Markus 8: 14-21 – Die onwelkome kuiergas | Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika
Markus 8: 14-21 – Die onwelkome kuiergas
Geliefdes van ons Here Jesus, die tema van ons prediking is: Die onwelkome kuiergas.
Dalk sal dit ook goed wees as ons kyk na die woorde van ons Here Jesus as Hy ons waarsku teen hierdie "onwelkome kuiergas" se invloed: "Toe sê [Jesus] vir hulle: 'Verstaan julle dan nog nie?'" (v 21).
Broers en susters, toe ek hierdie gedeelte in die Bybel klaar gelees het, het ek baie sleg gevoel … eintlik het ek baie skaam geword vir my gebrekkige kennis en vermoë om te snap wat die Here Jesus probeer sê. Weet julle, ek het eerlik waar nie geweet waarheen die Here Jesus met sy argument op pad heen was nie. Dalk was ek op daardie oomblik maar net dom of onnosel … miskien het ek nie regtig gekonsentreer op wat ek lees nie. Wel, toe lees ek dit maar weer … en wéér het ek dit nie gesnap nie! Glo my, ek het presies geweet hoe die dissipels destyds moes gevoel het, want ek het regtig nie kop of stert uitmaak van wat die Here Jesus probeer sê nie.
Hoeveel van julle kan eerlik sê dat julle Jesus Christus se argument gesnap het? As jy het, wees dankbaar daaroor, want God se Gees het jou verstand verlig! Maar ongelukkig – of dalk is dit gelukkig – weet ek dat daar vanoggend ook gelowiges is wat soos ek, en die dissipels destyds, bietjie traag van begrip is, om die Here Jesus se woorde te verstaan. Miskien lê ons onvermoë om die Here Jesus se argument te verstaan of te begryp in sy woorde: "Julle wat oë het, sien julle dan nie? Julle wat ore het, hoor julle dan nie? Onthou julle nie …" (v 18). Wat wou die Here Jesus gehad het moes die dissipels onthou? Wat wil Hy hê moet ons vandag onthou? En eintlik wil baie van ons vandag op die Here se vraag: "Verstaan julle dan nog nie?", antwoord: "Nee, Here, nie regtig nie …"
Wel, ek glo en vertrou dat die Here vandag ook vir ons almal die geheim van sy argument duidelik sal maak. Ja, ek kan vandag met alle eerlikheid sê dat ek nou snap wat die Here Jesus eintlik vir sy dissipels teen gewaarsku het. En julle sal dit ook snap as ek vir julle die staaltjie van die onwelkome kuiergas vertel.
Gemeente, 'n paar maande voordat ek gebore is, het my pa 'n vreemdeling ontmoet wat in ons dorp aangekom het. Reg van die begin af was my pa baie met die vreemdeling beïndruk, in so 'n mate dat hy hom – klaarblyklik sonder ons ma se toestemming – genooi het om by ons in te trek. Dit was egter nie lank nie, toe het almal in ons huishouding hierdie vreemdeling aanvaar. Hy was so deel van ons gesin dat hy selfs teenwoordig was met my geboorte 'n paar maande later. Soos ek groot geword het, het ek nooit sy regmatige plek in ons gesin bevraagteken of betwyfel nie – ek het maar aanvaar dat hy deel van ons gesinnetjie was.
My ma het al ons kinders geleer om heilige ontsag vir God te hê. Sy het ons ook geleer om gereeld uit God se Woord te lees. My pa het weer gesorg dat ons daarby leef, want hyself was 'n godvresende man. Die vreemdeling, daarteenoor, het vir ons stories vertel … hy kon die mees interessante stories uitdink en oorvertel. Daagliks het hy ons vermaak met avontuurlustige verhale, of met raaisels, of met sports en grappe. Ons hele gesin het omtrent aan sy lippe gehang.
