Behalwe vir fisieke lyding, word pasiënte met fibromialgie gekonfronteer met die wantroue van familielede en selfs gesondheidswerkers – Stay Fit With Us
By admin On February 20, 2019 In afrikans Leave a comment
Die wenkbroue, die rooi van die klere, die blomme in die hare en die ervaring van pyn is onafskeidbare punte van Frida Kahlo. Sy selfportret met naels wat die hele liggaam deurdring. Die gebroke kolom , een van sy bekendste skilderye, is ook ‘n aanduiding dat die Mexikaanse kunstenaar aan fibromialgie gely het. In ‘n poging om die redes vir die kroniese pyn wat haar jare lank vergesel het, te verduidelik, stel sommige outeurs voor dat Frida aan post-traumatiese fibromialgie gely het, wat gekenmerk word deur volgehoue ​​algemene pyn, chroniese moegheid, slaapversteurings en pynpunte in goed gedefinieerde anatomiese streke. Hierdie konsep fibromialgie, soos tans verstaan, was waarskynlik nie wydverspreid onder die 20ste eeuse dokters nie.
In haar selfportret ‘The Broken Column’ van 1944 spreek die Mexikaanse kunstenaar Frida Kahlo haar pyn uit deur spykers versprei oor haar hele liggaam (foto: Reproduction Internet)
Toe Frida die Gebroke Kolom geverf het , was in 1944 die vereniging van pynlike steke met rumatiek reeds vir minstens 120 jaar aangehaal. In 1824 was die Skotse chirurg William Balfour die eerste om pasiënte te beskryf met spierpunte wat hipersensitief vir palpasie is en waarskynlik uitgestraalde pyn kan veroorsaak. Fibromialgie is nie ‘n nuwe siekte nie, soos baie dink. Histories is dit aangebied met verskillende name: fibrositis (1904), myofibrositis (1929), fibrositiese sindroom (1952), fibromialgie sindroom en uiteindelik fibromialgie (1981). In 1992 is dit erken deur die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) as ‘n rumatiekkiekte. Maar selfs so lank daarna word dit steeds bevraagteken deur die samelewing, die familie van die pasiënte en selfs sommige gesondheidswerkers.
Die rumatoloog Luiz Severiano Ribeiro, van die Reumatologie Diens van die Instituut van Pensioenarisse van die Staat van Minas Gerais (Ipsemg), herinner aan ‘n tyd wanneer die pasiënte self nie in die diagnose geglo het nie, selfs al het hy die pyn wat hulle beskou het, geregverdig. onverklaarbaar “, grootte was sy oorlas. “Hulle het gekla van pyn en moegheid, maar hulle het nie die diagnose ernstig geneem nie. Eerstens het hulle die naam nie verstaan ​​nie. Daarbenewens het die kliniese eksamens niks aangedui nie en ons voorskryf antidepressiewe. Hulle het gedink fibromialgie was mal, en toe hulle ‘n ander dokter gevind het en hulle vertel het wat die rumatoloog gesê het, het hulle gehoor dat hulle regtig ‘n psigiater moet wees. Dit was die 20 jaar gelede die klassieke trajek van ‘n fibromialgie. Hulle sou van een dokter na ‘n ander spring sonder ‘n verduideliking, En toe hulle die diagnose gekry het, het hulle nie geglo nie. ”
VERENIGING Vir fibromialgie het mense wat meer sensitief is vir pyn as die algemene bevolking, sulke wantroue en ongeloof ook seergemaak. Die afgetrede Sandra Santos (53) is in 2005 gediagnoseer en, in ‘n positiewe gesindheid teenoor lyding, het die Brasiliaanse Vereniging van Fibromialgie (Abrafibro) met ander pasiënte gestig. Om ‘n ruggraatprobleem te behandel, is sy verwys na ‘n behandeling wat sy nie kon aanhou nie. “Ek het in en uit ‘n rolstoel geloop. Ek het aangedring tot die agtste sessie, maar die geneesheer wat dit gehoor het, het dit vreemd gevind dat my pyndrempel so klein was. Die meegaande spesialis het vermoed dat dit fibromialgie kan wees en op die kliniese ondersoek het ek geïdentifiseer dat ek 11 uit 18 pynpunte gehad het. Sy het fibromialgie gehad, maar sy is waarskynlik gemasker deur die ruggraatprobleem, “onthou Sandra.
