Presidensiële verkiesing van 2008 Texas Primary - Inligting
Presidensiële verkiesing van 2008 Texas Primary - Geskiedenis
Uitslae van die Texas Primary op 4 Maart 2008
Demokrate Stemme Pct Afgevaardigdes Republikeine Stemme Pct Afgevaardigdes
51 74 McCain
47 65 Huckabee
Primêre verkiesings in Texas
A primêre verkiesing is 'n verkiesing wat gebruik word om die kandidaatveld vir 'n gegewe keusekantoor te beperk of om die genomineerdes vir politieke partye te bepaal voor 'n algemene verkiesing. Primêre verkiesings kan verskillende vorme aanneem. In 'n partydige primêre kies kiesers 'n kandidaat om 'n genomineerde van 'n politieke party vir 'n gegewe amp in die ooreenstemmende algemene verkiesing te wees. Voorpartydige voorverkiesings word gebruik om die gebied van kandidate vir onpartydige ampte te verklein voor 'n algemene verkiesing. Die deelnamevoorwaardes (bv. Of slegs geregistreerde partylede in 'n party se primêre verkiesing kan stem) in primêre verkiesings kan wissel na jurisdiksie, politieke party en die kantoor of kantore wat verkiesbaar is. Die metodes wat gebruik word om die uitkoms van die primêre te bepaal (bv. Veelheidstelsels, meerderheidstelsels, top-twee stelsels, ens.) Kan ook wissel volgens jurisdiksie.
Sien die onderstaande afdelings vir algemene inligting oor die gebruik van primêre verkiesings in die Verenigde State en spesifieke inligting oor die tipes voorverkiesings wat in Texas gehou word:
Agtergrond: Hierdie afdeling gee 'n uiteensetting van die verskillende tipes modelle vir primêre verkiesingsdeelname wat in die Verenigde State gebruik word, insluitend oop primaries, geslote primaries, semi-closed primaries en top-twee primaries. Hierdie afdeling beskryf ook die verskillende metodes wat gebruik word om die uitkomste van primêre verkiesings te bepaal.
Primêre verkiesingstelsels wat in Texas gebruik word: Hierdie afdeling bevat 'n uiteensetting van die primêre verkiesingstelsels wat in Texas gebruik word, insluitend die voorverkiesings vir kongresse en staatsvlakkantore (bv. Staatswetgewende setels, staatsuitvoerende kantore, ens.).
Staatswetgewing: Hierdie afdelings bevat 'n lys van staatswetgewing wat van toepassing is op die primêre verkiesingsbeleid in Texas.
Lêer: Presidentsverkiesingsuitslae van Texas 2008.svg
huidige 19:40, 11 Januarie 2013 322 × 315 (134 KB) Inqvisitor (bespreking | bydraes) Gebruikersgeskepte bladsy met UploadWizard
BELANGRIKE OPMERKING: DIT IS 'N GEDAGTEERDE BLADSY
NIE MEER OPgedateer word nie.
LAASTE OPDATERING 2 NOVEMBER 2008.
Klik hier om ons P2012 -bladsy te besoek
DERDE PARTY en
ONAFHANKLIKE KANDIDATE MET BALLOTSTATUS IN MINSTENS EEN STAAT:
Jonathan E. Allen (HeartQuake-Colorado)
Jeffrey H. & quotJeff & quot Boss (Independent-New Jersey)
Richard A. Duncan (Independent-Ohio) - Geen veldtogwebwerf nie
Bradford Lyttle (Amerikaanse pasifis-Illinois)
Frank E. McEnulty (New American Independent Party-California)
John Joseph Polachek (New Party-Illinois) - Geen foto/geen veldtogwebwerf nie
Thomas R. "Tom" Stevens (Objectivist-New York)
Jeffrey Wamboldt (We The People-Wisconsin) - Geen foto/geen veldtogwebwerf nie
SKRYF IN KANDIDATE:
OPMERKING: GEEN VAN DIE ONDERSTE KANDIDATE MOET BALLOT -STATUS IN ENIGE STAAT BESKIKBAAR NIE.
Demokrasie in aksie: P2008 - 'n Fantastiese webwerf bevat baie gedetailleerde inligting oor die presidensiële wedstryd van 2008. Uitgegee deur Eric Appleman van GWU. Eric het die wedrenne in die Withuis behandel vanaf die 2000 -verkiesing. Baie nuttig, goed gebalanseerd. 'N Groot bron.
Patrick Ruffini: Presidensiële draad van 2008 - Ruffini - wat die webwerfontwerper en internetstrateeg was vir die Bush/Cheney -veldtog in 2004 - het in 2005 'n goeie nuusversamelaarwebwerf begin om al die nuus en blogverhale op te spoor oor die moontlike kandidate van die Withuis van die twee groot partye .
