'N Belangrike komponent van die sosiale leerproses
Die sone van nabye ontwikkeling (ZPD) is die reeks vermoëns wat 'n individu met hulp kan verrig, maar kan nie selfstandig verrig nie.
Vygotsky se definisie van ZPD
Sone proksimale ontwikkeling is 'n konsep wat deur invloedryke sielkundige Lev Vygotsky geskep is . Volgens Vygotsky is die sone van nabye ontwikkeling:
"die afstand tussen die werklike ontwikkelingsvlak soos bepaal deur onafhanklike probleemoplossing en die vlak van potensiële ontwikkeling soos bepaal deur probleemoplossing onder volwasse leiding of in samewerking met meer bekwame eweknieë." (Vygotsky, 1978)
Die belangrikheid van die "Meer Kundige Ander"
Die konsep van die "meer kundige ander" is redelik eenvoudig en redelik selfverduidelikend. Die meer kundige ander is iemand met 'n hoër vlak van kennis as die leerder. Dit is die meer kundige ander wat die kritieke leiding en onderrig tydens die sensitiewe leerperiode verskaf. Terwyl 'n kind nog nie in staat is om self iets te doen nie, kan sy die taak met behulp van 'n vaardige instrukteur uitvoer.
Hierdie meer kundige ander is dikwels 'n ouer, onderwyser of 'n ander volwassene, maar dit is nie altyd die geval nie. In baie gevalle bied eweknieë waardevolle hulp en onderrig. Gedurende sekere tydperke van 'n kind se lewe kan hulle selfs meer kyk as wat hulle na volwassenes kyk. Die tienerjare, wanneer dit 'n identiteit vorm en inpas, is so krities, is net een voorbeeld.
Kinders op hierdie ouderdom kyk dikwels na hul eweknieë vir inligting oor hoe om op te tree en hoe om aan te trek.
Vygotsky het geglo dat eweknie-interaksie 'n noodsaaklike deel van die leerproses was. Ten einde kinders te leer om nuwe vaardighede te leer, het hy voorgestel paring meer bevoegde studente met minder geskoolde persone.
Wanneer kinders in hierdie gebied van nabye ontwikkeling is, gee hulle die nodige hulp en gereedskap, wat hy verwys het as steierwerk , aan studente wat hulle nodig het om die nuwe taak of vaardigheid te bereik.
Uiteindelik kan die steierwerk verwyder word en die student self die taak kan voltooi.
Toepassings van ZPD in die klaskamer
Dit is belangrik om te besef dat die sone van nabye ontwikkeling 'n bewegende teiken is. As 'n leerder nuwe vaardighede en vaardighede opdoen, beweeg hierdie sone vorentoe vorentoe. Onderwysers en ouers kan hiervan voordeel trek deur voortdurend opvoedkundige geleenthede te bied wat 'n bietjie van 'n kind se bestaande kennis en vaardighede is. Deur kinders take te gee wat hulle nie maklik op hul eie kan doen nie en die leiding gee wat hulle nodig het om dit te bereik, kan opvoeders die leerproses progressief bevorder.
Byvoorbeeld, 'n onderwyser in 'n eksperimentele sielkunde kursus kan aanvanklik steierwerk vir studente voorsien deur hulle stapsgewys deur hulle eksperimente af te lei. Vervolgens kan die onderwyser die steierwerk stadig verwyder deur slegs omskrywings of kort beskrywings van hoe om voort te gaan. Laastens word van studente verwag om hul eksperimente selfstandig te ontwikkel en uit te voer.
Vygotsky, LS. Gees en samelewing: Die ontwikkeling van hoër sielkundige prosesse . Cambridge, MA: Harvard University Press; 1978.