Despondency - wat is dit, hoe om dit te hanteer - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Despondency is 'n gemoedstoestand en fisiese parameters wat verband hou met die asteniese paal van menslike selfbeeld, wat gekenmerk word deur die teenwoordigheid van 'n apatiese stemming, depressie. Die totale wanhoop word gekenmerk deur die onwilligheid om enigiets te doen en die gebrek aan belangstelling in sy eie posisie en lewe, gepaardgaande met 'n sterk verlies van krag, en is 'n gepaardgaande oomblik van die depressiewe siekte van die affektiewe sfeer.
Om naby te wees in sin en gevoel van verdriet, verlange, melancholie, moedeloosheid is nie hul sinoniem nie en weerspieël groter onverskilligheid as wat gebeur. Wanneer 'n mens rou word, voel 'n persoon pyn en verlies, die belangrikheid van iemand (of ongeveer), met melancholie, die emosionele sfeer van die hartseer, terwyl dit met donkerheid byna niks aan die menslike siel raak nie. So 'n apatiese en ondenkbare toestand kan lei tot die ontwikkeling van siektes van die psigo-neurologiese spektrum, veroorsaak selfmoordgedagtes en -pogings, in die hoop om 'n betekenislose bestaan ​​te beëindig of in die hoop om iets te voel. Die wanhoop word nog meer ervaar omdat 'n mens nie vergeet hoe hy die wêreld waargeneem het nie, d.w.s. Hy onthou sy vreugde en vreugde, pyn en hartseer, hoe sy oë brand en hoe die wêreld met kleure gespeel het, en nou sien hy net dowwe en voel net leegheid.
Wat is dishartening
Die verlies van die gevoel van tyd is kenmerkend van hierdie toestand, wanneer die toekomstige vooruitsigte afwesig is en die emosionele oomblikke van die verlede geleidelik oorskry word, word elkeen ongelooflik soortgelyk aan die vorige. Onder sulke eentonigheid word nie net alle hoop of passie verlore nie, maar ook die persoon se idees oor homself.
'N Spesiale plek van die toestand van wanhoop kom uit in godsdiens, waar dit selfs onder die dodelike sondes val. Dit moet afsonderlik opgemerk word dat die toestand van wanhoop nie net deur 'n individuele persoon gekenmerk word nie, maar ook met betrekking tot 'n sekere sosiale groep of 'n hele staat (so 'n situasie word veroorsaak deur die afwesigheid van bekwame leierskap, verre en ambisieuse doelwitte in die toekoms, asook die teenwoordigheid van leiers wat nie blink charisma het nie en intrapersoonlike krag).
Om moedeloos te raak, kies die persoon hoe om hom alleen te hanteer - iemand draai na geloof, iemand gaan na sielkundiges, en iemand trek homself uit die vernietigende moeras van onverskilligheid, letterlik deur die hare. Maar die uitweg van hierdie staat word nie altyd voorsien nie, sommige is al jare lank in die lewe en eindig hul lewensloop, in wanhoop.
Die totale moedeloosheid kom as jy die oorsake van voorkoms ignoreer en pogings probeer om uit die doderyk uit te roei, maar hoe om te begin uitpring hang af van wat die toestand veroorsaak.
Despondency is 'n taamlik gevaarlike toestand van agteruitgang, waarby nie net die psigiese sfeer ly nie, maar pynlike sensasies kan hulself op die somatiese vlak manifesteer. Selfwaarde val, die belangrikheid van die omliggende wêreld, verhoudings en prosesse neig tot nul, slaapstoornisse word waargeneem, passiwiteit verhoog, die begeerte na eensaamheid, selfmoord word teoreties aanvaarbaar en soms prakties wenslik, as 'n manier om die grys moeras te stop, net soos psigostimulante en hallusinogene ontwerp om die lewe te diversifiseer en die sensuele sfeer te swaai. Sulke simptome manifesteer in mense in 'n toestand van hartseer, akute verdriet en hartseer, maar as die duur daarvan verby die weeklikse perke gaan en die mate van manifestasie van hierdie aspekte toeneem, moet jy na vriende of 'n spesialis gaan.
