Magna Carta - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die Magna Carta of 'Great Charter' was 'n ooreenkoms wat op 15 Junie 1215 op koning John van Engeland (r. 1199-1216) opgelê is deur opstandige baronne om sy mag te beperk en willekeurige koninklike dade soos grondbeslaglegging en onredelike belasting te voorkom. Voortaan sou die koning 'n omskrewe liggaam wette en gebruike moes raadpleeg voordat hy sulke verklarings aflê.
Die Magna Carta het verseker dat alle vrymanne beskerm word teen koninklike offisiere en die reg op 'n regverdige verhoor het. Gevolglik het die handves 'n simbool geword van die oppergesag van die reg as die uiteindelike soewerein. Alhoewel dit nie heeltemal suksesvol was in sy doelwitte nie, het die handves wel verdere konstitusionele ontwikkelinge in Engeland in die daaropvolgende eeue moontlik gemaak, en dit het inspirasie verskaf vir soortgelyke modelle van beperkte monargie in ander Europese state.
Agtergrond: Kings Richard & John
Koning John, ook bekend as John Lackland, het die ongelukkige onderskeid dat hy een van Engeland se mees ongewilde monarge is. Regeer vanaf 1199, het John voorheen probeer om die troon van sy broer en mede-Angevin Richard I van Engeland (r. 1189-1199) te verwerp terwyl hy in die buiteland was. Richard die Leeuhart was besig met die Derde Kruistog in die Heilige Land (1189-1192) en is toe gevange geneem deur Henry VI, die nuwe keiser van die Heilige Romein (r. 1191-1197) tydens sy terugreis na Engeland. John het sy kans aangegryp en probeer om die troon vir homself op te eis, maar in die daaropvolgende burgeroorlog kon kragte wat lojaal aan Richard was, daarin slaag om strategiese kastele soos Windsor Castle en Nottingham vas te hou en John was verslaan. Uiteindelik bevry na die betaling van 'n enorme losprys, het Richard in 1194 sy regmatige plek op die troon van Engeland ingeneem. in April 1199 in Aquitanië.
Koning John het geen verbeeldingskrag gehad om nuwe vorme van belasting te skep of maniere om die rykes te laat vlug om die staatskas vol te maak nie.
John het moontlik die kroon gekry wat hy in 1199 altyd wou hê, maar hy het onmiddellik gesukkel om dit te behou. By die benoeming van John het Richard I prins Arthur, die seun van John se ouer broer George, omseil. Arthur se bewerings word ondersteun deur Philip II van Frankryk (r. 1180-1223), wat in die vorige dekade met Richard geveg het oor Angevin-beheerde lande in Frankryk. John beveel die moord op Arthur in 1203 en Philip reageer deur die grootste deel van Aquitaine in 1204-5 te verower.
Om sy probleme te vererger, het John ook 'n groot bespuiting met die Kerk gehad. Omdat hy nie saamstem met pous Innocentius III (r. 1198-1216) oor wie die aartsbiskop van Canterbury moet wees nie, het die koning sy eie man aangestel en die pous reageer deur Philip II aan te moedig om Engeland binne te val. Intussen het die pous beveel dat alle kerke in Engeland gesluit moet word en Johannes in 1209 uitgesluit. Die idee dat die koning deur God gekies is om te heers, die sogenaamde goddelike reg van konings, was 'n bietjie problematies vir Johannes om te gebruik as basis vir sy gesag noudat die Kerk hom verlaat het. In 1213 is Johannes gedwing om die pous se nominasie vir aartsbiskop te kapituleer en te aanvaar.
John se onderdrukkende regime met sy herhaaldelike dade van tirannie, sy kavalerige houding teenoor die goddelike reg van konings in alle aangeleenthede en sy militêre mislukkings, veral die verlies van Normandië as gevolg van die Slag van Bouvines in 1214, het 'n groot opstand van die Engelse baronne (die groot eiendomseienaars), waarvan baie boedels in Frankryk verloor het. Die ergste van alles was die onophoudelike belasting wat John opgelê het vir die veldtogte teen die Franse koning. Soos met Richard voor hom, het John nie verbeelding gehad nie om nuwe vorme van belasting te skep of maniere om die rykes te laat vlug om die staatskas vol te maak. Die koning het sekere belasting verhoog, soos die wat betaalbaar was toe 'n adellike dogter getroud sou wees, sowel as die op dorpe en handelaars. Die belasting betaalbaar om 'n erfenis te ontvang, is ook verhoog. Die Kroon het beslag gelê op die lande van die edeles wat sonder erfgename gesterf het, en dieselfde beleid is toegepas op kerklande. 'N Ander besondere besluit was dat die koning baie regsake van die baron se eie howe na sy koninklike hof moes skuif (alhoewel die proses eintlik begin het tydens die bewind van Johannes se vader, Henry II, 1154-1189). Die baronne het 'n handige inkomste uit hofboetes gekry en dus beteken minder sake 'n afname in hul inkomste.
