Blake - INK - INK Blake - INK
Datum gepubliseer: 23 September 2020 Aantal woorde: 726 225 Kere gelees ♥10
Ella word bewus dat iets haar wang kielie en sy krap onwillekeurig. Dan maak sy haar oë oop, net om vas te kyk in 'n paar oë wat haar herinner aan die ligblou van die hemel; die blou van die lug net voor die son vroegoggend die aarde met warmer kleure kom verf. Blake kyk haar stip aan sonder om enige leidrade van emosie weg te gee. Hy doen dit gereeld. As Meneer Blake besluit het sy slaap nou te veel, sal hy saggies aan haar gesig raak. Maar sy gee nie om nie. Hy wil net bietjie aandag hê. En Ella gee glad nie om, om die nodige aandag te gee nie.
"Goeiemore Sexy…" Sê sy saggies en blaas vir hom 'n soentjie.
Hy bly net stip vir haar kyk. Sy kan wegraak in sy oë. Daar waar al die geheime van die lewe en die dood weggekruip het. Al die kennis in die wêreld en die wysheid van millennia se leef.
Toe hy tevrede is dat sy wakker is, klim Blake van die bed af en stap die gang af.
"Jy kon maar so rukkie by my gelê het…" Sê Ella met 'n snedige toon in haar stem.
Maar sy is nie kwaad vir hom nie, want sy weet net-nou as sy maag vol is gaan hy net by haar wil wees. Sy kyk hom agterna, en kan nie anders as om sy grasieuse, elegante bewegings te bewonder nie. In 'n ander lewe kon hy dalk 'n balletdanser of 'n gimnas gewees het. Daar moet sekerlik koninklike bloed in hom wees. Net prinse kan met soveel selfversekering en charisma 'n kommerlose lewe lei. Baie mense wonder hoe sy met hom kan huishou, maar hulle liefde is nie iets wat sy kan verduidelik nie. Dis iets wat jy moet voel. Die onvoorwaardelike liefde wat nie deur woorde gewys word nie, maar deur die kleinste gebare. Blake is nie sonder foute nie. Inteendeel… Maar dis mos maar wat liefde is. As hy wil aandag hê sal hy dit eis by haar, en as sy nie dadelik los waarmee sy besig is nie, sal hy skuins bedonderd wegstap en haar die res van die dag ignoreer. En dan is daar die kere wat sy vir hom 'n drukkie wil gee, of haar hande deur sy sagte hare wil streel en mooi woorde in sy ore wil fluister, dan sal hy in geen onduidelike terme vir haar laat weet dat sy hom moet uitlos. Partykeer sal hy haar sommer fisies bykom. Ella het al ophou tel hoeveel keer Blake haar bloed laat vloei het. Ander kere sal hy net verdwyn en eers dae later weer by haar in die bed klim, sonder enige verduideliking van waar hy was. Ella kan nie help om te wonder of is daar buite iewers nog 'n familie is wat Blake met haar deel. 'n Ander vrou se bed waar hy inkruip as die wind koud is en Ella alleen in die donker moet lê.
Tog is hy altyd daar as sy hom nodig het. As die hartseer haar oorval of die dag net te lank en te moeilik was. Sonder dat sy 'n woord hoef te sê, sal hy styf teen haar kom lê en met net sy teer lyf en sy liefde haar beter laat voel.
Haar gedagtes word onderbreek deur Blake wat weer in die gang aangestap kom. Hy gaan staan voor die bed en terwyl Ella so stil moontlik lê – asof daar 'n kans is dat hy haar nie sal sien nie. In watter bui is hy nou weer vandag? Gaan hy nou weer beduiweld wees net omdat sy nie vinnig genoeg sy ontbyt bedien het nie?
Dan is hy op die bed met sy gesig reg teen hare. Vir 'n oomblik staar hulle mekaar diep in die oë. Ella probeer weer sy geheime lees in die oneindige blou van sy oë, maar hy verklap niks. Dan lek hy haar wang. Ella giggel en probeer wegtrek. Dan draai hy elegant om sodat sy gatkant reg in haar gesig is.
Ella bars uit van die lag. "Haal jou hol uit my gesig uit, jou simpel kat!"
Sy gryp hom met altwee arms en druk sy warm lyfie styf teen haar. Hy maak sagte spin-geluidjies en probeer weer haar gesig lek.
"Ek is lief vir jou." Sê sy in antwoord.
Almal moet die ervaring hé sonder dit is ons net nie mense of katte nie. Dankie dis baie goed dubbelsinnig eskryf.