Eugéne Nielen Marais beklee 'n unieke plek in die Afrikaanse literatuurgeskiedenis. Hy is op hierdie dag in 1871 gebore, en ons onthou hom veral as koerantredakteur waar hy reeds van 1890 af belangrike voorbereidingswerk vir die Tweede Taalbeweging doen.
Ná die dood van sy vrou vertoef hy 'n lang ruk in die buiteland en praktiseer dan in Pretoria as advokaat. In hierdie tyd skryf hy 'n paar gedigte waaronder Winternag, wat hom groot beroemdheid besorg het: baie jare is hy as voorloper van ons groot digkuns beskou.
Van 1907 tot 1917 is hy vrederegter in die Waterbergdistrik waar hy 'n studie van miere, bobbejane en dies meer in hulle natuurlike omgewing maak – 'n studie wat later in internasionaal erkende geskrifte neerslag vind.
Van 1922 tot 1927 praktiseer hy as prokureur op Heidelberg waar hy onder aanmoediging van AG Visser van sy beste gedigte skryf. Die laaste jare tot met sy dood woon hy by Gustav Preller.
Marais sal altyd onthou word om die plek wat hy in die Afrikaanse literatuurgeskiedenis beklee, om gedigte soos Winternag, Waar Tebes in die stil woestyn, en Die dans van die reën. Nog werke soos Die Heks en veral Dwaalstories was ook van sy bekendes. Hy is op 29 Maart 1936 oorlede.