Hierdie vreemdeling het gou-gou 'n groot vriend van ons hele gesin geword – ons het hom selfs saam met vakansies gevat. Dit is ook te danke aan hierdie vriend dat ek my eerste rugbywedstryd gesien het. Ek en my jonger boetie was sy grootste aanhangers – hy was ons held. Hierdie "vriend" het ons almal aangemoedig om soveel as moontlik flieks te kyk. Tussendeur het hy onophoudelik daarin geslaag om ons te vermaak. Vir my het dit gelyk asof Pa nie juis daardeur gepla was nie, maar soms het ek opgemerk hoe sy baie gepratery vir Ma ontstel. Dan het sy maar opgestaan en kamer toe gegaan. Ek het eendag gesien hoe sy die Bybel lees en dan op haar knieë vir ons hele gesin bid … veral vir my en my boetie wat hierdie vreemdeling slaafs gevolg het. As ek nou daaraan sit en terugdink, dan wonder ek of sy nie dalk gebid het dat hierdie vreemdeling maar weer sy goedjies moet pak en die pad moet vat nie. Hoe meer ek daaroor nadink, hoe meer glo ek dat dit juis was wat my ma sou gedoen het. Ja, sy sou gebid het dat hierdie vreemdeling sy houvas op haar gesin moes verbreek, want, sien – ons ouers het ons baie streng groot gemaak met hoë morele en Christelike standaarde.
Die vreemdeling het egter nooit 'n poging aangewend om my ouers se gasvryheid te respekteer en by ons huisgesin se lewensstandaarde aan te pas of die huisreëls te handhaaf nie. Vuiltaal en vulgêre taalgebruik is onder geen omstandighede in ons huis toegelaat nie, nie van ons nie, ook nie van ons vriende of familie nie. Ons "onwelkome" kuiergas het egter gereeld daardie vieslike vierletterwoord gebruik. Daar was selfs geleenthede waar ons gehoor het hoe word die Here se Naam gebruik as vloekwoord. Ons ore het skoon gegloei van verleentheid, veral as ons so onderlangs na ons ouers gekyk het. Ja, ons kon sien dat dit hulle ongemaklik laat voel het. Tog, so ver my kennis strek, het nie my pa óf ma ooit enige beswaar gemaak oor sy vieslike taalgebruik nie. As ons dit egter durf waag het om dalk daardie woord te gebruik, het ons siepsop-braaiboud gekry.
My pa was wel 'n sosiale drinker, maar hy het geensins toegelaat dat sterk drank in ons huis aangehou of gedrink word nie. Maar hierdie vreemdeling het gemeen dat ons omtrent die voordele en gevare daarvan behoort te weet. Volgens hom is ons omtrent in 'n klooster toegesluit, en hy het homself die taak opgelê om ons wêreldwys te maak. Hy het ons skelmpies geleer hoe om 'n snapsie te vat. Ja, ons het mettertyd selfs geleer dat sigarette "manlik" is.
Toe ons in ons tienerjare was, het ons "permanente" kuiergas later selfs vrylik begin praat oor seks. Sy uitsprake was soms blatant, ander kere baie suggestief en oor die algemeen baie vernederend. Hy het ons vertel dat "one-night-stands" die inding is, en dat ons hierdie soort van dinge moet beproef anders sal ons nooit weet of ons eendag die regte huweliksmaats sal kan kies nie.
Ek sal vandag eerlik moet wees, en erken dat my eerste idee van wat 'n verhouding tussen mans en vrouens beteken, deur hierdie vreemdeling gevorm is. Natuurlik was dit nie die regte idee nie, maar ons het hom teen dié tyd al so geglo dat ons blind en doof was vir sy foute. Nou weet ek egter beter … en sal ek my kinders hopelik ook die waarheid kan leer.
Ja, geliefdes van ons Here Jesus, as ek so terugkyk na my kinderjare en selfs toe ek nog ongetroud was, dan wil ek die Here loof en prys dat daardie "onwelkome vreemdeling" my lewe nie meer beïnvloed het nie. Op 'n stadium het ek agtergekom dat hy eintlik besig is om 'n indringer in ons huis te word, want daar was nie meer tyd vir saamkuier nie – hy was die enigste een wat altyd gepraat het. Ons het nie meer tyd vir mekaar as gesin gehad nie … nie óns vir ons ouers nie en ook nie ons ouers vir óns nie.
Wat my egter baie keer hartseer maak, is die feit dat nie my ouers nie, nie ons nie, en nie eers ons familie of vriende het ooit hierdie vreemdeling aangevat oor sy vuil taalgebruik of swak morele waardes nie. Nee, ons het almal stilswyend geluister na sy vermaak, en skandelik: ons het dit baie keer geniet en selfs daarvoor gelag. En glo dit of nie – hierdie "permanente" kuiergas bly steeds in my ouers se huis. … ja, as ek daar kom, dan is hy steeds besig om met iemand te redeneer, of een of ander vuil storie te vertel. Ek sien veral my susters en broers se kinders wat oopmond aan sy lippe hang. Ja, deesdae is hy net nog erger as voorheen. Dit is waarom ek hom verbied het om in my eie huis sulke taal te praat, of onwelvoeglike dinge te vertel. … mag die Here my help dat my kinders nie eendag onder sy slegte invloed kom nie.
