Eleanor van Aquitaine tydlyn - Geskiedenis Podcasts - 2022
Eleanor van Aquitaine tydlyn
Eleanor is hertogin van Aquitanië.
Eleanor is koningin van Frankryk.
Eleanor van Aquitaine se huwelik met Louis VII van Frankryk word nietig verklaar.
Eleanor van Aquitanië is koningin van Engeland.
Geboorte van Henry the Young King, seun van Henry II van Engeland en Eleanor van Aquitanië.
Geboorte van Geoffrey, graaf van Bretagne, seun van Henry II van Engeland en Eleanor van Aquitaine.
William Marshal veg in Wes -Frankryk en word gevange geneem en losgekoop deur Guy de Lusignan. Hy word bevry deur Eleanor van Aquitanië.
Eleanor skei van Henry II van Engeland; hou hof in Poitiers, inspireer tot die ontwikkeling van hoflike liefdespoësie.
Eleanor word deur Henry II in die tronk gesit ná die opstand van haar seuns wat sy moontlik aangemoedig het.
Eleanor is regent van Engeland terwyl Richard I afwesig is.
Reina Alienor, Reina de França Aquitana/Catalana - Eleanor van Aquitaine Tydlyn
Eleanor van Frankryk, koningin van Portugal
Eleanor van Aquitanië het gehoor dat Marie van Frankryk, koningin van Leon, pas in 1164 'n seun gebaar het met die naam Infante Alfonso, wat ook in Frankryk gevier is omdat die alliansie nog lank sal bestaan.
Marie van Frankryk stel haar voor as Maria de Francia, Reina de Leon gedurende die tyd toe haar man regeer het.
Marie van Frankryk het vir Ferdinand van Leon baie kinders gebaar, dit is die vier wat tot die kinderjare oorleef het
Marie van Frankryk het die hof van Frankryk besoek op 1173 en haar suster Eleanor gaan haal om met 'n ander Iberiese monarg te trou, sy wou hê dat haar suster, Alienor, met die monarg sou trou in plaas van haar dogter Maria, wat self verloof is met Alfonso, prins van Castilië , Alienor is getroud met Sancho I van Portugal op 1174, waar sy bekend geword het as Leonor de Francia, as koningin van Portugal.
1. Die OTL -man van Eleanor van Engeland, Eleanor van Aquitaine se OTL -dogter
Die kinders van Margaret van Vlaandere en Louis
Ek het die bruid van Henry II verander ...
Jy bedoel Margaret en Philippe, nie waar nie?
Dus, wat is die bruid van Henry II?
Glimpe van die hede. laat ons na die hede gaan voordat ek die laaste twee hoofstukke aanbied, aangesien ek nie van plan is om vorentoe te gaan na die dood van Eleanor van Aquitaine nie.
Louis XV en sy vrou Sophia Kommena (Bisantynse prinses)
Louis XV is 'n direkte afstammeling van Philippe II
Guilhem, die hertog van Aquitanië en die graaf van Provence
Op 1178 begin Guilhem dien as die hertog van Aquitanië, burggraaf van Millau en graaf van Gevaudan.
Hy trou met sy bruid Alienor Dolça van Provence, ook genoem Eleanor van Provence, wat die graafskap Provence van haar vader, Berenguer Raimon, op 1192 geërf het nadat hy sonder manlike erfgename gesterf het.
Hy verloor die beheer van die graafskappe Auvergne, Marche, Thouars en Angouleme van sy broer, wat as direkte vasale van Frankryk gemaak is.
die huwelik het drie kinders opgelewer
1182 Guilhem Anfos van Aquitanië
1185 Adelaida van Aquitanië
1190 Peire Raimon van Aquitaine
Vir Charles en Constance van Bretagne is hulle ook geseën met drie kinders
Louis die Leeuhartig en die Siciliaanse ambisie
Constance was eers verloof toe sy dertig was, wat later aanleiding gegee het tot stories dat sy 'n non geword het en dat pouslike bedeling nodig was om te trou. Die verloofing is op 29 Oktober 1184 in Palermo aangekondig en sy trou op 1186 met Louis van Frankryk, Constance het 'n seun gebore met die naam Henry op 1187 en later 'n seun met die naam Louis op 1189
Die dood van haar jonger neef, Henry van Capua, in 1172 het Constance as erfgenaam van die Siciliaanse kroon vermoed, na haar oudste neef, koning William II, wat eers in 1177 getroud is, en wie se huwelik kinderloos gebly het.
