Versorging van wilde houtknoffel - hoe om ramsons in die tuin te kweek - Diverse
Wilde hout knoffel, of Allium ursinum, is 'n produktiewe, skaduwee-lieflike knoffelplant waarvoor u in die bos voed of reg in u tuin in die tuin groei. Hierdie wilde houtknoffel, ook bekend as ramson of opritte (verskillende soorte as wilde prei-opritte), is maklik om te verbou en kan in die kombuis en medisinaal gebruik word.
Ramson Plant Inligting
Wat is ramsons? Ramsons is wilde knoffelplante wat u kan sien tydens 'n wandeling in die bos. Hulle groei goed in die skaduwee van 'n bos, maar sal ook in die son groei. Wilde houtknoffel produseer mooi wit blomme in die lente en eetbare blare, blomme en bolle. Die blare word die beste geniet voordat die plante blom.
Om nie te verwar met die wilde knoffel wat gereeld in grasperke voorkom nie, lyk houtknoffel ietwat lelie van die vallei, wat die blare betref. In die tuin maak dit 'n aantreklike grondbedekking of 'n plant om 'n skaduryke area te vul. Wees egter versigtig rondom u ander beddens, want ramsons kan indringend raak en aggressief versprei, net soos sy onkruidige neefs.
Vir kulinêre doeleindes, oes die blare voordat die blomme in die lente opkom. Die blare het 'n fyn knoffelgeur wat rou kan geniet. Wanneer dit gaar is, verloor rampsons die geur, en ontwikkel eerder meer uiesmaak. U kan ook die blomme rou oes en daarvan geniet. Die bolle, wanneer dit geoes word, kan soos enige ander soort knoffel gebruik word. As u wil hê dat die plante jaar na jaar moet terugkom, moet u nie al die bolle gebruik nie.
Tradisioneel word ramsons gebruik om die spysvertering te stimuleer, as 'n antimikrobiese middel, as 'n ontgiftende voedsel, en om simptome van asemhalingsiektes, soos verkoue en griep, te behandel. Dit kan ook gebruik word vir veluitslag en wonde.
Hoe om Ramsons te laat groei
As u die regte plek daarvoor het, is die groei van houtknoffel maklik. Ramsons benodig goed gedreineerde, leemagtige grond met son tot skaduwee. Oormatige vog is een van die min probleme wat u sal ondervind om hierdie wilde knoffelplant te verbou, dus pas u grond met sand op indien nodig om dit beter te laat dreineer. Te veel water kan bolvrot veroorsaak.
Sodra u in 'n pleister in u tuin of tuin gevestig is, hoef u niks te doen om u ramsons te laat groei nie. Solank u sommige van die bolle in die grond laat, sal dit elke jaar terugkom, en daar is geen ernstige siektes of plae wat hulle aantas nie.
Knoffel: losprys wilde knoffel
Ramsons, Allium ursinum (ook bekend as bokramme, wilde knoffel, houtknoffel of beer se knoffel) is 'n wilde familielid van grasuie in die familie Alliaceae (ui / knoffel). Hulle is geneig om hoofsaaklik in moerasagtige bladwisselende woude te groei, wat meestal voorkom in gebiede met effens suur grond. Hulle blom voordat die bome hul blare kry en vul die lug met hul kenmerkende sterk knorrige geur. Ramsons groei in moerassige grond, gewoonlik binne bosveld. Hulle kom baie algemeen in Brittanje voor, en as u 'n drif van hulle raakloop, sal u bewus wees van hul teenwoordigheid lank voordat u hulle sien, aangesien hulle 'n sterk knoffelagtige reuk uitstraal (vandaar die bron van een algemene naam: wilde knoffel). Die losprysseisoen is egter baie kort en kort daarna blom die plantsaad self en sterf dit terug. Die hele plant is eetbaar en die bol kan as knoffelvervanger gebruik word (as u saad kan kry en 'n skaduryke plek in u tuin het, is dit 'n uitstekende plant om te groei). Die ware glorie is egter dat dit blare is wat rou in 'n slaai gebruik kan word. Hulle is ook uitstekend as dit fyngestamp word en in 'n omelet gemeng word. Hulle kan ook gekook word en 'n soort pesto-agtige paté gemaak word.
