" Waar die liefde heers is daar nie 'n wil tot mag nie, en waar mag oorheers, daar ontbreek die liefde. Die een is die skadu van die ander. "
EcCT is 'n kragtige nuwe manier van huweliksterapie. Hoewel dit niks nuuts is nie, is dit tog nuut in die sin dat daar op 'n vars manier gekyk word na die interaksie tussen twee mense in 'n bepaalde verhouding. Hierdie model is ontwikkel deur Hedy Schleifer wat van 'n sterk metaforiese model gebruik maak om mense in 'n verhouding effektief te laat kommunikeer om sodoende probleme tussen hulle effektief op te los.
Dit berus vanaf die uitgangspunt dat daar is geen probleem tussen 'n paartjie is nie. Die paartjie is nie die probleem nie. Maar dit is eerder 'n misterie wat opgelos moet word.
Maar dit gaan ook oor 'n verhouding tussen twee volwasse mense waar twee mense mekaar help om soos volwassenes op te tree om nog meer volwasse te raak. Hierdie twee mense word bondgenote vir mekaar se beste groei en transformasie.
EcCT bestaan uit 'n paar kernkomponente. Of soos Hedi Schleifer dit noem, onsigbare verbinders.
Die eerste komponent is die so genaamde verhouding spasie.
Ons verhoudinge leef in die spasie tussen ons. Dit leef nie in my nie, en dit leef ook nie in jou nie. Dit leef in die spasie tussen ons. Daar hoef nie, in die woorde van Stef Kruger 'n berg tussen ons te wees nie. Daar is 'n spasie tussen ons, en hierdie spasie is heilig. En probleem oplossing vind in hierdie spasie plaas.
Die probleem in enige verhouding is nie die probleem van die man of die vrou nie, maar die probleem lê in die interaksie tussen die twee persone in 'n verhouding.
Maar hierdie heilige spasie kan bewustelik besoedel word deur woede, kritiek, teleurstellings, blamerings, verwyte, ensomeer.
'n Bakleiery is net so effektief soos 'n haelstorm op 'n boer se plaas. Dit help die boer niks om die haelstorm te probeer keer nie. Dit help hom ook niks om dit te probeer baklei nie. Op die ou einde skuil die boer in sy huis en kyk toe hoe sy hele oes deur die haelstorm vernietig word.
Hoe harder die woorde, hoe harder val die hael. 'n Geveg los niks op nie, dit verwoes net die oes. En hoe meer mense in 'n verhouding baklei, hoe meer magteloos word hulle teen die haelstorm, en hoe meer verdedig hulle hulself, of hoe meer val hulle aan en hoe minder luister hulle wat die ander een sê. En so word die hele oes vernietig.
Jy en jou maat het elkeen 'n plek waar julle vandaan kom. Vir beide van julle is julle woonbuurt heilig, en maak julle standpunte vir julle sin. Vir elkeen van julle het julle eie waardes, norme en behoeftes in julle eie onderskeie buurte. Niemand is reg nie, en niemand is verkeerd nie. Elkeen se buurt is vir hom of haar heilig. Ek het in my buurt my eie huis, my dinge wat vir my belangrik is, my normeen standaarde. Soos jy ook het. En daar hoort net respek te wees vir mekaar se onderskeie buurte. Soos die digter Rumi dit stel: "Tussen reg dink, en verkeerd dink, is daar 'n veld. Daar sal ek jou ontmoet".
Die derde komponent is die brug
Om mekaar te ontmoet, is daar 'n brug, en ons beide moet daardie brug oorsteek. Tussen my en jou hoef daar nie 'n berg te wees nie. Tussen my en jou kan daar 'n brug van ontmoeting wees sonder dat ons mekaar se landskappe hoef te verstaan.
Daar is 'n brug tussen ons onder skeie woonbuurte. Jy moet daardie brug oorsteek om die woonbuurt van jou geliefde te ervaar. Jy nooi jou maat oor om jou kosbare woonbuurt te besoek deur die brug oor te steek. Wanneer jou maat die brug oorsteek, moet hy of sy al sy of haar bagasie daar agter laat. Jy laat dus ook al jou kwessies aan die ander kant van die brug, en steek letterlik naak en gestroop van vooroordele die brug oor. Jy ontmoet jou maat in sy of haar woonbuurt met die uiterste respek in 'n poging om sy of haar wêreld beter te verstaan. Daar is 'n Arabiese spreekwoord wat sê: "Voordat jy die hek na jou maat oorsteek, vra jouself eers af: "Is dit nodig, is dit vriendelik, is dit waar?"
En natuurlik moet jou maat ook daardie brug na jou woonbuurt oorsteek met dieselfde intensies.
Julle is lief vir mekaar. Dit is immers hoekom julle by mekaar is. Wanneer julle praat, sit baie na aan mekaar. Kyk mekaar in die oë. Dis tog wat verliefdes met mekaar doen. Kyk net vir 'n oomblik na daardie ongelooflike mens voor jou wat bereid is om sy of haar lewe met jou te deel. Kyk na die landskap in jou maat se oë. Word bewus van sy of haar behoefte om onvoorwaardelik lief te hê en om lief gehê te word. Selfs al is daar vrees of haat in jou maat se oë, kan jy steeds 'n getuie word van die liefde in jou maat se oë. Haal die pasem. Ontspan. Sonder om 'n woord te sê, sê met jou oë: "ek is lief vir jou". Sê met jou oë: "dankie dat jy oor die brug gekom het, en dat jy wil werk aan ons probleem".
Hou hande vas. Dis immers wat verliefdes met mekaar doen. Daar is veel meer in net hande vashou. Deur hande vas te hou, gebeur daar iets in jou sentrale senuwee-sisteem. Ons onthou meer wat ons maat vir ons sê wanneer ons hande vashou, eerder as om net op ons eie standpunt te fokus.
Nooi mekaar uit na julle onderskeie woonbuurte. Berei jou plek voor vir jou maat. Maak dit heilig. Bedank jou maat dat hy of sy jou oor nooi na sy of haar buurt. Op jou beurt kan jy jou maat verseker dat jy naak en kwessieloos na hom of haar kom, deur te sê: "Ek is hier. Net hier. Ek het oor die brug gestap, en ek het my bagasie agter die brug gelaat." En bedank jou maat dat hy of sy sy of haar bagasie agter gelaat het.
En in hierdie heilige spasie luister jy. Jy luister met oop oë. Jy luister met 'n oop hart. Jy luister asof jy vir die eerste keer 'n nuwe taal hoor. Jy kan dan vir jou maat sê: "Ek hoor jy sê… Verstaan ek jou reg?" Wanneer hy of sy bevestig dat jy reg gehoor het, kan jy begin praat.