Die Normandiese edeles van die koninkryk sou ook nie 'n Kapenaarskoning verwelkom nie. William het sy edeles en die belangrike manne van sy hof belowe om Constance se opvolging te erken as hy sonder direkte erfgename sterf. Maar ná sy onverwagse dood in 1189 het sy neef (en Constance se neef) Tancred die troon ingeneem. Tancred was buite -egtelik, maar hy het die ondersteuning van die meeste groot manne van die koninkryk gehad.
Constance vergesel haar man aan die hoof van 'n aansienlike keiserlike leër om die troon met geweld van Tancred af te neem. Die noordelike dorpe van die koninkryk het hul poorte oopgemaak vir Lous, insluitend die vroegste Normandiese vestings Capua en Aversa. Salerno, die hoofstad van die vasteland van Roger II, het laat weet dat Louis welkom is, en nooi Constance uit om in haar pa se ou paleis te bly om die somerhitte te ontsnap. Napels was die eerste keer dat Louis gedurende die hele veldtog weerstand gebied het, tot ver in die suidelike somer, teen die tyd dat 'n groot deel van die leër aan malaria en siektes beswyk het en die keiserlike leër gedwing was om heeltemal uit die koninkryk te onttrek. Constance het in Salerno gebly met 'n klein garnisoen, as teken dat Louis binnekort sou terugkeer.
Nadat Louis hom met die grootste deel van die keiserlike leër onttrek het, verklaar die dorpe wat vermoedelik aan die Franse troepe geval het, onmiddellik hul trou aan Tancred, en is grotendeels bang vir sy vergelding. Die bevolking van Salerno het 'n kans gesien om 'n guns by Tancred te wen en het Constance in Messina aan hom oorhandig, 'n belangrike prys, aangesien Henry die bedoeling het om terug te keer. Tancred was egter bereid om sy onderhandelingsvoordeel, dit wil sê die keiserin, prys te gee in ruil daarvoor dat pous Celestine III hom as koning van Sicilië legitimeer. Op sy beurt het die pous gehoop dat deur Constance se veilige deurgang na Rome te verseker, Louis beter ingestel sou wees op die pousdom en hy nog steeds hoop om die Ryk en die koninkryk te verenig. Franse soldate kon egter ingryp voordat Constance na Rome sou kom, en hulle het haar veilig na Frankryk terugbesorg om te verseker dat beide die pousdom en die koninkryk uiteindelik geen werklike voordeel kon behaal om die Konstanz in hul besit te hê nie.
Louis berei hom alreeds voor om 'n tweede keer Sicilië binne te val toe Tancred in 1194 oorlede is. Later daardie jaar trek hy suidwaarts, tree onbestrede in Palermo in, deponeer Tancred se jong seun William III en laat hom in plaas daarvan bekroon.
Jean Lackland en Jeanne van Frankryk, koningin van Engeland
Op 1180 trou die jong Jeanne van Frankryk met Richard van Engeland; die huwelik was gelukkig en het baie kinders gehad, waaronder Edward I van Engeland, Eleanor het hierdie huwelik as 'n huweliksverbond beskou, Jeanne sou die verhouding tussen Eleanor van Frankryk en Margaret van Engeland, Dowager Queen of Portugal, die laaste vrou van Afonso Henriques.
Vir Jean Lackland trou hy met sy bruid, Berengaria, en bly hy in Navarra, waar sy nageslag 'n paar lande in Navarra sou kry nadat hy uit die hof van Frankryk verban was.
Die gevangenisstraf van Eleanor van Aquitanië en die latere lewe
Dit was te danke aan die feit dat sy op die plan was dat sy in 1180 in die tronk was en dat haar seuns Jean en Louis uit die koninkryk geskors is om met prinsesse te trou.
