Leef in die bedrywende vorm, nie die lydende nie: dink eerder oor wat jy láát gebeur, as wat mét jou gebeur of wat jy ander mense jou laat aandoen.
Leef in die indikatief, nie die subjunktief nie: wees eerder besig met dinge soos hulle as met hoe hulle sou kon gewees het.
Leef in die teenwoordige tyd: pak die voor die hand liggende take aan, sonder verlammende spyt oor die verlede tyd of verlammende vrees vir die toekomende tyd.
As jy agterkom jy het ŉ fout begaan, korrigeer dit so gou en so goed as wat jy kan, en gaan voort: moenie oor die fout tob, of dieselfde fout oor en oor maak nie.
’n Mens neem jou vakke op skool om ŉ wye aantal deure oop te hou. Wetenskap net ingeval; ekonomie omdat jy regtig daarin belangstel; geskiedenis, want daar’s tog ŉ bietjie kunstemens in jou, en Latyn, want hoekom nie. Jy kom in vir die hokkiespan en sluit aan by die skoolkoerant. Jy presteer goed. Jou ouers kan trots wees op jou.
Jy kan self die res van die prentjie van my “suksesvolle” lewe inkleur. Jy bevind jou heel waarskynlik in dieselfde soort lewe, of daar is minstens ŉ honderd huise om jou met sulke gesinne. Jy kan net sowel my buurvrou wees.
As jy vandag kon teruggaan en dit alles anders doen, sou jy? Ek is nie hierdie persoon nie. Nog nie. Ek is nie klaar met studeer nie en ek is nie seker dit is wel die regte kursus vir my nie. Ek sit waar jy ook al was – neem ek hierdie internskap, of gaan toer ek ŉ ruk? Trou ek met die outjie, leer ek myself eers beter ken? En my passie vir mense? My drome? Is dit oor tien jaar bereik, of is my grootste prestasie my kind se redenaarsprestasie by die kerk se plaaslike spraakkompetisie?
Is jy ooit spyt jy het dit nie anders gedoen nie? Boksies van die lewe afgetick, ja, maar kan ’n mens dit regtig nog ŉ “lewe” noem?
Ek is van die ouer geslag, so dalk sal my aantekeninge in verband met die lewe en lewensgeluk jou nie aanstaan nie. Ek kan nogtans net vertel hoe ek die lew e ervaar het en hoe ek ook deur die jare sekere ambisies bevredig het, maar dit was belangrik dat ek dit nie gedoen het om ander mense tevrede te maak of in hul oë status te bereik nie. En ek kan jou verseker dat ek tevrede anderkant uitgekom het, terwyl dit vir my lyk of jy verwag om ontevrede en en onvervuld anderkant te land.
En later in jou lewe sal jy die stadium bereik wanneer jy en jou geluk juis die bron sal wees waaruit ander weer húl geluk sal put, want hulle sal teer op wat hulle by jou beleef het, by jou gesien het, en hulle sal óók gelukkig wees as hulle die leiding volg wat jy vir hulle deur jou geluk-gevulde lewe uitgestippel het.
Hoeveel geluk jy in jou lewe beleef en opgaar , hang alles van jouself af, nie van die boksies waarin jy regmerkies maak omdat ander mense dit van jou verwag dat jy dit doen nie. Ek wens jou alles van die beste toe vorentoe,. en mag jou keuses reg wees en jou visier ingestel wees op daardie geluk. En mag jy uiteindelik ‘n kol skiet!
‘n Uitstekende brief, helder, sterk, eerlik. Ek dink sy vra die vrae wat die nuwe geslag jong volwassenes vra. Hulle wil nie noodwendig meer dieselfde uitgetrapte paadjie van hul ouers volg nie. Die ou generasie se antwoorde bevredig hulle nie. Hulle is padvinders in ongekaarte terrein. Want die lewe lyk vandag gans anders as toe ons hulle ouderdom was. Ek is trots op hulle en hulle denke en wens soms ek het hulle “guts” gehad! Sterkte!
Daar is waarskynlik vele ander maar die twee hierbo het vir my nogals baie beteken. Gaan luister dan ook die liedjie van Baz Luhrman – Everybody’s Free (To wear sunscreen), dit is so bietjie tong in die kies gesê maar neem niks van die “waarhede” daarin weg nie.
Die blote feit dat jy status quo bevraagteken kan vir jou alreeds vertroosting bring. Hoekom? Want jy bevraagteken die lewe – dit,my liewe mens, is die belangrikste ding om te doen! Dit is die eerste stap om werklik te leef! Dit is gevaarlik want jy gaan nie altyd van die antwoorde hou nie maar jy sal aan die einde van jou lewe kan terugkyk (ek, in elkegeval hoop so want anders is ons beide geskroef) en tevrede wees met jou lewe.
