Voorkomende toesig: wanneer is dit toelaatbaar? | Law & More B.V.
Het die polisie u dae lank aangehou en wonder u nou of dit streng deur die boek gedoen word? Byvoorbeeld, omdat u twyfel oor die wettigheid van hul gronde om dit te doen, of omdat u van mening is dat die duur te lank was. Dit is heel normaal dat u of u vriende en familie vrae hieroor het. Hierna vertel ons u wanneer die regterlike owerhede kan besluit om 'n verdagte aan te hou, van arrestasie tot gevangenisstraf, en watter moontlike tydsbeperkings van toepassing is.
Arrestasie en ondervraging
As u gearresteer word, is dit omdat die vermoede bestaan ​​van 'n kriminele oortreding. In geval van so 'n vermoede, word 'n verdagte so gou moontlik na die polisiekantoor geneem. Daar gekom, word hy of sy vir ondervraging aangehou. 'N Maksimum duur van 9 uur word toegelaat. Dit is 'n besluit wat die (hulp) beampte self kan neem en hy het nie toestemming van 'n regter nodig nie.
Voordat u dink dat daar 'n langer arrestasie is as wat toegelaat word: die tyd tussen 12.00 en 09:00 tel nie na die nege uur. As 'n verdagte byvoorbeeld om 11:00 aangehou word vir ondervraging, sal een uur tussen 11.00:12 en 00:09 vm verloop en die tydperk sal eers weer die volgende dag 00:5 begin. Die periode van nege uur eindig dan die volgende dag om 00:XNUMX
Gedurende die periode van aanhouding vir ondervraging, moet die beampte 'n keuse maak: hy kan besluit dat die verdagte mag huis toe gaan, maar in sommige gevalle kan hy ook besluit dat die verdagte in aanhouding moet bly.
As u nie toegelaat is om met iemand anders as u prokureur kontak te hê toe u aangehou is nie, het dit te make met die bevoegdheid van die staatsaanklaer om beperkende maatreëls in te stel. Die staatsaanklaer kan dit doen vanaf die oomblik dat die verdagte in hegtenis geneem word as dit in die belang van die ondersoek is. Die verdagte se advokaat is ook hieraan gebonde. Dit beteken dat wanneer die prokureur byvoorbeeld deur die familielede van die verdagte gebel word, hy geen aankondigings mag doen voordat die beperkings opgehef is nie. Die advokaat kan probeer om laasgenoemde te bereik deur 'n kennisgewing van beswaar teen die beperkings in te dien. Gewoonlik word hierdie beswaar binne 'n week hanteer.
Voorkomende toesig is die fase van voorkomende toesig vanaf die oomblik van hervestiging tot die toesig van die ondersoekende landdros. Dit beteken dat 'n verdagte aangehou word hangende strafregtelike verrigtinge. Is u in hegtenis geneem? Dit is nie vir almal toegelaat nie! Dit is slegs toegelaat in die geval van oortredings wat spesifiek in die wet gelys word, indien daar 'n ernstige vermoede bestaan ​​van betrokkenheid by 'n kriminele oortreding en daar ook goeie redes is om iemand langer in voorkomende bewaring te hou. Die voorkomende toesig word deur die wet gereguleer in Artikels 63 ev. Presies hoeveel bewyse daar vir hierdie ernstige vermoede moet wees, word nie in die wet of in regspraak verder uiteengesit nie. Wettige en oortuigende getuienis is in geen geval nodig nie. Daar moet 'n groot waarskynlikheid bestaan ​​dat die verdagte by 'n oortreding betrokke is.
Voorkomende toesig begin met die aanhouding in aanhouding. Dit beteken dat die verdagte aangehou kan word vir 'n maksimum van drie dae. Dit is 'n maksimum termyn, dus beteken dit nie dat 'n verdagte altyd drie dae van die huis af sal wees na aanhouding nie. Die besluit om die verdagte in aanhouding te hou word ook deur die (adjunk) staatsaanklaer geneem en vereis nie toestemming van 'n regter nie.
'N Verdagte mag nie in hegtenis geneem word vir alle vermoedens nie. Daar is drie moontlikhede in die wet:
Voorkomende toesig is moontlik in die geval van die vermoede van 'n kriminele oortreding met 'n maksimum gevangenisstraf van vier jaar of langer.
Aanhouding is moontlik in die geval van verskeie spesifiek gelyste strafregtelike oortredings soos dreigement (285, paragraaf 1 van die Strafwet), verduistering (321 van die Strafwet), skuldbepaling (417bis van die Strafwet), dood of ernstige liggaamlike letsel in die geval van bestuur onder die invloed (175, paragraaf 2 van die Strafwet), ens.
