Ek wil nooit – toortsie.com
Ek wil nooit
Augustus 12, 2014 Augustus 6, 2017 ~ Kameel
As daar nou woorde is wat nooit my mond moes verlaat het nie is dit; “Ek wil nooit.” Met ‘n terugblik op my lewe sien ek dat dit juis die dinge is wat ek nooit wou nie, wat juis gebeur het.
My ouers het vriende in Emmarentia gehad, en as kind was Emmarentia se siersteenhuise vir my die lelikste lelik. Maak nie saak hoe groot en luuks die huise was nie, hulle het vir my koud en onvriendelik gelyk. “Ek wil nooit eendag in so ‘n huis bly nie,” het ek vir my ma gesê. Soos ek groter geword het, het daar ‘n prentjie in my gedagtes gevorm van hoe my huis eendag moet lyk. ‘n “Cozy” wit hui(sie), met ‘n rankroos wat amper sy voordeur toerank. Van my droomhuis het niks gekom nie. Uit die 40 jaar waarin ek en Ken getroud is, het ons 35 jaar daarvan in siersteenhuise gebly.
Nog ‘n “Ek wil nooit,” was Krugersdorp. Interhoër is jaarliks op Krugersdorp se sportvelde gehou. Die treinrit soontoe, en die al singende loop deur die strate tot by die sportsvelde was heerlik, maar daar was iets aan Krugersdorp wat my koue rillings gegee het. “Ek wil nooit eendag in hierdie plek bly nie,” het ek vir my maats gesê. Heel nuuskierig wou hulle weet hoekom nie. Ek konnie my vinger daarop lê nie, maar daar was ‘n onheilspellende iets aan die plek. Skaars getroud of ons trek Krugersdorp toe. Krugersdorp word die plek van my grootste verlies, en hartseer. Ook die plek waar ek Ken ontmoet het, en die vloei van my lewe so drasties verander het.
Ons gaan bly in Hillbrow, en bou later ‘n huis in ‘n besige voorstad. Die stadslewe akkordeer met my. Wanneer ek plattelandse dorpies sien raak ek skoon mistroostig. Alles lyk so verlate en eensaam. “Ek wil nooit in die platteland bly nie,” sê ek vir Ken. Vier jaar na ons troue trek ons tussen die mielielande in, waar ons vir 21 jaar bly. Ek sou baie wonder waarom ons woestyn toe gestuur is. Ek raak geheg aan oop lug, veld en beeste. Wanneer ons vir ‘n naweek by my ouers in Randburg gaan kuier, en ons vat die pad terug mielielande toe, haal ek diep asem. “Ek wil nooit weer in die stad gaan bly nie.” laat ek van my hoor. Dan voeg ek sommer by “Veral nie in Pretoria nie.” Ek konnie verstaan, of verduidelik waarom ek so ‘n kanniedood aan Pretoria gehad het nie, maar ek het. Veertien jaar gelede trek ons Pretoria toe, waar ons vandag nog bly.
Ek sê nie meer, “Ek wil nooit,” nie.
‹ Previous2 uit 156
Next ›Dit wat ons sien…
15 thoughts on “Ek wil nooit”
Augustus 12, 2014 om 7:50 nm
Ek is baie fatalisties hieroor… ek weet ek moet bly daar waar dit vir my bepaal is en’n plek het my nog nooit ongelukkig gemaak nie. Omstandighede ja maar nie ‘n plek nie
Augustus 12, 2014 om 8:54 nm
Baie beter om soos jy na ‘n ding te kyk, maar my gevoelens is te bedrywig. Huise en plekke praat ‘n taal wat ek aanvoel. Geluķkig pas ek gou aan en is dan heel gelukkig, en baie dankbaar vir wat is.
Augustus 12, 2014 om 7:58 nm
Ha-ha. Ek het al my kinderlewe gesê ek trou nóóit ‘n Jan, Piet of Koos nie. EN ek wil ‘n kort van hê, Niks Van der dit of du dat nie. Reg geraai. Ek trou toe met Jan Janse van Rensburg, broer van Piet en Koos…
Augustus 12, 2014 om 8:26 nm
Lekker lag ek nou vir jou!!!
Augustus 13, 2014 om 5:02 vm
Iewers het iets gelees of gehoor oor die lengte van “nooit”
Augustus 13, 2014 om 7:07 vm
Nooit is ‘n baie lang tyd, dit is verseker.
Augustus 13, 2014 om 9:39 vm
Ek voel ook so oor plekke, en ja, Krugersdorp is een van hulle.
Plekke kan my ERG depressief maak, veral die met baie vlakte van niks. En in die stad wil ek ook nie bly nie, VERAL nie Pretoria nie! 😆
Ek soek berge, of darem koppies, en bome. Maar ek begeer om eintlik by die see te bly. Eendag dalk, want soos jy sê, mens kan nooit sê NOOIT nie!
Augustus 13, 2014 om 10:06 vm
Dan verstaan jy 🙂
Gelukkig is ek aanpasbaar en maak gou vrede met my omstandighede.
Ons mag maar droom oor ‘n huisie by die see…. of in die berge 😉
Augustus 13, 2014 om 10:49 vm
Verstaan só wat jy sê! Het vir my man gesê ek sal ENIGE plek saam met hom gaan bly, moet my ASSEBLIEF net NOOIT Nigerië toe vat nie…………!! Famous last words……! 🙂
Augustus 13, 2014 om 12:46 nm
Ai vrou, dit is nie ‘n grap nie. Honderd maal eerder Krugersdorp as Nigerië. Het jy darem goed aangepas?
Augustus 13, 2014 om 3:08 nm
Jong, ons is mos sterk baba’s!! Het dan kaalvoet oor die berge gekom!! 😉 Ek en my man maak dit nou maar saam “huis”. Ons kom verseker terug na onse land!!
Augustus 13, 2014 om 4:11 nm
Ek wil dit graag kategories stel dat ek NOOIT in Wildernis daar by George aan die Suidkus wil bly nie. (Hoop dit werk.)
Augustus 13, 2014 om 4:58 nm
Ag hoe lekker laat jy my nou lag 😆
Dit lyk vir my asof die ding net eenkant toe werk….. dit wat jy rêgtig nooit wil doen nie. Kom ons hoop hy werk na George se kant toe ook!!! Sal nie omgee as jy my saamvat nie, ek lief daardie wêreld.
Dink redelik baie aan jou; gewonder hoe gaan dit nou met julle pleegkind ?
Augustus 13, 2014 om 8:25 nm
My pa was ‘n liewe mens, wat baie baie min ongeduldig of kwaad geword het, maar as jy die woord, “nooit” gebruik het, het hy jou duidelik laat verstaan dat dit nie ‘n woord is om te gebruik nie. Nooit is ‘n lang tyd. Ek gebruik die woorde: “Ek sal nie graag…” of “Ek hoop nie ek hoef ooit…” Hoop dit werk!! 🙂
Augustus 14, 2014 om 7:54 vm
Soos die Ingelse sê; Never say never!!!