West Virginia Seeks Full-scale Elk Reintroduction » Patriot Outdoor News
Related Topics:elk, outdoorhub, west virginia Beskerm vitamien D teen koronavirus en siektes? | Mighty Natural
Geskryf deur Elina Hypponen
Onlangse opskrifte het aangedui dat vitamien D-tekort die produk kan verhoog risiko om te sterf van COVID-19, en op sy beurt, dat ons dit moet oorweeg om te neem vitamien D aanvullings om onsself te beskerm.
Is dit net hype, of kan vitamien D regtig help in die stryd teen COVID-19?
Vitamien D en die immuunstelsel
Ten minste in teorie, kan daar iets aan hierdie aansprake wees.
Byna alle immuunselle het vitamien D reseptorewat toon dat vitamien D in wisselwerking is met die immuunstelsel.
Die aktiewe vitamien D-hormoon, kalsitriol, help om beide te reguleer aangebore en aanpasbare immuunstelsels, ons eerste en tweede reël van verdediging teen patogene.
En vitamien D-tekort word geassosieer met immuun disregulasie, 'n uiteensetting of verandering in die beheer van immuunstelselprosesse.
Baie van die maniere waarop kalsitriool die immuunstelsel beïnvloed, is direk relevant tot ons vermoë om teen virusse te verdedig.
Calcitriol veroorsaak byvoorbeeld die produksie van katelisidien en ander defensiene - natuurlike antivirale middels wat die voorkoming van die virus vanaf replisering en die sel binne te gaan.
Calcitriol kan ook die aantal van 'n spesifieke tipe immuun sel (CD8 + T-selle) verhoog, wat 'n kritieke rol speel in skoonmaak van akute virusinfeksies (soos griep) in die longe.
Calcitriol onderdruk ook pro-inflammatoriese sitokiene, molekules wat van immuunselle afgeskei word, en, soos hul naam aandui, bevorder inflammasie. Sommige wetenskaplikes het voorgestel dat vitamien D kan help om die "sitokienstorm”Beskryf in die ernstigste gevalle van COVID-19.
Is daar 'n verband tussen vitamien D en koronavirus? Ons is nog nie seker nie. Shutter
Getuienis uit ewekansige gekontroleerde studies dui daarop dat gereelde vitamien D-aanvullings kan beskerm teen akute respiratoriese infeksies.
In 'n onlangse meta-analise het resultate van 25 proewe saamgestel met meer as 10,000 deelnemers wat gerandomiseer is om vitamien D of 'n placebo te ontvang.
Dit het gevind dat vitamien D-aanvulling die risiko van akute respiratoriese infeksies verminder, maar slegs as dit daagliks of weekliks gegee word, eerder as in 'n groot enkel dosis.
Die voordele van gereelde aanvulling was die grootste onder deelnemers wat aanvanklik erg vitamien D-tekort gehad het, vir wie die risiko vir asemhalingsinfeksie met 70% gedaal het. In ander het die risiko met 25% gedaal.
Groot eenmalige (of 'bolus') dosisse word dikwels gebruik as 'n vinnige manier om herhaling van vitamien D te bewerkstellig. Maar in die konteks van respiratoriese infeksies was daar geen voordele as deelnemers hoë enkel dosisse ontvang nie.
In werklikheid, maandelikse or jaarlikse vitamien D-aanvulling het soms onverwagte newe-effekte gehad, soos verhoogde risiko vir val en breuke, waar vitamien D toegedien is beskerm teen hierdie uitkomste.
Dit is moontlik dat intermitterende toediening van groot dosisse moontlik is inmeng met die sintese en afbreek van die ensieme wat vitamien D-aktiwiteit in die liggaam reguleer.
Vitamien D en COVID-19
Ons het nog steeds relatief min direkte bewyse oor die rol van vitamien D in COVID-19. En hoewel vroeë navorsing interessant is, kan baie daarvan omstandigheidsgewys wees.
Byvoorbeeld, een klein studie van die Verenigde State en 'n ander studie uit Asië het 'n sterk verband tussen lae vitamien D-status en ernstige infeksie met COVID-19 gevind.
Maar nie een van die studies het enige verwaraars beskou nie.
Benewens bejaardes het COVID-19 oor die algemeen die grootste gevolge vir mense met voorafbestaande toestande.
Dit is belangrik dat mense met bestaande mediese toestande ook dikwels vitamien D-tekorte het. Studies wat assesseer ICU pasiënte het selfs voor COVID-19 hoë tekorte getoon.
Ons sou dus verwag dat 'n relatiewe hoë hoeveelheid vitamien D-tekorte by ernstige siek COVID-19-pasiënte gesien word - of vitamien D 'n rol het of nie.
Vitamien D beïnvloed ons immuunfunksie. Shutter
Sommige navorsers het opgemerk dat 'n hoë hoeveelheid COVID-19-infeksies in etniese minderheidsgroepe in die VK en die VSA om 'n rol vir vitamien D voor te stel, aangesien etniese minderheidsgroepe geneig is om laer vlakke van vitamien D te hê.
Ontledings uit die UK Biobank het nie 'n verband tussen vitamien D-konsentrasies en die risiko van COVID-19-infeksie ondersteun nie, en ook nie dat vitamien D-konsentrasie etniese verskille in die verkryging van 'n COVID-19-infeksie kan verklaar nie.
Alhoewel hierdie navorsing aangepas is vir botsers, is vitamien D-vlakke tien jaar tevore gemeet, wat 'n nadeel is.
Navorsers het ook voorgestel vitamien D speel 'n rol deur na die COVID-19-infeksies die gemiddelde vitamien D-vlakke van verskillende lande te kyk. Maar in die hiërargie van wetenskaplike bewyse hierdie soort studies is swak.
Moet ons probeer om meer vitamien D te kry?
Daar is verskeie geregistreerde proewe op vitamien D en COVID-19 in hul vroeë stadiums. So hopelik sal ons mettertyd meer duidelikheid kry oor die potensiële effekte van vitamien D op COVID-19-infeksie, veral uit studies met sterker ontwerpe.
Intussen, selfs as ons nie weet of vitamien D kan help om die risiko of uitkomste van COVID-19 te verminder nie, weet ons dat vitamien D-tekort nie sal help nie.
Dit is moeilik om net vitamien D uit voedsel te kry. 'N Ruim deel van die olierige vis kan die grootste deel van ons behoefte dek, maar dit is nie gesond of smaaklik om dit elke dag te eet nie.
In Australië kry ons die meeste van ons vitamien D uit die son, maar ongeveer 70% van ons het dit onvoldoende vlakke gedurende die winter. Die hoeveelheid blootstelling ons moet genoeg vitamien D in die algemeen laag kry, slegs 'n paar minute gedurende die somer, terwyl dit gedurende die winter 'n paar uur se blootstelling in die middel van die dag kan neem.
As u nie dink dat u genoeg vitamien D kry nie, praat dan met u huisarts. Hulle kan aanbeveel om dit in te sluit daaglikse aanvullings in u roetine hierdie winter.
Elina Hypponen, professor in voedings- en genetiese epidemiologie, Universiteit van Suid-Australië