Met al hierdie faktore om 'n diep ongewilde monarg te skep, het die baronne grondwetlike hervorming geëis. Die baronne, in plaas van om leërs te vorm om die koning te help om Normandië te herwin, het hy gesamentlik opgetree en opgeruk na Londen, waar hul getalle deur ontevrede handelaars opgeswel is. Omdat die baronne in beheer van Londen was en 'n aantal van hulle selfs afstand doen van hul eed van trou aan die koning, en in plaas daarvan die edelman Robert Fitzwalter (1162-1235) ondersteun, het John weinig ander keuse gehad as om toe te gee aan hul eise. Die baronne verplig die koning dus om die Magna Carta in 1215 te onderteken, waarop 'n grondwet gebaseer is wat die mag van die monarg beperk en die regte van die baronne beskerm het.
Die primêre doel van die Magna Carta was om te verseker dat die koning nie die regte van feodale here aantas nie.
Die Magna Carta is onderteken en verseël deur koning John te Runnymede, net buite Londen in Junie 1215. Die dokument was daarop gemik om die koninklike mag te beperk (insluitend agente van die koning se gesag, soos balju's), wat blykbaar gegroei het sonder om te kontroleer in die vorige dekades.
Die Magna Carta bevat 63 klousules wat die volgende belangrike veranderinge uiteensit:
Dit bepaal die grense van koninklike mag oor die mense volgens gevestigde feodale beginsels.
Dit het die monarg verplig om die baronne in 'n Groot Raad te raadpleeg voordat belasting gehef word.
Dit het alle vrymanne (maar nie slawe nie) beskerming teen koninklike offisiere gewaarborg.
Dit het aan alle vrymanne die reg op 'n billike regsproses gegee as hulle strafregtelik aangekla word.
Dit het handelaars toegelaat om sonder beperking na en van Engeland te reis.
Dit het bepaal dat weduwees niks hoef te betaal om die boedel van hul man te ontvang nie (dower) en dat hulle nie gedwing is om weer te trou nie.
Dit is miskien belangrik om te onthou dat 'vrymanne' in Engeland uit die 13de eeu minder as 25% van die bevolking uitmaak, en die baronne was in elk geval nie daaroor bekommerd nie, maar eerder oor hul eie posisie. Die primêre doel van die Magna Carta was dus om te verseker dat die koning nie die regte van feodale here aantas nie. Dit is uitgedruk deur die baronne wat uitdruklik aandring op hul betrokkenheid by die belastingstelsel en hul onafhanklikheid by die bou, bewoon en beheer van kastele.
Baronne se oorloë
Om te verseker dat die koning doen wat hy onderteken het, is 'n komitee van 24 baronne saamgestel om sy heerskappy daarna te monitor. Die aanvaarding van die Magna Carta het egter nie alle rebellebaronne versadig nie, en koning John het homself ook nie oornag in 'n konstitusionele soewerein verander nie; inderdaad, het hy die Handves verwerp voordat sy koninklike seël amper nie tyd gehad het om te verhard nie. Die baronne het ook nie hul kant van die winskopie nagekom nie en geweier om Londen oor te gee totdat John die bepalings van die handves geïmplementeer het. Dit was 'n dooie punt.
