Vergifnis van sonde - www.bybelkennis.co.za
Wat is hierdie "sondes" waarvan Jesus in die Ons Vader praat?
Volgens Luther is dit die miskenning van God. Om in onsself gekeer te wees.
Prakties kan ons dit sien uit die gebed van Jesus. Wanneer ons daaglikse sondes doen wat verband hou met die eerste vier bedes: as ons God se Naam misbruik, die koms van sy heerskappy verhinder, wanneer ons ons sondige wil stel teenoor sy heilige wil, of as ons ondankbaar is vir ons daaglikse brood (ML LC 118).
Die vergifnis van God is 'n Goddelike daad wat ons hele lewe vul met dankbaarheid, want dit help ons om te onthou hoe Christus gely en gesterf het. So seker is ons, dat ons as gelowiges die dood en hel kan trotseer met die woorde: "al het ek gesondig, my Christus het nie gesondig nie; dit is in Hom wat ek glo, alles wat syne is behoort aan my en alles wat myne is, is syne". Volgens Lienhard(134) kan ons nie eintlik praat van 'n ruil, asof twee vennote mekaar bevoordeel nie. Christus kry ons sonde – en word aan die kruis sonde gemaak, maar ons kry van Hom alles wat goed is. Al die voordele kom net van een kant af: van Christus na ons toe. Sy regverdigheid word aan ons geskenk en met hierdie vreemde kleed van sy geregtigheid, staan ons voor God. Christus alleen stel ons in die regte verhouding tot God deur hierdie vreugdevolle ruiling:
lewe vir ons, die dood vir Hom,
vergiffenis vir ons, oordeel vir Hom,
geregtigheid vir ons, ons sonde op Hom,
aanvaarding en verheerliking vir ons, verwerping en verguising vir Hom.
Hierdie regverdigheid van Christus bring mee dat ons deel in sy koningskap en priesterskap. Elke gelowige is daarom waardig om voor God te verskyn en te bid vir ander (Lienhard 135).
Luther het baie keer moed geskep as hy die psalms lees. Hy vind gereeld bemoediging uit Psalm 51 waar Dawid getuig dat God se hart oopgaan vir iemand met ootmoed en 'n gebroke hart – "zerknirshtes Hertz"(LD 1, Die Anfange, 40). Psalm 6 se moedeloosheid het hy aan sy eie lyf ervaar: "Ek is heeltemal gedaan. Hoe lank nog, Here, voor U uitkoms gee?"(LD 1, Die Anfange, 40).
"Soos ons vergewe…"
Die volgende sin: "soos ons ook vergewe" is volgens Luther 'n baie nodige en troosryke sin. God belowe ons volle kwytskelding en vergifnis, maar slegs in soverre ons ons naaste vergewe. Soos ons daagliks voor God en teen Hom sondig, en Hy ons uit genade vryspreek, so moet ons ook elke dag bereid wees om hulle wat ons seermaak deur woorde, geweld, nyd of onreg, te vergewe.
Wanneer ons ons skuldenaars vergewe, is dit 'n agteraf bevestiging wat ons sekerheid versterk dat ons sondes inderdaad uit genade vergewe is (vgl. Lukas 6:37 en Matteus 6:14).
Vergewe ons nie, blokkeer ons God se vergewing in ons eie lewe…
"Liewe Vader, ek pleit by U: vergewe my, nie omdat ek deur my werke enigiets kan regmaak wat ek verbrou het of enigsins iets by U kan verdien nie, maar omdat U my belowe het dat U sal vergewe en U eie seël daarop geplaas het. So seker vergewe U my asof ek die woorde uit U eie mond hoor: 'Jou sondes is vergewe…' " (ML LC 117).
Vind berusting hierin: Jou sondes is vergewe…Jy hoef nie aflate te koop, of herdenkings te koop soos 'n doring van Christus se doringkroon of van die 2000 ander relikwieë wat te Wittenberg by keurvors Frederik te koop was nie. Jy hoef ook nie die Dame te Loredo te besoek met die hoop op 'n wonderwerk of 'n heilige te soek wat vir jou kan bid nie.
Ek kan jou vandag, in 2009, hierdie troos uit die Woord bied: Jesus bid vir jou: Jesus die Hoogste Voorbidder, die grootste Heilige. Sy gebede werk wonders in jou lewe… soos die wonder van 'n kinderlike geloof, van genesing, van berusting in God se groter plan…