Vinnige afstandsonderrig vir ultraklank by versorging onder verskaffers van noodhulpversorgers | Nood Live
Toegang tot noodgehalte in nood- en middelinkomste-lande (LMIC) ontbreek. Ultrageluid (POCUS) met sorg is die potensiaal om noodsorg in LMIC's aansienlik te verbeter. Vinnige afstandsonderrig is die sleutel.
pocus is opgeneem in 'n opleidingsprogram vir 'n groep van tien persone Noodsorgverskaffers (nie-dokters) in die landelike Uganda. Ons het 'n voornemende waarnemingsevaluering uitgevoer oor die impak van 'n eksterne, vinnige oorsig van POCUS-studies oor die primêre doelwit van die ECP-ultraklankgehalte en die sekondêre doelwit van die gebruik van ultraklank. Die studie oor vinnige afstandsonderrig is oor 11 maande in vier fases verdeel: 'n aanvanklike opleidingsmaand in persoon, twee blokke in die middelmaand waar ECP's onafhanklike klanke uitgevoer het sonder elektroniese terugvoer op afstand, en die laaste maande toe ECP's ultraklank uitgevoer het met elektroniese terugvoer op afstand .
Gehalte is beoordeel op 'n voorheen gepubliseerde agtpunt-ordinale skaal deur 'n Amerikaanse kundige sonograaf en plaaslike personeel het vinnige gestandaardiseerde terugvoering aan ECP's gegee. Sensitiwiteit en spesifisiteit van die bevindings van ultraklankondersoeke vir die Gefokusde Assessering met Sonografie vir trauma (FAST) bereken is.
Vinnige afstandsonderrig: inleiding
Toegang tot hoëgehalte noodhulp in lande met lae en middelinkomste (LMIC's) is beperk, ondanks die mees onlangse oproep tot optrede in 2007 deur die WGO. Daarbenewens het hierdie lande 'n oorweldigende deel van die wêreldwye siektelas; kindersterftesyfers is byvoorbeeld dikwels 10 tot 20 keer hoër in LMIC's as in lande met hoë inkomste.
Baie faktore dra by tot hierdie gebrek aan toegang tot sorg, insluitend 'n gebrek aan kundige aanbieders. Afrika suid van die Sahara staar 25% van die wêreldwye siektelas in die gesig, met slegs 3% van die arbeidsmag in die gesondheidsorg. Om hierdie tekort te bekamp, ​​gebruik baie lande 'n strategie wat bekend staan ​​as 'taakverskuiwing', waarin vaardighede en verantwoordelikhede op nuwe maniere onder bestaande verskafferskaders versprei word en nuwe kaders gevorm word.
Die tekort aan bekwame aanbieders in hierdie beperkte omgewingsomstandighede word dikwels vererger deur 'n groot hoeveelheid tegnologiese hulpbronne, insluitend diagnostiese beeldingstegnologie. Draagbare, met die hand uitgevoerde ultraklank is goedkoop, maklik ontplooibaar en klinies effektief in instellings waar meer gevorderde diagnostiese modaliteite nie beskikbaar is nie. Vinnige afstandsonderrig vir 'n kader van klinici wat nie geneesheer het nie, in 'n ultra-klank-ultra-klank (POCUS), het die potensiaal om die lewering van sorg in LMIC's aansienlik te beïnvloed.
Vroeë navorsing het getoon dat klinici wat nie geneesheer het nie, opgelei kan word om onafhanklik te funksioneer in vaardighede wat noodsaaklik is vir noodsorg. Die gebruik van POCUS deur dokters in LMIC's het reeds 'n bewese impak op die bestuur van pasiënte, soos om chirurgiese behandeling te kies of die mediese sorgplan te verander.
