Ons vra nie outomaties inligting wat ons lees of hoor nie. Gaelfphoto / Shutterstock.com
Hier is 'n vinnige vasvra vir jou:
* In die Bybelse verhaal, waarvoor was Jona ingesluk?
* Hoeveel diere van elke soort het Moses op die ark geneem?
Het jy "walvis" op die eerste vraag en "twee" na die tweede beantwoord? Die meeste mense doen ... alhoewel hulle goed bewus is dat dit Noag was, nie Moses wat die ark in die Bybelse verhaal gebou het nie.
sielkundiges soos ek noem hierdie verskynsel die Moses Illusie. Dit is maar een voorbeeld van hoe mense baie sleg is om feitlike foute in die wêreld rondom hulle op te tel. Selfs wanneer mense die korrekte inligting ken, misluk hulle dikwels foute en sal hulle selfs die verkeerde inligting in ander situasies gebruik.
Versuim om te sien wat jy weet is verkeerd
Die Moses Illusie is herhaaldelik bestudeer sedert die 1980s. Dit kom voor by 'n verskeidenheid vrae en die sleutelbevinding is dat - hoewel die korrekte inligting bekend is - hulle nie die fout sien nie en voortgaan om die vraag te beantwoord.
In die oorspronklike studie, Het 80 persent van die deelnemers nie die fout in die vraag opgemerk nie, alhoewel die vrae korrek beantwoord is. saam met hulle en is 'n voorbeeld van 'n verkeerde vraag gegee.
Die Moses Illusie demonstreer wat sielkundiges noem kennis verwaarlosing - mense het relevante kennis, maar hulle versuim om dit te gebruik.
Een manier waarop my kollegas en hierdie kennis verwaarlosing bestudeer het, is deur mense te lees wat fiktiewe stories is bevat ware en vals inligting oor die wêreld. Byvoorbeeld, een storie gaan oor 'n karakter se somerwerk by 'n planetarium. Sommige inligting in die storie is korrek: "Gelukkig, ek moes 'n paar groot ou ruimtepak dra. Ek weet nie of ek spesifiek iemand sou wees nie - dalk moes ek Neil Armstrong, die eerste man op die maan, wees. "Ander inligting is verkeerd:" Eerstens moes ek al die gewone astronomiese feite deurlê, begin met hoe ons sonnestelsel werk, dat Saturnus die grootste planeet is, ens. "
Later gee ons deelnemers 'n trivia-toets met 'n paar nuwe vrae. (Watter kosbare juweel is rooi?) En 'n paar vrae wat verband hou met die inligting uit die storie (Wat is die grootste planeet in die sonnestelsel?). Ons vind betroubaar positiewe gevolge van die lees van die korrekte inligting binne die storie. Deelnemers is meer geneig om te antwoord: "Wie was die eerste persoon wat voet op die maan gestap het?" Korrek. Ons sien ook negatiewe gevolge van die lees van die verkeerde inligting - deelnemers is albei minder geneig om te onthou dat Jupiter die grootste planeet is en hulle is meer geneig om te antwoord met Saturnus.
Hierdie negatiewe gevolge van die lees van valse inligting vind plaas selfs wanneer die verkeerde inligting direk in stryd is met mense se voorkennis. In een studie, my kollegas en ek het mense twee weke voor die lees van die stories 'n trivia-toets geneem. Dus, ons het geweet watter inligting elke persoon gedoen het en nie geweet het nie. Deelnemers het nog steeds vals inligting geleer uit die stories wat hulle later gelees het. Trouens, hulle was ewe waarskynlik om vals inligting uit die stories op te tel toe dit gedoen het en nie hul voorkennis weerspreek nie.
Kan jy verbeter deur verkeerde inligting op te let?
So misluk mense dikwels om foute op te spoor in wat hulle lees en sal die foute in latere situasies gebruik. Maar wat kan ons doen om hierdie invloed van verkeerde inligting te voorkom?
