Lincoln Abraham - Inligting - 2022
Abraham Lincoln is 'n kultuspersoonlikheid in die Amerikaanse geskiedenis. Hy was die 16de president van die land en word 'n nasionale held. Lincoln het beroemd geword vir sy stryd teen slawerny, en daarin geslaag om swart slawe te bevry en die geskiedenis van die land vir altyd te verander. Hierdie president het Amerika deur die burgeroorlog gelei, waaronder selfs sy teenstanders in die nuwe regering.
Onder Lincoln, 'n transkontinentale spoorlyn wat deur die land gaan, besluit hy die agrariese vraag. Die helder toesprake van die redenaar het tydgenote geïnspireer en tot vandag toe is dit 'n kulturele erfenis. In 1865 word Lincoln vermoor, wat die land se eerste gewelddadige dood geword het.
Hierdie geskiedkundiges, biograwe en skrywers het nie so 'n helder persoonlikheid opgemerk nie. Die president is meestal een van die honderd mees bestudeerde persoonlikhede in die geskiedenis.
Dit is egter opmerklik dat daar mites oor hom bestaan. Maar wie wil van 'n pragtige sprokie oor 'n slim en ordentlike politikus ontneem word? Op grond van die feite, sal ons probeer om die belangrikste wanopvattings oor die grootste president in die Amerikaanse geskiedenis te verdiskonteer.
Lincoln was 'n eenvoudige landsadvokaat. Hierdie blywende legende is gekrediteer met die film Young Mr. Lincoln. Op 'n tyd het Lincoln se vennoot in die regspraktyk, William Herndon, om sy reputasie te vergroot, 'n eend van stapel gestuur oor die werk van 'n maat. Na bewering het die jong advokaat weinig aandag aan sake gegee, met die regter en die jurie gesels en soms selfs nie sy fooi geëis nie. In werklikheid lê Lincoln se ambisies in die politiek, nie regsake nie. Maar in die 1850's het hy Illnkois Central Railroad op 'n bekwame wyse in die hof verteenwoordig, wat spoorwegbrue gebou het. Deur hierdie saak het Lincoln 'n reputasie verwerf as een van die beste advokate in sy staat. Verslae van sy werk gedurende hierdie periode toon 'n gevarieerde en winsgewende praktyk. In sy 23 jaar van loopbaan het Lincoln aan meer as 5.100 sake deelgeneem en het hy meer as 400 keer voor die hooggeregshof in die Staat verskyn. Daar is geen twyfel dat die advokaat, as dit nie vir sy loopbaan as politikus was nie, roem en fortuin op hierdie gebied sou verdien het.
Lincoln was gay. Larry Kramer, 'n aktivis vir homoseksuele regte, glo al lank dat Lincoln verbind is tot liefde van dieselfde geslag. En professor Tripp het 'n boek 'The Intimate Life of Abraham Lincoln' gepubliseer waarin hy verskeie omstrede feite gelewer het. Na bewering is daar in 1999 die liefdesbriewe van die politikus aan sy voormalige kamermaat Joshua Speed ​​gevind. Die egpaar het vier jaar in die 1820's en 1830's 'n hartlike verhouding gehad. En Speed ​​het self gesê dat mans nie so warm bande gehad het as wat hy met Lincoln gehad het nie. In sy jeug het hy ook 'n gedig geskryf oor 'n sekere Billy wat nie met 'n meisie kon trou nie en uiteindelik saam met sy vriend Natt in die paadjie afgegaan. Hierdie werk word beskou as redelik uitgesproke vir die Puritaanse Amerika van daardie tyd. 'N Ander vriend van Lincoln, Billy Greene van Illinois, het opgemerk dat die heupe van sy vriend nie minderwaardig is as dié van skoonhede nie. En selfs in Washington het die politikus sy vrou in die geheim verneuk met kaptein Davil Derickson, een van sy wagte. En ná die moord op Lincoln het sy stiefma gesê dat hy in sy jeug nie in meisies belangstel nie en meer met ouens in aanraking was. Tripp het selfs voorgestel dat die president se seksuele onverskilligheid bygedra het tot sy vrou se geestesongesteldheid. En die eerste dame van die land en vriende van die politikus het nie eens geweet van sy geheim nie, hoewel dit byna 150 jaar verborge gebly het. Hierdie teorie het minder teenstanders as ondersteuners. Maar wat is die waarheid hier? Dieselfde William Herndon onthou dat sy maat 'n aantrekkingskrag vir vroue gehad het, en hy het gewoonlik baie tyd in bordele deurgebring voordat hy getroud is. Lincoln se eerste seun is nege maande na die troue gebore, wat praat van die man se passie vir liefde. Geskiedkundiges beweer dat Lincoln en Speed ​​net hegte vriende, enkelmaats was. Ja, mans het miskien in dieselfde bed geslaap, maar nie vanweë die gevoelens nie, maar om eenvoudig warm te bly - dan was daar nog geen sentrale verwarming nie. In elk geval is Lincoln se seksuele oriëntasie duidelik nie 'n sentrale deel van sy historiese nalatenskap nie.