John het 'n beroep gedoen op pous Innocentius III, wat in 'n ommekeer van beleid en ondersteuning die Magna Carte onwettig en ongeldig verklaar het by 'n pouslike bul. Tussen 1215 en 1217 volg 'n reeks konflikte wat bekend staan ​​as die Barons 'Wars (daar sou later in die eeu ander wees). Sommige baronne ondersteun selfs prins Louis, die toekomstige koning Lodewyk VIII van Frankryk (r. 1223-1226). Die rebelle is egter swaar verslaan tydens die slag van Lincoln in Mei 1217 en die Eerste Baronsoorlog het met die Verdrag van Kingston-on-Thames in September 1217 tot 'n einde gekom. volgens die Magna Carta, is dit in 1225 bevestig deur John se seun en opvolger Henry III (r. 1216-1272) tydens sy kroning, miskien selfs as voorwaarde daarvan. Alhoewel die Magna Carta nie 'n onmiddellike swaai van absolute monargie tot konstitusionele regering veroorsaak het nie, was dit 'n belangrike stap op die pad, en dit het beslis verhoed dat toekomstige Engelse konings of koninginne heeltemal as absolute monarge sou regeer.
In die daaropvolgende eeue het die Magna Carta 'n samesprekingspunt geword vir alle toekomstige oproepe om die mag van monarge in Engeland (en elders) te bekamp, ​​en hierdie bewegings het uiteindelik gelei tot die vorming van sulke nou bekende instellings soos die parlement, wat verseker dat die heerskappy van 'n monarg is, ten minste tot 'n mate, uitgevoer volgens die wense en voordeel van hul onderdane. Die Magna Carta was selfs die inspirasie vir baie meer onlangse dokumente en verklarings wat beginsels van reg en regering uiteensit. Dit sluit in die 1791 Amerikaanse Handves van Regte en die Universele Verklaring van Menseregte van 1948.
Terug in Brittanje is vier van die handves se klousules steeds geldig as Engelse wet (die ander is herroep of vervang deur latere wetgewing). Dit is die klousule wat die onafhanklikheid van die kerk beskerm, 'n ander klousule wat sekere regte van Londen en ander dorpe beskerm, en, die beroemdste deel van al die Handves, deesdae nommer 39 en 40:
Geen vry man mag in beslag geneem of gevange gehou word, of van sy regte of besittings beroof word, of verban of verban word, of op 'n ander manier beroof word van sy posisie nie, en ons sal ook nie met geweld teen hom optree of ander stuur om dit te doen nie, behalwe deur die wettige oordeel van sy gelykes of deur die wet van die land.
Aan niemand sal ons verkoop nie, aan niemand die reg of geregtigheid ontken of uitstel nie.
Vandag is daar vier bestaande eksemplare van die Magna Carta met twee in die British Library in Londen, een in die Salisbury -katedraal en 'n ander in Lincoln Castle.
Magna Carta - Geskiedenis
Een van die bekendste dokumente ter wêreld, die Magna Carta, is herstel en word nou in die Nasionale Argief vertoon. Hierdie weergawe van die Magna Carta is meer as 715 jaar gelede in Engeland geskryf. Dit is die eiendom van David Rubinstein wat dit in 2007 vir $ 21,3 miljoen van die miljardêr Ross Perot gekoop het.
Toe Rubinstein die dokument koop, wou hy dat dit in die Verenigde State bly en herstel word. Hy wou ook hê dat die Magna Carta te sien was vir almal om te sien. Hy het ingestem om dit aan die Nasionale Argief te leen en om die historiese dokument te herstel. David het $ 13,5 miljoen aan finansiering verskaf vir die herstel van die dokument, sowel as die glaskas en die galery waar die dokument vertoon sal word.
Die herstelproses was gedetailleerd en kompleks. Konservators (mense wat aan ou dokumente werk) verwyder ou kolle en gom versigtig uit die Magna Carta. Hulle het ook gate ingevul met spesiale handgemaakte papiere uit Korea en Japan.
Die vitrine waarin die Magna Carta gebêre word, is ook spesiaal. Dit is gevul met bevochtigde argongas, wat help om die dokument te beskerm en te voorkom dat dit met suurstof in aanraking kom, wat skadelik vir die papier kan wees. Die dokument berus op spesiale katoenpapier en die beligting in die kamer word gefiltreer, sodat skadelike strale nie verdere skade aanrig om die pasgemaakte dokument in 'n perfekte toestand te hou nie.
Die Magna Carta word beskou as die eerste dokument wat die regte van die gemiddelde burger van die koning van Engeland gewaarborg het. Dit het die grondslag gelê vir die Engelse gemenereg en later die Amerikaanse grondwet en die Handves van Regte.
