'Maar wat is die behoud van data?' As u dit al 'n rukkie gewonder het, sal hierdie artikel reg in u stegie wees, aangesien ons hierdie onderwerp gaan bespreek, hoe dit in sekere lande hanteer word, en hoe u uself daarteen kan beskerm..
0.1 Wat is die bewaring van data?
1 Verpligte bewaring van data
1.1 Wat is verpligte bewaring van data?
2 Hoe beïnvloed verpligte bewaring van data aanlyn privaatheid?
3 Oor wette vir die bewaring van data
3.1 Bewaring van data in die EU
3.2 Bewaring van data in die Verenigde Koninkryk
3.3 Bewaring van data in Australië
3.4 Bewaring van data in die VSA
3.5 Bewaring van data in China
4 Hoe u uself kan beskerm teen verpligte bewaring van data
5 Benodig u 'n goeie VPN aan u sy?
5.1 Nie heeltemal oortuig nie?
Wat is die bewaring van data?
Bewaring van data is die proses waardeur regerings en besighede (veral telekommunikasie- en internetverskaffers) verskillende data opneem en berg (gewoonlik verwant aan individue). Deesdae verwys die bewaring van data min of meer na die manier waarop internetgebruikersdata hanteer en geberg word. Die meeste ondernemings en regeringsinstellings het 'n beleid vir die bewaring van data wat uiteensit hoe dit benader word.
Verpligte bewaring van data
Aan die een kant word verpligte bewaring van data geregverdig deur die noodsaaklikheid om toegang tot belangrike inligting te verkry en te beskerm – beide om kliënte dienste te bied en om data-oortredings, datalekkasies en verlies van data te voorkom. Rugsteun is natuurlik ook noodsaaklik as 'n voorsorgmaatreël in die geval dat iets met die belangrikste stoor van data stoor.
Aan die ander kant het verpligte bewaring van data 'n ander, meer problematiese definisie.
Wat is verpligte bewaring van data?
Verpligte bewaring van data is 'n wetstoepassingspraktyk wat vereis dat ISP's en telekommunikasieverskaffers gebruikersgegewens stoor onder die verpligting dat al die aangetekende inligting beskikbaar gestel sal word wanneer die owerhede dit eis.
Alhoewel byna elke gebruiker se IP periodiek verander word, moet alle ISP's en telekommunikasieverskaffers vir 'n bepaalde periode rekord hou van al hul IP-adresse. Op hierdie manier kan staatsagentskappe verskaffers vra om inligting te gee oor die identiteit van die persoon wat op enige gegewe oomblik 'n IP gebruik het.
Dit kan sinvol wees as u dink dat die owerhede die inligting in misdaadondersoeke kan gebruik, maar dit gee ook meer mag aan regerings om burgers te monitor en neem hul regte op aanlyn-privaatheid weg.
Waarom is die soort verpligte bewaring van data iets, vra u? Die bewoording van die redes kan van land tot land verskil, maar dit is gewoonlik dieselfde: Om terrorisme te beveg en ernstige misdade te voorkom / te bestry. Dit is waar, dit maak beslis sin, maar dit is ook redelik vaag en laat baie ruimte vir interpretasie, wat u privaatheidsregte ernstig kan misbruik.
Hoe beïnvloed verpligte bewaring van data aanlyn privaatheid?
Wel, dink daaraan: hoe kan u weet dat iemand u elke aanlyn-beweging dophou en toegang het tot 'n logboek van al u interaksies, aflaaie en alles wat u gesê het, u laat voel??
Buiten dit, is die behoud van data 'n groot bedreiging in baie politieke regimes (soos byvoorbeeld Saoedi-Arabië) waar mense hulself tot sensuur moet wend wanneer hulle aanlyn is. Andersins waag hulle ernstige wettige gevolge.
Die stoor van so 'n groot hoeveelheid inligting is ook duur en dit behels duur toerusting. En as u wonder wie daarvoor betaal, is die antwoord eenvoudig: Die regering laat die diensverskaffers die tjek dek, en die diensverskaffers vra die eindgebruikers meer om hul uitgawes te dek..
Laastens, kom ons praat oor inbraakpogings. Alhoewel u ISP baie maatreëls kan tref om seker te maak dat die data veilig is, is daar geen waarborg dat u persoonlike data nie aan 'n privaatheidskending blootgestel word nie (hier is nog 'n voorbeeld) of lek.
