Die verhaal van Moses, wat die wet op 'n berg van God se boodskapper ontvang het, is dekor vir 'n mitologiese drama. Die antieke gode het op berge gebly. Daarom slaan die psalmdigter ook sy oë op na die berge toe. Daarom het Jesus ook 'n bergrede waarin hy die wet aan sy volgelinge verduidelik.
Die gebod waaroor die vraag gaan was die vyfde gebod wat beveel “Eer jou vader en jou moeder sodat jy 'n lang lewe kan hê in die land wat die Here jou God vir jou gee”
Daar is niks fout met die gebod nie. Soos wat jy vir alle ander lewe respek moet hê moet jy dit ook vir jou ouers hê. Waarom is die gebod juis so geformuleer. In die Joodse tyd het hulle nie geglo aan 'n lewe na die dood of aan 'n salige voortbestaan in 'n hemel na jou aardse lewe nie. Al wat hulle geken het was die lewe hier en nou.
'n Mens is deur God geseënd beskou as jy 'n lang lewe en 'n groot nageslag gehad het. Albei dié elemente kom in die gebod voor. Die Jode het maniere gesoek om hulle lewe te verleng. ‘n Teken dat hulle hierdie seën van God af ontvang het. Een van die maniere waarop hulle besluit het was om te sê dat jy jou vader en moeder moet eer.
Hierdie gebod reguleer die antieke pensioenfonds. Eer jou vader en jou moeder. Hulle moet deel van jou lewe bly en jy moet hulle versorg. Dan sal jy die seën van die Here ontvang en sal jy ook 'n lang lewe hê. Kinders is in die antieke tyd gesien as besittings van hulle ouers. Dogters kon soos beeste aan reisigers en verbygangers verkoop word.
Die meeste dogters het hulle ouers nooit weer gesien nie. Hierdie gebod is pertinent op seuns bedoel. Hulle moes hul ouers eer in die sin van versorg tot met hulle dood. Die beloning is om self eendag die vreugde van 'n lang lewe te smaak.
Ons samelewing lyk baie anders. Daar is ander energie wat in ons verhoudings en lewens 'n rol speel. Eksodus reguleer nie meer ons aftrede voordele nie. Dogters word nie meer verkoop nie. Kinders is gelyk voor die reg en kinders het die status van mense en nie besittings nie.
Daarom is dit onregverdig en feitlik onmoontlik om 'n wet oor 'n 2000 jaar gaping te laat spring en om vandag in 'n totaal nuwe situasie goddelike status daaraan te gee om dit vir tyd en ewigheid te laat geld.
Ons godsbegrip en spiritualiteit lyk ook anders. Ons idee van lewe, van dood, van ouers en kinders lyk anders. Ons ken ouers wat nooit ouers moes gewees het nie. Ons ken kinders wat dwaas sal wees om in verhouding met sulke ouers te bly. Ons kan nie 'n reël afkondig en laat geld ongeag die omstandighede nie. In ons wêreld bepaal die omstandighede nogal grootliks wat reg is en wat nie.
Vir ons is God nie 'n koning wat op 'n troon in die hemel sit, wette maak, en mense se name in 'n swart boekie opskryf as hulle nie by daardie wette bly nie. Vir ons werk daardie konsep nie meer nie.
Vir ons is daar ander sienings wat belangrik is. Ons leef in 'n ander verhaal. Ons idee oor God is ook totaal en al anders. Bybelse wette kan nie voorskryf of laat regeer omdat dit in die Bybel staan nie. Ons het die reg om dit krities te bevraagteken. Om dit af te skryf. Of om waarhede daaruit te neem en dit steeds in ons lewens te gebruik.
Dit is nie God se wette en daarom vir ewig bindend nie. Dis gebooie deur mense geformuleer vir hulle tyd en omstandighede volgens hulle lewensbeskouing, behoeftes, hulle prentjie van God en gerig op hulle verstaan en instandhouding van die werklikheid.
Ons lewe en wêreld lyk anders. Vanuit ons verstaan van die goddelike probeer ons om ons samelewing sinvol in te rig. Volgens ons verstaan van spiritualiteit probeer ons Liefde wees. Daar is nie wette van buite wat ons lewe regeer nie maar 'n wet van binne wat die
Mense sal oor die punt moet kom waar hulle dink dat wat in die Bybel staan van God af kom en ewig geldig is. Eerder wette wat mense formuleer om sekere sake in die samelewing mee te orden volgens die lewens en wêreldbeskouing van die mense vir wie dit geformuleer word.
DOM hierdie is baie goed verwoord. Sodra 'n mens die konsep aanvaar dat die Priesters/owerstes in die OT ook maar net mens was, met menslike foute(kom ons noem dit sonde) word die OT verklaarbaar.
Indien ons aanvaar dat die skrywers/Priesters sondig was, het hulle dan ook soms opdragte van die duiwel en soms opdragte van God uitgevoer.
Wat my aanbetref is die lewende Baba in die Nuwe Testament. Die Ou Testament is 'n dokument wat handel oor 'n vergange godsdienstige era wat moes dien om die Israeliete se primitiewe bloedkultus te voed en te onderhou. Buiten om te dien as geskiedkundige dokument wat die oorsprong en ontwikkeling van die Christendom, Judaïsme en Islam aandui, het dit geen Goddelike gesag of geestelike waarde vir die gelowige wat die wederkoms afwag nie.