Fugard: Mag herlewing van teater groter wees as dié depressie | Netwerk24
Deur AJ Opperman 15 September 2020 16:00
Die dramaturg Athol Fugard, wat Sondag 'n Naledi-eerbewys vir wêreldwye invloed ontvang het, sê 'n mens kan net hoop die herlewing in teater is "veel sterker as die depressie van die afgelope tyd".
Athol Fugard in Nieu-Bethesda. Foto: Paula Fourie
In 'n jaar waarin teaters hul deure moes sluit, is hy dankbaar dat hy op 88 deur die komitee van die Naledi-teaterpryse onthou en vereer word.
Concerning the Life of Babyboy Kleintjies, 'n toneelstuk wat Fugard en sy vrou, die dramaturg Paula Fourie, geskryf het, sou in die Fugard-teater in Kaapstad opgevoer word voordat die staat van inperking aangekondig is.
Tog het Fugard en Fourie die inperking goed benut deur saam aan 'n boek te begin skryf.
"Dit is 'n soort (outo)biografie, maar dis beslis prosa," sê Fugard. "Ek hoop werklik om dit laat in volgende jaar in druk te sien."
Hy skryf ook aan 'n nuwe toneelstuk waaroor hy nog niks wil verklap nie.
Hy was nog altyd tot die gesproke woord aangetrokke, maar hy skryf sy notaboeke vol. Sommige is voorheen gepubliseer.
Athol Fugard Foto: Paula Fourie
"Ek noem hulle nie dagboeke nie. En dié verskil is belangrik. Ek het van die begin af probeer om die 'self' van my daaglikse skryfoefeninge uit te sluit. Dit moes altyd oefeninge wees waar ek my toewy aan indrukke op papier, beelde en mense wat oor my pad kom."
Om mense in Suid-Afrika waar te neem, beskou hy as belangrik vir sy werk.
Fugard is in Middelburg in die Oos-Kaap gebore en het in Port Elizabeth grootgeword.
"Ek het Port Elizabeth al dikwels herbesoek. Die mees onlangse besoek was toe strate na my en Winston Ntshona (wat intussen dood is) genoem is. Ek het toe vir Paula van die plekke uit my verlede gewys, asook die bank waar Sam my in (die outobiografiese toneelstuk) Master Harold and the Boys gelos het. Ook my vorige tuiste in Schoenmakerskop, waar ek Paula leer visvang het."
Winston Ntshona, Athol Fugard en John Kani in die Operahuis in Port Elizabeth 'n paar jaar gelede. Foto: Paula Fourie
Hulle het in Nieu-Bethesda beland kort nadat hy in 2014 permanent na Suid-Afrika teruggekeer het. Hy het lank in die VSA gewoon.
Die egpaar woon deesdae op Stellenbosch.
"Ek is terselfdertyd diep geraak deur organisasies soos die Naledi's (en gemeenskapsteatergroepe) wat veg om teater lewend te hou in hierdie moeilike jaar."
Hy glo sy ma, 'n nooi Potgieter, het iets te doen met sy liefde vir die gesproke woord.
"Sy was 'n byna ongeletterde Afrikaner, maar 'n wonderlike storieverteller. Sy het ongelooflike goed met die Engelse taal gedoen. Ek onthou sy het dikwels gesê: 'Ignore it, it's like duck's water on my back.' "