Karibiese koekresep - Tradisionele resepte - 2022
Die teorie is miskien maklik, maar 'n bietjie lank, beslis die moeite werd om te doen! Laat ek dus begin skryf hoe ek dit gedoen het:
Pandispanul: Ek het die eiers geskei, die eiergele gevryf met 30 gram suiker, vanielje en olie totdat dit romerig geword het. Ek klits die eierwitte met 80 gr suiker, voeg die eiergeelroom by, meng dit van onder af, meel, stysel, kakao en bakpoeier met 'n lepel. Ek meng liggies. Ek het die haan afsonderlik gemeng en by die pandispan -deeg gevoeg. Ek het dit verdun met 'n bietjie rum. Ek het dit liggies in 'n behangvormige hartvorm gegooi en dit 30 minute in die oond gebak by 180 grade.
Rumbad: Ek gooi die rum in 'n groot koppie, meng dit met 'n bietjie warm water en suiker (na smaak) en maak die pandispanblare baie goed nat.
Pistache skuim: Ek klits 2 eierwitte goed met 100 gr suiker totdat dit harde skuim geword het. Ek sit die gelatien in koue water en laat dit 10 minute lank week. Ek sit die eiergele op 'n stoombad met 30 ml sojamelk en meng. Ek het die goed gedreineerde gelatienblaaie bygevoeg en die samestelling 'n bietjie verhit, sodat dit nie kook nie. Ek het die pistache goed bygevoeg, dit het 'n dik room geword wat ek van onder af met die eierwitte gemeng het. Toe voeg ek 2 of 3 eetlepels rum by. Ek laat dit vir 2 minute verdik en gooi dit oor die eerste sny pandispan wat in 'n afneembare vorm toegemaak is. Ek het afgekoel en verhard.
Klapper skuim: Ek klits 2 eierwitte goed met 90 suiker totdat dit skuim geword het, ek sit die gelatienvelle wat 10 minute lank in water geweek is. Ek het 'n bietjie sojamelk verhit en die goed gedreineerde gelatienblaaie bygevoeg, opgelos en gemeng totdat ek sien dat dit effens verdik het, en dan 2 tot 3 eetlepels rum by die eierwitskuim gevoeg en van onder af met 'n spatel. Ek laat dit vir 2 minute verdik en gooi dit oor die tweede laag nat pandispan. Ek sit dit in die yskas.
Aarbei -jellie: Ek het 500 g aarbeie gemeng totdat dit sap geword het, 'n bietjie suurlemoensap en suiker na smaak bygevoeg, dit verhit en 'n koevert gelatien gesit. Ek het dit gemeng totdat dit verdik het en dit in 'n koekvorm gegooi wat met deursigtige foelie uitgevoer is, in die vrieskas gesit totdat dit afgekoel het, sodat ek dit oor die koek kon sit sodat die klapper nie sag kon word nie.
Ek versier met versiersel (geklitste eierwitskuim met suiker en suurlemoensap), aarbeie en fyn gemengde klapper.
Die subjektiwiteit van God se volk
'N Derde noodsaaklike element om na te dink om 'n besinning oor evangelisasie te ontwikkel, is natuurlik die kerklike.
Die Kerk is nie net 'n hulp-eksterne organisasie nie, maar moet verstaan ​​word as die lewende geheue van Christus en die bevoorregte plek-ruimte-toegang van die mens tot die Kerk, om aan te kondig dat Jesus Christus nie die funksie van die Kerk is nie, maar die die natuur, die wese daarvan, hulle, gewortel in die Nagmaal .
Simbolies met betrekking tot hierdie aspek is die konfrontasie van die eerste bladsye van die Sinoptics met die eerste bladsye van die boek Handelinge. Die tekens van die koninkryk (genesing van siekes, vergewe van sondaars, integrasie van uitgesluites, ens.), Wat die begin van Jesus se openbare sending in Galilea kenmerk, word na Pinkster in die daaglikse lewe van die ontluikende gemeenskap aangetref en word onmiddellik erken as tekens van die opstanding, teenwoordig in hulle midde. Paasfees het die gemeenskap tussen Jesus en sy mense in werklikheid nie verswak nie, maar dit eerder stabiel, definitief en permanent gemaak. Daarom is die hele missie van die vroeë Kerk - die prediking van die Woord, die bediening van liefdadigheid, die viering van die doop - volbring. In die naam van Jesus. Die dissipels, die dissipels, rondom die apostels en omring die nuwe gemeenskap, en icircsi leef die bestaan volgens Jesus Christus, & icircntr 'n eksistensiële gemeenskap met sy Gees, lewend & icircn El en word sodoende met sy eie lewenstekens van Jesus Christus. Die vorm van evangelisasie is dus die getuienis van die kerklike gemeenskap, dit wil sê 'n hernieude lewe wat die dominante heerskappy van Jesus oor die mens uitdruk .
So 'n belydenis handel nie net oor sommige Christene nie, maar is 'n sending wat aan die hele volk van God toevertrou is: & rdquo & Icircn uit hoofde van die doop wat ontvang is, het elke lid van God se volk 'n sendeling -dissipel geword (vgl. Mt 28:19) . Elke gedoopte persoon, ongeag sy funksie in die kerk en die mate van onderrig van sy geloof, is 'n aktiewe onderwerp van evangelisasie en dit sou onvanpas wees om te dink aan 'n plan van evangelisasie wat deur gekwalifiseerde akteurs verkondig word, waarin die res van die getroue mense sou die enigste ontvangers van hul optrede wees. Die nuwe evangelisasie moet 'n nuwe betrokkenheid van elkeen van die gedoopte behels. Hierdie oortuiging word 'n beroep op elke Christen, sodat niemand sy eie verbintenis tot evangelisasie sal prysgee nie, want as iemand werklik die liefde van God ervaar het wat my inspireer, het hy nie veel tyd nodig nie. vertel hom, hy kan nie wag om talle lesse of lang opleidings geleer te word nie. Elke Christen is 'n sendeling in soverre hy / sy kennis gemaak het met die liefde van God in Christus Jesus. As ons nie oortuig is nie, laat ons kyk na die eerste dissipels wat, onmiddellik nadat hulle die blik van Jesus geken het, hom vol vreugde sou verkondig: "Ek is die Messias" (Joh. 1:41). Die Samaritaanse vrou, sodra sy met haar gesprek met Jesus klaar was, het 'n sendeling geword, en baie Samaritane het in Jesus geglo weens die vrou se woord (Joh. 4:39). En Paulus het, vanaf sy verhouding met Jesus Christus, dadelik gepreek dat Jesus die Seun van God is (Handelinge 9:20). En wat presies verwag ons & rdquo ?
In hierdie stelling vind ons nie net 'n eenvoudige morele aantrekkingskrag van verantwoordelike individuele belydenis nie, maar 'n duidelike en uitlokkende kerklike visie, wat opeenvolgend voortspruit uit die vernuwing van die teologie van openbaring: Almal wat gedoop is, van die eerste tot die laaste, tree met geweld op Die Gees wat evangelisasie aanmoedig. God se volk is heilig as gevolg van hierdie salwing wat dit onfeilbaar maak. Dit beteken dat as hy glo, hy nie foute begaan nie, selfs al vind hy nie woorde om sy geloof uit te druk nie. Die Gees lei na waarheid en lei tot redding. As deel van sy geheim van liefde vir die mensdom, skenk God alle gelowiges 'n instink van geloof sensus fidei & ndash wat & icirci help om te onderskei wat werklik van God afkomstig is. Die teenwoordigheid van die Gees gee Christene 'n sekere vertroudheid met goddelike realiteite en 'n wysheid waarmee hulle dit intuïtief kan waarneem, hoewel hulle nie oor die regte gereedskap beskik om dit akkuraat uit te druk nie.
Een van die gelukkigste uitdrukkings wat verband hou met hierdie belydenisopdrag, word deur die vermaning aan ons gegee Christifideles laici: & rdquo Die lewende werkers is almal lede van God se volk: priesters, monnike en nonne, gelowiges, almal, en terselfdertyd voorwerp en onderwerp van die gemeenskap van die Kerk en van deelname aan die verlossingsmissie. Elkeen van ons werk in 'n enkele en algemene lewe van die Here met verskillende en komplementêre charismas en bedieninge. [. Die toestand van die sekulêre lewe het dus 'n sekulêre karakter, sy spesifisiteit, en verrig dit kerklike diens deur die getuienis en waarskuwing op sy eie manier van priesters, monnike en nonne oor die betekenis wat aardse en tydelike realiteite in die plan het. van God. Op sy beurt verteenwoordig die predikantskap die permanente waarborg van die sakramentele teenwoordigheid van Christus die Verlosser, op verskillende tye en plekke. Die toestand van die monastisisme getuig van die eskatologiese karakter van die Kerk, dit wil sê van die spanning wat dit tot die koninkryk van God het, wat vooraf beloof word en op een of ander manier deur die geloftes van kuisheid, armoede en gehoorsaamheid voorspel en voorspel word.
Daarom moet die bepalende element vir die effektiewe sukses van 'n evangelisasie nie noodwendig gesoek word in terme van die spesifieke bevoegdhede van 'n kerklike struktuur nie, maar veral in die vermoë van gelowiges om hul identiteit as God se volk werklik by te werk, en met hul lewens die nuutheid uit te druk Die raaisel wat daarin woon. Dit is wat pous Johannes Paulus II sterk herinner het toe hy op die lyne wat aan die begin van die derde millennium gevolg moes word, gesê het: 6].
Dit is wat pous Benedictus XVI ook sê en sê dat die Kerk nie groei deur proselitisme nie, maar meer groei deur aantrekkingskrag , dus is die verkondiging van Christus in elke eeu die permanente beginsel van die reformasie van die Kerk: in capita et in membrane.
Evangelisasie en kerklike hervorming
As die gemeenskap in die diepste raaisel van die volk die gemeenskap van die Heilige Drie -eenheid is, is dit in wese die ruimte van God se heiligheid, is die konkrete lewenswyse en die individuele gedrag van die lede onderhewig aan tekortkominge, teenstrydighede, sondes. Daarom is die Kerk in elke eeu semper reformanda, en die motor van so 'n hervorming is die verkondiging van Jesus Christus. Dit is nie moontlik om 'n evangelis te wees sonder om eers te evangeliseer deur die krag van God se lewensveranderende Woord nie.
Pous Francis wou evangelisasie doelbewus verbind met kerklike hervorming : & rdquo Ek ignoreer nie die feit dat die dokumente vandag nie dieselfde belangstelling wek as ander tydperke nie en vinnig vergeet word. Ek beklemtoon egter dat dit wat ek hier wil uitspreek, programmatiese betekenis en belangrike gevolge het. Ek hoop dat alle gemeenskappe dit sal doen om die nodige middele in aksie om te sit op die pad van pastorale en missionêre bekering, wat dinge nie kan laat nie. Nou het ons nie 'n eenvoudige administrasie nodig nie. Laat ons onsself in al die streke van die aarde saamstel in 'n permanente sendingmissie & rdquo . Die voorstel om ons mentaliteit te verander: & rdquo Ek droom van 'n missionêre opsie wat alles kan verander, omdat gebruike, style, programme, taal en enige kerklike struktuur 'n geskikte kanaal word om vandag die wêreld te evangeliseer, meer as vir selfverdediging. Die hervorming van die strukture, wat deur pastorale bekering vereis word, kan slegs in hierdie sin verstaan ​​word: om hulle des te meer sendeling te maak, sodat die gewone pastoraat in al sy optrede meer uitgestrek en oop kan wees, sodat dit Ek plaas die pastorale werkers en icircn in 'n konstante houding van die wêreld, en daarom om die positiewe reaksie van almal aan wie Jesus sy vriendskap bied, te bevoordeel. Soos Johannes Paulus II aan die biskoppe van Oseanië gesê het, "moet elke vernuwing van die Kerk sy doel as doel hê om nie ten prooi te val op 'n soort kerklike interiorizasie nie."  Dit is 'n permanente uitdaging vir God se volk.
So 'n mentaliteitsverandering moet al die komponente van die kerk raak: die gemeentes, wat geverifieer moet word dat dit nie net strukture is nie, die ander kerklike instellings wat op die gebied voorkom, wat opgeroep word om te groei in die gemeenskap van charismas, die private kerke, wat vereis word om 'n nuwe gees te toon, die Petrine -bediening, wat nie oormatige sentralisering mag veroorsaak nie, wat volgens pous Francis nie die dinamika van die sending help nie .
Evangelisasie is die dryfveer van die lewe van die Kerk en van al sy strukture, ongeag die vlak, wat dit verder as 'n eenvoudige administrateur van die bestaande kan lei, na 'n apostoliese uitgang .
In hierdie nuwe konteks van sendingherlewing van kerklike gemeenskappe, word ook aandag gegee aan die verskillende komponente wat dit uitmaak en aan die verskillende pastorale veranderings wat dit betref. Een van die prioriteite van pous Francis se pontifikaat is om die rol van die gesin vir die gesin te heroorweeg, waarvoor twee sinodes toegewy is, 2014 en 2015, afgehandel met die post-sinodale apostoliese vermaning Amoris Laetitiae, van 19 Maart 2016. In sintetiese terme is kerklike hervorming nodig om die huwelik te definieer as 'n ware plek van sendingverkondiging, wat kerklike strukture meer deurdringbaar maak vir die gesinservaring, sodat dit meer deursigtig word as God se volk. & icircn gebied. Dit is dus 'n dubbele beweging en die kerklike gemeenskap teenoor familie en gesin teenoor gemeenskap: & rdquo Die kerk is 'n gesin van gesinne, wat voortdurend verryk word deur die lewe van al die familiekerke. Daarom, uit die sakrament van die huwelik, word elke gesin duidelik 'n voordeel vir die kerk. Vanuit hierdie perspektief sal dit beslis 'n kosbare gawe vir die huidige hede van die Kerk wees om die wederkerigheid tussen die gesin en die Kerk in ag te neem: die kerk is goed vir die gesin, die gesin is goed vir die kerk. Die nakoming van die sakramentele gawe van die Here behels nie net elke gesin nie, maar die Christelike gemeenskap self.
Om 'n hervorming ten behoewe van gesinne te laat plaasvind, is dit nodig dat dit saam met die gesinne uitgevoer word, met inagneming van hul sensitiwiteit, met inachtneming van hul noodsaak, gewoond raak aan hul taal. Dit is nodig om die missionêre dimensie van 'n huishoudelike christendom te herstel: om 'n wyer vaderskap en moederskap te skep, en as broers en susters en diegene wat op die rand van enige band staan, te ontvang. Die wysheid van die liefde wat nie gekoop en nie verkoop word nie, is die beste bruidskat van die familie -genie. Dit is in die gesin wat ons leer groei in die atmosfeer van wysheid en liefde. Hulle grammatika word daar geleer, anders is dit baie moeilik om dit te leer. En dit is presies die taal waardeur God hom deur almal laat verstaan. Die uitnodiging om familiebande in die konteks van gehoorsaamheid aan die geloof en die verbond met die Here te plaas, maak hulle nie dood nie, inteendeel, dit beskerm hulle, ontketen hulle van selfsug, beskerm hulle teen agteruitgang, red hulle vir die lewe wat nie sterf. Die verspreiding van 'n gesinsstyl in menseverhoudinge is 'n seën vir die mense: dit herstel die hoop vir die aarde.
As gesinsgevoelens tot die getuienis van die evangelie verander word, word hulle in staat tot ondenkbare dinge wat ons laat raak met die werke van God, die werke wat God in die geskiedenis gedoen het, soos dié wat Jesus vir vroue, vir mans gedoen het. , die kinders hy & icircnt & acirclnit & rdquo .
Die pastorale hervorming van die Kerk het op baie maniere betrekking op veral diegene wat in evangelisasie werk met 'n spesifieke bediening en spesiale charisma's, en daarom behels hierdie onderwerp 'n aparte debat , en die jeugsinode het dit bewys deur die vele debatte en voorstelle, wat deel uitmaak van die apostoliese vermaning opgedra aan jongmense Christus vivit : & rdquo Christus leef. Hy is ons hoop en die mooiste jeug in hierdie wêreld. Alles wat hy aanraak, word t & acircnăr, word nuut, vul met lewe. Daarom is die eerste woorde wat ek aan elke Christen persoon wil rig: Hy leef en wil u lewendig hê ! Hierdie vermaning beklemtoon dieselfde manier van evangelisasie as 'n volk van God: & rdquo Ek skryf met liefde aan alle jong Christene hierdie apostoliese vermaning, dit wil sê 'n brief wat 'n paar van die oortuigings van ons geloof herinner en terselfdertyd, moedig die groei en heiligmaking van heiligheid aan, werk vir eie roeping. Aangesien dit egter 'n mylpaal op 'n sinodale pad is, spreek ek terselfdertyd die hele volk van God, die herders en die gelowiges aan, omdat die nadenke oor jongmense en jongmense ons almal uitdaag en stimuleer. Daarom sal ek in sommige paragrawe direk met jongmense praat, en in ander sal ek meer algemene benaderings voorstel om die kerklike aksent te onderskei.
Die kerklike transformasie wat deur 'n hernieude evangelistiese beweging vereis word, kan slegs bereik word deur 'n geleidelike proses wat tyd, geduld en deursettingsvermoë verg. Dit is nie 'n kwessie van 'n eenvoudige toepassing van operatiewe resepte, of om verskillende organisatoriese strukture te registreer nie, maar om die pastorale onderskeidingsvermoë te bevorder wat 'n dinamiek van openheid en betrokkenheid genereer. Die evangeliserende perspektief binne kerklike gemeenskappe is: & rdquo fokus meer op die aanvang van prosesse as op die bemeestering van ruimtes en herinner ons daaraan dat: & rdquo time superior is to space & rdquo . & rdquo Hierdie maatstaf is ook baie geskik vir evangelisasie, wat die groot geheel, die openheid vir die regte prosesse en die sorg vir langtermynbeplanning in ag moet neem. Die Here self het in sy aardse lewe dit dikwels aan sy dissipels duidelik gemaak dat daar dinge is wat hulle nog nie kan verstaan ​​nie en dat dit nodig is om op die Heilige Gees te wag (vgl. In die 16,12-13). Die gelykenis van die koring en die onkruid (vgl. Mt. 13: 24-30) beskryf 'n belangrike aspek van evangelisasie, naamlik om aan te toon dat die vyand die ruimte van die koninkryk kan inneem en onkruid kan beskadig, maar hy word uiteindelik verslaan deur die goedheid van die genade wat mettertyd manifesteer. ].
