SATERDAG 5 OKTOBER – PADKOS
Posted by Manie on Sep 27th 2013 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 4 OKTOBER – DIE GERUSSTELLENDE STEM
VRYDAG DIE GERUSSTELLENDE STEM
"Omdat hy my liefhet, sal Ek hom red,' sê die Here" (14).
In die Christian Index vertel die Skotse prediker, John McNeill, hoe hy eendag as seun te voet na die naaste dorp, ongeveer 10 km. van sy huis af, ge­stuur is, om 'n paar items te gaan koop en om die pos te bring. Dit het laat geword voor hy al sy op­drag­te kon uitvoer en nou moes hy met 'n smal, tweespoor paadjie deur 'n eensame en bosbe­groei­de vallei, teruggaan huis toe. Die donker het vinnig gekom en die pad het 'n slegte naam ge­had. Hy het baie alleen gevoel en hy was baie bang. En toe, so skryf hy dit: "In the densest of darkness, there sud­denly rang out a great, strong, cheery voice: 'Is that you, Johnny?' It was my father – the bravest, strongest man I ever knew." Weg was sy eensaam­heid. Weg was sy vrees. Sy pa het hom kom haal en hom op daardie donker, dreigende pad, teëge­kom. Hy voeg by:"Many a time when things have been getting black and gloomy about me, I have heard a voice greater than any earthly father's cry: 'Fear not; for I am with thee.'"
In die Psalms vind ons Dawid dikwels klein, swak en baie bang. Dan skielik skep hy moed. Hy het God se bemoedigende stem gehoor. Uit die Woord kom hierdie troostende, bemoedigende stem van God, deur die ge­tuienis van die Heilige Gees in ons hart, ook na ons toe en ons skep moed.
"Here, vandag hoor ek u stem wat my nuwe moed en krag gee."
Posted by Manie on Sep 27th 2013 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 3 OKTOBER – WEES GEREED OM TE HELP
DONDERDAG WEES GEREED OM TE HELP
Lees Handelinge 8:26-40
"Hy het Filippus gevra om op te klim en by hom te kom sit… Filippus het… begin en die evangelie oor Jesus aan hom verkondig." (31,35)
Dr. R. A. Torrey, die bekende prediker en skry­wer van meer as 'n eeu gelede, vertel Maj. Whittle se verhaal. Hy was 'n majoor in die Amerikaanse burgeroorlog. Toe hy die dag sy ma groet, sê sy vir hom, sy stuur hom met haar gebed weg en sal hom elke dag met haar gebed dra. Hy was toe nie 'n Christen nie. Hy was in verskillend veldslae betrokke. In een geveg is hy gewond en sy arm moes afgesit word. Sy ma het vir hom ook 'n Bybel gegee wat hy deurentyd bewaar het, maar nooit gelees het nie. Toe hy in die hospitaal lê, het hy die Nuwe Testament by Matteus begin lees. Hoe meer hy lees hoe meer het hy begin belangstel. Hy sê: "I saw as plain as day the way of salvation, but I didn't have the slightest desire to follow that way or believe it." Op 'n dag kom 'n verpleegster na sy bed toe en sê vir hom: "'n Seun van 19-jaar oud het ingekom en hy is sterwend. Hy vra ie­mand om vir hom te bid. U is die enigste een wat ek ken wat dit kan doen." Hy kan dit nie doen nie, hy is net so sleg as enigeen van die ander wat daar lê, sê hy vir haar. Sy moet ie-mand anders kry. Die verpleegster antwoord: "U is die enigste een wat Bybellees. Ek het u ook nie hoor vloek nie. Wil u nie asseblief maar kom en sien wat u vir hom kan doen nie." Maj. Whittle het toegegee en saam met haar gegaan. Dit was 'n pragtige jongman, maar in sy oë was 'n verskrikt­heid. "Ek kan nie doodgaan soos ek is nie," fluister hy. Vir hierdie seun moet gebid word, besef die ma­joor. Iets in hom dring hom om te kniel, sy eie sonde te bely en self tot bekering te kom en dan vir die seun te bid. Maj. Whittle het by die seun se bed gekniel en sy eie saak met die Here reg gemaak. Toe bid hy vir die seun en lei hom om self ook, op grond van tekse wat maj. Whittle uit sy Bybellees van die afgelope tyd onthou, in die Here Jesus te glo as sy Redder wat deur sy kruisdood sy sonde gedra het.
"Here, vandag wil ek ook gereed wees om iemand wat na U soek te help om U te vind.
