"Die heelal gooi padblokkades op
sodat jy die beter oplossing kan vind. "
Sommige van ons word getoets in ons gesondheid, of ons verhoudings, of ons werk. En almal van ons word beslis getoets oor hoe ons die wêreldkrisisse, die omgewing en die rigting van ons wêreld hanteer.
Soms, voor eksamens, kan die onderwyser leidrade gee oor wat op die toets sal wees of miskien sal iemand jou 'n bedriegblad gee. Maar die meeste keer is ons op ons eie. Ons moet die regte antwoord op die oomblik dat die vraag gestel word.
Wat is die regte antwoord?
Op meervoudige toetseksamens is antwoorde makliker. Daar is gewoonlik net een, al is dit "al die bogenoemde". In meer ingewikkelde eksamens moet jy egter in jou antwoord skryf, soms selfs 'n hele opstel saamstel om jou standpunt te verduidelik of te verdedig.
Dis waar ons in die lewe is. Daar blyk nou nie meer duidelik meerkeus antwoorde te wees nie. Daar is geen "een regte antwoord" nie. Ons moet die situasies bestudeer en van verskillende perspektiewe na hulle kom om die regte een-grootte-pas-almal-antwoord te vind.
Miskien is dit egter die hele punt van hierdie "eksamens". Miskien is die punt om nie die regte antwoord te kry nie, maar om saam te werk as 'n span om 'n oplossing te vind wat vir almal werk. Miskien gaan dit nie oor wat ek dink of wat jy dink nie, maar meer oor wat ons saam kan oplos as 'n wen-wen-oplossing.
Van Mis tot Kompos
Ek is eintlik aangemoedig oor wat ek sien in die wêreld as geheel. Terwyl daar beslis 'n paar vreemde dinge aan die gang is, sommige van dit regtig skrikwekkend of verleentheid, is daar ook iets wonderlik gebeur. En dit is die wakker wat plaasvind. Mense wat apaties was of wat opgee het om te probeer om die stelsel te verander of die manier waarop dinge is, sê: "Hey, hou aan! Ons stem nie saam daarmee nie en ons gaan iets daaraan doen! "
Nou, sommige van die metodes kan dalk nie na ons smaak wees nie. Sommige van die retoriek kan na ons mening oor die top wees. Maar tog lyk dit vir my dat terwyl die sk * die fan waai, dit eintlik verwerk word tot kompos.
As jy ooit kompos gemaak het, weet jy dat jy begin met kosskrape, aka vullis, en dit lyk eintlik dat dit van goed tot sleg gaan, want dit stamp en versleg. Maar kyk na 'n sekere tyd, nadat dit van slegte tot erger gegaan het, begin dit eintlik in die ryk grond vir die tuin. Dit is 'n proses wat moet plaasvind. Jy hoef nie dadelik van vullis na groot grond te gaan nie - jy moet deur die siklus van rotting gaan voordat jy die goeie dinge kry.
Ons kan dieselfde proses sien in die genesing van die liggaam. Jy begin siek voel, dan voel jy slegter met 'n lopende neus en koors, en dan lyk dit selfs erger, word dit uiteindelik beter. En ons is nou iewers op die spektrum van slegter na slegter na beter.
Dinge lyk op
Wat ek sien as die goeie nuus is dat mense reageer, deelneem en iets doen. Dit is 'n begin. Natuurlik sal ons meer moet doen as om net te reageer. Ons moet voortgaan om betrokke te wees in die rigting van ons wêreld, maar die goeie nuus is dat ons besluit het om die heerskappy van ons kar te haal. Ons het ons ander voertuie lank laat ry ... dokters het besluit hoe om ons gesondheidsuitdagings te hanteer. TV-adverteerders het besluit watter keuses ons gehad het en politici het groot besluite geneem vir ons welsyn op grond van hul welsyn, nie ons s'n nie.
So, ja, dinge kyk op. Dit is goeie nuus wanneer die koma pasiënt wakker word. Ons het in 'n koma gekom, gewoon ons daaglikse 9-5 bestaan ​​op 'n outomatiese manier en gedink dat die enigste ding wat ons beheer het, was wat in die mure van ons huise gebeur het (indien wel). Tog, nou sê ons, wag 'n oomblik! Dit is my lewe wat jy beheer, dit is my kinders se toekoms wat jy hanteer, dit is my gesondheid en die gesondheid van my kleinkinders en my planeet waarmee jy gemors is.
Miskien onthou jy die toneel van die 1976-filmnetwerk? Waar die hoofkarakter skree: "Ek is so mal soos die hel, en ek gaan dit nie meer vat nie! Dinge moet verander!" Wel, dit kan ons 40-jare geneem het om te reageer, maar nou gaan ons van ons maklike stoele op en skreeu uit die venster en op die strate: "Ons is so mal soos die hel en ons gaan dit nie vat nie meer! "
Eerstens moet jy wakker word, dan moet jy erken dat daar 'n probleem is, dan moet jy besluit dat jy iets daaroor wil hê. En dan doen jy aksie.
Ongeag watter stap jy by is, welkom op die verhoog. Shakespeare, in die handelaar van Venesië, het na die wêreld verwys as "'n stadium waar elkeen 'n rol moet speel". Dit is dus tyd vir elkeen van ons om uit te vind wat ons deel is. Klein, groot, dit maak nie saak nie. Elkeen van ons het 'n rol.
Gereed? Gaan sit, gaan!
Artikel Inspirasie: Film
Netwerk: Nog mal soos die hel
Akteurs: Faye Dunaway, Peter Finch.
Klik hier vir meer inligting en / of om hierdie fliek te bestel.
Jy is hier: Tuis > Dit en dat > blogs > Marie se blog > In die skool van die lewe is dit tyd om van mis na kompos te verskuif