Jatropha podagrica - Jatropha podagrica - Succulents - Jatropha podagrica - Succulent - Vetplante - 2022
semi-immergroen caudiciform vetplante inheems aan Sentraal-Amerika, verbou in Afrika en Asië as medisinale plant; op plekke waar dit algemeen voorkom as 'n buitelugplant, kan die volwasse eksemplare ongeveer twee meter hoog wees. Dit is tot 20 cm breed aan die basis, wat swak vertak, ligbruin van kleur is, bedek met dun vlokkies. Aan die tak van die takke spruit lang groen en vlesige stingels wat groot heldergroen blare dra, blink, diep gekloof, met 3 of 5 lobbe; in die lente en somer kan die stingels ook sambreelvormige bloeiwyses bevat wat bestaan ​​uit intense koraalkleurige blomme. Die blomme word gevolg deur vrugte, ronde, houtagtige kapsules wat breek as hulle vrygestel word, wat 3-8 klein donker sade bevry. Op plekke van oorsprong la Jatropha dit blom dwarsdeur die jaar en lewer voortdurend nuwe bloeiwyses. Die genre Jatropha dit bevat talle ander spesies, byvoorbeeld J. curcas het geel blomme, dit word baie verbou om die olie in die sade as brandstof te benut; J. gossyppifolia het trilobaat, puntige blare en produseer geel en rooi blomme.
hierdie plante hou baie van helder liggings, en verkies verkieslik gedeeltes in skaduwee, maar word 'n paar uur per dag aan direkte sonlig blootgestel. Die jatropha vrees vir die koue en die minimum temperatuur wat hulle kan dra is ongeveer 10 ° C, dus in die winter moet hulle binnenshuis of in 'n gematigde kweekhuis gehou word. Moenie die plant blootgestel word aan konsepte nie, wat die blare geel en verdwyn kan veroorsaak.
in die vegetatiewe periode, van Maart tot Oktober, gereeld water, sodat die grond droog word tussen een water en die ander; in die winterwater sporadies, verdamp die blare minstens een keer per week. Hierdie plante kan maklik kort tydperke van droogte weerstaan. Voorsien kunsmis vir vetplante wat elke 15-20 dae met nat water gemeng word.
hierdie plante hou van baie ryk, los en goed gedreineerde grond; gebruik 'n mengsel bestaande uit gebalanseerde grond, turf en sand in gelyke dele, met die byvoeging van lapillus of pozzolan om die dreinering te verhoog. Vir 'n korrekte ontwikkeling van die versigtigheid, is dit raadsaam om elke 2-3 jaar weer te verwyder.
in die lente is dit moontlik om die saad van die vorige jaar te saai, terwyl die saadbeddings op 'n koel, klam en skaduryke plek gehou word totdat dit heeltemal ontkiem het; saailinge groei baie stadig. In die lente is dit ook moontlik om blaarsteggies of semi-houtagtige takke te beoefen, maar die aldus verkryde plante het gewoonlik nie caudex nie.