WOENSDAG 2 OKTOBER – GOEIE SELFVERDEDIGING
WOENSDAG GOEIE SELFVERDEDIGING
Lees Lukas 15:25-32
"Toe het die oudste seun kwaad geword en wou nie in die huis ingaan nie. Sy pa gaan toe uit en praat mooi met hom…(28)
'n Jongman het vir 'n kursus in selfverdediging inge­skryf, vertel die Western Recorder. Effens on­rustig of dit hom as belydende Christen betaam om dit te doen, gaan praat hy met sy dominee daaroor. "Dink u ek doen ver­keerd om die kuns van selfver­dediging aan te leer?" vra hy. "Sekerlik nie," antwoord die dominee. "Ek het dit as jongman aan­geleer en het baie baat gevind daarby." "Reg­tig!" roep die jongman verras uit. "Watter stelsel het u aangeleer? Die ou Engelse stelsel of die Sulivan-stelsel, of 'n Japanese een?" "Nee, nie een van hulle nie. Ek het die Salomostelsel aangeleer." "Die Salomo­stel­sel?" "Ja, jy kry dit in Spreuke 15:1: ''n Sagte antwoord laat woede bedaar; 'n krenkende woord laat woede ontvlam.' Ek ken nie 'n meer geslaagde selfverdediging­stelsel as dit nie."
Min mense is bestand teen vriendelike en sagte woorde. As iemand ergerlik is en die ander persoon reageer ook ergerlik, is rusie eintlik onafwendbaar. Bly die ander persoon egter kalm en praat vriende­lik en verstandig terug, kan die bakleier nie met sy rusie voortgaan nie. So skryf die Here se Woord ook ons ge­drag voor: "Wees altyd beskeie, vriende­lik en geduldig, en verdra mekaar in liefde…" (Ef.4:2). So moet ons gesindheid ook wees teenoor ons minderes. Die egtheid van ons vriendelikheid kom na vore wanneer 'n mens met 'n mindere praat, veral as die mindere 'n mens rede vir harde woorde gee: "En eienaars, behandel julle slawe met dieselfde gesindheid. Hou op om hulle te dreig. Dink daaraan dat die Here in die hemel hul­le Here en ook julle Here is, en Hy trek niemand voor nie." (Ef.6:9).
"Here, vandag wil ek op 'n sagte antwoord terugval."
DINSDAG 1 OKTOBER – DIE KOSBARE SAAD IS BEWAAR
DINSDAG DIE KOSBARE SAAD IS BEWAAR
Lees Matteus 13:1-9
"…ander saad het in goeie grond geval en 'n oes gelewer…(3,8)
Die sendeling, Alexander Duff het met die Lady Hol­land Indië toe gevaar. Al sy kosbare besittings, sy klere, sy biblioteek van 800 boeke, alles was aan boord. 'n Paar kilometer van Indië af sink die skip. Die passa­siers het almal lewend uit die wrak gekom, maar al hulle besit­tings het hulle verloor. Alexander Duff het saam met van die ander op die strand bly staan, om te sien of daar nie dalk ietsie uitspoel nie. Toe sien hulle 'n enkele voor-werp op die branders aangedryf kom. Met angstige oë hou almal dit dop. Duff stap kniediep die water in en kry die drywende pakkie beet. Wat kan dit wees? Sy Bybel! Met blydskap gryp Duff die Bybel in albei hande vas. In die beproewing van die oomblik word Duff se hart oorwel­dig met die blydskap van geloof. God het hierdie boek kosbaarder geag het as al sy ander besittings en dit vir hom bewaar om God se werk in Indië te doen. Reeds die volgende dag begin hy sy sendingwerk met 'n same­koms van 5 seuns, wat onder 'n vyeboom na die lees van daardie Bybel luister. 'n Week later groei die groep aan tot 300 luisteraars. 'n Paar jaar later staan daar 'n kerk op die plek waar die vyeboom gestaan het en byna 1 000 bekeerlinge na die koninkryk van God, hef hulle stemme op in lof en aanbidding.
Die inhoud van die Bybel is lewende saad om die ewi­ge lewe in mense se harte te laat ontwaak. Meeste van ons het so 'n saadkruik: ons Bybel. 'n Kruik met saad wat toegeskroef staan, kan nie lewe voort­plant nie. Die oop saadkruik is 'n belofte vir lewe. Die inhoud van die Bybel voed en herleef ons eie hart. Die woorde van die Bybel wat ons, ander laat hoor of laat lees, wek in hul harte lewe op: "Julle is immers weergebore, nie uit verganklike saad nie, maar uit die onverganklike saad: die lewende en ewige woord van God" (1 Pet.1:23). "Ek het my voor­geneem om met julle oor niks anders te praat nie as oor Jesus as die Christus, en wel oor Hom as die gekruisigde … nie deur geleerdheid en welspre­kendheid nie, maar deur die kragtige werking van die Heilige Gees" (1 Kor.2:2,4).
