Die mentaliteit van die samelewing - eienskappe van ontwikkeling en vorming - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Mentaliteit is 'n stabiele metode van 'n besondere persepsie van die wêreld, 'n spesiale vermoë om te reageer op die omliggende werklikheid, wat mense in historiese en sosiale gemeenskappe (nasies, etniese groepe, sosiale strata) kan herenig. Mentaliteit is in die sielkunde die diepste vlak van persoonlike en groep, bewustelik en bewusteloos. Dit word hoofsaaklik besef in sekere stabiele gedragsvorme en emosionele sensasies wat die onderwerp (sosiale groepe) tot 'n sekere soort persepsie, aksies en denke induseer. Dit is 'n soort sielkundige wapen, 'n denkinstrument: die hoofdoel daarvan is om 'n persoon (samelewing) te help om die wêreld te besef en waar te neem. Die mentaliteit as die historiese ervaring van die voorouers, kan die lewensbeskouing van die nageslag beïnvloed.
Die honderdjarige invloed: sosiale strukture, kultuur, menslike omgewing - vorm die mentaliteit en reageer as 'n kulturele en historiese faktor op die vorming van hierdie redes. Hierdeur is die mentaliteit die wortel van die ontwikkeling van kultuur, in parallel optredes as gevolg van die invloed van gebruike en kultuur.
Wat is mentaliteit
Wanneer daar iets nodig is om iets te beskryf wat ons onbegryplik, ontwykend, terwyl dit in werklikheid bestaan, trek mense dikwels na die konsep van mentaliteit. So 'n benaming word ook gebruik om ongewone gedrag vir ons te verklaar, maatskaplik vasgestelde norme, die integriteit van die mense, hulle etnisiteit.
Die mentaliteit is 'n geestelike bewaarplek wat inherent is aan die aangebied kultuur, sowel as sielkundige eienskappe wat in die oorsprong van die maniere en tradisies van die samelewing lê, en is sekere outomatiese reaksies op die standaard soort situasie en gebeurtenis. Op 'n vroeë ouderdom word die ontwikkeling van sekere denkwyses geaktiveer op grond van die ervaring wat opgedoen is. Hierdie soort denke kan radikaal van verskillende kulture verskil.
Die konsep van mentaliteit, as 'n term, is aan die wetenskap voorgestel deur die wetenskaplike Levi-Bruhl. Baie verskillende skrywers stel hul eie inhoud in die basis van hierdie konsep (hulle het dit voorgestel as 'n teenstrydige wêreldkaart, bewustheidsbeginsel, voorreflekterende denkrigting, kollektiewe bewusteloos), wat gevolglik die vergelykende analise bemoeilik.
Mentaliteit is 'n konsep in sielkunde wat tot op die oomblik as streng nie-gedifferensieerde beskou moet word, wat 'n aantal aspekte van die vak se lewe beïnvloed. Om al die konsepte in een te vergelyk of te kombineer, loop ons die risiko om 'n intuïtiewe beeld te kry, maar op geen manier 'n logiese geverifieerde kategorie. Op grond van veelvuldige vertalings uit die Griekse tale, is die begrip mentaliteit 'gees-verwant', 'n geestelike pakhuis.
Die mentaliteit, wat 'n kenmerk van die vak is, verenig die bewuste en die onbewuste. Dit lyk as 'n stel sielkundige en sosiale houdings wat daarop gemik is om die vloei van inligting wat dit ontvang in die loop van refleksies, sensasies, te verwesenlik. In alle kulture verruil mense gewoonlik onder mekaar: hulle vra iets, gee mekaar raad, wys 'n persoonlike houding teenoor sekere dinge, vertel grappies, beskryf die siekte toestand. Dit volg dat die struktuur van kommunikatiewe dade, identies in alle kulture, maar die baie spesifisiteit van bewustheid, assessering en regulering van hierdie gedragsstruktuur heeltemal anders is. Byvoorbeeld, die houding teenoor die lag: in Chinese tradisies is dit gewoonte om te glimlag as jy in die kulture van Europese lande in kennis stel van jou familie rou, so 'n gebaar van gedrag sal as belediging beskou word.
Die mentaliteit skep 'n hiërargie van konfigurasies van sosiale bewussyn en verklaar hierdeur die etniese konsep van die belangrikheid van sekere komponente van die geestelike sfeer en die afwesigheid van hierdie belangrikheid in ander.
Daar is 'n aantal sekere tipes mentaliteit afhangend van:
- die struktuur van die samelewing (Middeleeuse, antieke, ander);
- rasseverskille (Asiatiese, Mongoolse, ander);
- geslagsverskille, ouderdom (manlik, tiener);
- politieke regime (revolusionêre, totalitêre en ander);
- godsdienste (Islam, Judaïsme, ander);
- intellektuele ontwikkeling (intelligentsia, commoners en ander).
Die mentaliteit is nie wesenlik soos denke en verbeelding nie, daarom kan dit nie getel word nie, dit kan nie deur aanraking, smaak of gehoor gevoel word nie. Direk agter dit is dit onmoontlik om te sien, behandel as 'n gelyke komponent van interaksie, dit het nie 'n direkte impak op die ontwikkeling van verskynsels en prosesse nie.