In onlangse jare is daar ‘n deurbraak in die verstaan ​​van fibromialgie, wat as ‘n sindroom beskou word, aangesien dit ‘n aantal kliniese manifestasies insluit, soos pyn, moegheid, slaapstoornis. Volgens Eduardo Paiva, hoof van die Pain and Fibromyalgia Commission van die Brasiliaanse Vereniging vir Reumatologie, ‘n assistent professor aan die Federale Universiteit van Paraná (UFPR) en hoof van die Fibromyalgie Polikliniek van die Hospitaal das Clínicas van UFPR, word dit toenemend gevestig. dat fibromialgie is ‘n probleem van senuweestelsel sensibilisering, wat geprogrammeer sou word om meer pyn te voel. Eksamens soos funksionele magnetiese resonansie, wat in staat is om realtydse breinfunksionering te toon, toon die versterkte intensiteit van pyn soos deur pasiënte gerapporteer. “Die senuweestelsel kan gemoduleer word, versterk word.
Fibromialgie affekteer 3% van die Brasiliaanse bevolking, maar het ‘n moeilike diagnose
Navorsing dui op nuwe behandelings vir chroniese pyn wat 30% van Westerlinge raak
Terapie kan chroniese pyn blokkeer
Chroniese pyn mag natuurlike oorsprong hê
Navorsing versterk die verhouding tussen chroniese pyn en depressie
Vir elke tipe pyn is daar ‘n voldoende tegniek: ken die opsies in fisiese terapie
Mense wat aan fibromialgie ly, het ‘n verlaagde pyndrempel. Stimuli wat gewoonlik nie pyn in ander mense veroorsaak nie, soos liefde, kan pynlik wees vir fibromialgie. Volgens Roberto Heymann, ‘n rumatoloog by Albert Einstein Hospitaal en ‘n professor aan die Federale Universiteit van São Paulo (Unifesp), is dit die gevolg van ‘n uiteensetting van die meganismes wat pyn in die sentrale senuweestelsel beheer. “Die oorsake van so ‘n onvoldoende beheer van pynmeganismes is onbekend. Daar word geglo dat ‘n genetiese predisposisie wat, wanneer dit aan sommige omgewingsfaktore blootgestel word, fibromialgie genereer. Wat ons wel weet is dat die meganismes van die sentrale senuweestelsel wat verband hou met die sensasie en oordrag van pyn, vererger word en die meganismes wat hierdie sensasies moet inhibeer of filter, word verminder,
Daarbenewens is daar eksterne faktore wat die oordrag en die gevoel van pyn beïnvloed. Die emosionele toestand en die verkoue is sommige van hulle. Depressie, byvoorbeeld, kan een van die gevolge van fibromyggie wees, soos in baie ander chroniese siektes, maar ook die sneller wat ontbreek om ‘n fibromialgiebeeld in die geneties predisponente persoon te veroorsaak. Volgens Heymann het emosionele gesondheid ‘n direkte invloed op alle siektes, nie net fibromialgie nie. “Hoeveel mense het piek van hipertensie omdat hulle senuweeagtig en angstig geword het, byvoorbeeld? Maar in fibromialgie, omdat die pyn subjektief is, genereer die invloed wat emosie op sy intensiteit uitoefen, dikwels vooroordeel. Die feit is dat ‘n depressiewe persoon eintlik meer pyn ervaar as die normale bevolking omdat hulle pyngevoeligheid vererger word. Op hierdie manier,
Enige foto van chroniese pyn vererger ook slaap, aangesien die pasiënt dikwels wakker word van pyn. Maar in fibromialgie is hormonale veranderinge en neurotransmitters ook verantwoordelik vir die oppervlakkigheid van slaap en die gevoel van moegheid. Die meeste mense wat aan fibromialgie ly, het dus ‘n oppervlakkige en ligte slaap waarin hulle nie rus nie, en gevolglik word hulle moeg en sonder energie. Algemene pyn, moeite om te slaap of ontwaak met moegheid en moeg of moeg te voel gedurende die dag is die hoof simptome van die siekte. Op die ouderdom van 84 het Maria Joana das Mercês getwyfel dat sy eintlik in die nag geslaap het of as dit ‘n droom was. By die groep opvoeding van die fibromialgie pasiënt, wat meer as 20 jaar in Ipsemg uitgevoer word, weet sy vandag hoe om die simptome beter te hanteer, maar hulle het nie opgehou om te pla nie. “Ek slaap en word wakker en dink as ek regtig geslaap het. En die pyn is ondraaglik. Niemand verdien dit nie, “kla hy.
