CAPES: die internskap-nagmerrie - Interessant
Die hervorming van onderwysersopleiding, bekend as 'bemeestering', het in werklikheid aan die begin van die skooljaar van krag geword. Daar is eerstens die CAPES 2010-kwitansies wat teen studente sonder opleiding en soms sonder 'n tutor opgekom het; dan nou diegene wat die KAAPSE 2011 en 2012 in meestersonderrig, en wat vir baie nie kan oorgaan nie leerlingskap. Die skuldiges is nie noodwendig net diegene wat ons glo nie ...
Die situasie van 'leerling'-onderwysers
Laat ons eers begin om nuus oor die kwitansies aan CAPES vir die jaar 2009-2010 te gee. Soos in die res, sal ons veral fokus op die History-Geo CAPES in Île-de-France, maar ons kan byna alles anders uitbrei. Vir hierdie oorgangsituasie het ons dus kwitansies vir die kompetisie wat meestal nie tydens hul voorbereiding internskap gedoen het nie en daarbenewens (anders as hul ouderlinge) nie meer voordeel trek uit die jaar van leerlingskap. Inderdaad, met hierdie hervorming is 'n "leerling" -onderwyser nie meer 'n leerling nie, want hy is voltyds, met 'n paar weke "opleiding" gedurende die jaar, waarvan die voorwaardes volgens akademies verskil ... Die jong selfmoord is veronderstel om onder toesig te wees van 'n tutor vir die eerste derde van die jaar, en dan vervang word deur 'n M2-onderwysstudent (of tydelike personeel) terwyl hy in opleiding is, en dan alleen in die praktyk geleer word. Maar dit is die teorie, eintlik is daar amper net spesiale gevalle. Sonder om in besonderhede in te gaan, is die grootste probleem dat baie "leerlinge" aan die begin van die skooljaar nie 'n tutor gehad het nie! Hulle bevind hulle dus alleen voor klasse, sonder enige ervaring of opleiding; dit is byvoorbeeld die geval vir tientalle posisies in die Academy of Créteil in History-Geography. Die eerste opbrengste kom tussen depressies en bedankings in aantal ... Ons sal terugkom na die redes vir hierdie afwesigheid van voogde. Maar om saam te vat, met hierdie stelsel kan studente in dieselfde jaar (en soms vir verskillende vakke) 'n aantal swak of nie opgeleide onderwysers hê as hulle nie heeltemal opgegee het nie! Ek herinner u daaraan dat hierdie hervorming veronderstel is om die opleiding van onderwysers en hul professionele situasie te verbeter (onder meer met 'n verhoging in salaris). Alles is 'n leuen, maar wie het daaraan getwyfel?
Iets gedeeltelik beplan, maar hierdie keer onderskat in die ramp: studente-internskappe ter voorbereiding van die toekomstige CAPES. Die 'denkers' van die hervorming beweer dat die jaar van stage 'vervang sou word' met 'n stage in M1 en M2. Behalwe die feit dat dit verbasend was om kandidate vir sulke kompetisies te vra om hulle voor te berei tydens hierdie internskappe (gewoonlik 108 uur met verslag aan die sleutel), het die vraag oor hul organisasie ontstaan. En hier is die drama! Laat ons 'n spesifieke voorbeeld neem: die voorbereiding aan die Sorbonne (akademie in Parys) van die CAPES Histoire-Géo. Kom ons gaan na die M1-stage, dit word uitgestel sine die. Maar as dit by die M2-onderwysstage kom, het ons die hoogtepunt bereik: internskappe is veronderstel om op 7 Desember te begin, maar niemand weet of dit die geval sal wees nie! Die studente, wat skaars uit hul geskrifte gekom het (18 en 19 November), weet dus nie wanneer (of of) hulle hierdie stage gaan doen nie, wat in twee dele veronderstel is (Desember-Februarie; Maart), terwyl dit wel sou wees hul enigste "opleiding" in die veld, en dat hierdie internskappe ook verpligtend is om die beroemde Meesteronderrig te bekragtig! Die hoofrede? Weereens die afwesigheid van voogde; die helfte daarvan sou ontbreek ... Hierdie situasie sou egter nie algemeen wees nie, wat paradoksaal genoeg 'n probleem is; inderdaad, as hierdie internskappe in Geskiedenis-geografie, Letters of Spaans inderdaad uitgestel word, is dit byvoorbeeld nie die geval vir Wiskunde, SVT of ekowetenskappe nie (nog steeds in die Paryse akademie). Is hierdie verskil in behandeling normaal? Sou daar onderwerpe wees?
