Die gevolge van my tiener swangerskap deur Lilac | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Titel: Die gevolge van my tiener swangerskap
Aantal woorde: 1639
Hierdie is 'n storie wat ek al baie lank wil vertel. Dit 'n ware storie van 'n tienermeisie wat swanger geraak het en al die hartseer wat sy as gevolg daarvan moes deurgaan. Daardie meisie is ek en hierdie is 'n ware verhaal, een wat ek al tien jaar lank huiwer om te vertel omdat die seer nog te rou was; ek kon myself nie so ver kry om dit te skryf of te sê nie. Tyd, 'n liefdevolle gesin en begrypende eggenoot genees egter baie wonde en vir die eerste keer voel ek braaf genoeg om dit aan ander te vertel.
Aan die einde van standerd nege het ek swanger geraak by my kêrel van die afgelope jaar. Ek het gedink dat hy net so lief was vir my as ek vir hom (ek sou letterlik my lewe gee vir hom), maar ek was verkeerd. Die oomblik toe hy van die swangerskap uitvind het sy hele houding verander. Weg was die liefdevolle ou wat my aanhoudend van sy onsterfbare liefde verseker het, en in sy plek was 'n stywe man wat geen ondersteuning hoegenaamd wou belowe nie. Ek was in 'n behoorlike penarie: Ek, wat reeds by die Universiteit van Potchefstroom vir 'n graad in regte ingeskryf het, was swanger op sewentien. My toekomsdrome was aan skerwe. Ek kon nie meer gaan studeer, of deur Europa toer, of selfs net 'n sorgelose jongmenslewe geniet nie. Ek was uiters deurmekaar oor wat my te doen staan maar oor twee dinge was ek onversetlik, en vandag is ek baie bly daaroor: Die eerste was dat ek die kind sou hou maak nie saak wat gebeur nie. Die tweede was dat ek matriek sou skryf sonder uitstel. Die kind se pa was erg gekant teen die feit dat ek matriek ook nog wou doen maar ek het was baie hardkoppig wat dit aanbetref. Op die ou einde het hy my geensins ondersteun en ook nie eens geluk gewens toe ek geslaag het nie. (Hy het vir 'n week saam 'n ander meisie verdwyn tydens my eindeksamen!) Na eindelose wik en weeg het hy besluit om tog maar met my te trou. My bedroefde ouers het 'n mooi troue gereël maar omtrent die hele seremonie deur gehuil. Ek was verontwaardig dat hulle nie bly was om my onthalwe nie maar noudat my dogters self tieners is kan ek verstaan hoe hulle moes gevoel het. Die eerste rukkie van ons huwelik was redelik gelukkig, maar gou het hy saam sy vriende begin uitgaan saans en met ander meisies begin kuier. Hy het geensins in die groeiende lewetjie in my baarmoeder belang gestel nie. Ek was in die diepste emosionele put, want ek het elke dag meer en meer besef wat ek prysgegee het: my maats was in matriek. Hulle het partytjies gehou, uitgesien na universiteit en was vry soos die wind. Hulle lewens het oop voor hulle gelê. Myne, daarenteen, was verby. Ek was vasgekeer met 'n ontroue man, 'n groot maag en 'n baba wat binnekort gebore sou word. Geen partytjies, vryheid of toekomsdrome vir my nie! Hoe baie het ek nie agter die huis gaan wegkruip en hartverskeurend gehuil met die besef van wat ek aangevang het nie. My hele lewe was daarmee heen as gevolg van een onbesonne daad. Ek het soms so erg getreur dat ek net 'n einde aan alles wou maak maar ek het gedink aan die babatjie binne in my en het vir haar onthalwe uitgehou. Ek het tot die duidelike besef gekom dat ek defnitief nie vir altyd met hierdie skarminkel van 'n man getroud wou wees nie en het 'n plan geformuleer: Ek sou werk kry en spaar sodat ek uiteindelik finansieel onafhanklik van hom sou wees en van hom kon skei. Ek het myself vyf jaar gegee om dit te doen, maar op die ou einde was twee jaar genoeg. Ek was onder geweldige stres, want die kleinste dingetjie het hom laat opstaan en loop (hy het gewoonlik die volgende oggend eers weer teruggekom), of rede gegee om my fisiek aan te rand. Hy het hard probeer om 'n miskraam te induseer deur met my op woeste 4x4 paaie te gaan rondjaag of my met sy vuis in die maag te slaan.
