Krag vir Vandag » 2012 » July
SATERDAG 4 AUGUSTUS -PADKOS
Hy het ons so liefgehad dat Hy ons sondes met sy bloed afgewas het…(Op.1:5). Die grootste liefde wat ie­mand kan hê is om sy lewe prys te gee vir sy vrien­­de (Joh.15:13). Hy het ons sondes op Homself geneem toe Hy die skuld daarvoor op die kruis gedra het. Dit het Hy ge­doen sodat ons ook kan sterwe wat die sonde betref maar kan lewe in die regte verhouding tot God (1 Pet.2:24). Maar nou is julle sondes afgewas en julle behoort aan God. Jesus Christus en die Heilige Gees het julle saak by God reggemaak (1 Kor.6:11). God het julle sy eiendom gemaak, sodat julle vir ander kan vertel van die groot dinge wat Hy vir julle gedoen het (1 Pet.2:9).
Posted by Manie on Jul 27th 2012 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 3 AUGUSTUS – OPHEFFENDE KRAG VAN INVLOED
VRYDAG OPHEFFENDE KRAG VAN INVLOED
LEES: 1 Johannes 1: 5 – 10
"Maar as ons in die lig lewe soos Hy in die lig is, het ons met mekaar deel aan dieselfde gemeenskap en reinig die bloed van Jesus, sy Seun, ons van elke sonde (7)."
`n Vuil, verslonsde vrou slenter een aand deur die stra­te van Parys. Sy was 'n dranksugtige. Haar kindertjies het onbemind en verwaarloos in die strate rondge­hard­loop. Haar man was raadop en wou nie langer met haar saamleef nie. Sy loop by die saal van die Heilsleër verby. Iemand nooi haar in. In haar besope toestand verstaan sy nie veel wat gepraat word nie. Die diens eindig. Sy begin saam met die ander uitstrompel. Een van die Heils­leër­manne kry 'n skielike ingewing. Uit die blom­pot op die tafel trek hy 'n wit roos en sit dit in die vrou se hand. Skaars bewus van wat sy doen neem sy dit na haar krot van `n huis toe. Waarin kan sy die roos sit? Die enigste ding wat sy kry is `n leë wynbottel. Sy steek die roos in die bottel, sit dit op 'n tafel neer en gaan sit om na die roos te staar. Die groot, spierwit roos steek af by die omgewing. Reinheid straal uit in die liederlikheid van die krot. Dit vra vir `n ander omge­wing. Die vrou kom orent en skrop die tafel rondom die roos skoon. Gaan weer sit. Nou sien sy die smerige toestand van die vloer. Sy vee die vloer na die beste van haar ver­moë, maak skoon waar sy kan. Sy gaan weer sit. Toe sien sy die vuil skottel­goed staan. Vir die eer­ste keer in 'n lang tyd word die skottelgoed gewas en sy pak dit weg. Toe die man later die aand tuiskom, dink hy hy het by die verkeerde deur ingegaan. Dit was 'n keerpunt in daardie gesin se lewe. Die huis het skoon geraak. Liefde het inge­kom. Hulle het saam na die Heilsleërdienste toe gegaan en tot bekering gekom.
"Here, vandag wil ek vir iemand 'n wit roos gee."
Posted by Manie on Jul 27th 2012 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 2 AUGUSTUS – REDDENDE KRAG VAN INVLOED
DONDERDAG REDDENDE KRAG VAN INVLOED
LEES: Handelinge 16: 23 – 34
"En omtrent middernag het Paulus en Silas gebid en lofliedere tot eer van God gesing en die gevangenes het na hulle geluister (25)."
