John Sidney Crosland - Inligting - 2022
John Sidney Crosland, die seun van dominee James Louis Crosland en sy vrou Constance Davidson Crosland, is op 17 Oktober 1911 in Rustington gebore. Sy ma se familie was baie ryk en John het 'n duur opvoeding ontvang. (1)
Die British Union of Fascists (BUF) is op 1 Oktober 1932 deur Oswald Mosley gestig. Dit het oorspronklik slegs 32 lede gehad en het Cynthia Mosley, Robert Forgan, William E. Allen en John Beckett ingesluit. Mosley het vir hulle gesê: "Ons vra diegene wat by ons aansluit ... om bereid te wees om alles op te offer, maar om dit vir geen klein of onwaardige doeleindes te doen nie. Ons vra hulle om hul lewens daaraan toe te wy om 'n beweging van die moderne tyd in die land te bou. ... In ruil daarvoor kan ons hulle net die diepe oortuiging gee dat hulle veg dat 'n groot land kan lewe. " (2)
Daar is gepoog om die name van individuele lede geheim te hou, maar ondersteuners van die organisasie was Charles Bentinck Budd, Harold Harmsworth (Lord Rothermere), generaal-majoor John Fuller, Jorian Jenks, bevelvoerder Charles E. Hudson, bevelvoerder Louis Greig, AK Chesterton, David Bertram Ogilvy Freeman-Mitford (Lord Redesdale), Unity Mitford, Diana Mitford, Patrick Boyle (8ste graaf van Glasgow), Malcolm Campbell en Tommy Moran. Mosley het geweier om die name of getalle van lede te publiseer, maar die pers het 'n maksimum van 35 000 geraam. (3)
John Sidney Crosland het op 12 Desember 1932 by die British Union of Fascists aangesluit nadat hy die boek van Oswald Mosley gelees het Groter Brittanje. Die deel waarin hy sê dat hy regtig geïnteresseerd was, was die Imperial Policy of Empire Trade. Omtrent hierdie tyd koop hy 'n stuk grond in Nuthurst, naby Horsham. Hy wou boerdery begin, maar die familietrusters het nie ingestem dat die geld vir die plaas opgedra word nie, en hy was verplig om dit te verkoop. (4)
William Joyce is aangestel as die BUF se voltydse propaganda-direkteur. Hy was 'n goeie vriend van die gesin en was gereeld in Rustington te sien: 'John Sidney George Crosland en William Joyce was gereeld te siene deur baie plaaslike mense wat saam tennis speel op een van die verskeie tennisbane in Rustington, veral by die howe in Seafieldweg. (5)
Violet Watts, was 'n 19-jarige huishulp wat by die huis van Crosland gewerk het. Sy onthou later: "Mev Crosland het my vertel dat William Joyce 'n groot vriend van hulle was, veral die ou Crosland, die predikant van Rustington. Sy het my vertel dat Joyce die vorige somer in kamer nr 6 gebly het ... deur mev Crosland om nie dinge te glo wat oor Joyce gesê word nie, want hy was 'n baie gawe man en was opgelei aan die Universiteit van Londen en was van hoogstaande gehalte. " (6)
John Crosland en sy pa James Louis Crosland het 'n tak van die BUF in Rustington gestig. Die hoofkwartier was in High Street 29. Hulle het 'n paar van die vergaderings by Rustington Vicarage gehou en John het kopieë daarvan verkoop Die Swartrok op die hoek van Strandweg. Een van John se vroeë rekrute was bevelvoerder Charles E. Hudson. Volgens Hudson se dogter. "In die vroeë dertigerjare was my pa reeds in sy 60's toe hulle mekaar ontmoet, John in sy twintigerjare ... John was 'n entoesiastiese Mosleyiet en het my pa oortuig om aan te sluit en uiteindelik leier vir Sussex te word." (7) In 'n geheime polisieverslag is gesê dat Crosland die plaaslike inspekteur van die BUF was en 'een van die belangrikste, indien nie die belangrikste amptenare van die Britse Unie in Sussex' was. (8)
Daar word beweer dat ds James Louis Crosland, as hoof van die Rustington Church School, probeer het om die kinders te laat verstaan ​​en te glo dat Adolf Hitler 'probeer het om van Europa 'n baie beter plek te maak en dat hy bewonder en gerespekteer as 'n wonderlike leier ". In sommige gevalle het ouers gereël dat hul kinders buite die dorp skoolgaan. (9)
John Sidney Crosland het die leier van die BUF in Rustington geword. Hy was ook sy pa se bewaarder by die kerk en dien in die Rustington Parish Council. Die BUF was veral sterk in Sussex. 'N MI5 -verslag lui:' In die hele land was die beweging goed georganiseer, gelei deur entoesiastiese persone en aanhoudend aktief totdat die hooflede gearresteer is ... Die hoofkonstabel het die aantal aanhangers in Bognor geraam op ongeveer 300 ... Die lidmaatskap van Worthing was na raming ongeveer 60 ... Wat die hoeveelheid aktiwiteit betref, weet ons dat Mosley self die afgelope tyd op vier vergaderings van groot belang was. " (10)
Mosley het 'n groot aanhang in Sussex ontwikkel na die verkiesing van Charles Bentinck Budd, die enigste fascistiese raadslid. Budd het gereël dat Oswald Mosley en William Joyce 'n vergadering op 9 Oktober 1934 in die Worthing Pavilion Theatre sou toespreek. James en John Crosland het ook na die vergadering gegaan. Die BUF het die stad bedek met plakkate met die woorde "Mosley Speaks", maar gedurende die nag het iemand die plakkate verander om te lees "Gasbag Mosley Speaks Tripe". Dit is later ontdek dat dit deur Roy Nicholls, die voorsitter van die Young Socialists, gedoen is. (11)
Die lokaal was propvol fascistiese ondersteuners van Sussex. Verbasend genoeg was hulle bereid om tussen 1s. 6d en 7s te betaal. vir hul kaartjies. Volgens Michael Payne: "Uiteindelik het die gordyn opgestaan ​​om te wys dat Sir Oswald alleen op die verhoog staan. Heel swart geklee, die groot silwer gordelgesper blink, die regterarm omhoog in die Fascistiese saluut, hy is betowerend verlig in die stil, byna eerbiedige atmosfeer deur die skitter van kolligte van regs, links en in die middel. 'n Bos met swartmouarms het dadelik opgeskiet om hom te hael. " (12)
Die byeenkoms is ontwrig toe 'n paar skurke deur stewige uitsmyters in die East End uitgestoot is. Mosley het egter onverskrokke sy toespraak voortgesit en aan sy gehoor gesê dat Brittanje se vyande gedeporteer moet word: "Ons is aangerand deur die ergste skare wat u ooit in die strate van Londen gesien het - klein East End Jode, reguit uit Pole. Is u regtig gaan ons die skuld gee dat ons hulle uitgegooi het? " (13)
Aan die einde van die verrigtinge marsjeer Mosley en Joyce, vergesel van 'n groot hoeveelheid swart hemde, langs die Esplanade, en word beskerm deur al negentien beskikbare lede van die Borough -polisiemag. Die skare betogers, wat na raming ongeveer 2000 mense was, het probeer om hul pad te blokkeer. 'N Ses-en-negentigjarige vrou, Doreen Hodgkins, is deur 'n swart hemp op die kop geslaan voordat sy weggeneem is. Toe die swart hemde terugtrek, het die skare begin sing: "Die arme ou Mosley het wind gekry!" (14)
Die fasciste het in Montague Street gegaan in 'n poging om by hul hoofkwartier in Annestraat uit te kom. Die skrywer van Stormgety: Worthing 1933-1939 (2008) het daarop gewys: "Sir Oswald, duidelik uit sy gesig en bedreig, beveel sy harde, vegterde lyfwagte onmiddellik - alles van imposante liggaam en, net soos hul leier, wat bo die polisiemanne in diens styg - om geledere te sluit en neem hul gevegshouding in, wat, soos dit almal verbasend was, as boksers opgelei was, op die model van 'n prysstryder gedemonstreer en baie soos dit was. " (15)
