Wintertyd – hoe raak dit ons?
Written by Mariette Steyn on July 4, 2014 . Posted in Argief Vrouelidmate
“Agge nee, dis alweer winter! Wanneer hou die reën en koue op. Ons kan vandag alweer nie buite speel nie.” My skoondogter vertel dat ons vierjarige kleinseun wintersoggende so begroet. Hy hou nie van winter en sy beperkings nie en dit laat my terugdink aan myself so 35 jaar gelede. As jong mamma was ek ook vasgevang deur die winter. Sonder “malls” waar jy onderdak kon parkeer, was dit maar moeilik om die weeklikse inkopies met baba in die stootwaentjie en die winkeltrollie aan die ander hand, te hanteer. En dan reën jy ook nog nat oppad motor toe.
Vandag kyk en ervaar ek winter anders. Dis nie meer so ontwrigtend nie. Maar, dit IS winter. Die Kaap is nat en koud en baie mense kry swaar. Die reën en koue maak die nood aan huisvesting en kos net groter. Hier by ons is daar mense wat in bushokkies en op winkelstoepe slaap, onder brûe, teen heinings – hulle hoort nie daar nie, maar hulle het geen ander skuiling teen hierdie koue, nat winter nie. Soms wil ons net ons ore en oë toeknyp en ons kop in die sand druk, maar is dit wat Jesus met die wêreld doen? Knyp Hy sy oë, ore en hart toe vir ons nood? Nee, hy sien ons hartseer en swaarkry en kyk met deernis na ons. Hy sien ook ons hardvogtigheid, onwilligheid en bly steeds lief vir ons.
Wat maak ons om vir Hom iets terug te gee?
Ek lees die afgelope naweek in Onrusrivier se afkondigingsblad, Hartklop, ‘n aangrypende storie wat ek graag met julle deel: Robert Louis Stevenson (die skrywer van o.a. Treasure Island en Kidnapped) is in 1850 gebore en het in Edenburg, Skotland groot geword. Dit was nog in die dae van olie straatlampe. En hy kon goed onthou hoe die man wat elke laatmiddag die lampe moes aansteek, met sy trapleertjie tot by die lamppaal gekom het, versigtig opgeklim en die lamp aangesteek het. Stevenson vertel wat die grootste indruk op hom gemaak het, was dat die lampaansteker nooit verder gegaan het as hy nie eers ‘n lig agtergelaat het nie.
Ons is ook soos hierdie lampaansteker. Ons is geroep om lampe aan te steek en lig te maak. Doen ons dit?
Hoe kan ek ‘n lamp aansteek en vir iemand lig maak?
Snoesige gebreide kombersie …
• SIRDAR TIMY TOT DL of enige ELLE DK in kleure van jou keuse – 4 van A, 3 van B en 2 van C (50g-balle)
Ongeveer 61 cm x 76 cm
Spaar tyd en doen eers ‘n spanningstoets
21 ste en 42 rye = 10 cm oor reksteek met 4 mm-naalde
Vir die beste resultate is dit belangrik om die regte spanning te hê. As daar te min steke op die toetslappie is, gebruik dunner naalde; as daar te veel steke op is, gebruik dikker naalde
alt – alternatiewe
pat – patroon
rs – regsteek
R(V)K – regte (verkeerde) kant
R(V)KV – regte (verkeerde) kant voor
vermin – verminder
vermeer – vermeerder
REKSTEEKBLOK (MAAK 20)
Met 4 mm-naalde en duimmetode en Bol A stel 65 ste op.
1ste ry: Met Bol A, r. Hierdie ry sal nou bekend staan as rs (regsteek).
2de ry: r31, r3 tes, r31.
3de ry: r
4de ry: r30, r3 tes, r30
Werk in rs en r3 tes in middel van elke vlg alt ry soos tevore (deurgaans) en gaan soos volg voort:
Werk nog 12 rye. 49 ste.
