Al is dit ’n heidense keiser, God stel dit baie duidelik in Romeine 13 dat Hy nogtans deur hulle regeer en regspreek, om die goeie te beskerm en die bose te bestraf.
Verder is dit so dat, agter die regter Pontius Pilatus se regterstoel, die Regter van hemel en aarde gestaan het – die ewige almagtige God.
Om ons in die hemel te kry, moes Hy onnoembare lyding ondergaan as ’n straf om ons sondes met God te versoen.
Die ergste het hierdie dag plaasgevind – dink net aan die spanning wanneer jy in die hof heeltemal onskuldig verklaar word, maar jy moet nogtans tronk toe gaan.
Daarmee word dit ook dadelik duidelik dat die straf wat die Here Jesus Christus moes dra, ook nie vir sy eie sondes was nie, want Hy was regverdig.
Die Jode wat daar gestaan het, het eintlik profeties geskreeu dat sy bloed op “ons en ons kinders” moet wees.
Hy was verag en deur die mense verlaat, ’n man van smarte en bekend met krankheid; ja, soos een vir wie ’n mens sy gelaat verberg; Hy was verag en ons het Hom nie geag nie. (Jesaja 53:3 AFR53)
Maar Hy is ter wille van ons oortredinge deurboor, ter wille van ons ongeregtighede is Hy verbrysel; die straf wat vir ons die vrede aanbring, was op Hom, en deur sy wonde het daar vir ons genesing gekom. (Jesaja 53:5 AFR53)
Maar dit het die Here behaag om Hom te verbrysel; Hy het Hom krank gemaak; as sy siel ’n skuldoffer aangebied het, sal Hy ’n nakroos sien; Hy sal die dae verleng, en die welbehae van die Here sal deur sy hand voorspoedig wees. Weens die moeitevolle lyde van sy siel sal Hy dit sien en versadig word; deur sy kennis sal my Kneg, die Regverdige, baie regverdig maak; en Hy sal hulle skuld dra. (Jesaja 53:10-11 AFR53)