Superintendent Clement Bristow het later beweer dat 'n skare van ongeveer 400 mense probeer het om te keer dat die swartes hul hoofkwartier bereik. Francis Skilton, 'n prokureursklerk, wat sy huis in Normandieweg 30 verlaat het om 'n brief by die sentrale poskantoor in Chapelweg te plaas, en het vasgevang geraak in die gevegte. 'N Getuie, John Birts, het later aan die polisie gesê dat Skilton "wreedaardig deur minstens drie swart hemde aangeval is". (16)
Volgens The Evening Argus: "Die fasciste het hul weg gevoer na Mitchell's Cafe en hulleself binnegebaan toe teenstanders vensters stukkend gooi en tamaties gooi. Toe middernag opduik, het hulle uitgebars en langs South Street na Warwickstraat opgeruk. Een vrou van die omstander is in die gesig geslaan in wat getuies beskryf het as 'guerrilla -oorlogvoering'. Daar was ongevalle aan beide kante toe 'n 'siedende, sukkelende massa huilende mense' besig was om gevegte aan te pak. Mense in nagklere kyk verstom deur die slaapkamervensters wat uitkyk op die toneel. " (17)
Die volgende dag het die polisie Charles Bentinck Budd, Oswald Mosley, William Joyce en Bernard Mullans gearresteer en hulle beskuldig van "saam met ander onbekende wat hulle oproerig bymekaargekom het teen die vrede". Die hofsaak het op 14 November 1934 plaasgevind. Charles Budd beweer dat hy die polisie drie keer gebel het op die dag van die saamtrek om hulle te waarsku dat hy meen dat 'probleme' vir die geleentheid beplan is. 'N Lid van die Anti-Fascist New World Fellowship het aan hom gesê dat' ons u vanaand kry '. Budd het om polisiebeskerming gepleit, maar slegs vier mans het die aand opgedaag. Hy het aangevoer dat daar 'n sameswering teen die BUF was wat beide die polisie en die stadsraad betrek het. (18)
James Louis Crosland het getuienis gelewer ter ondersteuning van Budd, Mosley, Joyce en Mullans. Die Worthing Gazette berig: "Eerwaarde James Louis Crosland, predikant van Rustington, het gesê dat hy 'n nie-aktiewe lid van die British Union of Fascists was. Hy beskryf die skare as 'n eerder dreigende houding en sê dat hy hom moet deurdring. . " Eric Neve (die advokaat vir die vervolging) het Crosland gevra of hy Fascistiese beleid steun. Hy het geantwoord: 'As dit 'n keuse was tussen dit en iets erger, sou ek dit waarskynlik moes kies.' (19)
John Flowers, het die vervolgingsraad aan die jurie gesê dat "as u tot die gevolgtrekking kom dat daar 'n georganiseerde opposisie van rowers en kommuniste en ander teen die fasciste was ... dat dit geweld veroorsaak het en dat die beskuldigdes en hul volgelinge hulle beskerm teen geweld, is dit nie my plig om u te vra om hulle skuldig te bevind nie. " Die jurie het ingestem en al die mans is onskuldig bevind. (20)
Daar word geglo dat John Crosland agter die brief was wat sy pa aan Adolf Hitler in April 1936 geskryf het. Die personeel van Rustington Church School is gevra om die brief te onderteken voordat dit na Duitsland gestuur is: 'Om ten volle te kan die houding van die Britse bevolking ten opsigte van die voorstelle van die Duitse regering begryp, gebruik ons, ondergetekende, hierdie geleentheid as verteenwoordiger van die openbare mening, om ons voorstelle ten volle te erken en te betuig, en ook ons ​​innige simpatie en begrip vir die Duitse mense in hul opregte poging om 'n blywende vrede te bring op die versteurde en ontsteld kontinent van Europa. vestig eens en vir altyd die vrede van Europa op 'n soliede en blywende grondslag. "
Die brief het verder gesê: 'Ons het simpatie met die Duitse nasie in hul stryd om gelyke status met die ander groot nasies van Europa, en ons besef dat 'n land met so 'n hoë kultuur, wat soveel bygedra het op die gebied van musiek , wetenskap en kuns, behoort 'n waardige en geëerde plek te vind in die gemeenskap van nasies. ons begeer boonop 'n vriendskap met Duitsland en die Duitse volk. Ons verwerp die voorgestelde personeelgesprekke ten sterkste as monsteragtig, dit is heeltemal uit simpatie met die gevoelens van die Britse nasie, en ons gee ons warmste goedkeuringsaksie van die Duitse regering in hul hermilitarisering van die Ryn-gebied as 'n teenmaatreël teen die Franco-Sowjet-verdrag. " (21)
Juffrou Boniface, hoof van die East Street Girls 'School, in Littlehampton, en distriksverteenwoordiger by die County Education Board, onthou later dat sy in 1936 deur 'n onderwyser by Rustington Church School gekontak is dat eerw Crosland hierdie brief aan Hitler gestuur het die personeel en vra hulle om dit te onderteken. Juffrou Boniface het aan die onderwyser gesê dat die personeel geensins hul handtekeninge op so 'n dokument moet gee nie. (22)
Eerwaarde James Louis Crosland was steeds 'n voorstander van die British Union of Fascists. In 1938 het hy gereël dat John Sidney Crosland en William Joyce, geklee in hul swarthemp -uniforms, vir die kinders voorles. "Dit lyk asof die doel was om die jong gees en liggame op 'n vroeë ouderdom bekend te stel aan 'n militaristiese roetine, om hulle voor te berei op die stryd om mag in die komende oorlog." (23)
John Sidney Crosland speel ook 'n aktiewe rol in die plaaslike politiek. Volgens die Worthing Herald, alhoewel "'n aktiewe lid van die Fascistiese Party ... " (24) Tussen 1935 en 1938 was hy lid van die Special Constabulary. (25)
Die Tweede Wêreldoorlog het op 3 September 1939 begin. John Crosland was steeds lid van die British Union of Fascists. Volgens 'n polisieverslag: "Hy (Crosland) was onvermoeid in sy aktiwiteite, en 'n soektog na die eiendom van die ander amptenare van die Party in Sussex toon byna altyd hoeveelhede korrespondensie met Crosland oor allerhande fascistiese aktiwiteite ... Crosland vergaderings in die distrik georganiseer, en in sommige gevalle was die spreker ... Hy skryf aan distriksleiers en dring daarop aan dat die verkoop van Aksie aangesien dit die beste propaganda -medium is wat ons beweging besit. "(26)
Winston Churchill word in Mei 1940 premier en waarsku dat 'n Duitse inval op hande is en kondig die instelling van verdedigingsregulasie 18B aan. Hierdie wetgewing wat op 22 Mei 1940 aangeneem is, het die minister van binnelandse sake die reg gegee om iemand wat hy vermoedelik 'die veiligheid van die koninkryk in gevaar stel' sonder 'n verhoor in die tronk te sit. In die komende weke is 1769 Britse onderdane geïnterneer, waarvan 763 lid was van die British Union of Fascists. (27)
Van die fasciste kom Britse fasciste wat in hegtenis geneem is, meer as 600 uit Sussex. Dit sluit in John Sidney Crosland, Charles Bentinck Budd, Charles E. Hudson en Norah Elam. (28) Toe Crosland gearresteer is, het die polisie berig: "Onder sy eiendom is gevind: (i) Twee foto's van Hitler; (ii) Volledige fascistiese uniform; (iii) Nazi -kenteken; (iv) Groot hoeveelheid fascistiese literatuur; (v ) Handgetekende kaart van East Sussex (waar onlangse bombardemente plaasgevind het). " Daar is gevrees dat hy inligting na Duitsland stuur, en die verslag het tot die gevolgtrekking gekom dat "die hoofkonstabel van West Sussex Crosland as 'n baie gevaarlike persoon beskou". (29)
Toe die polisie Crosland se huis deursoek, het hulle baie Nazi -literatuur gevind. Agter op een van die foto's van Adolf Hitler was geskryf: "Beste Sidney, ek hoop dat u hierdie foto van u geliefde Hitler sal geniet." Hy het ook dokumente gehad wat Duitse golflengtes en en tye van buitelandse uitsendings gegee het. Daar was ook briewe wat daarop dui dat hy so laat as Augustus 1939 van plan was om per motor na Duitsland te reis. (30)
