Jesus Christus het gesê: “Ek is die weg en die waarheid en die lewe. Niemand kom na die Vader toe behalwe deur My nie” Amen
Wat meer is, in hierdie dae het God saam met die mens geloop. Wanneer die aandbriesie opkom, het God saam met die mens ‘n wandeling deur sy skepping geneem. Ons kan ons indink hoe God met die mens geloop en gesels het en al die plante en diere aan hulle uitgewys het. In hierdie tyd het God die mens seker ook gevra om aan al die diere name te gee. Miskien het God saam met hulle gestap en vrugte gepluk sodat hulle kon proe dat alles goed geskep is. God het seker ook vir hulle die boom in die middel van die tuin, die “boom van alle kennis” gewys, en vir die mens gesê dat hulle van daardie boom nooit mag eet nie.
Na die sondeval sien ons dat God nie sy Skepping vergeet het of aan hulle eie lot oorgelaat het nie. Hy is steeds betrokke by die mense in wie Hy ‘n vreugde het. Hy kies vir Hom ‘n volk wat Hom sal dien en Hom sal eer as God. Maar ook hierdie volk kan nie aan God se verwagtings voldoen nie. Nadat hulle volhard het in verkeerde dinge, en nadat God deur verskeie profete met hulle gepraat en gesmeek het, besluit God om hulle uit die beloofde land te laat wegvoer. God se volk verlaat die land van melk en heuning, net soos wat Adam en Eva die paradys moes verlaat.
Dit word weerspieël in die naam: Jesus. In die wêreld van díe tyd, was ‘n persoon se naam van groot betekenis. Dit het reeds iets bekend gemaak van die wese van ‘n mens. In die naam Jesus hoor ‘n mens iets van die doel van sy koms. Jesus beteken: God is my heil of my verlossing. Sy Naam tipeer sy lewe en werk. Hy het mens geword ter wille van die verlossing wat God gebring het. Die engel voeg daarby: ‘ want dit is Hy wat sy volk van hulle sondes sal verlos’. Daar moet geen onduidelikheid wees oor die doel van sy koms nie. Hy is die Immanuel, God met ons, wat gekom het om ons van ons sonde te verlos. Hy het die liefde en genade van God na ons toe gebring!
Hierdie liefde kan nêrens beter raakgesien word as in die stofstrate van Galilea nie. Daar waar Jesus saam met sy dissipels loop en koringare afpluk en eet. Daar waar Jesus aan die oewers van Galilea stap en die menigtes voed met vis en brood. Waar hy saam met die armes ingaan en oornag. Waar Hy by die vroue sit en gesels. Dit is amper asof God weer saam met die mens gewandel het, soos die dae in die paradys.
Maar gemeente, soos wat die mens is, moet hy altyd alles verongeluk. Deur die toedoen van die mens word hierdie paradys weer verander in ‘n woestyn. Die Seun van God word aan ‘n houtkruis vasgespyker. Maar God is hierop voorberei, want Hy ken die mens, en gebruik hierdie geleentheid om die mens te red van die sonde wat deur Adam en Eva indie wêreld gebring is. Deur die sonde self, bring God oorwinning oor die sonde. Voortaan sal die vloek wat God op die mens geplaas het opgehef wees vir hulle wat uit genade, in Jesus Christus,glo.
Seën: Mag die Here ons seën en ons beskerm; mag die Here tot ons redding verskyn en ons genadig wees; mag die Here ons gebede verhoor en aan ons vrede gee.