Kyk na die video van pasiënte wat oor fibromialgie verslag doen:
DIE BROKEN KOLOM
In die artikel Kuns en pyn in Frida Kahlo, vanaf 2014, soek Rodrigo Siqueira Batista en mede-outeurs in die biografie en werk van die Mexikaanse kunstenaar, kruisings tussen sy kuns en pynprobleme. Vir die skrywers vertaal die spykers wat in haar naakte lyf ingebed is, ‘n eindelose martelaarskap in die gebroke kolom waarin sy haarself met behulp van die staalvest gebruik om die pynbeeld te beheer. “Frida se liggaam is verdeel, gebloei, vasgespyker en geïsoleer, so dit lei tot die fisiese kwelling wat haar nooit deur haar hele lewe verlaat het nie.” In die 2003-film Frida voer sy in een van die dialoë aan: “Ek onthou nie soos dit voor die pyn was. “Eenzaamheid, gemanoriseerd deur die woestyn landskap, versterk lyding. Die oop lyf is ‘n verwysing na die verskillende operasies wat u ondergaan het om die ruggraat te herstel sonder om u klagtes te verbeter. Maar die naels wat geïmplanteer word, dui op die tipiese pynlike punte van fibromialgie. Vir die navorsers sou hierdie hipotese die kroniese pyn en die diep moegheid wat die skilder ervaar, verduidelik.
Julia de Oliveira Fonseca, mediese student aan die Federale Universiteit van Viçosa (UFV) en Rodrigo Siqueira-Batista, dokter, filosoof en professor aan die Departement Geneeskunde en Verpleegkunde by UFV
Die beeld van Frida Kahlo hou baie verband met lyding. Wat was jou belangrikste bronne van pyn? Poliomyelitis en die ongeluk is onbetwisbaar, maar sy is met fibromialgie gediagnoseer of was dit na haar dood en as gevolg van ‘n groter kennis van die sindroom?
Die skilder Frida Kahlo het betekenisvolle pyn gehad, beide fisies (organies) en emosioneel. Trouens, een van die kunstenaars se grootste hartseer is gekoppel aan die verhouding met haar metgesel, die skilder Diego Rivera, vir wie sy diep verlief was. Die egpaar het ‘n groot liefde vir mekaar gehad; Egter geleef het te midde van gevegte en verraad, wat Frida baie hartseer gemaak het. Een van hierdie twis was die gevolg van Diego se verraad met Frida se suster, Adriana. Frida het ook gely aan die feit dat sy nie spontane aborsies kon opdoen of ly as die swangerskap plaasgevind het nie. ‘N Bekende skildery, genaamd Henry Ford-hospitaal (La cama volar), toon op ‘n baie merkwaardige en sterk manier ‘n episode waarin Frida hospitalisasie benodig weens ‘n aborsie. In die lewe is daar geen berigte dat sy met fibromialgie gediagnoseer is nie, alhoewel, destyds, die naam “fibromyalgia” het nie bestaan ​​nie (dit is baie later, gaan terug na die 1970’s). Dié diagnostiese hipotese is na sy dood opgewek, en word voorgestel deur sy kliniese prentjie van chroniese pyn, soos voorgestel in die artikel Fibromialgie in Frida Kahlo se lewe en kuns (artikel deur Manuel Martinez-Lavín, Mary-Carmen Amigo, Javier Coindreau en Juan Canoso gepubliseer in die tydskrif Arthritis & Rumatiek, Maart 2000).
