Maar een oggend, terwyl hy Dickens lees, word hy beetgepak deur ’n sterk begeerte om London te besoek. Hy pak sy tasse & kry koers na die treinterminus in Parys. Terwyl hy vir sy trein wag, luier hy in ’n Engelse boekwinkel in die Rue de Rivoli waar hy deur Baedeker se London blaai, maak ’n draai by ’n kroeg waar Britte graag uithang, eet beesstertsop by ’n taverne in die Engelse styl, & verwonder hom aan hoe absoluut outentiek hierdie ervarings van hom is.
’n Vroeër besoek aan Holland, geïnspireer deur die skilderye van Teniers, Jan Steen, Rembrandt & Ostade, was net so teleurstellend. Dis nie dat die skilders hom bedrieg het nie (al die juweeltjies wat hulle so getrou geskilder het, was daar), maar eerder dat hulle nogal báie detail uitgelaat het. Des Esseintes het hom in ’n paradoks bevind: hy het hom meer ín Holland gevoel wanneer hy kyk na geselekteerde afbeeldings van Holland in ’n museum as wanneer hy deur die landskap sélf reis.