USS Alaska (CB-1) - Inligting - 2022
USS Alaska (CB-1) was die eerste lid van die Alaska-klas groot kruisers wat diens gedoen het, en neem deel aan die laaste stadiums van die gevegte op Iwo Jima, die inval in Okinawa, en ondersteun die vinnige draers tydens hul aanvalle op die Japannese Tuis -eilande en in die Oos -Chinese See. Sy het drie gevegsterre ontvang vir haar diens in die Tweede Wêreldoorlog.
Die Alaska is in Desember 1941 neergelê, in Augustus 1943 gelanseer en op 17 Junie 1944 in gebruik geneem. Haar skip het haar na Chesapeakebaai en Trinidad geneem en is gevolg deur 'n tydperk werfwerk. Sy vertrek middel November 1944 na die Stille Oseaan en bereik die Stille Oseaanvloot by Pearl Harbor op 13 Januarie 1945. Sy steek die Stille Oseaan oor na Ulithi met TG 12.2, en begin Februarie 1945 sluit sy aan by TG 58.5, deel van die vinnige taakmag.
Op 10 Februarie het die Alaska seil as deel van TG 58.5 (USS Saratoga CV-3 en USS Onderneming CV-6), as deel van die draerskerm. Dit was die eerste groot lugvaartstaking op die Japannese Eilande en was bedoel om dekking vir die inval in Iwo Jima te bied. Swak weer het die Japannese verhinder om die Amerikaanse vloot aan te val.
Die Alaska is daarna na TG 58.4 verskuif om die inval in Iwo Jima te ondersteun. Haar taakspan is nie gedurende die negentien dae aangeval nie Alaska was gebaseer op Iwo Jima.
Op 14 Maart het die vloot Ulithi verlaat om nog 'n aanval op die Japanse tuiseilande uit te voer, hierdie keer met die doel om Japannese vliegtuie te vernietig voor die inval in Okinawa. Die Alaska was nog steeds by TG 58.4, wat die draers bevat Yorktown (CV-10), Onversetlik (CV-11), Onafhanklikheid (CVL-22) en Langley (CVL-27), en was weereens deel van hul lugafweerskerm. Die draers het op 18 Maart die vliegvelde in Usa, Oita en Saeki getref. Die Alaska het uiteindelik op hierdie dag haar gewere in woede afgevuur toe Japannese vliegtuie die vloot aangeval het. Haar eerste doelwit was 'n Yokosuka P1Y 'Frances', wat op die vervoerder gerig was Onversetlik, maar dit is vernietig deur 'n direkte treffer van die Alaska. Dit was die begin van 'n dag met kamikaze -aanvalle, maar die meeste is neergeskiet deur die vliegtuig van die vragmotor of swaar AA -geweervuur. Die Alaska het 'n tweede oorwinning oor 'n 'Judy' behaal.
Op 19 Maart stuur die draers hul vliegtuie teen Japannese oorlogskepe in die binneland. Die Amerikaanse vloot het weereens 'n lugaanval gekry. Die draers Franklin (CV-13) en Wesp (CV-18) is albei getref.
Die Alaska en haar susterskip USS Guam (CB-2) is toegeken aan 'n nuwe bergingseenheid, TU 58.2.9, wat gevorm is om die Franklin. Die eenheid bevat die twee skepe van die Alaska -klas, die ligte kruiser Santa Fe (CL-60) en drie vernietigerafdelings. Die beskadigde draer wat vir Guam gemaak is, gedek deur TU 58.2.9. Die ander draers van TG 58.2 het 'n groter dekking gebied. Die middag van 19 Maart is die klein vloot deur twee vliegtuie genader. Die een is geïdentifiseer as 'n vriend, maar die ander een was 'Judy', wat ongeskonde kon aanval en ontsnap. Die Franklin was ook onbeskadig, maar die Alaska Sy was die enigste slagoffer van die oorlog toe verskeie mans brandwonde opgedoen het.
Die Alaska begelei die Franklin tot 22 Maart, toe sy bevry is om weer by TG 58.4 aan te sluit. Laat daardie dag is 'n Japannese duikboot naby die groep opgespoor, en dit is die volgende oggend gestamp en gesink. Die Alaska teruggekeer na haar posisie in die lugafweerskerm terwyl die draers Okinawa gebombardeer het.
