In die lente kunsmis is die beste `n reeds opgedroog die grond te maak. . Wanneer ŉ digter of ŉ saamdigtende luisteraar, selfs onder dié wat deelneem, sou omdraai en sê: “Ek het nie die vaagste verduideliking vir wat julle probeer doen nie, hoekom julle hierdie keuse gemaak het vir nou en op hierdie plek nie – en, by the way, was dit nou regtig nodig wanneer die poësie, soos almal weet, geen revolusie gaan veroorsaak en geen hond haaraf gaan maak nie? – maar ek het die gevoel hier hét iets beweeg al kan ek nie my vinger daarop lê nie.” [HG 2.62.16] Maar dat God dit in Sy ewige orde en mees eindelose wysheid so wou gehad het, dat ek nie joune, maar jy my vader geword het, moes ek dan vir my bo jou verhef het, daaroor dat die liefdevolste, heilige Vader so mild en oorvriendelik my natuurlik verhewe geestelike oertoestand, uitgewys het?!