Dit is moeilik om ontwerpinisiatiewe vir disinformasie en hul agendas te identifiseer. stevanovicigor / iStock via Getty Images
Die COVID-19-pandemie het gelei tot 'n infodemies, 'n uitgebreide en ingewikkelde mengsel van inligting, verkeerde inligting en desinformasie.
In hierdie omgewing, valse vertellings - die virus was "Beplan," dat dit ontstaan ​​as 'n biowapen, dat COVID-19 simptome veroorsaak word deur 5G draadlose kommunikasietegnologie - het soos 'n veldbrand versprei oor sosiale media en ander kommunikasieplatforms. Sommige van hierdie valse vertellings speel 'n rol in disinformasieveldtogte.
Die idee van disinformasie bring dikwels maklik-na-plek propaganda in gedagte wat deur totalitêre state geplaas word, maar die werklikheid is baie ingewikkelder. Alhoewel disinformasie wel 'n agenda is, word dit dikwels in feite gekamoefleer en deur onskuldige en dikwels welmenende individue gevorder.
As 'n navorser wat bestudeer hoe kommunikasietegnologie tydens krisisse gebruik word, het ek gevind dat hierdie mengsel van inligtingstipes dit moeilik maak vir mense, insluitend diegene wat aanlynplatforms bou en bestuur, om 'n organiese gerug te onderskei van 'n georganiseerde disinformasieveldtog. En hierdie uitdaging word nie makliker nie, aangesien pogings om COVID-19 te verstaan ​​en daarop te reageer, vasgevang word in die politieke sameswering van die presidentsverkiesing van hierdie jaar.
Gerugte, verkeerde inligting en disinformasie
Gerugte is en was nog altyd gereeld tydens krisisgebeurtenisse. Krisisse gaan dikwels gepaard met onsekerheid oor die gebeurtenis en angs oor die gevolge daarvan en hoe mense moet reageer. Mense wil natuurlik onsekerheid en angs oplos, en probeer dit dikwels deur kollektiewe sensemaking. Dit is 'n proses om bymekaar te kom om inligting te versamel en teoretiseer oor die ontvouingsgebeurtenis. Gerugte is 'n natuurlike neweproduk.
Gerugte is nie noodwendig sleg nie. Maar dieselfde toestande as gerugte maak mense ook kwesbaar vir disinformasie, wat meer verraderlik is. Anders as gerugte en verkeerde inligting, wat miskien opsetlik is of nie, is disinformasie vals of misleidende inligting wat versprei word vir 'n spesifieke doel, dikwels 'n politieke of finansiële doel.
Disinformasie het sy wortels in die praktyk van dezinformatsiya wat deur die intelligensie-agentskappe van die Sowjetunie gebruik word om te probeer verander hoe mense gebeure in die wêreld verstaan ​​en interpreteer. Dit is nuttig om aan disinformasie te dink, nie as 'n enkele inligtingstuk of selfs as 'n enkele vertelling nie, maar as 'n veldtog, 'n stel aksies en vertellings geproduseer en versprei om te mislei vir politieke doel.
Lawrence Martin-Bittman, 'n voormalige Sowjet-intelligensiebeampte wat uit die destydse Tsjeggo-Slowakye afgewyk het en later professor in disinformasie geword het, het beskryf hoe doeltreffend disinformasieveldtogte dikwels is gebou rondom 'n ware of aanneemlike kern. Hulle ontgin bestaande vooroordele, verdeeldheid en teenstrydighede in 'n geteikende groep of samelewing. En hulle gebruik dikwels 'onbewuste agente' om hul inhoud te versprei en hul doelstellings te bevorder.
Black Lake in die Tsjeggiese Republiek was die terrein van 'n Sowetydse disinformasie-veldtog teen Wes-Duitsland waar ware Nazi-dokumente en 'n dubbele Tsjeggiese televisiepersoneel betrokke was. Ladislav Boháč / Flickr, CC BY-SA
Ongeag die oortreder, disinformasie funksioneer op verskeie vlakke en skale. Alhoewel 'n enkele disinformasieveldtog 'n spesifieke doelwit kan hê - byvoorbeeld die verandering van die openbare mening oor 'n politieke kandidaat of beleid - werk deurdringende disinformasie op 'n meer diepgaande vlak om demokratiese samelewings te ondermyn.
Die geval van die 'Plandemic' video
Onderskeid tussen onbedoelde verkeerde inligting en opsetlike disinformasie is 'n kritieke uitdaging. Dit is dikwels moeilik om te bepaal wat die bedoeling is, veral in aanlynruimtes waar die oorspronklike inligtingsbron verberg kan word. Daarbenewens kan disinformasie versprei word deur mense wat glo dat dit waar is. En onbedoelde verkeerde inligting kan strategies versterk word as deel van 'n disinformasieveldtog. Definisies en onderskeidings word vinnig morsig.
Oorweeg die geval van die "Plandemic" -video wat in Mei 2020 op sosiale media-platforms geblaas het. Die video bevat 'n reeks valse aansprake en samesweringsteorieë oor COVID-19. Dit is problematies dat hulle maskers gedra het en beweer dat hulle die virus sou "aktiveer" en die grondslag gelê het vir die uiteindelike weiering van 'n COVID-19-entstof.
