Mark Lemon - Inligting
Mark Lemon, die oudste seun van Martin Lemon, 'n suksesvolle hop -handelaar, is op 30 November 1809 in Londen gebore. Mark se pa is in 1817 oorlede, en op vyftienjarige ouderdom is hy gestuur na sy oom, Thomas Collis, 'n hop -handelaar in Boston, Lincolnshire, om die besigheid te leer.
Alhoewel Lemon bestuurder geword het van Verey's Brewery in Kentish Town, wou hy regtig 'n skrywer word. Hy het 'n reeks suksesvolle toneelstukke uitgevoer, waaronder The Little Gypsy, Hearts are Trumps en The Silver Thimble. Suurlemoen het ook verse en artikels bygedra tot verskeie tydskrifte, waaronder die Geillustreerde London News, Verligte Tydskrif en Huishoudelike Woorde.
In 1841 het Mark Lemon saam met Henry Mayhew, 'n mede -joernalis en dramaturg, 'n nuwe tydskrif begin, Punch Magazine. Die twee mans was aanvanklik gesamentlike redakteurs en het 'n groep talentvolle skrywers en illustreerders gewerf, waaronder Douglas Jerrold, John Leech en Richard Doyle. Lemon en Mayhew het liberale standpunte gehad en in die beginjare het die tydskrif hom teen onreg beywer. Soos Lemon daarop gewys het The Moral of Punch wat in die eerste uitgawe verskyn het, wou die tydskrif help om 'die beginsel van die kwaad te vernietig deur die middele om die goeie te kweek' te vergroot.
Eers Punch Magazine kon nie geld verdien nie, en in Desember 1842 is dit aan Bradbury & Evans verkoop. Mark Lemon is heraangestel as redakteur en Henry Mayhew het die rol van 'hoof-voorsteller' gekry. Mayhew skryf sy laaste artikel vir die tydskrif in Februarie 1845 en konsentreer hom vir die volgende paar jaar op sy spoorwegtydskrif, Iron Times.
Onder leiding van Lemon, Punch Magazine het 'n finansiële sukses geword. Dit het 'n aansienlike politieke invloed gehad, maar het veral bekend geword vir die diens van die talentvolste humoriste en spotprenttekenaars in Brittanje.
Lemon het voortgegaan om toneelstukke en romans te skryf. Gedurende sy lewe het hy meer as sestig toneelstukke vervaardig, waaronder Mr Nightingale's Diary met Charles Dickens. Mark Lemon is op 23 Mei 1870 in sy huis, Vine Cottage, Crawley, oorlede.
Mark Lemon - Geskiedenis
CAPSULE -VERSLAG: Of dit bedien word as 'n versiering op vis of vleis of saam met tee, uitgedruk vir sy sap en geskik vir resepte of gebruik word in suikergoed en suurlemoenskil en harde lekkers, en mdashlemon is alomteenwoordig in ons kombuis en in baie wêreldkeuse. 'N Mens kan jou die lewe sonder suurlemoene voorstel. Dit is bladsy 1 van 'n artikel van vyf bladsye oor die tipes suurlemoene. Klik op die onderstaande swart skakels om ander bladsye te besoek.
Die oorsprong van suurlemoen
Die oorsprong van die suurlemoen is nog nie vasgestel nie, hoewel die wetenskap suggereer dat dit noordwes -Indië kan wees, waar dit al meer as 2500 jaar verbou word. Arabiese handelaars het die suurlemoene iewers na 100 G.J. na die Midde -Ooste en Afrika gebring. Dit word vermoedelik omstreeks 200 G.J. in Suid -Italië ingebring en 'n paar eeue later in Egipte en in Sumer, die suidelike deel van Mesopotamië, verbou.
Aanvanklik is suurlemoene nie wyd verbou as voedsel nie: dit was grootliks 'n sierplant (net soos tamaties) tot ongeveer die 10de eeu. Die Arabiere het die suurlemoen in die 11de eeu in Spanje ingebring, en teen 1150 is die suurlemoen wyd verbou in die Middellandse See. Kruisvaarders wat uit Palestina teruggekeer het, het dit na die res van Europa gebring.
