Godsdiens en Christendom
Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Karl Daub, Friedrich Schleiermacher, Friedrich Heinrich Jacobi
Filosofie van Feuerbach[wysig | wysig bron]
Hierdie stelling word deur Karl Marx, wie vir Feuerbach aanvanklik bewonder, as 'n utopie beskou. Buitendien beskuldig Marx Feuerbach van kripo-idealisme. Want volgens Marx was die filosofie van Feuerbach geensins materialisties nie, maar nog altyd idealisties. Volgens Marx beskou Feuerbach die mens as 'n abstrakte, statiese en eennsame wese, want hy hou nie rekening met die geskiedenis en die klasseposisie van mense nie. Feuerbach beweer dat die mens sy Gode geskep het om liefde met almag saam te voeg, terwyl Marx beweer dat die mens sy God geskep het as gevolg van onderdrukking. Marx dink dat religie sou verdwyn deur kollektiewe klassestryd en die rewolusie, terwyl Feuerbach vind dat elke individu sy geluk moes soek in die werklike wêreld en nie in 'n goddelike surrogaat nie.
Feuerbach oor die siel[wysig | wysig bron]
Volgens Feuerbach is die siel of gees nou verbind met die liggaam en dus nie 'n ander hoër wese nie. Netso is daar geen God agter die natuur nie volgens Feuerbach. Die sielkunde is daarby gerig op subjektiewe ervarings, kortom die innerlik beleefde sielslewe. Die geestelike is dus eindelik 'n illusie wat voortspruit uit 'n subjektiewe waarneming. Objektief gesien is die siel die produk van die komplekse werking van die brein, wat die onderwerp is van die fisiologie.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Ludwig_Feuerbach&oldid=1787359"
Geboortes in 1804
Die bladsy is laas op 7 September 2018 om 19:08 bygewerk.