Ons mense het 'n natuurlike neiging om op te konsentreer negatiewe verhale. Ons neem aan dat dinge slegter is as wat hulle regtig is, en vinnig afdraande gaan. Ons vergeet hoe sleg dinge in die verlede was en hoe ver ons gekom het.
In werklikheid is die wêreld dikwels beter - en beter - as wat ons dink, iets waaroor ek in my boek geskryf het, Die gevare van persepsie: waarom ons verkeerd is oor byna alles. Moordesyfers, sterftes weens terrorisme en uiterste armoede is almal laer. Die lewensverwagting, gesondheid en opvoedingspeil is hoër. En tog is daar 'n belangrike, dringende uitsondering op hierdie reël: ons besef nog steeds nie hoe verkeerd ons wêreldklimaat en -omgewing verkeerd was nie.
'N Nuwe opname van Britte wat die toetsing van 'n paar belangrike feite oor die omgewing getoon het, toon die omvang van wanpersepsies in die omgewing. Eerder as om mense te vra wat hulle gedink het kan gebeur, fokus hierdie studie eerder op die beoordeling van die wêreldkennis soos dit tans is.
Een vraag is byvoorbeeld: hoeveel van die afgelope 22 jaar was die warmste op rekord?
Die antwoord is 20, maar die gemiddelde raaiskoot was net 12. En een uit elke vyf mense het vyf of minder geraai.
Britte het ook 'n paar feite oorskat, soos hoeveel lugreise bydra tot die raaiskoot van kweekhuise. Die gemiddelde raaiskoot was dat 20% van die wêreldwye kweekhuisgasvrystellings afkomstig is van lugreise, hoewel dit wel so is maak slegs ongeveer 2% uit. Respondente het ook aanvaar dat die uitstoot van lugreis ongeveer gelyk is aan die van alle ander vorme van vervoer wat saamgestel is, terwyl laasgenoemde in werklikheid bydra tot tien keer soveel as vlugte. Dit is te danke aan die relatiewe skaarsheid van vlugte in vergelyking met ander vorme van vervoer.
Wanpersepsies oor die bron van kweekhuisgasvrystellings. Die beleidinstituut, King's College in Londen
Ondanks lugvaart se betreklik beperkte bydrae tot die uitstoot in die algemeen, is een van die doeltreffendste omgewingsaksies wat ons as individue kan neem, om minder te vlieg. A studie deur Sweedse akademici Die oorskakeling van een transatlantiese vlug is die derde doeltreffendste aksie wat ons kan neem, net agter die baie meer ekstreme opsies om een ​​minder kind te hê en heeltemal motorvry te leef. Vreemd genoeg is dat slegs 25% van die Britse publiek 'n vlug oorskakel as een van die top drie. In plaas daarvan het 52% van die mense geraai dat herwinning een van die beste dinge is wat ons kan doen om ons emissies te verminder - wanneer dit die sewende plek is in hierdie lys van nege aksies.
Ons is baie verkeerd oor wat ons kweekhuisgasvrystellings die beste sal verminder. Die beleidinstituut, King's College in Londen
En dit is nie ons enigste wanopvatting oor herwinning nie: ons onderskat die probleem van plastiekafval op groot skaal. Britte het geraai dat ongeveer die helfte van die 6.3 miljard ton plastiekafval wat die wêreld wêreldwyd geproduseer het, is nog steeds daar buite in die omgewing (in ons oseane, Ons grond, Ons water, selfs binne ons liggame), wanneer dit in werklikheid is dit is 'n ongelooflike 79%. En hoeveel plastiekafval is herwin? Respondente raai ongeveer 'n kwart, toe dit in werklikheid die enigste 9% was (Lees: Is daar 'n punt in die herwinning?).
Ons besef ook nie hoe buitengewoon die verlies aan dierespesies die afgelope dekade was nie. Slegs 'n derde identifiseer korrek dat die bevolkingsgroottes van soogdiere, voëls, visse en reptiele in die wêreld voorkom sedert 60 met 1970% gedaal.
Net 'n derde van ons raai korrek aan dat dierepopulasies sedert 60 met 1970% gedaal het. Die beleidinstituut, King's College in Londen
Angs en ander mense
Maar ons gebrek aan begrip van die omvang van die kwessies beteken nie dat ons nie bekommerd is nie. In werklikheid het die onlangse peiling van Britte deur Ipsos MORI gemeet rekordvrye vlak van kommer. Ons nuwe stembus toon ook dat twee derdes van die Britte die stelling van Donald Trump verwerp dat aardverwarming 'n “Duur hoax” - en in plaas daarvan stem twee derdes saam met die onlangse Britse parlementsverklaring dat ons te kampe het met 'n "klimaatsveranderingsnood, met die bedreiging van onomkeerbare vernietiging van ons omgewing in ons leeftyd".
Baie min stem saam dat aardverwarming 'n duur hoax is ... Die beleidinstituut, King's College in Londen
Ons grootste wanopvattings blyk te wees rondom wat ander mense dink, 'n verskynsel wat akademici ons noem pluralistiese onkunde: ons persepsie is dat ander mense se houdings die probleem is.
Ondanks rekordvlakke van openbare kommer, glo 73% dat ander mense nie genoeg bekommerd is nie, terwyl slegs 16% sê dat ons onsself nie genoeg bekommerd is nie. Die helfte van ons sê dat ander mense dink dit is te laat om iets te doen om 'n noodgeval in klimaatsverandering te voorkom, maar net een uit elke vyf van ons erken dat hulle hoop opgegee het. Hierdie wanbegrip van die norm is ernstig, want dit beïnvloed ons eie gevoel van effektiwiteit: as ander nie gepla word nie, wat is die punt daarvan dat ons optree?
'Ander mense' is nie bekommerd oor klimaatsverandering nie. Die beleidinstituut, King's College in Londen
Dit is naïef om te dink dat die bombardering van mense met feite hulle sal aanspoor om op te tree, ongeag hoe buitengewoon of skrikwekkend hierdie feite mag wees. Maar dit is net so naïef om te dink dat ons die regte emosionele knoppies kan uitwerk: ons weet nog nie genoeg nie hoe vrees, hoop en 'n gevoel van effektiwiteit interaksie in motiverende optrede by verskillende mense.
Nietemin, 'n bietjie meer begrip van die omvang van die kwessies en hoe ons individueel die beste kan optree, kan nie skade berokken nie. En miskien is dit die belangrikste: ons moet onthou dat ons nie alleen in ons besorgdheid is nie. Angs oor klimaatsverandering het die norm geword, en dit is 'n feit dat ons kan gebruik en gebruik.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Politieke > As ons katastrofe moet vermy, moet klimaatsverslaggewers risiko's verduidelik