Die suurlemoen het in die 15de eeu in die volle kookkuns in Europa begin, die eerste groot verbouing in Europa het in Genua begin. Suurlemoene het in 1493 na die New World gekom, toe Christopher Columbus suurlemoensaad na Hispaniola gebring het. Spaanse verowering versprei die suurlemoen oor die hele Nuwe Wêreld, waar dit nog steeds hoofsaaklik as sierplant en as medisyne gebruik word. Suurlemoene is teen 1751 in Kalifornië verbou, en in die 1800's in Florida is dit begin gebruik vir kook en geur.
Die naam & ldquolemon & rdquo verskyn die eerste keer omstreeks 1350 & ndash1400, van die Midde -Engelse woord limon. Limon is 'n ou Franse woord wat aandui dat die suurlemoen via Frankryk na Engeland gekom het. Die Ou Frans kom van die Italiaans limoen, wat dateer uit die Arabies laymun of limoen, van die Persiese woord limoen.
Suurlemoene In Amerika
Die kommersiële verbouing van suurlemoene het in die 1800's in beide Kalifornië en Florida geblom, maar as gevolg van 'n doodsvries in die winter van 1894-1895 het die kommersiële suurlemoenkultuur in Florida gestaak. Die plant word in 1953 hervat weens die behoefte aan vars suurlemoene (waarvan daar baie uit Kalifornië was), maar 'n mark vir bevrore suurlemoenkonsentraat, wat gewild geword het (saam met bevrore lemoenkonsentraat), en vir natuurlike koue pers suurlemoenolie .
Van die sowat 200 kultivars (verskillende variëteite) suurlemoen wat in die VSA voorkom, is sommige die beste vir suurlemoenolie, sommige vir sap en sommige die beste oral. Sommige kultivars is meer kragtig (siektebestand), sommige is meer produktief (hulle dra meer vrugte), sommige het minder sade, sommige is beter in vogtige klimate soos Florida, in droë klimate soos Arizona en Texas of in kouer klimate.
Suurlemoene word met die hand gepluk (dit kan in die masjien geoes word of nat gepluk word). Hulle word dan volgens kleur gesorteer, gewas, bedek met 'n swamdoder om vrot te voorkom, bedek met 'n dun lagie was vir bewaring en aantreklikheid en genees (gestoor) totdat dit gereed is vir aflewering.
Die Lissabon -suurlemoen (hierbo) en die Eureka
suurlemoen is die twee wat die meeste voorkom in die Amerikaanse foto met vergunning van Pachd.com.
Tydens die genesing, wat dae kan duur (of tydens transito kan gebeur, aangesien dit dae neem voordat die suurlemoene na hul bestemming gestuur word), word die skil van die geplukte vrugte, wat groen is, geel. Dit word ook dunner en die pulp word sappiger.
Nou is dit tyd om die suurlemoene te ontmoet.
Onlangse artikels uit ons NutriNibbles en handel Nuusvoer:
Deur in te teken, word u in kennis gestel wanneer dit ook al is
nuwe toevoegings tot die afdeling NutriNibbles & trade.
Sommige inligting met vergunning van Purdue University. Kopiereg 2005- Lifestyle Direct, Inc. Alle regte voorbehou. Beelde is die outeursreg van hul onderskeie eienaars.
Wat is 'n Lemon Title Car
Eenvoudig gestel, 'n voertuig met terugkoop van suurlemoenwet is 'n motor wat deur die vervaardiger teruggekoop is as gevolg van waarborgfoute, en die suurlemoenwet is wel van toepassing op gebruikte motors, aangesien hierdie wet van krag word vir motors wat van of na die vervaardiger gekoop is. 1 Januarie 1996 volgens die CA DMV.
