Die geskiedenis van voormoderne Japan: die Nara -tydperk - Geskiedenis Podcasts - 2022
Die geskiedenis van voormoderne Japan: die Nara -tydperk
Hierdie lesing beskryf die Nara-tydperk van pre-moderne Japan.
Geskiedenis Nara tydperk
Die Nara -tydperk (奈良 時代 Nara jidai) is die historiese tydperk wat begin in 710, die jaar waarin die hoofstad van Fujiwarakyō na Heijōkyō (die hedendaagse stad Nara) verskuif is en eindig in 784 toe die hoofstad na Nagaokakyō verskuif is. Die tien jaar by Nagaokakyō (784-794) is gewoonlik ingesluit in die Nara-tydperk, maar gee dit 'n einddatum van 794.
Die Nara-tydperk was die hoogtepunt van die Chinees-geïnspireerde ritsuryō (律令) regeringstelsel sowel as die aktiewe bekendstelling van ander aspekte van die Chinese beskawing. Om Boeddhisme die geestelike basis van gesentraliseerde politieke gesag te maak, moet provinsiale tempels (kokubunji) in Japan gestig is. Die Nara -tydperk beskou die vestiging van Boeddhisme as die godsdiens van die hof en, in uitbreiding, van die staat, en 'n nuwe hoogtepunt in intellektuele en kulturele prestasies, soos geïllustreer in die bou van die groot saal van die Tōdaiji -tempel, sowel as die samestelling van Japan se eerste kronieke, die Kojiki (古 事 記, 712) en die Nihon Shoki (日本 書 紀, 720). Onder die invloed van Tang China het die kunste floreer in wat bekend staan ​​as die Tempyō (天平) kultuur. Gedurende die middelperiode het daar egter 'n magstryd onder die hofadels uitgebreek. Veranderinge in die grondbesitstelsel het gelei tot die opbou van groot dele privaat grond (荘 園 of 庄園 shoen) deur edeles en godsdienstige instellings, wat die ineenstorting van die kōchi kōmin (公地 公民) stelsel van openbare eienaarskap van grond en die verbrokkeling van die ritsuryō stelsel. Die laaste jare van die Nara -tydperk was 'n toenemende armoede onder die kleinboere, wat deur belasting belas was, en 'n toenemende aantal hawelose swerwers.
In die konteks van die politieke geskiedenis het die Nara -tydperk moontlik begin met die bekendmaking van die Taihō -kode (大 宝 律令 Taihō-ritsuryō) in 701. Onder die kode is die sentraliserende hervormings wat deur die Taika-hervormings (645) ingehuldig is, vorentoe gestoot, en in die tydperk het die vaste vestiging van die keiser die hoof van 'n Chinese styl geword ritsuryō staat. Onder die ritsuryō stelsel, het die sentrale regering gelei deur die dajōkan (太 政 官 Groot Staatsraad), wat agt ministeries gelei het. Die regering is beman deur amptenare wat deur die keiser aangestel is en genooi is om as sy lojale dienaars op te tree. Die land is verdeel in provinsies (国 kuni of kokii), wat weer in distrikte verdeel is (郡 geweer of kōri), dorpe (郷 gaan) en gehuggies (里 ri of sato). 'N Vroeë dokument uit die Nara-tydperk bevat 67 provinsies, bestaande uit 555 distrikte, 4,012 dorpe en 12,036 gehuggies. Die provinsies is geadministreer deur goewerneurs (国 司 kokushi), wat uit die hoofstad gestuur is. Al die mense word beskou as die onderdane van die keiser en daar word van hulle verwag om die amptenare wat in sy naam opgetree het, te gehoorsaam.
Alle rysgrond is as openbare domein verklaar. Onder die hande shūju (班 田 収授) stelsel is die grond elke ses jaar herverdeel aan alle mans en wyfies ouer as ses jaar. 'N Mannetjie het 2 gekry Tan (1 Tan (段) = 0,12 hektaar of 0,3 hektaar), 'n vroulike tweederde van die bedrag. Om die korrekte toekenning van rysgrond te verseker, is die sensusregister elke ses jaar bygewerk. Die destydse gesag van die keiserlike hof strek tot so suid as die eilande van die punt van Kyūshū en so ver noord as Akitajō, in die huidige Akita -prefektuur. Die bevolking in hierdie gebied was na raming ongeveer 5 tot 6 miljoen en die oppervlakte van rysland ongeveer 601,000 chō (ongeveer 721.200 hektaar of 1,8 miljoen hektaar). Dit is duidelik dat, selfs nadat die verhouding tussen mannetjies en wyfies in ag geneem is, daar nie genoeg grond was nie. Te oordeel na historiese materiaal, is die hande stelsel en die sensusregistrasie blykbaar in die hele land met min weerstand geïmplementeer te wees. Die toegewysde rysland is genoem kubunden (口 分 田). Houers van kubunden was geneig om te corvée (雑 徭 zōyō), 'n rysbelasting (租 so), 'n belasting op handwerk of plaaslike produkte (調 chō). Daar was ook 'n belasting op handwerk of plaaslike produkte (庸 jy) in plaas van arbeid.
