Gegewe die keuse, verkies baie honde lof van hul eienaars eerder as kos, volgens een van die eerste studies om breinbeelddata met gedragseksperimente te kombineer om voorkeure vir hondebeloning te verken.
"Ons probeer om die basis van die honde-menslike band te verstaan ​​en of dit hoofsaaklik oor kos is, of oor die verhouding self," sê Gregory Berns, 'n neurowetenskaplike aan Emory Universiteit.
"Uit die 13-honde wat die studie voltooi het, het ons bevind dat die meeste van hulle van hul eienaars geprys het oor kos, of hulle het gelyktydig gelyk. Slegs twee van die honde was regte chowhounds, wat 'n sterk voorkeur vir die kos toon. "
Honde was in die middel van die bekendste eksperimente van klassieke kondisionering, wat deur Ivan Pavlov in die vroeë 1900's uitgevoer is. Pavlov het getoon dat indien hulle opgelei word om 'n bepaalde stimulus met kos te assosieer, sal hulle in die blote teenwoordigheid van die stimulus salivasie, in afwagting van die kos, salivateer.
"Een teorie oor honde is dat hulle hoofsaaklik Pavlovian-masjiene is. Hulle wil net kos hê en hul eienaars is bloot die middel om dit te kry," sê Berns. "Nog 'n meer onlangse siening van hul gedrag is dat honde menslike kontak in en op sigself waardeer."
Berns koppe aan die Dog-projek in Emory se sielkunde-afdeling, wat vrae oor die beste en oudste vriend van die mens ondersoek. Die projek was die eerste om honde op te lei om vrywillig 'n funksionele magnetiese resonansiebeeldskandeerder (fMRI) -skandeerder in te voer en sonder beweging of sedasie roerloos te bly.
In die vorige ondersoek het die hondeprojek die ventrale caudategebied van die hondebrein geïdentifiseer as 'n beloningsentrum. Dit het ook gewys hoe die streek van 'n hond se brein sterker reageer op die geure van bekende mense as aan die geure van ander mense, of selfs aan dié van bekende honde.
'Honde is individue'
Vir die huidige eksperiment, aangemeld in die joernaal Sosiale, Kognitiewe en Affektiewe Neurowetenskap, het navorsers begin met die opleiding van die honde om drie verskillende voorwerpe met verskillende uitkomste te assosieer. 'N Pienk speelgoedvragmotor het 'n kosbeloning aangedui; 'n blou speelding ridder het verbale lof van die eienaar aangedui; en 'n haarkwas het geen beloning aangedui om as 'n beheer te dien nie.
Hulle is toe op die drie voorwerpe getoets terwyl hulle in 'n fMRI-masjien was. Elkeen het 32-proewe vir elk van die drie voorwerpe ondergaan aangesien hul neurale aktiwiteit aangeteken is.
Al die honde het 'n sterker neurale aktivering vir die beloningstimulasies getoon in vergelyking met die stimulus wat geen beloning aangedui het nie, en hul antwoorde het 'n wye reeks bereik. Vier het 'n besonder sterk aktivering vir die stimulus getoon wat lof van hul eienaars gese het.
Nege toon soortgelyke neurale aktivering vir beide die lofpremie en die kosstimulus. En twee het konsekwent meer aktivering getoon toe die stimulus vir kos getoon word.
Die honde het dan 'n gedragseksperiment ondergaan. Elkeen was vertroud met 'n kamer wat 'n eenvoudige Y-vormige doolhof bevat wat uit babapoorte gebou is. Een pad van die doolhof het gelei tot 'n bak kos en die ander pad na die hond se eienaar. Die eienaars het met hul rug na hul honde gesit. Die hond is dan herhaaldelik in die kamer vrygelaat en toegelaat om een ​​van die paaie te kies. As hulle by die eienaar kom, het die eienaar hulle geprys.
"Ons het bevind dat die kaudaatrespons van elke hond in die eerste eksperiment gekorreleer is met hul keuses in die tweede eksperiment," sê Berns.
"Honde is individue en hul neurologiese profiele pas by die gedragskeuses wat hulle maak. Die meeste van die honde wissel tussen kos en eienaar, maar die honde met die sterkste neurale reaksie op lof verkies om na hul eienaars 80 te gaan na 90 persent van die tyd. Dit toon die belangrikheid van sosiale beloning en lof aan honde. Dit kan analoog wees aan hoe ons mense voel wanneer iemand ons prys. "
Die eksperimente lê die grondslag om meer ingewikkelde vrae oor die honde-ervaring van die wêreld te vra. Die Berns lab ondersoek tans die vermoë van honde om menslike taal te verwerk en te verstaan.
"Honde is hipersosiale met mense," sê Berns, "en hul integrasie in menslike ekologie maak honde 'n unieke model vir die bestudering van kruis-spesies sosiale binding."