Aan die einde van Maart het die Alaska is beveel om die eiland Minami Daito Shima, 160 myl oos van Okinawa, te bombardeer terwyl sy op pad was om brandstof te maak. Sy het in die nag van 27-28 Maart 45 12-duim-skulpe en 352 rondes 5-duim-lugweerskulpe op die eiland afgevuur, sonder dat die eiland gereageer het.
TG 58.4 het aangevul en daarna teruggekeer na Okinawa om die inval te beskerm. Die Alaskas het die inval van 1 April ondersteun, en ook lugafweer verskaf. Die Japannese vloot het probeer om 'n selfmoordsoort van swaar skepe na Okinawa te stuur, maar dit is op 7 April deur vragmotors afgeweer. Onder hul slagoffers was die reuse slagskip Yamato.
Gedurende April het die Alaska het die vinnige draers gedek terwyl hulle teen teikens op Okinawa en op Kyushu opereer. Sy het op 11 April een hulp en een oorwinning behaal en op 16 April drie oorwinnings en drie assists, hoewel die vervoerder op dieselfde dag Onversetlik Was dit.
Die Alaska keer terug na Ulithi om op 14 Mei na twee maande op see aan te vul. Die 5de Vloot het nou die 3de Vloot geword, en die Alaska het dus deel geword van TG 38.4. Die groep het nou die vervoerder ingesluit Ticonderoga (CV-14) en die slagskip Iowa (BB-61). Die vloot het einde Mei gevaar, en weer die Alaska vorm deel van die lugweer skerm. Sy het ook 'n ander bombardement op die strand uitgevoer, hierdie keer op 9 Junie teen Okino Daito Shima, naby Minami Daito Shima, toe haar mikpunte Japannese radarbasis was.
Die Alaska het die tydperk tussen 13 Junie en 13 Julie in San Pedro Bay, Leyte, gerus. Daarna is sy toegewys aan die nuwe Task Force 95, die eerste Amerikaanse oppervlakvloot wat die Oos -Chinese See binnegekom het sedert die aanval op Pearl Harbor. Die taakspan, wat ook die Guam, het baie min weerstand ondervind tydens drie sweeps in die Oos -Chinese See, wat vanaf 'n basis in Bucknerbaai op Okinawa werk.
Nadat die Japannese oorgegee het, het die Alaska vorm deel van die besettingsmagte van die 7de Vloot. Sy besoek die Geel See en die Golf van Chihli, voordat sy op 8 September 1945 Inchon in Korea bereik om Amerikaanse troepe wat die suidelike deel van Korea beset het, te ondersteun. Sy verhuis daarna na Tsingtao, 'n voormalige Duitse besitting aan die Chinese kus wat vroeg in die Eerste Wêreldoorlog deur die Japannese geneem is. Die Amerikaanse mariniers het die hawe in Oktober beset.
Die Alaska uiteindelik verlaat die Verre Ooste in November as die begin van 'n 'Magic Carpet' reis terug na die United Stats. Sy bereik Boston op 18 Desember 1945, waar sy voorberei om geïnaktiveer te word. Sy is op 13 Augustus 1946 in kommissie in die reservaat geplaas en op 17 Februarie 1947 buite diens. Sy is op 1 Junie 1960 geskrap en later in die jaar verkoop.
12,000nm op 15kts
12.8 duim gesig
808ft 6 duim
Nege 12in/50 gewere (drie drievoudige torings)
Ses en vyftig 40 mm gewere (14 vier geweerposisies)
Vier en dertig 20 mm gewere
1 Junie 1960
Wo., 23 Junie 2021 13:16:02 GMT
Gegenereer deur Wordfence op Wo, 23 Junie 2021 13:16:02 GMT.
