Swak geheue - oorsake en terapie - Simptome - 2021
Die vraag, wat waarskynlik vir baie besig is, ly ek aan 'n ernstige geheuestoornis as ek soms iets in die alledaagse lewe vergeet? Of is dit nie normaal om te vergeet nie? Wanneer kan 'n mens begin praat oor 'n patologiese geheue-inkorting? Die redes vir geheue-inkorting is uiteenlopend en kompleks. Die eerste vraag is egter wat 'n geheue is. Wat word algemeen verstaan ​​en hoe definieer kundiges dit?
Dit beteken die vermoë om verskillende inligting soos prente, woorde, gebeure, verhale te bewaar en te organiseer ... en om dit weer op te roep indien nodig. Primitiewe lewensvorme het ook 'n geheue, maar geheue-prestasie neem toe met die ontwikkeling van die onderskeie lewende wese en word meer kompleks.
Hoe werk die geheue van die mens?
Vir die lang tyd is sogenaamde geheue-laaie aanvaar, wat beteken dat die onderskeie inligting op 'n spesifieke plek in die brein gestoor word of anders is gegraveer. Hierdie idee het geblyk onvolhoubaar te wees in breinnavorsing, sodat daar vandag aanvaar word dat inligting nie net op een plek gestoor word nie, maar op verskeie plekke, en dat die geheue van die komplekse wisselwerking tussen verskillende breinstreke en -selle werk.
Ons besef net hoeveel ons op 'n funksionerende geheue vertrou as dit ontbreek of benadeel word. 'Wanneer het ek 'n goeie geheue, wanneer het ek slegte, wanneer is dit geperforeer?' Met hierdie vrae sal selfs die leek weet dat 'n funksionerende geheue altyd van die situasie afhang. In geval van spanning, kan die geheue se werkverrigting geïnhibeer of geblokkeer word; na 'n harde dag se werk kan die naam nie meer onthou word nie, selfs na 'n intensiewe soektog. Na 'n rustige slaap is hy skielik terug, hoewel of juis omdat ons nie meer na hom soek nie. Sulke verskynsels word gereeld in die alledaagse lewe aangetref, dit word ook die sewe geheue sondes genoem:
Blokkering: tongverskynsel, verstandelike blokkeersindroom; Die naam van die akteur wat nie wil opkom nie
'n verkeerde of verkeerde opdrag: verwarrende tyd, plek of persoon,
die afhanklikheid van geheue van kennis en (geloof) sienings,
die onvermoë om te vergeet.
Hierdie karakterisering van die beskryfde alledaagse verskynsels maak dit duidelik dat herinneringe nie net gered word nie, soos op 'n rekenaar. Inteendeel, belangrike funksies van geheue by mense word aan emosies gekoppel. In baie gevalle kan herinneringe nie opgespoor word soos wat hulle geberg is nie, sowel as emosies en bykomende kennis wat verander word, verbind die herwinningsposisie in die brein. Emosionaliteit en die vermoë om herinneringe te kombineer met bestaande en nuut verworwe kennis vorm die kompleksiteit van hoe menslike geheue werk. Dit onderskei die menslike brein van sowel die dierlike brein as die manier waarop 'n rekenaar werk.
Verskillende soorte geheue
Ultra-korttermyngeheue speel 'n ondergeskikte rol in die alledaagse lewe omdat dit binne die millisekonde-reeks plaasvind. Korttermyngeheue werk binne die minuutbereik. Dit gaan in wese oor die korttermyn- en vinnige geheue, dit word ook werkgeheue genoem. Alles wat oor die minimum bereik strek, word in die langtermyngeheue gestoor.
Daar word aanvaar dat die geheue hiërargies op konstruktiewe wyse gestruktureer is: Die episodies-outobiografiese geheue is in wese saamgestel uit die herinneringe en gebeure wat gemaak is. Dit word deur tyd en plek ingedeel, sodat die denkbeeldige tydreis na die verlede moontlik is, gebeure in die verlede weerspieël kan word. Die episodies-outobiografiese geheue is die meeste vatbaar vir afwykings (breinskade, sielkundige trauma ...).
In feite word feite in die kennisstelsel geberg, en motoriese vaardighede word in wese in die prosedurele geheue geberg. Beide voorbereiding en prosedurele geheue werk sonder bewuste besinning.
Beide die tipe geheue versteuring en die oorsaak van die onderskeie afwykings is baie uiteenlopend en verskillend. Byvoorbeeld, geheueverlies en geheue-afwykings kan spruit uit spanning organiese of sielkundige Het oorsake Ouderdom-verwante, voorkom as gevolg van Alzheimer of Parkinson, of as gevolg van oormatige verbruik van dwelms en alkohol ontlok word.
