Die reeks van 38 gedigte oor die akkerboom vorm ’n soort mosaïek in die trant van N.P. van Wyk Louw se “Klipwerk”, wat met dié elliptiese twee reëls open: “dat akkers op die sinkdak val / en vye op die ringmuur breek”. Hierbenewens kom en gaan hy sommer soos hy wil: “Cheers, sê hy as hy waai. / Wie gee om, sy het ŉ goeie nes.”. Die duiwel sal ook van die toneel verwyder en in n bodemlose put gebind word (Op. 20:1-3). Die één wat my egter in die besonder beïndruk het, is ‘n essay wat W.H. Auden in 1966 oor Voznesensky se digwerk geskryf het en … Lees meer Hierdeur wil hy alle mense se lewens volkome beheer sodat niemand sal kan koop of verkoop sonder die Antichris se nommer nie (Op. 13:16-18). En as jy die antwoord op hierdie ewige retoriese vraag in die heel laaste strofe probeer beantwoord kry, is daar verskeie tekste wat hul kom tuismaak in jou hart, nie net die hoëpriester van die duisternis, Walt Whitman, nie, ook die gay-ateïs Italiaanse filmmaker, Pasolini, (deur sy film, The Gospel according to St Matthew, in ‘n artikel deur Hambidge uitgewys), maar veral D.J. Opperman se grootse Christelike gedig uit die reeks ‘Kroniek van Kristien’: