Omar Bradley - Daarbenewens - 2022
Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was Omar Bradley die mees bevelvoerder van Amerikaanse grondtroepe in Europa vanaf die D-dag (Junie 1944) tot die oorgawe van die Duitsers na die Slag van Berlyn in Mei 1945. Omar Bradley ontwikkel 'n noue werk verhouding met Dwight Eisenhower, opperbevelhebber van die Alliël in Europa.
Omar Bradley is in Februarie 1893 in Clark, Missouri, gebore. In 1915 word hy in die Amerikaanse weermag aangestel met die rang van tweede luitenant en teen November 1918, aan die einde van die Eerste Wêreldoorlog, is hy tot die majoor bevorder. Tussen 1918 en 1941 dien hy by 'n aantal militêre inrigtings, waaronder Forts Benning en Leavenworth. Hy word erken as 'n doeltreffende en doeltreffende leier en het in 1942 die rang van majoor-generaal bereik.
In die onmiddellike nasleep van Pearl Harbor was die Amerikaanse weermag in 'n onrus, en vir die volgende ses maande is Amerika se magte teruggestoot in die Verre Ooste. Bradley se militêre sone was egter in Europa. Hy het in 1943 die American II Corps in Noord-Afrika gelei en in dieselfde jaar die inval in die besette Sicilië gelei. Die sukses van hierdie aanval het geëindig met die bevordering van Bradley tot luitenant-generaal.
In 1944 was Bradley een van die oudste bevelvoerders van die Normandie-veldtog. Hy het die Amerikaanse groep 1ste leër op D-Day gelei en slegs Eisenhower, as opperbevelvoerder van die Geallieerde Magte, sou Bradley op die grond gewees het. Die sukses van die Amerikaners in die rit van Normandië na Duitsland is erken toe Bradley in Maart 1945 tot die rang van volle generaal bevorder is.
In 1948, nadat hy hoof van die veterane-administrasie was, word Bradley as stafhoof van die Amerikaanse weermag aangestel, en vanaf 1949 totdat hy in 1953 uit die weermag uitgetree het, was hy voorsitter van die uiters invloedryke gesamentlike stafhoofde - 'n liggaam wat die advies aan die president oor militêre aangeleenthede. In 1950 word Bradley as generaal van die weermag aangestel.