God in 'n hofsaak?! Jesaja 40 – Geloofsentrum Universitas
God in 'n hofsaak?! Jesaja 40
Hoe lekker sal dit nie wees as die Here vanmôre vir jou kom sê: alles waaroor jy jou so bekommer, dit waarvoor jy al so lank bid, die swaarkry wat jy beleef, dit is nou verby. Jy hoef jou nie meer te bekommer oor jou finansies nie, oor jou werk, oor jou gesondheid, oor jou huwelik, oor jou kinders, want die Here gaan die bekommernis alles wegvat! Dit sal wonderlik wees!
Jy sien, dit was die boodskap wat Jesaja moes bring in 'n tyd toe die volk in ballingskap was. Hulle het alles verloor, hulle land, hulle kerk en soos hulle gevoel het, ook hulle God. Hulle het gevoel soos 'n veldblommetjie wat uitgelewer, alleen en verwaarloos in die woestyn staan, gereed om gepluk te word. 'n Blommetjie waarvan die Here vergeet het. En dit is vir hierdie mense, binne hierdie omstandighede en met hierdie moedeloosheid wat Jesaja moes sê: die uitkoms is hier! Die tyd van verdrukking, van swaarkry is verby!
Dit is interessant dat goeie nuus nie altyd maklik is om te aanvaar nie. As ek vanmôre vir jou sê: ek het goeie nuus, daar is 'n miljoen rand in jou bankrekening inbetaal, sal jy heel waarskynlik my nie glo nie. Goeie nuus, word nie sommer net eenvoudig aanvaar nie. En so het die volk ook nie net hierdie goeie nuus soos soetkoekies opgeeet nie. Want toe hulle nou daar in die vreemde na mekaar kyk, die veldblommetjies wat verlep en verwaarloos is, het hulle gewonder, maar wie van ons gaan nou die verandering kan bring? Wie van ons gaan sterk genoeg of moedig genoeg wees om die volk uit hierdie situasie te lei?
En dan antwoord die Here (v7): dit is so, julle is maar soos gras wat verdor, maar wat ewig bly is die Woord van ons God. Met ander woorde, die verlossing, die redding, die uitkoms gaan van God af kom! Dit is Hy wat julle gaan red! Dit is Hy wat vir julle 'n nuwe begin gee!
Vers 9: Klim op 'n hoë berg en roep hard, jy wat die goeie tyding moet bring; roep hard, moenie bang wees nie,sê vir die mense: Julle God is hier! Julle God is hier!
En vriende, dit is wat ek vanmôre moet doen. Dit is my opdrag. Ek moet hier opklim en vir jou in jou eie ballingskap, in jou eie worsteling, in jou eie bekommernis, in jou eie moedeloosheid, in jou twyfel kom sê: jou God is hier! Miskien voel jy ook soos 'n droë veldblommetjie wat verwaarloos en alleen is. Jy voel dalk dat God jou verwerp het, of van jou vergeet het. Jy voel dalk dat God magteloos is en nie instaat is om jou te help nie. Maar hoor vanmôre as die booskap afgelewer word dat jou God regeer! Hy is die Herder wat sy skape bymekaar maak. Maar meer as dit, Hy is die Een wat die moeë en weerlose lammers in sy arms toevou en hulle teen sy bors dra. God gee om vir elke gebroke mens, elke weerlose, elke bekommerde. Hy sorg vir jou. In sy arms is jy veilig (v11).
Maar dan glo hulle dit steeds nie. Dis asof hulle al te veel seergekry het om dit te glo. Of dalk al te veel teleurgestel is. En vir hierdie mense wat deur die lewe seergekry het, wat begin twyfel het of die Here regtig bestaan en of Hy regtig die enigste Here is, wat wonder of hierdie Herder regtig sy skapies kan versorg, vir hierdie mense kom maak die Here 'n hofsaak teen Homself. Die Here kom sit Homself in die getuiebank. En op die rol is die vraag: wie is in beheer?
Dit is die vraag wat destyds in ballingskap gevra is, maar dit is ook die vraag wat vandag gevra word. Wie is in beheer? Is iemand in beheer? Bestaan God regtig? Het God alles gemaak of was dit nie maar net 'n toevallige saamloop van gebeure nie? Is daar iets of iemand groter as dit wat ons kan sien? Is God regtig in beheer hier in die ballingskap, in Suid-Afrika? Is God regtig in beheer as die een golf na die ander oor my spoel? Is God in beheer hier waar ek met kroniese siekte worstel of met hartseer en verlies? Is Hy regtig die Herder wat skapies vashou? Vriende, miskien is dit goed dat ons God in die getuiebank vanmôre sit. Want jy is nie die enigste een wat oor hierdie vrae wonder nie. Daar is gelowiges saam met jou en rondom jou wat ook oor God wonder, net soos die volk na hulle omstandighede kyk en oor God wonder. En dit is nie verkeerd om te wonder nie. Dit is nie sonde om te wonder of te twyfel nie. Inteendeel, dit is 'n geleentheid waarin God weer opnuut sy saak aan ons kan stel.