Lincoln was gedurig depressief. Vier generasies biograwe het gesê dat Lincoln somber was, omdat hy gedurig depressief was. Hulle sê dat sy die statige beeld van die politikus gevorm het. Daar was inderdaad oomblikke in Lincoln se lewe toe hy uiters depressief gevoel het. Dus, in 1835, is sy eerste groot liefde, Anne Rutledge, aan 'n koors oorlede. Hy het ook in 1841, op die vooraand van die troue, 'n moeilike tyd gehad om met Mary Todd op te breek. Die paartjie het gelukkig steeds opgemaak. Klassieke depressie in die 19de eeu was ongeneeslik; slagoffers het óf tot waansin gerol óf selfmoord gepleeg. Dit kan nie toegeskryf word aan Lincoln, wat onvermoeid as 'n effektiewe president gewerk het nie. Mense met kliniese depressie kan soms nie uit die bed klim nie, wat kan ons sê oor die leër van die leër? Was Lincoln hartseer? Natuurlik ja! Dus is sy seun Willie in 1862 in die Withuis oorlede, toe die president self 'n oorlog gevoer het wat die lewens van 600 duisend mense geëis het. Tye was nie maklik nie, en dit sou belaglik wees om die land se hoof konstant vrolik te sien.
Lincoln was baie deernisvol. Die biograaf van die politikus Karl Sandberg het baie gedoen om die president se beeld te idealiseer. In werklikheid was hy glad nie 'n persoon wat vrygelaat het en sy vyande vergewe het nie. Lincoln het die straf van woesters goedgekeur. Op 26 Desember 1862 in Minnesota is 38 Indiese verkenners gehang. Dit bly die grootste massa-teregstelling in die land se geskiedenis. Hoe dit ook al sy, maar dit was Lincoln wat die bloedigste oorlog in die Amerikaanse geskiedenis gevoer het, en hy het die gebruik van die nuutste wapens gebruik: myne, slagskepe, saltpeter ('n weergawe van napalm vir die 19de eeu). Nadat hy sy eie pad gekies het, het Lincoln dit geloop, ondanks die talle menseongelukke. Onlangs het 'n skandaal in Amerika uitgebreek by die National Archives. Die dokument, waarvolgens Lincoln in die laaste ure van sy lewe daarin geslaag het om 'n woestyn te vergewe, blyk te wees vervals. Historici sal dus baie gevalle van presidensiële kwytskelding moet hersien deur hierdie deel van die waarheid aan die een kant van die skaal te plaas. Die ander een moet gegee word aan die menigte doodsvonnisse wat deur Lincoln onderteken is. En dit is nog onbekend wat sal swaarder weeg.
Lincoln was terminaal siek. Dit is vandag moeilik om die gesondheid van Lincoln na 150 jaar te diagnoseer. Sommige sê dat die politikus aan kardiovaskulêre siektes gely het, ander dat hy Marfan-sindroom gehad het, 'n seldsame genetiese siekte. Daar word geglo dat Lincoln gevorderde kanker gehad het. Sommige mediese historici glo dat indien die president nie op 14 April 1865 vermoor is nie, hy binnekort sou gesterf het. Maar as die liggaam van 'n man so deur siekte uitgemoor is, hoe kan sy uitstekende liggaamlike toestand dan verklaar word? Uit 'n reeks siektes in die oorlog het Lincoln slegs 'n swak vorm van pokke ontvang, hoewel dit sy dienaar doodgemaak het. Hoe kan 'n siek 56-jarige man sy gunsteling truuk vir hantering van byl demonstreer kort voor sy dood? Soos baie ander presidente, het Lincoln in 'n posisie van verantwoordelikheid gelyk. Hy het gewig verloor. Maar die dokters wat die president op sy sterfbed ondersoek het, was verbaas deur sy gespierde arms en bors. Die dokters het gesê dat 'n swakker persoon dadelik aan die skoot sou dood gewees het. Lincoln, daarenteen, het nege uur lank die dood teenstaan, wat duidelik van sy goeie gesondheid spreek.
