Bestel kastele - Geskiedenis Podcasts - 2022
Orde-kastele (Ordensburgen) was op die toppunt van die onderwysstelsel in Nazi-Duitsland. Orde-kastele was "die hoogste residensiële akademies vir die opleiding van die Nazi-elite" (Louis Snyder) en hulle het gesorg vir diegene wat op hul ouderdom universiteit sou besoek het - of effens ouer was. Diegene wat 'n Orde-kasteel bygewoon het, word gesien as die toekomstige leiers van Nazi-Duitsland. Die Orde-kastele, tesame met Adolf Hitler-skole en nasionale instellings vir politieke opleidings, het voorsiening gemaak vir die toekoms van Nazi-Duitsland, aangesien al drie saam gekyk het vir 11 tot 25-jariges wat bedoel was om die volgende generaals, admirale, senior partyadministrateurs en politici te wees.
Diegene wat gekies is om 'n Ordenkasteel (Ordensburg) by te woon, was bekend as Ordensjunkers en hulle het geweet wat om te verwag. Hitler het die onderwys aan een van die skole self beskryf: "My onderrig sal moeilik wees. Ek wil weer eens die glans van trots en onafhanklikheid van die roofdier in sy oë sien. "
Die leerplan word beskryf as 'gewelddadig aktief'. Swem was byvoorbeeld op die leerplan, maar dit is buite gedoen en gereeld gedurende die winter, wanneer die water in die naaste mere buitengewoon koud sou wees. Hitler het verklaar dat hy wou hê dat die Ordensjunkers so hard soos Krupp se staal en so taai soos leer moes wees. Die opleiding wat hulle aan 'n Orde-kasteel gekry het, het die reg gehad om dit te vervul. Een afgestudeerde aan 'n bestelkasteel het later geskryf dat hy en sy kollegas die ys wat op die oppervlak van 'n meer gevorm het, moes breek voordat hulle kon swem.
Die plan was dat slegs vier Orde-kastele opgerig moes word, soos hulle elite-status. Hulle is die Orde-kastele genoem na die vestings wat deur die Teutoniese Ridders gebou is. Die plan was om dit te bou by basisse wat reeds op Marienburg, Vogelsang, Sonthofen en Crössinsee gevestig is. Elkeen het 1 000 Ordenjunkers gehuisves. Elke kasteel het 500 personeellede in diens gehad. Slegs drie Orde-kastele is egter ingevolge die volledige konstruksieplan ooit volledig voltooi. Daar is beplan om Marienburg as 'n sentrum te gebruik, maar die beplande konstruksiewerk was nooit voltooi nie as gevolg van die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog, en die weermag het dit oorgeneem weens die nabyheid van Pole.
Elke Ordensburg het baie gekos, maar nie een van hulle is ooit volledig voltooi nie. Crössinsee het byvoorbeeld 20 miljoen Reichmarks gekos, terwyl Sonthofen 150 miljoen Reichmarks gekos het en selfs na 'n agt jaar lange bouveldtog nooit voltooi is nie.
Die Orde-kastele was onder die beheer van Robert Ley. Hy dring daarop aan dat perdry deel moet wees van die leerplan in die kastele, sodat die ruiter weet hoe om 'n lewende wese heeltemal te oorheers. '(Ley)
Elke Ordensjunker moes aan baie spesifieke vereistes voldoen om selfs in aanmerking te kom vir 'n plek by die Orde-kastele. Die mees basiese vereiste was ses jaar onderwys in 'n Adolf Hitler-skool, gevolg deur twee-en-'n-half jaar in die Staatsarbeiddiens, gevolg deur vier jaar voltydse werk. Deelnemers was gewoonlik in hul middel twintigerjare toe hulle by 'n Orde-kasteel begin. Crössinsee, Vogelsang en Sonthofen het egter nooit hul volle aanvulling gehad toe hul termyn so was nie, dit was die strengheid van die toelatingsvereistes en niemand het tot die finale jaar van die kursus gekom nie.
Hulle het 'n jaar by elk van die Orde-kastele deurgebring by Crössinsee, waar die klem op fisieke aktiwiteite buite was - gly, roei, seil en ry. Boks is ook by Crössinsee geleer. Die tweede jaar is op Vogelsang deurgebring, waar die klem op bergklim en ski was. Die derde jaar is in Sonthofen deurgebring waar algemene liggaamlike oefening gedoen is. In teorie was die finale jaar in Marienburg, waar die klem op politieke opleiding sou val, maar die oorlog het die plan onderbreek.
Daar word van elke Junker verwag om die instruksies en opdragte onmiddellik na te kom. Hoflikheid en respek vir ander in die Orde-kastele was ook 'n streng vereiste.
Die eerste Junkers het hul kursus in April 1936 op Crössinsee begin. Dit het beteken dat die eerste kohort by Crössinsee, met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog, nooit die vier jaar lange kursus sou voltooi nie, aangesien Marienburg aan die Poolse grens was en te naby was vir 'n moontlike Poolse aanval.
In teorie is diegene wat dit deur die vier jaar veronderstel was om dit te bereik, effektief 'n hoë plek in die Nazi-party of 'n kommissie in die weermag verseker. Die oorlog het egter in die plan ingegryp en baie Ordenjunkers is tydens die oorlog dood.