Tagarchief: paul walker	12.01.13
Standaard | Geplaatst in Overig	| Getagged paul, paul walker, walker	| 6 reacties
by Judithr8 Car inspired nail art: 2F2F Wapenaer Oud 48+ Kaas 75g - Oude kaas
Wapenaer Oud 48+ Kaas 75g
Oud kaas 48+
Ten minste houdbaar tot en met: zie verpakking. Gekoeld bewaren max. 7 °C.
Boerenhamburger met gegrilde sla en kruidenmayonaise Familj - Gigasporaceae
Klass Glomeromycetes, Ordning Diversisporales, Familj Gigasporaceae J.B.Morton & Benny Synonymer
GigasporaceaeJ.B.Morton & Benny BEëDIGDE VERKLARING Deur Deon Loots (SAPD) - Stormfront
BEëDIGDE VERKLARING Deur Deon Loots (SAPD)
02-07-2013, 10:58 AM #1
verklaar hiermee onder eed soos volg:
1. Ek is ‘n meerderjarige man met Identiteitsnommer 611220 5009 084, ‘n voormalige lid
van die Suid-Afrikaanse Polisiediens (SAPD), en tans woonagtig te Pretoria. Die inhoud
van hierdie verklaring val binne my persoonlike kennis en wete (behalwe waar uitdruklik
anders vermeld en/of by noodwendige implikasie uit die konteks anders sou blyk) en dit
is waar en korrek.
My verbintenis met die polisie
3.My pa, John Wahl Loots, was gedurende sy hele beroepslewe ‘n polisieman en het die
rang van volle kolonel in die Suid-Afrikaanse Polisie beklee toe hy in 1987 oorlede is.
4. My ouer suster, Esmeralda, het na haar skoolloopbaan ook ‘n polisiebeampte van die
Suid-Afrikaanse Polisie geword en gebly totdat sy ná 2000 as ‘n volle kolonel met
mediese pensioen afgetree het. Sy is met ‘n polisieman getroud wat self tot die rang
van volle kolonel in die Suid-Afrikaanse Polisie gevorder het voordat hy in die
negentigerjare met pensioen afgetree het.
5. My jonger suster is steeds ‘n luitenant-kolonel in die Suid-Afrikaanse Polisiediens se
Misdaad-Intelligensie-eenheid, en haar gewese eggenoot is ook ‘n offisier in dieselfde
eenheid. Hulle is in November 2011 geskei.
6. My jonger broer is tans ‘n kaptein in die Departement van Korrektiewe Dienste in
Pretoria. Sy vrou is ‘n majoor in die Suid-Afrikaanse Lugmag.
7. Ek is op 11 Desember 1993 met my eggenote (ook ‘n polisiebeampte) getroud. In 1996
is my eggenote oorgeplaas na die hoofkantoor van die Suid-Afrikaanse Polisiediens te
Wachthuis in Pretoriusstraat, Pretoria. Sy is later oorgeplaas na die Misdaad-
Intelligensie-eenheid van die Suid-Afrikaanse Polisiediens en beklee tans die rang van
8. Ek het by my ouers ‘n sterk sin vir regverdigheid, dissipline en beskaafde norme geleer.
Ek is geleer dat mense wat nie respek het vir sulke dinge nie, skurke is wat chaos en
anargie in samelewings bevorder.
9. Ek was sedert 1979 in diens van die Suid-Afrikaanse Polisie, waar ek my dienste verrig
het by Gezina SAPD, Radio-beheer, Pretoria. Daarna was ek tot 1987 by die Onlusteeenheid,
vanwaar ek oorgeplaas is na die Kwa Ndebele Veiligheidseenheid.
10. Sedert 1990 was ek aan die Veiligheidstak, Noord-Transvaal te Pretoria verbonde;
waar ek primêr belas was met die monitering van aksies en aktiwiteite in Mamelodi en
Kwa Ndebele, op terreine van die sogenaamde linkse sfeer.
11. Sedert 1994 was ek oorgeplaas na, en verbonde aan, die “Regse-reaksionêre
Lessenaar” van die toenmalige Misdaad-inligtingsbeen, waar my fokus primêr gerig
was op die monitering van die aktiwiteite van sogenaamde “regse” reaksionêre
individue, groepe en bewegings; asook om hulle te infiltreer en te ondersoek. Ek is
ongeveer einde 1996 bevorder tot die kapteinsrang.
12. In 1996 was ek werksaam in die overte gedeelte van die SAPD se Misdaadintelligensie-
eenheid (hierinlater na verwys as “Mdi”; welke ek doelmatigheidshalwe as
Afrikaanse afkorting gebruik terwyl dit in Engels bekend staan as CI oftewel “Crime
Intelligence”). In 1997 was ek na die koverte gedeelte van Mdi oorgeplaas. Ek het daar
bly werk totdat ek op 15 Oktober 2001 met mediese pensioen uit die diens van die
Suid-Afrikaanse Polisiediens getree het. My bevelvoerders by die overte gedeelte van
Mdi was Brigadier Loots, daarna Kolonel Roelf Venter en daarna Kolonel Manie Van
Staden. By die koverte gedeelte was my bevelvoerder Superintendent (Luitenant-
Kolonel) Riaan van Schalkwyk.
My werwing van beriggewers en van JC Smit, een van die staatsgetuies in die
13. Ek het gedurende middel-1994 verskeie nuwe beriggewers geïdentifiseer met die doel
om van hulle te werf. Ek moes nuwe beriggewers werf, aangesien daar omtrent geen
bestaande beriggewers was waarvan ek kennis gedra het nie. Dit was ‘n nuwe veld vir
my, en ek het gepoog om van nuuts af weer ‘n sukses van my taak, doel en funksie te
14. Ek het in die proses ene Johan Smit, alias JC Smit, geteiken en hom uiteindelik
gewerf deur hom te oorreed om as beriggewer saam te werk. Hy was toe nog te
Yskor, Vanderbijlpark, werksaam. Indien hy toe reeds andersins ‘n beriggewer was,
byvoorbeeld vir Militêre Intelligensie, weet ek dit tot vandag toe nie.
15. Ek het inderdaad geweet van JC Smit se beweerde betrokkenheid by die AWB se
Ystergarde, die motorbomme van 1994 in Johannesburg en Jan Smuts lughawe. Hy
was geskei, en ideaal om te werf as beriggewer.
16. Die volgende is my kennis en agtergrond oor JC Smit se aktiwiteite as beriggewer en
uiteindelik as provokateuragent van die SAPD onder individue en groepe van die
regse sfeer terwyl ek en my opvolger hom hanteer het:
17. Gedurende 1996 was JC Smit baie betrokke by ene Kobus Von Marle, toe woonagtig
in Doornpoort, Pretoria. Von Marle het vir JC Smit blootgestel aan mense soos die
beriggewer Jannie Smuts van die Oos-Rand, wat saam met Johan Niemöller gewerk
(a) Ek is deur mede-lede van die Mdi ingelig dat Jannie Smuts al jare saam met Niemöller
werk en met tye ook saam met laasgenoemde in die buiteland (byvoorbeeld Angola)
was waar daar onwettige handel met medisyneverkope, diamante en militêre
toerusting gepleeg is. Ek het ook op dieselfde wyse verneem dat Jannie Smuts ‘n
beriggewer vir Mdi is. Ek het later vanaf Direkteur Roos verneem dat Niemöller vir
Militêre Intelligensie werk.
(b) Hier in die Suid-Afrika, veral aan die begin van die sogenaamde Boeremag-ondersoek,
was Jannie Smuts volgens my inligting aktief betrokke by Niemöller se beplanning van
vergaderings, asook met ene Jan Viljoen. My inligting was dat, toe die opstokery van
regses om kriminele dade te pleeg soos ek hierinlater uiteensit, ver gevorder was, het
Jannie Smuts en sy hanteerders ooreengekom dat hy en Niemöller uit die
Boeremagondersoek geskryf word.
(c) Nadat ek die SAPD verlaat het, is JC Smit onder die hantering van Kolonel Louis
Pretorius geplaas. Pretorius wou Adriaan (At) Van Wyk, een van die latere
beskuldigdes in die Boeremagsaak, as beriggewer werf, maar At wou dit volgens wat
Pretorius my persoonlik vertel het, nie aanvaar nie. Pretorius het toe volgens sy
meedeling aan my, opdrag gegee dat bewyse van kriminele oortredings of handelinge
wat vir hom verleentheid kon veroorsaak, teen At Van Wyk gekry moes word of dat hy
op een of ander manier met die Boeremag-ondersoek verbind moes word. Hulle kon
niks konkreets regkry nie, en het toe volgens wat JC Smit my vertel het maar oor At
van Wyk in verklarings gelieg net om hom valslik te inkrimineer (“frame”) .