Die oorspronklike Magna Carta is in 1215 geskryf toe die mense sekere regte van koning John van Engeland geëis het. Dit het gesê dat die koning geen wil van enige burger kon afdwing nie en dat 'vrymanne' nie gestraf kon word nie, behalwe deur die wet. Die kopie wat vertoon is, is eintlik 1297 geskryf en het die seël van koning Edward I van Engeland.
Voor die Amerikaanse rewolusie het die Engelse kolonies in Amerika aan koning George beweer dat hulle dieselfde regte het as enige Engelsman onder die Magna Carta. Koning George het egter gesê dat hulle dit nie gedoen het nie. Die koloniste het gevoel dat hulle geen ander keuse gehad het as om weg te breek en hul eie land te vorm om hul regte te beskerm nie.
Koning John sit sy seël op Magna Carta
Na 'n opstand deur die Engelse adel teen sy heerskappy, plaas koning John sy koninklike seël op Magna Carta, of " the Great Charter. " Die dokument, in wese 'n vredesverdrag tussen John en sy baronne, verseker dat die koning feodale regte en voorregte respekteer, die vryheid van die kerk handhaaf en die volkswette handhaaf. Alhoewel Magna Carta in sy tyd meer reaksionêr as progressief was, is latere geslagte dit as 'n hoeksteen beskou in die ontwikkeling van demokratiese Engeland.
John is bekroon as koning van Engeland na die dood van sy broer, koning Richard the Lion-Hearted, in 1199. Koning John se heerskappy is gekenmerk deur mislukking. Hy het die hertogdom Normandië aan die Franse koning verloor en die Engelse adel swaar belas om vir sy buitelandse ongelukke te betaal. Hy het met pous Innocentius III gestry en kerkkantore verkoop om die uitgeputte koninklike kas op te bou. Na die nederlaag van 'n veldtog om Normandië in 1214 te herwin, het Stephen Langton, die aartsbiskop van Canterbury, 'n beroep op die ontevrede baronne gedoen om 'n handves van vryhede van die koning te eis.
In 1215 het die baronne opgestaan ​​in opstand teen die misbruik van feodale wet en gewoonte deur die koning. John, gekonfronteer met 'n superieure mag, het geen ander keuse gehad as om toe te gee aan hul eise nie. Vroeër konings van Engeland het toegewings aan hul feodale baronne toegestaan, maar hierdie handveste is vaag geformuleer en vrywillig uitgereik. Die dokument wat vir John in Junie 1215 opgestel is, het die koning egter genoop om spesifieke waarborge te maak vir die regte en voorregte van sy baronne en die vryheid van die kerk. Op 15 Junie 1215 ontmoet John die baronne in Runnymede aan die Teems en sit sy seël op die Articles of the Barons, wat na 'n klein hersiening formeel as Magna Carta uitgereik is.
Die handves het bestaan ​​uit 'n aanhef en 63 klousules en het hoofsaaklik gehandel oor feodale bekommernisse wat min invloed gehad het buite die 13de eeu in Engeland. Die dokument was egter opmerklik omdat dit impliseer dat daar wette was wat die koning moes nakom, en sodoende enige toekomstige aanspraak op absolutisme deur die Engelse monarg uitgesluit. Van groot belang vir latere geslagte was klousule 39, wat lui dat geen vry man gearresteer of opgesluit of onteien of verban of verban kan word nie, behalwe deur die wettige oordeel van sy eweknieë of deur die wet van die grond. " Hierdie klousule is gevier as 'n vroeë waarborg vir die verhoor deur die jurie en van habeas corpus en het Engeland se petisie van reg (1628) en die Habeas Corpus Act (1679) geïnspireer.
Onmiddellik was Magna Carta 'n mislukking en die burgeroorlog het dieselfde jaar uitgebreek en John het sy verpligtinge ingevolge die handves geïgnoreer. By sy dood in 1216 is Magna Carta egter heruitgegee met 'n paar veranderinge deur sy seun, koning Henry III, en daarna weer uitgereik in 1217. Daardie jaar is die opstandige baronne verslaan deur die magte van die koning. In 1225 het Henry III vrywillig 'n derde keer Magna Carta weer uitgegee, en dit het formeel die Engelse wet ingevoer.
