Donderdag 21 Januarie – PvR Geloofsfamilie
Ons kan hulle bemoedig met dieselfde bemoediging waarmee God ons bemoedig, 5 want net soos daar vir ons 'n oorvloed van lyding is ter wille van Christus, is daar ook vir ons 'n oorvloed van bemoediging deur Christus.
Paulus het reeds gesê dat God ons sal bemoedig. Dis goeie nuus! Nou praat hy van 'n oorvloed van bemoediging, en 'n oorvloed van lyding. Dink vir 'n oomblik daaroor… dit voel amper asof die twee goed nie tegelykertyd kan gebeur of ervaar word nie.
Wanneer ons na Jesus se lewe kyk, dan verstaan ons hoe hierdie twee goed tegelykertyd ervaar kan word. Jesus, perfek gehoorsaam aan Sy Vader, het die ergste lyding verduur wat enige mens ooit kon; om doodgemaak te word ter wille van iemand anders. Tog kry Hy dit reg om aan die kruis vir Sy Vader te vra om die mense wat Sy lyding veroorsaak te vergewe. Jesus kon enduit hierdie lyding verduur, omdat Hy die bemoediging van Sy Vader geken het. Kyk maar na die ritme van Jesus se lewe in die Evangelies: Hy het Homself gedurig afgesonder en tyd saam met Sy Vader spandeer voordat Hy aangegaan het met Sy werk.
Uiteindelik het Jesus se lyding en Sy bereidwilligheid om dit te verduur weens die bemoediging van Sy Vader die redding van die wêreld bewerk.
Wanneer ons onsself volgelinge van Jesus noem, beteken dit dat ons lewens ook soos Syne gaan lyk, en dat ons deel in beide Sy lyding en Sy bemoediging. Dit beteken dat ons sal ervaar hoe God ons bemoedig terwyl ons opofferend en bereidwillig ly soos Hy.
God is by elkeen van ons. Ons is een met Jesus. Daar is vir ons 'n oorvloed van bemoediging.
Watter deel van jou geloofslewe voel tans vir jou soos lyding?
Hoe ervaar jy tans God se bemoediging?
As iemand jou sou vra of die lyding wat jy moet verduur as Christen die moeite werd is, wat sal jou antwoord wees?