147 Die Muratoriaanse Kanon | Bybelverskille
← 146 Die gees gee. Johannes 19;30
148 Leraar vir die Heidene; 2 Timoteus 1:11 →
Posted on 2017/03/29	by Herman of bibledifferences.net
Die Muratorian Fragment en ‘n vroeë kànon.
Hierdie plasing is met permissive ‘n verwerking van Alisa Childers se blog. (http://www.alisachilders.com) Besoek gerus haar blog en sien eerstehands wat hierdie besondere apologeet skryf.
Hier is wat sy gesê het:
Waarom die Muratoriaanse Fragment ‘n belangrike saak is en waarvan ons kennis behoort te neem.
‘n Manuskrip van die Muratoriaanse Fragment.
In hulle aanval op die Bybel, wys skeptici dikwels na die feit dat die vroeë Christene nie eens ‘n amptelike Bybel gehad het nie. Hulle beweer dat wat ons as die Nuwe Testament aanvaar, eers honderde jare nà die lewe van Christus en die dissipels saamgestel is, toe die kerklike vergaderings besluit het watter boeke “in” en watter “uit” die kánon sou wees. Dan Brown beweer selfs in sy boek The Da Vinci Code, dat keiser Konstantyn die boeke op die konsilie van Nicea (325 n.C.) gekies het.
Die Muratorian Fragment is belangrik omdat sy bestaan juis bewys is dat hierdie bewerings van alle waarheid ontbloot is.
Wat is die Muratoriaanse Fragment?
1) Dit is ‘n antieke manuskrip, soms “die Muratoriaanse Kánon” genoem, wat ‘n lys van die boeke van die Nuwe Testament bevat. Hoewel die fragment self uit die 7e of 8ste eeu dateer, is die lys van erkende boeke wat dit bevat uit ongeveer 180 n.C. Buiten vir ‘n kernagtige lys van die ketter Marcion, is dit die oudste lys van die Nuwe Testament waaroor ons beskik en bevestig 22 van die 27 boeke. Dit is buitengewoon vroeg vir so ‘n volledige kánon. 2) Wanneer ons van die Bybelse kánon praat, dring sommige kenners daarop aan dat die woord kánon slegs gebruik kan word vir die finale, geslote lys van boeke wat offisiëel deur kerk bevestig is. Dr. Michael Kruger skryf: “The term canon can be employed as soon as a book is regarded as ‘Scripture’ by early Christian communities.’ 3) Die Muratoriaanse Fragment toon aan ons watter boeke deur die vroeë Christene as Skrif beskou is.
Wat behoort ons te weet van die Muratoriaanse Fragment?
1. Dit bevestig al vier die Evangelies, Handelinge, al 13 van Paulus se briewe, asook Judas, 1 en 2 Johannes, en Openbaring. (Daar is ook die moontlikheid dat 3 Johannes ingesluit is , maar dit word betwis). Wat dít bevestig is dat die meeste van die boeke van die Nuwe Testament, teen die einde van die tweede eeu reeds wyd aanvaar is.
2. Dit vermeld die nie – kánonnietiese “apokalips van Petrus”, maar bevestig ook dat die outoriteit daarvan nie deur almal aanvaar word nie. Wat dít bevestig is dat daar beslis teenkanting teen sommige boeke was, maar juis algemene eenstemmigheid oor die meeste was.
3. Dit vermeld “die Herder van Hermas” as ‘n boek wat wyd gelees is en deur baie vroeë Christene waardeer is, maar as Skrif verwerp is omdat dit eers “onlangs, in ons tyd” geskryf is. Dít bevestig aan ons dat die vroeë Christene ‘n besliste konsep oor die kánon gehad het, en dat enigiets wat ná die tyd van die twaalf apostels (die apostoliese era) geskryf is, verwerp is. Dit beteken dat die kánon, in beginsel, reeds teen die begin van die tweede eeu, toe die apostels nie meer gelewe het nie, afgesluit was.
Waarom is die Muratoriaanse Fragment tans op die voorgrond?
Onthou die bewering dat Konstantyn die boeke van die Nuwe Testament gekies het? Afgesien dat daar geen historiese bewys hiervoor is nie, het die Muratoriaanse Fragment nog voor sy geboorte reeds bestaan, en is die kánon eers sowat 60 jaar ná sy dood afgesluit. Konstantyn is beslis ‘n interessante historiese persoon, maar hy het beslis nie die kánon bepaal nie.
Die Muratoriaanse Fragment bewys dat in die laat tweede eeu, (nie eens 100 jaar nadat die laaste apostel gesterf het nie), het die Christene reeds die NT geskrifte as op gelyke vlak met die Ou Testament aanvaar.En dít is van belang!
Die fragment word in die sewende eeu gedateer. Waarom beweer ons dat die kánon uit die tweede eeu dateer?
Die Muratoriaanse Fragment is ‘n versameling van teologiese werke wat geskrifte van die vroeë Kerkvaders insluit. Al die werke is gevolglik van verskillende tye. Een van die redes waarom navorsers die kánonlys in die laat tweede eeu dateer, is omdat vermeld word dat die Herder van Hermas is “baie onlangs geskryf, in ons tyd, in die stad Rome, terwyl sy broer Pius, die posisie van biskop van die kerk van Rome beklee het.” Gevolglik is dit duidelik dat die lys uit daardie tydperk dateer, nie later as 200 n.C. nie. ‘n Aantal navorsers het hierdie datum bevraagteken en wou dit nader aan die vierde eeu plaas, maar dit is nie deur die meerderheid navorsers aanvaar nie. Die algemeen aanvaarde datum is 170 – 180 n.C.
Hier is ‘n analogie: Indien ek aan my vriendin ‘n brief skryf en ek haal daarin ‘n uittreksel aan uit ‘n brief wat my ouma in 1987 aan my gestuur het, sou my brief in 2017 gedateer wees, maar die aanhaling uit 1987.
Tot hiertoe Alisa se publikasie.
Ek vertroou dat dit vir jou soveel vreugde verskaf het as vir my.
Enige kommentaar kan onder aan hierdie bladsy gelewer word, of direk aan my by: bibledifferences@gmail.com
This entry was posted in Kanon. Bookmark the permalink.