Melk urine (troebel urine) - oorsake, simptome, terapie - Simptome - 2021
Dit is die oorsake en agtergronde van melkagtige urine
Daar is baie verskillende soorte uriene. Terwyl effense verkleuring van die urine dikwels slegs weens onskadelike oorsake, soos 'n tydelike gebrek aan vloeistof, meestal nie erg is nie. Veral melkmelk dui in die meeste gevalle op ernstige onderliggende siektes, daarom moet 'n dokter dadelik geraadpleeg word as die simptome voortduur. Bykomende verkleuring kan ook 'n kommerwekkende waarskuwingsein wees.
Die kleur van urine word deur talle faktore bepaal. Basies bestaan ​​dit uit die eie afbraakprodukte van die liggaam, wat die metabolisme nie kan benut nie en wat dus uitgespoel moet word. Daar moet onderskei word tussen die primêre urine en die finale urine. Die nog relatief duidelike primêre urine is die ongekonsentreerde urinsubstraat (ook: ultra-substraat), wat saamvloei in die versamelbuise van die nier. Dit word hoofsaaklik gevorm uit waterige bloedplasma, wat deur die bloedstroom van die nier afgeskei word en steeds ongefilterde metaboliete bevat. Dit het 'n maksimum deursnee van 4,4 nanometer en bestaan ​​uit proteïene, glukose, aminosure en elektroliete.
In die volgende stap word die primêre urine van die nierliggaampie na finale urine gefiltreer om die laaste stowwe wat deur die liggaam gebruik kan word, te herwin. Ongeveer 99 persent van die water word ook uit die urine verwyder, wat die materiële samestelling daarvan verander sodat dit die tipiese geel kleur kry.
Die sogenaamde urochrome is verantwoordelik vir die urienkleur. Dit is vergeel metaboliete wat in die nier geproduseer word wanneer hemoglobien afgebreek word uit gefilterde bloedplasma. Saam met ander filtermateriaal vorm urochrome 5% van die finale urienfiltraat. Daar is ook ander filterstowwe in die finale urine in hierdie verband
en wateroplosbare vitamiene
Die spesiale samestelling van die finale urien lei tot 'n deeltjiesdigtheid van 1015 tot 1024 g per 1 l urine. Troebelheid hou altyd verband met 'n verhoogde deeltjie-konsentrasie van meer as 1024 g per l urine. Afhangend van watter oorsaak verantwoordelik is vir die verhoogde deeltjiesdigtheid, kan die verkleuring van die urine ook voorkom. Dit gee dikwels eerste aanduidings van die oorsaak, aangesien slegs sekere deeltjie-konsentrasies vir verskillende kleure gebruik kan word.
Rofweg verdeelde urien turbiditeit kan in vier verskillende kleurklasse verdeel word:
rooi wolkigheid van die urine
bruin urine vertroebel
Alhoewel geringe afwykings van die natuurlike geel skaduwee van die urine gewoonlik nie kommer wek nie, is daar soms baie sensitiewe redes vir alle ander soorte bewolktheid wat nie ligtelik opgeneem moet word nie.
Geel ondeursigtighede is gewoonlik skadelik
'N Ernstige onderliggende siekte hoef nie altyd agter 'n verdroging van die urine te wees nie. As dit net 'n bietjie donkerder lyk as gewoonlik, kan 'n korttermyn-uitdroging byvoorbeeld verantwoordelik wees. Dit het dan 'n donkergeel tot oranje kleur, wat herinner aan natuurlik troebel appelsap en een verhoogde urochrome konsentrasie moet terugbesorg word. Sulke opblaas van die urine word bevoordeel deur onvoldoende hidrasie, die verbruik van sekere voedsel (bv. Sitrusvrugte) en waterverbruikende liggaamsprosesse soos dié wat veroorsaak word deur alkoholverbruik en intensiewe fisieke aktiwiteit.
