# Vlugtelinge: 'Daar is 'n werklike behoefte om vroue en kinders te beskerm' - EU-verslaggewer
Die Europese Parlement het vanjaar se Internasionale Vrouedag opgedra aan vroulike vlugtelinge in die EU. Hulle het met parlementslid Mary Honeyball, 'n Britse lid van die S & D-groep, en die Franse fotograaf Marie Dorigny (albei op die foto) gesels om hul siening oor hul situasie te kry, want hulle is albei kundiges daaroor. Honeyball het 'n verslag geskryf oor vrouevlugtelinge, waarop lede op Dinsdag 8 Maart in die plenaire vergadering stem, terwyl Dorigny na Griekeland, die voormalige Joegoslaviese Republiek van Macedonië en Duitsland gereis het om 'n verslag oor vrouevlugtelinge vir die parlement te skep.
Oorlog, menseregteskendings en armoede het gelei tot 'n toenemende aantal mense wat beskerming in Europa. Wat is die situasie soos vir vroue?
Mary Honey Ball: 'n vreeslike lot van vroue in die gesig staar geweld, nie net in die land waar hulle vandaan kom nie, maar ook tydens die reis. Daar is 'n werklike behoefte om vroue en kinders te beskerm. Vroue het verskillende soort behoeftes van mense.
Statistiek toon dat in 2015 meer mense die EU bereik as vroue en kinders. Hoekom is dit?
Heuningbal: Die jongste syfers toon dat daar nou meer vroue gaan kom. Ek dink die mans vertrek eers omdat hulle vooruit gestuur word om uit te vind hoe dit gaan wees om daar te wees as hul gesinne opdaag. Die vrouens en die kinders kom wel later. En dit is iets wat ons nou sien.
Marie Dorigny: Die nuutste UNHCR statistieke toon dat vroue en kinders te vorm nou tot% van die vlugtelinge wat na Europa 55.
Watter risiko's is vroue en meisies blootgestel aan wanneer die vlug na Europa?
Honeyball: Hulle word gekonfronteer met geweld dat hulle gevlug het in hul eie land; geweld op die reis, dikwels uit smokkelaars en smokkelaars en ongelukkig soms ook uit ander vlugtelinge. Dit is 'n gewelddadige situasie op sigself. Vroue is kwesbaar, veral as hulle op hul eie.
Dorigny: Die gesig van migrasie het die afgelope ses maande verander. Daar is meer gesinne wat uit Irak, Afghanistan en Sirië gevlug het, en onder hierdie families is die helfte van die mense vroue met hul kinders. Hulle is op 'n manier beter beskerm as voorheen, want as die gesin verhuis, is dit die hele gesin met die vader, broers en seuns.
Vroue is potensieel slagoffers in hul land van herkoms, terwyl dit in transito en na aankoms. Wat kan gedoen word om dit beter te beskerm?
Honeyball: Dit is belangrik om bewus te maak. Mense moet weet dat dit aan die gang is. Daardie soort druk kan lei tot verbeterings. Ons moet seker maak dat die sentrums waar hulle kom behoorlik uit te voer.
Het jy hierdie vroue te leer ken en uit te vind wat met hulle gebeur?
Dorigny: Wat ek ervaar het in Desember en Januarie is dat mense net kruising: jy sien hulle verbygaan, kom en verlaat. Die meeste van hulle nie Engels praat. Die gebrek aan vertalers is 'n probleem in al hierdie deurgangskampe.
Honeyball: Baie van hierdie mense praat plaaslike dialekte, wat moeilik is om te vertaal is. Daar is 'n tekort aan mense wat dit kan doen. Vertaling is absoluut noodsaaklik en iets wat ons dalk moet meer oor doen.
Dorigny: Onder die vroue wat ek gefotografeerde net kom uit Turkye met 'n boot was daar baie swanger vroue. Baie van hulle kom en nie moed op op die strand, want hulle is so bang en gespanne. Ander het jong babas in hul arms. Jy sien wat gebeur op die Griekse en die FYROM grens met duisende mense daar vas. Vroue is in gevaar, want daar is duisende mense deurmekaar met geen organisasie.
Wat fasiliteite en dienste moet lidlande voorsiening te maak vir vroue?
Heuningbal: Berading is absoluut noodsaaklik vir getraumatiseerde vroue, maar ook taallesse en kindersorg, want nie alle vroue wil hê dat hul kinders byvoorbeeld moet hoor wat hulle te sê het in hul asielonderhoude nie. Ons het ook vroulike onderhoudvoerders en vertalers nodig. Baie van hierdie vroue wil net nie sê wat nodig is om met 'n man aanwesig te sê nie. In die sentrums is daar 'n behoefte aan afsonderlike sanitasie en 'n skeiding tussen mans en vroue, tensy dit 'n gesin is wat wil saambly. In een van die groot sentrums in München wat ek besoek het, was daar 'n kafee vir vroue, 'n 'vroueruimte'.
Dorigny: Ek het dit afgeneem. Ek het 'n dag daar deurgebring en die vroue daar is lief vir die kafee.
Honeyball: Ek dink dit is net oor die feit dat 'n bietjie sensitief. Hierdie dinge is nie so moeilik om voorsiening te maak.
Mevrou Dorigny, u kies baie ernstige onderwerpe vir u verslaggewings. Laat u uself as fotograaf beïnvloed deur u persoonlike gevoelens?
Dorigny: Al hoe meer in my loopbaan kies ek die stories wat ek wil dek en ek wil hierdie kwessies dek, want ek bekommerd voel, ek voel betrokke en ek voel asof ek behoort aan hierdie beweging van mense wat probeer om dinge te verander. Ons werk hand aan hand, mev Honeyball op die politieke vlak en my verslag oor die situasie.
Vroue in die gesig staar integrasie probleme en ervaring diskriminasie, selfs nadat die status van vlugtelinge verleen. Wat kan gedoen word om hul sosiale insluiting te fasiliteer?
Heuningbal: .Hulle moet regtig voorbereid wees op integrasie. Dit beteken taal- en vaardigheidsopleiding. Sommige van hulle sal natuurlik voorheen gewerk het, maar ek dink dat baie vroue dit nie gedoen het nie, en daarom is daar 'n groot probleem om vroue voor te berei op werk as dit is wat hulle wil doen.
Dorigny: Dit sou 'n ander projek aan die lewe te dokumenteer in die sentrums en hoe vlugtelinge te integreer in die land wees. Die toegang tot plekke waar dinge gebeur [Opvang ens] raak baie moeilik vir joernaliste. Ons word verhinder getuig oor hierdie kwessie.
Verwante onderwerpe:kindersepGewildeFrankrykfull-beeldFYROMDuitslandGriekelandimmigranteMacedoniëMarie DorignyMary Honey BallParlementslid. Europese ParlementvlugtelingeS & D-groepUKvroue