'n Ongekende presidensiële advies, nie net vir Christene en Duitsers nie
Tuis » Nuutste nuus » Neigings Nou » 'n Ongekende presidensiële advies, nie net vir Christene en Duitsers nie
Breek Europese nuus • Brekende internasionale nuus • Breaking Travel News • Kultuur • Brekende nuus in Duitsland • Regering Nuus • Nuus • Mense • Reisdraadnuus • Neigings Nou
President Frank Walter Steinmer en sy vrou Elke Büdenbender
Vandag se Kersadres
deur die Duitse federale president Frank-Walter Steinmeier by Schloss Bellevue in Berlyn is 'n boodskap waaraan die hele wêreld aandag moet gee. 'n Gebalanseerde, dringende en globale pad vorentoe deur 'n staatshoof met 'n visie en 'n realiteitsin.
Frank-Walter Steinmeier is die twaalfde president van die Bondsrepubliek Duitsland:
Ek en my mede-Duitsers, my vrou Elke Büdenbender, en ek stuur hierdie Kersfees ons hartlikste groete aan julle.
Of jy deesdae alleen of saam met jou gesin deurbring, in 'n feestelike woonstel of nagskof, in die kamer van 'n ouetehuis, as 'n verpleegster of dokter in die saal, of aan diens by die polisie of brandweerstasie - waar jy ook al. toevallig: ons wens julle almal 'n gelukkige en geseënde Kersfees toe!
As ons terugkyk op die afgelope jaar, sien ons baie wat ons bekommer, baie wat ons ook bang gemaak het. Ons onthou die katastrofiese vloede in die somer. Ons onthou ons soldate wat uit Afghanistan teruggekeer het, en ook die mense wat daar gebly het te midde van lyding en hongersnood. Ons is bekommerd oor die nuus wat ons uit baie streke van ons onstuimige wêreld hoor, ook en veral uit Oos-Europa.
En tog het die afgelope jaar ook baie gesien wat ons hoop gee.
Ek dink aan die geweldige solidariteit met die vloedslagoffers, aan die skenkings, en veral aan die groot praktiese hulp. Ek dink aan die baie jong en nie-so-jong mense wat daartoe verbind is om die omgewing te beskerm en klimaatsverandering te versag. En ek dink aan almal van julle wat in belangrike verkiesings gestem het, en aan die demokratiese oorhandiging van mag in 'n atmosfeer van wedersydse respek.
Baie mense kyk nou met nuuskierigheid en met hoop na 'n nuwe Federale Regering wat vir homself ambisieuse doelwitte in diens van ons land gestel het.
Bowenal dink ek egter aan die toewyding wat vrywilligers in alle uithoeke van ons samelewing toon. Soveel word in die agtergrond gedoen, dag in, dag uit; so baie mense rol hul moue op en help as vanselfsprekend. Dag vir dag weef hulle almal die netwerk wat die positiewe struktuur van ons samelewing uitmaak en dit bymekaar hou.
Ja, en dan is daar COVID-19.
Binnekort sal dit twee jaar wees sedert die pandemie ons lewens begin oorheers het – hier en regoor die wêreld.
Selde het ons so direk die kwesbaarheid van ons menselewe en die onvoorspelbaarheid van die toekoms gevoel – die volgende maand, die volgende week, inderdaad selfs die volgende dag. Netnou, weereens, staar ons groter beperkings in die gesig om onsself teen 'n nuwe variant van die virus te beskerm.
Tog het ons ook geleer dat ons nie magteloos is nie. Ons kan onsself en ander beskerm. Ek is bly dat die oorgrote meerderheid die potensiaal wat die inenting inhou, erken het. Hoeveel groot lyding, hoeveel sterftes het dit tot op hierdie stadium verhoed!
Selde het ons staat so 'n verantwoordelikheid gehad om sy mense se gesondheid en lewens te beskerm?