18. In die begin van 1997 het JC Smit my vertel dat die bogemelde Von Marle gepraat het
van vergaderings wat genoemde Johan Niemöller toespreek. Die vergaderings was glo
gerig daarop om ‘n verdedigingsplan in plek te kry vir ingeval dinge in Suid-Afrika skeef
sou loop, sodat daar dan reeds ‘n plan in plek sou wees waar die kommando’s kon
ingryp om in so geval weer wet en orde in Suid-Afrika te herstel. Later het JC Smit vir
my vertel ‘n invloedryke persoon, “oom” Jan Viljoen, is saam met Niemöller betrokke by
19. JC Smit is toe deur my getaak, en beplanning is gedoen, om met Jan Viljoen in kontak
te kom, wat toe gebeur het. Ek het die eerste verslae oor die genoemde vergaderings
aan die begin van 1997 aan ons hoofkantoor in Pretoria gerig.
Die betrokkenheid van die SAPD se Misdaad-intelligensie-eenheid (“Mdi”) en hoe
die Mdi die Boeremag ontwikkel en bestuur het
21. Ek is na aanleiding van die verslae in paragraaf 19 hierbo genoem, deur die senior
polisielede te hoofkantoor by ons Intelligensiebeen wat regse aktiwiteite gemonitor het,
ontbied. Almal wou weet, hoe, waar en op watter wyse ek my inligting verkry het en
hoe ek dit kon staaf.
22. Dit is deur verskeie sessies opgevolg waar beplanning gedoen is van hoe bestaande
beriggewers die nuwe “regse aktiwiteit” sou en moes infiltreer. My inligting van
bogenoemde aktiwiteite is bevestig, grootliks deur Jannie Smuts se hanteerders Riaan
van Schalkwyk en ‘n polisieman met die noemnaam “Strys”. Jannie Smuts het in
daardie tydperk skielik saam met Jan Viljoen vergaderings vir Niemöller beplan en
23. Op daardie stadium het direkteur Roos van Mdi die projek (om die geledere van die
mense wat vergaderings bywoon of reël, te infiltreer en daaroor te rapporteer),
oorgeneem en begin beheer. Hy wou weet hoe en waar die oorsprong van die aksies
was wat bespreek is, want Niemöller was volgens hom nie aan Mdi bekend as iemand
wat vergaderings beplan en hou nie. Hy het, volgens Roos, geen geskiedenis van
politieke bedrywighede gehad nie, en het uit die geledere van Militêre Inligting en
Spes Magte gekom. Roos het te kenne gegee hy vermoed Niemöller beplan iets
25. Ek het saam met Superintendent Alfons Theron navrae begin doen, en alles het meer
en meer daarop gedui dat die aktiwiteite van Niemöller-hulle georkestreer is deur ‘n
groep met die skuilnaam, Verligte Aksie Groep (“VAG”).
26. “VAG” was oud-Weermag- en Polisie-generaals en sekere gewese kabinetsministers
wat die bogemelde gebeurlikheidsplan opgestel het. Toe ek dit in verslae rapporteer,
is ek ingeroep deur Roos, wat my opdrag gegee het om dadelik die ondersoek van
“VAG” te staak, en net op my beriggewer se doen en late te fokus en hom te lei.
27. Sedert 1999 het die inligting al hoe intenser begin raak. Die Hoofkantoor (Mdi, SAPD)
het hierop begin werkswinkels reël, waar al die landswye lede wat op regses gewerk
het, byeen gekom het om die nuwe regse aksie te bespreek en te beplan hoe dit
gedryf en bestuur sou word. Ek moet meld dat alle groot regse aktiwiteite deur die
owerhede, hetsy Veiligheid (SAPD), Nasionale Intelligensie Agentskap (“NIA”), Militêre
Inligting, en tans nou ook die Suid-Afrikaanse Geheime Diens geïnfiltreer en selfs
dikwels kovert oorgeneem en bestuur en bedryf is en word.
28. Gedurende 2000 het die beplannings in Mdi begin behels dat die regse aksies van
Niemöller so bestuur moes word dat Mdi in totale beheer daarvan sou wees.
Beriggewers is getaak om spesifiek betrokke te wees met spesifieke mense en
aksies. Hulle moes by die vergaderings, waarvan sommige spesifiek deur Mdi beplan
of geïnisieer was, “Dokument 12” waarna ek hieronder gaan verwys, bespreek en
aanpas sodat die sogenaamde regses die besluite sou neem wat Mdi gepas het.
Hulle moes die regte kultuur en atmosfeer skep, sodat ander regsdenkende mense
ook betrek sou word. Daardeur wou, en het, die Mdi die atmosfeer geskep wat sou lyk
asof daar ‘n bedreiging in die land kon wees van ‘n groepering regses, al was dit in
werklikheid Mdi wat hulle by wyse van koverte optredes byeengebring en beheer het.
Op hierdie wyse het die Mdi-hanteerders die opdragte van hul SAPD-bevelvoerders
via die beriggewers, wat nou deur die SAPD-inisiatiewe provokateurs (in plaas van
net beriggewers) geword het, uitgevoer en die bestuur en bedryf van regse aktiwiteite
oorgeneem en gerig sonder dat die gewone persone daarby betrokke, dit geweet of
besef het. Hulle is letterlik deur die SAPD-provokateurs aan hulle neuse gelei en waar
hulle nie met sulke leiding saamgestem het nie, is die leiding aan hulle opgedring. In
die proses het baie regses hulle rug daarop gedraai, maar die provokasie is altyd
haarfyn beplan ten einde die oorblywendes betrokke te hou.
29. Die Mdi-georkestreerde vergaderings is al hoe gereelder georganiseer om
regsdenkende mense deurlopend te probeer beïnvloed. Ekself het hierdie
verwikkelinge meer en meer onregverdigbaar gevind.
30. Ek het herhaaldelik in my verslae na die Mdi-hoofkantoor geskryf dat die regse aksies
nie gerig was om die land oor te neem nie, maar dat hulle van die begin af bloot ‘n
verdedigingsmeganisme wou skep wat gerig was om in te tree indien dinge in Suid-
Afrika drasties skeef sou loop. Ek het weer gemeld dat dit ‘n uitvloeisel was van
beplannings wat geïnisieer is deur die VAG.
31. My pleidooie het op dowe ore geval en ek het myself van sommige van my kollegas in
die proses begin vervreem. Ek is toe finaal deur Direkteur Roos gewaarsku om nie
weer VAG te betrek nie en my by my opdragte te bepaal. In die proses het ek erg
oorspanne geraak, aangesien ek waargeneem het in welke rigting sake besig was om
te ontwikkel. Die provokateursrol wat die SAPD gespeel het, het my erg ontstel.
Onskuldige mense is opgerui, gebruik en gekompromitteer op wyses wat my erg
ontstel het. Ek kon nêrens kla nie, aangesien die topstruktuur van die Mdi hierdie sake
gedryf en bestuur het.
32. Ek kon nie my siel langer verder verkrag nie. In my uitsprake en pleidooie het ek met
seniors gebots en hulle vervreem en nie bevordering gekry nie, en ek het verder
oorspanne geraak, sodat ek medies ongeskik op vervroegde pensioen geplaas is.
33. Hoewel my finale werksdatum 15 Oktober 2001 was, het ek weens ‘n sameloop van
sekere verpligtinge; my huislike omstandighede (deur my huwelik met Kol. Miranda
Loots, regterhand van Genl. Hankel); aksies deur Kol. Louis Pretorius en Hankel;
asook beïnvloeding van JC Smit en my vrou, tot 2010 op hoogte gebly van Mdibedrywighede
rondom die Boeremag-ondersoek en -saak, soos hieronder beskrywe.
34. Generaal Hankel het met my uittrede in 2001 (toe hy nog ‘n Direkteur was) reeds ten
volle betrokke geraak by die Boeremagprojek wat net ná my uittrede bekend gestaan
het as “projek WACKO”. Hy het die beplanning daarvan oorgeneem om die regse
aksie te bestuur en te rig, veral betreffende die opdragte aan-, en uitvoering daarvan
deur, die beriggewers wat toe ‘n reuse provokateursrol gespeel het. Hy het openlik
teenoor my en my kollegas begin spog dat dit sy “grootste baba” sou word.
