| Trefslae: 6173
Geloofsoë laat ons anders kyk
Met die draai van die jaar bly dit maar ons gewoonte om terug te kyk en vorentoe te kyk. En gewoonlik is die volgende die vrae wat ons onsself afvra: Hoe was die jaar wat verby is, en wat lê vir my voor? Sal die jaar wat kom beter wees as die een wat verby is, of sal dit slegter wees? En sal ek maar weer aan die einde van die nuwe jaar sê dit was die besigste en slegste jaar ooit?
In Psalm 77 is Asaf besig om met dieselfde vrae te worstel. In sy "nou" beleef hy die een of ander nood, kommer of hartseer. Die psalm sê nie vir ons wat dit is nie, maar ons kan wel aflei dat hy geen oplossing of troos vind nie. Meer nog: In sy geroep na die Here om hulp kry hy geen antwoord nie. Hy sit letterlik op moedverloor se vlakte. Sy "nou" is sleg en sy toekoms lyk donker. En dan, ewe skielik, breek daar in sy hart 'n lofsang uit! Alles wat God doen, is heilig en daar is geen god so groot soos God nie!
Wat het in Asaf se gemoed verander dat die eens sprakelose man begin om God se lof te betuig? Asaf het met 'n geloofsoog na sy verlede gekyk (vers 12) en besef dat God, ten spyte van sy huidige nood en ellende, nog altyd groot dade in sy lewe gedoen het. Hierdie besef laat hom anders oor sy nou en hier dink. Al gaan dit nou sleg, God was nog altyd daar, en daarom sal God ook in sy môre en oormôre wees. En dit verander sy hier en nou.
Ook ons moet nie vandag oor dit wat kom nadink sonder om eers terug te dink oor hoe God ons in tye wat verby is gedra het nie. Om in geloof te kan dink oor dit wat kom, moet ons eers terugdraai, kyk na wat verby is en raaksien hoe groot ons God is. Het Hy ons nie behoue laat bly nie? Waarom sal dit nie dieselfde wees in die jaar wat kom nie? Die regte geloofsoog maak van vandag 'n wonderlike dag! Die jaar met al sy uitdagings kan maar kom, want soos in dit wat verby is, sal God altyd daar wees.
Mag ons in die jaar wat kom hierdie geloofsoog behou, en die wonderlike voorreg ervaar dat God altyd by ons is.