Gesprekke oor vrees, waagmoed en sluip in 'n geweerprogram - Diverse
Die duime af
Ek is in 'n ander tydsone as wat ek gewoond was. Dit is laat. Maar ek is mal daaroor dat ek nie die land hoef te skakel om Ali te skakel nie. Ek pas my koplamp op en gooi die kombers oor my gesig om die geraas te verberg. Ek voel 'n volkome gelaguitbarsting. Om duidelik te wees, het ek nie 'n koplig nodig nie. Daar is vol krag in hierdie huis, maar as ek 'n koplamp dra, laat ek my tuis voel. Nadat ek 'n dekade lank in en uit die VSA gespring het, voel dit soms vreemd in my eie land.
ALI: Dus, gisteraand het ek hom gevra, waarom stuur jy nie my tekste gedurende die dag terug nie? Terloops, ek het al drie glase wyn gehad. Ek was bang om hom die vraag te vra. En sy antwoord was, want ek is by die werk en ek kry geen selontvangs nie.
ME: OK. Billik genoeg. Gaan aan.
ALI: (ergernis) En ek was soos ja, maar wat van die nag? Ek het dit natuurlik nie gesê nie. Maar ek wou. My ma het my aangesê om net die duim af te stuur vir die nuwe iPhone-app elke keer as hy nie reageer nie.
ME: (lag) Watter iPhone-app? Jou ma is histeries.
ALI: Dit is so snaaks! Dit is 'n nuwe iPhone-app vir emosies. Nie net glimlaggesigte nie. Dit is die hele shebang. Sy het op Oujaarsaand na 'n Kundalini-joga-klas gegaan en my geskryf, net Kundalini gedoen. Dit was wonderlik, en daar was 'n draaiende kop en hande in die gebed daar langsaan. Sy kraak my op.
ME: U moet hom net die duim afdruk en die kop draai, want dit is hoe u voel as u met hom gaan.
'N Byl en 50 jaar weef
Ek kan oral in die wêreld wees, maar ek is nêrens skouspelagtig nie. Of is ek? 'N Vlooimark in Raleigh, Noord-Carolina, moet vir iemand skouspelagtig wees. My pa en sy vriendin Joelle proe appels en tuisgemaakte salsas in 'n ver gang. Intussen praat ek met Neil, 'n 72-jarige mandjiewewer. Hy sit agter in sy vragmotor. Ek is nie seker hoe ons oor vliegtuie gaan nie.
NEIL: Ek was nog nooit vantevore op 'n vliegtuig nie. Was jy al op 'n vliegtuig?
ME: (lighartig) Yep. Dikwels. Vandat ek 'n baba was. Dit is pret. Maar eng!
NEIL: (sê) Dus raak jy nie meer bang nie.
ME: (lag) Ek is bang. Soms net ongemaklik. Maar ek raak beslis steeds bang.
NEIL: (hy steek sy hande in sy sak, verbaas) U raak nog steeds bang? Waarom doen jy dit dan as jy bang is?
Wat 'n wonderlike vraag.
ME: (wag vir 'n geruime tyd) Omdat die lewe nie die lewe sou wees nie, sou ek wou lewe as ek nie dinge doen nie, omdat hulle my bang maak of my ongemaklik gemaak het. Ek kan meer waag deur niks te doen nie. Ek voel ongemaklik. Dit is wat my laat voel dat ek eintlik leef.
Gewere en oorlogsoorblyfsels
Ek betaal die inskrywingsgeld van $ 6, sodat ek 'n Gun Show kan bywoon. Ek sluip my kamera binne. Teen 'n baksteenmuur staan ​​'n 20ft breë bordjie "War Guns and Relics." Ek gaan in daardie rigting. Toe ek daar is, haal ek diep asem en vra die vraag wat ek sedert 16 Desember aan 'n wapeneienaar wou stel.
ME: (senuweeagtig) Wat dink jy van die skietery in Sandy Hook?
GUNSVERKOPER 1: (perky) Is jy 'n meisie vir fotojoernaliste?
ME: (lê rustig) Nope. Net nuuskierig.