Die volgende prez - Hierdie blog -webwerf volg baie belangrike nuusberigte oor die verskillende hoopvolles.
Presidential Primaries 2008 - Nog 'n blogwerf wat die verskillende hoopvolgers opspoor wat die Demokratiese en Republikeinse presidensiële benoemings soek.
Ovaalkantoor 2008 - Nie eers in die VSA gepubliseer nie, maar hierdie webwerf is 'n goeie onpartydige blog om nuus oor die wedloop van 2008 op te spoor. Uitgegee deur Daniel Owens in die Verenigde Koninkryk.
New Hampshire Political Library - Hierdie webwerf bevat omtrent alles wat u ooit sou wou weet oor die invloedryke presidentsverkiesing in New Hampshire - insluitend 'n gids van elke kandidaat wat ooit in die NH -primêre kandidaat was. Onderhou deur die New Hampshire State Library, Franklin Pierce College, University of New Hampshire, St. Anselm College, die New Hampshire State Archives en die New Hampshire Historical Society.
PollingReport.com: White House 2008 - Waarom die moeite doen om die wiel uit te vind en ons eie peilingopsporingsblad te skryf as hierdie uitstekende bladsy reeds bestaan. Besoek hierdie webwerf om die neigings in al die nuutste meningspeilings in die Presidents 2008 -wedloop te volg.
C -SPAN: Pad na die Withuis - Inligting, skakels en 'n paar streaming video -geleenthede uit een van die land se voorste bronne van rou politieke dekking. Dek die verskillende waarskynlike presidentskandidate. Voortdurend opgedateer.
Ballot Access News - Hierdie gerespekteerde publikasie - gestig in 1985 deur die Libertarian -aktivis Richard Winger - volg die pogings van derde partye en onafhanklike kandidate vir verskillende kantore om toegang tot stembriewe in die 50 state te verseker. Die webwerf volg ook veranderings in die wet, hofuitdagings en ander interessante nuus van derdeparty -nuus wat u gewoonlik nie elders kry nie. Gebruik hierdie bladsy om op hoogte te bly van watter derde party en onafhanklike kandidate in November 2008 op die algemene verkiesingsbrief van u staat al dan nie sal verskyn.
Atlas van Amerikaanse presidensiële verkiesings - Dave Leip het hierdie baie insiggewende webwerf voorberei, wat historiese stemuitslae bied van die presidensiële algemene verkiesings van 1860-2004 en - as dit omdraai - die presidensiële voorverkiesings van 2008. Dek die totale stemme vir die genomineerdes van die groot partye en die top 2 of 3 genomineerde derde partye in elke wedloop. Kleurvolle kaarte en grafieke ook.
Kommissie oor presidensiële debatte - Gestig deur leiers van die twee groot partye om te verseker dat debatte 'n permanente deel van elke algemene verkiesing bly, het hierdie niewinsgewende en tweeledige organisasie al die algemene verkiesings van die presidensiële debatte sedert 1988 geborg. Hul omstrede en beperkende deelnemingsreëls sluit derde grootliks uit partykandidate (selfs die belangrikste) om deel te neem aan hierdie nasionale debatte op televisie. Een van die groepe wat teen hierdie beperkings protesteer, is DebateThis.org.
Amerikaanse ministerie van buitelandse sake: Foreign Press Center - Wat is die verskil tussen 'n koukus en 'n primêre? Hoe werk benoemingskonvensies? Wat van die algemene stemme teenoor die stemkollege? As u 'n beter begrip van die Amerikaanse presidentsverkiesingsproses nodig het, kan u na hierdie insiggewende webwerf kyk. Die staatsdepartement bestuur hierdie webwerf om buitelandse joernaliste te help inlig oor hoe die Amerikaanse politieke proses werk.
VicePresidents.com - Niemand gee veel aandag aan vise -presidente nie - of, ten minste, vroeër - behalwe vir hierdie ouens. Geskiedenis, trivia, aanhalings, bios, en meer.
4President.org - 'n Aanlyn museum vir presidensiële veldtogbrosjures, bufferplakkers en sleuteltjies van 1960 tot en met die veldtog van 2008. 'N Fantastiese webwerf vir politieke junkies.
Die kandidaat in die sitkamer - The American Museum of the Moving Image bied hierdie wonderlike aanlyn museum van TV -advertensies vir presidensiële veldtogte aan. Die advertensies, wat elke verkiesing sedert 1952 dek (Ike vs. Stevenson), is 'n wonderlike bron.
