David Mabuza | Maroela Media
Alles vir die sleutelwoord "David Mabuza"
Dit baan die weg vir sy moontlike heraanstelling as adjunkpresident.
Maroela-redaksie · 28 Mei 2019
Mabuza, die ANC se adjunkpresident, word om 16:00 by die presidensiële gastehuis in Pretoria beëdig.
David Mabuza kabinet
Die poppe kan vanmiddag dans in die parlement se Nasionale Raad van Provinsies wanneer adj.pres. David Mabuza moet vrae antwoord. Uw stropdas strikken 1. Dubbele Windsor (dubbele knoop) 2. Enkele Windsor (enkele knoop) 3. Four in hand 4. Pratt knoop (Shell knoop) 5. Oriental knoop (simpele knoop) 6. St Andrews knoop 7. Victoria knoop (Prince Albert knoop) 8. Nicky knoop Das strikken Dood is dikwels die olifant in die kamer wat almal voorgee, is nie daar nie. Dit moet verander, want wat uiteindelik gebeur, is dat die persoon wat sterf voel, alleen in hierdie belangrike tyd van hul lewe voel, nie in staat is om aan hul geliefdes te kommunikeer oor wat hulle gaan nie. Ons moet dit verander, ter wille van hulle en vir ons s'n.
Ons moet die sterwende persoon aanmoedig om te praat oor hoe dit vir hulle voel. Dit lyk dalk ongemaklik om eers die gesprek aan te gaan, maar sodra hulle weet mense is geïnteresseerd in wat hulle gaan, het hulle gewoonlik baie om te sê. Hul lewe kom tot 'n einde, en op hierdie tydstip neem baie mense 'n inventaris van hul lewe. Hulle het herinneringe wat hulle wil deel, wreedhede waarop hulle kan hou, gelukkige stories, hartseer verhale, vervelige stories, opwindende stories. Hulle sal dit dalk wil deel, en hulle moet - en verdien - iemand om na hulle te luister.
Houdings na die dood
In my praktyk as geneesheer werk ek saam met baie kliënte wat weet dat hulle doodgaan. Sommige van hulle doen dit reguit deur hul gedagtes, gevoelens, hoop en drome openlik te deel, hul sake in orde te stel, los punte te koppel, ensovoorts. In plaas daarvan om voor te gee dat dit nie gebeur nie, omsluit hulle hierdie gedeelte van hul lewe. Hulle koester elke dag wat hulle het en leef dit ten volle. Sure, sommige kliënte kom vir genesings wat hoop om genees te word, maar ander kom nie langer om te lewe nie, maar om beter te voel en meer energie te hê terwyl hulle hier is.
Ongelukkig het die meeste van ons nie hierdie soort houding as ons uitvind dat ons doodgaan nie. Die meerderheid van die sterwende kliënte waarmee ek werk, is bang, depressief en angstig oor wat voorlê. Hulle gaan in 'n dwaas deur hul sterwende proses. Hulle wil nie oor hul gevoelens van woede, vrees of hartseer praat nie en probeer om niks te vermy nie. Toe ek hom gevra het om my van sy lewe te vertel, het een manlike kliënt gesê daar was niks om oor te praat nie, maar een keer het ek gevra spesifieke vrae - oor sy kinderjare, sy tienerjare, sy tyd in die weermag, hoe hy sy vrou ontmoet het, hoe dit was om 'n pa te word, wat hy gedoen het voor aftrede - hy het 'n hele emmer se verhale gehad om my te vertel. Dit was lekker om te kyk hoe hy so geanimeer word oor sy lewe. Ek kon tydelik hartseer in hom sien, maar ander tye is dit pure blydskap.
Om van emosionele bagasie ontslae te raak
Nog 'n rede waarom ek dink dit is so belangrik om die sterwende praatjie te laat val, is dat hulle ouer wrokke kan laat vaar en seer wat hulle jare lank aanhou. Baie mense glo dat wanneer ons hemel toe kom, alles vergewe sal word, en ons sal altyd gelukkig wees, maar dis nie die realiteit nie. Ongelukkig bring ons emosionele bagasie by ons wanneer ons huis toe gaan.
Baie jare gelede was ek die werksafrigter vir my vriend, en ons was in die afleweringslokaal. In die hoek van die kamer het ek die siel gesien wat in haar baba se lyf gaan woon, en hy staan ​​saam met twee geeshelpers en nege koffers. Ek het hom stil gevra wat die koffers was, en hy het gesê dat hulle probleme in hierdie leeftyd was om te genees. Daarom dink ek dit is veral belangrik om soveel van ons bagasie uit ons huidige lewe as moontlik te maak voordat ons vertrek.
Hoe om te praat en na die dood te luister
Onlangs in my gevorderde psigiese ontwikkelingsklas het een van my studente my vertel dat haar neef dood was van onwerkbare kanker, en sy het gewonder wat sy vir hom kon sê om hom te laat praat oor hoe hy regtig besig was. My antwoord was eenvoudig: "Vra hom wat dit voel soos vir hom. Hoe is hy emosioneel en verstandelik? Wys dat jy wil - en kan hanteer - 'n eerlike antwoord op jou vraag, deur kalm en teenwoordig te wees. "
As die sterwende persoon oopmaak en dit lyk of hulle wil praat, maar nie seker is waaroor hulle moet praat nie, kan jy hulle vrae soos hierdie vra:
Wat is jou mees onvergeetlike tye?
As jy dinge kon doen, sou jy iets verander?
Waarvoor is jy trots?
Het jy spyt?
Vra of hulle aan wrok, woede of haat hou en saggies aan hulle praat oor die vergifnis van die persone wat hulle seergemaak het. Voel hulle asof hulle onvoltooide besigheid met iemand het? Bied aan om iemand aan te gee as hulle een wil skryf. Na elke storie vertel hulle jou, vra hulle wat hulle uit die ervaring gekry het. Wat het hulle geleer? Besinning oor en beantwoording van hierdie vraag kan vir hulle baie genesing wees. Dit is beter om die gesprekke oor hierdie soort positiewe noot te beëindig.
Die gawe van liefdevolle vriendelikheid en nie-oordeel
Onthou om hierdie vrae te vra en sonder oordele te luister. Dit is Hulle storie, nie joune nie. Hulle het hul eie opinies en oortuigings oor hul lewenservarings, dus luister en wees gewillig om meer oor hulle te leer.
Deur die tyd te neem om opreg na die stories van 'n sterwende persoon te luister, gee hulle hulle 'n wonderlike geskenk. Hopelik, wanneer dit jou beurt is om te gaan, sal ander jou dieselfde liefdevolle goed vertoon.
Onthou asseblief dat die sterwende persoon in 'n intense proses is om dinge van hierdie leeftyd af te vou. Hoe meer hulle hul emosionele pyn kan los, hoe makliker sal hulle oorgang wees. As hulle bitterheid kan laat en spyt wees en met 'n skoon leisteen huis toe kom, sal hulle 'n pragtiger bestaan ​​aan die ander kant wees.
* Addisionele ondertitels deur InnerSelf
Die kosbaarheid van die lewe: lesse uit my man se ...