Vandag lees ons ‘n aantal gedigte – veral van die man oor sy bruid, behalwe vers 16 wat die vrou se uitnodiging aan die man verwoord – wat uitmond in hulle seksuele eenwording.
In 5:10-16 is ‘n wasf oor die man waar sy eienskappe ook van die kop af ondertoe, amper soos dié van ‘n god, beskryf word.
Haar oë is soos duiwe agter haar sluier, wat kan dui op die opregtheid van die liefde wat uit haar straal.
Let op dat die vrou nou nie net ruik soos en na parfuum nie. Sy ís nou die parfuum vir hom (Landman). Die verwysing na die borrelende fontein dui waarskynlik op haar gereedheid vir seksuele verkeer.
Die woord vir “wakker word” is dieselfde woord waarmee sy die vroue van Jerusalem gewaarsku het om nie die liefde aan te wakker voordat albei partye daarvoor gereed is nie. Sy is egter nou gereed daarvoor. “Die man kan sy vrugte kom geniet” (Landman). Die wind van die noorde en suide wek die liefde op en maak hulle gereed vir mekaar. Die skrywer gebruik doelbewus nie die ander woord vir wind, ruach, wat ook vir die Gees van God gebruik kan word nie. Daarmee word gekommunikeer dat seks nie ‘n goddelike of sakramentele daad is nie, maar die vervulling van die huweliksverbintenis.
Die afwagting vir en begeerte na die vervulling van hulle liefde bereik nou ‘n hoogtepunt. Die man pluk die kosbare kruie, eet sy lekker vars heuning, en drink sy wyn en melk – pragtige metafore vir die seksuele eenwording tussen die man en sy vrou. Dit is vir die man so lekker dat hy sy vriende aanraai om dit self te probeer: “word dronk van die liefde”.