In 'n brief aan die General Accident Fire & Life Association skryf hy: 'Ek vertrek op Vrydag 1 September per nagboot van Dover na Oostende, en ek sal bly wees as u my vriendelik gedek hou vir 'n maand se toer in Ek moet u in kennis stel dat daar twee bestuurders is, ek en bevelvoerder Hudson van Limmer Lane, Felpham, naby Bognor-Regis, Sussex, maar ek verstaan ​​dat my polis 'n aantal gekwalifiseerde bestuurders dek. " (31)
Die owerhede het die moontlikheid oorweeg dat Crosland en Hudson inligting aan die Nazi -regering verskaf het en dat hulle van plan was om na Nazi -Duitsland te vlug. Dit is wat William Joyce op 26 Augustus gedoen het en teen 18 September het hy begin uitsaai in die Engelstalige diens van die Reichsrundfunk, aanvanklik as nuusleser. Binne 'n paar jaar het hy die belangrikste Engelstalige omroeper van Duitsland geword en bekend geword as 'Lord Haw-Haw'. (32)
Eerwaarde James Louis Crosland is nie geïnterneer nie, maar hy is gedwing om te bedank. Hy het Rustington verlaat en by The Priory in Cross-in-Hand gaan woon. (33) Sommige historici is verbaas dat ds Crosland nie geïnterneer is nie. 'N Regeringsverslag het daarop gewys:' Die internering van die persone wie se sake voor die komitee gekom het of wie se sake hiermee gestuur word, het baie gedoen om die fascistiese aktiwiteite in West Sussex uit te skakel, maar dit is duidelik dat daar steeds fascistiese simpatiseerders is en dat Die terugkeer van enige van hul leiers kan baie goed lei tot 'n herkonstruksie van hul aktiwiteite. " (34)
John Sidney Crosland en bevelvoerder Charles E. Hudson het hul vonnis uitgedien by die Huyton Internering Camp op die Isle of Man. Volgens Hudson se dogter is Crosland en Hudson baie goed behandel en het hulle hul eie huis met twee Duitse krygsgevangenes as bediendes gedeel. (35)
Eerwaarde Crosland pleit vir die vrylating van sy seun: "My wye ervaring in die lewe het my hierdie feit geleer - geen beskuldigde kan hom in 'n verhoor voldoende verdedig teen leuens wat oor hom in omloop is nie. Hy kan dit ontken, maar dit is nie genoeg nie… Die toestand en welsyn van ons land se behoefte in hierdie tyd van groot gevaar om hom vry te laat, sodat hy iets kan doen aan die vervaardiging van voedsel, op voorwaarde dat hy hom tydens die oorlog van alle politiek onthou en dat hy onder toesig van die East Sussex -polisie was ? " (36)
John Sidney Crosland is uiteindelik op 21 Augustus 1941 vrygelaat. Hy het by sy ouers gaan woon en die bestuur van die plaas oorgeneem. Die hoofkonstabel van East Sussex het op 17 Mei 1942 aan die binnelandse kantoor berig dat hy "baie hard werk en skynbaar sy hart en siel ingesit het in die werk wat hy onderneem het, en het voorgestel dat die kwessie van herroeping oorweeg word. die beperkingsbevel. " (37)
James Louis Crosland sterf in 1943. Na die dood van sy ma, Constance, in 1949, verhuis hy na 'n ander plaas in Froxfield Green, naby Petersfield. Hy keer terug na die politiek en verteenwoordig die Konserwatiewe Party in die plaaslike raad. (38)
John Sidney Crosland is in 1995 oorlede.
Worthing was die broeikas en het bekend gestaan ​​as die München van die Suide.In die vroeë 1930's is daar reeds takke van Mosley se British Union of Fascists langs hierdie deel van die Wes -Sussex -kus opgerig. Hierdie takke is in Chichester, Bognor, Littlehampton, Worthing, Burgess Hill, Horsham, Petworth en Selsey.
In Chichester het hulle 'n perseel in Eaststraat gehou en gereeld gereelde vergaderings buite die stad se markhekke gehou, terwyl daar in Bognor vergaderings naby die Marine Gardens en Waterloo Square gehou is. In Littlehampton is die fascistiese koerant, Blackshirt, op die hoek van Beachweg en die High Street gevang, en John Sidney Crosland was een van die verkopers; hul hoofkwartier was in High Street 29, en daar is ook groepsvergaderings in die Rustington Vicarage gehou. Vroeg in 1934 is 110 eksemplare van die Blackshirt -koerant in 'n week verkoop.
John Flowers, K. C. en Eric Eric was nooit 'n advokaat vir die vervolging nie. St John Hutchinson verskyn vir sir Oswald Mosley, Joyce en Mullan; en meneer H.V.O. Jackson vir Budd.
Die volgende getuie vir die verdediging, ds. Hy beskryf die skare as 'n dreigende houding en sê dat hy deur hom moet dwing.
Eric Neve (advokaat vir die vervolging) het aan die getuie gevra of hy Fascistiese beleid sou ondersteun.
Norah Elam, van die Old Forge, North Chapel, Woman Organizer van die British Union of Fascists for Sussex en Hampshire, het gesê toe sy die paviljoen verlaat, het twee vroue gesê: "Waar is hy? Hy is bang om uit te kom. Hy doen dit altyd dit: laat ons op hom spuug. " Sy het in die skare vasgekeer en 'n man het 'n vuil opmerking aan haar gemaak. "
Eric Redwood, 'n advokaat in Chiddingfold, het gesê dat hy niks met die fasciste te doen het nie. Die skare was sinister en beslis vyandiggesind. Hy het gedink dat sir Oswald opgetree het wat bewonderenswaardig was en wat baie min Engelse in die omstandighede sou gebruik het ...
Joseph Hanford, van Plaistow, Sussex, en 'n lid van die Unie, het gesê dat die skare op 'n offensiewe manier vir Sir Oswald vra en die skare het 'n dolle gejaag op hom gemaak toe hy uit die paviljoen kom. Mense buite die kafee het woorde gebruik dat sir Oswald funky was om uit te kom en as hy nie die gebou sou vernietig nie. Hy herken een man in die skare as die 'vreemde element' - dit wil sê 'n kommunis.
Om die houding van die Britse volk ten opsigte van die voorstelle van die Duitse regering ten volle te begryp, benut ons ondergetekende die geleentheid as 'n verteenwoordiger van die publieke opinie, om die voorstelle volledig te skryf en uit te spreek, en ook ons ​​innige simpatie en begrip vir die Duitse volk in hul opregte poging om 'n blywende vrede op die versteurde en ontsteld kontinent van Europa te bring.
Ons is van mening dat die voorstelle op sigself die essensie bevat van 'n plan wat 'n nuwe beskawingsorde in die annale van die geskiedenis kan veroorsaak, en wat die vrede van Europa op 'n soliede en blywende grondslag sou vestig.
Ons het simpatie met die Duitse nasie in hul stryd om gelyke status met die ander groot nasies van Europa, en ons besef dat 'n land met so 'n hoë kultuur, wat soveel op die gebied van musiek, wetenskap en kuns bygedra het, moet vind 'n waardige en geëerde plek in die gemeenskap van nasies. Ons verwerp die voorgestelde personeelgesprekke ten sterkste as monsteragtig, dit is heeltemal uit simpatie met die gevoelens van die Britse nasie, en ons gee ons warmste goedkeuringsaksie van die Duitse regering in hul hermilitarisering van die Ryngebied as 'n teenmaatreël vir die Frans-Sowjet-verdrag.
Ons vertrou opreg dat hierdie brief u heerlikheid veilig kan bereik en dat dit u 'n idee sal gee van die mening van die Britse volk.
Kommandant Hudson, wie se aanhouding die komitee besluit het, moet voortgesit word, was die leidende man in West Sussex, hoewel hy sterk ondersteun is deur 'n aantal bekwame ondergeskiktes. J.S.G. het in noue samewerking met hom as streekinspekteur van die hele Sussex gewerk. Crosland wie se saak een van die sake is wat nou aan die komitee gestuur word ...
