Baie hondeliefhebbers is so lief vir hul troeteldiere dat hulle hulle nie wil deel nie - Inligting - 2022
Toe ek hierdie artikel begin ondersoek het, het ek geen idee gehad dat dit daartoe sou lei dat ek die mees liefdevolle ras ter wêreld sou vind nie (sien hieronder) en dat daar so baie sou wees. Ons is almal individue. En dit is net so waar vir ons honde as vir ons. Die hond wat in 'n diep sluimer langs jou sy sal lê, wat ure lank langs jou sal loop en nooit jou kant verlaat nie, gaan nie dieselfde hond wees wat vir 'n uur sal blaf as jy by die huis kom nie. Sommige honde is egter eenvoudig nie gepla deur hul eienaars se afwesigheid nie en sal die hele dag met graagte speel en sosialiseer met almal en alles.
Baie hondeliefhebbers is so lief vir hul troeteldiere dat hulle dit nie met iemand anders wil deel nie.
As jy hierdie artikel lees, is dit heel waarskynlik dat jy reeds 'n hond het, of dit oorweeg om vir die eerste keer 'n nuwe hondjie of 'n hond te kry. Die eerste ding wat jy jouself moet afvra is: het jy die tyd om jou hond deel van jou familie en vriende te maak?
Ek is die afgelope 18 jaar geseënd om so 'n groot gesin te hê. Ek het baie verskillende gesinne leer ken en verstaan. Wat ek verstaan ​​het, is dat, maak nie saak watter soort familie ons is nie, daar is tye wanneer almal wil gaan en hul eie tyd alleen wil hê.
In 'n groot gesin moet almal hierdeur gaan. In 'n klein gesin is dit dalk nie 'n probleem nie. Ons was gelukkig omdat ons die enigste kinders in ons gesin is. Ons kan na die strand, die park of na enige van die gesin se plekke gaan om dinge alleen te doen. Maar ek weet ek het al ander gesinne gesien waar daar 5 of 6 kinders is wat almal op dieselfde tyd wil uitgaan.
En as jou kinders soos myne is, sal hulle ook 'n bietjie alleentyd wil hê. Hulle word almal groot, en hoe ouer hulle word, hoe meer het hulle hul eie ruimte nodig om dinge op hul eie manier te kan doen.
In ons geval is ons kinders nie so kieskeurig nie, so die besluit was redelik maklik.
Die laaste ding wat ek wil doen is om die geleenthede wat my kinders kry te beperk, en die laaste ding wat ek wil doen is om die tyd wat my man saam met ons hond, Buddy kry, te beperk. Ek het al stories gehoor van mense wat honde het wat jaloers raak op hul eienaars se ander troeteldiere. Ons het nog nooit hierdie probleem met Buddy gehad nie, en om die waarheid te sê, ek en my man is die enigste mense wat hy ooit geken het, maar as daar 'n hond was wat aggressief of gemeen met hom was, sou ek die eerste wees om in te tree.
Toe ek die lys hieronder kry, was ek verstom, en in ongeloof, selfs meer so, toe ek geleer het dat dit die liefdevolste honderas op die planeet is.
As jy daaroor dink, is hierdie hond perfek in staat om jou terug lief te hê. Maar dit doen nie.
Dit is wonderlik dat hierdie hond nie weet wat dit is om jaloers op iemand te wees nie. En dit is wonderlik dat hierdie hond niemand wil seermaak nie. En dit is goed dat dit so gelukkig is soos dit is om net in sy eie ruimte gelaat te word. Dit is net hartseer dat ons as mense daardie geluk weggeneem het. Ons het 'n hond se geluk weggeneem omdat ons nie verstaan ​​hoe om iemand anders se hond lief te hê op dieselfde manier as wat ons ons eie liefhet nie.
Ek is lief vir Buddy. Hy is die beste hond ter wêreld. Hy stel net nie so in ons belang nie.
Buddy is gekoop toe hy 'n hondjie was. Ek sou pas huis toe gekom het na 'n lang week by die werk. Ek was uitgeput, en my man was moeg van 'n dag van werk. Ek het 'n oproep gekry dat daar 'n hondjie te koop is wat dalk 'n goeie pasmaat vir Buddy kan wees. Ek was op die punt om vir my man te sê dat ek klaar is met hierdie hele hondjie-ding. Ek bedoel, ek was die afgelope 5 jaar daardeur met 'n ander hond. Ek was mal oor die ervaring, maar dit was 'n moeilike een. Ons het ons vorige hond uit 'n skuiling gered, en dit was 'n lang en duur geveg. Die honde wat uit skuilings kom, gaan altyd meer geheg wees aan mense. En ek was moeg vir hierdie siklus.
Ek weet my man was ook daardeur en was gereed om dit op te gee toe ek gevra het om met hom oor die telefoon te praat. Hy het met die man gepraat wat die hond verkoop het. En ek het hom vertel hoe moeg ek was. Hy het geweet ek is nie myself nie.
Toe ek met hom praat, het ek hom vertel van die hond wat ek deurgemaak het, en ek het vir hom gesê ek is nie seker dat ek vir 'n lang tyd nog honde kan hanteer nie. Ek het vir hom gesê hoe graag ek aan die huis wil werk, en ek het vir hom gesê ek het laas 'n moeilike tyd gehad. Hy het vir my gesê hy dink nie die hond sal te moeilik wees om te hanteer nie. Hy het geweet dat ek lief is vir honde, en hy het geweet dat ek 'n groot opsigter sou wees. En hy het vir my gesê hy sal verseker vir die ou wat die hond verkoop, sê om dit 'n goeie huis te gee.
So ek het na die veearts gegaan met 'n siek hond wat asemhalingsprobleme gehad het en baie moeg opgetree het. Ek het huis toe gekom met 'n siek hondjie wat deur dieselfde ding gegaan het wat ek deurgemaak het. Ek het die hele reis huis toe gehuil. En ek het gehuil op die rit huis toe van die veearts se kantoor af. Ek was so moeg. En ek het die hele reis na die veearts se kantoor ook gehuil, saam met die vorige hond.
Dit was 'n baie moeilike ervaring.
Die enigste goeie ding wat ek oor hierdie ervaring kan sê, is dat ek nie dink ons ​​sal ooit 'n hondjie agn hê nie. Ek het by die punt gekom waar ek kan