Klapmuts-plaasmoord: ‘Hulle het my hele lewe in ŉ minuut gevat’‘n Ou gesinsfoto van die Conradies. Foto: Verskaf ŉ Donker wolk hang oor die prentjiemooi druiwe- en olyweplaas in die Klapmuts-omgewing tussen Stellenbosch en die Paarl waar Joubert Conradie (47) Dinsdagoggend sy vrou se laaste woorde aan hom, “ek is lief vir jou”, gehoor het. ŉ Gebroke Marlene Conradie het Woensdag aan Maroela Media gesê sy het omstreeks 01:30 wakker geskrik toe Joubert uit die bed gespring het. “Hier is iemand in die huis. Hier is iemand in die huis.” Hy het sy rewolwer gegryp en in die gang afgehardloop. “Daarna het ek net ŉ klomp skote gehoor. Ek het gehardloop en die paniekknoppie gedruk. Ek was op pad na ons dogtertjie, Jana (11), se kamer om te kyk of sy veilig is toe ek Joubert om die muur sien kom. Hy het vir my gesê hy is geskiet. Daar was bloed orals.” Marlene het haar man op die kombuisvloer laat lê en Joubert se ouer broer, Willie (57), gebel terwyl sy hom vasgehou het. “Ek het vir hom gesê: ‘Ek is lief vir jou.’ Hy het my gehoor, hy wou iets sê, maar het in sy eie bloed geroggel. My dogtertjie het haar pa daar in sy eie bloed sien lê,” sê Marlene. Willie bly saam met die Conradie-gesin op die plaas. Hy was eerste by sy broer en het hom vasgehou terwyl Marlene verder hulp ontbied het. Vriende was kort daarna by hul huis en hulle het met Joubert na ŉ hospitaal gejaag waar hy tydens ŉ noodoperasie aan sy wonde beswyk het. Marlene het gesê drie of vier aanvallers het toegang tot die huis verkry deur hul seun, Hannes (15), se kamersvenster. “Hannes bly in ŉ koshuis by die Boland Landbouskool en was gelukkig nie tydens die aanval by die huis nie, anders sou hulle hom ook doodgemaak het.” Joubert is op dieselfde plaas aangeval waar hy gebore is. Sy pa het die plaas in die 1950’s gekoop en nog al die jare met druiwe geboer en aan ŉ wynkelder in die omgewing verskaf. Dit is ook deur die boerdery wat Marlene vir Joubert ontmoet het. “Ek het by die wynkelder gewerk en die Conradies het altyd goeie en skoon druiwe gelewer. Vandat ek Joubert by die kelder sien inkom het, wou ek altyd die oulike ou beter leer ken het. Ons was op die ou end 17 jaar getroud,” het sy hartseer gesê. Sy sê alhoewel die aanvallers niks uit die huis gesteel het nie, het hulle haar hele lewe weggevat. “In ŉ oogwink het hulle dit reggekry en ŉ reuseleemte in ons lewens gelos.” Marlene beskryf haar man as ŉ goeie, vriendelike mens, wat lief was vir sy familie, vriende en gesin. “Hy was verskriklik lief vir sy kinders. Ek moes Maandag nog vir Hannes ŉ nuwe gholfstok gaan oplaai wat hy vir sy seun gekoop het. Toe ek en Jana die middag ná haar dansklasse by die huis kom, het hy haar nog buite by die deur vasgedruk. Hy was die sout van die aarde en so ŉ liefdevolle mens, hy het nie verdien dat vier mense hom so doodskiet nie.” Sy sê sy kan aanhou om goeie goed van haar man te sê. “Daar is so baie. Hy was ŉ baie goeie boer. Sy wingerde lyk wonderlik, alles van hom was netjies. Buiten sy liefde vir boer, was hy lief daarvoor om buite te wees, gholf saam met sy broer, seun en vriende te speel en te braai. Hy was baie lief vir sy vuurtjie.” Joubert se ouers is albei oorlede. Buiten sy gesin, laat hy vir Willie en twee sussies, Ilze Truter en Elana Bosman, agter. Marlene en haar kinders word bygestaan deur die gemeenskap, familie en vriende. Sy weet nog nie of hulle op die plaas gaan aanbly nie. “Ek weet nie wat ŉ mens nog kan doen om die plek meer te versterk nie. Hulle het die elektriese heining met pale gelig. Ons honde het saam met ons in die huis gebly. Niks sal die aanvallers afskrik om in te kom nie.”