Murpel die Purper Flurpel se Avontuur In Kana - Murple the Purple Flurple's Adventure in Cana by Linda Sue Pochodzay Edwards
Murpel die Purper Flurpel se
Avontuur In Kana
Text Version | English
"Whiee-e-e-e-e ! Dit is so-o-o-o-veel pret!" Murpel kon net nie die giggels terughou toe sy deur die windjie opgetel en weggedra is nie. Sy het nooit geweet watter avontuur sy sou beleef nie, maar daar was een ding wat sy sekerlik geweet het — die lewe as 'n flurpel was die beste lewe waarvan sy ooit kon droom.
Daar was sekerlik tye wat sy op iemand se agterdeur beland het en die nag in die reën moes bly. En daar was die tyd wat sy opgetel is deur 'n klein seuntjie en in sy sak gestop is. Sjoe, maar dit was gommerig en taai daarin! Om deur die wasmasjien en tuimeldroër in daardie sak te gaan, was ook nie te lekker nie. Die pret en opgewondenheid om opgetel te word en van een avontuur na 'n ander gewaai te word deur die wind, het egter meer as genoeg opgemaak vir die somtydse swaarkry.
Murpel, die purper flurpel het ontspan en het haar rit op die wind geniet, toe sy voel hoe sy saggies afsweef. Hoewel sy 'n bietjie hartseer was dat die wind opgehou waai het en haar kort reis tot 'n einde gekom het, het sy hare ore gespits, haar oë wyd oopgemaak en net geweet dat sy in die perfekte plek was vir 'n nuwe avontuur.
"Hmmm. . . . Ek sien voete . . ."
"dosyne voete . . . "
"HONDERDE voete . . ."
"Daar is net SO baie voete!" Murpel het dit opgemerk vanaf haar gemaklike plek op 'n mat, wat voor iemand se deur gelê het. "Daar moet REGTIG iets baie spesiaal hier plaasvind. Ek wens so graag dat ek iets meer as net voete kan sien!" het sy gesug. "Miskien, net miskien, sal iemand my optel en binne toe neem," het sy gehoop.
"EINA! DIT MAAK SEER!" het Murpel gegil. Maar omdat sy net 'n klein harige balletjie was met 'n klein stemmetjie, het niemand opgemerk dat sy daar was nie.
KLOMP, KLOMP . . . KLOMP, KLOMP . . . . Die voetstappe het vreeslik hard geklink, maar dit was net omdat Murpel so naby was. Trouens, sooooo naby, dat sy nou op die gespe van 'n sandaal gery het. Die voetstappe het vir 'n oomblik geaarsel [pouse] en die deur het oopgegaan.
"Oeee! Jippie, jippie, jippie! Ek gaan binne toe!" Sy was so opgewonde, dat sy skaars op een plek kon bly, maar, natuurlik, sy was steeds vas aan die gespe. Die gespe was nie naastenby so gemaklik soos om op die mat te lê nie. Dit het gekrap en seergemaak, maar die ruiling was die moeite werd, want nou was sy binne en sy kon dalk met gelukkig genoeg wees om te ontdek wat aan die gang was en waarom daar so baie mense saam in hierdie een groot vertrek was.
Murpel kon weens haar posisie so naby aan die vloer, steeds nie veel sien nie, maar sy het opgemerk dat die vloer baie skoon was en die mantels, wat rondom die voete gehang het, almal baie spoggerige mantels was. Sy het ook gesien dat daar lang tafels en baie stoele was. O, hoe wens sy sy kon 'n bietjie hoër opgaan en nie aan hierdie gespe vasgevang wees nie!
Dit was nie lank nie, toe het sy haar wens gekry. 'n Hand het afgereik om die gespe te verstel en het die klein purper harige balletjie tot op die vloer gestamp. Terselftertyd, het die deur oopgegaan en 'n windjie het Murpel whoesh opgestuur . . . op . . . OP . . . tot waar sy op 'n rak beland het. Van daar af, kon sy alles in die kamer en almal wat daar was, raaksien.
Daar was 'n gedruis van opgewondenheid! Die hele kamer het gelyk of hulle feesvier. Daar was 'n jong vrou wat die allerfraaiste rok, wat Murpel nog ooit gesien het, aangehad het en 'n jong man wat in sy beste uitrusting geklee was. Die kamer was vol mense, wat van Kana en ander naasliggende dorpe en nedersettings gekom het, om die bruilofsfees by te woon. Die tafels was gedek met die beste disse en die spysenier het reeds die heerlikste kosse voorberei en was gereed om te bedien.
Murpel het gekyk hoe al die mense hulle hande gewas het met die water uit die groot kruike daar naby. Nadat hulle hul hande gewas het, het hulle hul plekke by die tafel ingeneem. Die kos is bedien en die mense het geëet en gedrink, gepraat en gelag. Almal het so 'n wonderlike tyd by die bruilofsfees geniet.