Die artikel Kuns en pyn in Frida Kahlo *, praat oor ‘n moontlike verhouding van die naels deur die liggaam in die gebroke kolom met die pynlike punte van die fibromialgie. Kan hierdie foto as duidelike bewys van jou ervaring met fibromialgie beskou word? Omdat?
Die prentjie Die gebroke kolom – waarin spykers deur die kunstenaar se lyf vasgehou word – toon Frida se verhouding met die agtervolg – verskeie frakture in die ruggraat – van die ongeluk wat in haar jeug gely het, asook haar verhouding met pyn. Wat die pynlike punte van fibromialgie betref, blyk dit ‘n aanneemlike hipotese, maar dit is beslis nie ‘n duidelike bewys nie, veral as ‘n skilder van die kategorie en intensiteit van Frida Kahlo oorweeg word.
Wat is die “belangrikheid” van pyn vir die werk van die Latynse kunstenaar?
Frida Kahlo het baie selfportrettes geverf, en beskou haarself as selfbewus. Daar word vermoed dat die kunstenaar op haar doek baie oomblikke van pyn – fisies sowel as emosionele oorsprong – wat deel was van haar bestaan, uitgebeeld het. Op hierdie manier is dit moontlik om te vermoed dat Frida op een of ander manier in die kuns die gevoel van pyn self vind.
* Die artikel deur Rodrigo Siqueira-Batista, Plínio Duarte Mendes, Julia de Oliveira Fonseca en Marina de Souza Maciel is in 2014 gepubliseer, in die tydskrif Dor.
Om met die sindroom te leef en die lewenskwaliteit te handhaaf, is dit noodsaaklik dat die persoon wat deur fibromialgie geraak word, dit ernstig behandel en handel met professionele persone wat kundig is oor die onderwerp
Jorge Luiz Dutra (59) is herhaaldelik bevraagteken omdat hy pyn gevoel het (foto: Euler Junior / EM / DA Press% u2013 7/2/14)
Op die 12de word Wêreldfibromialgiedag gevier. Die datum versterk die stryd van pasiënte vir meer toegang tot behandelings en veral vir meer sigbaarheid vir die sindroom. Slegs die publiek se bewustheid kan die panorama van ongeloof verander oor die kroniese pyn wat die probleem aandui. Die afgetrede baksteen Jorge Luiz Dutra, 59, is sedert 2004 gediagnoseer en leef vandag met wantroue. ‘N inwoner van die platteland, hy is reeds moeg om te hoor dat fibromialgie net ‘n verskoning is. “Baie mense sê dat ek niks het nie, dat ek nie wil werk nie. Hulle kyk na my en sê as ek vet is, is ek in goeie gesondheid, “sê hy. Maar dit is Jorge wat die lyding van lewende dreigende pyn ken, ‘n simptoom wat beïnvloed word deur sosiale, kulturele, emosionele en godsdienstige kwessies.
Volgens Roberto Heymann, ‘n rumatoloog by die Albert Einstein-hospitaal en ‘n professor aan die Federale Universiteit van São Paulo (Unifesp), is die pynassessering kompleks omdat daar nie presiese meetmaatreëls is nie, soos in hipertensie en diabetes. pasiënt-, professionele of familie inligting. “As hulle nie genoeg inligting het nie, sal daar beslis ‘n misoordeel wees. En daarom sien ons dikwels familielede, mede-werkers of selfs gesondheidswerkers wat ongelukkig is in hul lyding. Dit verhoog die graad van fibromialgiese kwaal, wat selfs die evolusie van sy kliniese toestand beïnvloed. “Gebrek aan voldoende kennis oor hierdie sindroom in die samelewing skep dikwels absurde vooroordeel. Gesins- en maatskaplike ondersteuning is noodsaaklik, “sê hy.
