Parainfluenza-3 by beeste: simptome, behandeling en voorkoming - Raad - 2022
Simptome van parainfluenza-3, behandeling en voorkoming van beeste
Wanneer u beeste vervoer, kalwers koop of na ander plase verplaas, kan 'n baie aansteeklike siekte voorkom - parainfluenza-3 van kalwers en beeste (Paragrippus bovum). Hierdie siekte word in Engels ook "transportkoors" genoem - parainfluenza-3. Die siekte word gemanifesteer deur hoë koors, katarrale simptome van die neus en keel, letsels van die brongi en die longe. Met 'n hiperakute verloop is 'n dodelike uitkoms moontlik.
Simptome van die siekte by beeste is die eerste keer in die Verenigde State gerapporteer en beskryf deur Scott en Farley (1932). Aanvanklik was daar 'n wanopvatting oor die veroorsakende middel van die siekte - bakterieë van die Pasteurell-genus. In 1959 is gevind dat die veroorsakende middel 'n virus is wat gekenmerk word deur 'n antigene struktuur soortgelyk aan die menslike parainfluenza-virus-3 (PG-3). In die USSR is die siekte die eerste keer in 1969 geregistreer.
Op die oomblik is die siekte nog nie in die wêreldbedryf vir industriële veeteelt oorkom nie; alle lande het 'n stel kwarantynmaatreëls en verpligte inenting van diere teen PG-3-beeste ontwikkel.
Die etiologie van die siekte hou verband met die invoer in die epiteel van die asemhalingskanaal van beeste, veral kalwers, 'n virus wat tot die familie van paramyxovirusse behoort. Die grootte is 150-250 nanometer, en RNA is in die struktuur aanwesig. Die gevaar van besering is dat die virus die eienskappe van adhesie, ontbinding en afsetting van rooibloedselle het (hemagglutinasie, hemolise en hemadsorpsie). As gevolg van die penetrasie van die virus in die liggaam, verskyn daar twee soorte antigene in die bloed van diere: S en V.
Die virus versprei met lugstrome tydens asemhaling van diere, met neusvloeistowwe en uitvloei uit die voortplantingsorgane van koeie.
Tydens druk vervoer van vee of in ruimtes met 'n hoë lugvog vanaf die draer gehou word, kom die virus in die asemhalingsepiteel van gesonde diere en begin dit aktief vermeerder, wat simptome van die siekte veroorsaak.
By volwasse diere is die siekte lig. By kalwers is variante van die verloop van die siekte moontlik:
skerp (insluitend hiperakute);
Afhangend van die variasie en erns van die verloop, kan parainfluenza-3 voorkom in die vorm van rinitis, brongitis, brongopneumonie. Elke tipe siekteverloop word gekenmerk deur 'n stel funksies.
Hierdie tipe is onderverdeel in twee fases - hiperakuut en akuut. In die eerste variant van die loop, as die kalwers voor 6 maande siek word, is 'n koma en dood binne die eerste 24 uur vanaf die aanvang van die siekte moontlik. In die akute verloop is daar gedurende die eerste 2-3 dae 'n toename in liggaamstemperatuur tot 41-42 grade, droë hoes, neus- en ooguitvloei neem toe. Die dier weier voedsel, asemhaling word vinnig en vlak (tot 84 asemhalingsbewegings per minuut), die hartklop styg tot 120 slae per minuut. Speekselafskeiding en diarree sluit later aan. Die dier verloor vinnig gewig, moontlik depressie van senuweeagtige en hartaktiwiteit. Die jas lyk dof, deurmekaar.
Die subakute verloop van die PG-3-siekte van die bees word gekenmerk deur dieselfde simptome as die akute, maar die liggaamstemperatuur styg nie tot sulke hoë waardes nie, en die dier se toestand is nie erg depressief nie. Volledige herstel vind binne 7-10 dae plaas.
Hierdie variant van die verloop van die siekte ontwikkel as 'n ongunstige komplikasie en word uitgedruk in die vorm van chroniese brongopneumonie. Diere is aansienlik uitgeteer, hoes en rinitis word talm, moeilik om te behandel. In die longe van diere kan hyg en krepitus gehoor word. Beeste met hierdie stadium van die siekte word gewoonlik geslag omdat die diere baie swak is en siek dragtige koeie die kalwers in die baarmoeder besmet. Die vraag na die geskiktheid van karkasse te koop word beslis wanneer patologiese veranderings ontleed word.