Sy is in die gevangenis gesit en met die dood van Louis VII is sy op 1190, op 1200, tydens die bewind van Philippe II vrygelaat, het sy die sluier geneem in 'n klooster in Bordeaux wat sy gestig het, waar sy op 1202 gesterf het.
Sy word begrawe in Bordeaux, maar haar graf is later oorgeplaas na St. Denis en by haar man Louis VII begrawe.
Eleanor van Aquitaine Tydlynoorsig
Studente hersien Eleanor van Aquitaine se lewe en tye deur 'n tydlynaktiwiteit te voltooi en 4 vrae te beantwoord. Daar is 19 items wat studente op die tydlyn kan plaas. Studente moet elke item klassifiseer volgens 'n stelsel wat in die instruksies uiteengesit word, hulle moet een taak voltooi vir 6 items van hul keuse en 'n ander taak om te voltooi vir 3 ander items van hul keuse. Alle instruksies word in die uitdeelstuk verskaf. Daar is pyle in die eerste twee reëls van die tydlyn wat studente die rigting wys om die stukke in te vul en ekstra stukke vir studente om hul eie stukke inligting by te voeg. Dit kan vir 'n sub werk, en die antwoorde is ingesluit waar van toepassing.
Voorbeeld tydlynitems en vrae sluit in:
-saam met Louis op die 2de Kruistog
-gesteunde seuns in hul opstand teen Henry
-vir meer as 'n dekade gevange geneem en in die tronk gestop
-Wat beskou jy as Eleanor se grootste sukses en waarom? Sou historici met u saamstem, hoekom of waarom nie?
-As u enige tyd tydens haar lewe een raad aan Eleanor kan gee, wat sou dit wees en waarom? Dink u sy sou gehoor gegee het aan u advies, hoekom of waarom nie?
*** 'n nota van 'n onderwyser is ingesluit in die lêer waarin 'n ander manier beskryf word waarop studente hierdie aktiwiteit kan voltooi ***
Onder die Romeine strek die provinsie Aquitanië amper so ver noord as die rivier die Loire. Die titel "Hertog van Aquitanië" is gehou deur die grawe van Poitiers van die 10de tot die 12de eeu.
Dit het in 1137 na Frankryk oorgegaan toe die hertogin Eleanor van Aquitaine met Louis VII van Frankryk getroud is, maar hulle skei in 1152 en toe die nuwe man van Eleanor Henry II van Engeland in 1154 word, word die gebied 'n Engelse besitting.
Die bande tussen Aquitanië en Engeland is versterk, met groot hoeveelhede wyn wat in Suidwes-Frankryk geproduseer is, na Londen, Southampton en ander Engelse hawens.
Aquitanië het Engels gebly tot aan die einde van die honderdjarige oorlog in 1453, toe dit deur Frankryk geannekseer is. Vanaf die 13de eeu tot die Franse rewolusie was Aquitanië gewoonlik bekend as Guyenne. Die departemente is in 1790 gestig.
Bordeaux is drie keer as onttrekkingsplek gebruik en het die regering verwelkom tydens die Pruisiese Franse en die twee wêreldoorloë. Vanaf 1946 het Aquitaine voortdurend ontwikkel en is dit nou die voortou wat lugvaartkunde betref. Sedert 2003 het die Samport tonnel verbind die Pyrénées Atlantiques met Spanje en laat baie ruil tussen die twee lande toe.
Eleanor van Aquitaine by The Dinner Party
Eleanor van Aquitaine word verteenwoordig deur 'n fleur-de-lis, herhaal op die voor- en agterkant van haar hardloper, sowel as in die verligte letter "E" aan die begin van haar naam. Die fleur-de-lis is 'n simbool van Frankryk en kom algemeen voor in die kuns van die Middeleeue. Dit hou ook verband met die iris, en beide die iris en die fleur-de-lis is simbole van die Maagd Maria. Hulle diepblou kleur verteenwoordig haar getrouheid, die lemagtige vorm van die blare dui aan dat haar hart deurboor word deur hartseer oor haar seun, wat verwys na Maria se gesprek met Simeon in Lukas 2:35. Die Maagd Maria, die Koningin van die Hemel, is in die Middeleeue toenemend aanbid, en die verwysings na haar in die hardloper dui ook op Eleanor se mag as koningin.
