Lees: Romeine 9:30-10:15
Ons het die afgelope paar weke nou al gehamer op die woordjie "VRYSPRAAK". Paulus kan hierdie woord net eenvoudig nie genoeg beklemtoon nie, want dit is so 'n ontsettend belangrike saak. Tóg is hier vanoggend iemand wat hierdie dagstukkie lees (dalk jy!?) wat nog nooit God se vryspraak beleef het nie. Dit is dus baie belangrik dat ons nie alleen sal weet dat dit 'n feit is dat God vryspreek nie, maar dat ons ook sal weet volgens watter metode God se vryspraak verkry kan word. Inderdaad weet baie mense vandag dat God sondes vergewe, maar elkeen wil sy eie metode volg om hierdie vergifnis te kry. Ek het al so dikwels gehoor dat iemand sê dat hy hard probeer om reg te lewe of dat hy gereeld kerktoe gaan en bid en sy Bybel getrou lees, en dat hy daarom outomaties God se vryspraak behoort te ontvang. As dít jou lewensbeskouing is, dan volg jy, nes die Jode van ouds, jou eie kop, want hulle het op hulle eie prestasies vertrou en nie op wat Christus gedoen het nie. En wat is die gevolg? In plaas daarvan dat Christus die Hoeksteen word waarop hulle geloofsgebou opgerig word, word Hy vir hulle 'n struikelblok waarteen hulle hulle tone potblou stamp!
In ons samelewing vorm prestasies 'n integrale deel van ons totale mens-wees. As die Blou Bulle of die Sharks nie presteer op die sportveld nie, word hulle summier afgeskryf. As jy nie in jou werksituasie presteer nie, word jy vervang met iemand wat dit wél kan doen. Op skool word kinders gedruk tot hulle blou in die gesig is om op allerhande terreine te presteer. Toe ek kind was, was daar hope tyd om nog kind te wees - kaalbas swem in die ou plaasdam; die berge uitklim en elke hoekie van die veld verken in die middae na skool - noem maar op! Vandag is dit anders, en veral as 'n kind in iets uitblink, dan word hy of sy gedruk om die hoogste sport te bereik.
Dit is g'n wonder dat hierdie hele idee van prestasie ook deurslaan in jou soeke na God se vryspraak nie. Die rillerfeit is dat daar wél prestasie by betrokke is. Die slegte nuus is dat God se slaagsyfer 100% is, en dat Hy met absoluut niks minder tevrede is nie - óf jy kry 100% in jou prestasietoets, óf jy druip na die ewige verdoemenis. Géén mens op aarde kan dit behaal nie! Die goeie nuus is dat Jesus Christus reeds aan daardie slaagsyfer voldoen het, en dat Sy slaagsyfer op jou rapport geskryf kan staan. Wanneer dít gebeur, slaag jy God se toets, al is jou eie prestasies ook hóé swak.
Die groot vraag is dan vanoggend: Hoe bekom ek hierdie vryspraak - oftewel, hoe word ek 'n Christen?
Paulus verduidelik dat jy nie vêr hoef te gaan soek vir God se vryspraak nie - daar is nie 'n klomp voorwaardes of rituele of geheimenisse aan verbonde nie. Dalk is dit juis hierdie feit wat maak dat dit vir slim mense so moeilik is om daarby uit te kom, want dit is te eenvoudig. Vir Paulus is dit so eenvoudig, dat hy dit in drie woordjies kan saamvat: Bely en glo! Soos ons reeds gesien het, het Jesus God se toets geslaag toe Hy aan die kruis gesterf het en die volle prys betaal het vir die mensdom se sondes. Al voorwaarde wat daar vir jou gestel word is dat jy sal glo dat Jesus ook die prys vir jou persoonlik betaal het. Die logiese uitvloeisel hieruit is dat jy dan sal bely wat jy glo, want geen mens kan so 'n kwytskelding van sy skuld vir homself hou nie - hy moet daarvan vertel.
Hoe werk dit in die praktyk? Paulus verduidelik in ses stappe wat gebeur: God stuur iemand na die ongelowige. Die gestuurde preek (verduidelik die reddingsboodskap). Die ongelowige hoor die preek. Die preek lei daartoe dat hy glo. Die gevolg is dat hy God aanroep, en die laaste stap is dat God hom redding gee.
Hieruit leer ons 'n baie belangrike les of twee: in die eerste plek, as jy gered wil word, moet jy jouself blootstel aan prediking, sodat jy kan hoor wat die evangelieboodskap behels, want daarsonder gaan jy nie weet waaroor dit gaan nie. Dit is van die uiterste belang dat hierdie preek se inhoud Christus moet wees. As jy dus vandag nie geloofsekerheid het nie, is die eerste stap om na iemand toe te gaan waarvan jy weet dat hy 'n gelowige is, en vra hom hoe om 'n Christen te word.
Die tweede belangrike les wat ons hieruit leer is dat, as jy 'n gelowige is, dan is dit van kardinale belang dat jy "preek". Dit beteken nie dat elke gelowige 'n pastoor of predikant moet wees nie, maar in die eerste plek moet jy sodanig lewe dat ongelowiges kan sien dat jy 'n Christen is, en dat hulle sal lus wees om ook soos jy te wees - 'n mens se dade preek die hardste!
Here, maak my bereid om U evangelieboodskap tydig en ontydig uit te dra, en so te leef dat my hele lewe 'n preek is tot U verheerliking.