soveel meer as net ‘n rympie | Boer in Ballingskap
soveel meer as net ‘n rympie
My goeie vriend, Johan, verwys altyd so eufemisties na sy gedigte as “rympies”. Nou-ja, ek lag maar altyd, want sy verse is soveel meer as net blote “rympies”. Dit is skrywes wat my so dikwels ver wegvoer en laat verlang… Hierdie is nog ‘n voorbeeld van ‘n gedig oorlopens toe vol van atmosfeer:
Berlin (east) Winter
(2nd hand bookshop in Karl Marx Allee)
alone like many times before
in Karl-Marx Allee
the scab that crawled
through that berlin day
those blistery blue and grey
berlin days that were
dark with death and loneliness
your body crazed like old porcelain in the cold
your eyes that kept the life in me warm when all around was old
and cold like last nights fire
you whom I’ll miss for ever
← Nog enkele lukrake lente-kiekies
Die eerste tempel →
Mei 3, 2008 6:37 nm
Baie goed!! dis beslis nie ‘n “rympie” nie…
Mei 3, 2008 9:07 nm
Mei 3, 2008 9:44 nm
Rympie sal dit nooit wees nie… Dis stunning!
Mei 3, 2008 9:51 nm
Dis so mooi… ek het dit nou ‘n paar keer oor en oor gelees en sal dit bes moontlik weer more en oormore kom lees…
Mei 4, 2008 7:14 nm
Hy mag dit maar noem wat hy wil, hy mag maar skryf!
Mei 5, 2008 12:20 vm
Stunning! Jy kan maar nog van sy rympies vir ons plaas, ‘seblief.
Mei 5, 2008 1:59 nm
Ja-nee. Dis regtig mooi. Min woorde wat sommer baie sE.
Mei 5, 2008 3:16 nm
Inderdaad meer as net ‘n rympie.
Mei 5, 2008 9:23 nm
Hy toor met woorde soos min ander wat ek ken… baie mooi!
Mei 6, 2008 4:47 vm
Die eufemisme lê in sy “modesty”…..
Ek sal graag wil sien wat maak hy met “November rain” 😉
Mei 6, 2008 7:52 nm
Ai, Johan mag maar toor met woorde! Great stuff!!
Mei 10, 2008 5:03 nm
Baie dankie vir die kommentaar op die vers. Ek is dankbaar dat julle dit geniet het!
Is altyd maar vir my moeilik in ‘n ander taal en meestal kom die woorde sonder dat ek oor hulle dink, en sien ek die geheel eers as die ding geskryf is. Dus is ek nooit seker of die geheel oorkom soos dit moet nie.
Gee my dus moed om te weet dat hierdie poging, aan die donker kant of te not, wel op een of ander manier vir/in ander mense werk. Dit is seker maar die doel van poësie: om so te skryf dat veel meer as net ‘n verhaal of feite van een mens na ‘n ander oorgegee word. In my geval waarskynlik ook dinge wat ek nie eens aan dink nie maar bloot net voel.
Romeo Montaque permalink
Oktober 1, 2010 3:29 vm