Die hardloper van Eleanor van Aquitaine is geskoei op tapisserieë wat edele vroue gemaak het om as versiering in feodale kastele te hang of tydens seremoniële parades te gebruik. Die beelde is geneem uit die beroemde Unicorn Tapestries, omstreeks 1495–1505, waarin mistieke eenhoorns binne die korrale verskyn. Die omhulsel op die hardloper omring Eleanor se bord. Dit simboliseer Eleanor se gevangenskap deur haar tweede man, Henry II, en vergelyk haar mag as koningin met die van die mistieke eenhoring. Die blompatrone op die loper is afgelei van die tapisserieë van die Middeleeue, wat bedek was met mille fleurs, wat ook in die Unicorn Tapestries voorkom.
Die modernste vrou van die Middeleeuse Europa was 'n koningin van geboorte, 'n vegter en 'n moordenaar volgens 'n legende
Baie van wat ons weet, of dink ons ​​weet, van Eleanor van Aquitaine is 'n legende - maar wat 'n legende is sy.
Ongetwyfeld die magtigste erfgenaam van die Middeleeue, wat as koningin van Frankryk en koningin van Engeland regeer het, het Eleanor nie net almal behalwe twee van haar elf kinders oorleef nie, maar ook in die kruistogte geveg-miskien geklee as 'n kaalborsende Amazon-vegter koningin. Jare later het sy waarskynlik haar man se minnares vergiftig.
In werklikheid bly Eleanor vir al haar gestalte en lang lewe nog steeds 'n raaisel vir historici. Wat van haar bekend is, is meestal verkry uit haar nabyheid aan magtige mans. Maar verhale oor haar skoonheid en krag, hoewel vaag en dikwels paradoksaal, versprei ver. Soms sagmoedig, soms ontroerend, eens 'n dame, eens 'n hoer, was Eleanor, indien nie konsekwent nie, beslis kompleks. Shakespeare noem haar '' 'n grootvader '' en '' 'n ontsaglike verwonder van hemel en aarde '. Maar selfs dit was 'n raaiskoot.
Sy is in 1122 edel gebore vir die hertog en hertogin van Aquitaine, die rykste provinsie in Frankryk. Haar pa, William X, het verseker dat Eleanor goed opgelei is in sterrekunde, wiskunde, ruitersport en meer. Na alles, was sy 'n nuuskierige en uitgesproke jong vrou. Nadat haar broer gesterf het en sy erfgenaam was van die groot lande van haar gesin, sou haar vermoë om deur die wêreld te navigeer, handig te pas kom - veral as sy die mees geskikte vrou in Europa word.
Haar pa is dood toe Eleanor 15 jaar oud was. Binne enkele ure het haar aangestelde voog, koning Louis VI, gereël dat sy met sy eie seun en opvolger, Louis VII, trou. Die vakbond het die magtige huis van Aquitaine onder die koninklike vaandel gebring. Vyf dae nadat hulle getroud is, op 1 Augustus 1137, sterf Louis VI. Louis VII en Eleanor het koning en koningin geword.
Louis VII was egter 'n swak wil heerser. Volgens gewilde kennis het hy gereeld gehuil en onder die bome aan die slaap geraak. Vroeg in sy bewind het hy die pous teen die aanstelling van 'n aartsbiskop gekant en sodoende 'n magtige vyand gemaak. Jare later, in 'n teken van onderwerping aan die kerk, het hy Franse troepe vrywillig aangebied om in die Tweede Kruistogte te veg. Eleanor het by hom aangesluit as feodale leier van die regiment van Aquitaine. Volgens die legende het sy haarself as 'n Amasone vermom om troepe in die geveg te lei, maar meer waarskynlik het sy haar onbekwame man, wat net so slap in die oorlog was as die troon, oortref.