Die pyn van fibromialgie kan baie lyding genereer, genoeg om jou daaglikse en gewone aktiwiteite te ontwrig. Maar hoewel pasiënte en entiteite sukkel vir die moontlikheid van verlof of selfs aftrede, verlaat werk is ‘n komplekse probleem, het Heymann gesê. “Daar is geen data om te bewys dat dit enige voordeel oplewer nie, en die verwydering van werk word gewoonlik gevolg deur verswakking van die prentjie,” verduidelik hy. Vir die spesialis, is dit in die meeste gevalle perfek moontlik om met die sindroom te leef en die lewenskwaliteit te handhaaf. Hiervoor is dit noodsaaklik dat die persoon wat deur fibromialgie geraak word, dit ernstig neem en handel oor professionele persone wat goed voorbereid en kundig is oor die onderwerp. “Die pasiënt moet die behandeling behandel as enige ander siekte, sonder stigma,” sê hy.
REAKSIE Persoonlike afrigter, Michele Barreto (42), het die diagnose 14 jaar gelede gehad. Medisyne, terapie, veranderinge in eetgewoontes en gereelde fisiese aktiwiteit laat haar toe om met fibromialgie saam te leef sonder groot probleme. “Vandag is dit goed, maar op die oomblik van die diagnose moes ek op die vloer sit en huil. Maar ek het twee opsies gehad: óf dit sou my breek of ek sou reageer. Die pasiënt moet verstaan ​​dat die toestand verbeter wanneer hy aan die behandeling voldoen, “sê hy. Voormalige vlugbal atleet, Michele was verras, mense kon die voordele van ontspanning van ‘n massage vertel. “Omdat ek in pyn geskree het in plaas van om te ontspan. Ek het ook opgehou slaap en ek het al moeg geword, “onthou hy. Dit was hierdie ervaring wat haar gelei het tot ‘n reumatoloog wat fibromialgie gediagnoseer het.
Persoonlike afrigter, Michele Barreto (42), het fibromialgie gekonfronteer en het op fisieke aktiwiteit aangedring, selfs in die dae van baie pyn (foto: Edésio Ferreira / EM / DA Press)
In vlugbalstye het Michele beserings gehad wat stadiger was om te verbeter. In die tyd het dit ‘n rede vir wantroue geword, omdat sommige mense gedink het sy het “sagte lyf” gehad om te speel. Maar dit is algemeen dat fibromyalgika pasiënte met ‘n geskiedenis van pyn is wat voorafgaan aan die diagnose. Volgens Eduardo Paiva, hoof van die Pain and Fibromyalgia Commission van die Brasiliaanse Vereniging vir Reumatologie, is daar verskeie maniere om fibromialgie te bereik. “Dit kan byvoorbeeld die gevolg wees van ‘n onbehandelde gelokaliseerde pyn. Dit kan ook begin ná ‘n fisiese of psigiese trauma. Maar die mees algemene is dat dit die gevolg is van gelokaliseerde pyn, wat chronifiseer en die hele liggaam inneem, “verduidelik die spesialis,
En dit was presies ‘n trauma wat as ‘n sneller vir Michele se fibromialgie gewerk het. Sy het gery toe sy ‘n ernstige motorongeluk gehad het, waarin twee vriende baie seergemaak het. “Ek was skuldig. Aanvanklik het ek gedink die rugpyn was ‘n gevolg van die ongeluk. Ek moes ‘n ruk lank ‘n servikale kraag dra, maar die pyn het voortgegaan, “sê hy. Die eerste reaksie na die bevinding van fibromialgie was om allerhande hulpbronne te soek om die siekte te hanteer: massage, akupunktuur, homeopatie, terapie. Laasgenoemde was noodsaaklik vir haar om haar manier om die siekte te konfronteer, te verander. “Ek het geleer dat as dit somatizasse, sou dit dinge erger maak.” Fisiese aktiwiteit was ook noodsaaklik. “Ek het baie dokters gehoor dat dit meer as 50% van die behandeling is. Soms is dit soveel pyn dat ons niks wil doen nie. Maar dit verg volharding. ”
