Rabarber: die oorsprong, metodes van die groei van sade en sorg - Pittige en medisinale kruie - 2020
Rabarber is 'n meerjarige kruid wat aan die Bokwietfamilie behoort. Die plant was die grootste verspreiding in Europa en die Verenigde State, maar dit groei ook in Asië. Die voorkoms van die plant is nogal verwarrend. Hierdie kultuur word genoem in die geskrifte van Pedania Dioscorides, wat in die eerste eeu van ons era gewoon het.
Rabarber verbouing tegnologie
In die XI - XII eeue is rabarber begin om van Europa afkomstig te word vanaf Asië via Persië. Marco Polo, wat die koninkryk van Tangut besoek het, beweer dat die rabarberwortel in groot hoeveelhede gegroei en geoes is. In 1640 het die Rabarberwortels vanaf Indië na die Verenigde Koninkryk vanuit Indië voorsien, en die Britte het dit as 'n Kantonees-, Chinese- of Oos-Indiese Groente beskou. Op die gebied van moderne Rusland het die plant heel waarskynlik van die Krim-skiereiland gekom.
Die lente rabarber is een van eerste groenteDit kry ons op die tafel. Sy smaak word geassosieer met 'n appel. U kan dit egter baie vroeër geniet, aangesien dit in die vroeë lente verouder op 'n tyd wanneer die tuine eers begin bloei.
Die groente bevat 'n groot aantal van vitamiene, sure en soute. Om die liggaam met nuttige stowwe te versadig, moet mens rabarber kan groei.
Tuiniers groei tradisioneel saailinge in kweekhuise of kweekhuise. Wanneer saailinge groei, is dit raadsaam om eers die sade in warm water te plaas totdat hulle swel. Dat hulle ontplof het, het hulle in 'n nat gaas of 'n afdanking geplaas. Soms het hulle dit nat gemaak. Met die koms van die eerste spruite van wit kleur, wat 'n lengte van 2 mm bereik, word die plantmateriaal na 'n borsbare toestand gedroog en dan gesaai.
Saai sade dit is wenslik In die groewe met 'n ryspasiëring van ongeveer dertig sentimeter. Die grond vir saai moet nat wees. Saam vir die aanplant van saailinge moet koel lug nie ophoop nie. Tuiniers hou by die presiese tydsberekening van sade. Dit is moontlik om in die 3de dekade van April af te begin, maar dit is beter om die proses te voltooi voor die einde van die eerste dekade van Mei.
Die aanplant van sade wat dieper as drie sentimeter is, word nie aanbeveel nie. Verbruik van plantmateriaal is ongeveer 4 gram per 1 m². As die sade vooraf ontkiem word, sal die eerste lote na 5-6 dae na plant in die kwekery verskyn. Wanneer die saailinge van die eerste twee blare verskyn, word hulle uitgegooi, wat sterker monsters verlaat. Die afstand tussen die saailinge moet 15-20 sentimeter wees.
Saad word aangeraai om te versamel van monsters wat volwassenheid bereik het in 3-4 jaar. Dit is nodig om ongeveer 3 peduncles te verlaat. Wanneer hulle bruin word, word hulle afgesny en in blaaie gedroog. Baie gou sal die sade uitdroog en ryp maak en hulle net met hul hande dors. Na droog word die saad weer gedroog tot twaalf persent vog. Stoor sade slegs in linne sakke in 'n droë, goed geventileerde plek.
Om vir saailinge te sorg, is 'n gereelde onkruidbeheer, los die grond, uniform waterbeddings en voed saailinge organiese en minerale bemestingstowwe. Met die koms van herfs sal die hoogte van die saailinge onder goeie groeitoestande ongeveer 25-30 cm bereik met die teenwoordigheid van vier normaal ontwikkelde blare.
Met een vierkante meter aanplantings kan versamel word tot twintig kopieë wat perezimuyut en in die lente kan hulle op 'n permanente plek geplant word. Wortels met die teenwoordigheid van knoppe, wat reeds begin ontwikkel het, word geplant in die gate wat vooraf voorberei is met 'n graaf. Gatuitleg: 100 × 100 cm of 100 × 80 cm.
Plant is so nodig dat daar geen holtes in die wortelstelsel is nie. Die knop, wat bo-op rabarber is, word in die grond geplant tot 'n diepte van twee sentimeter. As die grondvog onvoldoende is, word die putjies aan die einde van die plant natgemaak.
Wenk: As jy jouself die hele jaar deur met nuttige vitamiene wat rabarber ryk is, op jou eie somerhut op verskillende tipes rabarber groei, met verskillende rypwordingsterme.
Plant onder normale weersomstandighede en sorg, kan vir meer as tien jaar op een plek groei. Daarom moet die grond vir sy aanplanting wees vrugbare, en op die terrein moet daar geen stagnasie van ontdooide sneeu of reënwater wees nie. 'N Saadlose metode om rabarberwortels te groei, groei rabarber deur wortelafdeling of deur die geheel te plant.
Vir so 'n verbouingsmetode beveel tuiniers vroeg in die lente aan om 'n volwasse vierjarige bos te grawe en sy wortel te verdeel sodat elke afsonderlike deel 'n wortel met drie goeie knoppe het. Sny dan die stukke droog. Dit word gedoen om te verseker dat hulle nie verrot word na plant nie. Sit die gesnyde dele in die grond tot op 'n spesifieke diepte. Vir swaar grond is dit 5-6 cm, en vir ligte (7-8 cm).
As die hele wortel gebruik word, moet die gat vir plant 60 cm diep en wyd wees. Kompos word op die bodem van die put geplaas en dan word die wortel daarin geplant. Om te verseker dat 'n sappie vinniger wortels kan neem, is dit nodig om dit meer en meer met water te vereffen.
Tydens grondverlies word ammoniumnitraat daarby bygevoeg. As 'n topversiering per 1 hektaar sowat 0,2 gram soutpeter word verteer. Na 30 dae word hierdie proses herhaal. Die grootste voordeel van die saadlose metode van saailinge is die behoud van alle variëteitse eienskappe en die vroegste vrugte.
Verbouing en versorging na plant
In die versorging van rabarber vereis dit nie veel moeite nie. Net soos by ander groente is dit nodig om gereeld onkruide in die tuinbeddings te hanteer, hulle eweredig te water, seker te maak dat die water nie stagneer nie en om die grond tussen die rye los te maak om die wortels van die plant met suurstof te versadig.
Bevrugting word twee keer per seisoen uitgevoer. Hierdie prosedure word gekombineer met besproeiing. Vir voeding, berei 'n oplossing van mulleien voor: 0,5 liter mis verdun in 'n tien liter emmer water. Ongeveer een keer per 4 jaar word humus of mis onder rabarberbosse gebring.
Die verbruik van een plant is ongeveer 1,5 emmers afgewerkte kunsmis. In die tweede jaar nadat rabarber geplant is, sal baarmoederstingels vorm. As gevolg hiervan is rabarberbosse uitgeput, dus moet die stamme elke jaar verwyder word.
Raad. Moet nooit 'n plant in die somer bevrug nie, dit sal lei tot 'n oormaat stikstof, wat bydra tot absoluut onnodige bloei van Rabarber. Die beste tyd vir voeding in die vroeë lente en laat herfs.
Hoofvariëteite en rasse van rabarber
Rabarber is 'n meerjarige plant met 'n redelik groot wortelstelsel en dieselfde kragtige stingels van 'n rooierige kleur, wat 'n paar meter lank bereik. Die blare aan die onderkant van die plant is groter as al die ander. Hulle groei op digte sterk blare van groen / rooi kleur, waarvan die lengte halwe maat en breedte van 3-4 cm kan bereik. Hierdie plant het 'n taamlik kort vegetatiewe tydperk en gee 'n ruim oes. Die kos gebruik vlesige Rabarber-petioles, wat smaak is soos appels. Hulle bevat hoë hoeveelhede vitamien C, karoteen, suiker, organiese sure, pektien, kalium en kalsiumsoute, ens.
Raad. Slegs jong petioles van die plant moet as kos gebruik word, want tydens veroudering versamel hulle baie oksaalsuur, nie net onnodig nie, maar ook skadelik vir die menslike liggaam.
Daar is meer as 50 rasse van rabarber, waarvan die meeste hoofsaaklik in Asië groei.
Oorweeg die gewildste variëteite (meer besonderhede kan gevind word op die foto's op die internet):
Ogre-13. Die verskeidenheid is middel-seisoen, baie vrugbaar. Petioles groei redelik groot, met uitstekende smaak.
Moskou-42. Vroeë ryp graad van eksklusief hoë produktiwiteit.
Groot-gespruit. Vroeë ryp verskeidenheid. Baie vrugbaar, immuun teen siektes en plae, sowel as lae temperature. Vereis na die grond waarop dit groei. Die stingels het 'n baie sagte soet vleis binne, met 'n effense suurheid.
Rooi vroeg. Uit die naam is dit duidelik dat die verskeidenheid vroeg verouder. Petioles groei lank, sterk, helderrooi, rol in groen.
Tangun Rabarber. Heeltemal 'n groot plant waarvan die risoom dikwels in medisyne gebruik word: vir die behandeling van gastro-intestinale siektes, galblaas, ens.
Alhoewel Rabarber 'n taamlik onverbeterlike plant is onder die omstandighede van sy verbouing, moet die grond vir aanplanting baie versigtig gekies word, aangesien u toekomstige oes in groter mate afhanklik sal wees van dit. Grond vir die plant van rabarber is nie nodig om 'n baie helder te kies nie - en gedeeltelike skaduwee sal dit doen, maar die grond moet met vrugbare en klam grond wees. Ideaal - leemgrond sonder grondwater, versadig met organiese materiaal.
Die eerste stap is om die grond voor te berei vir plant. Soos met enige ander plant, word dit vooraf gedoen, sedert die val. Die aarde word versigtig oor een en 'n half van 'n spade bajonet gegrawe met die byvoeging van organiese bemestingstowwe en kalksteen (indien die grond suur is).
Plant voortplanting word op twee maniere uitgevoer: saailinge, of deur die risome te verdeel. Oorweeg beide opsies.
Dit is die moeite werd om net een nuanse te noem: rabarber kan amper die hele jaar deur gekweek word - nie net vroeg in die lente nie, maar ook in die somer, en selfs laat herfs. Dit hang alles af van die gekose graad.
Om rabarber vir saailinge te laat groei, moet saad vooraf voorberei word: jy moet hulle met warm, vaste water vir 'n dag gooi sodat dit goed geswol word en dan vir 'n geruime tyd (3-4 dae) ontkiem onder verskeie lae gaas (dit is soms wenslik om dit soms met water te bevochtig). Onmiddellik nadat die spruitjies verskyn, kan jy noukeurig gedroogde sade in die grond saai.
Onderskeide groewe word voorberei (ongeveer 3 cm diep), waarin ontkiepte rabarber sade geplaas word. Die eerste lote sal oor 'n paar dae verskyn. Teen die begin van die herfs sal die saailinge 'n hoogte van ongeveer 25-30 cm bereik. Na oorwintering grawe hulle dit op en herplant dit in die grond en hou die afstand tussen die bosse binne een meter.
Groeiende Rabarber gebruik risome is 'n tyd-toets metode wat ervaar tuiniers liefste die meeste. Dit is nodig om die grootste plante met massiewe rooi blare te kies. Die beste tyd vir die plant van rabarber op hierdie manier sal die herfs wees.
Verdeel die risoom in verskeie dele - gebruik 'n baie skerp mes. Elk van die plante wat verkry is, moet 'n taamlik groot wortel hê en minstens twee knoppe. Voorbereide "nuwe" plante moet versigtig in die son gedroog word, sodat hulle nie in die grond begin verrot nie. Ons plant die rabarber in 'n redelike groot diepte in rye - ongeveer 6-8 cm, hou die afstand tussen individuele bosse binne 'n meter. Die grond naby elkeen van die plante moet versigtig gekompakteer word.
Sorg vir rabarber
Soos vroeër genoem, rabarber is 'n pretensieuse plant, feitlik "nie siek nie" en nie bang vir plae nie. Verder groei rabarber so dat daar feitlik geen onkruid daardeur vorm nie. Oorweeg in meer detail watter sorg nodig is vir rabarber om 'n goeie oes te kry.
Om rabarber vinniger te vermenigvuldig, is dit nodig om die grond deeglik te dompel sodra die plant geplant is. Gedurende die groeiseisoen van rabarber, is dit nodig om gereeld onkruid te onkruid te maak, om die grond te dek en dit te water. Aangesien rabarber lief is vir vog, moet dit minstens twee keer per week met water gespoel word.
Maak seker dat heuningplante onmiddellik verwyder word nadat hulle begin bloei - moenie toelaat dat hulle groei nie.
Raad. Moet nie geoes word in die jaar van rabarber nie. Die ideale tyd is die lente van die tweede of derde jaar na die landing. Dan kan jy die jong stingels sny om te eet.
Plantvoeding en kunsmis
Rabarber is nie besonder kieskeurig oor kunsmis nie, dus sal twee of drie addisionele voere vir die hele plantplantydperk van die plant volstaan. Aangesien rabarber verkieslike organiese materiaal verkies, is gewone beesmis met bygevoegde water baie geskik. Aangesien rabarber 'n gewas vir verskeie jare kan produseer, moet kunsmis periodiek in die vorm van mis of humus toegedien word.
Rhewe is nie bang vir enige siekte nie. Slegs af en toe kan hy aangeval word deur 'n bokwietvlooi of rabarberbug. Ook, rabarber kan grysvrot, donsige skimmel besmet. Die geaffekteerde plante moet onmiddellik uit die grond verwyder word en verbrand word. Om te verhoed dat die plant besmet word met sekere siektes, soos grys vorm, is dit belangrik om dit behoorlik te plant - nie te dik nie.
Die kombinasie van rabarber met ander plante
Daar is 'n uitstekende kombinasie van rabarber met sulke plante: verskillende soorte slaaie en kool, spinasie, boontjies, ens.
Maar terselfdertyd is die plant nogal onvriendelik vir baie ander groente- en groentegewasse, byvoorbeeld vir lede van die nagkaasfamilie (aartappels, tamaties), radyse, uie, peulgewasse (veral ertjies), komkommer, wortels, ens.
Ons materiaal kom tot 'n einde. Ons het die eienaardighede van die groei van so 'n pretensieuse plant soos Rabarber oorweeg. Volg die aanbevelings in die artikel en jy sal 'n gesonde plant wat 'n ryk oes kan gee, kan groei.
Variëteite en Rabarberfoto's
Benewens die rabarber "Victoria", gewilde met Rabarber-tuiniers, is daar baie ander ander rasse van verskillende rypwordingsterme. Liefhebbers van tuisgroen groei meestal die volgende variëteite van hierdie plant uit die familie Bokwiet:
Tukums 5. Vroeë rypwordende plant met 'n wonderlike smaak en sappige vleis. Die gladde, dikwels effens geribde onderkant van die stingels, wissel ronde en groei tot 70 cm lank. Die gewig van een volwasse stam is 130-155 gram. Die derde stam is nader aan die basis en het 'n ryk rooi kleur.
Moskou 42. Nog 'n vroeë verskeidenheid met lekker sappige vleis en groot blare. Hulle hoogte bereik 70 cm, dikte - 30 mm. Hulle het 'n gladde oppervlak en word groen met rooierige kolle. Die basis van die blare is versier met 'n deurlopende rooi streep.
Ogre 13. 'N Verskeidenheid medium rypwording, wat baie sappige lae veselblare gee met delikate pulp. Hulle lengte is 60-70 cm, dikte - 30-35 mm, gewig - 150 tot 620 gram. Die onderkant van die stamme is rooi gekleur, maar opwaarts verander die rooi kleur geleidelik tot groen.
En natuurlik is dit die moeite werd om die rabarber "Victoria" te noem - die bekende vroeë rypsoort, wat dikwels vir dekoratiewe doeleindes gekweek word, want dit is baie ryk aan kleur.
Die dikte van sy blaarstele is 35 mm, die hoogte is ongeveer 70 cm. Hulle is groen van kleur, maar net tot die middelste of derde van die stam: onder is hulle met klein rooierige kolle. Hulle is duidelik sigbaar op die foto van rabarber.
Rabarber: plant en sorg in die oop grond
Ervare tuiniers word aangeraai om twee variëteite gelyktydig te groei - vroeë rypwording en laat rypwording. Dit is wenslik dat die vroeëre variëteite 'n groen kleur van die blare gehad het, en die later rasse het 'n rooi kleur gehad.
Vir die somersalades, sop en aartappels, rooikruide - vir voorbereiding vir die winter (bewaar en kompoteer), word groen blare benodig.
As gevolg van hul helder kleur, is dit goed om oop tamaties met rooi stingels te maak: dit lyk asof hulle lekker en elegant is.
Voorbereiding van die terrein vir saai
As 'n meerjarige, rabarber kan sowat 10 jaar in een gebied groei, is die belangrikste ding dat die saaiplek geskik moet wees: nat genoeg, met vrugbare en goed asemende grond.
