Die vis se tande is so skerp dat 'n hengelaar sy vingers kan oopsny tot op die been indien hy nie versigtig is wanneer die hoek uit die vis se bek gehaal word nie. Elwe mag nie tussen 1 Oktober en 30 November in Suid-Afrika gevang word nie, om sodoende die populasie te beskerm in broeityd.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Elf_(vis)&oldid=2191920"
Last edited on 26 Mei 2020, at 09:12
Die bladsy is laas op 26 Mei 2020 om 09:12 bygewerk. Laura Knight Avant-Garde skilder - Realistiese Kunstenaar - 2020
Dame Laura Knight (1877-1970) was een van die gewildste en baanbrekerende Britse kunstenaars van die twintigste eeu. Haar artistieke loopbaan het haar van Cornwall na Baltimore en van die sirkus na die Neurenberg-proewe geneem. Sy het dansers by die Ballets Russes en Zigeuners by Epsom-wedrenne geverf. Sy is aangewys vir haar werk as 'n amptelike oorlogskunstenaar. Knight het portret gebruik om kontemporêre lewe en kultuur te vang en haar skilderye is opmerklik vir hul uiteenlopende verskeidenheid vakke en instellings.
Vroeë jare en Cornwall
In Nottingham word Laura Johnson se voorlopige talent aangemoedig deur haar ma, haarself as amateur kunstenaar. Agter dertien het Laura as voltydse student by die Nottingham Art School ingeskryf waar sy haar toekomstige man, Harold Knight, ontmoet het. Die egpaar is in 1903 getroud en het hulself gevestig in die Yorkshire-vissersdorp van Staithes, wat die hardwerkende 'vissersgemeenskap'. Hulle het ook tyd by 'n kunstenaarskolonie in Laren, Holland, spandeer. Teen 1908 het die Ridders in Cornwall gevestig, onder die gemeenskap van kunstenaars wat groot geword het rondom die Newlyn Kunsskool, wat in 1899 gestig is. Laura Knight se ervaring van die Cornish landskap het haar werk verander. Die egpaar het in Cornwall se omgewing ontdek, soos ons nooit gedroom het nie; 'n sorgvrye lewe van sonlig plesier '. Ridder se vertroue het gegroei en sy het 'n sterk pleinlugtegniek ontwikkel. Met die aanmoediging van kunstenaarvriende, wat ook gewillige modelle was, kon hulle die menslike figuur in groter diepte bestudeer, en dit was op hierdie punt dat portretkuns homself as 'n belangrike tema in haar werk beweer het.
Ballet en Teater
In 1919 het Laura en Harold Knight na Londen verhuis, op soek na nuwe artistieke uitdagings en markte vir hul werk. Vir Laura het aandele tydens die Londense seisoene by die Alhambra- of Coliseum-teaters die aande bestee om die Ballets Russes te besoek.Voltooi alle tevredenheid vir elke estetiese sin"Met die opstel van stel- en kostuumontwerpe deur kunstenaars soos Henri Matisse, het hierdie produksies gehelp om Europese modernisme in Brittanje te betree. In teenstelling met sommige artistieke tydgenote, het Knight egter inspirasie gesoek in die meer intieme ervaring van die dansers se agterplaas, 'n benadering wat in die negentiende eeu begin het deur die Franse kunstenaar Edgar Degas.Grided unieke backstage toegang, Knight stel haar esel in die beknopte kleedkamer van prima ballerina Lydia Lopokova. Na aanleiding van die maatskappy se vertrek uit Londen in 1922, het Knight agterspeel by die Regent Theatre-skildery, onder andere, die aktrise Gwen Ffrangcon-Davies soos sy bereid was om Juliet te speel. Knight het 'n verwantskap met vroulike kunstenaars gehad, wat sy geïdentifiseer het as "mede werkers"; vroue wie se toewyding aan hul kuns sy eie verbintenis tot skildery weerspieël het.
Johns Hopkins Hospitaal, Baltimore, Maryland
Ridder het in 1926 na Amerika gereis om by haar man aan te sluit wat op 'n aantal portrette vir die Johns Hopkins Memorial-hospitaal in Baltimore gewerk het. Sy het toestemming gesoek om in die hospitaal wyke te werk, wat destyds rassegegegregeer is en 'n groep tekeninge van swart pasiënte gemaak het. Knight se belangstelling in hierdie groep sitters was deel van 'n groter fascinasie in Europa in die 1920's met die sogenaamde Negro-kultuur, gestimuleer deur die gewildheid van jazzmusiek. Alhoewel sommige van die pasiënte deur Knight vernoem word, is niks verder bekend nie. Hulle het op 'n toenemende wyse bewus geword van die stryd om rassegelykheid in Maryland. Een van haar sangers, Pearl Johnson, 'n hospitaal-sekretaris, het haar na 'n burgerregte-lesing en 'n konsert waar Knight die enigste witpersoon was. Ridder se liberale houding was destyds gevorm deur haar tyd, en sy het voortgegaan om terme soos 'piekanniny' en 'darky' vryelik te gebruik wanneer sy haar werke noem. Toe sy terugkeer na Londen, het sy aan die Evening Standard gesê dat daar 'n hele wêreld was om te verken 'in die lewens van hierdie groep sitters.
