Het Jesus se koms na hierdie wêreld op niks uitgeloop nie, was dit ’n mislukking? Dit was klaarblyklik wat in Johannes die Doper se gemoed as worsteling rondgerol is. Dit was nie ’n vraag uit ongeloof nie. Inteendeel, dit het voortgevloei uit sy diep en ernstige gedagtes oor godsdiens en oor hoe God se gestuurde Een sake in die wêreld moes kom regruk. Hy het gedink die Een sou kom as regter wat met vuur doop; met ’n skop in sy hand die dorsvloer kom skoonmaak en die kaf met onblusbare vuur verbrand; die vernietigende byl wees om onvrugbare bome uit te kap!
Uit die dieptes roep ek na U, Here, luister tog na my, Here, hoor tog my hulpgeroep. As U ons sondes in aanmerking sou neem, Here, wie sou dan nog bestaan? Maar by U is daar vergifnis: daarom word U steeds gedien. Ek stel my vertroue in die Here, ek vertrou op Hom, ek wag op die vervulling van sy woord. Ek wag op die Here meer as wat die wagte op die môre wag, wagte op die môre. Wag op die Here, Israel, want by die Here is daar troue liefde, by Hom is die verlossing seker. Hy alleen sal Israel verlos van al sy sondes. (Psalm 130: 1-8)
Om te wag, kan somtyds uitmergelend wees, veral wanneer jy haastig is. Die gewag in ’n ry by die lisensiekantoor of in die verkeer het ’n manier om jou energie te dreineer. Dit breek somtyds ’n mens se moed wanneer jy wag en wag terwyl die horlosie die minute aftik. Niemand hou van wag nie. Wat wag nog erger maak, is wanneer jou verwagting om gehelp te word nie goed is nie. Ongeduld en wag gaan nie saam nie.