Die oorsake Parkinson se siekte is tot dusver nog nie heeltemal opgelos nie, en word vermoedelik die oorsaak daarvan: genetiese samestelling, die omgewing, ontsteking, vergiftiging, medikasie. Die siekte ontstaan ​​gewoonlik tussen die 50ste en 60ste dekade van die lewe.
Parkinson se simptome: Die eerste tekens kan gesien word in 'n motoriese beperking: spierstyfheid, spiertrilling en 'n sittende leefstyl. Daarbenewens is daar 'n toenemende aandagafleibaarheid en tekortkominge in die prosedurele geheue en dus 'n beperking van motoriese vaardighede. Die verlies aan motoriese mobiliteit kom voor in die vorm van val, veral in die vroeë stadiums van die siekte, waarvan die oorsaak deur 'n dokter uitgeklaar moet word.
Parkinson-terapie: In konvensionele medisyne, as daar 'n geheue-inkorting is, word medisyne-behandeling met onbeduidende newe-effekte toenemend gebruik. Op die naturopatiese gebied word voedingsterapie gebruik om die moeilike voedselinname as gevolg van motoriese afwykings teen te werk: hele voedsel, voldoende veselinname.
Wenke vir diegene wat geraak word: Ligte strepe-masserings, asemhalingsoefeninge kan gespanne spiere en gespanne asemhaling losmaak. Selfs gimnastiese oefeninge, alleen en met fisioterapie-ondersteuning, is die krampe en spanning teen te werk. Daarbenewens kan algemene verhardingsmaatreëls soos droë borsels, wisselende storte, vol was gebruik word, en dit is belangrik om die maatreëls subtiel toe te dien. Pasiënte van Parkinson-siekte word aanbeveel om soveel moontlik tyd in die buitelug deur te bring.
Streng gesproke kan daar slegs van Alzheimersiekte gepraat word as die geheue-afwykings die ouderdomsverwante / gekondisioneerde vergeetagtigheid oortref. Die verlies aan geestelike fakulteite is organies; in die nouer sin kan Alzheimersiekte eers na die dood gediagnoseer word.
Alzheimer simptome: Die simptoomfoto is baie ingewikkeld en manifesteer in swak geheue, persepsie en denkstoornisse, waanbeelde, desoriëntasie, persoonlikheidsveranderinge en bowendien fisieke simptome soos inkontinensie en onbeweeglikheid. Die simptome van Alzheimers verskyn aanvanklik in 'n skaars merkbare verswakking van die brein (afwesigheid, prikkelbaarheid, verswakte vermoë om te onthou); in die verdere verloop daal die intellektuele optrede skerp.
Alzheimer-terapie: Die konvensionele mediese terapie bou voort op die ABCDEF-skema op:
Antidementiva: dwelm waarvan die gevolge kontroversieel is; 'n verbetering in sosiale gedrag en alledaagse aktiwiteite word gerapporteer.
Bewegung: arbeidsterapie, fisioterapie.
C.erebrale opleiding met geheue, persepsie, werklikheidsoriëntering (RED).
Ddiëte: gevarieerd, baie vesel en proteïen, laag in vet, meer-onversadigde vetsure, voldoende vloeistof.
EMotionele aandag: geduld, begrip van die situasie van die betrokke persoon, versorging, fisieke aanraking.
FBestuur en gesinsverligting: Inleiding tot 'n gestruktureerde daaglikse program met permanente versorgers, insluitend verpleeg- en buitepasiëntdienste, afhangende van die erns daarvan, moet 'n inleiding tot 'n verpleeginrigting oorweeg word.
Die naturopatiese behandeling moet na 'n deeglike mediese geskiedenis deur die naturopaat bepaal word. As 'n voorkomende middel teen Alzheimers, kan knoffel, artisjokke en uie gebruik word. Die gebruik van knoffel help om ouderdomsverwante vaskulêre siektes te voorkom; dit het 'n lipiedverlagende effek. Die artisjok word gebruik om hoë bloeddruk te verlaag en cholesterol te verlaag.
As uie geneem word, word die ouderdomsverwante verandering in bloedvate teengewerk. Daarbenewens is bewys dat ginkgo bloedsomloop bevorder en sodoende breinprestasie verbeter. Dit beskerm die senuwees teen verhoogde afbreek. Die genoemde plante kan ook as finale medisyne verkry word. Daarbenewens is daar nuwe kennis rakende die effekte van suurlemoenbalsem en salie-olie, en daar word gesê dat albei positiewe gevolge vir denke het. 'N Toepassing by pasiënte met demensie word tans in studies getoets.
