Die teks herinner jou dat elke persoon die beste moet maak van dit wat jy het. Dis ‘n stuk onthou, dis ‘n stuk herinner, dis ‘n blootstelling van wie jy is, en die eerlikheid van oud-word: veral as die ander persoon jou dwing om iets te onthou wat jy eerder wou vergeet.
Jong en onervare akteurs sou dié teks nie kon dra nie, en dit is duidelik dat Opperman die teks spesiaal vir Van Niekerk en Van Rensburg geskryf het. Dié twee akteurs bewys weereens dat hulle die room van die Suid-Afrikaanse toneel is en Opperman bewys opnuut sy staal as skrywer.