Efesiërs 6:10-20 – Liplekker
Bou 'n brug met geloof – Efesiërs 6:10-20.
Ek sê baie: Life is not easy! Dit is so. Die lewe is nie maklik nie. Daar word so baie van ons verwag. Kort-kort word die bar van die lewe net nog 'n kliek hoër gesit, al sukkel ons reeds om net oor die onderste een te beur. Die kans vir mislukking raak al hoe groter. Dis soms nes 'n oorlog en dan kom die duiwel ook by en try sy luck.
Dit is daarom so belangrik om ag te slaan op Paulus se raad rakende die klere wat ons moet aantrek om te keer dat ons nie van die pad af rol nie. Vir die Griekse soldaat was sy skild baie belangrik. Hiermee het hy alles wat na hom toe aangekom het, afgekeer en so sy eie lewe gered.
In ons Christelike mondering is die skild net so belangrik en sonder die verdedigingsmeganisme is die kans dat die vyand ons gaan deurboor soveel groter: Dan is daar nog jou geloof. Die intieme verhouding met die Here moet soos 'n skild wees waarmee jy al die giftige aanvalle van die Bose keer en eenkant toe slaan.
Ek kry 'n e-pos van 'n vriend wat sukkel om te glo:
Weet jy, ek is 'n wetenskaplike, my brein se denkprosesse werk analities. Ek sal 'n wiskundige berekening of 'n chemiese verbinding uit-figure en verstaan, no problem. Maar ek kan nie my brein kry om die begrip te verstaan dat iemand anders vir my sonde gesterf het nie.
Ek het regtig al lelike goed gedoen en ek sukkel daagliks as van my kollegas hooflynoproepe maak deur die Here se naam ydellik te gebruik. Dit walg my, maar ek verloën Jesus deur niks te sê nie.
Die begrip dat Jesus vir my gemartel is en gesterf het kan ek net nie uit-figure en verstaan nie. Ek aanvaar dit, maar verstaan dit nie. Is dit waarmee ek sukkel "normaal" vir mense of is dit net ek?
Jip, my vriend is heel normaal, want baie van ons sukkel om te besef dat Jesus se liefde vir ons so groot is dat Hy bereid was om vir ons sondes in te staan. Dit is makliker om te dink dat iemand in die plek van 'n goeie ou pak sal vat, maar vir 'n slegte ou? Dit bly maar moeilik om hierom te kom. Dis asof daar 'n groot vallei is tussen waar ons is en waar ons moet wees.
Oor die vallei moet ons kom. Ons moet by God uitkom. Ons moet 'n brug bou, want sonder die skild gaan daar definitief 'n fout kom. En al manier waarop ons die brug oor die groot vallei kan bou, is om te werk aan ons verhouding met God. Dit is binne 'n intieme verhouding met God waar ons brug van geloof stukkie vir stukkie gebou word.
Op 'n manier skuif ons brein op die agtergrond en ons begin God ervaar. Dit raak meer van 'n hart-ding. Die uit-figure raak minder en verander later in aanvaarding en geloof. Daar kom tye wanneer jy dinge ervaar wat jy nie kan verklaar nie. Dinge wat ons as toeval beskou, want dis al wat vir ons sin maak. Maar wanneer jou verhouding met God meer intiem raak, wanneer jy en God op dieselfde stasie is, kry toeval 'n ander naam: Toegelaat.
Hebreërs 11 help ons met 'n definisie van geloof: 1Om te glo, is om seker te wees van die dinge wat ons hoop, om oortuig te wees van die dinge wat ons nie sien nie. (1983-vertaling) Geloof is die brug wat ons bou om by die onverklaarbare dinge, die God-dinge van hoop en beloftes en sterf aan 'n kruis uit te kom. En die brug-bouery raak al hoe makliker hoe nader ons aan God beweeg.
Kan jy glo al verstaan jy nie?
Hoe naby is jy aan God?
Is jy oortuig van dinge wat jy nie kan sien nie?
Here, dis goed om U te ken, maar ek sukkel soms om alles te verstaan. Help my om U meer met my hart lief te hê, want hoe meer ek U vertrou en lief het, hoe minder hoef ek te verstaan, in Jesus Naam. Amen