Johan, ek dink dit is alles eintlik ‘apartheid’ se skuld…. 😉 Hierdie konstruksieproses van ‘n teks behels, net soos in die geval van metafore, “the construction of [a] network of interaction which makes of [the] context an actual and unique event” (Ricoeur 1978: 142). ‘n Teks word daarom deur die filtrering van die potensiële konnotasies van die woorde wat daarin vervat is, omskep in ‘n diskursiewe gebeurtenis. Volgens Prince (1973:31) se A Grammar of Stories is die teenwoordigheid van ‘n sterk narratiewe lyn egter nie ‘n voorvereiste vir narratiwiteit nie; slegs drie handelingsmomente wat daarop gerig is om gebeurtenisse en handeling te beskryf, is vir hom genoeg in hierdie verband. ‘n Ondersoek na die narratiewe elemente in “narratief van die parkboer” toon dat verskillende storielyne in hierdie gedig voorkom en met mekaar vervleg word, naamlik die storie van oom Jakobus de Wet se lewe waarin verskeie ander stories ingebed is, en die storie van die verteller[ii] se dag saam met oom Jakobus-hulle.