Moenie neerkyk op die boksie mense / lewe nie. Soos iemand reeds gesê het – hulle is daar vir ‘n rede:
2) Lewe in die oomblik, bêre die verlede waar dit hoort – in die verlede. Ek dink nou aan ‘n bekende Zen storie. Twee monnike was iewers heen op reis toe hulle by ‘n rivier in vloed kom wat hulle moes oorsteek. Daar was ook ‘n jong, beeldskone vrou. Sy vra toe die monnike om haar tog oor die rivier te dra. Die ouer monik tel haar toe op sy rug en dra haar oor die rivier. Aan die ander kant stap die twee monnike toe verder. Die ouer een merk toe op dat die jonger een diep in gedagte is en iets hom kwel. Hy vra hom toe wat is fout? Die jonger een sê toe: Jy weet goed dat as monikke mag ons nie in aanraking met vroue kom nie. Tog het jy die jong vrou opgetel en oor die rivier gedra. Die ouer een antwoord toe: Jy is reg, ek het haar egter al ure gelede neergesit. Jy dra haar egter steeds…
2) Wat skoolvakke aanbetref, en dit sluit aan by (1) vat Wisk en Wetenskap sodat jy enige iets kan gaan swot. Moenie dadelik aanneem jy het nie die aanleg vir iets nie. Soms is ‘n swak onderwyser die probleem.
3) Moenie skoolvakke verwar met die praktyk nie. Net omdat jy goed doen in ekonomie as vak is nie te sê jy moet ‘n ekonoom word nie. Teorie kennis gaan jou nêrens bring sonder passie nie!
5) Weer ‘n storie wat iemand eendag vir my vertel het: Haar dogter het van kleins af gesê – as iemand haar vra wat sy eendag gaan word – dat sy, as sy groot is, met feetjies en kaboutertjies wil werk. Nou op 5 is dit snaaks maar op Hoërskool is dit nie meer snaaks nie! Mens moet mos rigting kry… Die dogter gaan studeer toe uit radeloosheid verpleegkunde (Daardie tyd was verpleegkunde of onderwys die meeste meisies se twee opsies) terwyl sy goed weet dat dit nie is wat sy wil doen nie. So studeer sy toe klaar (want as mens moet dan moet jy) en sy eindig in die pediatriese saal op. Daar werk sy toe in die neonatale eenheid met die prematuur gebore babatjies. Na so paar maande besef sy toe eendag: Eintlik is sy versot op haar werk en sy noem dit toe ook so aan haar ma, en haar ma antwoord haar: Ek weet jy is mal oor jou werk, hoe dan anders, jy werk elke dag met feetjies en kabouterjies…
Liewe A, as jy elke dag jou lewe in God se hande plaas en op hom vertrou hoef jy nooit bekommerd te wees dat jou lewe boring gaan wees of dat jy verkeerde paaie sal neem nie. Selfs in die donkerste tye sal jy presies wees waar jy moet wees. Wie op God vertrou – vir hulle gee hy wat hulle nodig het in hulle slaap.
Dit het as die groot Afrikaanse debat bekend geword. Werklike swaargewigte en aspirant-swaargewigte het op verskeie forums teen mekaar in die kryt geklim.
Natuurlik is die saak kompleks, Die regering, wat die druk vir transformasie insit, hou ook die beursie en dit maak ontsettend saak.
Nie alle Afrikaanssprekendes voel sterk oor Afrikaans nie. Afrikaans ken sy hele bestaan lank die derdekolonners.
Ja did is n moeilike situasie. Ons wil graag ons taal laat voortleef vir altyd. Die tranformasidryvers het n ander missie. Maar die laaste sin in die skrywe hierbo is baie belangrik.
As dit nie vir Adriaan Basson, redakteur van Beeld se berig oor sogenaamde Nazi saluut was nie, was daar nooit ondersoek teen Pukke nie. Kyk op foto’s hoe netjies lyk dit by Pukke. Maar na dese seker nie meer lank nie. Hy sal nie sulke dinge van swart universiteite kwytraak nie.
“Sy het haar balans verloor en op die badkamermatjie gegly en geval. Sy het die kant van die bad getref en het daarna bewusteloos op die vloer geval,” het De Jager in sy verklaring gesê.
Hy het gesê alles het só vinnig gebeur dat hy nie weet watter deel van haar liggaam die kant van die bad getref het nie. Hy het haar kop heen en weer geskud en vir ŉ pols in haar nek gevoel, waarna hy besef het sy is dood.
Hy het skuldig gepleit dat hy haar onderbene en voorarms afgesny het, sodat sy in die drein kon pas. Hy het ook skuldig gepleit dat hy die Sondag haar liggaam na ŉ veld in Kraaifontein geneem het, waar hy dit aan die brand gesteek het.
ALMAL kan van my verskil – ek GLO hy het haar vermoor. Geen mens (normale mens) sal dit in elkgeval oor sy hart kry om ‘n persoon wat per ongeluk gesterf het, se liggaamsdele af te sny nie.