In my lesing kon ek met kommentators saamstem en van hulle verskil. As leser het ek my verset teen die bedoeling van die outeur waartoe 'n struktuuranalitiese benadering jou lei en het ek agter die struktuur by ander bedoelinge probeer uitkom. Wat kan 'n mens sê van die indirekte spreke van God in Ester sonder om dit uit Joodse of Christelike perspektief te interpreteer? Miskien spreek God in Ester deur diegene wat uit die gesigsveld verdwyn, maar agter die teks voelbaar aanwesig bly: Vasti; die eunugs, Bigtan en Teres, en die Joodse meisie Hadassa. Dit is miskien die God van die swakkes, die onaansienlikes en die vernederdes wat Hom in stilswye onttrek aan die politieke spel en intriges van die magtiges.