Ons kinders behoort tot die heelal, nie aan ons nie
Sommige ouers dink dis hul werk om hul kinders gelukkig te maak en vir hulle te dink - maar dit is nie waar nie. Dit is nie die ouers se werk om vir hul kinders te dink of hulle gelukkig te maak nie.
Hoe weet ek dit is waar? Ek weet dit omdat dit onmoontlik is vir een mens om vir 'n ander mens te dink of om 'n ander mens gelukkig te maak. Dit is die onpersoonlike universele wet. Dit is die meganisme van verstand wat gelyktydig vir alle mense funksioneer.
Daar is geen uitsonderings op hierdie wet nie. En dit beteken dat elke individu in sy of haar eie geestelike heelal woon, wat beteken dat elke mens die resultate van sy of haar eie gedagtes ervaar. (Sien my nuwe boek "Die Ontwaakende Menslike Wese"Vir 'n gedetailleerde verduideliking van hierdie onpersoonlike meganisme.).
Dit beteken nie dat ouers nie hul kinders moet liefhê en met respek behandel nie. Maar om kinders met respek te behandel beteken respek vir hul intelligensie, hul individualiteit, hul reg om te wees wie hulle is - en nie probeer om vir hulle te dink nie (wat onmoontlik is) of verwag dat hulle jou gelukkig maak of vir hulle gelukkig maak (ook onmoontlik ) ..
Dit is nie jou werk om jou kind gelukkig te maak nie
Ongelukkig, aangesien die meeste mense nie die meganisme van verstand verstaan ​​wat sê dat dit 'n onpersoonlike, universele wet is dat elke mens net hul eie gedagtes en interpretasies van die gebeure wat in hul lewens ontvou kan word nie, ontstaan ​​daar baie verwarring. En dus omdat mense wat ouers nie die meganisme verstaan ​​nie, dink hulle verkeerdelik dat dit hul werk is om hul kinders gelukkig te maak. Maar dit werk nie saak hoe "moeilike" ouers kan probeer nie - en dit is omdat dit die kind se eie gedagtes en interpretasie van gebeure is wat hul kind se gemoedstoestand bepaal.
As jy kyk rondom jou, kan jy sien vir jouself dat dit waar is. En dit verklaar waarom 'n kind wat reeds bederf en gegewe alles nog beklaenswaardig ontevrede en altyd cranky terwyl 'n ander kind wat dalk baie min (in die weg van aandag of besittings) is verheug en positief oor die lewe en sy of haar moontlikhede. .
So wanneer ons hierdie meganisme verstaan, verlaat dit ons (die ouers) met die volgende - dit is ons taak om verantwoordelikheid vir ons eie lewens en ons eie geluk te aanvaar en leer ons kinders (volgens ons eie voorbeeld) die wette van die heelal en die meganisme van verstand. Wanneer kinders sien dat hul ouers gesond, verantwoordelik en outentieke lewens met integriteit bly, sal hulle hul voorbeeld volg. Weereens is dit omdat die werklikheid is dat ouers hul kinders leer deur hul optrede en gedrag (nie hul woorde nie).
Kinders kopieergedrag hul ouers se
Die werklikheid is dat kinders van nature gedrag hul ouers se kopieer, want dit is die model vir die lewe en verhoudings wat hulle sien en word blootgestel aan. (Wat ook die rede waarom disfunksionele gedrag van geslag tot geslag kry geslaag ten spyte van die ouers firma begeerte om nie te doen wat hulle ouers gedoen het!).
Dit is dus belangrik om te onthou:
Kinders het nie in hierdie wêreld gekom om jou gelukkig te maak nie (dit is jou werk).
Dit is nie jou werk om jou kinders gelukkig te maak nie (dit is hul werk).
Dit beteken nie dat jy nie jou kinders moet versorg nie en hulle met liefde en respek behandel.
Almal wil vry wees (insluitend jou kinders). Dit is die universele drang in ons almal. Niemand veg om 'n slaaf te wees nie.
Dit beteken nie dat u nie limiete moet stel nie en u kinders moet versorg wanneer hulle klein is. Maar soos hulle ouer word, is 'n ouer se werk om te los en te vertrou op die intelligensie van hul kinders.
Kinders het in hul wêreld gekom om hul eie lewens te leef (dit is hul werk).
Jy het in hierdie wêreld gekom om jou eie lewe te leef (dit is jou werk).
Jy kan nie weet wat jou kind se droom is nie. Jy het waarskynlik genoeg tyd om uit te vind wat jou eie droom is.
Jy kan nie weet wat die beste is vir jou kind nie. Kan jy selfs weet wat die beste vir jou is?
Jou kind het die reg om te wees wie hy of sy is.
Dit beteken nie dat u nie perke in u huis kan stel nie.
Dit beteken nie dat jy nie aan jou kinders kan verduidelik nie en dit deur jou woorde en aksies wys dat alles wat ons sê en doen gevolge het.
U kan nie verhoed dat u kinders die gevolge van hul gedagtes, woorde en dade ondervind nie. Dit is die orde van die heelal en hoe gouer kinders dit leer, hoe beter.
U kan nie verhoed dat u kinders maak wat u dink foute is nie. Hoe anders kan hulle leer oor die lewe? Hoe het jy geleer oor die lewe?
Hou dit real
Dit beteken ook dat dit goed is om jou kinders te wys dat jy nie perfek is nie (die realiteit) en dat jy nie al die antwoorde ken nie (ook die realiteit) en dat soms die lewe vir jou moeilik (ook die realiteit) is, maar dat jy die beste doen om dinge uit te vind (ook die werklikheid) en hopelik jou integriteit te volg (waarskynlik jou voorkeur).
En aangesien dit 'n gesonde, realistiese assessering en benadering tot die lewe is, is dit ook 'n gesonde, realistiese manier van interaksie met die jong mense wat vir 'n paar jaar in jou sorg is.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Ouerskap > Ons kinders behoort tot die heelal, nie aan ons nie