Van psigopate tot alledaagse sadiste: waarom benadeel mense die skadelose mense?
Geskryf deur Simon McCarthy-Jones,
Sowat 6% van die mense is sadiste. Brian Goff / Shutterstock
Waarom is sommige mense wreed teenoor mense wat nie eens 'n bedreiging vir hulle inhou nie - soms selfs hul eie kinders? Waar kom hierdie gedrag vandaan en watter doel dien dit?
Die mens is die glorie en die skuim van die heelal, het die Franse filosoof afgesluit. Blaise Pascal, in 1658. Min het verander. Ons is lief vir en ons het 'n afsku; ons help en ons benadeel; ons steek 'n hand uit en ons steek die mes in.
Ons verstaan ​​dit as iemand in vergelding of selfverdediging tart. Maar as iemand die skadelose skade berokken, vra ons: "Hoe kon jy?"
Mense doen gewoonlik dinge om plesier te kry of pyn te vermy. Vir die meeste van ons, as ons ander seermaak, voel ons hulle pyn. En ons hou nie van hierdie gevoel nie. Dit dui op twee redes waarom mense skadeloos mense kan benadeel - óf hulle doen nie voel die ander se pyn of hulle geniet die pyn van die ander voel.
Nog 'n rede waarom mense skadeloos mense benadeel, is omdat hulle nietemin 'n bedreiging sien. Iemand wat u liggaam of beursie nie belemmer nie, kan steeds u sosiale status bedreig. Dit help om ander raaiselagtige optrede te verklaar, soos wanneer mense ander benadeel wat hulle finansieel help.
Liberale samelewings neem aan dat ander veroorsaak word beteken dat ons hulle benadeel het. Tog is daar 'n paar filosowe verwerp hierdie idee. Kan ons in die 21ste eeu steeds dink dat ons wreed is om vriendelik te wees?
Sadiste en psigopate
Iemand wat die plesier kry om ander seer te maak of te verneder, is 'n sadis. Sadiste ander se pyn meer voel as wat normaal is. En hulle geniet dit. Ten minste doen hulle dit totdat dit verby is voel sleg.
Die gewilde verbeelding verbind sadisme met martelaars en moordenaars. Tog is daar ook die minder ekstreme, maar meer wydverspreide, verskynsel van alledaagse sadisme.
Daaglikse sadiste geniet dit om ander seer te maak of hul lyding dop te hou. Hulle sal waarskynlik geniet bloedige films, vind gevegte opwindend en marteling interessant. Hulle is skaars, maar nie skaars genoeg nie. Rondom 6% van die voorgraadse studente erken dat jy plesier het om ander seer te maak.
Die alledaagse sadis is miskien 'n internet troll of met skoolboelie. In aanlyn-rolspeletjies sal dit waarskynlik wees die "griefer" wat die spel vir ander bederf. Daaglikse sadiste word aangetrek gewelddadige rekenaarspeletjies. En hoe meer hulle speel, hoe sadistieser word hulle.
Anders as sadiste, doen psigopate die onskadelike nie skade aan bloot omdat hulle daaruit plesier nie hulle mag). Psigopate wil dinge hê. As hulle ander skade berokken, help dit hulle om te kry wat hulle wil hê.
Hulle kan so optree omdat hulle minder geneig is om te voel jammer or berou or vrees. Hulle kan ook werk uit wat ander voel maar raak nie self deur sulke gevoelens besmet nie.
Dit is 'n baie gevaarlike stel vaardighede. Die mensdom het oor millennia mak gemaak het. Dit het dit vir baie van ons moeilik gemaak om ander skade aan te doen. Baie mense sal skade berokken, martel of doodmaak spook deur die ervaring. Tog is psigopatie 'n kragtige voorspeller van iemand wat ongeprovokeerde geweld aanbring.
Ons moet weet of ons 'n psigopaat teëkom. Ons kan 'n goeie raai maak deur net na te kyk iemand se gesig or interaksie met hulle kortliks. Ongelukkig weet psigopate dat ons dit weet. Hulle veg terug deur werk hard op hul klere en versorging om 'n goeie eerste indruk te probeer maak.
Nie alle psigopate is misdadigers nie, en nie alle misdadigers is psigopate nie. Miljard foto's / shutterstock
Gelukkig, die meeste mense het geen psigopatiese eienskappe nie. Enigste 0.5% van die mense as psigopate beskou kan word. Tog ongeveer 8% van die manlike en 2% van die vroulike gevangenes is psigopate.
