Die saad van die vrou in Genesis 3:15 verwys na Christus en die geregtigdes wat tydelik "beseer" is deur die sonde, die saad van die slang.
Met Christus se wederkoms sal daar 'n liggaamlike opstanding plaasvind van die wat die ware Evangelie geken het.
Gedurende die eerste 1000 jaar ( of ‘Millennium’) van hierdie Koninkryk sal die opregte gelowiges regeer oor die gewone sterflike mense wat nog lewe met Christus se terugkeer.
Christus wat ‘geeste uitgedryf het’ moet verstaan word in die konteks van die taalgebruik van sy tyd, en dit beteken eenvoudig dat hy siekes genees het.
Beproewinge in die lewe van die gelowige het hul oorsprong by God en is nie die resultaat van die noodlot of 'n bose wese genaamd die duiwel nie.
Die ‘drie eenheid’, soos algemeen aanvaar word deur die Christendom as 'n doktrine word nie in die Bybel geleer nie.
Alhoewel God nie vir Jesus gedwing het om nie te sondig nie, het Jesus gesterf as 'n perfekte sonde offer uit sy eie vrye wil.
Na die doop moet die gelowige 'n redelike poging aanwend om homself te weerhou van die weë van hierdie sondige wêreld,
Deelname aan 'n beroep of wêreldse aktiwiteite wat noodwendig lei tot die verbreking van God se opdragte, bv. die gebruik van geweld of oormatige drank gebruik, is onversoenbaar met 'n ware Christelike lewe.
Nota: 'n Formele "Verklaring van die een Geloof" wat reeds in gebruik is vir meer as 100 jaar is beskikbaar van die uitgewers.