En dan doen die Here dit aan die hand van 'n paar retoriese vrae. 'n Retoriese vraag is 'n vraag wat jy vra, en dan sommer self antwoord, of 'n vraag met 'n voor die hand liggende antwoord.
Wie het die waters in die holte van sy hand afgemeet? Wie het met 'n skaal die berge en die heuwels geweeg? Wie het met 'n emmertjie die grond van die aarde afgemeet? Die vraag is nie, hoe is dit gedoen nie, maar Wie het dit gedoen? En ek wil 'n opmerking hieroor maak. Hoe, is 'n vraag wat die wetenskap kan probeer antwoord. Wie is 'n vraag wat geloof antwoord. Ek het dit al voorheen gesê, deur al die ontdekkings wat die wetenskap feitlik daagliks maak, sien ons die ongelooflike grootheid van ons Here. Hoe alles gemaak is, sal mense vir ewig hier op aarde besig hou. Maar Wie gemaak het, is 'n vraag wat mense in geloof moet antwoord! Vergeet vir 'n slag van hoe, en antwoord vir 'n slag, Wie! Kyk Wie het alles gemaak. Verwonder jou net weer vir 'n slag as jy dink hoe groot moet God wees om al die grond van die aarde met 'n emmertjie te kan afmeet. Hoe groot is ons God as Hy al die water van die see en van die land in sy hand kan hou! Hoe groot is God nie dat Hy die hemelruim soos 'n tent kan opslaan sodat ons daaronder kan woon nie!
Hoe groot is God dat al die mense van die aarde vir Hom soos 'n druppel in 'n emmer of 'n stoffie op 'n skaal is. Vriende, daar is niks of niemand soos God nie! Daarom vra die Here die tweede vraag (v 25): "Met wie kan julle My dan vergelyk, wie is soos Ek?" En dan sê die Here: kyk op na die hemel: wie het die sterre gemaak? Watter ander god se troon is bokant die hemelkoepel? Vername mense maak Hy tot niks, Hy kan met een blaas alles wegvat. Wie anders kan dit doen? En as die Here dan hierdie vrae vra en sommer self antwoord en ons so 'n kykie kry van wie Hy is, kom die vraag van die Here na ons vanmôre, nie 'n retoriese vraag nie, maar 'n vraag wat 'n antwoord eis.
As jy nou gesien het wie Ek is, hoekom is jy dan bang? Hoekom is jy bang vir die toekoms? Hoekom kla jy dan dat die Here jou nie raaksien nie? Hoekom sê jy die Here gee nie om wat van jou word nie? As jy dan die grootheid van God sien, hoekom sê jy dan dat die Here nie in beheer is nie? Hoekom sê jy dan dat die Here nie omgee wat van jou word nie? Vers 28: "Weet jy dan nie, het jy nog nie gehoor nie? Die Here is die ewige God?" Dit is vir my opvallend vriende, dat die Here reg deur die Woord sy volk gedurig moet herinner aan wie Hy is. Gelowiges lyk vir my, het 'n kort geheue. Ons vergeet wie Hy is en wat die Here vir ons gedoen het. Reg deur die eksodus na die beloofde land, elke keer amper net nadat die Here 'n wonderwerk gedoen het om die see oop te kloof of water uit 'n rots te laat stroom kla die volk dat die Here hulle vergeet en gaan toelaat dat hulle vergaan! Verstommend!
Vriende, net so sukkel ek en jy om God raak te sien. Ons sukkel om te onthou wie Hy is. Ons vergeet wat Hy gedoen het, daarom kla ons vandag en is ons vandag bekommerd omdat ons vergeet het wat die Here gister vir ons gedoen het. Die Here gee vir ons uitkoms, Hy gee vir ons genesing, Hy antwoord gebede, maar ons sal môre kla dat die Here ons nie raaksien nie en nie omgee wat van ons word nie. Dis vreemd, mag ek sê, dis ongeloof!
Vriende, die uitkoms kom vir ons, wanneer ons God onthou en God raaksien. Wanneer ons sy grootheid sien, sy almag sien. Die uitkoms kom wanneer jy midde in jou swaarkry en bekommernis bely, daar is niemand soos my God nie! Die uitkoms kom wanneer jy uitroep: al is ek nou moeg, my God word nie moeg nie! Hy raak nie afgemat nie, Hy gee die vermoeides krag, Hy versterk die wat nie meer kan nie.
Mag jy vanmôre maar net weer hoor wie die God is, wat jy Here noem. Wanneer jy Hom raaksien, is die uitkoms hier! Hoor as Hy vanmôre roep: Jou God is hier! Amen.