ONTMOET DIE HEIDENSE VRUGBAARHEID GODE VAN BELTANE - HEIDENDOM EN WICCA - 2022
11 Heidense vrugbaarheidsgode van Beltane
Beltane is 'n tyd van groot vrugbaarheid vir die aarde self, vir diere en natuurlik ook vir mense. Hierdie seisoen word gevier deur kulture wat duisende jare teruggaan op verskillende maniere, maar byna almal het die vrugbaarheidsaspek gedeel. Tipies is dit 'n Sabbat om gode van die jag of die bos te vier, en godinne van passie en moederskap, sowel as landbougode. Hier is 'n lys met gode en godinne wat vereer kan word as deel van u tradisie se Beltane-rituele.
Die maangodin Artemis word met die jag geassosieer en is gesien as 'n godin van woude en heuwels. Hierdie pastorale verbinding het haar in latere periodes deel gemaak van die lentevieringe.
Bes is in latere dinastieë aanbid en was 'n god vir huishoudelike beskerming en het toesig gehou oor moeders en jong kinders. Hy en sy vrou, Beset, is in rituele saamgevoeg om probleme met onvrugbaarheid te genees.
As die ekwivalent van die Griekse god Dionysus, was Bacchus die partygod, druiwe, wyn en algemene aftakeling was sy domein. In Maart elke jaar kon Romeinse vroue geheime seremonies bywoon, genaamd die bacchanalia, en word hy geassosieer met seksuele vryheid en vrugbaarheid.
Cernunnos is 'n horinggod wat in die Keltiese mitologie voorkom. Hy is verbind met manlike diere, veral die takbok, en dit het daartoe gelei dat hy geassosieer word met vrugbaarheid en plantegroei. Uitbeeldings van Cernunnos word in groot dele van die Britse Eilande en Wes-Europa aangetref. Hy word gereeld met 'n baard en wilde, ruige hare uitgebeeld - hy is immers die heer van die bos.
Hierdie godin van die lente en blomme het haar eie fees, Floralia, gevier wat elke jaar tussen 28 April en 3 Mei gevier is. Romeine was geklee in helder kleed en blomme kranse en het teateropvoerings en buitelugvertonings bygewoon. Aan die godin is melk en heuning aangebied.
Hierdie huweliksgodin was die ekwivalent van die Romeinse Juno en het dit op haar geneem om aan die nuwe bruide goeie boodskappe te gee. 'N Meisie wat op die punt was om te trou, kon Hera aanbied in die hoop dat sy die huwelik met vrugbaarheid sou seën. In haar vroegste vorme blyk dit dat sy 'n natuurgodin was wat die natuurlewe voorsit en die jong diere wat sy in haar arms hou, verpleeg.
Hierdie fluitspelende, dansende lentergod dra ongebore kinders op sy eie rug en gee hulle dan oor aan vrugbare vroue. In die Hopi-kultuur is hy deel van rites wat verband hou met die huwelik en opvoeding, sowel as die voortplantingsvermoë van diere. Dikwels word Kokopelli gereeld met ramme en trappe voorgestel, simbolies van sy vrugbaarheid. Hy word ook gesien saam met sy kollega Kokopelmana.
Hierdie landbougod het oor herders en hul kudde gewaak. Hy was 'n rustieke soort god, en het baie tyd spandeer in die bos en weivelde, jag en musiek op sy fluit gespeel. Pan word tipies uitgebeeld as die agterkwart en die horings van 'n bok, soortgelyk aan 'n faun. Vanweë sy verbintenis met landerye en die bos, word hy dikwels vereer as 'n lente-vrugbaarheidsgod.
Hierdie redelik geringe landelike god het een reuse-aanspraak op roem - sy permanent regop en enorme fallus. Priapus, die seun van Afrodite deur Dionysus (of moontlik Zeus, afhangend van die bron), is meestal in huise aanbid eerder as in 'n georganiseerde kultus. Ondanks sy konstante wellus, word die meeste verhale hom as seksueel gefrustreerd of selfs onmagtig voorgestel. In landbougebiede word hy egter steeds beskou as 'n god van vrugbaarheid, en op 'n stadium is hy beskou as 'n beskermende god wat seksuele geweld gedreig het teen iemand - man of vrou - wat die grense oortree wat hy bewaak het.
Alhoewel die Sheela-na-Gig tegnies die naam is wat op die kerf van vroue met oordrewe vulvae wat in Ierland en Engeland voorkom, gebruik word, is daar 'n teorie dat die kerfwerk verteenwoordigend is van 'n verlore pre-Christelike godin. Tipies versier die Sheela-na-Gig geboue in gebiede van Ierland wat deel was van die Anglo-Normandiese verowerings in die 12de eeu. Sy word getoon as 'n huislike vrou met 'n reuse-yoni, wat wyd versprei is om die saad van die mannetjie te aanvaar. Folkloriese getuienis dui daarop dat die syfers deel was van 'n vrugbaarheidsrite, soortgelyk aan 'voëlstene', wat gebruik is om bevrugting te bewerkstellig.
Hierdie vrugbaarheidsgodin word met die lente geassosieer en verteenwoordig nie net blomme nie, maar die vrugte van lewe en oorvloed. Sy was ook die beskermheer-godin van prostitute en ambagsmanne.