Hoekom Gewone Lewe Is Nie 'n Einde In Sy Self
Geskryf deur Mark A. Burch
Eenvoudige lewe is nie 'n doel op sigself nie. Ons kan geld bespaar (maar nie altyd nie) en verhoog ons vryheid en sekuriteit (weer nie altyd nie), en ons lewe kan die besondere skoonheid van eenvoud weerspieël (maar net as ons die smaak daaraan verbou). Maar meer as enigiets anders, eenvoud is 'n manier om 'n "ruimte" te ontruim waarbinne iets nuuts gebore kan word. Dit is hierdie "iets nuuts" wat eenvoud is.
Die "ruimte" wat ons duidelik kan wees, is fisies soos ons die rommel in ons lewens verminder. Dit kan ook sosiaal wees, want ons kan sommige finansiële winste verhandel vir meer tyd om familie, vriende en gemeenskap te geniet. Die "ruimte" wat ons oopmaak, kan emosioneel wees namate ons stres, bekommernis, vrees, mededingendheid en so meer verminder. Ons kan ook ontspannings-, vrede- en samewerkingsverhoudinge met ander kry. Die "ruimte" kan ook geestelik wees, aangesien die ou gode van verbruikerswese ten gunste van 'n nuwe geestelike bewustheid neergesit word.
Eenvoud: Geskenk van Tyd, Energie, Vryheid
Daar is nog 'n aspek van hierdie "iets nuuts" wat te doen het met wat mense is. Dit is die doel van ons lewens wat moet uitbrei om die ruimte wat deur eenvoud gegee word, te vul indien beide eenvoud en ons lewens betekenisvol moet wees.
By die mees basiese is die gawe van die lewe 'n geskenk van tyd, energie en vryheid. Maar niks om eenvoudig te lewe nie, beantwoord die volgende vraag: Hoe sal ons ons tyd, energie en vryheid gebruik om die betekenis van ons lewe in die wêreld uit te druk? Anders gestel: Waarop moet ons lewe?
Ons antwoord hierdie vraag altyd op een of ander manier, selfs al herhaal ons net wat ons geleer het.
In sy gedagtesende boek Ismael, Sê Daniel Quinn dat elke samelewing en elke individuele lewe 'n storie is oor die vrae: Waarvoor is die wêreld? Waarvoor is ek?
Verbruikerkultuur of Vrywillige Eenvoud
Die basiese verhaal van verbruikerskultuur sê dat die Aarde vir die gebruik en genot van die mens geskep is en dat die doel van die menslike lewe is om die aarde vir menslike doeleindes te oorwin en te onderdruk, insluitende die dwaling wat ons kan lewe sonder verbintenis met die heilige magte. Die uitkoms van hierdie storie is wat ons rondom ons sien: 'n beskadigde omgewing, sosiale ongelykheid en geweld, sielkundige en emosionele pyn en geestelike leegheid. As ons hierdie storie onvoltooid vind, is daar twee dinge nodig: eerstens stop ons om die ou storie uit te werk, en tweedens begin ons 'n nuwe storie uitwerk. Oor die algemeen gee mense nie hul ou storie uit totdat hulle 'n nuwe een het nie. Vrywillige eenvoud is 'n leë boek waarin ons 'n nuwe storie kan skryf. Daniël Quinn stel ook 'n opwindende openingsstrategie voor: in plaas daarvan om 'n storie te vertel oor hoe die Aarde vir ons behoort, kan ons 'n storie vertel oor hoe ons aan die Aarde behoort.
Ons is bewus, geestelike, reflektiewe wesens wat in staat is om met eenvoud en elegansie te leef in die sorg van die Aarde waaraan ons behoort. Dit sou 'n rede wees om spyt te hê as ons die planeet net verteer het en die vullis van 'n baie kort en selfsugtige party in sy plek gelos het. Dit sou ook 'n rede tot spyt wees as ons ons dae verbyleef in die vrees vir die dood, die ontkenning van ons interafhanklikheid met ander spesies en die nuttelose wanhoop dat ons die lewende gemeenskappe wat ons onderhou, kan beheer en oorheers.
As mense aan die aarde behoort en lewende dinge afhang van mekaar, dan behoort ons almal aan mekaar. Nou kan 'n nuwe storie, wat ook 'n ou storie is, begin. Dit sal 'n verhaal wees oor die toebehore, en sal hulself uitdruk deur dade van verwantskap en van verhouding. Dit is die betekenis van liefde, en liefde is die lewe in die bewussyn van Goddelike Wese. Mag ons besef dat die idee van die menslike oorheersing van die Aarde deel is van 'n ou storie wat 'n groeiende bewussyn van ons lewe in Goddelike Wese kan verander? Mag ons dink dat ons deur ons meer bewus te word van Goddelike Wese wat deur ons manifesteer deur ons te streef om ons lewe op aarde nie te oortref nie, maar as deel daarvan op 'n heilige en medelydende manier daarin te leef?
Die uitdaging van eenvoudige lewe
Eenvoudige lewe bied ons die uitdaging om nie terug te keer na nostalgie, mite, primitivisme, valse ascetisme, of enige van die ander "-ismes" wat deel van ons geskiedenis was nie. Ons kan nie terugkeer na jagters-versamelaars nie. Maar ons kan verskillende stories vertel oor die betekenis van ons wese hier op aarde. Ons kan eenvoud sien as deel van die nuwe samelewing wat sal verskyn op grond van die nuwe storie. Ons behoort aan die aarde, en die aarde behoort aan goddelike wese. Ons is gemaak om 'n tuin in te woon waaraan ons behoort.
