"maar ek en my huis, ons sal die HERE dien" - Josua 24:15 OAV.
Dit is die besluit wat Josua vir homself en sy familie (sy huis) neem: "Ons sal die Here dien". Gelukkig is daardie huis waarvan die hoof só gesind is en só praat.
Ouers mag nooit vergeet dat God vir hulle kinders gegee het, en dat Hy hulle ook vir hierdie kinders verantwoordelik hou nie. Waar ouers hulle kinders laat doop, beloof die ouers om hul kinders in die vrese van die Here op te voed. Dit is nie genoeg om hulle te versorg en onderwys aan hulle te verskaf nie. Deur dit te doen, het hulle wel 'n gedeelte van hul plig vervul, maar die sieleheil van ons kinders is van meer belang as hul liggaamlike versorging of verstandelike ontwikkeling.
Dit is immers waartoe ouers in die eerste plek geroep is. Niemand kan dit beter doen as hulle nie. God eis dit. As ons die Here dien, hoe is dit gesteld met diegene wat so nou aan ons verbind is en vir wie God ons verantwoordelik sal hou? Praat ons genoeg met ons kinders oor hul redding? Bid ons genoeg vir hulle? Doen ons genoeg om hulle na Jesus toe te bring? Kan ons met Josua sê: "ek en my huis, ons sal die Here dien"?
Ons is so geneig om die Christelike opvoeding van ons kinders te verwaarloos. Nie omdat ons nie genoeg belang in hulle stel of hulle nie liefhet nie, maar wel omdat ons ons verantwoordelikheid vir hulle nie diep genoeg besef nie. Baie kinders is op weg na die verderf omdat ouers hul plig versuim het. Die vader is nie alleen die hoof nie, hy is ook priester in sy huis. En die moeder het meer as iemand anders die geleentheid om 'n geseënde invloed op haar huis uit te oefen.
Mag die Here ons wat ouers is, help om ons roeping te besef en uit te voer. Laat dit altyd ons leuse, ons bede wees: "Ek, maar nie sonder my huis nie". Daarby moet egter ook die volgende kom: "My huis, maar nie sonder my nie".
Woorde wek, maar voorbeelde trek. Die hoof van die huis moet ook die voorbeeld vir die huis wees. Doen self wat jy begeer dat jou huis moet doen. Dit is jou plig om voor te gaan, nie om te volg nie. Leef só dat jy met vrymoedigheid aan jou kinders kan sê: Wees my navolgers! Deur jou voorbeeld sal jy baie meer invloed ten goede uitoefen as deur jou woorde.
Die ewigheid sal eenmaal openbaar wat ouers vir hul kinders beteken het. Juis om daardie rede moet ouers so versigtig in hul handel en wandel wees. Jou kinders kyk na jou. Alles wat in die huis gebeur, selfs die geringste, oefen 'n invloed op jou gesin uit - ten goede of ten kwade. Dit geskied meestal in stilte sonder dat iemand dit merk.
Die verantwoordelikheid wat op ouers rus, is groot. Die huisgesin is 'n heiligdom. As dit daar gesteld is soos dit behoort te wees, dan sal dit in die kerk van Christus en in die wêreld baie beter gaan as wat nou meestal die geval is.