Black Fire Velvet Weaver / Euplectes gierowii - Voëlgesinne - 2021
met 'n oogopslag 目光炯炯
de toespraak 热情洋溢 的 讲话
1. voeg by
1) Stem ooreen met waarde. met selfstandige naamwoord: vuur daaraan verbonde.
2) a) inherent aan vuur (1), kenmerkend daarvan.
b) ontbind. Skroeiend warm, brandend.
3) oordra. Lig, straal helder lig uit.
4) oordra. Passievol, vurig, voortvarend.
5) Met die kleur van vuur, helderrooi, oranje-rooi.
2. voeg by. verouderd.
Dieselfde as: geweerskoot.
Dit is die grootste verteenwoordigers van die wewerfamilie. Die voorkoms wissel baie, afhangende van die seisoen. Wyfies het 'n onopsigtelike sanderige swart kleur. Mans tydens die paarseisoen is pikswart, met 'n lang (tot twee lyflengtes) diep gesnyde stert en rooi-wit merke op die skouers wat nooit verdwyn nie. Die res van die jaar - vere is bruin met swart kolle, die stert word kort. Mans is 16-19 cm lank (met 'n stert - tot 60 cm) en weeg 25-45 gram. Wyfies - 12-14 cm. Manlike snawel is keëlvormig, sterk, grys met 'n blou tint. Die bene is swart. Wyfies is bruin.
Hulle voed hoofsaaklik met plantsaad, maar die dieet bevat ook ongewerwelde diere: wurms, klein insekte (Coleoptera en Hemiptera), arachnids.]
Mansstem tydens dektyd
Seksuele gedrag is te danke aan die kudde lewenstyl van voëls. In die lente, tydens die broeiseisoen, voer mans 'n ritueel uit om wyfies te lok, wat stadig oor hul grondgebied sirkel en hul stert pluis. Voortplanting is poligamies, van November tot Februarie. In 'n gesin is daar tot 5 vroue per man. Die nes word deur beide ouers op die grond gebou, van grasse en takke, dit is 'n dikwandige ovaalvormige struktuur. Die kroos bevat gewoonlik een tot vier eiers. Na 12-14 dae se inkubasie broei kuikens uit wat ongeveer 17 dae in hul ouers se sorg is. Dikwels word die neste van fluweelwevers met 'n lang stert die voorwerp van parasitisme van die Brons koekoek en vervang die eiers van fluweelwevers deur hul eie.
Brandfluweelwevers is bonkige voëls van 12-14 cm groot, wyfies is effens kleiner as mans. Albei geslagte in die kleur van hul gewone verekleed lyk soos 'n huismossie (Passer domesticus
). Die hoofkleur is bruin, agterop is daar donker strepe, op die buik is daar liggrys skakerings. Liggeelbruin strepe bo die oë. Die snawel is dik en taps. Jong voëls het wye ligte wenke oor vlerkvere.
Die vurige fluweelwevers sing die hele dag, hul sang klink soos 'tsip-tsip-tsip'.
'N Vyf-taal woordeboek van diere name. Voëls. Latyn, Russies, Engels, Duits, Frans / Geredigeer deur Acad. V.E.Sokolova. - M.: Rus. lang., "RUSSO", 1994. - P. 450. - 2030 eksemplare. - ISBN 5-200-00643-0.
