Empyema Simptome en moontlike oorsake
As jy jou vertel het, het jy 'n empiema, wat beteken dit? Wat is die oorsake van hierdie toestand en wie is in gevaar? Watter behandelingsopsies is beskikbaar en wat is jou voorspelling?
'N Empiema is 'n versameling pus tussen die 2 lae weefsel ( pleura ) wat die longe reël. 'N Empiema kom meestal voor as 'n komplikasie van longontsteking, 'n longabsessie of borstrauma.
Die pleurale spasie of holte is 'n gebied in die borsholte wat tussen die viscerale pleura lê (die membraan aan die buitekant van die longe) en die pariëtale pleura (die membraan wat aan die binnekant van die borskas lê. Dit bevat gewoonlik net 'n paar teelepels pleurale vloeistof . Met 'n empieem kan hierdie area 'n pint of meer besmette pleurale vloeistof bevat. (As daar ekstra vloeistof in die pleurale spasie is, word dit 'n pleurale effusie genoem.)
Die vloeistof wat in 'n empieem voorkom, staan ​​bekend as pus en bevat 'n kombinasie van bakterieë, dooie selle en witbloedselle. Die mees algemene bakterieë wat 'n empieem veroorsaak, is Streptococcus pneumoniae (die "longontsteking" bakterieë) en Staphylococcus aureus .
Wanneer 'n monster van pleurale vloeistof gedreineer word, is die bewolkte en dik voorkoms van 'n empiema gewoonlik baie voor die hand liggend in hoe dit kontrasteer met normale pleurale vloeistof wat dun en deurskynend is.
Simptome wat verband hou met 'n empieem kan veroorsaak word deur die teenwoordigheid van die infeksie en deur druk op die longe en bors van die toename van vloeistof in die pleurale spasie. Algemene tekens en simptome sluit in:
Nagsweet: Dit kan baie beduidend wees met natnatende sweet in die nag wat 'n verandering in nagklere vereis
Borspyn, dikwels skerp en wat vererger met inspirasie
Kortasem: Moeilike asemhaling kan stadig of vinnig aangaan, afhangende van die grootte van die effusie en die erns van die onderliggende proses.
'N Droë hoes: 'n Hoes kan ook produktief wees as gevolg van gepaardgaande longontsteking
Hip: Irritasie van die diafragma en senuwees in hierdie streek as gevolg van die opbou van vloeistof kan lei tot hik
Gewigsverlies (onbedoelde gewigsverlies)
'N Algemene sin dat dit nie goed is nie
Daar is 'n aantal verskillende toestande wat tot 'n empieem kan lei. Sommige hiervan sluit in:
Longontsteking (Dit is die mees algemene oorsaak van 'n empieem.)
Borschirurgie, soos dié vir longkanker.
'N Torakentese: Soms kan 'n infeksie per ongeluk veroorsaak word wanneer 'n torakentese (naald "kraan" van die pleurale spasie) gedoen word om siekte te diagnoseer of wanneer 'n borsbuis geplaas word om lug (soos in 'n pneumotoraks of vloeistof) te dreineer (soos in 'n pleurale effusie.)
'N Bronchopleurale fistel: ' n Bronchopleurale fistel is 'n fistel of kanaal wat tussen die pleurale spasie en brongi kan ontwikkel tydens longchirurgie, wat bakterieë van die bronchi na die pleurale spasie kan verlaat.)
'N Uitbreiding van infeksie: 'n Infeksie in die buik (peritonitis) of area tussen die longe (mediastinitis) kan in die pleurale spasie versprei.
'N Longabsessie kan in die pleurale spasie breek.
'N Empiema is meer geneig om in iemand te voorkom met:
'N Geskiedenis van alkoholisme
'N Onderdrukte immuunstelsel, soos met chemoterapie
Longsiektes soos COPD en chroniese brongitis
Om 'n empieem te diagnoseer, neem dokters eers 'n deeglike geskiedenis en voer 'n fisiese eksamen uit. 'N Geskiedenis kan help om te bepaal of daar enige risikofaktore is, en 'n fisiese ondersoek kan verminderde asemklanke toon. Hierna word 'n borskas x-straal of bors-CT-skandering gedoen om die longe verder te ondersoek.
