JY LEES NOU So tussen die ou en die nuwe jaar kom ek vir die heel eerste keer op Paternoster.
Dis een van daardie plekkies wat sy kleurryke naam ver vooruit loop. Een vertelling is juis dat hierdie Weskus-vissersdorpie sy naam te danke het aan destydse seemanne.
Sulke staaltjies het mos die manier om stuk-stuk 'n prentjie van 'n plek in jou kop te teken, en naderhand voel jy jy kén die plek - nog lank voordat jy dit gesien of ervaar het.
My uiteindelike kennismaking met Paternoster en sy kontrei was soet, want nader aan perfek-mooi kry jy nie. Dit ís toe die prentjie wat ek al die jare met my saamgedra het. Vir inkommers soos ek - dis nou Paternoster-taal vir besoekers, nuwelinge en toeriste - is dit 'n plek van kuier en kreef. Lang, lui kuiers op al wat 'n stoep en balkon is, om al wat 'n tafel, braaivleisvuur, kreef- of mosselpot is.
En daar's Afrikaans! Dít hoor jy op Paternoster - heerlik en in kleur en geur. Steve Hofmeyr se "Pampoen" by die padstal wat bokkoms en bokkom-brood verkoop, en ware Weskus-Afrikaans so voor die Paternoster Hotel waar die kreeflords onder die bome sake doen. Dis Afrikaans wat jou tone laat omkrul van lekkerkry. Maar wat jou ook soms na jou asem laat snak met sy kreatiewe kruheid.
By Tietiesbaai kampeer vakansiegangers tot teenaan die see. Branders breek terwyl tente en woonwaens aan rotse klou, en gebraaide krewe aan roosters kleef. Tietiesbaai is midde-in die Cape Columbine-natuurreservaat - dis ook hier waar die veld sy blomme in blomtyd soos tapyte uitrol vir die wêreld om te aanskou.
Paternoster los jou nie sommer nie, sê die redakteur in haar Paternoster Koster-koerantjie. Suid-Afrika ook nie, dink ek terwyl ek op een van daardie lang stoepkuiers langs die see sit. Ongetwyfeld lê daar vanjaar vir ons vele uitdagings voor - op finansiële, politieke en sosiale gebied. Maar ek aanvaar dit eerder in mý land, waar ek die kleur van die see ken en stories bekende prentjies in my kop skilder.