Wat is 'n suurlemoenmotor
Om in aanmerking te kom vir 'n suurlemoen-terugkooptitel, moet die betrokke motor binne 'n sekere tyd 'n waarborgdekking hê of 'n kilometer ver ry nadat u die motor gekoop het, en dit moet nie reggestel word na verskeie herstelpogings deur die vervaardiger nie. Volgens die standaarde van die Lemonlaw -webwerf kan dit as 'n suurlemoen kwalifiseer as u motor (nuut of gebruik) ten minste drie keer in 'n winkel was.
Waarom noem ons 'n motor 'n suurlemoen?
Die oorsprong van die noem van 'n motor as 'n "suurlemoen" is onbekend, dit is voldoende om te sê dat "suurlemoen" verwys na 'n minderwaardige produk wat probeer word om as 'n ordentlike een te word. 'N Voorbeeld van 'n suurlemoenmotor is die mees onlangse generasie van die Ford Focus, spesifiek vroeër jare toegerus met die Powershift -dubbelkoppelaarkas. Hierdie transmissie het 'n rillingsprobleem gehad wat Ford lank nie as 'n wettige probleem erken het nie, en uiteindelik is versoekskrifte ingestel om van die Ford Focus 'n amptelike suurlemoenmotor te maak.
Suurlemoen Titel Motorwaarde
As u effektief 'n suurlemoenmotor koop, beteken dit dat u gewilliglik geld bestee aan 'n stukkende motor. As die motor herstel is, kwalifiseer dit nie meer vir die terugkoop van suurlemoen nie. Suurlemoentitelmotors word redelik duidelik as sodanig aangedui, aangesien die vervaardiger moet versoek dat die registrasie en die titel as "terugkoop van suurlemoenwetgewing" aangedui word, die titel moet in die naam van die vervaardiger wees, en 'n etiket moet by die voertuig aangebring word wat sê " terugkoop van suurlemoenwet. " 'N Handelaar is wettig verplig om 'n koper in kennis te stel indien die betrokke voertuig 'n suurlemoen titel het.
Met dit alles in gedagte, moet u deeglik weet dat u 'n motor met 'n suurlemoen-titel gekoop het. U kan op lemonlaw.com kyk of u huidige motor in aanmerking kom. As u dus u suurlemoenmotor wil verkoop, moet u die koper daarvan in kennis stel.
As u 'n suurlemoenmotor probeer verkoop, kan dit die proses effens makliker maak as u toon dat u probeer het om die probleem op te los. Hou diensrekords en wys potensiële kopers waarvoor u die motor ingeneem het, en dat u dit ten minste probeer regstel het.
Moet u 'n suurlemoen -motor koop?
Dit is heeltemal 'n oordeel, maar as u 'n motor met 'n suurlemoen oorweeg, moet u die geskiedenis van die voertuig hersien en presies uitvind wat die probleem was wat die titel van die suurlemoen veroorsaak het. Konvensionele wysheid sê dat dit nie die beste idee is nie, veral as motors in die eerste plek soveel kos, sonder om reeds gebreek te word. As u dit wel doen, moet u versigtig wees en seker maak dat u 'n werktuigkundige inspekteer voordat u dit koop.
Lefton China porselein
George Zoltan Lefton, 'n Hongaarse immigrant wat in 1939 na die Verenigde State gekom het, was die dryfveer agter Lefton China. Alhoewel hy sy loopbaan in klere en sportklere begin het, het sy belangstelling in porseleinversameling daartoe gelei dat die Lefton Company in 1940 gestig is.
Na die bombardement op Pearl Harbor op 7 Desember 1941, het Lefton sy vriend Nunome, 'n Japannese Amerikaner, gehelp om sy onderneming te begin om plundering te vermy. Toe die oorlog geëindig het, stel Nunome Lefton aan die Japannese keramiekvervaardigers voor tydens die Japannese besetting. Lefton was een van die eerste Amerikaanse sakemanne wat met hierdie vervaardigers saamgewerk het.
Die eerste ingevoerde keramiek van "Occupied Japan" van Lefton het in 1946 in die Verenigde State aangekom. Die Miyawo Company was 'n toonaangewende verskaffer gedurende die laat veertigerjare.