Alaska Klas Groot Cruiser
Keel gelê 17 Desember 1941 - Gestig op 15 Augustus 1943
Aangekom op haar permanente aanleggebied in Bayonne, New York, op 2 Februarie 1946. Geplaas in onaktiewe statuskommissie, in reserwe te Bayonne, op 13 Augustus 1946. Alaska is uiteindelik op 17 Februarie 1947 buite beheer geplaas. Die groot cruiser het nooit teruggekeer na aktiewe diens nie. Haar naam is op 1 Junie 1960 uit die Naval Vessel Register geskrap, en is op 30 Junie 1960 verkoop aan die Lipsett -afdeling van Luria Brothers van New York, om afval te word.
Opdragte gelys vir USS Alaska (CB 1)
1 T/R.Adm. Peter Kalsh Fischler, USN 17 Junie 1944 27 Januarie 1945
2 T/kapt. Kenneth Hill Edel, USN 27 Januarie 1945 18 Desember 1945
USS Alaska (CB-1) Gefotografeer in die somer of herfs van 1944, waarskynlik in die Hampton Roads-omgewing, Virginia. Afgeskryf uit 'n oorspronklike afdruk wat ingesluit is in die Fifth Naval District 's War Diary of Open Intelligence Branch of District Intelligence Office. NHHC -foto [6080x4848]
Dit is jammer dat hulle nooit in 'n oppervlakte -aksie kon veg nie, veral nie teen die beoogde prooi van kruisers nie.
Of wat nog interessanter sou gewees het, sou gewees het teen 'n meer eweknie -teenstander soos 'n Scharnhorst, 'n Kongō, of selfs een van die Italiaanse rekonstruksies. Nie 'n geveg waarin ek noodwendig in een hiervan wil wees nie, maar dit is deel van wat dit interessant sou maak.
Ongelukkig kon hulle nie veel doen nie, maar kon nie eers nie Hawaii 'n missiel of kommando -kruiser gemaak.
Ek noem hulle net superkruisers. En ja, dit is jammer dat die twee klasse kruisermoordenaars (hulle en die Des Moines) nooit in hul beoogde rolle gebruik mag word nie.
Ek het onlangs genoeg gesien en gelees om my vas te oortuig dat hierdie nie die klassifikasie van 'n gevegskrywer verdien nie, en dat die groot vaartuig in werklikheid baie gepas is. 'N Deel van die probleem kom uit 'n algemene wanopvatting dat gevegskruisers slegs vinnige hoofskepe was wat bedoel was om kruisers te jag en uit te skakel wanneer werklike slagskepe teëgekom word. Hulle het eerder baie verskillende ontwerpaspekte en beoogde rolle gehad, afhanklik van die nasie. Die Britte leun na ligte gepantserde skepe wat swaar gewere van dieselfde kaliber aan hedendaagse gevegskepe monteer, terwyl die Duitsers met 'n beter wapenrusting en gewere van 'n effens kleiner kaliber of in minder bergings vassteek. Die algemene eienskap was eenvoudig spoed op 'n swaar romp met 'n verlies aan beskerming of vuurkrag. Missies het gewissel van verkenning of handelsbeskerming tot bystand by die gevegslyn deur kruisers te skerm of hul gewere by die stryd te voeg en die vlugtende vyand te jaag.
Eerstens, en die kern van die kwessie is dat die Alaska in wese 'n swaar kruiser is wat opgeskaal is
30k ton plaas dit ongeveer tussen hedendaagse swaar kruisers en slagskepe en nie gelykstaande aan die verplasing van die slagskip nie, soos 'n algemene kenmerk van gevegskrywers was. Aangesien hulle afkomstig is van kruisers, is hul beskerming ook op die vlak van kruisers en nie slagskepe nie.
Wat die bewapening betref, was hulle ook vierkantig in die middel van swaar kruisers en slagskepe. Boonop is die dikwels aangewysde feit dat die nuwe 12' -SH -dop beter as die standaard -gewere was, 'n bietjie van 'n oordrywing, want iemand in 'n slagskipgroep wat ek gekyk het, en dit lyk asof hulle net regtig uitstaan ​​in terme van dekpenetrasie, die voorbehoud is dat dit 'n vergelyking is tussen die moderne 12 & quot en die 14 & quot; 'N Mens sou hoop dat 'n nuwe wapen wat voordeel trek uit die nuutste ontwerpkenmerke en -praktyke beter is as a
Snelweg was hulle gelykstaande aan swaar kruisers en slagskepe op 33 knope, ook niks opvallend daar nie.