Politiek1: P2004 en Politiek1: P2000 - Ons gebergde bladsye van die presidensiële wedrenne van 2004 en 2000. Ons werk dit nie meer by nie, maar ons hou dit aanlyn as u dit nog steeds soek. En ja, ons weet dat baie van die skakels daar sleg gegaan het. en dat sommige verwys na webwerwe wat nou pornografies is. maar ek herhaal: ons werk dit nie meer by nie. Beskou dit as sentimentele verwysingspunte.
Nixon beweer ook in sy boek dat hy nie hof toe gegaan het omdat hy nie 'n grondwetlike krisis wou veroorsaak nie, en ook omdat die land deur 'n lang vertraging benadeel sou word.
Wat Cook County betref, sou die Chicago -masjien gedurende die grootste deel van die 20ste eeu sy totaal weerhou totdat die Republikeine in die staat al hul stemme gerapporteer het om te sien hoeveel hulle moes vervaardig. Ek kan nooit glo dat JFK Illinois in 1960 eerlik gewen het nie, meer as wat ek kan glo dat HST nie skeef was toe hy vir die Prendergast -masjien in KC gewerk het nie.
Die primêre deelname in Wes -Virginia waarin JFK HH Humphrey geklop het, was ook in die meeste gevalle korrup. Net so het Lyndon B. Johnson's Congressional
oorwinning in Texas met 57 stemme, wat hom die sobriquet besorg het, "Landslide Lyndon." En Pat Hurley is uit 'n senaatsitplek in New Mexico bedrieg.
Ek het destyds die duidelike indruk gehad dat Katoliek meer 'n hulp as 'n hindernis was vir JFK. 'N Grap het destyds versprei: Wat is die grootste leuen ter wêreld? (Daar het drie verkeerde antwoorde gevolg, soos 'die tjek is in die pos'). Toe, & quotNee, & quot het die slag gegaan, & quotthe grootste leuen is ek is Katoliek, maar ek het nie vir hom gestem nie! & Quot
Volgens Theodore White se The Making of the President 1960, het Nixon besluit om nie 'n uitdaging vir kiesersbedrog aan te pak nie omdat hy nie 'n grondwetlike krisis wou veroorsaak nie.
'N Artikel wat 'n paar jaar terug in die Journal of American Studies ontleed, het die resultate van Cook County ontleed en tot die gevolgtrekking gekom dat die bedrog namens die kandidaat van die staatsprokureur was en dat dit nie genoeg was om die verskil te maak nie . JFK het Illinois eerlik gewen.
Die primêre opkomsverhaal: Presidentswedrenne mis rekordhoog
Die gemiddelde stempersentasie in die presidensiële voorverkiesings in 2008 het tot die tweede hoogste vlak ooit gestyg, net 'n halwe persentasiepunt minder as sy toppunt in 1972. Gemiddelde stempersentasie in die voorverkiesings in die staat wat nie op dieselfde dag as die presidentsverkiesings plaasgevind het nie-primaries vir goewerneur en Amerikaanse senator - het tot 'n rekordlaagtepunt gedaal, volgens 'n verslag wat vandag deur die American University's Center for the Study of the American Electorate (CSAE) bekend gemaak is.
'Die vlak van die presidensiële opkoms spreek van die intense belangstelling in die presidentsverkiesing van hierdie jaar. Die opkomsvlak vir die ander voorverkiesings spreek van die swak gesondheid van die Amerikaanse demokrasie en die afnemende godsdiens van burgerlike plig. Hierdie kombinasie maak dit moeilik om die vlak van opkoms te voorspel in wat nog steeds 'n hoë opkoms in die algemene verkiesing in November sal wees, 'sê Curtis Gans, direkteur van CSAE.
Die verslag, wat gekyk het na die opkoms in die presidensiële, regerings- en Amerikaanse senaatverkiesings in 2008, is gebaseer op finale en amptelike primêre resultate.
Onder die bevindinge van die verslag:
Die stempersentasie in die presidensiële voorverkiesings het 57,348,121 of 30,3 persent van die kiesers wat in aanmerking kom, bereik, net effens laer as die hoogste hoogtepunt van 30,9 persent wat in 1972 aangeteken is.
Die opkoms in die 11 voorverkiesings in die hele staat (vir goewerneur/en of Amerikaanse senator) wat op dieselfde dag as presidentsverkiesings gehou is, was 12 174 783 of 26,5 persent van die stemgeregtigdes, die hoogste sedert 1972 toe die gemiddelde opkoms vir soortgelyke voorverkiesings 29 persent was van die kiesers.
Maar die opkoms in die 21 state, wat nie op dieselfde dag as die presidensiële voorverkiesings gehou is nie, was slegs 7 977 418 of 14 persent van die in aanmerking komende kandidate, die laagste ooit. Die vorige laagtepunt het in 2004 plaasgevind toe gemiddeld 14,9 persent van die geskikte persone gestem het. Die opkoms in hierdie twee jaar was heelwat laer as die gemiddelde van 20 - 30 persent wat in die vorige presidentsverkiesingsjaar in die algemene verkiesing gestem het.
Van die 30 state wat presidensiële voorverkiesings in albei partye gehou het, het vier-en-twintig al die vorige opkomsrekords oortref.
In die 11 state wat gubernatoriale en/of Amerikaanse senaatvoorverkiesings gehad het vir genomineerdes van albei groot partye op dieselfde dag as die presidensiële voorverkiesings, het drie state - Indiana, Kentucky en Noord -Carolina - nuwe rekordpunte behaal. Slegs een staat - Idaho - het 'n nuwe rekord laag gestel.
In die 21 state wat op 'n ander dag as kandidate vir beide genomineerde kandidate vir die genomineerdes van die presidente en/of senatoriums verkiesings gehad het, het nege state - Alabama, Kansas, Missouri, New Hampshire, Oklahoma, Rhode Island, Suid Carolina, Vermont en Wyoming - het hul opkomssyfers tot rekordlaagtepunte gedaal. Delaware het 'n hoë opkomsrekord behaal, maar daar was slegs een vergelykbare primêre staatswye in die afgelope 44 jaar in 'n presidentsverkiesingsjaar.
"Primaries is geneig om die aktiewe en belangstellendes van elke groot party te lok," het Gans gesê. 'As sodanig is die opkoms in die presidentsverkiesings ongeveer die helfte of minder van die persentasie wat in die algemene verkiesing stem. Daar blyk geen twyfel uit hierdie syfers en peilingsdata nie, waarskynlik as gevolg van drie faktore - die diep en gedeelde ongelukkigheid met die rigting van die land, die uniekheid van die twee opkomende kandidate en die nabyheid van die wedloop - ten minste die Demokrate in die primêre, het hul basis uitgebrei met 'n groter primêre opkoms van onder meer jeug, Afro -Amerikaners en Latino's.
'Maar dit is ook duidelik, gegrond op die gegewens oor die voorverkiesings waar die presidentswedstryd nie was om deelnemers te lok nie, dat die aanhoudende belangstelling in politiek en betrokkenheid steeds afneem en dat die gedeelde waardes van burgerlike verantwoordelikheid wat mense tot die stembus getrek het, hetsy of nie, daar was iets belangriks om aan die bokant van die stembrief te besluit, dit is weg.
'Dit is ewe duidelik uit hierdie voorverkiesings dat die verskynsel van verbeterde deelname aan die jeug vanjaar aan die voorverkiesings en die algemene verkiesing in 2004 beperk is tot kollege-opgeleide jeug, gedryf deur die uniekheid en aantrekkingskrag van die Obama-kandidatuur (2008) en vyandigheid teenoor President George W. Bush (2004) dat daar nie iets soos 'n nuwe aktiewe duisendjarige generasie bestaan ​​nie, en as die verbeterde vlak van jongmense se deelname hierdie jaar volgehou moet word, moet Obama wen en dinge in die amp doen wat beide effektief is die probleme van die land aan te spreek en aktief deel te neem aan oud en jonk. "
Ander bevindings in die verslag sluit in:
In die presidensiële voorverkiesings het die demokratiese opkoms die Republikeinse opkoms 36.731.478 tot 20.613.383 oorskry, ten minste gedeeltelik, omdat die Republikeinse wedloop drie maande voor die Demokratiese wedloop geëindig het. Maar die demokratiese stempersentasie was gemiddeld 19,4 persent van die stemgeregtigde kiesers, die hoogste sedert gemiddeld 21,2 persent in 1972 gestem het. .
In die presidensiële voorverkiesings is demokratiese opkomsrekords in 26 state opgestel, terwyl die GOP nuwe rekords in 11. aangeteken het (Sien opsommingskaart 3 vir die state wat rekords opgestel het).
In die regerings- en senatoriumverkiesings wat op dieselfde dag as die presidensiële voorverkiesing gehou is, was daar 8 452 406 stemgeregtigde kandidate in vergelyking met die 3 881 991 wat in soortgelyke Republikeinse verkiesings gestem het. Die stempersentasie vir die Demokrate was gemiddeld 18,4 persent van die in aanmerking komende in vergelyking met 8,4 vir die GOP. Drie state - Indiana, Kentucky en Noord -Carolina - het 'n nuwe opkomstrekord van die Demokrate opgestel. Die GOP het drie rekordhoogtepunte in Kentucky, Noord -Carolina en Texas aangeteken, maar dit het ook vier rekordlaagtepunte aangeteken in Indiana, Montana, Nebraska en Wes -Virginia (almal gehou nadat die wedloop beslis is).
'N Heeltemal ander prentjie kom na vore in die state wat hul primêre verkiesing in die regering en senatorium gehou het op ander dae as toe die presidentsverkiesing gehou is. Die verskil tussen die demokratiese en republikeinse opkoms was kleiner - 5,071,369 tot 4,154,849. Maar in hierdie voorverkiesings het geen staat 'n rekord hoë opkoms behaal nie. In hierdie Demokratiese voorverkiesings het 10 state (van 23) —Alabama, Georgia, Kansas, Missouri, New Hampshire, North Dakota, Oklahoma, Rhode Island, Tennessee en Wyoming — rekord lae opkoms gehad. In die GOP -voorverkiesings het 'n effens ander lys van 10 state (uit 23) - Iowa, Kansas, Minnesota, New Hampshire, New Jersey, Oklahoma, Rhode Island, South Dakota, Vermont en Wyoming - nuwe rekords met 'n lae opkoms opgelewer.
Die sertifikate van die 2020 Kieskollege word op die resultate van 2020 geplaas nadat ons dit van die Verenigde State ontvang het en dit kan verwerk. Ons plaas die sertifikate gereeld en werk die bladsy slegs op federale werksdae by.
Dit is 'n proses, nie 'n plek nie
Die kieskollege verwys na die proses waardeur die Verenigde State die president kies, alhoewel die term nie in die Amerikaanse grondwet voorkom nie. In hierdie proses kies die state (wat die distrik Columbia net vir hierdie proses insluit) die president en vise -president.
Die Office of the Federal Register (OFR) is 'n deel van die National Archives and Records Administration (NARA) en koördineer namens die argivaris van die Verenigde State sekere funksies van die kieskollege tussen die state en die kongres. Dit dien as tussenganger en hersien die sertifikate van bevestiging en stemming voordat die kongres dit aanvaar as bewys van amptelike staatsoptrede ter voorbereiding op die telling van kiesstemme in die kongres. Behalwe dat dit op hierdie webwerf geplaas word, stel OFR die fisiese sertifikate vir een jaar na die verkiesing ter insae. Na daardie jaar word die sertifikate deel van die National Archives -versameling.
OFR het geen rol in die aanstelling van kiesers nie en het geen kontak daarmee nie.
OBAMA: Amerika is 'n land met sterk gesinne en sterk waardes. My lewe is deur beide geseën. Ek is grootgemaak deur 'n enkelma en my grootouers. Ons het nie veel geld nie, maar hulle het my waardes geleer direk uit die Kansas Heartland waar hulle grootgeword het. Aanspreeklikheid en selfstandigheid. Liefde vir die land. Hard werk sonder om verskonings te maak. Behandel jou naaste soos jy behandel wil word. Dit is wat my gelei het toe ek opgestaan ​​het, werk en lenings aangeneem het om deur die universiteit te kom. Dit het my daartoe gelei dat ek Wall Street -poste laat vaar het en eerder na Chicago gegaan het, en die buurte wat verwoes was, gehelp het toe staalaanlegte gesluit is. Daarom het ek wette aangeneem wat mense van welsyn na werk verplaas het.
[TEKS: mense van welsyn na werk verplaas]
OBAMA [en TEKS]: Verlaag belasting vir werkende gesinne.
OBAMA: Uitgebreide gesondheidsorg vir gewonde troepe wat verwaarloos is.
[TEKS: Uitgebreide gesondheidsorg vir gewonde troepe]
OBAMA: Ek het hierdie boodskap goedgekeur, want ek sal die waardes nooit vergeet nie. En as ek die eer het om die ampseed as president af te lê, sal dit wees met 'n diep en volhardende geloof in die land waarvoor ek lief is.
"Country I Love," Obama vir Amerika, 2008
Video met vergunning van Obama vir Amerika.
Van Museum of the Moving Image, Die kandidaat in die woonkamer: advertensies vir presidensiële veldtogte 1952-2012.
www.livingroomcandidate.org/commercials/2008/country-i-love (besoek 22 Junie 2021).
Kopieer en stuur 'n skakel na hierdie video via e -pos
plak hierdie URL:
Die verkiesing in 2008, wat gelei het tot die keuse van die eerste Afro-Amerikaanse president in die geskiedenis van die land, het oor verandering gegaan. Peilings het aangedui dat meer as 80 persent van die waarskynlike kiesers meen dat die land op die verkeerde pad is of in die verkeerde rigting beweeg. Vir die eerste keer sedert 1952 was daar geen kandidate op 'n kaartjie vir 'n groot party wat as president of vise-president gedien het nie.
Net soos in 2004 was die oorloë in Irak en Afghanistan belangrike aangeleenthede, maar buitelandse beleid is sterk oorskadu deur die ekonomie toe die krediet- en verbandkrisis in September ten volle toegeslaan het. Ander ekonomiese probleme sluit in gesondheidsorgkoste, energiebeleid, gaspryse en stygende werkloosheid. Van die primêre veldtogte tot die algemene verkiesing, het kandidate hulself as veranderingsagente geposisioneer. Normaalweg is dit die party sonder bewind in die Withuis wat verandering vra. In 2008 beweer albei partye dat hulle 'verandering' aanbied, in teenstelling met 'meer van dieselfde'.
Die kandidate het hierdie bewerings gemaak in 'n advertensieoorlog wat ongekend was in hoeveelheid en koste. Advertensies is op 'n vinnige reaksie geskep, afgestem op die toenemend vinnige nuussiklus. As 'n weerspieëling van die verskuiwing in die populêre kultuur na die uitdagende toon van die internet, wat op vetgedrukte uitsprake en humor staatmaak om 'uitstuurbaarheid' te inspireer, was die advertensies van 2008 merkbaar skerper en aggressiewer as die van vorige verkiesings.
"Verandering waarin ons kan glo."
Die veldtog van Barack Obama het 'n aantal positiewe advertensies geskep waarin woorde soos "waardes" en "werk" beklemtoon word, wat hom uitbeeld as iemand by wie die werkers se kiesers gemaklik kan voel. Alhoewel Obama se advertensies meer positief was as McCain, was daar ook 'n groot aantal aanvaladvertensies. Net soos president Clinton se advertensies in 1996 Bob Dole met Newt Gingrich verbind het, het byna al Obama se aanvaladvertensies John McCain gekoppel aan president Bush, wie se goedkeuring baie laag is. Deur McCain aan Bush te koppel, het die Obama -veldtog die beeld van McCain as 'n onafhanklike maverick suksesvol onderbreek.
John McCain se advertensies het hoofsaaklik oor Barack Obama gegaan. Volgens die patroon van die verkiesing in 2004, het die Republikeinse veldtog sy advertensies gebruik om die Demokratiese kandidaat te definieer. Benewens die poging om Obama uit te beeld as 'n liberale demokraat wat belastingverhogings bevoordeel, het die advertensies ook probeer suggereer dat hy 'n beroemdheid is wat nie gereed is om te lei nie. Met die keuse van Sarah Palin as die vise-presidentskandidaat, is die boodskap egter verfyn. In plaas van te fokus op die kwessie van ervaring en bereidheid om opperbevelhebber te wees, het die latere McCain -advertensies beweer dat Obama 'n gevaarlike keuse was omdat ons nie genoeg van hom weet nie.
Die kieskollege is die proses waardeur die state en die distrik van Columbia die president van die Verenigde State kies. Elke staat word verteenwoordig deur 'n aantal kiesers wat gelyk is aan die grootte van sy kongresafvaardiging. Daar is altesaam 538 kiesers. Om die Kieskollege te wen, moet 'n kandidaat 'n meerderheid - ten minste 270 - kiesstemme kry. ΐ ]
Die kieskollege het op 14 Desember 2020 vergader om hul stemme vir president en vise -president van die Verenigde State uit te bring. Die finale telling was 306 verkiesingsstemme vir die voormalige vise -president Joe Biden (D) en senator Kamala Harris (D) en 232 verkiesingsstemme vir president Donald Trump (R) en vise -president Mike Pence (R). Α ]
Alhoewel daar geen grondwetlike bepaling of federale wet is wat kiesers vereis om te stem in ooreenstemming met die uitslag van die verkiesing in hul staat nie, stem kiesers gewoonlik vir die wenner van die gewilde stem van hul staat. Sommige state het bepalings wat die diskwalifikasie en vervanging van 'n kieser toelaat wie se stem afwyk van die staat se algemene stem. Daar was geen ontroue kiesers in 2020 nie. Α ] Β ]
'N Geskiedenis van derde partye en onafhanklike presidentskandidate
Terwyl presidensiële kandidate van derde partye gewoonlik slegs klein gedeeltes van die algemene stemme wen, word hulle dikwels die skuld gegee dat hulle die uitslag van die verkiesing verander het. Hierdie persepsie kan baie maklik opgelos word met 'n gekose keuse -stem (RCV), hetsy in state vandag volgens statuut of vir die nasionale volksstem deur nasionale optrede.
