NWU, Potchefstroomkampus, Nuus: Konservatorium vier vanjaar halfeeu
Vanjaar is dit presies vyftig jaar dat die Konservatorium van die Noordwes-Universiteit se Potchefstroomkampus in gebruik geneem is. Die Konservatorium is die tuiste van die Skool vir Musiek.
Dit is destyds beskryf as die mees moderne in die Unie en die Potchefstroomse Universiteit vir CHO was die eerste universiteit in die land wat sy eie Konservatorium gehad het, waar studente praktiese onderrig in musiek kon ontvang.
In die jare daarna was verskeie musiekverenigings en -onderwysers op Potchefstroom bedrywig. In 1914 het MM van der Bent en sy vrou, Florence, die Potchefstroom College of Music, gestig wat gehuisves was in ’n gebou in Potgieterstraat (tans Nelson Mandela-rylaan). Toe die Universiteit dié musiekskool in 1949 koop, was dit een van die belangrikste musiekinrigtings in die Wes-Transvaal.
Die Universiteit het reeds vroeër in die veertigerjare musieklesse aangebied. Teen 1945 het die departement musiek ’n volwaardige plek in die fakulteit lettere en wysbegeerte ingeneem en is dit erken as een van die hoofvakke vir ’n B.A.-graad. Die voltydse lektor was toe mnr. Jacques Malan.
Toe daar in 1950 begin is met onderrig by die Konservatorium was daar 307 musiekleerlinge wat deur veertien leerkragte onderrig is. Onder Roode se bekwame leiding het die Konservatorium konstant gegroei. Die Konservatorium en die departement musiek het tot in 1955 onafhanklik van mekaar bestaan en is eers ná die vertrek van dr. Jacques Malan saamgevoeg.
Roode het in 1953 professor geword en was drie jaar later in 1956, met die samesmelting, ook die hoof van die departement musiek. Hy is op sestigjarige leeftyd, saam met sy vrou, in 1967 in ’n motorongeluk in Potchefstroom oorlede.
Ná deeglike oorlegpleging is daar besluit om die gebou op die Oude Molen-terrein op te rig omdat die verwagte toename in motorverkeer vir uitvoerings slegs daar hanteer sou kon word.
Die argitek van die Konservatorium was Johan de Ridder, wat ’n moeilike taak op hande gehad het.
Hierdie kunstenaarsvoorstelling wys hoe die Konservatorium gelyk het nadat dit in 1960 voltooi is. Die kunstenaar was CMA Hattingh en die argitek van die Konservatorium was Johan de Ridder.
Een daarvan was ’n optrede deur die komponis, Arnold van Wyk, in ’n program wat in geheel uit sy werke bestaan het. Die SAUK Konsertorkes, onder leiding van Anton Hartman, het ook ’n konsert gehou. Soliste by hierdie konsert was die bekende sopraan, Cecilia Wessels en Hennie Coetzee (klawesimbel).
In 1963 is ’n verdere saal aan die agterkant aangebou en in 1974 is die orrelgehoorsaal en nuwe biblioteek/diskoteek in 1974 as deel van ‘n drieverdiepingvleuel aangebou.
Tans huisves die Konservatorium die Skool vir Musiek, soos die ou departement Musiek sedert 2003 bekend staan. Ná ’n rasionaliseringsproses in die negentigerjare is dit aanvanklik as die Afdeling Musiek ingedeel by die Skool vir Tale en Kunste, daarna het dit deel geword van die Skool vir Kunste en in 2003 het dit die Skool vir Musiek geword.
Fasiliteite by die Konservatorium sluit in die Konservatoriumsaal met 372 sitplekke, waar meeste van die konserte in die Skool vir Musiek se konsertreeks aangebied word. Die orrelsaal met sy barokorrel kan ongeveer 100 mense huisves en word benut vir orreluitvoerings, kooruitvoerings en kleiner kamermusiekkonserte.
Die Pretorius-musiekstudio huisves talle antieke stukke en waardevolle Suid-Afrikaanse kunswerke en het sitplek vir tagtig mense. Benewens die musiekbiblioteek is daar ook twee lesingsale en enkele studio’s, ongeveer dertig oefenkamers, hoofsaaklik toegerus met ’n klavier, terwyl twee oefen-orrels bevat.
In die afgelope vyftig jaar was die Konservatorium nie alleen bevoorreg om konserte aan te bied van verskeie wêreldbekende musici nie, maar bestaan die gewese en huidige personeelkorps van die Skool vir Musiek en sy voorgangers uit die voorste musici in Suid-Afrika.