Dit is duidelik dat hierdie situasie geensins te wyte is aan toeval of ongeluk nie. Die eerste skuldiges is te vinde, dit is logies, op die vlak van besluitnemers: diegene wat hierdie hervorming "gedink" het, vir sommige net om geld te bespaar en die Nasionale Onderwys stadig te vernietig, vir ander onkundige tegnokrate. realiteite wat tevrede was om bestellings uit te reik sonder om te vra of dit van toepassing is. Ons het ook 'n blatante voorbeeld gehad van hierdie soort onbevoegdheid met die verpligting wat in Junie 2010 opgelê is om die C2I2e en die CLES2 in 2011 te laat huur, voordat dit uitgestel is na 2012 in die lig van die geskree ...
Die tweede skuldiges is diegene wat die hervorming moes organiseer: die ministerie en die rektorate. Die eerste, veral omdat ons 'n paar wonderlike dinge leer: byvoorbeeld, nog steeds vir Histoire-Géo in Parys, was die ministerie tevrede met die lys van gewone tutors of hulle 'n paar leerlinge kon huisves; die probleem is, sommige het geweier, en nou is dit 'n bietjie laat om ander te vra. Erger nog, daar is op Dinsdag en Donderdag besluit om hierdie internskappe te doen, en die ministerie het homself dus ontneem van die beskikbare tutors en ingestem vir die ander dae van die week ... Aan die ander kant kan ons die IUFM en universiteite, wat elke twee dae so goed moontlik met weersprekende instruksies regkom, en met paniekerige studente te doen kry terwyl hulle probeer om hulle lewensvatbare kursusse en roosters aan te bied ...
Laat ons die laaste skuldiges nie vergeet nie. Afgesien van die absurditeit van die hervorming self, is die grootste probleem vandag die gebrek aan tutors, hetsy vir leerlingprofessore of vir meestersgraadstudente. Hierdie onderwysers, ondersteun deur ouersverenigings en sekere vakbonde, is van plan met hierdie weiering om hul ontevredenheid en hul verwerping van hierdie hervorming te kenne te gee. Sekerlik, maar die enigste slagoffers van vandag is die leerlingonderwysers, die studente ... en die leerlinge, aangesien hulle voor nuwe onderwysers te staan ​​kom wat nie opgelei is nie en nie gehelp is nie! Die ministerie, die regering, gee nie om nie (hul doel is om die instansie te verswak om dit te suiwer), terwyl die media nie daaroor praat nie. Ons moet dus terugkeer na die jaar 2009, toe akademici massaal in die strate betoog het teen (onder andere) bemeestering; hulle het die ondersteuning van die sekondêre gevra omdat dit 'n groter kans op sukses van die mobilisasie was, maar veral omdat hulle geweet het dat dit die sekondêre sektor sou wees wat die meeste skade sou ly as gevolg van hierdie hervorming. Onderwysers, vakbonde en ouers van middel- en hoërskoolleerlinge het egter meestal geweier om te beweeg. Erger nog, 'n belangrike deel het hierdie hervorming onderskraag, ondanks die waarskuwings. Daarom het hulle besluit om ten tyde van die effektiewe implementering van die hervorming te verhuis, sodra hulle 'n voldonge feit gehad het. Dit is natuurlik onverantwoordelik, en eerder as om hul huidige en toekomstige jong kollegas en hul studente op te offer, sal hulle beter doen om ander hervormings te omarm en te vind.
Ons weet dus nie hoe dit gaan ontwikkel nie. Daar sal ongetwyfeld 'n ophang-oplossing gevind word, maar nie tot die spel nie. Dan moet ons nie die gees en die skaars verborge doelwitte van hierdie hervorming vergeet nie, en ons afvra wat sal gebeur as dieselfde politieke meerderheid in 2012 herkies word. Hopelik sal almal hierdie keer hul verantwoordelikhede aanvaar.