Persoonlike ondervinding met fibromialgie maak die professionele baie gesog deur mense wat van die voordele van fisiese aktiwiteit gebruik wil maak om hul simptome te beheer. “Ek dink hulle het selfvertroue om met my te oefen omdat ek weet wat hulle op die vel voel. Daarbenewens moet fisiese aktiwiteit vir fibromialgie spesifiek en baie gerig wees, “het hy gewaarsku. Vir Paulo Paiva kan fisieke aktiwiteit in sommige gevalle meer doeltreffend wees as die dwelm. Indien onbehandeld gelaat word, kan fibromialgie lei tot ‘n aansienlike verlies aan lewensgehalte. Benewens medikasie (neuromodulators en dubbele antidepressante is die mees aangedui) en fisiese aktiwiteit, behels die behandeling van pasiënte en gesinne. Kognitiewe gedragsterapie (CBT) het ook voordele getoon.
ALTERNATIEWE EN AANVULLENDE TERAPIES
‘N Oorsig van beheerde studies wat die effektiwiteit van masserings in die benadering tot fibromialgie evalueer, het getoon dat vyf weke van die hulpbron onmiddellike voordele soos verbeterde pyn, angs en depressie kan bevorder. Fisioterapeut Susan Lee King Yuan, ‘n meester van wetenskap van die Universiteit van São Paulo se Skool vir Geneeskunde en ‘n navorser in die gebied, kan terapeutiese massering een van die moontlike alternatiewe en komplementêre terapieë (CT) wees wat gebruik word in die behandeling van fibromialgie.
Myofasiale vrylatingmassering kan pyn, moegheid, styfheid, angs, depressie en lewensgehalte verbeter. Daar is ‘n paar bewyse dat handleiding limf dreinering is beter as bindweefsel massage in verhouding tot styfheid en depressie. Daar is bewyse dat bindweefselmassage depressie en lewensgehalte verbeter, en Shiatsu verhoog die drempel van pyn, moegheid, slaap en lewenskwaliteit. “Studies dui daarop dat die meeste masseerterapie style die lewensgehalte van fibromialgie pasiënte verbeter, maar meer navorsing is nodig om die voordele daarvan te bevestig,” sê hy.
Funksionele magnetiese resonansie beelding kan die brein aktiwiteit van ‘n normale persoon met ‘n pasiënt met fibromialgie vergelyk. Beide is aan ‘n stimulus van 4 kg gewig onderwerp wat pyn kan veroorsaak (foto: Reproduksie van die Internet)
In teorie, wat oor die massering in die algemeen handel, kan pynverligting wees as gevolg van verhoogde bloedsomloop, wat oksigenasie en verwydering van gifstowwe uit die spiere, ontspanning en vrylating van endorfiene bevorder. “Byna, die pyn sal heeltemal net verdwyn met die gebruik van masseerterapie. Die mees gepaste is om massering te gebruik as ‘n aanvulling op ander terapeutiese hulpbronne in ‘n multidissiplinêre behandeling om die simptome van die sindroom te beheer, “verduidelik hy.
Daar is geen studie wat definitief ‘n ideale frekwensie van massage-aansoek in fibromialgie bepaal nie. Sommige navorsers stel ‘n behandeltyd voor wat langer as vyf weke is. Vir Susan bepleit CTs die pasiënt se holistiese siening en waardeer die terapeut-pasiëntverband. Die belangrike ding is dat hierdie massage die drempel van die pasiënt se pynlike sensitiwiteit vir palpasie respekteer. “Die gebruik van RTT’s as ‘n aanvulling in ‘n multidissiplinêre behandeling is ideaal: dit is veral belangrik dat sulke behandeling pasiëntonderrig, ‘n psigoterapeutiese tegniek en terapeutiese oefening insluit, wat die sterkste bewys van effektiwiteit in die behandeling van fibromialgie het.