Die mentaliteit is die inhoud van die interne sfeer van die onderwerp wat in die loop van die lewe gevorm word as gevolg van die transformasie van die natuurlike en sosiale wêreld in dade van subjektiwiteit.
Die mentaliteit bestaan ​​nie buite die grense van sy materiaal draers nie. Om vir 'n lang tydperk op een plek te leef, organiseer mense in sosiale groepe, hulle mentaliteit begin op dieselfde manier verander, aangesien hulle al die tyd deur dieselfde faktore geraak word. Die teenwoordigheid van so 'n feit bevestig dat die mentaliteit een is, inherent is aan elke onderwerp van die samelewing, maar dit kan radikaal verskil van die mentaliteit van 'n ander samelewing (byvoorbeeld 'n groep mense van 'n ander godsdiens).
Dit is die tradisies en waardes van die gegewe habitat van die vakke wat 'n groot invloed op die inhoud van die mentaliteit van die samelewing het. Die mentaliteit van die samelewing verteenwoordig die kulturele omgewing van ons habitat waarin ons grootgeword het, gestudeer, opgevoed en ons leef nou. Dit is die hoof faktor wat die denke van elke onderwerp van die gemeenskap beïnvloed, die daaglikse gedrag en besluite daarvan.
Die mentaliteit sluit twee vlakke in:
- genetiese: natuurlike hulpbronne waarmee 'n vak gebore word - 'n vlak wat nie verander kan word nie;
- verkry: ons opvoeding, habitat - die vlak wat verander kan word.
As 'n subjektiewe vorm vorm die mentaliteit die geestelike wêreld van 'n persoon, wat die dinamika van innerlike geestestoestande en geestelike eienskappe van 'n persoon weerspieël, wat 'n persoon manifesteer in spesifieke reaksies, eie aan haar, aan die uitwerking van kultuur en samelewing. As 'n stel aksiewerkwoorde vorm die mentaliteit van die hele samelewing die kompleks van norme van motiveringsgedrag in 'n bepaalde sosiale groep. In sy subjektiewe vorm verander die mentaliteit die individu in 'n persoonlikheid, en die groep in 'n hele samelewing verenig deur waardes en kultuur. Die etimologiese betekenis van mentaliteit beteken - "siel", meer presies, "sielsamestelling". Maar die moderne gebruik van die term identifiseer dit nie spesifiek met die siel nie. Die konsep van die siel strek net na die helfte van die verskynsels en hul eienskappe, wat die omvang van die konsep van mentaliteit uitmaak. In die hipostase van die siel tree sy op as die sielkundige bui van die onderwerp, wat persoonlike gedragskenmerke uitdruk.
As 'n manier om die wêreld te sien, is mentaliteit nie identies vir so iets soos ideologie nie. Dit is nie 'n wetenskaplike, filosofiese of etniese stelsel nie, dit is 'n sielkundige vlak van inligting reproduksie, waarop emosies een met gedagtes is. Vandag word die konsep van mentaliteit nie net gebruik om kulturele stereotipes, die eienaardige denke van groot sosiale samelewings aan te dui nie, maar ook wanneer spesifieke begrippe, denkwyses, kleingroepe geïnterpreteer word. Navorsers van mentaliteit glo dat sy vorming begin op 3-jarige ouderdom, en duur ongeveer 12 jaar. Terselfdertyd beklemtoon hulle die belangrikste faktore wat die vorming daarvan beïnvloed:
- ouerlike gedrag Op die baie jong ouderdom, absorbeer die kind onbewustelik die wêreldbeskouing van sy ouers tot 'n mate;
- die media, die letterkunde, die teater, dit laat alles in die gedrag plaasvind, wat in die mentaliteit beteken vir die hele volwassingsperiode van die vak;
- Die invloed van afgode: ware of onwerklike karakters, die nabootsing van die gedrag wat ook die vorming van mentaliteit beïnvloed;
- staatsbeleid: eksterne, interne. Dit rig die vektor van ontwikkeling van die mense in die ekonomiese en kulturele sfere, respektiewelik, en elke vak afsonderlik;
- openbare organisasies wat op hierdie of daardie gebied invloed op die onderwerp het;
- het 'n groot invloed: skool, kerk, hoër onderwys instellings.
Hierdie lys kan natuurlik voortgesit word, maar dit is noodsaaklik om te beklemtoon dat die mentaliteit van die etnos, wat oor 'n langer tydperk geskep word, in sy mate die vorming van absoluut al hierdie toestande beïnvloed, wat vervolgens 'n groot invloed op elke onderwerp het.
Mentaliteit vorm op sigself 'n kompleks van eienskappe van 'n spesifieke etnos of sosiale stratum. En die sleutel is nie die hoeveelheid nie, maar die kwaliteit, aangesien die sosiale en nasionale struktuur histories gevorm is en die eeue oue fondamente en kultuur geabsorbeer het.