Die lewe kan stresvol wees. Dit kan en bied uitdagings. Dit bring ook plesier en gelag, asook hartseer en trane. Die lewe is 'n samesmelting van al ons emosies en ervarings. Sommige van hierdie ervarings aanvaar ons met vreugde, ander wil ons wegsteek en wegsteek, ander vererger ons bloot of verveel ons 'tot die dood'.
Interessante uitdrukking "verveeld". Of hoe gaan dit met iemand wat 'n pyn in die nek is? Of die mense wat "jou gek maak"?
Ons is so gewoond om hierdie uitdrukkings te gebruik en te hoor dat ons nie eers kan besef wat ons regtig sê nie. Daardie "pyn in die nek" -persoon of werk wat ons aanhou om te verwys, vertaal dus in die nouer seer skouers, die herhalende hoofpyn, of daardie rugpyn. Die persoon wat jou "dwaas maak" wys in die spanning en spanning in jou gesig en lewe. Tog, wie besluit dat die persoon 'n "pyn in die nek" is, of "maak jou gek" of dat iets ons tot die dood verveel? Ons doen.
Ons sien dinge deur ons persepsie
Ek onthou dat 'n kind tydens die koue winterdae by die venster by my huis in Noord-Kanada staan ​​en destyds my gunsteling sê: "Dit is vervelig hier." Tog sien ek terug dat ek net vervelig was omdat ek verkies het om by die venster te staan ​​en my lot te bemoedig, eerder as om iets anders te doen. Die winter was eenvoudig self. Ek was die een wat gekies het om my lewe vervelig te wees deur die winter te weerstaan ​​en nie te soek na maniere om dit te geniet nie.
Op dieselfde manier is die persoon wat ons 'n pyn in die nek 'gebrandmerk' het, net wie hy is. Ja, ons kan nie saamstem met hoe hulle dink nie. Ja, hulle kan dikwels onbedagsaam teenoor ander wees. Ja, hulle kan soms onbeskof en onwelvoeglik wees. Maar ons het 'n keuse - ons kan besluit of dit 'n 'pyn in die nek' of 'n 'ongelukkige siel' is. Ons besluit hoe ons hulle gaan sien. Ons kan verstaan ​​dat dit die vrug (miskien 'n suur) is van 'n ongelukkige disfunksionele gesin en daarom al hul woede en vrees vir die mense rondom hulle opneem. Dit maak nie hul gedrag "reg" nie, maar dit maak dat ons houding eerder deernis as woede en blaam word.
Die lewe gaan oor keuses
Ons hele lewe gaan oor keuses. Ons staan ​​die oggend op. Ons kies of ons ongemaklik, stil, vreugdevol, energiek, ens. Sal wees. U mag dalk sê dat u nie 'n keuse het nie, u is altyd moeg. Tog, hoe word ons moeg? Miskien deur te bly laat TV kyk. Of dalk werk ons ​​twee bane, sodat ons nog 'n nuwe motor, nuwe rok, nuwe TV, nuwe en beter kan bekostig. Of miskien is ons moeg omdat ons voortdurend kla oor ons lewe en die mense daarin. Al die keuses wat ons maak elke oomblik van die dag, voeg by tot die manier waarop ons ons lewens leef.
As jy by my huis kom, sal jy sien dat ek nie 'n huishoudster is nie. Dit is as gevolg van my keuses - in die aand en in die naweke wanneer ek nie werk nie, verkies ek dikwels om eerder te ontspan as om te skrop. Dit is my keuse. Ander mense kies daarenteen om 'n vlekkeloos huis, 'n vlekkelose hond, 'n vlekkeloze lewe te hê, en dan kla om moeg te wees en nie tyd vir hulself te hê nie. Dit is alles 'n keuse.
Die belangrikste keuse wat ons elke dag maak, is of ons gelukkig of ontevrede sal wees oor die lewe wat ons leef. Wat ons ook al doen, ons het altyd die keuse. Selfs die persoon wat op die een of ander kitskosplek vir 'n minimum loon werk, het die keuse om haar werk te geniet en klante met 'n glimlag en 'n vreugdevolle aanbieding te behandel, of om grillerig te wees en elke oomblik te spandeer by die geringe werk. Alhoewel die laagbetaalde werk 'n feit is, is die houding wat ons kies 'n veranderlike. Ons kan kies om die oomblik te geniet - terwyl ons nog steeds uitsien na 'n 'beter' dag en 'n beter werk - en die beste maak uit wat ons tans het.