As jy 'n soortgelyke toestand met jou geliefdes sien, en weier om die bestaan ​​van probleme te erken, weier om enigiets te verander, kan jy praat oor die behoefte aan terapeutiese ingryping. Raadpleeg 'n psigiater of psigoterapeut wat 'n mediese lisensie het om voor te stel hoe om depressie te verhoed. kan hospitalisasie benodig. Soos met enige emosionele toestand, het die verskillende grade van hul erns ontmoediging; hoe om dit te hanteer hang af van die duur en redes wat bevorderlik is vir die ontwikkeling van 'n apatiese toestand.
Die ernstigste is die onoorkomelike omstandighede van beperkingskrag wat nie onder beheer is nie (oorloë, katastrofes, natuurrampe, siekte en die dood van groepe mense en individuele lede). Sulke omstandighede ondermyn die gewone ondersteuning van 'n persoon, klop hom uit die rooster en dien as 'n ontwikkeling vir baie negatiewe emosionele ervarings, maar dit is opmerklik dat dit die minste vernietigend vir die menslike psige is as die snellermeganismes van moedeloosheid.
Baie meer dikwels is die oorsaak van so 'n staat dat daar belangrike verhoudings en negatiewe momente in hulle voorkom - egskeidings en beledigings, wrewel, afguns, onoplettendheid en ander vernietigende aspekte van menslike verhoudings. Hulle word meestal getoon, in teenstelling met brande en oorloë. Om te wag vir omgee en dankbare gesindheid van noue mense konfronteer voortdurend 'n persoon met 'n werklikheidsverskil (dit is normaal, aangesien ons almal sterk en swak punte toon). Die vraag bly hoe 'n mens sulke voorvalle hanteer, hoeveel hy die swakhede van ander aanvaar en die lewe laat vloei op hul beurt.
En as in sommige gevalle die invloed van omringende mense werklik objektief 'n persoon beïnvloed, dan kan 'n verandering in verhoudings of 'n sosiale kring die emosionele agtergrond aanpas, die situasie is baie meer ingewikkeld, as mense niks daarmee te doen het nie en slegs voorwerpe van die interne projeksies van die lyer is. Dit is moontlik om jouself met eie hande moeg te dryf onder fisiologiese voorvereistes (siekte, fisiese uitputting, verlengde slaapverlies), asook met 'n sekere sielkundige voorraad, gebaseer op onvoldoende persepsie van die buitewêreld. Die persepsie van die wêreld verskuif wanneer die ouderdomslyne en krisisse verbygaan, wanneer die vroeëre lewe en sosiale rolle (huwelik, verhuising, nuwe posisie) verander word en die onvermoë van 'n persoon om vinnig aan te pas by die veranderde omstandighede.
Met verhoogde eise en verwagtinge van ander, ly hy self uiteindelik, en let op die nutteloosheid en hopeloosheid om te kry wat hy wil van die buitewêreld, in plaas daarvan om te heroriënteer om dit op sy eie te bereik. In beginsel lei die frustrasie van enige beduidende behoeftes óf tot 'n sprong in prestasiemotivering, of seer, innerlike nabyheid en wanhoop om frustrasie te ervaar. Dit is die meganisme wat die psige beskerm teen 'n botsing met die ervaring wat tans sy hulpbronne oorskry, maar om konstant te wees, kan gevaarliker word en lei tot 'n chroniese toestand van desensibilisering.
Hoe om ontslae te raak van somberheid
Despondency kan vergelyk word met die blus binneste vuur, wanneer 'n persoon nie net sien waarheen om te beweeg nie, maar verstaan ​​nie hoekom om hierdie pad te soek nie. Om uit hierdie staat te kom, sal entoesiasme vir enige idee of aktiwiteit help, maar vereis nie 'n groot belangstelling in alles wat gebeur nie - dit sal onwaarskynlik wees om onmiddellik uit te spring. Jy moet tyd gee, waartydens jy net na verskillende rigtings en genres kyk, kan jy na die afdeling kom en 'n ware dom toeskouer wees, jy kan die strate loop, op soek na iets wat emosioneel kan aanhak. Die teenwoordigheid van mense vol opwinding en hoop, aspirasies en positiewe houdings, wie se energie berge kan beweeg, het 'n positiewe uitwerking op die ontslae raak van wanhoop.