Van die verskillende prosesse wat by evangelisasie betrokke is, is natuurlik die voortdurende verbinding van kerklike gemeenskap. Pous Francis beroep in hierdie sin op die beeld van sinodaliteit, dws die manier van saamgaan wat weet hoe om die verskille te harmoniseer, en dit te integreer in 'n veelvlakkige visie met verskillende perspektiewe, en waardeer die bydrae van elkeen. Die broederlike verhouding tussen die dissipels is altyd 'n primêre verwysing en beslissende element vir die Christelike sending en kan nie bloot aangevul word deur die vrygewigheid van betrokkenheid nie. Wedersydse liefde en Christene, is die kenmerkende seël van die toebehoor aan die Here : & rdquo Hierdeur sal hulle almal erken dat julle my dissipels is: as julle liefde vir mekaar het & rdquo .
In die middelpunt van evangelisasie -aksie staan ​​die belydenis van 'n gemeenskap wat die gewetens uitdaag met sy manier van wees en nie net 'n eenvoudige pastorale projek is waarom min of meer homogene kragte kan versamel nie .
Dit is nie 'n kwessie van droom van 'n volmaakte Christelike gemeenskap nie, en ook nie om abstrak 'n beeld te beskryf van hoe die kerk moet wees nie; deur die Here.
Die dokument aangaande Die Nuwe Evangelisasie, vertel ons dat die probleem van die onvrugbaarheid van vandag se evangelisasie, van die kategese en van die moderne tyd, 'n ekklesiologiese probleem is wat die vermoë van die kerk al dan nie om homself as 'n werklike gemeenskap, as 'n ware broederskap, as 'n liggaam nie as 'n masjien of & icircntreprendere .
'N Ware gemeenskap rondom die Liggaam van die Here is dus die eerste oomblik en die eerste noodsaaklike voorwaarde van die sending: waar daar geen nagmaal is nie, is daar geen evangelisasie nie .
'N Tweede belangrike proses, wat ons met vasberadenheid en geduld moet onthou, het betrekking op die vereiste om te oorkom die skeuring tussen inhoud en metodes van evangelisasie. Dit beteken dat ons verder gaan as die idee dat die kwessie van evangelisasie in wese verband hou met taal en kommunikasie. as ons moet aankondig, maar ons weet nie Hoe kom ons sê dit. Die probleem is inderdaad om te onderskei wat die evangelie in 'n bepaalde kulturele konteks vereis. Die evangelie is in werklikheid nie net beperk tot die verskaffing van 'n boodskap aan die Christelike gemeenskap nie; dit genereer 'n spesifieke beeld van die werklikheid, wat verskillende verhoudings tussen belydende mense opwek en verrassende reaksies uitlok deur die magte van hierdie wêreld .
'N Derde proses wat ons moet volg, het betrekking op die intrinsieke oriëntasie van die Christelike sending sy eie grondslag duidelik maak. & rdquo Laat u lig dus skyn en omring voor die mense, en laat hulle u goeie dade sien en verheerlik u Vader in die hemel! dieper voordeel, naamlik om die Here te behaag. Dit is duidelik te sien op 'n pad van Christelike inisiasie, die ware matriks van enige pastorale optrede van die Kerk, die geleidelike oorgang van die kategese van sy aanvanklike simpatie -houding, na 'n erkenning van die teologiese redes wat hierdie lewe gevind het [ 26].
Die stelling van pous Paulus VI is ook aktueel: "Die hedendaagse mens luister beter na belydenis as meesters, of as hy na meesters luister, doen hy dit omdat hulle belydenis is."  dit sal mettertyd hulpeloos onthul as dit nie verlig is nie , geregverdig, wat Petrus genoem het & rdquoa gee rede vir sy eie hoop, - verklaar deur 'n duidelike en onomwonde verklaring van die Koepel van Jesus. Die Goeie Nuus, wat deur die belydenis van lewe verkondig word, sal dus vroeër of later deur die woord van die lewe aangekondig moet word. Daar is geen ware evangelisasie as die naam, lewe, beloftes en koninkryk, die verborgenheid van Jesus van Nasaret, die Seun van God, nie verkondig word nie. 
Die taak en missie van die Kerk is om mense hul uiteindelike doel te wys, deur deel te neem aan die lewe van die Vader van Jesus en die Gees van die Gees, nie as 'n alternatief vir ander belange nie, maar as die enigste gelukkige bestemming en die enigste moontlikheid van redding. Selfs die voorstel van 'n moedige lewe wat op die roeping van Christus volg, vorm die evangeliseringsmissie van die Kerk: om die sout van die aarde, die lig van die wêreld  te wees.
Prof. Flavius ​​Leonard FLOREA
Hoof van die pastorale kantoor vir die pastorale sorg van jongmense en kinders in die aartsbisdom Alba Iulia en Făgăraș
 Giuseppe Colombo, Sakramentele teologie, editura Glossa, Milano 1997, pp. 126.
Aardbewing van 7,6 in die Karibiese See, gevoel in Honduras, Mexiko en Belize. TSUNAMI waarskuwing
'N Aardbewing met 'n sterkte van 7,6 het Dinsdagaand die Karibiese See aan die kus van Honduras geruk, het die Amerikaanse Instituut vir Geofisika (USGS) gesê. Die Stille Oseaan-tsunami-waarskuwingsentrum het 'n tsunami-waarskuwing van 1 000 kilometer rondom die episentrum van die aardbewing uitgereik.
Die aardbewing is sterk gevoel in Tegucigalpa, die hoofstad van Honduras, ongeveer 519 km, maar ook in die Mexikaanse deelstaat Quintana Roo. Tot dusver is geen ongevalle of aansienlike saakbeskadiging aangemeld nie.
Die Pacific Tsunami Warning Center het waarskuwings vir Puerto Rico en die Amerikaanse Maagde -eilande uitgereik en gewaarsku dat die golwe meer as 'n meter hoog kan word.
Die aardbewing het Woensdag om 02.51 GMT (04.51, Roemeense tyd) op 'n diepte van tien kilometer plaasgevind. Sy episentrum was 44 kilometer van Great Swan Island geleë.
Caribbean Cake - Resepte
ACANTHUS DIT., OM TE SING, fam. Acanthaceae. Geslag inheems aan Afrika, Asië, Suid -Europa, meer as 20 spesies, meerjarig, kruidagtig of houtagtig. Sessiele, lila, wit of pienk blomme verskyn onder die oksel van 'n skutblare, in 'n baie mooi piek. Stingels reguit, blare groot, gelob, onreëlmatig getand aan die rande.
ANDRACHNE DIT., ANDRAHNE, fam. Euphorbiaceae. Geslag inheems aan Noord -Amerika, Asië, Suid -Europa en Afrika, 19 spesies, klein bossies met tandlose blare. Blomme klein, geelgroen, met kroonblare korter as die kelk. Dit blom in die somer.
ANTIRRHINUM DIT., Leeu se mond, fam. Scrophulariaceae. Geslag inheems aan Noord -Afrika en Amerika, in Suid -Europa, ongeveer 42 spesies, jaarliks, tweejaarliks ​​of meerjarig, afhangende van die tyd van saai en klimaatstoestande. Blomme (tweekleurige kroon met 'n verwydte basis, 4 meeldrade, 2 lank, 2 kort) met 'n groot variëteit van kleure, van spierwit tot donkerpers, eindelik gerangskik op stingels, in spykers of rasems. Vrugte, kapsule.
Dianthus barbatus L., «Tuin -angeliere». Dit is 'n spesie wat in Suid -Europa voorkom, 'n tweejaarlikse spesie. Dit kan ook meerjarig wees as ons dit in die winter teen ryp beskerm. blom in die somer. Blomme klein, talle (kroon met 5 kroonblare goed uitgebrei en fyn getand aan die rande), enkel of dubbel, met verskillende kleure, pers, wit, pienk, rooi, pers, stippelvormig, geveer, gestreep, met ligter sirkelvlekke aan die basis , in corymbs. Elke ruiker is in Junie-Julie gebaseer op die kelk, groen skutblare, lang, lineêr lansetvormig, skerp en geboë. Stingel bosagtig, vertak, onbehaard, ongeveer 40 cm hoog. Blare groot, groen, lansetvormig, teruggekeer, aan die basis met blare.
DICTAMNUS DIT., OPINIE, fam. Rutaceae. Geslag met slegs een spesie: Dictamnus albus L., «Ash», syn. D. flaxinella Pers.). Oorspronklik uit Suid -Europa, Noord -China, meerjarige plant. blom in die somer. Blomme (kroonblare 2-3 cm lank, bladwisselende kelk, kroesagtige meeldrade aan die basis) groot, rooiwit, met rooi-pers are, gerangskik in terminale rasse, klier-viskos. Die vrugte, 'n kapsule met 'n paar blink swart sade. Peduncles, kelk en kapsules met swartrooi kliere. Blare groen, glad, afwisselend, imparipenaat met lansetvormige of eiervormige pamflette, serulaat. Kruidagtige plant, klieragtig, aromaties, met subvrugbare basis, 0,60-0,90 m hoog. Risoom byna houtagtig, wit, aromaties. Stingel, takke en bloeiwyse regop, bedek met klierhare.
ECHEVERIA DC., EVERIA, fam. Crassulaceae. Geslag inheems aan Suid-Europa, Afrika, Asië, Amerika (Texas, Kalifornië), Mexiko, Peru, ongeveer 148 spesies, eenjarig of meerjarig, kruidagtig, halfhoutagtig, met stamme van ongeveer 50-60 cm hoog. Blare klein, dik, sappig, groen-ligblou met 'n metaalagtige voorkoms, gerangskik in rosette. Die meeste blom in die winter en vorm trosse met klein, rooi, oranje of geel blomme. Blomstingel 20-30 cm hoog, rooierig.
ELAEAGNUS DIT., RACHIŢICA, fam. Elaeagnaceae. Geslag inheems aan Noord -Amerika, Asië, Suid -Europa, ongeveer 38 spesies, bome en struike, met dorings op wingerdstokke en takke. Die hele plante, insluitend die blare (veral aan die onderkant), is bedek met klein, silwer skubbe. Blare eenvoudig, afwisselend of teenoorgesteld, lansetvormig, rande. hele. Blomme geurig, hermafrodities of poligaam, met klokvormige perigon, 4 selde 5 pamflette en 4 meeldrade wat met perigon vasgeplak is. Vrugte, vlesige drupe, grys.
ERYSIMUM DIT., WILDE MIXANDERS, fam, Kruisbome. Geslag inheems aan Asië, Noord-Amerika, Suid-Europa, ongeveer 82 spesies, kruidagtig, eenjarig, tweejaarliks, meerjarig met grys hare, selde grys. Stingel regop. Blare langwerpig lansetvormig, sonder meeldrade, getand, bedek met trifide hare, die boonste sitloos, die onderste kortblaar. Bloei Mei-September. Blomme geel-oranje, geurige, hermafroditiese (4 kelkblare, 4 lang hoefdierblare, 6 meeldrade met nektariese kliere aan die basis, 'n eenvoudige styl, ongeveer 3 mm lank, geheel of bilobaat stigma), gerangskik in breë of langwerpige rasse. Vrugte, langblaar, vierhoekig silikoon.
GNAPHALIUM DIT., GNAFALIUM, SIMINOC, fam. Compositae. Geslag inheems aan Suid -Europa, ongeveer 148 spesies, meerjarig. Blare silwerwit, harig. Plant 40-50 cm lank. Blomme sit op 'n gewone, konvekse houer, versamel in calatidii, omring deur 'n koevert met wol se buitenste pamflette en die binneste is vaal, wit, donkerbruin, pienk, liggeel. Radiale blomme in verskillende reekse gerangskik.
GYPSOPHILA DIT., IPCÉRIGE, DIE BLOEM VAN DIE BRUID, fam. Caryophyllaceae. Geslag inheems aan Suid-Europa, Asië en Australië, veral in die Middellandse See-streke, 50-90 spesies, kruidagtige, eenjarige of meerjarige semi-struike. Grysgroen. Blare eenvoudig, heel, plat, baie selde asvormig. Blomme baie klein, talle (kelk klein, rond of kampanulaat, hoogstens 5 mm lank, met 5 tande of inkepings, tussen witmembrane are), silwergrys, in los panele, aan die punt van dun stingels, selde enkel. Vrugte, ronde of eiervormige kapsule, effens niervormige sade.
HEDERA DIT., IVY, fam. Araliaceae. Geslag wat inheems is in Suid -Europa, Noord -Afrika en Asië, bevat 7 spesies, hangende struike. Die stam is vasgemaak aan bome of ander ondersteunende voorwerpe met suigkoppies op die lugwortels. By gebrek aan ondersteuning word dit eng. Blare eenvoudig, leeragtig, aanhoudend, onbehaard, glansend, digitaal geribd, groen, - die boonste deel donkerder en met beklemtoonde are, die onderste een meer oop en minder beklemtoonde are -, met die hele rande, eiervormig - op die blomstokke - en getand of gelob - die vegetatiewe laminae, meestal korter as die blaarsteel. Wit of geel blomme, gerangskik in sampels. Vrugte, swart bessie, ongeveer 5 mm in deursnee.
IBERIS DIT., LILICELE, LIMBUSO, fam. Kruisbome. Geslag inheems in Suid-Europa en Klein-Asië, tot 40 spesies van klein grootte, kompakte struike, kaal, meerjarig, kruidagtig, sommige eenjarig of halfhoutagtig. Blomme (4 kelkblare, 4 kroonblare, 2 klein, 2 groot, 6 meeldrade, waarvan 2 korter is met mektarkliere aan die onderkant) hermafroditiese, talle etinore, klein, wit tot pers, gerangskik in rasse. Vrugte, silika gevleuelde I skerp lobbe. Blare sonder stipules.
ILEX DIT., ILEX, LAUR, fam. Aquifoliaceae. Geslag inheems aan Wes- en Suid -Europa, Noord -Afrika, Asië en die Middellandse See, tot 310 spesies, struike of klein bome, altyd groen of slegs in die somer. Blare eenvoudig, afwisselend, onbehaard, leeragtig, glansend, met hele of getande rande, dikwels met stekelrige, stingelende tande. Blomme, enkel of in ruikers, tipe 5, met verenigde blare. Vrugte, gewoonlik baciforme drupe.
Jurin Cass., JURINEA, fam. Compositae. Cen inheems in Sentraal- en Suid-Europa, Noordwes-Afrika en Sentraal-Asië, tot 110 spesies, kruidagtige of halfstruike.Blomme (eiervormig of rond kelk, kroon met 5 diep inkepings) of meer op een plek, met die pamflette van die lansetvormige of lineêre omhulsel met 'n puntige punt, sonder stekels, hermafrodiete, tamaties gerangskik in eensame kelke. Blare penate-fidate, sonder stekels.
Goudsbloem DIT., MARIGOLD, fam. Compositae. Geslag kruidplante, eenjarig en meerjarig, afkomstig uit Suid -Europa, Noord -Afrika, ongeveer 25 spesies, ongeveer 50 cm lank. Stam met 'n besondere reuk, broos, regop, vertak. Blare afwisselend, langwerpig tot lansetvormig, los, met silinderande. Blomme (wit, geel, rooi-oranje) in groot eindpunte, waarin die skyfblomme, manlik, steriel is, die radiale, vrugbaar. Vrugte, lang, skerp achene.
kastaiings Mill., KAS, fam. Fagaceae. Geslag inheems in Suid-Europa en Noord-Amerika, Asië, Noord-Afrika (ongeveer 12-18, spesies), hitte-liefdevolle bome. Kompakte, dik kroon, grys bas. Blare groot, afwisselend, bladwisselend, breed lansetvormig, skerp getand, onbehaard of harig aan die onderkant. Ongeslagtelik-eensoortige blomme, sittend, vergesel van vroulike skutblare, ongeveer 3, in 'n netelige koevert aan die voet van mansliefhebbers, elke blom bestaan ​​uit 6 kelkblare en 'n eierstok met 6 manlike losies, bestaande uit 'n kelk met 6 afdelings en ongeveer 20 meeldrade, gegroepeer in lang, silindriese, onderbroke en regop arms. Die vrugte, pyne, is eensaam of 2-3 omhul in 'n koevert met die oppervlak bedek met talle lang, stekelige dorings en 1-2 sade.
CATANANCHE DIT., CATANANHE, fam. Compositae. Geslag inheems in Suid-Europa 4-5 spesies, een- of meerjarige grasse, ongeveer 40-90 cm lank, met lineêre blare, effens getand of sonder tand, aan die voet van die stam, blom in die somer. Blomme groot, blou-violet, wit, half-dubbel, gerangskik in plat koppe, kelkblare in verskeie rye, met 'n breë aanhangsel, perkament, die buitenste korter. Vrugte langwerpig, met ongeveer 10 rande, met of sonder growwe hare, ongeveer 7 skubbe wat die pop vorm.
SERCIS DIT., CERCIS, fam. Leguminosae. Geslag inheems in Suid-Europa, Oos-Asië en Noord-Amerika, 5-7 spesies, bome en struike, 6-12 m hoog. Blare eenvoudig, heel of swak-bilobaat, palmagtig gerib, sub-rond-reniform, skubberig of kruidagtig. Pienk blomme, hermafrodities, 'n paar in 'n sittende rasem (verskyn voor of saam met die blare), die kelkveld is gekanselleer, 10 meeldrade vry. Vrugte, 'n ontluikende peul (verskyn in die herfs), ongeveer 12 cm lank (Pl. 18, fig. 105).
CHAMAEROPS DIT., KAMEROPS, fam. Palmae. Geslag inheems in Suid-Europa en Noord-Afrika, ongeveer 2 spesies, palmbome met stingels van 1-7 m lank. Lang, blaarvormige blare, verdeel in 'n groot aantal waaiervormige bande. Aanvanklik is die groei in die vorm van 'n los bos, dan, met ouderdom, vorm dit die stam baie stadig. Tweestadige blomme
COTINUS Mill., LIEWE, fam. Anaecirdiaceae. Geslag inheems aan Noord -Amerika, Suid -Europa en Sentraal -Asië.
SIKLAMEN DIT., SIKLAMEN, fam. Primulaceae. Geslag inheems aan Suid -Europa en Asië, ongeveer 16 spesies (waarby baie subspesies gevoeg word met verskillende vorms, kleure en mate van presiesheid), kruidagtig, meerjarig, met vlesige, harde knolle. Blare langblaar, niervormig, gevlek. Blomme (reflekterende corolla lacini, skerp voor die buis, en corolla lamina en kelk 5-fidate) wit, pienk, pers, helderrooi, rooi, ens. Kweekhuissoorte blom in Oktober-Maart, en die ander in die lente en somer.