By die huis het hul vervreemding toegeneem. Eleanor was na bewering betrokke by haar oom Raymond, wat op 'n stadium planne bespreek het om sy koninklike minnares met haar toestemming te "ontvoer", maar nooit opgevolg het nie. En Eleanor moes nog vir Louis 'n seun baar, wat die paar probeer onderhandel het as 'n rede vir egskeiding. Pous Eugene III het geweier. Trouens, hy het die egpaar in 'n spesiale slaapkamer gesekwestreer om hul huwelik te versterk. Kort daarna is 'n tweede dogter gebore, maar hul haat het net begin toeneem. Uiteindelik, in Maart 1152, het die kerk toesig gehou oor die nietigverklaring vanweë die verwantskap tussen die feit dat koning en koningin derde neefs was.
Na die skeiding het Eleanor 'n groep baronne opgemerk: 'Kyk na my, menere. Is my liggaam nie mooi nie? Die koning het gedink ek is die duiwel, "volgens die Franse skrywer Philippe Mouskes.
Agt weke later, op 18 Mei 1152, trou sy met Henry II, haar derde neef en 11 jaar jonger. Die twee was nog meer verwant, maar die wedstryd het die Europese magstryd in Engeland se guns laat kantel. Henry het ná twee jaar koning geword, ondanks gerugte dat Eleanor ook sy pa geromanseer het. Hulle huwelik sou ook onstuimig wees, maar uiteindelik verdraagsaam. Met verloop van tyd het die egpaar nege kinders gehad (waaronder een wat as kind gesterf het), en altesaam vyf seuns. Een van hulle was Richard die Leeuhart.
Uiteindelik het die koninklike egpaar geskei. Henry het min moeite gedoen om sy eie aangeleenthede te verberg, maar Eleanor het nie veel aandag daaraan gegee nie. Sy verlang eenvoudig na onafhanklikheid. In 1167 stuur Henry 'n vloot om haar na Poitiers, haar vaderland, te begelei.
As prominente figuur het Eleanor 'n groot invloed op die Middeleeuse kultuur gehad, veral gedurende hierdie tydperk van haar lewe. Sy word spesifiek toegeskryf aan die feit dat sy die ridderlike tradisie van ridderlikheid gevestig het, 'n gebruik wat in die letterkunde posgevat het en troebadoer -poësie geïnspireer het. Na verneem word, het sy saam met haar dogter toesig gehou oor 'n raad genaamd die "hof van liefde", waar sy na paartjies se geselsies luister en advies oor verhoudings gee. In 'n geval het 'n vrou vir Eleanor gevra of sy glo dat ware liefde in die huwelik kan bestaan. Die koningin het besluit dat dit "glad nie moontlik was nie".
In die vroeë 1170's het die seun van Eleanor, Henry, in geheimhouding na sy ma gekom met 'n plan om sy vader, die koning, omver te werp. Met Richard in die sleep, het Eleanor ingestem tot die opstand en belowe om die here van haar land aan te moedig om aan te sluit. Maar gou het die koning verneem van die verraad van sy familie en wagte gestuur om sy vrou, 52 jaar oud, te arresteer. So begin haar 16-jaar gevangenisstraf.
Nie heeltemal ongemaklik in gevangenskap nie, maar Eleanor was bewaak in klein Engelse kastele en is soms uitgenooi om koning Louis tydens spesiale geleenthede te vergesel. Met Kerstyd is sy tydelik vrygelaat, maar deur 'n begeleier versigtig dopgehou. Uiteindelik het sy tyd gekry om stil te staan ​​by Henry se onbeslistheid, spesifiek 'n vrou met die naam Rosamund Clifford, wat Henry beweer dat hy sy grootste liefde was en min moeite gedoen het om weg te steek vir die hoflike samelewing. Aangesien haar gevangenisstraf relatief slap was, het Eleanor na bewering 'n diensmeisie beveel om Rosamund in 'n bad te vang en haar arms te sny. Ander beweer die koningin het haar man se minnares in 'n hoek gedwing en haar gedwing om te kies tussen twee sterftes, 'n dolk of gif. Rosamund het gif gekies en haar dood teëgekom.
Toe Henry sterf en hul seun Richard die troon bestyg, het laasgenoemde sy ma onmiddellik vrygelaat. Gou vertrek hy om in die kruistogte te veg, en Eleanor neem as regent aansienlike verantwoordelikheid in die staatsaangeleenthede. Intussen het sy oor prins John gekyk, maar kon hom nie verhinder om 'n onsuksesvolle opstand te probeer doen terwyl Richard weg was nie.
