Die Vrye Gerefromeerde Kerke reël hul onderlinge samelewing volgens die 1988-uitgawe van die Kerkorde wat oorspronklik deur die Gereformeerde Kerke in Nederland in die Nasionale Sinode van Dordrecht in 1618/19 aamgeneem is. Die uitgangspunt van hierdie Kerkorde is dat die plaaslike kerke nie 'n afdeling van een landskerk is nie, maar almal selfstandige, plaaslike kerke van Jesus Christus, met ampsdraers wat geen ander opsiener of bestuurder as die Koning van die kerk bo hulle het nie. Maar aangesien die afsonderlike selfstandige kerke deur dieselfde band aan Christus ook met mekaar verbonde is, het hulle hul nogtans verplig tot die onderhouding van 'n kerkverband waarin die kerke mekaar by die eenheid van die geloof en die reg van Christus in die kerke vashou, bemoedig en aanspoor. Die afsprake daarvoor is in die kerkorde gereël.
Artikel 1 Doel en inhoud van die Kerkorde
In die gemeente van Christus behoort alles ordelik te geskied. Daarvoor is reëls nodig met betrekking tot: die ampte, die kerklike vergaderings, die toesig oor die leer en die erediens en die tug.
Opsig oor die Leer en die Erediens
Artikel 53 Ondertekening van die belydenis deur predikante en dosente
Die predikante, die professore en die ander dosente aan die Teologiese Universiteit sal die drie formuliere van eenheid van die Vrye Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika onderteken waarby die formuliere gebruik word wat vir die verskillende dienste vasgestel is. Predikante wat weier om dit te doen, sal as gevolg daarvan onmiddellik geskors word en die klassis sal hulle nie ontvang nie.
Indien hulle na samesprekings nog steeds weier, sal hulle afgesit word.
Artikel 54 Ondertekening van die belydenis deur ouderlinge en diakens
Die ouderlinge en die diakens sal ook die genoemde formuliere van eenheid onderteken, waarvoor die bestemde formulier gebruik word.
Artikel 55 Wering van valse leer en dwaling
Die predikante en die ouderlinge moet onderrig, weerlê, waarsku en vermaan, sowel in die prediking as in die kategese en by huisbesoek, om valse leer en dwaling wat die lewe van die gemeente deur middel van lektuur en ander kommunikasiemiddels bedreig, af te weer.
Artikel 56 Bediening van die doop aan kinders
Die doop as seël van die verbond van God sal so spoedig moontlik in 'n openbare erediens aan die kinders van gelowiges bedien word.
Artikel 57 Doopbelofte en onderwys
Die kerkrade sal toesien dat die ouers sover moontlik hul kinders laat onderrig in ooreenstemming met die leer van die kerk soos hulle dit by die doop belowe het.
Artikel 58 Bediening van die doop aan volwassenes
Volwasse dopelinge word deur die doop as lidmate in volle regte by die christelike gemeente ingelyf. Hulle is daarom geroep om die nagmaal van die Here te vier en sal dit by hulle doop belowe.
Artikel 59 Gebruik van die doopformuliere
Die predikante sal hulle by die doop van kinders en van volwassenes hou aan die formuliere wat daarvoor vasgestel is.
Artikel 60 Toelating tot die nagmaal
Die kerkraad sal slegs diegene wat belydenis van hulle geloof volgens die gereformeerde leer afgelê het en wat godvresend lewe, tot die nagmaal van die Here toelaat. Diegene wat uit susterkerke kom, sal op grond van 'n goeie attestasie van leer en lewe toegelaat word.
Artikel 61 Bediening van die nagmaal
Die nagmaal van die Here sal ten minste eenmaal in drie maande in 'n openbare erediens gevier word, volgens kerklike orde, onder toesig van die ouderlinge, waarby die vasgestelde formuliere gebruik moet word.
Artikel 62 Kerklike registers
Die kerkrade sal kerklike registers byhou waarin die name van die lidmate en die datums van hulle geboorte, doop, openbare belydenis en huweliksbevestiging noukeurig aangeteken word.
Artikel 63 Attestaat na 'n ander gemeente
As lidmate na 'n ander gemeente vertrek, sal die kerkraad aan hulle, na die vereiste afkondiging aan die gemeente, 'n attestaat betreffende leer en lewe saamgee, onderteken deur die voorsitter en die skriba. Op hierdie attestaat sal ook hulle kinders wat nog nie belydenis van die geloof afgelê het nie, vermeld word. Daar sal betyds 'n berig aan die betrokke gemeente gestuur word. Indien 'n lidmaat wat nog nie belydenis van die geloof afgelê het nie, besluit om na 'n ander plek te verhuis, sal 'n attestaat aan die betrokke kerkraad gestuur word met die versoek dat die lidmaat onder sy opsig en tug geplaas word.
