Hoekom is ek, 'n dierekommunikator, nie vegetariër nie?
Ironies genoeg het dit vir my 'n dierkommunikator geword wat saamgeval het met die verskuiwing van my vorige veganistiese lewenstyl. Ek het my eie diepreis met hierdie vraag gehad, en miskien is die begrip wat ek met die hulp van die diere bereik het, dalk nuttig vir ander wat sukkel met hierdie kwessie.
Ek onthou om te vra "Hoe kan jy diere of diereprodukte eet wanneer jy met hulle kan kommunikeer? " toe ek my formele dierekommunikasie-opleiding eers 'n paar jaar gelede begin het. Op daardie tydstip het ek baie jare lank in dierredding en voorspraak gewerk, en het vrywilligers vir organisasies met streng veganiese etiese kodes.
Ek het in my vroeë 20's 'n vegetariër geword, en in my 30's het 'n veganiese dieet aangeneem. Toe ek my dierekommunikasie-kursuswerk begin het, onthou ek nogal verbaas dat daar dierekommunikators was wat nie vegetariërs was nie. Ek is dankbaar dat baie van my kollegas en onderwysers bereid was om eerlike gesprekke met my oor hierdie kwessie te hê, en ek het 'n beter begrip van die verskeidenheid standpunte gekry en faktore wat in persoonlike leefstylkeuses val, bepaal.
By verre my grootste opvoedkundige gesprekke was egter by die diere. Toe ek regtig begin luister na wat die diere moes sê, en my eie idees en agendas opsy sit oor hoe hul lewens moet wees of was, het my perspektief verander en ek het besef dat my soms veroordelende en selfgeregtige idees nie gedeel deur die diere.
Ek het geleer deur te luister na die diere wat hulle vir baie redes in vleisdierliggame inkarnereer. Sommige waardeer dit baie om ander met hul liggame te voed, en weet dat hulle na hul dood kan terugkeer na 'n ander soort liggaam en lewenservaring as hulle kies. Sommige kies 'n kos-dierervaring as gevolg van karmiese kwessies wat hulle uitwerk of 'n begeerte om 'n bepaalde soort lewenservaring te hê.
Die redes vir hierdie keuses was uiteenlopend en individueel. Ek het geleer dat baie diere 'n baie pragmatiese gevoel van lewe en dood het, en as dit prooi is, verloor hulle hul liggaam sodat ander 'n onderhoud kan hê, is dit soms nie 'n groot probleem vir hulle nie.
Leer om my liggaam lief te hê en te respekteer
Ek het ook meer liefde en respek vir my eie dierlike liggaam van my diereonderwysers geleer. Diere het my geleer om meer te luister na die behoeftes van my eie liggaam en wat belangrik was vir my eie optimale fisiese gesondheid. Voedingsbehoeftes wissel per individu, en kan ook wissel in die loop van 'n mens se leeftyd.
Toe ek werklik begin luister en my eie liggaam vereer het, het ek besef dat ek baie gesonder was toe ek eiers, suiwel en vis in my dieet ingesluit het, eerder as om my intellektuele idees in te lig. Dit was 'n moeilike aanpassing vir my geestelik in die eerste plek, as gevolg van al my idees oor wat reg en eties was.
Ek is baie meer doeltreffend in alles wat ek doen, insluitend my diere kommunikasie werk, deur die aanneming van 'n dieet wat gesonder is vir my eie liggaam. Ek ken 'n paar diere kommunikeerders wie se liggame vleisprodukte moet hê vir optimale gesondheid. ander mense doen baie beter op 'n vegetariese dieet. Daar is soveel individualiteit in die behoeftes van menslike liggame soos in die res van die diere wêreld, en dierekommunikators is nie anders as enige ander groep mense nie.
Ek moes ook die mate waarin ek my eie onherkenbare en ongesonde pyn op die diere geprojekteer het, in die gesig staar. Fokus op dierlike lyding op een slag in my lewe was 'n meganisme wat ek gebruik het om die pyn wat ek in my gedra het, te voorkom. Met die diere leer my geduldig en help my, het ek geleer om my eie pyn te konfronteer sonder om dit op hulle te projekteer. Soos ek dit gedoen het, het ek besef dat ek soms aanvaar het dat diere ly as hulle eintlik nie was nie. Dit was 'n vernederende en oogopening-ervaring vir my, en uiteindelik uiters leerzaam omdat ek probeer het om my ervaring as 'n dierekommunikator te verdiep.
Die werklikheid van dierlike lyding
Dit is nie die realiteit van dierlike lyding in ons wêreld te ontken nie, veral die lyding van voedseldiere in moderne fabrieksplase. Ek glo nie dat daar enige regverdiging is vir die wrede praktyke van die moderne fabrieksboerdery nie, en die onnodige lyding wat deur hierdie praktyke veroorsaak word, maak my baie meer bewus van etiese keuses oor die dierprodukte wat ek mag kies om te verbruik.
Dit is belangrik om organiese boerdery, menslike behandeling van voedseldiere te ondersteun, en in die algemeen om koskeuses te maak met bewuste bewustheid van hul oorsprong. Ek probeer om net te neem wat ek nodig het en my bes te doen om bewus te wees van die bron van die dierprodukte wat ek kies, en ook om dankbaarheid te gee vir die gawe van enigiets wat ek in my liggaam as kos inneem.
Wat ek geleer het van die diere
Dit is 'n onvolmaakte wêreld, en ons keuses is onvolmaak. Wat ek van die diere geleer het, is dat militantes oor enige kwessie regtig nie behulpsaam is nie en net vervreem wat ons kan help. Wanneer ek iemand anders verkeerd maak vir hul keuses, plaas ek meer strydende energie in die wêreld, wat meer van dieselfde hou.
Wat ek van die diere geleer het, is verdraagsaamheid, respek en eer van elke individu. Dit het my 'n beter, meer medelydende persoon teenoor ander mense gemaak, en baie meer verdraagsaam teenoor diegene wie se lewenstyle of keuses anders as my eie is.
Om na die diere se wysheid, welwillendheid en begrip van die brose en tydelike aard van die fisiese lewe te luister, het my baie meer gewillig gemaak om ander mense se keuses te aanvaar en om te erken dat daar geen perfekte keuses is nie.
Hierdie artikel is met toestemming herdruk
van Nancy se blog.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Huis en tuin > Troeteldiere & Jy > Hoekom is ek, 'n dierekommunikator, nie vegetariër nie?