Dyschidia en sy bisarre borrels * Oor plante
Dyschidia en sy bisarre borrels
Onder binne-wingerde is daar baie plante wat oorspronklik en selfs eksoties is. Maar skaars is iemand in staat om mee te ding in hul "funksies" met dischidia. Dit is 'n unieke, baie grasieuse epifitiese plant, benewens 'n bekoorlike klein hoofblare, wat ook 'waterborrels' bevat. Delikate groen skakerings en die helderste skarlakenrooi of pienk kleur van miniatuurblomme, die buigsaamheid van lote en elegansie maak dischidia 'n ware legende. En alhoewel dit nie maklik is om dit te laat groei nie, hoeveel vreugde en plesier bring dit tog daarna!
Dyschidia is 'n elegante nuweling op die lys van oorspronklike plante
Tuisversorging vir Dyshidia
Siektes en plae van dyshidia
Voortplanting van dyshidia
Pragtige dischidias word in die kamerkultuur as skaars beskou, maar die terugkeer van mode na paludariums en florariums het toenemende aandag daarop getrek. Dischidia kan deesdae gereeld in dekoratiewe glasflesse en -vate aangetref word, in skulpe en skulpe, selfs in aandenkingswinkels. Dit word aangebied as 'n geskenk aan ware liefhebbers van bloeiwyses. Maar die dyschidia self bly vir baie 'n raaiselplant.
Dyschidias is kompakte wingerde wat in verskillende vorme verbou kan word:
as 'n amperse plant in hangmandjies (as gevolg van die spesifieke struktuur van die blare, is dit nie moontlik om dit op staanders of hoë potte met hangende, agterliggende liggies op die vensterbank te plaas nie, maar dit is pragtig in ampels);
soos 'n liana op 'n ondergrond - versierings, dekoratiewe, staal- of houtfondasies - wat ongelooflike elegante silhoeëtte skep.
Dischidia (Dischidia) - epifitiese plante wat tot die groep kompakte wingerdstokke behoort. Hulle ontwikkel redelik stadig; hulle bly die hele jaar aantreklik. Die maksimum hoogte van die plant is tradisioneel tot 'n halwe meter beperk, hoewel die spesifieke afmetings natuurlik afhang van die metode van kouseband en die vorm van verbouing. Krullerige, baie buigbare, dun lote van dyshidia lyk buitengewoon sag. Die maksimum lengte van die lote is 1 m. Hulle klou aan die steun vas met bykomende wortels.
Op die lote van dyschidia sit pare van raak elliptiese blare selde, wat as gevolg van nie te dik beskou word as versiering nie. Die blare van die dyschidia is taamlik dun, leeragtig, ovaal afgerond, effens puntig aan albei punte. As gevolg van die simmetrie van die rangskikking van pare, lyk die kroon verbasend ornamenteel en streng patroon. Die kleur van setperke - gedemp, helder, liggroen - lyk verbasend vars en 'sappig'.
Maar die setperke van dischidia is uniek vir 'n heel ander rede. Benewens gewone blare, ontwikkel die plant unieke blare soos blare - 'n soort "sakke" wat die rol van 'n waterreservoir kan speel. Vleesagtige, waterhoudende blare is in staat om die rande van die kant te splyt, waardeur 'n vals borrel of kapasiteit geskep word. "Sakke" kan tot 5 cm lank word, die buitenste kleur herhaal die kleur van die hoofblare, maar die binnekant is rooibruin.
Danksy sulke aangepaste blare, reguleer die dyshidia self die vogvlak, stabiliseer dit die toestande en is dit in staat om water te voorsien in uiterste toestande. Sy "trek" water met lugwortels wat in hierdie natuurlike waterreservoir gedompel is.
Dishidia in die blom is baie aantreklik. Dit lyk asof dit blomme van mediumgrootte, rooi, wit of pienk blomme met vyf kroonblare, versier in kranse in die as van die blare, versier. Bloei duur gewoonlik vanaf die middel van die lente tot die laatsomer. Die plant laat tradisioneel sy eerste blomme in April vrystel, en tot die herfs skitter helderrooi klein "robyne" teen die blare se agtergrond. In die kamerkultuur blom dishidie dikwels 'n paar keer per jaar.
In die natuur word dyschidia slegs in tropiese woude aangetref en het ons van Australië, Indië en Polinesië gekom. Dit is tipiese epifiete wat met hul lugwortels vasklou aan die bas van groot houtagtige. Hierdie unieke eksotiese rankers van die Kutrovy-familie (Apocynaceae) verteenwoordig.