Kundigheid of groter kennis blyk te help, maar dit los nie die probleem op nie. Selfs biologie gegradueerde studente sal poog om verwronge vrae te beantwoord, soos: "Water bevat twee atome helium en hoeveel atome van suurstof?" - alhoewel hulle minder geneig is om hulle te beantwoord as geskiedenisstudente. (Die patroon omkeer vir geskiedenisverwante vrae.)
Baie van die intervensies wat my kollegas en ek geïmplementeer het om te probeer om mense se vertroue op die verkeerde inligting te verminder, het misluk of selfs teruggeval. Een aanvanklike gedagte was dat deelnemers meer geneig sou wees om die foute op te spoor as hulle meer tyd gehad het om die inligting te verwerk. So, ons het die stories in 'n boek-op-band-formaat aangebied en vertraag die aanbiedingskaal. In plaas daarvan om die ekstra tyd te gebruik om die foute op te spoor en te verhoed, was die deelnemers selfs meer geneig om die verkeerde inligting van die stories op 'n later trivia-toets te produseer.
Vervolgens het ons probeer beklemtoon die kritiese inligting in 'n rooi lettertipe. Ons het aan lesers gegee om veral aandag te skenk aan die inligting wat in rooi aangebied word, met die hoop dat spesiale aandag aan die verkeerde inligting hulle sal help om die foute te voorkom. In plaas daarvan het hulle addisionele aandag gegee aan die foute en was dit derhalwe meer geneig om dit op die later toets te herhaal.
Die een ding wat lyk asof dit help, is om soos 'n professionele feitekontroleerder op te tree. Wanneer deelnemers opdrag gegee word om die storie te wysig en enige onakkurate stellings uit te lig, is hulle minder geneig om verkeerde inligting te leer uit die storie. Soortgelyke resultate vind plaas wanneer deelnemers die stories sin vir sin lees en besluit of elke sin 'n fout bevat.
Dit is belangrik om daarop te let dat selfs hierdie "fact-checking" -lesers baie van die foute misloop en steeds vals inligting uit die stories leer. Byvoorbeeld, in die sin-vir-sin-opsporingstaak het deelnemers gevang oor 30 persent van die foute. Maar op grond van hul voorkennis moes hulle minstens 70 persent bespeur het. So hierdie tipe sorgvuldige lees help, maar lesers mis nog baie foute en sal hulle later gebruik.
Quirks van sielkunde maak ons ​​mis mislukkings
Hoekom is mense so erg om foute en verkeerde inligting op te let? Sielkundiges glo dat daar ten minste twee kragte by die werk is.
Eerstens, mense het 'n algemene vooroordeel aan glo dat dinge waar is. (Na alles, die meeste dinge wat ons lees of hoor, is waar.) Trouens, daar is 'n paar bewyse dat ons aanvanklik alle stellings as waar verwerk en dat dit dan kognitiewe moeite neem om Merk hulle geestelik as vals.
Tweedens, mense is geneig om inligting te aanvaar solank dit naby aan die korrekte inligting is. Natuurlike spraak sluit dikwels foute, pouse en herhalings in. ("Sy het 'n blou - ek bedoel, 'n swart, 'n swart rok.") Een idee is dat om gesprekke te onderhou, moet ons met die vloei gaan - aanvaar inligting wat goed genoeg is en beweeg net aan.
En mense val nie vir hierdie illusies wanneer die verkeerde inligting natuurlik verkeerd is nie. Byvoorbeeld, mense probeer nie die antwoord beantwoord nie vraag "Hoeveel diere van elke soort het Nixon die Ark aangeneem?" En mense glo nie dat Pluto die grootste planeet is nie, nadat hy dit in 'n fiktiewe storie.
Opsporing en regstelling van valse inligting is moeilik werk en vereis dat ons veg teen die maniere waarop ons brein inligting wil verwerk. Kritiese denke alleen sal ons nie red nie. Ons sielkundige eienskappe stel ons in gevaar om te val vir verkeerde inligting, disinformasie en propaganda. Professionele feit-checkers bied 'n noodsaaklike diens in die uitzoeking van foutiewe inligting in die publieke vertoning. As sodanig is hulle een van ons beste hoop om foute op te los en hulle reg te stel voordat die res van ons die valse inligting lees of hoor en inneem wat ons van die wêreld ken.