LABURNUM Griseb., GEEL ACC, fam. Leguminosae. Geslag inheems aan Suid-Europa, 3 spesies, fynhaar-taai bome of struike. Geel blomme gerangskik in lang, hangende rasse. Blare trifoliate, voorsien van stipules, pamflette tot 1 cm lank. Vrugte, peule
LAURUS DIT., BAAI, fam. Lauraceae. Geslag inheems aan Suid -Europa, 2 spesies,. bome en struike met immergroen, leeragtige, geurige blare. Tweestadige blomme in kort rasse, in die as van die blare (perigon wat bestaan ​​uit 4 pamflette, 12 meeldrade, die wyfies met 4 staminoïede).
LEGOUSIA Duur., LEGOUSIA, fam. Campanulaceae. Oorspronklike genre, van. Noord -Amerika, Suid -Europa, Noord -Afrika, Wes -Asië, 12 spesies, kruidagtig, regop of op die grond, jaarliks ​​of meerjarig. Blomme (corolla campanulate of geroteer, gewone, met 5 lacinae, kelk 5 keer gesegmenteer, helmknop vry, meeldrade smal, eierstok met 3 lodges, styl so lank as die kroon), wit, rooi, blou, violet, in blaaras, in ombel, kort of selfs ongepunkuleerd. Blare afwisselend, tandvormig of ongetand, vrugte, kapsule lineêr-wig, hoekig.
LEONTICE DIT., LEONTICE, fam. Berberidaceae. Geslag inheems in Suid -Europa, Noord -Afrika, Asië, 12 spesies, bol risome. Geel blomme, in trosse of sampioene. Vere of gekerfde blare. Die vrugte, 'n perkamentkapsule met 2-8 sade.
LITTORELLA Bergius., LITORELA, fam. Plantaginaceae. Geslag inheems in Sentraal- en Noord -Europa, Suid -Amerika, 2 spesies, klein moerasplante en water. Uniseksuele blomme is eenvormig gerangskik (die mannetjies met 'n lang stam, enkelvoud, die wyfies, 2-4 aan die voet van die manlike stam). Vrugte, unisperm kapsule.
PALIURUS Mill., PALIUR, fam. Rhamnaceae. Geslag inheems in Suid -Europa, Wes -Asië, China, Korea, Japan, ongeveer 9 spesies, struike of netelige bome. Blare eenvoudig, afwisselend, tandvormig of ongetand, koordvormig tot eiervormig, driekantig, bladwisselend, blaarvormig, glad met 2 sterk stekels, die een reguit en die ander geboë. Blomme geel, hermafrodities, klein, volledig, tipe 5, in bolvormige, okselknoppe. Druppelagtige vrugte.
PHILADELPHUS DIT., FALSE JASOMY, FILADELFUS, fam. Saxifragaceae. Geslag inheems uit Suid -Europa aan die Kaukasus, Asië, Amerika, ongeveer 45 spesies, eksotiese struike, tot 3 m hoog en vorm 'n digte bos. Blare oorkant, heel, dentikuleer, gesand op 'n afstand of aan die rand gespasieer, blaarsteel kort. Blomme groot, ongeveer 5 cm in deursnee, geurig, wit, selde geel of rooierig aan die basis, hermafrodities (4 kelkblare, 4 ondergrondse blare, talle meeldrade - 20-40 - onderste eierstok), eensaam of in digte of yl rasse, eindigend of in blaaras. Vrugte, kapsule met 4 kleppe en baie klein sade.
RICINUS DIT., RICIN, AARDBEI, fam. Euphorbiaceae. Geslag wat slegs een spesie het: Ricinus communis L. Spesies inheems aan Afrika en Suid -Europa. Kruidagtige of boomagtige plant met vinnige groei, rooierige of blou stam, kaal, dikwels meelagtig, vuil, vertak, tot 3 m hoog, en op sy oorsprong, 12 m. Groot blare, palmagtig gelob, getande lobbe, afwisselend, lank -bestendig, skerp, glansend. Blomme redelik groot, eenvormig (perkamentkelk met 3-5 lacins, meeldrade met filamente wat verskeie kere vertak is), gerangskik in rasse, bo-op die takke, aan die basis die mannetjies, geel, die ander aan die bokant, rooierig. blom in die somer. Vrugte, kapsule. Dit het baie variëteite en variëteite wat van mekaar verskil in hoogte, die kleur van die stam of blare, bloeiwyse, blare (netelige, onbehaard), ens.
SANTOLINA DIT., SANTOLINA, fam. Compositae. Geslag inheems in Suid -Europa, ongeveer 70 spesies, aromaties en dekoratief deur blare en blomme groei in die vorm van klein bossies. Hermafroditiese, buisvormige blomme (geneste betrokke pamflette), sittend, op 'n algemene houer, gerangskik in eensame, klein, lang-gestempelde kelke. Silwer blare, goue, met 'n aangename reuk. Vrugte, achene.
Melk distel Adans., SILIBUM, ARMURARIU, fam. Compositae. Geslag inheems aan Noord -Afrika, Suid -Europa, Asië, 2 spesies, kruidagtig, regop, eenjarig en tweejaarliks, onbehaard. Blare radikaal, afwisselend, gelob of gekerfd, doringagtig. Blomme sit, silindries, pers, almal vrugbaar, met 5 oorgroeide kroonblare, oorgroeide meeldrade en gerangskik in bolvormige, eensame, eindelike, hangende koppe, omring deur 'n koevert waarvan die pamflette 'n skerp punt het. Vrugte, hoekige pyne, onbehaard.
SPIRAEA DIT., SPIREA, fam. Rosaceae. Geslag inheems in Suid-Europa, Noord-Asië, Noord- en Wes-Amerika, ongeveer 85 spesies, struike in die vorm van struike, reguit of boogvormige stingels, van verskillende groottes, tot 2 m. Blare afwisselend, bladwisselend, eenvoudig, gewoonlik aande , sonder stipules, heel of effens gelob. Dit blom van lente tot herfs. Hermafroditiese blomme, klein, wit, pienk of rooi (5 gratis kroonblare, langer as die 5 vrye kelkblare, talle meeldrade aan die basis met 'n ring, 5 duidelike stamper), gerangskik in omringvormige rasse, stekels, panikels. Vrugte met 5 onthutsende follikels, ongeveer. 15 sade.
Tolpis barbata (L.) Gaertn (syn. Crepis barbata DIT.). Spesies inheems in Suid -Europa en Noord -Afrika. Dit blom in die somer en herfs. Blomme in koppe gerangskik (die radiale geel-sulfied, die van die skyf bruin, fluweelagtig, soms almal geel, selde wit), omring deur 'n koevert met lineêre binneblaaie, die buitenste in die vorm van growwe hare. Poppie wat bestaan ​​uit baie klein skubbe en 2-3 hare. Blare radikaal, langwerpig-spatelagtig, cauline langwerpig-lansetvormig, getand en aan die bokant lineêr en byna geheel. Eenjarige plant, tot 1 m lank, kroes, vertakte stam.
Trachelium caeruleum L. Spesies inheems in Suid -Europa. Dit blom in die somer en herfs. Blomme in groot getalle, klein, blou-violet, effens geurig (eiervormig-lansetvormige kroonblare met 'n stomp punt, ver, silindriese kelkblare, sonder aanhangsel, uitoefeningstyl), in digte stertvormige, eindpunt. Blare ovaal tot ellipties, met skerp punte, dubbel getand, 7-8 cm lank, kort blaarvormig, onbehaard. Kruidagtige plant, ongeveer 1 m lank, met 'n regop stam, ryk vertak na bo, onbehaard, dig blaaragtig, rooierig.
Gedroogde lourierblaar (1) gebruik in voedsel as 'n spesery of as voorbereiding van resepte in volksgeneeskunde. 3 (Is) Botter (of pomade) van
min) Tulichina (Daphne mezereum). 11 (Botreg)
-opgestaan ​​het Leandru (Nerium oleander). 12 (Botreg)
-klein Popilnic (Asarum europaem). 13 (Botreg)
-wild Wilger (Elaeagnus angustifolia).
spier Moegheid vergesel van spierpyn, wat ontstaan ​​as gevolg van spesiale fisieke inspanning. 3 (Is)
geel Aansteeklik-aansteeklike siekte kom wydverspreid voor in Afrika en Suid-Amerika deur dipterane. 4 (Is)
pappatacci (of vir drie dae) Aansteeklike epidermale siekte, virale, wat deur die insek in Suid -Europa versprei word Phlebotomus pappatasii. 5 (Is)
-de tuin) Klein struik met 'n halfhoutagtige, geurige stingel met lansetvormige blare, blou, pers, selde wit blomme, inheems in Suid-Europa, verbou as 'n sierplant en (vir sy blare) medisinale Si: rou, salie (Salvia officinalis). 2 (Bot reg chic
-veld of velde, salie,
-wild) Jale (Salvia pratensis). 3 (Sjiek
-lijm Eerlik (Glutineuse salie). 7 (Bot rar ic)
-wit Kruidagtige heuningplant van die Malvaceae -familie, met reguit stam, gelobde blare, roosblomme En: (reg) ghilie, malva, heuwel-lipstiffie (Thuringian Lavatera).
ypresi a n, -ă s.n., adj. (geol.) 1 s.n. Boonste verdieping van die Paleoseen in Sentraal- en Suid -Europa. 2 adj. Wat behoort aan die ypresiaan, spesifiek aan die ypresiaan wat na hierdie tydperk verwys. 3 s.n. Reeks Ieper -geologiese lae. • sil. -si-an. pl. -ieni, -iene. / & ltfr. ypresien vgl nm. pr. Ypres, stad in België.
daardie elk van die tale wat deel uitmaak van die familie van tale wat deur sommige mense in Asië en Suidoos -Europa gepraat word. 2) (oor mense of bevolkings) Wie praat 'n taal van hierdie familie./&ltgerm. Turks
ce = familie van Altaïese tale (Turks, Tataars) wat uit Suidoos-Europa tot Siberië en China gepraat word. (& lt Turks + -ic)
PERTILE, Aureliano (1885-1952), Italiaanse tenoor. Opmerklike beheer van die emissie, soepelheid van die nuanses, skerp klank, ekspressiewe krag, musikale strengheid. Liries-dramatiese tenoorrepertorium. Loopbaan in Suid -Amerika en Europa (Scala in Milaan). Absolute première van werke ("Nero" deur Boito). Talle opnames (1923-1943 kompleet met "Aida", "Trubadurul", "Carmen").
DEKKING DIT., CHIPAROȘI, fam. Cupressaceae. Geslag inheems in Suidoos -Europa, Noord -Amerika en Mexiko, Suidoos -China, ongeveer 15 soorte bome en struike met 'n piramidale kroon, baie dig, smal, donkergroen, sirkelvormige wingerdstokke, of in 4 rande. Blare skubberig, skerp, aanhoudend, homogeen, ellipties, bedek alle takke. Blomme klein, eenslagtig-eensoë. Kegels met 'n deursnee van ongeveer 3 cm, bruingrys, houtagtig, bolvormig of eiervormig, hoekige skubbe, skildvormig met 'n klein doring. Rooi-donkerbruin sade.
Cristiana Algemene voorname in ons tyd, Christen en Christen reproduseer die naam pers. lat. Christiánus, Christiána, oorspronklik byvoeglike naamwoorde afgelei van Christus, waardeur die volgelinge van die nuwe godsdiens aangestel is. naam Christus (uit die vb. chriein "Om te salf") is van Griekse oorsprong en verskyn in Septuaginta as 'n vertaling van die term Hebreeus. mashi'ha "Gesalf", ook in Roemeens bekend as Messias. Aangewys deur Jesus gesê Messias, In Grieks is die presiese waarde van die elemente van hierdie uitdrukking onbekend, die Messias, wat deur Christus vertaal is, as die tweede eienaam van Jesus beskou en as sodanig gebruik. Vorm Christus, wat deur die Romeine oorgeneem is, sal die basis vir die afleiding daarvan wees christianus (parallel gr. christianos, geleen by die Slawiese Roma. Christen vervolg die Latynse vorm), 'n woord wat die eerste keer waarskynlik omstreeks 43 nC in Antiochië gebruik is en slegs drie keer in die tekste getuig N.T. In die Latynse inskripsies uit die 15de eeu. 3-4, christianus dit was 'n algemene woord wat die naam van die persoon óf vervang het óf daarmee gepaard gegaan het. Aanvanklik geheim as gevolg van godsdienstige vervolging, Christen dit verskyn later met die waarde van 'n kenmerkende persoonlike naam, toe die Christendom die amptelike godsdiens geword het, in die tyd van Konstantyn die Grote, het dit reeds 'n ryk naamopname gekristalliseer. Uiteindelik homself Christus Dit word selde in Wes -Europa gebruik as 'n algemene persoonlike naam (maar hier verskyn Jesus, algemeen in Spanje, in die vorm Jesús) maar redelik gereeld in Suidoos-Europa (bv. Christus). In Roemeens, Christen is 'n ou voornaam, die vorms waaronder dit in die eerste dokumente verskyn, is waarskynlik van Latynse oorsprong, maar onder die Slawiese invloed aangepas ten opsigte van die behandeling van die medeklinker -R-.Die menigte afgeleides, die hoë frekwensie en die teenwoordigheid in toponiem is bewys van die oudheid en verspreiding van die naam op ons gebied. Hier is 'n paar vorms wat Roemeniërs in die verlede gebruik het vir die huidige Cristiana en Cristiana (skynheilig. gereeld kristal), van gekweekte oorsprong: cirstian (getuienis in 1389 tot 1500, in die dokumente van Wallachia verskyn nege persone met hierdie naam uit verskillende sosiale agtergronde), Cîrstiana (in 'n daad van 1500) Cărstea, Crăstea, Cîrstea, Crîstea dit is soms slegs grafiese vorms daarvan kristal (getuig van 1415 en ingedien dokumente van tot 1500 deur 11 mense) Christus, Hristan - Slawiese vorme van Griekse oorsprong Cristache, Cristel, Cîrstici, Cârstilă, Cîrstocea, Rist, Rist, Ristel, Rist en so aan L Engl. Christiane, fr. Christen, Chrétien, Christiane, Christiane, Dit. Cristiana, Cristiana, magh. Krisztian, Keresztely, bg., rus., scr. Christen, Hristiana en so aan ☐ Die digter Johann Christian Friedrich Hölderlin, die Deense skrywer Hans Christian Andersen, die Noorse komponis Christian Sinding en so aan
Onskuldig Voornaam wat min gebruik word in ons land, Onskuldig gee op 'n kultus wyse die naam pers. lat. Onskuldig, getuig in die Latynse bronne van die Christelike era. Die betekenis van die naam is vandag nog duidelik vir sprekers van Romaanse tale wat geskep is op grond van adj. lat. onskuldig, onskuldig (Neologismes behoort aan dieselfde familie onskuldig, onskuldig), 'n afgeleide van die werkwoord Nocera "Om skade te doen" (vandaar skadelik, skadelik), die persoonlike naam het die betekenis "onskuldig, suiwer, openhartig" (vir die Christelike betekenis van die naam is dit interessant om te onthou dat die kerk die heiliges vier Onskuldig, martelare - kinders vermoor deur koning Herodes, in Bethlehem). Gaan die heilige onomastiek binne en word 'n kalender, Innocentius dit versprei in Europa, omdat dit meer gereeld in die weste voorkom, maar die naam is redelik skaars in Suidoos-Europa (hier verskyn die vorm gr. Onskuldig). Onskuldig dit is 'n rariteit in die afgelope eeue vir Roemeniërs (in die Moldawiese dokumente uit die tyd van Stefanus die Grote verskyn dit slegs een keer, as die naam van 'n monnik) sowel as Onskuldig, fem. onskuldig (Die voorkoms van hierdie vorms in Transsilvanië kan ook gekoppel word aan die Latyns-Katolieke invloed). Dit. Onskuldig, sp. Onskuldig, kiem. Onskuldig, magh. Onskuldig, In wat, Onskuld, bg., rus. Onskuldig(en), ser. Onskuldig, Onskuldig en so aan ☐ In die geskiedenis van die Rooms -Katolieke Kerk is die naam deur 'n groot aantal pouse gedra. Onder hulle noem ons Onskuldig III (1198 - 1216), die inisieerder van die Vierde Kruistog (waarna die Oos -Latynse Ryk gestig is deur die verowering van Bisantium, 1204-1261) en die inisieerder van die Inkwisisie. skriba Onskuldige Klein Kleintjie. ☐ Onskuldig X, beroemde skildery deur Yelásquez.
Sidonia Moderne vroulike voornaam wat deur die kultus ontleen is aan Westerse onomastiek, Sidonia dit word deur spesialiste anders geïnterpreteer. 'N Eerste hipotese sien in hierdie naam 'n skepping van Christelike onomastiek gebaseer op subst. gr. sidón 'Doek, laken', ter herinnering aan die doek waarin Jesus toegedraai was vir die begrafnis. Die etimologie lyk om baie redes wat ons nie bespreek nie, oortuigend, afgesien van die een oor die verspreiding van die naam volgens die voorgestelde etimologie, behoort die persoonlike naam 'n Griekse skepping te wees, soos verduidelik dan die totale afwesigheid van die naam uit Suidoos-Europa (Grieke, Slawiërs, Roemeniërs, ens.). Sidonia dit word beslis in Wes -Europa geskep, en die enigste aanvaarbare basis is die naam pers. Sidonius, getuig in die Griekse en Latynse bronne van die eerste eeue van ons era. Vorm gr. Sidoniërs verskyn in die werke van die ateïstiese skrywer en filosoof Lucianus van Samosata, ongeveer 125 - ongeveer 192 (die naam is gedra deur 'n sofist uit Athene). Aangesien dieselfde woord deur die Grieke met byvoeglike waarde gebruik is, Sidonius dit is oorspronklik 'n bynaam wat die plaaslike oorsprong van die draer aandui, "van Sidon" (antieke Fenisiese vesting, bekend sedert die millennium. 2 vC). Onder ander draers van die naam, val dit op Caius Solius Apollinarius Sidonius, biskop van Averna (vandag Clermont -Ferrand, Frankryk) en skrywer wat tussen ongeveer 431 - 487 geleef het, die biskop word geheilig, die naam Sidonius sodoende die Christelike naam en kalender in. Alhoewel Sidonia nie in ouer bronne verskyn nie, is dit gewoonlik sy vroulike korrespondent Sidonius (in die vorm in Frans gehou Sidain, Sedaine of Saën, - laasgenoemde is gewild). Sekerlik in die Renaissance, Sidonia is weer in gebruik geneem as die naam van Dido, die heldin Aeneis (maar die etimologie is dieselfde). ☐ ds. Sidonie, kiem. Sidonie, Dit. Sidonia, magh. Szidonia en so aan ☐ Die Franse skrywer Sidonie-Gabrielle Colette.