Die hoofkonstabel beraam die aantal aanhangers in Bognor tot ongeveer 300. By die deursoeking van bevelvoerder Hudson se persele is daar lyste gevind met name, adresse en datums van inskrywing van lede in sy distrik, waaronder Bognor en Chichester, en dit is in totaal 250- 300 ...
Hierdie man is die seun van die predikant van Rustington en is 'n aktiewe lid van die Fascistiese Party sedert 1932. Sy pa was ook 'n fascis en het namens Mosley getuienis gelewer toe laasgenoemde aangekla word van oproer na oproer tydens 'n Fascistiese vergadering. in Worthing in 1934. Die seun was die organiseerder van die vrywillige vervoer van die provinsie en die plaaslike inspekteur. In laasgenoemde hoedanigheid was hy een van die belangrikste, indien nie die belangrikste amptenare van die Britse Unie in Sussex nie. Hy was onvermoeid in sy aktiwiteite, en 'n soektog na die eiendom van die ander amptenare van die Party in Sussex toon byna altyd hoeveelhede korrespondensie met Crosland oor allerhande fascistiese aktiwiteite tot op die datum van sy arrestasie. Op 23 Mei, na Mosley se arrestasie, stuur hy die brief aan distriksleiers waarin hulle aanspoor om hul funksies binne die perke van die wet voort te sit ... van aksie, aangesien dit die beste propagandamedium is wat ons beweging besit.
Die hoofkonstabel van West Sussex berig verder dat Crosland se voor-Nazi-standpunte goed bekend was en dat hy vriendelik was met die leiers van die beweging, waaronder William Joyce (Lord Haw-Haw) wat soms by die pastorie gebly het. Hy was al verskeie kere in Duitsland ... In April vanjaar verhuis hy na die huis van Jorian Jenks, waaruit hy sy fascistiese aktiwiteite verrig het ... Die hoofkonstabel van West Sussex beskou Crosland as 'n baie gevaarlike persoon. Onder sy eiendom is gevind: (i) Twee foto's van Hitler; (ii) volledige fascistiese uniform; (iii) Nazi -kenteken; (iv) Groot hoeveelheid Fascistiese literatuur; (v) Handgetekende kaart van East Sussex (waar onlangse bombardemente plaasgevind het).
Ek is 'n ou man met 'n gebrekkige gesondheid en moes weens 'n swak hart uit my lewe tree. Ek was al byna 50 jaar in Heilige Orde, en het daarom wye ervaring in die aangeleenthede van Kerk en Staat. Ondervinding het my veral een ding geleer dat geen mens 'n openbare posisie van belang kan beklee sonder om in aanraking te kom met 'n sekere klas mense wat deur jaloesie leuens oor die karakter en suiwerheid van die bedoeling versprei nie.
Nou het ek rede om te glo dat my seun wat 'n openbare pos in die West Sussex County Council beklee, die bitter ervaring van valse vriende ondergaan. U sê in u brief: 'Die advieskomitee wat sy saak ondersoek het, het hom alle geleenthede gegee om sake op te klaar wat na sy vooroordeel blyk te wees'.
My wye lewenservaring het my hierdie feit geleer - geen beskuldigde kan hom in 'n verhoor voldoende verdedig teen leuens wat oor hom in omloop is nie. Hy mag hulle ontken, maar dit is nie genoeg nie. Hy behoort te verduidelik hoe hierdie leuens begin is, en geen beskuldigde kan dit doen sonder om na te dink nie. Onder sulke omstandighede vereis hy dat 'n advokaat vir hom pleit. Selfs ministers van die kroon in die parlement beantwoord selde 'n vraag sonder om eers kennis gegee te word.
Maar ek doen 'n beroep op hoër redes as dit. Hier is ek 'n ou man wat gesond is en fisies nie in staat is om na my seun se plaas van 16 hektaar om te sien nie, sou dit nie meer voordelig wees vir die staat en die welsyn van ons land se nood in hierdie tyd van groot gevaar om hom vry te laat nie, sodat hy dit kan doen iets vir die vervaardiging van voedsel, op voorwaarde dat hy hom tydens die oorlog van alle politiek onthou het en dat hy onder toesig van die Oos -Sussex -polisie was?
As ek vir 'n oomblik gedink het dat my seun ontrou is aan sy land, sou ek nie hierdie brief geskryf het nie, en ek sou ook nie pleit vir sy vryheid nie.
Gee jy hom die kans goed?
Want die mens kyk na die uiterlike, maar God kyk na die hart. Die mens beskou die dade, maar God weeg die bedoelings.
(1) Graeme Taylor & Mary Taylor, Winde van verandering (2015) bladsy 101
(2) Oswald Mosley, toespraak (1 Oktober 1932)
(3) Robert Benewick, Die fascistiese beweging in Brittanje (1972) bladsy 110
(4) Graeme Taylor & Mary Taylor, Winde van verandering (2015) bladsy 139
(5) Graeme Taylor & Mary Taylor, Winde van verandering (2015) bladsy 111
(6) Violet Watts, verklaring (Oktober 1940)
(7) Diana Bailey, brief aan Graeme Taylor & Mary Taylor (11 November 2014)
(8) Polisieverslag oor John Sidney Crosland (26 Augustus 1940)
(9) Graeme Taylor & Mary Taylor, Winde van verandering (2015) bladsy 117
(10) S. H. Noakes, Verklaring van saak teen John Sydney George Crosland (26 Augustus 1940)
(11) Roy Nicholls, Worthing Gazette (9 Desember 1970)
(12) Michael Payne, Stormgety: Worthing 1933-1939 (2008) bladsy 44
(13) Worthing Gazette (5 November 1934)
(14) Chris Hare, Worthing: 'n Geskiedenis (2008) bladsy 177
(15) Michael Payne, Stormgety: Worthing 1933-1939 (2008) bladsy 45
(16) Die Daily Herald (24 Oktober 1934)
(17) The Evening Argus (23 Januarie 2003)
(18) Michael Payne, Stormgety: Worthing 1933-1939 (2008) bladsy 47
(19) Die Worthing Gazette (21 November 1934)
(20) Coventry Evening Telegraph (17 Desember 1934)
(21) Dominee James Louis Crosland, brief aan Adolf Hitler (April 1936)
(22) Graeme Taylor & Mary Taylor, Winde van verandering (2015) bladsye 145-146
(23) Graeme Taylor & Mary Taylor, Winde van verandering (2015) bladsy 118
(24) Worthing Herald (14 Junie 1940)
(25) Verslag op John Sidney Crosland deur die advieskomitee van die binnekant (7 Oktober 1940)
(26) Polisieverslag oor John Sidney Crosland (26 Augustus 1940)
(27) A. J. P. Taylor, Engelse geskiedenis: 1914-1945 (1965) bladsy 599
(28) Michael Payne, Stormgety: Worthing 1933-1939 (2008) bladsy 279
(29) Polisieverslag oor John Sidney Crosland (26 Augustus 1940)
(30) Graeme Taylor & Mary Taylor, Winde van verandering (2015) bladsye 143-144
(31) John Sidney Crosland, brief aan General Accident Fire and Life Association (22 Augustus 1939)
(33) Graeme Taylor & Mary Taylor, Winde van verandering (2015) bladsy 125
(34) S. Noakes, saakverklaring teen John Sydney George Crosland (26 Augustus, 1940)
(35) Diana Bailey, Die Parkes-instituut vir die studie van Joodse/Nie-Joodse verhoudings (2012) bladsy 24
(36) Dominee James Louis Crosland, brief aan die minister van binnelandse sake (14 Maart 1941)
(37) Verslag oor John Sidney Crosland deur die hoofkonstabel van East Sussex (17 Mei 1942)
(38) Graeme Taylor & Mary Taylor, Winde van verandering (2015) bladsy 153
John Barrymore, oorspronklike naam John Sidney Blyth, (gebore op 15 Februarie 1882, Philadelphia, Pennsylvania, VS - oorlede op 29 Mei 1942, Hollywood, Kalifornië), Amerikaanse akteur, genaamd "The Great Profile", wat onthou word vir sy rolprente sowel as verhoogrol as 'n debonair -hoofman en vir sy interpretasies van William Shakespeare's Richard III en Hamlet. (Sien Barrymore lees uit Henry VI, deel 3 .)
