Dag 44 van die Obama -administrasie - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die president het sy dag begin met sy daaglikse inligtingsessie, gevolg deur sy ekonomiese inligtingsessie. Om 13:00 gee die president openingsopmerkings by die Withuis -forum oor hervorming van gesondheidsorg. Die forum was 'n merkwaardige vergadering met kongresleiers, verteenwoordigers uit alle dele van die gesondheidsorggemeenskap, sowel as regeringsamptenare. Na die openingsopmerkings deur die presidente het die deelnemer in werksessies verdeel om verskillende aspekte van die bedryf te ondersoek. Aan die einde van die middag het die president die deelnemers weer bymekaar gebring om vrae te beantwoord en slotopmerkings te maak. Daar was 'n duidelike idee dat hierdie jaar werklik vordering gemaak sou word met die hervorming van gesondheidsorg. Die president het dit duidelik gemaak dat tensy gesondheidsorg hervorm word, dit steeds meer van die federale en privaat begrotings sal eet. Slotopmerkings en V&A
Die presidentsvrou het die middag 'n besoek afgelê aan 'Miriam Kitchen', 'n nie-winsgewende organisasie wat kos aanbied vir haweloses in Washington DC.
Cass Robert Sunstein  (gebore 21 September 1954) is 'n Amerikaanse regsgeleerde, veral op die gebied van staatsreg, administratiefreg, omgewingsreg en regte en gedragsekonomie. Hy is ook Die New York Times topverkoper-skrywer van Die wêreld volgens Star Wars (2016) en Gryp (2008). Hy was van 2009 tot 2012 die administrateur van die Withuis se kantoor van inligting en regulerende aangeleenthede in die Obama -administrasie. 
As professor vir 27 jaar aan die Law School van die University of Chicago, skryf hy invloedryke werke oor onder meer regulatoriese en grondwetlike reg.  Sedert hy die Withuis verlaat het, was Sunstein professor aan die Robert Walmsley Universiteit  aan die Harvard Law School. In 2014 het studies van regspublikasies bevind dat Sunstein die Amerikaanse regsgeleerde wat die meeste aangehaal word, grootliks was.  
Amerikaners is verbaas oor die weiering van president Obama om die woorde "Isamic " en "terrorism " selfs naby mekaar in 'n sin te plaas. Gewelddadige ekstremisme is so na as moontlik, en dit is duidelik dat die hele administrasie onderrig is in taalbeheer. As u goed daarmee is (Jen Psaki), word u bevorder, indien nie, nie.
Maar ons hoor die nuus, ons onthou 9/11, Charlie Hebdo, aanvalle in Australië, Kanada, Londen, Denemarke, Fort Hood, die Boston -bloedbad en daaglikse berigte oor die gewelddadige ekstremisme en#8221 van ISIS, onthoofding, kruisiging, lewendig brand. Die onvermoë om te sê ' Islamitiese terrorisme ' lyk belaglik. Dit is geen wonder dat so baie dink dat Obama dalk is 'n Moslem, of het uiterste Moslem simpatie.
Ek dink nie so nie, maar hy het waarskynlik, soos hy gesê het, aangename herinneringe aan die Islamitiese oproep tot gebed en aan sy tyd in Indonesië, waar hy gewoon het van 1967 tot 1971. Hy is geleer om sy afwesige vader te bewonder, en sy pa se geskiedenis. Na 1971 het hy in Hawaii grootgeword. Wat hom onder nasionale aandag gebring het, was "the Speech, " die hoofrede by die Demokratiese byeenkoms in 2004. Chicago Magazine gee 'n lang en bewonderende verhaal van hoe dit ontstaan ​​het en wat daarin gegaan het.
Toe Barack Obama sy hoofrede by die Demokratiese Nasionale Konvensie in 2004 begin, was hy nog steeds 'n obskure staatsenator van Illinois. Teen die tyd dat hy 17 minute later klaar was, het hy die aandag van die land getrek en die weg gebaan vir 'n wedloop by die presidensie.
Barack Obama was nog altyd gefassineer deur sy eie verhaal. Dit onderskei hom van ander mans as iets besonders. Dit oorheers nie net sy byeenkomstoespraak nie, maar ook sy outobiografie Drome van my Vader, is die volgende jaar gepubliseer, al moes dit reeds geskryf gewees het. Wie skryf hul outobiografie op die ouderdom van 44?