Die sirkus was 'n gewilde nasionale vermaak in die 1920's, en Knight het albei Fossett's Circus by die Islington Landbou-saal en Bertram Mills se Circus by Olympia besoek. Mills het die Britse sirkustradisie opgewek deur 'n gepoleerde, glansryke vertoning met internasionale kunstenaars aan te bied wat 'n bekende gehoor, waaronder Sir Winston Churchill en George Bernard Shaw, aangetrek het. Vir die Knight was die fisiek verstandige kunstenaars in skouspelagtige kostuums onweerstaanbare vakke. Toe haar skildery Charivari, 'n uitbeelding van meervoudige kunstenaars by Mills 'Circus, uitgestal is by die Royal Academy, is dit gekritiseer en satiriseer in die pers. Onverdiend, het Knight by Mills en sy maatskappy aangesluit toe hulle saam met Great Carmo se sirkus 'n nasionale toer aangepak het. Knight gedeel tydelike verblyf met die narre en akrobate, teken en skilder die kunstenaars by die werk en rus oor 'n intense tydperk van vier maande. Die meer reflektiewe portrette wat in hierdie tyd gemaak word, demonstreer 'n dieper begrip van die lewe en ervarings van die reisende kunstenaar.
Ek was soveel deel van die sirkus soos enigiemand in die skou, gewoond aan enigiets wat net in sy atmosfeer gewoon het.
In die laat 1930's het Knight 'n merkwaardige reeks portrette van Engelse sigare gemaak, gebaseer op Iver in Buckinghamshire. Hulle het in geverfde waens en tente gewoon op 'n veld wat aan die plaaslike boer behoort, vir wie hulle landbouwerk gedoen het. Die kunstenaar het gefokus op een familie, die Smiths. Hierdie portrette is die gevolg van baie maande spandeer met haar sitters, 'n innemende benadering wat Knight ontwikkel het toe hy saam met dansers en sirkusartiesten gewerk het. Knight is genooi vir Iver deur Granny Smith, 'n matriargale figuur wat een van haar gunsteling sitters geword het. Hulle het by die Epsom Derby ontmoet terwyl Knight die skare toeskouers en die sigeuners skilder, vir wie die Derby 'n belangrike jaarlikse gebeurtenis was. 'N Persfoto van Knight met 'n gehuurde'antieke'Rolls-Royce as 'n beknopte ateljee, waaruit sy talle portrette van sigeunervroue geverf het, het haar gehelp om in die openbare verbeelding as lieflik eksentrieke te definieer.
As een van die gewildste kunstenaars in Brittanje was dit noodsaaklik dat die Oorlogskunstenaar se Advieskomitee, onder leiding van mnr Kenneth Clark, Knight se dienste verseker het. Hierdie volgehoue ​​patronage het egter die artistieke outonomie uitgedaag wat Knight al meer as veertig jaar gehad het, en sy het oor die onderwerp en vergoeding met die komitee gekweld. Knight het daarin geslaag om 'n merkwaardige, kragtige en diverse groep skilderye te maak. Dit is unieke rekords van oorlogstyd-ervaring. Ruby Loftus Screwing a Breech Ring, wat 'n uitstekende Walliese ammunisiewerker uitbeeld, is aangestel om meer vroue aan te moedig om in fabrieke te werk en was een van 'n reeks portrette van vroue wat hulself deur dade van dapperheid en vaardigheid onderskei het. Vir hierdie hoëprofiel-werke het Knight 'n gladde en presiese skildery ontwikkel wat goed sou reproduseer. Toe die oorlog geëindig het, het Knight aan die komitee voorgestel dat sy as 'n oorlogskorrespondent na Duitsland gevlieg moet word om die verhoor van Nazi-oorlogsmisdadigers aan te teken. in Neurenberg, 'n ander indringende projek wat haar hele benadering tot portretuitdrukking uitgedaag het.
Die Royal Academy and Patronage
Toe Laura Knight in 1927 'n geassosieerde lid van die Royal Academy of Arts verkies is en die eerste vroulike volwaardige lid in 1936, het sy 'n lewenslange persoonlike ambisie vervul en het die weg gebaan vir groter erkenning vir vroue in die kuns. Hoe dan ook, avant- Garde-kunstenaars het nie meer gekies om uit te stal by 'n instelling wat hulle as outydse beskou het nie. Ridder het daarenteen die status waarvoor sy so hard geveg het, omhels en het die Akademie se jaarlikse someruitstalling as hoofskou vir haar werk regdeur haar loopbaan gebruik. Die portretkommissies wat sy in staat gestel het om finansiële stabiliteit te verseker, is bevry van die angs wat haar arm verstand gehad het. Gedurende haar leeftyd was Knight se buitengewone prestasies bekend en sy is beskou as 'n rolmodel wat voorkom in boeke gerig op beroepsgesinde jong vroue, saam met die dokter Elizabeth Garrett Anderson en die vlieënier Amy Johnson. Sy het die modernisme verwerp, maar sy het die kontemporêre lewe en kultuur in haar werk omhels. Haar portrette bied 'n duidelike en kenmerkende lewensbeskouing in die twintigste eeu. "Ek onthou, toe ek net 'n paar jaar oud was,U sal eendag aan die Royal Academy verkies word". © Nasionale Portretgalery, Londen
Laura Knight | Die Neurenberg-verhoor, 1946 Laura Knight | Die Neurenberg-verhoor, 1946
Laura Knight, (4 agosto 1877-7 luglio 1970) è stata una pittrice impressionista Inglese molto nota soprattutto per i suoi soggetti legati al teatro, al circo ed al balletto.Nel 1929, fu fatta Dame Commander dell'Ordine dell'Impero Britannico, e nel 1936 divenne la prima donna eletta alla Royal Academy .Dopo la guerra, die bekende kunstenaar van Norimberga die nazisti criminali di guerra. Dit is 'n goeie einde 1960. 'n Prodotto oltre 250 opere nella sua vita così kom as gevolg van outobiografie, Vet (1936) e La magia di una linea (1965).
Kyk die video: Inicia audiencia judicial contra Laura Knight (Augustus 2020).
Copyright 2020 \ none \ Laura Knight