Die uitvaardiging van Ordonnansie 50 deur die waarnemende goewerneur, sir Richard Bourke, was die resultaat van 'n jarelange veldtog veral van dr John Philip, superintendent van die Londense Sendinggenootskap, om die bestaande Hottentotwetgewing afgeskaf te kry.
Daarvolgens is die bestaande wetgewing grotendeels ongedaan gemaak, mag geen vrye bewoner van die Kaapkolonie op grond van kleur in sy bewegingsvryheid, woonreg lewenswyse of werk beperk of tot arbeid gedwing word nie, en het vrye gekleurdes die reg verkry om grond te besit.
Hierdie wet het onder meer rondswerwery en leeglopery van nie-blankes, sowel as 'n arbeidsvraagstuk, tot gevolg gehad – iets waaraan die Afrikaners na 1828 blootgestel was.
Daarby was laasgenoemde nie gediend met die Britse politieke liberalisme wat in hierdie ordonnansie vergestalt was nie. Gevolglik het dit bygedra tot die Afrikaners se ontevredenheid met die Britse regering en tot die feit dat baie van hulle met die Groot Trek die Kaapkolonie verlaat het.