Rhodes is op 5 Julie 1853 in die Engelse dorp Bishop's Stortford, in die Verenigde Koninkryk gebore as seun van 'n predikant, eerwaarde Francis Rhodes. Hy ontvang sy opleiding aan 'n plaaslike skool en word op 17-jarige ouderdom as gevolg van sy swak longe na Natal gestuur waar sy broer, Herbert Rhodes, reeds in die Umkomaasvallei met katoen begin boer het. Hy het ook 'n ouer broer gehad: Frank Rhodes.
In 1876 was hy weer terug in Oxford as 'n lid van Oriel-kollege en het hy daar gebly tot 1878. In 1877 het hy sy eerste testament opgestel, reeds bedoel om die uitbreiding van Britse mag oor die wêreld aan te moedig. Hy keer na Kimberley terug en sy vermoë om geld te maak, maak hom een van die rykste persone daar.
Rhodes het self in die kommissie gedien. Terwyl die kommissie met sy taak besig was, het Rhodes ŉ ander stamhoof, Mankoroane, oorgehaal om 'n deel van sy gebied in Betsjoeanaland aan die Kaapkolonie af te staan. Die Kaapse Regering het egter geweier om verantwoordelikheid vir die gebied te aanvaar.
Die Britse regering het Kruger se proklamasie as strydig met die bepalings van die pas ondertekende Konvensie van Londen (1884) verklaar en sir Charles Warren met 'n troepemag van 4 000 gestuur om die hele Betsjoeanaland suid van die Malopo as 'n Britse kolonie te annekseer (1885). Die res van Betsjoeanaland is tot 'n Britse protektoraat verklaar. So het Rhodes daarin geslaag om sy pad na die noorde oop te hou en ŉ wig tussen die ZAR en die Duitsers in Suidwes te dryf.
In Oktober 1888 het Rudd in Bulawayo aangekom en Lobengula oorreed om van sy mineraalregte afstand te doen. Met die sogenaamde Rudd- konsessie het Lobengula in werklikheid feitlik alle seggenskap in sy koninkryk opgesê, hoewel hy self geglo het dat hy daarmee die Blankes slegs toelaat "om 'n gat te grawe". As vergoeding het hy 1 000 gewere, 100 000 patrone, 'n jaarlikse pensioen van 1 200 pond en 'n stoomboot vir plesiervaarte op die Zambezi ontvang.
Hy het daarin geslaag om vrede te bewerkstellig en het ook gepoog om die omstandighede van die setlaars te verbeter en die ontwikkeling van die land te bespoedig. Op sy aandrang is die spoorwegbrug oor die Zambezi naby die Victoria-waterval gebou. Rhodes het groot stukke grond in Rhodesië gekoop en laat ontwikkel tot modelplase vir die opleiding van landboukundiges. In die Matopo-heuwels, naby een van sy plase, het hy die plek ontdek waar Silkaats begrawe is en wat hy "View of the world" genoem het. Hy het versoek dat hy op die plek begrawe moes word. In 1898 het Rhodes weer ŉ direkteur van die BSA geword en die leierskap van die Progressiewe Party in die Kaapkolonie ter bevordering van Britse belange op hom geneem.
In 1880 stig hy die De Beers Diamond Mining Company (nie met De Beers Consolidated Mines te verwar nie) en word hy ook as lid van Barkly-Wes tot die Kaapse Parlement verkies. Hy het hierdie werk my sy studies in Oxford afgewissel waar hy in 1881 'n graad verwerf het.
Hoewel Rhodes in die Parlement bekend was vir sy sterk pro-Britse idees, het hy tog hoë agting vir die Nederlandssprekende Afrikaners gehad. In 1882 neem hy deel aan pogings om beheer te kry oor die Boerevrybuiters aan die grens van Betsjoeanaland, Stellaland en Goosen.
In 1884 bekom hy sy eerste aanstelling in die Kaapse Kabinet, toe hy vir 'n kort tydperk Tesourier van die Kolonie was. Hy het reeds aandag begin gee aan die uitbreiding van die Britse gesag na die noorde, anderkant die Limpoporivier. Hy het erken dat Paul Kruger sy belangrikste opponent was en het dit sy lewenstaak gemaak om die Boere se pogings om hom in die wiele te ry, te verydel.
Hy het nog twee testamente opgestel waarin hy in elkeen sy plan vir die beveiliging van die Britse mag oor die wêreld duideliker uiteengesit het.
Die volgende jaar, 1890, word hy tot Eerste Minister van die Kaapkolonie verkies. Hy word ook besturende direkteur van die British South Africa Company, wat 'n streek rofweg ooreenstemmend met die hedendaagse Zimbabwe administreer.
Met die nuus dat die Pioneer Column Fort Salisbury bereik het, het hy voortgegaan met sy skema vir die bou van 'n spoorlyn van die Kaap tot in Kaïro. Reeds in Engeland word Rhodes beskou as een van die belangrikste figure van die tyd en sy afgesante het reeds ver noord van die Zambezirivier gewerk onderwyl hy voorbereidings getref het om Lourenço Marques van die verarmde Portugese te koop.
Hy het 'n groot stuk grond buite Kaapstad gekoop, waar hy sy herehuis, Groote Schuur gebou het. Hy het 'n skema opgestel vir die bou van 'n Kaap-na-Kaïro telegraaflyn, hom bearbei vir die grootskaalse instelling van nuwe nywerhede in Suid-Afrika, en het reuse-bedrae geld in die land gestort wat kort daarna ter ere van hom na Rhodesië vernoem is.
Tydens die beleg was Rhodes 'n groot bron van irritasie vir die Britse militêre owerheid, met wie hy telkens stry gekry het, maar hy het baie daartoe bygedra om die moreel van die bevolking hoog te hou. Hy het byvoorbeeld die hoofingenieur van De Beers opdrag gegee om 'n langafstandkanon (Long Cecil) te bou, wat beter vir verdediging was as die ander beskikbare artilleriestukke. Hy het ook ondergrondse bomskuilings vir die vroue en kinders laat bou en die Kimberley Light Horse op die been gebring om die plaaslike garnisoen aan te vul.
Hy het die Glen Gray-wet ingestel, wat swartmense van hul land verdryf het om plek te maak vir nywerheidsontwikkeling.
Hy was ook verantwoordelik vir die oprigting van 'n groot dinamietfabriek buite Kaapstad en die beplanning van die beroemde Rhodes-vrugteplase naby Groot Drakenstein.
'n Ernstige rebellie het in Rhodesië losgebars wat Rhodes, wat baie groot moed aan die dag gelê het, uiteindelik beëindig het deur die Matopoheuwels ongewapen in te loop om met die opstandige Ndebelerebelle te onderhandel.
Rhodes het vir homself 'n groot vyandskap in sowel Brittanje as in Suid-Afrika op die hals gehaal met sy aandeel in die Jameson-inval en hoewel hy in 1898 weer besturende direkteur van die Chartered Company geword het, het die Tweede Vryheidsoorlog sy ambisies vir die stigting van 'n Suid-Afrikaanse unie die nekslag toegedien.
Alhoewel hy 'n leidende figuur in die politiek van suidelike Afrika gebly het, veral gedurende die Boere-oorlog, was hy altyd gepla deur sy slegte gesondheid dwarsdeur sy relatiewe kort lewe.
In sy later jare het sy gesondheid baie verswak en hy is op 26 Maart 1902 in Muizenberg oorlede. Teen hierdie tyd, was Rhodes beskou as een van die rykste mense ter wêreld.