Ons is al amper weer oppad Kruger toe vir 'n week, kan nie wag nie. Ek hoop maar altyd op daardie spesiale foto wat al wat 'n prys is sal wen! Wie weet, dalk hierdie keer??
Los die aftrekselblokkies in die kookwater op. Meng die res van die bestanddele van die sous en voeg dit by die aftreksel. Hou dit eenkant.
Koop een geskenk en stuur dit sommer aan almal per epos, vriende, familie of kollegas. Spaar 'n fortion aan posgeld. Ek stel twee van my resepte eBoeke beskikbaar teen net R60, Peterjasie se Boek en ook Peterjasie se Feesresepte. As jy sou belangstel, stuur my 'n epos en ek gee vir jou my bankbesonderhede. Ek epos die boeke onmiddelik vir jou. ( peter@peterjasie.co.za )
Noodwendig ontstaan die vraag nou waaroor die groot geskarrel om die oorsprong van Boeremusiek na te vors? Dit gaan oor erkenning en tantieme.
In die eerste plek word daarna gestreef om erkenning te verleen aan die musikant wat sy talente ingespan het om die nommer te komponeer. Tweedens is tantieme ter sprake om die musikant verder te vergoed vir sy bydrae. In hierdie opsig het die musikant ook 'n spesifieke verantwoordelikheid, naamlik om sy komposisie by die Suid-Afrikaanse Musiekregte Organi-sasie (SAMRO) te registreer.
Ek gaan mos elke ses maande kardioloog toe vir 'n strestoets op die trapmeul. Ek moet aanhou trap tor my hartklop om en by 140 is, dan kan hulle glo behoorlik sien of alles nog in orde is. Daarom kan ek aaanklank vind by die volgende storie wat Helena Graham vir my gestuur het:
In die plaasskool, het hulle oorleweringkuns geleer in plaas van lees en skryf en somme doen. Hulle was n paar kinders, met net een onderwyser. Hulle grootste werk was gewoonlik om hom te help lood smelt om sinkers te maak of die beeste te gaan keer as hulle te ver van die skoolterrein af wei. Op n dag het n inspekteur vir liggaamlike opvoedkunde die skool besoek, maar hulle het niks van liggaamsoefeninge geweet nie. Al die boere in die nabyheid het die dag op die winkel regoor die skool, se stoep kom sit om die chaos te aanskou. Dit was vir baie lank die grap van die jaar, want hulle het meer van loodsmelt as liggaamsoefening geweet Dit nou daar gelaat, want haar ouers het besluit dat sy dorpskool toe moes gaan om darem iets te, want loodsmelt bring n mens nou nie juis ver in die lewe nie.
Nou kom die “maar”..... Sy het broekiekouse in die winter gedra sonder n broekie daaronder. Ek hoeveel keer gesê n mens moet n broekie onder die kouse aantrek, maar nee, hoekom is dit dan broekiekouse? En so hou sy maar aan broekiekouse alleen dra. Nou kom die afspraak by die kardioloog, met broekiekouse aan. Die man sit natuurlik al die kontroles aan haar op die regte plekke en nou is dit vir die tredmill. Sy klim toe op, maar die kardioloog sê diplomaties dat sy gaan gly en maar die kouse moet uittrek. Ek moet sê sy was nie sleg gebou nie, met al die dinge op die regte plekke.....mooi genoeg vir die kardioloog om te aanskou.
Hier is 'n foto wat ek geneem het wat jy as skermbeeld kan gebruik, klik op die foto vir 'n groter weergawe.
'Ek en my man', skryf sy, 'was al vyf jaar gelukkig (wel, meeste van die tyd!) getroud, toe was daar nog geen teken van die geluid van kindervoetjies in die huis nie. Ek besluit toe om ernstig oor die saak te bid, en ek belowe die Here, dat as Hy vir ons 'n ou kindjie gee, Dan sal ek die perfekte ma wees - die ou bondeltjie met my hele hart liefhê en grootmaak met die Woord as my gids.
My gebed is beantwoord en ons word geseën met 'n pragtige seuntjie. 'n Jaar later word ons geseën met nog 'n seuntjie. Die Here se seën het nie opgehou nie, en 'n jaar later is daar 'n derde seuntjie en die jaar daarna seën Hy ons met 'n dogtertjie.
My man was van mening dat ons skoon bankrot geseën is. Vier kinders! En die oudste was skaars vier jaar oud! Ek het 'n duur les geleer: ek het geleer dat 'n mens nie vir God iets vra as jy dit nie met jou hele hart bedoel nie.