Ongeveer 7 spesies dischidia word as sierplante beskou, hoewel die aantal soorte in die natuur deur etlike tiene gemeet word. In kamerkultuur het slegs twee subspesies van dyshidia versprei:
Vidal Dyschidia (Dischidia vidalii), ons is beter bekend onder die ou naam kammossel-dischidie - Dischidia pectenoides) - 'n elegante liana met die hoofblare van 'n eenvormige liggroen kleur en bykomende, waterhoudende vesikulêre blare;
Ovoïede dischidia (Dischidia ovata) - met digte, perfek ovaalvormige vorm, met 'n langwerpige puntblare, op die oppervlak waarvan die helder helder are verskyn.
Dit word as baie skaars beskou Russo-blaar dyschidia (Dischidia ruscifolia) - Dischidia met puntige blare, sowel as met groot digte bloeiwyses groot dischidia (Dischidia majeur).
Dyshidia is 'n eksotiese in elke sin van die woord. Dit word dikwels maklik om te kweek genoem, maar die plant is steeds meer geskik vir ervare telers wat 'n lewensstabiele, hoë humiditeit kan handhaaf. Maar aan die ander kant vereenvoudig die lewe baie seldsaam natmaak en bolaag. Dishidia kan dus nie so maklik genoem word om as 'n spesifieke plant te groei nie, wat beter is om vertroud te raak voordat u dit koop.
Stabiliteit is die belangrikste waarborg vir sukses, en dit gaan oor sowel toestande as versorging. Die geringste versteuring lei onmiddellik tot die verwelking en blare van die blare. Dyschidia self dui op 'n ongemaklike omgewing en dit vergemaklik die verbouing ietwat, maar dit moet voortdurend en noukeurig gemonitor word.
In kamerkultuur is dyshidia 'n fotofiele plant. As sy in die natuur in die skemering van reënwoude wegkruip, moet sy tuis so helder moontlik 'n plek kry. Maar daar moet in gedagte gehou word dat die plant baie sensitief is vir direkte sonlig en dat beligting vir dyshidia slegs versprei kan word.
Een van die voordele van dyshidie is dat dit goed in kunsmatige lig groei. Hiermee kan u die plant in paludariums of nat blomme, blomme vertoon, en die moontlikhede van die oorspronklike gebruik van hierdie eksot uitbrei.
Dyschidia voel goed in die badkamers, op die oostelike en westelike vensterbanke.
Veeleisende plante val gelukkig nie saam met die noodsaaklikheid om die temperatuur van die verbouing streng te beheer of om koel toestande te skep wat tipies is vir residensiële persele nie. Dyschidia is 'n termofiliese en hittetolerante plant. Die belangrikste ding is om die laer temperatuuraanwysers te beheer, om te voorkom dat hulle tot 18 grade en onder daal. Maar enige ander temperatuur (beide gewone kamertemperature en warm somers) is geskik vir dyshidie. Dyshidia blom die beste by temperature tussen 25 en 30 grade Celsius.
Gieter en humiditeit natmaak
Hierdie plant is higrofiel, maar dit geld slegs vir humiditeit. As u 'n dyshidie natmaak, moet u baie ingehou wees. Vir die plant is dit nodig om 'n stabiele, baie ligte substraatvog te verseker, maar pas die prosedures uit wanneer die bogrond met 2-3 cm droog word. Droogtes, langdurige volledige droging van die substraat is nie wenslik nie, maar nie krities nie, maar oormatige natmaak en versuiping van dyschidia is eenvoudig. noodlottige. Die gewone frekwensie van gietwater is ongeveer 2-3 keer per maand. In die winter word die water reggestel deur die grondvog te halveer, maar steeds 'n stabiele omgewing te behou (voer slegs prosedures 1 keer in 3 weke uit).
As dit in 'n rutaria (Engelse wortel - wortel, drijfhout, wortel) as 'n epifiet op die korteks gekweek word, word dyshidia 1-2 keer per week bevogtig.
Water vir besproeiingsvreters moet baie noukeurig gekies word. Dyschidia verdra nie water met koue water nie, maar in die geval van warm water is dit beter om water by kamertemperatuur te verkies. Die belangrikste ding is dat die water sag is in sy eienskappe. Hiervoor beveel plante dikwels gefiltreerde of gekookte water aan.
Die moeilikste oomblik in groeiende dischidia is natuurlik die behoefte om die plant baie hoë vogtigheid te gee. Daarom word dischidia beskou as 'n plant wat die beste gekweek word in blomvertonings en terrariums. Maar jy kan dieselfde sukses behaal in 'n 'oop' kultuur. Dyschidia verdra dit goed spuit, is nie bang om nat te word nie. Daagliks, en in die hitte meer gereeld, kan prosedures vir water 'n gemaklike, klam omgewing vir haar skep.
