Martie Swanepoel blog: Ek kaap’n vliegtuig | SARIE
Martie Swanepoel blog: Ek kaap’n vliegtuig	deur Martie Swanepoel
Met my sak onder my arm het ek oor die aanloopbaan na die vliegtuig begin hardloop met ‘n horde histeriese doeanebeamptes agter my aan.
Toe vertel ek haar die storie van ‘n engel.
Vandag is dus ‘n goeie dag om haar storie te vertel.
Amina Tesha Mongi het aan ontbyttafel in ‘n hotel in Dar Es Salaam my hand geskud. Ek was in haar land as deel van ‘n span wat modelle vir die destydse Face of Africa program op M-Net gaan soek het.
Sy was een van daardie mense met aangebore styl. Naas M-Net se verteenwoordiger in Tanzanië was sy ook radio-omroeper en eienaar van ‘n modelagentskap. ‘n Enkelma wat water trap. Die enigste broodwinner van ‘n uitgebreide familie.
Ek het langs Amina in ‘n volgepakte Afrika-bus gesit toe ek die nuus kry dat my man ‘n hartaanval gehad het.
Ons het ‘n halfuur tevore op Kilimandjaro-lughawe aangekom en was op pad na Arusha in die Noorde van Tanzanië waar ons modelle sou ontmoet. Ons sou daarna na Mwansa by Victoria-meer gaan voordat ons na Dar es Salaam sou terugkeer en van daar terug na Suid-Afrika.
Selfoon in die hand het sy dadelik vir my vlugte probeer reël terug Suid-Afrika toe. Sy het met ‘n taxibestuurder onderhandel en hy het met ons teen 55 000 Tanzaniese sjielings (toe sowat R500) teen ‘n skrikwekkende spoed in die motreën lughawe toe gejaag.
Johan het drie jaar tevore ‘n ernstige hartaanval gehad en ek het geweet hoe groot die gevaar met ‘n tweede aanval was. Die nuus kon my op geen slegter plek op aarde getref het nie. Ek kon nie maklik deurkom na die Morningside kliniek se waakeenheid nie en het by tye geen idee gehad of my man nog leef nie.
Met ‘n groot gesukkel het Amina vlugte vir die volgende dag gereël.
Ek sou die volgende oggend van Arusha-lughawe (‘n teerblad met ‘n eenvertrek-lughawegebou) met Precision Air na Dar es Salaam vlieg. Daar sou ‘n bode vir my ‘n kaartjie gee vir die Air Kenia-vlug wat binne minute sou vertrek en ook ‘n kaartjie vir ‘n SAL-vlug wat binne ‘n uur ná my aankoms uit Kenia sou vertrek.
Sesuur die oggend was ek en Amina na ‘n slapelose nag op Arusha -lughawe. Die gebou was nog toegesluit en donker. Ons het ‘n oop deur gekry en begin ligte aansit.
Teen halfsewe het passasiers begin aankom, maar daar was nog geen teken van personeel of ‘n vliegtuig nie.
‘n Lughawebeampte het sewe-uur ongeërg kom aankondig dat die vlug nie meer van Arusha sou vertrek nie, maar wel van Kilimandjaro, sowat 55 km daarvandaan.
Tydens die tweede taxi-jaagrit tussen Arusha en Kilimandjaro het ek gevoel soos iemand wat in ‘n nagmerrie vasgevang is en iemand druk die repeat knoppie aanhoudend.
Amina se vlug na Mwansa sou binne minute vertrek. Sy het desperaat vir my ‘n plek op ‘n ander vlug probeer reël. Maar nog voor die reëlings bevestig was, moes sy vertrek.
Iets in my het geknak en ek het besluit die vlug na Dar es Salaam gaan nié sonder my vertrek nie. Met my sak onder die arm het ek oor die aanloopbaan na die vliegtuig begin hardloop met ‘n horde histeriese doeanebeamptes agter my aan.
Ek het in die vliegtuig geklim en geëis om die vlieënier te spreek. Hy was half verdwaas en geskok oor die histeriese vrou wat sy vliegtuig probeer ”kaap”.
Uiteindelik het die twee vlieëniers ‘n ongewone besluit geneem. Ek sou kon saamvlieg as ek bereid was om op die vloer te sit.
Ek was ‘n huilende spektakel voor die (soos ek in daardie stadium gevoel het) gevoellose gehoor op die vlug.
