Swartes en WWI - Geskiedenis Podcasts - 2022
300 000 swartes het tydens die Eerste Wêreldoorlog in die Amerikaanse weermag gedien. 1400 het as offisiere gedien.
Afro -Amerikaners in die Eerste Wêreldoorlog
Aanvanklik, toe die Eerste Wêreldoorlog begin, was die VSA daarby betrokke. Die Afro -Amerikaners het die oorlog egter as 'n geleentheid beskou om respek in die geskeide samelewing te wen en die Afro -Amerikaners as tweedeklasburgers behandel. Die Afro -Amerikaners was, ondanks hul behandeling, bereid om hul land te dien toe dit duidelik geword het dat die VSA die oorlog sou betree. Ongelukkig het die weermag hulle selfs afgewys.
In April 1917, toe die VSA oorlog teen Duitsland verklaar het, het die beplanners van die Oorlogsdepartement besef dat hul sterkte van soldate nie voldoende was om die Amerikaners 'n oorwinning te gee nie. Daarom het die Amerikaanse kongres op 18 Mei 1917 die Wet op selektiewe diens goedgekeur, wat vereis dat alle manlike Amerikaanse burgers vanaf die ouderdom van 21 jaar tot die ouderdom van 31 jaar in die weermag opgeneem moes word. Dit is belangrik om daarop te let dat Afro -Amerikaners voor die aanvaarding van die wet by die weermag aangesluit het om hul patriotisme en lojaliteit te bewys, sodat hulle 'n regverdige behandeling in die land sou kry.
Die VSA het 6 regimente Afro -Amerikaanse troepe onder leiding van wit offisiere. Later, in die jaar 1869, is die regimente in vier georganiseer, naamlik die 9de en 10de Kavallerie, en die 24ste en 25ste Infanterie. Toe eers aangekondig is dat die VSA aan die Eerste Wêreldoorlog gaan deelneem, het die oorlogsdepartement opgehou om Afro -Amerikaanse vrywilligers te aanvaar namate die kwota gevul is.
Toe die konsep egter op die toneel verskyn, is die Afro -Amerikaners opgestel. Daar is gesien dat hoewel die Afro -Amerikaners slegs 10 persent van die Amerikaanse bevolking uitmaak, 13 persent van die geïnduseerdes swartes was. Die Amerikaanse weermag was diskriminerend, maar die omvang was nie soveel soos in ander takke nie. Die Afro -Amerikaners kon nie mariniers word nie, en die vloot en kuswagte het toegelaat dat die swartes slegs in beperkte en swak posisies dien. Teen die einde van die Eerste Wêreldoorlog was Afro -Amerikaners egter in die kavallerie-, infanterie-, sein-, mediese, artillerie- en ingenieurs -eenhede. Boonop werk hulle as inligtingsbeamptes, landmeters, kapelane, aptekers en vragmotorbestuurders.
Ongelukkig het baie min Afro -Amerikaners in gevegseenhede gewerk, aangesien die meerderheid van hulle na arbeidsbataljons gedelegeer is. Die 4 Afro -Amerikaanse regimente is nie oorsee ontplooi nie. Dit het daartoe gelei dat die Afro -Amerikaners protesteer, wat daartoe gelei het dat die oorlogsdepartement in die jaar 1917 die 92ste en 93ste afdeling gevorm het as gevegseenhede vir Afro -Amerikaners. Met die stigting van hierdie gevegseenhede het die oorlogsdepartement na Afro -Amerikaanse offisiere begin soek en dit het gelei tot 'n gesegregeerde, maar gelyke oefenkamp vir offisiere. Fort Des Moines het in 1917 die oefenkamp vir Afro -Amerikaanse offisiere geword en ongeveer 1 970 swartes het die oefenkamp bygewoon. Uit hierdie 250 was reeds onderoffisiere, terwyl die res burgerlikes was. Kort nadat die opleiding verby was en die kadette in gebruik geneem is, is die Des Moines -kamp gesluit. Daarna is Afro -Amerikaners vir opleiding na Puerto Rico, Panama, Hawaii en die Filippyne gestuur.
