Die menslike lewer is verantwoordelik vir die ontwikkeling van nuwe chemikalieë en die neutralisering van gifstowwe en metaboliese produkte in die menslike liggaam. Hierdie funksies is noodsaaklik.
Die plek van die lewer by mense stem ooreen met die beweging van bloed uit die dunderm, wat voedingsmiddels oordra. Hierdie stowwe word geabsorbeer van die voedselinname. Dus, om terug in die longe en die hart van die maag in te kom, kan bloed na 'n veneuse sisteem wat na die lewer lei, verbygaan.
Direk bokant die orgaan is die diafragma. Die menslike lewer word deur die onderste ribbes beskerm teen skade. In 'n normale toestand kan jy dit nie voel nie. Teen die agtergrond van sommige siektes is daar egter 'n toename in die orgaan, en wanneer jy die maag druk, word dit maklik ondersoek.
Die struktuur van die menslike lewer
Hierdie orgaan is die grootste in die liggaam. Die menslike lewer het 'n gewig van 1,36 tot 1,81 kg.
In die orgaan word twee uitsteekstreke onderskei. Die regterlobe in die lewer is groter en is in die hele boonste gedeelte van die ooreenstemmende kant van die peritoneum geleë. Die linkerkant (die kleiner deel) bereik die middel van die linkerstreek.
Die organe se selle verrig take op die mikroskopiese vlak en bied lewenslange lewensprosesse. In mediese terminologie word hulle "hepatosiete" genoem. Hul werk is verbind met die hoofstowwe: vette, proteïene en koolhidrate. Sonder hierdie elemente kan die organisme nie bestaan nie.
Proteïene is baie belangrik in verband met hul deelname aan die skepping en herstel van selle, die vorming van hormone, die produksie van ensieme.
Koolhidrate is 'n groot klas chemikalieë. Hulle bestaan uit drie atome: waterstof, koolstof en suurstof. Koolhidrate verander in noue verwante vorms van suiker. Een van hulle is glukose, en die tweede is glikogeen. Gebrek aan suiker in die bloed het 'n baie negatiewe effek op die werking van die brein. En sy oorvloed kan voortduur in die vorm van glikogeen.
Ook vir die liggaam is vette belangrik. Die menslike lewer verander hulle in vorms wat geskik is vir die herstel van vetweefsel, die subkutane laag. Verder is hierdie produk 'n manier om energie te bewaar.
Die ader dek 'n laag spesiale selle (Kupferov), wat die taak van suiwering van bloed uit bakterieë uitvoer. Daarbenewens kies hulle rooi rooi liggaampies en dra dit oor vir verwerking na hepatosiete.
In die proses van transformasie word byprodukte ook geproduseer. In die besonder is ammonium 'n giftige stof. Lewerselle neutraliseer dit. Terselfdertyd word 'n veilige produk - ureum - terug in die bloedstroom gestuur. Stowwe van metabolisme van vette en bloed word in die vorm van gal uitgeskei.
Om die konstante werking van funksies te handhaaf en energie aan die weefsels in die liggaam te verskaf, benodig 'n stabiele glukose-invloei. Op 'n lae vlak in die proses om koolhidrate en proteïene te verdeel, word dit meer gevorm. In die lig van die vinnige verbruik van proteïen, skakel baie weefsels om as 'n alternatiewe bron van vetsplytingsprodukte te gebruik. Hierdie produkte heet "ketone".
Met 'n gebrek aan glukose word dit geproduseer en na die lewer van vetweefsel oorgedra. Ketonliggame wat in die sistemiese bloedstroom uitstaan, word dadelik deur spiere, die brein, die hart en ander weefsels as 'n energiebron gebruik.
Elke dag lewer die lewer ongeveer 'n gallon gal. Hierdie produk bevat 'n groot aantal chemiese komponente. Geld neem deel aan die vertering van vette, dit is deel van die uitskeidingstelsel.
Die lewer word beskou as een van die belangrikste organe. Daarbenewens, dat dit deelneem aan metaboliese prosesse, sy take sluit in filtrasie en bewaring van bloed, die vorming van gal, en die prosesse van vertering.