Eendag in A Coruña - Spanje - 2022
Eendag in A Coruña
'N Paar jaar gelede het ek 'n konferensie oor hernubare energie in As Pontes de García Rodríguez (A Coruña), die stad waar die kragtigste termiese kragsentrale in Spanje geleë is, wat destyds die steenkoolvoorraad in die myn waaruit dit voorsien is, uitgeput het, wat 'n groot gat in die grond gelaat het, wat hulle volgens die uiteensetting van ons bedoel het om met water te vul van die rivier Eume af. Gelukkig is die projek uitgevoer en het die gat vandag die grootste kunsmatige meer in Europa geword (18 km omtrek).
Toe die kongres verby was, het ek besluit om te bly 'n dag in A Coruña om die stad 'n bietjie beter te leer ken. Ek het in 'n hotel op die Riazor-strand, amper in die middel, feitlik op die hoogte van die eiland van die skiereiland waarin die stad geleë is, gebly.
Dit was 'n Saterdag in Junie en toe ek die oggend wakker word, het die visie van die strand en die promenade waarlangs baie mense geloop en gehardloop het ons genooi om saam met hulle uit te gaan. Ek het begin stap met die bedoeling om die hele pragtige en goed versorgde promenade wat heeltemal aan die skiereiland grens, te toer. Ek het stadigaan nader gekom na die Toring van Hercules ek het die landskap geniet, en natuurlik het ek met die aankoms die nodige besoek afgelê en 'n geruime tyd deurgebring deur die groen gebiede in die omgewing te bewonder en die groot kompasroos op die grond te bewonder, in 'n omgewing baie naby aan die see.
Nadat ek die besoek voltooi het en teruggekeer het na die Paseo Marítimo, het ek nie sterk genoeg gevoel om die toer te voet af te sluit nie. Ek het dus die toeristetram geneem wat gedurende die somer die volle roete afgelê het, en ek sê waarom 'n ongelukkige ontsporing aan die begin van Julie verlede jaar plaasgevind het, tesame met 'n gebrek aan winsgewendheid en 'n swak toestand van die spore in sommige punte van Die uitleg daarvan het gelei tot die besluit van die Stadsraad om die sine die service af te skaf, en ek twyfel dus dat besoekers aan A Coruña hierdie aangename reis op die tram uit die vroeë 20ste eeu sal kan geniet.
Die tram het my by die marina afgelaai, amper voor die pragtige strand wat met sy wit, geglasuurde uitkykpunte 'n ikoon van die stad geword het. Ek het die ou buurt binnegekom en dadelik gevind die Plaza de María Pita, 'n emblematiese plek opgedra aan die heldin wat die stad verdedig het teen die aanval van die Engelse in die 16de eeu. Op die plein is die stadsaal en ook die restaurant wat ek aanbeveel het om lekker te eet, restaurant La Penela. Dit is in 'n modernistiese gebou in die hoek van die plein geleë en bied tradisionele Galisies-kos, maar die elegante voorkoms daarvan stem nie ooreen met my klere, hemp en sweetbroek nie, daarom het ek gekies om die taverne met dieselfde naam in die volgende hoek. Daar, in 'n meer gewilde, vriendelike en bekende atmosfeer, onthou ek dat ek 'n aartappel-omelet van Betanzos-styl gehad het wat heerlik was.
Nadat ek my klere by die hotel gewissel het, het ek 'n deel van die middag deurgebring deur die voetganger en kommersiële Regte straat en sy omgewing en gaan dan na Kolonisteater, geleë aan Avda de la Marina in 'n baie aangename groen ruimte langs die tuine van Méndez Núñez, waar ek 'n konsert bygewoon het binne die raamwerk van die Mozart-fees wat elke jaar in A Coruña gehou word gedurende die maande van Mei en Junie. By die uitgang stap ek na die straat van die strook, vol kroeë en tavernes wat vanweë hul duidelike toeristiese aard steeds van hulle oop bly. 'N Grys kammossel en 'n porsie Galisiese seekat, het albei die geregte met 'n goeie alvariño afgespoel, my aptyt bevredig en my besoek aan die stad A Coruña beëindig.