Naas J.D. McClatchy se “The Vintage Book of Contemporary World Poetry” (Random House) wat ek twee weke gelede bespreek het, is my gunsteling bloemlesing sekerlik Neil Astley se “Staying alive – … Lees meer Verlies interesseer my oor die meedoënlose aard daarvan, die onomkeerbaarheid van om-iets-te-verloor. So asof dit uniek is. My oupa aan moederskant was ’n Smit, my pa se ma was ’n Prinsloo, terwyl my ouma aan moederskant ’n afstammeling van Britse setlaars, met die van Tee (!), was. Daar is natuurlik baie soorte gedigte – vanaf die metafories-digte verse van D.J. Opperman of die tuimelende beeldspraak van Breytren Breytenbach tot die gestroopte, beeldlose vertelverse van Danie Marais en Hannes Visser, en al die moontlikhede tussenin. Alhoewel daar verskille bestaan, is daar altyd sekere tekste – soos Dante, soos Shakespeare, e.d.m. – wat altyd ingesluit word. Dankie Johann en Leon, vir julle reaksies. @Johann: Ja, ek loop al ‘n paar maande lank met Marie Antoinette in my agterkop, maar het eers baie onlangs die parallelle met ons eie situasie besef.