Obama het geglo dat hy vrede tussen Israel en die Palestyne kon bewerkstellig. Hy het ons vertel dat dit sy ambisie was. Dit het net sy magiese aanraking nodig gehad. Hy was goeie vriende met Rashid Khalidi, die Amerikaans-Palestynse brandmerk, wat nou professor in Moderne Arabiese Studies aan die Universiteit van Columbia is. Sy siening van die Israelies-Palestynse konflik is dat alles Israel se skuld is en dat Palestyne die party is wat mishandel is. As u Victor Davis Hanson se verduideliking van Obama se strategie lees, word dit duidelik:
Leiers wat gekarakteriseer en gedemoniseer word as 'n Kubaanse Stalinis, 'n Iraanse teokraat, 'n voormalige Russiese KGB -agent en 'n plutokratiese Chinese apparaat, dink in werklikheid nie anders as ons nie. Maar hulle het te dikwels geen stem gekry nie omdat die VSA hulle probeer boelie eerder as om met hulle te redeneer. Polarisasie en verouderde etikettering, soos om ISIS of die Taliban "terroriste" of "Islamiste" te noem, of om Bowe Bergdahl tot 'n 'verraaier' te maak, dien geen ander doel as om komplekse kwessies te vereenvoudig op 'n manier wat diegene met wie ons verskil.
In plaas daarvan, as ons ons militêre profiel verminder en ander nasies wys dat dit waarin ons werklik belangstel, die Amerikaanse samelewing fundamenteel verander in 'n meer regverdige en regverdige plek, sal ons eertydse vyande begin besef dat ons ook mense is en dus hul gemeenskaplike aspirasies deel. . Ideale, oorreding, gevoelens en opset is nou 'n saak van buitelandse beleid, nie argaïese en polariserende reëls vir afskrikking, magsbalans, militêre gereedheid en alliansies nie.
Dit maak alles sin vir Obama. Ek is nie seker hoeveel van die Demokratiese Party skerp na links beweeg het nie. Sekerlik het hul woordvoerders, en die administrasie, maar sou die demokrate almal op hierdie idee van 'n strategie vir Amerika in die huidige wêreld teken? Vir my is dit 'n steeds gevaarliker wêreld, met 'n administrasie wat nie vertroud is met die geskiedenis nie en geen begrip van strategie of nasionale veiligheid het nie - wat buitelandse beleid met liggewigte voer.
Die mullahs van Iran het al lankal bewys dat hulle nie op enige tydstip te vertrou is nie. Dit lyk asof Vladimir Poetin vasbeslote is om die Sowjet -ryk te herbou, sonder kommunisme, net tirannie. ISIS groei en word meer kwaad. Die departement van verdediging is van plan om van die A-10 vlakvark ontslae te raak, want hulle het 'n nuwe speelding vir toekomstige oorloë, as dit werklik werk. China brei uit in die Suid -Chinese See en buig sy spiere. Om aan ander nasies te wys dat ons ook mense is en hul gemeenskaplike aspirasies deel, sny dit eenvoudig nie af nie.
Bo, die Obama -familiehond, is dood, 8 Mei 2021 | Die Ted Kennedy -verbinding
En Bo is 277 dae na Obama se 59ste verjaardag oorlede.
277, 59ste prime
Renegade = 59 (Sy naam van die geheime diens)
Negro = 59, Slaaf = 59, Rasta = 59, Blues = 59
Hou in gedagte dat Biden net die 82ste Amerikaanse presidentsverkiesing was.
277, 59ste prime *Dood = 59 (Joodse Gematria)
Vandag kan 5/8 geskryf word, soos 58.
Vrymesselary = 58 /59
Pous Francis = 58 /59
Hieronder sien u wat Neo opgevang het oor die Kennedy -gesin en#8230
En let op wat Neo en Switserland opgevang het.
Charles, Switserland, sê uitkyk!
Die hond is na bewering dood op die ouderdom van 12, en 12 weke voor Obama se komende verjaardag. (Bo = 37 is die 12de priemgetal.)
Die hond was 'n geskenk van die voormalige senator 'Ted Kennedy' wat op 25/08/09 gesterf het, wat die 237ste dag van die jaar was, en nou kom die nuus van Bo se dood op die dag dat daar 237 dae oorbly in die jaar.
Barack Obama beëindig sy presidensiële termyn op 1/20/17, met 58 datum numerologie, wat ooreenstem met die datum van Bo se dood 5/8.
Die nuus berig die hond is dood aan 'Kanker' = 44. Eerste hond = 44. Dood = 44. Ted Kennedy = 44. (Obama was nommer 44.)
Bo = 37. Kanker = 37.
Bo = 17. Hond = 17. Dood = 17. Offer = 17 (0).
Eerste Hond = 118. Kanker = 118.
Eerste Hond = 46. Ted Kennedy = 46. Offer = 46.
