HOEKOM EK NIE GLO IN DIE “HEBREUSE-WORTELS” BEWEGING NIE – SOUT STORIES
HOEKOM EK NIE GLO IN DIE “HEBREUSE-WORTELS” BEWEGING NIE
30 Augustus 2018 ~ Dawid Brits
Die uitgangspunt van die Hebreeuse Wortelsbeweging is die oortuiging dat die Kerk ver van die ware leerstellings en Hebreeuse konsepte van die Bybel afgewyk het. Die beweging beweer dat die Christendom geïndoktrineer is met die kultuur en oortuigings van die Griekse en Romeinse filosofie en dat uiteindelik die Bybelse Christendom, wat vandag in kerke geleer word, beskadig is met ‘n heidense nabootsing van die Nuwe Testamentiese evangelies.
Diegene van die geloof in die Hebreeuse Wortels hou vas aan die leer dat Christus se kruisdood die ou verbond nie beëindig het nie, maar in plaas daarvan hernu het, sy boodskap uitgebrei en in die harte van sy ware volgelinge geskryf het. Hulle leer dat die begrip van die Nuwe Testament slegs vanuit ‘n Hebreeuse perspektief kan kom en dat die leerstellings van die apostel Paulus vandag nie duidelik verstaan ​​word of deur die Christelike pastore reg geleer word nie. Baie bevestig die bestaan ​​van ‘n oorspronklike Hebreeuse taal in die Nuwe Testament en, in sommige gevalle, ontken die bestaande Nuwe-Testamentiese teks wat in Grieks geskryf is. Dit word ‘n subtiele aanval op die betroubaarheid van die teks van ons Bybel. As die Griekse teks onbetroubaar is en korrup is, soos deur sommige beveel word, het die Kerk nie meer ‘n standaard van waarheid nie.
Alhoewel daar baie verskillende en diverse Hebreeuse Wortels-gemeentes met variasies in hul leerstellings is, hou hulle almal by die algemene klem op die herstel van die “oorspronklike” Joodse Christendom. Hulle veronderstelling is dat die Kerk sy Joodse wortels verloor het en onbewus is dat Jesus en Sy dissipels Jode was wat gehoorsaam was aan die Torah. Vir die grootste deel pleit die betrokkenes dat elke gelowige nodig het om ‘n Torah-waarnemende lewe te volg. Dit beteken dat die ordonnansies van die Mosaïese Verbond vandag ‘n sentrale fokus in die lewenstyl van gelowiges moet wees, soos dit met die Ou-Testamentiese Jode van Israel was. Om die Torah te behou, sluit die Sabbat op die sewende dag van die week (Saterdag) in, die hou van Joodse feeste, die hou die dieetwette, vermy alle vorme van selfgeklasifiseerde “heidendom” van die Christendom (Kersfees, Paasfees, ens.) Hulle leer om Die Skrif te verstaan uit ‘n Hebreeuse ingesteldheid. Hulle leer dat heidense Christene in Israel ingeënt is, en dit is een rede waarom elkeen van die wedergebore gelowiges in Jesus die Messias aan hierdie waardes deelneem. Dit word uitgedruk dat dit nie vereis word van wettiese onderdanigheid nie, maar uit ‘n hart van liefde en gehoorsaamheid. Hulle leer egter dat ‘n lewe wat God behaag, hierdie Torah-waarnemende wandel moet deel.
Die samestellings van die Hebreeuse Wortels bestaan ​​dikwels uit ‘n meerderheid heidene, insluitend heidense rabbi’s en selfverklaarde profete. Gewoonlik verkies hulle om as “Messiaanse Christene” geïdentifiseer te word. Baie het tot die gevolgtrekking gekom dat God hulle “Jode” genoem het en die teologiese posisie aanvaar het dat die Torah (Ou Testamentiese wet) ewe bindend is op heidene en Jode. Hulle dra dikwels artikels van tradisionele Joodse klere, oefen Dawidiese dans en inkorporeer Hebreeuse name en frases in hul skryfwerk en gesprekke. Die meeste verwerp die gebruik van die naam “Jesus” ten gunste van Yeshua of YHWH, en beweer dat dit die “ware” name is wat God vir Homself begeer. In die meeste gevalle verhef hulle die Torah as die fundamentele leer vir die Kerk, wat die demokrasie van die Nuwe Testament tot gevolg het, en dit veroorsaak dat dit sekondêr in belang word en slegs in die lig van die Ou Testament verstaan ​​word. Die idee dat die Nuwe Testament slegs foutief en relevant is in die lig van die Ou Testament, het ook die leer van die Drie-eenheid onder die aanval van baie voorstanders van die Hebreeuse Wortels se oortuigings gebring.
Baie ander bewegings neem hierdie oortuigings te vêr en verklaar self dat hulle hul stamboom kan terug neem tot by een van die twaalf stamme van Isreal en glo dat asgevolg daarvan hulle ‘n vorm van “elite” is wat God self uitgekies het in hierdie dag en eeu. Uit die aard van die saak is party van hulle baie rassisties en beskik nie oor die hart wat God werklik kan gebruik om Sy koninkryk uit te brei nie.
