Trekke van wat al tot afslyting toe as postmodernistiese literatuurkenmerke bestempel is (en ek leen so stuk-stuk uit Hein Viljoen en Chris van der Merwe se Alkant Olifant. ‘n Inleiding tot die literatuurwetenskap), deurspek dus (die lees van) oogensiklopedie: onbepaaldheid (betekenisfragmentering en -onsekerheid); die gevolglike aktiewe rol van die leser in die konstruksie van die teks; beklemtoning van die ironiese en absurde; die problematisering en radikale relativering van werklikheidsbelewing en van die grense tussen literêre genres; vooropstelling van intertekstualiteit (besonder opvallend gemaak in die reeks “sewe dubbelsinnighede”) en van vasgevangenheid in taal (en literêre vorme, byvoorbeeld vooropgestel in die herhaaldelike benutting van die Shakespeariaanse sonnetvorm in die bundel). Dit is gemaak van 10 liter 70 graad warm water, `n halwe liter vloeistof toorts kan een stapel neem. voëlmis en 1 teelepel. lodges. kopersulfaat, neem verbruik tot 5 liter van 1 m2 elk. [HG 2.153.5] Andersyds is dit ook weer waar, dat ‘n leerstelling net vir die wind deug, as dit nie deur die harte, aan wie dit gerig was, as ‘n volle eiendom aangeneem word nie! - Wat moet dus hier gedoen word?