Ons berei 'n plot voor om saad te saai in die herfs, om die aarde met 1 bajonet te grawe en elke vierkante meter emmer gestopte mis of humus te hê. As die grond suur is, draai ons dit in 'n neutrale, voeg 300-700 g gehidreerde kalk per 1 m² by (hoe hoër die suurheid, hoe meer limoen word benodig).
In die lente los ons die geskeurde area met 'n hark af en voeg minerale bemestingstowwe per 1 m² by:
Ureum - 30 gram,
Superfosfaat - 60 gram,
Kaliumchloried - 30 gram.
Nou kan jy die sade van rabarber begin saai.
Ons saai rabarber sade deur die volgende tegnologie:
Plaas die saad in die gaas, vou dit in 'n paar woorde en vog dit met water, voeg vog by terwyl dit droog word totdat millimeterspruitjies uit die sade kom.
Ons neem die saad uit die gaas en droog dit liggies sodat dit gerieflik is om te saai.
Sny in die groefgebied nie meer as 2 cm diep nie.
Versigtig hulle met warm water.
Saai pyn en belas hulle met die aarde.
Na vyf dae sal rabarber lote verskyn. Wanneer die plante op 'n paar ware blare groei, dun ons die saailinge, en verlaat die plante sterker. Die afstand tussen hulle moet 25 cm wees. Van hierdie plante kry jy uitstekende saailinge vir die daaropvolgende oorplanting van rabarber na 'n permanente plek.
Voordat groeiige Rabarber van saad groei, is dit belangrik om saailinge met behoorlike sorg te voorsien:
Giet die jong rabarber gereeld met warm water.
Ons het die plot gesien en losgemaak.
Ons voed elke maand die saailinge met komplekse minerale bemestingstowwe en organiese materiaal ryk aan stikstof.
Sorg vir rabarber saailinge
Met goeie versorging van die saailinge in die herfs sal vorm ontwikkel sterk bosse. После зимовки, в марте либо апреле (это зависит от климатических особенностей местности) производим дальнейшую посадку ревеня и осуществляем уход за ним.
Van die oorgeplante bosse kry nou sterk plante met welige groen en plump stamme, wat vir die winter geoes kan word en by verskeie geregte voeg.
Hoe om rabarber te groei deur vegetatiewe metode
Hierdie tegniek word gebruik as jy die plant van rabarber moet uitbrei of bywerk. Vergroot dit soos volg:
Voordat ons uitplant, neem ons gesonde bosse wat 4 jaar oud is (ou bosse gee nie plante met 'n ryk groen) en sny die wortels met 'n mes in verskillende dele: daar moet twee groeipoppe op elke saailing wees.
Ons maak erwe met 'n deursnit van 60 cm elke 100 cm van mekaar op die geselekteerde en voorbereide terrein.
Sit in elke gat rottende mis of kompos - 1 handvol.
Ons plaas die saailinge in die gat en bedek dit met die grond, stamp dit stewig, maar val nie aan die groeiknoppe aan die slaap nie.
Oorvloedige water plant vir 7 dae, sodat hulle vinnig wortel skiet.
Dit is die beste om in die eerste in Maart of middel Oktober deel te neem aan die vegetatiewe voortplanting van rabarberbosse.
Grondbeginsels van landbou-ingenieurswese
Om 'n gesprek oor kultuur te begin, is die mees logiese met die antwoord op die vraag hoe om rabarber te plant sodat dit veilig groei. Verbouing van rabarber word uitgevoer vir menslike verbruik, sowel as vir mediese of dekoratiewe doeleindes.
Ten spyte van die feit dat rabarber 'n taamlik pretensieuse plant is in terme van groeitoestande, word dit aanbeveel om die grond vir die plant met die grootste sorg te kies. Die toekomstige oes sal afhang van die korrektheid van die keuse wat gemaak is. Die ideale land vir rabarber is 'n vrugbare, ryk aan organiese materiaal leem sonder grondwater. Voor plant moet die grond vereis word. Wanneer die herfs kom, moet dit opgegrawe word, voeg organiese bemesting by. In die lente kan jy begin plant.
Die son is 'n opsionele voorwaarde vir die suksesvolle verbouing van die gewas. Die plant is heel moontlik om te steek. Die beste manier vir hom om halfskadu te wees.
Landingsgebied vir Rabarber is onbeduidend. Dit kan wees Siberië, die Oeral, die Moskou streek of enige suidelike streke.
Enige landboutegnikus sal sê dat rabarber op twee hoof maniere gepropageer kan word:
die bos verdeel in risome.
Dit is maklik om rabarber te groei deur die bos in risome te verdeel, want wanneer saad gebruik word, kan sommige variëteitseienskappe van die gewas (indien enige) verlore raak. Verder, die verbouing van rabarber van die sade - eerder tydrowende proses. Plantmateriaal benodig 'n lang koue stratifikasie metode.
Dit is belangrik! Die duur van die prosedure vir stratifikasie van rabarber sade is minstens twee maande.
Vir die voortplanting en die daaropvolgende plant van rabarber op die terrein, gebruik gewoonlik vierjaar lote. Hulle moet in die middel van die herfs grawe. Die kern van die prosedure is om lewensvatbare risome te verkry, waaruit rabarber dan vermenigvuldig. Elke wortel moet ten minste twee knoppies en 'n paar wortels hê. Die massa van die wortel wat gekies word vir teling moet minstens 250 gram wees. Dit is nodig om die wortels te verdeel sodat die snitte op die ou end minimaal was. Na die sny moet die wortels in die skaduwee gehou word voordat dit uitplant. Dit is nodig om die plek effens droog te sny.
Die grond vir die plant van rabarber moet op die graaf bajonet gegrawe word en met humus of kompos bevrug word. Ten einde die wortels beter te laat opstaan, moet hulle so styf as moontlik met die aarde geper word en oorvloedig natgemaak word.
As vroeër die gewas nie op die plot gegroei het nie, is die vraag: hoe om rabarber met saad te plant, is veral belangrik. Rabarber kan vroeg in die lente of herfs geplant word. Winter en koue kultuur is nie skrikwekkend nie. Die plant verskil in 'n uitstekende aanwyser rypweerstand.
Raad. 'N Paar maande voor plant moet die terrein hergrawe word en humus gemaak word. Dit is nodig om die grond te bemes in die verhouding van 3 emmers van toppe per vierkante meter.
Rabarber benodig nie oorplantings nie. Die plant leef perfek op dieselfde plek vir minstens 15 jaar. Eerstens word sade ontkiem, gestratifiseer, en eers dan geplant. Vir die plant word die saadmateriaal diggegrawe in voorgegrawe groewe van 1,5 cm diep. Die korrekte gaping tussen die groewe is ongeveer 20 cm. As planting voor die aanvang van die winter plaasvind, moet die oppervlak van die rif afgekondig word met humus ongeveer 1 cm dik. na die opkoms van lote. Voor die aanvang van die herfs word die saailinge natgemaak, losgemaak, gewas en gevoed. In September word die beste dressing- en waterafwerking en rabarber, van saad geplant, na 'n permanente plek van groei gegaan.
Dus, die antwoord op die vraag hoe om rabarber korrek uit saad te groei, is nie so moeilik om te vind soos dit met die eerste oogopslag lyk nie.
Sommige tuiniers, wat wonder hoe om rabarber te plant, verkies uiteindelik saailinge. Saailinge kan gekweek word in kwekerye of in oop veld. As jy dit regkry, word dit aanbeveel om vertroude verkopers voorkeur te gee wat die waarborg kan bied dat hulle 'n baie goeie saad bied. Ongelukkig is daar gevalle waar saailinge wat reeds 'n siekte het, te koop is.
Spruit en plant sade
Vir 'n gewas soos rabarber, begin en plant in die oop veld met berekeninge. Vir die korrekte nasienplekke vir die gate gebruik gewoonlik 'n maatstaf. Afhangende van die grootte van die saailinge, plaas hulle dit onder 'n speld, met die gebruik van 'n tuinkruis of 'n vurk. As die saailinge in broeiplek of in voedingsblokkies gegroei het, word hulle gekenmerk deur 'n goed ontwikkelde en uitgebreide wortelstelsel. In hierdie geval is dit verkieslik om 'n scoop te gebruik.
Dit is belangrik! By die aanplant van saailinge moet verseker word dat die putte wyd genoeg is. Plant saailinge moet dieselfde diepte waarop dit vroeër in die voedingskubus of kwekery gegroei het.
