bedding - (onderlaag waarop iets rust; tuinbed)
bedding znw. v., afgeleid van bed bet. eigenl. ‘alles wat tot het bed behoort’, vgl. mnl. beddinghe ‘bedbenodigdheden’, zo nog dial. vlaams. Later alleen gebruikt voor het bed of de bedding van een rivier.
1. (krygskunde) Hout- of betonvloer waarop die grofgeskut staan sodat dit nie kan wegsak nie. 2. (geologie) Plat opeenhoping van aardgesteente. 3. Grond- of rotsbodem van 'n stroom of watermassa. 4. (tuinbou) Akker. 5. Vloer of grondslag waarop swaar voorwerpe, masjiene, ens. staan. 6. Onderdeel waarop 'n klep rus.
In bet. 1 - 5 uit Ndl. bedding (1614 in bet. 1, 1769 - 1811 in bet. 2, 1786 - 1793 in bet. 3, 1788 - 1820 in bet. 4), 'n afleiding met -ing van bedden 'op 'n bed gaan lê, bed toe gaan'. Bet. 6 is 'n leenbetekenis van Eng. seat (1841).
bedding ‘onderlaag waarop iets rust; tuinbed’ -> Deens bedding, beding ‘scheepshelling; onderlaag (tegen water) voor last in het ruim; fundatie voor (anker)spil’; Noors bedding ‘scheepshelling; onderlaag (tegen water) voor last in het ruim; fundatie voor (anker)spil’ (uit Nederlands of Nederduits); Ambons-Maleis bèd ‘tuinbed voor kweking van jonge plantjes’; Kupang-Maleis bèdèng ‘tuinbed voor kweking van jonge plantjes’; Makassaars bêdeng ‘bloembed’; Menadonees bèdèng ‘tuinbed voor kweking van jonge plantjes’.