Appendisitis: oorsake, simptome en komplikasies - Siektes - 2022
'N Appendektomie is die gevaarlike toename van blindedermontsteking. Die wurmproses en die inhoud van die ingewande bars, en die bakterieë wat daar is, kan in die buikholte beland. Dit kan die dood beteken.
Appendisitis (appendisitis) begin met 'n klein ontsteking in die aanhangsel, die aanhangsel op die appendiksgedeelte van die kolon. Dit gebeur veral by kinders en tieners. Die belangrikste simptoom is erge buikpyn in die regter onderbuik. As die behandeling betyds begin, kan die ontsteking byna altyd hanteer word. Om dit te kan doen, word die biologies onnodige wurmproses in een operasie verwyder.
Waarom word die aanhangsel ontsteek?
Die bylaag is 'n tien sentimeter lang dermbuis. Dit eindig blindelings, en die opening verbind dit aan die bylaag. Met "appendisitis" is dit nie die aanhangsel wat aansteek nie, maar die aanhangsel, naamlik omdat die verbinding met die bylaag geblokkeer is. Dan versamel vloeistowwe in die wurmproses. Op hierdie manier vermeerder bakterieë uit die kolon en veroorsaak dit inflammasie.
Die opening word gewoonlik geblokkeer deur fekale klippe, wat geharde ontlasting is; knip van die wurmproses in die buikholte kan ook inflammasie veroorsaak. Soms is vreemde liggame soos beenfragmente of vrugtesade ook die oorsaak van die hardlywigheid. Parasiete, virusse en bakterieë kan ook die wurmproses aansteek.
As die kind in die put geval het, het die wurm gebars, is dit te laat om aandag te gee aan simptome. Maar dit word voorafgegaan deur 'n langer ontsteking. Die eerste tekens is akute buikpyn op die vlak van die naeltjie of in die maagarea, wat op die regterkant na die onderbuik migreer.
Ongewoon vir buikpyn is nou: Die buikwand is buitengewoon gespanne en trek saam, selfs as dit saggies aangeraak word, wat verdere pyn veroorsaak.
Onspesifieke simptome soos koors, naarheid en braking kan ook voorkom. Ontsteking van die wurmproses by seniors begin egter bykans altyd sonder koors en erge pyn, terwyl die pyn die ergste is by jong kinders.
As die ontsteking vererger en die wurmproses deurbreek, raak dit van kritieke belang. Bakterië versprei met die inhoud van die ingewande in die buikholte, waar pus foci ontwikkel en dikwels peritonitis voorkom.
Die pyn neem vinnig toe en versprei oor die buik, die spiere trek stywer en die buikwand word hard. Diegene wat geraak word, moet so gou moontlik na die operasie gaan - ontsteking van die buikholte kan dodelik wees.
U moet dus 'n dokter raadpleeg vir erge buikpyn wat toeneem.
Die pyn van appendisitis by vroue kan maklik verwar word met menstruasiepyn, ontsteking van die eierstokke en ektopiese swangerskappe.
Die dokter druk op sekere dele van die buik en bepaal of die druk pyn veroorsaak. As die onderste buikpyn aan die regterkant verskyn, is blindederm die ooglopende oorsaak.
Dokters druk veral die "Lanz-punt". Dit lê in die regter derde van 'n lyn tussen die linker- en regteruitsteeksels van die ilium. Pyn wat gepaard gaan met druk op die Mc Burney-punt, wat in die regte derde van 'n lyn tussen die naeltjie en die regte uitsteeksel van die ilium lê, kan 'n aanduiding wees van blindedermontsteking. Dan meet die dokter koors: met appendisitis is die temperatuur in die anus minstens een graad hoër as onder die oksel.
In die laboratorium bied bloedtoetse inligting - die ontsteking verhoog die witbloedselle (immuunverdediging) en die C-reaktiewe proteïen. 'N Ultraklankondersoek toon die ontsteekte wurmproses. Veiligheid word egter slegs deur 'n mikroskopiese ondersoek voorsien - en baie dokters beskou dit as te ingewikkeld.
'N Ginekologiese ondersoek by vroue toon aan of daar ander oorsake is, byvoorbeeld die ontsteking van die eierstokke.
Gesonde wurmprosesse kom ook onder die mes
Dokters het ook per ongeluk gesonde wurms uitgesny. Tot 40% van die wurms wat uitgesny is, is glad nie besmet nie.
Is dit 'n botch? Dit is nie so maklik nie. Pyn wat tipies van 'appendisitis' is, word vanaf die naeltjie na die regter onderbuik getrek. Appendisitis deel egter sy simptome met ander simptome wat verskillende oorsake kan hê - van 'n ektopiese swangerskap tot voedselvergiftiging. Dit beteken: voor 'n operasie kan geen dokter absoluut seker wees dat die appendasie ontsteek is nie.
Geen duidelikheid nie, selfs nie na die operasie nie
Voor die operasie lei ultraklank, fisiese ondersoek en bloedtelling slegs tot vermoedens. Soms wys selfs die uitgesnyde wurm nie of daar ontsteking is nie.
Antibiotika in plaas van chirurgie?
