’n Paar dinge staan vir my uit. Dit is geen geheim dat die hoofregter ’n toegewyde Christen is nie. Hy het die geleentheid met groot sensitiwiteit, waardigheid en opregtheid hanteer. Wel wetende dat dit nie ’n Christelike parlement is en ons Grondwet nie op die Bybel gegrond is nie, het hy niemand ongemaklik of ontuis laat voel nie. Daar was ruimte vir navolgers van verskillende godsdienste om hul eie gebede te doen en selfs vir niegelowiges om vir drie minute te mediteer en na te dink oor die land se uitdagings en probleme.
Mogoeng het ondubbelsinnig verwys na die krisisse wat die land, die president en die parlement in die gesig staar. Hyself het op sy knieë gegaan en sag maar duidelik hoorbaar sy hart voor die Here uit­gestort en dit ondubbelsinnig gedoen in die naam wat vir elke ware Christen die belangrikste is – Jesus Christus.
Ja, daar was parlementslede wat oënskynlik hierdeur onkant betrap is en onseker rond­gekyk het, maar talle was opsigtelik daardeur geraak en het saamgebid.