Hierdie isotoop is kosmogeen, wat wil sê dat dit deur kosmiese straling gevorm kan word. In die aarde se atmosfeer ontstaan dit deur die reaksie tussen kosmiese straling en suurstof of stikstof en daarna slaan dit skielik uit die lug neer. Dit bind aan stofdeetjies of los op in waterdruppeltjies. Dit bly baie korter in die atmosfeer as ander kosmogene isotope soos koolstof-14.
Dit hoop op die grond op en kan byvoorbeeld gebruik word om die erosiesnelheid te meet. Baie klein hoeveelhede kan ook binne die boonste meter van die grond of die rotse gevorm word indien hulle duisende jare onverstoor bly. Dit skep 'n verskil tussen die oppervlak en die binnelae van die gesteente en dit gee inligtings oor hoe lank die grondlae aan die sonlig blootgestel is. Op groot hoogtes in die gebergtes is die effek groter. Die isotoop se halfleeftyd is langer as koolstof-14 s'n: 1,38 miljoen jaar. 
Die nuklied ook 'n uitgestorwe oerisotoop en sy reste word in sommige kalsium-aluminiumryke insluitsels in chondriete aangetref.