'N 2015-studie van 530 volwassenes het bevind dat 70% van die simptome van die appendasie maklik genees kan word met antibiotika. 'N CT het voorheen eenvoudige appendisitis getoon.
Diagnose te ingewikkeld?
Skeptiese chirurge beskou so 'n diagnose te ingewikkeld. Rekenaartomografie sou die diagnostiek aansienlik uitbrei. Daarbenewens moet 'n mens die pasiënte wat antibiotika neem in die hospitaal moet waarneem. Dit is onevenredig daarmee dat een uit elke drie pasiënte uiteindelik geopereer word ondanks CT en antibiotika.
As u vermoed dat u aanhangsel ontsteek of deurbreek, moet u niks eet nie en gaan onmiddellik na die dokter of beter nog hospitaal toe en laat dit ondersoek.
'N Ontsteekte wurmproses word byna altyd verwyder, dit wil sê in een operasie. Die volgende is hier van toepassing: hoe vroeër, hoe beter. Dit maak nie sin om 'n biologies onnodige orgaan te red nie, maar dit is baie sinvol om 'n gevaarlike deurbraak deur die bylae te vermy.
As die bylaag al deurbreek is, is onmiddellike operasies nie moontlik nie. Nou moet die infeksie onderdruk word - met antibiotika en vloeistowwe wat deur 'n aar geplaas word. As die toestand van die pasiënt verbeter, word die operasie uitgevoer.
Na die operasie bly u 'n paar dae in die hospitaal.
Die verwydering van die aanhangsel is een van die algemeenste operasies op die buik. Die operasie is tradisioneel oop, dus maak die chirurg die buik oop. 'N Moderner benadering is 'n minimaal indringende benadering met drie klein snitte, die sogenaamde sleutelgatstegniek. Dit het die voordeel dat in plaas van 'n langer gesnyde litteken, slegs drie littekens wat skaars sigbaar is, oorbly.
Albei prosedures duur tussen 20 en 30 minute.
Tydens die oop operasie maak die chirurg die regter onderbuik oop met 'n sny van ongeveer ses sentimeter lank. Dan skei hy die bylae van die bylaag en haal dit uit. Hy naai die opening met die sogenaamde tabaksaknaat van binne na buite; die drade los vanself.
As die wurmproses deurgebreek het, spoel die dokter die oop buikholte meganies uit en verwyder ontlasting, bakterieë en etter. Dreineer dreineer ook die ontstekingsvloeistof uit die liggaam.
In die laparoskopiese appendektomie plaas die chirurg 'n endoskoop in die buikholte wat koolstofdioksiedgas in die buik blaas. 'N Kamera wys die hele buik. Nog twee snye in die onderbuik bring bykomende gidsmoue met mikro-instrumente na die wurmproses.
Die chirurg gebruik nou twee selfknoplusse, gebruik dit om die wurmproses van die bylaag te skei en haal dit met 'n gidshuls uit die liggaam. Dan naai hy die drie klein trappies na buite.
Elke chirurgiese ingryping in die liggaam hou 'n risiko in, maar komplikasies is buitengewoon skaars as die bylaag verwyder word. Soos met alle operasies, kan bloeding voorkom, kan die interne wonde besmet raak.
Nadat die bylaag verwyder is, kan 'n abses in die buikwand voorkom. Pus versamel hier, wat die dokter moet verwyder. Dit is egter meer algemeen by oop operasies as gevolg van die grootte van die sny.
Die Douglas-abses is meer dramaties. Dit ontwikkel ongeveer 'n week na die operasie en hou verband met hoë koors en pyn. Hier versamel die etter op die laagste punt in die buikholte en 'n tweede operasie is hangende.
As daar geen komplikasies is nie, kan die pasiënt 'n paar uur na die operasie weer drink en 'n dag later kan hy weer eet. Maar dit is nie 'n 'wet' nie, maar eerder kyk die dokters na presies hoe die dermfunksie regenereer.
Die meeste pasiënte word na vier dae uit die hospitaal ontslaan, maar hulle moet etlike dae gespaar word. Stap veral veroorsaak pyn en diegene wat geraak word, moet langer pouse neem. Hulle kan gewoonlik na twee tot drie weke weer werk toe gaan. (Dr. Utz Anhalt)
Professionele vereniging van pediaters e. V .: Appendisitis (verkrygbaar: 6 Augustus 2019), kinderaerzte-im-netz.de
Merck and Co., Inc .: Appendisitis (toeganklik: 6 Aug. 2019), msdmanuals.com
Charité - Universitätsmedizin Berlin: Appendicitis (appendicitis) (toeganklik: 6 Augustus 2019), kinderchirurgie.charite.de
Mayo Clinic: Appendicitis (toeganklik: 6 Augustus 2019), mayoclinic.org
Nasionale Instituut vir Diabetes en spysverterings- en niersiektes: appendisitis (toeganklik: 6 Augustus 2019), niddk.nih.gov
American College of Surgeons: chirurgiese verwydering van die aanhangsel, vanaf 2017, facs.org
UpToDate, Inc .: Akute appendisitis by volwassenes: Kliniese manifestasies en differensiële diagnose (verkrygbaar: 6 Augustus 2019), uptodate.com
ICD-kodes vir hierdie siekte: K35-K37ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.