Om die plant rustig te laat groei, moet die grond in geen geval sterk saamgepers word nie. Dit sal lei tot 'n stadiger groei van die wortelstelsel en vererger die oorlewingsyfer van rabarber. Die plant van rabarber saailinge moet op dieselfde diepte uitgevoer word. Om die oorlewingsyfer te verbeter, word aanbeveel om die grond om die plante te druk. Verwyder onkruid onmiddellik nadat dit voorkom. Vir die eerste jaar van rabarbergroei is dit nodig om die grond 3-4 keer te grond en die plant vir dieselfde aantal kere te bemes.
Sorg en sy eienskappe
Om 'n ordentlike oes van so 'n kultuur as rabarber te kry, is versorging nodig. Om die verbouing sonder probleme te kan voortgaan, vereis die plant noodwendig addisionele voeding, besproeiing, losmaak en water. Op volwasse plante is dit belangrik om die blomstingels betyds te verwyder. Slegs die korrekte verbouing van die kultuur sal aan die einde van die seisoen 'n uitslag lewer.
Loosening en onkruid is twee prosedures wat bloot noodsaaklik is vir die plant in die proses van groei. Hierdie twee prosedures laat die wortels toe om die nodige suurstof en vog te verskaf. Veral sterk nodig om sulke sorg jong, nog nie verskansde lote. Om los te maak is die grond nodig na elke water en reën. Plante wat net in die tuin geplant word, moet veral versigtig behandel word, en slegs oppervlakkige losmaak veroorsaak. Sodra die plant gesond en sterk word, kan jy dit meer diep losmaak.
Om 'n oes te kweek, benodig gewoonlik nie 'n antwoord op die vraag hoe om die rabarber na enige ander plek oor te dra nie. Die plant het nie hierdie prosedure nodig nie. Maar die probleem van besproeiing en kunsmis is redelik akuut. Sonder hierdie prosedures kan daar aan die einde van die seisoen geen sprake wees nie. Water die rabarber gereeld, veral as die huisie in 'n streek met 'n droë somer geleë is. Maar die behoefte aan water beteken nie dat dit toelaatbaar is om die grond weer te vogtig nie. Die beste om by die goue middel te hou. Die beste opsie om grondvog te handhaaf, is mulching.
Beantwoording van die vraag hoe en hoe om rabarber in die lente te voed, moet organiese komposisies genoem word: as, voëldruppels en koeimis wat in water opgelos word.
As die rabarber van saad geplant word, sal dit twee keer bevrug word: onmiddellik na ontkieming en drie weke nadat die finale verdunning van die plant uitgevoer is. Wat volwasse plante betref, word hulle vroeg in die lente gevoer, toe die blare nog nie gegroei het nie. Hervoeding word uitgevoer na die eerste oes, en die laaste - voor die aanvang van die herfs.
Dit is belangrik! Organiese bemestingstowwe word nie meer as een keer per drie jaar by tussenry tussenposes toegedien nie.
Die meeste tuiniers is goed bewus daarvan dat rabarber een van die min gewasse is wat hoogs bestand is teen siektes en allerhande plae. Baie selde in rabarber aangeteken gevalle van poeieragtige skimmel, wortelvrot of askohitozom. Van insekte se skade kan die kultuur rabarber of bokwiet vlooie rabarber.
Die doeltreffendste in die stryd teen plae en siektes is voorkoming. Dit bestaan ​​uit die volgende aktiwiteite:
sny en verwyder heeltemal siek of plaag-geaffekteerde blare,
Tydig onkruid verwyder,
moenie vergeet om die grond periodies los te maak nie,
Moenie vergeet om die grond vir die winter op die bajonet van die graaf te grawe nie.
As die infeksie reeds plaasgevind het, word 'n eenpersentasie bordeaux-mengsel gebruik om swamsiektes te beveg. Vir 'n nederlaag deur 'n rabarberkruik, is 'n effektiewe profilaktiese 'n veertig persent fosfaat, wat aan die einde van elke groeiseisoen op die grond toegedien moet word.
Gee aandag. Agressiewe chemikalieë word nie sterk aanbeveel vir gebruik met rabarber nie. Dit sal hulself beskerm teen moontlike vergiftiging deur giftige stowwe wat geneig is om in die kultuur op te bou.
As die nederlaag wydverspreid is en chemie nie gedoen kan word nie, moet dit met groot omsigtigheid gebruik word. In mindere mate word chemikalieë toegepas op gebiede met jong jaarlikse saailinge. As ons praat oor volwasse plante, moet hulle eers laat herfs gebruik word voor die winter kom.
Nadat jy rabarberkultuur gehanteer het hoe om te groei en omgee, is dit tyd om te leer hoe om 'n plant behoorlik te versamel, waarvan die voordele onbetwisbaar is. Die versamelingstydperk van rabarber is redelik wyd - van die begin tot die einde van die somer. Jaarlikse lote is die beste om nie te sny nie. Dit sal hulle verswak. Maar om die stamme van die lote van die tweede seisoen te sny, is redelik aanvaarbaar. Kies groter monsters.
Rabarberstingels word as ryp beskou as hul wydte tot 2,5 cm is. Hulle moet hard genoeg wees om aan te raak, het 'n donker pienk of maroenskakering.
Trek die stam af deur te draai. Dit moet so na as moontlik aan die basis van die skiet gedoen word.
Dit is belangrik! In geen geval moet die oes op die plant gebreekte stingels gelaat word nie. Hulle kan besmet raak. Bloeiende stingels moet verwyder word soos dit voorkom.
Rabarber word wyd gebruik in kook. Vanuit dit berei tuisgemaakte voorbereidings vir die winter, pasteie, kompote en meer. In hierdie opsig is dit nie verbasend dat talle tuiniers so gou as moontlik na die oes ten spyte van die aanbeveling is om rabarberstingels te gebruik nie.
Stoor die plant vir drie weke in die yskas in 'n plastieksak. Daarbenewens kan hulle vir 'n langer tydperk gevries word.
Rabarber is 'n redelik gewilde en gevraagde plant in ons land, wat in baie tuinplotte gevind kan word. Dit is lekker, gesond. In die geval van 'n oes soos rabarberverbouing en versorging, benodig u nie spesiale ondervinding nie.
As jy nog nie tyd gehad het om hierdie wonderlike kultuur vir jouself te ontdek nie, raai ons dit sterk aan. Die resultaat sal selfs die wildste verwagtinge oortref, en daar sal feitlik geen probleme wees met die groei nie.
3. Saai op saailinge
4. Uit saad groei
7. Eienskappe: skade en voordeel
7.1. Nuttige eienskappe
Rabarber plant - beskrywing
Rabarber het 'n donkerbruin, vertakkende houtagtige risoom met 'n deursnee van 4-6 cm, met klein wortels begroei. Rabarberwortel leef 12 jaar of langer. Die bogenoemde stingels is reguit, dik, hol, effens veselagtig, eenjarige. Basale groot blare van rabarber, getand of palmaat-lobed, dikwels golwend langs die rand, geleë op lang polyhedrale of silindriese blare, toegerus met wye voetstukke aan die basis. Stamblare is veel kleiner as rosettes. Die regop, swak vertakte stingel van Rabarber kan 'n hoogte van 2,5 m bereik. Hoë, reguit, rooikoppelde peduncles eindig in die bloeisel van bloeiwyses wat bestaan ​​uit klein wit, groenagtige, pienk of rooi, bene-hol blomme, wat in die geval van onderontwikkeling enkelgeslag kan wees. Rabarber blomme aan die einde van Mei of vroeg in Junie. Die vrug van Rabarber is 'n driehoekige bruidskat, 'n rooibruin skaduwee, 7-10 cm lank. In terme van genesing is blare van blare en rabarberwortel waardevol.
By die plant van rabarber saailinge.
Groeiende Rabarber van sade is 'n moeilike besigheid, en jy sal eers oor 'n paar jaar jou eerste oes ontvang, maar om juis smaaklike en gesonde groente vir baie jare te bied, is dit sinvol om te probeer. Rhubarb sade kan gekoop word by agro winkels of via die internet van bekende vervaardigers of verkopers. 4 dae voor saai word die sade in die water by kamertemperatuur gedompel om 10 uur te swel, dan word hulle vir 'n uur in 'n pienk oplossing van kaliumpermanganaat ontsmet, na 'n klam lap oorgedra en gewag vir die sade.
Saai rabarber vir saailinge vroeg in April in potte met 'n deursnee van 10-12 cm tot 'n diepte van 2-3 cm. Voor die opkoms van die saailinge moet die substraat in die potjies effens klam gehou word.
Sorg vir rabarber saailinge.