Na die dood van Lefton in Mei 1996 het Magda Lefton, George se vrou, die presidentskap van die onderneming aangeneem. Magda Lefton is in Augustus 1998 oorlede. Die Lefton se dogter Marog en haar seun Steve het beheer oor die onderneming oorgeneem.
Tot in die middel van die sewentigerjare het Japanse fabrieke die oorgrote meerderheid van Lefton in China gemaak. Na die datum het China, Maleisië en Taiwan die belangrikste voorsieningsbronne geword.
Op sy hoogtepunt was Lefton -produkte te sien in meer as 10 000 winkels in die Verenigde State. Lefton het 'n hoë gehalte behou en het aktief meegeding met ENESCO en NAPCO.
Kenmerke van die vakmanne
Wat is die verskil tussen die ambagsman van Limoncello en die industriële? Die antwoord is eenvoudig: die suurlemoene!
Die oorspronklike suurlemoen van Sorrento moet geproduseer word in een van die stadsdistrikte van die gebied wat strek van Vico Equense tot Massa Lubrense en die eiland Capri.
Die verbouingstelsel is die tipiese en tradisionele metode wat in die omgewing gebruik word. Die unieke aard van hierdie vrugte hang af van die mikroklimaat, die nabyheid aan die see en beskerming teen die koue winde danksy die gebruik van tradisionele pagliarelle (strooi mat) wat die bosse bedek en met kastaiingpale omhoog gehou word (hoër as drie meter).
Die oes word gewoonlik gedurende die periode van Februarie tot Oktober uitgevoer: dit word met die hand uitgevoer omdat direkte kontak tussen die suurlemoene en die grond voorkom moet word.
Om hierdie likeur uit die suurlemoenskil te skep, moet ons seker wees van die oorsprong van die sitrus vrugte, wat dikwels met chemiese plaagdoders behandel word.
En dit is nie al nie. Die verskil lê ook in die smaak, wat afhang van die variëteite wat gebruik word: Femminiello van Massa Lubrense (ovaal in vorm, gladde vel, baie sappig) en Sfusato van Amalfi (tapse vorm, groot met 'n dik, geel skil en byna geen sade nie) is die variëteite wat gebruik word om hierdie likeur te produseer, gekenmerk deur die intense geur van essensiële olies wat dit uit die omgewing erf.
Die unieke aard van hierdie vrugte hang af van die mikroklimaat, die nabyheid aan die see en beskerming teen die koue winde danksy die gebruik van tradisionele pagliarelle (strooi mat) wat die bosse bedek en met kastaiingpale omhoog gehou word.
Ek het die titel eers met die tikfout gesien, so ek was baie verward
Ek het letterlik gedink ek was 'n minuut op r/30ROCK.
Dit is net 'n geel suurlemoenboom
Ek raak altyd so deurmekaar tussen Lenin en Lenon, die sanger.
Enigiemand anders onthou toe 'n klomp bekendes 'gesing' het tydens die eerste toesluit in hul massiewe huise
Lemon Street Market streef daarna om:
Bevorder die verkoop van voedsel wat nie geneties gemodifiseerde organismes (GMO's) bevat nie
Verminder die aantal produkte wat moontlik GMO's bevat
Beperk en beheer die bekendstelling van nuwe produkte wat GMO's kan bevat
Bevordering en begunstiging van organiese en nie-GMO-projek Geverifieerde voedsel in ons posisionering van produkte in ons e-posse, sosiale media-kanale en die beste plekke op ons rakke en die keuse van nuwe produkte
Alle verskaffers van bestaande produkte wat GMO's bevat, aanmoedig om daarna te streef om GMO -vry te word
Ons verkoop nie GMO-produkte met een item nie (ons verkoop byvoorbeeld nie geneties gemodifiseerde produkte soos beet, courgette en suikermielies nie)
Ons kombuis en yskas-items is so GMO-vry as moontlik
Gedagtes van 'n suidelike meisie wat hou van verkrummelde herehuise, oudhede, versier en alles mooi.
Soos ons gereeld op Sondagmiddae doen, het ons vandag gery en Acworth, GA besoek. Deur die verskillende paaie in die historiese gebied te ry, het ons hierdie skoonheid raakgeloop.
Op die voorkant van die bord staan ​​"James Lemon Antebellum Home ca. 1856."
Ek is dadelik daardeur gevat. Ek moes meer uitvind.
James en Mary Davenport Lemon het 800 hektaar grond gekoop en 'n klein raamhuis gebou. Net voor sy huwelik het hul seun, James Lile Lemon, die huis uitgebrei tot 'n gewysigde Plantation Plain -huis in Carolina -styl.
Na die burgeroorlog in 1890 is die stoep met twee verdiepings vervang met neoklassieke Doriese kolomme wat ons vandag sien.
Waarom het hierdie huis nie verbrand toe Acworth gebrand is nie? Wel, vir 5 dae in Junie 1864 het majoor William T Sherman die opstal oorgeneem en gebly tydens die Slag van Kennesaw Mountain in Junie 1864. Sommige bronne sê dat dit na sy vertrek as 'n hospitaal gebruik is.
Capt., Co.A, 18th Ga.Inf.Regt.-CSA. Een van die "Immortal 600".
Ek kon net een prentjie van die binnekant van die huis vind. Van my Cobb County Images of America boek deur Rebecca Nash Paden en Joe McTyre.
Die buitekant het 'n paar interessante buitegeboue, pragtige maar 'n bietjie toegegroeide tuine, en van alles 'n klein begraafplaas. Eintlik het my man dit eers raakgesien en hy het gery tot waar dit geleë is. Ek kon hom hoor lag terwyl ek uit die sorg spring voordat hy tot stilstand kom - iPhone in die hand om foto's te neem.
Ek het geen idee wie hier begrawe is nie, want daar is geen name nie, maar daar is een graf in 'n geroeste ysterheining met 'n ou CSA -merker.
My hart het gejaag - dit kan die familie begraafplaas wees. Maar nee, James Lile Lemon en sy ouers word begrawe in die Mars Hill -begraafplaas.
'N Bietjie nader aan die straat in die bosse is 'n besliste grafsteen. Ek het gedink ek kan 'n datum van 1909 voel, maar ek kan dit nie verseker sê nie. Hierdie een is so verslete dat die foeliebehandeling nodig is om die briewe te probeer lees.
My ouma, Katherine Lemon Orr, het hier grootgeword. Ek onthou dat ek tydens Kersfees daarheen gegaan het. Dit is vir my nogal 'n gevoel van trots. My ouma was so 'n suidelike dame!
Dankie dat u gelees het en dat u deel. Hier is 'n voorsmakie van my neef:
James Lemon van Acworth het vir die Konfederasie oorlog gemaak en is gevange geneem en in 'n noordelike gevangeniskamp gesit. Sy jong vrou het 'n klein baba gehad toe Sherman die geel gesinshuis op die foto hierbo beveel het. Sy het Sherman en sy personeel gevoed en in hul behoeftes voorsien. Toe Sherman vertrek, beveel hy sy troepe om die huis te verbrand, saam met ander huise in die stad. 'N Eerste luitenant ontferm hom oor die jong vrou en spaar die huis. James het teruggekeer huis toe nadat die oorlog verby was en die baba sy eersgeborene, Smith Lemon, wat uiteindelik die bank in die stad besit het en goeie vriende was met ons oupagrootjie, JH Johnston. Hy het sy eerste seun, Smith Lemon Johnston, na sy vriend vernoem. & Quot
Dankie dat jy deel. Ek het onlangs na Arizona verhuis en ek en my man het mense oor die burgeroorlog reggemaak. Ek is regtig lief vir my erfenis. ❤ ❤ ❤
Pat, die huis is gered van die brand deur die tydige ingryping van die vakbond majoor James Connelly, wat beveel het dat die brande blus, wat die soldate pas begin het. Smith Lemon was ook nie die seun van James Lemon nie, maar sy ouer bordeel. Smith het die S. Lemon Banking Company in 1853 gestig.
