Ons is nou al ses jaar in die UK, en ons kwalifiseer nie vir 'n enkele benefit nie. Ons kan nie 'n huis van die council kry nie, ook nie elke maand 'n kindertoelaag nie (ja, régtig! Hoe's dit vir n incentive om kinders te kry. En as jy 'n enkelouer met 'n baba is, kry jy amper onmiddellik council housing.) Ons kry ook nie spesiale afslag by universiteite nie, en....
Ons ken ook 'n egpaar wat 'n lewe maak uit fostering. Hulle het drie van hulle eie kinders, maar hulle maak hulle bestaan deur vir fosterkinders te sorg. 'n Goeie ding, en hulle is goeie mense, maar hulle kry 'n ongelooflike hoeveelheid ponde elke maand om na afwisselende groepe kinders om te sien. Die man, Flip*, is nogal stewig, ahem, kug-kug. Maar onlangs hier vir 'n besoek vanuit hulle huis op een van die eilande, daag hy op, skraal en stralend.
Slapeloosheid laat jou aaklig voel en lyk. Selfs ek, wat nie besonder baie slaap nodig het nie, verpes die gevoel van onderliggende vaalheid wat 'n nag met min slaap opvolg. Kleure is minder helder en my geheue is so sluggish soos 'n slak wat deur diep modder aansukkel. My vel is sonder enige sprankel en oor die algemeen is ek baie meer moerig. Ek vermoed dat ek mawees vir so lank uitgestel het omdat ek nie besonder lus was vir die slapeloosheid wat babatjies bring nie. My baba het aanvanklik goed geslaap, en toe baie sleg begin slaap, en toe begin ek ook ophou slaap. (Niks is so goor soos om wakker te lê terwyl jou baba slaap nie). Dit was donker tye, saam met die donker van sneeu en winter, maar mens kom op 'n manier daardeur.
In die vroeë oggendure is dit stil soos 'n droom buite. In die Somer sien ek soms die krimpvarkie in ons tuin rondsnuffel. Die lug het 'n besondere vars kwaliteit en soms skyn die maan so helder soos 'n buitelig. Jou brein maak wilde draaie in jou verlede en toekoms, maar huppel oor die hede. Vrede voel buite bereik, maar om vrede te maak met die slapeloosheid is ongelukkig die enigste manier om weer soet aan die slaap te raak.
Hier in die UK is die nuus gróót: groot stories, groot geld en groot egos. Ek het aanvanklik die Daily Mail gelees met sy gesonde balans tussen nuus en skindernuus. Dis 'n poniekoerant so as jy 'n matig opgevoed is, is dit nie polities korrek om te erken dat jy dit lees (of geniet) nie, maar ek het. Tot ek begin moeg raak het vir hul eindelose negatiewe retoriek oor immigrasie