Deur die loop van die geskiedenis van Christendom was daar al baie dinge wat kerke verdeeld gelaat het, en in ons tyd is musiek een van die grootste struikelblokke in die kerk. Dit is jammer dat ons wat een liggaam is so maklik in 'n klomp dele verskeur kan word deur iets wat veronderstel is om as 'n middel van lofprysing te dien. In Efesiërs gee Paulus vir die gemeente 'n baie belangrike opdrag, naamlik om onderdanig te wees aan mekaar uit eerbied vir Christus. Wat my wel interesseer is die riglyne wat Paulus uiteen sit vir hierdie onderdanig wees aan mekaar. (Ek gee die Engelse vertaling van die teks aangesien dit meer getrou is aan die Grieks as die Afrikaans).
"…be filled with the Spirit, as you sing psalms and hymns and spiritual songs among yourselves, singing and making melody to the Lord in your hearts, giving thanks to God the Father at all times and for everything in the name of our Lord Jesus Christ. Be subject to one another out of reverence for Christ." (Ephesians 5:18-21)
In die eerste plek sê Paulus dat hulle met die Gees gevul moet wees. Op 'n paar plekke in die Efesiërs-brief moedig Paulus die gemeente aan om hulle identiteit as "'n heilige tempel vir die Here, in wie julle ook saam opgebou word as 'n geestelike huis waarin God woon" te omarm. Op hierdie manier vergelyk Paulus die nuwe gemeenskap gelowiges met die Tempel in Jerusalem. Die Verbonds-ark en die Tempel is gesien as God se woning hier op aarde, so Paulus probeer eintlik hier vir hulle wys dat hulle nou die Tempel is; die plek waar God se heerlikheid en glorie op aarde nou gevind kan word.
Wat my nou opval is hoe Paulus hier die opdrag (wees vervul met die Gees) met musiek verbind. Die opdrag is verbind aan vyf aktiwiteite wat dan die lyf van die teks vorm. Guthrie lys hierdie aktiwiteite as "speaking to one another in songs, hymns and spiritual songs; singing; making music; giving thanks to the Lord; and submitting to one another". Dit is opvallend dat drie uit die vyf aktiwiteite te make het met musiek, veral as ons na sang begin kyk as 'n beeld vir die één kerk.
Die filosoof Roger Scruton noem dat wanneer ons saam sing hoor ons simultaneous voices which are nevertheless also one voice. Wanneer ons saam sing hoor ek my eie stem, ek hoor jou stem, en ek hoor hierdie derde stem, naamlik ons gesamentlike stem. Wanneer jy in 'n koor sing is daar op tye ander stemme wat harder as jy moet sing aangesien dit is wat die musiek vereis, maar dit is nie so geskryf om jou stem te onderdruk nie, maar eerder om een ongelooflike stuk musiek te laar floreer. Ek dink dit is dalk wat Paulus in gedagte het wanneer hy hier vir ons die oprdag gee om aan mekaar onderdanig te wees. Dit gaan daaroor om in die regte verhouding met mekaar te leef sodat die een stuk musiek kan floreer.
Ignatius van Antiogië skryf ook oor die verhoudings wat ons met mekaar het. Hy skryf die volgende: "In your concord and harmonious love, Jesus Christ is sung [So] become a choir, that being harmonious in love, and taking up the song of God in unison, ye may with one voice sing to the Father through Jesus Christ."
As ons begin saam sing en nie probeer om mekaar te oordonder nie sal ons dalk weer 'n beeld van eenheid kan uitstraal. 'n Beeld wat ons vir die wêreld kan wys. 'n Beeld wat wys dat iets wat gebruik word om God te verheerlik ons nie sal skei nie, maar sal verenig as die Tempel van God.