Na die oorlog beywer hy hom vir die verkryging van volle verantwoordelikhede bestuur vir die Oranje-Vrystaat en toe hierdie ideaal in November 1907 werklikheid word, word hy Eerste Minister van die Oranje-Vrystaat. As Vrystaatse afgevaardigede by die Nasionale Konvensie speel hy 'n belangrike rol in die totstandkoming van die Unie van Suid-Afrika en word later in die eerste Unie-kabinet van genl. Louis Botha aangestel.
Bram verwerf die grade B.A. en LL.B. Hy was 'n knap student, asook 'n uitblinker in tennis en rugby. Hy word 'n Rhodes-student aan Oxford, Engeland, in 1932, waar hy onder die invloed van die radikale linkses kom. Hy besoek Rusland en is hoogs beindruk. Na sy terugkeer na SA in 1935 word hy advokaat en in 1952 koningsadvokaat.
Dit is onseker wanneer hy lid van die Kommunistiese Party van Suid-Afrika (KPSA) geword het. Hy word in 1964 aangekla onder die Wet op die Onderdrukking van Kommunisme maar 'verdwyn' op 25 Januarie 1965 en aanvaar die skuilnaam, 'Douglas Black'. Hy word opgespoor en op sorg van sy broer, dr. Paul Fischer geplaas. Hy sterf op 8 Mei 1975.
Hierdie saggeaarde en hulpvaardige mens met sy sterk leierseienskappe en skerp intellek was vir talle die simbool van 'n aarts-terroris, by ander 'n tragiese figuur wat deur gebeure fyngemaal is en vir die ander die versinnebeeld hy hoop vir die toekoms as kampvegter vir gelykheid en geregtigheid.