SNEEU [nevö], Ginette (1919-1949), Franse violis. Wonder-kind. Toere in Europa, Suid -Amerika, Kanada en die VSA Ongelooflike presisie, gesogte uitdrukking, sensitiwiteit, konstante spanning tussen respek vir die styl van die werke en interpretatiewe opregtheid. Klassieke en romantiese konsertrepertorium. Hy is dood in 'n vliegtuigongeluk.
Dianthus carthusianorum L., «Anjers». Meerjarig. Oorspronklik uit Suid- en Sentraal -Europa, Klein -Asië. Dit blom in die somer en herfs. Blomme (kelk met bruin, onbeweeglike skubbe, die buitenste smaller en effens korter as die binneste) pers, ongeveer 6 in hoofstukke gerangskik. Stingelblare wyer as die wortels, lineêr, met vaginas 'n paar keer langer as die breedte van die blaar. Kruidagtige plant, harige stam, 15-30 cm lank.
maandeliks DIT., TOT DIE VLUG, fam. Kruisbome. Geslag inheems in Suid- en Sentraal-Europa, 2-3 spesies, kruidagtig, meerjarig of tweejaarliks. Blomme (4 kelkblare, 4 lang hoefdiere, 6 meeldrade) groot, stingelvormig, pers-violet of wit, hermafrodities, aktinomorf, gerangskik in rasse. Vrugte, silika tot 5 cm lank, saamgeperste, plat, ellipties of langwerpig, deursigtig, met die oorblywende styl bo-op. Blare is dikwels groot, hartvormig.
Cristof Nie baie algemeen in ons huidige onomastiek nie, Cristofór stem ooreen met die naam pers. Christophorós, Laat Grieks en spesifiek Christelike vorming uit Christus (→ Cristiana) en -mag "Draer" (→ Nichifor). Die verklaring van die naam van 'n martelaar is interessant in anekdoties en betekenisvol in terme van die 'dokumentêre waarde' van hagiografiese legendes Christophoros, wat die kind Jesus op sy skouers sou gedra het, wat ten minste onmoontlik is omdat die betrokke persoon tydens die bewind van keiser Decius in die middel van die eeu gemartel is. 3. Simbool van die nuwe geloof (in die sin van "draer van geloof in Christus"), Cristof was algemeen in Middeleeuse Europa (in die suide van Frankryk begin die naam in dokumente vanaf 1080 verskyn) as gevolg van die martelaarskultus wat die kerk sedert die eeu begunstig het. 4. Die gewildheid wat die naam op 'n tyd geniet het, hou ook nou verband met die beskermheersfeer van die heilige, wat matrose, vlotters, pelgrims, ensovoorts insluit, gewoonlik almal wat oor land of water gereis het. En waarskynlik is diegene wat hom gekies het, ook beïnvloed deur hierdie oortuigings Cristof as die voornaam van die beroemde Genoese navigator Columbus. In ons onomastiek vervang die huidige vorm van Westerse oorsprong die ouer Hristofór, waarskynlik van neo-Griekse invloed. ☐ ds. Christophe, kiem. Kristof, Dit. Cristoforo, sp. Cristobal, magh. Kristof, bg., rus. Christopher en so aan
ve 'N Familie van tale van Indo-Europese oorsprong, gepraat deur die Slawiërs (2) in Sentraal- en Oos -Europa. 11-12 sf, a (Is)
algemene Slawiese taal (1) voordat dit in tale en dialekte verdeel word. 13-14 sf, a (Is) oud
ou kerk, taal (oud)
ingewikkeld Die taal van die Slawiërs (2) uit die ooste van die Balkan -skiereiland, gestig as literêre taal in die tweede helfte van die negende eeu Si: (asr) Slawiese, Paleo-Slawiese taal, (nob) Ou Sloweense taal. 15 sf (Prys)
STALIN, (Djugașvili), Iosif Vissarionovici (1879-1953), Sowjet-politikus. Kommunisties. Sekretaris -generaal van die C.C. aan die P.C.U.S. (1922-1953), voorsitter van die Ministerraad (1941-1953) voorsitter van die Komitee vir Staatsbeskerming en opperbevelvoerder van die gewapende magte van die UR.S.S. (1941-1945). Hy het gelei deur diktatoriale metodes en sy politieke teenstanders uitgeskakel (Trotsky, Zinovjev, Kamenev, Boekarin, ens.). Dit het die gedwonge kollektivisering van die landbou, die vinnige industrialisering van die land en die vyfjaarplanne bekendgestel. Die inisieerder van 'n bloedige "suiwering", waartydens hy die leiding van die leër uitgeskakel het deur die militêre elite uit te skakel ("Groot Terreur", 1936-1938). Hy het 'n nie-aggressiewe ooreenkoms met Hitler aangegaan waardeur die U.R.S.S. en Duitsland het sy belangstellingsgebiede in Sentraal- en Oos- en Suidoos-Europa afgebaken. In die Tweede Wêreldoorlog, op grond van die patriotisme van die Russiese volk en die vaardige bestuur van betrekkinge met Westerse bondgenote, het hy die belangrikste begunstigde geword van die brand, wat gelei het tot die uitbreiding van sy invloedsfeer en implisiet die sosialistiese stelsel in die lande. Oos -Europa. Na die oorlog bereik die kultus van sy persoonlikheid ondenkbare hoogtes, vergesel van 'n nuwe golf van onderdrukking in die U.R.S.S. en Oos -Europese lande.
Petrus Een van die mees algemene en wydverspreide voorname, Petrus dit is 'n skepping wat geskik is vir Christelike onomastiek. Soos dit in die Evangelietekste verskyn, was die oorspronklike naam van die apostel → Simon (Heb. Shimeon) en dit is Jesus self wat sal besluit om sy naam te verander: 'U is Simon, die seun van Lona, u sal geroep word Kefa". Van Aramees oorsprong, kepha is 'n algemene woord wat "klip, rots, rots" beteken (sinoniem met gr. petra). Die rede vir die vertaling van die Aramese naam is redelik duidelik: die skrywer het dit goed geweet Kepha dit was 'n algemene woord en die ding blyk nog duideliker uit die Bybelse teks, basies 'n motivering vir die naamsverandering: "jy is Petrus (gr. Petros, aram. Kepha) en op hierdie klip (gr. Petra, aram. kepha), Sal ek my kerk bou ". Hier is dus die meganisme waarmee 'n gewone woord 'n persoonlike naam kan word (gr. petros dit is nie as 'n eienaam gebruik nie). Dit verskyn in Latyn Petrus, 'n aanpassing van gr. Petros (lat. Petra, word in rom. Klip, is 'n ou Griekse lening) wat goed getuig van die Latynse Christelike epigrafie, Petrus is die basis van Wes-Europese vorms, waar die naam in die Middeleeue gewild geword het (byvoorbeeld in Suid-Frankryk is dit een van die 6 mees algemene doopname in die 9de-14de eeu in Dresden, in die 14de eeu, Peter was die derde doopnaam, gereeld, na Johannes en Nikolaus). In Oos -Europa (ons verwys na die suidelike of oostelike Slawiërs en die Roemeniërs) word die Griekse vorm voortgesit. So gewild soos elders, verduidelik die kultus van "St. Peter" die frekwensie van die Roemeense naam ('n statistiek wat die afgelope honderd jaar in 'n nie baie groot gebied gemaak is nie, en plaas dit gereeld op die sesde plek), maar beslis dat Christelike elemente is geënt op ouer heidense spore, bewaar tot vandag toe, wat die gewildheid van die naam baie bevoordeel het. As apostel beskou as die beskermheilige van vissers (Simon-Peter was 'n visserman), is die apostel ook die beskermheilige van wolwe, waarmee ou en interessante oortuigings en magiese gebruike behoue ​​gebly het. Die "Lent of the Grave" of die dag van sy geboorte (eintlik die dood van die apostel, deur die kerk beskou as die "hemelse geboorte") is met groot sorg gehou sodat die "Beautiful" (of Ieles) nie sou beroof nie hulle verstand en berou oor hul liggame, want sodat mense nie aan siektes, hongersnode, klippe, ens. Die oudheid (dokumentêre getuienisse begin vanaf die 14de eeu), die hoë frekwensie en die verspreiding van die naam in alle Roemeense streke het gelei tot die voorkoms van talle afgeleides en variante, wat saam met die geleende vorms 'n ryk onomastiese familie vorm ('n groot 'n deel van die vorms wat ons aanhaal, word vandag nog as 'n voornaam gebruik, en ander kan as 'n familienaam of in toponiem gevind word): Petrus(Dit), Petruc(ingewikkeld), Petrus, Petrușor, Petrushka, Petruţ(ingewikkeld), Truţă, Petran, Petraş, Petraşcu, Petrache, Petrachel, Petros (stemvorm wat dan vir die nominatief gebruik word), Petrea, Petric(ingewikkeld), Petrican, Petriceico, Petricel, Petrila (vandaar die toponiem Petrila), Petriman, Petrine, Petriș, Petrisor, Vier, Patran, Patrasco, Patrascan, Pătrăuș, Pătruţ, pennies, Pensioen, Petia, Petis, Sinkroniseer (en die gewilde naam van die vakansie wat uit Latyn geërf kan word) fem. Petra, Petros, Petrina, Die vierkant en so aan L Engl. Petrus, fr. Pierre (met talle afgeleides: Perret, Perrin, Perron, Papegaai en Pierrot ens.), kiem. Petrus en Petrus (skynheiligheid. Kuil, Pitter, ook in Engels gebruik), dit. Pietro (kom ook voor in verbindings soos Pietrangeli), Nederlands. Peeter, hawe., sp. Pedro, magh. Petrus, Petö, Bottels, bg. Petar, Petros, Petra, rus. Piotr, Petra, skr. Petar, ucr. Petrus, arm. Bedri en so aan ☐ Die naam Petrus is gedra deur ses here van Moldawië (Peter I Mușat, 1374-1392, Peter II, Peter Aron, Peter Rareș, Peter Șchiopul, Petru Cazacul) en twee here van Wallachia (Petrul cel Tînăr, Petru Cercel), die Transsylvaniese Verligting Petru Maior, apteker Peter Poni, storieverteller Petre Ispirescu onder die buitelanders wat ons onthou Peter ek (Petrus die Grote), tsaar (1682 -1721) en keiser van Rusland (1721 - 1725), sterrekundige Pierre Simon Laplace, Pierre Curie, skrywers Pierre Ronsard, Pedro Calderon de la Barca, Pierre Corneille, Pierre Carlet de Chamblain de Marivaux, Pierre Augustin Caron de Beaumarchais, komponiste Piotr Ilici Tchaikovsky, Pietro Mascagni, beeldend Piero della Francesca, beide Pieter Brueghel, Peter Paul Rubens en so aan ☐ Uit die literêre en musikale skepping noem ons die werk Petru Rareș deur E. Caudella, die roman Peter ek van 'n. Tolstoy, die bekende karakter van die roman Oorlog en vrede deur Lev Tolstoy, Pierre Bezuhov, die held van A. von Chamisso se fantasieverhaal, Die buitengewone verhaal van Peter Schlemihl en so aan
gevul Rissies (2) gevul met maalvleis en rys. 4 (Is) Meel van
op (of, selde oor) wond Om die situasie nog erger te maak. 6 (Pfm îe) Om iemand mee te gee
op die neus Om te verhard. 7 (Pfm îe) Om so vinnig as
-de-Caiene Rissies (1), verskeidenheid Capsicum frutescens. 10 (Botreg)
-Boekarest Bokhoring (Capsicum longum). 11 (Ek sien)
-Cherry Rissies (1), verskeidenheid Capsicum cerasiforme. 12 (Ek sien)
-vattig Rissies (1), verskeidenheid Capsicum grossum. 13 (Botreg)
-wild Wilde basiliekruid (Galinsoga parviflora). 14 (Botreg)
die padda rooi larwe (Polygonum persicaria). 15 (Botreg)
die vark Dintele-dracului (Polygonum hidropiper) 16 (Fam îe) Om skerp te wees
vasberade Voornaam is nie baie algemeen in hedendaagse Roemeense onomastiek nie, vasberade gee 'n ou Hebreeuse Bybelse naam weer 'Adam. Naam, volgens die Bybelse mite, van die eerste mens, geskep deur God uit klei, "na sy beeld en gelykenis", Heb. 'Adam het gelei tot ernstige etimologiese geskille; die voorgestelde oplossings om die oorsprong en betekenis daarvan te verduidelik, is baie en verskillend. Een van die oudste verduidelikings, selfs voorgestel in Genesis, bring die naam pers. die ebr. 'Ādhāmah "Grond, aarde", afgelei van die verbale radikaal 'Dm "Om rooi, rooi-bruin te wees." Alhoewel hierdie etimologie deur baie geleerdes verwerp is, is dit interessant om daarop te let dat die mens in baie tale 'gebore uit die aarde' genoem word (in Atharva Veda daar word gesê: "julle wat aarde is, ek het julle in die grond gesit", en in Chinese begrafnisplegtighede is dit tradisioneel die uitdrukking "vlees en bene om na die aarde terug te keer"), die betekenis van "rooi aarde" is beslis korrek in verduidelik die naam van 'n nedersetting aan die oewer van die Jordaan, 'Adam (vandag Vertel addamije), heeltemal identies aan die persoonlike naam. 'N Ander voorgestelde etimologie begin uit Hebreeus. 'Adham, wat die menslike spesie in die algemeen of die mens in die besonder aangedui het (uitsonderlik het die woord ook "mens" beteken). Ander etimologiese pogings gebruik Adām se verduideliking in Ethiopies (deur 'n woord te benader wat beteken "om mooi te wees"), Arabies (gebaseer op 'n woord wat beteken "om te verenig, om gesellig te wees") of Assiries (adamu "te maak, te produseer "). As 'n nuuskierigheid noem ons ook die simboliese verduideliking van die naam vasberade, beskou as 'n akroniem in cuv. gr. Anatole "opgestaan", Disir "Sonsondergang", arkties "Noord" en Mesembria "Suid" (dit is hoe die naam geïnterpreteer word Die reël van Matei Basarab). Wydverspreid in Europa is Adam baie meer algemeen onder Katolieke as Ortodokse (meer algemeen onder Masedoniërs en Wit -Russe, waarskynlik ook onder Katolieke invloed). Ons het deur 'n Slawiese tussenganger gekom, redelik oud, maar skaars en met min afgeleides (Adămuț, Adămuș, Adamachi), Adam het 'n interessante teenwoordigheid in Roemeense folklore: in uitdrukkings ("Sedert wanneer met ou Adam", "Iaca en Adam", "Om 'n nasie te wees na Adam", "van Adam Babadam" ens.), in raaisels ("Wie by die dood het hy in die moederskoot gekom? "sinspeel op die Bybelse oorsprong van Adam), in liedere, trougesange, betowerings, Italiaans, Spaans en Frans ook gevorm as 'n persoonlike naam.: via sancti Iacobi sp.: camino de Santiago fr. : chemin de Saint-Jacques ens.). Heeltemal anders as die algemene Europese vorm Adam. Adam en sp. Adam. □ Die mite van Adam verskyn sedert die twintigste eeu in die sekulêre literatuur as 'n simbool van die oorsprong van die mensdom en van die Edeniese tydperk in die Joodse mitologie (identies aan die Grieks-Romeinse "goue era"). 12 in Anglo-Normandiese drama Repraesentatio Adae. Die Armeense gedig van patriarg Arakhel van Siunik dateer uit 1300, Adam se boek. Oor die algemeen verteenwoordig Adam in die literatuur van die Middeleeue die tipe mens wat sondig, van die een wat aan dwaling blootgestel is. Begin met sek. 17 kry die karakter nuwe betekenisse, wat die een verteenwoordig wat besluit om sy kwaad aan te neem en die oneindigheid van toekomstige lyding aanvaar (soos Adam de Giovanbattista Andreini, van 1613). a vasberade vry en bewustelik skep John Milton in Paradys verlore, 'n laaste belangrike voorkoms van die karakter wat die een is Die tragedie van die mens, deur Imre Madách, as 'n simbool van die geestelike lewe van die mensdom.
Magdalena Vroulike voornaam algemeen en wydverspreid in Europa, Magdalena is oorspronklik 'n bynaam (waarskynlik van Griekse vorming) van een van die heldinne van die Bybelse legende. Vorm gr. van N.T. Mariahe, kalumene Magdalena is in Latyn weergegee deur Mary quae vocatur Magdalene, wat beteken "Maria, wat Magdalena genoem word" of "Maria, genaamd Magdalena". Die bynaam, wat die plaaslike oorsprong van die draer aandui, beteken oorspronklik "van Magdala"- vissersdorpie, in Galilea, vandag genoem El-Megdel in Arabies en Amandel in Hebreeus is die betekenis van die toponiem duidelik, aangesien dit ooreenstem met subst. amandel "Toring, kasteel". Onafhanklik gebruik en 'n kalendernaam geword, Magdalena dit versprei eers na Wes -Europa na die sek. 13. Volgens 'n gebruik wat in ons land bekend is, word die maand Julie in die suide van Frankryk gewild genoem mes de la Madalena sau Madarena (ook in verband met Julie en Magdalena, is ook 'n Roemeense naam van appelkose - in die Apuseni -berge - bekers). Van Grieks, deur Slawiese tussenganger, bereik die naam Roemeniërs, wat sedert 1488 in die dokumente van Wallachia getuig is ("The Musa from Corbi was a non Magdalena"). Namate die frekwensie toeneem, verskyn 'n aantal vorms en afgeleides, wat almal vandag nog gebruik word (Măgrușca, Măgduța, Madalina, Madaluta) en selfs manlike korrespondente (Magdalena, Madalina, Măgduț). Die algemeenste skynheiligheid vandag is sonder twyfel Magda, soms ook as 'n onafhanklike voornaam gebruik Madalina of Madalina. Hulle is van onlangse westerse oorsprong Madlen (fr. Madeleine), of madeleine en Marilena, bestaande uit nie Verhoog en Elena, soos dit wil lyk, maar van Groot(en Magda)lena, kalender naam. L Engl. Magdalena, Magdelen, fr. Madeleine, kiem. Magdelena, Dit. Maddalena, magh. Magdolna, Magdalena, bg., rus. Magdalena. Digter Magda Isanos, die Franse skrywer Madeleine de Scudery en so aan
ja e -ja e s.n. Moderne dans van Suid -Amerikaanse oorsprong wat gekenmerk word deur ritmiese bewegings van die hele liggaam, wat deur die Franse aan Europa bekendgestel is. ♦ Lied waarna hierdie dans uitgevoer word. • / & ltfr. ja-ja.