Sade begin om 2-3 weke ontkiem, en wanneer die saailinge verskyn, moet die gewasse onmiddellik na 'n blink plek verskuif word. Sorg vir saailinge bestaan ​​uit gereelde water, los die substraat en los elke 10 dae gereeld. Saailinge word versorg vir die hele somer en 90-100 dae na plant, dit is in Augustus of vroeg in September, word saailinge geplant op 'n tuinbed sodat hulle voor die winter wortel kan wortel.
Plant rabarber in die grond.
Aangesien rabarber plant koud bestendig is, kan die saad dadelik in die tuin gesaai word en die stadium van groeiende saailinge omseil. Wanneer rabarber in oop grond plant? Die plant van rabarber sade word vroeg in die lente (in Maart of selfs in Februarie) of in die middel van Oktober uitgevoer.
Die plant word nie net deur koue weerstand onderskei nie, maar ook deur sy onpretensieusheid, daarom plant rabarber en sorg daarvoor, stel geen probleme in nie. Dit kan geplant word in 'n afgeleë hoek van die tuin in die son of in gedeeltelike skaduwee, onder die blik van vrugtebome. Die grond van die plant verkies klam en deurlaatbaar, met 'n hoë inhoud van humus en suurheid by 4,5 pH. 'N Paar maande voor planting, is 'n perseel vir rabarber opgegrawe met humus teen die tempo van 3 emmers per bemesting. Op een plek kan rabarber 15 jaar of meer groei.
Hoe rabarber op 'n tuinbed in oop veld plant? Eerstens word die sade ontkiem, soos hierbo beskryf, en dan word hulle digte uitgevou in vore van 1-1,5 cm diep, op 'n afstand van 20-25 cm van mekaar op die saadbed, en verseël. As die saai uitgevoer word voor die winter, is die oppervlak van die bed geknipte deklaag in 'n laag van 1 cm dik van blaar humus, tuin kompos of ander organiese materiaal. Wanneer die lente saai plot deklaag na die opkoms van lote. As jy rabarber saailinge groei, word deklaag onmiddellik geplaas nadat die saailinge in oop grond oorgeplant is.
Wanneer jy saad saai - vroeg in die lente of in Oktober - sal saailinge in die lente in die tuin verskyn, maar onthou dat ontkieming van rabarber sade redelik laag is. In die tweede helfte van Mei, wanneer 1-2 ware blare by lote ontwikkel, word die saailinge geplant volgens die 10x10 cm skema. Hoe kan rabarber op die oop veld groei? Tot die herfs bestaan ​​die versorging van saailinge in gereelde water, om die grond rondom hulle los te maak, om elke 10 dae met komplekse minerale kunsmis te spuit en te voed. Aan die begin van die herfs word bevrugting en water gestop, en rabarber van sade word na 'n permanente plek oorgeplant, hoewel baie tuiniers glo dat sappings beter vir 'n jaar in Shkolka groei. Wanneer u saailinge in 'n permanente plek plant, moet u in gedagte hou dat een plant 'n voedselarea van minstens 1 m² benodig.
Groot stingels rabarber kan slegs verkry word met gereelde en volop water. Gedurende die seisoen word rabarber 3-4 keer natgemaak, wat 30-40 liter water per m² plot verbruik. Die meer volwasse en meer gereelde water, hoe minder in die blaarstele van oksaalsuur. Wanneer die blomstingels op die rabarber verskyn, word hulle gesny, omdat die ontwikkeling van blomme pyle vertraag die groei van blare en die ontwikkeling van blare. После полива желательно рыхлить вокруг растений почву и удалять сорную траву.
In die somer vererger die meerjarige rabarber, sny die blare met steggies af en verlaat slegs 2-3 blare om die plant te voed, maar teen die herfs word die bos weer bedek met blare, waarvan 'n derde vir kos gebruik kan word en 2/3 van die blare op die bos gelaat word sodat die plant kan voorberei vir winter. In die winter is rabarberbosse bedek met blare of bedek met droë grond. In die lente is die struik vry van bedekking sodat die plant blare kan laat groei.
Siektes van Rabarber.
Nie so lank gelede is geglo dat rabarber immuun is teen beide infeksies en skadelike insekte nie, maar met swak sorg kan selfs hierdie plant siek word. Mees dikwels raak rabarber ramulariasis, ascochitis, poeieragtige skimmel en roes.
Ramulyarioz: Tekens van hierdie swamsiekte lyk soos rooibruin kolle met 'n donkerrooi grens op rabarberblare. Met die ontwikkeling van die siekte groei die kolle in grootte en meng hulle met mekaar, en hul middel verdwyn geleidelik. In droë weer word die stof binne-in die kolle geskeur en spoel, en in die nat periode word die kolle bedek met 'n poeieragtige laag van wit of silwergrys. Die siekte vorder in verdikte plantasies, veral in warm, nat weer. As 'n voorkomende maatreël moet plantreste in die herfs van die terrein verwyder word, waarna die oppervlak met een persent Bordeaux-mengsel of enige ander koperhoudende preparaat behandel moet word.
Melkdauw - Hierdie siekte kan erken word deur 'n witterige los laag op die blare van 'n plant wat uiteindelik dig en bruin word. Die siekte manifesteer hom in die vroeë somer. Gevolglik hou die geaffekteerde gebiede op, groei swart en sterf af, die bloeiwyses vorm nie die eierstokke nie, en die plante verloor hul winterhardheid. Om poeieragtige skimmel te bestry, het jy dieselfde metodes nodig as ramulariasis. Die beste middels vir hierdie infeksie is biofungicides Alirin-B, Gamair, Planriz en dies meer.
roes - dit is ook 'n swam infeksie wat pustels vorm op rabarberblare, van watter roespoeier spoel wanneer gekraak word - swamspore. In die aangetaste plant word die metabolisme versteur, die groei verminder. Siektes moet verwyder word, en die plant behandel met Topas dwelm 2-3 keer met 'n interval van 10 dae.
Askohitoz vorms op die blare groot baksteen kolle van onreëlmatige langwerpige vorm. Stowwe in hierdie plekke kraak, uitdroog en verkrummel. Die infeksie kan uitgeroei word deur rabarber behandeling met een persent Bordeaux vloeistof.
Aangesien plante egter die vermoë het om gifstowwe en gifstowwe in stingels te akkumuleer, blare, blare en wortels, probeer om van die gebruik van swamdodende preparate te onthou. Dit is beter om te gebruik teen die swam siektes infusie van mullein. Dit word só voorberei: een derde van 'n emmer vars koeimis word met koue water gegooi en roer af en toe vir drie dae. Dan word die samestelling gefiltreer deur 'n digte stof, verdun met water in 'n verhouding van 1:10 en met rabarber behandel met hierdie samestelling die naaste in die aand na sonsondergang.
Plae van Rabarber.
Onder plae vir rabarber, ruspes van die hartwurm, ui aalwurms en rabarberkruid is gevaarlik.
Eiers scoops Hulle waai om Rabarberbosse, in die lente kruip witwit of geel ruspes tot 45 mm lank uit hulle, wat wortels in die stam en blaarstele wortel en op hul vleis voed. Beskadigde weefsel uitdroog, en die ruspes kruip in nog steeds nie beskadigde stingels nie. Om van hierdie plae ontslae te raak, moet jy die beskadigde stingels en stingels onmiddellik uitroei, asook die onkruid vernietig waarna die skoenmense eiers lê.
Rabarber Weevil - Bug tot 6 mm lank, waarvan die elftra met liggrys en bruin skubbe bedek is. Weevils voed op rabarberblare, en wyfies lê eiers in blaarstingels. Legelose, vuilgeel larwes wat op die blare verskyn, leef op die blare, voed op hulle en pik in hulle. Scare die weevils kan behandel word met rabarber-oplossing van 5 g kaliumpermanganaat in 10 liter water.
Ui aalwurms - mikroskopiese wurms wat in stingels, blare en rabarberblare woon. Van hulle is daar 'n versagting en swelling van plantweefsel, waaruit dit sterf. Hulle het nog nie doeltreffende maatreëls ingestel om aalwurms te bestry nie, sodat die geaffekteerde monsters verwyder en verbrand moet word, en in die gebied waar hierdie plae gevind word, kan niks vir ten minste twee jaar gegroei word nie.
