Pelgrims Tog Deel 4: vreemde ontmoeting in Lydenburg begrafplaas – wolfshadowwhispers
Pelgrims Tog Deel 4: vreemde ontmoeting in Lydenburg begrafplaas
Met die storie van die konsentrasie kampe van Belfast en Lydenburg vas in ons geheue (sien storie hier: http://bit.ly/wemmershoek) het ek en Hanneliese Wemmershoek verlaat, gewapen met lekker konfyt wat die Oom en Tannie vir ons persent gegee het. Vol bederf deur traditionele ou boer gasvryheid het ons besluit om Lydenburg begrafplaas te gaan besigtig voor ons na Waterval Boven sou gaan om na ou geboue te kyk wat oor die 70 000 jaar oud is.
Die begrafplaas was pragtig maar ook verwaarloos alhoewel dit baie beter gelyk het as Belfast sinne.
Die wolf raak rustig
Rustig het ek gesit en gedink aan die lewens wat verby is, aan elkeen se lag en traan en gehoop dat die wat in die konsentrasie kampe was darem goeie dae ook gehad het in hulle gevangenskap.
Hanneliese en ek was oppad na die agterste deel van die begrafplaas toe 'n Mercedes op ons afpeil. "Toemaar Hanneliese, mense wat Mercedesse ry, is gewoonlik rustig" het ek haar gesê (hulle ry mos gewoonlik nie vinniger as 20km per uur nie hehehehe nou soek ek moeilikheid met my lesers).
Die man wat in die kar gesit het, het breed geglimlag en hom voorgestel as Jay-Jay Viljoen. Hy het summier uit geklim en my op die skouer geklap. "Jy lyk dors" het hy my gesê en asof hy Martino is 'n bottel voggies en 'n bottel Coke opgetower. Toe gooi hy 'n dop wat meeste mense sal laat weghardloop. net om dit in te asem voor jy drink slaan jou asem weg. Toe weet ek, die oom speel nie, drink ken hy van.
My gesig is getuienis hoe 'flou' Jay-jay sy dop gooi hehehehe
Ons het plesierig begin gesels en Hanneliese en ek kon al die hiernamaals sien, so lekker het ons op daardie brandewyn gekuier met Jay-Jay. Hy het ons vertel van sy plasie op Zeerust en hoe hy net hier na Mpumalanga gekom het om vriende mee te help op hulle hoenderplase. Sien hy is 'n boilermaker (Ketelmaker in Afrikaans) en hy fieks die boilerroom (Ketelkamers) sodat die hoenders nie moet vrek van die koue in die winter nie. 'n eerbare ding, om die hoenders te help en ek lief hoenders so Jay-Jay is 'n held en ek moes nog 'n dop daarop drink.
Tussen die doppe deur het hy gesê ek lyk soos 'n begrafnis ondernemer en my 'The Undertaker' begin noem. Nie oor die stoeier nie,maar oor my 'modesmaak'.
Hier ontvang ek 'n preek omdat ek my dop flouer wil gooi.
Jay-Jay het ons genooi vir worsbroodjies maar ek en Hanneliese wou eers fotos by die murasie in die begrafplaas gaan neem. Toe gee hy my sy glas en sê dat ons moet verder fotos neem en dan sy glas moet bring na waar sy pêl worsbroodjies verkoop. Toe ry hy.
Ons neem toe al hoe drinkend fotos (want Jay-Jay het paddop vir ons gelos).
Mooi foto van my en Jay-Jay se glas
Ons het op die pad uit Lydenburg (Na Orighstad se kant toe) gaan stop by die worsrolletjie stalletjie waar Jay-Jay my aan sy vriend voorgetel het as 'The Undertaker'. Daar het ons die lekkerste worsrolletjies geeet seker in die hele ou Transvaal en miskien Suid Afrika. Die outjie is 'n prins onder worsrolletjie makers en as jy jou bevind in Lydenburg en uitry op die pad na Orighstad, gaan proe en jy sal weet, hy is fantasties.
Na nog twee doppe 'Jay-Jay-styl' het ons weer die pad gevat.
Hanneliese het my net eers gewys waar sy skool gegaan het. Toe staan die pad na Waterval Boven voor ons. En dit was fantasties op Waterval Boven, so skakel weer in hier op Wolfshadowwhispers vir ons storie: Pelgrims Tog, volgende keer.
Begrafplaas, Belfast, Brandewyn, Lydenburg
10 thoughts on "Pelgrims Tog Deel 4: vreemde ontmoeting in Lydenburg begrafplaas"
Julie 17, 2015 at 12:41 nm
MAL MAL MAL oor jou vertelling van ons karaktervolle graf-merc-brandy-vriend 😀 en die foto's wat jy gebruik het pas perfek!!!!!!
Ek verlang sommer nou na Jay-Jay en sy 'nou vat jou pie en waai' 😀 en die worsrolletjies was die lekkerste wat ek in 'n lang tyd geeet het, want ons altwee is vol fiemies oor wors 🙂
Vir my wat self daar was….ek het het jou vertelling baie geniet en dit was lekker om vir jou my alma mater te wys…en daar kry ons wraggies weer ons joviale vriend!!! Ai dit was pret!! 😉
Julie 17, 2015 at 12:45 nm
Dit was vet pret. Jy noemnou 'n paar goed wat ek vergeet het,maar sewe dae se vakansie is baie om te onthou 🙂 Ek dink nou ook aand 'Vat jou paai en waai" heheheheh
Dankie ook dat jy my vertelling geniet het, dit is 'n groot kompliment omdat jy ook daar was en ek 'n goeie job wil doen met my hervertellings van al ons avonture. 🙂
Julie 17, 2015 at 1:06 nm
O om dit deur jou skrewes te her beleef is 'n heerlikheid en laat my soooo terug verlang….
Julie 17, 2015 at 1:12 nm
Ek verlang my dood na alles soos ek sit en skryf 🙂
Julie 17, 2015 at 1:20 nm
Julie 17, 2015 at 1:17 nm
Hier is nog onthou van my en Wolfie se epiese week saam…dankie meneer The Undertaker 😉
Julie 17, 2015 at 2:44 nm
Dis kostelik,Wolfie.Sulke spontane ontmoetings met vreemde mense,is gewoonlik vol verrassings.Ek is mal oor daardie foto waar jy so met JJ se glas tussen die mure hang!
Julie 17, 2015 at 3:22 nm
Ek geniet die spontaanheid van sulke gebeure en dis lekker om dit met julle te deel.
Die foto van my by die murasie is self 'n gunsteling en 4 uur gaan ek nog een plaas van my by die murasie met 'n gedig 😉
Julie 21, 2015 at 7:40 vm
Ek het nou somme lekker ge'smile' oor jou storie! Vet pret!
Julie 21, 2015 at 7:57 vm
Wolfsussie, glo my dit was. 🙂 Dit was 'n groot verrassing om iemand in 'n begrafplaas wat so kleurvol is.