(Aangestuur vanaf Tatoeërmerk)
Jeremy Meeks, 'n oudgevangene en deesdae model, het talle tatoes, onder meer 'n druppel by sy linkeroog.
Vandag laat baie mense hulle tatoeëer vir bloot artistieke redes of om te wys hulle behoort tot 'n sekere groep soos misdaadbendes of 'n etniese groep. In sekere lande word geglo tatoeëermerke het towerkragte wat die draer daarvan beskerm.
In sommige gevalle in die geskiedenis is mense ook al teen hul wil gatatoeëer. 'n Bekende voorbeeld is die identifikasienommers wat op Jode in konsentrasiekampe aangebring is onder die Nazi-stelsel. Die Nazi's het die praktyk in 1941 in Auschwitz begin om die liggame van geregistreerde gevangenes in die kampe te identifiseer. In die Zhou-dinastie het Chinese owerhede tatoes op mense se gesigte aangebring as 'n straf vir sekere oortredings of om gevangenes of slawe te merk. Ook in die Romeinse Ryk moes soldate, gladiators en slawe tatoeëermerke dra. Deels vanweë 'n Bybelse uitspraak teen die merk van die liggaam, het keiser Konstantyn die Grote die tatoeëring van gesigte omstreeks 330 n.C. verbied, en die Tweede Konsilie van Nicea het in 787 die tatoeëring van enige deel van die liggaam as 'n heidense gebruik verbied.
'n Toenemende neiging is ook om tatoes aan te bring op merke ná 'n operasie soos 'n mastektomie. Die tatoeëring van tepels op gerekonstrueerde borste is ook gewild.
Tatoes is waarskynlik ook in antieke medisyne gebruik as deel van die pasiënt se behandeling. Die dokter Daniel Fouquet het in 1898 'n artikel geskryf oor mediese tatoeëerpraktyke in Antieke Egipte. Hy beskryf daarin die tatoes op die vroulike liggame wat op die Deir el-Bahari-terrein gevind is. Hy het vermoed tatoes en ander letsels kon mediese of terapeutiese doeleindes gehad het.
Ötzi, die ysmummie wat sowat 5 300 jaar gelede geleef het en in 1991 ontdek is, het 59 tatoes aan sy lyf gehad. Dit is geskep deur insnydings in die vel waarin steenkoolpoeier gevryf is en daar word vermoed dit kon 'n behandeling vir sy gewrigslytasie gewees het.
Tatoeëring behels die inspuiting van pigment in die vel se dermis, die laag velweefsel net onder die epidermis. Die pigment word versprei deur 'n gehomogeniseerde beskadigde laag deur die epidermis en boonste dermis, waar die teenwoordigheid van 'n vreemde stof die immuunstelsel se fagosiete aktiveer om die pigmentdeeltjies op te neem. Terwyl heling plaasvind, skilfer die beskadigde epidermis weg terwyl korrelweefsel dieper in die vel vorm; dit word later omgesit in bindweefsel deur kollageengroei. Dit heel die boonste dermis, waar pigment vasgevang bly binne-in fibroblaste en eindelik konsentreer in 'n laag net onder die dermis/epidermis-grens.
Tatoeëermerke het in historiese China 'n negatiewe konnotasie gehad omdat misdadigers dikwels getatoeëer is om hulle te merk. Dit is vandag steeds 'n taboe in Sjinese gemeenskappe. Die verbinding van tatoes met misdadigers het ook na Japan oorgespoel. Die Japannese regering het tatoes in die 19de eeu verbied en die verbod is eers in 1948 opgehef.
In Europa en Noord-Amerika word die mening oor tatoeëermerke steeds beïnvloed deur stereotipes wat gebaseer is op afwykende sosiale groepe van die 19de en 20ste eeu. In die 1960's en 1970's het mense tatoes begin verbind met mense soos motorfietsryers en gevangenes.
Omdat die vel binnegedring word, hou tatoeëring die gevaar van ontsteking en allergiese reaksies in. Moderne kunstenaars verminder die risiko's deur naalde net een keer te gebruik en instrumente ná elke gebruik te steriliseer. Baie owerhede vereis dat hulle opleiding in bloedbesmetting ondergaan. In amateur-tatoeëring, soos in tronke, is daar egter steeds groot gevare aan verbonde. Met ongesteriliseerde toerusting kan ontsteking ontstaan of sekere siektes oorgedra word soos sekere vorme van hepatitis, herpes, MIV en tuberkulose.
Nie baie mense toon 'n allergiese reaksie op die tatoeëer-ink nie, maar dit is tog moontlik. Mense kan veral met spesifieke kleure ink 'n allergie toon. Dit is soms weens die teenwoordigheid van nikkel in 'n inkpigment, wat 'n algemene metaalallergie veroorsaak. Kneusmerke kan ook veroorsaak word deur die beskadiging van 'n aar.
Hoewel tatoes as permanent beskou word, kan dit tog soms gedeeltelik of heeltemal verwyder word deur laserbehandeling. Swart en sommige kleure ink kan makliker verwyder word as ander kleure. Die koste en pyn om dit te verwyder is gewoonlik groter as met die aanbring daarvan.
↑ "Tattoo 2". The American Heritage Dictionary of the English Language (fourth). (2000).
↑ 4,0 4,1 Laumann, Anne E. (September 2006). "Tattoos and Body Piercings in the United States: A National Data Set". Journal of the American Academy of Dermatology 55 (3): 413–421. doi:10.1016/j.jaad.2006.03.026.
↑ Adrienne Mayor (1 April 1999). "People Illustrated". Archaeological Institute of America. 52 (2).
↑ 12,0 12,1 Tattoo lasers / Histologie, Suzanne Kilmer, eMedicine
↑ 13,0 13,1 DeMello, Margo (2007). Encyclopedia of body adornment. Westport: Greenwood Press. p. 61. ISBN 978-0-313-33695-9.