Magna Carta is onderhewig aan baie historiese oordrywing; dit het nie die parlement tot stand gebring, soos sommige beweer het nie, en ook nie vaagweg verwys na die liberale demokratiese ideale van latere eeue nie. As simbool van die soewereiniteit van die oppergesag van die reg was dit egter van fundamentele belang vir die grondwetlike ontwikkeling van Engeland. Vier oorspronklike eksemplare van Magna Carta van 1215 bestaan ​​vandag: een in die Lincoln -katedraal, een in die Salisbury -katedraal en twee in die British Museum.
Hier kan u argiefmateriaal sien wat verband hou met Magna Carta. Enigiets wat u hier het en wil vertoon? Kontak die webmeester (sien die vorm onder die menu -item 'About'). Verskeie Magna Carta -aanhangers het hul versamelde foto's voorsien, en hellip Lees meer en raquo MAGNA CARTA ARGIEF
Deur die jare het baie musikante in Magna Carta gespeel, almal met hul eie spesifieke talente. Sommige name kom van tyd tot tyd terug, maar daar is slegs een naam wat in ALLE besettings voorkom: Chris Simpson! LET WEL: 'n groot deel van die & hellip Lees meer en raquo VARIOUS MAGNA CARTA LINE-UPS 1969-2020
Defenders of the Norman Crown: The Rise and Fall of the Warenne Earls of Surrey vertel die fassinerende verhaal van die Warenne -dinastie, van die suksesse en mislukkings van een van die magtigste gesinne in Engeland, van sy oorsprong in Normandië, deur die verowering, Magna Carta, die oorloë en huwelike wat gelei het tot die uiteindelike ondergang in die bewind van Edward III.
1 gesin. 8 grawe. 300 jaar Engelse geskiedenis!
Defenders of the Norman Crown: Rise and Fall of the Warenne Earls of Surreyword op 31 Mei in die VK vrygestel en op 6 Augustus in die VSA. En dit is nou beskikbaar vir voorafbestelling by Pen & amp Sword Books, Amazon in die Verenigde Koninkryk en die VSA en Book Depository.
Ook deur Sharon Bennett Connolly:
Dames van Magna Carta: vroue van invloed in Engeland in die dertiende eeu kyk na die verhoudings van die verskillende adellike gesinne van die 13de eeu en hoe hulle geraak is deur die Baronne se oorloë, Magna Carta en die gevolge daarvan, die bande wat gevorm is en die wat gebreek is. Dit is nou beskikbaar by Pen & amp Sword, Amazon en by Book Depository wêreldwyd.
Heldinne van die Middeleeuse wêreld vertel die verhale van sommige van die merkwaardigste vroue uit die Middeleeuse geskiedenis, van Eleanor van Aquitanië tot Julian van Norwich. Nou beskikbaar by Amberley Publishing en Amazon en Book Depository.
Silk and the Sword: The Women of the Norman Conquest volg die lot van die vroue wat 'n belangrike rol gespeel het in die belangrike gebeure van 1066. Nou beskikbaar by Amazon, Amberley Publishing, Book Depository.
U kan die eerste wees om nuwe artikels te lees deur op die 'Volg' -knoppie te klik, ons Facebook -bladsy te like of my op Twitter aan te sluit en Instagram.
Die Magna Carta is in Junie 1215 onderteken tussen die baronne van Middeleeuse Engeland en koning John. 'Magna Carta' is Latyn en beteken "Groot handves". Die Magna Carta was een van die belangrikste dokumente van die Middeleeuse Engeland.
Dit is onderteken (deur koninklike seël) tussen die feodale baronne en koning John by Runnymede naby Windsor Castle. Die dokument was 'n reeks geskrewe beloftes tussen die koning en sy onderdane dat hy, die koning, Engeland sou regeer en met sy mense handel volgens die gebruike van die feodale wet. Magna Carta was 'n poging van die baronne om te keer dat 'n koning - in hierdie geval John - sy mag misbruik met die Engelse bevolking.
Waarom sou 'n koning - wat bedoel was om al magtig in sy eie land te wees - instem op die eise van die baronne wat bedoel was om onder hom in gesag te wees?
