Die burgerlike onrus regoor die Verenigde State ná die moord op George Floyd bring eerw. Martin Luther King Jr. se beroemde waarneming dat ''n oproer die taal van die ongehoorde is', na vore.
Geneem uit sy toespraak van 1968 "Die Ander AmerikaKing het die daad van oproer veroordeel, maar terselfdertyd die gehore uitgedaag om te oorweeg wat sulke optrede sê oor die ervaring van diegene wat in die samelewing gemarginaliseer is.
"Sosiale geregtigheid en vooruitgang is die absolute waarborg vir onlustevoorkoming," het King gesê.
Met ander woorde, vrede kan nie sonder geregtigheid bestaan ​​nie. Hierdie oortuiging het diep wortels in die Christelike denke; dit kan opgespoor word na die skrywers van die Bybel en vroeë Joodse en Christelike gemeenskappe.
Meer onlangs het die biskoplike biskop van Washington, Mariann Budde, gesê van die huidige betogings dat die kerk in lyn is met "met diegene wat geregtigheid soek. " Die opmerking volg op a omstrede besoek waarin president Trump 'n Bybel gehou het voor die kerk van St. John's Episcopal - 'n daad voorafgegaan deur die verspreiding van 'n skare betogers en priesters wat hulle traangas gebruik.
As geleerdes van Bybelse tekste en godsdiens en kultuur, is ons van mening dat die begrip van hoe gewelddadige onrus, wat die vroeë Christendom ingelig is, sowel as die verhale van die Verenigde State self, ons kan lei in hierdie huidige onstuimige periode.
Onregverdigheid deur Israeliete
Diepe gewortelde ontevredenheid met die heersende sosiale onreg en optrede teen sulke ongelykheid is nie nuut nie. Dit sou 'n bekende tema gewees het vir die mense wat die Bybel geskryf het, en dit word weerspieël in die tekste self.
Onrus lê byvoorbeeld die kern van die Bybelse verhaal oor die oorsprong van antieke Israel. Soos in die boeke Genesis en Eksodus vertel is, reis Abraham se kleinseun, Jakob, in Egipte vir voedsel in 'n tyd van hongersnood. Nadat Jakob se nageslag slawe gemaak is, verlos Moses Israel uit die slawerny en lei hulle terug na die beloofde land.
Hier, die gebeurtenis wat vonke bevryding is Moses se getuienis van die onderdrukking van die Israeliete. Die boek Exodus beskryf hoe hulle Egipte verlaat het met goud en silwer wat in ietwat onsekere omstandighede van hul Egiptiese bure verkry is. Die wyse van hierdie aanwins sou eeue lank 'n bespreking wees in Bybelse interpretasie, uit vrees dat dit soos plundering lyk.
Beide antieke Joodse sowel as antieke Christelike bronne het hierdie goed egter as 'billike lone' beskou, volgens die geleerde James Kugel - net terugbetalings vir die Israeliete se jare van slawearbeid.
Argeologiese bewyse dui op 'n algemeen ander oorsprongverhaal vir die antieke volk Israel - hoewel een ook van sosiale onrus. Volgens sommige geleerdes spruit die nedersetting uit die opstand en hergroepering van mense wat uit die land gevlug het ineenstorting van groot, stedelike gebiede in die suidelike Levant, die hedendaagse Israel en Palestina.
Die Bybelse impuls tot sosiale geregtigheid kom veral voor by die profete van die Ou Testament, soos Amos en Jesaja wie se oproep tot geregtigheid en gelykheid is 'n konstante tema. Dit is dus geen wonder dat hulle in die konteks van die hedendaagse burgerregte se beweging aangehaal is nie. King aangehaalde profete uit die Bybel herhaaldelik in sy toespraak "Ek het 'n droom". Toe hy praat van 'geregtigheid' wat soos waters afrol, geregtigheid soos 'n voortdurende stroom 'en' krom plekke 'wat reguit gemaak word, trek hy direk uit die boeke van Amos en Jesaja.
Vroeë Christelike onrus
Die Nuwe Testament getuig ook van ervarings van sosiale onrus in vroeë Christendom.
