Koesister wou hulle nie mis | News24
Koesister wou hulle nie mis
Elke moeder wat haar hoë hakskoene vir tekkies ingeruil het, was op Moederdag by die Slave Run van 2018, waar die Koeksisterheuwel vir ons lê en wag het.
Ons is deur die pragtige Kompanjiestuin van Kaapstad waar eekhorinkies vir ons geloer het, en ons die orkes in die verte gehoor het. Die verkeer verwelkom ons om elke hoek.
Ek wonder of ek die heuwel gaan oorwin. Dis steil en ek pak dit met mening aan. Ek maak dit en skreeu van vreugde.
Maar dan wag dié groot heuwel. Die gelag van die ander deelnemers is skielik weg. Al wat jy hoor is die gekreun en gekners van tande soos ons die heuwel aanpak. Party kruip behoorlik teen die steilte uit en moet aan die relings vasklou om een voet voor die ander te sit. Ek help ’n vrou deur haar van agter te stoot. Ek het een keer geval, plat op my agterwêreld. Met die hulp van ’n lamppaal is ek weer op. Die heuwel gaan my nie onderkry nie, besluit ek. My koeksister wil ek hê.
Ek swoeg en sweet en my bene voel of dit nie aan my lyf behoort nie. Uiteindelik maak ek dit teen die bult uit. Yswater smaak soos manna uit die hemel.
My hardlopery het nuwe wêrelde vir my oopgemaak. Sou ek met ’n motor die roete gery het, sou ek soveel gemis het. En daardie klapperkoeksister was nog nooit so lekker nie. Die medalje en koue Coke was ook spesiaal. Wat ’n belewenis was Moederdag nie! Dankie aan die Bo-Kaap vir die wonderlike ervaring.
Charlie Both E-pos Brackenfell