John is gebore in 'n teatergesin, sy ouers, Maurice en Georgiana Barrymore, was toneelakteurs, en sy broers en susters, Ethel en Lionel, het ook bekende akteurs geword. John studeer skilderkuns in Parys, maar keer terug na die Verenigde State om sy verhoogdebuut te maak in 1903. Hy het 'n gewilde ligte komediant geword, maar dit was in ernstige rolle dat hy sy grootste verhoogtriomf behaal het. Die belangrikste hiervan was Geregtigheid (1916), Peter Ibbetson (1917), Die grap (1919), Richard III (1920), en Hamlet (New York, 1922 Londen, 1925). Hierdie rolle het daartoe gelei dat hy as die grootste tragedie van sy generasie bekroon is.
Barrymore verskyn in rolprente uit 1913 en lewer opvallende optredes Dr Jekyll en mnr Hyde (1920), Die geliefde skelm (1927), Moby Dick (1930), Rasputin en die keiserin (1932 die enigste film waarin Barrymore saam met sy broers en susters verskyn het), Grand Hotel (1932), Aandete om agt (1933), Skoonraad (1933), Romeo en Juliet (1936), en Die Groot Profiel (1940), waarin hy sy eie beeld getoon het. Alhoewel sy talente wonderbaarlik was en hy as een van die grootste en aantreklikste akteurs van die eeu beskou word, het Barrymore meer bekend geword vir sy flambojante en dikwels verregaande gedrag, en sy oormatige drinkery het sy gesondheid en sy loopbaan erg beïnvloed.
Barrymore het twee kinders gehad, wat albei na die verhoog gegaan het. Diana (1921–60) was 'n aktrise wie se belowende loopbaan gereeld onderbreek is deur alkoholisme wat sy selfmoord gepleeg het. Haar outobiografie, Te veel, te gou (1957), is in 1958 'n rolprent gemaak. Sy seun, John Blyth Barrymore Jr. (1932–2004), bekend as John Drew Barrymore, was ook 'n rolprentakteur en was die vader van aktrise Drew Barrymore (gebore 1975 ).
Dan Shanahan, Ierse swerwer, gebore in Lismore, Ierland Beth Troutman, Amerikaanse produksieassistent, gebore in Concord, Noord -Carolina Jim Kleinsasser, Amerikaanse voetbal, gebore in Carrington, North Dakota Phil Ivey, Amerikaanse pokerspeler (10 World Series van Poker -armbande, 1 World Poker Tour -titel, 9 World Poker Tour -finale tafels), gebore in Riverside, Kalifornië Ben Ainslie, Britse matroos, gebore in Macclesfield, Verenigde Koninkryk Mariusz Pudzianowski, Poolse sterkman -mededinger Yucef Merhi, Venezolaanse kunstenaar Barry Hall, Australiër regeer sokkerspeler Darren Bennett, Engelse professionele danser, gebore in Sheffield, Verenigde Koninkryk Ian Clarke, Ierse rekenaarprogrammeerder Jason Akermanis, Australiese reelspeler Josh Wolff, Amerikaanse voetballer Juha Helppi, Finse professionele pokerspeler Colin Murray, Britse radio DJ Ramiro Corrales, Amerikaanse voetbalspeler Donal Óg Cusack, die Ierse sanger Jean Carlos Gamarra, die Peruaanse taekwondo -praktisyn Lauren Weisberger, die Amerikaanse romanskrywer Me hran Ghassemi, Iraanse joernalis (d. 2008) Mark Spencer, Amerikaanse rekenaarprogrammeerder (Pidgin, Asterisk), gebore in Alabama Siarhey Balakhonau, Wit -Russiese skrywer, gebore in Gomel -streek, Wit -Rusland Derrick Wayne Frazier, Amerikaanse veroordeelde moordenaar († 2006) Jeannie Haddaway, Amerikaanse politikus Fredrik Malm, Sweeds politikus, parlementslid vir die Liberal People's Party, gebore in Stockholm, Swede Mashima Hiro, Japannese Mangaka van Rave Master en Fairy Tail, gebore in Nagano, Japan Maryam Mirzakhani, Iraanse wiskundige, gebore in Teheran, Iran († 2017) Seán Óg Ó hAilpín, die Ierse swerwer Raina Telgemeier, Amerikaanse spotprenttekenaar (Smile), gebore in San Francisco, Kalifornië, Elisabeth Hasselbeck, Amerikaanse televisiepaneelskrywer (The View) Joel Ross, Britse platejoggie Bryn Williams, Walliese sjef Roopa Mishra, Indiese staatsamptenaar Bernardo Federico Tomas, Prins van Nederland Kubo Tite, Japannese mangakunstenaar (Bleach), gebore in Fuchū, Hiroshima, Japan Oleg Korenfeld, Russies-Amerikaanse digter Jessica Meir, Amerikaanse NASA-ruimtevaarder en mariene b ioloog, gebore in Caribou, Maine Felix Vasquez, werknemer van die Behuisingsowerheid in New York, Schapelle Corby, Australiese veroordeelde dwelmsmokkelaar Vivek Murthy, vise-admiraal en 19de Amerikaanse chirurg-generaal (2014-17), gebore in Hudderfield, Victoria, VK, kroonprinses van Swede Bryan Budd, Britse soldaat (VC -ontvanger), gebore in Belfast, Noord -Ierland (d. 2006) Alfian bin Sa'at, Singapoerse skrywer, digter en dramaturg Foo Swee Chin, Singaporese strokiesprentkunstenaar (A Lost Stock of Children), gebore in Singapoer Samantha Ronson, Britse DJ, gebore in Camden, Londen Jared Fogle, Amerikaanse woordvoerder bekend as die Subway Guy, gebore in Indianapolis, Indiana John Green, Amerikaanse skrywer (The Fault in Our Stars) en vlogger, gebore in Indianapolis, Indiana Saeko Chiba, Japannese seiyū John Patrick O'Brien, Amerikaanse voetballer, gebore in Los Angeles, Kalifornië Joseba Etxeberria, Spaanse sokkerspeler, gebore in Elgoibar, Spanje Leander Jordan, aanvallende lineman van die National Football League
15 September Chimamanda Ngozi Adichie, Nigeriese skrywer (Half of a Yellow Sun), gebore in Enugu, staat Enugu
Greg Ball, Amerikaanse politikus (lid van die New York Senaat 2011-14), gebore in Pawling, New York Latoya Warning, Suriname 4th Miss Teenager (1993) Mike Krahulik, Amerikaanse illustreerder (Penny Arcade) Anne-Caroline Chausson, Franse berg- fietsryer, gebore in Dijon, Frankryk Claudia Palacios, Colombiaanse televisiejoernalis, gebore in Cali, Valle del Cauca, Colombia Louis-José Houde, Kanadese stand-up-strokiesprent Charmian Faulkner, Australiese misdaadslagoffer (vermis saam met haar ma uit St Kilda, Victoria, Australië, in 1980), gebore in Colac, Victoria, Australië Bucky Covington, Amerikaanse entertainer, gebore in Rockingham, Noord -Carolina Josh Barnett, Amerikaanse gemengde gevegskunstenaar, gebore in Seattle, Washington Peter Mark Andrew Phillips, Britse seun van prinses Anne , dan 9de opeenvolgend van die Britse troon Lady Davina EAB Windsor, dogter van die Engelse prins Richard Yolande James, Quebec-politikus Andy Beshear, Amerikaanse politikus, goewerneur van Kentucky (2019-), gebore in Louisville, Kentucky
21 Desember Emmanuel Macron, Franse politikus, president van Frankryk (2017-), gebore in Amiens, Frankryk
DIE KLASSIEKE MOVIE GESKIEDENISSPROJEK BLOGATHON: DON JUAN (1926) EN DIE INLEIDING TOT VITAPHONE
Die geskiedenis van die bioskoop strek al in 1878 tot die dae van Eadweard Muybridge en sy eerste eksperiment met werklike bewegings met 'n perd. Soos die jare gevorder het, het die kuns van filmmaak floreer.In 1888 is die heel eerste fliek opgeneem, 'n twee tweede lange kortfilm getiteld "The Roundhay Garden " deur uitvinder Louis Le Prince. Die flieks sou nie wees soos dit vandag is nie, as dit nie vir Thomas Edison was nie, en sy suksesvolle poging om 'n filmkamera te skep wat sou lei tot die geboorte van die flieks en sy produksieonderneming Black Maria. Alhoewel die films destyds slegs sekondes lank was, wat geleidelik mettertyd sou toeneem. Een van die mees standhoudende beelde uit die bioskoopgeskiedenis, is die beeldmateriaal van die bewegende trein deur The Lumière Brothers in 1896. Die filmduur het in die beginjare van die twintigste eeu uitgebrei, en toe die stille epos van DW Griffith "Birth Of A Nation " vrygestel is, het rolprente groot hoogtes bereik.