Met Bol B werk 16 rye. 33 ste.
Met Bol C werk 16 rye. 17 ste.
Met Bol A werk 14 rye. 3.
63ste ry: Met A, r.
64ste ry: Met A r3 tes, 1st.
Breek draad af en werk weg.
Werk blokke in 4 stroke van 5 blokke elk met patroon telkens in dieselfde rigting.
Werk stroke aan mekaar en sorg dat hoeke mooi ooreenkom.
Lê plat neer, bedek met klam lap en laat om droog te word.
(Ons dank aan Vrouekeur, November 2011.Red)
Garies hou fees!!
deur Raffealla Basson
Aan die voet van die hoogste piek in Namakwaland – Rooiberg en die nuuskierige Loerkop, lê ons dorp Garies. Dis ‘n boerderygemeenskap in murg en been. Om bymekaar te wees, lê ons ver afstande af van Frummelbakkies tot Noup, Middelkraal tot Meulsteenberg en Hoedberg tot Groenrivier. Heen en weer oor die N7. Broosheid is die geboorteplek van kreatiwiteit en verandering. Hierdie waarheid het ook geboorte gegee aan die nuwe Gideon Basson gemeentesaal. Ons KAN kuier en ons KAN “uithang”. As ons vir ons ver neersit, is ons ‘n komkyk-spul. Die mans is die brakwater in hierdie barre aarde. Die vroue is die Namakwalandse blomme en koeltebome vir hul gesin. Die vroue van Garies se hoofbestanddeel is liefde, omgee, ‘n knippie sout en hier en daar ‘n “souttong”.
Tydens die inwydingsnaweek het ons kunstenaars genooi. Daar was Sakka Stone en Jannie Uys, Arno Carstens, Amoré, Wynand en Chereé asook Klipwerf. Die klank van vriende wat mekaar raakloop en met blydskap kloester en koek was sag op die ore. Ek besef opnuut die afslaer speel ‘n reuse rol met hierdie insameling wat so ‘n tradisie is in Namakwaland. Selfs toe ‘n 1970-manelpak opgeveil is, skaterlag die skare (Die besoekertal was so 800) en DV vanaf volgende jaar sal die Klipfees jaarliks deel vorm van die gemeente en word die inskrywing voorlopig op die almanak van 2015 gemaak.
Daar was twee ander hoogtepunte ook die naweek. Die vroue het besluit om ‘n resepteboek die lig te laat sien. Die bekendstelling hiervan het elke vrou so trots op haar eie Garies Dankresep gemaak. Dit het spreekwoordelik soos soetkoek verkoop. Dis ‘n boek met 134 bladsye, bonkig en bruikbaar sou ek wou sê! Daar is nog boeke beskikbaar ons pos dit graag vir jou.
Die Sondag was die tweede hoogtepunt. Daar was ‘n fakkelparade (ter herdenking van die 110 jaar wat die gemeente bestaan) waaraan elke wyk deelgeneem het. Die erediens was so spesiaal en besonders en ons elkeen het geweet, soos telkemale vantevore, dat Die Skepper, Onderhouer en Vader van die gemeente teenwoordig is. Die teksvers was Ps 84: 5 en 6 Dit gaan goed met mense vir wie u huis ‘n tuiste is: hulle hou nie op om U te prys nie. Dit gaan goed met mense wat hulle krag in U vind en graag na u tempel toe gaan.
EK DANK DIE HERE VIR WAARDES, MY IDENTITEIT, MY HERKOMS, DIE KERK, GODSDIENS EN GELOOF. JESUS SE LIEFDE MAAK VAN MY IEMAND KOSBAAR.
Ons is ‘n dankbare en tevrede gemeente hier op Garies.
