Om in waarheid te leef
"Want ek hou u troue liefde voor oë en ek leef volgens u waarheid" - Psalm 26:3 (Direkte vertaling)
Psalm 26 is 'n gebed. En daar is twee dinge wat duidelik word as 'n mens na Psalm 26 kyk. In die eerste plek handel dit om die beeld van God as Regter (v 9-10). As Regter veroordeel en straf Hy die sonde maar spreek ook dié vry wat onregverdig aangekla word. Aan die ander kant sien ons ook hoe die persoon wat hier bid sy onskuld verklaar. Tóg weet ons baie goed dat elke mens skuldig staan voor God en ons almal God se genade en vergifnis nodig het. Die apostel Johannes sê: "As ons beweer dat ons nie sonde het nie, bedrieg ons onsself en is die waarheid nie in ons nie" (1 Joh 1:8).
In hierdie gebed gaan dit egter nie oor die onskuldige lewe van die bidder nie. Hy maak dit net duidelik dat indien daar enigiets is waarvoor hy aangekla sou word, daar niks is waaroor hy homself sal hoef te verwyt nie. Ook hý besef dat hy God se genade nodig het: "Maar ek is onskuldig. Red my en wees my genadig" (v 11; 83-vertaling). Gelowige mense moenie altyd alles stil en deemoedig verduur nie – hulle kan God ook bid om geregtigheid te laat geskied.
Maar om volgens die waarheid te leef is nie altyd maklik nie, en verg soms hoë eise van 'n mens. Een so 'n voorbeeld is die verhaal van die Duitse teoloog, Dietrich Bonhoeffer. Hy het bekendheid verwerf deur sy verset teen die Duitse Nasionaalsosialisme (Nazisme) van Adolf Hitler gedurende die tweede wêreldoorlog. Uit sy geloofsoortuiging het hy hom uitgespreek téén die Nazi-bewind en die gruweldade wat gedurende die oorlog plaasgevind het. Hy is gearresteer en moes uiteindelik met sy lewe daarvoor betaal. In sy vertroue op die geregtigheid van God en die wete dat hy onregverdig in die gevangenis gesit het, het hy sy oë op Jesus Christus gehou. In 'n gebed vir sy medegevangenes skryf hy: "Here Jesus Christus, U was arm en ellendig, gevange en verlaat net soos ek. U ken al die nood van die mense. U bly by my wanneer geen mens meer by my staan nie. U vergeet my nie en soek my op. U wil hê dat ek U moet eerbiedig en my na U sal keer. Here, ek luister na U oproep en volg U. Help my!"
Is ons ook daartoe in staat om uit die moed van ons geloofsoortuiging te leef, en bereid om die hoogste tol daarvoor te betaal indien dit nodig sou wees? Of neem ons maar daarmee genoeë om slawe van die sonde te bly?
"Aangesien ons met Hom een geword het in sy dood, sal ons sekerlik ook met Hom een wees in sy opstanding. Ons weet tog dat die sondige mens wat ons was, saam met Christus gekruisig is, sodat ons sondige bestaan beëindig kon word. Ons is dus nie langer slawe van die sonde nie. Iemand wat gesterf het, is immers vry van die mag van die sonde. Ons het saam met Christus gesterwe; daarom glo ons dat ons ook saam met Hom sal lewe. Ons weet dat Christus wat uit die dood opgewek is, nie weer kan sterwe nie; die dood het nie meer mag oor Hom nie. Hy het gesterwe en is eens en vir altyd vir die sonde dood. Nou lewe Hy, en Hy lewe vir God. Julle moet dus altyd onthou dat ook júlle vir die sonde dood is, maar vir God lewe, omdat julle een is met Christus Jesus." (Rom 6:5-11).