Walbrugh ondersoek die subjektiwiteit, die binnelewe, van sy karakters – in vele opsigte geknou deur die lewe, deur die lang skaduwee van apartheid en armoede, deur misdaad veral, en ook deur die dood – deur lense wat wissel van die eerstepersoon en ’n ruimskootse intimiteit tot die verwyderde blik van ’n derdepersoons- of alsiende verteller.
Elke leser bring sy eie smaak en literêre voorkeure na ’n teks, veral een so dikwels onvoorspelbaar, diggeweef, emosioneel gelade en meestal baie treffend soos Let It Fall Where It Will, maar ek vermoed dat veral lesers met ’n voorliefde vir ’n meer avontuurlustige benadering tot letterkunde hierdie verhale sal geniet. Walbrugh het beslis die nodige vaardighede geslyp wat betref oortuigende literêre realisme en digte atmosfeer. Hy kry dit oor die algemeen baie goed reg om die regte karakters ’n stem te gee en die mees gepaste elemente van ’n storie te belig.