Musina se KersgeskenkDie Bosveld. Foto: Reint Dykema Dit is 9 Desember 2015 – 16 dae voor Kersfees. Kort anderkant Louis Trichardt kruie ons die Soutpansberge uit op die N1 na Musina. Die pad kronkel deur die Hendrik Verwoerd Tonnels en ek is vir die soveelste maal verstom dat die naam steeds, ná meer as twintig jaar, nie verander het nie. Die pad kreun onder massiewe vervoertrokke op pad na Zimbabwe en die res van Afrika. Beitbrug is die grootste grenspos in Afrika en verbind die massiewe kontinent met die goudmyn aan haar suidelike punt. Tussen Louis Trichardt en Musina begin die kwik styg en 39°C is nie ’n grap nie – verál nie in die dor-droë Bosveld nie. Op die plaas Beekzicht, 40 km op die pad tussen Musina en Alldays, is daar darem hier en daar nog ’n graspol vir die grasvreters en genoeg Mopanieblare vir die koedoes. Maar my pa, die boer, sug: “As die nie binnekort reën nie, sal ons al die diere moet voer.” Hy voer reeds die Swartwitpense, maar dit is nie volhoubaar nie en sal op die lange duur letterlik ’n plaas se prys kos. Die plaas lê plat onder die hitte – daar waai nie eens ’n ligte briesie nie en die kinders hang slap-lusteloos en met rooigeswete gesigte rond. Ons beplan om tot ná Nuwejaar op Beekzicht vakansie te hou. Hier is byna geen selfoonopvangs nie en een van die min plekke waar ons kan afskakel en asem skep. Maar ons is nie seker of Witrivierders gebou is vir 41°C dag in en dag uit nie… As die hitte nie binnekort breek nie, gaan ons dalk saam met die groenigheid verdor. Ons bid dringend vir reën saam met die res van die land, maar daar is nie eens ’n wolkie in die lug nie. Een aand moet my Klara (6) voor ete die seën te vra. Met kinderlike onskuld vergeet sy skoon om vir die kos dankie te sê terwyl sy ernstig bid: “Jesus, baie dankie vir die reën wat U gaan stuur.” Ek kry trane in my oë en dink aan Jesus Christus se woorde in Matteus 21:22: “As julle glo, sal julle alles ontvang wat julle in die gebed vra.” Ook aan sy houding teenoor kinders: Hy het by verskeie geleenthede kinders gebruik om volwassenes nederigheid te leer. In die nag steek ’n donderstorm op en dit reën 15 mm. Die Bosveld juig. Tog weet ons dat 15 mm maar net ’n druppel in die emmer is. Dit sal nóg moet reën om die droogte om te breek. Die volgende nag bars daar in die vroeë oggendure ’n massiewe storm los en dit reën 50 mm. Ons staan dankbaar-verstom op die stoep – die Here het die sluise van die hemel oopgemaak en weerligstrale verlig sonder ophou die veld om die huis. Skielik staan daar oral poele water in die veld rond. Die gras neem sommer dadelik ’n groen skynsel aan. Paddas paar in die gronddam wat nou weer vol water is – ons tel ten minste 10 soorte en wonder waar hulle in droogtetyd wegkruip. Reusekremetarte steun onder nuwe blare en ’n vlytige rooikopwewer bou ’n nes op die stoep. Honderdpote skarrel rond en skielik kalf 13 blouwildebeeste op een dag. Oral in die veld kom vreemde reusesampioene op en wit lelies steek kop onder die rooi sand uit. Die Here het die reën gestuur waarvoor Klaratjie twee dae vantevore reeds met kinderlike geloof dankie gesê het.