Tyd vir liberale denke in Nagarno-Karabakh-konflik - EU-verslaggewer
Moontlike scenario's vir die Nagorno-Karabakh-konflik, wat in die warmste fase van die afgelope dertig jaar is, is die afgelope paar dae een van die verbysterendste probleme vir die internasionale gemeenskap. Of die laaste vyandigheid "die storm voor die kalmte" of relatief "die kalmte voor die storm" is, is van uiterste belang vir die toekoms van die streek en miskien die wêreld, skryf Louse Auge.
Vroeër was dit absoluut normaal om oor twee hoofscenario's 'n voorspelling te maak oor die ontwikkeling van die Nagorno-Karabakh-konflik.
Die eerste en natuurlik die gewenste was om deur middel van vredesonderhandelinge 'n oplossing vir die konflik te vind. Die versuim van die mede-voorsitters van die OVSE Minsk-groep om gedurende 26 jaar te bemiddel, het egter 'n donker streep oor hierdie scenario gewerp.
Die tweede, maar ongewenste scenario was 'n ander oorlog wat ook die volgende twee belangrike scenario's insluit: oorlog beperk tussen Armenië en Azerbeidjan of 'n groter oorlog wat aangevuur word deur die ingryping van eksterne magte, in die eerste plek Turkye en Rusland, wat dit in 'n wêreldwye katastrofe verander het .
Dit is onredelik vir Turkye, 'n strategiese bondgenoot van Azerbeidjan, om direk in hierdie konflik in te gryp sonder 'n bykomende faktor in derde lande, aangesien die militêre vermoëns van Azerbeidjan dit onnodig bewys het. Die grootste bedreiging is dus die provokasie van Rusland deur Armenië, wat swaar militêre nederlae onder Azerbeidjan het.
Dit is nie meer 'n geheim dat Armenië se primêre doel deur digbevolkte woongebiede van Azerbeidjan, insluitend diegene wat ver van die frontlyn is, bloot te lê aan swaar artillerie- en raketaanvalle vanuit die gebiede van Armenië, was om Azerbeidjan te lok om soortgelyke vergeldingsmaatreëls te tref nie, uiteindelik hoop op direkte Russiese militêre ingryping. Ten spyte van talle pogings van Armenië, was die ingehoue ​​benadering van die Azerbeidjaanse politieke en militêre leierskap, sowel as die realpolitieke en rasionele benadering van die Russiese politieke instelling, gelei deur president Poetin, tot dusver egter gevaarlike, sinnelose en kriminele pogings van Armenië gedwarsboom.
Na nog 'n gesprek op 30 Oktober in Genève tussen die ministers van buitelandse sake in die oorlog en gesante uit Frankryk, Rusland en die Verenigde State, het dit duideliker geword dat die enigste scenario wat tans geld, is dat Armenië en Azerbeidjan die konflik onderling moet oplos - deur vrede of oorlog. Armenië se onwilligheid om die besette Azerbeidjanse gebiede vrywillig te verlaat, maak 'n vreedsame oplossing onmoontlik. Wat ongelukkig net een scenario geldig laat - oorlog.
Op die agtergrond van die jarelange tesis van die internasionale gemeenskap dat daar geen militêre oplossing vir die Nagorno-Karabakh-konflik is nie, ontstaan ​​'n noodsaaklike vraag: 'n vreedsame oplossing was nie moontlik nie, en 26 jaar van onderhandelinge kon nie blywende vrede in die streek. Maar na een maand van militêre konfrontasie is daar nou nuwe realiteite op die grond. Sal die resultate van hierdie oorlog uiteindelik vrede en stabiliteit in die streek bring?
Interessant genoeg, deur 'n paar parallelle te trek tussen konflikologie en ekonomie, is dit moontlik om 'n antwoord op hierdie vraag te gee. Die feit dat die oorlog slegs tussen Azerbeidjan en Armenië gevoer word en daar geen inmenging van buite is nie, laat die liberale ekonomiese teorie waarin ekonomiese verhoudings gevorm word slegs op grond van vraag en aanbod sonder staatsinmenging, noodwendig in gedagte kom. Volgens die voorstanders van hierdie teorie sal die mark in hierdie geval gereguleer word deur die 'onsigbare hand', 'n metafoor wat ingestel is deur die 18de-eeuse Skotse filosoof en ekonoom Adam Smith. Liberalisme definieer die 'onsigbare hand' as 'n onwaarneembare markkrag wat die vraag en aanbod van goedere in 'n vrye mark help om ewewig te bereik. Hierdie teorie ondersteun ook die idee dat tekortkominge en krisisse in ekonomiese aktiwiteite effektief aangespreek kan word deur 'n 'onsigbare hand' gebaseer op suiwer markbeginsels. Aan die ander kant, hoewel die regering se ingryping tot die ekonomie 'n mate van regulerende gevolge kan hê, sal dit nie volhoubaar en langdurig wees nie. Selfregulering van die mark is 'n voorwaarde vir ekonomiese stabiliteit.