Die installasie van lugbevochtigers is ook geskik vir plante - palette met nat klippies of mos, spesiale lugbevochtigers. Die belangrikste ding is om seker te maak dat die humiditeit stabiel is en nie onder 40-50% daal nie.
Voeding vir dyshidie
Hierdie plant het 'n taamlike beperkte voeding nodig. Vir dyschidia word dit gereeld aanbeveel om slegs twee topverband per jaar met halfverdunde kunsmis (in April en Julie) uit te voer. Maar u kan 'n ander strategie toepas deur kunsmisstowwe 1 keer per maand kunsmisstowwe toe te dien in verminderde dosisse gedurende die lente en somer. Dyschidia verkies spesiale kunsmisstowwe vir vetplante of ten minste dekoratiewe blare.
Vir 'n plant is dit beter om die gewone en blare verbande af te wissel.
Snoei vir dischidia
Dyschidia het nie gereelde snoei nodig nie, maar indien nodig, kan dit gevorm word deur te langwerpige lote te verkort. Ligte periodieke knyp van alle lote kan die hernuwing van ou, swak blomplante stimuleer.
Oorplanting van 'n dyshidie en substraat
Soos by die meeste binnenshuise epifiete, benodig dyshidia 'n baie streng seleksie van gronde. Die binnenshuise plant word die beste gekweek slegs in 'n spesiale substraat vir orgideë of bromeliads, grond met 'n voldoende mate van broosheid en veselbaarheid. As u die grond self wil voorberei, meng dan blaargrond of turf met sphagnum en sand in die verhouding 2: 3: 1. As u dyschidia in blomme en paludariums kweek, word die grond berei uit 'n mengsel van fyngemaakte dennebas of varingwortels met die helfte minder sphagnum. Dit is wenslik om 'n gedeelte houtskool by die substraat te voeg.
'N Plantoorplanting kan slegs in die lente uitgevoer word met die voorkoms van aktiewe groei. Slegs jong plante word jaarliks ​​oorgeplant, maar in hierdie geval moet die oorplanting slegs indien nodig uitgevoer word wanneer die houer met wortels gevul word. Onderaan enige houer vir dischidia, lê 'n hoë laag dreinering. Die plant moet baie versigtig hanteer word om wortelbeserings te voorkom.
Dischidia kan gekweek word as 'n epifiet op slakke en blokke.
Dyschidia kan skaars weerstandbiedende plante genoem word. Wortels en lote verval maklik as dit oorloop, en witluise, plantluise en spinmyte hou hierdie plant eenvoudig. Probleme moet vinnig hanteer word deur toestande reg te stel en insekdoders te gebruik.
Algemene probleme by groeiende dishidie:
gebrek aan blaarborrels wat water opslaan by lae humiditeit;
rooiheid van die blare van dyschidia in direkte sonlig;
verdonkering van antennas en vervorming van blare, versnipper van blare by lae lugvogtigheid.
Hierdie kamerplant kan vegetatief sowel as saadagtig voortplant. Die maklikste manier is om disgidia van steggies te kry, maar die tweede metode is nie te ingewikkeld nie.
Die sade van dyshidia, ondanks die massering van die peulvormige vrugte, is vlugtig, en herinner baie aan die paardebloedsaad. As u daarmee werk, moet u versigtig wees, want dit is ongelooflik maklik om te verloor. Gewasse word in die lente uitgevoer, in 'n mengsel van sand en substraat of sand en turf in gelyke dele. Sade word nie dig op die oppervlak van bevogtigde grond versprei nie, en dan liggies met gesifte grond (laagdikte - hoogstens 3 mm) besprinkel. Onder glas of film, met daaglikse lugtoediening, ontkiem sade van dischidia by temperature van 20 grade Celsius in helder lig. Lote moet teen direkte sonlig beskerm word. Na die voorkoms van 'n paar regte blare, duik plante in individuele houers.
Die toppe van jong lote word gewoonlik gebruik om die dyschidia te sny, dit skuins te sny en die snye dadelik met houtskool af te stof. Die lengte van die steggies is ongeveer 8 tot 10 cm lank. Die gewortel word in 'n sand-turfmengsel uitgevoer en dit met 'n hoek geplant. Die houers moet met 'n dop bedek word en op 'n temperatuur van minstens 20 grade gehou word. Dischidias benodig daaglikse lug en ligte, maar konstante grondvog. Wortel duur gewoonlik ongeveer 3 weke.
Binne-in die blaarsakke van dyschidia ontwikkel 'n dogterplant amper altyd - 'n klaargemaakte stam wat in die water gewortel is. As u so 'n blaar sny, kan die dogterplant geskei word as 'n onafhanklike kultuur.