Voedselafval sny: die beste myte - Tradisionele resepte - 2022
Voedselafval sny: die beste myte
Beste-voor-datums, verkoopdatums, gebruiksdatums; weet jy die verskil tussen hulle? Statistieke sê dat byna 80% van ons dit nie doen nie, en daarom het Jamie en Jimmy die rekord in die derde episode van Vrydagaand fees.
Wat baie van ons nie weet nie, is dat die gebruiksdatums eintlik die enigste getalle is waaraan ons aandag moet gee. Gebruiksdatums, wat voorbehou is vir hoogs bederfbare voedsel, soos vleis en vis, sal jou vertel op watter stadium kos gevaarlik is om te eet. Al die ander datums is egter net 'n raaiskoot van die supermark oor wanneer die kos die beste gaan wees. Dit beteken nie dat hulle u siek sal maak of dat hulle 'n slegte smaak sal hê nie; dit is slegs 'n aanduiding van kwaliteit wat supermarkte gebruik om hul voorraad te draai.
Die probleem ontstaan ​​as ons alle gedrukte datums behandel asof dit 'n gebruiksdatum is, en 'n vol eetbare kos is, want die getalle sê dit vir ons. Soos Jamie in die program sê, is die dae dat ons ons eie oordeel oor die vraag of voedsel nog steeds goed is, verby is. Aangesien huishoudings in die Verenigde Koninkryk elke jaar ongeveer 4,2 miljoen ton eetbare voedsel weggooi, is dit tyd dat ons almal insig kry en leer hoe om te weet wanneer ons kos af is.
Hier is 'n paar basiese maniere om die kos wat ons meestal weggooi, te bespaar.
Om die varsheid van 'n eier te kontroleer, plaas dit eenvoudig in 'n bak koue water. As dit vars is, lê die eier horisontaal aan die onderkant van die bak, maar as dit oud is, sal dit vertikaal dryf. As die eier skuins dryf, is dit waarskynlik net 'n week of so oud en is dit nog steeds lekker om te eet - as dit die geval is, kort u nie resepte om dit te gebruik nie.
As dit kom by jogurt en melk, kan die beste datums die beste wees. As dit ruik of lekker is, is dit waarskynlik goed. U kan die laaste bietjie melk of jogurt in 'n heerlike smoothie of as 'n Sondagoggend -pannekoek gebruik.
Jy kan nie muf sagte kaas eet nie, maar dit is goed om die vorm van harde kaas af te sny. Gebruik oorblywende stukke in Jamie se oozy cheesy pasta -resep, of probeer dit op pizza's of in quesadillas smelt. Dit is ook 'n goeie idee om parmesaankosse te bespaar - voeg dit by sop, bredies of risotto's, terwyl dit kook en 'n heerlike geur gee. Alternatiewelik kan u harde kaas rasper en in toebroodjiesakkies vries, gereed om direk op pastabakkies of pizzas gestrooi te word voordat dit gaargemaak word.
Tensy vrugte en groente beskadig of kreukel is, is dit goed om te eet, irrelevant vir die datum van voor die tyd. As u aan die beurt is, kan u dit maklik stoor deur dit te vries (klik hier vir meer idees), of as u 'n bietjie groente het, sny dit in kerrie, sop of pastasous en vries die oorskiet.
Brittanje gooi jaarliks ​​gelykstaande aan 24 miljoen snye brood, maar daar is 'n aantal ongelooflike tradisionele resepte vir die gebruik van ou brood, soos panzanella en brood en botterpoeding. U kan ook die oorblywende brood in 'n voedselverwerker skeur vir tuisgemaakte broodkrummels (strooi dit op pasta, lasagne en herderspastei), of gebruik dit om hamburgers en frikkadelle te bind.
Resepte vra gereeld vars kruie, maar ons gebruik selde soveel as wat ons koop, want dit hou ongelukkig nie lank nie. Gelukkig is daar baie maniere om dit uit die asblik te red. Probeer om die stingels af te sny, in klam kombuispapier toe te draai en in die yskas te bêre, wat dit sal help om dit langer te hou. Die enigste uitsondering is basiliekruid - hou dit uit die yskas!
As u egter nie van plan is om u kruie binnekort te gebruik nie, sny dit dan in salsa verde (heerlik saam met gebraaide lamsvleis, vis en steak) of kombineer met sagte botter en fyngemaakte knoffel vir heerlike kruiebotter. U kan albei vries totdat u dit nodig het.
As u dus slim wil raak oor die manier waarop u kook en ook op die sentjies spaar, moet u slim word en die beste datums voor vergeet.
