Die lewe is nie vir sussies nie! Die lewe het sy uitdagings. Méér as dit, is die lewe se eis vir ons verantwoordelike optrede. Méér as dit dalk, is die klappe wat hy uitdeel. Ons voel almal die goed aan die lyf. Die onreg – die óórbevoorregtes, die minderbevoorregtes, die onderbevoorregtes. Wie kan dit verklaar?
En dan kom die noodwendige vraag: "Waar is God?" In die besonder, kom die vraag: "Waar is Hy, vir my?"
Dalk voel jy soos Moses op 'n stadium in sy lewe gevoel het. Ná veertig dae op die berg, in die teenwoordigheid van God, kom hy met die kliptafels van die Tien Gebooie van die berg af. Die kliptafels is deur God self voorberei (gemaak). Hy het self die Tien Gebooie daarop geskryf. Dis Sy handewerk, Sy Wet, Sy geskrif.
Toe Moses egter die voet van die berg bereik en sien hoedat die volk rondom die goue kalf dans en dié as god en verlosser vereer, dink hy by homself: "Wat baat dit alles?" en verpletter die klippe aan die voet van die berg.
Toe sê God vir hom: "Ek sal weer skryf, maar hierdie keer gaan jy self die klippe voorberei."
Dit was 'n groot fout van Moses, 'n groot verleentheid en boonop harde werk wat op hom wag, om die klippe reg te kry.
Dan kan 'n mens ook byna redeneer, soos Asaf, toe hy na die sondaars om hom kyk, met wie dit oënskynlik so goed gaan: "Waarlik, tevergeefs het ek my hart rein gehou ..." – Ps. 73:13.
Maar dit sou Petrus wees wat die groot vraag van die lewe sou stel. Toe Jesus sien hoe die mense Hom verlaat, bloot omdat Hy die waarheid aan hulle voorgehou het, toe vra Hy aan die dissipels: "Wil julle nie ook weggaan nie?" Hierop het Petrus se vraag gevolg. "Na wie toe, Here? Na wie toe? U het die woorde van die ewige lewe!" – Joh. 6:68. "Die Boodskap" gee dit soos volg weer: "Here, na wie toe sal ons gaan? Daar is niemand soos U nie!"
Dit mag voel asof jy in die skadukant van die lewe staan. Dit mag voel of jy veronreg is – asof die meetsnoere nie vir jou op lieflike plekke geval het nie. Dit mag lyk of jou verhouding met God nie werk nie. Dit mag lyk asof Hy nie daar is vir jou nie. Jy voel dat jy jou deel van die kontrak nagekom het, en tog ...
Jy kry nie die indruk dat elke donker wolk 'n goue randjie het nie. Jy is nie oortuig dat alles ten goede meewerk vir hulle wat God liefhet nie. Geliefdes en vriende bemoedig jou, maar jy is nie seker of hulle regtig verstaan nie.
Daar is 'n ou 'n liedjie wat sê:
"Standing somewhere in the shadows, you'll find Jesus;
He's the only One who cares and understand;
Standing somewhere in the shadows, you will find Him
and you'll now Him by the nail prints in His hands.
"Na wie toe sal ons gaan, Here, na wie toe? Daar is niemand soos U nie!"
Dalk is jou geval of die seer in jou hart, nie die ergste waarvoor God al aangeroep is nie. Dalk was daar al erger gevalle. Moses het met meer as 'n miljoen mense voor 'n onoorbrugbare see gestaan, terwyl Farao se soldate met strydwaens op hul hakke was; klein Dawid het die reus, Goliat, so te sê met kaal hande aangedurf; Daniël was in die leeukuil gegooi, drie sy vriende in 'n vuuroond; Jona het God uit die ingewande van 'n vis aangeroep; Jesus het voor Lasarus se graf gestaan, terwyl hy, Lasarus, al vier dae dood was en al geruik het.
Dalk is jou probleem tog uniek. Maar so is die God in wie jy glo! Die Skrif sê: "God is vir ons 'n toevlug en sterkte; as hulp in benoudhede is Hy in hoë mate beproef." – Ps. 46:2.
Soms verander hy ons omstandighede op ongelooflike maniere. Soms verander hy ons om ten spyte van ons omstandighede, te oorwin. Dalk is dit 'n groter wonder!