Gesinshond = 43. Agt Mei = 43. Dood = 43.
Omdat die seuns van Joe Biden die naam Beau is, is dit interessant dat dit 170 dae ná Joe Biden se verjaardag kom.
Offer = 170.
Bo = 37, 52 in Joods.
President = 52.
Joe Biden = 715 in Joods en 15 Julie is 237 dae na Joe Biden se verjaardag, en 8/5/2021 is daar nog 237 dae oor in die jaar.
15/7/2021 laat nog 169 dae oor in die jaar, soos 8/8/2021 169 dae na Joe Biden se verjaarsdag.
15-7-2021 is 'n volledige span van presies 34 weke na Joe Biden se verjaardag, 8/5/2021 het 34 datumnumerologie. 5+8+21 = 34.
Dood = 34.
Moord = 34.
15/7/2021 is 'n volledige span van 177 dae na die inhuldigingsdag.
Die Jesuïete Orde = 177.
Nuwe Wolrd -orde = 177.
8/5/2021 is 108 dae na die inhuldigingsdag.
Meetkunde = 108.
8/5/2021 het 18, 54 datum numerologie. 5+8+2+0+2+1 = 18. 5+8+20+21 = 54.
IHS = 18. 1+8 = 9.
Jesuïete Orde = 54. 5+4 = 9.
9 'n aantal voltooiing.
15/7/2021 het 18, 27, 63 datum numerologie. 7+1+5+2+0+2+1 = 18. 7+15+2+0+2+1 = 27. 7+15+20+21 = 63.
Ook met 'Bo ' en 'Joe Biden ' gelykstaande aan 37 en 15 Julie word 15/7 geskryf soos 157 die 37ste prime, plus al die 237 uitspring, 'Minneapolis, Minnesota ' = 237. 15 Julie is ook Jessy Ventura se verjaardag. 'James Janos ' = 1507 in Joods. 'Bo ' = 52 hou van 'Minnesota '. Terug in 821793 het die Minnesota North Stars na Dallas verhuis waar JFK vermoor is. Miskien sien ons die dood van Joe Biden in Minnesota?
Bo sterf 4464 uur na die begin van die 59ste presidensiële verkiesing.
"Kill " = 44 (Engels Ordinal) (Obama#44)
"Obama Family " = 44 (volledige vermindering)
"Dood " = 64 (omgekeerde ordinale) " Burgerregte " = 64 (volledige vermindering) (Wet op burgerregte in 󈨄)
"Obama Family " = 64 (omgekeerde volledige vermindering)
Dit was ook 'n tydperk van 187 dae (Society of Jesus)
Bo sterf ook 4368 uur na die datum waarop die verkiesing ten gunste van Biden uitgeroep is.
"Bo 's Death " = 43 (Reverse Full Reduction) (Gesinshond)
"Dogicide " = 43 (omgekeerde volledige vermindering)
"Barack Obama " = 68 (English Ordinal) (Robert Kennedy vermoor in 󈨈. Hy deel 'n verjaardag met Joe Biden)
Robert Kennedy se verjaardag is 6/6, en Bo sterf 'n tydperk van 6 maande en 6 dae vanaf die 11/3 verkiesingsdatum.
"Robert Kennedy " = 66 (volledige vermindering)
"Bo Is Killed " = 113 (English Ordinal) (Verkiesing op 11/3)
Bo 's Offer " = 109 (Engels Ordinal) (Bo is 109 dae na die inwyding van Biden dood)
Bo sterf presies 310 weke na Beau:
31 die 11de Prime
Die hond is 11 maande en 8 dae na die herdenking van Beau se dood dood:
Eerste hond = 118
Kanker = 118
Biden het die verkiesing van 11/8 gewen.
11/8 is 8/11 in die meeste dele van die wêreld:
Barack Hussein Obama II = 811 (Engels uitgebrei)
Dit was ook 'n tydperk van 11 maande en 9 dae:
DIE 119 oomblik in die presidentskap van Obama was toe hy die SEALS = 79 "kill " Bin Laden presies 119 weke nadat hy die amp aangeneem het:
Osama Bin Laden = 110/47/241/79 *'n Presiese pasmaat vir … *
..wat is die geboortenaam van Bo Diddley na wie die hond "Bo " vernoem is (volgens wiki https://en.wikipedia.org/wiki/Bo_(dog))
Die hond, Bo sterf 237 dae voor wat die 93ste verjaardag van Bo Diddley sou wees, en voeg by Neo se 237 waarnemings hierbo.
Bo Diddley is self op 79 -jarige ouderdom oorlede
211 dae vanaf sy verjaardag (47ste prime) wat ooreenstem met sy geboortenaam in 2/4 sifers.