Die voorkoms van fibromialgie in die wêreld wissel van 0,7% tot 5% in die lig van die algemene bevolking.
In Brasilië is dit waarskynlik die tweede mees algemene rumatiekkiekte, met ‘n voorkoms van ongeveer 2,5%
Dit kan wissel van kinders tot bejaardes, maar gewoonlik begin hul simptome tussen die ouderdom van 25 en 65, met ‘n gemiddelde ouderdom van 49 jaar.
Dit raak meer vroue as mans, in ‘n verhouding van 8: 1, toe die kriteria van die Amerikaanse Kollege vir Rumatologie van 1990 gebruik word.
N nuwe voorkoms
Manuel Martinez-Lavín, rumatoloog en meester van die Amerikaanse Kollege vir Reumatologie (foto: persoonlike argief)
Manuel Mantinez-Lavín word erken as ‘n gesag op die gebied van fibromialgie, en verduidelik die meganismes van die siekte met oorspronklike hipoteses, wetenskaplik bevestig en wyd aangehaal deur ander skrywers regoor die wêreld. In die boek Fibromyalgia sonder raaisel – ‘n Gids vir pasiënte, familie en dokters (MG Editores), stel hy ‘n holistiese behandeling voor om die simptome van fibromialgie te verlig, wat benewens medikasie ‘n verskeidenheid effektiewe maatreëls aandui, soos positiewe houding teenoor die siekte, groepterapie, joga, meditasie, fisiese en respiratoriese oefeninge, kognitiewe gedragsterapie, gedifferensieerde dieet en aanneming van tegnieke om slaap te verbeter. In ‘n onderhoud met die Staat van Minas Gerais, lewer hy kommentaar oor hierdie nuwe benadering en praat oor die belangrikste vordering om die siekte te verstaan ​​en te bestuur. Lavín studeer medisyne aan die Universidad Nacional Autónoma de Mexico, is ‘n postdoktorale genoot in interne medisyne aan die St. Louis Universiteit (Missouri) en in rumatologie by Scripps Clinic (Kalifornië). Sedert 1983 is hy direkteur van die Afdeling Rumatologie van die Nasionale Instituut vir Kardiologie Ignacio Chávez in Mexiko, asook professor in rumatologie by die Universidad Nacional Autónoma de Mexico en lid van die Nasionale Akademie vir Geneeskunde. In 2013 het hy ‘n meestersgraad van die Amerikaanse Kollege vir Reumatologie ontvang. sowel as professor in rumatologie by die Universidad Nacional Autónoma de Mexico en lid van die Nasionale Akademie vir Geneeskunde. In 2013 het hy ‘n meestersgraad van die Amerikaanse Kollege vir Reumatologie ontvang. sowel as professor in rumatologie by die Universidad Nacional Autónoma de Mexico en lid van die Nasionale Akademie vir Geneeskunde. In 2013 het hy ‘n meestersgraad van die Amerikaanse Kollege vir Reumatologie ontvang.
Watter vordering het die metode van hartklopveranderlikheidsanalise tot die fibromialgiebenadering gebring?
Die analise van die ritme van die hart deur middel van rekenaars laat die werking van ons hoofstelsel van interne regulering en aanpassing aan die omgewing, die sogenaamde outonome senuweestelsel, doeltreffend bestudeer. Hierdie stelsel is verantwoordelik vir die reaksie op stres en ons ondersoeke het getoon dat by pasiënte met fibromialgie die funksionering van die outonome senuweestelsel in die gedrang kom. Daar is byvoorbeeld verhoogde produksie van adrenalien dag en nag. Ons studies is bevestig deur navorsers van ander dele van die wêreld. Met hierdie kennis verander die konsep fibromialgie radikaal. Behandeling moet gerig word op die harmonisering van die funksionering van die outonome senuweestelsel, wat gewoonlik ‘n beduidende verandering in die pasiënt se lewenstyl vereis.