Om die administratiewe en militêre kommunikasie met die provinsies te versterk en die betaling van belasting te vergemaklik, het die regering 'n netwerk van posstasies gestig (駅 制 ekisei) op die openbare paaie wat die hoofstad en die provinsiale regerings setels verbind. Die rys- en produksiebelasting wat tot dusver aan plaaslike hoofde betaal is, is nou direk aan die sentrale regering gestuur.
'N Getroue nabootsing van die Chinese regeringstelsel het negatiewe newe-effekte, want dit pas nie by die landbouwerklikheid van Japan nie. Volgens 'n dokument van 730, is 412 uit 414 huishoudings in die provinsie Awa (die huidige Chiba-prefektuur) gelys as op die bestaansvlak. Die syfers vir die provinsie Echizen (die moderne Fukui-prefektuur) in daardie jaar vertel dieselfde verhaal: van 1 019 huishoudings was 996 armoede. Die belastinglas val die swaarste op die boere, en die aantal wat weggekom het, het in 'n onrusbarende tempo toegeneem. Terselfdertyd, onder die Sanze isshin no hō (723) en die Konden onsi shizai hō (743), is herwonne woesteny vir een of drie geslagte erken, of vir ewig. Edeles en godsdienstige instellings kon uitgebreide grondbesit toepas, wat van belasting vrygestel was. Dwaalboere wat op soek was na 'n lewensbestaan, het op hierdie lande saamgedrom. Hierin lê die fundamentele teenstrydigheid van die Nara -grondbesitstelsel.
Die projek om 'n imposante kapitaal te bou op die model van die Chinese hoofstad Chang'an (Ch'ang-an), was nog 'n voorbeeld van oorywerige nabootsing. Baie van die boere wat vir diens ingeroep is, het die duisende rustelose boere wat daagliks bymekaargekom het aan die buitewyke van Heijōkyō, weggehardloop, wat 'n voortdurende bedreiging ingehou het, wat noodsaak dat gewapende wagte by die paleisarsenaal en die keiser se woning ontplooi word. Dit was om die Taihō-kode aan te pas by inheemse realiteite dat die minister Fujiwara no Fuhito (藤原 不比 等, 659-720) begin het met die opstel van die Yōrō-kode (養老 律令 Yōrō-ritsuryō) in 718.
Na die dood van Fuhito in 720 was prins Nagaya die magtigste politieke figuur, maar in 729 is die prins deur die keiser beveel om selfmoord te pleeg omdat hy na bewering 'n opstand aanhits het. Hy is trouens valslik beskuldig deur lede van die Fujiwara -familie, wat vermoedelik die sosiale onrus sou gebruik om politieke leiding uit die keiserhuis te gryp. Die dood van al vier die seuns van Fuhito in 'n pokke -epidemie in 737 het egter 'n einde gemaak aan die imperiale aspirasies van die gesin.
Die keiser Shōmu (聖 武天皇 Shōmu-tennō, 701-756), wat getroud was met keiserin Kōmyō (光明 皇后 Kōmyō-kōgō, 701–760), 'n dogter van Fuhito, was diep versteur deur die verloop van die gebeure, en in die hoop dat die magte van Boeddhisme 'n einde sou maak aan epidemiese siektes en sosiale siektes, beveel hy in 741 die bou van tempels en kloosters (国 分 kokubunji) in elke provinsie. Hierdie onderneming is eers na baie jare voltooi. Shōmu beveel ook in 743 die bou van 'n reusagtige standbeeld van die Boeddha Vairocana sodat die seëninge van die Boeddha oor die hele land sou strek. Bekend as die Groot Boeddha (大 仏 daibutsu) van Tōdaiji, is dit in 752 ten duurste voltooi.
Staatsuitgawes het dus hoofsaaklik gegaan vir die bou van imposante godsdienstige geboue en standbeelde. Boeddhistiese kunste en kultuur, met die fokus op hierdie goeie werke, bereik 'n ongeëwenaarde rykdom en glans. Geleerdes sou later die artistieke bloei van hierdie periode Tempyō -kultuur noem, na die era se naam (nengō) vir die jare 729-749.
Tempyō -kultuur en ambassades in China
Die rypwording van die Tempyō (天平) kultuur was in geringe mate te danke aan die hervatting van die betrekkinge met die Tang (T'ang) dinastie (618-907) van China. Die stuur van amptelike gesante is gestaak sedert die nederlaag van die Japanse magte deur die gesamentlike leërs van Tang China en die Koreaanse staat Silla in die Slag van Hakusukinoe in 663. In 701 is besluit om 'n ambassade na China te stuur, en die gesante het die volgende jaar na die vasteland vertrek. Tussen 701 en 777 is sewe missies gestuur, elk met soveel as 500 of 600 manskappe.
Die seereise oor die see was gevaarlik en dikwels noodlottig, wat dui op die gretigheid waarmee die Japannese gehoop het om uit China te leer. Baie studente en geleerdes vergesel hierdie ambassades, 'n aantal wat jare lank in China bly. Sommige van hulle het buitelandse monnike en nuwe vorme van Boeddhisme teruggebring. Hulle het aansienlik bygedra tot die oorvloed Tempyō-kultuur, Gembō (玄 昉, d. 746), Kibi no Makibi (吉 備 真 備, 695-775) en Abe no Nakamaro (阿 倍 仲 麻 呂, 698-770) is enkele van die meer bekend van hierdie studente. Gembō het teruggekeer met meer as 5000 sutras, terwyl Kibi no Makibi, wat Confucianisme, militêre wetenskap en seremoniële rituele bestudeer het, 'n opvoedkundige program vir toekomstige regeringsamptenare opgestel het. Die Chinese monnik Jianzhen (of Ganjin, 鑒真 of 鑑真 688–763) bereik Japan uiteindelik in 754 na vier onsuksesvolle pogings. Hy het die leerstellings van die Risshū (律宗) sekte oorgedra en die Tōshōdaiji (唐 招 提 寺) tempel in Nara gestig.