35. Teenoor die politici het die Mdi (onder Hankel en sy medebestuur) die
(gemanipuleerde-) regse bedrywighede voorgehou as rede waarom die
kommandostelsel ontbind moes word, aangesien die kommando-kwartiere grootliks
volgens Mdi vir die regse vergaderings gebruik is. Geen vinger vir provokasie sou na
die SAPD gewys kon word nadat hulle die kommandostelsel laat ontbind het nie. In die
proses is egter ‘n belangrike misdaadbekampingstruktuur vernietig.
36.‘n Dokument is op ‘n stadium (ongeveer 1998) aan my en sekere van my kollegas by
Mdi wat op regses gewerk het, gewys in ‘n bespreking by Mdi. Die persoon wat die
dokument gebring het, was Superintendent Riaan van Schalkwyk, ons kantoorhoof
(Intelligensie, Gauteng). Die hele kantoor was teenwoordig toe die dokument bekend
gestel is. Dit was in die Johannesburg-kantoor. Alex Rakow (tans hanteerder van
Jannie Smuts), Raymond Hayes en ene “Strys”was onder andere teenwoordig. Daar
was ± 7 polisielede en ‘n tikster teenwoordig.
37. Die dokument was toe net 2 bladsye lank en was puntsgewys uiteengesit. Die tikster
het die dokument toe in opdrag van Van Schalkwyk op die kantoor se rekenaar
38. Ek het die dokument gesien; en bemerk dat dit ‘n plan soos in paragraaf 18 hierbo
uiteengesit, behandel. Ons het dit toe bespreek.
40. Die dokument het geen opskrif gehad nie en dit was net 2 bladsye lank. Vantevore het
beriggewers na ‘n dokument wat Niemöller na bewering op vergaderings bespreek
het, verwys as “Dokument 12”. Die dokument wat ek in paragraaf 36 noem, is ook
deur Van Schalkwyk “Dokument 12” genoem. Daar is ná die vergadering deur die
hoofkantoor gelas dat ons een keer per maand moes vergader om die ontwikkeling
van die regse optrede te monitor. Hierdie eerste vergadering was net ‘n
inligtingsvergadering. Ons moes daarna gaan vasstel hoe wyd die plan bekend is.
41. Op volgende vergaderings het Mdi-beamptes van die Wes-Kaap en Oos-Kaap
rapporteer dat niks by hulle gebeur nie. Transvaal, Vrystaat en Natal se Mdi-beamptes
het rapporteer dat sulke vergaderings wel daar plaasgevind het.
42. ‘n Groot vergadering van Mdi is te Bloemhofdam gehou. Dit was ± begin 1998.
Gedurende daardie vergadering het direkteur Roos eenkant aan ‘n groepie Mdi-lede
wat my ingesluit het, opdrag gegee om “Dokument 12” aan te pas om iets met
publisiteitswaarde daarvan te maak om ons (Mdi) se belang en voortbestaan te
bevorder - ons moes dit aanpas sodat dit lyk na ‘n dokument waarin ‘n staatsgreep
43. Ek, Werner Smith en Riaan van Schalkwyk het Gauteng daar verteenwoordig. Ons het
besluit elke hanteerder moet sy eie dokument skep sodat ons beriggewers nie
uitgevang kan word nie. Elke paragraaf se inhoud moes nie woordeliks ooreenstem
nie, maar die gedagtes in die dokument moes aangepas word om te dui op die
beplanning van ‘n staatsgreep.
44. Ek het JC Smit opdrag gegee om op alle vergaderings van regses voor te stel dat die
dokument meer en meer offensief aangepas word om voorbereiding vir ‘n regse
staatsgreep aan te dui.
46.Vir een so ‘n vergadering by Kathu is ‘n selfoon deur tegnici in JC Smit se motor
geïnstalleer en so aangepas dat deurentyd daarop ingeluister kon word. Wanneer hy
dan regses na die vergadering vervoer, kon ek en ‘n paar kollegas, waaronder Kolonel
Louis Pretorius, hoor wat hulle in die motor bespreek.
47. So byvoorbeeld het ons ook gereeld mense by wie vergaderings gehou word, uit hulle
huise weggelok of gewag tot hulle nie daar is nie; om dan afluistertoestelle in hulle
meubels te laat installeer.
48. Soos ek hierbo gesê het, het ek en ander lede van Mdi die aanvanklike dokument
verander van ‘n defensiewe dokument na ‘n offensiewe dokument.
49. Ek het op die Mdi-katoor se draagbare staatsrekenaar self veranderings aan
“Dokument 12” gemaak en dit is daarna op vergaderings met lede van die Suid-
Afrikaanse Polisiediens se hoofkantoor bespreek, soos kaptein “Kuifie” Fouché,
Superintendent Jan Meyer, Direkteur Roos en Superintendent Alfons Theron; wat hul
eie veranderings ook daaraan aangebring het.
50. Hulle het die veranderde teks dan aan beriggewers soos Jannie Smuts gegee, en dié
het dit weer aan mense soos Niemöller en Jan Viljoen gegee. So is dit later ook aan
Mike du Toit (‘n latere beskuldigde in die Boeremag-saak) gegee. Vele Mdi-SAPD-lede
het daaraan gewerk en aanpassings daaraan gemaak. Geen enkele persoon sou die
outeur van die uiteindelike weergawe wees nie.
51. ‘n Magdom inligting is aldus deur die Mdi gefabriseer om die regse aktiwiteite
gevaarliker te laat lyk. Tollie Vreugdenburg is uiteindelik as die hoofondersoekbeampte
in die Boeremag-saak onder gesag van Kolonel Louis Bester
aangestel, maar (volgens my vrou) is nie alle inligting aan Vreugdenburg en Bester
deurgegee rakende hoe- en waar die orkestrering vandaan gekom het nie. Ek weet
nie presies wat hulle alles geweet het of wat hulle as die waarheid geglo het nie.
52. Generaal Mark Hankel het dikwels teenoor my gespog dat hy in staat was en reggekry
het om die ander intelligensie-instellings van die staat te uitoorlê en dat hy die
werklike brein agter projek ‘WACKO” was.
53. Met my uitdienstrede het ek aan JC Smit oorgedra dat hy ook moet uittree. Op daardie
stadium het ek egter onder opdragte van die Mdi vir JC Smit al baie diep in die
georkestreerde regse bedrywighede ingewurm, sodat hy die Mdi-opdragte kon
implementeer, Mdi-georkestreerde inligting kon versprei, leiding kon gee en neem, en
bestuur kon rig, dit wil sê ooreenkomstig Mdi-opdragte mense kon beïnvloed, voorsê
om dinge op vergaderings te sê, te beplan of te laat realiseer en hulle te
54. Hanteerders word opgelei om die beriggewers te manipuleer om dinge te doen soos
die hanteerders dit verlang, hoofsaaklik om inligting te bekom, maar dit kan misbruik
word vir provokasiedoeleindes, soos dikwels gebeur, en wat in projek Wacko die
55. Die hanteerders word ook opgelei om opdragte wat hulle ontvang, deur beriggewers te
laat uitvoer.Dit sluit beïnvloeding van lede van die publiek in. Beriggewers weet nie
aldag waarby hulle betrokke raak of is nie.
56. Hankel en Roos wou nie van JC Smit ontslae raak toe ek uit diens getree het nie.
Hulle wou dat ek hom aan ‘n hanteerder in Gauteng oordra, maar ek het niemand
geskik daarvoor in Gauteng geken nie en dit so aan hulle gestel.
57. Hulle wou toe hê dat ek hom dan aan Kolonel Louis Pretorius van Klerksdorp moes
oordra, aangesien hy ook goed ingeskakel was. JC Smit het aanvanklik geweier en
het voorgestel dat ek hom steeds moes sub-hanteer onder Pretorius. So sou Pretorius
my hanteer, en ek vir JC Smit, op ‘n sub-hanteerder basis. Ek het daartoe ingestem,
met die verstandhouding dat ek so gou moontlik uitgefaseer sou wees. My innerlike
motivering vir uitfasering was dat ek niks verder met die spul leuens en selfverrykende
georkestreerde dinge te doen wou hê nie.
58. Die styl binne die Mdi is dat Mdi-lede in die loop van hulle diensverhouding met die
SAPD gekompromitteer word, waarna hulle slagoffers van afdreiging of vrees vir
openbaarmaking word en alles wettig en onwettig moet doen wat van hulle verwag
word, selfs al verlaat hulle die SAPD. Ekself het deurlopend lig vir sodanige
kompromitterings geloop, maar in die loop van my werk inderdaad by ongemaklike
aspekte betrokke moes raak in die uitvoering van opdragte aan my. Ek het myself dus
ook as kwesbaar beskou, hoewel nie in ‘n selfvernietigende mate nie. Erger was egter
Mdi-praktyke om mense en kollegas of oud-kollegas valslik te inkrimineer (“frame”),
met vernietigende gevolge, sodat dit uiteindelik my grootste vrees geword het. Ek kon
hierdie risiko’s dus nie minag nie en het opdragte, of (ná my uittrede in 2001), die
versoeke van offisiere in beheer van projek “WACKO”, aanvanklik, so ver doenlik
uitgevoer of nagekom met mettertydse uitfasering.
