VSA: Obama en ander futlose aksies teen Donald TrumpPres. Barack Obama (Amptelike Withuis-foto deur Pete Souza) Net toe ons dink almal aanvaar nou dat Donald Trump wel as Amerikaanse president ingesweer gaan word, word ons die laaste paar weke gebombardeer deur die uitgaande president, Barack Obama, en sy skoothondjies se sinnelose aksies om gevegslyne teen Trump op te stel. Dit het egter nie net daar opgehou nie. Die binnekring van Amerikaanse politici is besig om Trump te probeer sink nog voordat hy president geword het. In die laaste paar weke het Obama met groot fanfare ’n verdagte CIA-verslag aanvaar wat uitwys dat Rusland deur die gebruik van kuberkrakers ingemeng het in die Amerikaanse presidentsverkiesing. Wat presies die kuberkrakers gedoen het en hoe dit die verkiesingsuitslag beïnvloed het, is egter duister. Daarna het hy die Russe “gestraf” vir hul inmenging deur 35 Russiese diplomate van spioenasie te beskuldig en uit die land te skop. Dan het hy ook sy laaste weke as president gebruik om 3 500 Amerikaanse troepe met 87 tenks, 18 howitzer-kanonne en ander grofgeskut skielik na Pole, Estland en Bulgarye te stuur in ’n magsvertoon teen “Russiese aggressie”. Obama word gesteun deur die direkteur van nasionale intelligensie, James Clapper, en twee senior Republikeinse senatore, John McCain en Lindsay Graham. Hulle steun bewerings dat Rusland op groot skaal ingemeng het in die Amerikaanse verkiesing om Trump verkies te kry. In die proses het die grootste mediahuise oudergewoonte Obama se aantygings as korrek aanvaar en grootskaalse anti-Russiese en anti-Trump veldtogte geloods. Of eerder propaganda versprei. Sien, daar is weinig indien enige bewyse vir Russiese kuberkrakers se betrokkenheid in die VSA se verkiesing. Dit is redelik duidelik dat na strooihalms gegryp word om enersyds Trump in ’n slegte posisie te plaas, of andersyds konflik met die Russe te bevorder. In elk geval is die Obama-administrasie reeds maande en selfs jare besig om die Russiese president, Wladimir Poetin, onder verdenking te plaas en die openbare mening en politici te beïnvloed dat Poetin besig is met ’n ekspansionistiese buitelandse beleid om ’n oorlog teen die Weste te begin. Daar is wyd in die media en deur meningsvormers bespiegel dat indien Hillary Clinton die president sou word, die natuurlike gevolg ’n oorlog teen Rusland sou insluit. Toe word die partytjie bederf deur die verkiesing van Trump, wat in Poetin ’n bondgenoot sien om groter probleme soos die krisisse in die Midde-Ooste te probeer oplos en die groei van Moslem-ekstremisme teen te staan. Dit was egter nie die einde van Obama se pogings om Trump se buitelandse beleid te probeer beïnvloed of minstens erg te versteur nie. Obama het ook die Israeli’s die harnas ingejaag deur nie die VSA se gebruiklike veto te gebruik om Israel te steun in ’n VN-resolusie oor Joodse nedersettings in die Palestynse Wesbank nie. Vir die eerste keer tot dusver het die VSA buite stemming gebly en die bou van Israelse nedersettings is as ŉ oortreding van internasionale reg deur die VN-veiligheidsraad beskou. Verder het die Obama-administrasie alles in sy vermoë gedoen om die Siriese rebelle, wat eintlik maar onbeheerbare milisiegroepe was en meestal uit die Moslem-ekstremiste bestaan het (waarteen die VSA eintlik in ’n staat van oorlog is), te steun en die regeringstroepe van Bashar Al-Assad uit die stad Aleppo in Sirië probeer hou. Alles pure verniet want die Siriese troepe het met die hulp van Russiese bomwerpers die rebelle in Desember uit die stad verdryf. Daarna het die Russe met die hulp van Turkye vir die eerste keer ’n skietstilstand in die Siriese burgeroorlog afgedwing wat nou al ’n paar weke hou. Dit is gedoen sonder dat die Obama-administrasie enigsins betrek is. Uiteraard was dit ’n erge vernedering vir die Obama-administrasie. Vir die rekord: Trump is gekant teen grootskaalse Amerikaanse militêre teenwoordigheid in Sirië en glo die Moslems is die vyand. Verder is hy ook onbeskaamd pro-Israel. So wat is hier besig om te gebeur? Dit wil voorkom of Obama en bondgenote in die Amerikaanse politieke stelsel ’n konfrontasie met Rusland aanmoedig en terselfdertyd Trump se buitelandse agenda probeer bepaal. Trump het met sy aanstelling van ’n klomp knap voormalige sakelui as sekretarisse (oftewel ministers in die Amerikaanse stelsel) gewys dat hy van plan is om vinnig op te tree om werk te skep deur binnelandse sowel as buitelandse beleid radikaal te verander. Of die sakelui in staat gaan wees om politieke veranderinge te weeg te bring sal die tyd ons leer. Hierdie veranderinge wat Trump in die vooruitsig stel is reeds om sy verkiesingsmantra van “Amerika eerste” te bevorder. Dit wil hy doen deur vinnig geld in die Amerikaanse ekonomie beskikbaar te stel wat onteenseglik vinnige groei sal meebring. Sy buitelandse beleid is oënskynlik om so min moontlik konfrontasie te veroorsaak wat die ekonomie met duur, ongewilde oorloë kan kniehalter. Of Poetin hierdie sitasie gaan uitbuit om Rusland se grondgebied te vergroot of invloed uit te brei, sal ons nog moet sien. Heelwat meningsvormers glo Poetin het ambisies om die Oekraïne en Baltiese state (Estland, Letland en Litaue) in te neem en dus soos ’n Adolf Hitler van ouds op te tree. Dit is op hierdie veronderstelling dat die Amerikaanse aggressie teen Rusland geskoei is. Hoe dit ook al sy, dit is in die Amerikaanse stelsel ongekend dat ’n uittredende president soveel ondeurdagte aksies loods in sy laaste maand of twee aan bewind. Gewoonlik probeer hulle so min moontlik doen om nie die nuwe president te ondergrawe nie. Die teenoorgestelde gebeur egter hier. Obama se aksies behoort nie veel impak te hê nie. Poetin doen niks om die Amerikaanse uittarting teen te gaan nie en Israel kan nie wag dat Trump aan bewind kom om twee state se natuurlike bondgenootskap te hervat nie. Wat wel duidelik is, is dat Trump hare op sy tande moet hê om enige veranderinge deur te voer. Die CIA het byna reeds oorlog verklaar teen Trump, terwyl die Republikeins-gesinde senaat en huis van verteenwoordigers (wat Trump eintlik moet ondersteun synde van dieselfde party) reeds hul mes vir hom in het. Enigiemand wat Amerikaanse politiek volg kan maar hul sitplekgordels vasmaak: Soos met die verkiesing is dit weer Trump teen die media, teen die Demokrate en les bes, teen die Republikeine.