Besoekers het van so ver as Sentraal- en Wes -Asië, Indonesië, Viëtnam, Maleisië en Indië gekom, wat die dinamika en diversiteit van die Tempyō -kultuur versterk het. Die kenmerk van Nara -kuns word verteenwoordig in die duisende voorwerpe wat bewaar is in die Shōsōin (正 倉 院), die skathuis van Tōdaiji in Nara. Alhoewel dit aanklank vind by buitelandse invloed, het die Nara -kultuur uniek Japannees gebly. Die Chinese skryfstelsel is aangeneem, maar die Japannese taal bly ongeskonde. Verder, deur die gebruik van Chinese karakters op 'n vrye en verbeeldingryke manier, het die Japannese aansienlik toegevoeg tot die rykdom en subtiliteit van hul taal. Die poëtiese bloemlesing Man'yōshū (万 葉 集, "Versameling van tienduisend blare") is 'n uitstekende meesterstuk van die tydperk. Japan se eerste geskiedenis, die Kojiki (古 事 記), is in 712 voltooi en dit is agt jaar later gevolg deur 'n ander kroniek, die Nihon Shoki (日本 書 紀), wat in Chinees (漢文 kanbun). Die Fudoki (風土 記), tydskrifte wat plaaslike gebruike, topografie en produkte beskryf, is ongeveer dieselfde tyd saamgestel. Al hierdie projekte is voltooi te midde van die administratiewe eise van grond- en belastinghervorming.
Nara -tydperk (710 - 794)
Vanaf die oprigting van die nuwe keiserlike hoofstad in Nara in 710, was die Nara -tydperk die begin van die klassieke era van die Japannese geskiedenis. Dit was gedurende hierdie tydperk dat die keiserlike mag gesementeer is en die dogma van keiserlike opvolging van die songodin, Amaterasu, in die Kojiki en Nihonshoki gekodifiseer is. Die Nara -tydperk is ook gekenmerk deur die ontwikkeling van twee kragtige boeddhisme -skole, Tendai en die meer esoteriese Shingon, en die opkoms van Boeddhisme in die algemeen. Die era het tot 'n einde gekom toe die keiser Kanmu (737 - 806) besluit het om die hoofstad kort na die dood van keiserin Koken (718 - 770) te verhuis, in 'n poging om die hof te verwyder van die intriges en magspel van die Boeddhist vestiging te Nara. Aanvanklik het keiser Kanmu die hoofstad in 784 na Nagaoka-kyo (15 km van Kyoto) verplaas, maar weens voortdurende oorstromings op die nabygeleë riviere het die hoofstad in 794 weer na Heiankyō (Kyōto) verplaas.
Soos met die vorige kaarte en daaropvolgende kaarte, dui rooi gebiede die grense van vestiging en politieke beheer aan deur wat moderne etnograwe as 'etniese' Japannese beskou.
Die samestelling van nasionale mite, geskiedenis en streeksgeografie
Omdat die keiserlike hof die instelling van die wetlike kode uitgevoer het, moes hulle 'n nasionale geskiedenis opstel. Keiser Tenmu (天 武天皇) het Hieda-no Are (稗 田 阿 礼) beveel om die mite en die mondelinge tradisie op te sê, en Oono Yasumaro (太 安 万 侶) om in 712 'n rekord op te skryf. "Kojiki " (古 事 記, Records of Ancient) Matters) was die eerste historiese rekord in Japan.
In 720 het hulle nog 'n historiese boek gemaak met die naam "Nihonshoki " (日本 書 紀). En die keiserlike hof het sedertdien vir meer as 180 jaar voortgegaan om die nasionale geskiedenis saam te stel. Boonop beveel hulle om inligting oor aardrykskunde en produkte oor die hele land in te samel. Die verslag is genoem as "Fudoki " (風土 記) voordat mense weet.
Meer Japannese het Waka deur Nara Periode saamgestel. Nie net diegene met 'n hoë posisie nie, keiserlike gesinne en edeles, maar ook boere en monnike. Ootomo-no Yakamochi (大 伴 家 持) het ongeveer 4500 digters versamel, wat vernoem is as "Manyoshu " (万 葉 集).
Die leiers in die Nara -tydperk stel Boeddhisme as 'n kern van die Japanse samelewing. Dus het hulle gedurende die tydperk baie tempels in Nara gebou.
Shotoku Taishi het reeds die Horyuji -tempel in die Asuka -periode gevestig en mense in die Nara -periode het ander strukture uitgebrei, waaronder Yumedono (夢 殿) in die omgewing.
Bo alles het keiser Shomu Todaiji gebou en die Groot Boeddha daar geplaas. Die Daibutsu-den (大 仏 殿, die saal vir die Groot Boeddha) oorskry ander strukture in die wêreld as 'n houtraamwerkmetode.