Oor wette vir die bewaring van data
Wette vir die bewaring van data verskil van land tot land, maar hulle het oor die algemeen dieselfde doel: 'n Beter greep op die digitale wêreld ten koste van privaatheid en vryheid van spraak..
Ons gaan na enkele van die meer gewilde voorbeelde van oor die hele wêreld kyk, maar as u 'n meer in-diepte lys wil hê, kyk na hierdie een.
Bewaring van data in die EU
Nie lank gelede nie, in Desember 2016, het die EU 'n belangrike verklaring uitgereik teen die bewaring van data en dit onwettig verklaar dat lidlande e-posse of ander elektroniese data in grootmaat moet aanteken.
Die enigste uitsondering op hierdie uitspraak is van toepassing op ernstige bedreigings teen openbare veiligheid. Slegs dan is geteikende toesig en bewaring van data wettig. Tog word hier 'n belangrike vermelding genoem: die persoon of groep mense met wie toegang verkry is, moet in kennis gestel word dat die toesigwet plaasgevind het sodra dit seker is dat die kennisgewing die ondersoek nie in gevaar stel nie. Wat meer is, nadat die ondersoek beëindig is, moet al die bewaar data vernietig word.
Vanaf 2018 is die GDPR (Algemene verordening op die beskerming van data) ook begin implementeer, wat ondernemings wêreldwyd dwing om aan strenger privaatheidsregulasies te voldoen wanneer hulle met EU-gebruikers handel, wat in wese internetgebruikers van die EU meer beheer gee oor hul data en privaatheid.
Dit is natuurlik opmerklik dat die implementering van die BBP nie beteken dat aanlyngebruikers in die EU nie meer die een of ander vorm van bewaring van data of selfs aanlynbewaking hoef te doen nie. Dit is net dat die situasie nou 'n bietjie beter is, hoewel nie veel nie.
Bewaring van data in die Verenigde Koninkryk
Gebruikerdata word tot 1 jaar in die Verenigde Koninkryk aangeteken en aangeteken. Die wetsontwerp op die konsep van kommunikasiedata (ook bekend as 'Snooper's Charter') is erger gemaak, wat ISP's dwing om gebruikersdata aan openbare owerhede beskikbaar te stel en polisiebeamptes die mag gee om een ​​keer per maand data-versoeke uit te voer.
Daar is egter 'n paar goeie nuus – hoewel die Verenigde Koninkryk wat die EU verlaat uiteraard bots met die privaatheidswette van die BBPR en die EU, het die hoër howe beslis dat die Snooper-handves moet verander om aan die EU-wette te voldoen..
Tog beteken dit nie dat Britse aanlyngebruikers skielik 'n nuwe vlak van privaatheid sal geniet nie. Daar sal waarskynlik talle skuiwergate in die gewysigde weergawe gebruik word om die oorspronklike beoogde massa-toesig moontlik te maak.
Bewaring van data in Australië
In 2017 het die Wet op Data-bewaring in werking getree. Hiervolgens moet ISP's en telekomverskaffers die metadata van Australiese mobiele en aanlyngebruikers vir tot twee jaar stoor. As u nie seker is wat metadata is nie, hou dit verband met 'n oproep of aanlynverbinding.
Bewaring van data is egter in Australië moeilik om te implementeer. Hoekom? Aangesien Australiese ISP's nie 'n wetlike verpligting het om 'n lisensie te besit nie, weet niemand regtig hoeveel verskaffers daar is nie. Die Buro vir Statistiek het 77 ISP's met meer as 1000 intekenare opgeneem. Aan die ander kant skat Internet Australië dat daar ten minste 250, en miskien meer as 500, is.
Dit beteken nie dat u die wet op data-bewaring moet onderskat nie. Uiteindelik sal 'n oplossing gevind word, en meer gebruikersdata word aangeteken.
Bewaring van data in die VSA
Alhoewel daar geen verpligte retensiewetgewing in die Verenigde State is nie, neem die NSA tot 1 jaar internetmetadata in sy MARINARA-databasis op. Dit is die interessante ding – hulle doen dit nie net aan Amerikaanse aanlyngebruikers nie – hulle neem wêreldwyd metadata op. Die NSA versamel ook metadata via die PRISM-program wat internetreuse in die VSA insluit.
Daarbenewens is die Stored Communications Act (SCA), wat in 1986 uitgereik is as deel van die privaatwet op elektroniese kommunikasie, nodig opberging van data tot 180 dae op versoek van die regering. Die aanbieders kan ook privaat inligting gewillig openbaar maak in noodgevalle waar 'n vertraging van so 'n onthulling 'n persoon of 'n groep mense in ernstige gevaar stel.