Om die Alaska te beoordeel, is dit reg en billik om dit met die Iowa te vergelyk, omdat dit 'n eietydse slagskip en 'battlecruiser' ontwerpe is. Na aanleiding van die ontwerpteorie van die gevegskruiser, moet ons sien dat Alaska vuurkrag of beskerming prysgee in vergelyking met Iowa om vinniger te word. In vergelyking met Iowa doen dit albei, maar het dit geen snelheidsvoordeel nie, so dit val ook af van die bedoeling van 'n gevegsruiser en verhoog ook 'n prysetiket op 'n slagskip.
My mening is gebaseer op my verstandhouding dat die vinnige slagskip die finale evolusie van die gevegsruiser -konsep is, omdat dit 'n produk is van die begeerte na 'n 'laaste oorlogskip' (met hoë snelheid, swaar vuurkrag en goeie beskerming) en die tegnologie om hierdie begeerte te vervul sonder om beskerming of vuurkrag af te laai. Uit hierdie begrip is ek van mening dat die Alaska -klas nie net 'n gevegsruiser is nie, maar ook 'n ontwerp wat nie 'n betekenisvolle voordeel bied teenoor hedendaagse swaar kruisers of vinnige gevegskepe nie. Vir die koste van een Alaska kan u 'n volwaardige slagskip hê wat alles beter kan doen, of twee swaar kruisers wat goedkoper en net so bekwaam is.
USS Alaska CB-1 deur S.A.A. - Stokperdjiebaas - 1: 350
The Guild is 'n opvoedkundige organisasie sonder winsoogmerk met die doel om 'skepmodellering deur middel van navorsing' te bevorder. Ons bied ondersteuning aan ons lede in hul pogings om die kwaliteit van hul modelskepe te verhoog.
Die Nautical Research Guild het sedert 1955 ons wêreldbekende kwartaallikse tydskrif, The Nautical Research Journal, gepubliseer. Die bladsye van die tydskrif is vol artikels deur bekwame skeepsmodelleerders wat jou wys hoe hulle die besonderhede oor hul modelle skep, en deur maritieme historici wat jou wys die korrekte besonderhede om te bou. Die tydskrif is beskikbaar in beide gedrukte en digitale uitgawes. Gaan na die NRG -webwerf (www.thenrg.org) om 'n gratis digitale kopie van die tydskrif af te laai. Die NRG publiseer ook planstelle, boeke en versamelings van agteruitgawe van die Journal en die voormalige Ships in Scale- en Model Ship Builder -tydskrifte.
Ons Embleem ™
© 2006-2021, Nautical Research Guild. 'Model Ship World' en 'MSW' is handelsmerke ™. Aangedryf deur Invision Community
USS Alaska is beveel om te bou op 9 September 1940. Sy is op 17 Desember 1941 deur die New York Shipbuilding Corporation in Camden neergelê, op 15 Augustus 1943 gelanseer en op 17 Junie 1944 in diens geneem. Sy het in die Stille Oseaan gedien, begeleide vliegtuie. draers en handel dryf teen Japannese handelsvlote in die Oos -Chinese See. Een van haar mees noemenswaardige diensperiodes was tydens die landings by Okinawa, as sy 'n bombardement op die strand gelewer het voor die US Marine Corps se elemente. Sy is op 17 Februarie 1947 ná minder as drie jaar diens buite gebruik gestel en is uiteindelik in 1961 in Newark geskrap.
USS Alaska is vernoem na die Amerikaanse gebied Alaska. Haar wimpelkode was CB-1, wat haar as 'n groot vaartuig geklassifiseer het, terwyl sy in teorie eintlik 'n gevegskruiser was.
USS Alaska (CB -1) - Geskiedenis
Hier kan u die USS ALASKA (CB 1) Tweede Wêreldoorlog Cruise Book 1944-45 aflaai as 'n hoë-resolusie .pdf-lêer. U sal in staat wees om in te zoem om name beter te lees, ens. Dit is ook maklik om af te druk as gevolg van die hoë resolusie en die ontbrekende watermerke. Let daarop dat die skanderings in die aflaai dieselfde beelde is as hierbo, maar die grootte is nie verander nie. Dit beteken dat alles wat in die skanderings hierbo sigbaar is, ook in die .pdf -lêer sigbaar sal wees. Klik hier vir 'n voorbeeldbladsy.