Terwyl die leiers 'n mag soek om die nasie te verenig, vertrou hulle op die dharmas en die invloed van Boeddhisme. Daarom het die keiserlike hof die sewe groot tempels van Nara (Nanto-Shichidaiji, 南 都 七大 寺), Daianji, Gangoji, Horyuji, Kofukuji, Saidaiji, Todaiji en Yakushiji gevestig.
Aangesien Horyuji nie in Nara vind nie, voeg sommige mense Toshodaiji by die sewe groot tempels. Al die struktuur van die hoofsaal in Tenpyo het tot vandag toe verdwyn, behalwe die Toshodaiji.
Die hoofsaal van Toshodaiji
Albei kante van die dak het Shibi (鴟 尾), 'n sierteël van sjarme teen vuur. En die pilare swel in die middel (entasis), net soos met die gang van Horyuji. Die struktuur van die ouditorium is verander van Kiridzuma-dzukuri (切 妻 造, dakdak) in Irimoya-dzukuri (入 母 屋 造, heup-en-gewel dakstruktuur) met die rekonstruksie in die 13de eeu.
In 745 begin keiser Shomu met die plan om die Groot Boeddha te maak om mense te help met hul lyding. Die groot standbeeld verstom mense wat Todaiji besoek nog steeds. Maar jy kan meer ander kosbare beelde in die tempel sien.
Die Groot Boeddha by Todaiji
Die beeldhouer van die Boeddhabeeld in die Tenpyo -kultuur gebruik nie net die snywerk nie, maar ook die manier om te vorm en te lak. Al die beelde is van klei gemaak, sodat die skok van die aardbewing of water van reën dit afbreek. Na die Nara -tydperk het die beeldhouer nie die manier van giet gebruik nie.
Die Hokke-do (法 華堂) van Todaiji bevat baie beroemde Boeddhabeelde, waaronder Fukuken-kannon (不 空 羂 索 観 音), Nikko-bosatsu (日光 菩薩) en Gakko-bosatsu (月光 菩薩).
By Todaiji kom die beelde van die voogde, Shitsu-Kongozo (執 金剛 像) en die Four Devas, in 'n ry en beskerm die belangrikste Boeddha-standbeeld.
Die Budda -standbeeld van Asura, een van die agt legioene in Boeddhisme, staan ​​in Kofukuji. Die meeste Asura's is woedend, maar die Kofukuji's lyk hartseer en oplettend.
Asura, Kofukuji -tempel. Foto deur Imaizumi Atsuo
Ganjin (鑑真) wat 'n reis uit China gemaak het en Toshodaiji gevestig het, is in 763 oorlede. Kort tevore het een van sy dissipels gedroom 'n balk van die ouditorium breek en hy vermoed dat dit sy meester se dood verteenwoordig. Die dissipels het probeer om die beelde van Ganjin te verlaat en die standbeeld in detail gemaak. Dit is die oudste portretbeeld in Japan.
Nara Periode het 'n paar gewilde skilderye gehad, maar die vouskerm van ses panele van geverfde vroue, geklee in die Tang-styl, verskyn, en#8221 (鳥毛 立 女 屏風, Torige Ryujo-no Byobu) verskyn in die hoërskool van die Japannese geskiedenis . Shosoin (正 倉 院) by Horyuji hou die prentjie vas.
"Kako Genzai Einga-kyo " (過去 現在 絵 因果 経) toon die vorige en hierdie lewe van Boeddha met 'n styl van 'n prentrol. Die Boeddhistiese skrif is die oudste prentrol in Japan. Maar onwaarskynlik later werk, die prente is in die boonste reël geteken en die karakters is in die onderste letter geskryf.
Shosoin plaas baie waardevolle kunsvlyt, wat keiserin Komyo (光明 皇后, keiser Shomu en vrou van 8217) haar man se gedenkteken in orde geskenk het. Veral een van die meesterwerke, "Raden Shitan Gogen-no Biwa " (螺 鈿 紫檀 五絃 琵琶) verteenwoordig die aankoms van die kultuur uit Oos- en Suid-Asië.
Die kitaaragtige musiekinstrument (biwa) het vyf snare (gogen) en versierings van pêrelmoer (raden), met rooi sandelhout as materiaal. Die ornamente maak die figuur van die man en die blomme in die westelike streke van China.
Dieselfde as die biwa, en#8220Hakururi-no Wan " (白 瑠 璃 碗, witgesnyde glas) reis oor die Silk Road. Die navorsers het gedink dat die glas uit Persië kom, maar die onlangse wetenskaplike analise dui op die moontlikheid van die Romeinse Ryk.
EAS232 Evolusie van die Japannese taal
Hierdie module is SLEGS beskikbaar vir studente wat geregistreer is vir BA Japanese Studies (EASU01).
Die module stel die taal en verteenwoordigende voorbeelde van die belangrikste literêre genres van Japannees bekend-insluitend poësie, reisverhale, dagboeke en verhale-van die Nara-tydperk tot die middel-Edo-periode, met hoofsaaklik aandag aan die taal van die Heian- en Kamakura-periodes. Deur die lees van geannoteerde voorbeelde van voormoderne tekste en selfstudie-grammatika, word u vertroud met die tekste en die sosiale en kulturele milieu wat dit verteenwoordig.
