Watter kant? – Mamma-luv
Om nie eers te praat van die vis wat ons in Egipte verniet gekry het nie! En wat van die komkommers en waatlemoene, ja, selfs preie, uie en knoffel, net soveel as wat ons wou hê. (Num 11:5, DB)
Ek het 'n kollega by die werk. Haar lewensdae bestaan uit kla. Dierbare mens, maar baie ontevrede. Niks is nooit na haar sin nie. En weet julle hoe aansteeklik is kla? As jy jou kry, kla jy net so hard saam!
Al ooit gepruttel oor die goed wat jy nie kan hê nie? Maak mens nogal beswaard né 😉 Die vleispotte van Egipte! Daar is altyd iets wat 'n mens wil hê, maar nie kan kry nie; en dan kla ons daaroor. Met die witbrood onder die arm. En eintlik is kla maar net 'n handvol wind: nutteloos.
"Vis, waatlemoene, komkommers, preie, uie, en knoffel…. [En] hier krepeer ons [nou] van die ellende en al wat ons het om te eet is manna, dagin en daguit!" Vat dit van wie dit af kom: daardie onverstandige en ondankbare mense wie se storie ons so goed ken. Onthou hoe geduldig God met hulle was; wil ons regtig saam met hulle kragte span? Elkeen van ons begeer soms die visse, komkommers en waatlemoene van die lewe – dinge wat ons nie het nie, maar graag wil hê. Dis menslik. Maar net omdat dit menslik is, is dit nie noodwendig goed en reg so nie.
Daar is 'n ander kant ook.
Ons het immers niks saamgebring toe ons in die wêreld gekom het nie, en ons kan ook nie enigiets saamneem wanneer ons sterf nie. As ons dus genoeg kos en klere het, laat ons tevrede wees. (1 Tim 6:6-8, NLV)