Swak karakter skep werk | Maroela Media
Ek skets gou ŉ scenario: ŉ Baas stel iemand aan om ŉ sekere werk te doen, maar van die begin af het hierdie nuwe werknemer ŉ bestuurder nodig wat sal kyk of hy doen wat hy veronderstel is om te doen. Die baas het dalk self iemand wat iewers oor sy skouer loer om te kyk hoe effektief hy die ander mense dophou…
Jy het sopas elke item by die kassier skandeer, betaal en in plastieksakkies gelaai, maar net om dubbel seker te maak jy vat nie dalk iets “op die huis” saam met jou huis toe nie, is daar by die uitgang van die winkel weer iemand op hulle pos wat kyk na die ekstra items wat soms so “onder deur die tafel” inglip wat die ekstra persoon in die kontrolekamer, wat die winkel se kameras moet dophou, dalk nie vinnig genoeg opgetel het nie. Vanaand wanneer die een kollega die geld moet tel en die ander een die dag se beeldmateriaal moet nagaan voor die onafhanklike diensverskaffer en die ten-duurste-sekuriteitsmaaskappy inkom om alles te evalueer en deur die nag vir jou op te pas, is dit dalk te laat om die skelm van vroeër die dag te vang en die polisie gaan sukkel om by jou klein diefstalsakie uit te kom met die veel groter moeilikheid as gevolg van die ander groter skurke.
Ek weet ek dik so bietjie aan om my punt te maak, maar ek voel op ŉ manier swak karakter is eintlik die slegste rede vir werkskepping en ek wonder waar ons sou uitkom as ons al die onnodige polisiemanne, base, bestuurders en “dophouers” moes tel wat aangestel word juis omdat ons mense in die eerste plek nie kan vertrou nie?
Gee ons in en speel saam vuil terwyl ek myself oortuig “ek is darem nie so sleg soos daai een wat dit of dat doen nie?”
Bill Hybels skryf in sy boek, Who you are when no one is looking: “Character is our world’s most pressing need. If all 5 billion of us had strong characters, there would be no wars, no hunger, no family breakups, no crime, no poverty. We will not live in such a perfect world until Christ returns and the earth is made new, but in the meantime, we should not despair. To the extent that our own characters grow stronger, the world will be a better place.”
God roep ons tot ŉ hoër standaard as die almal-doen-dit-maar-so gemiddelde-aanvaarde-standaard. Hy roep ons om met integriteit en karakter uit te staan, voor en agter mense, daar waar my kollegas en baas kan sien wat ek doen en ook waar niemand kan sien nie. Mag ons elkeen hierdie verantwoordelikheid aanvaar sodat ons eie karakter kan aanhou groei en sodat die plekke en posisies waarin ons dien en werk, meer en meer kan lyk na ŉ plek waar God regeer.
Jy het vergeet om skoonmakers te noem.
Dit grief my grensloos dat mense nie in openbare plekke hul eie gemors kan saamvat nie.
Ek verwys spesifiek na vliegtuie, fliekteaters en sportstadions (ja, rugbystadions ook).
Kyk volgende keer hoe morsig lyk sulke plekke nadat ‘n spul ongemanierde en lui mense daar deur is.
Jip, ongemanierd en lui is hoe ek sulke mense beskryf.
In sommige gevalle is skoonmakers wel nodig, maar beslis nie in bogenoemde 3 gevalle nie.
‘Swak karakter’, mooi diplomaties gestel. Ek weet van karakters wat nie ‘n hand kan lig om iets te doen nie. Aha, en dan is daar so ‘n paar in die politiek ook.
Sodra jy by die kassier reeds vir alles betaal het en hulle die betaling aanvaar het is jy die regmatige eienaar van die items, mag hulle sonder jou toestemming jou items weer soort van konfiskeer vir nagaan doeleindes? Mag jy weier?
Wat sê ons regsgeleerdes.
Net so skep regstellede aksie en BEE ook werk. Mense word aangestel maar kan nie die werk doen nie, nog iemand moet aangestel word om die moroon se werk te doen.
Mense word ingetrek as BEE vennote, hulle grootste werk is om hulle geld te gaan haal die einde van die maand.
As jy iemand se ware karakter wil sien, gee hom ‘n posisie met outoriteit.