Ek gaan uitloop en vir hulle wuif ... so. En ek gaan op my bed lê in 'n fetus posisie en hulle kan maar bel. Nee, dit gaan gebeur... en dan weet julle ek is ver heen.
Die geloofwaardigheid van 'n studie dui op die mate waarin die navorser en ander belang-stellendes in die navorsingsonderwerp sowel as die navorsingsresultate glo en dit vertrou (Davis 2004; Toma 2006). Volgehoue betrokkenheid van die navorsers by die navorsingsomgewing, triangulasie van die data en portuurgroepevaluering was van die meganismes wat daargestel is om geloofwaardigheid te bevorder. Ons is gelei deur die kriteria vir betroubaarheid en geldigheid vir kwalitatiewe navorsing, soos deur Denzin en Lincoln (1994) ontwikkel, om die data en die navorsingsontwerp te versterk. Fisiese besoeke aan die betrokke skole is gedoen sodat 'n beter begrip van die omgewings waarbinne die opvoeders werk, verkry kon word. So ook is die individuele onderhoude, wat as primêre bron van data gedien het, in die opvoeders se betrokke werkskontekste gevoer. 'n Sekondêre data bron was die refleksiewe joernale wat die opvoeders na afloop van die onderhoude oor hul emosionele belewenisse in die skoolomgewing sou skryf. Die refleksiewe joernalistieke data sowel as artefakte wat direk met die navorsingsomgewing verband hou, het die geloofwaardigheid van die onderhoudsdata versterk omdat dit triangulasie moontlik gemaak het. Die oordraagbaarheid van hierdie studie is gefasiliteer deur 'n gedetailleerde beskrywing van die navorsingskonteks asook die navorsingsproses wat gevolg is, te verskaf. Sodoende is gepoog om lesers in staat te stel om self te besluit of die bevindings vir die omgewing waarmee hulle vertroud is, geloofwaardig is (Seale 2001; Toma 2006).
Wieder (2003) argumenteer dat die onderwysprobleme in Suid-Afrika 'n lang historiese verloop het wat verband hou met die misbruik van onderwys as 'n strategiese, ideologiese en politieke instrument. So ook wys Van Zyl (1997) daarop dat wetgewing wat tydens die Nasionale Party se bewind vanaf 1948 geformaliseer is, verantwoordelik was vir die opstande en oproere in die 1970's en die 1976-skolekrisissituasie (sien ook Wieder 2003). Die impak wat die 1976-onderwyskrisis en die voortsleping daarvan in die 1980's op opvoeders se welstand in veral die Wes-Kaapse bruin en swart skole gehad het, is egter nooit nagevors nie. Tog kan die buitengewoon groot getalle Wes-Kaapse opvoeders wat in die laat 1980's vroeg afgetree het of uittreepakkette aanvaar het moontlik dui op die negatiewe druk waaronder opvoeders verkeer het. Die opvoeders wat nie in dié tyd die onderwys verlaat het nie, kan dus steeds die letsels van hierdie krisisse dra. Die welstand van opvoeders is egter 'n ingewikkelde kwessie en daarom is die diskriminerende praktyke wat veral bruin en swart skole benadeel het slegs deel van die kompleksiteit daarvan.
Met die aanvang van die studie waaroor in die artikel verslag gedoen word, was Wes-Kaapse opvoeders deel van 'n landwye staking vir beter salarisse. Alhoewel al ses opvoeders elke dag by die skool was en verrigtinge by hul onderskeie skole relatief normaal voortgegaan het, was hulle aanwesigheid by die skool nie noodwendig vrywillig nie. Twee van hulle het aangedui dat hulle deur die skool se beheerliggaam en die skoolhoof geïntimideer is om nie aan die staking deel te neem nie terwyl die ander vier opvoeders verplig gevoel het om nie te staak nie. Alhoewel hulle nie gestaak het nie, het hulle almal die staking ondersteun.
Die deelnemers se werkskonteks was twee voormalige model-C-hoërskole en twee voormalige model-D-hoërskole (histories bruin skole). Ons agtergronddata het getoon dat een van die voormalige model-C-skole leerders uit 'n hoë sosio-ekonomiese agtergrond bedien terwyl die ander skool leerders van alle rasse uit 'n middelklas agtergrond bedien. Die voormalige model-D-skole wat in townships geleë is, se leerders was hoofsaaklik swart en bruin werkersklas kinders. Met die aanvang van die onderhoude het die opvoeders aanvanklik oorwegend 'n positiewe ingesteldheid getoon toe hulle oor hulle beroep uitgevra is. Hierdie positiwiteit het egter vir 'n meer negatiewe ingesteldheid plek gemaak toe hulle uitgevra is oor die kontekste waarbinne hulle werk. Alhoewel die skool en sy leerders nie die fokus van die studie was nie, toon die data dat albei belangrike rolspelers is in die welwees van onderwysers. Die vier opvoeders wat in die laer sosio-ekonomiese skoolgemeenskappe klasgegee het, se persepsies was dat hulle emosioneel baie slegter daaraan toe is as opvoeders verbonde aan skole in hoër sosio-ekonomiese areas. Die volgende stelling van Chris, met verwysing na model-C-skool opvoeders, is verteenwoordigend van hierdie persepsie:
In my opinie, is daar opvoeders wat in 'n opset is waar hulle nie eintlik besef wat hulle het nie. Hulle opset is lieflik en pragtig en baie dinge tel in hulle guns. So, dit hang af van die opset waar jy is.
Wat egter 'n interessante bevinding was, was dat alhoewel die twee opvoeders wat die hoër sosio-ekonomiese skole bedien nie noodwendig aan dieselfde hindernisse blootgestel is nie, is hulle nie vry van stressors wat leerder- en ouerverwant is nie. Volgens die twee opvoeders is ouerbetrokkenheid baie sigbaar by hul skole. Hulle belewenis is dat die ouers daar eiesoortige eise aan hulle stel wat ook risiko's vir hulle emosionele welsyn inhou. Terwyl die eerste groep opvoeders oor onbetrokkenheid van ouers gekla het, het hierdie opvoeders verwys na 'n vorm van oorbetrokkenheid deur ouers. Voorts blyk dit uit hulle vertellings dat hierdie ouers ook nie noodwendig die nodige respek vir die opvoeders toon nie. Een van die opvoeders stel dit soos volg: "Maar...saam met die geld kom daar emosionele harassment. Die ouers verwag van jou ... hulle behandel jou soos vloerlappe."
Dissiplinêre probleme onder leerders blyk egter ook in die gegoede skole 'n probleem te wees. Die opvoeders wat by die voormalige model-C-skole skoolhou het hoofsaaklik verwys na die oneerbiedige wyse waarop die gegoede leerders hulle behandel. Die volgende uittreksel uit Annemarie se joernaal beskryf sodanige gedrag van leerders:
Dit is vir my onaanvaarbaar as 'n kind in sy neus grawe. Dis vir my onaanvaarbaar as die girls lipgloss aansit, deodorant spuit en mekaar se hare vleg terwyl ek skoolhou. Ek verduidelik nuwe werk en dié een vleg daardie een se hare. Hulle sien ons (skool soos) opTV's.