Hannes Raath, ’n kundige op die gebied van volksargitektuur, beskryf in hierdie week se artikel hoe die Voortrekkers die saaldak van ‘n wigvormige hartbeeshuis gebou het.
Vervolgens is aan albei kante binne oor die hele lengte van die huis ŉ ongeveer 0,9 meter (3 voet) hoë muur tot teen die kappe gebou. Om die mure netjies af te rond, is dit met ŉ mengsel van sand en beesmis gepleister. Die doel van die mure was om die inwoners van lugtrekke en reënwater te vrywaar, terwyl die muurkop ook as bergplek vir kleiner voorwerpe gedien het. Walton beweer dat die muurtjies die voorganger van die lae symure van die ontwikkelde kapstylhuis was.