"Here, vandag wil ek 'n saaier van u Woord wees."
MAANDAG 30 SEPTEMBER – IEMAND NODIG – IEMAND GESTUUR
MAANDAG IEMAND NODIG – IEMAND GESTUUR
Lees Lukas 10:1-16
"Die oes is groot…die arbeiders min" (37).
Eendag in 1958, klop Yutaka Karasawa, aan Neil en Peggy Verwey, sendelinge in Ja­pan, se voordeur. "Ek het gekom," kondig hy aan, toe Neil die voordeur oopmaak. "Ge­kom waarvoor?" vra Neil uit die veld geslaan. "Om saam met julle te werk as hospi­taal­evangelis." "Maar ek kan jou nie sommer net so in diens neem nie!" antwoord Neil, steeds vol verbasing. "Ek ken jou nie eens nie." "Ek sal wag," antwoord die jong­man en wil som­mer daar by die voordeur die daad by die woord voeg. Neil sien sy vasbeslotenheid en reël vir hom oornagver­blyf by 'n ander hospi­taal­evan­gelis. Hy beloof om hom oor drie dae van hulle besluit te laat weet.
Gedurende dié drie dae vind Neil uit, Yu­taka het in 1948, onder die be­kende Japa­nese evangelis, Honda, se prediking tot be­kering gekom. Daarna woon hy 'n kursus in 'n Bybel­kollege by. In 1953 doen hy tuber­ku­lose op, soos met baie Japanese gebeur. Hy on­der­gaan 'n groot operasie. Vyftien persone se bloed, onder andere dié van sy dokter en ver­pleegsters, moes vir 'n bloed­­oortapping ge­bruik word, om hom aan die lewe te hou. Vir jare lank was hy 'n teringlyer en nou wil hy vir ander pasiënte, in hospitale tot gees­telike hulp wees. Hy hoor van die Japansen­ding se hospitaalevangeliesasie. Seker van sy roe­­ping laat hy sy vrou en kind tuisbly en ry 480 km. ver om by Neil uit te kom.
In daardie drie dae bid Neil en Peggy om raad. "Here," bid hulle, "as dit U is wat hierdie man na ons toe gestuur het, laat daar binne hierdie drie dae vir ons nog 'n hospitaal oopgaan waar ons u evangelie moet bekend maak." Binne die drie dae vra die Toneyama­hos­pitaal, met 1000 tering­pa­siën­te, vir 'n evangelis se diens. So begin Yutaka Kara­sawa se vrugbare bediening van 44 jaar in die te­ring­hospitale. Talle teringpasiënte het onder sy bediening tot bekering gekom. Die teks vir sy laaste preek, voordat hy op 28 Desember 2003 dood is, was: "So lank as dit nog dag is, moet ons die werk doen van Hom wat My gestuur het, die nag kom, wanneer niemand kan werk nie" (Joh.9:4).
Oral is mense nodig om die hemelse koninkryk se werk te doen. Die Here roep persone om sekere take vir Hom uit te voer. Wees bereid om dié plekkie te vul in sy koninkryk se diens, waar Hy ú nodig het.
"Here, vandag wil ek U gehoorsaam en vir U werk."
SATERDAG 28 SEPTEMBER – PADKOS
Uit Padkos - die dagboek uit die Lewende Bybel
Wie sal ooit met die Here ons God ver­gelyk kan word? Sy troon is in die hoogte en daarvandaan kyk Hy af op die hemel en die aarde (Ps.113:5,6). …ek verlang na U soos droë grond smag na reën. Antwoord my tog gou, Here, want ek kan dit nie meer uithou nie. Moet U tog nie afsydig hou nie, anders word ek soos een wat al klaar in die graf is. Herinner my soggens weer aan u getroue lief­de, want ek vertrou op U. Leer my hoe ek moet lewe, want ek aan­bid U (Ps.143:6-8). Ek sal U prys omdat u getroue liefde meer bete­ken as die lewe self. Dit was nog altyd U wat my gehelp het… My hart klem aan U vas en U hou my in u hand (Ps.68:4-9). As ek in die moeilikheid kom, bid ek, want U antwoord my elke keer (Ps.86:3-7). As julle enig­iets bid en my naam gebruik, sal Ek dit vir julle doen...(Joh.14:13).