Dit was ook nie toevallig dat dit gebeur het op dieselfde dag as DOGecoin (die muntstuk met die hondembleem) in die neiging was nie; Musk doen SNL:
Vanaf die vrylating van Dogecoin (6 Desember 2013) tot die dag waarop Bo gesterf het, was 2710 dae.
Van die sterwe van Beau Biden tot Bo was die dood van die hond 2170 dae.
Vanaf die sewende herdenking van Dogecoin tot Bo sterf dit 153 dae:
17 is die 7de priemgetal 153 is die 17de driehoekige getal
DOGecoin + Obama 's Hond wat op dieselfde dag sterf, skreeu "Sirius Ritual ":
Sirius Ritual = 59, die 17de prime.
Die hondster = 153.
Deursigtigheid, deklassifikasie en die Obama -presidentskap
Op 21 Januarie 2009, met die verklaring: "My Administrasie is daartoe verbind om 'n ongekende vlak van openheid in die regering te skep," het president Barack Obama 'n reuse reeks hervormings van deursigtigheid aangekondig.
In sy eerste jaar het die Obama -administrasie 'n magdom beleidsveranderinge geïmplementeer om die belofte na te kom.
In een van sy eerste amptelike dade het president Barack Obama die uitvoerende bevel (EO) 13233 van die Bush -administrasie ingetrek. Die Bush EO het die publiek se toegang tot presidensiële rekords ernstig beperk en voormalige presidente, hul erfgename en, vir die eerste keer, vise -presidente gegee, die vermoë om die vrystelling van rekords te vertraag of te voorkom.
Benewens die herroeping van president Bush se uitvoerende bevel oor presidensiële rekords, het die president 'n presidensiële memorandum oor deursigtigheid en oop regering en 'n presidensiële memorandum oor die Wet op Vryheid van Inligting (FOIA) uitgereik, waarin alle lede van sy administrasie opdrag gegee is om op te tree onder beginsels van openheid en deursigtigheid.
Op 19 Maart 2009 het prokureur -generaal Eric Holder omvattende nuwe riglyne vir vryheid van inligting (FOIA) uitgereik wat alle departemente en agentskappe van die uitvoerende tak versoek om 'n vermoede van openheid toe te pas by die administrasie van die FOIA.
Die memorandum herroep die riglyne wat die voormalige prokureur -generaal John Ashcroft in 2001 tydens die Bush -administrasie uitgereik het. Die Ashcroft FOIA -memorandum het 'n standaard vir 'gesonde regsgrondslag' vasgestel. Ingevolge hierdie standaard moes die agentskappe tot die oordeel kom dat hul gebruik van 'n FOIA -vrystelling op 'n gesonde grondslag was, beide feitelik en wettig, wanneer hulle inligting verlang. Die Ashcroft -riglyne het die praktiese effek gehad om 'n vermoede aan te moedig om twyfelagtige materiaal vry te stel.
Op 8 Desember 2009 het die Withuis 'n Open Government -richtlijn uitgereik waarin federale agentskappe verplig is om onmiddellike, spesifieke stappe te doen om hul bedrywighede vir die publiek oop te stel. Benewens die opdrag, het die administrasie die "Open Government Progress Report to the American People" en mdashan -analise van die stappe wat reeds geneem is om deursigtigheid en planne vir toekomstige inisiatiewe te verhoog, bekend gemaak.
Op 29 Desember 2009 het die president uitvoerende bevel 13526 uitgereik om die stelsel vir die klassifikasie, beveiliging en deklassering van nasionale veiligheidsinligting aansienlik te verbeter, insluitend die oprigting van die National Declassification Center in die National Archives om 'n eenvormige en doeltreffende ontklassifikasie -hersiening van historiese belangrike ouer rekords. Die president het ook 'n memorandum aan die hoofde van federale agentskappe uitgereik waarin die belangrikheid van hierdie veranderinge vinnig en effektief beklemtoon word.
Ondanks die uitreiking van hierdie talle uitvoerende bevele en voorskrifte, het president Obama, soos president Obama aan die einde van sy eerste termyn nader gekom het, dit gedoen om die verbintenis wat hy gemaak het, na te kom dat sy administrasie die openlikste, deursigtigste en verantwoordbaarste in die geskiedenis was?
Op 3 Augustus 2012 publiseer die Washington Post 'n artikel met die titel "Obama -administrasie sukkel om sy eie deursigtigheidsbeloftes na te kom." Die Pos het tot die gevolgtrekking gekom: "Drie jaar later dui nuwe bewyse daarop dat administrasiebeamptes gesukkel het om die jarelange geheimhoudingskultuur in Washington om te keer. Sommige van hierdie hoë profiel deursigtigheidsmaatreëls het tot stilstand gekom, en deur sommige maatreëls bewaar die regering meer geheime as tevore."
