Hy gebruik die volgende paar maande om van sy besering te herstel, maar vir Philip is daar nie tyd om te ontspan nie. Die Grieke is nou besig om met die Perse se hulp teen hom saam te span, en as hy nie gou maak nie, gaan hulle sy gebied binneval – sy plan was andersom, eintlik wou hy hulle vernietig en hul grondgebiede afneem. Philip bring dus die grootste Macedoniese leër tot op hede op die been, en stel sy agtien-jaaroue seun, Aleksander, as een van die senior bevelvoerders aan. Die Macedoniërs trek teen die Grieke op, en ten spyte daarvan dat die Macedoniërs in die minderheid was, verslaan hulle die verenigde Griekse weermag – wat onder andere bestaan het uit die Ateners, die die mense van Thebe en die Agajers.
Hierdie vernietigende slag wat op 2 Augustus 338 vC plaasgevind het, staan bekend as die ‘Slag van Chaeronea’. Die antieke Griekse en Romeinse geskiedskrywers beskou dit egter nie as die begin nie, maar die einde van die Griekse vryheid en geskiedenis.
Die hartseerste was egter die honde, die rondloperhonde in Thessaloniki. Ek het my emosies met Cas Vos, voormalige dekaan van die Fakulteit Teologie gedeel, en ons was albei diep ontroer. Prof Cas is ook ‘n digter, en hy het die volgende gedig oor die honde van Thessaloniki geskryf: