Om iets ingewikkelder op te laai as basiese HTML (byvoorbeeld, 'n PHP-skrif), is dit gewoonlik nodig om met toestemmingsinstellings te werk om dinge behoorlik te laat werk. Of u nou met 'n fout sukkel of net die instruksies volg om 'n nuwe skrip op u bediener te installeer, dit is noodsaaklik om te weet hoe u toestemmings instel.
Baie webmeesters probeer hul toestemmings instel sonder om te weet wat hulle doen, of waarom dit so belangrik is. Dit kan lei tot ernstige foute wat tot veiligheid en betroubaarheidskwessies kan lei.
Hier is die goeie nuus: regte is maklik om te verstaan. Feitlik iemand kan die onderliggende konsepte binne enkele minute begryp. Selfs die geheimsinnige getalle wat ons sien wanneer ons die CHMOD-opdrag gebruik, sal ná 'n vinnige inleiding baie duideliker word.
1 Slim, eenvoudig en veilig: Basiese begrippe vir lêertoestemming
2 CHMOD verstaan
3 Toestemmingsstrokies: 'n woord oor sekuriteit
Slim, eenvoudig en veilig: Basiese begrippe vir lêertoestemming
Die basiese beginsel van lêertoestemmings is dat nie elke lêer op u bediener deur 'n gebruiker benodig word nie. In hierdie opsig is u bediener nie anders as u persoonlike rekenaar nie. As u verskeie rekeninge op dieselfde masjien het, sal Persoon A moontlik nie om privaatheidsredes toegang tot die lêers van Persoon B verkry nie. Maar 'n administrateur het 'n hoërvlakrekening wat toegang tot alles moontlik maak.
Oor die algemeen kry drie soorte gebruikers toegang tot lêers: gaste, wat gewoonlik besoekers aan die webwerf beteken; gebruikers (in hierdie geval webmeesters en die rekeninge wat hulle skep); en administrateurs (wat bedoel die gasheerverskaffer, of jouself as jy 'wortel'-toegang tot die bediener het, soos met 'n virtuele privaatbediener (VPS)).
Daar is geen manier om toestemmings van administrateurs te gee of weg te neem nie – hulle het altyd toestemming om te eniger tyd iets te doen. Aan die ander kant bepaal die regte wat u stel, wat u en u besoekers met u lêers kan doen. Dit is waar die CHMOD-opdrag inkom.
CHMOD, wat staan ​​vir CHange MODe, is die Unix- of Linux-opdrag wat gereeld via FTP-programme (File Transfer Protocol) verkry word om toestemmings vir lêers en gidse te verander of in te stel. CHMOD stel gewoonlik die toestemming van 'n lêer of lêergids voor as 'n reeks van drie nommers wat wissel van 0 tot 7. Hoe hoër die getal, hoe meer "open" die regte vir die lêer..
Die getalle verteenwoordig elk 'n ander 'groep' van regte:
Gebruiker: Dit is die eienaar van die lêer of lêergids, wat beteken die rekening wat dit opgelaai of geskep het.
Groep: die groep waartoe die gebruiker behoort. Byvoorbeeld, as u gasheerrekening u toelaat om verskeie FTP-aanmeldings te skep, behoort hulle waarskynlik tot dieselfde groep.
Wêreld: Almal anders, insluitend besoekers aan u webwerf.
Die drie groepe het ook drie aktiwiteite wat toegelaat of geweier kan word:
Lees: die vermoë om 'n lêer te lees of lêers in 'n gids te lys. Sonder leestoegang kan 'n lêer slegs deur administrateurs verkry word.
Skryf: die vermoë om 'n lêer te wysig / te skrap / te hernoem, of die lêer in 'n lêergids te skep / te verwyder / te hernoem.
Uitvoer: die vermoë om 'n skrip uit te voer of 'n skrip in 'n gids te laat loop.
Die drie handelinge kry dan 'n numeriese waarde, met "Lees" as "4," Write "Skryf" as "2, ″ en" Uitvoer "as" 1. ″ As u hierdie waardes byvoeg, word 'n getal tussen 0 en 7 in elk van die drie velde.
'N Lêer sonder enige regte, wat beteken dat niemand behalwe 'n administrateur toegang daartoe het nie, is 'n 000. 'n Lêer wat deur iemand gelees kan word, is 'n 444. 'n Lêer wat deur iemand gelees, geskryf en uitgevoer kan word, is 'n 777.
Elke groep kan 'n ander waarde hê, byvoorbeeld, 'n lêer met die toestemming van 755 kan deur die gebruiker gelees, geskryf en uitgevoer word, maar almal kan dit slegs lees of uitvoer, nie daarop skryf nie. Dit verhoed dat ander die lêer redigeer.
Oor die algemeen sal die gebruiker van 'n lêer volle toegang daartoe hê (wat beteken dat dit 'n 7 is), maar gewoonlik sal ander meer beperkte toegang hê. Vir die meeste skriflêers word 755 as die ideaal beskou. Soms is ander toestemmings nodig. Byvoorbeeld, as u 'n lêergids het waarin u lêers gereeld oplaai, moet die toestemmings moontlik op 666 gestel word, wat beteken dat die gids gelees en geskryf kan word, maar nie uitgevoer kan word nie..
Toestemmingsstrokies: 'n woord oor sekuriteit
Die probleem met toestemmings is dat, hoe meer u weggee, hoe meer waarskynlik is dit dat iemand anders u regte mag misbruik om 'n aanval op u bediener te loods. Hoe laer die getal, en hoe minder regte toegeken word, hoe beter.
As 'n skrip byvoorbeeld bewerkbaar is, maar dit nie nodig het nie, sal 'n hacker moontlik kwaadwillige kode daarin kan spuit. Net so, as 'n lêer deur enige buite-gebruiker uitgevoer kan word, kan dit teen die bediener of ander besoekers gebruik word.
Pas u regte toe op slegs die vereiste. Wys lêers of lêergidse slegs as 777 as dit absoluut noodsaaklik is, en vermy toestemmings om lêers uit te voer wat dit nie nodig het nie. As u nou die tyd neem om toepaslike lêertoestemmings in te stel, kan u redelike groot hoofpyn op die pad bespaar.
Lêertoestemmings is regtig nie so verwarrend of moeilik nie. Die talle wonderlike gidse op die web waarin die beginsels van lêertoestemmings uiteengesit word, maak dit maklik om die inligting wat u benodig op te spoor. Alhoewel die manier waarop die inligting oorgedra word, 'n bietjie verwarrend kan wees, is die beginsels agter lêertoestemmings maklik om te begryp – en dit is baie belangrik om u data te beskerm. Uiteindelik sal u 'n beter webmeester maak deur u te verstaan ​​hoe en waarom toestemmings werk, deur u in staat te stel om u data veilig te hou en u gebruikers tevrede te stel..