Lincoln is deur 'n waansinnige doodgemaak. John Wilkes Booth word as kranksinnig beskou, omdat hy 'n gewilde gunsteling doodgemaak het. In werklikheid was sommige onbekende persone waarskynlik agter die sluipmoordpoging. Booth was self 'n geheime konfederale agent tydens die Burgeroorlog. Hy het deelgeneem aan 'n sameswering wat eerstens daarop gemik was om Lincoln te ontvoer en hom daarna dood te maak, sowel as sy hoofgenote. Nie almal hou van die heropbou van die Suide nie. Dit is waarskynlik dat Booth se optrede deur Jefferson Davis, die voormalige president van die Konfederasie, gerig is. Die ironie van die lot is dat die moordenaar se optrede presies die teenoorgestelde uitwerking gehad het. Lincoln het 'n kultusfiguur geword, hy is geïdealiseer. Maar hy was 'n dubbelsinnige politikus wat baie leemtes en vyande gehad het. En die dood het hom amper 'n heilige gemaak.
Lincoln het nie in die bonatuurlike geglo nie. Lincoln het eenkeer gesê: "As ek goed doen, voel ek goed, en as ek kwaad doen, voel ek sleg. Dit is my godsdiens. ' In werklikheid is dit waarskynlik dat die president by die okkulte betrokke was. Daar is bewyse dat hy en sy vrou in die Withuis salades gelei het om met hul oorlede kinders te kommunikeer. Lincoln het hom na 'n gewilde medium om hulp te verleen om hom te help om die projek van slawe te bevry en sodoende die geskiedenis te betree. Intimiderend is die verhale dat Lincoln verskeie kere visioene gehad het oor sy ontydige dood.
Lincoln het in vryspraak geglo. Vryheid van spraak is vasgelê in die Eerste Wysiging van die Amerikaanse Grondwet. Maar Mark Twain het een keer gesê dat vryheid van spraak die waardevolste skat van dwase is. Lincoln, hoewel die bynaam "Eerlike Abe", het nie regtig omgegee oor die waarheid of vryheid van spraak nie. Tydens sy bewind is alle opposisiekoerante onderdruk en is redakteurs in die tronk gesit sonder om hul regte te respekteer. Lincoln het bloot gedink dat hy in die oorlog die reg het om dit te doen ter wille van die land.
Lincoln het menseregte gerespekteer. Die laaste Amerikaanse presidente word dikwels gekritiseer vir die behandeling van krygsgevangenes en selfs oormatige marteling teenoor hulle. Maar hulle is almal ver van Lincoln in terme van miskenning van grondwetlike regte. In twee gevalle het die president die klassieke Wet op Habes Corpus effektief gestaak, wat die reëls vir die inhegtenisneming en 'n beskuldigde verhoor. Lincoln het die regstelsel in Maryland in 1861, en daarna in die hele land, geïgnoreer. Tienduisende Amerikaanse burgers, soms net betogers, is sonder verhoor of verhoor voor 'n militêre tribunaal gevangenisstraf opgelê. Daar was gevalle waar selfs senatore en kongreslede in die tronk was. Dit alles strook nie met die aantreklike beeld van 'n politikus-kampioen van vryheid nie.
Die suidelinge het die oorlog begin. Die Grondwet het verklaar dat die Kongres die mag het om oorlog te verklaar. In hierdie opsig was die president se mag beperk, maar Lincoln het dit geïgnoreer. In werklikheid het hy vyandelikhede uitgelok. Die Konfederale State van Amerika het reeds 'n maand lank bestaan ​​toe die 16de president in sy pos aangestel is. Die nuwe land het homself soewerein verklaar en geen Amerikaanse grondgebied geëis nie. Vandag leer historici dat dit die suide was wat die oorlog begin het, wat die Noordelikes gedwing het om te reageer. Onmiddellik nadat Lincoln die amp aanvaar het, het die Konfederasie 'n afvaardiging gestuur om 'n vredesverdrag met die Verenigde State te sluit. Die president het egter geweier om met die 'buite-egtelike' owerhede te kommunikeer. Lincoln se optrede het suidelike inwoners uitgelok om naby Fort Sumter in Suid-Carolina te skiet. Die President het met behulp van sy gesag oorlog teen die Konfederasie verklaar en die Kongres en die Grondwet verontagsaam. Politici kon net hul skouers ophaal en daarop aandring dat Lincoln net die Unie wil behou.
