Skaats - Inligting - 2022
Snelle skaats is 'n soort sport waarin die deelnemers aan die kompetisie so vinnig as moontlik die afstand in 'n bose kringloop in die ysstadion moet oorkom. Volgens argeoloë is snelskaats een van die oudstes - skate wat tydens opgrawings ontdek is, is 3200 jaar oud en behoort dit waarskynlik aan die Cimmerians (een van die nomadiese stamme wat in die Noord-Swart See-streek gewoon het).
Ysskaats het dikwels in skilderye weerspieël - een van hierdie skilderye dateer uit 1380. Skaats word ook in sommige geskrewe bronne genoem, waarvan die eerste in Gemakh se "Engels-Nederlandse Woordeboek", gedateer 1648, geplaas is.
Die wêreld se eerste snelskaatsklub is in 1742 in Groot-Brittanje gereël, en amptelike kompetisies in hierdie sport is in Januarie 1763 in dieselfde land gehou. Ook in Engeland, in 1772, is die eerste boek oor reëls vir snelskaats uitgegee, met praktiese aanbevelings vir skaatsers en figuurskaatsers. In Rusland is daar egter in 1839 'n boek van hierdie aard, genaamd "Winter Fun and the Art of Skating with Figures" gepubliseer.
In die 50-60's van die XIX eeu het spoedskaats begin ontwikkel: in 1830 word 'n snelheidssklub in Glasgow georganiseer, in 1849 - in Philadelphia, in 1863 - in New York en in Noorweë. Oor die volgende 5 jaar het snelklubs in baie lande verskyn: in 1864 - in Rusland, in 1865 - in Frankryk, in 1867 - in Oostenryk, in 1868 - in Duitsland, in 1869 - in Hongarye.
Op 8 Desember 1879 word in Engeland vir die eerste keer in die wêreld 'n nasionale kampioenskap vir snelskaats gereël. In die middel van die 19de eeu, eers in Londen, en toe in ander stede van Europa en Amerika, het waterbane ontstaan ​​- voor dit het atlete slegs natuurlike reservoirs gebruik vir kompetisies in snelskaats en kunstskaats.
Die eerste wêreldkampioenskap in hierdie sportsoort het in 1889 in Amsterdam (Nederland) plaasgevind. Hierdie kompetisies is deur die International Skating Union professioneel verklaar.
In 1892 is die International Skating Union - ISU tot stand gebring, wat nou meer as 60 nasionale federasies van verskillende lande in die wêreld insluit. Dit is op die ISU-kongres in Kopenhagen (1895) dat die eenvormige reëls vir snelskaats goedgekeur is.
1893 - die eerste amptelike wêreldkampioenskap vir skietsport vir mans het in Amsterdam plaasgevind. In dieselfde jaar is die Europese kampioenskap in hierdie sportsoort gehou. Vroue het ook aktief snelskaats bemeester - sedert 1911 neem hulle deel aan enkele wedlope van 500 meter en aan kunstskaatskompetisies.
In 1936 word die wêreldkampioenskap in vrouensport vir vroue gehardloop, en die skone seks het eers in 1970 aan die Europese kampioenskappe begin deelneem. Sedert 1972 word die wêreldkampioenskappe in sprint rondom (500 en 1000 m) gehou.
Snelheid (afstande - 500, 1500, 5000, 10000 m en rondom) vir mans is in 1924 op die program van die eerste Olimpiese Winterspele (Chamonix (Frankryk)) ingesluit, en in 1960 is daar sulke kompetisies onder vroue-atlete begin hou. van die jaar. Daar moet genoem word dat daar tydens die II-Olimpiade (St. Moritz (Switserland)) in 1928, geen alledaagse kompetisies en kompetisies op 'n afstand van 10.000 m was nie.
