AFRIKAANSE OPSOMMING: Die Midde-Ooste was vanaf die vroegste tye 'n gebied wat gekenmerk is aan oorlog en konflik. Die konflik spruit uit godsdiensverskille en die aansprake wat beide die Jode en Palestynse Arabiere het op grondgebied en heilige plekke. Die feit dat die konflik op godsdiens geskoei is maak dat dit 'n plofbare situasie is en uiters moeilik om 'n oplossing te verkry. Die konflik het 'n kenmerkende vorm aangeneem toe die staat Israel gestig is en die bestaan van die Palestynse Arabiere in die gebied bedreig is. Israel en Egipte het menigmaal te staan gekom teenoor mekaar op die oorlogsveld. Beide kon dit net doen met die hulp van hul bondgenootskap met 'n supermoondheid. Israel en die VSA was bondgenote terwyl Egipte toenadering tot USSR gesoek het. Israel en Egipte het besef dat hul die hulp en ondersteuning van 'n supermoondheid nodig gehad het om suksesvol in hul stryd te wees teen die ander. Die invloed van die supermoondhede in die konflik in die Midde-Ooste het 'n nuwe dimensie gegee aan die stryd. Na die Tweede Wêreldoorlog het die verhouding tussen die supermoondhede sodanig verswak dat dit gelei het tot die ontstaan van die Koue Oorlog. Dié swak verhouding het 'n direkte invloed gehad in hul verhoudinge met die lande in die Midde-Ooste. Omdat hulle bondgenote ook in 'n stryd gewikkel was het dit verder bygedra tot die wantroue tussen die supermoondhede. Die Oktober-oorlog van 1973 het heeltemal anders as die ander oorloë verloop. Die druk wat die sitausie op die supermoondhede geplaas het, het daartoe gelei dat hulle direk in die konflik betrek is. Dit wat almal gevrees en oor gespekuleer het, het nou waar geword. Die konflik van die Midde-Ooste het nou ontwikkel van 'n streeksoorlog na 'n dreigende globale oorlog. Dit blyk baie duidelik dat beide supermoondhede nie genoegsame druk op hul bondgenote kon plaas om 'n direkte konfrontasie tussen hulle te vermy nie. So vinnig soos wat die globale krisis ontwikkel het so vinnig is dit beëindig. Die tydperk na die Oktober-oorlog was gekenmerk aan 'n intense periode van onderhandeling tussen die betrokke lande. Die verhouding tussen Israel en die VSA was baie stabiel teenoor die onstabiele verhouding tussen Egipte en die USSR. Egipte het al meer toenadering tot Washington gesoek. Amerika was die dryfveer agter die vredesonderhandelinge en het daarmee gepoog om die invloed van USSR in die Midde-Ooste tot 'n einde te bring. Hy was baie suksesvol daarmee en ten spyte van teenkanting is vredesooreenkomste gesluit tussen Israel en Egipte asook Israel en Sirië. Die konflik tussen Egipte en Israel is grootliks beëindig maar die konflik tussen Israel en die Palestynse Arabiere is nog in volle swang. Die twispunte tussen dié twee nasies is kompleks en "n vredesoplossing lyk hoogs onwaarskynlik.