Dis kort vir Balthazar. vernoem na my vader, wie verskyn in Kannemeyer se Goue Seun. Daar word dikwels van “kulturele” rassismes gepraat asof dit ‘n “nuwe” rassisme is, een wat die retoriek van biologiese verskille vervang met verwysings na “kulturele” verskille. ‘n Geneologie van die rasbegrip maak dit egter duidelik dat dit, voordat dit nog biologies geartikuleer is, reeds in die filologie in terme van taalverskille en “taalfamilies” betekenis verkry het en ‘n fundamentele impak gehad het op hoe verskille tussen mense verbeel en bedink is. Die prys behels die beroemde medalje, plus ‘n nominale kontantbedrag. ‘n Omvattende berig deur Willem de Vries kan hier gelees word. Daar word ook gedig oor onder andere die “onsienbare” vrou wat nooit haar kleinburgerlikheid kon ontsnap nie, behalwe deur haar leesgierigheid waardeur sy ten minste ’n alternatiewe ontvlugtingswêreld vir haarself kan konstrueer. ’n Voorbeeld hiervan is “Die oujongnooitante” (23) wat nogal herinner aan die tipe plattelandse oujongnooi-karakter wat in Mikro (die skrywersnaam van Fourie se vader) se Mattewis en Meraai of in PG du Plessis se Koöperasiestories voorkom: