.: Openbaring Ontsluit - 27 ("Die Heilige Oorlog - 02")
Openbaring Ontsluit - 27 ("Die Heilige Oorlog - 02")
Soos so dikwels in die Openbaringbrief, moet ons besef dat nie alle gebeure altyd streng volgens tyd- of chronologiese volgorde weergegee word nie. Ook is dit die geval met vv.7-12 waarna ons nou gaan kyk. Die eerste 6 verse waarna ons die vorige keer gekyk het verteenwoordig die geskiedenis van God se volk vanaf die uittog uit Egipte (en selfs voor dit) tot en met die groot verdrukking wat kort voor lank sou plaasvind en wel nog in Johannes se tyd (soos ons alreeds vantevore gesien het). Die tema van die groot verdrukking sal weer in vv.13-17 aangespreek word. Die verse tussen-in (12:7-12) verduidelik aan ons waarom daar soveel teenkanting en haat in vv.1-6 en 13-17 is. Dit is asof Johannes sê: Laat my net eers gou toe om 'n bietjie meer agtergrond te gee ten einde 12:1-6 beter te verstaan....
Openb.12:7-12 ~ Daar het toe oorlog gekom in die hemel: Migael en sy engele moes oorlog voer teen die draak. Die draak en sy engele het oorlog gevoer, 8 maar hulle is verslaan. In die hemel was daar geen spoor meer van hulle te vind nie, 9 want die groot draak, die slang van ouds, wat die duiwel en die Satan genoem word en wat die hele wêreld verlei, is uit die hemel uit gegooi. Hy is op die aarde gegooi en sy engele saam met hom. 10 Toe het ek 'n stem in die hemel gehoor wat hard uitgeroep het: "Nou het ons God die redding gebring, nou is sy mag en koningskap hier, en die gesag van sy Gesalfde! Die aanklaer van ons medegelowiges is uit die hemel uit gegooi, hy wat hulle dag en nag voor ons God aangekla het. 11 Hulle het self die oorwinning oor hom behaal danksy die bloed van die Lam en die boodskap waarvan hulle getuig het; en hulle het nie hulle lewens so lief gehad dat hulle onwillig was om vir Hom te sterwe nie. 12 Daarom, hemel en dié wat daarin bly, verheug julle. Maar vir julle, land en see, wag daar ellende omdat die duiwel na julle toe gekom het met groot woede en met die wete dat hy min tyd het." .
3. MIGAEL EN DIE GROOT DRAAK:
Hierdie gedeelte weerspieël 'n geveg tussen twee weermagte. Die goeie weermag word aangevoer deur Migael en sy engele, terwyl die bose weermag aangevoer word deur die draak en sy engele. Dit is belangrik om daarop te let dat Migael se weermag, die aggressors in hierdie geval is en hulle beskerm nie net bloot hul grondgebied nie – nee, hulle trek op teen die draak en sy engele. Migael en die draak is die twee generaals, terwyl die engele die onderskeie soldate is.
Daar word in drie boeke van die Bybel gepraat van Migael, nl.: Daniël, Judas en Openbaring. Ons kom die eerste keer in aanraking met Migael in Dan.10. Ons lees in die eerste vers van Dan.10 dat iets wat moeilik was om te verstaan, aan Daniël geopenbaar was. Daar word nie presies vertel wat hierdie verskriklike ding was wat aan Daniël geopenbaar is nie, maar wel dat dit in die verre toekoms sou plaasvind. Daniël het egter geweet wat hierdie ding was en dit het hom daartoe gedryf om te vas en te treur (Dan.10:2-3). Terwyl hy gevas en getreur het, het hy 'n ander visioen ontvang. In vv.4-6 beskryf hy hoe hy, terwyl hy by die Tigrisrivier was, 'n manjifieke Wese gesien het. Al was Migael nie alleen nie, het net hy die visioen gesien.
Daniël het gevas en gebid ten einde hierdie visioen te verstaan, maar steeds het hy geen duidelikheid daaroor gekry nie. Die antwoord was reeds op die eerste dag beskikbaar, maar die engel van Persië (dink aan die Rekenaarspeletjie waarop kinders versot is – "The Prince of Persia"!) het Gabriël vir 21 dae teengestaan en verhoed dat hy die antwoord aan Daniël gee. Hierdie engel van Persië was vanselfsprekend 'n demoniese wese en dalk Satan self – ons kan nie met sekerheid sê nie, want hy was kragtig genoeg om die engel Gabriël te kon weerstaan. Ons sien egter in v.13 dat Migael, een van die hoof engele, of te wel, een van die vernaamste prinse, tot die hulp van Gabriël gekom het en kon hy die antwoord aan Daniël verskaf. Presies wie Migael is, is nie vir ons duidelik nie, behalwe dat die Woord hom een van die vernaamste prinse noem en dit is ook duidelik dat hy 'n kragtiger wese as Gabriël is. Verder is dit ook duidelik dat Gabriël en Migael bondgenote is en volgens v.21 word Migael ook geïdentifiseer as Daniël en die volk van God, se "prins". Net twee hoofstukke verder (12:1) word Migael die groot engel of die prins van die volk genoem en daar sien ons dat hy die wag oor die volk hou.
