Die wêreld in foto’s – 25 September 2019 - Maroela Media
Paul Goldschmidt van die St. Louis Cardinals in aksie tydens ŉ bofbalwedstryd teen die Arizona Diamondbacks in Phoenix, Arizona. (Foto: Matt York, AP)
ŉ Student swaai ŉ groot vlag, bekend as die Tairyo-ki, in die Kamaishi-gedenkstadion net voor die afskop van die Wêreldbeker-rugbytoernooi se wedstryd tussen Fidji en Uruguay in Kamaishi in die noordooste van Japan. Meer as 1 000 mense van dié klein vissersdorp is dood in die aardbewing en tsoenami in 2011.
Prins Harry en Meghan, die hertog en hertogin van Sussex, met hulle babaseuntjie, Archie, ontmoet emeritus-aartsbiskop Desmond Tutu en sy vrou, Leah, in Kaapstad op die derde dag van dié koninklike paar se Afrika-toer. (Foto: Henk Kryger, AP)
ŉ Man loop langs ŉ pad wat beskadig is deur die aardbewing in Jatla, naby Mirpur in die noordooste van Pakistan. (Foto: Anjum Naveed, AP) Is Sending nog belangrik in 2014? | KONINKRYKSFOKUS - KINGDOM FOCUS
← Mullin testimony and teaching about Prayer for sick people.
The state of prayer life in the church →
Is Sending nog belangrik in 2014?
Posted on 2014-10-14 | Comments Off on Is Sending nog belangrik in 2014?
Waarom is Sending nog belangrik?
Die wêreld is omtrent in ’n gemors. Elkeen van ons moet net keer vir die wrede wolf voor die deur.
Tuis is dit die politiek en die ekonomie. Internasionaal is dit I.S. – die wrede Islam – en ’n klomp ander goed.
Ja. Ons het baie dinge om oor wakker te lê. Belangrike dinge!
Waarom moet ek as gelowige in 2014 nog moeite doen met sending? Is dit nog belangrik?
Ja, dis nou veral baie belangrik, want…
dis so belangrik vir God, so krities belangrik vir Sy Droom met Sy wêreld: om die evangelie na al die nasies van die hele wêreld te bring (en dis na meer as 2000 jaar steeds onvoltooid)
omdat hierdie taak in die 21e eeu steeds grootliks ignoreer word deur baie wat veronderstel is om dit te doen. Gelowiges, die kerk, die liggaam van Christus, lidmate van die kerk waarvan Christus die Hoof is. Christene, naamdraers van Christus, ONS!
omdat die sendingopdrag vandag meer as ooit misverstaan word. Dit was toe geen opsionele keuse-saak net vir diegene wat wil of wat so voel nie. Dis die hele tyd vir ons almal! Daar’s geen iets soos iemand wat ’n spesiale “sending”-gawe ontvang het of wat spesiaal geroep is nie.
dit bly die wesenstaak van die kerk en die kerk het dit nog nooit eerste prioriteit gemaak nie. Ja, die kerk doen sending, maar nie naasteby soos Jesus dit sou verwag het nie. Of doen ons dit so? Maksimaal Effektief!? ’n Bietjie moeite hier, ’n bietjie geld daar… dit gaan nie die taak afhandel nie.
Dis veral nou vir die kerk belangrik… Omdat die kerk in die verlede dikwels eerder ‘n struikelblok vir sending was en net besig was met sy eie klein wêreld in plaas van om besorg te wees oor God se groot wêreld. Kan dit waar wees?
Ja, die geskiedenis vertel hoe die kerk van die begin af maar langtand gebyt het aan sending. Sendelinge wat in die verlede geroep is na heidenlande en met passie wou gaan, is dikwels koel deur die kerk hanteer (lees maar die Nuwe Testament oor Paulus).
En later? Herbert Kane skryf in “A global view of Christian Missions from Pentecost to the present” oor die eerste Deense-Halle sending wat in 1705 na Indië wou gaan se ervaring: “From its inception the mission encountered opposition both in Europe and in India.”
William Carey (die vader van moderne sending) moes heelwat weerstand oorkom voordat hy die nodige ondersteuning kon bymekaarskraap vir sy reis na Indië in 1793. “Difficulties abounded on all sides, pertaining to family, finance, and field. Carey’s father considered him mad. His wife refused to accompany him.”
Sending is steeds vir ons almal belangrik… Omdat dit voorkom asof hulle wat sending doen slegs enkeles is (die “fanatiese” groepie wat heel waarskynlik ’n “kraak” in die kop het. Dankie, tog; dis dalk daar waar die ‘LIG’ deurgekom het.) “Fanaties” ja! as daarmee “Passie” bedoel word. Hoe veel is daardie “Fanatiese Passie” by jou en my?
En as dit steeds net enkeles is, nog te meer rede waarom die saak weer en weer aangeroer moet word, want meer van ons is nodig. Jesus se woorde bly steeds waar: “Die lande is ryp vir die oes” en “die oes is groot, maar die arbeiders min” (Oeps, en toe verander Stefan die teks in Luk. 10:2 na… “die oes is groot, maar die arbeiders LUI!”)
Laastens is ons getuienistaak steeds belangrik… Omdat die nood nog so groot is.
Nog so baie wat nie gehoor het nie (steeds byna EEN uit elke DRIE mense weet nie wie die persoon Jesus nie).
Omdat daar steeds te min sendelinge in die mins-bereikte gebiede is – slegs 5% van alle “sendelinge” werk daar en hulle word al minder en ouer – terwyl die meeste – 95% – onder mense werk wat reeds die evangelie oor en oor gehoor het.
Dus, kom ons neem weer kennis:
Te min werkers op die heidenvelde en te min stuurders in gemeentes. Maar daar is ook te veel….
Te veel lidmate op die kerkbanke wat dit nie as prioriteit sien nie, of nie weet hoe om dit te doen nie, of hierdie onkunde as verskoning gebruik.
En nou? Moet ek al weer net skuldig voel en die stukkie wegstoot?
Nee, Dankie, tog!
Daar is meer maniere om by sending betrokke te raak. Ook jy kan!
Elkeen van ons kan! Dis nie net “GAAN” en “GEE” nie.
Ons ken almal die bekende sendingteks uit Rom 10:14-15.
“Hoe kan ‘n mens Hom aanroep as jy nie in Hom glo nie? En hoe kan jy in Hom glo as jy nie van Hom gehoor het nie? En hoe kan jy van Hom hoor sonder iemand wat preek? En hoe kan iemand preek as hy nie gestuur is nie?
Jy kan deelneem aan die stuurproses; ’n Sendeling ONDERSTEUN waar hy of sy werk. ’n Ware vriend word; Vir hulle skryf, bemoedig, regtig omgee en intelligent en met insig BID. (Ja, ook geld, maar daaroor later meer.)
Kom ons GAAN en GEE, maar ook: Kom ons ONDERSTEUN hulle wat reeds daar werk beter.
This entry was posted in ALGEMEEN and tagged Ondersteuning, Sending. Bookmark the permalink.