In die Matteusboek word Jesus aangehaal: 'Ek het nie gekom om vrede te bewerk nie, maar 'n swaard.' En toe hy geldwisselaars in die Tempel van Jerusalem konfronteer, omgekeer Jesus die tafels en sweep die geldwisselaars vir hul onregverdige optrede.
om sommige dit kan moontlik die vernietiging van eiendom regverdig. Ander egter neem dat Jesus beweer dat die tempel aan "die huis van my vader" behoort - wat sy gesin beteken - en dit as sodanig nie kan regverdig dat hy iemand anders se besittings vernietig nie.
Caravaggio se uitbeelding van Christus wat geldwisselaars uit die tempel verdryf. Wikimedia Commons, EAT
Uit baie gedeeltes blyk dit dat die godsdienstige beweging die grootste belangstelling gehad het sorg vir die verdruktes en dat onrus soms in hierdie konteks geregverdig kan word.
Nietemin, sommige dele van die Bybel is gebruik om die onrus van sosiale onrus te regverdig. Jeff Sessions, voormalige prokureur-generaal van die Verenigde State, het onlangs 'n beroep gedoen Romeine 13 toe ek beweer dat die handhawing van streng immigrasiehervorming die oppergesag van die reg was: "Ek sou u aan die apostel Paulus en sy duidelike en wyse opdrag in Romeine 13 noem, om die wette van die regering te gehoorsaam, omdat God hulle met die orde bestem het . "
Bybelwetenskaplikes betwis hierdie interpretasie en let daarop dat die woord "wet" verskyn slegs een keer in Romeine 13, wanneer Paulus sê dat 'liefde 'n naaste nie doen nie; daarom is liefde die vervulling van die wet. "
Burgerlike godsdiens en onrus
Bybelse gedeeltes word al lank deur Amerikaanse politici gebruik as daar 'n Verenigde State was.
As het die geskiedskrywer James Byrd aangevoer, het die Amerikaanse rewolusies beweer dat die apostel Paulus aan Christene die lisensie gegee het om tiranne met gewelddadige middele teen te staan.
Benewens die gebruik van die Bybel, het die stigtersvaders ook 'n nuwe gewyde kanon vervaardig om onrus te regverdig in die geval van ongeregtigheid - verhale wat deur geleerdes verwys word as 'burgerlike godsdiens'.
Dink byvoorbeeld aan die Boston Tea Party wat tee in die hawe gooi in protes teen 'n onregverdige belasting. Die nasionale vertelling beskou dit as heldhaftig.
Die feit dat onreg optrede vereis, word op dieselfde manier ondersteun deur die Verklaring van onafhanklikheid. Dit stel die verhouding tussen Brittanje en die kolonies in die kollig as een van 'herhaalde beserings en oorweldigings' wat die koloniste probeer oplos het, net om 'slegs deur herhaalde letsels' beantwoord te word. '
Herhaalde onreg was dan ook grond vir rewolusie.
'Uitgestelde drome ontplof'
Martin Luther King het nie geweld gevra nie, maar gesê:vrede is nie net die afwesigheid van hierdie spanning nie, maar die teenwoordigheid van geregtigheid. " Hy het ook gesê dat as vrede stilte beteken in die aangesig van onreg, "Ek wil nie vrede hê nie. "
Geestelikes van kleur lei 'n optog in Minneapolis om die moord op George Floyd te protesteer. David Joles / Star Tribune via Getty Images
King het nie gedink dat onluste die beste benadering was nie. Maar hy het gewaarsku om hulle te veroordeel, tensy die samelewing ook die voorwaardes veroordeel wat onluste teweeg gebring het.
As een predikant in Minneapolis stel dit, en verwys na die digter Langston Hughes terwyl sy die betogings beoordeel het: 'Uitgestelde drome ontplof.'
Samira Mehta, Lektor in vroue- en geslagstudies en Joodse studies, Universiteit van Colorado Boulder en Samuel L. Boyd, Assistent-professor, Universiteit van Colorado Boulder
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Aktivisme > 'N Regverdiging vir onrus? Kyk nie verder as die Bybel en die stigters vaders nie