Nadat die Afro -Amerikaners soldate na Europa gestuur is, het hulle baie hard gewerk. Hulle was verantwoordelik vir die aflaai van skepe en die vervoer van materiaal na basisse, hawens en spoorwegdepots. Namate die oorlog vorder, het die Afro -Amerikaanse arbeidseenhede die verantwoordelikheid gekry om loopgrawe te grawe, dooies te begrawe, onontplofde skulpe te verwyder, doringdrade skoon te maak en toerusting wat nie meer funksioneel was nie.
Die Afro -Amerikaanse gevegseenhede het nie 'n band of samehorigheid gehad nie, aangesien die mans afsonderlik opgelei het, en dit sou verklaar waarom die Meuse Argonne -veldtog nie goed gegaan het vir die eenhede nie. Terwyl die Amerikaanse weermag nie veel gedink het oor die Afro -Amerikaanse gevegseenhede nie, het die Franse die soldate van 365ste infanterie en 350ste masjiengeweerbataljon versier vir hul dapperheid en aggressiwiteit.
Toe 'n wapenstilstand op 11 November 1918 plaasvind, het die Afro -Amerikaanse soldate, net soos alle ander soldate, hul oorwinning gevier. Hulle het gedink dat dit as helde begroet sou word wanneer hulle na hul land terugkeer. Dit was egter nie so nie. Maar dit het die Afro -Amerikaners nie gekeer om by die weermag aan te meld nie.
Die eerste alliansie in die Eerste Wêreldoorlog was die Triple Alliance wat plaasgevind het tussen Duitsland, Italië en die Oostenryk-Hongarye. Toe was daar 'n alliansie tussen die Franse en die Russe, maar dit het nie lank gehou nie. Die alliansie tussen Frankryk en Rusland het ekonomiese redes agter die rug. Die Russe het egter ná die Berlynse kongres kwaad geword vir die Duitsers en dit het daartoe gelei dat die alliansie verbreek het. Meer ..
Black Codes en Jim Crow
Die eerste stappe in die rigting van amptelike segregasie het gekom in die vorm van 𠇋lack Codes. " Dit was wette wat omstreeks 1865 in die suide aangeneem is, wat die meeste aspekte van swart mense se lewens bepaal het, insluitend waar hulle kon werk en woon. Die kodes het ook verseker dat swart mense beskikbaar is vir goedkoop arbeid nadat slawerny afgeskaf is.
Segregasie het gou 'n amptelike beleid geword wat toegepas is deur 'n reeks suidelike wette. Deur middel van sogenaamde Jim Crow-wette (vernoem na 'n afbrekende term vir swartes), het wetgewers alles van skole tot woongebiede tot openbare parke tot teaters tot swembaddens tot begraafplase, asiel, tronke en woonhuise geskei. Daar was aparte wagkamers vir blankes en swart mense in professionele kantore, en in 1915 het Oklahoma die eerste staat geword wat selfs openbare telefoonhokkies geskei het.
Kolleges is geskei en aparte swart instellings soos Howard University in Washington, DC en Fisk University in Nashville, Tennessee, is geskep om te vergoed. Die Hampton Institute van Virginia is in 1869 gestig as 'n skool vir swart jeugdiges, maar met blanke instrukteurs wat vaardighede leer om swart mense in diensposisies na blankes te verplaas.
Swart geskiedenis tydlyn: 1910–1919
Soos die vorige dekade, veg swart Amerikaners steeds teen rasse -onreg. Deur verskillende protesmetodes te gebruik - deur hoofartikels te skryf, nuus, literêre en vaktydskrifte te publiseer en vreedsame protesoptredes te organiseer - begin hulle die siektes van segregasie nie net aan die Verenigde State bloot nie, maar ook aan die wêreld.
Keystone / personeel / Getty Images
Volgens data van die Amerikaanse sensus tel swart Amerikaners byna 10 miljoen, byna 11% van die Amerikaanse bevolking. Ongeveer 90% van die swart Amerikane woon in die suide, maar 'n groot aantal sal noordwaarts migreer op soek na beter werksgeleenthede en lewensomstandighede.
29 September: Die National Urban League is in New York gestig. Die doel van die NUL is om swart Amerikaners te help om werk en behuising te vind. Soos die liga op sy webwerf beskryf, is sy missie:
Die NUL sal groei tot 90 filiale wat 300 gemeenskappe in 37 state en die District of Columbia bedien.
November: Die NAACP publiseer die eerste uitgawe van Krisis. W.E.B. Du Bois word die eerste hoofredakteur van die maandblad. Die tydskrif dek gebeure soos die Groot Migrasie. Teen 1919 groei die tydskrif tot 'n geskatte maandelikse oplaag van 100,000.
In die Verenigde State word plaaslike verordeninge ingestel om buurte te skei. Baltimore, Dallas, Louisville, Norfolk, Oklahoma City, Richmond, Roanoke en St. Louis stel sulke verordeninge tussen die swart en wit woonbuurte.
5 Januarie: Kappa Alpha Psi, 'n Afro -Amerikaanse broederskap, word gestig deur 10 studente aan die Indiana Universiteit in Bloomington, Indiana. Volgens die universiteit se webwerf:
17 November: Omega Psi Phi is gestig aan die Howard -universiteit "deur voorgraadse studente Edgar A. Love, Oscar J. Cooper en Frank Coleman in die kantoor van hul fakulteitsadviseur, professor Ernest E. Just, biologie," volgens die universiteit se webwerf. "Manlikheid, geleerdheid, deursettingsvermoë en opheffing" word tydens die eerste vergadering in Just's kantoor in die Science Hall (nou bekend as Thirkield Hall) as die belangrikste beginsels van die groep aangeneem, merk die webwerf van die broederskap op.
Meer as 60 Swart Amerikaners word hierdie jaar gelits, wat deel uitmaak van 'n groter gewelddadige neiging in die VSA, aangesien daar tussen 1882 en 1968 bykans 5 000 lynchings in die hele land is, hoofsaaklik van swart mans.
12 September: W.C. Handy publiseer "Memphis Blues" in Memphis. Handy, bekend as die 'Father of the Blues', verander die koers van Amerikaanse populêre musiek met die publikasie van die liedjie, wat die Afro -Amerikaanse volkstradisie in die gewone musiek bring en later Blues -grotes soos John Lee Hooker, BB King en Koko beïnvloed. Taylor, neem kennis van die Library of Congress.
Claude McKay publiseer twee digbundels, "Songs of Jamaica en Constab Ballads." McKay, een van die vrugbaarste skrywers van die Harlem Renaissance, gebruik temas soos Swart trots, vervreemding en begeerte om te assimileer in sy werke fiksie, poësie en nie -fiksie gedurende sy loopbaan.
22–27 September: Die 50ste herdenking van die Emancipation Proclamation word gevier. Die Library of Congress het tot vandag toe 'n item met die naam '' Souvenir en amptelike program, vyftig jaar vryheid: 22 September 1862-22 September 1912, nasionale jubileum ter viering van die vyftigjarige herdenking van die uitreiking van die Emansipasie-verkondiging, September 22 tot 27, 1912, Washington, DC " Dit maak deel uit van die biblioteek se Afro -Amerikaanse perspektiewe in sy versameling seldsame boeke en is aan die instelling gegee deur Daniel Murray, 'n swart man en assistent -bibliotekaris by die LOC, wat gehelp het om die "Colored Authors 'Collection" te vestig, alhoewel 'n donasie van 1 100 boeke en artefakte van swart Amerikaanse skrywers.
13 Januarie: Delta Sigma Theta, 'n swart vrouekamer, is gestig aan die Howard Universiteit. Die datum, sê die universiteit op sy webwerf:
Die administrasie van Woodrow Wilson vestig federale segregasie. In die Verenigde State word die federale werksomgewings, middagete en toilette geskei. Wilson gooi selfs William Monroe Trotter uit die ovaalkantoor toe die burgerregte -leier op 12 November die kwessie met die president kom bespreek Die Atlantiese Oseaan. 'N Eeu later sal studente aan die Princeton -universiteit, waar Wilson ook as president gedien het, protesteer oor hoe die skool hom geëer het in die lig van sy rassistiese nalatenskap.
Afro -Amerikaanse koerante soos die Kalifornië Arend begin veldtogte om die uitbeelding van swart mense in D.W. Griffith se "Birth of a Nation". As gevolg van hoofartikels en artikels wat in swart koerante gepubliseer is, is die film in baie gemeenskappe in die Verenigde State verbied.
Die Apollo -teater is in New York gestig. Benjamin Hurtig en Harry Seamon verkry 'n huurkontrak van 31 jaar op die nuutgeboude, neo-klassieke teater, ontwerp deur George Keister, en noem dit Hurtig en Seamon se New Burlesque. Afro -Amerikaners mag nie as beskermhere bywoon of in die vroeë jare van die teater optree nie, soos die geval is met die meeste destydse Amerikaanse teaters. Die teater sou in 1933 sluit nadat die toekomstige burgemeester van New York, Fiorello La Guardia, 'n veldtog teen burleske begin het. Dit heropen 'n jaar later, in 1934, onder nuwe eienaarskap, as die Apollo.
21 Junie: Die Oklahoma -oupa -klousule word omvergewerp Guinn teen die Verenigde State. In sy eenparige mening van hoofregter CJ White, beslis die hof dat die oupa -klousule van Oklahoma - opgestel op 'n manier om 'geen rasionele doel' te dien nie, behalwe om swart Amerikaanse burgers die stemreg te weier - die 15de wysiging van die Amerikaanse grondwet.
9 September: Carter G. Woodson stig die Association for the Study of Negro Life and History. Dieselfde jaar publiseer Woodson ook "The Education of the Negro Before 1861." Gedurende sy leeftyd werk Woodson aan die vestiging van die geskiedenis van die Swart -Amerikaanse geskiedenis in die vroeë 1900's en dra hy talle boeke en publikasies by tot die navorsing van swart navorsing.
Die NAACP verkondig dat "Lift Every Voice and Sing" die Afro -Amerikaanse volkslied is. Die liedjie is geskryf en gekomponeer deur twee broers, James Weldon en Rosamond Johnson. Die openingsreëls van die lied, wat die eerste keer op 12 Februarie 1900 opgevoer is, as deel van die viering van president Abraham Lincoln se verjaardag, verklaar:
14 November: Booker T. Washington sterf. Hy was 'n prominente swart opvoeder en skrywer, wat van geboorte af tot slaaf geword het, het 'n posisie van mag en invloed gekry, die Tuskegee Institute in Alabama in 1881 gestig en toesig gehou oor die groei daarvan tot 'n gerespekteerde swart universiteit.
A & ampE Television Networks / Wikimedia Commons
In Januarie: Woodson's ANSLH publiseer die eerste vaktydskrif vir swart Amerikaanse geskiedenis. Die publikasie word die Journal of Negro History.
In Maart: Marcus Garvey stig die New York -tak van die Universal Negro Improvement Association. Die doelwitte van die organisasie sluit in die stigting van universiteite vir algemene en beroepsgerigte onderwys, die bevordering van sake -eienaarskap en die aanmoediging van 'n gevoel van broederskap tussen die Afrika -diaspora.
James Weldon Johnson word veldsekretaris van die NAACP. In hierdie posisie organiseer Johnson massademonstrasies teen rassisme en geweld. Hy verhoog ook die lidmaatskap van die NAACP in suidelike state, 'n aksie wat dekades later die toneel sou plaas vir die burgerregtebeweging.
Underwood en Underwood / Wikimedia Commons / CC BY 4.0
6 April: As die Verenigde State die Eerste Wêreldoorlog betree, sluit ongeveer 370 000 Swart Amerikaners by die gewapende magte aan. Meer as die helfte dien in die Franse oorlogsgebied en meer as 1000 swart offisiere beveel troepe. As gevolg hiervan word 107 swart soldate deur die Franse regering met die Croix de Guerre bekroon.
1 Julie: Die East St. Louis Race Riot begin. Na die tweedaagse oproer is ongeveer 40 mense dood, 'n paar honderd beseer en duisende word uit hul huise verplaas.
28 Julie: Die NAACP organiseer 'n stille optog in reaksie op lynchings, rasse -onluste en sosiale onreg. Byna 10 000 Swart Amerikaners word beskou as die eerste groot demonstrasie van burgerregte van die 20ste eeu.
In Augustus: Die Boodskapper is gestig deur A. Philip Randolph en Chandler Owen. Volgens die webwerf BlackPast:
In Julie: Drie swart en twee wit mense word dood in die oproer in Chester, Pennsylvania. Binne enkele dae het 'n ander rasse -oproer in Philadelphia uitgebreek en drie swart mense en een blanke inwoner is dood.
20 Februarie: "The Homesteader" word in Chicago vrygestel. Dit is die eerste film wat deur Oscar Micheaux vervaardig is. Vir die volgende 40 jaar word Micheaux een van die mees prominente swart rolprentmakers deur 24 stilfilms en 19 klankfilms te vervaardig en te regisseer.
In Maart: Claude A. Barnett stig die Associated Negro Press aan die suidekant van Chicago en bly 'n halfeeu lank sy direkteur, totdat dit in 1967 gesluit word. 150 swart koerante in die Verenigde State - en nog 100 in Afrika - met opiniekolomme, resensies van boeke, flieks, plate en poësie, tekenprente en foto's.
In April: Die pamflet "Thirty Years of Lynching in the United States: 1898–1918" word uitgegee deur die NAACP. Die verslag word gebruik om 'n beroep op wetgewers te doen om die sosiale, politieke en ekonomiese terrorisme wat met lynch verband hou, te beëindig. Slegs gedurende hierdie jaar word 83 swart mense gelynch - baie van hulle soldate wat van die Eerste Wêreldoorlog af terugkeer - en die Ku Klux Klan werk uit 27 state.
Mei -Oktober: Verskeie wedloopoproer het in stede in die Verenigde State uitgebreek. Johnson noem hierdie rasse -onluste die Rooi Somer van 1919. In reaksie hierop publiseer Claude McKay die gedig, "If We Must Die."
Die Peace Mission Movement word gestig deur Father Divine in Sayville, New York. Vredesendingfasiliteite, genaamd 'hemele', sal in die komende dekades oor die hele land versprei word. Dit is gemeenskaplike lewensgeriewe tussen rasse wat die geloof in 'n gedesegregeerde samelewing bevorder.
Terwyl die mense van die Verenigde State die Eerste Wêreldoorlog in Europa aanskakel, sien Afro -Amerikaanse burgers 'n geleentheid om die respek van hul blanke bure te wen. Amerika was 'n gesegregeerde samelewing en Afro -Amerikaners word op sy beste as tweedeklasburgers beskou. Desondanks was daar baie Afro -Amerikaanse mans wat bereid was om in die land se weermag te dien, maar selfs toe dit duidelik geword het dat die Verenigde State die oorlog in Europa sou betree, word swartes steeds van militêre diens afgewys.
Toe die Verenigde State in April 1917 oorlog teen Duitsland verklaar, het beplanners van die oorlogsdepartement vinnig besef dat die staande leër van 126.000 man nie genoeg sou wees om oorsee te wen nie. Die standaard vrywilligersstelsel was onvoldoende om 'n weermag op te rig, en op 18 Mei 1917 het die kongres die Wet op selektiewe diens goedgekeur wat vereis dat alle manlike burgers tussen die ouderdomme van 21 en 31 jaar vir die konsep registreer. Selfs voordat die wet uitgevaardig is, het Afro -Amerikaanse mans van regoor die land gretig by die oorlogspoging aangesluit. Hulle beskou die konflik as 'n geleentheid om hul lojaliteit, patriotisme en waardigheid vir gelyke behandeling in die Verenigde State te bewys.