O, hoe hard het ek nie probeer om sy guns te wen nie! Maar niks wat ek gedoen het, was ooit goed genoeg nie. Met ons eerste baba se geboorte het hy gedreig om te loop as ek nie ophou om 'soos 'n maer vark te skree' nie. Toe moes ek maar op my tande byt en hom paai om by my te bly terwyl ek wil doodgaan van die pyn…
Vir 'n rukkie na die geboorte het dit goed gegaan. Ek het vinnig weer swanger geword, maar toe hy dit uitvind, het hy my 'n keuse gegee: 1) Aborsie 2) Aanneming 3) Egskeiding. Ek kon myself nie sover kry om eens die eerste twee opsies te oorweeg nie en het hom terstond gelos.
Hy het my kom smeek om terug te kom en gesê dat hy die kind sal aanvaar. Kort na ek terug was by hom het hy my egter herhaaldelik met die vuis in die maag geslaan. Tydens die geboorte was hy met vakansie saam 'n ander meisie. Hy het nie eens gebel om te hoor hoe dit gaan of selfs 'n boodskap gestuur nie. Na die baba se geboorte het hy geen aandag aan haar of aan ons ander dogtertjie gegee nie, maar wel gesorg dat die oudste enetjie longontsteking opdoen toe hy een koue wintersaand 'n beker yskas water oor haar kop uitgegooi het omdat ek die verkeerde soort melk vir die huis gekoop het. (Ek het laevet melk gekoop omdat daar nie volroom was nie.)
Die aanrandings het 'n gereelde gebeurtenis geword. Hy het net die minste provokasie nodig gehad: 'n Skewe kyk was selfs genoeg. Hy het my gereeld verwurg, op my gespring en my met sy staalpunt skoene in die ribbes geskop. Hy het ook daarvan gehou om my hande en voete vas te bind, my in 'n koue bad water te gooi en my te probeer verdrink. Ek het soms by die dood omgedraai. Hy het my en die kinders gereeld vir tot 'n week lank binne-in die huis toegesluit sonder 'n telefoon of enige kontak met die buitewêreld. Daar was geen bure naby nie. Hy het my ook totaal afgesonder van my familie deur my te verbied om enige kontak met hulle te hê. My lag het opgedroog en ek het selfs ophou dink en redeneer. Ek het maar net 'bestaan' en gedoen wat ek moes vir die kinders. Ek was 'n zombie. Hy sou my skop tot my neus bloei en my dan toegang tot die kinders weier (wat in die ander vertrek huil) totdat ek die 'gemors wat ek gemaak het' (my bloed) opgevee het. Ek het vandag nog twee gekraakte ribbes wat maar net nie wil genees nie. Drie maande na die jongste dogtertjie se geboorte was ek weer swanger maar hy het dit die keer reggekry om 'n miskraam te induseer deur op my maag te spring. Hy is eintlik skuldig aan moord, want daardie fetus sou vandag 'n mens gewees het as hy dit nie doodgemaak het nie. (Ek was vyf maande swanger). Hy het ook in daardie stadium 'n ander meisie swanger gemaak. Hy wou hê sy moet by ons kom bly sodat hy vir haar kon sorg (kan jy jou indink). Ek was so lief vir hom ek was bereid om die kind aan te neem en as ons s'n groot te maak! (Ek was BAIE onnosel en naief!!) Voor enige van dit egter kon realiseer het die meisie 'n spontane miskraam gehad. Hy was vreeslik hartseer en het baie gehuil want 'hy wou nie die baba verloor nie'. Maar hy wil sy eie vrou se babas laat aborteer en het selfs een doodgemaak! Sy rede was dat daardie enetjie 'n seuntjie was en ons s'n dogtertjies. Terwyl ek hierdie skryf besef ek opnuut hoe siek alles was…
Ek het genadiglik 'n baie goeie werk losgeslaan en kon hom los toe my oudste dogtertjie twee jaar oud was. (Ek was 20 jaar oud en geskei met twee kinders!) Die kinders het nooit na hom gevra nadat ons daar weg is nie. Ons lewe was hemel sonder hom. Alles was kalm en geborge. Geen woede uitbarstings en aanrandings nie. Ek het steeds nagmerries gekry oor als wat gebeur het en as ek 'n kar soos syne gesien het, het ek omtrent 'n angsaanval gekry so bang was ek vir hom. Hy was so siek dat hy nie sou huiwer om my voor 'n groep mense aan te rand nie. (Dit het trouens 'n paar keer gebeur toe ons nog saam was en niemand het ooit 'n vinger gelig om my te help nie.)
