Somerbesparingstyd is 'n kunsmatige manier om tyd aan te pas, maar niks verander wanneer die son opgaan en sit nie. Jerry Regis / Shutterstock.com
Die son styg en strek later in die westelike dele van die tydsones, sowat 'n uur by die uiterstes. As sonsopkoms in Nashville, Tennessee is 6: 30, dit gaan oor 7: 30 is in Amarillo, Texas. Net so, as sonsondergang in Nashville 8 pm is, gaan dit oor Amarx. Tog is albei in die sentrale tydsone.
Dit beteken dat baie mense in Amarillo moet opstaan ​​voor sonop om betyds te werk in vergelyking met mense in Nashville, wat na sonop opstaan. Soos ek voorheen berig het, twee studies het getoon dat borskanker risiko hoër is in die westelike dele van tydsones; Die eerste is in Europese Rusland en die tweede in die VSA. Die skrywers van hierdie twee studies stel voor dat dit die kroniese ontwrigting van sirkadiese ritmes is om op te staan ​​in die donker wat die skuldige kan wees.
Die goeie deel om in die weste te leef, is egter dat daar 'n uur meer daglicht is na die werk in Amarillo as in Nashville. Dit was deel van die veldtog vir a permanente daglig spaar tyd - 'n uur meer pret in die son in die aand onder DST.
Maar 'n nuwe studie het onlangs gesondheidsprobleme aangemeld met 'n later tyd van sonsondergang, en dit is nie net borskanker nie.
Vroeë aanvangstye vir skool en werk kan nie net slaperigheid veroorsaak nie, maar kan ook bydra tot siekte, dui studies aan. Phovoir / Shutterstock.com
Skryf in die Journal of Health Economics, skrywers Osea Giuntella van die Universiteit van Pittsburgh en Fabrizio Mazzonna van Università della Svizzera Italiana het 'n innoverende skuins op die effek van posisie in 'n tydsone op gesondheid en ekonomie. Hulle was geïnteresseerd in iets genaamd "sosiale jet lag. "
Die idee is dat, met inagneming van die beperkinge van die moderne lewe, die meeste mense nie met hul natuurlike sirkadiese ritmes saamstem nie, wat die son moet volg. In plaas daarvan gebruik ons ​​elektriese lig om die meeste van ons samelewingsaktiwiteite te sinchroniseer, ongeag waar die son in die gang is deur die hemel.
Die konflik is die primêre siklus van Lig en donker van die son is diep ingebed binne ons evolusionêre verlede soos gekodeer in ons DNA; Ons het 'n "ingeboude" biologiese tyd vir liggaamstemperatuur, hormoonvlakke, slaap, en nog baie meer, wat fietsry baie naby aan 24 uur.
Moderne samelewing vereis sinchronisasie in sulke dinge soos skooltyd, werksure en televisie kyk tye. Al hierdie dinge kan ons sosiale aktiwiteit uit ons biologiese tyd ontsyfer. Daar is toenemende bewyse dat chroniese sirkadiese ritme ontwrigting lei tot verskeie ernstige siektes sowel as depressie en gemoedsversteurings. Op maatskaplike vlak kan die ekonomiese impak ook groot wees.
Lefties van 'n grens gesonder as righties?
As 'n toets van hierdie idee het Giuntella en Mazzonna voorspel dat by die grense tussen tydsones binne die Verenigde State mense aan die linkerkant van die grens gesonder sou wees as mense aan die regterkant en die ekonomieë sterker; die linkerkant sou die oostelike uiterste van een tydsone wees, en die regterkant sou die westelike uiterste van die aangrensende tydsone wees. Die son sit omtrent 'n uur later aan die regterkant.
Hul primêre eenheid van analise was die land. Hulle gebruik data van die Centers for Disease Control and Prevention en van die Amerikaanse Sensus, sowel as inligting oor slaapduur en kwaliteit van twee nasionale opnames. Hulle het verskillende ontledings gedoen, waarvan een die provinsies binne 100 myl van die tydsone grens moes groepeer in twee groepe, een aan die linkerkant en een aan die regterkant. Hulle het dan die twee groepe vergelyk vir gesondheidsuitkomste.
Soos hulle voorspel het, was daar diskontinuïteit tussen lande aan weerskante van tydsone grense in slaap en in die risiko van vetsug, diabetes, hartsiektes en borskanker. In elk geval het die streke aan die regterkant van die grens erger geword: korter slaap en hoër risiko van siekte. Hulle het dan 'n algehele saamgestelde gesondheidsindeks bereken met die bogenoemde siektes, en dit was ook laer in die provinsies aan die regterkant. Hulle skryf hul bevindinge toe aan die later tyd van die sonsondergang aan die regterkant van die grens.
Die vorige borskanker studies Van die VSA en van Rusland vergelyk risiko binne tye sones. Hulle het bevind dat die westelike gedeeltes hoër gevaar het.
Hierdie nuwe studie kyk na diskontinuïteite oor tydsone grense. Die skrywers beweer dat lande naby die tydsone grens meer soortgelyk aan mekaar is as lande binne dieselfde tydsone, maar aan die oostelike en westelike uiterstes, en sodoende moontlik beheer oor meer verwarrende faktore soos mediaan inkomste, luggehalte en ander demografiese en omgewingskenmerke. Dis amper 1,000-kilometer van Nashville na Amarillo, maar net 'n bietjie meer as 100-kilometer van Nashville na Chattanooga, 'n stad in dieselfde staat, maar 'n ander tydsone.
Elk van die gesondheidsuitkomste wat die outeurs ondersoek het, het 'n gesondheidsorgkoste wat daarmee gepaard gaan. Hulle het 'n koste van US $ 2.3 miljard per jaar in die westelike dele van die tydsones in die Verenigde State beraam. Hulle beweer dat dit 'n laer skatting is van die werklike koste vir die samelewing omdat dit beperk is tot die werkende bevolking, of ouderdomme 18 tot 65, en nie rekening hou met afwesigheid en verlore produktiwiteit as gevolg van sosiale straalverlies nie. Dit sluit ook nie nadelige gevolge van sirkadiese ontwrigting by kinders of ou mense in nie.
Voordat klokke en elektrisiteit uitgevind is, het die mense meer geleef in ooreenstemming met die opkoms en opkoms van die son. Mikhail Leonov / Shutterstock.com
Voordat mense hul horlosies uitgevind het en hulle gehoorsaam was, kon mense in klein groepies eet, slaap en veg wanneer hulle dit so voel.
In die mega-samelewings van vandag moet daar egter sekere vorme van sinchronisasie van menslike aktiwiteit wees; die son en sy skaduwees is nie genoeg nie. As ons nou klok tyd sou laat vaar, sou ons anargie hê.
Die probleem is dat sirkadiese ontwrigting en sosiale straling regtig is en gevolge vir ons gesondheid het. Die getuienis hiervoor kom van baie verskillende bronne, nie net tydsone studies nie.
Maar daar is middels. Ons hoef nie elektriese lig en ons moderne leefwyse op te gee nie. Hoe meer ons leer oor sirkadiese ontwrigting, hoe beter kan ons die impak daarvan verbeter met beter beligting, veranderde skoolstartye, buigsame werksure en die algemene erkenning dat Ons benodig beide slaap en donker op die toepaslike tye van die sirklus vir optimale gesondheid.