Teen skemeraand maak Rots sy gebruiklike Vrydagaand vuurtjie, en Bab en ek sit saam op die stoep by hom. Ons koer en kekkel hieroor en daaroor. Geseënd op soveel maniere. Ons mooi blyplek, die week wat verby is, die voorreg van saamwees. Vredig.
Nie vanweë genade nie, maar vanweë die tallose vreeslike ongelukke wat klokslag daar gebeur. Verskeie faktore word immer gelys.
Waar is die genade, die menslikheid. Die respek om te wag tot die bekende paar se familie iets plaas. Die empatie vir die onbekendes wat ook dood is.
Daar word nou ondersoek ingestel. Die eienaar van daai vragmotor die wil ek nie wees nie. Daar is reeds soveel vingers wat ala PW gewys word. Persoonlik reken ek, los die ondersoekery.