Die menslike psige word gebou met behulp van spieëlneurone, en stemmings en houdings teenoor die lewe word oorgedra deur direkte kontak met 'n persoon. Hierdie stelling is waar met betrekking tot enige state en emosies, so selfs as jy 'n wanhopige, gelukkige medemens is wat jouself met depressiewe whiners omring, kan jy jou siklus baie vinnig verloor. Hou tred met wie jy kommunikeer en watter aktiwiteite rondom jou gebeur. As jy moedeloos is, kies dan die bewuste proses (belangriker, aangesien die leidende stelsel tydelik gedeaktiveer is), kies alles wat die teenoorgestelde is van moedeloosheid.
Daar word geglo dat die teenoorgestelde van moedeloosheid pret is, maar dit is 'n taai en oppervlakkige aansig, aangesien dit slegs een aspek van die konsep weerspieël. As jy dieper sien, is die teenoorgestelde van moedeloosheid inspirasie of kreatiwiteit. Terwyl moedeloosheid leegheid, dowwe, gebrek aan belangstelling en onvermoë is, sluit inspirasie skepping, volheid, kragtige aktiwiteit, indien nie fisies, dan geestelik nie. Dit is die verlies van kommunikasie met sy kreatiewe komponent wat die oorsaak van die verlies van die smaak van die lewe is, onderskeidelik. Dit is nodig om die siekte te oorkom, wat die kreatiwiteit van jou lewe terugbring. As jy dit nog nooit gedoen het nie, kan jy nie verf nie, maar jy kan dink oor jou liefde vir die bak en maak 'n nuwe resep of herstelwerk van afvalmateriaal. Al die omliggende spasies is 'n skoon vel vir die vlug, jy moet probeer om jou vermoëns en begeertes te vind.
Soek die oorsake van jou toestand en skakel hulle uit, en moenie eindeloos die effek beveg nie. As jy depressief is deur die eentonigheid en verveligheid van jou werk, dan kan jy jouself soveel opbeur, maar solank die aktiwiteit dieselfde bly, sal die resultaat teleurstellend wees. In hierdie verpersoonliking moet jy die aktiwiteit verander of addisionele elemente daaraan toevoeg. Die gebrek aan sigbare resultate lei tot wanhoop met dieselfde waarskynlikheid as volkome welsyn. Slegs die formulering is anders. Daar is geen punt om te streef nie, want alles is nutteloos of omdat alles daar is. Om op te haal, om uit die geriefsone te kom, stel vir die eerste keer die gebrek aan oproepsaketisme in staat om die gebrek aan te voel en dan die begeertes wat aanleiding gee tot aspirasies en dors na aktiwiteit, die onverskilligheid van die basiese parameter van die waarnemings van die werklikheid weg.
Moenie bang wees om jou lewe te verander nie, veral as jy nie omgee nie, in die ergste geval sal jy in dieselfde toestand bly. Gaan na onbekende stede, verhoog jou sosiale kring, laai jouself af met nuwe werk of 'n stokperdjie. Dit is nie nodig dat jy die nuwe stad sal hou nie, en nuwe kennisse sal jou verheug. Miskien sal daar vanuit aktiewe lewensveranderinge 'n woede wees oor die beperking van mense (en dit sal lei tot die idee om jou eie ontwikkelingskursusse oop te maak). Miskien sal nuwe stede verontrus word deur hul vuilheid en ontwrigting (en jy sal oor die vrywilligersbeweging dink om die situasie reg te stel). Al die emosies wat in die loop van die nuwe ondervinding ontvang word, sal nuttig wees om uit moedeloosheid te spring en dit sal liefde en bewondering vir die wêreld wees of wrok en woede vir die bestaande orde van dinge - nie so belangrik nie.
Sorg vir die fisiese ondersteuning van jou liggaam, want wanhoop verskuif die werk van hormoonproduksie en somatiese sensasies - vul die gebrek aan endorfiene op alle moontlike maniere. Die beste opsie is fisiese oefening (kies jou eie draf, gimnasium, fiksheid oefensessie, swembad), piesangs en sjokolade (direkte verskaffers van die hormoon van geluk in die liggaam), aanraking en seks (met tasbare sensasies en orgasme word 'n groot hoeveelheid essensiële stowwe geproduseer wat normaliseer werk van die hormonale stelsel). Herhaal die toevoer van noodsaaklike vitamiene (knaaggroente en vrugte, drink dit in kapsules of poppe - die belangrikste ding is dat alle spoorelemente in die vereiste hoeveelheid voorkom), loop meer dikwels, versadig die liggaam met vitamien D, wat een van die hoofassistente in die stryd teen depressie is.
