Hartseer na geboorte of neonatale dood - Swangerskap - 2021
Hartseer na geboorte of neonatale dood
Na doodgeboorte en neonatale dood: hoe jy kan voel
Die dood van 'n baba is baie pynlik en hartseer.
Daar is geen regte manier om die dood van 'n baba te voel of te bedroef nie. Hierdie ervaring is vir almal anders, en almal treur anders en in hul eie tyd.
U kan nie u smart en genesing opjaag nie. Dit is normaal om 'n geruime tyd op en af ​​te voel. U kan ook vind dat droefheid en hartseer op spesifieke tye van die jaar opduik - byvoorbeeld die herdenking van u baba se dood, vervaldatum of geboortedatum. Hierdie gevoelens kan ook opduik as u weer swanger raak. Of die smart kan jou verbaas as jy dit nie verwag nie.
Om die dood van u baba te bedroef, kan fisies en emosioneel wees. Miskien moet u tyd afneem. Dit is OK om u werkplek te vra oor persoonlike verlof of rou.
Vennote: verskillende ervarings van hartseer na die dood van 'n baba
Jy en jou maat kan ervaar of bedroef hartseer anders. Sommige mense kan dit byvoorbeeld moeilik vind om te sê hoe hulle voel, maar kan meer oefen of oefen om hul hartseer uit te lok. Sommige mense hou miskien glad nie daarvan nie.
Die vennote van vroue wat geboorte of neonatale dood ervaar het, meen ook dat ander mense hul ervaring as minder belangrik beskou. Medies en ander mense fokus byvoorbeeld net op die moeder se behoeftes. Dit is normaal dat vennote voel dat hul gevoelens nie in hierdie situasie saak maak nie. Maar hul gevoelens maak saak.
Hierdie verskille is normaal, maar dit kan moeilik wees om te bedroef as u dink dat u maat nie dieselfde voel as u nie.
As jy en jou maat kan deel jou gevoelens en praat openlik na die dood van u baba kan dit u albei help deur hierdie moeilike tyd.
Ons het 'n week 'n kind in die wêreld gebring en toe was ons nie - daar was hierdie diep gevoel van verlies.
Deel u hartseer oor doodgeboorte of neonatale dood met ander
Dit kan baie ontstellend wees om familie en vriende van die dood van u baba te vertel.
Alhoewel mense jou wil troos en ondersteun, sal hulle miskien nie jou ervaring verstaan ​​nie. En soms probeer mense jou troos deur dinge te sê wat jou verlies tot die minimum beperk. Byvoorbeeld, 'Ten minste weet jy dat jy swanger kan raak' of 'Ten minste het jy jou ander kinders.' Dit klink vir u soos leë woorde.
Maar baie mense vind dat dit wel help om met ander te praat. U kan hegte vriende en familie laat weet wat u baba vir u beteken, watter ondersteuning u benodig en hoeveel u u ervaring wil deel. As u nie lus is om oor die dood van u baba te praat nie, kan u dit oorweeg om dit skriftelik te deel.
Erkenning van u baba se dood
Baie ouers vind dat iets formeler om die verlies van 'n baba te erken, dit genees.
Hier is 'n paar maniere om die dood van u baba te erken:
'N Gedenkdiens gehou: baie hospitale bied jaarlikse gedenkdienste aan, of u kan tuis saam met familie en vriende tuisgedenkdiens hou.
Skenk aan 'n liefdadigheidsorganisasie: u kan iets koop of maak vir 'n waardige organisasie.
Die naam van u baba: die naam van u baba, selfs al is u baba doodgebore, erken dat u baba 'n persoon vir u was.
Versamel aandenkings: u kan 'n spesiale kissie hê vir dinge soos ultraklankfoto's, foto's van u baba, hospitaalmerk, simpatiekaarte, pers blomme en miskien speelgoed of klere wat gereed is vir u baba.
Die keuse van 'n aandenking: dit kan iets wees soos 'n ornament of juweliersware.
Om iets te skep: dit kan 'n tekening, dekbed, plakboek of musiek wees.
Maak 'n gedenkplek: jy kan byvoorbeeld 'n boom plant of na 'n plek waarvoor jy lief is as jy tyd wil spandeer aan jou baba.
Afskeid neem: jy kan dit doen deur 'n gedig of 'n brief aan jou baba te skryf.
Begrawe u baba: dit is moontlik om tuis te gaan of in 'n begraafplaas te begrawe.
Ek hou die foto's en die film van die ultraklank in 'n spesiale boks. Dit is 'n bewys dat my baba bestaan ​​het. Ek trek hulle gereeld uit en kyk na hulle.
Pas op na u baba se dood
Daar is verskillende dinge wat jy kan doen om na jouself te kyk:
Gesels oor u ervaring met 'n vriend of familielid wat ook 'n baba verloor het. Dit kan u help om u gevoelens te verstaan ​​en te bevestig.
Sluit aan by 'n ondersteuningsgroep van aangesig tot aangesig of aanlyn-rou. U kan dit ook oorweeg om 'n vrywilliger te word om ander ouers te ondersteun wat die verlies van 'n baba ervaar het.
Gesels met 'n geestesgesondheidswerker wat ervaring het met mense wat 'n doodgeboorte of neonatale dood gehad het. Dit kan u help om u ervaring te bereik.
Sorg dat u sensitiewe en begripvolle mense rondom u het, veral rondom herdenkings wat u baba se geboortedatum, sterftedatum of enige ander belangrike datums aandui. Deesdae kan dit sorg vir angs en vrees vir toekomstige swangerskappe.
Hou 'n dagboek om u gedagtes, gevoelens en herinneringe aan te teken. Dit kan 'n goeie manier wees om al u verskillende gevoelens oor die geboorte of neonatale dood uit te druk en te ondersoek.
Vermy alkohol en ander dwelmmiddels en enige gedrag wat u gevoelloos laat voel. As u u gevoelens van smart wegstoot, sal dit u waarskynlik langer neem om te bedroef en genees.
Sluit aan by 'n gimnasium, besoek u plaaslike swembad, stap na 'n liefdadigheid of probeer gereeld massage. Selfvoeding en fisieke aktiwiteit met duidelike doelwitte kan u help om deur u emosies te werk en u liggaam sterk te kry.
Kweek en handhaaf 'n groenteplek of 'n tuin. Hierdie soort aktiwiteite kan strelend wees.
Probeer om nog 'n swangerskap
Sommige paartjies wil graag weer swanger raak ná 'n doodgeboorte of neonatale dood. Sommige mense kan ook onder druk geplaas word deur familie of vriende om 'n ander baba te probeer kry as 'n manier om aan te gaan.
Maar as u weer swanger raak voordat u fisies of emosioneel gereed is, kan dit u sorg nie veel help nie. Dit is omdat die rouperiode tyd en baie emosionele energie kan neem.
U kan ook 'n mengsel van verskillende emosies ervaar, soos opwinding oor 'n ander swangerskap of vrees vir 'n ander geboorte of neonatale dood. Hou in gedagte dat net soos u liggaam tyd nodig het om fisies te herstel, so ook u emosionele reserwes.
Dit kan help om u fisiese en emosionele gereedheid en enige ander probleme met u maat, dokter, vroedvrou, vriende of 'n ondersteuningswerker te bespreek.