'N Ander oorsaak van bewolkte geel of melkgeel urine kan wees swangerskapverwante hormoonveranderings wees. Bo alles verander 'n verhoogde konsentrasie van die swangerskapshormoon hCG (menslike chorioniese gonadotropien) dikwels die samestelling van die urine, sodat dit enersyds uiters geel en moontlik sigbaar bewolk is. Daarbenewens kan 'n verhoogde hCG-waarde in die urine die reuk beïnvloed, en daarom het die urine van swanger vroue dikwels 'n soet noot.
Soms kom 'n bewolkte, geelagtige kleur nie uit die urine self nie, byvoorbeeld, natuurlike afskeidings van vaginale afskeidings by vroue kan tydelik verdwyn. In die opgekropte urine is daar ook 'n toename Mislukking van soutkristalle, wat af en toe bewolkte oggend urine kan veroorsaak. Solank vars urine nog warm is, bly die soute onopgelos in die urienfiltraat. As dit egter afkoel, stol die soute in kristallyne strukture wat 'n korttermynverandering in kleur benodig. Met 'n verhoogde soutkonsentrasie kan dit wissel van gelerig tot effens rooierig.
Pasop vir rooi urine
Rooi urine beteken nie noodwendig dat bloed by die urine gevoeg word nie. Benewens uriensoute, is daar ook voedsel met een hoë inhoud van karoteen of betanien in staat om hul lemoen na rooierige kleureienskappe na die urine oor te dra. Met die eerste oogopslag skrik die rooi verkleuring diegene wat geraak word, maar is dit heeltemal skadelik vir die gesondheid. Tipiese voedsel wat hierdie onskadelike urienvervulling kan veroorsaak, is wortels en beet.
Ver van die voedingsaspek, moet daar egter daarop gewys word dat rooi urinêre afwykings meer gereeld voorkom as gevolg van die sg hematurie ontlok word. Die term beskryf die mengsel van bloed in die urine en is 'n alarmteken vir interne bloeding. In hierdie opsig dui helderrooi bewolktheid op 'n baie vars wond of 'n slegs effens uitgesproke bloedvloei in die omgewing van die urienweg (byvoorbeeld in die geval van ernstige sistitis). Donkerrooi tot rooibruin urine dui daarenteen op 'n sterk bloedvloei of 'n ander soort siekte.
Belangrik: Bloeding in die urienweg as oorsaak van rooi troebel urine kan duidelik onderskei word van bloeding gedurende die vroulike siklus. Dit is natuurlik onskadelik, selfs al verkleur dit soms die urine aansienlik.
Bruin verkleuring van die urine is 'n alarmteken
In werklikheid is daar aansienlik meer oorsake vir rooibruin of swartbruin urinêre afwykings as wat dit aanvanklik voorkom. Benewens hematurie, is daar byvoorbeeld Alkaptonuria denkbare. Agter dit lê 'n aangebore afwyking van die tyrosienmetabolisme, wat lei tot 'n verhoogde berging van die degradasieproduk homogentisaat. In die urine oksideer hierdie afbreekproduk tot die swartbruin kleur alkapton, vandaar die siekte naam alkaptonuria.
Die siekte is veral problematies omdat daar benewens die afsettings in die urine ook kristalafsettings van homogenaat of alkapton in die gewrigte, oë en niere kan wees. Laasgenoemde verhoog die risiko van nierstene.
Nog 'n denkbare oorsaak van 'n rooibruin verkleuring van die urine is verhoogde bloedpigmentvlakke. Aan die een kant moet die bloedpigment bilirubien hier genoem word. Dit is 'n afbreekproduk van die rooibloedpigment 'heme' en kan 'n onnatuurlike opberging van bilirubien in die liggaam veroorsaak in geval van afwykings in die bloedmetabolisme. Op hierdie manier ontstaan ​​die bekende geelsug (Geelsug), wat benewens oë, vel, slym en konjunktiva ook urine kan verkleur. Terwyl ander liggaamsdele egter die geel kleur kenmerkend van die siekte in die loop van geelsug, is die bloedpigment in die urine geneig om 'n bruinerig-bewolkte kleurverandering te veroorsaak.