[www.oiseaux.net/oiseaux/euplecte.a.longue.queue.html Oiceaux.net - Euplecte a queue queue] (Frans)
Uittreksel uit die Long-Tailed Velvet Weaver
- Verstaan ​​u wat u sê? - het hy met 'n bewende stem gesê - behalwe ek was daar niemand in die kamer nie. Daarom, indien nie, so ... Hy kon nie klaarmaak nie en hardloop die kamer uit. 'Ah, chog't with you and everyone,' was die laaste woorde wat Rostov gehoor het. Rostov het na die woonstel van Telyanin gekom. 'Die meester is nie tuis nie, ons het na die hoofkwartier vertrek,' het Telyanin se ordelike aan hom gesê. - Of wat het gebeur? Die ordelike bygevoeg, verbaas oor die ontsteld gesig van die kadet. - Daar is niks. 'Ons het 'n bietjie gemis,' het die ordening gesê. Die hoofkwartier was drie verstes van Salzeneck geleë. Rostov neem die perd sonder om huis toe te gaan en ry na die hoofkwartier. In die dorp wat deur die hoofkwartier beset was, was daar 'n taverne wat deur beamptes besoek is. Rostov kom by die taverne aan, by die stoep sien hy die perd van Telyanin. In die tweede kamer van die herberg sit die luitenant by 'n skottel wors en 'n bottel wyn. 'O, en jy het stilgehou, jongman,' het hy geglimlag en sy wenkbroue hoog opgetrek. 'Ja,' sê Rostov, asof dit baie moeite verg om die woord uit te spreek, en gaan sit aan die volgende tafel. Albei was stil, twee Duitsers en een Russiese offisier het in die kamer gesit. Almal was stil, en die geluide van messe op plate en die geluid van die luitenant se geklank is gehoor.Toe Telyanin klaar was met ontbyt, haal hy 'n dubbele beursie uit sy sak, skei die ringe met klein wit vingertjies na bo, haal 'n goue een uit en gee sy wenkbroue die geld aan die bediende. 'Maak gou,' het hy gesê. Die goue een was nuut. Rostov staan ​​op en gaan na Telyanin. 'Laat my die beursie sien,' het hy in 'n lae, skaars hoorbare stem gesê. Met verskuiwende oë, maar steeds wenkbroue, lig Telyanin die beursie in. - Ja, 'n mooi beursie ... Ja ... ja ... - het hy gesê en skielik bleek geword. 'Kyk, jongman,' het hy bygevoeg. Rostov neem die beursie in sy hande en kyk daarna, en na die geld daarin, en na Telyanin. Die luitenant kyk om, volgens sy gewoonte, en, lyk dit, word skielik baie vrolik. 'As ons in Wene is, sal ek alles daar laat, en nou is daar nêrens om heen te gaan in hierdie slegte klein dorpies nie,' het hy gesê. - Wel, kom aan, jongman, ek sal gaan. Rostov was stil. - Wat van jou? ontbyt ook? Hulle word ordentlik gevoed, - vervolg Telyanin. - Kom ons gaan. Hy steek die hand uit en gryp die beursie. Rostov het hom vrygelaat. Telyanin neem die beursie en begin dit in die sak van sy leggings sak, en sy wenkbroue is onverskillig opgelig, en sy mond gaan effens oop, asof hy sê: 'Ja, ja, ek sit my beursie in my sak, en dit is baie eenvoudig, en niemand gee om hiervoor nie. '... - Wel, wat, jongman? Sê hy terwyl hy sug en onder die wenkbroue van Rostov in die oë kyk. 'N Soort lig van die oë, met die snelheid van 'n elektriese vonk, het van Telyanin se oë na Rostov se oë en heen en weer geloop, alles in 'n oomblik. 'Kom hier,' sê Rostov en gryp Telyanin aan die hand. Hy het hom amper na die venster gesleep. - Dit is Denisov se geld, jy het dit geneem ... - fluister hy oor sy oor. - Wat? ... Wat? ... Hoe durf jy? Wat? ... - sê Telyanin. Maar hierdie woorde klink soos 'n klaende, desperate uitroep en 'n pleidooi vir vergifnis. Sodra Rostov hierdie geluid van 'n stem hoor, val 'n groot twyfel uit sy siel. Hy voel vreugde en op dieselfde oomblik voel hy jammer vir die ongelukkige man wat voor hom staan, maar hy moet die werk wat hy begin het, voltooi. 'Hier, God weet wat hulle sou dink,' mompel Telyanin, gryp sy pet en gaan na 'n klein leë vertrek, 'ons moet verduidelik ...
Wewers, of voëlwevers, is 'n groot groep klein vogeltjies. Wewers vorm 'n aparte familie van wewers, wat 272 spesies tel. Uiterlik lyk dit baie met mossies, vinke en buntings, wat hul naaste familielede is, maar die lewenswyse van wewers is eienaardig.
Die swartfrontwever (Ploceus velatus) is besig om sy nes te voltooi.
Die grootte van die wewers wissel van 7,7 tot 30 cm lank. Met die eerste oogopslag kan die wewer maklik met 'n mossie verwar word; hulle het dieselfde verhoudings van die liggaam, stert en vlerke, 'n kort en dik snawel, wat hulle voëls gee. Die kleur van die meeste spesies is baie beskeie, bruin, grys, swart kleure kom daarin voor, en die liggaam van die voël is dikwels gevlek met klein strepies. Sekere soorte wewers kan helderkleurige dele van die liggaam hê of heeltemal geel, groenerig, rooi (byvoorbeeld 'n vuurwewer). Seksuele dimorfisme by sommige spesies word nie uitgespreek nie (mans en wyfies lyk dieselfde), by ander spesies word dit verminder tot kleurverskille (mans is helder en kontrasterend gekleur, en wyfies is beskeie), uiteindelik in langstertse fluweelwevers, mans het langwerpige stertvere en verskil skerp van wyfies. Hierdie funksie maak wewers verwant aan ander Afrika-weduwee-voëls, waarin seksuele dimorfisme baie uitgesproke is.