Om reg te laat geskied aan hierdie verantwoordelikheid, het dit kundige wetenskaplikes, dokters en verpleegsters, verantwoordelike wetstoepassers en werknemers in die openbare owerhede nodig. Hulle doen almal hul bes. En hulle is almal besig om nuwe kennis op te doen, aannames reg te stel wat as vals bewys is, en maatstawwe aan te pas. Mense kan maak
foute, maar hulle leer ook.
Die staat het dus 'n verpligting en moet optree, maar nie net die staat nie.
Die staat kan nie beskermende maskers in ons plek aansit nie, en kan ook nie die
inenting namens ons.
Nee, dit is vir elkeen van ons om ons deel te doen!
Ek wil graag uit die diepte van my hart die oorgrote, dikwels stil, die meerderheid in ons land bedank wat nou al maande lank versigtig en verantwoordelik optree. Omdat hulle besef het dat ons meer as ooit tevore van mekaar afhanklik is – ek van ander, en ander van my.
Natuurlik is daar dispute hier.
Natuurlik is daar onsekerhede en vrese, en dit is belangrik om dit aan te spreek. In ons land word niemand verhinder om dit te doen nie. Die deurslaggewende ding is hoe ons oor hierdie kwessies praat – in ons gesinne, met ons vriende, in die openbaar. Ons voel dat frustrasie na twee jaar toeneem; prikkelbaarheid is wydverspreid; ons sien toenemend vervreemding en, helaas, openlike aggressie.
Dit is waar dat ons in 'n demokrasie nie almal dieselfde mening hoef te wees nie. Maar ek doen 'n beroep op jou om dit te onthou: ons is een land.
Wanneer die pandemie verby is, moet ons mekaar steeds in die oë kan kyk. En wanneer die pandemie verby is, wil ons steeds met mekaar saamleef.
Die pandemie gaan nie skielik tot 'n einde kom nie. Dit sal ons nog lank besig hou. En dit is reeds besig om ons te verander, selfs sy stempel af te druk op ons dag-tot-dag taal. Nie net moes ons vertroud raak met nuwe terme nie – soos "voorval" of "2G+". Nee, ook ons ​​kosbare ou woorde kry 'n dringende nuwe kwaliteit.
Wat is die betekenis van vertroue, byvoorbeeld? Nie blinde vertroue nie, natuurlik. Maar kan dit dalk beteken om ook op bekwame advies te vertrou, al is my eie twyfel nie heeltemal uit die weg geruim nie?
Wat is die betekenis van vryheid?
Is vryheid 'n luide protes teen elke regulasie? Of beteken dit nie soms ook dat ek beperkings op myself plaas om die vryheid van ander te beskerm nie?
Wat is die betekenis van verantwoordelikheid?
Sê ons bloot: "Dit is iets wat mense self moet besluit"?
Is dit nie waar om te sê dat my besluit in werklikheid baie ander mense ook raak nie?
Vryheid, vertroue, verantwoordelikheid: wat dit beteken, is iets waaroor ons 'n ooreenkoms sal moet bereik - weer in die toekoms ook, en ook oor ander groot kwessies soos die versagting van klimaatsverandering. Ook hier sal daar nie een enkele korrekte antwoord wees wat almal oorreed nie.
Ons sal eerder weer en weer opnuut tot 'n ooreenkoms moet kom. En ek is seker dat ons 'n ooreenkoms kan bereik.
Ons het immers al dikwels bewys dat ons dit kan doen.
My mede-Duitsers, dit was met Kersfees meer as 50 jaar gelede dat mense die eerste keer om die maan gewentel het. Die ouer mense onder ons kan dalk die beelde onthou: daar bo in die ruimte, op daardie oomblik van die grootste menslike vooruitgang, was ons klein, kwesbare aarde sigbaar soos nog nooit tevore nie. Dit was waar al die vooruitgang begin het, en dit is hier waar ons almal leef, met ons laste en hoop, met ons hartseer en met ons vreugde.