59. Alle Mdi-SAPD-betrokkenes self het geglo hul gaan bevordering kry, aangesien hul
aansien by die ANC-Regering sou styg. Daar was die opvatting dat hier ‘n kans was
vir groot finansiële voordele asook verryking met nuwe voertuie en toebehore vanuit
die geheime fonds vir die SAPD.
60. Enige ondersoek sal aandui hoeveel voertuie op die privaat name van individuele
SAPD-Mdi-lede geregistreer staan terwyl dit inderdaad staatseiendom is, maar wat
soos privaat eiendom aangewend word. Voorbeelde bestaan van byvoorbeeld ‘n
motorvoertuig, motorfiets, bussie, sleepwa - alles staatseiendom - op dieselfde
individuele SAPD-Mdi-lede se name. Dit is uiteraard uiters moeilik ouditeerbaar en
beheerbaar, aangesien alles kovert behandel word. ‘n Oudit van SAPD-Mdi-lede se
name op die voertuigregistrasiestelsel deur al die jare heen sal kan aandui wat die
huidige posisie is, en wat dit van tyd tot tyd deur die jare was, en of alle
staatseiendom verreken en aan die staat terugbesorg is. Ek weet dit was dikwels nie.
61. Toe die Boeremag-beskuldigdes Jan Rudolf (“Rudi”) Gouws en Herman van Rooyen in
die Nylstroom-omgewing weggekruip het, is hulle deur veldwagters opgespoor, wat dit
toe gerapporteer het. Die Mdi het hulle nie gearresteer nie, maar die SAPD-Taakmag
gekry wat hulle vir langer as ‘n maand dopgehou en nie gearresteer het nie, sodat die
Mdi-SAPD-lede eers genoeg voertuie en toerusting vir hulleself kon aanskaf uit die
geheime fonds onder die dekmantel dat dit aangeskaf is om hulle te laat inpas by die
gewone lede van die gemeenskap ter wille van die beplande arrestasie.
Sekere belangrike gebeure rondom die Boeremagsaak
62. Die staatsgeorkestreerde plofstofopleiding van Boeremagbeskuldigdes
(Alle voorbereiding is beplan deur Hankel, Pretorius en Miranda Loots)
62.1 Kolonel Louis Pretorius het plofstof volgens sy meedeling aan my, wat
spesiaal voorberei is, by die plofstoffabriek (soos hy dit genoem het) buite
62.2 JC Smit is in my huis te Pretoria deur Pretorius en ‘n onbekende persoon
touwys gemaak hoe die plofstof werk en hoe dit aangewend moet word om
sekere spesifieke goed op te blaas. Ekself ken nie plofstof nie en kon nie
daarmee saampraat nie, maar het maar net geluister. JC Smit is ook daar
gewys hoe om die komponente van die plofstof saam te voeg om die finale
produk te maak. Plofstof-komponente is toe volgens JC Smit op ‘n later
datum vir hom deur Louis Pretorius gegee met die opdrag dat hy sekere
manne (soos Herman van Rooyen wat uiteindelik naby Waverley
gearresteer is en later ‘n beskuldigde in die Boeremagsaak geword het)
moet gaan oplei hoe om die plofstof te vervaardig en hoe dit gebruik moet
word. By die bogenoemde opleidingsessie het ek teenoor Louis Pretorius
beswaar gemaak daarteen en gesê dit is onwettig. Hy het my toe verseker
dat die plofstof-komponente wat hy aan JC Smit sou gee, nie sterk genoeg
sou wees om werklik skade aan te rig nie.
62.3 Later, op ‘n ander dag, het JC Smit by my opgedaag met die plofstofkomponente
in sy kar, wat hy volgens hom na Warmbad moes neem.Hy was
bang dat hy met die goed in sy kar gevang sou word en dan in groot
moeilikheid sou beland. Ons het geweet dat hy geen vrywaring gehad het
nie, soos Pretorius dan ook per telefoon teenoor my beaam het toe ek hom
hieroor gebel en gevra het. Pretorius het dit egter duidelik gemaak dat dit “vir
die saak” was en dat die saak dringend gebou moes word, menende dat
bewyse teen die Boeremag so erg en vinnig as moontlik georkestreer moes
word, sodat selfs die breë publiek teen die “Boeremag” en regses sou draai.
Ek het my vrou ook hieroor gekonfronteer. Sy het laat blyk dat sy en Hankel
alles goed onder beheer gehad het, en van kennis gedra het. Hierdie
insident het my net weereens oortuig dat onregverdige provokasie ter sprake
was waarvan ek nie deel wou wees nie.
62.4 My opdrag vanaf Pretorius was toe om met die plofstof agter Smit na
Warmbad aan te ry en dit daar aan hom te oorhandig, wat toe gebeur het.
Hy is van daar af weg, waarheen weet ek nie en wou ek nie weet nie, want
dit was alles oneties en verkeerd. Ek het egter vir Smit gewag tot hy laat die
aand weer by my aangesluit het, waar hy die oortollige plofstof-komponente
aan my teruggehandig het en ons is terug na Pretoria na my woning. Hier
het ons lank gepraat en ek het aan hom verduidelik dat hy net so skuldig is
soos die ouens wat hy nou net opgelei het, en dat hy homself moes onttrek.
63. Ek het herhaaldelik in hierdie tyd vir my vrou, en ook vir Kolonel Pretorius en Generaal
Hankel gesê dat hul misdaad aanstig en onskuldige mense probeer betrek net vir
hulle eie voordeel. Loots en Hankel het dit afgelag. Pretorius het baie nukkerig vir my
houding geraak. Hy het toenemend by JC Smit aangedring dat hy my totaal moet
ignoreer en uitsny uit al sy doen en late, aangesien ek nie wou saamspeel/saamwerk
nie, wat toe ook mettertyd so gebeur het. Smit het egter lank steeds baie dinge met
my kom bespreek en talle kere raad gevra.
64. Ek het egter steeds deur Kolonel Miranda Loots (my vrou) en deur Hankel goed
64.1 My vrou het dikwels Mdi optredes en beplannings met my bespreek. Hankel
het dit by geleentheid ook gedoen. Ek het by hierdie geleenthede gesien
hulle het na my mening tonnelvisie en het nie my pogings om hulle daar uit
te kry ter harte geneem nie. Hulle was behep daarmee om so veel as
moontlik regses so gou as moontlik te “frame” en tot arrestasies oor te gaan,
maar hulle was tog oënskynlik bang vir foute en het dit en die saak openlik
met my bespreek, sogenaamd vir verdere idees en insigte. Daar moet
onthou word dat ek my vrou in die SAPD self opgelei het of leiding gegee
het en dat sy my as haar mentor beskou het.
64.2 Hulle het verskeie sulke besprekings met my gehou, veral per telefoon. My
vrou het veral na-uurs met my sulke besprekings gevoer
64.3 Ek het in die proses herhaaldelik veral my vrou aangeraai om die aanhitsing
van die sogenaamde Boeremag te staak, want als sou eendag na my
mening in hulle gesigte ontplof. Ek en my vrou is sedert 2008 van tafel en
bed geskei en ons is steeds besig met ‘n uitgerekte bestrede egskeiding.
Ten spyte daarvan het sy nog tot in 2010 sulke besprekings met my gevoer.
Hankel (met baie hulp van veral my vrou) het die volgende rakende die twee
ontsnappers in die Boeremagsaak gereël en betaal:
65. My vrou het my hieroor volledig ingelig terwyl ek haar daarmee gehelp het. Toe daar
uiteindelik besluit is dat die ontsnappers Rudi Gouws en Herman van Rooyen
gearresteer sou word, is daar met ‘n oud-polisieman, wat gelyktydig ook ‘n
polisieagent was, ooreengekom dat hy die twee na ‘n woonstel in Centurion sou neem
as ‘n beweerde “veilige hawe”, waar hulle verder kon wegkruip. My taak (op versoek
van my vrou) was om kruideniersware vir die woonstel te koop om dit so
geloofwaardig as moontlik te laat lyk wanneer die twee saam met die agent daar sou
opdaag. Alles was toe reeds in plek dat hul die volgende oggend deur die Taakmag
gearresteer sou word. Alles is lank voor die tyd presies beplan en gereël (ge-“stage”).
