Albei digters is daarby geobsedeer deur die suiwerende, purgatoriese werking van vuur. ’n Mens sou seker ook die frase “’n sonder-naam” as ’n herskrywing van “the unfamiliar Name” kon beskou. Dit dra by om variasie te bring in 102 gedigte van dieselfde verslengte, en dit is boeiend om te sien hoeveel gedaantes hierdie digter aan ‘n andersins redelike eenselwige vorm gee. ‘n Mens sou hier met reg kon praat van ‘n speelse omgang met die kwatrynvorm, waarin die inhoud telkens met ‘n nuwe kinkel binne die tradisionele vier reëls gegiet of “gekaap” word, soos die spreker in die gedig “Kaap” (55) te kenne gee. 2. Vertel ietsie rondom die omvang van dié publikasie, byvoorbeeld: Hoe lank het dié proses geduur, van die aanvang tot die finale manuskrip ingegee is? Prof:"Ek sou so dink, anders sou ek sekerlik nie n professor gewees het nie, sou ek?". Paulus sou nog verder hieroor skryf in Romeine 1-8 en nog meer uitbrei oor die wonderlike werk van die Heilige Gees om ons in die vryheid wat God gee, te laat lewe, soos hy wel in Galasiërs 5 sou begin aanroer het. En hy sou later vir Timoteus in sy eerste pastorale brief nog meer sê oor die positiewe funksie van die wet, iets wat ‘n neerslag gevind het in ons eie belydenisskrifte, veral in Nederlandse Geloofsbelydenis 25 en die derde deel van die Heidelbergse Kategismus.