Narkotiese middels en alkohol is depressante, sodat hul gebruik in 'n toestand van moedeloosheid jou in 'n dooie hoek sal dryf, waarvan uitsluitlik deur 'n psigo-neurologiese reseptery gaan lê. As jy die behoefte het om emosionele prosesse te stimuleer, is dit beter om aan te meld vir opleiding met die gebruik van holotropiese asemhaling of om soos individuele psigoterapie te lyk.
Moenie ophou om doelwitte vir jouself te stel nie, laat dit vir elke dag klein dinge wees - opleiding, ontmoet 'n nuwe persoon, kies haarstyle. Eerstens, die besef van die bereiking van doelwitte help om die gevoel van jou eie nutteloosheid te oorkom. Tweedens, dit gee die rigting van beweging, en derdens maak dit die proses van ontevredenheid makliker omdat dit steeds makliker is om die geskrewe plan te volg wat jy kan maak terwyl jy dit lees. teks. Andersins, in die afwesigheid van motivering (en dit is juis dit wat fyn vir so 'n staat is), sal dit al die uitgevind strategieë vernietig om die somber te oorwin.
Hartseer en hartseer - hoe om dit te hanteer
Despondency, soos hartseer, verander 'n persoon se lewe aansienlik en is bekend vir byna elke volwassene. Die wêreld, wat in 'n konstante maniese toestand hoef te wees, moet die probleme en hartseer nog meer sterker help om die gevoelens te versterk deur hul bewaring. Volledig geleefde pyn gaan weg, gee plek aan ander, meer sonnige ervarings, en as jy voorgee dat alles in orde is, die negatiewe gevoel in 'n donker kas sluit (van jouself of van die samelewing), sal dit die persoonlikheid van binne af vernietig, sterkte wegneem en vergiftiging bestaan, maar nie heeltemal terugtrek nie, totdat dit buite vrygelaat en geleef word.
Die toestand van hartseer bring niks goed op nie, en in sy lang loop kan dit 'n mens breek. Daarom is daar baie geneig om hom vinnig en radikaal te veg en na die nodige pille te soek. Die probleem is dat die medikasie sal help om neurale verbindings, metabolisme, die senuweestelsel te vestig en hormone te normaliseer, maar hulle sal nie help om die wêreldbeskouing te verander en maniere om te reageer nie.
In die meeste gevalle ontlok die persoon self die ontwikkeling van hartseer en onttrekking aan depressie, en kies hierdie pad volgens gewoonte. Onthou hoe versigtige mense in die samelewing oor vreugde is, maar tragedies en slegte bui het altyd 'n reg om te bestaan. Die gewoonte om verandering as 'n probleem te beskou en die noodsaaklikheid van ongelooflike pogings om alles na sy vroeëre plekke te verbeur, regverdig nie die koste nie en verwar die bui. Die geleentheid om te sien agter die veranderinge is nie 'n tragedie nie, maar die moontlikheid van nuwe prestasies en positiewe ondernemings. Dit is die moeite werd om te begin om jou outomatiese gedagtes op te spoor, eksterne reaksies te stel, hulle te onderwerp aan ernstige kritiek en gedwonge soeke na positiewe oomblikke. Neem 'n pouse, voordat jy jouself skuldig maak aan ongemaklik of naby, om die slegte houding van ander te verklaar deur hul misvorming, nie hul gebrek aan kultuur nie. Sulke kritiese gedagtes het dikwels geen verband met die werklikheid nie, maar weerspieël die mening (wat gewoonlik 'n ernstige besering veroorsaak) uit vorige lewensituasies.
Versterk jou hulpbronstatus en monitor die interne automatisme. Vermy die oorsake wat jou tot 'n hartseer toestand lei, en as jy alreeds ontmoedig is, probeer dan 'n duidelike kursus kies en volg dit, sonder om sonder beweging te bly.