Daarna het die einste agent R450 000 in kontant (dus belastingvry en onspoorbaar)
ontvang. ‘n Agent mag nie bykomende belonings kry nie, maar Hankel het die geld
goedgekeur en dit is een week na die arrestasies as kontant aan hom uitbetaal, sodat
geen vrae of vingers gewys kon word nie. My vrou het die geld by ons huis aan my
gewys voordat dit aan die agent oorbetaal sou word.
66. Met die arrestasies van die gesoekte verdagtes in Waverley, Pretoria, het sersant
“Sam” Theron (my een suster se gewese eggenoot) volgens hom so te sê ‘n week
reeds geweet die betrokke verdagtes gebruik ‘n spesifieke huis as hul tuiste en as ‘n
plek vanwaar hulle beplan het om misdade te gaan pleeg. Hierdie beplanning was glo
reeds met beriggewer Otto Gerner bespreek en aan Mdi bekend. Hulle is volgens
Theron nie vroeër gearresteer nie weens kommer dat Gerner gekompromiteer sou
word en hulle wou verdermeer die verdagtes in besit van plofstof betrap.
Die verklarings van getuies in die Boeremag-saak
67. Kolonel Louis Pretorius het my voor die arrestasies in die Boeremagsaak genooi om
by Hartbeespoortdam saam met hom, ene Karen en kolonel “Sollie” die staatsgetuies
se getuie-verklarings op te stel sodat die verklarings nie weersprekend is nie. Ek het
geweier. JC Smit het verder vir my gesê bykans geen van die staatsgetuies het ooit
self hul verklarings gemaak terwyl dit opgestel is nie, maar dit is grotendeels deur
Kolonel Louis Pretorius opgestel en van tyd tot tyd deur hom aangepas om met ander
verklarings ooreen te stem. Eers toe alle verklarings, volgens JC Smit met die
samewerking van Luitenant-Kolonel Vreugdenburg, met mekaar ooreengestem en alle
feite en bewerings kronologies gevolg en met mekaar gestrook het, is dit aan die
getuies voorgelê vir ondertekening, waarna almal dit soos papegaaie moes leer. Dit
was dus nie die verklarings van die getuies nie, maar van die Mdi-SAPD-lede (veral
Pretorius en Vreugdenburg).
68. Kolonel Pretorius het in 2001 (moontlik 2002 – ek kan die datums nie presies onthou
nie) van my en JC Smit verlang om ondersoekverklarings in die SAPD-dossier vir die
vervolgings in die Boeremagsaak af te lê. Ek – en ek glo ook JC Smit – het geweet
dat dit oneties en oneerlik sou wees om die verlangde verklarings te maak, getuienis
aan te bied of verder enigsins met die Boeremagsaak te doen te hê.Ek verwys
hieronder daarna as die “genoemde redes” vir die besware van my en JC Smit
waarop ons, soos hieronder bespreek, geweier het om verklarings te maak, om
getuienis te lewer of verder by die Boeremagsaak betrokke te wees.
69. Beide ek en JC Smit het aanvanklik weens die genoemde redes beswaar teen die aflê
van verklarings of die lewering van getuienis in die saak gehad en wou niks verder met
die saak te make gehad het nie.
70. Kolonel Louis Pretorius het egter dwang op JC Smit toegepas om die nodige
eedsverklaring rakende sy (JC Smit se) aandeel in en tot die Boeremagsage af te lê.
Kolonel Pretorius het hom gedreig en gesê dat, sou hy nie die verlangde verklaring
maak en as staatsgetuie optree nie, hy ook gearresteer en aangekla sou word saam
met die Boeremag-verdagtes.
71. Ook ek is deur Louis Pretorius onder dwang geplaas om my verlangde verklaring af te
lê en opvolgende getuienis te lewer, maar ek het met my weiering weens die
genoemde redes volstaan.
72. Beide ek en JC Smit het Kolonel Pretorius baie uitdruklik van ons besware weens die
genoemde redes ingelig. Die druk op my en JC Smit was met ons volgehoue
weierings egter só verhoog en ons het as gevolg daarvan só bedreig gevoel dat ons
besluit het om regsadvies in te win.
73. Ek het prokureur Piet Breedt, een van my oud-kollegas, geken en saam met JC Smit
besluit dat ons hom om regsadvies sou nader via Tom van Rensburg, wat toe ook die
afspraak vir ons gemaak het.JC Smit en ek het Piet Breedt toe by sy kantore in
Bosmanstraat, Pretoria, gaan konsulteer.
74. Ons het ons genoemde weierings weens voormelde redes volledig met hom gedeel,
en sy reaksie was dat die aangeleentheid só ernstig van aard was dat ons advokaat
Johan Gaum, ook ‘n oud-kollega, by die konsultasies en hantering van die saak moes
betrek vir sy (Gaum) se kennis en leiding. Dit is gedoen en ons het Gaum saam met
Piet Breedt een aand (ek kan die datum nie presies onthou nie) by sy kantore in
amptelike konsultasie gaan spreek.
75. JC Smit en ek het advokaat Gaum en Piet Breedt in besonderhede ingelig hoe die
Boeremagsaak deur die polisie se Mdi georkestreer is en van die genoemde redes vir
ons genoemde weierings.
76. Advokaat Gaum het na ons geluister en ook vele indringende vrae gevra. Uiteindelik
het hy aangedui dat my posisie baie beter as JC Smit s’n was, aangesien hy (Smit) ‘n
aanstigter in die opbou van die Boeremagsaak was en sy aandeel dus baie ernstig
was, veral ten opsigte van moontlike vrywaring. Advokaat Gaum sou JC Smit daarin
verteenwoordig, terwyl hy my sou bystaan indien die Staat my sou probeer dwing om
die verlangde verklaring te maak of om daarvolgens te getuig.
77. Voorts het advokaat Gaum gesê dat Piet Breedt solank dokumente tot JC Smit se
aansoek moes begin opstel, aangesien dit problematies sou wees om JC Smit uit die
Boeremagverhoor te hou.
78. Advokaat Gaum en Piet Breedt was dus op die stadium relatief omvangryk van die
genoemde redes ingelig. Gaum het ons geadviseer om met ons genoemde weiering
te volhard en ons reg tot stilswye uit te oefen.
79. Die koste vir die eerste afspraak die aand by Gaum het ‘n bedrag van R4 000 beloop,
wat JC Smit betaal het.
80. Ek en JC Smit het na die konsultasie met mekaar die koste van
regsverteenwoordiging bespreek en aangesien nie een van ons oor die finansiële
vermoë daarvoor beskik het nie, kon nie een van ons verdere regsverteenwoordiging
81. Volgens JC Smit se gereelde besprekings met my is hy egter deur Kolonel Pretorius
so geïntimideer, en so met beloftes van ruim vergoeding (as hy sou saamwerk deur
die verklaring te maak en getuienis af te lê) omgekoop, dat hy uiteindelik ingestem het
om ‘n verklaring te maak en as staatsgetuie op te tree.
82. Volgens JC Smit se kommunikasies aan my het Kolonel Pretorius op sy eie die
verklaring van JC Smit in die Hartebeespoortdam-omgewing opgestel, soos hy
(Pretorius) die saak en inligting wou weergee en met ander verklarings wou laat klop,
waarna hy die verklaring volgens Smit toe bloot aan laasgenoemde vir ondertekening
voorgehou en Smit dit geteken het sonder dat hy enigsins self by die formulering
daarvan betrokke was en niks daaraan mag verander het nie.
83. Ekself het egter deurgaans tot groot ontsteltenis van Pretorius geweier om enige
verklaring af te lê.
84. ‘n Relatief geruime tyd na die konsultasie met advokaat Gaum, het aanvanklik eers
Hankel, en toe ook my vrou, aan my gesê dat staatsadvokaat Paul Fick SC met my
wou praat rakende my betrokkenheid by die hele aanloop tot die Boeremagsaak en
het hulle my as’t ware gepes en aangesê om advokaat Fick by sy kamers te gaan
85. Hoewel ek aanvanklik geweier het, was die druk op my so groot dat ek uiteindelik
ingestem het om advokaat Fick een keer te spreek. Ek het die onderhoud ook as
geleentheid gesien om die ware weergawe soos ek dit beleef het en my redes vir
weiering om ‘n verklaring te maak of in die verhoor te getuig, met die senior
staatsadvokaat te bespreek.