"Haai! Ek ken daardie man!" het Murpel gedink. Sy was opgewonde om 'n paar bekende gesigte te sien. "Nie lank gelede nie, het ek bietjie tyd verwyl agter 'n bank in sy skrynwerkerswinkel. Hy is regtig 'n baie goeie man en maak baie goeie meubels ook. Sy vriende is hier en ek sien sy moeder ook."
Van hoog van haar rak af, kon Murpel dinge sien wat ander mense nie kon raaksien nie. 'n Bietjie verwarring in die kombuis het haar aandag getrek. Ô-ô! Ô-ô! Ô-Ô! DIT kan 'n GROOT PROBLEEM wees! Die kelner het ingekom om meer wyn te kry om die gaste by die etenstafels te bedien, toe die spysenier sê, "Ek is jammer, daar is net nie meer wyn oor nie." Sy het gekyk hoe die gaste een vir een die wyn wat in hulle glase was uitgedrink het en vir meer gevra het. Wat 'n verskriklike ding was dit nie om op 'n bruilofsfees nie genoeg wyn te hê nie! "Wat gaan hulle tog doen?" het Murpel gewonder.
'n Vrou wat die probleem opgemerk het, het uit haar stoel opgestaan. Sy het die skrynwerker genader en vir Hom vertel dat daar nie meer wyn was nie. "Hoe vreemd!" het Murpel gedink. "Die vrou is die skrynwerker se moeder en hulle was albei gaste by hierdie viering. Waarom sou sy Hom vertel dat daar nie meer wyn was nie? Dit is regtig nie hulle probleem nie en Hy is net 'n arm skrynwerker. Hy kan sekerlik nie iets doen om te help nie!" Murpel het aangehou kyk en gewonder wat moontlik volgende sou gebeur.
Die moeder het toe omgedraai om met sommige van die diensknegte te praat. "Doen alles wat Hy julle ook al mag beveel," het sy gesê terwyl na die skrynwerker gewys het. Die skrynwerker het toe vir die diensknegte vertel, "Sien julle al daardie leë kruike met die water in, wat gebruik word om hande te was? Neem daardie kruike na die put en vul dit met water."
Dit het geklink na 'n vreemde bevel. Waarom sou hulle die waterkruike met water vul, as hulle eintlik wyn nodig gehad het? Maar die diensknegte het gedoen soos wat hulle beveel was en het teruggekeer met al die kruike vol water.
"Skink nou van daardie water in 'n wynglas en bedien dit vir die gasheer," het die skrynwerker hulle vertel.
"O, aarde!" het Murpel gedink. "Hierdie skrynwerker gaan homself dieeeeep in die mmmmoeiliheid kry! Die gasheer gaan woedend, woedend, WOEDEND wees as hulle vir hom 'n glas water gee!"
Die diensknegte het ook gedink dit is vreemd. Hulle het geweet dit was net water en dit was nie eers skoon drinkwater nie. Hierdie water is in die kruike gegooi, sodat dit gebruik kon word om te was, nie om te drink nie! Maar, selfs al het hulle gedink dit was vreemd en dit nie verstaan nie, het hulle gedoen presies soos die skrynwerker hulle beveel het om te doen.
Murpel kon nie glo wat sy gesien het nie. "O, my aarde! O, my aarde! O, MY AARDE! Hulle gaan dit regtig doen," het sy gedink. "Hulle gaan regtig die 'n glas water aan die gasheer bedien. Ek moet liewer my oë toemaak. Ek kan dit net nie verdra om te kyk nie."
Toe die gasheer 'n sopie neem, was hy verras. "Dit is die beste wyn wat ek nog ooit geproe het!" het hy uitgeroep. "Waarom het julle dit tot laaste gelos? Ons bedien gewoonlik die beste wyn aan die begin van die maaltyd."
"Hoe, hoe, HOE het DIT gebeur???" het Murpel na haar asem gesnak van verrassing.
Die diensknegte was net so verwonderd soos Murpel! Hulle het geweet daar was water in daardie kruike, omdat hulle self dit volgemaak het. Hoe het daar wyn uit die kruik gekom as water daar ingegooi was?
Terwyl almal hulle wonderlike ete klaargemaak het en met die feesvieringe voortgegaan het, het Murpel gehoor iemand noem 'n naam wat sy voorheen gehoor het. Dit was toe dat sy onthou het dat die skrynwerker se naam JESUS was. Sy het geweet dat Jesus baie spesiaal was, want toe sy agter die bank in die skrynwerker se winkel was, het sy stories gehoor van engele, en die herders, en die wyse manne wat Jesus kom ontmoet het toe Hy gebore is. Sy het gehoor hoe Jesus na Egipte geneem is om die bose koning, wat hom wou doodmaak toe Hy 'n baba was, te ontvlug. En nou, was sy toevallig op die regte plek op die regte tyd om te sien hoe Jesus sy heel eerste wonderwerk doen om WATER in WYN te verander.