Verlos, sodat jy vry kan wees! - Dertiende Sondag in Koninkrykstyd - NG Kerk Kuilsrivier-De Eike
Verlos, sodat jy vry kan wees! – Dertiende Sondag in Koninkrykstyd
Datum: 30 Augustus 2020 (Oggenddiens)
Waaroor gaan Christenskap?
Waaroor, sou jy sê, gaan Christenskap nou eintlik? Wat is die essensie daarvan? En laat ek nou sommer heel eerste sê: Ek dink nie dis 'n onbillike vraag nie. Inteendeel. Ek dink dis 'n vraag wat elke gelowige eintlik moet kan antwoord. Ons moet mos rekenskap kan gee van dit waarin ons glo. Maar dalk dink jy dis nie die soort vraag wat mens in 'n sin of twee kan antwoord nie. Dis meer ingewikkeld as dit, want Christenskap is mos 'n omvattende saak. Met baie fasette en kante. Dis eintlik onmoontlik om sommer net in 'n sin of twee te probeer sê waaroor dit gaan. Dis net veel meer ingewikkeld as dit!
Dis seker ook waar. En tog, weet jy het Paulus hier in Kolossense 1 duidelik glad nie hierdie probleem nie. Christenskap is vir Paulus duidelik 'n eenvoudige saak, waarop hy 'n glashelder antwoord gee. Hy sê dit duidelik in hierdie gebed van hom vir die Kolossense. Christenskap, sê Paulus, is om God se wil waar te maak in jou lewe. Dis so eenvoudig soos dit. Die Christelike lewe gaan om die wil van God. Natuurlik sou jy baie ander goed daarby kan sê. Paulus self ook - hy het immers lang briewe daaroor geskrywe. Maar op die ou end kom dit alles neer op een enkele waarheid: Ware Christenskap draai om die wil van God. Om 'n Christen te wees, beteken dat jou hele lewe daarom draai om God net al hoe beter te leer ken, om sy wil beter te leer verstaan en dan daarvolgens te lewe. Dís waarvoor Paulus bid as hy sy oë toemaak vir die kerk: Hy bid dat hulle God se wil sal ken en daarvolgens sal lewe.
Goed en wel. Maar nou is daar 'n olifant in hierdie kamer. Daar hang 'n lewensbelangrike vraag in die lug, wat aan elkeen van ons gerig is. En dit is: Wat van jóú lewe? As die wil van God die belangrikste ding in enige Christen se lewe is, waar staan jy dan? Kortom: Watter rol speel die wil van God in jou lewe? Hoe hoog is dit regtig op jou prioriteitslys? Of probeer jy Jesus volg terwyl jy einlik die bal heeltemal mis slaan, die kern heeltemal mis?
Die Persoon van die Seun.
Maar wag - moenie nou moedeloos raak nie. Want Paulus bring nie vir ons hier 'n stuk teologie, 'n stuk abstrakte lewensfilosofie wat nie regtig baie kontak met die werklikheid het nie. Hierdie is praktiese Christen-wees in die ware sin van die woord. Maar daarby is dit ook vir seker geen nuwe wet wat Paulus vir ons probeer leer nie. Paulus kom stel nie hier vir jou 'n nuwe stel reëls waarvolgens jy moet lewe, as jy God wil behaag nie.
Miskien is dit hoekom Paulus sy hele storie dan eers net daar los. En eers niks verder verduidelik nie. Nadat hy hierdie baie belangrike punt gemaak het, dat Christenskap draai om die wil van God, los hy eers alles, om net vir Jesus weer aan jou voor te stel. Want jy sien, op die ou end gaan hierdie nuwe leefwyse nie oor reëls nie. Dit gaan oor 'n Iemand – oor 'n lewende verhouding met 'n baie spesifieke Persoon. En dis oor Hom wat Paulus nou wil gesels. Oor wie hy eintlik 'n geloofsbelydenis doen. Wie is hierdie Jesus?