Maar nie alle psigopate is gevaarlik nie. Antisosiale psigopate kan dwelms of gevaarlike aktiwiteite begeer. Maar, prososiale psigopate soek hul opwinding in die vreeslose strewe na nuwe idees. As innovasies vorm ons samelewings, prososiale psigopate kan die wêreld vir ons almal verander. Dit kan nogtans ten goede en ten kwade wees.
Waar kom hierdie eienskappe vandaan?
Niemand weet regtig waarom sommige mense sadisties is nie. Sommige bespiegel sadisme is 'n aanpassing wat het ons gehelp om diere te slag tydens jag. ander bied dit het mense gehelp om mag te kry.
Italiaanse filosoof Niccolò Machiavelli het dit een keer voorgestel "Die tye, nie mans nie, skep wanorde". In ooreenstemming hiermee, dui neurowetenskap daarop dat sadisme 'n oorlewingstaktiek kan wees wat veroorsaak word deur tye wat moeilik raak. Wanneer sekere voedselsoorte skaars word, is ons vlakke van die neuro-oordragstof, serotonien, val. Hierdie herfs maak ons meer bereid om ander leed aan te doen omdat benadeling word aangenamer.
psigopatie kan ook 'n verwerking wees. Sommige studies het hoër vlakke van psigopatie gekoppel aan groter vrugbaarheid. Nog ander het het die teenoorgestelde gevind. Die rede hiervoor kan wees dat psigopate 'n voortplantingsvoordeel het spesifiek in harde omgewings.
Inderdaad, psigopatie kan floreer in onstabiele, mededingende wêrelde. Psigopate se vermoëns maak dat hulle manipuleerders bemeester. Hul impulsiwiteit en gebrek aan vrees help hulle om risiko's te neem en korttermyn winste te kry. In die film Wall Street, die psigopatiese Gordon Gekko maak miljoene. Maar hoewel psigopatie 'n voordeel kan wees in die korporatiewe wêreld, dit bied net mans aan 'n skraal leierskapsvoorsprong.
Die verband tussen psigopatie en kreatiwiteit kan ook die oorlewing daarvan verklaar. Die wiskundige Eric Weinstein argumenteer, meer algemeen, dat onaangename mense innovasie dryf. As u omgewing kreatiewe denke ondersteun, onenigheid is minder sterk gekoppel aan kreatiwiteit. Die lekker kan roman wees.
Sadisme en psigopatie word geassosieer met ander eienskappe, soos narcisme en machiavellianism. Sulke eienskappe, saamgevoeg, word die "donker faktor van persoonlikheid"Of kortweg D-faktor.
Daar is 'n matige tot groot oorerflike komponent aan hierdie eienskappe. Sommige mense kan dus net so gebore word. Alternatiewelik 'n hoë D-faktor ouers kon hierdie eienskappe slaag op hul kinders deur hulle beledigend te gedra. Net so, om te sien hoe ander op hoë D-faktor maniere optree kan ons leer om so op te tree. Ons het almal 'n rol om wreedheid te verminder.
Vrees en ontmensliking
Sadisme behels dat jy 'n ander geniet persone vernedering en seer. Tog word dit dikwels gesê mense ontmenslik dit is wat ons toelaat om wreed te wees. Potensiële slagoffers word as honde, luise of kakkerlakke bestempel, wat dit na bewering vir ander makliker maak om hulle seer te maak.
Daar is iets hieraan. Navorsing toon dat as ons iemand 'n sosiale norm oortree, ons brein behandel hul gesigte as minder menslik. dit maak dit makliker vir ons om mense te straf wat die norme van gedrag oortree.
Dit is 'n lieflike gevoel om te dink dat as ons iemand as mens sien, hulle nie skade sal berokken nie. Dit is ook 'n gevaarlike dwaling. Die sielkundige Paul Bloom voer aan dat ons ergste wreedhede daarop kan rus nie mense ontmenslik. Mense kan ander seermaak juis omdat hulle herken hulle as mense wat nie pyn, vernedering of agteruitgang wil ly nie.