Posted by Manie on Sep 20th 2013 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 27 SEPTEMBER – ALTYD OOP BOONTOE
VRYDAG ALTYD OOP BOONTOE
Lees Psalm 121.
"Hy wat jou beskerm slaap nooit nie. Waarlik, die Be­sker­mer van Israel sluimer…slaap nie' (2,3).
Charles Garret het eenkeer gepreek oor die vraag: Hoekom is daar in die Christen se lewe steeds moeilikhede? "Die Christen word nie van moeilikheid gevrywaar nie," het hy in sy preek gesê. "Daar is mense wat na hulle bekering meer moeilikheid belewe as voor hulle bekering. Ek ken Christene wat letterlik omring is met moeilikhede. Moeilikheid voor hulle, moeilikheid agter hulle, moeilikheid aan die linkerkant, moeilikheid aan die regterkant." 'n Man van diep in die sewentig, wat 'n leeftyd van Christenskap agter hom het, het met sigbare genoë geluister. Hy val die prediker hardop in die rede: "Aan God die eer! Boontoe is dit altyd oop." Met 'n groot glimlag het Garret bygevoeg: "Jy is reg, my broer. Daar is een oog wat dag en nag kyk; een oor wat dag en nag luister; een hart wat dag en nag voel."
Psalm 102 word genoem: "Gebed van 'n hulpelose wanneer dit met hom sleg gaan en hy sy klagte uitstort voor die Here." Onder die baie bemoedigende tekse in die Psalm verseker vers 20 en 21 ons: "Hy het uit sy heilge woning na onder gekyk en uit die hemel gesien wat op die aarde gebeur, die gekerm van die gevangenes gehoor en dié wat naby die dood was, bevry."
Drie vermoëns van ons ewige God en Vader verseker vir ons, as ons kinders van God geword het, 'n veilige posisie. Die eerste is: Liefde. Hy het ons lief soos 'n pa sy kind lief het en daarom wíl Hy vir ons die beste gee. Jesus het ons op hierdie grond leer bid: "Ons Vader wat in die hemel is…" Jesus het breër hierop uitgewy: "Watter mens onder julle sal vir sy seun 'n klip gee as hy brood vra…As julle wat sleg is, dan weet om vir julle kinders goeie dinge te gee, hoeveel te meer sal julle Vader wat in die hemel is, goeie gawes gee aan die wat dit van Hom vra?" (Mat.7:9-11). Tweedens: Wysheid. Hy is alwys. Ons kan met ons kinders soms onverstandig optree en vir hulle dinge gee, wat liewer weerhou moes word. Ons hemelse Va­der weet watter weerstande en ook uitdagings vir ons karaktervorming en toename in geesteskrag beste is. "…moenie mismoedig word as die Here jou teregwys nie, want die Here tug hom wat Hy liefhet. Verdra die tug as opvoeding, want God behandel julle as sy kinders"(Heb.12:5-7). "God is magtig om julle te laat vasstaan….Aan Hom die enigste en alwyse God behoort die heerlikheid deur Jesus Christus tot in ewigheid…"(Rom.16:25). Derdens: Almag. Ons hemelse Vader is al­mag­tig: Hy kán dit wat ons nodig het vir ons doen en vir ons gee. "Vir mense is dit onmoontlik, maar vir God is alles moontlik.."(Mat.19:26). God skik die verloop van sake en omstandighede om ons ge­be­de te verhoor of Hy doen 'n wonderwerk."Ek sal vir hulle uitkoms gee: Ek sal hulle bly maak, hulle sal geen kommer meer hê nie" (Jer.31:13).
"Here, vandag bring ek met vrymoedige geloof my nood na U toe."
DONDERDAG 26 SEPTEMBER – DEUR GOD GESTUUR
DONDERDAG DEUR GOD GESTUUR
Die naamlose skrywer van die volgende insident sê daaroor: "'n Hoogland herder op my oom se landgoed by Arridilly staan in vir die waarheid van hierdie storie wat hy vir my vertel het."