Engeland het 'n paar jaar lank grond in Frankryk besit. Die baronne het die koning van geld en mans voorsien om hierdie gebied te verdedig. Tradisioneel het die koning altyd die baronne geraadpleeg voordat hy belasting verhoog het (omdat hulle dit moes invorder) en meer mans vir militêre diens geëis het (soos hulle die manne moes voorsien). Dit was alles deel van die Feodale Stelsel.
Solank die Engelse konings militêr suksesvol was in die buiteland, was die betrekkinge met die baronne goed. Maar John was nie baie suksesvol in sy militêre veldtogte in die buiteland nie. Sy konstante eise vir meer geld en mans het die baronne woedend gemaak. Teen 1204 het John sy grond in Noord -Frankryk verloor. In reaksie hierop het John hoë belasting ingestel sonder om die baronne te vra. Dit was in stryd met die feodale wet en aanvaarde gebruik.
John het ook op ander gebiede foute gemaak. Hy het die Rooms -Katolieke Kerk kwaad gemaak. Die pous, ontsteld oor Johannes se gedrag, verbied alle kerkdienste in Engeland in 1207. Godsdiens en die vrees vir die hel was baie belangrik vir die mense, insluitend die baronne. Die Katolieke Kerk het die mense geleer dat hulle slegs toegang tot die hemel kan verkry as die Katolieke Kerk glo dat hulle goed genoeg is om daar te kom. Hoe kon hulle hul goedheid en liefde vir God toon as die kerke gesluit was? Nog erger vir Johannes was die feit dat die pous hom in 1209 uitgesluit het. Dit het beteken dat Johannes nooit in die hemel kon kom voordat die pous die ekskommunikasie onttrek het nie. Daarteenoor klim John af en aanvaar die mag van die Katolieke Kerk, wat hulle in 1214 baie voorregte gee.
1214 was 'n rampspoedige jaar vir John om 'n ander rede. Weer het hy 'n militêre nederlaag gely in 'n poging om sy gebied in Noord -Frankryk terug te kry. Hy keer terug na Londen en eis meer geld uit belasting. Hierdie keer was die baronne nie bereid om te luister nie. Hulle het in opstand gekom teen sy mag. Die baronne verower Londen. Hulle het John egter nie heeltemal verslaan nie en teen die lente van 1215 was beide partye bereid om sake te bespreek. Die gevolg was die Magna Carta.
Wat het die Magna Carta ingebring?
Al 63 klousules van die dokument kan hier gevind word.
Die dokument kan in afdelings verdeel word:
Die eerste klousules handel oor die posisie van die Katolieke Kerk in Engeland.
Diegene wat volg, sê dat John minder hard teenoor die baronne sal wees.
Baie van die klousules het betrekking op Engeland se regstelsel.
Magna Carta het goeie en billike wette belowe. Dit sê dat almal toegang tot howe sal hê en dat koste en geld nie 'n probleem moet wees as iemand 'n probleem na die regshowe wil neem nie.
Dit sê ook dat geen vryman (dit wil sê 'n persoon wat nie 'n slaaf was nie) gevange geneem of gestraf sal word sonder om eers deur die regte regstelsel te gaan. In die komende jare is die woord 'vryman' vervang deur 'niemand' om almal in te sluit.
Die laaste gedeeltes handel oor hoe die Magna Carta in Engeland toegepas sou word. Vyf en twintig baronne het die verantwoordelikheid gekry om seker te maak dat die koning uitvoer wat in die Magna Carta staan ​​- die dokument sê duidelik dat hulle geweld kan gebruik as hulle voel dat dit nodig is. Om die Magna Carta 'n impak te gee, is die koninklike seël van koning John daarop aangebring om aan mense te wys dat dit sy koninklike steun het. Dit is die grootste rooi seël aan die onderkant van die Magna Carta hierbo. In detail het dit so gelyk:
Installeer die Magna Carta
Die aartsbiskop van Canterbury het 'n vergadering met die baronne gereël en saam het hulle die Magna Carta (destyds die Articles of Barons) opgestel. Koning John het slegs sy seël op die dokument aangebring omdat hy bang was dat die opstand in die oorlog sou toeneem as hy sou weier. Die pous Innocentius III het die Magna Carta egter eers drie weke later vernietig nadat hy met koning John versoen was. Nadat koning Johannes in 1216 gesterf het en die 9 -jarige koning Hendrik III die troon ingeneem het, is die Magna Carta herstel. Sedertdien het dit verskeie hersienings in 1216, 1217 en 1225 ondergaan
Richard I (1189-99) het die reputasie gehad dat hy 'n groot soldaat was, maar het minder as 6 maande in die koninkryk gebly. Hy het die ryk swaar belas om vir sy deelname aan die Derde Kruistog te betaal.