PITA, gom, s.f. Brood van ronde of ovaalvorm, effens verhoog of plat, gewoonlik van ongesuurde deeg, gemaak van meel van verskillende graankosse. Die gom is spesifiek vir Oosterse lande, die bekendste pita, 'n deeg van gesuurde deeg gemaak van koringmeel, word gewoonlik gesplete gebruik en dan soos 'n beursie gevul Chapa [pr. ciapati] en suiwer is spesifiek Indiese gom tortilla [pr. tortilla] is die pasta van Suid -Amerikaanse lande, hoofsaaklik gemaak van mielies, in spesiale vorms op die kookplaat in Europa gepars en gebak, die bekendste is focaccia Italiaans, gemaak van pizza of brooddeeg, reghoekig of rond uit die Skandinawiese lande knäckebrot, 'n stok volkoringmeel of rogmeel, swart, droog en knapperig.
e) m. en f. Persoon wat deel uitmaak van die groot groep verwante mense in Europa, verdeel in drie takke: oostelik (Russe, Oekraïners, Wit -Russe), westelike (Pole, Tsjeggies, Slowake, ens.) En suidelike (Bulgare, Serwiërs, Kroate, Slowenië) ens. ). / & ltfr. verheerlik
Tamara Moderne vroulike voornaam waarvan die teenwoordigheid in ons huidige onomastiek waarskynlik verklaar word deur die invloed van literatuur, Tamára dit is oorspronklik 'n ou persoonlike Hebreeuse naam. Gebaseer op subst. tamar "Palmboom", die Hebreeuse naam word ook gevind met toponome waarde, wat 'n rivier en 'n ou vesting in die suide van Kanaän aandui (vandag, in Arabies In, el-arus). Gespeel in Grieks deur Thamara, is die ou Bybelse naam wydverspreid in Europa, maar die dokumentêre voorkoms daarvan is uiters skaars. Dit is interessant dat die twee mense met hierdie naam wat tot dusver in die laat dokumente getuig is, mans is. ☐ Bg., Rus. Tamara, magh. Tamara. ☐ In die moderne tyd is die gewildheid van die naam ook te danke aan die pragtige Georgiese prinses in die beroemde gedig demoon van M.I. Lermontov.
Gregory Gereeld en wydverspreid onder Roemeniërs, Grigóre gee die naam pers. gr. Gregoriaans. Onbekend in die oudheid, dit is 'n nuwer skepping van Griekse onomastiek (die meeste getuienisse verskyn in die bekende Leksikon van Suidas, waarskynlik in die art. 10). Die betekenis daarvan Gregory dit was duidelik vir die postklassiese Griekse wêreld, wat vb. Gregoriaans "Ek is heeltemal wakker," egregora "Ek het wakker geword, ek is wakker" die byvoeglike naamwoordvorm van die naam het dus die betekenis "wakker", hetsy in die konkrete sin van "ontwaak uit die slaap", of in die figuurlike, "met 'n wakker gemoed, aktief" (neogr. Gregoriaans "Vinnig, vinnig"). Saam met die betrokke vorm verskyn dit ook in laat -Grieks Gregoras, fem. Gregoria en selfs Gligóris. Ook getuig in die Latynse epigrafie in die vorm Gregoriaans (dan selfs Glegorius), verskyn die naam as 'n van in die keiserlike era of as 'n onafhanklike naam wat deur slawe en vrymanne gedra word. Beroemd gemaak in die Christelike wêreld in die eerste eeue van ons era deur enkele prominente persoonlikhede van die Griekse of Romeinse kerk, dring deur in die heilige onomastiek en word 'n kalender, Gregory dit versprei beide in Wes- en Oos -Europa. Die naam word sedert 'n baie ou tyd getoon in die Oosterse (Russies en Oekraïens) en suidelike (Bulgaars en Serbo-Kroaties) Slawiese tale: in Galicië, 'n prins wat aan die begin van die eeu gebore is. 11 het hierdie naam gedra, en scr. Grguries getuig in 1222, Gregory om 1275 ens. Deur hierdie tale het die Griekse naam na Roemenië versprei. Benewens dokumentêre bewyse, bring bewyse van die oudheid van die naam ook die verskillende opvattings en gewilde vakansiedae mee Gregory. Die gewilde interpretasie van die naam van een van die heiliges wat deur die kerk gevier is, is ook interessant, Gregorius die Teoloog, gerespekteer uit vrees vir holografie - teoloog naby was kreupel by die sogenaamde fees Trisfetiet ("Drie heiliges", Vasile, Grigore en Ion, bekend aan ons en as "drie hiërarge" word 'n aantal gebruike toegepas wat verband hou met die vrees vir wolwe, en in sommige algemene opvattings, Gregorius die Teoloog, voormalige aartsbiskop van Konstantinopel, hy is 'n eenvoudige herder. As ons die bekende gesegde 'wil, wil nie, drink Gregory aghiazma' byvoeg, besef ons hoe diep die naam deur die gewilde onomastiek geraak het en hoe algemeen dit baie eeue gelede was (selfs in die moderne era, in terme van frekwensie, Gregory is volgens sommige statistieke op die agtste plek onder manlike voorname). In die dokumente van Wallachia is die oudste getuienis van die naam waarskynlik die vorm adj. lek, van Liga (in 1385 word 'n deel van die landgoed van die dorp Tismana in Gorj genoem "ligace "). Vorms Gligor en Gliga dit verskyn later, in 1494. In die Moldawiese dokumente uit die tyd van Stefanus die Grote verskyn dit Gligor, Grigor, Grigoraș. Soos met ander algemene name, sy familie Gregory dit is baie ryk aan afgeleides, hipochoristiek en variante, waarvan baie bekend is as vanne of as onafhanklike voorname gebruik word. Hier is slegs 'n paar daarvan: Grigoran, Goran, Grigoraș, Goraș, Grigorescu, Gorașcu, Grigorcea, Gorcea, Grigoriță, Grigoruță, Grig, Grigu(Dit), Griguță, Guţă, Griguș, Gligor, Gligoran, Gligoraș, Gligoruță, Gliga, Gligu(Dit), Liga, Fout, Maretak, Bokwiet, Hrițco, Hrihul, Ghergheli, Gurgur, Gurgă, Gurgu, Gurguță en so aan Vroulike vorme is uiters skaars, hierdie gebrek word in sommige streke vervang deur 'n nuwe formasie, Grigorina. 'N Onlangse lening uit die weste is skynheiligheid Grig. Vorm Gregoriaans dit is die resultaat van die latinisering van ons ou name, wat eers in Transsylvanië beoefen is en in die eerste helfte van die vorige eeu begin is. ☐ Alb. Griguri, Ligor, Golio, engl. Gregory, fr. Gregory, kiem. Gregor, poort., sp., dit. Gregorio, Mag.: Gergely, Gergö, bg. Grigory (met baie hipochoristiek en afgeleides wat ook in ons land voorkom), Russies. Gregory, ucr. Hryhir, Hrihorü, scr. Grgur, Grigorii en so aan ☐ Die heersers Grigore Alexandru Ghica en Grigore Dimitrie Ghica, 'n outlaw uit die art. 17 Gligor Pintea of Pintea Viteazul, bekende balladeheld. Onder wetenskaplikes, kunstenaars, skrywers: Grigore Tocilescu, Grigore Antipa, Grigore Ureche, Grigore Alexandrescu onder buitelanders, afgesien van baie pouse wat hierdie naam gedra het, die natuurkundige Gregor Johan Mendel, Gregory Xenopulos, een van die stigters van die moderne Griekse letterkunde. ☐ In Roemeense letterkunde Gorașcu Haramin is die naam van 'n Sadoviese karakter wat ons ook onthou Grigori Melehov van Op die stil Don deur M. Sholohov.
Armand Manlike voornaam verskyn in ons onomastiek uit die tweede helfte van die vorige eeu, vandag ongewoon, Armand dit is 'n kultuslening uit Wes -Europa. Spesialiste stem saam met die Germaanse oorsprong van die naam en selfs met die feit dat die sekondêre element van die oorspronklike verbinding die radikale is -mann- wie se betekenis was "mens" en later "man, volwassene, man, ens." (woord van Indo-Europese oorsprong uit dieselfde familie as Sanskrit. handmatig- "mens, menslikheid" of v. Sl. Monje waaruit Russies kom. muj "man"). Daar bestaan ​​slegs verskillende menings oor die eerste komponentelement, wat moontlik sou wees draad- of papier- die eerste is gebaseer op die algemene Germaanse woord * harjaz "Army" (verwant aan gr. koiranos "Militêre bevelvoerder"), en die tweede op * harthus, (verwant aan gr. kratis "Sterk, sterk", -Kratos "Krag" - van aristokrasie, demokrasie). In die sek. 7 word in Frankryk getuig Hariman, en later Herm (in die beroemde Gebaarliedere) en selfs Armant, in die suide (-man van die Germaanse naam in Oud -Frans geword -mandaat). Van Frankryk, waar dit baie algemeen voorkom, versprei die naam in Europa, veral in die hedendaagse era. Dit blyk egter dat Armand is bekend (maar nie gebruik nie) sedert die art. 17, die Wallachiese dokumente wat getuig van die bestaan ​​in 1628 van 'n klerk met hierdie naam. ☐ ds. Armand, Harmand, Dit. Armando, fem. Armand en Armandina, bg. Armand en so aan ☐ Armand Duval, die karakter van die bekende Dames met kamelias van Al. Dumas-seun.
Carmen Die mees algemene en gereelde vroulike voornaam, → Maria, hy het 'n vreemde lot gehad in sekere tydperke en in sekere lande. In antieke Spanje was die kultus van Maria baie wydverspreid en het gevolglik 'n spesiale guns van die gelowiges geniet. Verhoog dit is as 'n taboe -woord beskou. Omdat sy uitspraak 'n groot goddeloosheid was, is 'n kompromis aangewend: dit word toegeskryf aan die doop, name van vakansiedae of heiligdomme, wat aan Maria gewy is, het haar indirek opgeroep. Dis hoe hulle ontstaan ​​het Carmen, Consuelo, Mercedes, Nieves, Pilar, grond ens., waarvan die eerste nou verwant is aan die Karmelitiese orde wat in 1156 op die Karmelberg in Palestina gestig is, kom die Karmeliete -monnike, wat deur die Moslems verdryf is, na Europa en verander in 1247 in 'n orde van bedelaars, onder die beskerming geplaas van Maria uit Karmel. Wydverspreid in Spanje rondom die sek. 14, die kultus van Maria (in sp. Maagd of Our Lady of Maria del Carmel of Carmen) verduidelik die voorkoms van die huidige voornaam Carmen, gevorm deur die taboe -naam uit die groep te verwyder Maria del Carmel. Soos ons gesien het, kom die naam van die Karmeliete vandaan Karmel, die naam van 'n bergreeks wat na die Middellandse See daal, ongeveer. 20 km en met hoogtes van hoogstens 552 m. (Vandag genoem Djebel Carmel), was die berg sedert die Neolitiese tyd bewoon. Die milde klimaat van die streek bevoordeel 'n besonder ryk plantegroei wat in die winter bedek is met pragtige blomme; die berg Karmel lyk soos 'n regte tuin, wat ook die betekenis van die pleknaam is: Hebreeus. karamel "tuin". Van Spanje en Portugal versprei die naam na Suid -Italië en Sicilië ('n manlike korrespondent is ook hier geskep. Carmelo) en dan in Spaanse vorm Carmen, in die hele Europa. In ons land, onder die eerste name wat onlangs ingevoer is, Carmen dit is een van die algemeenste. Benewens die basiese naam, is afgeleides ook bekend Carmelita, Carmelina, Carmencita en so aan ☐ Die bekende kortverhaal van Prosper Merimée het beslis bygedra tot die verspreiding van hierdie naam in Europa, Carmen, op grond waarvan die libretto van die gelyknamige opera deur G. Bizet geskryf is.
argaïes: l. gepraat in die vroeë, antieke tydperk van die Latynse volk. ◊
keiserlik (klassiek, literêr): l. op skrif gebruik deur die opgevoede Romeinse bevolking tydens die Romeinse Ryk. Dit is gevorm volgens 'n lang tradisie en het sy reëls bepaal deur die geskrifte van die beste skrywers van die eerste eeu vC. (Caesar, Ovidius, Horatiu en Virgil) en hy vestig homself as 'n model vir alle Romeinse skrywers van die daaropvolgende eeue. ◊
Christen: l. gepraat tydens die Romeinse Christendom, deur Latynse Christelike skrywers. ◊
vulgêr (gewild): l. tans gepraat deur die Romeinse bevolking (veral onopgevoed), gekenmerk deur 'n vryer evolusie van klanke en vorms en deur affektiewe elemente van woordeskat. Dit is bekend uit inskripsies, uit die geskrifte van gewilde skrywers, uit die getuienisse van ou skrywers (veral grammatikane) en uit die vergelyking van huidige Romaanse tale. ◊
laat: l. gepraat deur die Romeinse bevolking in die tydperk onmiddellik voor die vorming van die Romaanse tale (tot 200 nC). ◊
Middeleeue: l. gebruik in die lande van Wes- en Sentraal -Europa as die taal van openbare en private handelinge en van aanbidding. ◊
kyk: hulp -internasionale taal, wat gebaseer is op die universele transformasie van Latyn. Dit is in 1956 geskep deur aanpassing Dit. aan die vereistes van 'n moderne taal (stilistiese vryheid vir sy sprekers, verryking van woordeskat deur latinisering van moderne terme wat algemeen gebruik word, ens.). ◊
sonder buiging ("Inflectional Latin"): 'n kunsmatige taal wat geskep is deur die grammatika van die Latynse taal tot die maksimum te vereenvoudig.
HISTORIESE JOERNAAL VAN SUID -OOSTE EUROPA [revü istorík dü süd-est öropeén], 'n tydskrif wat in Boekarest gepubliseer is (1914-1946). Dit is gestig en gelei tot 1940 deur Nicolae Iorga, en het artikels en studies gepubliseer oor die geskiedenis van die mense van SE Europa, meestal geskryf deur die direkteur, Nicolae Iorga.
Eleonore Wydverspreid in Europa en redelik algemeen in die moderne era, Eleonore is 'n ou naam van Arabiese oorsprong. Fraseologiese teoforiese naam vertaal deur "Hy dit is my lig ", Ellinor is deel van die lang reeks antroponieme, algemeen in Noord- en Suid -Arabië, waar die element verskyn Hy, naam van die enigste god in die ou Arabiere (in Bybelse Hebreeus, Elohim en Hy- namens pers.). As die meeste name van Semitiese oorsprong wat vandag in Europa gebruik word, deur Grieks en Latyn ingeskryf is (die hoofbron is die Bybel), begin Eleanor uit Spanje versprei (verower deur die Arabiere in 711-718). Deurdring tot die Christelike onomastiek (baie gewild in Wes-Europa was die kultus van koningin Eleanor, 1222-1291, die vrou van Henry III van Engeland), die naam bereik die moderne era en ons word vinnig 'n algemene vroulike voornaam. Saam met die fem vorms. Leonora, Nora en Norina, maskers verskyn ook. sy skoondogter en Norina (wat niks met subst. wolk), waarskynlik Roemeense skeppings. ☐ Engl., Ds. Eleonore, kiem. Eleonor, Lenore, dit., magh., bg., rus. Eleonora. ☐ Literatuur en musiek lewer 'n belangrike bydrae tot die popularisering van die naam: die bekende ballade Lenore deur Gottfried A. Bürger, bruid deur H. Ibsen, reeks ouvertures Leonora van Beethoven ens.
HOOKER [hú: kər], John Lee (1917-2001), Amerikaanse blues-sanger en kitaarspeler. Een van die inisieerders van die genre. Onder die eerstes wat in Europa opgetree het. Hy word gekenmerk deur sy landelike oorsprong en onderskei hom van die Chicago -blues met gesinkopeerde ritmes en 'n harde styl, aangepas by sy elektriese kitaar. Ernstige stem, sterk ritmes, rou woorde, gesing met die aksent en in die slang van die Suide ("Boogie chillen", "Shake it baby", "Let's make it baby").
NEANDERTHAL, vallei in Duitsland (Noordryn-Wesfale), in die stroomgebied van Düssel, afl. van die Ryn. - Die man van
, menslike fossiel tipe, vernoem na die skedel wat (1856) in die vallei ontdek is N., fossieloorblyfsels gevind in Europa, Noord -Afrika en Asië (Palestina). Die Engelse anatoom W. King, gebaseer op die ontdekkings van T.H. Huxley, stel (1864) die naam van Homo neanderthalensis. Die man van N. was kontemporêr met Homo sapiens sapiens uit die Midde -Ooste en Homo sapiens uit Suid -Afrika en China. In Roemenië is fossieloorblyfsels in die grot van Ohaba-Ponor.