.pdf -lêer, 122 bladsye, lêergrootte: 148,9 MB
Die aanbevole opgraderings vir Alaska is soos volg:
Slot 1: Hoofbewapening Modifikasie 1 () *
Slot 2: Wysigingsradar -wysiging 1 () *
Slot 3: Wysiging van streefstelsels 1 ()
Slot 4: Skadebeheerstelsel -wysiging 2 () *
Slot 5: Verbergingsstelsel -wysiging 1 ( )
Slot 6: Hoofbattery -wysiging 3 ()
Opgradeer gleuf 1 bied spelers twee lewensvatbare keuses. Gewapende wapeningswysiging 1 () word oor die algemeen aanbeveel, maar vir lugafweerpligte moet spelers hulpverandering 1 () neem.
Opgradeer gleuf 2 stel spelers in staat om die duur van die Surveillance Radar te verleng ( ) verbruikbaar as hulle die toepaslike opgradering in die wapenkamer het. Andersins word die verandering van skadebeheerstelsel 1 () aanbeveel.
Opgradeer gleuf 4 bied verskeie lewensvatbare opsies. Vir verhoogde oorlewing is Damage Control System Modification 2 () 'n goeie keuse. Baie spelers gebruik modifikasie 1 () van stuurstelle om die manoeuvreerbaarheid van die skip te verhoog, terwyl ander kies vir aandrywingverandering 1 () om te kry Alaska beweeg vinnig as dit stilstaan. Die keuse tussen hierdie opgraderings word bepaal deur die beoogde speelstyl.
Die standaardkeuse vir baie spelers in Opgradeer gleuf 5 sal wysiging 1 van die geheime stelsel wees ( ), maar as 'n kruiser, Alaska het ook toegang tot Steering Gears Modification 2 (). As dit met Steering Gears Modification 1 () in gestapel is Opgradeer gleuf 4, Alaska raak baie manoeuvreerbaar en kan inkomende vuur soms op langer afstande blaas en vermy. Dit is 'n waardevolle vermoë om in die vroeë stadiums van 'n wedstryd te hê, en kapteins wat gemaklik voel om 'n maksimum stealth -konstruksie te vermy, word aangemoedig om dit te probeer.
Unieke Amerikaanse bevelvoerders met die buffed weergawe van Gun Feeder (-75% in plaas van -50%) word sterk aanbeveel vir Alaska gegewe die lang herlaadtyd op haar hoofbattery.
-10% afkoeltyd van Main Battery Reload Booster, Torpedo Reload Booster, Spotting Aircraft, Catapult Fighter en Defensive AA Fire.
As 'n vyandelike skip binne die opspoorbereik opgemerk word, herlaai -8% herlaai tyd van die hoofbattery.
As daar meer sigbare vyande as bondgenote is binne die hoofkalibervuur ​​van die skip:
Alaska kan die volgende verbruiksgoedere toerus:
Slot 1:Skadebeheerparty ( )
Slot 2:Verdedigende AA -vuur ( ) ofHidroakoestiese soektog ( )
Slot 3:Herstelpartytjie ( )
Slot 4:Bewakingsradar ( ) ofKatapultvegter ( ) ofVliegtuie opspoor ( )
As 'n premium skip, Alaska Dit word ingesluit by tipe 10 -kamoeflering wat haar opsporingsradius verlaag, die akkuraatheid van inkomende skulpe verminder, haar herstelkoste verlaag en die ervaring wat sy opdoen verhoog.
Alaska kapteins moet standaard seinvlae monteer om die skip se prestasie in die geveg te verbeter. Sierra Mike ( ) vlae word sterk aanbeveel om die topsnelheid van die skip te verhoog. Indiese delta ( ) en India Yankee ( ) vlae moet aangebring word om die skip se oorleefbaarheid te verbeter. November Foxtrot ( ) vlae kan ook gemonteer word om die afkoeltyd van verbruikers te verminder. Laastens kan ekonomiese en spesiale seinvlae gemonteer word om die skip se ekonomiese wins per slag te verhoog.