Die tweede bloedpigment wat bruinerige wolkerigheid kan veroorsaak, is die rooi bloedpigmenthemel self. 'N Siekte wat in hierdie konteks bruinerige wolkerigheid veroorsaak, is die metaboliese afwyking porfirie. Soos met geelsug, versamel afbraakprodukte van die bloedpigment in die liggaam in die loop van die siekte. Erflike ensiemdefekte in die hemestruktuur is verantwoordelik vir die metaboliese afwyking.
gevaar: Beide geelsug en porfirie hou verband met ernstige lewerskade. Toepaslike urinêre afwykings benodig dus vinnige behandeling!
Daar is nog 'n siekte wat veral gevaarlik is vir bruin verkleuring. Dit is bedoel Swart velkanker (Kwaadaardige melanoom). Dit beïnvloed die pigmentselle van die vel en, soos die siekte vorder, kan dit lei tot verhoogde uitskeiding van dooie pigmente in die urine, wat daarna bewolk word en bruin word.
Witagtige / melkerige urine kan baie beteken
In die algemeen word die term "melkerige urine" gereeld gebruik vir al die bogenoemde urienverduistering. Benewens die troebelheid self het melkerige urine 'n ongewone, witterige kleur. Dit is te wyte aan 'n toename in die witkleurige urine deeltjies, wat nie gereeld geassosieer word met die funksionering van die nier, wondprosesse in die urienweg of residue in die fyn weefsel nie. Oorsake wat melkerige urine baie ernstig maak.
Veroorsaak urinêre afwykings
Die melkerige bewolkte urine kom veral voor in die konteks van Urienweginfeksies soos die blaasinfeksie. Maar 'n ontsteekte prostaat- en nierstene word altyd geassosieer met hierdie tipe verkleuring. As dit kom by die diagnosering van die bogenoemde urienwegsiektes, kyk dokters die leukosietvlakke in die urine as standaard na. Met goeie rede, omdat die witbloedselle wat bekend staan ​​as leukosiete, nie net die melkerige urine verdring nie, maar dit is ook 'n teken van 'n gevorderde verloop van die siekte.
Die rede vir die verhoogde leukosietinhoud is immuunprosesse, waarin die verdediging van die liggaam reageer op aansteeklike middels soos bakterieë of virusse. Leukosiete dien as immuunselle wat patogene in die liggaam opspoor en dit onskadelik maak. As bakterieë en dies meer in die urienweg nestel, sal die aantal witbloedselle in die urine toeneem. In hierdie geval praat 'n mens van 'n leukosyturie, waardeur daar benewens leukosiete ook wonderwerke of oorblyfsels van aansteeklike middels in die urine kan wees. Bykomend tot die melkerige kleur Leukocyturia gepaard met ander simptome van infeksie. Onder hulle is:
verhoogde drang om te urineer
Bloei in die urine
gevaar: Urenbloeding, nierpyn en koors is veral kommerwekkend vir leukocyturia. Dit is duidelike aanduidings dat 'n urienweginfeksie reeds baie gevorderd is. In die ergste geval is daar 'n risiko vir nierontsteking, wat ook tot nierversaking kan lei.
Melk urine met verswakte limfdreinasie
Nog 'n kritieke oorsaak is Limfatiese dreineringsafwykings. 'N Scenario wat hoofsaaklik in die loop van ernstige siektes voorkom en daarom 'n vinnige diagnose benodig. Die melkerige verdowing van die urine vind plaas wanneer meer limfvette die urinesiklus binnedring. Meer spesifiek is dit sogenaamd Chyle vette, wat in hierdie geval die witterig-bewolkte kleur veroorsaak.
Besmettings deur parasiete is een moontlike manier om verhoogde chylevet in die bloed te veroorsaak. Veral tropies aalwurms hou daarvan om in die limfstelsel van hul gasheer te broei, waar hulle klein voedsel sisties skep wat die limfdreinasie vervolgens ontwrig. Aangesien die limfvette op hierdie manier nie meer volledig afgebreek kan word nie, word hulle toenemend via die bloedstroom na die nier vervoer, waarvandaan hulle in die urine gaan. Wucheria bancrofti is 'n moontlike aalwurmtipe wat aanleiding gegee het tot ooreenstemmende limfatiese afwykings asook versteuring wat verband hou met uriene.
