Sedert die dae van die Kolosseum het politici en promotors in gelyke maat die big-business-potensiaal agter sport raakgesien. 'n Dekade gelede was daar nie 'n Stormers- of 'n Cats-span nie, maar vandag kry mens murg-en-been-ondersteuners van sulke spanne. Die massas was nog altyd heel bereidwillig om hulself agter enige ikon te skaar — om natuurlik die saaiheid van 'n gewone lewe op te hef. Maar, dit is als ou nuus en vervelig.
Wat my as potensi�le fan opgewonde maak, is die gissinge rondom wat movers en shakers in die bedryf nog vir rugby as professionele sport gaan opdroom.
In die boek Nick & I deur Rob van der Valk word vertel hoe daar in 1999 (tydens Nick Mallet se termyn as Springbok-afrigter) reeds gepoog is om 'n Springbok-rebellespan op die been te bring, om professioneel op internasionale vlak mee te ding. Die verkoop van TV-regte sou so 'n span gemaklik finansier.
In 2005 verval die huidige kontrakte (+- R150 miljoen per jaar) wat SARVU met groot uitsaaiers het, en dan is daar die potensiaal vir mense soos Rupert Murdoch om nuwe kompetisies, formate en selfs spanne uit te dink om die kykers mee mee te sleur.
Een van die grootste probleme wat daar duidelik in SA rugby is, is die elke-demigod-op-sy-eie-mishoop-ingesteldheid van die administrateurs. Almal probeer soveel moontlik uit die spreekwoordelike lemoen wat Suid-Afrikaanse rugby is, suie.
As hierdie administrateurs se ingesteldheid en werkswyses nie spoedig verander nie, gaan die professionals op 'n stadium eenvoudig die middelmatige, kleingeestige middelman uitsny en self met die bal begin hardloop
Stel julself net voor: 'n Internasionale rugbyliga met spanne soos The Down Under Dingoes, The SA Boks, of The British Roses (name sommer uit 'n hoed getrek); spelers wat in dollar betaal word om nie meer as 20 wedstryde 'n jaar in 'n internasionale span te speel nie; die beste spelers en beste afrigters ter w�reld in een superliga. Dit is iets wat die verbeelding kan aangryp en die paloekas tot ver agter die kantlyn kan verskuif.
As iemand in Benoni Liverpool se sokkerspan kan ondersteun, of iemand wat in Christchurch bly, die renjaer Michael Schumacher van Duitsland kan ondersteun, blyk dit dat geografie ook nie meer so 'n groot rol in fan clubs speel nie.
Na SA se totale mislukking in die Super 12 is daar darem nou 'n ou gebruik om die verbeelding, vir nou, weer hier plaaslik te laat roer: Springbok-proewe!
Opgewonde vrae word gevra, soos: Hoe gaan Bolla Conradie en Andr� Pretorius as skakelpaar kombineer? Hoe gaan spelers soos Etienne Botha en Adrian Jacobs tussen sterk spelers operate? Is Big Joe, Bobby en Rassie reg? Hoe diep en wyd gaan die nuwe Bok-breier delf om internasionale talent te identifiseer?
Op 19 Mei sal ongeveer 40 spelers op Loftus aan hierdie heerlike proefwedstryd deelneem, en ek as ondersteuner kan nie meer wag nie.
My twee spanne vir die Springbokproewe is:
Die Rooi span:
14 Stefan Terblanch�
13 Etienne Botha
10 Werner Greeff
8 Russel Winter
7 Charl van Rensburg
6 Corn� Krige (kaptein)
Die Blou span:
11 John Daniels
10 Andr� Pretorius
8 Bob Skinstad (kaptein)
7 Hendrik Gerber
2 Tjoepie van den Heever
Liefhebbers van die spel sal merk dat ek heelparty Super 12-kombinasies opgebreek het en dalk vra hoekom. Dit is gewoon omdat 'n proefwedstryd 'n mens die geleentheid bied om te eksperimenteer en dit sal interessant wees om te sien hoe spelers se sterk en swak punte mekaar stabiliseer en aanvul. Ek glo die twee spanne is ook heel goed gebalanseer en dit sal moeilik wees om 'n wenspan te nomineer. Lekker!
Ek het slegs twee agterspelers in die plaasvervangers gekies, alhoewel ek glo dat Straeuli waarskynlik nog 'n paar interessante hase uit die Vodacom-hoed mag ruk. Ek glo ons het in die twee spanne genoeg talent om agterlangs te kan beweeg, indien 'n sterk pak voorlangs 'n platform kan skep.