In die Suide van Spanje is 'n evangelis in die tronk gegooi. In die tronk was ook Anargiste en Kom­muniste. Hulle was wanhopig en woedend. Hul­le het geskreeu en vreeslike vervloekinge teen hul gevangenemers op die tronkmuur geskryf. Al­mal het verwag om tereg­ge­stel te word. Die evan­gelis het ook op die tronkmuur geskryf. Sy woorde was: "Moenie vrees vir dié wat die liggaam dood­maak, maar die siel nie kan doodmaak nie, maar vrees Hom liewer wat die siel sowel as die lig­gaam kan verder­we in die hel" (Mat.10:28). Net onderkant het hy Johannes 3:16 geskryf: "Want so lief het God die wêreld gehad, dat Hy sy enigegebore Seun gegee het, sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore mag gaan nie, maar die ewige lewe kan hê." Dit het aandag getrek. Een van die gevangenes was 'n jong onderwyser. Die evan­ge­lis het die vreugde ge­smaak om die jongman na die He­re te lei. Op 'n dag het die jong onderwyser vir die evan­gelis kom sê: "My naam is op die lys om vandag geskiet te word. Ek is so bly jy het daardie teks op die muur geskryf. Vroeër sou ek wanhopig gewees het, maar nou, hoewel ek nie graag wil sterf nie, is ek nie wanhopig nie, want ek weet ek het die ewige lewe van Jesus ontvang en ek gaan na Hom toe. Ek sal jou weer eendag sien." In die omgewing waar iemand die evan­ge­lie van die Here Jesus bekendmaak, deur woord of skrif, is daar reddende krag.
'n Predikant in Nottingham, Engeland, is gevra om `n kroegman se sterwende vrou te besoek. Tot sy blye ver­ras­sing vind hy 'n gelowige vrou, vol vreugde in haar Ver­losser, Jesus Christus. "Hoe het u die Here gevind?" wil hy nuuskierig weet. "Deur dít te lees," antwoord sy en gee hom 'n verkreukelde stuk koerant. Dit was 'n Ameri­kaan­se koerant wat 'n gedeelte van een van Spurgeon se pre­ke bevat het. Die hoofinhoud van die preek was: "In Christus se offerdood neem God die skuldige sondaar aan as sy kind, met volle vergifnis van al sy sonde." "Waar kry jy dit?" wil hy voorts weet. "Dit was om 'n pakkie wat van Australië af aan my gestuur is," antwoord sy. Langs 'n lang omweg, op nederige manier, het die He­­re sy reddingsgenade, by hierdie vrou laat uitkom. Hy spoor die ongeredde mens op en red hom. "Die Seun van die mens het immers gekom om te soek en te red wat verlore is" (Luk.19:10).
"Here, vandag wil ek ook 'n kanaal vir u genade wees."
WOENSDAG 1 AUGUSTUS – DIE GROOTSTE KRAG VAN INVLOED
WOENSDAG DIE GROOTSTE KRAG VAN INVLOED
LEES: Handelinge 16: 1 – 8
"…en daar was `n gelowige met die naam Timó­theüs. Sy ma, ook `n gelowige, was `n Joodse vrou, en sy pa `n Griek" (1)
'n Vrou het eendag vir die prediker Gipsy Smith ge­sê: "Meneer, die Here het my geroep om die evangelie te verkondig. Ek is `n moeder van twaalf kinders, maar ek is oortuig die Here wil my in sy diens gebruik." "Gelukkige vrou!" antwoord hy. "God het jou nie net geroep om die evangelie te ver­kon­dig nie, maar Hy het jou ook sommer `n gemeente ge­gee." Kinders in die huis is `n kosbare terrein om vir die Here mense te beïvloed en siele te win. Wát moet vir die kinders gesê word om hulle vir die Here te win? Dit is nie die belangrikste vraag nie. Dis derde op die ranglys. Die belangrikste, wat gróót­ste indruk op `n kind maak, is die ouers se eie gedrag. As kinders in die ouers se optrede respek en liefde vir God sien, trek dit hulle na die Here toe.
'n Man het `n pragtige land koring gehad. `n Ver­nietigende haelstorm het die koring net voor oes­tyd verwoes. Die man en sy seuntjie het ná die hael­storm na die land gaan kyk. Die seuntjie het dood­stil gestaan en wag vir sy pa se reaksie. Die pa be­gin saggies sing: Ewige Rots geklief vir my, laat my skuiling in U kry…" Jare later, toe die seun 'n vol­wasse man was, het hy gesê: "Dit was die grootste preek wat ek ooit in my lewe gehoor het." Dit was die geloofkeerpunt in die seun se lewe. Die man het `n land vol koring verloor, maar hy het sy kind gewin! Hoe anders was dit met die seuntjie wie se pa die Sondagoggend in die ge­mak­stoel sy Sondag­koerant sit en lees. "Toe, toe," sê hy vir die seun­tjie. "Sit nou neer jou strokiesprente. Maak reg. Jy gaan laat wees vir Sondagskool." Die seun­tjie kyk verleë na sy pa. "Kom Pa nie saam kerk toe nie?" "Nee," brom die pa, "ek gaan nie kerk toe nie, maar ek wil hê jy moet gaan. Toe, maak nou reg." "Het Pa Son­dag­skool toe gegaan toe Pa so groot soos ek was?" vra die outjie weer." "Natuurlik het ek gegaan. Elke Sondag. Toe, toe, maak gou." Traag staan die seuntjie op en sê: "Dan sal dit my tog nie help nie. Ek sal nes Pa word." Ouers wat die basiese Christelike han­de­linge, soos kerk toe gaan, Bybellees, bid, offer­gawes gee, sorgeloos hanteer, leer hulle kinders die Here se dinge is nietig en onbelangrik en dat die Here ook min­derwaardig is. Hierdie kinders kan nie vir Here eerbied hê nie. Dit kan ge­beur dat kinders wie se ouers toegewyd geleef het, afvallig raak. Maar daardie kinders weet altyd, my ouers was reg; hulle het iets kosbaars besit. Dikwels is dít die herinneringe wat kinders weer na die Here laat terugkeer.