Byvoorbeeld, die National Declassification Center (NDC) het die administrasie opgedra om 'n agterstand van 371 miljoen bladsye teen Desember 2013 te hersien en te ontklassifiseer. Op 30 Junie 2012 het slegs 51,1 miljoen bladsye alle verwerking voltooi en 41,8 miljoen bladsye daarvan is aan die publiek vrygestel.
Die Pos het ook bevind dat federale agentskappe aanvanklik verbeter het in die aantal FOIA -versoeke wat in 2010 toegestaan ​​is en dat die agterstand van versoeke verminder het. Maar in 2011 keer die neiging om met die weiering van versoeke deur agentskappe met 10 persent.
Om 'n "stewels-op-die-grond" -evaluering van die administrasie se deursigtigheidsinisiatiewe te gee, het ons vier deskundiges oor die regering se toegangskwessies gevra om hul mening te weeg.
Steven Aftergood (Direkteur van die projek oor staatsgeheim by die Federasie van Amerikaanse wetenskaplikes en die uitgewer van die blog Secrecy News)
Terugskouend, het die Administrasie 'n fout gemaak deur sy vroeë openbare verklarings af te lê waarin ongekende deursigtigheid beloof word. Die president het die verwagtinge so hoog gemaak dat die gevolglike teleurstelling onvermydelik was. Die slimmer stap was om openheid in aksies te toon, nie in woorde nie, en om die openbare verwagtinge te oortref.
Ondanks wydverspreide ontnugtering, is die waarheid dat daar verskeie beduidende deurbrake in deursigtigheid in die Obama -administrasie was. Vir die eerste keer ooit in die kerntydperk, weet ons nou die grootte van die Amerikaanse kernwapenarsenaal. Ons weet vandag ook meer oor Amerikaanse uitgawes as wat ons ooit tevore gedoen het (en ons weet vanjaar meer as verlede jaar). Dit is nog 'n kontroversie oor meerjarige geheimhouding wat nou opgelos is ten gunste van openbaarmaking. Daar is verskeie ander presedensopgelegde openbaarmakings ten gunste van die administrasie.
Alhoewel ons praat oor 'die Obama -administrasie', word die geheimhoudingsbeleid in die uitvoerende gesag werklik gedefinieer op agentskapsvlak, en slegs oppervlakkig op die Withuis -vlak. En die realiteit is dat agentskappe heel anders reageer het op administratiewe voorskrifte oor openheid. Volgens my ervaring het die departement van verdediging (ten minste op die vlak van die sekretaris van verdediging) en die kantoor van die direkteur van nasionale intelligensie toenemend reageer. Die departement van justisie en die departement van binnelandse veiligheid is moeiliker om mee saam te werk. Na my mening is die Central Intelligence Agency hopeloos. Die punt is dat die Withuis slegs 'n gedeeltelike verantwoordelikheid dra vir die deursigtigheid van die regering. Die grootste deel van die krediet of skuld moet aan die individuele agentskappe gegaan het.
Die administrasie se optrede (of onbedoeldheid) reageer noodwendig op die gedrag van die kongres. Maar die eienaardige ding is dat die Kongres vandag nie geheime hervorming of 'n breë toename in deursigtigheid ondersteun nie. Inteendeel, kongresleiers het eintlik wetgewing om bekendmaking te blokkeer (in die geval van foto's van aangehoudenes), en het aangedring op sterker beheer oor geklassifiseerde inligting. In hierdie politieke klimaat word dit baie moeiliker om die soort beloftes te vervul waarmee die Administrasie begin het.
Thomas Blanton (Direkteur van die National Security Archive aan die George Washington University in Washington, DC)
Daar is duidelik 'n paar meningsverskille oor hierdie onderwerp. My eie is dat ons "die Obama -administrasie" te dikwels in botsing kom met optrede van spesifieke agentskappe of spesifieke burokrate, terwyl die beleidsbesluit bo -aan redelik goed was, net gestimuleer deur voortdurende burokratiese verdoeseling in die middel en onderkant. Of nog erger, kontinuïteit deur die federale loopbaanmedewerkers van Bush -beleid wat die Withuis nie daarin geslaag het nie.
Waar daar spesifieke beleidsbesluite deur president Obama geneem is, is die rekord baie goed. In werklikheid, in vergelyking met die Bush -jare, sou ek sê dat die verskil dag en nag is.
