Ek weet nie of alles wat gesê en hier neergelê is in swart letters van die alfabet gesien kan word as gedigte nie, of dit die stempel van dit wat as literêr beskou kan word, sal wegdra nie. Dit maak nie meer saak nie. Wat is gedigte dan nou werklik? ŉ Niks. Net soos wat ons as mense dan ook maar eintlik ŉ niks is. ŉ nietigheid in die Groot Niet. Wat gee ŉ geskrif sy gewig? Sy waarde? Seker maar die feit dat hy in sekere opsigte te lig bevind moet word om vir ander te vertel dat waarde nie altyd gemeet kan word aan wat die status quo as waardig beskou nie. […] Soms moet ons odes nie noodwendig betekenis probeer daarstel nie. En soms moet die kritici weggejaag word van ons odes af om plek te maak vir odes om vrylik gesing te word deur dié waarvoor betekenis nie belangrik is nie (in die woorde van Darwiesj se gedigte) (pp. 151-152).