86. My vrou het my toe na die Paleis van Justisie in Pretoria geneem waar Tollie
Vreugdenburg my by die hek in Vermeulenstraat ontmoet het en my toe na die
kantoor van advokaat Fick SC onder in die gebou geneem het.
87. Daar het ek Fick, wat ek voorheen nie geken het nie, ontmoet. Advokaat Pieter Luyt
(wat ek toe reeds geken het, aangesien beide van ons vir die Akasia Atletiekklub
hardloop) en ‘n vroue-advokaat (wat ek nie geken het nie en wie se naam ek nie kan
onthou nie, wat glo een van die hulp-advokate in die Staat se span aanklaers was)
was ook daar teenwoordig, asook Kolonel Vreugdenburg.
88. Die span (met advokaat Fick SC wat die meeste gepraat het) het my aanvanklik
probeer ompraat om ‘n verklaring te maak en in die saak te getuig. Hulle het
herhaaldelik gesê ek sou met groot eer uit die saak tree. Mettertyd het hulle op ‘n
dreigende wyse my probeer dwing om ‘n verklaring in die Boeremagsaak af te lê. Die
aggressie en dominerende manier wat die span teenoor my openbaar het was
ondraaglik. Adv Fick SC het gedreig dat ek vervolg kan word as ‘n medepligtige in die
Boeremagsaak as ek nie my samewerking gee deur ‘n verklaring af te lê en te getuig
89. Ek het egter deurgaans op grond van die genoemde redes, wat ek herhaaldelik
geopper het, met my weiering volgehou. Ek het herhaaldelik aan hulle verduidelik dat
dit onregverdig en oneties was om mense te beïnvloed en aan te hits om by misdaad
betrokke te raak en dan sodra die mense se georkestreerde optrede ver genoeg
gevorder het, sulke inderdaad onskuldige mense te arresteer en aan te kla.
90. Ek het dit herhaaldelik baie duidelik gemaak dat die betrokke regse persone werklik
met defensiewe beplanning vir bystand aan die SAPD in die geval van onrus en
onluste besig was, maar dat Mdi dit self met sy agente in ‘n offensiewe aksie
omgeskakel en onskuldige mense betrek, by vervolgbare misdaad betrokke gemaak,
en vele selfs valslik geinkrimineer ( “geframe”) het, en dat ek dit nie langer kon duld
en langer daaraan kon deelneem nie.
91. Die volgehoue druk op my en hulle weiering om rede te verstaan, het uiteindelik tot ‘n
groot uitval tussen my en die genoemde ander mense gelei waarin gemoedere hoog
begin loop het.
92. Die drie advokate en kolonel Vreugdenburg het van die begin af erg teen my
saamgespan (opge-“gang” volgens die Engels) en my, wat deurgaans alleen gestaan
het, toenemend met groot aggressiwiteit geïntimideer en gedreig. Dit was een van die
mees angsvolle gebeurtenisse van my lewe.
93. Ek het deurgaans die genoemde redes vir my genoemde weiering bly herhaal en met
my genoemde weiering volstaan waarop hulle meer en meer aggressief geraak het.In
die proses het ek dit uiteindelik gestel dat groot politiek agter die orkestrering sit en dat
dit die politieke speelbal van senior polisielede was, wat my nie aangestaan het nie en
waarvan ek nie deel wou wees nie, naamlik dat dit die aktiwiteite en mededinging van
“broederbonders” of so iets was en dit duidelik gestel dat ek my uit die gesprek wou
onttrek. (Ek het die stelling in ontsteltenis gemaak nadat ek kort voor die gesprek by
iemand gehoor het Kolonel Louis Pretorius en Direkteur Roos is albei lede van ‘n
geheime organisasie, en Pretorius is afgunstig omdat hy in die geheime organisasie
Roos se senior, maar in die SAPD sy junior is. Ek het gedink daar word na die
Broederbond verwys en daarom die opmerking gemaak.)
94. Die onderhoud is daardeur met kwade gevoelens afgesluit en is ons met kwade
gevoelens uitmekaar. Advokaat Fick SC het my in die afsluitingsproses toegesnou (a)
dat ek nie welkom sal wees wanneer die hofsaak eers begin nie en ek nie toegelaat
sal word om die hofsaak by te woon nie, behalwe as ek sou besluit om saam te werk
en (b) dat ek onder geen omstandighede met die verdedigingsspanne moes probeer
praat nie, aangesien ek onder die eed van geheimhouding was en ek vervolg sou
word as ek met hulle sou praat.
95. Ek het my toe aan die gesprek onttrek, is daar weg en het nie weer met advokaat
Fick-hulle te doen gehad nie. Ek het advokaat Luyt daarna weer by
hardloopgeleenthede gesien, maar ons het nie gepraat oor amptelike dinge nie.
96. Ek het inderdaad aanvanklik die hofsaak nie bygewoon nie, hoewel ek deurlopend
teen die hele aangeleentheid gekant was. My vrou het my egter deurlopend op hoogte
van die saak gehou, totdat ons uitmekaar is.
97. Weens my eed van geheimhouding en die dreigement van vervolging deur Adv Fick
SC het ek aanvanklik nie met die verdedigingspanne gekontak nie. Ek het geglo daar
was geen salf aan die onetiese affêre te smeer nie, behalwe om eendag ‘n boek
daaroor te skryf, nieteenstaande die eed van geheimhouding, sodat die publiek van
die ware agtergrond ingelig kon word. (Later is ek deur advokaat Gaum via Tom van
Rensburg geadviseer dat ek reg opgetree het om met advokaat Fick SC te praat en
om vir hom te sê ek wil nie ‘n getuie in die saak wees nie.)
98. Gedurende 2005 het ek en ‘n oud-vriend en oud-kollega, Alphons Theron, wat ook
aan die Boeremag-inligting gewerk het, reeds bespiegel om eendag ‘n boek oor die
Boeremagsaak te skryf, maar ons het dit nooit gedoen nie.
99. Ek is in 2011 landuit om in Indië te gaan werk, waar my ontsteltenis oor die lot van
aangeklaagdes in die Boeremagsaak die oorhand gekry het en ek teruggekeer het na
Suid-Afrika onder meer om verdere geleentheid te probeer soek om die ware toedrag
van sake te openbaar.
100. Met my terugkeer het ek eers probeer om die hofsaak te gaan bywoon en die
vordering in die saak te probeer bepaal.
101. Met my eerste besoek aan die hof, het ek in die hof langs verslaggeefster Karin
Labuschagne van Radio Jakaranda, wat ek toe nog nie geken het nie, beland. Voor
die aanvang van die hofsitting het kolonel T Vreugdenburg my egter genader en gevra
wat ek daar soek, en gesê ek weet dat ek nie daar mag wees nie. Ek het geweier om
uit te gaan en het hom gevra dat dit vir my op skrif gestel moes word dat ek nie daar
mag wees nie, of dat die Regter my moes aansê om die hofsaal te verlaat.
102. Kolonel Vreugdenburg het met advokate Fick SC en Luyt gaan praat en die hofsaak
is na slegs sowat 10 minute van sitting verdaag. Advokaat Luyt het my toe genader en
gevra hoe gaan dit en wat ek daar soek. Ek het hom meegedeel dat ek my wil
vergewis van wat in die saak aangaan. Hy het gevra dat ek liewer nie weer moet kom
103. Nadat die hofsitting verdaag het, het Karin Labuschagne haar aan my voorgestel en
gevra wie en wat ek is en hoekom die mense my nie daar wil hê nie.Ek het haar
kortliks verduidelik wie ek is en toe die hofterrein verlaat.
104. Ongeveer ‘n week later, net voor die Comrades-maraton wedloop in 2011, het ek
Karin Labuschagne tydens ‘n koffie-afspraak van ongeveer twee ure relatief
breedvoerig sinopties my siening van, en standpunt oor, die Boeremagsaak asook
van my genoemde weierings en genoemde redes daarvoor ingelig en van my
beoogde boek en redes daarvoor. Sy was entoesiasties oor so ‘n boek en wou die
regte daarvoor en die taak om dit te skryf, baie graag hê sodat alles blootgelê kon
word. Volgens haar het sy reeds haar eie navorsing daaroor gedoen.
105.Ons het besluit om saam die hofsitting te gaan bywoon en weer is ek deur kolonel
Vreugdenburg gekonfronteer, waarna ‘n aan-my-onbekende polisiebeampte reg agter
my kom sit het tydens die res van die hofsitting.
107. Nadat die saak uitgestel is en die hof verdaag het, het ek advokate Louisa van der
Walt en Harry Prinsloo genader en aan hulle my besonderhede gegee.