'N Verhoogde konsentrasie chyle-vette in die urine is ook moontlik Adhesies in die limfweefsel. Die verloop tot die verdroging van die urine is relatief identies aan die van 'n rondewurmbesmetting en is grootliks te wyte aan 'n versteurde vetmetabolisme in die limfstelsel. Verder as dit Limfoomkanker genoem as 'n moontlike oorsaak van genoemde afwykings in die limfdreinasie. Die gewasverwante dreineringsafwykings bevoordeel nie net 'n melkerige urine nie, maar daar is ook 'n risiko vir hierdie kanker dat tumorselle van die limfome sal losmaak, na die limfkanale na ander dele van die liggaam sal migreer en uiteindelik metastases daar sal vorm. Die urienweg is nie van hierdie risiko vir metastase uitgesluit nie. Pasiënte moet dus die volgende gepaardgaande simptome fyn dophou:
Melkagtige verdowing van die urine - tekens van nierversaking?
Voedingstowwe soos proteïene word gewoonlik opgeneem en na die liggaam terugbesorg wanneer die primêre urine gefiltreer word. As daar egter wanfunksies in die niere of nierliggaampies is, kan 'n verhoogde proteïenkonsentrasie as gevolg van onvoldoende urinfiltrering lei. In hierdie sogenaamde proteïnurie lyk die bewolkte urine gewoonlik effens geel, maar die kleur is aansienlik ligter en word amper wit.
Hoofoorsaak van een proteïenurie is meestal chronies Nier versaking. In seldsame gevalle word die siekte bevoordeel deur misvormings of aangebore genetiese afwykings. Dit word egter meer gereeld veroorsaak deur vorige onderliggende siektes. Veral as 'n newe-effek van diabetes mellitus kom daar dikwels nierswakheid voor, wat in die verdere verloop van die jaar tot volledige mislukking van die nier kan lei. Niersiste, bloedsomloopversteurings in die nier en inflammatoriese prosesse in die omgewing van die nierliggaam, byvoorbeeld as gevolg van 'n gevorderde Inflammasie van die nierword ook as risikofaktore beskou. In sulke gevalle is dialise dikwels onvermydelik om voldoende metabolisme tussen bloed en niere te kan waarborg. Merkbare gepaardgaande simptome van nierinsufficiëntie is ook:
Verhoogde proteïenkonsentrasies in die bloed is skadelik as dit net 'n kort tydjie duur. Natuurlike afskeidings van die urienslymvlies kan gereeld geïdentifiseer word as die oorsaak van die melkerige urine. Die oorblyfsels van die slymvlies bevat baie proteïene en kom as klein slymwolke voor, sogenaamd Nubecula in die urine as dit deur die urienweg beweeg. Oor hierdie vorm van bewolking hoef u oor die algemeen nie bekommerd te wees nie.
Wanneer moet u 'n dokter vir urinêre afwykings besoek?
Soos aan die begin getoon, hoef 'n verdroging van die urine nie altyd vir 'n siekte te praat nie. Dit is gewoonlik nie nodig om bekommerd te wees as dit net 'n kort tydjie duur nie, as gevolg van sekere eetgewoontes of alledaagse gewoontes (bv. Die verbruik van inkleurvoedsel of fisieke inspanning) en daar is geen gepaardgaande simptome nie. In die geval van alkoholgebruik en 'n gebrek aan hidrasie, hang die dringendheid van 'n dokter besoek af van die frekwensie van die ooreenstemmende gewoontes. As u baie alkohol inneem of chronies te min drink, moet u u gedrag dringend verander en om veiligheidsredes gereeld na u dokter gaan.