Altai Rabarber (Rheum altaicum),
of kompak (rheum compactum = rheum orientale) - 'n Plant wat 'n hoogte van 30 tot 120 cm bereik, met 'n dik hol stam en 'n baie dik wortel. Die rosetteblare van hierdie plant is lank petiolaat, amper afgerond of afgerond-ovaal, diep hartvormig aan die basis, effens golvend of plat, wat 60 cm oorskry. Die boonste blare is klein, baie kleiner en lê op die stingel op kort blare,
- meerjarig tot 2,5 m in hoogte met 'n spreidingskroon tot 150 m in deursnee, bestaande uit groot vingerafsonderlike blare op lang blare. Die blomme van hierdie spesie is groengeel, versamel in panels tot 50 cm lank,
Gewone Rabarber (Rheum Rabarbarum),
of rabarber golwende, of Siberiese Rabarber verskillende krullerige blare wat op 'n vroeë ouderdom baie gekrinkel is, maar sodra hulle bloei, word dit golwend, asof dit met ruffels langs die rande versier is. Die lengte van die blare is ongeveer 70, en die breedte is ongeveer 50 cm. Hierdie soort rabarber is baie mooi in blom, as oor die rosette staan ​​op die peduncles tot een en 'n half meter van die blom van bloeiwyses, bestaande uit geelige blomme,
Rabarberpalaat (Rheum palmatum)
kom uit die bergagtige streke van Wes- en Suid-China. Dit is 'n meerjarige met 'n groot wortel en kaal, rooi, geribde stingels tot 2 m hoog. Reuse blare in die roset is vyf tot sewe lemme, hartvormig aan die basis, ongeveer 80 cm in deursnee. Stam verlaat byna sessiel, alternatief. Die kleur van die opening blare is pers, dan word die toon amper pers, maar in Junie word die blare donkergroen van kleur, en net die onderkant van die blaarplaat bly rooierig. Groen-wit, pienk of rooierige blomme word in panels tot half meter lank versamel. Die plant is sedert 1763 verbou. Atrosanginium, met pers blare, blare en stingels,
Rabarber (Rheum officinale)
oorspronklik uit Tibet. Dit is 'n meerjarige tot 2,5 m hoogte met baie groot drie-vierkante groen blare wat 'n lengte van een en 'n half meter bereik, ondanks die feit dat die lengte van die blaarstele ongeveer 1 m is. Klein, liggroen blomme vorm 'n groot bloeiselbloemstelling tot 'n halwe meter in grootte op 'n tweemeter-pedunkel . In die Europese kultuur, uitsig vanaf 1871,
Noble Rabarber (Rheum nobile),
wat in die natuur voorkom op 'n hoogte van 4.5 duisend meter, dit bereik 'n hoogte van 2 m, sy roset is gevorm uit kaal, groot, ewige blare. Geelgroen panels sit feitlik op 'n plat uitlaat.
Benewens die spesies beskryf, word rabarber Maximovich, Ribez, Swart See, Alexandra en Delapay in kultuur gegroei.
Variëteite van rabarber tuin rypwording is verdeel in die vroeë, middel-rypwording en laat. Die beste vroeë grade sluit in:
– Altai Dawns - 'n Verskeidenheid met 'n verspreide roset van groot blare op lang rooi blomblare van 80 tot 120 g uitstekende smaak,
– Victoria Rabarber - 'n reeks vroeë ryp vrugtevariëteite met groot of mediumgrootte kompakte rosette wat bestaan ​​uit ovate of breedtige ovate blare op liggroen met 'n rooi basis van effens geribde petioles van 33 tot 50 cm lank,
– Krupnochereshkovy - bestand teen siektes en koue variëteit met rooi tot middel lengte blaarstele 65-70 lank en ongeveer 3 cm dik. Die vleis van die blare is liggroen, dikwels met pienk kolle, soet suur smaak,
– Hardnekkige man - 'n verskeidenheid met 'n hooggroeiende roset van blare met groot liggroen antosianiese kleursels aan die basis van die blaarstele tot 55 cm lank en weeg tot 180 g,
– Moskou 42 - vrugbaar, bestand teen stalking, 'n verskeidenheid met golwende, gladde, groot blare op dik en lang effens geribde petioles met liggroen vleis,
– robin - Verskeidenheid met 'n uitgestrekte roset van blare op pragtige kersieblare tot 45 cm lank met suur-soetgroen-pienk vleis.
Van die middel-seisoen word rasse van rabarber meestal gegroei:
– OB - Koudbestande vog-liefdevolle verskeidenheid met 'n roset van groot, swak gegolfde groen blare met 'n deursnee van tot 120 cm. Petiole is lank, dik, donker pienk aan die basis, met fyn soet-suurpulp,
– Tukums 5 - 'n Verskeidenheid met groot donkergroen, golwende blare aan die kante op afgeronde liggroen met bloedrooi pigmentasie blare tot 'n halwe meter lank,
– Ogre 13 - Vrugbare verskeidenheid, bestand teen bout, tot 80 cm hoog met 'n kompakte roset van groot donkergroen blare. Die blare is effens geribbeld, donkerrooi aan die basis, tot 70 cm lank en ongeveer 4 cm in deursnee, sommige bereik 'n massa van 350 g. Die blaarpulp word onderskei deur sy hoë smaaklikheid,
– versuikerde - Verskeidenheid met groot breë blare wat ongeveer 200 g weeg met pienk vleis van uitstekende smaak,
– sikloon - Verskeidenheid met vinniggroeiende blare van medium grootte op groot groen blare van matige dikte met lekker suur-soetpulp.
Die gewilde laat-rypwording rasse van Rabarber sluit in:
– reuse - Siektebestande variëteit met lang, brose donkerrooi blare van uitstekende smaak,
– Goliath-reeks - hoë opbrengs rasse van blik doeleindes, wat groot, lang en uitgestrekte plante verteenwoordig met breë blare blare met golwende kante op gegroefde groen blare, soms gekleur, soms gespikkel aan die basis. Die vlees van hierdie rasse is groen, dig,
– Rooi latex - Kompakte plante van medium hoogte met blare golwend aan die kante op donker of helderrooi blare tot 50 cm lank en tot 3 cm dik met rooi of pienkrooi vleis.
Nuttige eienskappe van Rabarber.
Hulle eet rabarberstingels en sy jong blare, wat 'n verfrissende suur smaak het as gevolg van die teenwoordigheid van sitroensuur en appelsuur. Ook in die blare is koolhidrate, vitamiene C, PP, groep B, vesel, pektiene, karoteen, soute van magnesium, kalsium, kalium en fosfor. Die gebruik van rabarber het 'n positiewe uitwerking op die werk van die ingewande en niere. Dit word getoon aan mense met lae suurheid, is effektief in die behandeling van purulente formasies, wonde, brandwonde, verkoues, sinusitis en rinitis.
Rabarber bevat biologies aktiewe stowwe wat die ontwikkeling van kardiovaskulêre siektes verhoed, miokardiale spiere versterk, hartversaking genees en die risiko van beroerte aansienlik verminder.
Die genesende eienskappe van Rabarber is al lank bekend. Rhizoompreparate, wat in groot dosisse as 'n lakseermiddel optree, en in kleintjies as 'n samentrekkende, het meer genesende eienskappe. Rhizoompreparate word voorgeskryf vir hardlywigheid, gasakkumulasie, intestinale atonie. Egter mense wat aan aambeie ly, moet nie geneem word nie. In klein dosisse word die bereiding van risome geneem as 'n protivopolozhny (by dosisse van 0.2 tot 0.8 g) en choleretic (van 0,1 tot 0,5 g). Die bereiding van risome in klein dosisse voorgeskryf vir tuberkulose en anemie as 'n algemene tonikum. Vir dieselfde doel kan jy drie keer per dag 'n half glas rabarber sap drink. Buite rabarber word gebruik om wit spikkels op die vel te verwyder wat deur vitiligo veroorsaak word.
In volksgeneeskunde, lakseermiddels en rabarberte is gewild. Gebruik die plant ook in die vorm van poeier, stroop, infusie, afkooksel of tinktuur van alkohol of wyn. Die apteek kan rabarber koop in die vorm van poeier, tablette, uittreksel of alkoholtinktuur.
Rabarber - kontraindikasies.
Aangesien rabarber sure bevat wat die vorming van klippe in die niere en blaas bevorder, is diegene wat aan galsteen en urolithiasis ly, beter van rabarber geweier. Dit word nie aanbeveel om rabarber siek gastritis met hoë suur en pankreatitis te gebruik nie, en aangesien Rabarber bydra tot bloedverdunning, word dit gekontrakteer vir aambeie en bloeding.
Verdere sorg vir rabarberplantings
Nadat ons die saailinge of saailinge wat deur die vegetatiewe metode verkry is, plant, voorsien ons plante met goeie sorg, wat in die volgende prosedures bestaan:
Gereelde water. Die Rabarberbosse verdra nie droogtes nie, en daarom water hulle oorvloedig en gereeld, veral gedurende die tydperk van groen massa groei. Teen hierdie tyd moet elke plant 25 liter water vir een natmaak. As daar nie genoeg water is nie, sal die stingels growwe en nie sappig word nie.