Goeie wenke en heerlike resepte om u te help om voedselverspilling te verminder
Ses en sestig biljoen liter water gaan na die verbouing van voedsel wat ons uiteindelik weggooi. As dit nie die belangrikheid van die bestryding van voedselverspilling - en die ommekeer van die klimaatkrisis - opsom nie, is dit moontlik dat hierdie gids om u stukkies te red, skryf Hannah Twiggs
Volgens die Drawdown -projek is die bekamping van voedselverspilling die nommer een oplossing om die klimaatkrisis om te keer
As voedselafval 'n land was, sou dit die derde grootste bydraer tot kweekhuisgasvrystellings wees. Tog word 'n derde van alle voedsel wat in die wêreld verbou word, weggegooi.
As voedsel weggegooi word, is dit nie net die produkte wat tot niet gaan nie: dit is ook die water en energie om dit te verbou, te stoor en te vervoer. 'N Jaarlikse totaal van 66 triljoen liter water gaan vir die verbouing van voedsel wat ons nie eet nie, en sou bespaar word as ons net groei wat ons nodig het.
Volgens die Drawdown -projek is die bestryding van voedselverspilling die belangrikste oplossing om die klimaatkrisis om te keer en te voorkom dat die aarde teen 2100 2C warmer word. weet wat doen.
Ook nie Oddbox nie, wat die probleem onder die knie kry deur weeklikse bokse met die heerlike "te vreemde" of "te veel" vrugte en groente direk van produsente aan sy kliënte te lewer. Met meer as 2 miljoen bokse afgelewer sedert die bekendstelling in 2016, het Oddbox reeds 13,790 ton voedselafval bespaar - gelykstaande aan hoeveel kos 29,977 mense in 'n jaar sou eet, met die doel om 35,000 ton teen 2025 te bespaar.
Op hierdie Aardedag wil die groentebosmaatskappy (of, soos hulle graag wil heet, weeklikse reddingsmissie) 'n lig skyn oor die groot impak wat voedselafval op die omgewing het en hoe mense kan optree om ons planeet te red, vir Aardedag en daarna.
Van groenteskil en stukkies tot die hergroei van u groente en die eet van wat reeds gekweek is, die uitvoerende hoof en medestigter van Oddbox, Emilie Vanpoperinghe, het baie wenke oor hoe u maklik kan deelneem aan die stryd teen voedselverspilling vanuit die gemak van u eie kombuis.
Sluit aan by die beweging en kry wonderlike groente direk by u deur afgelewer met 'n Oddbox -intekening
My mislukte eksperiment om geen voedselafval te produseer nie
Ek kyk na die hartseer oorblyfsels van 'n roerbraai: drie stukke paprika, 'n lepel sous en 'n mondvol na 'n mond vol droë quinoa. Ek sug, gooi dit in 'n bak en sit dit in die mikrogolfoond.
'N Week gelede sou ek hierdie oorskiet weggegooi het sonder om eers na te dink. Maar ek het drie dae na 'n maand lange eksperiment gegaan om te kyk of ek my voedselafval kan beperk, en dit is te vroeg in die ondersoek om hierdie oorskiet kompos te laat word. Ek eet dus die quinoa, byt vir droë byt.
Die vermorsing van voedsel is een van die vele klimaatsondes in Amerika. Byna 'n derde van alle kalorieë wat in die Verenigde State geproduseer word, beland in die asblik, volgens 'n skatting van 2014 van die Amerikaanse departement van landbou. En dit gebeur meestal tuis.
Volgens die USDA vermors kruidenierswinkels ongeveer 10 persent van ons kos (met groente die grootste oortreders), maar ons gooi meer as dubbel soveel as 21 % by die huis weg. Dit is omdat mense soos ek te veel quinoa maak en nie genoeg roerbraai en die ekstra gooi nie, of as ons 'n pakkie wortels koop en net twee vir 'n resep gebruik, sodat die res kan vrot, sê Jonathan Deutsch, 'n professor wat aan kos werk afvalkwessies in die departement voedsel- en gasvryheidsbestuur aan die Drexel Universiteit.
Dit is 'n vermorsing van energie en mdashit neem tonne fossielbrandstof in om te groei, te stoor en te beweeg, en voedsel wat ontbind word, en tonne (3,3 gigaton wêreldwyd, om presies te wees) kweekhuisgasse skep. 'N Verslag wat deur die UN & rsquos Food and Agriculture Organisation uitgereik is, beraam dat as wêreldwye voedselafval sy eie land was, dit net agter China en die Verenigde State sou staan ​​wat die totale koolstofdioksied uitstoot.
Die beste ding wat u kan doen om voedselverspilling te bekamp, ​​is om u slegte gewoontes te verander, minder te koop, maaltye te beplan en meer oorskiet te eet. Dit is wat ek probeer het, en dit het nie so goed gegaan nie.