Deesdae kompeteer skaatsers in 'n vinnige snelheid op 500 - 1.000 (vir mans sedert 1976), en 1.500 m, en lang - 3.000, 5.000 (vir vroue sedert 1988), en 10.000 m-afstande. Snelskaatkompetisies word op yspore gehou, waarvan die lengte 400 meter, breedte - 10 meter is (sowel as 'n ekstra 2 meter vir die veiligheid van die deelnemers en die gemak van sneeuverwydering), die draairadius is 25 en 30 meter. Boonop het sommige stadions interne opwarmingsbane (lengte - 333 meter, breedte - 5 meter). Aangesien die skater die helfte van die sirkel op die binnespoor loop en die ander helfte aan die buitekant, is die lengte van die baan die helfte van die som van die lengtes van die buite- en binnespore. Die afstand wat die atleet tydens die oorgang van een baan na 'n ander afneem, word ook in ag geneem. Om die paadjies af te baken, word 'n lyn (breedte - 5 cm) gebruik wat op helder ys op die ys geverf word. Op die top is 'n sneeu (15 cm breed) op die rug aangebring, waarvan die buitenste rand ooreenstem met die buitenste rand van die merklyn. In die geval dat die grootte van die ysveld nie voldoende is om 'n standaardbaan te skep nie, kan die organiseerders van die kompetisie die draaieradius verminder of 'n kleiner baan merk.
Van elke nasionale span neem 3 atlete deel aan alle soorte kompetisies in snelskaats (tot 1972, op afstande van 500 en 1500 m vir mans - 4 atlete). Al die deelnemers aan die kompetisie word in pare verdeel en stap die afstand en beweeg linksom op die yspad. Die skater met die vinnigste tyd wen.
• werklike spoedskaats - 'n kompetisie vir snelskaats gehou op 'n langbaan (400 m);
• kunstskaats - atlete (meestal na musiek) beweeg oor die ysveld en voer addisionele elemente van verskillende soorte uit (spronge, draaie, draaie, ens.);
• kortbaan - skaatskompetisies wat op 'n kortbaan gehou word (111,12 m).
Aanvanklik was daar skate van hout. Dit is nie heeltemal waar nie. Volgens argeoloë was die eerste skaats gebaseer op die dybeen van diere. In die periode van XIII tot XVIII eeue. die voetstuk van die skaats was hout met aangehegte lopers van yster of brons, en 'n bietjie later - van staal.
Snel skaats en kunstskaats is verskillende soorte snelskaats. Aan die einde van die 19de eeu het 'n proses van 'spesialisasie' in die geledere van skaatsers begin - daar het atlete voorgekom wat 'n hoë snelheid van ysskaats of kunstskaats verkies het. 'N Volledige skeiding het egter eers aan die begin van die 20ste eeu plaasgevind, voordat dieselfde atlete aan alle kompetisies deelgeneem het, of dit nou skatery was of om vinnig afstande te oorkom.
In die snelskaats was daar nog nooit 'n absolute kampioenskap in alle opsigte nie. Die prosedure vir die bepaling van wêreld- en Olimpiese kampioene in hierdie sportsoort het verskeie kere verander. In die periode van 1909 tot 1915, om die bogenoemde titel te verwerf, was dit regtig genoeg vir 'n skater om 1-2 afstande te wen en die minste aantal punte in die geheel te behaal. In 1926-27 was die wenner die atleet wat die hoogste persentasie van die vier afstande behaal het en ten minste een rekorduitslag getoon het. Maar in die periode van 1915 tot 1925, veral in 1924 tydens die I-winter-Olimpiese Spele (Chamonix (Frankryk)), om die kampioen te bepaal, is die uitslae van die atlete op al vier afstande rondom die land opgesom.
In 1893 is daar rekords vir snelskaats begin. In 1893 word die titels van Europese kampioen (Swede R. Ericsson) en wêreldkampioen (Nederlander Eden) eers amptelik toegeken, maar rekords in hierdie sportsoort het reeds in 1890 begin registreer, en die prestasies wat vroeër plaasgevind het, is in ag geneem. Wêreldrekords wat deur vroulike atlete opgestel is, is sedert 1929 aangeteken, hoewel die eerste wêreldkampioenskap vir skietsport vir vroue eers in 1936 plaasgevind het. Sedert 1956 is rekords vir klein, alledaagse byeenkomste geregistreer.
Hoe vroeër 'n persoon met spoed begin skaats, hoe beter. Nee, hierdie stelling geld vir figuurskaats. Maar dit is die beste om op 10-11 jaar te begin skaats.
Dit is die beste om vinnig te ry op goed gevriesde ys. Dit is nie waar nie. Die ys moenie te hard wees nie, want dit is in hierdie geval dat die skaats by die ys kan vassit, wat afneem namate bogenoemde stof verder verhard.