108. Ek het hulle ook ingelig dat ek agtergrondinligting aan hulle kon gee asook dat almal
oral in die hofgebou en in die selle deur die polisie afgeluister word en hulle genooi
om my te kontak, sodat ek die betrokke inligting aan hulle in besonderhede kon gee.
Hulle het my egter nie gekontak nie.
110. Ek is daarna deur persone wat by Mdi werk, ingelig dat my selfoonoproepe deur Mdi
afgeluister word asook dat my sms-boodskappe en my e-pos-booskappe deur Mdi
gemonitor word, en ek het klagtes daaroor gelê, waarop kolonel Werner Smit en
kolonel Eugene Pitout van Mdi my by twee geleenthede kom besoek en my daaroor
uitgevra het. Hulle het my toe ook ingelig dat hulle verneem het dat ek wil hartskoonmaak
oor die Boeremagsage en my herhaaldelik gedreig dat ek aangekla en
vervolg sou word sou ek enigiets daaroor sê, openbaar of ‘n boek daaroor skryf
aangesien ek steeds verbind was tot die eed van geheimhouding.
Meeluistering ná die inhegtenisnemings van die beskuldigdes
111. Daar was volgens my vrou ernstige pogings om ‘n wettige lasgewing te bekom ten
einde die beskuldigdes in hulle selle af te luister, maar die regter het dit summier al
vroeg na die arrestasies tot groot ontsteltenis binne die Mdi verwerp.
112. Generaal Hankel het egter volgens haar eensydig namens die Mdi daarop
aangedring en gereël en opdragte gegee dat dit geïmplementeer moes word en het
opdrag gegee dat die regte persoon by Korrektiewe Dienste gevind moes word om
die Mdi te help om toegang te kry sodat afluisterapparate geïnstalleer kon word.
Hankel en my vrou het volgens haar verskeie kere vir ene mnr Zack Modise, en met
tye Kenny Bouwer, by Korrektiewe Dienste se hoofkantoor gaan spreek. Deur
diskrete navrae het ek bevestiging ontvang dat die laasgenoemde persoon die
kontak binne die Departement Korrektiewe Dienste was vir die onregmatige toegang
tot die betrokke selle en dat magtiging en toegang deur hom gegee kon word vir die
onregmatige installering van die meeluistertoerusting wanneer die aangehoudenes in
die howe was of met tye wanneer hulle hulle selle kon verlaat.
113. Ene André Storm by “C” Max gevangenis is ook volgens my inligting deur Kol.
Miranda Loots betrek om toegang daar te kon kry.
114. Van die begin van die hofverrigtinge af wou almal by Mdi volgens my vrou ook graag
deurlopend weet wat tussen die beskuldigde en hul regsverteenwoordigers bespreek
is, maar tot die Mdi-onsteltenis kon geen toestemming verkry word om dit enigsins te
115. Generaal Hankel wou dit volgens my vrou nie aanvaar nie. Hy is volgens haar selfs
in daardie tyd Amerika toe, en ek verstaan hy het die nodige toerusting daar bekom.
Net na die aanvang van die hofsaak, is volgens haar baie gevoelige en sensitiewe
beeld- en klanktoerusting vir die monitering van die hele hofsaal en die
116. Ek het inderdaad by twee geleenthede die hoofkantoor van Mdi betree te
Prieskastraat, Erasmuskloof, waar die sogenaamde CINOC (Crime Intelligenge
Nodal Operational Centre) of ook genoem die “War Room” deur my vrou aan my
uitgewys is. Beide geleenthede was tydens 2008, die eerste keer voor my
voetoperasie, voor die Comrades-maraton wedloop. Die perseel was nie soos dit
vandag is nie. Die tweede keer was ‘n geruime tyd na my operasie, dalk vroeg die
volgende jaar. Ek is ingeneem deur my vrou, kolonel Miranda Loots (“Miranda”) wat
aan my wou wys of spog hoe gevorderd die sisteem is wat onder Generaal Hankel
geskep is vir afluistering en monitering. Ek kan die spesifieke datums nie onthou nie.
Ek weet slegs, met die eerste keer was die sentrum volgens my mooi ingerig met ‘n
klomp TV skerms/monitors.Met die volgende geleentheid was die sentrum meer
uitgebrei met meer skerms en netjieser.
117. By beide geleenthede was dit na-ure en oor naweke, wanneer die minimum
personeellede in kantore was en sodat ek nie aandag sou trek nie. Miranda het gesê
dat dit in die week onmoontlik sou wees, omdat daar te veel mense teenwoordig was,
maar dat generaal Hankel kennis gedra het van my teenwoordigheid.
118. In beide gevalle het Miranda iets op ‘n rekenaar in die CINOC geaktiveer, waarop sy
dan stapsgewys vertoon hoe die Boeremag aangehoudenes uit ‘n Njala klim,
aangestap kom na ons wat na die skerm kyk, en dan soos hul aangestap kom, links
indraai by ‘n deur. Miranda het dan gesê dis waar jy ingaan na die hofselle. Dan het
ek op die skerm gesien hoe die mense inkom by ‘n deur en op die volgende skerm
het ek selle se tralies gesien.
119. Die volgende beeldopname was van waar beskuldigdes in die selle staan en gesels.
Dit was net die Boeremag-aangehoudenes alleen. Toe het sy vinnig oor verskeie
opnames gegaan en toe gespog: “Kyk hier konsulteer die aangehoudenes met hulle
regsverteenwoordigers”. Mense wat ek op die beeldopname kon herken was onder
andere advokate Louisa van der Walt en Harry Prinsloo, wat afsonderlik met
aangehoudenes gekonsulteer het. Ek het geen van die beskuldigdes herken nie. ‘n
Mens kon die heeltyd alles duidelik sien en die klank was ook baie duidelik, sodat jy
die hele tyd duidelik kon hoor wat die regsverteenwoordigers en aangehoudenes met
mekaar bespreek. In die dele van die opname waarin hul gekonsulteer het, kon mens
net ‘n wit muur en deel van die hoek van die vertrek sien. Op die ander skerm was
weer ‘n wit muur met ‘n deel van die tralies. Die beelde was van bo, dus van die dak
se kant opgeneem. Al hierdie beeldmateriaal was opgeneem en nie regstreekse
120. Dan het Miranda weer gewys en gesê dat as die beskuldigdes “net hier agter regs
oploop”, dan kom hulle volgens haar op met die trappe na die hofsaal. Miranda toe
het na die skerm se regterkant gewys. Daar was na my mening geen kameras op die
trappe nie, want ek kon nooit die die trappe sien nie. Dan het Miranda beeldmateriaal
gewys binne in die hofsaal self. Ek kon slegs die gedeelte sien waar die
beskuldigdes sit en waar die regsverteenwoordigers sit of staan. Die regbank en die
galery kon ek nie sien nie, maar Miranda het aan my gesê dat die hele hof gesien
kon word met ander kameras.
121. My vrou het gese oral waar die beskuldigdes gaan, word hulle bewegings deur
kameras en klankopname-toerusting gedek, tot buite die hofsaal self. Daar was ‘n
vertrek met tafel en stoele op een van die beeldopnames. Hierdie vertrek was reg
oorkant die hofsaal volgens Miranda, met ‘n venster wat uitkyk op Vermeulenstraat.
Hier was slegs die beeldopname duidelik. Die klank van die opname was tydens
albei geleenthede onduidelik. Ek was egter tydens die tweede laaste week van Mei
2011 vir die eerste keer self in die hofgebou en kon so ‘n vertrek eien reg oorkant die
ingang van die hofsaal.
Ek het in hierdie tyd ten minste twee kere op Miranda se amptelike Nokia selfoon beelde
gesien. Dit was direkte uitsendings en Miranda het gespog hoe gevorderd hul tegnologie
is by Mdi. As Miranda verskillende beelde wou sien moes sy elke keer uit die huidige
gaan, op ‘n ander kamera se beeld klik, wat vir kort oomblikke kans gegee moes word om
te laai, wat deurentyd ook vir kort oomblikke gevries het en dan moes sy weer wag sodat
dit geaktiveer kon word om verdere beeldmateriaal regstreeks te sien.
123. Miranda het ook verskeie kere teenoor my gespog oor die tegnologie wat deur Mdi
benut was. Sy het baie gespog oor alles en herhaaldelik gelag oor die
aangehoudenes terwyl sy beeldmateriaal op haar skootrekenaar by ons huis aan my
vertoon het, en na hulle verwys as “fokken assholes”. Telkens was die kameras se
hoeke in die onderskeie vertrekke dieselfde. Die doel daarvan was volgens Miranda
dat Mdi alles wou opneem om heeltyd te weet wat aangaan. Hul wou alles monitor,
maar veral wat alles bespreek en beplan word deur die beskuldigdes en hul
regsverteenwoordigers, veral in konsultasies, want dan kon hulle onder andere weet
wat die verdediging beplan en watse vrae gevra sou word in die kruisondervraging.
