In dié werk, wat tussen 1913 en 1927 in sewe boekdele gepubliseer is, gee Proust 'n noukeurige beskrywing van die mondaine, gesofistikeerde Franse samelewing in die Belle Époque- of Fin de siècle-tydperk met al sy aspekte. Die struktuur van À la recherche du temps perdu was rigtingwysend vir die ontwikkeling van die moderne roman. Opvallend is die sirkulariteit van ruimte en tyd. Die gebeure word nie meer in 'n chronologiese volgorde vertel nie; die verlede en teenswoordige tyd loop parallel met mekaar.