Hy is weer getroud, en nadat hy haar ook vele kere aangerand het is hulle ook geskei.
Hy het selfs een keer sy eie ma en sussie aangerand. Ek het later uitgevind sy pa het ook sy ma geslaan toe hulle nog klein was.
Ek het stadig maar seker op my voete gekom na ons egskeiding. Ek het 'n B.Ed graad deur Unisa verwerf en later 'n baie suksesvolle meubel besigheid begin.
Vandag het ek 'n man wat baie lief is vir my. Hy dra my op die hande en is 'n wonderlike pa vir my kinders. Ek is weer swanger. Ek voel veilig, geborge en standvastig. Ek kan myself wees sonder enige stres oor die volgende woede-uitbarsting. Hierdie kindjie gaan in liefde gebore en grootgemaak word. Hy gaan gedy in 'n huis waar almal vir hom lief is, in 'n huis waar verskille op 'n logiese, redelike wyse opgelos word. Geen meer stres vir my nie, geen trane en ongelukkigheid en onsekerheid nie.
Lees ander rubrieke deur Lilac
Wow , ek is so bly dat jy geluk gevind het na jou baie seer,ek gun jou alles wat mooi is,en dat jy jou storie sal aanhou vertel dat die wat hoopeloos is moed sal skep en hoop sal kry, die HERE was goed vir jou.
6 jaar 1 week 21 ure oud
Dankie dat jy met ons gedeel het. So bly alles het goed uitgewerk. Sterkte vir die pad vorentoe.
6 jaar 1 week 4 dae 18 ure oud
hoed af vir jou:
1)Vir jou balls om die te deel..jouself so te onbloot..(al is dit n moet om dit te deel en sodoende ook ander in so n posisie se oe oop te maak..)
2)Vir jou determinasie om uit die omstandighede te kom en dit te verbeter....
soos hulle se:liefde is blind.
En dis sad...
6 jaar 1 maand 17 ure oud
Ek het nie as tiener swanger geraak nie maar net na ek kla was met skool het ek swanger geraak. Ek is nou 20 en my seuntjie is 10 maande, eks getroud met die pa want ek het rerig gedink dis ware liefde. Ons is nou 6 maande getroud en ek is so hartseer en gebroke binne dat dit voel of ek nooit weer wil opstaan nie. My man soek n egskeiding en ons bly ook nie meer saam nie. Hyt hoogeregshof toe gegaan en so het hy volle toeig oor my kind. So my kind bly ook nie by my nie. En nee hyt dit net verkry deur stories op te maak terwyl daar geen bewyse was nie. En die ergste van als is ek is die een wat se kom ons vergee als en probeer weer. Ek sal hom vergewe as ek net weet hyt my ook lief.
Die liefde wat ek vir hom het vreet my op. Ek wil nie skei nie glad nie my man is ook nie n slegte man nie maar meeste se ek is blind teen sy foute en dat ek beter verdien. Almal raai my aan om te skei maar niemand besef of neem in ag hoe ek voel nie.