KONTAKBESONDERHEDE VIR RESEPTEBOEKE:
Ansie Kotze (skriba) 027 652 1068 (k) óf Raffealla Basson 027 652 1008 (h)
R100 per eksemplaar (+ posgeld)
Eva se Gebed
dat ek gebore moet word.Ek is ‘n vrou.
sonder skaamte en vals onderdanigheid.Ek is ‘n vrou.
Amen I am a woman.
I am uniquely created by God
and given a place in this life –
a space to be real.
The whole world waited
for me to be born.I am a woman.
God’s journey with me,
to stand freely next to others –
shamelessly and without false obedience.I am a woman.
God gave me people who love me,
support me and invite me in.
I found friends who are reliable,
and who are there for me –
God’s Spirit makes me strong,
I step into this power,
I carry hope and life,
I look the world in the eye,
and embrace my whole being.I am a woman.
God prepared me for something bigger than myself and
gave me dreams of love and fairness.
I give myself to this,
open my heart and arms so that
God can create new life through me.
Ndidalwe ngendlela eyodwa nguThixo.
ndaza ndanikwa indawo kobu bomi-
indawo yokuba ndiphile kuyo.
Ihlabathi lilonke lalinda
Ukuba ndide ndibe ndizelweNdingumfazi.
Uhambo luka Thixo nam,
ndibe nokuma ndikhululekile ecaleni kwabanye –
Ndingenazintloni nokuthobeka okunganyanisekanga .Ndingumfazi.
UThixo undinika abantu abandithandayo,
uyandixhasa andimemele ngaphakathi.
Ndifumana abahlobo abanyanisekileyo,
indlu yesibini yomntu oyinkosikazi
UMoya kaThixo uyandomeleza
kwaye ndihamba kula mandla,
ndiphethe ithemba nobomi,
ihlabathi ndilijonga emehlweni
kwaye uyandixhobisa ukuze ndibe ngumntu onesidima esipheleleyo
UThixo undilungiselela izinto ezinkulu
kwaye undinika amaphupha othando nokulungileyo.
yivule intliziyo yam neengalo zam ukuze
uThixo adale ubomi obutsha ngam.
Odalwe ngendlela eyodwa nguThixo.
N.G. Kerk Calvinia-Hantam
deur Margot Steenkamp
Ek ervaar die Vrouebediening in ons gemeente as ‘n wonderlike saambindende faktor tussen ons vrouens. Ons leer mekaar ken, ons dek saam tafels, ons leer om vir mekaar om te gee, ons help mekaar en ons dra mekaar se belange op die hart. Nuwelinge wat in spesifieke diensterrein geplaas word, leer gou by die meer ervare vrouens. Hoe meer betrokke ons raak, hoe meer maak ons ‘n verskil. Dan, en dan alleen, word ons vroue met vlerke en veral vroue wat wil vlieg!
Hoog op ons agenda is oumense wat alleen of siek is, kinders wat nie genoeg toiletware of ‘n tekort aan klere en skoene het en kinders wat nie Bybels het nie.
Fondse word ingesamel vir die projekte op verskeie maniere o.a ‘n gemeente-ete, wat elke jaar op Moedersdag plaasvind. Ons vrouens bederf die mans! Dit is sommer ‘n spoggerige geleentheid. Die werk word versprei na al die wyke en so maak vele hande min werk. Kaartjies word verkoop.
Die jaarlikse uitdeel van Bybels aan alle Graad-1 leerders in al die skole in en om ons dorp, word ook hierdeur befonds. Bydraend het Johletta Archer, ons leraarsvrou, ‘n netjiese groot Bybel gemaak asook vele klein Bybeltjies uit vuurhoutjiedosies. Gemeentelede en besoekers kan dan die klein Bybeltjies neem, dit vul met note of kleingeld en dit in die groot Bybel in die kerk gooi. Omdat ons almal Bybels besit, besef ons nie altyd die waarde daarvan nie. Dis werklik ‘n onvergeetlike ervaring om die uitdeel van die Bybels by die verskeie skole by te woon. As die kinders dit oopmaak, staan elkeen se naam voor in hul Bybel.