Ys van dieselfde temperatuur en dikte is geskik vir alle soorte snelskaats. Wanopvatting. Die ys temperatuur bepaal die vlak van die hegting aan die skaats, sterkte, die moontlikheid van skyfies, ens. Daarom benodig verskillende sportsoorte ys van verskillende temperature: in figuurskaats - van -3 tot -5 ° C (goeie greep met die skate is verseker), op kort baan - tot -6 ° C, vir hokkiewedstryde het jy kouer ys nodig - van -6 tot -8 ° С, en op snelskaatsbane is die ystemperatuur van -7 ° С (vir naellope) tot -10 ° С (vir die resieswedstryde). Die dikte van die ysbedekking vir verskillende soorte snelskaats verskil ook ietwat. Vir 'n sprint- en langafstandwedloop is 'n ys van 25 mm voldoende, maar op kort baanareas is die ys ietwat dikker - ongeveer 40 mm.
Ys op kunsskaatsbane is altyd egalig en glad. Ongelukkig is dit nie die geval nie, veral as die rollers tuisgemaak is. En vir produktiewe snelskaats is die egalige en gladde oppervlak geskik, wat slegs op spesiaal voorbereide ysstadions plaasvind.
Dit neem 2-3 dae om 'n ysbaan in 'n sportkompleks te vul, en ys kan binne een en 'n half dag gesmelt word. Dit is regtig moontlik om die ysveld te smelt en te sê tennisbane of bykomende staanplekke redelik vinnig. En die vulling self neem volgens internasionale standaarde hoogstens drie dae. Voorbereidingswerk op die ysveld kan egter baie langer duur. Per slot van rekening, voordat die ys uitgegooi word, wat op sigself 'n taamlik ingewikkelde tegnologiese proses is, word die betonplaat aan die onderkant van die baan noukeurig ondersoek, herstel en gepoleer. Hierdie proses kan etlike weke duur.
Een van die atlete oorkom die hele afstand langs die buitenste baan, en die ander langs die binnespoor. Om die kanse om te wen, in 'n spesiale sone, te ruil, ruil skaatsers bane uit. Gevolglik loop elkeen van hulle die helfte van die sirkel langs die buitenste baan, die ander helfte langs die binnespoor.
Alle deelnemers aan fietsrykompetisies (fietsryers, skaatsers, ens.) Draai dieselfde pad - weg van die binnekant van die baan. Nee, slegs atlete wat voertuie (fietsryers, motorfietsryers, ens.) Gebruik om op die maksimum afstand van die binnekant van die baan op draaie te bly, probeer om die afstand te hou. Aangesien hulle in hierdie geval byna loodreg op die baan van die baan is, sal die wrywingskrag wees minimaal sal wees, sal die hellingshoek van die baanoppervlak tot by die horison die kleinste wees. Dit is hierdie toedrag van sake wat dit vir atlete moontlik maak om so vinnig as moontlik 'n draai te maak. Inteendeel, skaters probeer inteendeel nader aan die binnekant van die baan bly, aangesien dit in hierdie geval die gevolg is van drie kragte (wrywing, swaartekrag, ondersteuningreaksie) sentripetale versnelling, wat beteken dat die omkeertyd tot 'n minimum verminder word.
As die atleet voor die einde val, kan hy nie as die wenner verklaar word nie. Volgens die hoofreël van snelskaats, as 'n atleet se skate oor die wenstreep gaan, sal die uitslag aan hom gekrediteer word, selfs al val hy.
Sneltrein-tegnieke word slegs bemeester tydens oefen op ys. Natuurlik is hierdie soort aktiwiteite uiters belangrik. U moet egter nie die belangrikheid van tuisoefeninge onderskat nie. Kenners beveel aan dat beginners eers skaatse met omhulde lemme aantrek en tuis op die vloer loop, hurk (beide op twee en aan een been). Hierby moet gewandel word op hakke, tone, buite en binne die voet, longes, kruis- en gansstappe in kombinasie met handskommels - oefeninge wat koördinasie ontwikkel en soortgelyk is aan ysskaats. Dus sal 'n persoon stabiliteit en selfvertroue kry, wat aan beginnersskaatsers so baie ontbreek.
Die belangrikste ding is om te leer hoe om op ys te hardloop en jou bene so vinnig as moontlik te beweeg. Professionele atlete hardloop nie, maar gly, neem stappe van dieselfde lengte en gebruik die versnelling van elke stap tot die einde. Terselfdertyd probeer hulle om glad en eweredig te beweeg en sterk rukke te maak sonder om te ruk - dit is die enigste manier om 'n baie hoë snelheid te ontwikkel. 'N Toename in die frekwensie van trappe word slegs waargeneem by langafstand hardloop (5000 en 1000 meter), wanneer die krag van die druk as gevolg van toenemende moegheid verminder, en die skater die hardloop-taktiek moet verander. Daar moet egter op gelet word dat hoëklasatlete die hele afstand dek sonder om te vertraag sonder om die frekwensie van stappe te verander.