Teen die tyd dat die 1920's gekom het, het die flieks 'n nuwe vlak aangeneem en was dit nou een van die betroubaarste bronne van vermaak. Met die groeiende bevolking het films 'n meesterlike tegniek gebruik, met verskillende vorme van tegnologie om die produksies te verbeter. Een van hierdie metodes was Vitaphone, die klank op skyfstelsel, wat die eerste keer op 6 Augustus 1926 bekendgestel is in "Don Juan ", 'n vooraanstaande meesterstuk met John Barrymore en Mary Astor in die hoofrol.
Die Vitaphone -stelsel is gebruik om geluidseffekte op films te skep deur 'n wasmasjien te speel om musiek op te neem en klankeffekte om die filmopnames te vergesel. Terwyl dit die plek inneem, is die film geprojekteer sodat die dirigent die musiek met die visuele leidrade kon sinchroniseer.
Vitaphone staan ​​bekend as die enigste suksesvolle klank op die skyfstelsel, en na die oorwinning van "Don Juan " is die metode toegepas op ontelbare speelfilms en 1 000 kort onderwerpe wat deur Warner Brothers en First National tussen 1926 en 1931 gemaak is foto's is volledig gevestig.
George Groves, wat bekend staan ​​as die eerste musiekmenger in die filmgeskiedenis vir sy werk in "Don Juan " het die opdrag aangepak. Hy was die een wat verantwoordelik was vir die opname van die klankbaan van die film en die ontwerp van 'n innoverende multi-mikrofoontegniek en het 'n lewendige mengsel van die orkes van 107 mense opgevoer.
Don Juan " is een van die vernaamste produksies wat ooit uit Hollywood gekom het, veral omdat dit die eerste kommersiële film was wat gesinchroniseerde klankeffekte en musiekscore deur die Vitaphone -filmklankstelsel gehad het. Die film is geregisseer deur Alan Crosland, wat bekend was vir sy vrugbare regiepogings in 'n verskeidenheid stille films, waaronder " The Jazz Singer ", 'n produksie wat hom as 'n virtuoos van sy kunswerk vir sy werk in 'n film sou bevestig. dit sou die verloop van rolprente verander. Dit is vir die skerm geskryf deur Maude Fulton met die hulp van Walter Anthony, en gebaseer op Lord Byron se gelyknamige roman met dieselfde naam. Sedert die aanvanklike vrystelling daarvan, het Don Juan " baie formate aangeneem, wat in baie herverwerkings en vervolgverhale ontwikkel het, wat dit sou verander in die grootste deurmekaar epos wat ooit op die skerm verskyn het.
John Barrymore verlig die skerm en speel tweeledige rolle in hierdie meerjarige ekstravaganza oor 'n libertyn, wat deur 'n oorvloed vroue nagestreef word, maar verlief raak op 'n kloostermeisie. In die proloog van films sien die jong Don Juan hoe sy pa, Don Jose (ook gespeel deur John Barrymore), sy vrou se geheime minnaar agter 'n muur begrawe en later deur 'n gesteek word deur een van sy vrouens wat onlangs versmaai is. Voordat hy aan die steekwond sterf, waarsku hy sy seun om daarvan bewus te wees dat hy sy liefde aan vroue gee.
Tien jaar later woon Don Juan nou in Rome, waar hy deur legioene vroue van die Romeinse aristokrasie gebring word, waaronder Lucrezia Borgia, wat hom 'n uitnodiging stuur om 'n gala by te woon. Juan aanvaar die uitnodiging, en as hy by die partytjie aankom, ontmoet hy Adriana della Varnese (Mary Astor) wat hy onmiddellik verlief raak op haar sjarme. As Lucrezia Juan se liefde vir Adriana ontdek, smeek sy Adriana om te trou met die grappige graaf Giano Donati (Montague Love), of die Borgia's sal die vader van Adriana, 'n Orsini en 'n vyand van die Borgia, doodmaak. Dit is aan die gewaagde Don Juan om tot haar redding te kom, maar sal hy hom betyds van sy eie harem verwyder?
Die hele proloog is byna 'n film self, met baie intrige en spanning, terwyl die vrou van Don Jose haar minnaar probeer wegsteek vir haar man. Soos Don Jose (Barrymore) skaars sy woede kan inhou, en tog doen hy dit met 'n besetene vreugde, terwyl hy die bediendes beveel om die muur klaar te bou in die wete dat die egbreker daarbinne skuil. Daar is min van die euwel in Barrymore se uitbeelding van die seun Don Juan, maar 'n mens vermoed dat dit te eniger tyd veroorsaak kan word. Die werklike volgorde van Barrymore as Juan is een van die hoogtepunte van die film. Met die hulp van sy bediende, Pedrillo (Willard Louis), jongleren Juan nie net met drie verskillende vroue nie, maar as die man van een van die vroue opdaag, versprei Juan die situasie op 'n kundige wyse en bedank hy die markies. Dit is 'n prysenswaardige reeks, met Barrymore wat 'n fantastiese komiese tydsberekening toon, terwyl hy ook baie oor sy karakter kan leer.
Die film speel ook die jong Myrna Loy in 'n klein rol as die Lady in Waiting. Alhoewel haar skermtyd in kwantiteit verminder word, is haar optrede medelydend, aangesien sy die deel van 'n karakter met 'n taamlik duiwelse aura uitbeeld. Mary Astor is buitengewoon, maar sy word hoofsaaklik as die meisie in nood gedelegeer. Dit is Estelle Taylor as Lucrezia met die sappige vroulike rol, en sy is manies briljant. Terwyl haar opeenvolgings met Barrymore goed is, is haar beste werk wanneer sy net saam met broer Cesare Borgia (Warner Oland) en graaf Giano Donati 'n plan maak. Soveel boosheid het oorgegaan as 'n nonchalante gesprek maak hierdie karakters nog heerliker veragtelik, en Taylor 's Lucrezia hou beslis haar eie by die twee magtige mans.
Alan Crosland gebruik interessante kamera -bewegings tydens die lang swaardgeveg tussen Juan en graaf Donati. Die kamera beweeg saam met die spaarsamige vyande, en word soms die teenstander terwyl 'n swaard direk na die kamera geslinger word. Die uitstorting word dikwels deur 'n swaard wat direk onder die raam kom, afgebreek, en dit is 'n redelik effektiewe gebruik van 'n eerste-persoon-kamera, veral omdat Crosland nie te lank skiet nie. Ongelukkig word 'n groot deel van die stryd onnodig versnel (wat natuurlik die tye weerspieël), maar die toneel is geweldig, en Crosland haal elke sentimeter opwinding uit die volgorde wat hy moontlik kon doen. Hierdie opwinding word deurgevoer tydens die ongelooflike klimaks van die films, waarin Juan eiehandig veg teen 'n regiment wagte, almal te perd. Hier is 'n deel van die aksie moeilik om te volg, maar aangesien soveel gebeur, word laers weer gevind, en as daar 'n fout is met die volgorde, is dit te kort. Afgesien van die aksie, is Crosland ook baie bedrewe in die drama en die besprenkeling van komedie wat die film beslis het. Die toneelspel en redigering van die ingewikkelde volgorde waarin Juan met sy drie vroue jongleren, is fassinerend, want ondanks die ingewikkeldhede van die toneel behou ons 'n gevoel van ruimte, met die wete van elkeen van die vroue, hul situasie en natuurlik Juan en Pedrillo 's steeds stywer penarie. Crosland gebruik ook baie goeie beligting, veral in die marteltoneel, want dit is die beligting van Barrymore se gesig wat hom in staat stel om in dieselfde opname van "Hyde " na Juan te gaan.