Ek relate na jou storie op 'n manier.
Is ek rerig so dom om my hart te volg?
6 jaar 1 maand 2 weke 4 dae 14 ure oud
Ek is deur 'n soortgelyke ondervinding, en ek dink dit sal 'n ewige letsel op my laat...
6 jaar 4 maande 2 weke 18 ure oud
Ek het nou erge hartkloppings gekry van pure ontsteltenis! Mag ander meisies hierdie ter harte neem en sien hoe vinnig onbesonne dade jou hele kindwees / menswees / jong meisie wees / kan steel en dis nie asof mens dit ooit kan terugkry nie.
Maar dat ons trots is op jou - dis gewis!! Jy het arensvlerke gebruik en uitgestyg - nie langer soos 'n hoendertjie gestaan en pik - pik in jou omstandighede nie!
Geluk met 'n mooi skryfstuk - een wat ruk en laat dink!
6 jaar 7 maande 6 dae 13 ure oud
Skryf is terapeuties, beter as enige sielkundige sessie.
6 jaar 9 maande 2 weke 4 dae 20 ure oud
Liewe Lilac, mag jy nie die genade van die Here vergeet nie.
Ek wens elke ouer en onderwysser wil die web adres van jou verhaal
gee aan tieners 15 jaar en ouer. Ek bedoel die web adres sodat die tieners wat nuuskierig is, selfs die kommentare sal lees. Dit kan hulle nwt verder aanmoedig.
Moenie hulle vertel wat daar geskryf is nie. Dit moet hulle soos koue water tref sodat hulle tot hulle sinne kan kom. Hulle lewe in 'n wêreld wat hulle al hoe meer bedwelm. Elke nuwe jaar se tieners word kragtiger bedwelm.
Met tieners bedoel ek dogters EN seuns. Ek hoop dat die seuns wat daardeur getref is, manmoedig sal wees en die web adres aan hulle vriende gee.
Ek wens veral dat tieners wat hierdie verhaal gelees het, die adres daarvan sal gee aan volwassenes, selfs die wat ouer as 60 is.
Op hierdie manier kan jou brief 'n radikale verandering in ons land word. Miskien sal die 15 miljoen mense wat Afrikaans kan lees, die ander 30 miljoen ook kan bereik. Skep 'n vertaling hierdie verhaal EN die kommentare in 'n ander taal van ons land. My kommentaar sal hulle help hoe om verder te werk te gaan.
Met hierdie manier kan tiener swangerskappe binne 5 jaar met 90% verminder word. Dit kan ook buite ons land se grense gaan om die ganse wêreld soos 'n tsunamie te tref. Die naam Lilac sal dan eeue lank die simbool van hoop en verantwoordelikheid word.
Naskrif: Willem, stuur asseblief hierdie webadres aan alle Woesers.
6 jaar 9 maande 3 weke 2 dae 22 ure oud
My liefste kind, ons het 'n koshuisvader gehad wat altyd gesê het: "Onthou, lekker is net vingerlank!" Ons het dit toe ook nie mooi verstaan nie - was maar baie naïef. Die lewe leer mens anders. Ek verstaan waardeur jy gegaan het en hoekom jy uitgehou het. Ek wil net vir jou sê jy is 'n STER! Deur baie trane en einas heen is jy gelouter om dit wat jy nou het te koester en te waardeer. My innigste seënwense vir jou en jou familietjie verder! Dank God vir jou geluk!
6 jaar 10 maande 5 dae 15 ure oud
Geen mens verdien wat jy en jou meisiekinders deurgemaak het nie, ek is bly die Liewe Heer het julle bewaar en als gaan goed vir julle. Sterkte met jou swangerskap, ek weet als sal goed gaan. Bid vir julle Mooi bly ; )
6 jaar 10 maande 2 weke 3 dae 16 ure oud
Mag jy die seën ervaar wat 'n goeie huwelik kan gee.