Ten spyte van al sy tekortkominge en kritiek, is hierdie teorie miskien die beste oplossing vir die Nagorno-Karabakh-konflik in hierdie stadium.
Natuurlike ewewig in die streek is slegs moontlik deur wedersydse erkenning en herstel van internasionale grense. Sonder om hierdie basiese beginsels te verseker, sal enige inmenging van buite of pogings om die konflik weer te bevries nie 'n blywende oplossing bied nie en sal dit uiteindelik lei tot toekomstige nuwe oorloë.
Tot dusver toon die gevegte van verlede maand dat Azerbeidjan nader aan die besliste oorwinning in hierdie oorlog is. As gevolg hiervan sal Armenië vir eens en vir altyd van sy territoriale eise moet afstand doen en geen rede vir verdere oorloë met Azerbeidjan laat nie. Die groot demografiese, ekonomiese en militêre gaping van Armenië teen Azerbeidjan en, sowel as die afwesigheid van enige aansprake van Azerbeidjan op die gebiede van Armenië, sal 'n nuwe oorlog tussen die twee lande in die toekoms belet.
Hoe pynlik dit ook al mag klink, as die wêreld regtig 'n duursame vrede in die streek wil hê, is die enigste manier nou om die strydende partye onderling die nodige balans te laat vind. "Laissez-faire, laissez-passer", soos die liberale dit mooi saamvat. En vrede en stabiliteit, wat baie as onwaarskynlik beskou, sal nie ver wees nie.
Alle opinies wat in die bostaande artikel uitgespreek word, is slegs van die outeur en weerspieël geen opinies van die kant van die artikel nie EU verslaggewer.
Verwante onderwerpe:Gewildefull-beeldKarabakhLouis Auge
'Vandag is 'n wonderlike dag vir die wetenskap en die mensdom' Pfizer en BioNTech-entstof is 90% effektief
Hoe effektief Westerse lande na Trump-regering kan terugkeer na Iran
Die Suid-Belgiese stad Dinant is Saterdag (24 Julie) deur die hewigste oorstromings in dekades getref nadat 'n donderstorm van twee uur strate in stromende strome verander het wat motors en sypaadjies weggespoel het, maar niemand doodgemaak het nie, skryf Jan Strupczewski, Reuters.
Dinant is 10 dae gelede die dodelike oorstromings gespaar wat 37 mense in Suidoos-België en nog vele meer in Duitsland doodgemaak het, maar die geweld van Saterdag se storm het baie verbaas.
"Ek woon al 57 jaar in Dinant, en ek het nog nooit so iets gesien nie," het Richard Fournaux, die voormalige burgemeester van die stad aan die Maas-rivier en geboorteplek van die 19de-eeuse uitvinder van die saxofoon, Adolphe Sax, gesê. op sosiale media.
Reënwater wat in steil strate afstroom, het tientalle motors weggevoer, hulle in 'n hoop by 'n kruising opgestapel en keisteen, sypaadjies en hele dele teer weggespoel toe inwoners verskrik van die vensters af toekyk.
Daar was geen presiese skatting van die skade nie, en volgens die Belgiese RTL TV het die stadsowerhede slegs voorspel dat dit 'beduidend' sou wees.
Die storm het soortgelyke verwoesting gesaai, ook met geen lewensverlies nie, in die klein stadjie Anhee enkele kilometers noord van Dinant.
Die dodetal styg tot 170 in oorstromings in Duitsland en België
Die dodetal in verwoestende oorstromings in Wes-Duitsland en België het Saterdag (170 Julie) tot minstens 17 gestyg nadat gebarste riviere en kitsvloede hierdie week huise ineengestort en paaie en kraglyne opgeskeur het, skryf Petra Wischgoll,
Sowat 143 mense is dood in die oorstroming in Duitsland se ergste natuurramp in meer as 'n halwe eeu. Volgens die polisie het dit ongeveer 98 in die Ahrweiler-distrik suid van Keulen ingesluit.