Die belangrikste invloed op kinders is die ouers se gedrag. Tweedens belangrik: voorbidding vir die kinders. Dán kom die plant van die woord, in `n goed voorbereide hart, aan die beurt.
"Here, vandag wil ek my kinders vir U win."
DINSDAG 31 JULIE – DIE GROTER KRAG VAN INVLOED
DINSDAG DIE GROTER KRAG VAN INVLOED
LEES: Galásiërs 5: 13 – 26
"Die vrug van die Gees…is liefde, vreugde, vrede, ge­duld, vriendelikheid, goedhartigheid, getrouheid, nede­rig­heid en selfbeheersing…ons lewe deur die Gees; laat die Gees ook nou ons gedrag bepaal" (Gal.5:22,25).
Die gevierde prediker en teoloog, dr. Hopkins, het gely aan die groot swakheid van `n onbe­teul­bare humeur. Sy swaer, 'n prokureur, was `n uitgesproke ongelowige. Hy sê altyd vir sy huismense: "Hoppie is in sy hart niks beter as ek nie." Een aand moes dr. Hopkins sy pro­ku­reurswaer spreek oor 'n saak wat hulle albei raak. Die prokureur sê vir sy mense: "Vanaand sal julle sien hoe word daardie pre­­di­kantjie kwaad." Hy het uit sy pad ge­gaan om onre­de­­like eise te stel en moeilik te wees en dit was nie lank nie of dr. Hopkins se humeur ontvlam. Woe­dend ver­laat hy die huis, klap die deur met geweld agter hom toe en trek met brullende motorenjin weg. Die pro­ku­reur sê vir sy mense: "Gesien? Niks beter as ek nie. Ek het nou my voet op sy nek en ek sal dit daar hou." Dr. Hopkins ry reguit huistoe, bêre die motor in die mo­tor­huis en vra sy huis­men­se om hom nie te hinder nie. Hy gaan na sy stu­deer­kamer toe en tot laat in die nag bly hy op sy knieë. Hy bely sy strui­ke­ling aan die Here, vra vergifnis en krag en soek vrede met sy Here. Naby dagbreek neem 'n diepe vrede van sy hart be­sit. Sodra dit lig is, gaan hy terug na sy swaer se huis toe. Hy bely sy woe­den­de optrede teen hulle en vra vergifnis, vir wat hy hulle kwaad aangedoen het. Hy noem nie eens sy swaer se onredelikheid wat eintlik sy woede ontketen het nie. Hulle moet asb. weer vriende wees. Na sy ver­trek merk sy swaer teen sy verbaasde huisgenote op: "Daar is 'n gees in Hoppie wat nie in my is nie. Dit moet die Gees van God wees." Hierna word hy en dr. Hopkins groot vriende. Hy woon dr. Hopkins se kerkdienste by, kom self tot in­keer en betree later self die bediening. Dertig jaar later getuig dr. Hopkins, hy was sedert daardie onvergeeltike nag in sy studeerkamer, van sy bose humeur verlos en hy kon toegewyd vir God leef.
