Leer oor 'n simptoom wat jou kan beïnvloed
Basies beteken dissosiasie 'n gebrek aan verbinding of verbindings. Dus, wat is 'n nuttige definisie van dissosiasie vir mense met post-traumatiese stresversteuring (PTSD)?
Dissociation ontwrig vier areas van persoonlike funksionering wat gewoonlik glad en outomaties saamwerk en met min of geen probleme:
Selfbewustheid en bewustheid van die omgewing
"Breek" in hierdie stelsel van outomatiese funksies binne jouself veroorsaak die simptome van dissosiasie.
Algemene simptome van PTSD-verwante dissosiasie
As jy PTSD het, het jy soms dalk van jou af gedraai. As dit so is, het jy algemene, maar ontstellende voorvalle soos hierdie ondervind:
Na flitse terug na traumatiese gebeure wat verband hou met jou PTSD
Voel dat jy kortliks kontak raak met gebeure wat rondom jou gebeur (soortgelyk aan dagdroom)
"Blanking out" of om nie vir 'n tydperk te onthou nie
Baie mense met PTSD het hierdie tipe van verdovende, self-distanserende simptome gehad. Maar daar is 'n paar goeie nuus: Alhoewel dit ontstel word, mag dit nie lank duur nie.
Wat gebeur wanneer PTSD-verwante dissosiasie meer ernstig is?
Die definisie van dissosiasie in PTSD sluit ook die ervarings van sommige mense met PTSV in wat addisionele simptome genoem depersonalization (voel asof die wêreld nie werklik is nie) en derealisering (voel asof die self nie werklik is nie).
Om enige van hierdie simptome te hê, is 'n ernstige gesondheidsprobleem.
Depersonalisering en derealisering is antwoorde op oorweldigende traumatiese gebeure wat nie ontsnap kan word nie, soos kindermishandeling en oorlogstrauma. Hulle ontstaan ​​om te verseker dat die persoon op die oomblik van ernstige getraumatiseerde werk voortgaan.
Voorbeelde van depersonalisering sluit in buite-liggaam-ervarings, waar mense hulleself van bo sien. Dit laat hulle voel: "Dit gebeur nie met my nie."
In state van derealisering, mense "ervaring" gebeure wat nie eintlik is nie. Dit laat hulle voel: "Dit is nie werklik nie; dis net 'n droom. '
Die mense met PTSV wat die meeste waarskynlik simptome van depersonalisering of derealisering het, word in alle kulture aangetref. Hulle sluit hoofsaaklik diegene in wat:
Het geleef deur herhaalde ernstige traumatiese gebeure voor die ontwikkeling van PTSD
Het ander geestesgesondheidsprobleme, insluitende selfmoordtendense
Het 'n vorm van gestremdheid wat inmeng met die daaglikse lewe
Terapeute gebruik 'n aantal toetse om mense met PTSV te identifiseer wat ook een van die ernstige vorms van dissosiasie kan hê. As u dink dat u behandeling vir hierdie sowel as PTSV benodig, mag u die Kliniese Geadministreerde PTSD Skaal (CAPS) kry.
Die CAPS toets vir depersonalisering deur jou te vra om te reageer op sulke vrae soos: "Was daar tye wanneer jy gevoel het asof jy buite jou liggaam was en jouself gekyk het asof jy 'n ander persoon was?".
Dit toets vir derealisering deur byvoorbeeld te vra: "Was daar tye wanneer dinge rondom jou gebeur het onwerklik of baie vreemd en onbekend?"
Wat anders moet ek weet?
As u depersonalisering of derealisering ervaar het, moet u daarvan bewus wees dat so 'n uiterste reaksie op werklike traumatiese gebeure, selfs al lank daarna, moontlik kan word veroorsaak deur gebeurtenisse wat dalk of nie bedreigend is nie. As dit gebeur, kan jy outomaties 'n dissosiatiewe staat by die eerste wenk van moontlike trauma betree. As die situasie nie eintlik bedreig word nie, kan dit dalk vir ander "uitgestreep" vertoon word. Aan die ander kant, as daar 'n werklike bedreiging is, word dissosiëring daarvan as ontsnap andersins moontlik sou wees, u blootgestel aan die risiko van skade.
Lanius R, Miller M, Wolf E, et al. Dissociative Subtype PTSD. Amerikaanse Departement van Veterane Sake, Nasionale Sentrum vir PTSD (2016).
Lanius RA, Hopper JW. Hervestigende / Hiperarose en Dissosiatiewe State in Posttraumatiese Stresversteuring. Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. Psigiatriese Tye (2008).