Die vreemdheid van 'n gemeente wat nagmaal vier | Vrye Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Home Die vreemdheid van 'n gemeente wat nagmaal vier Drukker-vriendelike weergaweDatum: 1990 ?Predikant: Ds FJ van HulstGeskrif: I PetrusHoofstuk: 2
In die kerkgeskiedenis is hierdie merkwaardige posisie van die gelowiges in die wêreld wel soos volg aangedui: Hulle is wel in die wêreld, Maar hulle is nie van hierdie wêreld nie. Dus aan die eenkant is daar 'n opgeneem wees in die wêreld, met al die vrae en probleme daarvan, waaraan ons ons nie mag onttrek nie, seker as ons besef dat dit die wêreld is waar Christus Sy heerskappy wil vestig.
DIE VREEMDHEID VAN 'N GEMEENTE WAT NAGMAAL VIER. Hulle is nie van die wêreld nie. Hulle is wel in die wereld. 1. In die voorgaande gedeelte van sy brief, het Petrus die gemeente sterk bemoedig. Hy het die hoe posisie van die gemeente geteken. Hulle is die uitverkore volk van God.
Ons moet hier eers nadink oor die vleeslike begeertes: wat is dit? Beteken dit dat enige begeerte wat in die mens is, as sodanig reeds sonde is? Beteken dit dat ware Christene eintlik almal soos askete moet lewe, wat van elke liggamlike vreugde afstand gedoen het? Ag nee, daarvoor spreek die Bybel te positief oor die aardse lewe. Die vleeslike begeertes is hier die natuurlike drifte wat in 'n mens is. Sy drang na ete, drinke en slaap. Sy geslagsdrang. Sy behoefte aan kontak en kommunikasie met medemense. Sy drang om besittings te versamel. Hierdie is, geheel natuurlike begeertes. Dit is in die mens deur God self ingeskape. Dit behoort by die mens se kreatuurlikheid en is as sodanig nie sonde nie. Hy het dit nodig om mens te wees met as doel: om God te dien! Maar bedink dit: die begeertes, die skeppingsgawes het in die greep van die sonde gekom.