Só 'n invloedryke lewensoptrede is nie uit eie krag nie. Ons verskil van mekaar. Wat by een 'n swakheid is, is by 'n ander weer 'n sterk eienskap. Ons weet wat ons, in ons lewe, gedurig laat struikel. Dit is 'n teken van gees­te­like lewe en die inwoning van die Heilige Gees in ons, as die dinge, waarin ons swak is en gedurig mee struikel, ons bedroef maak en ons wil daarvan verlos word en volkome vir die Here lewe. Ons wil vir Hom getuies in die wêreld wees. "Hou op om te lewe soos julle vroeër gelewe het; breek met die ou, sondige mens in julle…Julle gees en gedagtes moet nuut word…Moet nooit verbitter of opvlieënd wees of woedend word nie; Growwe, ligsinnige of vuil praatjies pas nie by julle nie…Leef dan as mense van die lig…Vra julle voortdurend af of iets vir die Here aanneemlik is…probeer te wete kom wat die Here wil dat julle moet doen…laat die Gees julle vervul…Dank God die Vader altyd oor alles in die Naam van ons Here Jesus Christus" (Ef.4:22-23,31 Ef.5:3-3,10,17-18,20).
"Here, vandag vra ek u Gees se inwoning in my hart."
MAANDAG 30 JULIE – DIE KRAG VAN INVLOED
MAANDAG DIE KRAG VAN INVLOED
LEES: Matthéüs 5: 13 – 16
"Julle is die sout van die aarde, maar as die sout verslaan het, hoe kry 'n mens dit weer sout? Julle is die lig van die wêreld (13,14)."
-NOTA: Ek het verlede week per abuis Week 32 ipv. Week 31 se blaadjie gestuur. Nou stuur ek week 31 se blad, en volgende week dan week 33. Jammer!
In `n wapenfabriek word besoekers met `n vreem­­­­­de toertjie vermaak. `n Langwerpige stuk staal, wat 200kg. weeg, hang aan `n ketting aan een van die balke. Langs dit hang net so 'n groot kurkkolom aan 'n dun lyn. Aan die besoekers word vertel, die ligte kurkkolom, sal die massiewe stuk staal, beweeg. Die kurkkolom word eenkant toe getrek en dan gelos, om teen die staalkolom vas te swaai. Die staalkolom roer nie in die minste, van die slag van die veel, veel ligter kurkkolom nie. Oor-en-oor word die beweging herhaal. Na tien mi­nute se swaai van die kurkkolom teen die staal­­ko­lom vas, vibreer die staalkolom liggies. Na 'n uur swaai die staalkolom ritmies saam met die kurk­kolom heen-en-weer.
Christene voel soms moedeloos, want dit voel of hulle lewe en getuienis geen invloed op hul­le om­ge­­wing het nie. Hulle oordeel verkeerd. Die Chris­ten wat getrou en volhardend Christus se leer en lewe in sy omgewing uitleef, kry reg wat 'n direkte teregwysing nooit sal vermag nie.
Twee welvarende sakemanne het deelgeneem aan 'n toer na die Verre-Ooste. Op `n dag in Korea sien hulle, naby die pad, 'n jong seun trek 'n ploeg en 'n ouerige man hou die ploegstert vas. Een neem 'n foto. Die ander een sê vir die sendeling: "Hulle is seker baie arm." Die sendeling, wat as gids optree, antwoord: "Dit Chi Nouie se men­se. Hulle wou vir die kerk se bou 'n offergawe gee. Hulle het nie geld gehad nie. Hulle het hul enigste os verkoop en die geld gegee. Hierdie lente trek hulle die ploeg self. Die twee ryk manne is vir 'n rukkie stil. "Dit moes 'n ware opoffering vir hulle gewees het," sê die een. Die sendeling ant­woord: "Dit is nie hoe hulle dit gesien het nie. Hulle was bly hulle het `n os gehad om te verkoop." Terug tuis, gaan die een na sy leraar toe. "Van nou af gee ek dubbel. En gee my asb. ploegwerk in die gemeente."
"Here, vandag wil ek uit u krag, vir U 'n getuie en vir ander, tot seën wees."