Hoewel dit tegnies in aanmerking kom vir baie poste in die weermag, het baie min swartes die geleentheid gekry om in gevegseenhede te dien. Die meeste was beperk tot arbeidsbataljons. Die gevegselemente van die Amerikaanse weermag is heeltemal geskei. Die vier gevestigde all-black Regular Army-regimente is nie in buitelandse gevegsrolle gebruik nie, maar is versprei oor die hele Amerikaanse gebied. Die Afro -Amerikaanse gemeenskap het egter so 'n terugslag gekry dat die Oorlogsdepartement uiteindelik die afdelings 92d en 93d, beide hoofsaaklik swart gevegseenhede, in 1917 geskep het.
Die destydse LTC Charles C. Ballou, die personeel van die fort van twaalf West Point-gegradueerdes, en 'n paar onderoffisiere van die vier oorspronklike geheel-swart regimente het die kandidate deur 'n streng opleidingsroetine gelei. Hulle het geoefen met en sonder arms, seine, fisiese opleiding, memorisering van die organisasie van die regiment, die lees van kaarte en opleiding oor die geweer en bajonet. Soos Ballou na die oorlog opgemerk het, het die manne wat die opleiding gedoen het, egter nie die taak baie ernstig opgeneem nie, en dit lyk asof hulle die skool en die kandidate as 'n vermorsing van tyd beskou het. Gevolglik het die oorlogsdepartement bepaal dat die instruksie by Fort Des Moines swak en onvoldoende was. Die swak opleiding het ook bygedra tot die feit dat niemand presies weet wat om in Frankryk te verwag nie, dus was dit moeilik om so presies te oefen as wat nodig was.
Selfs as hulle in redelik progressiewe kampe geïntegreer is, is swart soldate dikwels sleg behandel en soms lang tyd sonder behoorlike klere. Daar was ook berigte van swartes wat ou burgeroorlog -uniforms ontvang het en gedwing is om buite in opgeslaan tente te slaap in plaas van warmer, stewiger kaserne. Sommige was gedwing om buite te eet gedurende die wintermaande, terwyl ander maande lank op 'n keer sonder klere omgedraai het. Nie alle swart soldate het egter so 'n behandeling ondergaan nie, aangesien diegene wat gelukkig was om by die nuut opgerigte kantore van die nasionale leër te oefen, in 'n gemaklike kaserne gewoon het en sanitêre latrines, warm kos en baie klere gehad het.
Die eerste swart troepe wat oorsee gestuur is, het aan dienseenhede behoort. Omdat die werk wat hierdie eenhede verrig absoluut van onskatbare waarde was vir die oorlogspoging, het bevelvoerders spesiale voorregte beloof in ruil vir hoë opbrengste. Met so 'n motivering sou die soldate gereeld vier en twintig uur lank werk om skepe af te laai en mans en materiaal na en van verskillende basisse, hawens en spoorwegdepots te vervoer. Namate die oorlog voortduur en soldate na die slagvelde kom, het swart arbeidseenhede verantwoordelik geword vir die grawe van loopgrawe, die verwydering van onontplofde skulpe uit die velde, die verwydering van toerusting vir gestremdes en doringdraad en die begrawe van soldate wat in aksie gedood is. Ten spyte van al die harde en noodsaaklike werk wat hulle gelewer het, het Afro -Amerikaanse stewedores die swakste behandeling ontvang van alle swart troepe wat in die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het.
Die afdeling 92d is in Oktober 1917 gestig en onder bevel van BG Charles C. Ballou, wat die eerste Afro -Amerikaanse offisierkandidaatskool gereël het. Die 92d, wat op soortgelyke wyse as die ander Amerikaanse afdelings georganiseer is, bestaan ​​uit vier infanterieregimente, drie veldartillerieregimente, 'n slootbattery, drie masjiengeweerbataljonne, 'n seinbataljon, 'n ingenieursregiment, 'n ingenieurstrein en verskeie ondersteuningseenhede.
