'n Geheuekiekie … | LitNet
Jan Rap 2012-11-16
Op 'n kol stap ek verby die klomp fasiliteerders wat koppe bymekaar staan en Ben Kruger breek toe weg van die groep af en kom vra my of ek 'n probleem het. Ek was onder die indruk hy reken ek was verdwaal want op daardie stadium was my groep met een of ander taak besig. Ek was nog besig om te antwoord toe hy omdraai en wegstap.
Ek het later twee en twee bymekaar gesit; die Hollander moes oor my gekla het want vir die hele tydsduur van die kursus was Ben Kruger half stug. Die laaste dag, met die afsluitbraai, het ek hom iets gevra en hy het wel geantwoord maar sonder oogkontak, net doer in die verte in getuur. Ek wonder nog steeds of die Hollander hom die hele storie vertel het.