Dit verbeeld Kuba as ‘n lewende wese wat praat met die gehoor terwyl hulle na die stories van sy mense kyk.
Dankie Leon, jou inskrywing maak my skoon nostalgies… ek was in 2005 vir amper ‘n maand in Kuba. Ek onthou daardie tweedehandse boekstalletjies op die plein, soos mens in die foto sien wat jy geplaas het. Ek stem saam met Sorestad oor die eiland en die mense. Ek gaan die gedigte nou lees.