'N Manlike langstertse fluweelwever (Euplectes progne) vlieg.
Wewers is tipiese inwoners van Afrika, hoewel sommige soorte in Madagaskar, Suid-Asië en Suid-Europa voorkom. Hierdie voëls bewoon oop landskappe - savanne, bosveld, minder dikwels halfwoestyne of bosrand, maar kom nooit voor in bosse en woestyne nie. Dit is te danke aan die eienaardighede van die biologie van voëls: hulle maak net in bome nes en soek slegs voedsel in oop ruimtes.Die stem van die wewers - skielike helder, maar nie melodiese geluide nie, soortgelyk aan 'n mus wat kwetter.
Alle soorte wewers is voëls wat saamtrek, en hulle groepe tel minstens 'n paar dosyn voëls; sommige spesies vorm groot trosse van duisende en miljoene individue. Die grootste troppe is onder algemene sosiale en rooibek-wewers, waarvan die neskolonies tot 10 000 voëls tel, en die hele kudde na broei tot 40 miljoen is. Miskien is dit die meeste troppe voëls ter wêreld, groter troppe was slegs bekend in swerwende duiwe, nou uitgesterf. In die lug hou wewers oorvol, vlieg vinnig, slaan gereeld hul vlerke en maak skerp draaie. Wanneer so 'n kudde in die lug opkom, verbloem dit die son letterlik, en die geluid van sy vlerke versprei oor die savanne in 'n dowwe, onheilspellende gedreun.
Hierdie tornado oor die Afrika-savanne is 'n trop wewers. Miljoene voëls wat skielik opstyg, kan selfs 'n olifant bang maak.
Wewers is uitsluitlik graanvretende voëls; in die natuur voed hulle met korrels en sade van wilde grasse, en in bewerkte landskappe voed hulle gewillig op die lande van graangewasse. As gevolg van die groot grootte van die kuddes en die algemene oorvloed van alle soorte wewers, speel hulle 'n belangrike rol in die sirkulasie van stowwe. In totaal vernietig miljarde wewers jaarliks ​​duisende ton saad en verander dit in ton lewendige gewig. Op hul beurt verteenwoordig die wewers dieselfde massiewe prooi vir baie diersoorte. Vir voeding vlieg wewers vroegoggend uit en soek kos tot die middaguur. In die warm seisoen kruip hulle weg in die ruigtes en slaap of gebruik hulle die toilet. Saans gaan soek hulle weer kos voor donker. Buffelwewers (buffelvoëls) soek soms inseklarwes op die rug van diere soos jakkalse (buffelspreeu), maar hierdie voëls hou nie verband met mekaar nie.
Mannetjie en wyfie van die dikbek-fluweelwever (Euplectes capensis).
Die vernaamste kenmerk van wewers is hul nesmetode. Wewers kan die hele jaar deur broei, maar onder natuurlike toestande is die broeiseisoen beperk tot die nat periode van die jaar; in die droë seisoen is daar 'n onderbreking in die broei van wewers. Anders as mossies, behou wewers, selfs gedurende die broeiseisoen, 'n gesellige leefstyl en maak hulle nes, sonder om die gebied in aparte broeiplekke te verdeel. Hierdie voëls probeer hul neste so na as moontlik aan mekaar plaas, dit is die geval wanneer die buurman se skouer nie inmeng nie, maar bydra tot oorlewing. Allerhande wewers is buitengewone bekwame bouers en weef geslote neste uit gras. Vir hierdie funksie het hulle hul naam gekry.
Medium gemaskerde wewer (Ploceus intermedius) broei op rietstingels.
Die wewers se neste is uiteenlopend. Die eenvoudigste opsie is 'n netjiese klein balvormige mandjie wat aan die rietstingels vas is. Vuur- en maskerwevers reël sulke neste. Die volgende fase is 'n mitsnes, soortgelyk aan 'n langwerpige druppel met 'n aparte sy-ingang. Sulke neste word deur baya-wewers geweef.
'N Mannetjie (buite) en 'n wyfie (binne) weefbaia voltooi die konstruksie van die nes.
In openbare wewers is die neste so naby aan mekaar dat die individuele 'wantjies' saamsmelt tot een algemene skok.
Só lyk die tipiese neste van die meeste Afrika-wewersoorte.
