Oorvloed: January 2014
Nou die dag sit ek op die stoep, beskou my tuin met al die voëltjies en insekte, net so besig met die lewe as al die motors wat verbygaan, êrens op pad na een of ander bestelling. Binne die huis het dit net so ywerig gegaan, stofsuiers en wasmasjiene wat raas en alles wat moet skoon kom voor die dag verby is. Hier buite was dit effens toegetrek met 'n ligte en aangename briesie. Dit gebeur nie sommer dat ons net stilsit en toelaat dat die wêreld om ons verbygaan nie. Hoekom nie? Wat is so belangrik wat nie kan wag tot later nie? Hoekom moet die e-Pos onmiddellik beantwoord word? Moet ons rêrig al daardie artikels nou aanlyn lees? Al die boodskappe van andere, al die koerante en tydskrifte? Is dit nodig vir die Internet, televisie en radio om al die tyd aan te wees? Gaan die lewe ons nie dalk verby wanneer ons ons gedagtes so super-besig hou nie? Ons mis wat in die pragtige wêreld om ons omgaan as ons gedurig oor die toekoms dink—wat ons moet doen, ons bekommernis oor wat dalk in die toekoms kan gebeur—of wat in die verlede gebeur het—wat ons verkeerd gedoen het of wat iemand anders verkeerd gedoen het, wat ons gesê het, of wat moes gebeur het. Wanneer was die laaste maal dat jy 'n stil oomblik ervaar het? Net gesit het in niks doen nie, na die see gestaar, gesien hoe die wind in die blare speel, na die voëltjies geluister het, gekyk hoe 'n kers flikker of kinders dop gehou het terwyl hulle speel...? Hoekom dit nie vandag doen nie?
Party mense floreer op baie aktiwiteit en hou van konstante nuwe dinge en verandering in hul lewe. En terwyl ek daardie mense beny en admireer, is ek van nature nie so nie. Dis nie dat ek nuwe ondervindings nie geniet nie. Dis net dat ek verkies dat my dae stadig en standvastig is. En terwyl dit my partymaal skuldig en lui laat voel, begin ek dit nou te aanvaar. My idee van 'n perfekte dag is om rustig bietjie in die tuin te werk of in my tuinhuisie te onstpan, 'n koppie koffie op die stoep te sit en drink, 'n skildery of twee te doen en 'n uitstappie op die plot, kamera in die hand. Dan is ek op my gelukkigste! Was is JOU idee van 'n perfekte dag? :: Posted by
Almal het al die gesegde gehoor, "Solank daar lewe is, is daar hoop." Maar as jy dit omdraai, "Solank daar hoop is, is daar lewe", klink dit vir my soveel meer belowend... In die aangesig van enige krisis, of dit nou siekte is, of familie- of geldelike probleme, om te HOOP dat dinge gaan verbeter lei na 'n vaste geloof dat dit wel gaan verander en verbeter. En dit plaas ons ook in die posisie van wat NOU aangaan in ons lewens - NOU is al wat is, NOU is die enigste wonderlike werklikheid wat ons almal het om die wonder van lewe op aarde te geniet, met mekaar te deel, en daardie woordjie "hoop" maak alles moontlik... :: maar môre is ‘n nuwe dag, (môre mag mos mooi wees) môre sing die bloukuifloerie in die voortuin by die hek en sit tinktinkie dalk weer op sy uitgesoekte plek ja môre bring weer nuwe hoop waar sy haar paadjie trippeltreë mag loop - Uittreksel uit Elizabeth Kendall se "Hoop" ::
solank daar hoop is,