Vinnige afstandsonderrig - Daar is beperkte navorsing wat ondersoek instel na die nie-geneeskundige klinici wat noodsorg in LMIC's bied om POCUS as aanvulling tot standaardversorging te leer. Robertson et al. beskryf die afgeleë, intydse gebruik van FaceTime om POCUS te onderrig en te monitor deur nie-dokters in Haïti en Levine et al. het getoon dat FaceTime-beelde tydens die tele-oorsig nie minderwaardig is as dié wat op die ultraklankmasjien geneem is nie. Tot op hede is daar geen gepubliseerde gegewens wat die gebruik van tele-oorsig beskryf om POCUS-gebruik en vaardigheid deur nie-dokters in LMIC's te handhaaf nie.
Tradisioneel wissel die ultraklankonderrig van aanbieders van kort een tot twee dae intensiewe opleidingsessies tot een jaar modulêre kursusse. Ander groepe het gevind dat sonder voortgesette ondersteuning, kort oefensessies nie volgehoue ​​vaardigheidsbehoud lewer nie. Langdurige opleiding vir direkte waarneming een-tot-een aan die bedkassie kan egter onmiskenbaar hulpbron-intensief wees in LMIC's, veral as toesig gehou word deur nie-plaaslike kundiges wat spesifiek na LMIC's reis om onderwys te bied. Hier word 'n nuwe opvoedkundige hulpmiddel beskryf om 'n vinnige 'tele-review', gehalteversekering en terugvoering te gee aan 'n groep klinici wat nie 'n dokter het nie, en die impak daarvan op voortgesette onderwys en behoud van vaardighede vir breë-gebaseerde POCUS.
Sedert 2009 is klinici wat nie geneesheer het nie, opgelei in noodsorg in 'n distrikshospitaal in die platteland in Uganda, waarna die program gegradueerdes 'Noodsorgpraktisyns' genoem word. Die hospitaalinstelling en opleidingsprogram word elders breedvoerig beskryf. POCUS is in die kurrikulum geïnkorporeer en het beperkte toegang tot radiografiedienste. Ons het 'n voornemende waarnemingsevaluasie uitgevoer oor die impak van 'n eksterne, vinnige oorsig van POCUS-studies oor ultraklankbenutting en vaardighede in 'n tien-persoon-groep van ECP's.
Vinnige afstandsonderrig - metodes
Alle pasiëntbyeenkomste is prospektief in 'n elektroniese navorsingsdatabasis aangeteken. Data wat ingesamel is, sluit hoofklagtes, demografiese inligting, toetsing wat bestel of uitgevoer is (insluitend ECP POCUS), resultate en gesindheid in. ECP's het ultraklankbeelde verkry met 'n Sonosite Micromaxx (Bothell, WA) met behulp van 'n 2 – 5 mHz kromlynige transducer, 6 – 13 mHz lineêre transducer, of 'n 1 – 5 mHz transducer met 'n fase-reeks.
Met betrekking tot die vinnige afstandsonderrig, as deel van die navorsingstudie, is inligting oor 'n ultraklank wat uitgevoer is, sonograaf en aanvanklike interpretasie deur die ECP's opgeneem en dan deur personeel opgelaai in 'n aparte webgebaseerde databasisprogram wat ontwerp is deur een van die outeurs (* *) vir eksterne kwaliteitsversekering. Beeldbeoordeling is op 'n afstand uitgevoer deur noodgevallende dokters in Amerika wat 'n beurs in POCUS gehad het. Gedetailleerde terugvoer is per e-pos aan plaaslike navorsingspersoneel gestuur wat die terugvoer aan die uitvoerende ECP's gedruk en versprei het.
Ons primêre doelwit het bestaan ​​uit veranderinge in opvoedkundige graderings oor tyd (interpretasie en beeldverwerwing). Ons sekondêre doelwit het bestaan ​​uit die gebruik van ultraklank. Ultraklanke wat onafhanklik deur besoekende dokters uitgevoer is, is uitgesluit. Hierdie werk is goedgekeur deur die Institusionele beoordelingsrade van [deïdentifiseerde] en [deïdentifiseerde].