Hoe om ons lewens te herbou en laat die pad ons onderwyser wees
Geskryf deur Eileen Campbell
Wanneer 'n krisis in ons lewens uitbreek, moet ons onsself vra wat regtig aan die gang is. Wat die vorm ookal nodig is, is gewoonlik 'n soort wekroep. Hoe moeilik die omstandighede is, ons moet vertrou dat iets nie werk nie en probeer om te verander-uiteindelik tot ons voordeel.
Dit lyk dalk nie so nie, en dit kan dikwels 'n opeenvolging van krisisse wees waarna ons gedompel word voordat ons besef dat die lewe ons dwing om te verander. Soos ons begin om dit te aanvaar, sien ons dat 'n ander manier van lewe moontlik is, en geleidelik herbou ons ons lewens met 'n nuwe begrip.
Hulle sê probleme kom nie alleen nie, en ek het dit beslis gevind dat dit die geval was op 'n tyd in my lewe toe ek ongelukkig was. Eerstens het ek serebrale malaria in Oos-Afrika gekontrakteer en tien dae lank gehospitaliseer. Tweedens, my blou huis is deur weerlig getref, wat skade aan die sentrale twaalf-voet-hoë skoorstene veroorsaak. Uiteindelik het ek myself in New York vasgevang op 9 / 11, naby die World Trade Center.
Natuurlik erken ek dat ek gelukkig was om enige besering op die tragiese en skokkende geleentheid te ontsnap, maar dit het my tog effens getraumatiseer, nie vir 'n paar nagte geslaap nie en ek het uitgebreek in ekseem oor my hele liggaam.
Hierdie kumulatiewe krisisse het my gedwing om my lewe te heroorweeg, met die gevolg dat ek 'n paar weke na my terugkeer na die Verenigde Koninkryk my kennisgewing ingedien het en die manier waarop ek heeltemal leef, verander het. Die volgende jaar het ek myself baie gelukkiger en meer vervul as wat ek lankal was.
Hersien en herbou ons lewens
My vriend Yvette is 'n voorbeeld van iemand wat gedwing was om haar suksesvolle maar stresvolle lewe as 'n bemarkingsbestuurder in die publikasie te ondersoek. Yvette het die genesende krag van dans tydens haar herstel waardeer, en is nie een keer maar twee keer gediagnoseer en behandel vir borskanker nie. Na opleiding in Egiptiese buikdans het sy besluit om haar loopbaan op te gee en haar passie te volg. Sy is nou baie suksesvol in die onderrig en uitvoer van tradisionele Egiptiese en teatrale buikdans.
Haar eenvrou-vertoning, Sequins op my balkon, bied 'n vars perspektief op borskanker, liggaamsbeeld, buikdans en susterskap, is kritieke toespraak. Beide snaaks en beweeg, haar vertoning vier die pragtigheid van vroue. Yvette is werklik inspirerend in hierdie rol wat sy vir haar geskep het en met ons deel (ook in haar boek), en is gelukkiger as wat sy ooit was.
Ek vertrou die lewe se proses.
Ek is bereid om te aanvaar dat my lewe moet verander.
Laat die pad wees ons onderwyser
Geen lewe ontvou sonder uitdagings nie, en van tyd tot tyd word ons gekonfronteer met 'n krisis wat so oorweldigend is dat die pyn amper te veel is om te dra. Ons is geneig om te vergeet dat ons die meeste leer uit die ervarings wat ons die grootste lyding veroorsaak. Soos die skrywer Ernest Hemingway in sy roman geskryf het, 'N Vaarwel aan Arms, oor die lyding van die Eerste Wêreldoorlog: "Die wêreld breek almal en daarna is baie sterk op die gebroke plekke."
Dit is die stukke van onsself wat ons leer wat dit is wat ons moet leer en om te groei. Die probleem is dat wanneer ons oorweldig word, soos Dante se held in Die Inferno, ons is verlore en kan nie die pad vorentoe sien nie. Ons weet dat daar nie terug gaan nie en dat ons nie kan verander wat gebeur het nie. Ons kan egter besluit hoe ons die uitdaging sal hanteer. Daar is altyd 'n geleentheid in die hart van lyding.
Ons moet leer om die pad te vertrou, met sy draai en draai, hoe moeilik dit lyk. Ons mag dalk net vorentoe vorentoe beweeg, maar die belangrike ding is om aan te hou. Ons moet vertrou dat ons 'n pad deur die duisternis kan vind.
En die waarheid is dat ons gewoonlik doen. Wanneer ons die lewe se proses vertrou, begin ons om te verstaan ​​en te aanvaar dat dinge soos hulle is. Ons leer om die lewe te omhels en te sien wat ons as 'n les en seën konfronteer, en in die ontvouing vind ons moed en krag veel groter as wat ons gedink het. Ons vertroue groei namate ons verskillende keuses maak, begin met groter empatie met diegene rondom ons, en begin meer medelye voel.
Die pad self was ons onderwyser, en wanneer ons verder gaan, draai ons om en kyk terug, ons waardeer hoe ver ons gekom het en hoeveel ons verstaan ​​het.
Ek kies om die uitdagings van die lewe as beide seëninge en lesse te sien.
Ek vertrou op die pad waarop ek is.
Ek omhels die geleentheid om te leer en te groei.
© 2016 deur Eileen Campbell. Alle regte voorbehou.
Eileen Campbell is 'n skrywer van inspirerende boeke, insluitend 'n suksesvolle reeks antropologieë wat deur die media beskryf word as "skatte van tydlose wysheid", wat gesamentlik verkoop word rondom 250,000 kopieë. Sy het met 'n verskeidenheid onderwysers van verskillende tradisies bestudeer en bring 'n rykdom aan kennis en lewenservaring aan haar boeke. Sy is bekend vir haar pioniers- en visioenêre loopbaan as 'n selfhelp- en spiritualiteitsuitgewers, en het ook geskryf en aangebied vir BBC Radio 2 en 4. Sy bestee tans haar energie aan joga, skryf en tuinmaak. Besoek haar by www.eileencampbellbooks.com.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > lewe verander > Hoe om ons lewens te herbou en laat die pad ons onderwyser wees