Selfs voor die vaste stigting van die moderne Demokratiese en Republikeinse partye, was daar baie derdepartykandidate wat buite die tipiese partystruktuur deelgeneem het. Hierdie derde party kandidate ontvang gewoonlik 'n klein deel van die algemene stemme en geen stemme van die kieskollege nie, alhoewel daar talle uitsonderings is.
In Julie van die presidentsverkiesingsjare vergader die Demokratiese Nasionale Konvensie en die Republikeinse Nasionale Konvensie om hul genomineerdes te kies. Baie minder bekende partye ontmoet egter ook en benoem 'n kandidaat. Vandag is die Libertariese en Groen partye die opvallendste om dit te doen, maar histories het 'n handjievol ander partye, waaronder die Grondwet, Verbod, Staatsregte, Populistiese en Sosialistiese partye, byeenkomste gehou om 'n presidensiële en vise-presidensiële genomineerde te stuur na die stembrief.
Aangesien die oorheersende tweepartstelsel versterk het, het geen derdepartykandidate 'n presidentsverkiesing gewen nie. Tog het hulle histories 'n kritieke rol gespeel om groot partye te dwing om aandag te gee aan die kwessies waaroor mense die meeste omgee. As ons verkiesingsstemme tydens ons vorige 58 Amerikaanse presidentsverkiesings geïmplementeer het, sou ons geskiedenis van presidente waarskynlik anders lyk. Ons sal ons uiteenlopende geskiedenis van kandidate van derde partye ondersoek wat, hoewel hulle nie die presidentskap gewen het nie, die uitkoms dikwels beïnvloed het.
In die laaste presidentsverkiesing het maar liefst 32 kandidate om die presidentskap meegeding, waarvan die minste mededingend landwyd slegs 332 stemme gekry het.
Libertarian Gary Johnson, voormalige goewerneur van New Mexico, het 3,3 persent van die stemme gekry. Alhoewel dit dalk nie belangrik lyk nie, het hy bykans 4,4 miljoen stemme gekry, meer as 'n miljoen meer as die totaal waarmee Hillary Clinton die gewilde stem gewen het. Net so het Jill Stein van die Groen Party 1,1 persent van die stemme gekry, wat haar die eerste plek in die vierde plek gemaak het wat die punt van een miljoen stemme sedert 1948 oortree het.
14 state is gewen met minder as die helfte van die stemme, met die helfte van die state wat Clinton gewen het en die helfte deur Trump - insluitend slagvelde soos Arizona, Florida, Michigan, Pennsylvnia en Wisconsin. Alhoewel dit met die eerste oogopslag lyk asof sy die president van Johnson en Stein was, sou sy president wees, maar ons moet onthou dat nie alle sulke kiesers almal vir Clinton sou gestem het nie. Baie Johnson -kiesers het moontlik eerder vir Donald Trump gestem, gegewe die ideologiese nabyheid van libertarianisme en konserwatiewe ekonomiese standpunte en Johnson se twee termyne as 'n Republikeinse goewerneur van New Mexico.
'N Meer waarskynlike scenario sou 'n kombinasie van die kiesers van Stein en Johnson vir Clinton gestem het, alhoewel ons nooit 'n definitiewe gevolgtrekking kan maak oor die moontlike uitkoms nie omdat RCV nie bestaan ​​het nie. Wat ons kan sê, is dat die verkiesingsuitslae moontlik anders sou kon gewees het, aangesien nie een van die kandidate 50 persent van die stemme bereik het nie.
Net soos die 2016 -verkiesing, het die kandidaat wat die gewilde stem gewen het, nie die verkiesing gewen nie. Omdat die Republikein George W. Bush in die kieskollege met slegs vier stemme gewen het en die belangrikste slagveld van Florida met slegs 537 stemme gewen het, speel derde partye wel 'n rol in die uitslag. In totaal het kandidate van derde partye 138,063 stemme in Florida gekry, terwyl die Groen Party se Ralph Nader meer as 97,488 van die stemme gekry het. As kiesers in Florida die geleentheid gehad het om hul stemme te rangskik, het die finale uitslae in die staat heel anders gelyk.
Bill Clinton het die verkiesings van 1996 en 1992 gewen met minder as vyftig persent van die stemme, wat RCV bedoel is om te voorkom. In hierdie verkiesingsjare het die Hervormingsparty se Ross Perot suksesvolle veldtogte gevoer, met onderskeidelik 18,7 persent en 9,2 persent. Alhoewel die idees van die Hervormingsparty nouer aansluit by die Republikeinse platform, dui onafhanklike ontledings aan dat Perot ewe veel van Republikeine en Demokrate getrek het. Daarom kan ons nie beslis sê dat die verkiesingsuitslae anders sou gewees het as RCV geïmplementeer was nie - maar ons kan sê dat in 1992 slegs 'n enkele staat (Clinton se tuisstaat Arkansas) met meer as die helfte van die stemme gewen is.