Don Juan plant 191 soen op verskillende wyfies gedurende die film, gemiddeld een elke 53 sekondes.
By die première van die film, Will Hays , die destydse "Czar " en sensor van die bedryf, het 'n inleiding op die skerm bygedra, gesinkroniseerde klank gesels, en almal in die gehoor verwelkom met 'n welkom in 'n nuwe era van rolprente. " Daarna het die New York Philharmonic is verfilm in die ouverture van "Tannhäuser ", violiste Mischa Elman en Efrem Zimbalist Sr. , kitaarspeler Roy Smeck , drie operaskortjies met Giovanni Martinelli Marion Talley en Anna Case , en dan die funksie. Dit was 'n reuse sukses.
In die openingskrediete word geïnspireer deur die legende van die grootste minnaar van alle ouderdomme " en "A Warner Brothers Classic of the Screen ".
John Barrymore: Gebore as John Sidney Blyth op 15 Februarie 1882 in Philadelphia, Pennsylvania. Oorlede: 29 Mei 1942, Los Angeles, Kalifornië. 60 jaar oud
Mary Astor: Gebore Lucile Vasconcellos Langhanke op 3 Mei 1906 in Quincy, Illinois. Oorlede: 25 September 1987 in Woodland Hills, Kalifornië. 81 jaar oud.
Lucy Trench (Voorsitter) het as konservator, redakteur, skrywer en opvoeder gewerk in die uitgewery en in museums. Sy was hoof van interpretasie by die Victoria and Albert Museum, daarna by die Science Museum. Sy het bande met Herefordshire en met Australië.
Here Lipsey (President en tesourier) 'n lewensgenoot, is voorsitter van die groepe vir alle partytjies oor klassieke musiek en statistiek. David, 'n ekonoom en voormalige finansiële reguleerder, is 'n voormalige politieke redakteur van The Economist en adjunkredakteur van twee nasionale koerante. Hy was adviseur vir James Callaghan as premier en vir Anthony Crosland, die minister van buitelandse sake.
Gub Neal is 'n bekroonde, deur BAFTA genomineerde TV-dramaprodusent wat deur Emmy bekroon is, en is tans kreatiewe direkteur van Ringside Studios. Hy was 'n kontroleur van drama vir Granada en hoof van drama vir Channel 4, en sy krediete sluit in die veelbekroonde dramas Cracker, Prime Suspect, The Fall, Queer as Folk, Sunday, Longitude en Shackleton.
Professor David Ferry RE is een van die voorste drukmakers in die Verenigde Koninkryk met werk in baie nasionale en internasionale versamelings. In 2018 het David 'n uitstalling van onbekende laat Nolan -spuitskilderye saamgestel, met die titel 'Celtic Image' vir die Burren Annual -uitstalling in Ierland.
Alison Giles werk in kunsbestuur, wat spesialiseer in klassieke musiek, met organisasies, waaronder The Sixteen, The Monteverdi Choir, The Tallis Scholars en Music at Oxford. Sy woon tans in Wallis en produseer die Presteigne -fees en die Brecon -barokfees en hou toesig oor hul gemeenskapsprojekte. Sy werk ook as 'n konsultant in die insameling van kunste en erfenis.
Gria Shead is 'n kontemporêre Australiese kunstenaar. Haar werk word versamel in Australië en internasionaal. Gria se werk vestig Kate Kelly, suster van Ned Kelly, as 'n sleutelelement in die Australiese visuele verhaal. In 2019 was Gria die internasionale kunstenaar by die Sidney Nolan Trust.
Thrasher, John Sidney (1817 en ndash1879)
John Sidney Thrasher, koerantman en filibuster, is gebore in Portland, Maine, in 1817. Hy is opgevoed in die Verenigde State en verhuis in 1833 saam met sy ouers na Havana, Kuba, toe onder Spaanse bewind, waar hy 'n klerk in 'n skip geword het makelaarsmaatskappy. Teen 1850 publiseer hy El Faro Industrial de la Habana, 'n anti-Spaanse koerant, en het heen en weer gereis na die Verenigde State ter ondersteuning van die revolusionêre faksie van Kuba. Daardie jaar was hy betrokke by 'n mislukte opstand onder leiding van Narciso López, is in Oktober 1851 in hegtenis geneem en is deur die Spaanse regering weens verraad verhoor. Hy is in die tronk in Afrika gestuur, maar nadat Amerikaanse diplomatieke ingryping in 1852 vrygelaat is. Hy is na New Orleans, waar hy 'n ander koerant publiseer, die Baken van Kuba, en geroer vir Kubaanse anneksasie deur die Verenigde State. Van 1855 tot 1859 werk Thrasher vir die New York Herald, het na Suid -Amerika en Mexiko gereis en voortgegaan om te propageer vir die aankoop van Kuba vir die suidelike, slawerny. Iewers omstreeks 1859 is Thrasher na Galveston en word hy uitgenooi in sosiale kringe, waar hy Rebecca Mary Bass Menard ontmoet en die hof maak met die vierde vrou en weduwee van Michel B. Menard, die stigter van Galveston. Alhoewel sommige vriende en familielede dit nie goedgekeur het nie en geglo het dat Thrasher 'n avonturier in politiek en huwelik was, is die twee in 1860 getroud. Thrasher het onderhandel om Menard -eiendom op sy naam te stel, en teen die lente van 1862 het die egpaar na hul plantasie in Brazoria verhuis. County, Manor, wat hulle Valverde herdoop het. Die siekte van Thrasher se stiefseun, Menard Doswell Menard, het die gesin aangespoor om na Macon, Georgia, te verhuis op soek na 'n beter klimaat in die herfs van 1862. Tot aan die einde van die burgeroorlog was Thrasher superintendent van die Confederate Press Association, wat koördineer suidelike persberigte tydens die oorlog. In die middel van die somer 1865 keer hy saam met sy gesin terug na Galveston, waar hy betrokke raak by burgerlike en sakeaangeleenthede. Vanaf 1869 het hy die Galveston geredigeer Burgerlik, en as stadskommissaris het hy gehelp om Horace Greeley in Mei 1871 te vermaak. Thrasher sterf op 10 November 1879 in Galveston en word begrawe in die Magnolia Grove -begraafplaas.
1605 Thomas Docwra - Putteridge Bury (seun van Thomas, HS 1580)
1608 Nicholas Trott van Quickswood in Clothill
1613 William Frankland van Rye House
1614 Sir Thomas Dacres, snr van Cheshunt (oorlede 1615) toe (Aug-Nov) Thomas Dacres jnr van Cheshunt
1615 Sir Goddard Pemberton van Hertingfordbury (oorlede 1616)
1621 William Hale - King 's Walden
Sosialisme -teoretici dwarsdeur die geskiedenis
Die volgende is 'n kort opsomming van verskillende sosialistiese denkers deur die geskiedenis. Ek hoop dat dit nuttig is vir almal wat hulself wil voorstel aan nuwe idees en moontlike wyer leesstof!
