Posted on Augustus 13, 2011	by seegogga
Die dag voordat ek Kaap toe ry, sien my man my wegtrek en verklaar dat ek onder geen omstandighede Kaap toe kan ry nie- die enjin is besig om te 'seize'. Ek is brommerig- die kar ry vir my dooddollies en boonop het ek en die kinders( wat in die Kaap woon) klaar gereel dat ons die aand na 'n toneelstuk gaan kyk. Maar toe ons weer die motor probeer aanskakel, wil hy nie'vat' nie.
'n Plaaslike garageman word genader. Dié verklaar dat dit die'starter' is wat foutief is, 'n Mens moet net die kar 'kickstart'. Verder is die rook wat uitborrel as hy wel aanskakel, net stoom, nie rook nie, dis hoe die motor water gebruik, hy dink daar het 'n 'gasket' geblaas. Die oneilspellende tok-tok as die kar ry, is 'wheelbearings'- ons moet nuwes kry vir beide voorwiele. Hy dink dis doodveilig om Kaap toe te ry, ek moet net nie vinniger as 80 km per uur ry nie en ek moet teen afdraandes stop en 'kickstart' of die heeltyd die motor laat 'idle' as ek water ingooi, wat ek mos kort-kort moet doen.
Gewapen met 'n krat vol een en 'n halwe liter Coke bottels vol water ( ons het mos nie verniet'n nagklub- kroeg ding nie) val ek vroeg die volgende more in die pad. Ons eie straatjie is perfek vir die 'kickstart'.
By elke garage langs die pad stop ek vir 'n water'topup'. Op Caledon vergeet ek om die motor te laat 'idle', maar die hele garage personeel is mos daar om my te stoot. Alles gaan baie voorspoedig tot in Somerset-Wes, met sy robotte en verkeer. Toe begin die Tacuma protesteer en word kort-kort warm- maar gelukkig is daar ook kort- kort 'n garage-tot ek op die R300 kom.
Daar ry die motors soos by die inryteater, en ek sien ek gaan dit nie maak nie. Die afdraandes is ook dun gesaai. Dan maar op die geelstreep staan en idle en hoop die enjin vrek nie. Ek maak die bonnet behendig oop( is mos al geoefen met hierdie motor), maar kry nie dekselse stywe en warm waterdekseltjie oop nie, het skoon vergeet om 'n lap ook in te pak.
Ek sien ook hoe hulle afdraai en nie lank daarna nie moet ek weer stop. Toe ek die 'bonnet' oopmaak, kom daar weer 2 mans aangestap-maar dis mos dieselfde twee! " Het Merrim dan nie gesien nie? Ons ry nog die heeltyd agter Merrim aan!"
"Ja, maar ek sê toe vir hom, ons kattie die merrim nie soe lossie, die merrim is dan alleen ok en als. Ons sil moet help!" Nog 4 keer het ons op daardie R300 gestop, want daar WAS toe 'n ongeluk, die verkeer was ongelooflik stadig en my tjorrie baie halstarrig. Een keer het die een ou glad met hulle eie 4 liter kan deur die bossies gedraf na die laekostebehuising daar naby, om nog water te gaan haal, om my 12 bottels bietjie uit te spaar.
Op die N1 moes ek ook 2x aftrek om al 'idle' – 'idle' water in te gooi, en nadat ek van die snelweg af is, nog eenkeer. Hier was darem 'n tipe parkeer-inhammetjie. Net na ek die 'bonnet' toegeklap het, verskyn daar skielik 'n man lang my: " Mevrou, ek het nou net gesien jy het vergeet op weer jou waterprop op te draai!" Ek maak weer oop en sowaar, daar lê die prop nog op die battery waar ek hom neergesit het. "Ag, dankie tog, meneer!"
By Brian-mecanic se huis maak my motor snaakse geluide. Brain en sy assistent bekyk die enjin sommer daar op die sypaadjie- hulle dink die 'topgasket' het geblaas. Hulle trek die motor die erf in en NET DAAR sê my karretjie poef! en vrek.
" Ek dink jou enjin het sopas gegaan" sê Brian. Hoe bedoel hy? Gegaan, gekalf, finaal gevrek en oor die muur. Kapoet. Hy, sowel as sy assistent, 'n jong lat van in die 20, stem albei saam dat dit die 'conrod' is wat nou gebreek het.
Dit was 'n buitengewone en avontuurlike rit waarin die goedheid van die mensdom geseevier het; 'n rit wat ek jare lank sal onthou; 'n rit waar die Here my waarlikwaar wonderlik beskerm het; 'the stuff dreams are made of '.