Loosening en onkruidbeheer. Met die voorkoms het ons onkruid gewas en dadelik die grond onder die bosse losgemaak sodat die wortels genoeg suurstof kry.
Voedingsprosedures. Elke drie jaar aan die begin van Oktober voeg ons een en 'n half emmers organiese bemestingstowwe per vierkante meter op die grond tussen die rabarberbosse. In Maart voed ons die bosse met komplekse minerale bemestingstowwe.
snoei. In die tweede jaar van die lewe en in die toekoms, sny ons die uteriene rabarberstingels van Rabarber af: hulle neem die krag van die plante weg, sodat hulle nie goeie blare en blare kan laat groei nie. Ons doen dieselfde met blomstingels as rabarber nie vir dekoratiewe doeleindes gegroei word nie.
Beskerming teen siektes en insekte. Gewoonlik rabarber oorkom rabarberbugs en Rabarber-olifante. Dit word beïnvloed deur bokwietvlooie, grysvrot of spotting. Ons behandel bosse met insekdoders en ander chemikalieë, maar slegs wanneer ons die laaste oes hierdie jaar oes.
Gereelde natgemaakte en gevoed plante, wat nie deur siektes en plae beskadig word nie, groei vinnig blaarstele en groente.
Hoe rabarber te versamel
In die tweede en derde jaar van die lewe versamel plante van een bos tot 2,5 kg stingels. In die toekoms gaan produktiwiteit net toe, en al word 5-6 kg geselekteerde petioles van die plant afgehaal.
Ons begin vroeg in April, met die keuse van stingels met 'n deursnee van 1,5 cm. Moenie hulle sny nie, en skroef onder aan die onderkant.
Ons gaan voort om smaaklike grondstowwe verskeie kere te versamel, die laaste prosedure 45 dae voor die einde van die groeiseisoen, anders sal rabarber nie tyd kry om krag vir die winter te kry nie.
Na aanleiding van die wenke oor die aanplant en versorging van 'n plant soos rabarber, wat tot tien jaar op een plek gegroei kan word, kry ons 'n uitstekende oes petioles vir verskillende kulinêre doeleindes. Rooi stingels maak heerlike mousses, konfyt, jellies, kompote en vulsel vir broodse en pasteie, groen blare - koue sop, stoofblom van groente, slaaie en kapokaartappels.
saai. Saai sade in oop grond is uitgevoer in die eerste dae van Oktober of in Februarie - Maart. En hulle word in die eerste dae van April op saailinge gesaai, terwyl die plante in Augustus of in die eerste dae van September in oop grond geplant word.
lig. Dit groei goed in 'n skaduwee en sonnige plek, sowel as op 'n plot met verspreide lig.
grond. 'N Geskikte grond moet goed verloop en nat wees, en 'n groot hoeveelheid humus moet ook daarin ingesluit word. Die optimale pH is 4,5.
water. Gieter moet volop en sistematies wees. Gedurende die seisoen word hierdie prosedure 3 of 4 keer uitgevoer, terwyl 3-4 emmers per 1 vierkante meter verteer word.
kunsmis. Gedurende die somerperiode moet rabarber 1 of 2 keer gevoer word. Vir hierdie doel word organiese materiaal of minerale kunsmis gebruik. Een keer elke 4-5 jaar moet 1-2 emmers humus by elke bos gevoeg word. Dit word aanbeveel om rabarber te voed met organiese bemestingstowwe in die herfs, en minerale bemestingstowwe in die lente.
voortplanting. Die verdeling van die risoom- en saadmetode.
Skadelike insekte. Rupspiere van die hartwurm, ui aalwurms en rabarber weevil.
siekte. Ramulariosis, askokhitoz, meelagtige dou en roes.
eienskappe. Die samestelling van so 'n plant sluit biologies aktiewe stowwe in, so dit het genesende eienskappe.
Kenmerke van Rabarber
Die houtagtige takstok van Rabarber van 'n donkerbruin kleur in deursnee bereik 40-60 mm, op sy oppervlak is daar baie klein wortels. Die lewensduur van die wortel van so 'n plant is 12 jaar en meer. Dik, hol, reguit, effens ysige stamme is eenjariges. Groot basale blaarborde is soliede, vingerblare of tand, hulle is dikwels golwend langs die rand. Blare het lang blare, wat silindries of meervoudig is, by hul basis is wye voetstukke. Rosette blaarborde is veel groter as stingels. Die stingel is effens takig en regop. Die hoogte is ongeveer 250 cm. Daar is baie rooi kolle op die oppervlak van direkte langpootjies. Hulle eindig in bloeiwyses, wat bloukleurige blomme van liggroen, rooi, wit of pienk kleur insluit. As die blomme onderontwikkel word, kan hulle dieselfde geslag wees. Bloei word waargeneem in die laaste dae van Mei of die eerste tot Junie. Die vrugte is 'n bruinrooi driehoekige noot, lengte van 70 tot 100 mm. Die medisinale eienskappe van die wortel van so 'n plant, en ook die blare daarvan.
Hoëproduktiewe groente, rabarber, is 'n meerjarige plant van bokwietfamilie. Dit is bekend gestel aan Europa uit Oos-Asië. Хорошо переносит холод и дает высокую урожайность. Растение имеет мясистые корни и прямостоячий стебель, высота которого может доходить до 3 м. Крупные листья ревеня сидят на толстых длинных черешках, которые употребляются в еду. Для хорошего и качественного урожая при выращивании ревеня необходима влажная почва, но нет потребности в постоянном свете.
Ревень по своим питательным свойствам аналогичен яблокам. Minerale en vitamiene in plante, pektien en organiese sure is voordelig vir mense. Hierdie groente het diuretiese en lakseermiddele en word gebruik om braking te voorkom, die lewer skoon te maak en gal te skei. In Mei, wanneer daar nog geen groente en vrugte is nie, kan rabarber reeds in slaaie gebruik word, vir die bereiding van kompote, jellie, kwass en wyn.
Daar is verskeie rasse van rabarber wat verskil in die kwaliteit van stingels (rooi en groen) en rypwordingstyd:
Om 'n groente langer te gebruik, moet dit in die tuin wees, plant minstens twee rasse met verskillende rypwordingsterme.
Rabarber kan op twee maniere gepropageer word:
deur saailinge gegroei van saad
die wortels verdeel
Vir vegetatiewe voortplanting, gebruik volwassenes 3-4 jaar oud gesonde plante. Ou bosse vir teling word nie aanbeveel nie. Nadat hulle 'n bos versigtig gegrawe het, sny hulle die wortel in verskeie dele met 'n skerp mes, wat elkeen ten minste 1-2 groeipoppe moet hê. Die gevolglike skade aan die risoom is beter om met houtas of geaktiveerde koolstofpoeier te sprinkel. Jy kan nie die bosse grawe en hulle direk met 'n graaf in die grond verdeel nie. Die geskeide dele van die plant word in ruimgate geplant, met die grond bedek en styf gedruk, die groeipalm moet op die oppervlak bly. Dit is raadsaam om 'n bietjie humus of kompos in die voorbereide putte voor plant te gooi.
Die bosse skeiding word vroeg in die lente uitgevoer, wanneer die grond effens warm word, of in die middel van die herfs, sodat die plant wortel kan slaan voor die begin van koue weer.
Voortplanting deur sade word gebruik om vir die eerste keer 'n nuwe variëteit te plant of te plant.
Van sade word rabarber gegroei deur saailinge, wat verkry word uit sade wat voorheen geweek is voor swelling. Ontkiem sade onder nat gaas of 'n lap, vog dit periodiek. Na die opkoms van spruite ongeveer 2 cm lank word die sade gedroog en dan gesaai. Geplant sade in 'n voorafbevogde grond. Op die vierde of vyfde dag na saai, kan die eerste spruite van rabarber gesien word. Die diepte van instillasie mag nie 3 cm oorskry nie. Wanneer die rabarber groei, is die vloeitempo tot 4 gram per vierkante meter. Rabarber word op 'n afstand van 25 cm in rye geplant. Nadat die blare op die lote verskyn, word hulle verdun. Die afstand tussen lote moet ongeveer 20 cm wees.
In die toekoms is die versorging van saailinge water, indien nodig, onkruid, losmaak, bemestingstowwe. In die herfs word saailinge verkry met 'n hoogte van tot 30 cm met drie tot vier blare.
