Advies: Die saak vir Europa 2.0 - verslaggewer van die EU
Kommentaar: Die maak van die saak vir Europa 2.0
Deur Cristian Gherasim
Dit is belangrik om te onthou hoe onlangs die hele inligtingsrevolusie is. Vyftien jaar gelede was die Arabiese wêreld onder die hak van onbestrede regimes. In Tunisië of Egipte kon u destyds net regeringspropaganda hoor en lees, 'n daaglikse oorsig van die groot dade van Hosni Mubarak, Ben Ali of wie ook al die leier regeer.
Eers kom satelliet-TV, daarna die internetrevolusie wat geslote gemeenskappe die kans bied om die wêreld rondom hulle te sien. Maar wat die staat se monopol op inligting regtig verbreek het, was die sogenaamde sosiale netwerk-rewolusie. Die sterkmanne van die dag was nie meer in beheer van die reg van mense om hul mening te ken en uit te spreek nie. Wat tot dan toe 'n 'een-tot-baie' stelsel was om inligting te versprei, het vinnig verander in 'n 'baie-tot-baie'-stelsel.
Die veranderinge wat gevolg het, bly gedeeltelik onpeil. Dit is nie net die sosiale media wat ons laat vaar oor die nuwe maniere waarop mag na massas versprei en geheimhouding versprei nie. Klokkenluiders lei nou ook die stryd om volle openbaarmaking en openbaar alles aan die publiek, van wêreldwye toesigpraktyke tot bedrog, korrupsie en militêre wangedrag. 'N Hele wêreld wat eens in geheimsinnigheid gehul was, open vir elke persoon op die planeet. Kennis, of ten minste iets daarvan, is nie meer die kenmerk van die magtiges nie. Tugtig vanweë die skending van die reg op privaatheid, moet regerings nou antwoord op die mense wat hulle vroeër dopgehou het. Daar word verwag dat regimes gevang word, en daar word verwag dat regimes hierdie praktyke sal toon, aangesien burgers vinnig leer hoe om die minder as eerbare dade van hul leiers dop te hou.
Politieke mag gee geleidelik een van sy mees gesogte eienskappe oor: die beheer van die informasievloei. Die ou maniere om die boodskap uit te stuur, word vinnig ontbind. Revolusies het begin deur beslag te lê op die radiostasie of die TV-stasie, want dit het diegene in opstand teen die regime in staat gestel om hul boodskap aan die massas uit te saai - inligting het van een na baie gevloei.
Met die koms van sosiale media, word die huidige tegnologie 'n stelsel verwek waar niemand die beheer van die inligting het nie. "Baie-tot-baie", geïdentifiseer deur die internet, is die stelsel waar almal verbind is, maar niemand is in beheer nie. So 'n stelsel help die individu deur die stelsel se monopol op inligting te verbreek en die mense in staat te stel om leuens wat deur die regering uitgespreek word, te weerlê.
Tweedens laat sosiale netwerke mense toe om op 'n ander manier te organiseer. Dit het geword van nuwe ooglopers vir nuwe burgerlike aktiviste. Hulle voel nie meer vasgevang deur die gestruktureerde groepering van individue nie. Voor die ontstaan ​​van sosiale netwerke is elke opposisiebeweging georganiseer, wat die regime weerspieël waarteen dit gestaan ​​het: saamgevoeg rondom 'n elite, met baie hulpbronne en 'n deel van die media aan hul kant as 'n manier om hul boodskap en 'n magstruktuur oor te dra.
Sosiale bewegings wat deur sosiale netwerke geskep word, hou nie meer hierdie rangorde in nie. Sosiale netwerke verbreek hiërargieë en monopolieë in die reg om te betoog. Sosiale aktiviste wat oor die internet bymekaarkom, skep vinniger bewegings met 'n groter reikwydte en effektiwiteit. Sulke bewegings hou gewoonlik langer as tradisionele bewegings, aangesien momentum voortdurend geskep word, wat die mobilisering van 'n groot aantal mense vinniger en makliker maak.
Tradisionaliste beskou steeds bewegings wat oor die internet geskep is, as chaoties en ongeorganiseerd. Die ervaring van die afgelope jare weerlê sulke bewerings. Bewegings wat met behulp van sosiale netwerke geskep is, is opmerklik in hul doeltreffendheid om verandering teweeg te bring. Die besetting van Gezi-betogings in Turkye het daarin geslaag om meer as 3.5 miljoen Turke te versamel wat aan meer as 5000 betogings regoor die land deelgeneem het, wat langer as sewe maande geduur het. Op 10 April 2013 het 'n hashtag op die Turkse twittersfeer gevra dat volgelinge moet "opstaan" (# ayagakalk). Die oproep kom van 'n klein groepie aktiviste wat probeer om die Gezi-park in Taksimplein te bewaar teen die planne om 'n winkelsentrum in die omgewing te bou. Niemand het verwag dat hierdie klein voorval sou verander in die grootste protes in die land se republikeinse geskiedenis nie.