124. Miranda het baie gespog dat Mdi altyd ‘n stappie voor die verdediging was omdat
hulle alles opgeneem het en die beskuldigdes en hul regsverteenwoordigers se
vooruitbeplanning so gesien en gehoor het.
125. Alles is volgens Miranda gemonitor wanneer die regsverteenwoordigers met hul
onderskeie kliënte gekonsulteer het. Verskeie kameras met audio gekoppel het
volgens haar alles in die “CINOC” (of partykeer die “war room”genoem) lewendig
gewys en in klank gespeel. Die Mdi-SAPD-lede het dus ten alle tye alles gemonitor
en geweet wat bespreek, gedoen, en beplan is deur die verdediging. Dit het die Mdi-
SAPD-lede in staat gestel om teenaksies of teengetuienis of geskikte antwoorde te
beplan met direkte kommunikering daarvan aan advokaat Paul Fick SC en/of sy
126. Miranda het by verskillende geleenthede aan haar suster Maxine en my dogter in my
teenwoordigheid vertel dat Mdi verwagte vrae van die verdediging op opnames
gehoor het. Dan het hulle vir sekere vrae vinnig antwoorde bepaal uit hulle
rekenaar-geskiedenis, maar vir ander vrae het hulle saam verskonings opgemaak.
Normaalweg sou Tollie Vreugdenburg of Louis Bester (sy het soms ook van “Vice”
gepraat) dadelik volgens haar deur CINOC gebel word en die boodskap van die
verwagte verdedigingsvraag en voorgestelde antwoord oorgedra word. Dit word dan
dadelik aan die Staat se regspan oorgedra om te verseker dat hul gereed sou wees
indien dit in die hof geopper sou word. Daar is pertinent deur Miranda gesê dat die
informasie direk deur Mdi aan die Staat se regspan gegee is.
127. Hierdie opnames met beeld en klank is elke keer deur Miranda by my woning te
Rietfontein, Pretoria aan my vertoon, buiten die twee kere te Erasmuskloof in die
“CINOC” Die tye wat ek dit gesien het was ongeveer tussen 2008 en 2010 voor die
Wêreldbeker sokker-toernooi begin het. Een van die geleenthede was spesifiek toe
ek in my braai-area vleis gebraai het. My dogter en my vrou se suster, Maxine, was
128. Miranda het aan my vertel dat ‘n hoë offisier van DKD (Departement Korrektiewe
Dienste) genader is met ‘n vals magtiging deur Hankel en haarself om
moniteringstoerusting te laat installeer in die gevangenis waar die Boeremagaangehoudenes
was en dat hulle die persone wat genader is, “gelukkig gehou” het
vir hul en die DKD se samewerking, dit wil sê hulle omgekoop het.
129. Volgens Miranda was daar by “C Max gevangenis”, blykbaar by die ingang, of net
skuins bo die ingang, konsultasiekamers, met een kamer wat aan die Mdi gegee is,
waar al die toerusting gebêre was wat die monitering moontlik gemaak het. Dit was
al van vroeg 2003/2004 af, aangesien Miranda en Hankel en Sam Theron onder
andere toe reeds teenoor my daaroor gespog het.
130. Daar is al van baie lank gelede deur Miranda teenoor my gespog dat Mdi alles weet
wat in die selle aangaan en wat die aangehoudenes doen. Daar was volgens haar
telkens gelag en geskerts oor die manne se privaat en persoonlike dinge, soos waar
hulle sou verklee en dies meer.
131. Miranda het telkens teenoor my gespog dat Mdi nie vir die monitering magtiging
gehad het nie, dat dit “warm” gedoen was, en dat niemand anders weet dat dit sou
132. ALMAL in die Boeremag saak word volgens Miranda afgeluister, ook hul naby
vriende en familie. Van landlyne by huise, selfone, gesprekke, sms’e, e-posse tot
bewegings - alles word gemonitor. Van die afluistering is wettig met magtiging, maar
baie is ook onwettig en sonder magtiging.
133. So is daar twee geleenthede waar Nelmari, beskuldigde Herman Van Rooyen se
eks-vrou, met ‘n week vakansie was te La Cote d’Azur, te Margate, waar sy deur Mdilede
agtervolg is en waar die mense van CTC (Counter Terrorism Centre, ook deel
van Mdi) saamgetrek was. Ek was saam met Miranda in Margate, tydens die
Oktober-skoolvakansie, en het self by een geleentheid langs Nelmari gaan sit op die
strand en ‘n geselsie aangeknoop. Hieroor is ek daarna erg uitgetrap deur Miranda
en Sam Theron. Hulle het die boodskap aan my oorgedra dat Direkteur Roos baie
ontsteld was daaroor.
134. Die meeste afluistering is en word volgens Miranda, steeds sonder magtiging
deur die Deponent wat verklaar dat –
· hy vertroud is met die inhoud van hierdie verklaring en dat dit waar en korrek is;
· hy geen beswaar het teen die aflegging van die voorgeskrewe eed nie; en
· hy die voorgeskrewe eed as bindend op sy gewete beskou;
met voldoening aan die bepalings van die Regulasies soos vervat in
Goewermentskennisgewings R1258, R1648 en R1428.
Die hele Boermagsaak is 'n regimegedrewe bedrogspul!
Re: BEëDIGDE VERKLARING Deur Deon Loots (SAPD)
You should remove his ID number.
Mirinda noem die Boeremag lede "focken assholes".
Sy en haar gemors wat saam met haar werk moet dan die grootste "focken assholes" wees.
Hulle het hierdie families verwoes vir meer as 10 jaar.
Van hulle is al dood in aanhouding.
Baie is vervreemd van hulle vrouens en kinders.
Ek hoop van harte dat die wit Afrikaner varke SAP lede nooit weer kan slaap nie.
02-08-2013, 12:44 PM #4
Ek dink die geheime organisasie waarna verwys is, is dalk eerder die vrymesselaars. Hulle het groot gewerf onder die polisie oor die jare, ook onder Afrikaners. Die Broederbonders is in elk geval deur hulle geinfiltreer. Hulle het nou dieselfde doelwitte.
En hoekom het die verdediging se advokate nie Deon Loots gekontak nie? Is hulle dalk ook in op dit (dalk deur vrymesselaar kanale). Wie weet..
Dis ongelukkig hoe die koekie krummel in die NSA ... Hoe ons nie weet hoe ons, ons eie maatjie in die gat byt nie? En dan lieg ons mos, die een om die ander te ondersteun. Ons moet mos net vooraf ooreen kom. So val die een wiel na die ander van die wa af. Laat die moerse ondersoekers (plunderaars) hul eie gate grawe!
Dan kom die groot hergroepering. Ewe skielik verdedig die wie ander teen gestaan en probeer vernietig het die wie hulle wou vernietig het! Wie is dan nou wie?
Tyd sal leer wie is wie! En so sal die plunderaars hulself hul eie ondergang bewerkstellig. Of hulle sal verstaan wat ek sê is natuurlik 'n ope vraag!
Sien julle weer anderdag!
02-09-2013, 05:27 AM #6
Die polisie is en was nog altyd die ondersoeker na enige regse instansie of beweging - etlike jare lank al.
Indien hulle nie deur die politici beheer word nie - is dit "Orgs" wie hulle beheer - Dink aan die NWO.
02-09-2013, 02:00 PM #7
Wel die goeie nuus is dat hierdie inligting nou uitkom.
Verder is die voëltjie wat ek hoor fluit oor die aard van Loots se getuienis dat dit verdoemend is en op veel groter detail ingaan as net die eedsverklaring.
Ek sou wonder hoekom die SAPD se interne ondersoeke nog nie ondersoeke begin het en die lede betrokke in hegtenis geneem het nie.
Die hele ou spulletjie tuimel inmekaar in.
Laat mens partykeer wonder of dink voor jy praat nie die beste raad ooit is nie.
En nou arme Dr. Lets se seun wat sommer teen sy pa en broers gaan draai het, wtf?? Het hulle, die mense in die stuk hierbo, dalk nie iets aan hom sielkundig gedoen nie?
SAPD se Barbaarse Martelingsmetodes!!! Room12 Suid Afrikaanse Nuus en Politiek 28 03-27-2013 10:36 AM
Jew loots library guest Stormfront en Français 1 07-11-2005 02:03 PM