'N Werkkennis van die grammatika van voormoderne Japannese
Die belangrikste tekste en genres van die klassieke tydperk
Die kulturele, politieke en sosiale agtergrond van die klassieke tydperk
Die geskiedenis en ontwikkeling van die pre-moderne taal en sy skrif.
Die universiteit beveel aan dat u 200 uur aan 'n 20 kredietmodule werk. Dit sal die volgende insluit:
Lees-/grammatikaklasse 2 uur/week
Onafhanklike studie 176 uur (ongeveer 14 uur per week vir 13 weke)
Hierdie module word slegs deur die kursus beoordeel, soos volg:
Voor jy begin…
As u kennis wil maak met die voormalige Japannese letterkunde, is Helen McCullough se klassieke Japannese prosa: 'n bloemlesing 'n goeie plek om te begin.
710 (Wado 3): Die hoofstad van Japan is in Nara gestig (Heijō-kyō). Δ]
712 (Wade 5): Die Kojiki klaar was. Ε ]
720 (Jor 4): Nihon Shoki voltooi. Ζ ]
749-752 (Tenpyō-shōhō 1-4): Keiser Shōmu beveel die skepping van 'n groot standbeeld van Boeddha (Daibutsu) by Tōdai-ji Η ]
760 (Tenpyō-hōji 4): Man'yōshū voltooi. ⎖ ]
784 (Enryaku 3): Die keiser skuif die hoofstad na Nagaoka ⎗ ]
788 (Enryaku 7): Die Boeddhistiese monnik Saichō ⎘ ] vestig 'n klooster op Mt Hiei
17 Desember 794 (Enryaku 13, 21ste dag van die 10de maand): Die keiser beweeg per wa in 'n groot optog van Nara na Heian-kyō. ⎙ ]
↑ Nussbaum, Louis-Frédéric (2002). Japanse ensiklopedie. Harvard University Press. pp. 𧎺–699. ISBN 978-0-674-01753-5.
↑ Library of Congress Country Studies, Japan, "Nara and Heian Periods" opgehaal 2011-11-22.
↑ Ponsonby-Fane, Richard. (1959). Die Keiserlike Huis van Japan, bl. 56.
Jien Delmer Myers Brown, Ichirō Ishida (1979). 愚 管 抄: 'n Vertaling en studie van die Gukansho, 'n interpretatiewe geskiedenis van Japan, geskryf in 1219. Universiteit van Kalifornië Pers. p. 𧈏. ISBN 978-0-520-03460-0.
↑ Ellington, Lucien. (2009). Japan, bl. 28.
Nussbaum, Louis-Frédéric (2002). Japanse ensiklopedie. Harvard University Press. p. 𧎺. ISBN 978-0-674-01753-5.
Nussbaum, Louis-Frédéric (2002). Japanse ensiklopedie. Harvard University Press. p. 𧌡. ISBN 978-0-674-01753-5.
Nussbaum, Louis-Frédéric (2002). Japanse ensiklopedie. Harvard University Press. p. 𧏆. ISBN 978-0-674-01753-5.
Nussbaum, Louis-Frédéric (2002). Japanse ensiklopedie. Harvard University Press. pp. 𧆈–137. ISBN 978-0-674-01753-5.
Nussbaum, Louis-Frédéric (2002). Japanse ensiklopedie. Harvard University Press. p. 𧍠. ISBN 978-0-674-01753-5.
Nussbaum, Louis-Frédéric (2002). Japanse ensiklopedie. Harvard University Press. p. 𧎪. ISBN 978-0-674-01753-5.
Nussbaum, Louis-Frédéric (2002). Japanse ensiklopedie. Harvard University Press. p. 𧐥. ISBN 978-0-674-01753-5.
Jien Delmer Myers Brown, Ichirō Ishida (1979). 愚 管 抄: 'n Vertaling en studie van die Gukansho, 'n interpretatiewe geskiedenis van Japan, geskryf in 1219. Universiteit van Kalifornië Pers. p. 𧈗. ISBN 978-0-520-03460-0.
Belangrike sleutelwoorde van die onderstaande artikel: japan, kenmerkend, kimono, dis, nara, Japannees, algemeen, bekend, vind, skaars, nogal, plek, tydperk, geskiedenis, huur, aanbod, winkels, klere, tenpyo.
Alhoewel kimono -verhuringswinkels redelik algemeen in Japan voorkom, is dit selde om 'n plek te vind met klere wat kenmerkend is van die Nara -tydperk in die Japannese geskiedenis, ook bekend as Tenpyo -klere.  Hierdie manier van aantrek is beïnvloed deur Chinese klere, aangesien die Nara -tydperk gesien het hoe Chinese sendelinge na Japan kom om Boeddhisme en Confucianisme te versprei.  In die Asuka -tydperk het Japannese klere Tang -Chinese mode baie nageboots, en Chinese modes het die Japannese drag nog steeds beïnvloed in die Nara -tydperk. 