Anders as dit, word toegang tot digitale inhoud slegs met 'n hofbevel toegelaat. Maar daar is spesifieke inligting (soos gebruikers se name, adresse, telefoonnommers of rekords van telefoonoproepe) wat slegs met 'n administratiewe dagvaarding verkry kan word.
'N Ander groot kommer wat Amerikaanse gebruikers aanlyn moet hê, is of die data wat deur hul ISP aangeteken is, al dan nie aan adverteerders verkoop word of nie. Blykbaar kan ISP's in die VS dit wel doen.
Bewaring van data in China
Daar is geen spesifieke periode vir die bewaring van data in China nie, wat dit vir die regering maklik maak om gebruikersdata, natuurlik, te misbruik. Desondanks is sake nie so donker in hierdie geval nie – volgens die Chinese wet op Cybersecurity, het die burgers die reg om te vra dat die data geskrap word as dit teen die wet stry, en hulle moet ook toestemming gee voordat die data beskikbaar is. verwerk.
Daar is egter steeds rede om bekommerd te wees as u in China woon of beplan om te besoek. Die Cybersecurity Law stel dit duidelik dat data op plaaslike bedieners moet gestoor word wat deur die Chinese wetgewing gereguleer word. Ondernemings moet ook 'saamwerk' met veiligheidsagentskappe wanneer hulle gevra word. Boonop gebruik Chinese ISP's waarskynlik Deep Packet Inspection om soveel inligting as moontlik oor gebruikersverbindings aan te teken.
Hoe u uself kan beskerm teen verpligte bewaring van data
Alhoewel u nie 100% verpligte bewaring van data kan voorkom nie (tensy u net van die netwerk af leef), is daar twee dinge wat u kan doen om sommige van die inligting-ISP's en die staat se toesigagentskappe te verminder:
Gebruik Tor (The Onion Router)
Gebruik 'n VPN (virtuele privaat netwerk)
Tor is 'n anonimiteitsnetwerk wat werk deur u internetverkeer tussen relais te stuit om dit moeiliker op te spoor. Alhoewel dit 'n nuttige diens is, het dit wel een groot fout: die uitgangsaflos (die laaste aflos wat deur u data deurgegaan word voordat dit hul bestemming bereik) bevat nie regtig enige kodering nie. Dit beteken dat die persoon wat die aflos bestuur, kan verkeer en dat hul internetverskaffer dieselfde doen.
'N VPN is 'n beter keuse omdat dit u verbindings te alle tye kodeer. Die verkeer tussen u toestel en die VPN-bediener is basies onleesbaar vir ISP's en regeringsbewakingsagentskappe.
Daarbenewens sal 'n VPN ook u IP-adres masker en dit vervang met die VPN-bediener se eie adres, wat dit vir almal baie moeiliker maak om u geografiese ligging op te spoor.
Al met al is dit beter om hoofsaaklik 'n VPN te gebruik en dit met Tor te koppel as u 'n ekstra hupstoot van datasekuriteit wil hê.
Benodig u 'n goeie VPN aan u sy?
Dan is jy op die regte plek – CactusVPN bied kragtige AES-kodering wat sorg dat niemand op hoogte kan bly met jou aanlynaktiwiteite nie. Boonop gebruik ons ​​gedeelde IP-tegnologie op ons hoëspoedbedieners om dit vir enige ISP of toesighoudende agentskap bykans onmoontlik te maak om u aanlyngedrag met u IP-adres te assosieer..
O, en moenie bekommerd wees oor die behoud van data van ons kant af nie. Ons het 'n streng no-log-beleid. Beter aanlyn-privaatheid is net 'n paar klik van ons af, want ons VPN-programme is baie gebruikersvriendelik en werk op verskeie toestelle. Boonop werk ons ​​VPN ook goed saam met Tor.
Nie heeltemal oortuig nie?
Moenie bekommerd wees nie – u kan ons diens 24 uur lank gratis probeer voordat u 'n intekeningsplan kies. En sodra u 'n CactusVPN-gebruiker word, sal u steeds die geld-terugwaarborg van dertig dae dek.
Alhoewel wette vir die behoud van data van land tot land verskil, bereik hulle almal dieselfde doelwit – meer regeringskontrole oor u internetdata en vryheid. Gelukkig is daar 'n manier om terug te veg – deur 'n VPN te gebruik om al u aanlyn-kommunikasie te enkripteer.