Gustav S. Preller, wat die hoofredakteur van die koerant was en ‘n hoë dunk van Marais gehad het, het hom oor sy vriend ontferm en Marais in Februarie 1928 as subredakteur by Ons Vaderland aangestel. ‘n Jaar later het die koerant ‘n dagblad geword. En meteens vind ek die tydsberekening rondom Van Adrichem se kritiek op die stand van die poësiekritiek in Nederland, die woedende gesprek op Versindaba na die onderhoud met hom oor dié aangeleentheid geplaas was, en nou Jan Pollet se “ope brief” op Tzum ten tye van Ooteoote se kubergeboorte ietwat verdag … Of wat praat ek nou?! Nou, die wetenskap is besig met ’n stelselmatige poging ter verdelging van hierdie geheime gebied, hierdie ‘konstellasie van die misterie’* en om die afbakeningslyn tussen die aantasbare – d.w.s. die skendbare – en die onskendbare, of die onontwybare, uit te wis. Petru kyk vir laas na die ouman-profielfoto, die weemoedige gesig en die diep inhamme langs sy mond, die suggestie van bitterheid. ’n Twintig-voor-vier-mond.