Alhoewel kimono-verhuringswinkels redelik algemeen in Japan voorkom, vind u selde kledingstukke met klere wat kenmerkend is van die Nara-tydperk (710-794) van die Japannese geskiedenis, ook bekend as Tenpyo-klere.  Die Nara -periode () van die geskiedenis van Japan dek die jare van ongeveer 710 tot 784 nC. Die keiserin Gemmei vestig die hoofstad in Nara, ook bekend as Heijo kyo, waar dit die hoofstad van die Japannese beskawing gebly het totdat die keiser Kammu die nuwe hoofstad in Nagaoka gestig het (en slegs 'n dekade later, Heian of Kyoto).  Onderwerpe sluit in die invloed van die Chinese kultuur op die klassieke Japan, die keiserlike familie, die Nara -tydperk, Boeddhisme, Shinto, die Japannese taal en die Japanse poësie van die tydperk.  Ten spyte van Japan se fassinasie met die kultuur en kuns van Tang China, het die Nara-tydperk geboorte geskenk aan 'n 'semi-onafhanklike' Japanse beeldhoustyl, een wat nie meer uitsluitlik staatgemaak het op beelde wat ingevoer is en slaafs van Chinese en Koreaanse modelle gekopieer is nie.  Sommige van Japan se literêre monumente is gedurende die Nara -periode geskryf, waaronder die Kojiki en Nihon Shoki, die eerste nasionale geskiedenis, wat in 712 en 720 onderskeidelik die Man'yōshū, 'n versameling gedigte en die Kaifūsō, 'n bloemlesing saamgestel is Chinees deur Japannese keisers en prinse.  Sommige van Japan se literêre monumente is gedurende die Nara -periode geskryf, waaronder die Kojiki en Nihongi, die eerste nasionale geskiedenis wat in 712 en 720 saamgestel is, onderskeidelik die Man'yosh (versameling van tienduisend blare), 'n versameling gedigte en die Kaifuso (Fond Recollections of Poetry), 'n bloemlesing geskryf in Chinees deur Japannese keisers en prinse. 
Hulle het Boeddhistiese rituele, klere, argitektuur, kuns en boeke saamgebring; die Nara -periode verteenwoordig die mees aktiewe periode van kulturele invoer na Japan. 
Gedurende die Nara-periode (710-784) het Boeddhisme die staatsgodsdiens van Japan geword.  'n Ander vroeë groep kostuums in Japan is gebruik tydens optredes en seremonies ter herdenking van 'n enorme brons Boeddha wat in 752 voltooi is, halfpad deur die Nara-periode (710-794).  In hierdie les leer u meer oor die Nara-tydperk in Japan en sy Chinese en Boeddhistiese geïnspireerde kunswerke. 
Om watter rede ook al, het rompe gedurende die Nara-periode 'n doodloopstraat op Japannese wyse bereik.  Nara-periode, (ad 710-784), in die Japannese geskiedenis, die tydperk waarin die keiserlike regering in Nara was, en sinisering en Boeddhisme was die hoogst ontwikkelde.  Die Nara -tydperk was 'n tyd in die Japannese geskiedenis van ongeveer jaar 710 CE tot 784. 
Deesdae kan "Tenpyo" dikwels onderling met "Nara -periode" gebruik word, en daarom word klere wat kenmerkend is vir die Nara -periode, Tenpyo -klere genoem.  Dit was gedurende die Nara-periode dat die eerste werklike kimono-agtige klere verskyn het. 
Nara -tydperk Terwyl Japan voortgegaan het om hom as 'n nasie te vestig, is die kleding nog steeds meestal beïnvloed deur Chinese style.  Heian Japan: 'n inleidende opstel -opstel wat die belangrikste punte van die Japanse geskiedenis gedurende die Heian -periode beklemtoon, waaronder die verhuis van die hoofstad uit Nara, die wegdraai van Chinese modelle, die Fujiwara -familie en die Heian -aristokrasie, en Boeddhisme in Japan .  Die Nara-tydperk (Nara Jidai) van antieke Japan (710-794 nC), so genoem omdat die hoofstad meestal in Nara, toe bekend as Heijokyo, 'n kort oorgangstydperk was voor die belangrike Heian tydperk.  In die Nara-tydperk (709-795 nC) het die Boeddhisme in Japan begin blom, maar dit was beperk tot die hoofstad en die koninklike hof.  Die Nara-periode (奈良 時代, Nara-jidai) van die geskiedenis van Japan dek die jare van ongeveer 710 tot 784 nC, waartydens die keiserin Genmei (元 明天 皇, Gemmei Tennō) die hoofstad van Heijō-kyō (平城 京, die huidige Nara).  Die Nara -tydperk (奈良 時代, Nara jidai?) Is 'n tydperk in die geskiedenis van Japan wat van 710 tot 794 geduur het.  Daar word daarop gewys dat in die moderne Japan met ongeveer 3 miljoen cho geboer word om te voed 'n bevolking wat 20 keer groter is as die in die Nara -tydperk.  Gedurende die Nara -periode het die mag en invloed van Boeddhisme in Japan uitgebrei, en baie nuwe tempels is gebou om die groeiende aantal aanbidders en geestelikes te akkommodeer. 
