Written by webmeester on February 17, 2009 . Posted in Ontwikkeling
Hoekom sal ‘n mens sowaar 99 goeie opmerkings miskyk en fokus op die een stukkie kritiek wat na jou kant toe kom?
Blykbaar het dit te make met ons oerbrein. Ons is heeltyd onbewustelik ingestel op gevaar en merk dadelik die eerste tekens van bedreiging op. Kritiek skep die moontlikheid van potensiële gevaar, en ons moet besluit wat ons daarmee gaan maak.
Geestelike leiers is nie immuun teen kritiek nie. Omdat geestelike leiers die pad van Jesus loop wat mense dikwels bedreig in hulle selfsug, organisatoriese eiebelang, en denominasionele voorkeur, kry hulle kritiek. Jesus self sê: “Geseënd is julle wanneer die mense julle ter wille van My beledig en vervolg en valslik al wat sleg is van julle sê” (Matteus 5:11). Soos Jesus die merke van die kruisiging in sy handpalms dra, dink ek dra geestelike leiers vergifnismerke. Geestelike leierskap is om níé soos die res van die wêreld op kritiek te reageer met ‘n oog vir ‘n oog benadering nie. Die geheim is vergifnis. Voortdurende vergifnis. Nimmereindigende vergifnis. Omdat Jesus se belang groter as my eie is.
Rob Bell sê kritiek is soos klein papiersnymerkies. Jy dink dit doen niks nie, maar met die tyd bou dit op en ervaar ons “death by papercuts”.
Wat doen jy met kritiek?
Geestelike leiers … is selfverantwoordbaar
Written by webmeester on February 8, 2009 . Posted in Ontwikkeling
Geestelike leiers leef heeltyd in die besef dat hulle selfverantwoordbaar is teenoor God én medemens.
Paulus waarsku in 1 Korintiërs 10:12 “… wie meen dat hy staan, moet oppas dat hy nie val nie.” Miskien moet ons baie meer meer maak van sogenaamde “accountability partners” wat vir jou die harde vrae direk en indringend vra. Mentors kan hiermee help om geestelike leierskap so op koers te hou.
In Rebuilding your private world, skryf Gordon MacDonald: “
“The most common broken world–the primary one I’ve chosen to write about–is the world that shatters because someone has made a series of bad choices, misbehaved, and now has to live with what he or she has done. [There is] no one else to blame; no handy excuses; no injustices to identify.”
In sy eie gebroke-wêreld ervaring, sê Gordon (kyk na opsomming hier), het een van sy pastorale raadgewers gevra:
Will you concentrate on the pain of this experience and resist it, or will you permit the pain to become an environment in which God can clearly speak to you about matters of ultimate importance?
Gordon stel die volgende vrae voor:
Laat weet vir ons: Watter vrae stel jy aan jouself om jou geestelike leierskap suiwer te hou?