-5% tot die maksimum verspreiding van sekondêre batterykaste.
USS Alaska, 'n ballistiese missiel-duikboot van Ohio-klas, is die vierde Amerikaanse vlootskip wat die naam Territory of Alaska of die staat Alaska dra.
Die kiel vir SSBN 732 is gelê 9 Maart 1983. Aan 12 Januarie 1985, Mev. Catherine Ann Stevens, die vrou van senator Ted Stevens uit Alaska, het die skip gedoop tydens seremonies wat in Groton, Connecticut, gehou is. Die skip is in gebruik geneem by die Naval Underwater Systems Center, New London, Connecticut, 25 Januarie 1986.
21 Februarie 1986 Die Alaska (Blue) het 'n Trident I (C4) -missiel suksesvol gelanseer ter ondersteuning van die demonstrasie van die skip en rsquos en Shakedown -operasie.
Op 23 Oktober het USS Alaska haar eerste strategiese oplaai voltooi by Strategic Weapons Facility, Pacific, Bremerton, Wa. Die eerste patrollie het begin 7 Desember en eindig op 22 Februarie 1987.
14 Augustus 1987 SSBN 732 het vier Trident I-missiele suksesvol gelanseer ter ondersteuning van die 27ste Trident Follow-on Operational Test.
17 April 1989 Die Alaska het haar negende afskrikpatrollie voltooi. Tot dusver het die Amerikaanse vloot 119 Trident-, 1245 Polaris-, 1103 Poseidon- en 233 C4 Backfit -patrollies voltooi.
17 Julie 1990 USS Alaska Gold Crew het twee Trident I-missiele suksesvol gelanseer ter ondersteuning van 'n opvolg CINC-operasionele toets.
20 Februarie 1997 SSBN 732 het vier C4-missiele suksesvol gelanseer tydens 'n opvolg-CINC-evalueringstoets.
Op 1 Mei 2000 het USS Alaska begin met die uitrusting van Trident II (D5) by Puget Sound Naval Shipyard (PSNS). Die rugsak voltooi 23 November 2001.
9 Maart 2002 'n Span van die Puget Sound Naval Shipyard het onlangs die USS Alaska betyds teruggekeer na die vloot, nadat hy 'n opknapping van 19 maande by die Puget Sound Naval Shipyard voltooi het, vir Trident II D5 backfit 'n opgradering van die sub se missielstelsel. Hierdie opknapping het ook die installering van die mees tegnies gevorderde navigasie- en brandbeheerstelsels ingesluit.
Op 16 Maart het SSBN 732 'n Trident II -missiel suksesvol van Port Canaveral gelanseer. Dit was die eerste demonstrasie- en Shakedown -operasie (DASO) wat uitgevoer is na 'n D5 -opset.
Op 1 Mei het USS Alaska die eerste strategiese uitrusting van die Trident II -rugsak voltooi by Strategic Weapons Facility, Atlantic, Kings Bay, Ga.
4 Junie 2004 Kmdt. Robert James III verlig kmdt. Warren Belt as CO van USS Alaska (Blue).
8 Julie 2006 USS Alaska, onder bevel van kmdt. Jon Fahs, sal haar tuiste na Kings Bay, Georgië, verander om 'n ingenieurs -hervulling in Norfolk, Virginia, te ondergaan. Gedurende sy tyd by Naval Base Kitsap, het die kernvliegtuig-ballistiese missiel-duikboot 47 C4- en 12 D5-missielpatrollies voltooi.
8 Maart 2009 SSBN 732 voltooi sy 27,5 maande Engineered Refueling Overhaul (ERO) by Norfolk Naval Shipyard (NNSY), wat die eerste ooskus -opknapping van 'n SSBN suksesvol was.
1 April, USS Alaska (Groen), onder bevel van kmdt. Paul Haebler, het vir die eerste keer by sy nuwe tuiste in Kingsbaai aangekom.
29 Mei, Die twee bemanningslede van USS Alaska het amptelik geskei tydens 'n aanvaardingsbevel-seremonie wat op die Naval Submarine Base Kings Bay gehou is, wat die duikboot met ballistiese missiele 'n stap nader gebring het om 'n ontplooibare bate te word. Kmdt. Cory Jackson neem bevel oor die Gold -bemanning en kmdt. Paul Haebler is nou die Blue crew CO.