Hy is die Eerste. Hy was daar lank voor alles wat ons ken. Hy was alreeds by die skepping, en alles is deur Hom geskape, sê Johannes. Maar daarby is Hy ook die Een wat die dood oorwin het. Dis waarom Paulus Hom die Lewende noem. Jesus het die graf leeg agtergelaat sodat ons wat sy volgelinge is ook kan lewe self al het ons gesterwe. Maar dis nie al nie. Hierdie Jesus staan ook in 'n baie besondere verhouding met die kerk. Die kerk behoort aan Hom. Dis syne, omdat Hy dit self vrygekoop het. Die kerk begin by Jesus. Hy het dit geskep deur ons as verlostes bymekaar te maak en saam te snoer sodat ons één kan wees, een liggaam wat God dien. En daarom is Jesus ook die Hoof van die kerk. In die kerk is sy wil deurslaggewend te alle tye en onder alle omstandighede.
Maar daarby kry dit ook 'n persoonlike noot. Want wat my aanbetref, is Jesus ook die Een wat my verlos het van die dood en die oordeel, en my met God versoen het. Wat vir my vrede gebring het deur my lewe te herstel. Hy is ons Verlosser en daarom is Hy vir ewig ons Koning. In 'n neutedop: Daarom draai ons hele lewe om Hom!
Dit is Paulus se belydenis, en dis die belydenis van die kerk. Dis of dít of niks nie. Ons is kerk as ons God se wil doen deur in 'n lewende verhouding met sy Seun te staan.
En dis dan op hierdie punt wat Paulus se brief aan die Kolossense 'n baie interessante wending neem. Wat nou hiervan? Kan jy dalk vra. Watter implikasies het Jesus en die verbondenheid aan die wil van God dan in die praktyk van ons lewe?
En dan gebruik Paulus die res van die brief om aan ons te verduidelik dat dit ons vry maak. En dit sou iemand wat die brief vir die eerste keer lees, nogal in verbasing regop laat sit. Want dit is die groot paradoks, die groot teenstrydigheid van Paulus se brief aan die Kolossense: Dat die verbondenheid aan die wil van God jou nie verslaaf nie, maar dat dit op 'n bo-natuurlike, onuitspreeklik wonderlike manier jou juis vry maak! Om die waarheid te sê, hoe nader aan God jy lewe, hoe vryer word jy! Vir die ongelowige maak dit geen sin nie. As jy jou eie wil kruisig, word jy mos 'n slaaf. Nee, sê Paulus. Hoe meer jy jou eie wil prysgee, hoe belangriker die wil van God in jou lewe word, hoe vryer word jy. Want hoe meer ontsnap jy die kloue van die Bose, en die ou mens binne-in jou.
En die oorsaak van hierdie vrede is eenvoudig. Dis omdat jy wat ver was, nou tuis gekom het. Jesus het jou weer kom maak wat God jou oorspronklik gemaak het, wat jy bedoel is om te wees. Hy het jou kom herstel sodat jy weer jouself kan wees.
Ek onthou een dag toe ek as kind saam met my ouers in die dieretuin was. Maar ek onthou nie van leeus en olifante nie. Ek onthou 'n rooijakkelsie, wat heeldag deur onophoudelik op en af langs die draad gehardloop het. En my pa, wat 'n Karooseun was en regtig nie baie lief was vir jakkalse nie, het hom so gekyk en gesê: Dis darem ook nie waarvoor jy gemaak is nie... Jy is gemaak vir die vlaktes, gemaak om vry te wees.
Jesus kom maak jou wat jy bedoel was om te wees. Om weer die wil van God te doen, en los te kom van die draad waarlangs jy jouself tot niet gehardloop het. Hy kom gee vir jou die essensie van mens-wees terug: om die wil van God te soek en te leef. Hou dan bietjie op met hardloop. Dis nie regtig waarvoor jy hier is nie. En kom vind rus by Jesus.
Want "die Seun is die beeld van God, van God wat self nie gesien kan word nie. Die Seun is die Eerste, verhewe bo die hele skepping. God het deur Hom alles geskep wat in die hemel en op die aarde is: alles wat gesien kan word en alles wat nie gesien kan word nie, konings, heersers, maghebbers, gesagvoerders. Alles is deur Hom en vir Hom geskep. Voor alles was Hy al daar, en deur Hom bly alles in stand. Hy is die hoof van die liggaam, van die kerk. Hy is die oorsprong daarvan, Hy is die Eerste, die Een wat uit die dood opgestaan het, sodat Hy die eerste plek in die heelal inneem. God het besluit om met sy volle wese in Hom te woon en om deur Hom alles met Homself te versoen. Deur die bloed van sy Seun aan die kruis het Hy die vrede herstel, deur Hom het Hy alles op die aarde en in die hemel met Homself versoen."