Behandeling is effektief in 'n kompleks van maatreëls wat in die akute en subakute stadiums uitgevoer word. Dit bevat algemene maatreëls, toediening van hipere-immuun serum en antibiotiese terapie.
Algemene stryd meta
Van groot belang in die herwinning van diere is die organisering van normale toestande en instandhoudingsregime - volledige voer, gereelde ventilasie en ontsmetting van persele, vervanging van beddegoed, aanhou van koeie en kalwers in die buitelug, voldoen aan ruimtelike vereistes vir die aanhou van jong beeste . Wanneer 'n dier ondersoek word, kan 'n veearts herstellende en simptomatiese terapie voorskryf, wat insluit:
antivirale middel "Mixoferon";
"Trivitamien" - om metaboliese prosesse te aktiveer - intramuskulêr, 5 ml van die geneesmiddel per dag;
brongodilators en ekspektorante - "Teobromien", "Teofillien", ammoniumchloried, kaliumjodied;
in geval van depressie van senuweeagtige en hartaktiwiteit by beeste - kafeïen, kamfer, glukose;
Siek diere word in afsonderlike afdelings of bokse geïsoleer, waarna die perseel volledig ontsmet word en kontakdiere ingeënt word. Plaas-kwarantyn word opgelê vir 14 dae vanaf die opsporing van die laaste geval van die siekte.
Dit word so vroeg as moontlik voorgeskryf wanneer 'n siekte opgespoor word. Die serum bevat teenliggaampies teen die PG-3-virus, terwyl dit nog nie in die liggaam van siek kalwers ontwikkel is nie.
Benewens die hipere immuun serum, word die serum van kalwers met 'n hoë teenliggaampie gebruik om parainfluenza-3 te behandel, en immunoglobuliene is effektief.
Om die toevoeging van 'n bakteriese infeksie en die ontwikkeling van longontsteking by diere te voorkom, word antibiotika voorgeskryf. Moderne antibakteriese middels behoort tot die groepe kefalosporiene, makroliede. Die uitvoer van 'n sensitiwiteitsanalise van mikroflora kan ook die effektiwiteit van sulfa-middels toon. Met 'n meer ernstige verloop van die siekte word gekombineerde antibiotika voorgeskryf - "Oleandovetin", "Tetraolean".
Na geboorte, tot 2-4 maande, kan kalwers die immuniteit behou wat met koeimelk verkry word. Dit verseker egter nie beskerming teen siektes van diere tydens vervoer of tydelike aanhouding nie.
Vir betroubare beskerming van jong beeste teen PG-3, is 'n droë kultuur-entstof "Paravak" ontwikkel. In disfunksionele boerderye is dit meer effektief om 'n ingewikkelde entstof teen parainfluenza-3 en aansteeklike rinotracheitis te gebruik - "Bivac". Kalwers vanaf 20 dae is onderhewig aan inenting. Entstowwe word in twee dosisse toegedien: die eerste keer - in die neusweë, die tweede, na 2 weke - onderhuids. Immuniteit word 2 weke na die tweede inspuiting gevorm en duur 6 maande.
Voorkoming van parainfluenza-3 dikteer aan boerderye 'n spesiale regime vir die aanhou en ontvang van diere:
as vee in die buiteland gekoop word, word dit minstens 30 dae in kwarantyn gehou;
jong diere word slegs by betroubare verskaffers aangekoop;
vee-instandhouding word volgens die vloei skema uitgevoer - die hele skuur word gevul, dan leeggemaak, gevolg deur volledige ontsmetting van die perseel;
streng nakoming van skoonmaak en ventilasie van persele met diere;
die veeartsenykundige diens moet diere 'n paar keer per dag inspekteer.
Verantwoordelikheid vir die verspreiding van die siekte lê by die bestuurders van veeondernemings. Dit moet elke bestuurder onthou, slegs onder streng beheer en met onmiddellike optrede is dit moontlik om 'n gesonde vee te bewerkstellig.
Kyk die video: Was ist eine Lungenentzündung. Peumonie?! Anzeichen, Ursachen und Behandlung in diesem Video! (Mei 2022).