Christabel Pankhurst - Daarbenewens - 2021
Christabel Pankhurst, saam met haar moeder Emmeline Pankhurst, was een van die dryfkragte van die Suffragette-beweging. Christabel het 'n suster, Sylvia, gehad. Sylvia het die beweging egter verlaat toe Emmeline die mening uitgespreek het dat 'n patriotiese Suffragette die oorlogspoging moet help. Sylvia was 'n toegewyde pasifis en het nie saamgestem nie. Christabel het haar ma se standpunt egter ten volle ondersteun en een van die bekwaamste lede van die Suffragette-beweging gebly.
Christabel is op 22 September geborend 1880. Haar vader was 'n radikale sosialis en hy was baie invloedryk op haar opvoeding en het help om haar vroeë sienings te vorm. Haar ma het ook 'n prominente rol gespeel. Christabel het Manchester High School for Girls bygewoon.
In 1901 ontmoet Christabel Eva Gore-Booth, 'n lid van die NUWSS - National Union of Women's Suffrage Sociations. Gore-Booth was in Manchester besig om die werkersklasvroue daar te oorreed om by die NUWSS aan te sluit, en Christabel het haar betoog. Sylvia en Emmeline Pankhurst is ook betrek deur die argumente vir stemreg vir vroue. Die NUWSS het egter nie in direkte optrede geglo nie omdat hulle hul geloof in die magte van mondelinge redenasie geplaas het. Al drie Pankhurst's het gou geglo dat die NUWSS niks gaan bereik nie, aangesien dit te passief was.
In 1903 stig Christabel saam met haar moeder die Women's Social and Political Union (WSPU) saam, wat beter bekend geword het as die Suffragettes. In 1905 word sy gearresteer omdat sy 'n vergadering van die liberale party ontwrig het. Saam met Annie Kenney het sy 'Votes for Women' geskree toe luidsprekers op die verhoog op die verhoog was. Christabel is beboet omdat sy die vrede versteur het, maar sy het geweier om te betaal en is in die gevangenis gesit. Die media het baie aandag aan hierdie hele episode gegee en het die Suffragette-saak uitgelig. As gevolg hiervan het baie meer vroue besluit om aan te sluit.
In 1906 kry Christabel 'n regsgraad aan die Universiteit van Manchester. Hierna verhuis sy na Londen, waar sy die organiserende sekretaris van die WSPU word. Ondanks die steun van die nuwe Onafhanklike Arbeidersparty en sommige LP's, weier die werklike magsbasis in die parlement om die idee van vroulike stemreg te aanvaar. As gevolg hiervan het die Suffragettes meer ekstreme geword in hul benadering. Hulle het aangevoer dat hulle gestoot word om meer militant te word as gevolg van die belemmering van die parlement. Christabel is in 1907 en 1909 tronk toe gestuur en is deur die media die 'Queen of the Mob' genoem.
In 1910 besluit die WSPU dat die enigste manier waarop hulle hul doelstellings sou bereik, was om meer ontwrigtend te word. Demonstrasies met plakkate is vervang met klipgooiery, die oopmaak van winkelvensters, die politici wat bekend was dat hulle teen die stemreg van vroue is, aangeval. Die 'Queen of the Mob' het 'n teiken vir die polisie geword en Christabel het tot 'n mate hul aandag genooi.
Van 1912 tot 1913 het Christabel in Frankryk gewoon om aan gevangenisstraf te ontsnap. In 1913, as gevolg van die dalende diplomatieke posisie in Europa, keer Christabel terug na Engeland. Sy is met haar terugkeer in hegtenis geneem. Sy is tot drie jaar tronkstraf gevonnis, maar dien net 30 dae uit. Anders as haar suster Sylvia, het Christabel haar steun aan die regering aangekondig in die oorlogsverklaring teen Duitsland. Op 8 Septemberste 1914 praat sy in die operahuis in Londen en hou 'n toespraak met die titel 'The German Peril'. Christabel was 'n steun vir diensplig en die 'industriële diensplig' van vroue. Sy het ook geglo dat internering gebruik moes gewees het teen diegene wat buitelandse burgers was, maar wat nie vertrou kon word nie. Die WSPU-koerant is in 1915 herdoop tot 'Britannia'. Die slagspreuk was 'Vir koning, vir land, vir vryheid'. Christabel se volgelinge het wit vere uitgedeel aan elke jong man wat hulle in die openbaar gesien het, wat in 'n burgerlike rok was. Christabel maak gereeld aanvalle in 'Britannia' op politici wat sy gesien het as sag oor oorlog - Sir Edward Gray en Lord Robert Cecil is onder hulle wat albei openlik 'verraaiers' genoem word. In werklikheid het 'Britannia' so vitriool geraak dat dit die polisie se aandag getrek het wat meer as een keer op sy perseel geraak het. Met 'n ironiese draai het Christabel haar steun gegee aan die een man wat vroeër dae die skuld gegee het vir die stilstand van die stemreg vir vroue - David Lloyd George.
In 1917 is Christabel na Rusland in 'n poging om die land te weerhou om aan die Eerste Wêreldoorlog te onttrek.
In 1918 het die Verteenwoordiging van die Volkswet die stemreg vir vroue vir ouer as 30 jaar ingestel. In 'n mate het dit baie in die WSPU versadig. In die verkiesing in 1918 staan ​​Christabel as kandidaat vir 'n vroueparty in Smethwick. Sy het skaars verloor vir die kandidaat van die Arbeidersparty.
In 1921 het Christabel die Verenigde Koninkryk verlaat en na Amerika verhuis. Sy het 'n evangelis geword en by die Tweede Adventiste-beweging aangesluit. Christabel het in die vroeë dertigerjare na Engeland teruggekeer en in 1936 is sy aangestel as 'n Dame-bevelvoerder van die Britse Ryk. In 1939 keer sy terug na Amerika.