Die Nazi-party het die Joodse volk byvoorbeeld onmenslik gemaak deur hulle te roep ongediertes en luise. Tog het die Nazi's ook Jode verneder, gemartel en vermoor juis omdat hulle het hulle as mense gesien wie sal verneder word en aan sulke behandeling ly.
Soms sal mense selfs hulpvaarders benadeel. Stel jou voor jy speel 'n ekonomiese spel waarin u en ander spelers die kans het om in 'n groepfonds te belê. Hoe meer geld daarin betaal word, hoe meer betaal dit. En die fonds sal geld aan alle spelers uitbetaal, of hulle nou belê het of nie.
Aan die einde van die wedstryd kan u betaal om ander spelers te straf vir hoeveel hulle gekies het om te belê. Om dit te doen, gee u 'n deel van u verdienste prys en geld word van die speler van u keuse weggeneem. Kortom, jy kan spiteful wees.
Sommige spelers het gekies om ander te straf wat min of niks in die groepfonds belê het nie. Tog sal sommige betaal om spelers te straf wat belê het meer in die groepsfonds as wat hulle gedoen het. Dit lyk asof sulke dade geen sin het nie. Vrygewige spelers gee u 'n groter uitbetaling - waarom sou u dit afraai?
Hierdie verskynsel word 'do-gooder derogation' genoem. Dit kan regoor die wêreld gevind word. In jagtersgenootskappe is suksesvolle jagters gekritiseer omdat hy 'n groot dier gevang het alhoewel hul vangs beteken dat almal meer vleis kry. Hillary Clinton kan 'n goeie afwyking gely het as gevolg van haar regte-gebaseerde Amerikaanse presidentsverkiesingsveldtog in 2016.
Sommige mense sukkel om dankbaar te wees. fizkes / Shutter
Doen-goeie afwyking bestaan ​​as gevolg van ons teenoorheersende neigings. 'N Minder vrygewige speler in die ekonomiese spel hierbo voel miskien dat 'n ruimer speler dit sal doen deur ander as 'n verkieslike medewerker gesien word. Die vrygewiger persoon dreig om dominant te word. Soos die Franse skrywer Voltaire dit gestel het, is die beste die vyand van die goeie.
Tog is daar 'n verborge onderkant van do-gooder-afwyking. Sodra ons die goedere afgetrek het, is ons meer oop vir hul boodskap. Een studie het bevind dat die feit dat mense toegelaat word om 'n afkeer van vegetariërs te hê, daartoe gelei het minder ondersteunend om vleis te eet. As 'n boodskapper geskiet word, gekruisig word of nie gekies word nie, kan dit aanmoedig om aanvaar te word.
Die toekoms van wreedheid
In die film Whiplash, 'n musiekonderwyser gebruik wreedheid om grootheid aan te moedig in een van sy studente. Ons kan terugdeins by sulke taktieke. Tog het die Duitse filosoof Friedrich Nietzsche gedink ons ​​het raak te afkeer van sulke wreedheid.
Vir Nietzsche, het wreedheid toegelaat dat 'n onderwyser 'n kritiek in 'n ander inbrand, tot voordeel van die ander persoon. Mense kan ook wreed wees teenoor hulself om die persoon te word wat hulle wil wees. Nietzsche het gevoel dat wreedheid deur moed, uithouvermoë en kreatiwiteit kon ontwikkel. Moet ons meer bereid wees om sowel ander as onsself te laat ly om deugsaamheid te ontwikkel?
Waarskynlik nie. Ons weet nou die potensieel haglike gevolge op lang termyn van wreedheid van ander, waaronder skade aan albei fisiese en geestesgesondheid. Die voordele van medelye met jouself, eerder as om jouself wreed te behandel, word ook toenemend erken.
En die idee dat ons moet ly om te groei is twyfelagtig. Positiewe lewensgebeurtenisse, soos om verlief te raak, kinders te hê en gekoesterde doelwitte te bereik kan lei om groei.
Onderrig deur wreedheid bied magsmisbruik en selfsugtige sadisme aan. Tog bied Boeddhisme 'n alternatief - toornige deernis. Hier tree ons op uit liefde om ander te konfronteer om hulle te beskerm teen hul hebsug, haat en vrees. Die lewe kan wreed wees, die waarheid kan wreed wees, maar ons kan kies om nie te wees nie.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > 'Soen kan gevaarlik wees': hoe oud die raad vir TB vandag vreemd bekend is