Die koms van nasionale soewereiniteit - Verskeie
Die koms van nasionale soewereiniteit
Titel: Mirabeau voor Dreux-Brézé (23 Junie 1789).
Datum getoon: 23 Junie 1789
Afmetings: Hoogte 68 - Breedte 82
Tegniek en ander aanduidings: skets vir die skildery van die kompetisie van 1831 vir die versiering van die vergaderlokaal op die Palais Bourbon Oil op doek
Prentverwysing: 99DE12256 / RF 1953-41
Mirabeau voor Dreux-Brézé (23 Junie 1789).
Op 17 Junie 1789, ses weke na die opening van die Landgoed-generaal, het die Derde Landgoed, saam met 'n deel van die geestelikes, tot die Nasionale Vergadering uitgeroep. Op 9 Julie word die Nasionale Vergadering kiesafdeling.
Hierdie werk is die voorlopige skets van die skildery wat tydens die Staatskompetisie van 1831 (NyCarlsberg Glyptotek in Kopenhagen) aangebied is vir die versiering van die Salle des Sessions in die Palais-Bourbon. Die toneel is in twee vlakke georganiseer. In 'n hoek van die kamer, in perspektief, die voorgrond, in 'n donker toon. 'N Nugter, maar verligte kolonnade, onder 'n taamlike barok-entablatuur en 'n skaars voorgestelde hoek van die plafon, dien as agtergrond; die swart note verteenwoordig die soldate. Mirabeau staan ​​in die middel met 'n hoed in die hand, 'n aanstootlike gebaar. Hy word gesien voor 'n massa afgevaardigdes, uniform geklee in 'n donker en streng kleed. Hulle is indrukwekkend in krag en vasberadenheid.
Dreux-Brézé, voor hom, regs, elegant en skraal, word gevolg deur die massiers van die koning, geklee in skitterende dalmatici met fleur-de-lis. Voor hulle kan ons gesketsde stoelruglyne uitmaak. Agter is die leë troon wat deur 'n afdak oorwin word, niks anders as 'n spook nie.
'N Vinnige skets, met die spontane en energieke aanraking van die romantici, word deur die kritikus Astruc beskou as 'n meesterstuk van kleur, eenvoud, dramatiese lewe'. Aangesien Delacroix die estetika bo die historiese werklikheid, die skeppingsvryheid verkies het bo die amptelike program, het Delacroix sy projek nie gekies nie, veral omdat hy slegs twee van die drie onderwerpe vir die kompetisie behandel het: Mirabeau en Boissy d'Anglas.
In Guizot se oë was die keuse van hierdie belangrike episode van die Franse rewolusie om die volk se gehegtheid aan die grondwetlike monargie te konsolideer. Mirabeau wat Dreux-Brézé terugstoot, beliggaam inderdaad die verteenwoordigers van die land teen die bedreiging van die uitvoerende mag. Delacroix gehoorsaam egter nie die narratiewe program hier soos die wenners Hesse en Vinchon nie. Hy vier nie die gebeurtenis nie, hy is geneig om deur middel van alleen skilder die ideaal. Die vurige aanraking, die lig, die kleurhoogtepunte dra die diepe betekenis van die verhaal oor. Verwys die waarnemende rooi van die matte en sitplekke nie na die bloedige tydperk van die Revolusie nie? En maak die chiaroscuro nie die toneel van aangesig tot aangesig buite die mense nie: die Ancien Régime en die Revolusie, die hof en die nasie, die adel en die mense, voorregte en gelykheid, einde van despotisme en die begin van 'n nuwe era?
François FURET en Mona OZOUF Kritieke woordeboek van die Franse rewolusie Parys, Flammarion, 1988, riet. "Champs" -versameling, 1992. Sprekers van die Franse Revolusie , tome IParis, Gallimard, Bibliothèque de la Pléiade, 1989. Barthélemy JOBERT Delacroix Parys, Gallimard, 1997.