Lincoln was 'n wonderlike generaal. Lincoln blyk die grootste strateeg onder militêre presidente te wees, hoewel daar duidelike bewyse is vir die teendeel. Hy het nie regtig gevegte gesien nie, selfs nie as 'n kaptein in die militia nie. Lincoln het destyds meer tyd met die boog bestee as baie Indiërs. Maar sy teenstander, Southerner Jefferson Davis, studeer aan die West Point Military Academy. Die professionaliteit van Lincoln blyk uit die feit dat hy beamptes slegs kon bevorder op grond van die feit dat hulle 'n luide en harmonieuse van het. Dit was te danke aan die President en sy naaste medewerkers dat die aanbodplanne vir Fort Sumter misluk het, wat die oorlog ontketen het.
Lincoln het die oorlog gewen. Lincoln het vinnig geleer en effektiewe offisiere Ulysses Grant en William Sherman aangestel om 'n leër te lei. Albei het geglo in die leerstelling van totale oorlog, wat uiteindelik teen die suide effektief was. Sherman se optog na die see het Robert Lee onder druk geplaas, en aan die ander kant is die konfederale leër in Virginia teen Grant vasgeval. Sherman het besluit om die oorlog deur druk te laat vorm. Toe hulle terugtrek, het sy magte 'n groot deel van Georgië se infrastruktuur vernietig, lewende hawe geslag en suidelike burgers met geweld na ander state uitgesit. Selfs die slawe, gewoond aan afgryse, het gesien dat niks die noordelikes kan keer nie. Sherman het skade van $ 100 miljoen (1,4 miljard moderne pryse) aangerig. Maar baie geskiedenisboeke beskou die generaal se bydrae as 'n ramp. Maar dit was die gruweldade van Sherman wat die basis vorm van die oorwinnings wat aan Lincoln toegeskryf word.
Lincoln het rasse-gelykheid voorgestaan. Na Martin Luther King is dit in Lincoln die belangrikste vegter vir rasse-gelykheid gesien. Selfs sommige voormalige slawe noem hom die grootste man vir swartes. Maar Lincoln het ook baie dubbelsinnige frases oor hierdie kwessie: 'Ek glo dat dit onmoontlik is om sosiale en politieke gelykheid van blankes en swartes te verseker. Ek beskou dit nie nodig om aan hulle stemreg te gee, die reg om sekere posisies te beklee en met blankes te trou nie. ' Hierdie kant van Lincoln word nie veel gepubliseer nie. Reeds voor die aanvang van politieke aktiwiteit het hy die 'Black Laws' ondersteun, wat die regte van slawemeesters bevestig en vlugtelinge uit die noorde terugbesorg het. En wat is die toekomsplanne vir swartes? Lincoln het nie net beplan om hulle te bevry nie, maar ook om hulle van die land na hul historiese vaderland uit te sit.
Lincoln het die Burgeroorlog begin om die slawe te bevry. Die meeste mense beskou dit as die hoofrede vir die begin van die Burgeroorlog. Maar daar was ook ekonomiese redes. Die geïndustrialiseerde noordelike state het aangedring op hoë belasting vir die landelike Suide. Hulle kon nie meer betaal nie en het op die ou end besluit om af te gaan. En selfs die aankondiging van die Emancipation Proclamation was 'n soort militêre taktiek. Dus het die suide 'n interne konflik ontvang en in stukke begin skeur, en die Noordelikes het nuwe rekrute gekry wat wou veg vir hul vryheid. Baie koerante van destyds, selfs geallieerdes, het Lincoln gekritiseer omdat hy die Konfederasie ten alle koste probeer vernietig. Hy het self eerstens gestreef om 'n enkele land te bewaar. In sy brief aan die New York Tribune het die politikus geskryf: "As ek die unie kan red sonder om selfs een slaaf te bevry, sal ek dit doen."
Lincoln het 'n eerlike veldtog gelei. Die presidensiële verkiesings is vandag bekend vir slordigheid, laster, informasie. Maar mense sal verbaas wees om te sien dat alles presies dieselfde was in die 19de eeu. Te midde van die chaos in die land tydens die Burgeroorlog, het Lincoln besluit om weer te verkies. En moderne politici sou jaloers wees op sy taktiek. Dit blyk dat die president belastingbetalersgeld gebruik het om die noordelike verlof te betaal om na die stembus te reis.Tegnies kon enige soldaat vir enige kandidaat stem, maar slegs diegene wat met Lincoln meegevoel het, is op vakansie toegelaat. Dit is vandag bekend dat sommige militêre mans op hul stemlokale vir hulself en vir vriende stem wat "dit nie kan doen nie". In sommige gevalle het soldate selfs burgerlikes bang gemaak om vir Lincoln te stem.