Na die winter word saailinge opgegrawe vir die plant in die putte op 'n afstand van tot 1 m. Die grond moet noukeurig by die wortels van die plantmateriaal pas. In hierdie geval word aanbeveel dat die boonste nier nie meer as twee sentimeter onder die grond val nie. As die grond nie nat is nie, word plantmateriaal natgemaak. Daarna word die rabarber natgemaak (indien nodig) en die pyle word verwyder. Die grond word losgemaak en onkruid. Bemesting is wenslik om 'n goeie oes te kry. Bevestig die grond elke 3-4 jaar en stel 1-2 emmers organiese materiaal per vierkante meter bekend.
Rabarber kan beskadig word deur plae (olifant, vlooi, bug) en siektes (ascochitis, grys vorm).
Plaagdoders teen siektes en plae kan slegs gebruik word nadat steggies vir kos ingesamel is.
Om nie die plant te verswak nie en vir 'n lang tyd 'n stabiele oes te kry, moet die oes (blare) van die tweede jaar na plant bekom word. Oes word verskeie kere gedurende die seisoen gedoen. Die steggies word by die basis uitgebreek, wanneer hul dikte meer as 1,5 cm bereik, en die lengte is 30 cm. In die eerste drie jaar is die gewas 1-2 kg petioles en in die volgende jare - tot 6 kg van een bos.
Aanvanklik moet saadmateriaal voorberei en ontkiem word, en doen dit op dieselfde manier as wanneer rabarber op saailinge gesaai word (sien hierbo). Dan word die sade dig versprei in die voorbereide groewe, waarvan die diepte 10-15 mm is. Die afstand tussen hulle moet van 20 tot 25 sentimeter wees. Dan word die sade begrawe. As podzimny saai uitgevoer word, moet die tuinbed gekap word met tuin kompos, blaar humus of ander organiese materiaal, en die laag dikte moet ongeveer 10 mm wees. As die saai in die lente gedoen is, moet die bed eers bedek word nadat saailinge voorkom. Jy moet ook die bed bedek en dadelik na die saailinge in oop grond plant.
Alhoewel dit in die lente is, kan die eerste saailinge gedurende die winterseisoen eers in die lente gesien word, en dit moet in ag geneem word dat die saadmateriaal van so 'n plant laag ontkieming het. Van die middel tot einde Mei, wanneer 1 of 2 ware blaarborde op die plante gevorm word, moet die plant geplant word volgens die 10 x 10 sentimeter skema.
Om die blare groot te hou, moet die bosse sistematies en oorvloedig natgemaak word. Gedurende een seisoen word so 'n kultuur 3 of 4 keer nat, terwyl 3 tot 4 emmers per 1 vierkante meter verbruik word. Hoe minder en minder besproeiing daar sal wees, hoe groter sal die hoeveelheid oksaalsuur in die blaarstele voorkom.
Nadat die stingels op die bos gevorm is, moet hulle verwyder word. Die feit is dat as gevolg van die groei van peduncles, blare en blare ontwikkel en baie stadiger groei. Wanneer rabarber natgemaak word, word dit aanbeveel om die oppervlak van die grond om dit te los en al die onkruide uit te trek.
Ramularose is 'n swamsiekte, kolle van bruinrooi kleur verskyn op die oppervlak van die blare van die geaffekteerde struik wat aan 'n donkerrooi kleur grens. Met verloop van tyd word die kolle groter, en hul samesmelting met mekaar word waargeneem, terwyl hul middel geleidelik bleek word. Tydens 'n droogte word krake en uitslag van weefsel in die kolle waargeneem, en in nat weer verskyn 'n poeieragtige voorkoms van 'n grys silwer of wit kleur op hul oppervlak. Die siekte ontwikkel die meeste aktief tydens verdikking van aanplantings, veral in nat en warm weer. Om die terrein in die herfs te voorkom, is dit nodig om die plantreste skoon te maak, dan moet die oppervlak daarvan bespuit word met 'n oplossing van Bordeaux-mengsel (1%) of ander middele, wat koper insluit.
Op die blare van 'n bos wat geraak word deur poeieragtige skimmel, word 'n los patina van witterige kleurvorms, soos die siekte vorder, digter en verander die kleur na bruin. Die eerste tekens van skade aan die plant deur hierdie siekte kan aan die begin van die somerperiode opgespoor word. As gevolg daarvan, in die dele van die bos wat geraak word, is daar 'n staking van groei, verduistering en sterf van siek dele, die vorming van eierstokke kom nie voor op die bloeiwyses nie. Sulke rabarber verloor sy weerstand teen ryp. Om van hierdie siekte ontslae te raak, moet jy dieselfde metodes en middels gebruik as in die stryd teen Ramulariosis. Die grootste doeltreffendheid in die stryd teen so 'n siekte word getoon deur sulke biofungicides, soos: Gamar, Alirin-B, Planriz en ander.
As rabarber geaffekteer word deur 'n swamsiekte soos roes, verskyn pustels op die oppervlak van die blare, wanneer hulle kraak, gooi hulle rooikleurige poeier uit, wat is die spore van die swam. Hierdie plant het 'n letsel van metaboliese prosesse, sowel as 'n afname in groei. Nadat die geaffekteerde blare gesny is, benodig die bos 2 of 3 behandelings met Topas met 'n breek van 1,5 weke.
As gevolg van die ascochitis op die blare, word groot kolle oker-steenkleur gevorm, hul vorm is onreëlmatig en verleng. Op plekke waar die kolle geleë is, word krake, droging en uitslag van weefsels waargeneem. Siek bosse moet met 'n Bordeaux-mengsel (1%) bespuit word.
Voordat jy met die behandeling voortgaan, moet jy rekening hou met die feit dat rabarber in die blare, lote, blare en in die wortelsisteem gifstowwe en gifstowwe ophoop, daarom word dit nie aanbeveel om dit met swamdoders te spuit nie. Vervang chemiese middels in die stryd teen swamsiektes kan infusie van mullein. Om dit te kook, is 'n derde van die emmer gevul met vars koeimis, dan word koue water daarin gegooi sodat dit vol word. Die mengsel sal na drie dae gereed wees, terwyl dit van tyd tot tyd nodig is om te meng. Gegrawe deur 'n digte stofinfusie moet met water in 'n verhouding van 1:10 gemeng word, in die aand na sonsondergang spuitbus met hierdie samestelling.
Die scoops reël hul eier-lê naby Rabarber, waar die eiers winterslaap. In die lente verskyn daar ruspes van geel of afwit-kleur van hulle, wat 'n lengte van 4,5 cm bereik, hulle byt in die wortels en lote en voed op die plantpulp. Daar is 'n geleidelike uitdroging van beskadigde weefsels, terwyl die ruspes tot stilstandige petioles beweeg. Om die gebied van so 'n skadelike insek skoon te maak, is dit nodig om die geaffekteerde dele van die bos so gou as moontlik te verwyder, asook om die onkruidarea skoon te maak omdat die skurfte naby dit verkies om sy eie eierlêer te reël.
Die Rabarber-weiveld is 'n fout wat ongeveer 0.6 cm lank is, op die oppervlak van sy elytra is 'n laag bruin en grys skubbe. Sulke plae eet rabarberblare, terwyl hulle hul eierlê in blaarblare reël. Sonder bene broei die vuilgeel larwes uit die eiers wat op die blare lewe, eet en pik daar. Om so 'n plaag weg te skrik, is dit nodig om die bos te spuit met 'n oplossing van mangaan kalium (5 gram per 1 emmer water).
Ui aalwurms, wat mikroskopiese wurms is, leef in die blare, blare en lote van hierdie plant. As gevolg van hul lewensbelangrike aktiwiteit verswak rabarberweefsels en swel, en dit lei tot die dood van die bos. Tot dusver is daar geen doeltreffende maatreëls om so 'n plaag te bekamp nie, en daarom moet die betrokke plante so gou moontlik opgegrawe word en vernietig word. In die gebied waar hulle gegroei het, kan niks vir ten minste 'n paar jaar gegroei word nie.
Wittrock Rabarber (Rheum Wittrockii)
In vergelyking met ander spesies het hierdie een nie 'n baie groot bos nie. Die vorm van die blaarplate is ovaal-driehoekig, die lengte is ongeveer 0,5 m, en die breedte is tot 0,4 m. Vou langs die rand van die blare het kort blare, op die oppervlak waarvan daar 'n blare verskyn. Die verspreiding van bloeiwyse sluit in blomme van ligte pienk of wit kleur.
Aangesien die samestelling van so 'n plant sure insluit wat bydra tot die vorming van klippe in die blaas en niere, moet mense met urolithiasis en galsteensiektes dit nie eet nie. Dit kan nie geëet word vir mense met pankreatitis of met verhoogde suurheid van die maag nie. Dit moet ook onthou word dat rabarber bloedverdunning bevorder, sodat dit nie vir bloeding en aambeie gebruik kan word nie.