Skildery deur Joseph Stieler, 1843
Friedrich Wilhelm Heinrich Alexander von Humboldt (* 14 September 1769; † 6 Mei 1859 in Berlyn) was 'n Duitse natuurvorser met 'n studieveld wat ver buite die grense van Europa gestrek het. Sy wetenskaplike werk, wat in 'n tydsbestek van meer as sewe dekades ontstaan het, het die destydse kennis oor die wêreld aansienlik vergroot en van hom een van die medestigters van die geografie as 'n empiriese wetenskap gemaak.
Alexander von Humboldt het navorsingsreise na Latyns-Amerika, die Verenigde State en Sentraal-Asië onderneem. Hy het self veldnavorsing oor onder meer fisika, chemie, geologie, mineralogie, vulkanologie (oorkoming van neptunisme), plantkunde (hy het plantgeografie as 'n wetenskap bevestig), dierkunde, klimatologie (isoterme), oseanografie en sterrekunde, maar ook oor kwessies rakende ekonomiese geografie, etnologie en demografie gedoen. By die samestelling van sy wetenskaplike publikasies het hy met 'n groot aantal leidende internasionale deskundiges uit verskillende domeine gekorrespondeer en sodoende sy eie wetenskaplike netwerk geskep.
In Duitsland het hy veral met sy Ansichten der Natur ("Beskouings oor die natuur") en sy Kosmos buitengewone gewildheid geniet. Die hoë aansien, wat hy reeds tydens sy leeftyd geniet het, word in byname soos "die tweede Kolumbus", "wetenskaplike herontdekker van Amerika", "vors van die wetenskap" en "die nuwe Aristoteles" (volgens 'n opskrif op 'n gedenkmunt wat deur die Paryse Akademie van Wetenskappe uitgereik is). Von Humboldt is deur 'n verskeidenheid akademieë as lid aanvaar, waaronder die Duitse Leopoldinisch-Karolinische Akademie der Naturforscher, die Koninklike Pruisiese Akademie van Wetenskappe, die Beierse Akademie van Wetenskappe en die Duitse Akademie van Wetenskappe van Algemene Belang (Akademie gemeinnütziger Wissenschaften).