PressReader - Weg!: 2018-09-01 - MEN­SE SE LENSE
LESERSFOTO’S • FOTOGRAFIEWENKE • PORTEFEULJE
Weg! - 2018-09-01 - Inhoud -
Weer­lig in Botswa­na, ’n wa­ter­val in K­waZu­lu-Na­tal en ’n vol­maak­te bran­der by Sar­di­ni­a­baai – pryk jou fo­to dié maand op ons blaaie?
Hier is van­dees­maand se tref­fend­ste fo­to’s van die­re­ma­nie­re en mooi bui­te­lug­to­ne­le.
DEUR TOAST COET­ZER
Ca­non EOS 7D Mk. II Sig­ma 16-300 mm-lens
AN­DRÉ SKRYF: Dié fo­to is ge­neem by die Se­ny­a­ti Sa­fa­ri Camp net bui­te Ka­sa­ne, Botswa­na. Ek en my vrou, Ma­rie­ta, het vyf nag­te saam met fa­mi­lie daar ge­slaap. Se­ny­a­ti het ’n on­der­grond­se skui­ling waar­uit jy die o­li­fan­te kan dop­hou wan­neer hul­le kom wa­ter drink.
Dié aand het ons eg­ter op die stoep van die re­stau­rant ge­sit en kyk hoe die weer in­rol. Ek het my drie­poot staan­ge­maak met sy af­stand­be­heer­ka­bel en be­gin speel. Nie lank nie, of die o­li­fan­te het kom drink.
Uit­ein­de­lik het ek 5 weer­lig­fo­to’s uit 128 fo­to’s ge­kry!
TOAST SÊ: Aan­hou­er wen! Daar’s geen an­der ma­nier met weer­lig­fo­to’s nie – jy het ’n bie­tjie ge­luk no­dig. Dis ook gaaf as jy ’n paar o­li­fan­te en in­druk­wek­ken­de bo­me na­by het, want dít is wat An­dré se fo­to laat uit­staan.
’n Weer­lig­fo­to – ver­al een wat in die don­ker­nag ge­neem is – werk al­tyd be­ter met iets pro­mi­nents in die voor­grond soos ’n huis, wind­pomp of boom.
Die lod­ge se sprei­lig­te help om die voor­grond goed te be­lig, want an­ders sou die bo­me net sil­hoe­ët­te ge­wees het (niks fout daar­mee nie) en die o­li­fan­te on­sig­baar (om­dat hul­le on­der die ho­ri­son­lyn.
Ek hou ook van die by­na an­der­wê­reld­se kleur­kom­bi­na­sie wat ge­skep word deur die ge­le­ri­ge sprei­lig en die blou­wit weer­lig wat die wol­ke van bin­ne be­lig.
Ge­luk, An­dré, jy wen ’n paar Wol­ve­ri­ne-s­tap­skoe­ne.
PIER­RE SKRYF: Op ’n laat­mid­dag­wil­drit by E­lep­hant Plains in die Sa­bi Sand-na­tuur­re­ser­vaat het ons hier­die lui­perd­wy­fie te­ë­ge­kom.
Sy was nog ’n jong lui­perd en het on­der el­ke stomp in­ge­loer, dalk op soek na iets om te vreet. Toe sy weer uit die bos­se te voor­skyn kom en in my rig­ting kyk, kon ek dié fo­to neem. My lens­o­pe­ning was f5,6 en my slui­ter­spoed 1/320ste van ’n se­kon­de.
TOAST SÊ: Hoe­wel jy in die aan­gren­sen­de Kru­ger ook ’n goeie kans het om lui­perds te sien is dit dik­wels mak­li­ker in Sa­bi Sand om­dat jy saam met ’n gids in ’n wild­kyk­voer­tuig ry – en dié gid­se weet pre­sies waar el­ke om­ge­wing se kol­kat­te kui­er.
Dis se­ker el­ke Weg- le­ser se droom om só ’n mooi dui­de­li­ke lui­perd­fo­to te neem. Daar is baie strui­kel­blok­ke: die lui­perd kan te ver wees, of ag­ter ’n struik, of diep in die lang gras, dis dalk al te don­ker, óf lui­perd se kind blits so vin­nig oor die pad dat jy net tyd kry om in jou kof­fie te proes, ne­wer­maaind jou ka­me­ra uit­haal en kiek.
Die ge­luks­go­din was eg­ter aan Pier­re se kant – die lui­perd was na­by, in goeie lig én vir ’n oom­blik in die oop­te. Daar is ook geen diep ska­du­wees nie: die he­le to­neel is e­we­re­dig be­lig.
Ek hou ook van die kom­po­si­sie. Deur ver­ti­kaal te raam (por­tret­for­maat) be­klem­toon Pier­re nou die kop en voor­lyf van die dier. Jy hoef nie al­tyd die he­le dier in jou raam te pro­beer druk nie. Dis soms goed om in te zoem op ’n de­tail wat jou oog vang. Die re­ël van der­des word ook ge­hand­haaf, met die kop van die lui­perd ’n der­de van bo in die raam. Dit word net­jies ge­ba­lan­seer deur die poot wat na on­der strek.
Ons klink ’n gla­sie A­ma­ru­la op jou klas­sie­ke skoot, Pier­re! >