Die apogee van so 'n konstruksie is die neste van gewone sosiale wewers, aangesien hierdie voëls groot troppe vorm, dan is die gewrigte van hierdie spesie 'n wonderlike gesig. Dit is nie meer hope nie, maar regte "stapels" droë gras, geleë op die takke van akasias en skarlakenrooi. Sulke kollektiewe broeiplekke word jare lank deur kudde wewers gebruik, wat gereeld hernu word. Soms word sulke groot neste nat na reën en val saam met die boom af.
Die reuse-plek van gewone wewers (Philetairus socius) dek die hele kroon van die boom.
Slegs die mannetjie begin om die nes te bou, hy kies 'n dun lang grashalm en maak sy punte in 'n knoop deur, maak 'n lus, op hierdie basis heg hy ander grashalms aan en skep 'n "hangmat" wat geleidelik verander in 'n toe mandjie. Die beginfase van konstruksie is uiters belangrik, sowel die sterkte van die nes as die aandag van die wyfies hang af van die vaardigheid van die mannetjie. Wyfies kies slegs ervare mannetjies, weef sterk strukture, in die finale stadiums van konstruksie, help die wyfie die mannetjie met die binnenshuise versiering en voering van die nes, terwyl die mannetjie 'n nuwe nes in die omgewing weef. Terwyl die eerste wyfie eiers lê en die koppelaar broei, is die mannetjie besig om die volgende liefling te verlei. Wewers is dus poligamies en hul nes is 'n soort vervoerband vir die produksie van kuikens.
Die manlike swartgesig-wewer weef die eerste lus, wat die basis van die toekomstige nes sal word.
Daar is 4-6 eiers in die koppelaar van wewers. Hulle kom in verskillende kleure (bruin, blou, pienk, grys), gewoonlik met vlekke. Kuikens groei baie vinnig en begin al 9-10 maande. 'N Spesiale uitsondering is die koekoekwever. Dit is 'n parasitiese voël wat sy eiers in die neste van die bruinkantige priya gooi - 'n klein vogeltjie. Die koekoekwevers se nes is aanvanklik groter as die nes en neem die meeste van hul voedsel weg, daarom vergaan die nageslag van die eienaars. Die vorste het geleer om wewereiers in hul neste te herken danksy die kleinste merkies, onsigbaar vir mense, maar onderskeibaar deur voëls (danksy hul vermoë om die strale van die ultraviolet spektrum te sien), maar hulle slaag nie altyd daarin om ontslae te raak van vrylaaiers nie . Die nessukses van wewers is buitengewoon hoog, wat verklaar word deur die geslote struktuur van die nes, ontoeganklik vir die meeste roofdiere. Die ingang na die neste is altyd aan die onderkant (net aan die kant van die wewerbaya).
'N Koekoekweefkuiken (Anomalospiza imberbis, links) is baie groter as 'n bruinkuiken kuiken (Prinia subflava, regs).
Ten spyte hiervan het die wewers genoeg vyande. Hulle wonderlike neste kan hulle nie beskerm teen slange nie, wat baie graag sulke eetkamers wil besoek. Vir slange is openbare neste 'n onuitputlike spens waarin u baie dae voor die tyd eiers en kuikens kan eet, ouers kan net kyk hoe die slang hul nageslag vreet. Daarbenewens jag klein roofvoëls (valke, ens.) Wewers.
Die Cape Cobra beroof die wewersnes.
Rooibekkies en gewone sosiale wewers veroorsaak, as gevolg van hul groot aantal, plaaslike skade aan landbougewasse, waarmee hulle geveg word deur hul neste te verwoes. Terselfdertyd is hierdie voëls maklik om te tem en kan hulle in gevangenskap goed voortplant. Om tuis te bly, gebruik hulle gewoonlik helder vurige, rooibek, dorps- en wewersbaia. Dit is beter om hierdie voëls by verskillende individue (van 7 en ouer) aan te hou, en daar moet meer wyfies as mans wees. Voëlhokke is geskik om voëls te teel, hulle moet met 'n graanmengsel gevoer word (rys en koring is veral geskik) met die toevoeging van setperke. Gedurende die nesperiode is dit nodig om proteïenvoer (meelwurms, insekte) by te voeg. Dit word nie aanbeveel om ander voëlsoorte met wewers bymekaar te hou nie.
Fireweaver (Euplectes orix).
Lees meer oor die diere wat in hierdie artikel genoem word: koekoeke, slange, olifante.
Die swartkopborrel is 'n soort passievogels van die Thymeliad-familie, die enigste van dieselfde soort