In die laat 1960's het die Sowjetunie kernkragaangedrewe duikbote ontplooi wat diep kon duik wat die Amerikaanse Vloot genoop het om 'n spesifikasie op te stel vir 'n opvolger vir die Grumman S-2 Tracker. Die vliegtuig moes vanaf vliegdekskepe diens kon doen. Lockheed, saam met Vought Aeronautics, het die S-3A voorgestel wat die Viking geword het.
Om die vliegtuig so aërodinamies as moontlik te maak om sy spoed te verbeter is die meeste toestelle wat moet uitsteek wanneer hulle in gebruik is, so ontwerp dat hulle terugtrek in die romp wanneer dit nie gebruik word nie. Dit sluit in die invlughervulstang, magnetiese bespeurtoestel in die stert en sommige sensors. Die vliegtuig se vlerke kan opvou wat dit geskik maak vir gebruik op vliegdekskepe. Dit benodig 'n bemanning van vier.