One Giant Challenge: February 2017
Posted by Philip Erasmus at Sunday, February 12, 2017 No comments:
Daar bars gedurende die nag 'n oorverdowende donderstorm los. Dit is net donderslae en weerlig strale wat duer ligte reën gevolg word. Toe ons opstaan is alles wat buite is, nat. Daar sak ook 'n buitjie uit terwyl ek in die tou staan om in die badkamer te kom. Dit is gelukkig die laaste.
Na gister is ek opgegradeer na die B groep. As gevolg van gister se opeenhoping aan die begin, begin die groepe vandag 7 minute uit mekaar. Die een voordeel van laas nag se reën is dat die sanderige gedeeltes aan die begin baie makliker ry as gevolg van die klamigheid in die sand.
Die eerste klim is deur die Dutoit groep se plaas Nooitgedacht. Dit word gevolg deur die ongelofflike Dutoit's Drop, 'n "single track" wat ons van 'n reddelike hoogte punt laat daal tot op die vlak van Prins Alfred Hamlet. Redelik tegnies en 'n paar rowwe gedeeltes, maar "exilerating"! Ons bereik waterpunt 1 na 1:32 en 27 km. Dit word gevolg deur 'n redelik klim oor 'n randjie met redelik rybare "jeep tracks" na waterpunt 2 op 47 km en na net onder die 3 uur in die saal. Terwyl ons hierdie gedeelte ry kan ons links sien waar die radio mas, wat op die bo punt van die Merino Monster is. Hierna volg 'n goeie klim met 'n ou wappad wat ons tot by die teerpad neem wat van Ceres in Sutherland se rigting loop. Na so 'n entjie op die teerpad draai ons links op 'n grondpad wat ons na die afdraai Merino toe neem.
Waterpunt 3 is aan die begin van die bekende Merino Monster, 'n klim van 1,000 meter oor 12 km! Ek ry die eerste gedeelte van klim totdat ek besluit die gradient is te erg en dit is te warm om te ry. Ek scoot die volgende 2-3 km. Die gradient is nou beter en daar terk ook 'n luggie wat die ry toestande beter maak. Ek ry die res van die klim tot by die waterpunt. Die uitsig van bo is absoluut ongelooflik. Op 'n mooi dag is Tafelberg sigbaar, maar nie vandag nie. Te dynserig. Ek loop weer vir Johan Breunissen hier raak. Ons gesels en neem 'n paar foto's en dan pak ek die tog teen die agterkant van die berg af, aan. Die eerste gedeelte is met sement blokke geplavy. Dan word ons egter op 'n baie rowe jeep track afgegooi. Die oppervlak is baie klipperig en alhoewel ek tot onder ry, lê ek maar versigtigheid aan die dag. Daar kom ook 'n paar haastige ryers by my verby.
Onder in die vlak kry ons eers 'n lekker stukkie distikspad voordat ons weer op ' n "single track", wat ons deur 'n paar plase neem, herlei word. Ek voel sterk en gaan weer verby 'n paar van die ryers wat vroeër by my verby is. Net voor die einde kom 'n twee man span by my verby en ek hak by hulle aan tot so 500 meter van die einde af. Dan los ek hulle en ry die laaste stukkie rustig.
Ek voltooi die 86 km in 6:38, 54ste algeheel en 2de in grand masters.
21 Januarie 2017 - My 8ste Attakwas
Ek en Hoffie Conradie het besluit om weer die Attakwas te doen. Hoffie was veronderstel om my 13:00 by my huis te kry, maar as gevolg van probleme mrt sy fietsrak en 'n misverstand met sy dogter oor die hetstel daarvan, daag hy eers 14:00 by my op. Sy dag het 04:00 begin, toe hy in Butterworth opgestaan het, Oos London toe gery het, die vidgtuig Kaap toe gehaal het, met Uber na sy dogter gery het en weer vandaar na waar sy motor was en daarna vir my kom haal. Voorwaar 'n besige skedule om die dag mee te begin.
Ons rit Oudsthoorn toe het goed afgeloop. Ons was net voor 19::00 daar. Het gou by NA Smit, waar ons sou oornag, in geboek, vir die wedren geregistreer en na Bella Cuba gegaan vir aandete.
By slaapplek het ons eers looitjies getrek oor wie bo moes slaap want daar was net 'n dubbelbed onder. Ek verloor toe en moes met die leer opklom na die enkel bed op die boonste vloer. Daarna het ons eers krieket klaar gekyk voordat ons aan die slaap gekom het.
Ons was net na 05:00 op en het toe eers besef dat ons nie ontbyt saam gebring het nie. Opgepak en die pad na die wegspring gevat. So 'n vyf minute weg besef Hoffie dat hy sy selfoon in die bangalow vergeet het. Gou terug om dit te kry en weer pad begin toe gevat. Ons het in goeie tyd parkeer plek gery en Hoffie het die motor sleutels in gegee sodat sy motor Groitbrak toe geneem kom word.
In die verlede het hulle eetgoed ny die wegspring voorsien, maar nie meer nie. Ons moes toe maar tevede wees om kitskoffie te koop. Hulle het darem vir ons 'n paar stukkies beskuit saam met die koffie gegee.
Ons het albei in die D groep, wat 06:50 weggespring het, begin. Terwyl ek in die wegspring hok staan en wag vir die begin, desef ek dat ek nie my waterbottel vol gemaak het nie! Ek kyk toe rond dn sien 'n ou met twee waterbottels op sy fiets wat bedig is om uit 'n derde bottel te drink. Ek vra hom toe vir die oorskiet in sy derde bottel. Hy wou eers protesteer dat dit 'n aangemmaakte energie drankie is, maar gooi toe die oorskiet in my bottel.
Die eerste 10 km is altyd 'n uitsorteer proses, maar die pas was darem redelik en ons bereik die eerste waterpunt na ongeveer 2 uur. Hier kry ek toe vir Johan Breunissen en Allewyn Olwage wat saam met ons in die Kalagadi was in Oktober 2016. Ek kon ook my waterbottel vol maak.
Van waterpunt een tot by drie ry ons meesal jeep tracks deur privaat grond en natuur reservate. Dit behels 'n paar rowwe gedeeltes en ook 'n bietjie stootwerk. Ek het weereens die tegniese gedeelte net voor die Spur waterpunt gery gekry. Ek moet sê dit is meer rybaar nadat hulle 'n voor verlede jaar se wedren 'n bietjie werk daar gedoen het.
Op 60 km, wat net voor die Sour punt is, het dit gelyk of ek net onder 8 uur sou in kom, so daar was iets om voor te werk. Die laaste 50 km is op distriks paaie, maar dit is baie op en af met twee "killer" bulte in die laaste 20 km. Ek het egter goed gevoel en die weer was redelik met 'n ligte windie wat eintlik 'n lafenis was.
Met nog so 30 km oor het dit gelyk of ek nie onder 8 uur sou in kom nie. Ek het toe maar berus vir 'n tyd van 8:15-8:30. Op die voorlaaste bult het daar 'n spraaksame ryer by aangesluit en die menig gelug dat ons wel 8 uur kan breek.
Na die laaste bult het daar 'n paar vinnige manne verby gekom en ek kon by hulle inhak. Ons het later 'n redelike groep gevorm wat lekker saam gewerk het. Dit was op hierdie stadium duidelik dat ek my mikpunt sou bereik. Op die laaste draai kon ek voor 'n paar van die manne inval en oppad na die einde het ek die laaste verby gegaan. Op 7:55 is oor die eindstreep!
Hoffie het ook goed gery en amper 45 minute beter as verlede jaar gery.