By geleentheid en ultraklank kan ook gedoen word. Om te weet of bakterieë teenwoordig is en om te ontdek watter antibiotika hierdie bakterieë sensitief is, word 'n torakentese gedoen om 'n monster van die empyem te neem (die vloeistof kan ook gedreineer word.) Die vloeistof word na die laboratorium gestuur om 'n pleurale vloeistofanalise te doen, 'n evaluering van die inhoud van die vloeistof. Bloedtoetse kan ook gedoen word om na bewyse van infeksie te kyk.
Die behandeling van 'n empieem kan in twee stappe verdeel word; Die eerste stap is om die vloeistof te verwyder, waarna die infeksie behandel moet word.
Vloeistofverwydering: Vloeistof word deur 'n torakentese verwyder. Soms is dit redelik eenvoudig, veral as die empyema nie lank reeds teenwoordig is nie. 'N Borsbuis kan dan geplaas word om voort te gaan om die vloeistof te dreineer.
Wanneer 'n empieem al 'n geruime tyd teenwoordig is, kan dit plaasvind. Dit gebeur wanneer die littekenweefsel die vloeistof in afsonderlike holtes vorm en skei. Dit maak die vloeistof baie moeiliker, en soms is daar verskeie pogings om die vloeistof te verwyder.
Behandeling van die infeksie: Dokters sal antibiotika begin sodra 'n monster geneem word. Sommige mense wonder hoekom nie dadelik nie, maar die aanvang van antibiotika word dikwels vertraag om die laboratorium die beste kans te gee om presies te bepaal watter bakterieë die infeksie veroorsaak. (As antibiotika voor die torakentese begin word, kan dit moeilik wees om te identifiseer watter bakterieë verantwoordelik is vir die infeksie.) Nadat jy met antibiotika begin het, sal die laboratorium verdere toetse doen om te kyk na watter antibiotika die bakterieë die meeste sensitief is - en die antibiotika wat u gegee word, kan na 'n paar dae verander word.
Komplikasies / Chirurgie
Met 'n empieem, veral een wat vir 'n rukkie teenwoordig is, kan littekenweefsel opbou. Dit kan nodig wees dat 'n chirurg sommige van die littekenweefsel en gedeeltes van die pleura verwyder om die infeksie op te los. Dit kan gedoen word deur middel van 'n torakotomie (oop longchirurgie) of torakoskopiese chirurgie (minimaal indringende longchirurgie). Met behulp van die video-gesteunde torakoskopiese dekortikasie is 'n effektiewe en minder indringende opsie vir baie mense. Daarbenewens het onlangse studies bevind dat nie-chirurgiese metodes dikwels so effektief is as chirurgiese metodes vir die behandeling van empieem. Ander komplikasies kan sepsis insluit - 'n oorweldigende infeksie dwarsdeur die liggaam, en littekens en verdikking van die pleurale membrane.
Die prognose van 'n empieem hang grootliks af van die onderliggende oorsaak.
'N Empiema is 'n term wat gebruik word om die teenwoordigheid van besmette pleurale vloeistof om die longe te beskryf. Die mees algemene oorsaak is longontsteking, maar ander toestande, sowel as chirurgie en trauma, kan verantwoordelik wees. Behandeling bestaan ​​uit die neem van 'n monster van die vloeistof om na die laboratorium te stuur en oortollige vloeistof te verwyder wat tot kortasem en ander simptome kan lei. Antibiotika word dan gegee om die infeksie te behandel.
Ook genoem : pylothorax, pleurale infeksie, purulente pleuritis, empyema torakis
Voorbeelde: Jerry ontwikkel 'n empiëoom na sy longkanker operasie, en sy dokter het 'n prosedure gedoen om die besmette vloeistof te verwyder.
> McCauley, L, en N. Dean. Longontsteking en empyema: oorsaaklik, toevallig of onbekend. Tydskrif van Torakale Siekte . 2015. 7 (6): 992-8.
> Nasionale Biblioteek van Geneeskunde. MedlinePlus. Empieem. Opgedateer 02/15/15. https://medlineplus.gov/ency/article/000123.htm
> Redden, M., Chin, T., en M. van Driel. Chirurgiese Versus Nie-Chirurgiese Bestuur vir Pleurale Empyema. Cochrane Databasis van Sistematiese Resensies . 2017. 3: CD010651.
> Zanotti, G., en J. Mitchell. Bronchopleural Fistula en Empyema Na Anatomiese Long Reseksie. Torakale Chirurgie Klinieke . 2015. 25 (4): 421-7.