Alhoewel baie van hierdie vals vertellings elders aanlyn verskyn het, het die 'Plandemic' video hulle saamgevoeg in 'n enkele, gladde vervaardigde video van 26 minute. Voordat die video verwyder is vir die bevat van skadelike mediese waninligting, het die video wyd op Facebook versprei en miljoene YouTube-kyke ontvang.
Terwyl dit versprei het, is dit aktief bevorder en versterk deur openbare groepe op Facebook en netwerkgemeenskappe op Twitter wat verband hou met die teen-entstofbeweging, die QAnon-samesweringsteoriegemeenskap en politieke Trump-aktivisme.
Maar was dit 'n geval van verkeerde inligting of disinformasie? Die antwoord lê daarin om te verstaan ​​hoe - en 'n bietjie aflei waarom die video virale is.
Die hoofrol van die video was Dr. Judy Mikovits, 'n gediskrediteerde wetenskaplike wat dit gedoen het voorheen bepleit vir verskeie vals teorieë in die mediese domein - byvoorbeeld deur te beweer dat entstowwe outisme veroorsaak. In die aanloop tot die vrystelling van die video het sy 'n nuwe boek bevorder, met baie van die vertellings wat in die Plandemiese video verskyn het.
Een van hierdie vertellings was 'n beskuldiging teen dr. Anthony Fauci, direkteur van die Nasionale Instituut vir Allergie en aansteeklike siektes. Destyds was Fauci 'n fokus van kritiek ter bevordering van maatskaplike distansiemaatreëls wat sommige konserwatiewes as nadelig vir die ekonomie beskou. Openbare kommentaar van Mikovits en haar medewerkers dui daarop dat die beskadiging van Fauci se reputasie 'n spesifieke doel van hul veldtog was.
Dr. Anthony Fauci, direkteur van die Nasionale Instituut vir Allergie en aansteeklike siektes, berei voor om voor die verhoor van die Senaat te getuig. Fauci was 'n teiken van die video van die Plandemiese samesweringsteorie. Kevin Dietsch / Pool via AP
In die weke voor die vrystelling van die Plandemic-video, a gesamentlike poging om die profiel van Mikovits te verhoog het vorm aangeneem oor verskillende sosialemediaplatforms. 'N Nuwe Twitter-rekening is in haar naam begin, en duisende volgelinge het vinnig opgehoop. Sy verskyn in onderhoude met hyperpartisan-nuuswinkels soos The Epoch Times en True Pundit. Terug op Twitter het Mikovits haar nuwe volgelinge gegroet met die boodskap: "Binnekort, dr Fauci, sal almal weet wie jy 'regtig is'. "
Hierdie agtergrond dui daarop dat Mikovits en haar medewerkers verskeie doelstellings gehad het as om bloot haar verkeerde inligtingsteorieë oor COVID-19 te deel. Dit sluit finansiële, politieke en reputasie-motiewe in. Dit is egter ook moontlik dat Mikovits 'n opregte gelowige is van die inligting wat sy gedeel het, net soos miljoene mense wat haar inhoud aanlyn gedeel en weer getweet het.
Terwyl COVID-19 in die presidensiële verkiesing verdwyn, sal ons waarskynlik in die Verenigde State voortgaan om disinformasieveldtogte te gebruik wat gebruik word vir politieke, finansiële en reputasionele gewin. Binnelandse aktivistegroepe gebruik hierdie tegnieke om vals en misleidende vertellings oor die siekte - en oor die verkiesing - te produseer en te versprei. Agente van buitelandse lande sal poog om aan die gesprek deel te neem, dikwels deur bestaande groepe te infiltreer en te probeer om hulle na hul doelstellings te stuur.
Daar sal byvoorbeeld waarskynlik pogings aangewend word om die bedreiging van COVID-19 te gebruik om mense van die stembus af te skrik. Saam met die direkte aanvalle op die verkiesingsintegriteit, sal daar waarskynlik ook indirekte gevolge wees - op mense se persepsie van verkiesingsintegriteit - van opregte aktiviste en agente van disinformasieveldtogte.
Pogings om houdings en beleid rondom stemming te vorm, is reeds aan die gang. Dit sluit in werk om aandag te vestig op die onderdrukking van kiesers en pogings om pos-in-stemming op te stel as kwesbaar vir bedrog. Sommige van hierdie retoriek spruit uit opregte kritiek wat bedoel is om aksie te inspireer om die kiesstelsels te versterk. Ander vertellings, byvoorbeeld nie ondersteun nie eise van "kiesersbedrog," dit blyk dat dit die primêre doel is om vertroue in daardie stelsels te ondermyn.
Die geskiedenis leer dat dit vermenging van aktivisme en aktiewe maatreëls, van buitelandse en binnelandse akteurs, en van toonaangewende en onbewuste agente, is niks nuuts nie. En sekerlik word die moeilikheid om tussen hierdie dinge te onderskei nie vergemaklik nie. Maar 'n beter begrip van hierdie kruisings kan navorsers, joernaliste, ontwerpers van die kommunikasieplatform, beleidmakers en die samelewing in die breë help om strategieë te ontwikkel om die gevolge van disinformasie tydens hierdie uitdagende oomblik te verminder.
Kate Starbird, medeprofessor in mensgesentreerde ontwerp en ingenieurswese, Universiteit van Washington
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > kommunikasie > Disinformasie-veldtogte is dowwe mengsels van waarheid, leuens en opregte oortuigings