In teenstelling met wat die Hebreeuse Wortelsbeweging beweer, is die Nuwe Testamentiese leerstellings van die apostel Paulus volkome duidelik en selfverduidelikend. Kolossense 2: 16 sê: “Laat niemand julle dan oordeel in spys of in drank of met betrekking tot ‘n fees of nuwemaan of sabbat nie, wat ‘n skaduwee is van die toekomstige dinge; maar die liggaam behoort aan Christus. “
Romeine 14: 5 sê: “Die een ag die een dag bo die ander, die ander ag al die dae gelyk. Laat elkeen in sy eie gemoed ten volle oortuig wees. Hy wat die dag waarneem, neem dit waar tot eer van die Here; en hy wat die dag nie waarneem nie, neem dit nie waar nie tot eer van die Here; en wie eet, eet tot eer van die Here, want hy dank God; en wie nie eet nie, eet nie tot eer van die Here, en hy dank God. Want niemand van ons leef vir homself nie en niemand sterf vir homself nie. Want as ons lewe, leef ons tot eer van die Here; en as ons sterwe, sterf ons tot eer van die Here; of ons dan lewe en of ons sterwe, ons behoort aan die Here.”
Beter verduideliking as dit kry jy nie! Moet ook nie vergeet dat Paulus goed geskool was in die wet, die beste selfs in sy tyd en hy het dit prys gegee vir ‘n lewe in Christus. Ek glo hy het beter verstaan as almal van ons.
Daar is aspekte van die Hebreeuse Wortels-leerstellings wat beslis voordelig kan wees. Om die Joodse kultuur en perspektief te ondersoek waarbinne die meeste van die Bybel geskryf is, maak ons ​​begrip van die Skrif oop, verryk en voeg insig en diepte by baie van die gedeeltes, gelykenisse en idiome. Daar is niks fout met heidene en Jode om saam te vier om die feeste te vier en ‘n Messiaanse styl van aanbidding te geniet nie. Neem deel aan hierdie gebeure en leer die pad waarin die Jode die leringe van ons Here verstaan ​​het. Dit kan ‘n hulpmiddel wees, wat ons meer doeltreffend sal maak om die ongelowige Jood met die evangelie te bereik.
Dit is goed vir heidene in die liggaam van die Messias om in ons gemeenskap met Israel te identifiseer. Om te identifiseer met Israel is egter anders as om “soos” Israel te identifiseer.
opregte gelowiges word nie in die Judaïsme van die Mosaïese Verbond ingeënt nie; hulle word ingeënt in die saad en geloof van Abraham wat die wet en die Joodse gebruike voorafgegaan het. Hulle is medeburgers met die heiliges (Efesiërs 2:19), maar hulle is nie Jode nie. Paulus verduidelik dit duidelik wanneer hy diegene wat besnydenis (die Jode) is, “nie probeer om onbesnede te wees nie” en die onbesnedenes (die heidene) ” nie besny word nie” (1 Korintiërs 7:18).
Daar is geen behoefte aan enige groep om te voel hulle moet word wat hulle nie is nie. In plaas daarvan het God Jode en heidene tot ‘n nuwe mens ‘in Christus Jesus gemaak (Efesiërs 2:15). Hierdie “nuwe man” verwys na die Kerk, die liggaam van Christus, wat nie Jood of nie-Jode bestaan ​​nie (Galasiërs 3: 27-29). Dit is ‘n heeltemal nuwe identiteit!
Gaan dink bietjie oor die ou leersakke en nuwe wyn beginsel wat Jesus Christus onsself leer (Matt. 9:14-17). God se nuwe nuwe wyn pas nie in ou leersakke nie, want die wyn swel, gis en oefen druk uit en die sak skeer. Jy het ‘n heeltemal nuwe wynsak nodig vir nuwe wyn – in kort – nuwe verbond, nuwe mens en vice versa.
Dit is belangrik dat Jode en nie-Jode onafhanklik bly in hul eie identiteit. Op hierdie manier kan ‘n duidelike beeld van die eenheid van die liggaam van Christus gesien word as Jode en heidene word verenig deur een Here, een geloof, een doop. Eenheid beteken defnitief nie eenvormigheid nie.
God het nooit heidene bedoel om een ​​in Israel te word nie, maar een in Christus. Die invloed van hierdie beweging is besig om in ons kerke en seminare te werk. Dit is gevaarlik in die implikasie dat die Ou Testamentiese wet ‘n “hoër weg” is en die enigste manier is om God te behaag en Sy seëninge te ontvang. Nêrens in die Bybel vind ons dat heidense gelowiges opdrag het om Levitiese wette of Joodse gebruike te volg nie; Trouens, die teenoorgestelde word geleer.
Romeine 7: 6 sê: “Maar nou is ons ontslae van die wet waardeur ons gebonde was, aangesien ons dit afgesterf het, sodat ons dien in die nuwigheid van die Gees en nie in die oudheid van die letter nie.” Christus, in ooreenstemming met elke ordonnansie van die Mosaïese wet, het dit volkome vervul. Net soos om die finale betaling op ‘n huis te maak, dit voldoen aan die kontrak en eindig jou verpligting om te betaal daarvoor. So het Christus ook die finale betaling gemaak en die wet nagekom. Dit is vir ons almal ‘n einde.
Vir die wat Hom kies, ‘n einde aan die ou mens. Dit is God self wat ‘n wêreld van mense met verskillende kulture, tale en tradisies gevorm het. God word verheerlik wanneer ons mekaar in liefde aanvaar en saamkom in eenheid as “een” in Christus Jesus. Dit is belangrik om te verstaan ​​dat daar geen meerderwaardigheid in Joodse kultuur is nie. Ons wat volgelinge van Christus is, bestaan ​​uit baie verskillende kulture en lewenstyle, en is almal waardevol en baie geliefd omdat ons in die gesin van God vrywillig ingegaan het.
Ek deel verder in die toekoms hoekom ek Paulus as waardevol en betroubaar ag, asook hoekom die Romeine belangrik was vir die vorming van christendom soos ons dit ken, en ook hoekom dit skadelik was.
‹ PreviousSO TUSSEN DIE BOOM EN DIE BAS
Next ›GREAT DANE LIEFDE