Agrimon, of gewone Repeshka. Deel 2. * Oor plante
Agrimon, of gewone Repeshka. Deel 1.
Agrimon, of gewone Repeshka. Deel - 3.
Die Latynse naam vir die gewone beeste is Agrimonia eupatoria. Die eerste deel daarvan kom van die Griekse woorde "agros" (veld) en "moni" (habitat). En die spesifieke naam word gegee ter ere van die heerser van die Pontiese koninkryk Mithridates VI Eupator, wat nie net bekend was vir sy militêre operasies nie. Eupator word beskou as 'n kenner van moderne medisyne, het die eienskappe van medisinale plante bestudeer, geëksperimenteer met giftige kruie, die uitwerking daarvan getoets, nie net op misdadigers wat ter dood veroordeel is nie, maar ook op homself. Hy was die skrywer van opstelle oor natuurlike geskiedenis en medisyne. Saam met Zopir (hierdie dokter wat deel uitmaak van die skool van "empirici" was in diens van die dinastie van die Hellenistiese heersers van Egipte; hy het werke oor medisyne en toksikologie geskryf) het Mithridates 'n universele teenmiddel van 54 bestanddele uitgevind wat na hom vernoem is.
Vir baie eeue was die Mithridatium in diens van alle dokters. Baie dokters van die antieke tyd en die Middeleeue het veranderings en toevoegings tot hierdie medisyne aangebring, maar die basis daarvan het onveranderd gebly. Mitridatium bevat veral saffraan, gemmer, kaneel, valeriaan, St. John's wort, soetklawer, ruta, ander medisinale plante, sowel as opium, beverstroom, naeltjie naeltjie ... Dit is die woorde wat Avicenna oor hierdie middel geskryf het: "Mithridate is medisinale pap, wat deur die groot Mithridates berei is en na hom vernoem is. Hy het dit saamgestel uit medisyne wat hoofsaaklik teen gifstowwe getoets is, sowel as teen ander siektes, sodat hierdie medisyne algemeen was in die sin van bruikbaarheid vir verskillende gifstowwe en siektes ... Toe Andromache (Andromache is die hofarts van die Romeinse keiser Nero, wat in 54-68 beslis het AD) toevallig het die bruikbaarheid van slangvleis en ander stowwe opgemerk, hy het 'n paar tortilla's uit die adder gevoeg en die samestelling van hierdie medisyne effens verander, wat die aantal komponente verhoog of verlaag het ... "
Al die bestanddele van hierdie teenmiddel is gemaal en met heuning gemeng. Uit vrees dat hy vergiftig sou word, neem Mithridates elke dag gif en spoel dit af met 'n uitgedinkte middel wat in wyn verdun is. Die hoeveelheid gif en teenmiddels neem elke dag toe. Die koning se liggaam het dus immuun geword teen gifstowwe. Daar word dus geglo dat dit Mithridates VI Eupator was wat die genesende eienskappe van die gewone vee ontdek het en dit in sy mediese praktyk gebruik het. Dit is waar, hierdie kruid was nie in die "Mithridatium" nie.
Na die nederlaag van die Romeinse bevelvoerder Pompeius in 64 vC. e. Mithridates het na Panticapaeum gevlug. 'N Deel van die Pontiese koninkryk is aan die Romeinse Ryk geannekseer. Op hierdie tydstip het daar 'n opstand in die Bosporan-stede uitgebreek, gelei deur die seun van Mithridates Farnak. Oortuig van die hopeloosheid van sy situasie, het die koning volgens die legende besluit om homself te vergiftig. Die dodelike dosis van die gif het egter geen invloed op hom gehad nie. Toe, op versoek van Mithridates, het 'n lyfwag hom met 'n swaard doodgemaak ... Sulke lotgevalle wag op die heerser. Maar die medisyne wat hy ontdek het, soos antieke skrywers getuig, het dokters hul pasiënte vir verskillende siektes help behandel. Dien mense en beeste. Selfs die antieke Grieke het dit teen siektes van die lewer en niere gebruik. 'N Onbekende Middeleeuse skrywer het, benewens die gedig van Odo uit mans,' On the Properties of Herbs 'nog 20 digterlike hoofstukke oor genesende kruie voorgestel.
Kyk die video: Wat doet het waterschap met jouw belastingen: wat is zuiveringsheffing eigenlijk? (April 2021).