Nicolae Een van die mees algemene en wydverspreide Roemeense name, met parallelle in alle Europese tale, Nicolae (Nicoláie) gee 'n ou pers. gr. Nikolaos, wat eeue voor ons era in antieke Griekeland gebruik is, moet ons onder die vroegste bronne waarin die naam getuig word, die werk van die historikus Thucydides (ongeveer 460-396 vC) noem. Nikolaos val in 'n ryk familie verbindings waarvan die eerste element is nik- (vb. nikáo "Om te wen", subst. NIKE "Oorwinning"), die betekenis daarvan verklaar grootliks die guns wat die naam geniet, en implisiet die frekwensie daarvan in Griekse onomastiek. Die ou mense het beslis nie omgegee oor die verband van hierdie antroponieme met die naam van die godin van oorwinning nie, NIKE (in Romeine geïdentifiseer met → VICTORIA) ook nie Nikátor of Nikephóros (Rom. Nichifor) was ook vanne van Zeus. As ons hier noem Nikandr (koning van Sparta, bekend uit die geskiedenis van Herodotus), Nicanor, Níkarhos, Nikódoros, Nikoklés, Nikokrates ens., of aan Nichifor, Nikita, Nikodemus, wat in ons land gebruik word, sal ons die posisie van die element kan besef nik- in Griekse onomastiek (ek het nog 'n reeks weggelaat waarin -nikos is 'n sekondêre element van komposisie, soos in → Andronicus, Calina ens.). Die tweede deel daarvan Nikolaos dit is Laos of leos "Mense" (soos in Leuner). Geslaag in Latyn as Nicolaus, voortgesit in moderne Westerse tale, is die naam deur die Romeine as van gebruik. Met die koms van die Christendom, Nikolaos en Nicolaus is ook gedra deur mense wat die nuwe godsdiens, insluitend 'n biskop van Myra (in die suidweste van Klein -Asië), uit die sek. 4, deur die kerk geheilig, gehul in die aura van legendes en een van die gewildste heiliges van die Middeleeue geword. Die kultus van die biskop van Myra en die Balkanstreek het dieselfde gewildheid geniet, maar die frekwensie van die naam in hierdie deel van Europa kan nie uitsluitlik deur die kerk verklaar word nie. In die gewilde kalender van Roemeniërs, Nicula dit word in Mei en veral in Desember gevier, 'n hele reeks in wese heidense oortuigings, legendes en gebruike word gekoppel aan die naam daarvan, wat die gewildheid van die kultus en die naam bevoordeel het (→ Gheorghe Ion). In verband met die teenwoordigheid van die naam in die onomastiek van die Roemeniërs, word 'n geruime tyd die hipotese uitgereik dat die ou vorm (Sonde) Nicoara sou voortgaan lat. (Sanctus) Nicolaus. Inderdaad sy transformasie -Dit- in die -R- en die diftonisering daarvan -a- in die -oa- (soos in maal – meul) sou Latynse oorsprong ondersteun. Maar in Latyn, gr. Nikolaos hy verskuif sy fokus na die lang klinker -a- en het Nicoláus geword (die feit word bewys deur die ou Italiaanse vorm, Nicoláo, sowel as die moderne een, Niccolo (beklemtoon aan die einde) volgens die fonetiese wette -a- sonder aksent in Roemeens moes word -u-, so Nicuráu, 'n vorm wat nog nie in ons land getuig is nie. Ons wys egter daarop dat die evolusie van eiename in sommige gevalle anders kan wees as dié van gewone woorde, en dit is meer as een keer bewys. Boonop laat die nie-bestaan ​​van 'n volledige indeks van alle persoonlike vorms in gewilde dokumente en gesegdes nog nie definitiewe verklarings toe oor die kontinuïteit van Latynse en Roemeense name nie. Nicholas dit moet dus beskou word as afkomstig van die naburige mense in 'n ou stadium, wat die veelheid van variante, hipokoristiek en afgeleides kan verduidelik, waarvan baie op Roemeense grond geskep is toe die naam 'n spesiale frekwensie bereik het. (Alhoewel ons slegs twee statistiese verwerkings van voorname uit beperkte gebiede het, is hul resultate steeds oor 'n tydperk van ongeveer 100 jaar welsprekend in verskeie gemeentes in die Sebeș -vallei, Nicholas is in die tweede plek na → Ion, met 'n persentasie van 10%, terwyl die situasie dieselfde is in 'n dorpie naby Sebeș). In die dokumente van Wallachia, Nicholas is sedert die middel van die eeu bekend. 14, toe dit deur die voivode gedra is Nicolae Alexandru (1352 - 1364) vanaf 1417 begin verskyn Nicolosi of Nicula (13 mense met hierdie naam slegs tot 1500). Ons moet die vorms van ongeveer dieselfde tydperk onthou Nicoara, Necoara, Micolai getuig in Moldawiese dokumente. Hier is 'n paar van die lede van die onomastiese 'familie' Nicholas: ontasbare en Nicor (beide vorms is Moldawies), Nicorina, Nicorici, Nicoriță, Sîmnicoara en Sinies (uit die naam van die vakansie), Necola, Nicolosi, Nicolinu en Nicolina, Colin, Nicoliță, kolitis, Nicolițel (en in toponiem), Nekula, Nekula, Manor, Culiţă, Neculachi, Neculce(van), Nekula, Niculae, Lekker, Nicu, Nicuşor, Nicuțu, Naie, Moeder, Năiță, troepe ens., waarby in die moderne tyd Westerse lenings bygevoeg word Nicolet, pakket, Nic, Nichi en so aan L Engl. Nicholas (skynheiligheid. Nick, Nicky ens.), fr. Nicolas (Nicolosi, Nicolet, Toue, Collet, Colin), vrou. Nicole (Nicoletti, Colette, ens.), kiem. Nikolaus (Niklaus, Nikkel, Klaus, waarby ons byvoeg Nils, spesifiek vir die Nordiese lande), dit. Nicolá, Niccolo ens., sp. Nicholas, magh. Miklos (Kolos, Mika, Miki, Mikló, Miku ens.), fem. Nikolett, wit. Nikkola, bg. Nikolai, Nikola ens., rus. Nikolai, Mikola, Mikola en so aan ☐ N. Olahus, Roemeense humanist uit Transsilvanië, N. Milescu Spătaru, geleerde en diplomaat, die eerste Roemeens wat China besoek het, N. Bălcescu, groot politikus, historikus, revolusionêre demokraat, organiseerder en leier van die rewolusie van 1848 in Wallachia, N. Iorga, beroemde historikus, redenaar, publisist en skrywer, N. Titulescu, bekende Roemeense diplomaat, skrywers N. Văcărescu, N. Filimon, beeldend N. Grigorescu, N. Tonitza Nicolá Lorenzo Gabrini of Cola di Rienzi (die held van R. Wagner se werk), Italiaanse humanis, leier van die Republiek van Rome (14de eeu), progressiewe denker Nicolaus Cusanus, die beroemde sterrekundige Nicolaus Copernicus, die beroemde luthier Niccolò Amati, skrywers Niccolò Machiavelli, Nicolaus Lenau (gebore in Banat, in die huidige Lenauheim), Nikolai Vasilievici Gogol, skilder Nicolas Poussin, violis Niccolò Paganini en so aan
klou (Agathe) Uitsluitend vroulike voornaam, wydverspreid en redelik algemeen in Europese onomastiek, Agatha reproduksie gr. Agathé, , duidelik uit die oogpunt van betekenis, aangesien dit ooreenstem met die vroulike vorm van die byvoeglike naamwoord agathós, agathé, agathón "Goed" (woord van Indo-Europese oorsprong, uit dieselfde familie as kiem. ingewande, engl. goed ens.). Sedert gr. Agathé verskyn slegs in inskripsies, om die oudheid en frekwensie van die naam in Grieks te besef, is dit nodig om te onthou dat as deel van dieselfde familie, Agathon getuig in die Ilias, Agatharchos verskyn in Thucydides, Plutarch, Agatinos die Xenophon, Agathókleia na Polybius en Strabo, ens. Vanweë die betekenis daarvan, is sommige van hierdie name (Agathé en Agathón) het ook Christelike onomastiek binnegedring, soos onder meer bewys word deur die bestaan ​​van die vorme lat. Agathe of Agathe, getuig slegs in die Christelike era. Ook gedra deur 'n martelaar uit Sicilië (3de eeu nC) wat as beskermvrou van die stad Catania beskou word en volgens gewilde legendes bogenoemde bonatuurlike kragte het (genees die plaag, verdryf honger en kan selfs die uitbarsting van die berg Etna onderdruk) of pous uit sek. 7, klou en Agaton hulle versprei deur die kalender in Europa. Die gewildheid van die vroulike vorm hou waarskynlik ook verband met die nabyheid van die selfstandige naamwoord agaat "Edelsteen, hard en verskillende kleure", waarmee, ondanks die formele ooreenkoms, geen etimologiese verband die naam van die edelsteen, gr. akhátes, lat. Inkopies, kom van die naam van 'n rivier in die suide van Sicilië (vandag Hoeveel of Dirillo) waar die edelsteen in oorvloed gevind is. Deur 'n ander gewilde etimologie, die Tsjeggiese vorm Hata sy was naby aan die woord hady "Slang", die Heilige Agatha word dus teen slange ingeroep. Deur die naburige Slawiese tale, waar klou, in verskillende vorme, blyk uit die art. 15, bereik die ou Griekse name ook die Roemeniërs. in die dokumente van Wallachia klou blyk uit 1440, en Agaton sedert 1407 (die naam van die abt van die Vodița en Tismana kloosters) in Moldawië word die vorms getuig agafita in 1490 (in die Slawiese tale was Agathe en Agape deurmekaar, sodat die vorms in ons ou dokumente nie seker geskei kan word nie) en klou in 1499 (aangesien dit 'n "Hongaarse vrou uit Hîrlău" is, moet dit as 'n geval van Latyns-Katolieke invloed beskou word). Ander vorme wat in die daaropvolgende eeue getuig is, waarvan baie verouderd of as familiename oorgebly het, is óf lenings óf Roemeense wysigings: Agatiia, Gatia, Gata, Ogafia, Agafița, Gafița, Gafina, Agahia, Gahia, Gahița, Hafie, Hahie, Gafa, Gaha en so aan Moeiliker probleme verhoog die vorms met -ft-: Agafta, Gafta, Gaftița, Gaftia en so aan Die teenwoordigheid van hierdie fonetiese behandeling in Roemeens word toegeskryf aan die Bulgaarse of Russiese invloed, 'n hipotese wat nie geverifieer word nie. Griekse klank opgemerk deur -de- is altyd in Bulgaars weergegee deur -t-, en in Russies, hoewel daar soms verwarring is tussen -ph- en -de-, laasgenoemde verskyn nooit as -ft-. Die verklaring vir sy voorkoms -ft- dit moet waarskynlik gesoek word na analogie met ander name wat gewoonlik die groep het -ft- verskyn deur sy metatese -tf-, etimologies, soos in Maftei (→ Matteus). Agaton, meer gebruik in kerklike kringe, verskyn ook in die vorms Agafton (vandag die naam van 'n plek en 'n klooster in die noorde van Moldawië) en Gafton (vandag se van). Engl. Agathe, fr. Agathe, Agathon, kiem. Agathe, Agatho, Dit. klou, magh. Agatha, Agot, bg. agafita (die enigste uitsondering op die klankbehandeling gr. -de-, waarskynlik gemotiveer deur die ou verwarring tussen liefdesfees en Agathé), rus. agafita, klou, ucr. Hafi en so aan ☐ Die tragiese Atheense digter Agathon, tydgenoot saam met die skrywer Sokrates Agatha Christie. ☐ Agathe, vroulike karakter in die opera Freischütz van Weber.
jidán, -áncă s. (răd. jid van Jood en agtervoegsel -jaar, soos in louter vsl. Židinŭ, židŭ, ung. Zsidó, lat. Judaeus, vgr. Jode. V. Jood, Judas). Jood, Jood, Semieties uit Palestina. FIG. Om fricos. Heftige geldlener: Shakespeare se Shylock se geld is Jidan s'n. In Munt. oos en vorm. suid word vroulik gebruik Jidoafca, in Noord Judaica. Jood en Jood Sy bynaam is vol minagting. En meer minagtend Hárhar, iúcman, iuda, Párhal, Tarhón, Tîrtán aan. Die Jood vertel dit graag Jood, of Israeliet. Roemeens sê ook who. In 1911 was daar 8 853 599 Jode in Europa, waarvan 5211 805 in Rusland, 600 862 in Duitsland, 2 076 388 in die voormalige Oostenryk-Hongarye, 100 000 in Frankryk, 35 617 in Italië, 2 500 in Spanje, 266 653 in die ou Roemenië (in werklikheid moes dit gewees het byna 500,000), in Europa 106,978 in Turkye, 1,200 in Portugal, 32,012 in Swede, 5,729 in Serwië, 37,653 in Bulgarye, 12,366 in Switserland, 8,350 in Griekeland, 3,176 in Denemarke, 641 in Noorweë, 15,000 in België, 237,860 in Engeland. Die res, tot ongeveer 14.000.000, woon in Amerika (Verenigde State en Argentinië) en ander kontinente. V. cahal, vrymesselaar.
TOAST (& lt engl roosterbrood, kort toespraak die stuk roosterbrood wat in die koppie bier gesit is tydens die fees) Kort toespraak word meestal aan tafel gesê, ter ere van iemand. Bv. Die roosterbrood van president Nicolae Ceausescu, tydens sy besoek aan die Verenigde State van Amerika: Meneer die president, mevrou Carter, dames en here, dit is vir my en my vrou 'n groot plesier vir die medewerkers wat my vergesel het. om vanaand u gaste te wees, om weer die Verenigde State te besoek, om baie burgers van u vaderland te ontmoet. Ons het vandag die eerste besprekings gehad oor 'n wye verskeidenheid kwessies. Ons het tot 'n reeks algemene gevolgtrekkings gekom, in die eerste plek in verband met die behoefte aan 'n breër samewerking tussen ons lande, sowel as vir meer volgehoue ​​optrede tot vrede, die demokratisering van internasionale betrekkinge, die versekering van die reg van elke volk op leef vryelik om te ontwikkel volgens sy aspirasies. U het, meneer die president, gesê dat baie burgers van die Verenigde State uit Europa of ander dele van die wêreld afkomstig is. Ek kan nie roem dat daar in Roemenië baie burgers is wat van ander plekke af kom nie, want byna 2 050 jaar - in ag genome dat ons in 1980 2 050 jaar sal vier sedert die stigting van die eerste Daciaanse staat - Roemeniërs het in die lande gebly en sal bly , hulle het geveg om vry te wees, en hulle sal altyd vry wees! Die geskiedenis van ons lande verskil natuurlik van ander standpunte. Die Verenigde State is 'n ontwikkelde land, 'n wonderlike land! Roemenië is 'n kleiner land, steeds ontwikkelend, maar opgewek deur die begeerte om alles te doen, gebaseer op die werk van sy mense, om die grootste moontlike ontwikkeling, toegang tot die verowerings van wetenskap en beskawing te verseker, om mense waardige, vrye en onafhanklike lewe. Ek glo dat daar ten spyte van hierdie historiese verskille, veral dié van sosiale orde, baie dinge vir beide lande en mense kan wees - die begeerte om vooruitgang te doen, die begeerte om al die verowerings van menslike genie tot diens te stel mense se geluk, en sonder twyfel, die begeerte om alles te doen sodat die wonderlike verowerings van wetenskap en tegnologie nie vernietiging en oorlog dien nie, maar die vooruitgang, die welstand van elke volk, van alle mense dien. Ek glo dat dit die hoogste rede van die mens self is. Dit is die fundamentele probleem van menseregte - om te weet hoe om vry te wees en die vryheid van ander te respekteer, om te weet hoe om alles te doen sodat hy en sy maats alles kan geniet wat die beste beskawing skep. (Live applous) Natuurlik kan ons met reg verskillende filosofiese beginsels hê. En daar is niks mee verkeerd nie. Maar ons, in Roemenië, begin daaruit dat alles wat ons bereik, die welstand van die mense moet dien, om die mens te help om 'n meer waardige, meer regverdige lewe te lei, en deel - soos die Roemeens sê - die klein watter ons het dit so dat almal kan geniet wat in die land geskep is. U het vanaand gepraat oor u verkiesingsveldtog, oor die manier waarop u tot president van die Verenigde State verkies is. Dit is natuurlik wonderlik dat u die struikelblokke kon oorkom - en dus 'n boer aan die hoof van die Verenigde State was. Ek is ook die seun van 'n boer: ek het in die veld en in fabrieke gewerk. So in Roemenië, aan die hoof van die staat, is 'n seun van 'n boer en 'n arbeider - en miskien is dit die rede waarom die Roemeense volk goed verstaan ​​dat wat ons bereik, vir hulleself is, vasbeslote om alles te doen om 'n waardiger lewe te verseker. (Luide toejuiging) Trouens, as ek reg onthou, was een van die eerste presidente van die Verenigde State, Abraham Lincoln, 'n werker, en die stigter van wetenskaplike sosialisme, Marx, het gepraat van 'hierdie eerlike seun van die werkersklas' - soos hy genoem het hom - as 'n voorbeeld: die manier waarop werkende mense die hoogste verantwoordelikhede in staatsleierskap kan bereik. As ons oor menseregte praat, is dit goed om dit alles te onthou, want menseregte begin met die reg op werk, die reg op opvoeding, die reg op kultuur, die reg op 'n vrye lewe, die reg om deel te neem die leierskap van die staat, sonder enige diskriminasie, en insluitend die reg om enige godsdienstige of filosofiese oortuiging te hê. Ons respekteer en is van mening dat hierdie regte heilig is - so te sê - dat alles gedoen moet word sodat hulle hulself in al die state van die wêreld kan laat geld en die basis moet vorm vir 'n gelyke samewerking tussen alle nasies. Daarom is ons teen oorlog, vir ontwapening en in die eerste plek teen kernontwapening. Daarom glo ons dat ons alles moet doen sodat die wêreld nie meer verdeel is in opponerende militêre blokke nie, maar om nuwe, gelyke verhoudings sonder militêre blokke te bewerkstellig. Daarom is ons ten gunste van 'n politieke oplossing in die Midde -Ooste. Ons het president Sadat se inisiatief verwelkom - en ons hoop dat Israel gepas op hierdie inisiatief sal reageer, dat alle state in hierdie gebied sal optree om 'n blywende en regverdige vrede te bewerkstellig. Om dieselfde redes wil ons hê dat nuwe betrekkinge in Europa tot stand moet kom om die bepalings van die Helsinki -dokumente uit te voer. Maar omdat ons baie "mandjies" is, wil ons aandag gee aan almal, en veral aan militêre aangeleenthede, want op die Europese vasteland, waar baie Amerikaanse burgers vandaan kom, is die meeste leërs en die modernste bewapening gekonsentreer. En jy weet dat Europa te klein is om plek te hê vir leërs en bewapening - wat verwyder moet word. Daarom gee ons, met aandag aan al die "mandjies", die grootste belang aan militêre ontkoppeling en ontwapening. Om dieselfde redes ondersteun ons die bevrydingsbewegings in Rhodesië en Namibië, die stryd van die meerderheid in Suid -Afrika, van hierdie mense wat die reg het om vry te wees, om hul lot te besluit en aan hul eie leierskap deel te neem. Ten slotte kan ek nie anders as om te praat oor die feit dat twee derdes van die mensdom arm is nie, terwyl een derde relatief ryk is, want nie almal is ryk nie. Dit vereis dat ons alles moet doen, by die armes wees, by die ontwikkelende lande, om hulle te help om vinniger ekonomiese en sosiale vooruitgang te bereik, want slegs op hierdie manier kan ons verseker dat alle nasies die verowerings van die beskawing geniet.. Ek sal die Verenigde State baie welkom he om die oplossing van hierdie probleme aktief in 'n nuwe vorm te ondersteun, as dit inderdaad meer sou doen vir hierdie twee derdes van die mensdom wat in armoede leef. Ek het natuurlik nie net die Verenigde State in gedagte nie, maar ook alle ontwikkelde lande, almal wat kan en moet optree om hierdie probleme in 'n nuwe vorm op te los wat noodsaaklik is vir die toekoms van die mensdom. Ons weet goed dat hierdie probleme nie deur slegs 'n paar lande, selfs groot lande, soos die Verenigde State, opgelos kan word nie. Dit is nodig dat alle mense hul pogings verenig om oplossings te vind wat ooreenstem met die strewe van elke nasie. Ons is oortuig dat, ondanks die bestaande probleme, die mense probleme op 'n nuwe manier sal kan oplos, om 'n regverdiger en beter wêreld te bereik. Ons wil hê dat ons besoek en gesprekke nuwe samewerkingsgebiede tussen Roemenië en die Verenigde State moet identifiseer, asook nuwe geleenthede om by te dra tot die oplossing van komplekse probleme wat die hele mensdom raak. Ten slotte wil ek u weereens bedank vir die gasvryheid wat ons in die land van u land geniet. Ek wil roosterbrood vir 'n goeie samewerking tussen Roemenië en die Verenigde State! Vir 'n demokratiese internasionale beleid! Ek wens die Amerikaanse volk voorspoed en vrede toe! Vir u gesondheid, meneer die president, en aan mev. Carter! En ek sien uit daarna om u in Roemenië te sien! Vir u gesondheid, almal s'n. (Applous).