CHARLES FOURIER EN ROBERT OWEN (PRE/ MIDDEN-NEENTENDE EEU)
Belangrikste sosialistiese waardes: Radikalisme, kommunitêre en gemeenskaplike eienaarskap, gelykheid van uitkoms, "koöperatiewe" gemeenskappe
Belangrikste vooruitgang in die sosialistiese denke: Fourier en Owen was die eerstes wat die term "sosialisme" op 'n stel politieke idees toegepas het. Hulle het ten gunste van kleinskaalse 'koöperatiewe' gemeenskappe gepleit wat hulpbronne gelykop aan almal sou versprei. Hulle werke het nie voorgestel dat sosialisme op massavlak toegepas word nie
KARL MARX EN FRIEDRICH ENGELS (negentiende eeu)
Belangrikste sosialistiese waardes: Revolusionêre sosialisme/ marxisme, onverenigbaarheid, vervreemding, historiese materialisme
Belangrikste vooruitgang in die sosialistiese denke: Marx/ Engels het Utopiese sosialisme op massavlak ontleed. Hulle het Hegel se dialektiek aangepas om aan te voer dat die menslike geskiedenis 'n ewige ekonomiese stryd tussen die bourgeoisie en die proletariaat was. Marx/ Engels was revolusionêr, so hulle het geglo dat kapitalisme gewelddadig omvergewerp moet word om 'n nuwe sosialistiese utopie in te lei
VLADIMIR ILYICH ULYANOV, AKA LENIN (VOOR/VROU TWINTIENDE EEU)
Belangrikste sosialistiese waardes: Radikalisme, revolusionêre sosialisme, revolusionêre voorhoede (isme), diktatuur van die proletariaat, demokratiese sentralisme
Belangrikste vooruitgang in die sosialistiese denke: Omskryf sy idees in die pamflet uit 1902, getiteld Wat moet gedoen word?, Lenin het aangevoer dat 'n revolusionêre voorhoede ('n uitgelese groep opgevoede sosialiste) die kommunisme self kan lewer. Lenin se voorhoede het 'n stadium in tradisionele marxistiese denke oorgeslaan omdat dit vermy het om te wag totdat kapitalisme ten volle ontwikkel het om sosialisme tot stand te bring. Lenin het 'n staatsgreep-agtige magsoorname geregverdig op grond daarvan dat die komende sosialistiese regering 'n "Diktatuur van die proletariaat" en hierdie gesentraliseerde demokrasie in Rusland tot die enkele Bolsjewistiese party sou wees. Marxisme-Leninisme het dus die grondslag gelê vir Kommunistiese diktatoria van die 20ste eeu
ROSA LUXEMBURG (VOOR/ VROEG TWINTIGSTE EEU)
Belangrikste sosialistiese waardes: Revolusionêre sosialisme, gemeenskaplike besit, klasbewussyn van die proletariaat
Belangrikste vooruitgang in die sosialistiese denke: Luxemburg was dit eens dat revolusie nodig was om die sosialistiese staat teweeg te bring, maar verwerp die argument vir 'n revolusionêre voorhoede. Luxemburg ondersteun die idee dat rewolusie spontaan moet wees, maar eers nadat klasbewussyn geleidelik tot stand gekom het deur die opvoeding van die proletariaat
SIDNEY/ BEATRICE WEBB (PRE-MIDD twintigste eeu)
Belangrikste sosialistiese waardes: Demokratiese sosialisme, parlementêre hervorming, gradualisme, nasionalisering
Belangrikste vooruitgang in die sosialistiese denke: Die Webbs het aangevoer dat die groeiende uitbreiding van werkersklasbevolkings in Europa (spesifiek Brittanje) sou lei tot 'n meer ordelike oorgang na 'n sosialistiese staat en sosiale stelsel. Die idees van Beatrice en Sidney Webb is aanvaar deur die Arbeidsregering na die Tweede Wêreldoorlog wat dinge soos die NHS en ander welsynsmaatreëls ingestel het. Beatrice Webb beklemtoon die sukses van gradualisme met die insluiting van sosialisme in die Arbeidsgrondwet van 1918, wat sy beskryf as die "onvermydelikheid van gradualisme"
Belangrikste sosialistiese waardes: Demokratiese sosialisme, nasionalisering/ openbare besit, euroskeptisisme
Belangrikste vooruitgang in die sosialistiese denke: Benn het nie saamgestem met baie van Attlee se beleid nie. Hy kritiseer Arbeid se gebrek aan belegging in openbare dienste en pleit vir demokratiese aanspreeklikheid deur die EEG te verlaat. Benn ondersteun ook die afskaffing van die onverkose House of Lords
Belangrikste sosialistiese waardes: Euro-kommunisme, kulturele voorhoede (isme), anti-revolusie, anti-diktatuur
Belangrikste vooruitgang in die sosialistiese denke: Gramsci het klem gelê op die kulturele hegemonie van kapitalisme oor die samelewing en die meerderheid werkersklas. Gramsci ondersteun die idee van 'n 'Cultural Vanguard'-infiltrerende kapitalistiese samelewing deur die bevordering van sosialistiese idees. Euro-kommunisme ondersteun die gebruik van parlementêre magsmeganismes en veroordeel die Russies/ Chinese revolusies as rampe
Belangrikste sosialistiese waardes: Revolusionêre sosialisme, Frankfurt School, Cultural Hegemony
Belangrikste vooruitgang in die sosialistiese denke: Marcuse ondersteun die idee dat kapitalisme 'n kulturele hegemonie het, maar die Frankfurt -skool het volgehou dat revolusie nog steeds nodig is, aangesien 'n sosialistiese voorhoede sou misluk.
Belangrikste sosialistiese waardes: Revolusionêre sosialisme, vakbond
Belangrikste vooruitgang in die sosialistiese denke: In Die staat en kapitalistiese samelewing , Het Miliband aangevoer dat sosialisme nie deur parlementêre/ demokratiese middele bereik kan word nie. Spontane revolusionêre vakbondwese was die beste manier om sosialisme te bereik
Belangrikste sosialistiese waardes: Verenigbaarheid, evolusionêre sosialisme, gradualisme
Belangrikste vooruitgang in die sosialistiese denke: Bernstein het aangevoer dat kapitalisme en sosialisme naas mekaar kan bestaan, wat 'n direkte onderbreking van die tradisionele marxisme was. Deur kapitalisme te akkommodeer deur geleidelike veranderinge en intervensionisme, sou die samelewing effektief na sosialisme beweeg. Bernstein was dit eens met die aandrang van Fabian Society op die gebruik van parlementêre demokrasie om verandering te bewerkstellig
Belangrikste sosialistiese waardes: Keynesianisme, evolusionêre sosialisme, demokrasie
Belangrikste vooruitgang in die sosialistiese denke: Crosland het aangevoer dat kapitalisme deur die Keynesiaanse ekonomie hervorm kan word. Keynesianisme is opgeneem in die sosialisme van Crosland omdat dit ander gebiede van die ekonomie kan aanspreek (bv. Onderwys- en grammatikaskole, ens.)
Belangrikste sosialistiese waardes:
Neoliberalisme, evolusionêre sosialisme, sosiale geregtigheid
Belangrikste vooruitgang in die sosialistiese denke: Giddens het aangevoer dat ekonomiese groei gepaard gaan met gelykheid van uitkomste wat nodig was om gelyke geleenthede te verseker. Giddens het aangevoer dat sosialistiese regerings ekonomiese groei moet aanvaar om gelyke geleenthede te verseker
Riyadh Ul-Hoque is 'n huidige student van die sesde vorm van Jaar 13 wat geskiedenis, politiek en Engelse letterkunde op A-vlak lees.
John Sidney Crosland - Geskiedenis
Klein Matteus 1
A G -brug 1
Maurice Wyk 4
Esegiël A Wimberly 14
Elizabeth Haring 30
Eksamen Simley 1
Elizabeth Hangmat 1
SP Gragg 37
SP Myrick 72
Thomas B Tempo 35
Jakobus E Paulus 7
Johannes W Paulus 6
R A Was 5
J L W Wyk 2
J W Wyk 1
McCain trou op 3 Julie 1965 met Carol Shepp, 'n model wat oorspronklik uit Philadelphia was. Hy neem haar twee jong kinders uit 'n vorige huwelik aan (Doug en Andy Shepp) en hulle het 'n dogter (Sydney, geb. 1966). Die egpaar is in April 1980 geskei.
McCain ontmoet Cindy Lou Hensley, 'n onderwyser van Phoenix en dogter van 'n welvarende bierverspreider in Arizona, terwyl sy in 1979 saam met haar ouers op Hawaii met vakansie was. Hy was toe nog getroud, maar geskei van sy eerste vrou. John en Cindy McCain is op 17 Mei 1980 in Phoenix getroud. Hulle het vier kinders: Meghan (geb. 1984), John IV (bekend as Jack, geb. 1986), James (bekend as Jimmy, geb. 1988) en Bridget (geb. 1991 in Bangladesh, aangeneem deur die McCains in 1993 ).