Besoek aan die dokter is beslis raadsaam as die urine baie bewolk en verkleur is. Daar is gewoonlik gesondheidsprobleme agter die klagte, wat dan so gou as moontlik uitgeklaar moet word. Die simptome soos koors, gereelde urinering, pyn tydens urinering of 'n algemene gevoel van siekte spreek 'n duidelike taal in hierdie verband. As 'n duimreël moet melkterige, rooierige en rooibruin ondeursigtigheid altyd vir veiligheid ondersoek word.
Die hoofondersoek bestaan ​​uit 'n gedetailleerde urinetoets vir elke vorm van troebelheid. Nadat u 'n finale urienmonster geneem het, word alle tersaaklike urienwaardes nagegaan. In die geval van urienweginfeksies, byvoorbeeld, kan verhoogde leukosiet- en / of proteïenwaardes tydens die laboratoriumtoetse bepaal word. As eritrosiete (rooibloedselle) ook in die urine opgespoor kan word, bestaan ​​die vermoede van 'n gevorderde infeksie met bloeiende wondbetrokkenheid. Boonop kan potensiële besmettingsmiddels, besonderhede soos die pH-waarde van die bloed- en sout- en elektrolietverspreiding beoordeel word as deel van die toets.
Daarbenewens kan verdere opvolgondersoeke nodig wees. Metaboliese siektes soos diabetes mellitus, geelsug of porfirie benodig gewoonlik 'n ekstra bloedtoets. As daar vermoed word dat siektes soos nierinsufficiëntie, limfklier of velkanker, orgaanspieëling en weefselmonsters ook gereeld voorkom. Dieselfde geld vir gevorderde siektes in die metabolisme, mits dit reeds tot orgaanprobleme soos lewer-, milt- of nierswakheid gelei het.
Terapie vir verdroogde urine
Die behandeling hang af van die onderliggende oorsaak. Daar is verskillende maatreëls beskikbaar, wat wissel van eenvoudige dieetveranderings tot chirurgiese ingrepe:
Om troebel urine as die oorsaak van urienweginfeksies te behandel, is dit uiters belangrik om die geslagsarea kiemvry te hou. Toepaslike higiëne-maatreëls is dus 'n belangrike deel van ondersteuning vir persoonlike terapie. Dit is die enigste manier om te voorkom dat besmetlike middels weer die urienweg binnedring en sodoende verdere urienbesoedeling veroorsaak. As 'n voorsorgmaatreël, moet aggressiewe versorgingsprodukte, ongeskikte klere (bv. Snare riem) en seksuele omgang tydens genesing vermy word om irritasie van die verswakte urienweg en sy intieme omgewing te vermy.
Op die voedingsarea word 'n doelgerigte dieet met diuretiese kosse aanbeveel vir die skoonmaak van die urine. Groente soos komkommers, tamaties, seldery of aspersies is hier net so geskik as waterryke vrugtesoorte (bv. Waatlemoene of druiwe). 'N Gerigte hidrasie moet nie ontbreek nie. Ten minste 2,5 tot 3 l per dag is noodsaaklik vir 'n goeie spoeling van die urienweg. In hierdie verband is dit duidelik dat water, onversoete tee en warm bouillon wat die beskadigde vloeistofbalans nie verder belas nie, verkies word.
Naturopatie vir melkerige urine
Die regte drinkgewoontes kan ook siektes soos sistitis teenwerk met die oog op bewolkte urine en kan selfs hul genesingsproses positief ondersteun. Aan die een kant word besmetlike middels betroubaar uit die urienstelsel gespoel deur 'n goeie vloeistofvoorraad, andersyds help sekere medisinale kruie wonderlik om inflammasie te genees.
Volgens studies word die appelbessie, wat as aronia bekend staan, beskou as 'n uitstekende natuurlike middel teen urienweginfeksies. Die antibakteriese en ontsmettingsmiddel tanniene en antosianiene van aronia is hoofsaaklik verantwoordelik vir die genesende effekte. Dit het 'n antibakteriese, ontsmettings- en immuunversterkende effek. Daarbenewens bevat die appelbessie talle vitamiene en minerale wat vinnig weer help om die verswakte urienweg te help.