As u lang afstande hardloop, voel die skater aan die begin die beste; moegheid word opgebou aan die einde van die wedloop. Nie nodig nie. Kenners meen dat die welstand van die atleet binne 10 of 20 minute wat nodig is om die afstand te dek, kan verswak en stabiel bly, en soms selfs verbeter kan word in vergelyking met die wat aan die begin van die wedloop plaasgevind het.
Skate-modelle verander nie baie gereeld nie, die nuutste uitvinding is klapp-skates. U kan inderdaad nie bang wees dat u oor 'n paar jaar hulle na 'n nuwe model sal moet verander nie. Die klapa-skaats wat in die laat 90's verskyn het (of klappers, wat hul naam gekry het as gevolg van die feit dat die veer wat die skaats op sy plek terugbring, 'n kenmerkende geluid maak as die skater beweeg), gekenmerk deur die lem aan 'n groot Dit is geensins die nuutste uitvinding nie. Daarbenewens is daar modelle van skate met lemme, waarvan die dikte ongeveer 1,1 mm aan die voor- en agterkant is, en 0,9 mm in die middel, wat die uitslae van atlete tydens die kompetisie verhoog. En in Rusland word die sogenaamde aanpasbare skate of 'adacons' (uitvinder - Lev Nikolaevich Aksenov) ontwikkel, toegerus met 'n verstellingseenheid waarmee u die posisie van die lem kan instel in ooreenstemming met die anatomiese kenmerke van 'n spesifieke persoon. Volgens die uitvinder sal sulke skate die atleet se spoed aansienlik verhoog, en ook verskeie probleme met die muskuloskeletale stelsel voorkom, wat veroorsaak word deur die feit dat alle moderne skaatse 'n standaard lem posisie het (op 'n lyn wat van die middel van die hak na die tweede toon loop), nie altyd val saam met die steunlyn van die voet.
Hoe duurder skaatskoene is, hoe makliker sal dit wees om die wysheid van hierdie sportsoort te bemeester. Ja, duur stewels het 'n paar onmiskenbare voordele. Byvoorbeeld, as 'n bagasierooster van thermo-gevormde plastiek gemaak is, kan dit presies op die voet verstel word. Dit is genoeg om die skoene te verhit tot 'n temperatuur van 60-70 ºC (in 'n sauna of stoombad), sit dit op jou voete, trek dit vas en vorm dit met jou hande om by jou voet te pas, druk net die stewel styf teen jou voet. Sodra dit afgekoel het, sal jy die perfekte skoene vir jou hê. Die hoë sye van die skaatstewels wat die enkel bedek, gee ys stabiliteit. U moet egter nie dink dat u sonder sekere vaardighede u bewegings op die ys maklik sal kan koördineer slegs danksy handelsmerkskoene nie. Om sekere resultate te behaal, sal dit baie tyd neem om aan oefeninge te spandeer wat daarop gemik is om die spiere van die voet en onderbeen te ontwikkel, die koördinasie van bewegings te verbeter, 'n gevoel van balans, ens.
Hoe strenger die veters is, hoe beter. Hierdie beginsel word meestal gevolg deur beginners wat sukkel om die veters aan die onderkant van die kattebak vas te trek. Professionals sê dat die been tydens 'n hoë snelheid hardloop vryheid nodig het.As die veters vasgemaak word, sodat dit onmoontlik is om jou tone te beweeg, sal jou bene vinnig moeg word, en op 'n oop skaatsbaan vries hulle ook. Dit word aanbeveel om die stewels met 'n kruis-oorvleueling te kant, terwyl die veters in die onderste deel nie baie styf moet vasgemaak word nie, die middelste deel van die skoen moet strenger gevou word, en die boonste een die losste. Slegs dan sal u gemak hê tydens 'n lang, intense oefensessie.
Aanvanklik is gebruikte skates redelik geskik vir opleiding. In werklikheid kan skate gehuur word en dit is nie baie duur nie - ongeveer $ 4-5 vir 'n paar uur. Daar moet egter onthou word dat sulke skate selde van hoë gehalte is, daarom is dit beter om u eie te koop - die koste wissel van $ 40 tot $ 120.