Iemand het eenmaal gesê woorde is soos ’n rondte van ’n vuurwapen. Dit is maklik om te dreig, maklik om aan te lê. Ja, selfs dalk maklik om die sneller te trek. Die probleem is net: Die oomblik as die sneller getrek is en die rondte die doppie en die loop van die vuurwapen verlaat het, is daar nie omkeer nie. Jy kan nie die rondte van agter inhardloop en die trajek verander of die projektiel uit die lug uit vang nie. As jy raakskiet, gaan iemand seerkry of sterf.
So is dit ook met woorde. ’n Woord wat gespreek is, is gespreek, dit is uit en kan nie teruggetrek word nie. Wanneer jy iets op Facebook, Twitter of waar ook al skryf om iets vir iemand te sê, is die woord soos die rondte van die vuurwapen. En die gevaar is dat die woorde wat jy gesê of geskryf het, iemand seer kan maak. Ja, woorde kan laat groei en heelmaak, maar woorde kan ook verwond, seermaak, en mense negatief beïnvloed.
Vir ons as Christene, wat gereeld in die kerk hoor dat jy die Here jou God moet liefhê met jou hart, siel en verstand, en dat jy jou naaste moet liefhê soos jouself, lê daar ’n etiese probleem in ons gebruik van die gesproke en geskrewe woord. Want ons woorde kan ook verwond en seermaak. Weer die vraag: Wie het nog nie self beleef hoe ’n onnadenkende woord van iemand al pyn en verdriet in jou lewe veroorsaak het nie? Dalk was dit iets wat gesê is in ’n oomblik van woede, dalk ’n plasing op sosiale media. En sonder dat die spreker dit dalk eens besef, word iemand stukkend gelaat deur wat gesê of geskryf is.
Dit is natuurlik ook waar wanneer dit by woorde kom. ’n Mens moet altyd onthou: Net soos wat ander se woorde jou regte aantas, jou seermaak en jou gekrenk kan laat voel, is dit ook die geval met jóú woorde. Hierdie feit plaas ’n geweldige verantwoordelikheid op ons as Christene. Ons moet seker maak dat ons nie deur ons woorde seer sal maak nie.
Wanneer ’n mens in die posisie is om jou medemens wat deur trauma en hartseer gaan, met berading te begelei, sien jy watter invloed woorde op mense het. Die skooljuffrou wat gesê het Pietie is dom omdat hy nie die som kon doen nie. Die ouer wat dalk gesê het ons moes jou nooit gehad het nie. Die vrou wat sê ek sal jou nooit vergewe nie. Die dominee wat iets van die kansel af of tydens huisbesoek gesê het wat seermaak. En so loop baie mense daar buite rond wat stukkend geskiet is deur die woorde van ander.
Mag wat die laaste maande hier in ons land gebeur het, vir ons almal as ’n wekroep dien. Nie net om twee maal te dink voor jy iets oor die politiek kwytraak nie. Nee, dat wat gebeur het, wat woorde veroorsaak het, ons as Christene ook weer mooi moet laat dink voordat ons onnadenkend praat of skryf. Laat die goue reël maar geld in elkeen se kommunikasie. Dink twee maal voor jy praat of skryf, want so kan jy jou en ander dalk van baie seer red. Moenie praat of skryf terwyl jy kwaad is nie, gaan slaap eers daaroor. En onthou hoe iemand wat sy God en sy naaste so lief het soos homself, behoort op te tree.