23 November, Kmdt. Kevin M. Byrne verlig kmdt. Paul Haebler as CO van die SSBN 732 (Blue) tydens 'n opdragverandering by die Naval Submarine Base Kings Bay Chapel.
5 April 2011 USS Alaska (Blue) het na 'n strategiese afskrikpatrollie van drie maande teruggekeer huis toe.
23 September, Kmdt. Robert E. Wirth verlig kmdt. Cory Jackson as CO van die Alaska (Goud) tydens 'n opdragverandering op die Naval Submarine Base Kings Bay.
11 Januarie 2012 USS Alaska keer terug na die Naval Submarine Base Kings Bay nadat sy seeproewe suksesvol voltooi is.
5 Oktober, Kmdt. Todd A. Figanbaum verlig kmdt. Kevin M. Byrne as CO van die Alaska (Blue) tydens 'n opdragverandering by die Naval Submarine Base Kings Bay Chapel.
14 Februarie 2014 Kmdt. Craig M. Gummer verlig kmdt. Robert E. Wirth as CO van SSBN 732 (Gold) tydens 'n bevelwisseling by die NSB Kings Bay Chapel.
22 Mei, USS Alaska (Blue) keer terug na die Naval Submarine Base Kings Bay nadat hy 'n strategiese afskrikpatrollie voltooi het.
Op 19 September is 'n herdenkingseremonie aan boord van die Alaska by Naval Submarine Base Kings Bay's Explosive Handling Wharf #1 gehou, nadat die Gold Crew onlangs die 4 000ste strategiese afskrikpatrollie vir die Amerikaanse duikbootmag voltooi het sedert die eerste patrollie van die USS George Washington (SSBN 598) in 1961.
7 Januarie 2015 USS Alaska (Blue) het teruggekeer huis toe na 'n strategiese afskrikpatrollie.
27 Maart, Kmdt. David S. Forman verlig kmdt. Todd A. Figanbaum as CO van die Alaska (Blue) tydens 'n opdragverandering by die NSB Kings Bay Chapel.
24 September, USS Alaska (Blue) vasgemeer by Refit Wharf #2 op Naval Submarine Base Kings Bay na 'n strategiese afskrikpatrollie.
12 Mei 2016 SSBN 732 (Blue) vasgemeer by Refit Wharf #3 op Naval Submarine Base Kings Bay nadat hy 'n strategiese afskrikpatrollie voltooi het.
30 September, Kmdt. Eric Cole verlig kmdt. Craig M. Gummer as CO van die USS Alaska (Gold) tydens 'n bevelwisseling by die NSB Kings Bay Chapel.
1 Junie ?, 2017 USS Alaska (Blue) vasgemeer by Naval Submarine Base Kings Bay nadat hy sy 100ste strategiese afskrikpatrollie voltooi het.
29 September, Kmdt. Dave Brooks verlig kmdt. David S. Forman as CO van die Alaska (Blue) tydens 'n opdragverandering in die NSB Kings Bay Chapel.
14 November 2018 USS Alaska (Blue) het na 'n strategiese afskrikpatrollie na die Naval Submarine Base Kings Bay teruggekeer.
31 Mei 2019 Kmdt. Adam J. Thomas verlig kmdt. Eric D. Cole as CO van die USS Alaska (Gold) tydens 'n opdragverandering in die NSB Kings Bay Chapel.
2 Julie, USS Alaska (Blue) vasgemeer by SSBN Jetty op haar majesteit se vlootbasis (HMNB) Clyde in Faslane, Skotland, vir 'n weeklange besoek aan die vryheidshaven in Glasgow ter viering van die Onafhanklikheidsdag.
9 September, USS Alaska (Gold) vasgemeer by Naval Submarine Base Kings Bay na 'n strategiese afskrikpatrollie.
3 April 2020 Kmdt. William Dull verlig kmdt. Dave Brooks as CO van die Alaska (Blue) tydens 'n opdragverandering op die Naval Submarine Base Kings Bay.