Selfs COL Allen J. Greer, stafhoof van Ballou, was van plan om die reputasie van sy Afro -Amerikaanse eenheid te saboteer, en het gehelp om stories uit die voorste linies te negeer. Ongeag hoe goed die afdeling 92d werklik op die slagveld gevaar het, dit was feitlik onmoontlik om die laster van vooroordeeloffisiere te oorkom.
Na 'n paar aanvanklike suksesse in Lorraine, middel Augustus, op 20 September 1918, is die 92d beveel om na die Argonne-bos te gaan ter voorbereiding van die Meuse-Argonne-offensief. Die afdeling bereik die voorste linies net voor die eerste aanval. Die 368ste Infanterieregiment het onmiddellik bevele ontvang om 'n gaping tussen die Amerikaanse 77ste Afdeling en die Franse 37ste Afdeling te vul. Vanweë hul gebrek aan opleiding by die Franse, tekort aan toerusting en onbekendheid met die terrein, het die regiment hierdie belangrike opdrag egter nie suksesvol voltooi nie. Die mislukking om hierdie belangrike missie uit te voer, was 'n gebrek aan die gevegsrekord van die 92d, en dit is meer as dertig jaar lank deur militêre owerhede gebruik om die ontoereikendheid van Afro -Amerikaanse soldate in die geveg te bewys.
Die 369ste Infanterie was die eerste regiment van die 93d -afdeling wat Frankryk bereik het. Hulle het in Desember 1917 in die hawestad Brest aangekom. Op 10 Maart, na drie maande diens by die Services of Supply, het die 369ste bevele ontvang om by die Franse 16de afdeling in Givry en Argonne aan te sluit vir ekstra opleiding. Na drie weke is die regiment na die voorste linies gestuur in 'n gebied net wes van die Argonne -woud. Byna 'n maand lank het hulle hul posisie teen Duitse aanvalle beklee, en na slegs 'n kort onderbreking van die voorkant is die 369ste weer in die middel van die Duitse offensief geplaas, hierdie keer in Minacourt, Frankryk. From 18 July to 6 August 1918, the 369th Infantry, now proudly nicknamed the "Harlem Hellfighters," proved their tenacity once again by helping the French 161st Division drive the Germans from their trenches during the Aisne-Marne counter-offensive.
Wilson interrupted Trotter: "Your tone, sir, offends me." To the entire delegation, he said, "I want to say that if this association comes again, it must have another spokesman," declaring no one had ever come into his office and insulted him as Trotter had. "You have spoiled the whole cause for which you came," he told Die Voog editor dismissively.
The story about the dustup between the president and the Voog editor went viral. Die New York Times's front-page story was headlined, "President Resents Negro's Criticism" while the front-page headline in the New York Press read: "Wilson Rebukes Negro Who 'Talks Up' to Him." But the larger point was that his tough-talking landed Trotter back on front pages everywhere.
Sers. John C. Clark Staff Sgt. Ford M. Shaw clean their rifles in a bivouac area alongside the East-West Trail in Bougainville on April 4, 1944.
James Clarkis the Deputy Editor of Task & Purpose and a Marine veteran. He oversees daily editorial operations, edits articles, and supports reporters so they can continue to write the impactful stories that matter to our audience. In terms of writing, James provides a mix of pop culture commentary and in-depth analysis of issues facing the military and veterans community. Kontak die skrywer hier.
Federal housing policies created after the Depression ensured that African-Americans and other people of color were left out of the new suburban communities — and pushed instead into urban housing projects, such as Detroit's Brewster-Douglass towers. Paul Sancya/AP steek onderskrif weg
Die Underwriting Manual of the Federal Housing Administration recommended that highways be a good way to separate African-American from white neighborhoods. So this was not a matter of law, it was a matter of government regulation, but it also wasn't hidden, so it can't be claimed that this was some kind of "de facto" situation. Regulations that are written in law and published . in die Underwriting Manual are as much a de jure unconstitutional expression of government policy as something written in law.