Ons koekieprojek net voor Kersfees, word in samewerking met Calvinia Moedergemeente gedoen. Die vrouens bak soms saam-saam by mekaar se huise. Die verpakking word in die kerksaal gedoen. Dit word ‘n heerlike kuieroggend waar die twee gemeentes se vroue mekaar beter leer ken. Ons skenk dit aan die inwoners van Sorgvliet Tehuis vir Bejaardes.
En so probeer ons as ‘n gemeente, ‘n verskil in ander mense se lewens te maak. En kom ons tot die besef dat wat ons doen, ook ‘n verskil in onsself maak. Want, om te gee is beslis saliger as om te ontvang.
deur Marlies Coetzee
Lutzville se Vrouebediening (Vroue wat Ville) het vanjaar besluit om vir Antoinette te nooi om met ons kom gesels oor die geloofspad vir vroue.
Vroue met Vlerke was ons vertrekpunt en na afloop van ‘n heerlike kuieroggend saam met Antoinette, Amanda, Jesme en die vroue van Lutzville, het God die storie op my hart geskryf: (Maar laat ek sommer reg aan die begin sê: dit was nie veronderstel om ‘n vermaaklikheidsoggend te wees nie. Elke individu moes voor die Here kom stilword en luister wat Hy wil fluister.)
ONS BEPLAN ‘N REIS.
Die beplanning was ‘n vreeslike gesukkel, want ons kon oor ‘n paar dinge nie eenstemmigheid kry nie.
Almal was redelik seker oor ons eindbestemming, maar ons kon nie saamstem oor ons roete of vervoer nie. Die padkos was een van ons grootste twispunte, want soveel siele, soveel smake.
Ons klomp siele het toe besluit om die hulp van ‘n goeie reisagentskap in te roep: “Vroue met vlerke”.
Hoe maklik en lekker het ons toe saamgewerk.
Die verkryging van ‘n kaartjie vir die reis was geen probleem nie. Dit is letterlik so maklik soos – “klim net in”.
Die roete was nie vooraf bekend nie, want die reis is eintlik ‘n avontuur. Ons eindbestemming: Die Ewige Lewe
Die enigste voorwaarde as jy hierdie avontuur wou meemaak, is dat jy al jou bagasie by die Kruis moet verklaar. Oortollige en onnodige bagasie word by die kruis afgelaai.
Die kos op die reis is voorsien en was voortreflik. Jy moes net jou eie eetgerei (oë, ore, hande en voete) saamneem. Op die spyskaart was eredienste, selgroepe, Bybelstudie, geloofsvriendinne, bid en ondersteunings-groepe, liturgiese bediening en die huisvrou-tak vir die kreatiewes en nog oorgenoeg om aan te peusel tussen-in.
Ons het nie geweet hoe lank die avontuur gaan duur nie, maar daar is gereeld by interessante plekke langs die pad gestop.
Soms het ons nuwe padkos gekry, soos ‘n lofdans, wat ‘n heel nuwe smaak vir sommige reisigers is. Soms het daar nog passasiers opgeklim (wat fantasties is), maar dis hartseer dat daar tog passasiers is wat nie die reis tot die einde toe meegemaak het nie. Soms het ons in stilte gereis. Ons loots het gereeld inligting oor ons avontuur aan die passasiers bekend gemaak. Soms was ons ‘n klomp wat hoor en soms was die boodskap baie spesifiek.
Ons het gereeld gestop om ander by te staan of om te bid terwyl daar storms om ons woed.
Soms het ons van ons padkos uitgedeel, as ons ‘n behoefte identifiseer het en soms moes ons ‘n medepassasier wat verlang se hand vashou, ‘n traan afdroog as sy hartseer was of net ‘n oor wees wanneer sy haar hart wou oopmaak.