Elke keer as ons kies om bitchy, knorrig of humeurig te wees, maak ons ​​dit net erger - soos ek as 'n humeurige en verveelde kind voor die venster. Hoe meer ons sê dat ons lewe vreeslik is, hoe meer voel ons dat dit vreeslik is, hoe meer tree ons op asof dit vreeslik is, en hoe meer word dit verskriklik. Die teendeel is ook waar. Hoe meer ons optree asof ons daarvan hou om te lewe, hoe meer vreugde kom daar in ons lewe, en hoe meer geniet ons dit om te lewe.
Fokus op wat jy het, of wat jy nie het nie?
In ons samelewing blyk ons ​​ons fokus verskuif van geniet wat ons het, om te fokus op wat ons nie het nie ... en meer en meer wil hê. Of ons nou meer dinge wil hê, of meer liefde, of meer tyd, of meer blydskap, of meer skoonheid, of meer gesondheid, ons fokus steeds op wat ons nie het nie.
Advertensie boodskappe moedig ons aan, of moet ek sê, druk ons ​​in daardie rigting. Jy benodig en moet daardie nuwe motor, daardie nuwe stofsuier, daardie nuwe TV, daardie nuwe wat ook al. Wat ookal jy het, is nou verby, verouderd en beslis nie so goed soos die nuwe en verbeterde weergawe nie. Wat jy ook al is, is nie goed genoeg nie en moet vervang word deur iets anders wat jou meer vreugde, meer seks, meer liefde, meer geld, meer troos en meer sukses sal bring.
Dit gaan altyd oor meer ... Behalwe dat ons vergeet dat al hierdie gedrag ook meer spanning, meer druk, meer skuld, meer "dinge" inhou om te versorg, meer dinge om bekommerd te wees.
Miskien is dit tyd om op te hou om meer van alles te hê en net te begin waardeer wat ons het. Het jy die storie gehoor van die man wat die feit bekommer het dat hy geen skoene gehad het voordat hy die man ontmoet het wat geen voete gehad het nie? Miskien moet ons begin kyk na hoe geseën ons is met wat ons nou het. Miskien moet ons besef dat ons meer as genoeg het en begin kyk na diegene wat minder as genoeg is. Miskien moet ons die skale balanseer en begin om van ons weelde te gee eerder as om meer en meer te hê.
Maak danksegging 'n manier van lewe
Miskien op Thanksgiving (en elke dag van ons lewens) kan ons fokus op alles wat ons het, en wees dankbaar en waardering vir wat ons het. So baie mense in die wêreld het nie een tiende van wat ons het nie. Ons woon in 3- en 4-slaapkamerhuise. Ander woon tien mense na 'n kamer. Ons eet drie etes per dag en baie snacks tussenin. Ander het nie genoeg om hul kinders van hongersnood te hou nie. Ons het kaste vol en oorloop met klere wat ons nie dra nie - ander dra lappe.
Jy kan sê, jy het hard gewerk vir al hierdie dinge. Dit is waar. Maar baie van ons geniet nie meer ons lewe nie, want ons is so besig om tred te hou met ons rekeninge. Baie van ons vergeet om die sonskyn en die voëls te sang, want ons is so beklemtoon dat ons van werk af na huis toe gaan. Baie van ons is so toegerus in 'n "suksesvolle lewe" dat ons vergeet dat persoonlike sukses in innerlike vrede woon, liefde vir die mense rondom ons en 'n gevoel van veiligheid in ons hart.
Miskien sal ons die vrede en geluk vind waarna ons gesoek het, namate ons meer 'waarderende wesens' word in plaas van 'meer' wesens wil hê '.
Vrede Pelgrim: Haar lewe en werk in haar eie woorde
deur vrede pelgrims.
Peace Pilgrim het van 1953 tot haar dood in 1981 voortdurend oor Amerika heen geloop en gepraat. 'Sy loop tot gegewe skuiling en vas tot kos,' het sy 'n eenvoudige maar kragtige blywende boodskap van vrede gedra. 'N Paar van haar vriende het later haar geskrifte en praatjies bymekaargesit in hierdie eerstepersoonsvertelling van haar ervarings en oortuigings. Peace Pilgrim het 'n geestelike klassikus geword met meer as 'n halfmiljoen eksemplare in nege tale. Sluit nuusknipsels, vrae en antwoorde, foto's, indeks in.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Dankbaarheid & Service > Geniet en waardeer dat alles