Uit die dagboek PADKOS, met verse uit die Lewende Bybel
God sê dat ons ook nie meer skuldig is nie – as ons vertrou op God wat vir Jesus ons Here uit die dood lewendig gemaak het (Rom.4:24). Wat hier­die liefde so besonders maak, is nie dat ons God lief­ge­had het nie, maar dat Hy ons liefgehad het en sy Seun gestuur het om vir ons sondes te betaal (1 Joh.4:10). Waar iemand se lewe gebroke is soos 'n riet wat geknak is, sal Hy dit nie ver­breek nie, en waar dit swak is soos 'n lamppit wat rook, sal Hy dit nie beskadig nie (Mat.12:20). Die offerande wat U wil hê, is berou; o God, U sal nooit 'n mens verwerp wat opreg berou het en nederig is nie (Ps.51:19). Hy maak gebroke harte weer heel en verbind hulle won­de (Ps.147:3). My naam is Die Heilige God. Ek woon in 'n hoë, heilige plek, maar Ek woon ook by mense wat hulle sonde erken en nederig is, want Ek gee sulke mense weer nuwe krag (Jes.57:15,16).
Posted by Manie on Jul 20th 2012 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 27 JULIE – GERUSGESTEL
Lees Psalm 121
"Hy wat jou beskerm, slaap nooit nie. Die Here beskerm jou" (3-5)
In Scattered Seed skryf 'n man oor homself: "Baie jare gelede lê 'n klein seuntjie in sy smal bedjie. Die lig is so pas afgeskakel. In die don­ker is hy bang. Hy draai na die groot bed se kant toe waar sy pa en ma slaap. 'Pappa, is jy daar?' vra hy met 'n klein stemmetjie. Uit die donker kom die stem na hom toe: 'Ja, my seun­tjie, ek is hier.' Ek onthou hoe die oudjie dadelik in sy bedjie omdraai en aan die slaap raak.
"Vannag is daardie seuntjie 'n ou man van sewentig. In die donker voel hy alleen. Weer is hy bang. Uit sy bed uit kyk hy op, in die aan­gesig van sy Hemelse Vader en vra: 'Vader, is U daar?' Duidelik en sterk kom die antwoord terug in sy hart: 'Ja, my kind, Ek is hier.' Hier­mee maak die ou man sy oë toe en raak rustig aan die slaap."
Baie dinge kan ons bedreig en baie dinge kan ons bangmaak. Die gelowiges in die Bybel het ook bang tye geken. So praat Dawid in Psalm 42:2-8 (Lewende Bybel): "Ek roep hardop na die Here en smeek Hom en lê al my pro­bleme voor Hom neer. Ek vertel Hom van al my moeilikhede. As my moed my begewe, weet Hy wat ek behoort te doen…As ek om my kyk, is daar niemand om my te help nie…en niemand gee vir my om nie… Here ek roep na U, want ek besef U is my enigste skuilplek. U is al wat ek in hierdie lewe het. Luister tog na my gebed, want ek is in 'n verskriklike nood…Red my uit hierdie benoudheid, sodat ek U kan loof. Die gelowiges sal U saam met my prys, omdat U my verlos het."
"Here, vandag kyk ek op in u aangesig en ek weet U is by my".
Posted by Manie on Jul 20th 2012 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 26 JULIE – GOEDKEURING
LEES: Filippense 3: 7 – 14
"Ek span my in…sodat ek die hemelse prys kan behaal waartoe God my geroep het… " (14)
'n Briljante, jong konsertpianis, tree vir die eerste keer in die openbaar op. Sy gehoor luister verruk na die lieflike musiek, wat van sy vaardige, gedissi­plineerde vingers, na hulle toe uitvloei. Terwyl die laaste note wegdraal, breek 'n geesdriftige ap­plous los, vertel pastor Sargent in sy in­ter­netrubriek 'n sto­rie, wat Neil Verwey vir ons gestuur het. Staande juig hulle hom toe. Maar hy reageer nie da­de­lik nie. Sy oë soek deur die ska­re na die een persoon wie se goedkeuring en tevre­denheid saak maak. En toe hy hom raaksien en sien hy klap ook geesdriftig hande, breek die er­ken­­ning vir die skare se applous, stralende deur hom. Ons kan raai na wie hy eers gesoek het. Sy mu­siekmeester!
Ons soek, al is dit onbewus, na ander se goed­­keu­ring vir ons baie soorte le­wens­pogings. Dit is ook reg. Dit spoor ons aan om goed te presteer. Watter goedkeuring moet ons voorkeur wees: "Klink dit nou as­of ek die guns van mense soek, of soek ek die guns van God? Probeer ek by mense in die guns kom? As ek nog steeds die guns van mense soek, sou ek geen dienaar van Christus wees nie" (Gal.1:10). Gelukkig is elkeen, wie se le­wens­doel­wit is, om God se goedkeuring te soek. En as ons so lewe dat God met ons te­vrede is, bring dit nie net in ons eie hart vrede nie, maar dit maak ons lewe teenoor ander ook sommer reg.