6 jaar 10 maande 3 weke 1 dag 20 ure oud
Dit is n riller ondervinding hierdie , as vroue maar net kan onderskei tussen ware liefde en hormoon . Met hierdie skrywe van jou het jy finaal die deur van die verlede toegemaak . Die liewe Vader se genade is groot en wyd en Hy het jou nood raakgesien en het jou verlos uit die kake van die dood , en vir jou n man gestuur wat sekerlik ook vir Jesus ken. Ek word so kwaad as ek hoor van n vrou wat deur n man mishandel word , my dogter het n soortgelyke ondervinding gehad. Geniet jou nuwe lewe saam met die wat jy werklik liefhet . Groete Attie van den Bergh
6 jaar 10 maande 3 weke 6 dae 5 ure oud
Soms wanneer sulke dinge met 'n mens gebeur verstaan jy dit nie, maar dit het uiteindelik die mens van jou gemaak wat jy vandag is. Ek is ook trots op jou, jy het toe nie moed opgegee nie en iets van jouself gemaak. Ek wens jou baie voorspoed toe en hoop jou dogters sal altyd lief wees vir jou en besef wat jy gedoen het terwille van hulle.
6 jaar 10 maande 3 weke 6 dae 14 ure oud
Ek is persoonlik (ook as iemand wie in matriek swanger geraak het en tans - gelukkig - nie meer kontak met die pa het nie) BAIE BAIE trots op jou!!!
6 jaar 11 maande 1 week 13 ure oud
Onkunde en 'n totale wanbegrip van wat liefde is, is baie meisies se ondergang. In jou geval het dit jou jare geneem voordat jy die skade van die gevolge van wat jy gedoen het, besef het. Liewe hemel,hoekom het jy telkens weer swanger geraak?! Toe maar, eind goed alles goed. Jy skryf netjies. Gaan lees my boek wat ek nou in hoofstukke publiseer, dan sal jy sien ons leer maar almal uit ons foute.
Jy's voorwaar 'n WENNER!!!!! Maak nie saak watse kaarte vir jou gedeel was nie, jy't uitgestyg uit jou omstandighede en 'n lewe gemaak vir jou en jou kinders, so trots op jou, en jy's voorwaar 'n inspirasie vir soveel ander in soortgelyke situasies....
Ek's vreeslik verlig en bly om te hoor dat jy 'n dierbare man het wat jou op sy hande dra....jy verdien die beste....
Dankie vir die deel hiervan, was baie BRAAF van jou........
7 jaar 4 dae 12 ure oud
Kinta,al is dit nou een jaar later, jy is 'n ster. Alle vroue is sterre. My oorlede moeder het altyd gesê: "Mans is soms duiwels- want net die duiwel het 'n stert!" Maar, daar is goeie ouens ook. Vreugde, geluk en liefde vir jou! Vertel hoe dit nou gaan.
7 jaar 4 weke 18 ure oud
7 jaar 1 maand 2 weke 5 dae 9 ure oud
Ek is bly dinge het uitgewerk vir jou en die kinders. Ons bid die beste vir jul vorentoe. Ons bedank jou vir jou brawe stap om die diep dinge met ons te deel.
8 jaar 1 maand 3 dae 17 ure oud
Baie goed geskryf! Ek wens alle tienermeisies wil hierdie lees sodat hulle kan besef wat se skade 1 onbesonne daad kan doen.
8 jaar 1 maand 4 dae 5 ure oud
Ek is so trots op jou. Jy het dit bemeester om van 'n "mislukking" tot sukses uit te styg - jy het van jou verleentheid 'n geleentheid gemaak om 'n wonderlike ma, vrou en besigheidsvrou te word. Sprankel en skitter so vorentoe. Innige liefde, jou ma
Woorde wat die hart breek, woedend laat voel om jou onthalwe en uiteindelik met dankbaarheid vul dat jy kon wegbreek. So oneindig, mooi en seer en hoopvol geskryf.
8 jaar 1 maand 4 dae 14 ure oud
Sjoe dis hartseer, en ek is bly jou lewe het so verander, maar hoekom het jy telkens weer swanger geraak? As ek mag vra.