Perot is op Dinsdag 9 Julie oorlede en is die suksesvolste derdepartykandidaat in die moderne Amerikaanse geskiedenis.
John B. Anderson, medestigter van FairVote, het die jaar begin as 'n Republikeinse kandidaat wat 20 jaar lank in die kongres gedien het. Nadat Ronald Reagan die oorhand in die benoeming gekry het, het Anderson die party verlaat om as onafhanklike kandidaat te wees om sy tradisie as 'Rockefeller Republikein' te handhaaf. Vroeg het hy meer as 20 persent ondervra en 'n rol in een debat gekry, maar uiteindelik 6,6 persent gewen - meer as ses keer die totaal vir die Libertarian Party -kaartjie wat David Koch insluit, een van die twee Koch -broers wat 'n groot rol gespeel het in Republikeinse politiek die afgelope jare. Reagan het meer as 50 persent op nasionale vlak gewen, maar slegs 26 state is gewen met meer as die helfte van die stemme.
Hierdie verkiesing was anders as wat voorheen in die land gesien is. George Wallace, algemeen bekend vir sy aanhaling, "Segregasie nou, segregasie môre, segregasie vir ewig", het met die Amerikaanse Onafhanklike Party gehardloop omdat sy voor-segregasiebeleid deur die hoofstroom van die Demokratiese Party verwerp is.
Wallace, met 12,9 persent van die algemene stemme, het uiteindelik vyf suidelike state gewen en 46 kieskollege -stemme gekry. Republikein Richard Nixon het 43,2 persent van die algemene stemme gewen, maar 56,1 persent van die kieskollege, demokraat Hubert Humphrey, het 42,6 persent van die gewilde stemme gekry, maar slegs 35,5 persent van die kieskollege.
Daar moet op gelet word dat Wallace nie verwag het om die verkiesing te wen nie, maar sy strategie was om te verhoed dat een van die groot partykandidate 'n voorlopige meerderheid in die kieskollege sou wen. Hy het sy kiesers belowe om nie noodwendig vir hom te stem nie, maar vir wie hy hulle ook al moes ondersteun. Sy doel was nie om die verkiesing in die Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers in te skuif nie, maar eerder om homself die bedingingsmag te gee om die wenner te bepaal. Hoewel hy uiteindelik onsuksesvol was, het hy daarin geslaag om te keer dat geen van die partye 'n gewilde meerderheid van die stemme behaal nie. 'N Verandering van slegs 1,55 persent in Kalifornië sou Wallace die swaaikrag gegee het in die kieskollege wat hy gesoek het.
Na die verkiesing het die Republikeinse president Richard Nixon die kongres gedwing om die kieskollege af te skaf-met die steun van Hubert Humphrey-omdat Wallace probeer het om iets te doen wat die stigters nie sou verwag het nie.
Republikein Theodore Roosevelt het van 1901 tot 1909 as president gedien, en William Howard Taft het die Republikeinse presidensiële nominasie van 1908 gewen met steun van Roosevelt. Ontevrede oor Taft se optrede as president, daag Roosevelt Taft in 1912 uit.
Nadat hy die Republikeinse benoeming geweier is in 'n era voor die presidentsverkiesings, het Roosevelt sy progressiewe ondersteuners byeengekom en 'n derdeparty -bod geloods. Roosevelt's Progressive Party, met die bynaam "Bull Moose Party", het die verkiesing verloor, maar was die suksesvolste derdeparty -bod in die geskiedenis en het 27,4 persent van die stemme gewen. Taft, die huidige president, presteer nie so goed nie en wen 23,7 persent. Die Sosialistiese Party het ook vanjaar 'n suksesvolle wedloop behaal, aangesien die sosialistiese genomineerde Eugene V. Debs 6 persent behaal het.
Vier kandidate het beduidende golwe gemaak tydens hierdie verkiesing. In een moontlike scenario met RCV sou Debs uitgeskakel gewees het en sy tweede keuse stemme sou aan Roosevelt of Wilson gegaan het. Dan sou Taft uitgeskakel word, en sy tweede keuse stemme sou waarskynlik nie na Woodrow Wilson (wat uiteindelik gewen het) gegaan het nie, maar eerder na Roosevelt. Die resultate kon klaarblyklik drasties anders gewees het.
Dit is veral opmerklik dat die praatjies oor die keuse van 'n tweede keuse na hierdie verkiesing aansienlik gegroei het, terwyl die Nebraska Bull Moose Party dit eintlik op sy amptelike platform onderskryf het (sien bladsy 139 van die skakel).