As fibromialgie pyn uitstraal deur die liggaam, sou dit verklaar word deur hierdie funksionering van die outonome senuweestelsel?
Presies. Ons teorie verduidelik die rede vir wydverspreide pyn, aangesien klein senuweefibre oral in die liggaam is. Ons het bevestig dat pasiënte met fibromialgie verswakte senuweefibre in die vel en oë het, wat in die geneeskunde ons neuropatie van klein vesels noem. Dit moet verstaan ​​word dat fibromialgie ‘n ware neuropatie is en soveel pyn veroorsaak as die neuropatie van diabetici en pasiënte met herpeszoster.
En wat is die vooruitgang om die oorsake van fibromialgie te verstaan?
Die belangrikste voorskou is die verduideliking van hoe verskillende tipes stres (fisies, aansteeklik en emosioneel) ‘n ware neuropatiese pyn kan word. Ons het bewyse verkry wat daarop dui dat konstante stres die sogenaamde dorsale wortelganglia, senuweesentrums wat langs die ruggraat geleë is, kan beskadig. Na ‘n fisiese of aansteeklike trauma word kortstowwe tussen die outonome senuweestelsel en die vesels wat pyn oordra, gevestig. Veranderinge in die outonome senuweestelsel verduidelik die veelvuldige kwale wat deur mense met fibromialgie ly, soos moegheid, slapeloosheid en derm probleme.
Wat is die holistiese behandeling wat jy bepleit? Hoekom is dit meer doeltreffend?
Eerstens wil ek verduidelik dat dit ‘n holistiese behandeling is, gebaseer op die kompleksiteitskunde. Daar is ‘n nuwe wetenskaplike paradigma genaamd “kompleksiteit”, ver verwyder van die lineêre en reduksionistiese model wat tans medisyne oorheers. Kompleksiteit dwing ons om die sisteme van aanpassing van die menslike liggaam na die omgewing integraal te bestudeer. In die geval van fibromialgie vereis holistiese behandeling op grond van wetenskap eers dat pasiënte en hul gesinne die rantsoene van die veelvuldige siektes van die sindroom ken. Deur middel van terugvoeringstegnieke is dit moontlik om die werking van die outonome senuweestelsel te harmoniseer. Voedsel is ook belangrik: ‘n Mens moet ondersoek instel of daar ‘n bepaalde stof onverdraagsaam is en ‘n oorwegend vegetariese dieet volg. Oosterse oefen tegnieke soos joga en tai chi kan ook help.
Is medisyne soos pregabalien ‘n aansienlike voorskot? Is daar vooruitsigte van ‘n nuwe klas medisyne?
Pregabalin is ‘n deurbraak. Dit is ‘n antineuropatiese medisyne wat in sekere gevalle werk, maar ons moet erken dat dit ‘n primitiewe medisyne is. Ons het getoon dat sekere natriumkanale wat aan die dorsale wortelganglia geheg word, ‘n belangrike rol kan speel in die pyn van fibromialgie. Baie spesifieke middels word ontwikkel om hierdie natriumkanale te blokkeer. Binnekort sal ons ook meer effektiewe pynstillers vir fibromialgie hê, maar ‘n volledige behandeling sal altyd nodig wees.
In Brasilië is daar die aanbod van liggaamsmassas wat uitsluitlik ontwikkel is vir fibromialgie, wat belowe om die simptome te beëindig. Sou massages die verloop van die sindroom kan verander?
Ek is nie vertroud met hierdie tipe terapie nie, maar voordat ek enige behandeling aanbeveel het, moes dit doeltreffend getoon word deur gekontroleerde wetenskaplike studies. In my boek praat ek van alternatiewe medisyne, placebo-effek en kwakery. ‘N Sagte massage kan help. Sommige mense met fibromialgie voel egter pyn selfs met sagte druk op die vel.