Die effek en samestelling van bestanddele is relatief dieselfde as by ander kersies, bloubessies en aarbeie. Die genesende bessies word voorberei as sap of tee, en versterk die urienweg en help die immuunstelsel om vinnig patogene te beveg. Bewolkte urien behoort dus nie meer 'n probleem met gereelde gebruik te wees nie.
Natuurlike diuretika soos brandnetel, estragon, vlierbes of roosmaryn is ook geskik vir die behandeling van infeksieverwante ondeursigtighede. Hulle kan ook maklik in tee gebrou word en hul afkooksel gedrink word om die urienweg te spoel. 'N Spesiale wenk is ook vars slaaie met dreinerende groente, wat dan met genoemde kruie gevul word.
Die dokter moet in elke geval besluit of en watter medikasie nodig is. Infeksies soos blaas-, prostaat- of nierbekkenontsteking benodig gewoonlik antibiotiese behandeling om te verseker dat die siekte vinnig genees en dat daar geen bakteriële oorskot in die urienweg bly nie. In die ergste geval kan dit die infeksie weer opvlam en chroniese siektes veroorsaak. Parasitiese infeksies kan ook met antibiotika reggestel word.
As die pyn en ontsteking by urienwegversteurings veral sleg is, skryf dokters soms pynstillers en anti-inflammatoriese middels voor. Bereidings soos asetielsalisylzuur (ASS), ibuprofen of diklofenak is dikwels die eerste keuse. Daar moet egter op gelet word dat sommige van hierdie medikasie, soos antibiotika, die urinêre probleme tydelik kan versterk.
Limfklier en velkanker maak die behandeling met sitostatika onvermydelik. Bestralingsterapie kan ook nodig wees. Ook hier kan die wolkerigheid van die urine aanvanklik verder toeneem in die loop van medikasie of die bestralingsprosedure.
Binnen- en chirurgiese behandeling
As 'n klipprobleem verantwoordelik is, kan u eers probeer om die nierstene met medikasie op te los. Dit werk egter net met klippe met 'n sekere materiële samestelling. Boonop word klipdeeltjies tydens die behandeling van medisyne herhaaldelik in die nier gelaat, wat dan tot nuwe nierstene groei. Dit is beter om die kristalafsettings deur chirurgie te verwyder. In hierdie opsig word ekstraksie met behulp van 'n slinger nou as verouderd beskou. In plaas daarvan maak moderne medisyne staat op endoskopiese vernietiging met behulp van skokgolwe, lasers of ultraklank (nefrolitholapaksie). Nadat die klip verwyder is, word die minerale mislukkings in die urine ook voorkom, wat die urine 'n duidelike geel kleur gee.
By diabetes mellitus is dialise in die hospitaal dikwels onvermydelik. 'N Pasiënt wat goed aangepas is, kan die siekteverwante nierinsufficiëntie en dus verkleurde urine verkleur, lank voorkom, maar vroeër of later word die las van die niere gereeld so groot dat die bloed per masjien skoongemaak moet word.
As nierversaking enorme gesondheidsprobleme veroorsaak benewens bewolkte urine, is die enigste oplossing 'n nieroorplanting. Sodra 'n nuwe nier aangebring is, moet die urinefiltering ook weer glad verloop, sodat die onstuimigheid nie meer 'n probleem word nie. (Ma)
Armin Mainz: onsigbare hematuria (NSH), DEGAM S1 aanbeveling vir optrede, Duitse Vereniging vir Algemene Geneeskunde en Huisartskunde e.V., (verkrygbaar 02.09.2019), AWMF
Stephan vom Dahl et al .: aangebore metaboliese siektes by volwassenes, Springer Verlag, 2014
DGU-riglyne-program: Interdissiplinêre S3-riglyn: epidemiologie, diagnostiek, terapie, voorkoming en hantering van ongekompliseerde, bakteriële, gemeenskapsverworwe urienweginfeksies by volwasse pasiënte. Lang weergawe 1.1-2, 2017 AWMF-registrasienommer: 043/04, (verkrygbaar 02.09.2019), AWMF