Adriaan van Dis – Tikkop | SuderBlog - Blog van Bibliotheken Mar en Fean
« Sanne te Loo start de Kinderboekenweek Blij »
Tags: Adriaan van Dis, Zuid-Afrika Woorde en begrippe word dikwels deur onkundiges of kwaadwilliges verdraai om die waarheid en die leuen ineen te vleg soos dit hulle pas.
'n Menigte woorde het verskeie betekenisse afhangende van die omstandighede waarin dit gebruik word. Kyk maar in 'n verklarende woordeboek na woorde en begrippe soos val, esel, muis, spoor en talle ander. Oor al hierdie veelbetekenisse kan boekdele geskryf word, maar gesien in die huidige tydvak is die woord en begrip "versoening" sterk ter sprake. Ek verwys na die sogenaamde en foutiewe verwysing na Versoeningsdag in plaas van die korrekte Geloftedag.
Versoening het twee betekenisse, maar die Voortrekkers het 'n gelofte afgelê wat 'n vertikale dimensie het in teenstelling met 'n horisontale dimensie. Die volkvreemde regering probeer verwarring veroorsaak deur die horisontale betekenis te beklemtoon, dit is verskuiwing van versoening sywaarts na mense van verskillende volke teenoor mekaar. Hierdie betekenis van versoening was nie naastenby waaraan die Voortrekkers gedink het nie, maar na bo, na God toe.
Van hierdie valse horisontale dimensie maak die volkvreemde regering gebruik om versoening na eenheid te herlei en 'n politieke kleur aan 'n (Gods)gelofte te verleen. Die politieke inslag word dan so verdraai dat die Afrikaner sy (vervalste) wreedheid van die verlede moet bely en aan die ander volke sy verskoning moet aanbied. Dit is 'n ingrypende wanvoorstelling van die verraad en wreedheid van die Zoeloes teenoor die Voortrekkers wat deur bemiddeling van 'n betroubare sendeling wettig vreedsaam onderhandel het. God het die oorwinning gegee, hoe kan Hy verkeerd wees?
Ons herdenk Geloftedag soos God dit van die Voortrekkers aanvaar het. Dit het niks met politiek of versoening te doen nie.
Sommige mense koppel 16 Desember aan versoening terwyl dit Geloftedag is omdat dit deel was van ons voorouers se stryd om met die hulp van God hulle voortbestaan te beveilig. Die werklike betekenis van versoening is die herstel van vrede of vriendskap, of te wel vredemaking. In ons mense se geval was 16 Desember nie vredemaking of versoening nie, maar aanvallende verdediging teen vyande wat ons volk ongeregverdig en onredelik wou uitwis.
Nou probeer die volkvreemde regering om die verraderlike optrede teen Piet Retief, sy geselskap en ander niksvermoedende Voortrekkers om te swaai deur dit na 'n holklinkende en betekenislose slagspreuk van versoening te verander. Dit is 'n strategie om slu sy morele aansien te versterk en ons gelofte aan God af te water. Die Zoeloes en hulle geskiedenisvertellers betreur egter steeds die verraad van Dingaan, skryf Vusamazulu Credo Mutwa in sy boek Indaba, my children. Dit is vir hulle 'n skande.
Kyk net hoe verwring die volkvreemde regering die feite deur te beweer dat die swartes op hulle sogenaamde versoeningsdag die wittes moet vergewe vir hulle gruweldade. Dit is 'n grootse leuen wat juis meer vyandigheid opwek om meegevoel uit die buiteland te probeer verkry. Bloedrivier was juis 'n wonderwerk wat die Voortrekkers met behulp van God beplan het in antwoord op verraderlike en veragtelike lafhartigheid. Ons moenie die hinderlaag van humanisme miskyk nie. Dit is selfgerig en aards. God was die oorwinnaar waarvoor die Voortrekkers gebid het. Die Gelofte is alleen tussen ons volk en God. Niemand anders kan hier betrek word nie.
Die huidige regering is oneerlik om die aandag op die swartes te vestig asof hulle die benadeeldes was wat onder die Voortrekkers gely het. Versoening het in hierdie geval niks met die gelofte te doen nie en die regering moet hulle daaruit hou. Swart woordvoerders het geen reg om namens die Voortrekkers of God te praat nie.
Volgens die volkvreemde regering was die wrede optredes en bomplantings deur swartes geregverdig. Dit was geregverdig om skole af te brand waar hulle eie kinders uitstekende onderrig in hulle eie tale en eie hartlande met eie onderwysers ontvang het waar die vrouens hulle kinders opgevoed en versorg het terwyl die mans vrywillig in blanke stede gewerk het. Toestromingsbeheer moes toegepas word omdat die swartes die beste lewensgeluk by die blankes gekry het. Kyk net na hoe die sogenaamde vryheidsvegters, nee, bloeddorstige moordenaars die vrede versteur het in blanke gebiede waar hulle geen aanspraak gehad het nie.
Die gevolg van hulle wreedhede was dwaas. Hoe kan die swart woordvoerders enigsins daarvan melding maak dat blankes die swartes moet smeek om vergewe te word? Vra om versoening en erkenning van hulle onsinnige misdade moet van die swartes se kant af kom. As die volkvreemde regering in 'n spieël kyk, mag hulle niks doen as blankes optree soos die swartes gedoen het en steeds doen nie. Hulle mag verwoes en ons moet vra om vergewe te word. Dit is skynheiligheid verby.