GUNS SELLER (S): (Hulle het afgegaan op 'n raaklyn en tien minute reguit gepraat) Dit is my regte. Ek besit een sedert ek 8 was. Ja 8. Dinge het verander sedert die 50's. Moenie die skuld gee op geweerwette nie. Hulle het niks daarmee te doen nie. Beskuldig dit op die psigiatriese stelsel en videospeletjies en gewelddadige films. Meer mense word deur messe doodgemaak as gewere wat u ken.
ME: (stil en sarkasties) Reg. Geweerwette het niks daarmee te doen. Niks. By. Almal.
GUNSVERKOPER 1: (beskuldigend) Wat van u? Wat dink u van Sandy Hook? Ek het jou gedagtes vertel. Vertel my nou joune.
ME: (in stilte) My suster het haar neef in die Sandy Hook-skietery verloor. Ek dink dit het te make met ons onvermoë om na mekaar te luister. Afgebroke gesinsisteme. Oormatige gedagtes. Giftige chemikalieë in ons kos en omgewings. Ontkoppeling aan ons gedagtes, liggame en harte. Onbeheerde woede. 'N resultaat van onderdrukte verdriet. Ek weet dit klink belaglik vir 'n ekstreme regse man soos jy. Ek respekteer jou en jou opinies. Maar moet nie met hulle saamstem nie. Ek haat jou en jou dom sienings oor gewere.
ME: (sug) Ek vind dit verwoestend. Ek glo dat dit ingewikkeld is. Dit is 'n mengelmoes van geweerwette, die mediese stelsel en gewelddadige media. Dit en nog baie meer.
GUNSVERKOPER 1: (medelydend) Ek ook girlie. Ek ook.
Oomblikke later kry ek 'n skerp oog van 'n ander verkoper.
GUNSVERKOPER 2: (dreigend) Sorg vir daardie kamera. U is verplig om iemand met hierdie ding te vererg.
ME: (bedreig) Wat, hierdie ding hier? Ek is 'n fotograaf van ontwerp en ontwerp. Moet niemand dit laat raas nie.
Hy glimlag nie en glimlag terug nie. Ek gee voor om rond te loop en foto's te neem van die Purple Hearts, om my aan die pa van my ma te laat dink wat my as jong meisie laat dra het. Ek gaan na die uitgang en dink aan hoe ek nie eens weet waarom hy 'n Purple Heart gehad het nie. Het hy ooit iemand doodgemaak?
Vrees, moed en liefde
Ek sms Ali.
ME: Sny my kamera net in 'n geweervertoning. 'N Paar gewaagde vrae gevra. Skrikwekkend. Pret soos hel!
Ek hou daarvan om te weet dat ek nie hierdie land hoef te verlaat om ongemaklik onbekend te raak op 'n plek wat so bekend is nie. Navorsingsprofessor Brene Brown sê dat ons in 'n konstante toestand van vrees leef en moed. Hulle bestaan ​​nie afsonderlik nie; hulle bestaan ​​gelyktydig. Om bang te wees en dit in elk geval te doen, is kwesbaar. Maar dit is ook moedig.
Ek vrees alles. Ek vrees dat ek nie die regte besluit sal neem nie. Ek vrees dat ek die verkeerde ding sal sê en iemand beledig. Ek vrees dat ek die regte ding sal sê, maar dat iemand anders ongemaklik sal wees. Ek is bevrees dat ek die verkeerde ding sê. Ek vrees dat ek die regte ding sê. Ek vrees nie goed genoeg te wees nie. Ek vrees om te goed te wees en iemand anders minder te laat voel. Ek vrees dat ek jou liefhet vir 'n man wat my op 'n stadium vir altyd liefgehad het, maar nie nou nie. Ek vrees mislukking. Ek vrees sukses. Ek vrees liefde en word liefgehad en liefde verloor.
Dit verg moed om hierdie dinge te doen, ongeag die vrees. Ek moet weet. Ek doen dit elke dag. ons doen dit elke dag. Ek dink dat daar tussen vrees en moed 'n plek is vir hoop. Dit is die fynsteek wat vrees en moed bymekaarwerk. As ek dit weet, is ek lief vir ongeag. Ek praat op so 'n manier dat mense my kan hoor. Ek praat, en as ek dit nie hoor nie, sê ek dit harder. Ek plaas myself steeds in ongemaklike situasies. Ek het nie spyt nie. Ek probeer harder.