Baldovin Baie selde in ons hedendaagse onomastiek, Baldovin (vrou. Baldovina) is 'n ou naam van Germaanse oorsprong, getuig sedert die art. 7 in Frankryk in die vorms Baldavin, Baldovin, Badovin en in sek. 8, in Italië, in die Lombard -vorm Paldoin (in 568 verower die Longobards, uit die stamme van die Oos -Duitsers, Noord -Italië, terwyl hul geheue tot vandag toe in die naam van die provinsie behoue ​​bly LOMBARDIA). Saamgestel uit die elemente kaal "Vet, sterk", en wen 'Vriend', wat algemeen voorkom in Germaanse antroponimie, sou die naam 'gewaagde vriend, sterk vriend' beteken. Word 'n kalender en versprei veral in die Germaanse streke en Frankryk (hier is die naam gewild onder die middeleeuse literatuur), Baldovin word bekend in sek. 13 en in Oos -Europa, as gevolg van die kruistogte (in die geskiedenis van die Oos -Latynse Ryk is twee keisers onder hierdie naam bekend: Baldwin I (Boudouin) graaf van Vlaandere, leier van die vierde kruistog en veroweraar van Konstantinopel en Baldwin II , verdryf in 1261 die Bisantynse keiser Michael die Palaeologus). Terselfdertyd word die naam getuig in die Suid-Slawiërs (in die Serwiërs en Kroate in die 12de-13de eeu, Hippoc. Balde, en in sek. 14, Baldovin) en vir die Roemeniërs (tussen 1391 - 1415 was 'n Baldovin -logopaat, deel van die prinslike raad van Wallachia, in 1559 nog 'n Baldovin dit was in besit van die heer in Fundeni, naby Boekarest, en in 1571 verskyn dit in dokumente en 'n stuk Baldovina, die vrou van 'n groot skelm). Soos in die daaropvolgende eeue word ook huigelary getuig. Baldea, Baldeș, Bălde (waarskynlik beskou die Slawiërs die einde - skaap as 'n saamgestelde agtervoegsel -ov + -in die) of toponieme afgeleides Baldovineşti en Băldești, daar kan gesê word dat die naam, hoewel dit selde voorkom, ons onomastiek vanaf 'n antieke era deur die suidelike Slawiërs (Bulgare en Serwiërs) binnegekom het, maar dat die Latyns -Katolieke invloed in Transsylvanië in ag geneem moet word.
KRUGER [krügər], Paul (Stephanus Johannes Paulus) (1825-1904), Suid-Afrikaanse politikus. Stigter van die Transvaalse staat (1852). Na die anneksasie daarvan deur die Britte, wat dit in die Natal -kolonie (1877) opgeneem het, saam met N.W. Pretorius en P.J. Joubert, onder leiding van die anti-Engelse opstand (1880), eindig met die afkondiging van die onafhanklike republiek Transvaal, waarvan hy president was (1883-1900). Tydens die Anglo-Bur-oorlog (1899-1902) het hy ondersteuning vir sy land in Europa gesoek.
BENJAMIN Min gebruik in ons hedendaagse onomastiek, BENJAMIN gee 'n ou Hebreeuse naam weer. Benjamin, getuig in V.T. Die naam is gegee deur die laaste en mees geliefde van Jakob se 12 seuns wat, soos in die boek vertel word Genesis, sou gebore gewees het tydens die reis van Bethel na Efrata, sy ma Rachel sterf onmiddellik na geboorte, maar nie voordat hy die kind vernoem het nie → Benoni, 'Maar sy pa het hom gebel BENJAMIN". Ook gedra deur een van die Israelitiese stamme, die naam BENJAMIN dit is op verskillende maniere geïnterpreteer. Die eerste en oudste hipotese is die Bybelse, waarna Benjamin sou beteken "seun van die regverdiges" (in Vulgaat, "filius dexterae"). Aangesien die 'reg' geluk en geluk simboliseer, verduidelik sommige kommentators oor Hebreeuse tekste die ou interpretasie deur 'seun van geluk, geluk'. Die onlangs probeerde nabyheid aan die Assiriese naam Minijamini lei tot dieselfde resultate, hoewel dit nie buite die kwessie sou wees dat die Hebreeuse naam in die oorspronklike deel in Babilon ouer sou wees en verander het nie, Ben "Seun". In verband met die naam van die stam, Benjamin hy is ook geïnterpreteer as "seun van die suide" (die regterkant wat die suide aandui). Die onlangse ontdekking van spykerskrifinskrywings uit Groot (antieke vesting in die ooste van Sirië, in die middelste Eufraat), wat dateer uit die sek. 20-17 vC sou dit moontlik maak om dit te benader Benjamin deur die naam van 'n nomadiese stamstryder Banuyamina, getuig in die tablette wat die staatsargief van koning Zimrilim gevorm het, verslaan deur Hammurabi. Die naam van V.T. dit word sedert die 15de eeu in Wes -Europa gebruik. 4, maar dit word net meer algemeen ná die Reformasie. As 'n spoor van Bybelse legende, in sommige Westerse tale, het die persoonlike naam selfs 'n algemene woord geword (Fr. benjamin, Dit. beniamino) wat "kleintjie, gunsteling seun, gunsteling persoon" beteken. Ons het deur Slawiese Grieks ingekom (BENJAMIN) die naam verskyn 'n paar eeue gelede baie selde in die vorm Veniamien, fem. Veniamina huidige vorm BENJAMIN is van westerse oorsprong en gaan voort op 'n kultus manier lat. BENJAMIN. ☐ Engl. Benjamin (skynheilig. gereeld Ben), fr. Benjamin (skynheiligheid. Jamin, Jamine), Dit. Benjamin, sp. Benjamin, magh. Benjamin, Benjamin, bg., rus. Veniamien (skynheiligheid. Kom, Mina ens.). ☐ Die digter Benjamin Fundoianu, die Amerikaanse fisikus Benjamin Franklin, komponis Benjamin Britten en so aan
Constantin Een van die mees algemene en algemene voorname vandag, Constantin gee die van lat. Konstantyn, nogal laat getuig (keiser Konstantyn die Grote, 4de eeu nC). Soos u maklik kan sien, Constantinus is 'n afgeleide van suf. -inus van Constantius (vrou. Constantia), 'n gereelde Romeinse van, maar ook 'n heidense naam, wydverspreid in die post-klassieke era. Constantius dit kom op sy beurt uit die van Constans, geslag. Constantis, getuig vir die eerste keer in sek. 2 e.n., ook in die inskripsies van Dacia (op 138, 'n prokureur met hierdie naam), gevorm op grond van adj. konstantes, konstantes "Konstante, ferm", die deelwoord van die werkwoord lat. consto "Om ferm, sterk te wees" - samestelling van die werkwoord sto "Om te sit", volgens die Griekse model. As in Wes -Europa die vorms vandaan kom Constantius (die katolieke kerk bewaar die geheue van 'n martelaar uit die tyd van Marcus Aurelius en 'n martelaar uit die tyd van Nero), in die ooste van Europa het die vorm versprei Constantin, veral as gevolg van die roem van die keiser Konstantyn die Grote, voorstander van die Christendom, beskou deur die kerk van gelyke Griekse ritueel van die apostels. Vorm gr. Konstantinos tree deur Slawiese tussenganger ook in Roemeens in, waar die naam sedert die einde van die eeu getuig word, tesame met 'n ryk reeks hypochoristiek en afgeleides. 14 en die begin van die art. 15. Onder die eerstes wat in die dokumente uit Wallachia verskyn (ook in die antroponimie van die suidelike volke - Bulgaars, Serwies, Kroaties) Coia (1492), Coica (1424), Bestaande uit (1412), koste (die oudste, vanaf 1389), Costinca (1469). In Moldawië verskyn dit ook in die dokumente wat tydens die bewind van Stefanus die Grote uitgereik is Costachi, Coste, Costin en so aan Oor die algemeen word hipochoristiek en hul afgeleides, meestal identies of soortgelyk aan dié in Slawies, Albanees, Grieks, ens., Gevorm uit temas wat verkry is deur 'n valse analise - Koste - (eerste deel van die naam) en - van - (laaste deel van die naam). Hier is die reeks wat uit die twee temas bestaan: Costa, Costea, Costache, Tache, Tăchel, Tăchiță, Costăchel, Costăchiță, Costan, Costel, Costică, Costin of Cota, Costaș, Tică, Ticu, Ticuș, Ticuță, Costilă, Costiță, Codin, Codina, Cotan, Cotea, Cotinel, Cocea, Cociu, Coia, Coica, Condea, Coța, Coca, Conea ens., Dinu en Dina, Dinică, Dincea, Diniță, Dinuț, Dinuță, Dincu, Dincă, Dincuță, Dicu, Dică, Dicuț, Didea, Dițu, Dița Tin, Tina, Tinică en so aan Baie van die bogenoemde name is vandag bekend en as 'n familienaam onder die baie algemene hipochoristiek, gebruik en onafhanklik, algemeen bekend, let ons op Costica, Costel, Dinu en Dina, Dinuțu, Codin. By die vroulike is vorm ook algemeen Konstante (met skynheiligheid. Tanța, Tănțica, Tănțel, Tanți ens.), afgelei van 'n ouer een Konstansie. Die afgelope tyd word dit ook vir die mannetjie gebruik Konstante (waarskynlik uit Frans geleen). ☐ ds. Constans, Constant, Constantin, Constance, Dit. Constance, Constance, kiem. Konstantin (skynheiligheid. Kunst), Konstansie (skynheiligheid. Strofe), sp. Constantius, Constantius, Russies. Konstantin, Konstantina, magh. Konstancia, Konstantina, Konstantin en so aan ☐ Die Romeinse keiser Konstantyn die Grote (Flavius ​​Valerius Constantinus), 306-337, die eerste Christelike keiser (verklaar dat die Christendom die staatsgodsdiens was), die Romeinse Ryk verenig het, die streke noord van die Donau herower het (gedurende sy tyd is die verdedigingsgolf gebou wat bekend staan ​​as "Novac's Furrow"). Van die vele Bisantynse keisers met die naam Konstantyn noem ons slegs Constantine Porphyrogenitus (skrywer van geskrifte wat waardevolle inligting verskaf oor Roemenië suid van die Donau) en Konstantyn die elfde dragases, die laaste Bisantynse keiser, het omgekom met die val van Konstantinopel aan die Turke, op 29 Mei 1453. In Wallachia en Moldawië, tussen 1607 en die Unie, is 10 heersers met hierdie naam bekend, onder wie ons noem Constantin Șerban Basarab, Constantin Brîncoveanu en Constantin Cantemir. Roemeense wetenskaplikes en kultuur: Constantin Cantacuzino, Dinicu Golescu, C (onstantin) A. Rosetti. In toponiem, sy naam Konstantyn die Grote is bewaar in Konstantinopel "die stad Konstantyn", gebou deur die beroemde keiser op die terrein van antieke Bisantium, tussen 326 en 330 nC, die hoofstad van die hele ryk geword, vanaf 395 slegs die Oos -Romeinse Ryk, en later vanaf 1453, wanneer word verower deur die Turke, die hoofstad van die Ottomaanse Ryk onder die naam van Istanbul (tot 1923). Die vroulike vorm Konstante is die naam van ons bekende stad (op die plek van die Griekse kolonie Tomis), van 'n alpiene meer tussen R.F. Duitsland, Oostenryk en Switserland en die Wes -Duitse stad aan die oewer.
Filoteia (Filofteea) Minder en minder gebruik vandag, Philoteía gee die naam pers. gr. Philothéa, die manlike korrespondent. Filotheos Die klassieke tyd is ongetuig, die naam is 'n samestelling van phil(a)- "Minnaar" (→ filippies) en theos 'God', wat dus behoort aan die ryk en wydverspreide familie van teofore. Deur die Christelike naam en kalender het die Griekse naam na Europa versprei (in die weste, waar dit vandag ongewoon is, deur Latyn). Die seldsame en laat voorkoms in ons dokumente, veral sy teenwoordigheid in die kerklike kringe, is 'n aanduiding van die ongewildheid van die Roemeense naam. As die vorms Philotei en Filoteia veroorsaak nie probleme van fonetiese aard nie, vorms Filoftei en Filofteea hulle is moeiliker om te verduidelik. Dit word tans toegeskryf aan Slawiese invloed, maar nie in die Oostelike of in die suidelike Slawiese tale is die behandeling bekend nie. -ft- vir gr. -de- (in Bulgaars en Serbo-Kroaties word die Griekse klank weergegee deur -t-, en in Oekraïens en Russies deur -f-) die verandering kan op Roemeense grond verduidelik word, in analogie met name waar -ft- is etimologies → Eftimie, Maftei, Matei). Van FILOTE of Hiloti, van neo-Griekse invloed, het dieselfde etimologie, Teia, YiA en AF is skynheilig oor die vroulike voornaam. ☐ ds. Philothée, Dit. Filoteo, Filotea, magh. FILOTE, bg. Filotei, Filoteia, Russies. Filofei, Filofeia en so aan
veer Vandag minder algemeen as in die afgelope eeue, ook bekend as 'n familienaam, veer stem ooreen met die naam pers. gr. Panagiotes [ghi], antroponimiese vorming van die Christelike tydperk, identies aan subst. panagiote (later uitgespreek panaiótis) "Heiligheid", gebruik as 'n titel vir aartsvaders. Panagiotes is 'n afgeleide van panagia (uitgespreek panaíia), "Allerheiligste" - oorspronklik 'n bynaam van die Maagd Maria, en later haar naam vervang, bestaande uit pan- "Heeltemal, heeltemal" (→ Pamfil) en adj. (h)Agios, (h)agia, (h)aksie, "Heilig" (woord ook bekend uit verbindings hagiografie, hagiologie ens.). Die naam moet nie verwar word nie Panakia (getuig in inskripsies) en Panakieia (onder andere die naam van die dogter van Asclepius, bekend uit die werke van Aristofanes, Aristoteles, ens.), bestaande uit pan- en vb. akéo "Te genees." Om 'n persoonlike naam te word en die moeder van Jesus op te roep (soos in Spanje onthou dieselfde karakter → Carmen Consuela Dolores ens.), Panaghía dit het redelik vinnig in Oos -Europa versprei en is sedert die 15de eeu in ons land getuig. 16) en spore in toponiem agterlaat. Onder die neo-Griekse invloed verskyn in dieselfde tydperk mask. Panaghiót (die vorm gee die Griekse uitspraak weer), en in sek. 17, Panaiot(e), Panaiut, Panaet, Panaitache, naby aan die moderne uitspraak (in neo-Grieks verskyn dit selfs die vorm Panaitis). Sedert die naam Panagia en Panaiot ook in Bulgaars bekend is, is dit nie uitgesluit dat ons in sommige gevalle met 'n Suid-Slawiese tussenganger te doen het nie. ☐ Die digter Panait Cerna en die prosaskrywer Panait Istrati en so aan
-swart) Vultur (1) indrukwekkend, met bruingrys rug, swart vlerke, maag en geelroesige bors, Si: Zagan (Gypaëtus barbatus). 4 (Ek sien)
-verfbruin Vultur (1) met 'n dik nek, donkerbruin vere, die grootste roofvoël in Europa (Aegypius monachus). 5 (Ek sien)
pleșuv-sur Vultur (1) met grys vere, met 'n witterige veerkraag (Gyps fulvus). 6 (Ek sien)
, kongres belê op 1/13 Junie. - 1/13 Julie. 1878, op inisiatief van die groot Europese moondhede, vir die hersiening van die Verdrag van San Stefano. Dit erken Roemenië se onafhanklikheid, verklaar op 9 Mei 1877 en herstel die gesag van die Roemeense staat oor Dobrogea. Terselfdertyd erken dit die onafhanklikheid van Serwië en Montenegro, vestig die prinsdom Bulgarye, vasal van Turkye, en verander Suid -Bulgarye in 'n reg. outonoom (Wes -Rumelia) binne die Ottomaanse Ryk. Hy het die besetting van Bosnië en Herzegowina deur Oostenryk-Hongarye goedgekeur. - Berlynse konferensie v. Potsdam, Konferensie van
Klaus Iohannis, tydens die jaarlikse vergadering met die hoofde van diplomatieke missies wat in Boekarest geakkrediteer is: 2019 het 'n regering na Roemenië gebring wat aanklank vind by die president in alle regeringsdimensies, insluitend buitelandse beleid
President Klaus Iohannis het Donderdag in die Cotroceni -paleis die jaarlikse vergadering gehou met die hoofde van die diplomatieke missies wat in Boekarest geakkrediteer is, waartydens hy gepraat het oor die prioriteite van Roemenië, veral in die buiteland. "Die jaar 2019 het 'n regering na Roemenië gebring wat aanklank vind by die president in alle regeringsdimensies, insluitend buitelandse beleid," het die staatshoof gesê, waarvolgens lidmaatskap aan die Europese Unie en die NAVO die basiese pilare van Roemenië se buitelandse beleid bly.
President Klaus Iohannis het Donderdag in die Cotroceni -paleis 'n toespraak gehou tydens die jaarlikse vergadering met die hoofde van die diplomatieke missies wat in Boekarest geakkrediteer is.
Iohannis het besef dat die volgende periode 'noodsaaklik is vir ons toekoms, met baie belangrike uitdagings, maar ook met geleenthede'.
& rdquo Die jaar 2019 het 'n regering na Roemenië gebring wat aanklank vind by die president in alle regeringsdimensies, insluitend buitelandse beleid. Ek verseker u, met alle verantwoordelikheid, dat ek sal bly verseker dat Roemenië ekstern 'n vektor van stabiliteit en 'n sterk promotor van demokrasie bly. Ons buitelandse beleid sal, soos dit nou is, onder die teken van kontinuïteit en voorspelbaarheid wees, maar dit sal natuurlik 'n paar aksente en nuanses verander, wat meer samehang en konsekwentheid gee, het die staatshoof gesê.
