Os Lusíadas is die “nasionale gedig” van Portugal, ‘n epiese vertelling van dié land se geskiedenis tot en met sy “goue era” – die ontdekkingstogte van Prins Hendrik die Seevaarder. Ana, my gids, is begeester toe ek die Adamastor-plaat herken: soos alle Portugese kinders – sy lyk skaars 20 – moes sy Os Lusíadas op skool bestudeer, maar min uitlanders wat hier aandoen is bekend met dié hoeksteen van Portugese kultuur. Lyk bekend nê? 'n Christen ou pel glo aan die drie enige God, die Vader, die Seun en die Heilige Gees, nie ander lei ander new age gemors wat jy oor babbel nie. jy het niks verstaan nie, omdat jy ’n deursneemens is. ’n Deursneemens is ’n monster, ’n gevaarlike misdadiger, ’n konformis, rassis, slawedrywer en iemand wat vere voel vir die politiek Op hierdie punt kan ’n saamlees met “Versoek” (p.54, in “Vuur”) boeiende winste oplewer. In hierdie gedig word die openinge van die vroulike liggaam (met die duidelike verband met die spleet-gegewe) eksplisiet aan die demoniese geskakel, teenoor die kurwes van die liggaam wat aan die goddelike gekoppel word.