Honderde mense is steeds vermis of onbereikbaar, aangesien verskeie gebiede weens die hoë watervlakke ontoeganklik was, terwyl die kommunikasie op sommige plekke nog steeds af was.
Inwoners en sake-eienaars gesukkel om die stukke in gehawende dorpe op te tel.
"Alles is heeltemal vernietig. U herken nie die natuurskoon nie," het Michael Lang, eienaar van 'n wynwinkel in die dorp Bad Neuenahr-Ahrweiler in Ahrweiler, gesê en trane teruggeveg.
Die Duitse president Frank-Walter Steinmeier het Erftstadt in die deelstaat Noordryn-Wesfale besoek, waar minstens 45 mense in die ramp dood is.
"Ons treur saam met diegene wat vriende, kennisse, familielede verloor het," het hy gesê. "Hulle lot is besig om ons harte uitmekaar te skeur."
Ongeveer 700 inwoners is laat Vrydag ontruim nadat 'n dam in die stad Wassenberg naby Keulen gebreek het.
Marcel Maurer, burgemeester van Wassenberg, het gesê die watervlakke stabiliseer sedert die nag. "Dit is te vroeg om alles duidelik te maak, maar ons is versigtig optimisties," het hy gesê.
Die Steinbachtal-dam in die weste van Duitsland het egter die gevaar gebreek om te oortree, het die owerhede gesê nadat sowat 4,500 mense stroomaf van huise ontruim is.
Steinmeier het gesê dit sal weke duur voordat die volle skade, wat na verwagting miljarde euro's aan heropboufondse benodig, beoordeel kan word.
Armin Laschet, staatspremier van Noordryn-Wesfale en die CDU-party se regerende kandidaat tydens die algemene verkiesing in September, het gesê dat hy die komende dae met Olaf Scholz, minister van finansies, sal praat oor finansiële steun.
Die kanselier Angela Merkel sou na verwagting Sondag na Rynland Palts reis, die staat waar die verwoeste dorp Schuld woon.
Volgens die nasionale krisissentrum, wat die noodhulpaksie daar koördineer, het die dodetal in België tot 27 gestyg.
Dit het bygevoeg dat 103 mense "vermis of onbereikbaar is". Sommige was waarskynlik onbereikbaar omdat hulle nie selfone kon herlaai of in die hospitaal was sonder identiteitsbewyse nie, het die sentrum gesê.
Die afgelope paar dae het die oorstromings, wat meestal die Duitse deelstate Rynland Palts en Noordryn-Wesfale en Oos-België getref het, die hele gemeenskappe van mag en kommunikasie afgesny.
RWE (RWEG.DE), Duitsland se grootste kragprodusent, het Saterdag gesê dat die myn in Inden en die Weisweiler-steenkoolkragstasie grootliks geraak word.
In die suidelike Belgiese provinsies Luxemburg en Namur het die owerhede gehaas om drinkwater aan huishoudings te voorsien.
Vloedwatervlakke het stadig in die slegste dele van België gedaal, wat inwoners in staat stel om beskadigde besittings op te spoor. Premier Alexander De Croo en Ursula von der Leyen, president van die Europese Kommissie, het Saterdagmiddag sommige gebiede besoek.
Die Belgiese spoorwegnetoperateur Infrabel het planne van herstelwerk aan lyne gepubliseer, waarvan sommige eers einde Augustus weer in gebruik sou wees.
Nooddienste in Nederland het ook op hoë gereedheidsgrondslag gebly, omdat oorstromende riviere dorpe en dorpe in die suidelike provinsie Limburg bedreig het.
Tienduisende inwoners in die streek is die afgelope twee dae ontruim, terwyl soldate, brandweer en vrywilligers het woes gewerk die hele Vrydagaand (16 Julie) om dyke af te dwing en oorstromings te voorkom.
Die Nederlanders het tot dusver 'n ramp op die skaal van sy bure vrygespring, en vanaf Saterdagoggend is geen ongevalle aangemeld nie.
Wetenskaplikes sê al lank dat klimaatsverandering tot swaarder stortreën sal lei. Maar Dit sal minstens 'n paar weke neem om die rol in hierdie meedoënlose reënval te bepaal, het wetenskaplikes Vrydag gesê.