en Dit mag logies lyk Wat lae olieprysvoordeel verbruikers, lande, selfs die wêreld. Wanneer verbruikers geld spaar op gas, is hulle kan dit elders spandeer.
Tog argumenteer ek dat klimaatsverandering hierdie siening verouder.
Dit is omdat goedkoop olie het twee groot afwykings saam met sy korttermyn winste. Dit versteur die voordele van voertuie wat meer kilometers na die gelling kry, en maak verbruikers minder geneig om hul uitlaatgeld te verminder deur voertuie te koop wat minder brandstof gebruik - of glad nie.
Dit maak ook die geval dat energie-innovasie minder dringend lyk vir beleidmakers en die motorbedryf.
Wat is nie om te hou nie?
Brandende fossielbrandstowwe brandstof, die belangrikste bron van mensgemaakte koolstofdioksied, is die grootste oorsaak van klimaatsverandering. In die VSA en ander ryk lande, olie is die grootste enkele bron van hierdie uitstoot.
Maar relatief lae pryse verhoog petroleumverkope wêreldwyd. Verbruik klim veral in Asië, waar 'n volgehoue ​​ekonomiese oplewing het het miljarde uit armoede opgehef en sit miljoene meer mense agter stuurwiele.
Dié nuwe middelklas- en ryk verbruikers en die nywerhede wat deur meteoriese ekonomiese groei voortspruit, brand elke dag miljoene vate petroleum. Dit sluit in die vervoer van goedere per pad, spoor, water en lug. Maar dit is passasiersvoertuie wat wêreldwye mobiliteit oorheers, en hulle verbruik die grootste volume brandstof in die VSA, China en oral anders.
Om seker te wees, petroleum is die rou materiaal vir 'n groot aantal produkte behalwe petrol, diesel en ander brandstowwe - van lipstiffie tot asfalt. Die ekonomiese voordele van goedkoop olie kan wyd versprei word, groei versterk en inflasie daal.
President Donald Trump, het hierdie siening uitgespreek toe hy lae oliepryse vergelyk het met 'n groot belastingverlaging vir Amerika en die wêreld.
Guzzling meer gas
Maar goedkoop olie het ook ander effekte. Na verbeteringe in brandstofekonomie tydens die 1970s en vroeë 80s, het twee dekades lae petrolpryse hierdie tendens omgekeer, wat gemiddelde myl per liter tot gevolg het dat eintlik afneem 'n bietjie in 'n paar jaar. Slegs in 2004, toe pryse gestyg het, het brandstofekonomie weer 'n probleem geword.
Na jare van swaai en selfs bo-op US $ 100 per vat, afgesien van 'n kort piek tydens die Groot Resessie, oliepryse het in duie gestort. Hulle het teen die einde van 50 tot minder as $ 2014 geval en in die vroeë 2015 selfs laer gesink.
Oliepryse is steeds nêrens naby $ 100 'n vat.
Amerikaners het gereageer soos ekonome hulle sou verwag om: deur meer te bestuur. Die laer pryse het gedaal, hoe minder kos dit om hul tenks te vul. Somer gasverbruik slaan 'n hele tyd hoog.
Verrassend, Amerikaanse vrystellings van vervoer het met 10 persent gestyg tussen 2014 en 2017, selfs as dit vir elektrisiteitsopwekking en ander sektore geval het.
Daarbenewens het bestuurders groter voertuie gekoop. Verkope van SUV's, minibusse en klein bakkies het gestyg, Terwyl Verkoop van passasiersmotors het gedaal.
Deur 2018 was Amerikaners aan die koop twee SUV's of bakkies vir elke sedan. Die tendens, ook in Europa, is 'n kernrede waarom die uitstoot van gevorderde lande gestyg het vir die eerste keer in vyf jaar.
Motorondernemers reageer deur uitfasering van passasiersmotorproduksie en die vervaardiging van meer SUV's en vragmotors in 'n tendens wat buite die grense van die VSA bereik. SUV-verkope styg oor die hele wêreld.
Gedeeltelik as gevolg van die ekstra kilometers aangedryf en die grootte van die betrokke voertuie, koolstofdioksiedemissies uit welgestelde nasies het gestyg deur 0.5 persent in 2018, na vyf jaar van agteruitgang.
Niemand roep die skote aan nie
Maar wie beheer oliepryse? As energieleer en voormalige petroleum geoscientist, Ek glo dat dit duidelik is dat niemand dit doen nie.
Regerings kan klimaatbeleid instel, soos koolstof pryse, stywe brandstofbelasting en ander maatreëls, wat petrolpryse verhoog. Maar, soos die onlangse Franse protes en twee nederlae in 'n ry in Washington staat vir 'n koolstoffooi of belasting het getoon, daar is perke vir hoe ver of vinnig hulle kan gaan, selfs in ryk lande.
En lae-inkomste-nasies beskou sulke maatreëls as skadelik en opdringerig. Die verhoging van brandstofpryse het massiewe weerstand, selfs onluste, in nasies so uiteenlopend geinspireer Indië, Iran, Mexiko en Haiti.
Die Organisasie van Petroleum Uitvoerende Lande het saamgespan met Rusland om 'n olie-uitvoerende alliansie bekend as OPEC +. Dié lande kan voorrade sny om pryse te verhoog, soos hulle ingestem het om in Desember 2018 te doen. Hulle kan ook die uitset verhoog as hulle pryse wil verlaag.
Tog beteken dit nie dat uitvoerders die mag het om al die skote te bel nie. Byvoorbeeld, as China - die wêreld se grootste olie-invoerder - sou 'n groot resessie hê, Saoedi-Arabië en Rusland sal waarskynlik hê moeilikheid om kopers te vind vir al die olie wat hulle wil uitvoer. Oorproduksie in daardie scenario sal die oliepryse laat sink.
Daar is nog 'n rede waarom die groep nie kan oorheers nie. Hulle moet meeding teen die wêreld se grootste olieprodusent en vinnigste groeiende ru-uitvoerder: die VSA
Voorskotte in boor tegnologie het dit gemaak makliker as ooit om petroleum te produseer op 'n tyd wanneer die mensdom minder daarvan moet gebruik ter wille van die planeet.
Tot en tensy elektriese voertuie word dominant, dit sal uiters moeilik wees om die wêreld van olie te speen.
Ek glo dat regerings en motorvervaardigers daarom vir die langtermyn saamwerk. Deur sterk aansporings vir verbruikers en nywerhede te bied om die sprong te maak, kan hulle ophou om goedkoop olie stymie klimaat aksie te laat.
Andersins, soos honderde miljoene mense meer mense in die komende dekades bestuurders word, kan die wette oor vraag en aanbod ons almal op 'n pad lei tot verwoestende grade van aardverwarming.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Hoe goedkoop olie blokkeer vordering oor klimaatsverandering