Op Dar es Salaam-lughawe was daar geen teken van die bode met my kaartjies nie en ek het hom met ‘n onverstaanbare Swahili-foonkaart probeer bel.
Desperaat het ek die lughawebestuurder se kantoor gehardloop. Ek kan nie onthou wat ek alles vir hom gesê het nie, maar hy het my met spesiale begeleiding tot op die vliegtuig geneem. Sónder ‘n vliegtuigkaartjie.
Tydens die vlug na Nairobi het ek soos ‘n zombie gevoel. Gedreineer van emosie en krag. Op die lughawe het ek in trane uitgebars toe ek die SAL-toonbank haal. Ek was op pad huis toe. Ek het van pure spanning ‘n bottel Happy en ‘n bottel Issey Miyake parfuum by die Duty Free op die vlug gekoop.
Na vele oproepe het ek vasgestel Amina is kort ná ons laaste dag saam in ‘n motorongeluk dood.
Eers later het ek besef God hét vir my hulp gestuur. ‘n Engel in die vorm van ‘n Afrika-jappie met ‘n selfoon.
‘n Engel wat nou tuis is.
Ek onthou die gebeurtenis soos gister. Onthou jy nog dat een van jou mede passasiers op SAL vlug vir jou juwele van Duty Free gekoop het omdat hy jou so jammer gekry het? Jammer oor Amina, sy is nou ‘n regte engel.
Toe die twee dronk manne langs my op die vliegtuig kom sit, het ek gedink, ag nee, dis al wat ek nou nodig het! Hulle het die vliegtuig leeggesuip terwyl ek in ‘n patetiese bondel sit en ween het. Die twee het my skynbaar baie jammer gekry en ‘n Dior armband vir my gekoop. Nogal op die een se kredietkaart! Ek wonder of hy kon onthou vir wie hy die dure armband gekoop het toe hy uiteindelik sy state kry. Maar dis die gedagte wat getel het! As een van julle se mans tien jaar gelede ‘n armband op sy kredietkaart vir ‘n geheimsinnige vrou gekoop het, dis ekke. Jou man het nie ‘n skelmpie nie!
y1FiXC tscdpqolnnry, [url=http://okeabhwdbdms.com/]okeabhwdbdms[/url], [link=http://dtbknvuzfeoe.com/]dtbknvuzfeoe[/link], http://zeaynjgluzud.com/
Wonderlike verhaal, Martie. Ek het sommer gehuil aan die einde toe ek lees sy is in ‘n ongeluk oorlede. Die armband deel het my darem weer laat lag.
Tja, ist das der Journalismus von heute ? Das bedeutet ja ukemeghrt: der andere Journalismus ist out, nicht mehr zul ssig. Weil die Leute nicht mehr in der Lage sind, selbst zu differenzieren bzw. st ndig undifferenziertes Blabla zu h ren bekommen, darf L tgert sein undifferenziertes Gegen-Blabla verk nden und deshalb darf auch Michael Moore inszenieren,also l gen. Kann ja sein, dass das so ist. Man exorziert also den Meinungsterror des Mainstream (der Politik, der Wirtschaft), mit einem Gegen-Meinungsterror. Und weil die Br ste auf Veronica Ferres’ Bild fast aus ihrem Kleid purzeln, als sie mit Schr der und seiner Frau posiert, zeige ich sie immer wieder, um die Verruchtheit zu zeigen. Was ist das anderes als billige Gegen-Polemik? Und: Wer kann danach noch die Wahrheit suchen und finden? Warum nicht zur Not zwei Jahre recherchieren, um festzustellen, wie Maschmeyer seine Kontakte ausnutzt ? Warum ihm diese Kindergartenfragen danach stellen. Tats chlich w rde ich das auch nicht beantworten wollen wenngleich es dem Maschi-Clan an Souver nit t fehlt: Ich h tte L tgert nach Mallorca eingeladen und ein Interview gew hrt.-ich habe neulich einen Film auf Phoenix gesehen. Er handelte von der Nabucco -Gaspipeline, die von Aserbeidschan nach Europa ohne Russland f hren soll. Uns sie zeigte zwei Gegenspieler: Einer, der f r diese Pipeline ber t das war Joschka Fischer. Und der andere, der das GazProm-Projekt durch die Ostsee vertritt, Gerhard Schr der. In den gegeneinandergestellten Aussagen zeigte sich viel mehr von deren Verkommenheit und L cherlichkeit als es ein Gesinnungsbericht geschafft h tte.