My nooiensvan is Suurlemoen. My pa was ook 'n James. James Edward Lemon en sy pa was Robert Franklin Lemon. Ek het my gesinswortels teruggevoer na Smith Lemon en terug na Chester SC en uiteindelik na Lemant, Ierland deur afkoms. James Lyle het eintlik dieselfde donker hare en weduwee se piek gehad as my pa. Genealogie is lekker.
Dit is so gaaf! Ek is bevriend met Mark. Baie dankie dat u hierdie verhaal gepubliseer het.
Grace Lemon Nichols was my ouma, Hilton Nichols my oupa en het in die huis gewoon vandat hulle getroud was. My oupa is in 1963 oorlede, my ouma en my tante Sarah is dood toe die huis gedeeltelik gebrand het in 1975. Op daardie stadium het die landgoed die huis aan die ander kant van die gesin verkoop, die Lemon kant. My ma Jean Nichols Pennington het 'n tweelingbroer John Nichols gehad, haar oudste broer Hilton (Git) Nichols was 'n bekende dokter in Canton, Ga, haar suster Julia Nichols verhuis na Garland, Texas, saam met haar man John Holman
My oupagrootjie, Samuel Robertson (1802-1885) was 'n stadskommissaris toe Acworth in 1860 gestig is. Daar is 'n groepsfoto van Samuel, Stephen H. Stokes, C. Awtry, Joel Britt en Smith Lemon. Nie een word geïdentifiseer nie. Ek probeer afsonderlike foto's van die ander vind, sodat ek Samuel kan identifiseer deur middel van eliminasie. Samuel en sy vrou Celia Martin word agter die begraafplaas Northcutt-Pyron begrawe. Hy is gebore in Franklin Co., GA, en woon in Acworth vanaf 1840 tot sy dood in 1885. Dankie vir enige hulp. Samuel Carlton Robertson, [email protected]
Terwyl ek familie ondersoek, lees ek vanaand 'n ander storie oor James Lile Lemon se 2 swaers (broers van Eliza Davenport Lemon) wat in die geveg vermoor word en hoe hy hul oorskot terugneem vir die begrafnis by die huis. Ek mag verkeerd wees, maar dit kan 'n moontlike skakel wees na wie in die grafte is wat u genoem het.
My ouma was Sara Orr Howren Kirk. Haar ouma was Mariah Nichols. Mariah was 'n dogter van James Lyle Lemon. My ouma het baie tyd by die Lemon House grootgeword. My naam is Stephanie Howren en ek is gebore en getoë Marietta, GA.
Ek lees graag die vele verhale oor James L Lemon en doen navorsing oor ons stamboom. Sy dogter Sarah Virginia & quotJennie & quot Lemon Jones is my Oumagrootjie. Toe ek grootgeword het, het ek baie verhale gehoor van my ma wat Virginia na haar vernoem is, en my tantes, ooms en oupa van die Lemons and Jones -stamboom. Hulle het my geleer oor die familiegeskiedenis in die Burgeroorlog, Georgia, en die dorpe Acworth, Emerson, Tifton, Omega en Ocilla.
Jennie het kapt James L Lemon as haar vader gehad, en haar man Thomas Henry het luitenant -kolonel CM Jones as sy vader gehad. Beide was burgeroorlogshelde en belangrik in die dorpe waarin hulle gewoon het.
My ma, Mary Virginia 'Ginny & quot Jones is grootgemaak deur haar naamgenoot en ouma Sarah Virginia & quotJennie & quot Lemon Jones.