"Here, vandag wil ek U tevrede stel."
WOENSDAG 25 JULIE – HY WEET SELF HOE DIT VOEL
WOENSDAG HY WEET SELF HOE DIT VOEL
LEES: Hebreërs 2: 14 – 18
"Omdat Hy self versoek is en gely het kan Hy dié help wat versoek word" (18).
Die swaarkry van pyn en eensaamheid, of dalk ook skuldgevoelens, kan vir 'n mens soms net te veel word. Ons het gelukkig 'n onfeilbare toevlug.
'n Man het eens 'n ongeluk gehad wat hom sy regter­been gekos het. 'n Kunsbeen is vir hom gemaak. Die dokter het gekom om dit vir hom aan te sit en hom te leer hoe om daar­mee te loop. Die man het moeisaam orent gekom en strompelend vorentoe be­weeg. "Nee," sê die beendokter vir hom, "dis nie hoe jy dit moet doen nie. Kyk, loop só." Die dokter staan op en loop mooi, met ste­wige treë, deur die kamer. "Dis vir jou maklik om dit te doen," kreun die pasiënt. "Jy het nie my gebrek nie. Ek moet met hierdie kunsbeen sukkel!" "O, weet ek nie hoe dit is nie? Het ek nie 'n pro­bleem nie." Die dokter trek albei sy broeks­pype op en vertoon twee kunsbene! Hy het self al die frustrasies, en meer, as wat hierdie man met sy een kuns­been gaan beleef, deur­ge­maak. Hy weet hoe om so 'n man te help.
Soms twyfel ons en raak neerslagtig in óns omstandighede. Ons weet ons kan ons toevlug na die Here Jesus toe neem, maar ons dink: "Jesus was God. Hy het nie die, daag­­lik­se ver­­soekings wat opduik, evaar nie. Kan Hy my om­standigheid ver­staan? "Die Hoëpriester wat ons het, is nie Een wat geen me­delye met ons swak­hede kan hê nie. Hy was im­­mers in elke opsig net soos ons aan ver­soek­ing onder­werp, maar Hy het nie gesondig nie. Kom ons gaan dan met vry­moedigheid na die ge­­nade­troon, so­dat ons barm­hartigheid en gena­de ont­­vang en so op die reg­­te tyd gered word"
Jesus het die menselewe op aarde, van a tot z, net soos ons ervaar. Net al, Hy het swaar­­der ge­kry as wat ons dit ondervind. Hy kán ons omstandig­he­de verstaan en Hy kán ons help! As God het Hy ver­seker die uitweg van 'n wonder­werk gehad, maar Hy wou ons situasie beleef en het nie van sy Goddelike krag gebruik gemaak nie. Hy het, bv. honger ge­word, en is deur Satan daarmee versoek: "…Hy (het) naderhand honger geword. Die versoeker het…vir Hom gesê: '…sê hierdie klippe moet brode word…'" (Mat.4:2-4). Jesus het nie van sy almag gebruikgemaak nie, want dan sou Hy ons situasie nie kon beleef nie. Hy het moeg en dors ge­word: "…moeg …van die reis het Hy sommer by die fontein gaan sit…" (Joh.4:6). Hy het soms nie herberg gehad nie: "Jakkalse het gate en voëls van die hemel neste, maar die Seun van die mens het geen rusplek vir sy kop nie" (Luk.9:58). Hy is be­ledig, met klippe gegooi, weer­spreek, op ge­spuug. Sy eerste aardse adres was 'n stal in 'n vreem­de agterplaas. Sy laaste adres, 'n kruis op die heuwel Golgota. In Psalm 22 sing Da­wid, onder die inspi­rasie van die Heilige Gees, van Jesus se in­nerlike ervaringslewe. Dit alles het Jesus deur­ge­maak om vir ons 'n Ver­losser te kan wees. In Lukas 15 be­skryf Jesus sy eie en die hemelse koninkryk se blydskap as een mens tot redding kom. "Net so sal daar in die hemel blydskap wees oor een sondaar wat hom bekeer" (Luk.15:7). "Die Seun van die Mens het immers gekom om te soek en te red wat verlore is" (Luk19:10). Vertróu Jesus rond­uit met jou probleem. Vra Hóm om jou te help!