Met 'n kleuter om te versorg, was dit 'n tergende tyd vir hierdie immigrantepaar uit China.
Hulle praat min Engels en het eers hoërskool voltooi. Hulle loop die risiko uitsetting en hulle werkloosheidsvoordele kan opraak voordat restaurante op kapasiteit weer oopmaak. Hierdie onsekerheid "is baie moeilik vir ons," sê Mei. 'Dit skep baie spanning. Ons kan nie 'n normale lewe hê nie. "
Mei en baie Asiatiese Amerikaners met 'n lae inkomste word oor die hoof gesien.
'N Nasionale peiling wat die Harvard School of Public Health, NPR, en die Robert Wood Johnson-stigting verlede jaar baie aangehaal het, het dit berig 37 persent Asiërs het gedurende die pandemie ernstige finansiële probleme ondervind, vergeleke met 72 persent van die Latino's, 60 persent van die Swartes, 55 persent van die inheemse Amerikaners en 36 persent van die blankes.
Dit lyk asof dit goed gaan met Asiatiese Amerikaners, of hoe? Maar die opname is slegs telefonies in Engels of Spaans gedoen. Dit sluit onmiddellik Aziaten met 'n lae vaardigheid in Engels uit - wat waarskynlik arm, kwesbaar en in nood is.
Skewe data kan gevaarlike misleidende opskrifte en beleidsresultate lewer.
Asiërs in die werkersklas soos Mei werk in restaurante, salonne, hotelle, wasserye, aflewering, gesondheidsorg, huishouding, konstruksie en fabrieke - alle lae-loonbedrywe word swaar getref deur die pandemie. Omdat hulle agter die skerms swoeg en moontlik nie Engels praat nie, is die gemiddelde Amerikaner dalk heeltemal onbewus daarvan.
Hulle word ook betreurenswaardig verwaarloos deur navorsers, akademici, meningspeilers en die media. Gevolglik word hulle oor die hoof gesien deur die beleidmakers wat die befondsing en dienste wat hulle broodnodig het, beheer.
Hulle is ook meer waarskynlik die slagoffers van rassistiese teistering of aanvalle, soos 'n 84-jarige Thaise man wat in Februarie tydens 'n oggendwandeling in San Francisco vermoor is. Ontstellend lyk dit of geweld teen Asiërs regoor die land toeneem Los Angeles om NY.
Wat meer is, baie Asiërs word nie in die belangrikste nasionale statistieke opgeneem nie. Weens taalhindernisse, kulturele verskille of 'n gebrek aan internettoegang, probeer baie mense nie eers werkloosheidsvoordele soek of 'n uitsetting beveg nie. Hulle word dus nie in enige kategorie getel nie.
Ander Asiërs is dalk bang om met die regering om te gaan vanweë hul immigrasie-status. Daar is ongeveer 1.7 miljoen ongedokumenteerde Asiatiese Amerikaners, wat een uit elke sewe Asiatiese immigrante verteenwoordig. Meer as 463,000 167,000 woon in Kalifornië, byna 148,000 XNUMX in New York en meer as XNUMX XNUMX in Texas.
Die media speel ook 'n rol. Sukkelende, werklose Asiatiese Amerikaners kry net 'n fraksie van die dekking wat ander rassegroepe kry. Die algemene gebrek aan aandag 'is belaglik in die lig van die behoefte aan die Asiatiese gemeenskap', sê Alex Milvae, regsgenoot by Greater Boston Legal Services.
Die wanpersepsie dat Asiatiese Amerikaners "goed gaan" is skadelik. In werklikheid is die inkomstegelykheid in die VSA grootste onder Asiërsvolgens die Pew-navorsingsentrum.
Daar moet meer gedoen word vir Asiërs en ander met beperkte Engels, soos om tweetalige tolke aan te stel en om meertalige webwerwe, toepassings en hulplyne van gehalte te skep. En opnames soos die van Harvard moet taal- en kulturele hindernisse meer eksplisiet uitlig - anders laat hulle die mense uit wat die meeste hulp nodig het.
Grassroots organisasies in Asiatiese Amerikaanse gemeenskappe het ook meer ondersteuning nodig. Aangesien hulle op die grond is om desperate mense te help, moet hulle 'n direkte lyn hê vir beleidmakers en donateurs.
Kwetsbare Asiërs soos Mei en haar kleuter het hulp nodig - en invloedryke statistieke mag dit nie onsigbaar maak nie.