Hy het aangekondig dat "ons lidmaatskap van die Europese Unie en die NAVO, tesame met ons strategiese vennootskap met die Verenigde State, die hoekstene van ons buitelandse beleid bly."
& rdquo & Icircn Wat die Europese Unie betref, wil ons voordeel trek uit die ervaring wat ons verlede jaar tydens ons presidentskap opgedoen het. Ons het getoon dat ons 'n volwasse en verantwoordelike lid van die Unie is, wat in staat is om komplekse doelwitte te betrek en aan te neem by die versterking van die Europese projek. As 'n konstante voorstander van die idee van 'n sterker Europa, sal ons help om die Europese projek te versterk op grond van 'n eerlike en oop vennootskap met alle lidstaten en die Europese instellings. Ons sal werk om 'n sterker, meer verenigde, meer mededingende en meer inklusiewe Unie te hê, veiliger en toegankliker vir al sy burgers. Dit was terloops die belangrikste boodskappe van die Sibiu -verklaring. Daarom is ons van plan om aktief betrokke te wees by die konferensie oor die toekoms van Europa ", het Iohannis ook gesê.
Hy is van mening dat ons 'n gemeenskaplike benadering nodig het oor alle belangrike kwessies op Europese vlak, soos die bestryding van klimaatsverandering, die digitale agenda, ekonomiese groei of verdieping van die interne mark, migrasie en asiel, ooreenkoms oor 'n ambisieuse begroting van die Unie, uitbreidingsbeleid, die bevordering van Europese waardes en versterking van die optrede van die Europese Unie.
Rome sal voortgaan om die Unie se uitbreidingsbeleid te ondersteun, veral om so gou as moontlik toetredingsonderhandelinge met die twee kandidaatlande - Noord -Masedonië en Albanië - te begin. Die bespreking oor die doeltreffendheid van die uitbreidingsmetodologie moet hierdie proses in geen geval blokkeer of vererger nie. Terselfdertyd sal ons aanhou werk vir toetreding tot die Schengen -gebied, wat aansienlik sal bydra tot die versterking van die veiligheid van die hele vrye bewegingsgebied in die Unie en ook vir die toetreding tot die eurosone, wanneer aan alle voorwaardes voldoen sal word, 'het hy gesê . die staat wat ook gepraat het oor die uittrede van die Verenigde Koninkryk uit die Europese Unie.
President Klaus Iohannis beklemtoon die noodsaaklikheid van 'n sterk, verenigde en effektiewe Noord -Atlantiese alliansie.
& rdquo & Omring die huidige internasionale konteks wat ouer en nuwer risiko's, uitdagings en bedreigings in die gesig staar, die behoefte aan 'n sterk, verenigde en effektiewe Noord -Atlantiese Alliansie is groter as enigiets anders. NAVO is 'n suksesvolle militêre alliansie en ons sal voortgaan om baie nou saam te werk met die ander bondgenote om dit nog sterker te maak. Ons is vasbeslote om ons verpligtinge om 2% van die BBP aan verdediging toe te ken, te bly nakom en sal aanhou werk om die Alliansie se afskrik- en verdedigingsposisie te versterk, veral op die oostelike flank. Terselfdertyd, sonder om die geallieerde pogings aan die Swart See te beïnvloed, sal Roemenië die toenemende betrokkenheid van die NAVO in die Midde -Ooste en die stryd teen terrorisme ondersteun, het Iohannis gesê.
Strategiese vennootskap met die Verenigde State bly konstant in ons beleid en in die breër konteks van ons volgehoue ​​belangstelling in die versterking van transatlantiese betrekkinge. Ons sal voortgaan om die bilaterale verhouding te verdiep, voortgebou op die strategiese prioriteite wat uiteengesit is in die gesamentlike verklaring wat ons tydens die vergadering van Augustus 2019 met president Trump aangeneem het. Omvattende veiligheid. Ek verwys hier na gebiede soos kuber- en telekommunikasiebeveiliging of energiesekuriteit. Die bevordering van handel en die verhoging van beleggings, die versterking van betrekkinge op die gebied van onderwys en navorsing, vordering met die verhoging van visums vir Roemeense burgers is op sy beurt belangrike doelwitte vir die volgende periode, het die staatshoof bygevoeg.
Hy het ook aangekondig dat ons spesiale aandag sal skenk aan die verdere ontwikkeling van strategiese of spesiale vennootskappe en betrekkinge met Duitsland, Frankryk, Pole, Italië, Spanje, die Verenigde Koninkryk, Turkye of Israel, asook die met al ons direkte bure.
& rdquo & Icircn Met betrekking tot die Republiek Moldawië herhaal ek die standpunt van Roemenië: die Europese weg is die enigste en sekerste manier om die diepgaande hervorming van die instellings teweeg te brengen, wat waarskynlik aan die burgers tasbare voordele inhou. Ongelukkig, soos ek al gesê het, is ons glad nie daarvan oortuig dat die huidige regering in Chisinau hierdie doelwit voorstel nie. Daarom sal ons slegs ondersteun met projekte wat direk toegewy is aan burgers, projekte met 'n plaaslike impak en strategiese verbindingsprojekte. Ons sal slegs volle samewerking hervat as ons op regeringsvlak konkrete optrede sien wat daarop gemik is om die Europese pad, die hervormingsproses voort te sit, veral op gebiede soos geregtigheid, administrasie en die stryd teen korrupsie, om 'n demokratiese weg en interne voorspelbaarheid te verseker. extern & rdquo, het Iohannis ook gesê.
Volgens hom bly die belangrikste aksierigtings van die afgelope jare geldig, selfs as ons praat oor die Wes -Balkan of die ander Oos -vennootskapstate.
& rdquo & Icircn breër plan, ons prioriteite vir buitelandse beleid is daarop gemik om die betrekkinge, insluitend ekonomiese, met ander state en belangstellingsgebiede in die wêreld te versterk, waaronder Japan, Suid -Korea, China, Indië en lande in Asië, Afrika., Latyns -Amerika en die Karibiese Eilande. Ons streef daarna om die openinge van die afgelope twee jaar volhoubaar te konsolideer, waarvan sommige in 2020 ongekend was. Ons wil 'n relevante strategiese vennootskap met Japan, wat die resultate van die historiese besoek van premier Shinzō Abe in Boekarest in 2018 sal konsolideer, en ons hoop dat hierdie doelwit volgende jaar kan realiseer, op die eeufees van politieke en diplomatieke betrekkinge, het Iohannis bygevoeg.
& rdquo & Icircn Wat die onlangse krisissituasie in die Midde -Ooste betref, het ons, soos u weet, reeds die posisie van Rom & acircnia uitgespreek, so ek sal nie in detail herhaal nie. Maar ek wil beklemtoon dat die negatiewe gevolge van hierdie krisis nie net op streeksvlak voorspel word nie. Dit kan ook 'n impak op die Europese en globale veiligheid hê. Daarom moet die pogings van dialoog, onderhandeling, sowel as stabilisering en heropbou in hierdie ruimte voortgaan, en 'n beroep op al ons vennote doen om hierdie doel te bereik. Rom & acircnia ondersteun die stappe van die Europese Unie, wat meer betrokke moet wees, van sy strategiese vennote en van die internasionale gemeenskap om die situasie te laat eskaleer, om te dialoog en om blywende oplossings te soek & rdquo, het die president ook verklaar.
Hy is van mening dat oplossings nodig is wat vrede en veiligheid in die gebied en die mense van die Midde -Ooste, Europa, die Verenigde State en elders sal bring, beide in die situasie in Irak en in die Iranse saak, sowel as in Libië. Vordering is nodig met betrekking tot die Siriese kwessie, oor Jemen, maar ook met die vredesproses in die Midde -Ooste, waaroor Roemenië se standpunt onveranderd bly.
'Die stryd teen terrorisme is ook nog nie verby nie. 'Ons moet ons verenigde, ondersteunende pogings voortsit, en die NAVO, soos ek gesê het, kan 'n groter rol speel,' het Klaus Iohannis gesê.
Lees ook Dosyne VICTIMS in Duitsland nadat 'n vaartuig die pilaar van 'n brug getref het
Grenslose tragedie! Tientalle sterf in Duitsland nadat 'n vaartuig met 129 mense aan boord 'n brug oor die Ryn getref het.
27 mense is gisteraand beseer nadat 'n Switserse passasierskip wat op die Ryn seil, die pilaar van 'n brug naby 'n snelweg naby Duisburg in Wes -Duitsland getref het.
Die vaartuig 'Swiss Crystal', met 129 mense aan boord, meestal Belge, Nederlanders en Luxemburgers, was bestem vir Nederland.
Van die 27 mense wat beseer is, het die meeste volgens die polisie slegs ligte beserings. Vier van diegene wat aanvanklik vermoedelik ernstig beseer is, is vanoggend uit die hospitaal ontslaan, volgens agerpres.ro.
Padma Lakshmi verskyn op die voorblaaie van baie tydskrifte, waaronder "Vogue India", "L'Officiel India", "Cosmopolitan", "Asian Woman", "Avenue", "Industry Magazine", "Marie Claire India", "Harper's Bazaar ", & # 39en & # 39 Newsweek & # 39.
Die kookboek "Easy Exotic" is tydens die Gourmand World Cookbook Awards in 1999 bekroon as die beste boek.
In 2007 het Top Chef die Primetime Emmy -toekenning vir die uitstaande werklikheidskompetisieprogram aangebied. In 2009 is sy genomineer vir 'n Emmy -toekenning vir uitstaande gasheer vir 'n werklikheidskompetisie of werklikheidsprogram vir dieselfde "Top Chef" -program.
Boeke op die gebied van letterkunde en geskiedenis
Soos gewoonlik wil ons u oog en hart behaag met nuut gekoopte boeke by ons biblioteek. Hierdie keer met boeke in die veld Geskiedenis en Literatuur.
Lorenz, Marita. Ek was die spioen wat lief was vir Fidel Castro / Marita Lorenz. - Boekarest: RAO, 2018. - 281 bls.
'Min mense kan sê dat Ilona Marita Lorenz 'n lewe geleef het soos in films: van die konsentrasiekampe van die Nazi's tot Fidel Castro, van die CIA tot die moord op Kennedy. Marita se verhaal is die van 'n spioen wat bo alles Fidel Castro liefgehad het.
Die boek bied die romantiese verhaal van hierdie vrou aan, met ligte en skaduwees, met waarhede wat volledig of net half vertel word, sodat die leser kan kies wat eg en fiks is.
Die skrywer vertel haar hele lewe, van die vroeë kinderjare tot die publikasie van die boek, en beskryf veral die hartseer kinderjare van die oorlog, die pelgrimstogte met haar vader na die groot wêreld, haar romantiese verhoudings met Fidel Castro, Marcos Perez Jumenez, die voormalige Venezolaanse diktator en met lede van die Mafia.
Sy praat oor die CIA- en FBI -aksies waaraan sy deelgeneem het, trots dat sy op 'n stadium vertel is Mata Hari van die Karibiese Eilande."
Tanase, Stelian. Gesprekke met koning Mihai / Stelian Tănase netjiese uitgawe: Elena Vijulie. - Boekarest: Korinte, 2018. - 282 bl.
'Hierdie bundel bevat 12 dialoë met koning Mihai wat in April 2005 deur die skrywer Stelian Tănase opgeneem is. Hulle het plaasgevind in die Elisabeta -paleis in Boekarest.
Die onderhoude sou voortgaan en deel uitmaak van 'n televisiereeks wat na die 22 episodes van die film op openbare televisie uitgesaai sou word Dinastie, ook gemaak deur Stelian Tănase. Verskeie struikelblokke het mettertyd die voltooiing van die projek vertraag. "
Ouma, David. Z. Die verlore stad. Die Amazoniese verhaal van 'n fatale obsessie / David Grann Engelse vertaling en notas: Ioana Miruna Voiculescu. - Boekarest: Art, 2018. - 365 bl.
'In 1925 vertrek die Britse ontdekkingsreisiger Percy Fawcett op 'n ekspedisie in die Amazone -oerwoud op soek na 'n legendariese beskawing. Dit sou sy laaste reis wees, vanwaar hy nooit teruggekeer het nie. Dekades agtereenvolgens het ander avonturiers hom gevolg, probeer om te verstaan ​​wat met hom gebeur het en vind die verlore stad Z.
'Fassinerende verhaal, met wetenskaplike en historiese waardes, met obsessiewe karakters'
MacMillan, Margaret. Vredemakers. Ses maande wat die wêreld verander het / Margarert Macmillan Engelse vertaling: Smaranda Câmpeanu. - Boekarest: Trei Publishing House, 2018. - 710 bls.
Tussen Januarie en Junie 1919, na die einde van die 'oorlog wat alle oorloë sou beëindig', het mense van regoor die wêreld in Parys aangekom vir die Vredeskonferensie. Die belangrikste persoonlikhede wat teenwoordig was, was die leiers van die drie groot moondhede - Woodrow Wilson, Lloyd George en Clemenceau - maar duisende ander afgevaardigdes het in Parys aangekom, elk met sy eie agenda. Konings, eerste ministers en ministers van buitelandse sake, vergesel van hul adviseursuite, het langs journaliste en lobbyiste gestaan ​​en veg vir 'n verskeidenheid oorsake, van die onafhanklikheid van Armenië tot vroueregte. T. E. Lawrence, koningin Maria van Roemenië, Maynard Keynes, Ho en Min - die hele wêreld het daardie jaar iets in Parys opgelos. Die wêreld het nog nooit so iets gesien nie, en dit sal dit nooit weer sien nie. "
Diens, Robert. Die laaste tsaar. Nicholas II and the Russian Revolution / Robert Service Engelse vertaling: Irina Negrea. - București: Editura Trei, 2019. - 416 bls.
'Alhoewel die dood van Nicolae en sy gesin op 17 Julie 1918 onteenseglik 'n opgedateerde ontleding in die lig van bestaande nuwe en ou dokumente vereis, moet die vorige maande ook noukeurig bestudeer word. Omdat hy van sy vryheid beroof was, het Nicolae die blaaskans gehad om na te dink oor sy bewind vanaf 1894. Dit is egter verbasend om te sien hoe selde dit gebeur het dat sy daaglikse aantekeninge en opgetekende gesprekke gebruik is om sy denkwyse beter te verstaan. "
Benewens die roman self, sien u kaarte, die lys met illustrasies, bibliografie, notas en indeks.
Atkinson, Kate. A Crushed God / Kate Atkinson Engelse vertaling en notas: Irina Negrea. - Boekarest: Art, 2018. - 650 p.
"As in Lewe na lewe Atkinson bied die moontlike lewens van Ursula Todd tydens die Tweede Wêreldoorlog aan, 'N Verbrokkelde god stel 'n perspektiefverandering voor, met die fokus nou op Ursula se broer, Teddy, 'n bomwerperkaptein tydens die brand. Die skrywer ontwrig doelbewus die chronologie van gebeure, wat ons vooraf by die besonderhede van Teddy se lewe laat uitvind, maar dit neem paradoksaal genoeg nie af nie, maar versterk die spanning van die verhaal en laat ons by elke hoofstuk wonder: hoe dit gekom het hier? Die roman is onder meer 'n etiese besinning oor oorlog en, in die konteks van die dood, oor wat dit beteken om aan die kant van goed of kwaad te wees. "
Walsh, Rosie. The man who never called / Rosie Walsh Engelse vertaling: Oana Bogzaru. - Boekarest: Nemira, 2018. - 335 bls.
'Stel jou voor dat jy 'n man ontmoet, dat jy ses onvergeetlike dae saam deurbring en dat jy verlief op hom raak. Die gevoel is wedersyds, jy voel dit met jou hele wese. As hy dus op reis gaan en beloof om u van die lughawe af te bel, het u geen rede om te dink dat hy dit nie sal doen nie.
Weke gaan verby, al sy vriende moedig u aan om hom te vergeet, maar u weet dat daar iets met hom moes gebeur het, daar moet 'n rede wees vir sy stilte.
Wat as u uitvind dat u altyd reg was? Maar is dit die enigste ding wat julle nie met mekaar gedeel het nie? "
Misluk, Hans. Elke sterf alleen / Hans Fallada Duitse vertaling en let op: Gabriella Eftimie. - Boekarest: Art, 2018. - 727 bls.
'Terwyl Hitler in 1940 in Berlyn kanonvoer in heel Europa verskaf, gaan Otto en Anna Quangel - 'n eenvoudige werkersklas - nadat hulle hul enigste seun in die oorlog verloor het, van stilswyende berusting en onverskilligheid tot smeulende woede en besluit dat dit tyd is om die stryd te beveg stelsel. Hulle weerstand lyk betekenisloos - hy verwerp die Nazi -regime deur middel van poskaarte en briewe wat hy lukraak versprei - maar dit is gelyk aan die grootste uitdaging in 'n wêreld waar selfs die geringste ongehoorsaamheid die dood beteken. "
Almal sterf alleen hy praat van die groteske sadisme waartoe die mensdom in staat is en, in opvallende kontras, oor die eenvoud van die goeie en die adel van ordentlikheid. Miskien sterf almal alleen, maar niemand leef alleen of in volle privaatheid nie, veral in 'n stad wat verstik is van terreur, agterdog en moord. "
Latyns-Amerika en die Karibiese Eilande het die koronavirusstreek ter wêreld die ergste geraak. Europa het die meeste slagoffers
Latyns-Amerika en die Karibiese Eilande het die gebied geword met die hoogste aantal nuwe koronavirusinfeksies sedert die begin van die COVID-19-pandemie op Sondag, met 4,340,214 gevalle, volgens 'n verslag wat deur AFP om 21:00 GMT gepubliseer is en opgestel is op grond van inligting verkry uit amptelike bronne.
Dit is die eerste keer dat die aantal SARS-CoV-2-infeksies in hierdie streek die van Noord-Amerika oortref het, wat 4,330,989 gevalle aangemeld het, hoofsaaklik in die Verenigde State, die land wat die ergste getref is, met 4, 2 miljoen besmettings en byna 150 000 sterftes, sê Agerpres.
In Latyns -Amerika is Brasilië die land wat die meeste geraak word, met 2,394,513 gevalle en 86,449 slagoffers. Daar is toenemende besmetting in Mexiko, Peru, Colombia en Argentinië, wat hul ekonomiese aktiwiteite probeer hervat om die impak van die pandemie te beperk.
Wat die aantal sterftes betref, bly Europa in die eerste plek, met 207,933 slagoffers, gevolg deur Latyns -Amerika en die Karibiese Eilande (182,726 sterftes) en die Verenigde State en Kanada (155,673 sterftes).
Volgens 'n aankondiging wat die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) in Mei gemaak het, het die Amerikaanse vasteland na Europa die nuwe episentrum van die COVID-19-pandemie geword.