Artikel 64 Hulpverlening by vertrek
As lidmate na 'n ander gemeente vertrek waar hulle in inrigtings, ouetehuise of hospitale versorg word, bly hulle wat die diakonale bystand betref, sover moontlik by die kerk wat hulle verlaat. Indien dit nie moontlik is nie, sal die hulpverlening in oorleg met die betrokke kerkrade gereël word.
Artikel 65 Die erediens op die dag van die Here
Die kerkraad sal die gemeente op die dag van die Here twee keer vir die erediens saamroep. Die kerke sal hulle hou by die orde van diens wat deur die algemene sinode goedgekeur is.
Artikel 66 Kategismusprediking
Die kerkraad moet sorg dra dat, as reël, een keer per Sondag in die prediking die leer van die Woord van God verklaar word soos dit in die Heidelbergse Kategismus saamgevat is.
Artikel 67 Psalms en gesange
In die erediens sal die psalms gesing word volgens 'n beryming wat deur die algemene sinode aanvaar is, en ook daardie gesange wat die sinode goedgekeur het.
Artikel 68 Kerklike feesdae
Die kerkraad sal op Kersdag, Goeie Vrydag, Pase, Hemelvaartsdag en Pinksterdag die gemeente saamroep tot openbare eredienste, waar die heilsfeite wat die gemeente op hierdie dae in die besonder herdenk, verkondig word.
Artikel 69 Biddae
In tye van oorlog, algemene rampe en ander groot probleme waarvan alle kerke die druk ervaar, sal 'n biddag uitgeskryf word deur die klassis wat deur die laaste algemene sinode daarvoor aangewys is.
Artikel 70 Kerklike huweliksbevestiging
Die kerkraad sal toesien dat die huwelike kerklik bevestig word, waarby die vasgestelde formulier gebruik moet word.
Artikel 71 Geen roudienste
Roudienste sal nie belê word nie.
Artikel 72 Doel van die tug
Die kerklike tug sal na die Woord van God en tot sy eer bedien word.
Die doel hiervan is dat die sondaar met God en sy naaste versoen word, en dat die aanstoot uit die gemeente van Christus weggeneem word.
Artikel 73 Onderlinge toesig
As iemand afwyk van die suiwer leer of hom in sy lewe wangedra, en dit 'n geheime saak is wat geen openbare aanstoot gee nie, sal die reël wat Christus duidelik in Mattheüs 18 voorskryf, nagekom word.
Artikel 74 Aanmelding by die kerkraad
Geheime sondes mag nie aan die kerkraad bekend gemaak word as die sondaar na persoonlike, broederlike vermaning of na vermaning met een of twee getuies, berou toon nie.
Wanneer iemand volgens die reël van Mattheüs 18 oor 'n geheime sonde vermaan is en daaraan geen gehoor gee nie, of wanneer iemand 'n openbare sonde gepleeg het, sal dit aan die kerkraad meegedeel word.
Artikel 75 Skuldbelydenis by bekering
As iemand hom van 'n openbare sonde of van 'n geheime sonde wat aan die kerkraad gemeld moes word, bekeer, sal die kerkraad sy skuldbelydenis aanvaar indien hy voldoende tekens van berou toon. Die kerkraad sal beoordeel of die gemeente van hierdie skuldbelydenis in kennis gestel moet word.
Artikel 76 Tugmaatreëls
Die kerkraad sal toegang tot die nagmaal van die Here weier aan diegene wat die kerklike vermaning hardnekkig verwerp, of wat 'n openbare, of in ander opsigte ernstige sonde, begaan het.
Indien hy na talryke daaropvolgende vermanings geen teken van berou toon nie, sal die kerkraad as uiterste maatreël tot ekskommunikasie oorgaan, waarby die vasgestelde formulier gebruik moet word.
Niemand mag geëkskommuniseer word sonder die instemming van die klassis nie.
Artikel 77 Afkondigings tydens die prosedure
Voordat die kerkraad - na die ontsegging van die nagmaal en die daaropvolgende vermanings - tot ekskommunikasie oorgaan, sal hy die hardnekkigheid van die sondaar aan die gemeente bekend maak. Daarby sal sy sondes genoem word asook die vele pogings om hom tot inkeer te bring deur bestraffing, ontsegging van die nagmaal en talryke vermanings. Die gemeente sal aangespoor word om hom aan te spreek en vir hom te bid.