Ons lees dan in Dan.21:1 die volgende ~ In daardie tyd sal Migael, die groot engel wat oor die lede van jou volk waghou, op die toneel verskyn. Dit sal 'n swaar tyd wees, so swaar soos dit nog nooit was vandat daar nasies is nie. In daardie tyd sal almal uit jou volk wat in die boek opgeskryf is, gered word. Waarna word hier verwys? Nooit in die geskiedenis van die volk was daar ooit so 'n verskriklike tyd soos wat hier van gepraat word nie. Waarna word hier dan verwys?
Dit kan nie anders wees, as die val van Jerusalem in 70 n.C. nie, want daar was geen erger lot wat die volk van Israel ooit oorgekom het as daardie gebeure in die jaar 70 n.C. nie. En wie was deur die engel Migael bewaar in daardie tyd? Hulle wie se name in die boek opgeskryf is. En wie was hulle? Die gelowiges wat betyds uitgelei is uit Jerusalem na Pella en sodoende die val en verwoesting van Jerusalem vrygespring het!
4. DIE AARTSENGEL:
Die gevolgtrekking waartoe ons dus moet kom (dit kan nie anders nie), is dat die aartsengel niemand anders kan wees as Christus self nie. Hierdie feit blyk ook duidelik uit 1Tes.4:13-18, waar ons vertel word dat Jesus met die stem van die aartsengel sal terugkeer na die aarde met Sy tweede koms. Die woord aartsengel kom net twee keer voor in die Woord: Eenkeer in Judas vers 9 waar daar verwys word na Migael en eenkeer in 1Tes.4:16 waar daar na Christus verwys word. Dit blyk dus duidelik dat Migael en Christus een en dieselfde Persoon is. Christus gaan met die stem van 'n aartsengel terugkeer na die aarde, omdat Hy Die Aartsengel is!
In Judas het ons gesien dat Migael en die vyand gestry het oor Moses se liggaam en Migael het gedurende hierdie situasie geen grondige beskuldiging teen die satan ingebring nie, want die Here God het die satan gestraf. Dit wil dus voorkom asof Judas met hierdie skrywe van hom in Judas vers 9, die woorde in Sag.3:1-5 in gedagte gehad het ~ Die Here het my 'n gesig laat sien. Ek het die hoëpriester Jesua voor die engel van die Here sien staan, en regs van hom het die Satan gestaan, besig om Jesua aan te kla. 2 Die Here het vir die Satan gesê: Ek sal jou straf, Satan, Ek wat Jerusalem my woonplek gemaak het, sal jou straf. Hierdie man is soos 'n stuk hout wat uit die vuur gered is. 3 Jesua het klere aangehad wat liederlik bevuil was. Hy het daar voor die engel gestaan, 4 en die engel het vir sy helpers gesê: "Trek uit dié liederlike vuil klere van hom." Vir Jesua het hy gesê: "Ek het jou jou oortredings vergewe en Ek gaan vir jou skoon klere aantrek." 5 Toe sê ek: "Hulle moet 'n skoon tulband op sy kop sit!" Hulle het die skoon tulband op sy kop gesit en hom aangetrek terwyl die engel van die Here daar by staan. Jesua staan hier voor die engel van die Here (Jesus Christus). Satan staan ook daar en hy bring beskuldiging in teen Jesua. Ook hier bestraf die engel van die Here nie die satan nie – God doen dit self.
Volgens Sag.3 handel hierdie dispuut oor Jerusalem wat die Ou Testamentiese kerk verteenwoordig.
5. DIE OORLOG IS GEWEN:
Voor hierdie gebeure op Golgota was die wêreld vasgevang in die kloue van Satan. Israel was die enigste volk met 'n monoteïstiese godsdiens (God is die enigste ware God), terwyl die res van die wêreld vasgevang was in die greep van die satan. Die satan het sedert die sondeval, onverpoosd voortgegaan met hul geveg teen die mensdom en voortdurend aanklagtes voor God ingebring (ook bekend as die aanklaer van ons broeders – Openb.12:10 – O.A.V.) – dink hier aan Job byvoorbeeld.