Rocketman: 'n resensie - LitNet
Rocketman: 'n resensie
Suzette Kotzé-Myburgh Film 2019-06-11
Draaiboek: Lee Hall
Akteurs: Taron Egerton, Jamie Bell, Matthew Illesley, Richard Madden, Bryce Dallas Howard
Verlede jaar had ons Freddie Mercury en Queen, nou is dit Elton John se beurt. In 'n musiekloopbaan van bykans 60 jaar het John al meer as 300 miljoen albums verkoop, wat hom een van die wêreld se suksesvolste musikante maak.
Ná Bohemian Rhapsody weet regisseur Dexter Fletcher duidelik hoe om 'n musiekfilm aan te pak. Die interessanter aspek van Rocketman is egter die draaiboek, waarvolgens verskillende gebeure in John se lewe telkens musikaal uitgebeeld word – gelukkig darem sonder dat dit soos Bollywood begin voel.
Die treffende openingstoneel, waar John in volle kostuum by 'n rehabilitasiesentrum instap, word 'n bloudruk vir die res van die film. Dit fokus op die nou al bekende tema van 'n uiters talentvolle kind wat in moeilike omstandighede grootword – in John se geval die benouende Britse samelewing van die 1950's, seksuele onderdrukking, 'n koue, afstandelike pa en selfgesentreerde ma. Op 'n manier sou die transformasie van die vaalseun Reginald Dwight in die flambojante superster Elton John altyd aangedryf word deur sy ongelukkige kinderjare. Die ander tema van dié soort lewe is oordaad, verslawing en selfmoordpogings, maar John het dit alles oorleef en 'n geseënde oudag bereik, soos die slotlied "I'm still standing" demonstreer – tot vreugde van almal wat sy musiek ken en bewonder.
Taron Egerton van Kingsman-faam was nie die oorspronklike keuse om John te vertolk nie, maar dis moeilik voorstelbaar wie dit meer briljant as hy sou kon gedoen het – én hy sing boonop self. 'n Selfs groter verrassing is Jamie Bell as Bernie Taupin, die liriekskrywer wat vir die meeste van John se grootste treffers gesorg het.