Hiervoor sal drie maal 'n afkondiging gemaak word. Om die sondaar nog te ontsien, sal sy naam in die eerste afkondiging nie genoem word nie.
By die tweede afkondiging sal sy naam wel genoem word met die instemming, volgens artikel 76, van die klassis.
By die derde afkondiging sal die kerkraad aan die gemeente bekendmaak dat hy uit die gemeenskap van die kerk gesluit sal word as hy hom nie bekeer nie; so sal die ekskommunikasie die stilswyende instemming van die gemeente hê.
Die kerkraad sal oor die tydsverloop tussen die afkondigings beslis.
Artikel 78 Heropneming van geëkskommuniseerdes
As 'n geëkskommuniseerde langs die weg van berou weer in die gemeente opgeneem wil word, sal dit aan die gemeente bekendgemaak word.
As niemand hierteen beswaar maak nie, sal hy na verloop van minstens drie Sondae weer opgeneem word, na die doen van openbare skuldbelydenis, waarby die vasgestelde formulier gebruik moet word.
Artikel 79 Tug oor ampsdraers
As predikante die kerklike vermaning verwerp, of as hulle 'n openbare of in ander opsigte ernstige sonde begaan, sal hulle geskors word op grond van die oordeel van hulle kerkraad en dié van die naburige gemeente, soos deur die klassis bepaal.
Die klassis moet met advies van die deputate van die partikuliere sinode, soos in artikel 14 genoem, oordeel of hulle afgesit moet word.
As ouderlinge of diakens hulle aan een van die genoemde sondes skuldig maak, is die oordeel van hulle kerkraad en dié van die naburige gemeente, voldoende vir hulle skorsing of afsetting.
Artikel 80 Sondes wat tug oor ampsdraers noodsaaklik maak
Ernstige sondes wat rede vir skorsing of afsetting van ampsdraers is, is in die besonder die volgende: die aanhang van valse leer, openbare skeurmakery, godslastering, simonie, ontroue diensverlating of indringing in die dienswerk van 'n ander, meineed, egbreuk, ontug, diefstal, geweldpleging, gereelde dronkenskap en onregmatige selfverryking. Verder moet hierby alle sondes en ernstige misdade wat by ander lidmate rede vir ekskommunikasie is, gereken word.
Artikel 81 Onderlinge toesig van die ampsdraers
Die predikante, ouderlinge en diakens sal onderling christelike sensuur uitoefen en mekaar insake die bediening van hulle amp aanspoor en vriendelik teregwys.
Artikel 82 Tug oor dooplidmate
Die kerkraad sal iemand wat as kind die doop ontvang het, vermaan as hy as volwassene nalaat om openbare geloofsbelydenis af te lê, of ook in ander opsigte aan sy roeping tot nuwe gehoorsaamheid in die verbond van God ontrou is. Indien hy die vermaning van die kerkraad hardnekkig verwerp, en daarby duidelik laat blyk dat hy afkerig is van die verbond en onverskillig of selfs vyandig teenoor die diens van die Here staan, sal dit met instemming van die klassis aan die gemeente bekendgemaak word. By die afkondiging sal die kerkraad sy naam noem en ook 'n tydperk vasstel. Die gemeente sal aangespoor word om hom aan te spreek en om vir hom te bid. As hy in die genoemde tydperk geen teken van opregte berou toon nie, sal die kerkraad hom in 'n erediens uit die gemeenskap van die kerk sluit, waarby die vasgestelde formulier gebruik moet word.
Indien hy na hierdie ekskommunikasie tot bekering kom en weer by die gemeenskap van die kerk wil aansluit, sal hy deur middel van openbare geloofsbelydenis toegelaat word, nadat die kerkraad sy bekering aan die gemeente bekendgemaak het.
Artikel 83 Geen heerskappy
Geen kerk mag oor ander kerke, en geen ampsdraer oor ander ampsdraers, op watter manier ookal, heers nie.
Artikel 84 Nalewing en wysiging van die Kerkorde
Al hierdie artikels is, wat die wettige orde van die kerk betref, in gemeenskaplike oorleg vasgestel en in eensgesindheid aanvaar.
As dit in die belang van die kerke is, behoort hulle gewysig, aangevul of verminder te word. 'n Kerkraad, klassis of partikuliere sinode mag dit egter nie doen nie; hulle sal hulle daarop toelê om die bepalings van hierdie Kerkorde na te leef solank hulle nie deur die algemene sinode verander is nie.