Ons val vroeg in die pad want ons het plek bespreek in Kanaän en wil graag foto’s neem terwyl die lig vir fotografie nog reg is.
Die Kampeerterrein is weereens ‘n verrassing. In hierdie woestynlandskap is daar baie spasie en elke kampplek lê gemaklik omtrent 50 meter van mekaar af. Hier is geen krag nie. Elke kampplek het sy eie afdak en ablusiegerief. Die ablusiegerief is oop bo, en ek dink dit kan nogal baie koud wees in die winter om dit te gebruik. Maar in hierdie hitte en met die sand, het ons lus om af te koel. Jy het skaars tyd om jou hare af te droog of die wind het dit klaar, en in sy eie rigting, droog gewaai.
Die sonsondergang in Namibia bly maar eenmaal spesiaal en vanaand is dit ook nie anders nie. Ons kry uiteindelik ‘n paar foto’s geneem. Ek dink nie die term “niks” het al ooit so mooi gelyk nie.
Aandete is vanaand skaappot en dit raak ‘n rustige middag met ‘n potjie op die vuur. Ons geniet weereens die sonsondergang en die blafgeitjies. Later die aand stap ons oor na die bure om die wyntjie saam met hulle te geniet onder die sterrehemel. Ons verkeer gesellig saam, ruil staaltjies oor ons verskillende kulture, eet en reisgewoontes. Hulle vra uit oor moontlike plekke om te besoek in Namibia, en Botswana en so kuier ons tot lank na 10uur.