Nietemin, nadat Richard teruggekeer en in 1199 gesterf het, het John na die kroon opgevaar. Tydens een van hul ma se reise as amptelike gesant na Frankryk, is sy gevange geneem deur haar kleinseun, Arthur, wat van plan was om die troon in te haal. John het tot sy ma se redding gekom en haar na Fontevraud terugbesorg. Daar leef sy die res van haar lewe as non en sterf in 1204, 82 jaar oud. In hul nekrologie skryf haar mede -nonne: 'Sy was mooi en regverdig, indrukwekkend en beskeie, nederig en elegant.' Selfs hulle was nie presies seker wat hulle van hierdie koninklike vrou sou maak nie, wat hulle nietemin verklaar het dat "byna al die koninginne in die wêreld oortref het".
Huwelik met Louis VII
In Julie 1137, net 'n paar maande na die dood van haar vader, trou Eleanor van Aquitaine met Louis, die troonopvolger van Frankryk. Hy word die koning van Frankryk toe sy pa minder as 'n maand later sterf.
Gedurende haar huwelik met Louis het Eleanor van Aquitaine vir hom twee dogters, Marie en Alix, gebaar. Eleanor, met 'n gevolg van vroue, het Louis en sy leër op die Tweede Kruistog vergesel.
Gerugte en legendes is volop oor die oorsaak, maar dit is duidelik dat Louis en Eleanor tydens die reis na die Tweede Kruistog uitmekaar getrek het. Hulle huwelik het misluk - miskien hoofsaaklik omdat daar geen manlike erfgenaam was nie - selfs die pous se ingryping kon die skeuring nie genees nie. Hy het in Maart 1152 'n nietigverklaring toegestaan ​​op grond van samehang.
ELEANOR VAN AQUITAINE ( c. 1122-1204), die vrou van die Engelse koning Henry II., Was die dogter en erfgenaam van hertog Willem X. van Aquitanië, wat sy in April 1137 opgevolg het. Volgens die reëlings wat haar vader getref het, trou sy dadelik met prins Louis, die erfgenaam van die Franse kroon, en 'n maand later word haar man koning van Frankryk onder die titel Louis VII. Eleanor het Louis twee dogters gebaar, maar geen seuns nie. Dit was waarskynlik die rede waarom hul huwelik in 1151 met wedersydse toestemming tot niet gemaak is, maar hedendaagse skandale het die skeiding aan die koning se jaloesie toegeskryf. Daar word beweer dat Eleanor, terwyl sy haar man op die Tweede Kruistog vergesel het (1146-1149), onnodig bekend was met haar oom, Raymond van Antiochië. Chronologie is teen hierdie hipotese, aangesien Louis en sy twee jaar ná die kruistog op goeie voet saamgeleef het. Daar is nog minder grond vir die aanname dat Hendrik van Anjou, met wie sy onmiddellik getrou het ná die egskeiding, voorheen haar geliefde was. Hierdie tweede huwelik, met 'n jongmens wat haar jare jonger was, was suiwer polities. Die hertogdom van Aquitanië het 'n sterk heerser vereis, en die vereniging met Anjou was uiters wenslik. Louis, wat gehoop het dat Aquitanië na sy dogters sou neerdaal, was des te meer ontsteld en ontsteld oor die huwelik van Angevin toe Hendrik van Anjou die Engelse kroon in 1154 slaag. Van hierdie gebeurtenis dateer die begin van die sekulêre twis tussen Engeland en Frankryk wat soos 'n rooi draad deur die Middeleeuse geskiedenis loop.
Eleanor baar vir haar tweede man vyf seuns en drie dogters, John, die jongste van hul kinders, is in 1166 gebore. Maar haar verhouding met Henry het geleidelik oorgegaan deur onverskilligheid tot haat. Henry was 'n ontroue eggenoot, en Eleanor het haar seuns ondersteun in hul groot opstand van 1173. Gedurende die laaste jare van die regering was sy in 'n soort eerbare opsluiting gehou. Dit was tydens haar ballingskap dat Henry sy verbinding met Rosamond Clifford, die Fair Rosamond van romanse, gevorm het. Eleanor kon dus kwalik verantwoordelik gewees het vir die dood van hierdie mededinger, en die romanse van die vergiftigde bak blyk 'n uitvinding van die volgende eeu te wees.