Die kultuur van die Nara-tydperk (710-794) Betekenis Dit het 'n verband tussen die Chinese en die Japannese gemaak, en die kulture is baie belangrik in die sin dat die meeste van hulle vandag nog in Japan gebruik word.  Chinees was gedurende die hele Nara -tydperk die gewone geskrewe regeringstaal, maar daar is baie bewyse dat alle Chinese kantoorname en amptelike titels Japannese vertalings bevat wat gereeld in spraak gebruik word.  Omdat die grootste deel van die Japannese Boeddhiste in die Nara -periode Koreaans en Chinees was, was Nara Boeddhisme in wese identies met die Chinese Boeddhisme van dieselfde tydperk (T'ang China).  Die Nara-tydperk word gekenmerk deur die fassinasie van die Japannese hof met die Tang-kultuur in China, deur sterk hof-geestelikesverhoudinge en uitspattige staatsuitgawes aan Boeddhistiese tempels, beelde en tekste.  Gedurende die Nara -periode is ook talle Japannese missies (eksterne skakel) na China gestuur, en die Japannese monnike op hierdie reise het ontelbare tekste en beelde teruggebring, wat dan eindeloos vir die provinsiale tempels gekopieer is. 
Chinese ideograwe, bekend as kanji, was teen hierdie tyd algemeen gebruik, maar dit is die tweede helfte van die Nara -tydperk waartydens outentieke Japannese poësie, godsdienstige denke en filosofie die eerste keer deur Japannese hande geskryf is.  'n Vroeë Nara -tydperk in die Chinese styl en 'n tweede tuin in die Japannese styl wat iewers in die middel van die Nara -periode oor die bestaande tuin gebou is, miskien ongeveer 767 nC.  Die Nara -tydperk het 'n ingrypende verandering in die Japannese regering teweeggebring deur die aanneming van Chinese regeringsmodelle, waarin Confuciaanse ideale ingesluit is.  Gedurende die Nara -tydperk onderskei die regeringsrekords twee soorte Emishi, diegene wat 'n tradisionele stamstyl geleef het en diegene wat hulle as boere gevestig het en wie se lewens weinig verskil van die Japannese.  Die konsentreerde pogings van die keiserlike hof om die geskiedenis daarvan op te teken en te dokumenteer, het die eerste werke van die Japanse literatuur gedurende die Nara -tydperk opgelewer.  Kussingwoorde verskyn eers in die Man'yōshū, die oudste versameling Japannese poësie wat uit die Nara -periode dateer.  Houtmateriaal in die Nara-era In teenstelling met die Asuka-tydperk, toe champhor 樟 (kusu) die hooftipe hout was wat vir houtbeelde gebruik is, was Katsura 桂 ( Judasboom), Keyaki 欅 (Zelkova) en Kaya 榧 (Japannese neutmuskaat).  Meer Japannese het Waka saamgestel deur Nara Period.  Gigaku, 'n seremoniële dans wat gewild was gedurende die Nara -periode, het dikwels sowel Japannese folklore as Boeddhistiese verhale gebruik. 
Ander meen egter dat die 'rasionele koper' -model wat eers deur John Hunter Boyle voorgestel is om die kulturele leen van die laat negentiende eeu in Japan te beskryf, net so van toepassing is op die Asuka en die daaropvolgende Nara -periode.  Nara -tydperk Japan floreer ekonomies en kultureel, wat sy aristokrate 'n weelderige lewensstyl bied.  Fujiwara no Fuhito (藤原 不比 等: 659-720) was gedurende die Asuka- en Nara-tydperke 'n kragtige lid van die keiserlike hof van Japan.  In die Nara -tydperk is dit opmerklik dat daar gereeld melding gemaak word van die migrasie van Koreane na Japan, vermoedelik persone uit voormalige Paekche- en Koguryo -gebiede wat ontevrede was met die heerskappy deur Silla.  Een rede vir die voortdurende oorheersing van brons gedurende die Nara -tydperk was die ontdekking, in 708 nC, van koper in Japan in groot hoeveelhede.  Gee hierdie bladsy aan: Carr, K.E. Nara -periode - Vroeë Middeleeuse Japan. 
As bewys van die egtheid daarvan, word Shozoku Sanpo 710 selfs deur die uitvoerende komitee van die fees onderskryf as 'n amptelike winkel van die Ancient Nara Tenpyo -fees, wat die atmosfeer van antieke Nara herskep met 'n optog in tydelike klere en ander tradisionele geleenthede.  Dit was ook die tydperk waarin Japannese tradisionele klere aan die Westerse wêreld bekendgestel is. 
Mansklere het gedurende die hele Heian -periode in die Nara -modus voortgegaan.  Die geleentheid om aan te trek as 'n aristokraat uit die Nara -periode, is 'n onvergeetlike ervaring wat almal wat die ou hoofstad van Japan besoek, moet benut.  Die Nara -tydperk het begin met die stigting van 'n nuwe hoofstad vir die keiserlike hof.  Die Nara -periode dek die grootste deel van die tyd, van jaar 710 tot 794.  Beeldhouwerk was belangrik gedurende die Nara -periode, veral die skepping van Boeddhistiese figure vir tempels.  Ons het ons verslaggewer na 'n winkel in Nara gestuur, waar u as 'n edelman uit die Nara-periode (710-794 nC) kan aantrek en selfs in u kostuum deur die stad kan loop.  Die argitektuur gedurende die Nara -tydperk het baie elemente ontleen aan die Tang -dinastie in China, wat diep gefokus was op Boeddhisme.  Gedurende die Nara -periodes is wette aangaande mode bepaal wat spesifiseer wat u by verskillende geleenthede moet aantrek, soos begrafnisse en vieringe. 
