Fulgencio Batista - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Fulgencio Batista was die Kubaanse regse diktator wat omvergewerp is deur kommuniste onder leiding van Fidel Castro. Ondanks die steun aan Batista uit Amerika tydens sy bewind, is niks deur die supermag gedoen om sy val van die mag te keer nie.
Batista is op 16 Januarie geboreste 1901 in die provinsie Oriente in Kuba. Sy ouers het aan 'n suikerplantasie gewerk. Batista het in 1921 by die leër aangesluit en die rang van sersant beklee toe hy in September 1933 aan 'n militêre staatsgreep teen die liberale president Machado - bekend as die 'Revolt of the Sergeants' - deelgeneem het. Sy geloofwaardigheid is verseël toe die Amerikaanse ambassadeur in Kuba, Benjamin Welles, het aan Batista gesê dat hy die enigste man in Kuba was wat enige vorm van 'persoonlike gesag' gehad het. Welles het dit ook vir Batista duidelik gemaak dat Amerika nie van plan was om in die Kubaanse aangeleenthede in te meng nie en dat wat hy op die eiland gedoen het, die Kubaanse volk besorgd was. Vir Batista was dit 'n groen lig om te heers soos hy wou. Op 19 Januarieste 1934 het Amerika die nuwe regering van Kuba erken.
Batista is bevorder tot die kolonel en word die leier van 'n fascisties geïnspireerde korporatiewe staat. Batista was self 'n onvoorspelbare man. Hy kan wreedaardig wees, maar in 1937 het die vorming van mededingende politieke partye toegelaat. Hy regeer agter 'n reeks marionetpresidente wat geen ander doel gedien het as om die mag wat Batista uitgeoefen het, te vermom nie.
Batista was nie sonder sy teenstanders nie, ongeag hoe gevaarlik dit was. Een van die meer vokale was Antonio Guitaras wat 'n studentebeweging gestig het wat die heerskappy van Batista teengestaan ​​het. In 1935 is hy byna sekerlik deur regeringsgewapendes vermoor. Ander teenstanders het eenvoudig verdwyn.
In 1939, in 'n billike verkiesing, is Batista tot president van Kuba verkies. Hy het voortgegaan om sy steun met die VSA op te bou en in 1944 het hy oorlogskatte ingestel om Amerika te help betaal vir haar oorlogspoging. Dit was 'n ongewilde beweging binne Kuba waar baie arm gebly het. Meer algemene teenkanting teen Batista het voorgekom en in 1944 is hy vrywillig in ballingskap in die Dominikaanse Republiek voordat hy na Daytona Beach, Florida verhuis het. Van hier het hy 'n veldtog gevoer om terug te keer na die Kubaanse politiek en in 1948 het hy 'n setel in die Kubaanse senaat verower.
In 1952 het Batista as president verkies. Al die aanduidings het getoon dat hy sou verloor en sommige van die stembusse het die voormalige Kubaanse leier laaste geplaas. So 'n vernedering sou 'n kans op sy voormalige mag beëindig het. Om sodanige vernedering te vermy, het Batista homself aan die hoof van 'n ander militêre staatsgreep geplaas. Op 10 MaartsteIn 1952 blyk dit suksesvol te wees en die VSA het op 27 Maart beide sy posisioneringskantoor en sy regering vinnig erkenste.
Batista beklee nou die selfaangestelde rang van generaal. Nadat hy aan bewind was, het Batista die grondwet van die eiland opgeskort en 'n eenparty-diktatuur met hom as leier opgerig.
Batista se bewind was onderdrukkend. Die rykes op die eiland het goed gevaar solank hulle verseker het dat hulle Batista 'beloon'. Daar is egter min of meer iets vir die armes gedoen. Batista het Kuba toegelaat om 'n speelgrond te word vir die rykes van Amerika. Slegs vyftig kilometer van Florida af sou ryk Amerikaners na Havana vlieg om te dobbel en om die goeie lewe te geniet. Niks kon in skraster kontras gewees het met die lewens van armoede wat deur die Kubaanse armes gelei is nie.
Op 26 Julieste 1953 het 'n klein groepie wat teen Batista gekant was, 'n kas in Santiago aangeval. Die aanval, gelei deur Fidel Castro, was 'n mislukking, maar Batista het geantwoord met sy berugte '10 vir 1' bevel - dat die plaaslike militêre bevelvoerder tien burgerlikes moes doodskiet vir elke soldaat wat doodgemaak is. In die geval is 59 mense geskiet - alhoewel 19 soldate dood is, kon die finale totaal 190 bereik het.
Batista wou hê dat alles so vinnig as moontlik weer normaal sou wees, omdat hy gevrees het dat enige waargenome sosiale opstand diegene wat groot bedrae Amerikaanse dollars in Kuba wou belê, sal verreken. Daar word beweer dat hy 30% van die kontant wat ingesamel is in die dobbelhotelle wat in Havana gebou is, bestuur deur die Mafia, geneem het, terwyl sy vrou 10% geneem het. Aangesien die kontant wat deur hierdie hotelle gevloei het, so groot was, sou die 60% wat oor was - as hierdie syfers korrek was - steeds 'n reuse-wins vir die betrokkenes uitmaak.
In Mei 1955 voel Batista so sterk verstrengel in sy posisie dat hy Castro en ander rebelle vrygelaat het wat die barokaanval in Julie 1953 in Santiago oorleef het.
Vanaf Desember 1956 het Batista 'n groeiende uitdaging van 'n linkse beweging onder leiding van Fidel Castro gekonfronteer. Studente-betogings in Havana is wreedaardig deur die polisie hanteer en studenteleiers is deur mans buite die wet vermoor. Batista het egter een groot probleem in die gesig gestaar. Die getal arme Kubane wat nie baat gevind het by die enorme bedrae geld wat in Kuba belê is nie, was baie swaarder as dié wat baat gevind het. Hierdie mense was ideale teikens vir mense soos Castro en ChéGuevara wat na Kuba was om Castro by te staan.
Die blote grootte van die eiland het Castro en sy manne die geleentheid gegee om weg te skuil by Batista se mans. Hulle het die taktiek van Mao Zedong en die Chinese kommuniste gekopieër. Die aanhangers van Castro het die armes op die eiland gehelp deur hul plase te help, deur die basiese skole vir die armes te vestig en mediese hulp te verleen. Hierdie beleid van 'harte en gedagtes' was baie suksesvol en die steun vir die kommuniste het buite die Sierra Maestra-berge versprei en nader en nader aan Batista se magsbasis in Havana.
Batista het die steun van die Kubaanse leër en op 31 Desember verloorst 1958 moes hy Kuba vlug vir die Dominikaanse Republiek met sy reputasie in puin.