Ek geniet ook familiegeskiedenis, so ek wou jou laat weet dat ek deel is van jou familie. My ouma was Annie Lou Jones, die dogter van Sarah Virginia Lemon en Thomas Henry Jones. My oupagrootjie was David Eli Tawzer. Die Jones -gesin vestig hulle in Omega, Ga, 'n klein dorpie buite Tifton, Ga, en ons gesin is van Tifton. Danksy baie ure se navorsing deur verskeie van my familielede, het ons 'n goeie familiegeskiedenis. Ons kom elke jaar die laaste Sondag in Oktober bymekaar vir 'n gesinsbyeenkoms, en dan word die familie -inligting gedeel. Laat weet my as u belangstel in wat ons het.
Ek en my vrou, Mary Lemon Gibbs, het Acworth besoek in 2014 en weer in 2019. Ons het die huis en woonbuurt rondom Lemon Street verken.
Mary is 'n direkte afstammeling van James Lemon. Haar oupagrootjie was een van die Lemon-familielede wat in die laat 1870 en vroeë 1880's na die noordooste van Texas geëmigreer het. Haar oupa, William Lemon, gebore in 1848, het in 'n klein gemeenskap naby Sulphur Springs gewoon waar baie van die familielede nog woon.
William Lemon het 15 kinders met drie opeenvolgende vroue gebaar. Bob Lemon, pa van Mary ', was die jongste, gebore in 1917. Hy trou met Virginia Robinson van Sulphur Springs in 1942. Hulle het drie dogters, Bettye, gebore in 1943, Mary, gebore in 1950 (en pas in 2021 oorlede). en Sally, gebore in 1952.
Ek en Mary het twee kinders en drie kleinkinders met nommer vier wat in Junie verwag word.
Hallo, ek is die skrywer van die Civil War Picket -blog. Ek probeer uitvind wie ek kan kontak om toestemming te vra om die oorlogsfoto van kapt. Lemon te gebruik met 'n plasing oor Fort Pulaski. Dankie.
Om suurlemoen te vul: Klits in 'n medium kastrol 1 koppie suiker, meel, mielieblom en sout. Roer water, suurlemoensap en suurlemoenskil by. Kook oor matige hoë hitte, roer gereeld totdat die mengsel kook. Roer botter by. Plaas eiergele in 'n klein bak en roer geleidelik by 1/2 koppie warm suikermengsel. Klits eiergeelmengsel terug by die res van die suikermengsel. Bring tot kookpunt en bly kook terwyl aanhoudend geroer word tot dik. Verwyder van hitte. Giet vulsel in gebakte deeg.
Om meringue te maak: Klits eierwitte in 'n groot glas- of metaalbak totdat dit skuimig is. Voeg suiker geleidelik by en hou aan klits tot stywe punte vorm. Smeer meringue oor tert, verseël die rande by die kors.
BESTELLINGSMEXIKANSE WAT TOEGELAAT WORD IN LEMON GROVE SCHOOL
Daar mag geen rassediskriminasie in openbare skole in San Diego wees nie, het regter Claude L. Chambers, wat tydelik deur die staatsgeregtelike raad aan die hoër hof toegewys is, beslis.
Die uitspraak het betrekking op die klagte van Roberto Alvarez, van die Lemon Grove -skooldistrik, dat Mexikaanse leerlinge van die laerskool van wit en Japannese leerlinge geskei is. Daar is 'n onvoldoende gebou vir die leerlinge van die Mexikaanse ekstraksie voorsien. Namens ongeveer 75 sulke leerlinge het Alvarez gevra dat die skooltrustees verplig word om rassediskriminasie te beoefen.
Regter Chambers het beslis dat Mexikaanse kinders toegelaat moet word tot gewone klasse van die skole op grond van gelykheid met alle ander kinders.
Toe die skeiding na die laaste Kersvakansie plaasgevind het, het die Mexikaanse leerlinge uit protes gestaak en geweier om die aparte skool by te woon.
Die poging van adjunk -distriksprokureur Philip Smith om aan te toon dat die segregasie bedoel was om Mexikaanse leerlinge van beweerde vertraagde verstandelike ontwikkeling te bevoordeel, is nie deur die notule van die skoolraad bevestig nie, lui die advies van die kinders.