'n Dominee het dit eendag so raak gestel: 'As jy wil staan en bid vir reën, dan moet jy voorbereid wees en jou sambreel saambring!'
Ek het my belofte aan die Here probeer nakom en elke dag vir hulle 'n paar versies uit die Bybel gelees terwyl hulle nog maar in hulle wiegies gelê het. Dit was 'n goeie begin! Die Here het my toevertrou met vier kinders, en ek wou Hom baie beslis nie teleurstel nie!
Maar ek moes op die harde manier leer dat kinders grootmaak nie vir sissies is nie - dit vra van jou mandjiesvol geduld, soos die slag toe ek in die kombuis kom en twee dosyn eiers stukkend op die kombuisvloer aantref. Al wat hulle wou doen, was om vir die baba-kuikentjies te soek wat binne in die eiers sou wegkruip! Ek het my bes probeer om hulle punt in te sien toe hulle 'n tehuis vir hawelose paddas in die spaarkamer geopen het. Dit het my 'n volle twee grillerige ure gekos om die drie-en-twintig slymerige paddas te vang! En toe was daar die dag toe my dogter 'n bottel tamatiesous oor haarself uitgegooi het, en in 'n kombers toegerol het - net om te voel hoe dat dit moet wees om 'n warmbrak te wees. Ek het baie hard probeer om die humor in hierdie petalje raak te sien, maar keer op keer doem die groot rooi gemors voor my oë op.
Ten spyte van die vyf-en-twintig-duisend doeke wat ek moes omruil; die vyf jaar wat verbygegaan het sonder 'n enkele warm maaltyd; die feit dat ek nooit vir langer as 'n halfuur op 'n slag kon slaap nie - sê ek steeds elke dag vir die Here dankie vir my kinders. Ek kon dalk nie my belofte om die perfekte ma vir hulle te wees behoorlik nakom nie - aag, ek kon dit nie eers naastenby doen nie! - maar ek het my belofte gehou, en hulle volgens God se Woord grootgemaak.
Soms het ek die teiken so 'n bietjie gemis, soos die dag toe sy haar partytjierok kerk toe wou aantrek - ek het verduidelik dat ons kerk toe gaan om Jesus te loof, maar sy het onthou van die partytjie toe Oom Wynand verloof geraak het - en as Jesus nou verloof raak - Dan moet daar MOS ook 'n partytjie wees! Iets het op 'n slag in die betekenis van woorde skeefgeloop,
My vyfjarige skaapwagter het sy enkele sinnetjie geoefen, en in sy gedagtes vir hom 'n prentjie gemaak van wat daar gebeur het. 'Hulle het die Kindjie gevind, toegedraai in doeke.',
Ek sak al laer in my sitplek in, maar nog is dat het einde niet: Maria laat die pop (wat Jesus voorstel) Val, sodat die pop die verhoogtrappies afrol tot heel onder terwyl dit 'Mamma! Mamma' kerm. Maria trippel die trappies af en gryp die pop. Onder luide gelag uit die gehoor, draai sy die pop oorhaastig weer in sy kombersie toe, net betyds vir die aankoms van die wyse
En toe kom my seun se groot oomblik: 'Ons is die drie wyse manne', kondig hy plegtig aan, 'en ons bring goud......' daar volg 'n stilte, en ek hou my asem op. 'Wie rook in die middel?' vra hy kwaai, terwyl hy vinger wys na die skaapwagters. Ek wil wegsak in die aarde in, maar die gemeente gee hulle 'n staande applous terwyl hulle kraai van die lag.
'Ek het in my lewe nog nooit so 'n Kersuitvoering gesien nie', sê die dominee agterna, terwyl hy die trane uit sy oê vee, 'Wie rook in die middel? - ek sal dit nooit vergeet nie!', kreun hy terwyl 'n volgende lagbui hom dubbel laat vou.
'My kinders is die trots en vreugde van my lewe', antwoord ek hom, terwyl ek soek in my handsak vir 'n hoofpynpil.'
Jesus het gesê dat Sy dissipels die kindertjies na Hom toe moet bring, en toe vertel Hy vir die dissipels dat hulle eers soos kindertjies moet word voordat hulle die koninkryk van God sal kan ervaar. 'n Kind beleef geloof baie meer intens as grootmense, en al verstaan hulle party goed glad nie, aanvaar hulle dit nogtans onvoorwaardelik. Die dag as ons God se, dikwels totaal-onverstaanbare beloftes eers onvoorwaardelik aanvaar soos 'n klein kindjie, dan is ons op die regte pad.