O ja, amper vergeet ek om vir julle sy naam te vertel. Die meeste van julle het seker al sy naam gehoor, of dalk kom kuier hy ook gereeld by julle. Eintlik dink ek nie regtig een van ons ken sy eintlike naam nie, maar die meeste van ons het hom sommer van kleins af "TV" genoem. Weet julle nou van wie ek praat?
Broers en susters, dink nou weer mooi na oor ons Skrifgedeelte: Lui die Here Jesus se woorde: "Pas op, wees op julle hoede vir die suurdeeg van die Fariseërs en die suurdeeg van Herodes" (v 15) nie dalk nou 'n klokkie by julle nie! Of: Verstaan julle dan nog steeds nie wat die Here Jesus vir julle probeer sê nie?
Kyk, ek probeer geensins vandag 'n moralistiese preek afsteek nie. Maar dit is ongelukkig waar: die meeste van ons lewens word deur daardie "permanente kuiergas" – die televisie – beheer. Kinders sit vandag vasgenael voor hom … hulle oë is al amper net so vierkantig soos sy skerm … dit is mos 'n maklike manier om hulle onder jou voete uit te kry. En so gepraat van vasgenael voor die "TV" – hoeveel van julle staan nie ook skuldig nie? Ja, ek weet van lidmate wat nie kan wag dat hulle die manewales en streke van die Big Brother-faam kan sien nie. Het ons al so vervlak in ons morele standaarde, of kom ek sê dit eerder so: het hierdie "permanente kuiergas" in ons huise ons al so beïnvloed dat die moontlikheid van seks op televisie en naaktheid, die vloekwoorde en godslastering ons vasgenael hou voor daardie televisie? Hoe siek kan ons nie word nie! Dan wil mense nog by predikante weet hoekom is ons land en volk in so 'n gemors! Dit is ook geen wonder nie dat die Here Jesus destyds sy eie dissipels se oë én ore moes oopskud nie!
Gemeente, die Here Jesus het ons in hierdie gedeelte duidelik gewaarsku oor die verkeerde en onsuiwer godsdienstige invloed van die wêreld – veral die sigbare leefwyse wat aan ons voorgehou word as die normale en aanvaarbare. Nou gebruik Jesus Christus juis die wonderwerke wat Hy by vorige geleenthede gedoen het, om die dissipels van hulle eie sigbare leefwyse bewus te maak. Net soos Hy by 'n vorige geleentheid die vyf brode en twee vissies, en by 'n ander geleentheid sewe brode so verdeel het dat letterlik duisende mense gevoed is, en dat daar soveel kos was dat daar nog oorgebly het, net so is Hy in staat om sy dissipels te voorsien van "geestelike" kos. Immers, die Here Jesus is mos die brood wat lewe gee. Wie na Hom toe kom, sal nooit weer honger kry nie, en wie in Hom glo, sal nooit weer dors kry nie (vgl Joh 6:35). Met hierdie "kos" wat Jesus mildelik aan sy volgelinge uitdeel – gratis en verniet – moet ons die duisende om ons voed. Ja, ons moet dit gaan uitdeel sodat hulle nie "honger" en "dors" na wêreldse gemorskos nie, maar versadig kan word met die brood wat lewe bring! En die Here Jesus sal ons so mildelik voorsien van sy lewende brood, dat daar nog mandjies vol oor sal wees as ons almal gevoed het!
Nou wat is dit wat die Here Jesus wil hê ons moet onthou? Net dit: Die manier hoe ons in die wêreld optree en praat, is 'n bewys van waar kry ons "kos". Word ons leefwyse gevoed deur die "onwelkome kuiergas" se vuil taal en losbandige praatjies, of word ons versadig gemaak met die beste wat daar is (vgl Jes 55:2)? As julle nog nie snap dat die wêreld besig is om ons lewens – nie eers meer subtiel nie, maar oop en bloot – te deursyfer soos suurdeeg nie, dan vra die Here Jesus vandag ook vir julle: "Verstaan julle dan nog nie?"