Geskryf deur Joanna Syrda, Universiteit van Bath
Trou geloftes vertel tradisioneel die moontlikheid van stampe in die pad vorentoe. Vir ryker vir armer is 'n bewonderenswaardige sentiment. Maar hulle noem selde 'n paartjie se veranderende geluk wanneer dit kom liggaamsmassa-indeks (BMI). Dit is nie ongewoon vir pasgetroue om vas te stel dat hul middellyf uitbrei nie. en my navorsing het getoon dat die huwelik die mense dikker maak.
Die studie het 'n verband gevind tussen getroud en mans gewig - met die vroeë dae van vaderskap wat by die probleem voeg. Gewoonlik het getroude mans 'n hoër BWI as hul nie-getroude eweknieë gehad, wat gelykstaande was aan 'n ekstra 1.4kg (3lbs) op die skale. Daar was geen effek op manlike BWI as 'n vrou swanger geword het nie, maar in die vroeë jare na die bevalling het mans gewig gekry. Dit het die tyd gehad net voor en na egskeiding om 'n duik in manlike BWI te registreer.
Die bevindinge maak uiteindelik die verwarring oor 'n moontlike verband tussen BMI en mans se huwelikstatus. Daar is 'n aantal mededingende teorieë oor wat met gewig gebeur wanneer mense trou. Die bevindinge sou die idee ondersteun - die sogenaamde "huwelik markteorie"Dat mense wat alleen is maar op soek is na die huwelik, meer aansporing het om fiks te bly - dat hulle meer moeite doen as mans wat getroud is. Dit ondersteun ook nog 'n idee, die "sosiale verpligtingsteorie"Wat getroud is, lei tot meer mans wat meer gereelde etes eet en meer sosiale geleenthede bywoon waar daar ryker kosse bedien word.
Gegewe die publieke gesondheid bekommernisse oor vetsug, is dit belangrik om meer te verstaan ​​oor die sosiale faktore wat gewigskommelinge kan veroorsaak. Die verband tussen huwelik en BWI is baie bespreek, met verskillende teorieë wat teenstrydige voorspellings bied.
Byvoorbeeld, daar is 'n paar bewyse dat getroude mense oor die algemeen gesonder is, aangesien hulle voordeel trek uit gesinsondersteuning en minder geneig is om met riskante gedrag betrokke te raak. Bekend as "huwelikbeskermingsteorie", Sal dit gewoonlik 'n laer BWI onder getroude mans voorspel.
Getroude individue kan ook verwag word om 'n laer BWI te hê as gevolg van "seleksie teorie". Ons almal kies 'n gade gebaseer op 'n stel eienskappe, insluitende aantreklikheid. En fitter mense is meer geneig om as eggenote gekies te word. Volgens hierdie teorie het die huwelik geen invloed op individuele BWI nie, maar dit vertel ons dat mense met 'n laer BWI meer geneig is om te trou.
Omgekeerd is daar teorieë wat ons vertel dat getroude mense wel 'loslaat' en 'n paar pond kry sodra die ring op hul vinger is. Die huweliksmarkteorie, byvoorbeeld, behandel die wêreld van verhoudings 'n bietjie soos 'n besigheid - jy moet 'n bietjie reklame doen. Dit verklaar dat mense wat alleen is en op soek is na 'n toekomstige gade, meer aansporings het - en meer moeite doen - om fiks te bly as diegene wat reeds getroud is. Maar eens getroud is, is die druk van die enkelpark weg, wat lei tot hoër BMI in getroude mense.
Tradisies van maatskaplike verpligting stel ook voor dat diegene in verhoudings meer gereelde etes (en ryker kosse) eet as gevolg van 'n uitgebreide sosiale lewe wat met die huwelik kom.
Met hierdie ring het ek jou gevoed
Om van al hierdie mededingende teorieë sin te maak, het ek inligting oor 8,700-heteroseksuele mans in die VSA geanaliseer van 1999 na 2013, met behulp van data van die Paneelstudie van Inkomstedinamika. Benewens standaard sosio-ekonomiese veranderlikes soos onderwys, inkomste, indiensnemingstatus en ouderdom, kon ek oor tyd verander in 'n persoon se veranderende BWI.
Ek het bevind dat getroude mans 'n hoër BWI ('n halwe punt) gehad het as hul nie-getroude eweknieë, wat grootliks deur gewigsskommelings voor en na die huwelik gedryf is. (Manlike BWI verminder ook net voor en na egskeiding, aangesien hulle hul gedrag verander in lyn met die "huweliksmarkteorie" aansporings om hul gewig weer te kyk.)
My bevindings ondersteun die teorie dat die huwelik lei tot meer sosiale geleenthede waarby ryker kosse of meer gereelde etes vir mans betrokke is.
Wat ouerskap betref, het kinders van 19 in die algemeen nie 'n hoër BMI as nie-vaders of vaders van ouer kinders nie, alhoewel hulle geneig is om 'n hoër BWI in die vroeë periodes na bevalling te hê. Nuwe vaders kan minder tyd hê om te oefen. Om kinders te hê, kan ook verminder die kans op egskeiding, wat die aansporing van die huweliksmark om fiks te bly, selfs minder relevant.
Die effek van die huwelik op BWI mag nie groot wees nie, maar dit is statisties betekenisvol. Dit is waardevol om te verstaan ​​watter sosiale faktore gewigsskommelings kan veroorsaak, veral algemene faktore soos huwelik en ouerskap.
Om bewus te wees van potensiële risiko's stel ons in staat om ingeligte besluite oor gesondheid te neem. Vir getroude mans wat BMI-verhogings wil vermy, beteken dit dat hulle hul eie veranderende motivering, gedrag en eetgewoontes moet onthou.