Sy Leerrede over Johannes VI: 67-69 (Kaapstad, 1847) verskyn enkele jare ná sy aankoms in Suid-Afrika. Op Franschhoek gaan dit met hom nie baie voorspoedig nie. Daar was klagtes dat hy kerkraadsvergaderings nie bywoon nie; dat hy die gemeente verlaat sonder enige kennisgewing; dat hy hom aan drankmisbruik sou skuldig maak, en so meer. Daar was soveel verdeeldheid in die gemeente dat 'n kommissie van die Sinode ondersoek moes instel en dit duidelik geword het dat albei partye foute gemaak het. Die gemeentelede kon met die Hollander en sy vreemde uitkyk nie oor die weg kom nie. Ná twintig jaar diens in Franschhoek verlaat hy die gemeente vrywillig (1864) en neem vir die Evangelies-Lutherse gemeente van Stellenbosch waar tot 28 Oktober 1865, toe hy 'n beroep na die NG gemeente Willowmore aanvaar waar hy weereens ’n nuwe gemeente se eerste leraar was.
Nadat Ds. Ham net 10 maande op Willowmore gestaan het, is hy op die 19 September 1866 oorlede en is hy begrawe in die kerkhof waarvoor hy hom so beywer het.
Ham was 'n gesogte geleentheidsprediker, soos blyk uit sy optrede by die jaarvergadering van die Zuid-Afrikaansche Bijbelvereeniging (10 Oktober 1844), die herdenking van die aankoms van die Franse Hugenote (5 September 1844) en die 46ste verjaardag van die Zuid-Afrikaansche Zendinggenootschap (13 Oktober 1845). Hy het ook oor 'n snedige pen beskik, soos sy gereelde bydraes tot De Honigby getuig. Aangesien hy 'n aanhanger was van die liberalisme, die teologiese stroming wat die kerk veel hoofbrekens besorg het, kon hy nie as predikant by sy ortodokse gemeentes ingang vind nie.
Tydens die herdenking van die gemeente Willowmore se 75-jarige bestaan in 1939 is sy stoflike oorskot opgegrawe en voor die ou kerk herbegrawe. 'n Gedenknaald is op sy nuwe graf opgerig "ter nagedagtenis van hierdie dienskneg van God uit die vreemde, wat hom die lot van ons voorvaders aangetrek het en gewillig was om sy beste kragte vir hulle te offer".