Gedagte vir die dag: Die verskil tussen doen en bedoelFoto: pixabay.com Ek weet, my God, dat U ons harte ondersoek en opregtheid verlang. U weet dat ek dit alles met goeie motiewe geskenk het, en ek het ook gesien hoe u volk vrywillig en vreugdevol hulle geskenke gebring het. (1 Kronieke 29:17) “Ek het dit goed bedoel.” Ons almal het dit al gesê. Gewoonlik is dit ons eerste verdediging as ons droogmaak. Dan verduidelik ons dat ons dit met goeie bedoelings gedoen het. En baie dikwels is dit waar ook. Maar is goeie bedoelings ’n vrywaringsvorm? Word ons hierdeur onthef van enige aanspreeklikheid? Nee! Geen hof sal iemand vryspreek omdat hulle dit goed bedoel het toe hulle die wet oortree het nie. Nogtans verwag ons die Here moet vir ons sê “mooi so” omdat ons iets goed bedoel het. Goeie bedoelings is nie ’n Bybelse beginsel nie. Dit is nie ’n verskoning wat ons vir alles vryskeld nie. God kyk ook na die bedoelings van ons hart (1 Kronieke 29:17), maar dit beteken nie ons het ’n vrypas om te doen wat ons wil nie. Wanneer God hart-inspeksie doen, wil Hy seker maak ons is op sy standaard, nie op ons eie nie. Ons eie harte is nooit die kompas vir reg of verkeerd nie. Jeremia 17:9 waarsku dat ons hart onbetroubaar is. Dit is dikwels vol selfsug en hoogmoed. Daarom is goeie bedoelings nooit ’n morele roetewyser nie. God se Woord is ons norm. Ons doen wat God van ons vra. Ons gehoorsaam Hom, al bots dit met ons eie idees en al ons goeie bedoelings. Ons bedoel dit nie net goed nie, ons doen dit reg! Bron: Gereed vir vandag deur Stephan Joubert Uitgewer: Christelike Uitgewersmaatskappy/CUM