John het geen grond geërf nie (vandaar die bynaam 'gebrek'), maar ook 'n troon wat in die skuld was. Sommige van sy baronne wou sy neef Arthur om koning te word, sodat Johannes gevange geneem en in 'n kasteel in Frankryk gevange gehou het. Hy is nooit weer gesien of gehoor nie. Daar was gerugte dat John hom aan 'n klip laat vasmaak en in die rivier die Seine gegooi het. Die baronne het geweier om John te help om die Franse lande te verdedig en hy het dit verloor Philip Augustus teen 1204, waarvoor hy 'n nuwe bynaam gekry het-'sagte swaard'.
Om 'n leër van huursoldate in die lewe te roep, moes John belasting verhoog en boetes en regsmetodes gebruik om geld en grond van sy baronne te neem.
Terselfdertyd het hy in geskil gekom met die pous oor die aanstelling van Stephen Langton as aartsbiskop van Canterbury, waarvoor die koninkryk in 1205 onder 'n interdik geplaas is en Johannes in 1209 geëkskommunikeer is. Die interdik het beteken dat geen Christelike begrafnisse of huwelike kon plaasvind nie - dit het beteken dat die hele land effektief afgesny was van die sakramente en dus van die hemel. Dit alles is te verstane dat die baronne in opstand gekom het teen die koning. Die gevolg was dat hy hom tot Magna Carta op Runnymede moes instem.
'N Nuttige video oor King John word hier gevind.
Sien lesse in die Historical Association Magna Carta (moeilik vir jaar 7! Maar bevat nuttige hulpbronne wat aangepas kan word).
Magna Carta (1215) - Geskiedenisbibliografieë - in Harvard -styl
Jou bibliografie: Argief.gov. 2015. Uitgelese dokument: The Magna Carta. [aanlyn] Beskikbaar by: & lthttp: //www.archives.gov/exhibits/featured_documents/magna_carta/> [Besoek op 8 Augustus 2015].
Die Oxford -woordeboek van die Middeleeue
In-teks: (Bjork, 2010)
Jou bibliografie: Bjork, R., 2010. Die Oxford -woordeboek van die Middeleeue. Oxford: Oxford University Press.
Breay, C. en Harrison, J.
Magna Carta 'n inleiding
In-teks: (Breay en Harrison, 2015)
Jou bibliografie: Breay, C. en Harrison, J., 2015. Magna Carta 'n inleiding. [aanlyn] The British Library. Beskikbaar by: & lttttp: //www.bl.uk/magna-carta/articles/magna-carta-an-introduction> [Besoek op 8 Augustus 2015].
Magna Carta - Britse geskiedenis - HISTORY.com
In-teks: (Magna Carta - Britse geskiedenis - HISTORY.com, 2015)
Jou bibliografie: HISTORY.com. 2015. Magna Carta - Britse geskiedenis - HISTORY.com. [aanlyn] Beskikbaar by: & lthttp: //www.history.com/topics/british-history/magna-carta> [Besoek op 8 Augustus 2015].
Die mees kwaad mense in die geskiedenis slegte koning John
In-teks: (The Most Evil Men in History Bad King John, 2013)
Jou bibliografie: The Most Evil Men in History Slegte koning John. 2013. [video].
Die betekenis van Magna Carta sedert 1215
2015 - Geskiedenis vandag
In-teks: (Turner, 2015)
Jou bibliografie: Turner, R., 2015. Die betekenis van Magna Carta sedert 1215. Geskiedenis Vandag, 53 (9), p.29.
Die betekenis en nalatenskap van die Magna Carta
2010 - PS: Politieke Wetenskap en Politiek
In-teks: (Worcester, 2010)
Jou bibliografie: Worcester, K., 2010. Die betekenis en nalatenskap van die Magna Carta. PS: Politieke Wetenskap en Politiek, 43 (03), pp. 451-456.