Die emosionele vingerpunt van die ou / nuwe storie is ons vrees vir die dood. Ons samelewing het 'n taamlik dramatiese beurt gehad, presies wanneer ons mense probeer beheer het oor ons eie lewens en sterftes in teenstelling met Goddelike Wese. Ons basiese keuse in die lewe is om ons lewens in eie hande te hou of om hulle in die hande van Goddelike Wese toe te vertrou. Uit hierdie keuse volg alles anders, vir goed of siek. Ons lewens is in werklikheid in die hande van Goddelike Wese - was altyd en sal altyd wees. Dit is wanneer ons ons voorstel dat ons hulle kan terugneem sodat ons onsself, mekaar en die Aarde benadeel. Die probleem is dan nie regtig of ons sal lewe of sterf nie, maar of ons in die hande van Goddelike Wese of alleen in ons eie hande en die hande van ons tegnologie sal lewe en sterf.
Die vrees vir die dood kan ook vir sommige mense se ongerustheid met vrywillige eenvoud verklaar. Om van die materiële besittings los te maak, is die groter loslaat wat die dood is. Miskien is dit selfs 'n soort opleiding vir dit! Miskien vergaar ons besittings om die illusie te versterk dat ons veilig uit die dood is.
Leef anders deur eenvoudig
As ek kyk na die "ruimte" wat deur eenvoud geskep is, sien ek mense wat anders leef. Ek sien ons kreatief aanwend om aan die wêreld en aan mekaar te behoort. Ek sien mense wat die wetenskap gebruik om die wêreld waaraan ons behoort te verstaan ​​en waardeer, om dit nie te manipuleer vir persoonlike gewin of om die dood te vermy nie, maar om dit te verstaan ​​en te waardeer en om te weet hoe om daarin te leef met groter en groter harmonie. Ek sien ons gebruik tegnologie om ons besit aan die Aarde en mekaar te verbeter, om nie vir 'n paar wins en luukse te verhoog nie. Ek sien dat mense hard werk om geestelik te groei, om skoonheid te waardeer en om medelye, vrede, verdraagsaamheid en sosiale harmonie te kweek. Ek stel voor dat ons na die sterre reis, nie as oorwinnaars wat op soek is na nuwe planete om te onderwerp nie, maar eerder as mense wat ander wêrelde en ander wesens soek om te waardeer en te verstaan.
Die ontwikkeling van bewustheid van ons "toebehore" aan die aarde en tot goddelike wese roep op die eenvoud van die praktyk (wat die "ruimte" vir nuwe bewustheid bied) en van gedagtes (wat die metode is om nuwe bewustheid te ontwikkel). Ons kan nie verstaan ​​dat ons aan die Aarde behoort nie, tensy ons een of ander manier ons besit ervaar. Ons kan ons besittings nie ervaar tensy ons daarvan bewus word nie. Ons kan nie daarvan bewus word nie, tensy ons dit wegdoen wat ons ook al kan lei om nuwe bewustheid te ontwikkel en ons aandag te vestig op die ervarings wat getuig van ons besit in die skepping.
Eenvoud: Ontwikkeling van Mindfulness
Ontwikkeling van gedagtes vereis geen uitsonderlike bekwaamheid nie. As ons bewustheid kan meet, sal ons waarskynlik uitvind dat ons almal omtrent dieselfde "hoeveelheid" daarvan het. Die probleem is nie om bewustheid te "uitbrei" sodat ons meer daarvan het nie, maar om ons aandag te herlei sodat ons verskillende aspekte van ons ervaring en ons plek in die wêreld kan sien. Beide die kunstenaar en die kuns liefhebber het dieselfde soort oë. Maar kunstenaars rig hul aandag so dat hulle kunswerke ons aandag vestig op dinge wat ons nog nooit opgemerk het nie. Die gawe van artistieke talent laat dit lyk asof sulke mense "die onsigbare" sien, as ons eintlik net dieselfde kan sien as ons net ons aandag op die regte manier rig.
So, wat is vrywillige eenvoud vir? Dit is vir die ontwikkeling van bewustheid. En onsekerheid help ons om te ontdek dat ons aan die aarde behoort en saam met die aarde in die hande van Goddelike Wese. Om dit te weet maak die verskil. Dit sal ons help om 'n nuwe storie met ons lewens te vertel.
Nuwe Vereniging Uitgewers. © 2000. http://www.newsociety.com
Stepping Lightly: Eenvoud vir mense en die planeet
deur Mark A. Burch.
Lesers vanuit 'n verskeidenheid perspektiewe - hetsy hulle alreeds in 'n eenvoudige leefwyse of op soek is na 'n diep toegewyde benadering tot die aktiewe bevordering van 'n volhoubare samelewing, ekonomie en planeet - vind hier 'n magdom intelligente en deernisvolle argumente om liggies te leef vir sowel die siel as die vir die aarde.
Meer boeke deur Mark A. Burch
MARK BURCH is 'n vryskut opvoeder, skrywer en werkswinkel fasiliteerder. Hy onderrig tans kursusse oor vrywillige eenvoud as 'n addisionele fakulteitslid van die Universiteit van Winnipeg en bied werkwinkels oor eenvoudiger leef- en volwasse omgewingsopvoeding oor Kanada. Hy was 'n bekende gas op CBC TV "Man Alive", CBC Radio "Ideas" en in die Knowledge Network-dokumentêre reeks "The Simpler Way". Hy is die skrywer van Stepping liggies sowel as van Eenvoud: Notas, stories en oefeninge vir die ontwikkeling van onvoorstelbare rykdom. Mark Burch kweek stilte, versamel Chi en neig 'n tuin in Manitoba, Kanada.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > lewe verander > Hoekom Gewone Lewe Is Nie 'n Einde In Sy Self