Voorlopige aanhouding is moontlik as die verdagte geen vaste woonplek in Nederland het nie en gevangenisstraf opgelê kan word vir die oortreding wat hy vermoedelik gepleeg het.
Daar moet ook redes wees om iemand langer aan te hou. Voorlopige aanhouding kan slegs toegepas word indien een of meer van die gronde in artikel 67a van die Nederlandse Strafproseswet voorkom, soos:
'n ernstige gevaar vir vlug,
'n misdryf met tot 12 jaar gevangenisstraf,
'n risiko om weer te oortree op 'n misdryf wat strafbaar is met 'n gevangenisstraf van hoogstens 6 jaar, of
'n vorige skuldigbevinding minder as 5 jaar gelede vir spesifiek benoemde misdrywe soos aanranding, verduistering, ens.
As die kans bestaan ​​dat die vrylating van die verdagte 'n polisie-ondersoek kan fnuik of belemmer, sal die keuse waarskynlik gemaak word om die verdagte in voorkomende aanhouding te hou.
Wanneer die drie dae verby is, het die beampte verskeie opsies. In die eerste plek kan hy die verdagte huis toe stuur. As die ondersoek nog nie afgehandel is nie, kan die beampte een keer besluit om die tydperk van aanhouding te verleng maksimum drie keer 24 uur. In die praktyk word hierdie besluit amper nooit geneem nie. As die beampte van mening is dat die ondersoek duidelik genoeg is, kan hy die ondersoekende landdros vra om die verdagte in aanhouding te plaas.
Die beampte sorg dat 'n afskrif van die lêer die ondersoekende landdros en die advokaat bereik en vra die landdros om die verdagte veertien dae in aanhouding te plaas. Die verdagte word van die polisiekantoor na die hof gebring en word deur die regter aangehoor. Die prokureur is ook teenwoordig en kan namens die verdagte praat. Die verhoor is nie openbaar nie.
Die landdros kan drie besluite neem:
Hy kan besluit dat die beampte se eis toegestaan ​​moet word. Die verdagte word dan vir 'n aanhoudingsentrum vir die duur van veertien dae;
Hy kan besluit dat die beampte se eis van die hand gewys moet word. Die verdagte word dan dikwels dadelik toegelaat om huis toe te gaan.
Hy kan besluit om die eis van die staatsaanklaer toe te laat, maar om die verdagte uit voorkomende toesig te skors. Dit beteken dat die ondersoekende landdros ooreenkomste met die verdagte sluit. Solank hy die ooreenkomste wat hy gemaak het, nakom, hoef hy nie die veertien dae wat die regter toegestaan ​​het, uit te stel nie.
Die laaste deel van die voorkomende toesig is die langdurige aanhouding. As die staatsaanklaer van mening is dat die verdagte selfs ná die veertien dae in aanhouding moet bly, kan hy die hof vir aanhouding vra. Dit is moontlik vir 'n maksimum van negentig dae. Drie regters beoordeel hierdie versoek en die verdagte en sy advokaat word aangehoor voordat die beslissing geneem word. Daar is weer drie opsies: toelaat, verwerp of toelaat in kombinasie met 'n skorsing. Die voorkomende toesig kan opgeskort word op grond van die persoonlike omstandighede van die verdagte. Die belange van die samelewing in die voortsetting van voorkomende toesig word altyd geweeg teen die belange van die verdagte om vrygelaat te word. Redes vir die toepassing van 'n skorsing kan die versorging van kinders, werk- en / of studietoestande, finansiële verpligtinge en sekere toesigprogramme insluit. Voorwaardes kan geheg word aan die opskorting van die voorkomende toesig, soos 'n verbod op straat of kontak, die afgee van die paspoort, samewerking met sekere sielkundige of ander ondersoeke of die proefdiens, en moontlik die betaling van 'n deposito.
Na die maksimum tydperk van 104 dae in totaal moet die saak verhoor word. Dit word ook 'n pro forma-verhoor genoem. Die regter kan tydens 'n pro forma-verhoor besluit of die verdagte langer in voorkomende aanhouding moet bly, altyd vir 'n maksimum 3 maande.
Het u nog vrae oor voorkomende toesig na die lees van hierdie artikel? Kontak dan asseblief Law & More. Ons prokureurs het baie ervaring met die strafreg. Ons is gereed om al u vrae te beantwoord en sal u regte opstaan ​​as u verdink word van 'n kriminele oortreding.