'N Ode aan die Sling van Singapoer - Cocktailresepte, geeste en plaaslike kroeë - 2022
'N Drank waarvan ek nog hou: The Singapore Sling
Lang, pienk, vrugtig, 'n bietjie bitter - ek sien iets van myself in die Sling van Singapore. En miskien is dit die rede waarom dit my liefde vir meer as 'n dekade gehou het.
Die eerste resep wat ek geleer het, was toe ek by NYC se PDT gewerk het. Dit het pynappelsap, gin, Bénédictine, Cherry Heering, kalk, grenadine en Angostura bitters bevat. Dit was eerste liefde: ek onthou nog 'n oomblik.
Ses jaar gelede het ek die kans gehad om Singapoer te besoek vir 'n raadgewende kliënt. Terwyl ek daar was, het ek my fassinasie aangenaam deur soveel moontlik verskillende Singapore Slings te drink. Ek was op 'n missie om nie net die mees klassieke weergawe te vind nie, maar ook die lekkerste. Hierdie soeke het my na strandklubs op die Sentosa-eiland, die swembad op die dak van die Marina Bay Sands en 'n privaat kapsule van die Singapore Flyer geneem, waar ek en my man Slings gedrink het en na Lady Gaga gedans het terwyl kykers foto's geknip het asof ons beroemdes is.
Natuurlik beland ek in die Long Bar of the Raffles-hotel, die geboortedorp van die Singapore Sling. Dit is hier waar ek die beste en slegste strokies in Singapore van my avontuur gevind het. Die ergste? Een daarvan is gemaak met 'n vooraf-mengde groep wat na 'n vervalste Hawaiian Punch en substandaard gin smaak. Dit was die 'klassieke' wat die meeste mense bestel het. Die beste? 'N Sling in Singapoer gemaak met 'n' oproep'-handelsmerk (ek het Martin Miller's gekies). Dit was heerlik — die perfekte konkoksie. Ek kon die individuele bestanddele onderskei, maar hulle het almal aanleiding gegee tot 'n opkomende Singapore Sling-ness, wat vir my die teken is van 'n wonderlike resep wat met perfekte tegniek en bestanddele uitgevoer is.
Ek het sedertdien gekyk na die wêreld van die skemerkelkie wat klassieke cocktails herontdek het: Daiquiri, Last Word, Negroni. Die kroeggemeenskap versmelt rondom 'n standaardresep, so na aan die oorspronklike as moontlik, gebaseer op uitputtende historiese navorsing en proef-en-fout. Dit word dikwels gevolg deur asemrowende tendensstukke en die lang lewe in die moderne cocktailkanon. Ek het gewag dat die Sling van Singapoer sy oomblik sou kry, maar daardie oomblik het nooit gekom nie. Waarom, ek wou weet?
Ek het hierdie vraag na sosiale media geneem, waar lede van die drinkende publiek vinnig hul liefde vir die Sling van Singapore verklaar het. Kroegprofessies het hul voorkeurresepte en ervarings met die drank opgeweeg.
Nick Diedrich van Manolito in New Orleans het sy eerste Sling-bestelling tydens 'n stemming in Londen gekry en 'n weergawe gemaak wat deur die cocktail-historikus David Wondrich gewild gemaak is. Dit het bestaan ​​uit 'n gram elk van gin, Cherry Heering, Bénédictine en kalk, met koeldrank en 'n bietjie Angostura-bitterjies - geen grenadine of pynappel nie. Dit is vinnig deur die gas teruggestuur saam met 'n opvoeding oor wat baie as die beste beskou: die pynappel-en-granaat-weergawe.
Ted "Dr. Cocktail "Haigh se artikel" The Genealogy and Mythology of the Singapore Sling "(in Jared Brown se boek" Mixologist: The Journal of the American Cocktail ") vertel dat 'n ware slinger 'n mengsel van rum, suiker en water is wat dateer uit 1675 Die ontbrekende skakel tussen hierdie en ons huidige Singapore Sling is die Straits Sling, iets wat baie ooreenstem met die histories akkurate Wondrich-weergawe.
Is daar twee oorspronklike resepte? Is dit die rede waarom die Sling in Singapore nog nooit 'n oomblik gehad het nie? As niemand weet hoe dit moet smaak nie, hoe kan dit dan 'n verskynsel word?
Miskien beteken egtheid nie altyd wat ons dink dit doen nie. Die Long Bar van Singapoer is sedertdien heropen met 'n nuwe benadering tot hierdie vraag. Ek het met Priscilla Leong, hoofman van die kroeg, gesels, en sy het hul filosofie verduidelik.
"Die evolusie van klassieke cocktails en hoe dit gemaak word, of selfs waarmee hulle gemaak word, is 'n goeie weerspieëling van sosiale en ekonomiese veranderinge met verloop van tyd," sê Leong. 'Opgetekende geskiedenis is belangrik, maar om outentiek te wees gaan ook daaroor om op daardie oomblik self daar te wees.' Eerder as om 'n sentrum te ontdek, het hulle 'n nuwe een geskep. Eerder as om getrou aan die legende te bly, wou hulle getrou bly aan die ervaring. Hul herleefde resep bly getrou aan die lang, pienk pynappel-en-granaat-variasie.
Volgens Haigh se definisie is hierdie Singapore Sling nie tegnies 'n slinger nie, en ook nie volgens Wondrich se rekening nie. Hoe interessant is hierdie bietjie arcana? Hou dit uiteindelik die drankie terug? Met die geboortedorp van die skemerkelkie om 'n outentieke sentrum te vestig, is die Singapore Sling nou gereed vir sy sterre-beurt? Ons sal sien.