Al die belangrike oomblikke van die protes wat ontvou is, is opgeneem en gedeel oor sosiale netwerke. Wat opmerklik was, was die spoed waarmee betogers op Facebook en Twitter georganiseer het, met behulp van sosiale media as 'n backkanaal om hul boodskappe te versprei. Dieselfde rol is gespeel deur sosiale media in Roemenië toe dit die burgerlike samelewing oor die omgewingskwessies ontwaak het. Met die tradisionele media wat redelik onbewus was van die lot van betogers, het sosiale media die plek geword waar almal bymekaar gekom het en hul ellende uitgedruk het.
200,000 mense geprotesteer oor Roemenië en in die buiteland teen die projek bedoel om Rosia Montana omskep in die grootste sianied gebaseer goud-eksplorasie in Europa. Die beweging het voordat aktief, vir 'n paar jaar, maar nie so uitgesproke. Die impak en omvang is aansienlik groot gemaak met die hulp van sosiale media. Die profiel van betogers en hul sosiale media ondersteuners is baie soortgelyk in Turkye en Roemenië, in die sin dat hulle oorheers deur jong, goed opgeleide individue. In vergelyking met die ander betogings wat in Boekarest plaasgevind het, in die winter van 2012, hierdie protes het verskillende mense aan boord: meestal middelklas, tegnologie vaardig en jonger. Soortgelyk aan Turkse betogers hulle goed verbind oor sosiale netwerke. In teenstelling met die Arabiese Lente albei hierdie bewegings is aangesteek deur politieke eerder as ekonomiese redes. Oppergesag van die reg is belangriker, sowel as die behoud van politieke beloftes.
Sosiale media is in albei gevalle 'n algemene hulpmiddel. Facebook en Twitter het 'n sleutelrol gespeel om die protes te fasiliteer, maar ook om die kwessies op nasionale en internasionale vlak te bevorder. Protestante funksioneer volgens 'n nie-hiërargiese struktuur, sonder amptelike leier. Hulle het die publiek op hoogte gehou en ingelig oor Facebook.
Meer as 17 miljoen tweets is in die eerste tien dae van die protes in Turkye, gestuur deur #occupygezi en sy Turkse weergawe. Hoewel getalle is laer vir #rosiamontana en #unitisalvam as gevolg van verskillende redes insluitend die beperkte internasionale media-aandag, die effek van sosiale media was ewe belangrik in die geval van Roemenië, in die sin dat daar 'n baie sosiale simpatie teenoor die betogers in die aanlyn wêreld. Boodskappe, foto's en video's is baie aktief versprei deur middel van sosiale netwerke in beide Turkye en Roemenië.
Oor die afgelope paar jaar sosiale netwerke het in die punt van die swaard wanneer dit kom by die anti-myn aktiviste ontspoor projekte en om die boodskap oor te dra. Nie net in Roemenië, maar ook in Kanada en Peru aktiviste het daarin geslaag om projekte te ontwrig deur die benutting van die krag van sosiale media. Aktivis vermoë om te organiseer het tienvoudig toegeneem, aansluit by die politieke impak wat sosiale netwerke het oor die Arabiese wêreld.
Soos reeds genoem, Rosia Montana bied die vertel verhaal van hoe sosiale media verskuif die magsbalans wanneer aktiviste begin gebruik Facebook om demonstrasies regoor die land te organiseer.
Alhoewel die opposisie teen Rosia Montana begin het om hom 'n paar jaar gelede te manifesteer, het dit net momentum versamel sodra die regering steun vir die myn gewys het. Aktiviste het vinnig op Facebook gemobiliseer en binne dae het duisende die strate geslaan.
Wat in hierdie spesifieke geval interessant is, is dat mynbestuurders presies weet wat die impak is wat sosiale media op menings smee en maniere soek om dit te mislei. Op die vraag wat hulle dink van betogers wat aanlyn organiseer, noem hulle sosiale netwerke as die skuldiges wat help om sosiale onrus aan te wakker en wat weer regerings bemoedig in hul omgang met die mynmaatskappye. Die mynmaatskappy in die middel van protes in Roemenië gebruik ook Facebook - sy Roemeens-bladsy bevat meer as 700,000 'Likes'. Die maatskappy sê dat hulle die steun van plaaslike mense het, en mynondersteuners het deur die jare van hul eie betogings opgetree, alhoewel dit nie naastenby so groot is as dié van hul teenstanders nie.
Dit is die wydverspreide toegang tot die internet wat sosiale media so 'n kragtige instrument maak. Om seker te wees, sosiale media is nie 'n organiserende instrument in elke stryd. Dit is nie 'n silwer bullet vir die kry van mense altyd te tydren vir die regte redes, maar dit is duidelik vandag se inligtingstegnologie het die effek van die afbreek van state en korporasies monopolie oor die vloei van inligting. Sosiale media kan die wêreld wat aan die gang te wys en te verhoed dat gevaarlike situasies. Dit het 'n goeie vir die individu en sleg vir diktators te wees.
Verwante onderwerpe:'Baie-tot-baie "stelsel'N een-tot-baie "stelselben AliGewildefull-beeldHosni Mubaraksosiale netwerk rewolusieonbetwiste regimes