Wenke vir pasiënte en versorgers: Versorgers moet hulp en ondersteuning in beradingsentrums soek weens die groter eise en laste. Hierdie maatreëls is 'n toename in vatbaarheid vir infeksies, en diegene wat geraak word, het ook 'n verhouding met hul eie liggame.
spanning: As gevolg van spanning, kan die geheue ook beperk word. Stres is individueel; dit is 'n las vir sommige, dit hoef nie vir ander te wees nie. Of ons die alledaagse eise aan ons as spanning beskou, is subjektief, individueel en afhanklik van die tipe dag. Dit werk nou saam met die algemene geestestoestand. Verskeie studies het nou getoon dat stres 'n toksiese, vernietigende effek op verskillende dele van die brein kan hê. Dit kan manifesteer in huidige verstoppings, maar ook in 'n afname in die algemene breinprestasie. 'N Blokkering kan ook veroorsaak word uit vrees vir mislukking. Die vrees vir mislukking het so 'n spanning veroorsaak dat mense nie meer toegang tot inligting het soos: B. ter voorbereiding van die eksamen. Daarom kan hy nie meer die vereiste eksamens aflê nie en sodoende die spanning van prestasie vryspring.
geheueverlies: Dit kan lei tot amnesie as gevolg van organiese oorsake en spanning (baie traumatiese ervarings). Volgehoue, negatiewe en stresvolle stres kan lei tot geheuestoring en geheue-swakheid. Voorheen gebergde inligting kan nie meer opgeroep word nie, die inligting in die outobiografiese geheue word dikwels beïnvloed deur die blokkering. Daar is bewyse van ooreenkomste tussen amnesie-state met en sonder 'n organiese oorsaak. Massiewe spanningstoestande soos. as gevolg van traumatiese ervarings, verander die energiebalans van die neurone. Dit lei uiteindelik tot veranderinge in die komponente van ons brein, wat belangrik is vir die geheue. In baie gevalle is dit ook 'n beskermingsmeganisme om nie met uiters spanningsvolle situasies gekonfronteer hoef te word nie.
Wenke vir stresvermindering:
Beweging / sport,
Neem rus in die alledaagse lewe,
Ontspanningsoefeninge soos progressiewe spierverslapping of joga.
Hoe kan die alledaagse lewe toegankliker gemaak word vir mense met beperkte geheue?
Voorwerpe moet altyd op dieselfde plekke bewaar en gebêre word; dit word vergemaklik deur toepaslike etikette en tekens.
Situasies wat u oorweldig, moet vermy word. Om dit te kan doen, moet diegene wat geraak word, die grense vir hulself trek en bepaal in watter situasies hulle nog gemaklik voel en waarin hulle dit nie doen nie.
Die alledaagse lewe moet so gestruktureer word dat huishoudelike take op vaste tye van die dag uitgevoer word.
Die gebruik van penborde, dagboeke en notaboeke help om inligting vinniger te vind.
Sakekalenders help u om afsprake te onthou.
Metode van plekke (loci): Hierdie metode is vernoem na die Griekse filosoof Simonides en is een van die oudste tegnieke vir geheue-opleiding. As u verskillende dele van die lys onthou, kan u 'n bekende plek inneem (kombuis of werkplek). Die elemente wat u moet onthou, word toegewys aan bondige voorwerpe / geboue / fasiliteite op die gekose plek. Die komponente van die lys word nou verkry via die onderskeie items.
Prentkettings: Dit is dikwels die geval dat koherente terme opgemerk moet word, dit wil sê dat dit betekenisvolle groepe vorm. Soos op 'n inkopielys is bakbestanddele of die bestanddele vir 'n spesifieke gereg. Om die individuele items op die inkopielys te kan onthou, kan jy jou nou voorstel hoe om 'n koek uit die bakbestanddele te bak. Dit maak terme makliker om te onthou. Gebaseer op uitverhaalde verhale of resepte, verskyn foto's van die terme wat dit makliker maak om te onthou. Oor die algemeen word raaisels opgelos, strategie-speletjies gespeel, argumente vir en teen en dies meer verbeter en struktureer die geheue. Dit is belangrik om aandag te gee aan toepaslike rusperiodes. (E)
Hans J. Markowitsch: Op die spoor van herinnering - On onthou en vergeet, Primus Verlag, 2002
Elvira Bierbach, Michael Herzog: Handboek Naturopathic Practice - Methods and Therapy Concepts, Urban & Fischer Verlag / Elsevier GmbH, 2005
Duitse Vereniging vir Neurologie (DGN): Idiopatiese Parkinson-sindroom, S3-riglyn, AWMF-register nommer: 030-010, (verkrygbaar op 11 September 2019), DGN
Duitse vereniging vir psigiatrie en psigoterapie, psigosomatika en neurologie (DGPPN), Duitse vereniging vir neurologie (DGN): S3-riglyn "Dementias", (verkrygbaar op 11 september 2019), AWMF