroela Media gepraat en gesê hy is vas oortuig dat die vier aanvallers gekom het om hulle dood te maak. “Daar was nie sprake van stilsit en doen wat hulle sê terwyl hulle vat wat hulle wou hê nie. Ek het wakker geword van die eerste hou met ŉ moersleutel teen my kop en my vrou het wakker geskrik van die pyn nadat hulle haar die eerste steekwond in haar arm toegedien het. Al wat ons kon doen is om vir ons lewens te baklei,” het hy gesê.
Hy vertel dat hy opgespring het en een van die aanvallers met die vuis bygedam het, wat hom op die grond laat val het. Dit het ŉ tweede aanvaller na sy vuurwapen laat gryp wat hy op Leon gerig het, maar hy het nie die sneller getrek nie. “Ek dink hulle wou nie skiet nie, want hulle wou nie te veel geraas maak nie. Hulle plan was om ons te vermoor en dan kon hulle rustig deur die huis gaan en kry wat hulle wou hê. Hy het vir my gesê, ‘Do you wanna die? You’ll die tonight’.”
Deurentyd het Leon seker gemaak dat hy tussen die aanvallers en sy seun bly sodat hulle hom nie kon bykom nie. Die egpaar se ander seun (8) het deur al die geraas in sy kamer bly slaap.
Leon het daarna met sy vrou na die Unitas-hospitaal gejaag omdat hy bang was sy sou doodbloei as hulle vir ŉ ambulans gewag het.
Die polisie het later gemerk dat die aanvallers die veiligheidshek na die huis en die hek na die slaapkamers met die moersleutel oopgebreek het. Dit is egter nie duidelik hoe hulle in die kompleks gekom het nie, aangesien daar geen teken is dat hulle oor die muur geklim het nie. Selfone, rekenaartablette en ŉ mes is tydens die aanval gesteel.
Ons is baie dankbaar dat julle dit oorleef het. Ons bid tot ons Vader om julle te beskerm en deur hierdie moeilike tyd te help. Dit gaan nie maklik wees om in dieselfde huis te slaap nie, maar wees sterk. God is baie groot! Sterkte vir julle.
Nou het jy tyd om seker te maak hul kan nie weer by dieselfde plek inkom nie. Koop sommer by die vlooimark sulke klein alarms wat jy aktiveer sodra jy sluit, dit maak ‘n groot lawaai en gee hul nie kans om jou onverhoeds te vang nie. Dit kos ‘n skamele R25+. Dit laat mens wonder hoekom kriminele in komplekse kan bly of dalk is die sekuriteit daarby betrokke hoe sal ons weet. Dankbaar jul het die aanval oorleef.