'n Weduwee wat alleen teen die hang van 'n bult, ver van ander huise af, gewoon het, het die versekering in Psalm 146 haar lewenskuilplek gemaak: "Die Here het die hemel en die aarde gemaak…Hy bly vir altyd ge­trou, Hy laat reg geskied aan verdruktes en gee brood aan die hongeres…en help weeskinders en weduwees…" Een lang winter het haar be­perk­te kos­voor­­raad laag gedaal. Weens die voortdurende ongure weer kon sy nie uitgaan om te gaan werk en inkomste verdien nie. 'n Dag het vir haar aangebreek toe sy die laas­te handvol meel uit die meelblik skep. Sy het gaan slaap met die voorneme om die volgende dag plan te maak om kos in die hande te kry. Die oggend het onder 'n sneeustorm aangebreek. Die pad op na haar huisie toe was toegesneeu. Dit was buite die kwessie om met haar tenger liggaam die geweld van die storm te trot­seer en by bure te gaan hulp soek. In haar huis was nou geen kos nie. Sy besluit om weer haar toevlug tot haar troue Vriend in al haar nood te neem. Sy het die pap­­pot met water op die vuur gesit, sout ingegooi en die deksel opgesit. Op haar Skotse manier het sy vir haarself gesê: "Noo, I'll jist gang ben and ask the Lord for the meal." Sy het na haar slaapkamer toe gegaan en met danksegging en lof haar behoefte aan die Here be­kend gemaak. Sy het net 'n rukkie gebid toe 'n harde ge­klop aan die deur haar gebed onderbreek. Weer praat sy op Skotse manier met haarself: "No an, Lord, Thou canst no hae sent the answer sae soon." Die geklop hou aan en sy gaan maak die deur oop. In die deur staan die mollige dogter van 'n ewe stewige buur­man. Die dogter gooi 'n sak meel op die grond neer en voeg met breë Skotse aksent by: "Father sent ye that. What­ever possessed him I dint know, but all morning he has been dinning into me about that sack o' meal and I must fetch it to ye!" Met traangevulde oë gooi die vrou haar hande in die lug en roep uit: "He's aye the same, Jeanie! Mony a long year hae I trusted Hom and I ne'er found Hom fail; and He's nae failed me noo. Sae I was jist asking the Lord to send the meal when I heard ye knock'n at the door."
"Here, vandag vertel ek U van my dringende nood."
WOENSDAG 25 SEPTEMBER – VERSKYN EN VERDWYN
WOENSDAG VERSKYN EN VERDWYN
Lees Daniël 6:17-25
"My God het sy engel gestuur om die bekke van die leeus toe te sluit sodat hulle my niks kon aandoen nie…" (23)
George Cutting het eens 'n klein bussie gehuur om hom en 'n paar Christenvriende van Pen­zance in Cornwall na Land's End, vir 'n kerkkon­ferensie te neem. Hy het voor by die bestuurder gesit. Die bestuurder het na 'n ou wit kerkie in die ver­te ge­wys. "Ons gaan netnou by daardie kerkie ver­by ry. Maar voor ons by hom kom, sal ons hom nege keer uit die oog verloor." Die pad het kron­kelend, bult op en bult af, geloop. Toe hulle die eerste bultjie opry, kon hulle die kerkie nie sien nie. Na 'n rukkie het die kerkie weer in sig verkyn. So het dit die hele vier of vyf kilometer wat hulle gery het gegaan. Cutting het getel en dit was regtig soos die busbestuurder hom dit vertel het. Die kerkie het nege keer verskyn en ver­dwyn. Cutting het die ervaring in sy boodskap by die kerkkon­fe­ren­sie by Land's End gebruik. "Hoeveel keer het die kerkie op en af gegaan?" het hy vir sy gehoor ge­vra na hy die storie vertel het. "Nie een keer nie. Dit was óns wat op en af gegaan en na links en regs geswenk het. Die kerkie het onbeweeglik op sy plek bly staan."
In ons geloofslewe ondervind ons ook soms dat ons geloofsoogkontak met die Here verloor. Ons voel ver van die Here af. Hy is nie vir ons 'n werk­likheid nie. Dit is nie Hy wat verskyn en verdwyn nie. Ons gemoedstoestand verander. Soms on­dervind ons verhewe tye van geloofsbelewing en ons sien die Here en sy koninkryk helder en dui­delik. Ander kere is daar weer laagte punte en ons verloor die Here uit die oog. Die prediker, Spur­geon, het een oggend voor die aanvang van sy preek aan sy gemeente bely: "Ek voel van­oggend onbekeerd. Gelukkig is die evan­ge­lie nie afhanklik van my gevoel nie." Christus en sy redding is onveranderlik en die bood­skap van die evangelie bly waar. "Want ons wan­del deur geloof en nie deur aanskouing nie" (2 Kor.5:7)."…ek weet op wie ek vertrou, en ek is daar­van oortuig dat Hy magtig is om wat Hy aan my toevertrou het…in stand te hou" (2 Tim.1:12). Nie ons eie krag en getrouheid is ons waarborg vir die ewi­ge lewe nie, maar dat Hy magtig en getrou is om ons saligheid vir ons in stand te hou.