Die uitvoerende bevel van die Bush -administrasie se presidensiële rekordswet en president Obama het die Bush -uitvoerende gesag op sy eerste dag in die amp herroep. Geskiedkundiges was jare lank gewikkel in pogings om die Bush -bevel in die federale hof om te keer. Die Obama -uitvoerende bevel het die vermoede herstel dat die huidige president, nie voormalige presidente, hul erfgename of afgevaardigdes, die bewerings van uitvoerende voorreg moet wees nie.
FOIA -leiding: Bush/Ashcroft het gesê dat u enige rede het om terug te hou, en ons sal u verdedig. Obama/Holder het dit spesifiek herroep en 'n vermoede van openbaarmaking opgedra. Die voorbehoud is dat die loopbaanadvokate by die Departement van Justisie (DOJ) nie hul geskilposisie eintlik verander het in 'n enkele saak waarvan ons weet nie, behalwe dié waarby die Withuis deelgeneem het.
E-pos in die Withuis: Die Bush-administrasie het sterk baklei teen pogings om die herwinning en vrylating van miljoene vermiste e-posse in die Withuis te dwing. Die Obama -administrasie het die regsgeding besleg, die e -pos bewaar en 'n elektroniese argiefstelsel in werking gestel.
Besoekerslogboeke van die Withuis: Weer het die Bush -administrasie geweier om die logboeke van diegene wat die Withuis besoek, vry te laat. Die Obama -administrasie het regsgedinge afgehandel om toegang tot die logboeke te verkry en dit na 6 maande geopen, maar op 'n "vrywillige" basis. Die administrasie beveg steeds die kwessie en beweer dat hulle president is, terwyl dit eintlik rekords van die agentskap/geheime diens moet wees. Dit is dus 'n geval van ongekende vlak van openheid, maar gemeng oor die regstatus.
Die grootste teenvoorbeeld en die een wat die media in die algemeen oortuig het dat Obama sy openheidsbeloftes verbreek het en dat die departement van justisie 6 vervolgings/vervolgings vervolg het, meer as alle vorige administrasies saamgestel. Ek glo egter dat dit nie 'n beleidskeuse van die Withuis was nie, maar 'n kontinuïteitsprobleem van sommige loopbaanaanklaers, met wie die Withuis verkies het om nie te mors nie.
Soos Steve Aftergood gesê het, lê die probleem meer by die kongres as by Obama.
Anne Weismann (Hoofadvies vir burger vir verantwoordelikheid en etiek in Washington-CREW)
Na my mening is die administrasie se rekord oor deursigtigheid gemeng. President Obama het sonder twyfel 'n sterk, voor-deursigtigheidsbeleid ingestel wat werklik die maatstaf stel vir 'n meer oop regering. Die probleem was by die implementering van die beleid op agentskapsvlak. Agentskappe is aangemoedig om proaktiewe openbaarmakings te maak, maar hulle het min ag geslaan op die kwaliteit en openbare belangstelling in die inligting wat hulle plaas. En die administrasie het hulle nie veel leiding op hierdie gebied gegee nie.
Op die FOIA -front begin ons 'n mate van beweging na 'n meer oop benadering sien, maar dit was 'n baie stadige proses. Te dikwels is die refleksiewe houding van agentskappe en veral die departement van justisie en mdash's om te onthou ten opsigte van FOIA -versoeke. DOJ was ook 'n groot padblokkade in FOIA -litigasie. Daar is geen waarneembare verskil tussen die geskilposisie wat DOJ nou inneem in FOIA -gevalle en wat dit onder die vorige administrasie ingeneem het nie.
Dit was ook moeilik om toegang te verkry tot statistieke en inligting wat ons kan help om die vordering wat gemaak is, te beoordeel. Tot dusver het DOJ geweier om toegang tot die publiek te verleen tot inligting oor die aantal en aard van die diskresionêre vrystellings wat agentskappe maak, selfs as die data versamel word. Tog is dit die inligting wat ons die beste sal inlig of die administrasie die deursigtigheidsverpligtinge van die president nakom.
Uiteindelik bly daar nog baie werk oor. Aangesien agentskappe nog meer begrotingsbesnoeiings ondervind, sal dit nog moeiliker wees om vinnig en volledig op FOIA -versoeke te reageer. Ek bly optimisties, maar die president sal 'n nog groter druk nodig hê om die uitvoerende gesag in lyn te bring oor deursigtigheidskwessies.