Vanaf die oprigting van die nuwe keiserlike hoofstad in Nara in 710, was die Nara -tydperk die begin van die klassieke era van die Japannese geskiedenis.  Nara Periode het 'n paar gewilde skilderye gehad, maar 'die opvoubare skerm met ses panele van geverfde vroue geklee in die Tang-styl' (鳥毛 立 女 屏風, Torige Ryujo-no Byobu) verskyn in die handboek van die Japannese geskiedenis in die hoërskool. 
BODDHISTUS STATUARIE TYDENS NARA -ERA Die Nara -tydperk word dikwels uitgebeeld as die eerste groot era van artistieke beeldhouwerk in Japan.  The capital at Nara, which gave its name to the new period (710-794), was styled after the grand Chinese Tang Dynasty (618-907) capital at Chang'an and was the first truly urban center in Japan.  Nara was the capital of Japan during the Tenpyo period more than 1,300 years ago. 
The elevation of handcrafted works made by simple-living country people and minorities on the fringe of Japanese society did not fit with conventional ideas of social hierarchy in Japan.  A Japanese family also might don kimono when participating in special national and regional festivals or when relaxing after bath time at a traditional inn.  These developments continue to influence Japanese color theory into modern times.  Japanese fashion designers: the work and influence of Issey Miyake, Yohji Yamamoto and Rei Kawakubo. n.p.: Oxford New York: Berg, 2011., 2011.  Fashionable Tang Dynasty ladies wore their skirts tied over their robes (unlike when China first contacted the Japanese, when fashion dictated that jackets and shirts should drape over the top of skirts), and so Japanese women began to follow this trend.  After the agekubi robes left the world of everyday dress for men of the court, they were left with the crossed-collar mode worn by women and lower-class Japanese.  Japanese Woman in Traditional Dress Posing Outdoors by Suzuki Shin'ichi, ca. 1870's.  Silk remains the fiber of choice for traditional Japanese dress.  Japanese street fashion emerged in the 1990s and differed from traditional fashion in the sense that it was initiated and popularized by the general public, specifically teenagers, rather than by well known fashion figures/designers.  The Japanese are often recognized for their traditional art and its capability of transforming simplicity into creative designs.  Those who championed the idea of mingei can be thought of as the East Asian inheritors of the Arts and Crafts movement, although they did not have to insist on the importance of handicraft, as did their Western predecessors, because in the traditional Japanese distinctions between fine and decorative arts were not emphatic. 
GEREKTEER GESELEKTEERDE BRONNE(36 source documents arranged by frequency of occurrence in the above report)
Hello! Hoe gaan dit? It's nice to meet you. My name is Sam.
If you're looking for an introduction into Japanese and the history and culture behind the language, you're in the right place. I'm a firm believer that to understand your target language you need to get familiar with the culture and history behind it. There are certain concepts that you will be able to understand better because you have background knowledge. In my future posts, I will talk about formal and informal language. Japanese has both, and there are different ways to talk to different people. Maar hoekom? The answer to this question lies in Japanese culture. There is a strict social hierarchy that dictates how you speak to people. You talk to strangers and your friends very differently. Sort of how we change how we talk depending on the situation. You wouldn't talk to your friends the same way you do to your boss. Except it isn't as noticeable in English.
712 (Wadō 5): Die Kojiki was finished. Ε ]
720 (Yōrō 4): Nihon Shoki voltooi. Ζ ]
December 17, 794 (Enryaku 13, 21st day of the 10th month): The Emperor moves by carriage in a grand procession from Nara to Heian-kyō. ⎙ ]
↑Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, bl. 56.
↑ Nussbaum, Louis-Frédéric (2002). Japanse ensiklopedie. Harvard University Press. p. 710. ISBN 𧓒-0-674-01753-5. https: //books.google.com/? Id = p2QnPijAEmEC & amppg = PA710.
↑ Nussbaum, Louis-Frédéric (2002). Japanse ensiklopedie. Harvard University Press. pp. 136-137. ISBN 𧓒-0-674-01753-5. https: //books.google.com/? Id = p2QnPijAEmEC & amppg = PA136.
↑ Nussbaum, Louis-Frédéric (2002). Japanse ensiklopedie. Harvard University Press. p. 608. ISBN 𧓒-0-674-01753-5. https: //books.google.com/? Id = p2QnPijAEmEC & amppg = PA608.
↑ Nussbaum, Louis-Frédéric (2002). Japanse ensiklopedie. Harvard University Press. p. 682. ISBN 𧓒-0-674-01753-5. https: //books.google.com/? Id = p2QnPijAEmEC & amppg = PA682.
↑ Nussbaum, Louis-Frédéric (2002). Japanse ensiklopedie. Harvard University Press. p. 805. ISBN 𧓒-0-674-01753-5. https: //books.google.com/? Id = p2QnPijAEmEC & amppg = PA805.
↑ Jien ; Delmer Myers Brown, Ichirō Ishida (1979). 愚 管 抄: 'n Vertaling en studie van die Gukansho, 'n interpretatiewe geskiedenis van Japan, geskryf in 1219. University of California Press. p. 279. ISBN 𧓒-0-520-03460-0. https: //books.google.com/? Id = w4f5FrmIJKIC & amppg = PA279.