By daardie geleentheid het die drie Apollo 8-ruimtevaarders die begin van die Bybelse skeppingsverhaal voorgelees – en hulle het hul Kersboodskap afgesluit met die woorde "God seën julle almal op die goeie aarde."
My mede-Duitsers, dit is die wens wat ek en my vrou vir jou en vir ons het: dat dit die goeie aarde vir ons almal sal bly wees, dat hier 'n goeie toekoms vir ons almal sal wees. Geseënde Kersfees!
Wie is Frank Walter Steinmeier?
Frank-Walter Steinmeier is op 5 Januarie 1956 in Detmold (distrik Lippe) gebore. Hy is sedert 1995 getroud met Elke Büdenbender. Hulle het een dogter.
Nadat hy grammatika in Blomberg bygewoon het en twee jaar militêre diensplig gedoen het, het Frank-Walter Steinmeier in 1976 sy graad in regte aan die Justus Liebig Universiteit in Giessen begin. Vanaf 1980 het hy ook politieke wetenskap gestudeer. Hy het die eerste staatseksamen in 1982 geslaag en daarna sy praktiese regsopleiding in Frankfurt am Main en Giessen gedoen. Hy het hierdie opleiding voltooi toe hy die tweede staatsregseksamen in 1986 geslaag het, waarna hy as navorsingsgenoot by die Leerstoel vir Publiekreg en Politieke Wetenskap aan die Justus Liebig Universiteit in Giessen gewerk het. In 1991 is 'n doktorsgraad in die regte vir sy proefskrif aan hom toegeken "Hakelose burgers – die plig om behuising te verskaf en die reg op 'n heenkome. Tradisies en vooruitsigte van staatsingryping om haweloosheid te voorkom en te oorkom" .
In dieselfde jaar het Frank-Walter Steinmeier na die Staatskanselier van Land Nedersakse in Hanover verhuis, waar hy as 'n lessenaarbeampte vir mediareg en -beleid gewerk het. In 1993 word hy kantoorhoof van Gerhard Schröder, minister-president van Land Nedersakse. Die volgende jaar is hy aangestel as hoof van die departement vir beleidsriglyne en interministeriële koördinering en beplanning. Twee jaar later het hy Staatsekretaris en Hoof van die Staatskanseliery van Land Nedersakse geword.
In 1998 is hy aangestel as Staatsekretaris by die Federale Kanselary en Federale Regeringskommissaris vir die Federale Intelligensiedienste. Hy het ook vanaf 1999 as Hoof van die Federale Kanselier gedien. Frank-Walter Steinmeier is in 2005 as Federale Minister van Buitelandse Sake aangestel en was ook Adjunkkanselier vanaf 2007. In 2009 het hy 'n direk verkose setel in 'n kiesafdeling in Land Brandenburg gewen en geword lid van die Duitse Bondsdag. Die parlementêre groep van die Sosiaal-Demokratiese Party van Duitsland in die Duitse Bundestag het hom as voorsitter verkies. Vier jaar later het hy vir die tweede keer Federale Minister van Buitelandse Sake geword en tot Januarie 2017 in hierdie rol gedien.
Frank-Walter Steinmeier het talle toekennings en pryse ontvang, insluitend die Ignatz Bubis-prys vir begrip, die Europa-prys vir politieke kultuur, die Bosphorus-prys vir Europese begrip, die Willy Brandt-prys, die Toleransie-prys van die Evangeliese Akademie van Tutzing en die Ekumeniese Prys van die Katolieke Akademie in Beiere. Hy is bekroon met eredoktorsgrade deur die Paderborn Universiteit, die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem, die Universiteit van Piraeus en die Oeral Federale Universiteit van Ekaterinburg. Hy is ook 'n ereburger van die stede Sibiu en Reims.
Frank-Walter Steinmeier is op 12 Februarie 2017 as die twaalfde president van die Bondsrepubliek Duitsland verkies.