Patrice McDermott (Uitvoerende Direkteur van OpenTheGovernment.Org)
Ek dink dit is 'n baie gemengde sak. Daar is sterk aanduidings dat die inisiatiewe en pogings van die Obama-administrasie begin het om veranderinge in die houding van komponente van die uitvoerende tak te institusionaliseer, meestal op die gebied van huishoudelike reg om te weet. Terwyl die doeltreffendheid van FOIA as 'n openbaarmakings- en aanspreeklikheidsinstrument vir die publiek steeds agterbly by die beloftes wat die president en die prokureur -generaal gemaak het, word agentskappe baie meer aandag gevestig op die verbetering van die proses, en agentskappe lewer meer inligting proaktief uit ( sonder om 'n FOIA -versoek te vereis of te wag) en nie net die gewone dinge wat hulle wil hê jy moet weet nie. Die grootste frustrasie op die binnelandse beleidsfront was die voortdurende veranderinge in beleidspersoneel in die Withuis, wat probleme met opvolging en konsekwentheid veroorsaak het.
Op die gebied van nasionale veiligheid, wetstoepassing en die oorvleueling hiervan was daar 'n paar suksesse, en in 2012 is die totale bedrag geld wat vir intelligensie vir die komende jaar aangevra is, formeel bekend gemaak ($ ​​71,8 miljard vir fiskaal 2013). Dit sluit die versoek in vir die Militêre Inligtingsprogram (MIP), wat $ 19,2 miljard was, en vir die National Intelligence Program (NIP), wat $ 52,6 miljard beloop.
Soos Steve Aftergood onlangs opgemerk het, het die Nasionale Verkenningskantoor en die National Security Agency, met min fanfare, die historiese intelligensie -rekords geleidelik deklassifiseer en vrygestel. Die Nasionale Deklassifikasie Sentrum, hoewel dit nie sal slaag om die doelwit van die President te bereik nie, het 'n paar ingewikkelde pogings aangewend om sommige van die ingewikkelde prosedurele probleme wat die deklassifiseringspogings belemmer het, aan te spreek. Die pogings sal egter min uitwerking hê as die kritieke probleem van oor- en onnodige indeling nie aangespreek word nie. Terwyl die president die Raad vir Openbare Inligting -afklassering gevra het vir aanbevelings vir 'n fundamentele hervorming van die klassifikasiestelsel, is die uitkoms daarvan nog nie duidelik nie.
Tog was die gebiede met betrekking tot nasionale veiligheid, intelligensie en wetstoepassing die gebiede waar die openheidsgemeenskap aansienlik minder vordering beleef het as wat ons gehoop het en baie meer teleurgesteld was. Sommige hiervan is, ten minste gedeeltelik, te danke aan 'n burokrasie wat van die vorige administrasie geërf is, maar sommige blykbaar te danke aan die gemeenskappe van die Withuis.
Uiteindelik het die Withuis se eie selfbeoordeling wat 'n jaar gelede uitgereik is van sy vordering met deursigtigheid, miskien die beste gesê.
"Tog is daar baie werk oor. Daar is geen 'Open' -knoppie wat gedruk kan word om die federale regering oornag meer oop te maak nie. Om 'n meer oop regering te skep, vereis in plaas daarvan, soos die president opdrag gegee het, volgehoue ​​toewyding en openbare amptenare en werknemers op alle vlakke van regering. "
Obama se onder-40-oomblik (en wat dit beteken)
Vir die eerste keer in sy presidentskap, president Barack ObamaDie gradering van werkgoedkeuring het onder 40 persent gedaal in die jongste Gallup -opsporingsgetalle.
Terwyl die Republikeine die getal - 39 persent - aangeneem het as bewys van Obama se kwesbaarheid, is dit die tendens op lang termyn in die Gallup -gegewens wat vir Demokrate meer kommerwekkend behoort te wees. (Gallup se daaglikse opsporingspeiling is 'n deurlopende gemiddelde van drie dae, wat van enige datapunt betyds die eenvoudigste kiekies maak.)
Die goedkeuring van president Obama in meer as 'n maand was nie meer as 44 persent in die peiling in Gallup nie, en sedert die begin van die somer het dit soms afwaarts neig.
Die rede vir Obama se insinking in nasionale stembusse, wat gepaard gaan met probleme in swaaistate soos Pennsylvania en Florida, is geen geheim nie: Amerikaners worstel met 'n hakkelende ekonomie en voel asof Washington geen werklike oplossings bied nie.
(Nie verniet nie: die kongres het ook rekordlawe goedkeuringsyfers in allerhande peilings, 'n besinning oor hoe die vervreemde mense van Washington en sy inwoners voel.)
