O haai skoonsus. Bly om te hoor dit gaan goed; sê groete vir my broer. Ek dink baie aan julle in hierdie tyd. Die hart bly maar seer.
Hi, ek’s bly om jou hier te sien. Ek is van plan om nog baie oor my pa te sê. Skielik duik daar ou herinneringe op wat ek die afgelope jare iewers gebêre het. Dalk leer jy iets oor jou oupa waarvan jy nie geweet het nie. Het jy al besluit of jy saam met ons gaan blog (die weeklikse Afrikaanse uitdaging?) Ons het twee vervolgverhale geskryf and great fun was had by all. Kom spring in as jy tyd het.
Ek dink jy doen heeltemal goed genoeg… ek laaik die manier wat jy jou lewe geniet! Uit die kokon kom daar so nou en dan ‘n vlinder. Party vlinders is vaal… andere, soos jy, is met die mooiste kleure bedek! Innerlik en uiterlik! 😉
Noudat jy so oor jou pa skryf, kom baie herinneringe oor my eie pa ook terug. Tog interessant dat meeste van ons gewoonlik op ons ma’s fokus.
Ek onthou natuurlik jou ma, maar dit is lekker om van die ander in jou familie te lees. Ek was soveel jonger en behalwe vir en jou en Tannie Ley ken ek nie nog van jou familie nie. Gerrit de Beer
Hi Gerrit, ek is seker jy het wel my pa gesien wanneer hy my ma kom oplaai het by die winkel, maar ja, jy was toe nog baie klein.
Lees tussen die lyne, dan sal jy agterkom sy grootte het niks met sy lengte te doen gehad nie. Hy was ‘n groot gees. Mense (en ek) het hom ervaar as ‘n reus van ‘n man omdat sy teenwoordigheid soveel ontsag ingeboesem het. Ek het in my skrywe ‘n teenstelling geskep om te verduidelik dat my pa klein was van persoon, maar groot van gees. Julle het nooit regtig julle oupa geken nie, nè? Hy was al ±80 jaar oud toe jy gebore is.