Nuuskommentaar: Wie dorings saai, sal distels maaiPres. Jacob Zuma. Argieffoto: Flickr/GovernmentZA Die ou, byna vergete spreekwoord, wie dorings saai sal distels maai, kan gerus weer afgestof word. Ons land beleef ŉ vloedgolf van gevalle waar “verdraagsaamheid, of selfs steun aan chaos,” onhanteerbaar geword het. Of dit nou die wyse is waarop die ANC se parlementêre koukus pres. Jacob Zuma deur die Nkandla-sage gekussing het wat nou waarskynlik daartoe gaan lei dat die koukus sy hantering van die kwessie hersien en of dit nou die beskerming van tydelike Pikitup-werkers teen stakende werkers is. Op die oomblik is ŉ proses in die ANC aan die gang om die bande tussen pres. Jacob Zuma en die Guptas te “hanteer”. Aangesien dit grootliks in die geheim plaasvind, lyk dit van buite na ŉ proses om ŉ heksebrousel op te dis, terwyl hoopvolles hoop dat dit eintlik ŉ baie slim en strategiese proses sal wees om Zuma in die pad te steek. Die probleem is dat die spore al jare terugloop en nooit vasgevat is nie. Die dorings het wortel geskiet en die distels staan vol in die blom. Met die onlangse studente-onluste het dr. Theuns Eloff, oud-rektor van die NWU, onthul die regering het tydens ŉ vorige rondte onluste druk uitgeoefen om nie teen die oortreders op te tree nie. Dié distels word nou gemaai. Bykans geen staking of optog in Suid-Afrika het geen moontlikheid dat intimidasie, aanranding, vandalisme of rommelstrooiing sal plaasvind nie, terwyl die Grondwet slegs vir vreedsame protes voorsiening maak. Die Belgiese joernalis, Petra Janboers, volg min of meer dieselfde gedagtegang. In ŉ artikel in De Standaard, Belgen zien nu ook dat chaos niet werkt, verwys sy na die voorval die naweek, toe ŉ groep van sowat 450 swartgeklede gopse (sy gebruik die woord “hooligans”) die Beursplein bestorm het, waar naasbestaandes van die onlangse IS-bomaanslae kerse gebrand en die tragedie gedenk het. Die groep het onder andere nie-blanke treurendes rassistiese aanmerkings toegesnou. Die polisie het hulle met onder meer waterkanonne uitmekaar gejaag. Janboers neem die lesers op ŉ geskiedenisvlug na voorvalle van chaos en selfs groot lewensverlies in België, waar die owerhede lomp en verdraagsaam opgetree het. Veral in die gebied Brussel word nie net “institusionele wanorde” verlief geneem nie, maar baie vind dit selfs “sjarmant”. Nou, meen sy, is dit hoog tyd om na “orde van die dag” oor te slaan. In Suid-Afrika groei die gevoel onder radikales dat die grondwet gewysig moet word. Hulle argumenteer die huidige grondwet was die produk van sy tyd, maar gebreke daarin kom nou aan die lig, wat verhinder dat welvaart en grondbesit sommer met pennestrepe “reggestel” kan word. Dit lyk of hierdie groepering ook ŉ “sjarmantheid” in chaos sien, terwyl graderingsagentskappe hard om meer orde te verseker. Nie almal in Suid-Afrika is ewe gediend met die “sjarmante chaos” nie en die fenomenale opkoms van die burgerregte-organisasie, AfriForum, is ŉ klinkklare bewys hiervan. Nog ŉ bewys is die steun wat die Solidariteit Beweging se Plan B by die publiek en meningsvormers kry.