Die stryd om die verhoging van die skuldplafon blyk 'n kritieke oomblik vir baie Amerikaners te gewees het, aangesien hulle 'n land se hoofstad in 'n oorlog met homself gesien het en min tasbare oplossings vir gemiddelde Amerikaners wat deur politici bespreek word.
Die gevoel van ontevredenheid wat die debat oor die skuld veroorsaak het, is vinnig gevolg deur die afgradering van die Amerikaanse kredietgraderings deur Standard & amp Poor's - 'n stap wat die aandelemark in 'n woeste aardbewing gestuur het wat einde verlede week voortgeduur het.
Al die konsternasie en angs beland, redelik of onregverdig, aan die voete van die president. (Ons het al voorheen geskryf dat presidente in die algemeen te veel krediet kry vir 'n sterk ekonomie en te veel skuld vir 'n swak een.)
Aangesien die kongres buite sitting is en die idee van 'n tweede groot ekonomiese stimulus 'n politieke onmoontlikheid is, neem president Obama die vertoning letterlik op met 'n bustoer deur Iowa, Illinois en Minnesota wat daarop gemik is om die kommer van die kiesers uit te skakel oor die rigting wat die ekonomie op pad is.
Die toer is 'n erkenning deur die Withuis dat Obama 'n aktiewe teenwoordigheid moet wees as dit kom by die verbetering van die ekonomie, selfs al is die werklikheid dat hy nie op kort termyn veel kan doen om die werkloosheidsyfer drasties te verlaag nie, of skep 'n groot aantal nuwe werkgeleenthede. (Dit is ook 'n erkenning van die sentraliteit van die plattelandse Midde-Weste vir Obama se herverkiesingskans in 2012.)
Die geskiedenis bied 'n rede vir hoop vir president Obama. Hoewel sy huidige posgoedkeuring laer is as enige van die laaste drie presidente wat op hierdie stadium 'n tweede termyn gewen het, het twee van die drie aansienlik toegeneem in hul getalle voor die verkiesingsdag.
Op hierdie punt in 1983, Ronald ReaganDie werkgoedkeuring was 43 persent, maar teen Oktober 1984 het dit tot 58 persent gestyg. Ditto Bill Clinton wat in Augustus 1995 'n telling van 46 % van die werk goedgekeur het, maar teen Oktober 1996 'n baie gesonder telling van 54 persent gehad het.
Die uitsondering op die reël was George W. Bush wie se goedkeuring in Augustus 2003 op 59 persent was, maar teen Oktober 2004 tot 47 persent gedaal het. Bush se getal kan baie abnormaal wees omdat hy in Augustus 2003 steeds baat by positiewe gevoelens wat na hom gerig is ná die terreuraanvalle van 11 September 2001.
(Sidebar: Doen jouself 'n guns en boekmerk Gallup se presidensiële posgoedkeuringsentrum. Dit is 'n GROOT bron.)
Wat die politieke hande van Reagan en Clinton versterk het, was egter ekonomieë in herstel. Dit is nie duidelik of Obama op dieselfde kan hoop nie - veral met selfs optimistiese ekonome wat voorspel dat die werklose koers gedurende die 2012 -verkiesing meer as 8,5 persent sal bly.
Issa: Obama het 'een van die mees korrupte administrasies'
Darrell Issa (R-Kalifornië), voorsitter van die komende huisoorsig en die regering se hervormingskomitee, het gesê dat sy komitee nie van plan is om ondersoek in te stel na die pogings van die Withuis om rep. en het opgemerk dat dit sedertdien onthul is dat die Bush -administrasie in vorige jare soortgelyke pogings aangewend het. "Dit was verkeerd as dit in die Bush -administrasie gedoen is, dit was verkeerd in die Obama -administrasie," het Issa gesê en bygevoeg dat sy komitee hoofsaaklik fokus op kwessies van afval, bedrog en misbruik. Issa het ook verduidelik dat toe hy voorheen tydens 'n radio -onderhoud gesê het dat Obama 'een van die mees korrupte presidente in die moderne tyd was', hy verwys na die Obama -administrasie en nie na die president self nie.
'Deur te sê dat dit een van die mees korrupte administrasies is, dit is wat ek bedoel het om daar te sê,' het Issa gesê, 'as u $ 1 biljoen in TARP uitdeel net voordat hierdie president binnekom, die meeste daarvan onbestee, $ 1 biljoen in stimulus that this president asked for, plus this huge expansion in healthcare and government, it has a corrupting effect."
Vandag, NOW is the largest organization of women&rsquos rights activists in the United States, using grassroots organizing to push for social change. NOW focuses on advocating for justice and equality in reproductive healthcare and the economy and continues its work to put a stop to violence against women and discrimination based on race and sexual orientation.