Oorlogskorrespondente - Nuut
Datum getoon: 6 Junie 1944
Afmetings: Hoogte 17,7 cm - Breedte 12,7 cm
Kontak kopiereg: © Die Caen-gedenkteken
Na 'n kort tydperk (1918-1919) aan die einde van die Eerste Wêreldoorlog, is die Ministerie van Inligting van die Verenigde Koninkryk op 4 September 1939 herskep. In beheer van inligting en Vanuit propaganda verrig die administrasie verskeie funksies, waaronder die beheer en sensuur van die pers (geskrewe, radio, geanimeerde nuus), of selfs "publisiteit" binne grense en in die buiteland. Van 20 Julie 1941 tot 25 Mei 1945 onder leiding van Brendan Bracken geplaas, het die ministerie verskeie veldtogte gereël (plakkate, films, radio-uitsendings, skryfwerk, ens.) Om die standpunt en aksie van die Britse staat tydens die konflik.
Binne hierdie struktuur is baie "joernaliste" werksaam by die produksie en verspreiding van inligting wat deur die staat beheer, georganiseer en besluit word. Onder hulle word 'n paar honderd oorlogskorrespondente deur die regering aangestel, met die missie om "die feite rakende die militêre konflik op alle terreine te rapporteer". Terwyl sommige, en veral die bekendste van hulle, 'in die veld' is (fotograwe, redakteurs), werk die oorgrote meerderheid in die Departement van Inligting in Londen. Dit maak dit die basis van min of meer beheerde joernalistieke werk, wat in elk geval help om inligting oor te dra.
Dit is die skaduwerk wat gewy word aan die vervaardiging van inligting van agter, nie van voor nie, wat die reportagefoto voorstel Oorlogskorrespondente, gedateer op 6 Junie 1944, die dag van die beroemdes D dag. As dit natuurlik nie een van die bekendste beelde van die landings in Normandië is nie, Oorlogskorrespondente Vertel ons nietemin van 'n ander faset van hierdie dag.
Hierdie foto is op 6 Junie 1944 in 'n kamer van die Ministerie van Inligting in Londen geneem. In 'n groot kamer is 'n paar dosyne oorlogskorrespondente bymekaar, besig om die gebeure in Normandië te volg, om die nuutste inligting in te samel en aktuele versendings te skryf.
Die foto toon twee lang parallelle tafels wat driekwart geneem is en waarvan die einde nie gesien kan word nie. Oorlogskorrespondente is besig om te tik aan hierdie tafels op eenvoudige opklapbare hout- en doekstoele, wat 'n relatiewe klein ruimte vir elke werkplek inneem. Afgesien van 'n vrou wat in die agtergrond sigbaar is, is die korrespondente mans. Die meerderheid van hulle is in militêre uniform, maar 'n paar is ook in burgerklere geklee.
'N Indruk van aktiwiteit en intensiteit spruit uit die beeld van hierdie mense in die hitte van die nuus, versterk deur die feit dat sommige van hulle opstaan ​​om getikte tekste te herlees of te versprei. . Die wit van die velle papier kontrasteer met die taamlike donker lig wat die geheel oorheers.
Hierdie beeld wys ons dus 'n korf in volle bruisendheid, waarvan die lede ywerig, gefokus en volledig toegewyd is aan hul taak.
Nog 'n kant van die oorlog
Oorlogskorrespondente is 'n anonieme momentopname, maar ons kan raai dat dit deur een van die bedieningswerkers geneem is. Dit maak deel uit van 'n reeks foto's en beelde wat vir verslagdoening verfilm is in die hart van hierdie historiese oomblik. Dit is dus 'n kwessie van getuienis van die aktiewe rol van hierdie korrespondente op die dag van die D-dag-landing. Ver van die gevegte, neem hulle tog aan die geveg deel en lewer op hul eie manier 'n ander faset van die oorlog.
Behalwe die aanwesigheid van baie uniforms, wat verklaar word deur die feit dat baie van hierdie korrespondente soldate is, blyk dit op die foto dat hierdie kamer ook 'n soort front is waarop die so belangrike oorlog van inligting gespeel word. . Intensiteit van die aksie, meervoudige aktiwiteit, relatiewe losbandigheid (en dus die nabyheid van die akteurs, skouer aan skouer soos broers in die geveg), gebrek aan gemak of weelde, aantal troepe (ons stel ons voor ander tafels en insittendes buite die raamwerk), die belangrikheid van die taak, toepassing en erns: al hierdie ooreenkomste dui daarop dat hierdie "soldate van inligting" ten volle aan hierdie historiese oomblik deelneem en gesamentlik en volledig die hoofrol speel wat aan hulle toevertrou is.
Oorlogskorrespondente stel dus doelbewus en in die kollig hierdie mans en vroue wat ook weet hoe om hul land op hul eie manier te dien, sonder om teen die strande van Normandië aanwesig te wees. Deur hierdie beelde van 'n heldhaftigheid wat vir almal toeganklik is, aan te bied en waarin tydgenote miskien makliker herken kan word as in dié van soldate aan die frontlinie, Oorlogskorrespondente stel voor dat 'n hele land besig is om te mobiliseer en uiteindelik die oorwinning te sien. Deur 'n voorbeeld te toon om deur die res van die konflik geïnspireer te word, moedig die cliché ook almal aan om voort te gaan met die oorlogspoging wat van hulle geëis word, hoe beskeie en ver verwyderd van die 'regte' gevegte.
AZÉMA Jean-Pierre, Nuwe geskiedenis van die hedendaagse Frankryk. XIV: Van München tot die bevryding (1938-1944), Parys, Le Seuil, coll. "Punte: histoire" (nr 114), 1979.DELPORTE Christian, MARÉCHAL Denis (reg.), Media en bevryding in Europa (1945-2005), konferensieverrigtinge (Versailles, 2005), Parys, L'Harmattan / Ina, coll. "The Media in Action", 2006. SERGEANT Jean-Claude, "Telling the War: Traditions and Figures of War Reporting (1855-1975)", in HALIMI Suzy (reg.), Politieke instellings in die Verenigde Koninkryk: huldeblyk aan Monica Charlot, Parys, Presses Sorbonne Nouvelle, 2006, p. 77-96. WIEVORKA Olivier, Geskiedenis van die landing in Normandië: van die oorsprong tot die bevryding van Parys (1941-1944), Parys, Le Seuil, coll. "Die historiese heelal", 2007.
Alexandre SUMPF, "Die oorlogskorrespondente"
Video: Het sieraad van de courant. Karel van de Woestijne als oorlogscorrespondent, door Peter Theunynck.