Borduurlap | Gedagtes, ervarings, gewaarwordinge
May 10, 2013 by isarous	Key
On a Saturday morning, on my way to visit my daughters in the city, I became aware of the presence of a Higher Being. Thoughts, insight, wisdom were being transferred to my mind.
Posted in 90 degrees turn
January 21, 2013 by isarous	Koshuisgesin
Die eerste mense met wie ons werklik kennis maak op ons nuwe dorp, is die koshuisvader en sy gesin. Hul woon in die grootste woonstel met 3 slaapkamers, aparte sitkamer, ruim kombuis om die draai van ons af. Hy hou saam met my skool, sy ‘n verpleegsuster by die provinsiale hospitaal. Drie kinders en ‘n ouma.
Posted in Fragmente uit 'n klein dorp
January 20, 2013 by isarous	Verken
Dit neem ongeveer 20 minute om vinnig deur die dorp se strate te ry. ‘n Slaapdorpie, het ons in Aardrykskunde geleer. Baie mense slaap bloot hier, maar werk in die omliggende groter dorpe. Die dorpskern ‘n mengelmoes goetertjie-winkels wat hoofsaaklik deur buitelanders bedryf word. Slegs een groot supermark waar alle kruideniersware in die toekoms gekoop sal word, indien daar nie geleentheid is om by die groter, goedkoper supermarkte in die stad uit te kom nie.
January 15, 2013 by isarous	Koshuis
January 14, 2013 by isarous	Spookdorpie
Hierdie kategorie se naam na aanleiding van Sheila Cussons se gedig:
January 11, 2013 by isarous	Afsluiting
Posted in Voetloose
January 8, 2013 by isarous	See
‘n Paar dae by die see aan die einde van die vakansie. Het reikhalsend uitgesien. Die see, skulpe, sand, seewind, sout… dit laai my ione.
Maar op pad soontoe is die atmosfeer tussen ons twee so gespanne dat enigeen wat sy mond oopmaak, se kop afgebyt word.
Die volgende dag waai die wind en daar val selfs ‘n paar druppels. Gelukkig het die atmosfeer opgeklaar. Ons verken die omgewing. Van visvang of sonbaai is geen sprake nie.
Eers op dag drie kan daar visgevang word. Te veel mense langs die water en dis dooiegety. Ons ry op en af op soek na die ideale plek. Besluit later om maar net te stop en lyn nat te maak. Met geen sukses.
Ek hobbel met my nuwe funksionele seuntjie-skoene oor die rotse. Voorheen was die rinkink op die rotse en in die poeletjies die hoogtepunt, nou het ek geen selfvertroue om op hierdie soort terrein te waag nie. Hoe lank nog voor ek die voet en been weer vertrou?
Die hoogtepunt van die paar dae is die alleen stappie op die strand en die strandkuns. Daar kon ek sonder onderbreking of spanning met my Vader gesels.
Borduurlap	Blog at WordPress.com. Post to