Trauma vir die siel | Jacques van Zyl se blok?
← Boonlike alias
Ekonomiese poef →
Trauma vir die siel
Dis baie oulik soms die goed waaraan mens dink tydens jou vertoef in spitsverkeer.
Vanoggend dink ek daaraan hoe vreemd dit is dat 'n mens se siel op 'n manier kon vasheg aan jou vlees en die kombinasie 'n mens maak. En dan hoe die mens se vlees in 'n mooi gebalanseerde status van gesond is. Wanneer iets die balans ontwrig, raak die lyf siek en kan dit selfs sterf. Op daardie stadium is die trauma vir die siel/vlees kombinasie te erg en die gees skei van die vlees en gaan die ewigheid in – vleesloos.
Dit laat my nou dink dat as ons na ons self verwys as gees, dan is ons vlees eintlik soos 'n "tronk" vir die gees. 'n Plek waar jy eintlik vasgevang is met al sy goed en sleg. En dan word jy eers verlos en vry verklaar die dag as jy dood veklaar is – hetsy met of sonder trauma. Na jou dood treur mense oor jou heengaan – jou gees en jou vlees wat weg is – dis tog die kombinasie van die belewenis wat mense van jou onthou – jou aanraking en jou persoonlikheid.
Dink net wanneer 'n mens in 'n ongeluk sou wees (dis eintlik hoe ek aan die gedagte gekom het – ek het agter 'n Mac Steel vragmotor gery en gekyk na die staal pype wat agter op die bak gele het – en indien van daardie pype sou afgly en my tref…) en jou lyf kry so seer dat dit net nie meer jou gees kan huisves nie – amper soos 'n uitskietstoel. Wees vry voor jou ook sterf. Boef – die ewigheid in.
Gisteraand in die aanddiens het ons Ds gepraat oor hoe ons eintlik baie meer bewus moet wees oor die realiteit van die duiwel se wrede aanslag op ons daagliks, en dat die wapenrusting nie net 'n oulike vergelyking is nie, maar 'n realiteit. Ons is gees en vlees. Jy het ADT en die Here nodig, want jy word op albei fronte bedreig!