In Theogonie van Hesiodus word genoem dat die eerste bestaande objekte uit die niks van Chaos ontstaan het; sy kinders Nyx (die nag), Erebos (die duisternis), Eros (die liefde), Gaia (die aarde) en Tartarus (die onderwêreld). Volgens sommige bronne het die laaste twee gode egter onafhanklik van Chaos ontstaan.
Volgens Hesiodus het die skepping van lewe in die godewêreld op twee maniere geskied: óf deur seksuele interaksie óf deur deling. Dit is opvallend dat baie "slegte" gode, wesens en hul konsepte (dood, sarkasme, misleiding, ens.) in die Griekse mitologie gebore is op die laaste manier van voortplanting.
In Metamorfoses van Ovidius word Chaos beskryf as ’n ruwe, onverwerkte massa: leweloos, ongefatsoeneerd en onaangepas. Die moderne betekenis van die woord "chaos" is dan ook "totale wanorde".