Gryp die genade wat God jou gun om te kan deel in sy avontuur, met jou hele hart aan.
Klim net in en reis saam – ons reis steeds voort!
MAG ELKEEN WAT DEEL IS VAN HIERDIE AVONTUUR/REIS, GOD SE TEENWOORDIGHEID EN SORG ERVAAR.
Entoesiasme sonder end! Ons Vrouediens geniet die lewe. Ons kom een keer per kwartaal sosiaal bymekaar en reël dan vir ‘n spreker of demonstrasie. Dit is ‘n ekumeniese geleentheid waar vriendinne uit ander kerke, selfs Engelssprekendes, genooi word vir ‘n saamkuier en kenmekaar in die kerksaal. Die opkoms is gemiddeld 30 vroue per keer, waarmee ons baie tevrede is. Die atmosfeer is ontspanne en gesellig en so leer ons mekaar buite wyksverband ken. ‘n Nuwe intrekker het hierdie kwartaal gedemonstreer hoe om ‘n sjokoladekraag om ‘n kolwyntjie te sit – asemrowend mooi en heel maklik.
Die Wêreldbiddag vir Vroue was ‘n luisterryke geleentheid met al die vroue en dogters se lieflike samesang. Die voorgestelde toneeltjie is opgevoer en het baie byval gevind. Ons bring dan ook (buiten die kollekte vir die Wêreldbiddag) onbederfbare of bevrore produkte vir ons gemeente se Diens van Barmhartigheidskas.
Ons het die Saterdag ‘n fondsinsameling gehou deur Storm in A-G Cup as sprekers te nooi. Die goedgeklede vrou se voorkoms is immers baie afhanklik van wat sy onder haar klere dra. Vroue kon ook agterna “opgemeet” word (of “bekyk” word) om te bepaal wat hulle grootte is. Daar was heelwat gelag en geskerts en lekker weggelê aan die pragtige versierde kolwyntjies en die geurige quiches.
Die Bybelstudiegroepe word getrou bygewoon en daar voel ons soos ou vriendinne. Danksy insette van Vroue met Vlerke, geniet almal die nuwe metode van Bybelstudie baie.
Tabita Boetiek floreer. Ons verkoop mos goeie tweedehandse klere in die apteek. Die winkel het Saterdag saal toe verskuif en ons het rekordverkope gehad. Ons vrywillige werkers in Tabita werk baie hard en is raakvatters wat eienaarskap vir Tabita aanvaar. Ons het al amper 250 donateurs!!! 80% van die “verkoopgeld” word aan die donateurs uitbetaal en 20% hou ons vir die Vrouediens. Ons kan ons Diens van Barmhartigheidskas opgradeer en kon al klere vir Badisa, die Hospice en ‘n plakkerskamp vir behoeftige mense gee.
‘n Kreatiewe werkswinkel word in Oktober aangebied, waarna almal baie uitsien. Dit word ook baie goed ondersteun. Verder sien ons uit na ons gas wat in die vierde kwartaal sal praat oor die verlies van haar seun en ons uiters gewilde Kersmark in November. Die Vrouediens hanteer die kafee.
Party wyke kuier gereeld in wyksverband. So eet Bokrivierwyk (plaaswyk) gereeld saam en wyk 2 (dorpswyk) doen een maal per maand handwerk saam (soos geïnisieer deur ‘n wyk 2-inwoner – dit hoef mos nie altyd die wyksleidster te wees nie.)
Een van ons Bybelstudielede (Estha Singeling) is eintlik gereformeerd, maar skakel by ons in, ook as vrywillige werker by Tabita. Haar kerk is in Bredasdorp.
Ons het ook ‘n hele klomp jong vroue, wat nie lyf wegsteek nie. Hulle kom met oulike voorstelle en het selfs die moederskamer in die kerk mooi kindvriendelik gemaak. Ek is trots op ons Vrouediens. Hulle lewer DIENS.