Die dominee vertel van die gesin wat ‘n prys gewen het Mauritius toe. Die ma is bekommerd oor watter verkeerde dinge hul gaan sien, dat hul vreemde kos sal moet eet, dat sy nie goed lyk in ‘n swembroek nie en wat nog alles. By Mauritius aangekom, sluit sy haar in die hotelkamer toe met ‘n boek, terwyl die pa en kinders geniet wat daar te geniete is. Sy is vies vir hulle wat hulleself so geniet, terwyl sy in die kamer lê en boeklees. Toe die week om is, is sy kwaad oor hul ‘n hele week daar was en sy niks van die plek gesien het nie.
So ek, Toortsie, kies die lewe. Elke minuut daarvan. En vreemd, sodra jy dit begin kies, kom daar net meer en meer geleenthede om die lewe te kies. Dis amper of die lewe lewe aantrek.
Ek stem saam … dit gaan saam oor bangwees ook. Mens kan nie ver alles en almal bang wees nie. As God in beheer is van jou lewe kan nie anders om so te leef nie.
Sommer ‘n paar nie-lewensbedreigende gesondsheidskwessies wat my van tyd tot tyd effens negatief stem. Gelukkig waai dit gewoonlik weer oor!