Hallo Julle…..Na die afwesigheid van rwee en 'n half jaar het ek weer teruggeloop op my spore en kom kyk wat gaan aan in hierdie spasie van die netwerk. Waar ek in 2009 begin blog het as 'n soort terapie, werkloos en vuisvoos maar darem nie haweloos nie (ek het op my bootjie in Richardsbaai se hawe gebly..) sit ek nou in die Hindu Kush berge in sentraal Afghanistan en stuurt my storietjie via sateliet terug na my land en my mense.
Ek weet nie hoeveel van die ou garde is oor nie en hoeveel nuwe ridders, godinne, trolle, swerwers, wyses en grootbekke het bygekom nie maar ek sien uit om almal te lees en dalk so nou en dan 'n stuiwer in die armbeurs te gooi.
Brekfis sonder Jakaranda
Junie 7, 2014 in Uncategorized
Die sms boodskap was uit die bloute….ek het nie daarvoor gesoek nie. Haar aanbod het my verbeelding aangegryp. Party gedagtes koester 'n mens in jou diepste binnestes as 'n fantasie sonder die verwagting dat dit ooit sal vergestalt. Die moontlikheid dat dit nou 'n werklikheid mag word het my droogmond gelaat. Die keuse was myne, ja of nee. En soos met elke keuse gaan daar gevolge wees waarvoor jy sal moet pa-staan.
Ons het saam as junior natuurbewaarders by die ou TPA Departement van Natuurbewaring begin werk. Ek is 'n paar jaar gelede weg om my eie heil te gaan soek en sy het aangebly in navorsing. Ons het so dan en wan kontak gehou. Die presiese woorde van haar sms kan ek nie meer onthou nie maar die kort en lank daarvan was dat sy 'n voet operasie moet ondergaan en dat haar plek in 'n Everest ekspedisie beskikbaar is. Stel ek belang om haar plek te vat?……!!
(Jy kry die idee?)
Nou is waarskynlik nie die beste tyd in my lewe vir so 'n geleentheid nie. My nuwe besigheid is 'n pasgebore babatjie en die vinnig kwynende neseier word nie so vinnig aangevul soos aanvanklik voor gehoop is nie. Aan die anderkant is dit 'n geleentheid wat nie die gewoonte het om twee keer aan jou deur te kom klop nie Dalk is dit juis die heel beste tyd. Na 'n week se interne worstel met myself het ek die besluit gemaak en dis waarom ek nou elke oggend vroeg opstaan en tekkies aantrek. Himalayas, hier kom ek!
Die berg as metafoor in 'n verskydenheid van kontekse is welbekend in die woordkuns. Vir my was berge nog altyd magies. Of dit te doen het met die fisiese teenwoordigheid van so 'n landmassa of dalk die geheimsinnige aura wat 'n berg uitstraal, is moeilik om te se maar my gees het nog altyd vry en groot gevoel in die berge. In die boek "Nanda Devi. Exploration and Ascent" het Shipton en Tilman die volgende aanhaling gemaak uit 'n ou Hindu legende van Nepal: "and the earth asked"Why do you come in the form of a mountain and not in your own form?" and Vishnu answered :"The pleasure that exist in mountains is greater of that in animated beings, for they feel no heat nor cold, nor pain, nor anger, nor fear, nor pleasure. We three gods as mountains will reside in the earth for the benefit of mankind."
Volgens Shipton het die bg. aanhaling genoeg gesag om die vraag, waarom ons berge wil gaan klim, die persoon wat die vraag stel die swye op te le sonder dat hy werklik beantwoord is!
Kortom, op 22 September 2014 vlieg ek en 'n paar ander na Katmandu, Nepal om vir die volgende 3 weke Mera piek, 6478m bo seevlak uit te klim. Dat ons dit nie net terwille van die avontuur daarvan doen nie maar dat dit gekoppel is aan die situasie rakende renoster stropery, is 'n storie vir die volgende bloginskrywing. Op my facebookblad "Perception Travel" verskyn die engelse weergawe van hierdie reeks. Ek gaan poog om julle deel te maak van hierdie ekspedisie. Meer oor die RinoClimb in die vlg. "Om te berg"