Wat eenkeer soos obsessiewe-kompulsiewe afwyking gelyk het, het normaal geword as 'n dodelike pandemie te kampe het. Busà Fotografie via Getty Images
Een van die kenmerke van obsessiewe-kompulsiewe versteuring is besoedelingsvrees en oormatige was van die hand. Jare gelede het 'n pasiënt met ernstige OCD na my kantoor gekom met handskoene en 'n masker en geweier om op enige van die "besmette" stoele te gaan sit. Nou word dieselfde gedrag aanvaar en aanvaar selfs aangemoedig om almal gesond te hou.
Hierdie nuwe normaal in die lig van 'n dodelike pandemie het ons kultuur deurdring en sal voortgaan om dit te beïnvloed. Baie winkels plaas nou opvallend reëls wat gesigsmaskers en die gebruik van die hand ontsmet, en beperk die aantal kliënte wat binne een keer toegelaat word. Stapers en drawwers kruis die straat beleefd om nabyheid aan mekaar te voorkom.
Slegs enkele maande gelede sou hierdie tipe gedrag as oormatig, irrasioneel, selfs patologies en beslis nie gesond gewees het nie.
Waar trek dokters die lyn tussen waaksaamheid om te voorkom dat hulle besmet is met die koronavirus en obsessiewe-kompulsiewe afwyking wat skadelik kan wees?
Dit is 'n belangrike vraag wat ek, a psigiater, en my mede-outeur, 'n welstand- en ouerskapafrigter, hoor dit gereeld.
Aanpassing of internetverslawing?
Sedert die aanvang van die pandemie het dit moeiliker geword om gedrag wat vroeër as oormatig beskou is, te beoordeel. Baie gedrag wat voorheen as patologies beskou is, word nou as noodsaaklik beskou om die gesondheid van mense te beskerm en word as aanpasbaar en vindingryk beskou.
Voor COVID-19, kommer oor kompulsiewe gebruik van die internet of internetverslawing, wat gekenmerk word deur te veel gebruik en oormatige afhanklikheid van digitale toestelle, groei.
Tydens die pandemie het die samelewing egter vinnig aanlyngeleenthede aangepas. Waar moontlik, werk mense tuis, gaan hulle aanlyn skool en kuier deur middel van aanlyn boekklubs. Selfs sekere gesondheidsorgbehoeftes word toenemend op afstand deur telehealth en telemedisyne bevredig.
Tegnologie het gedurende die pandemie 'n reddingsboei geword wat mense in staat stel om te werk, skool toe te gaan en kontak met familie en vriende van die huis af te hou. Peter Dazeley / ImageBank via Getty
oornag, digitale verbindings het alledaags geword, met baie van ons wat gelukkig voel om hierdie toegang te hê. Soortgelyk aan besoedelingsvrees, het sommige digitale gedrag wat vroeër bevraagteken is, adaptiewe gedrag geword wat ons gesond hou - maar nie almal daarvan nie.
Is dit obsessief-kompulsief of beskermend?
Terwyl die gedrag van COVID-19-era soos kliniese OCD lyk, is daar belangrike onderskeid tussen beskermende gedrag in die lig van 'n duidelike en huidige gevaar soos 'n pandemie en 'n kliniese diagnose van OCD.
Die herhalende, ritualistiese gedagtes, idees en gedrag wat gesien word in kliniese OCD is baie tydrowend vir mense wat met hulle te doen kry, en dit beïnvloed verskeie belangrike gebiede in die persoon se lewe, insluitend werk, skool en sosiale interaksies.
Sommige mense het minder ernstige obsessiewe-kompulsiewe eienskappe. Hierdie eienskappe word gereeld by mense met 'n hoë prestasie waargeneem en is nie klinies verswak nie. Sulke gedrag "hou die prys dop" word byna erken 20% van die bevolking. 'N Talentvolle sjef wat baie aandag aan detail het, kan' obsessief-kompulsief 'genoem word. So kan 'n detailgeoriënteerde ingenieur 'n brug bou of 'n rekenmeester wat belasting doen deur lêers vanuit verskillende hoeke te ondersoek.
Die kritieke verskil is dat die aanhoudende, herhalende, ritualistiese gedagtes, idees en gedrag wat gesien word by diegene wat aan kliniese OCD ly, die persoon se lewe dikwels oorneem.
As die meeste van ons een of twee keer na die deur kyk om seker te maak dat dit gesluit is, of ons hande was of ontsmetmiddel gebruik nadat ons na die kruidenierswinkel is of die toilet gebruik het, stuur ons brein ons die 'alles duidelike' sein en sê dit is veilig om na ander dinge oor te gaan.
'N Persoon met OCD kry nooit die' alles duidelike 'sein nie. Dit is nie ongewoon dat 'n persoon met OCD 'n paar uur per dag spandeer nie hul hande was tot op die punt dat hul vel kraak en bloei. Sommige mense met OCD kontroleer rituele wat verhoed dat hulle ooit hul huis verlaat.
OCD-snellers het moeiliker geword om te vermy
Dieselfde beginsels geld ook vir kompulsiewe gedrag van handewas, ook op kompulsiewe gebruik van die internet en elektroniese toestelle. Oormatige gebruik kan werk en skool belemmer en sielkundige en sosiale funksionering benadeel. Behalwe sosiale en gesinsprobleme, kan hierdie gedrag lei tot mediese probleme, insluitend rug- en nekpyn, vetsug en oogspanning.
Die American Pediatric Association beveel aan dat tieners nie meer as spandeer nie twee uur per dag gebruik van die internet of elektroniese toestelle. Sommige tieners met internetverslawing spandeer soveel as 80-100 uur per week op die internet, en weier om iets anders te doen, insluitend hul skoolwerk, buitemuurse aktiwiteite en interaksie met hul gesinne. Die digitale wêreld word 'n swart gat wat vir hulle al hoe moeiliker ontsnap.
Vir diegene wat met kompulsiewe gebruik van die internet en sosiale media sukkel, kan die nuwe, toenemende eise om digitale platforms vir werk, skool, kruideniersware inkopies en buitemuurse aktiwiteite te gebruik, die swart gat nog verder oopmaak.
Mense met vrees vir pre-pandemiese besmetting, of wat voorheen nie hul gebruik van tegnologie kon reguleer nie, vind snagsituasies wat eens vermy kon word, word nou nog meer alomteenwoordig.
Hou die bedreigingsreaksie in toom
Namate die gedragsnorme ontwikkel weens die veranderende sosiale omstandighede, kan die manier waarop sekere gedrag geïdentifiseer en beskryf word, ook ontwikkel. Uitdrukkings soos om "so OCD" of "verslaaf aan die internet" te wees, kan verskillende betekenisse aanneem, aangesien gereelde handewas en aanlynkommunikasie gereeld voorkom.
Vir diegene wat by ons nuwe norm aanpas, is dit belangrik om te erken dat dit gesond is om nuwe riglyne vir sosiale afstand, handewas en maskers te volg, en dat dit in orde is om ekstra tyd op die internet of op ander sosiale media te spandeer. die nuwe perke op persoonlike interaksies. As internetgebruik of handewas egter onbeheerbaar of 'dwang' word, of as indringende 'obsessiewe' gedagtes oor netheid en infeksie problematies word, is dit tyd om hulp van 'n geestesgesondheidswerker te soek.
David Rosenberg, Professor in Psigiatrie en Neurowetenskap, Wayne State University Roen Chiriboga, 'n welstand- en ouerskap-afrigter in Troy, Michigan, het tot hierdie artikel bygedra.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Is ons almal OCD nou, met obsessiewe handewas en tegnologieverslawing?