Graderings / resensie
• Met sy lae palet en struktuur, bedek wilde knoffel gebiede met skaduryke grond met 'n wonderlike styl. Dit kan slim lyk aan 'n oprit of aan die rand van 'n eiendom.
• Wilde knoffelblomme oor 'n lang tydperk, van April tot Junie. Die vroeë voorkoms word waardeer deur bestuiwende insekte.
• Allium ursinum verdien nadere ondersoek: met sy sesblomblomme, wat in trosse op blaarlose stingels groei, lyk wilde knoffel meer as dekoratiewe tuinalliums as wat die eerste keer verskyn het.
Bo: Wilde knoffel in 'n Britse hout.
Hou dit lewendig
• Weg van blombeddings, waar dit verwoesting kan veroorsaak, Allium ursinum sorg vir homself en verdring ander onkruid.
• 'n Bos van beuke is tipies van die soort plek waar wilde knoffel gedy: 'n ligte afdak in die lente, gevolg deur 'n digter bedekking in die somer, hou die bolle koel. Effens suur grond word verkies.
• Grawe bolle uit blomgrense, en hou aan om elke jaar te grawe, moenie dit by die kompos voeg nie, want hulle sal net wag om in die tuin versprei te word.
Bo: Wilde knoffel meng met blokkies in 'n beukenhout.
Gister het ek die lof van 'n orgidee besing, vandag is ek liries oor 'n ui, of 'n knoffel om presies te wees. Maandag se Spring Flower Candy is 'n volledige kontras met mooi Pleione formosana, alhoewel albei plante van bolle groei en 'n vogtige bosomgewing geniet. My onderwerp is Allium ursinum, beter bekend as ramsons, stinkende Jenny of wilde knoffel, die kortstondige kruie wat verantwoordelik is vir die vulling van antieke Engelse bosgebiede met 'n effense uierige geur gedurende April. As dit gelukkig is, lewer dit 'n deurlopende kombers van smaraggroen blare so ver as wat die oog kan sien.
Soos gewoonlik gee die Latynse naam iets oor hierdie wilde plant weg: 'ursine' beteken 'verwant aan bere' en dit verwys na ons harige vriende se smaak dat hulle die bolle opgrawe terwyl hulle jag. Gelukkig het ons geen beertjies meer om mee mee te ding as ons gaan soek nie. Wildvarke is ook gedeeltelik vir 'n bietjie wilde knoffel, so die Latynse naam sou miskien net so maklik gewees het Allium porcinum. Bere het duidelik goeie smaak, aangesien die blare wat onlangs opgekom het, heerlik is, veral liggies gestoom en met botter drup. Dit word ook lekker in 'n pastagereg geroer, tot pesto gemaak of as plaasvervanger vir grasuie in omelette, sop en vulsel gebruik. In Switserland is die koeie eens met wilde knoffel gevoer om 'n knorrige smaak in hul melk te gee. Dit is dan 'n sout botter gemaak. Die blare is nie 'n bietjie grof nie, hulle verdor en verdwyn weer onder die grond voordat hulle die kans kry om hard te word.
Ek vind wilde knoffel redelik maklik om te identifiseer, veral as die klein koppies wit blommetjies (ook eetbaar) te voorskyn kom, maar versigtig moet wees as u blare in die natuur versamel. Gevalle van vergiftiging is gerapporteer as gevolg van verkeerde identiteit - soms vir aronskelies en soms vir lelie van die vallei, wat albei giftig is en dieselfde toestande het. Die reuk van knoffel is iets van 'n weggee, dus as u twyfel, vryf die blare en dit sal bevestig of u die regte plant het. Pluk die blare altyd oor en was dit deeglik voordat u dit kook.
As u seker wil wees en die regte omstandighede het om u eie te kweek, is sade beskikbaar by Chiltern Seeds. Die BBC Food-webwerf stel 'n reeks resepte voor wat die delikate geur van wilde knoffel gebruik, insluitend heuning en za'atar geglasuurde lentelam met salsify en wilde knoffel puree, en koningskrap met aspersies, wilde knoffel en haselneute. My mond water net as ek daaraan dink. Wilde knoffel is 'n seisoenale bederf wat selde gekoop kan word, trek dus jou lekkers aan, soek dit en probeer dit. Gelukkige kos.