Onder die bewind van Richard en John het die koningin 'n politieke persoonlikheid van die hoogste belang geword. Vir al haar seuns was die gewildheid wat sy in Aquitaine geniet het, die waardevolste. Maar in ander rigtings het sy ook goeie diens gelewer. Sy het gehelp om die sameswering met Frankryk wat John tydens Richard se gevangenskap bedink het, te frustreer. Sy versoen daarna die koning en die prins en bespaar so vir John die opvolging wat hy deur sy wangedrag verbeur het. In 1199 verpletter sy 'n Angevin wat opstaan ​​ten gunste van John se neef, Arthur van Bretagne. In 1201 onderhandel sy 'n huwelik tussen haar kleindogter, Blanche van Castilië, en Louis van Frankryk, die kleinseun van haar eerste man. Dit was deur haar standvastige verdediging van Mirabeau in Poitou dat John die besit van sy neef se persoon gekry het. Sy is op 1 April 1204 oorlede en is begrawe te Fontevrault. Alhoewel sy 'n sterk passie en 'n groot vermoë het, is sy histories minder belangrik as individu as die erfgenaam van Aquitaine, waarvan 'n deel deur haar tweede huwelik ongeveer vierhonderd jaar lank met Engeland verenig is.
Sien die kronieke wat aangehaal is vir die bewind van Henry II., Richard I. en John. Ook sir J. H. Ramsay, Angevin Empire (Londen, 1903) K. Norgate, Engeland onder die Angevin Kings (Londen, 1887) en A. Strickland, Lewe van die koninginne van Engeland, vol. ek. (1841).
8. Haar huwelik was Rocky
Koning Louis was beset met sy nuwe bruid, veral met die bewondering van Eleanor se intelligensie, skoonheid en sterkte. Eleanor, aan die ander kant, was nie naastenby so verlief op haar man nie, en sukkel spesifiek met sy prima en behoorlike maniere. Sy het na bewering uitgeroep: 'Ek het gedink ek is met 'n koning getroud, nou vind ek dat ek met 'n monnik getroud is.' Dit lyk asof hierdie twee eersteklas kaartjies vir slaapkamerprobleme het.
The Devil's Crown, BBC2
Eleanor Roosevelt Na die Withuis
Na die dood van die president keer Eleanor Roosevelt terug na New York en verdeel haar tyd tussen haar Val-Kill-kothuis (die voormalige meubelfabriek is 'n huis) in Hyde Park en 'n woonstel in New York. Daar was bespiegelinge dat sy eerder vir die openbare amp sou verkies, maar sy het verkies om as privaat burger hoogs aktief te bly.
Van 1946 tot 1953 dien Roosevelt as 'n Amerikaanse afgevaardigde by die Verenigde Nasies, waar sy toesig hou oor die opstel en verloop van die Universele Menslike Verklaring van Regte. Roosevelt beskou die dokument, wat steeds dien as 'n model vir hoe mense en nasies mekaar moet behandel, as een van haar belangrikste prestasies. Van 1961 tot haar dood die jaar daarna het Roosevelt op versoek van president John Kennedy (1917-1963) aan die hoof van die eerste presidensiële kommissie vir die status van vroue gestaan. Sy het ook in die raad van talle organisasies gedien, waaronder die National Association for the Advancement of Colored People (NAACP) en die Advisory Council for the Peace Corps.
Roosevelt was gedurende haar jare ná die Withuis steeds betrokke by die Demokratiese Party se aktiwiteite en het hom beywer vir kandidate regoor die land. Boonop was sy gasheer vir radioprogramme en 'n TV -nuusprogram, en het sy voortgegaan om haar koerantrubriek te skryf en lesings te gee. In die loop van haar lewe het Roosevelt 27 boeke en meer as 8 000 rubrieke geskryf.
Kyk die video: Mandolin Orange - Take This Heart of Gold - 1122016 - Paste Studios, New York, NY (Julie 2022).