Baie dankie aan Klein Boompie vir die herinner aan die B2B Zinkplaat CD Launch, ons het Piekniek gemis, maar 'n paar nuwes gehoor en tot die ritme met 'n Black Label voet probeer hou!!
Die CD self laat mens nie 'n oomblik oor om te wonder nie. Dis sommer van die beginsnit af sommer superZinkplaat. Bertie se ernstige lirieke oor hewige beats,en vra die heeltyd : "Is hierdie dalk ons laaste wegkomkans?". Die inleiding is vol dromme en kitare, dit word 'n kreetsong, as jy agterkom, kompleet met visuele simbole van die Weskus ens. Dis breek af tot 'n akoesties gesingde deel wat vanaf enige bakkie die sonskyn ingeskree moet word!!
Gedigte Vir Gesigte is 'n gereelde, en reeds bekende song in die live stel, dis 'n ritmies strelende ene, Zinplaat is hier in volle swang. 'n Lullabye vir daai bus
'n "kom ons leer mekaar ken"-song, 'n "ons ken mekaar"-song, 'n skud jou kop en spring rond song. Een vir die fans, vol van daai Gees wat die band en hul dinge kenmerk, so lekker fris briesie positiwiteit en stuff in die hele effek.
En daar is ons, soniese geraas maak plek vir 'n luilekker hartseer kitaarnoot, en Bertie se amper tragiese stem melankolies daaroor. Met die nou "gewoond-daaraan" SA verwysings en eerlike amper fotovertel van die liefde. Met amper nostalgiese simbolisme, en woorde wat die storie van skepping, nog 'n bussong, 'n kreet. Die ouens ken. ... " ... musiek in die geraas ... "
Indien dit nie genoeg was nie is Twee wolwe baklei weer vinniger en met 'n heerlike baskitaar groef. 'n Driedimensioneel dieper geplaasde koor bring die boodskap sommer heerlik deur, 'n skerp beskrywing van persoonlike angstigheid, amper hopeloos, behalwe vir die gelukkige drom en dansbas wat
......................... " ... die wolwe baklei, die wolwe baklei ... " weereens kreetagtig geskree agterlaat. Die CD voel meer dans en mosherigheid as die vorige, kyk maar vir Zinkplaat op van ons groter feeste binnekort, naby aan die bokant van die line-up. 'n Goeie mengsel van die plattelandse ervaring en invloed wat nou meer en meer 'n klank begin vestig en daarbinne hul kuns verwoord. Aan die einde van die song is jy tegnies klaar deur 'n rock CD. Dit was nommer 7.
Die vinger-voor-die-bors-een. Die Spons is groot op MK, die myspace mense, as die eerste single van die CD is dit 'n goeie aanduiding van wat om te verwag. Menigte vlakke musiek, aangedryf deur 'n ernstige Basson kitaar. Maar suiwer en skoon soos wat ons die Z leer ken het. Trek sommer lekker aan daai snaartjies as ons so naby twee en 'n half minute jou stem hees skree aan: . " ... as die een man val :: gaan die volgende man die vlag optel ... " 'n Treffer. Ons speel daai een twee keer en daai "as die een" deel sommer baie.
Ons sluit die CD af met 'n bekfluitjie nommer oor lekker kuier en Weskus branders. Die klank wat die Z met hul aanhangers vereenselwig, 'n dansgeraas, 'n georganiseerde chaotiese "musiekblyspel", 'n samekomsjol van 'n uitgehongerde klomp musikante, 'n fees. Dink Niekerkshoop en Hêndsoppers!!...
Dis nou al 'n ruk wat die CD op die digitaal verkeer, noord na die bosvelderigheid, en hierrond in die sonlig, miskien kan ons nou iets se daarvan, seeing as dit nog 'n ruk digitaal se bly vergemaklik.
Bands raak min so lekker groot dat die biografie onaangehaal bly omdat die huidige bewegings alles oordonder, Zinkplaat is nou al 'n ruk in daardie groep bands. Huidelik op 'n Kustoer wat die grootte van so iets getoets agter gaan laat, was hulle al orals gesien, meestal saam met eggoende name soos BMRO, Valiant, Karen Zoid, BVK, Abel Kraamsaal, en amper alle Afrikaanse bands naby of ver, 'n gereelde gesig op die feeste ens.
Die CD is 'n baie goeie opsomming van die breedvoerige aanslag wat die versameling musikante mee besig is. Jou kop is net seer geruk, dan kan jy so bietjie in die rustige denkbeeldige wegraak,
kan die lekkerkry oorneem, en jy skuifelvoet saamsing, weet van soos 'n kombers (hul simbool, sien #9) jou kan omhul, asof jy die liedjie al vantevore gehoor het, en ken. Dis dan ook die begin van die meer stadium georienteerde klank, en die meer intieme akoestiese kore, 'n mengsel wat net versterk word met die tong-in-die-kies waarhede wat oorloop.
Daar is mondfluitjie melodieë vir 'n meer vrye gevoel, vir die wat weet hoe om hul voete te lug. Al die goeie goete begin met so saambindende mondfluitjie noot, breek in die skoffelste ritme, met 'n koor wat mens die biere omhoog kan sien swaai en 'n effense hard effense geslurde uiting vereer word. 'n Kuiersong, groepsmotoroukie ...
Niemandsland is net so mooi soos sy naamsgenoot van so paar jaar gelede, miskien bietjie meer ernstig melodieus en amper 'n gebed in lirieke. Die min kitaar en die engelklank van Laurinda Hofmeyr en Lurina Muller in die eggo maak dit amper te, so naby aan daai lyn dat jy miskien die kar moet stop en so bietjie asem skep. So vier minute of so, jy kan weer op Nuwejaar aangaan ...
Hêndsoppers se amper gepraatde lirieke oor daai kitaar is die derde, miskien 'n Oorsee Toer song, maar net so vanpas in PTA, of PE ... Vir daai opkomende verkeerswoede kompilasie van jou. Wees so bietjie rustig en onthou in die verlange liedjie, 'n groot spasieuse aanvaardingslied, wat sonies in die koor jou laat opkyk en miskien jou arms uitstrek, soos die "skree jou naam oor die oseaan"-song se stories, regtig. Hopelik floor daai een jou want Piekniek is nog sulke goed. En as jy al gepiekniek het daarop, of nie, sit stil vir dit.
Met die stemming sonder twyfel daargestel kan ons nou so bietjie teruglê en gemakliker word, enige iemand in die Boland behoort dit te verstaan, 'n Dorpstraat ode is net die ding vir so 'n move. Want met die volgende nommers word daar weer hard gespeel, effe meer distort vir effek, en vinnig genoeg. Wiel Wat Draai en nog so Nuwejaar rocker, drywende kitaar en ritme, snyende lirieke en koor vir so bietjie inkeer, sodra jy beheer af leer ... Die aaneenhoudende kopskud lekker van Karoo Poison is hier groter, met dieselfde erkenning en eerlikheid wat dit so groot aanklank verkry het.
die twee song single word opgevolg met 'n CD wat nog 'n paar rockers saam insluit. met menigte live shows ens. is die band op die lippe van baie.