Diagnose miskraam deur ultraklank - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelDiagnose miskraam deur ultraklank
Diagnose miskraam deur ultraklank
Deur Krissi Danielsson Opgedateer op 15 Maart 2019
Hoe riglyne wissel
Ultraklank is onseker
Berekening van miskraamrisiko
As u miskraam ervaar
As u bekommerd is dat u miskraam is, kan u wonder hoe 'n miskraam gediagnoseer word. Hoe kan ultraklank help om vas te stel of u 'n vroeë swangerskap het teenoor 'n miskraam wat gemis is, en wat is die limiete van hierdie toets in die vroeë swangerskap ">
As u 'n vroeë ultraklankondersoek doen, soos gedurende die eerste trimester van 'n vrou se swangerskap, kan dit moeilik wees vir mediese spesialiste om 'n vroeë swangerskap te onderskei van 'n mislike miskraam. 'N Mislike miskraam is 'n verlies aan swangerskap waarin die embrio ophou ontwikkel het of nooit gevorm is nie, maar die moeder het nog nie duidelike miskraamsimptome soos vaginale bloeding of spotting, die deurbring van weefsel deur die vagina, en / of pyn of kramp in die buik, onderrug of bekkenarea.
Diagnose miskraam met ultraklank
Dokters gebruik spesifieke riglyne om 'n foutdiagnose te voorkom om te bepaal wanneer die ultraklankuitslag 'n miskraam kan aandui. In 'n verslag van die Society for Obstetrics and Gynecology of Canada het navorsers byvoorbeeld aanbeveel dat miskraam gediagnoseer word as 'n transvaginale ultraklank die volgende onthul:
Geen hartklop in 'n embrio groter as 5 mm nie
Swangersak is groter as 8 mm en het geen dooiersak nie
Swangersak is groter as 16 mm en het geen embrio nie
Boonop, as 'n vroeëre ultraklank 'n fetale hartklop geopenbaar het en 'n daaropvolgende ultraklank geen hartklop vind nie, dui dit ook op 'n miskraam. Dalende vlakke van hCG (menslike chorioniese gonadotropien, 'n hormoon wat tydens swangerskap gemaak word) saam met 'n ultraklank wat 'n leë swangerskap toon of geen hartklop van die fetus kan ook lei tot 'n miskraamdiagnose.
Hoe hierdie riglyne wissel
Dit is van kritieke belang om daarop te let dat verskillende lande en verskillende mediese verenigings hul presiese benaderings tot die kwessie van onderskeiding tussen vroeë swangerskap en miskraam, kan verskil. Terwyl wetenskaplike navorsing oor die onderwerp ontwikkel, kan riglyne natuurlik verander.
Die rede waarom riglyne soos hierdie belangrik is, is dat die meeste swangerskapverliese in die eerste trimester voorkom. Daarbenewens is daar verskillende situasies wat dit moeiliker kan maak om die onderskeid te tref, met ander woorde, daar is verskillende situasies wat die risiko vir verkeerde diagnose kan verhoog. Dit kan wissel van 'n onakkurate beraming van u vervaldatum tot 'n verdwynende tweeling, 'n toestand waarin die een tweeling mishandel word terwyl die ander nog in die lewe bly.
Wat as u ultraklank nie seker is nie?
As u die ultraklankriglyne vir die diagnose van 'n miskraam volg, is daar baie kere dat die ultraklank nie definitief kan sê of u 'n vroeë swangerskap het of 'n miskraam mis nie. Om die moontlikheid van 'n verkeerde diagnose te vermy, kan u dokter aanbeveel om binne 'n week 'n ultraklank te wag en te herhaal. In 'n normale swangerskap moet die swangerskap (en die embrio as dit gesien word) binne een week beduidend groter wees, terwyl 'n mislike miskraam geen groei of slegs minimale groei toon nie.
As u gedurende hierdie week 'n miskraam gemis het in plaas van 'n vroeë swangerskap, kan u simptome van 'n miskraam ontwikkel. Dit kan nuttig wees om u vertroud te maak met die algemeenste tekens en simptome van 'n vroeë miskraam.
Die berekening van die moeder se risiko vir swangerskapverlies hang grootliks van haar ouderdom af. Volgens die Amerikaanse kongres van verloskundiges en ginekoloë verander die risiko van miskraam by vroue aansienlik met ouderdom:
Die vrou se ouderdom
Gemiddelde risiko vir miskraam
20-30 jaar oud 9 persent tot 17 persent
35 jaar oud 20-persent
40 jaar oud 40-persent
45 jaar oud 80-persent
As u 'n miskraam ervaar
As u 'n gemiste miskraam ondervind, wat uiters traumaties kan wees (fisies sowel as emosioneel), is daar hulpbronne beskikbaar wat u en u maat deur hierdie moeilike periode kan laat beland. Vra u dokter of daar enige persoonlike ondersteuningsgroepe in u omgewing is, en / of soek anonieme aanlynondersteuning in een van die vele ondersteuningsgroepe of miskrame aanlyn. U kan ook aanlynhulpbronne, soos Miscarriage Matters, besoek, 'n webwerf wat bestuur word deur 'n liefdadigheidsorganisasie wat aanlyn regstreekse geselsies aanbied.
As u net van mister miskrame hoor en meer, voel u moontlik verward oor al die terminologie wat gebruik word om miskrame te beskryf, byvoorbeeld terme soos 'n verwarste ovum, 'n chemiese swangerskap, 'n molêre swangerskap en meer. Vra vrae. As u nie iets verstaan ​​wat u verloskundige sê nie, vra haar om dit op 'n ander manier te verduidelik. Om oor die moontlikheid van miskraam te dink of om 'n miskraam te hanteer, is moeilik genoeg om die mediese lingo te verstaan. Dit kan selfs meer angswekkend wees as u voel dat u na 'n vreemde taal luister. Hier is 'n paar antwoorde op die vrae wat mense gereeld met miskrame van die eerste trimester stel, maar skryf die vrae wat u het, neer sodat u kan onthou. Antwoorde bring nie 'n baba wat verlore is aan miskraam, terug nie, maar kan u help om in die volgende weke en maande te werk.