Ek het die eerste week 'n eetplan gemaak. Ek het drie etes vir my en my opgestel, met die hoop dat elke ete vir twee nagte genoeg sou wees en een vir drie. Ek het ondersoek ingestel na wat ek al gehad het: 'n paar slaai -groente wat slap gaan, seldery en wortels, en 'n halwe pakkie pastinaak wat ek vir 'n vorige resep gebruik het. Ek het gedink 'n sop kan die pastinaak, seldery en wortels opgebruik, en as ek ywerig was om byslaaie te maak, kon ek ook deur die blaarslaai kom. Van daar af het ek my ander etes beplan en 'n inkopielys gemaak.
Ek het na my plan gegaan, die skottelgoed gemaak, my oorskiet pligsgetrou geëet en my slaaie met spinasie gelaai om seker te maak dat alles verteer word voordat dit slymerig word. Ek het die slegte plek op my tamatie gevoed vir my geheime voedselafvalwapen: my hoenders. Aan die einde van die week was die komposbak niks anders as eierdoppe en koffiedik nie, en ek was lus daarvoor.
Ek het week twee op dieselfde manier beplan. Eerstens was wildsvleisbredie. Ongelukkig het die resep genoeg gemaak om 'n bad te vul. Dit het aangehou en aangehou. Terwyl ons dit ingeprop het, het die kruie wat ek later in die week vir vis gekoop het, suid gegaan. Uiteindelik, op dag ses, het my man gemut. Ons gooi die sout van die verdomde bredie weg. Ek het skuldig gevoel daaroor, maar daar is net soveel wat een persoon kan verduur.
Week drie is toe die wiele begin afkom. My tuin het in produktiwiteit uitgebars, met die komkommer en groenboontjies wat struikel. Tamaties begin inrol. Dit was nie nodig om 'n winkel te koop nie, en skielik kon ons nie vinnig genoeg eet nie.
'N Bloeiende tuin neem tyd om te pluk en onkruid en nat te maak. Dit kan 'n stryd wees om ure te vind om te kook of te pik wat jy gekweek het. Ek het meer maniere gesoek om produkte te gebruik. Elke kliënt wat eiers van ons plaas gekoop het, het 'n gratis koek gekry, elke aandete is bedien met 'n slaai. Mielies en ertjies is gewas, geblansjeer en in vrieskas gegooi. Groenbone sal dieselfde kleur kry, maar dit kan ook in sop of in 'n roerbraai gegooi word, sodat dit ook gered is. Ek het ook tamaties begin vries. In November, wanneer dinge op my plaas vertraag, kan ek dit in 'n pastasous sit. Ek het kruie gepluk en dit in my spens opgehang om te droog en basiliekruid in pesto op te roer, wat terloops mooi vries.
Ten spyte van al hierdie pogings, het ons steeds okra gekry wat te groot was om te eet (dit word taai en smaak nie baie lekker nie), en ek het vergeet van boontjies wat ek in die yskas gelaat het. Dit was so moeilik om tyd te kry om hierdie week te kook dat ek nie alles op my lys kon deurblaas nie. Elke oggend kyk ek na twee verwelkende piesangs en sê: 'Ek maak later piesangbrood.' Elke aand het ek bed toe gegaan en gedink, en ek het dit môre gemaak. & Rdquo (ek het uiteindelik die piesangs vir die hoenders gegee.)
Ek dink wat ek hier probeer sê, is dat dit tyd, moeite en kreatiwiteit verg om voedselverspilling werklik uit te skakel, veral as u lewe gejaagd is.
Ek het die vierde week binnegekom, gereed om weer op dreef te kom. En dan, Maandag, het 'n werkopdrag sywaarts gegaan. Dit was 'n tydsensitiewe verhaal wat op die laaste sekonde groot opdaterings nodig gehad het. My voorneme om pasta met pesto en vars groente te gooi, het verdwyn. Ons was albei so besig dat ons die aand vir Trader Joe en rsquos se bevrore Indiese maaltye genader het. Ek moes Dinsdag die pasta gekook het, maar 'n vriend vra of ek na 'n gruisrit wil gaan, en ek het daarna nachos gemaak. Intussen stapel my tuinprodukte op, net soos my skuld. Toe ek Woensdag uiteindelik die verdomde pasta gemaak het, het ek te veel noedels gekook. Ou gewoontes vrek hard.
Ek het dapper probeer om die oorblywende noedels vir middagete te eet, bedek met 'n gebakte eier en 'n bietjie kaas. Twee dae later gooi ek die laaste handvol vir my hoenders. En as ek nie die eerste twee aande van die week slaaie maak nie, beteken dit dat 'n klompie blaarslaai en 'n paar komkommers suidwaarts gegaan het. Aan die einde van hierdie mislukte week het drie pond produkte my komposhoop getref.
2. Wees prakties, nie aspirant nie.
In plaas daarvan om 'n resep te kry en inkopies te doen vir bestanddele, kyk in u kombuis. Kyk watter bestanddele u reeds het en vind dan 'n resep om die bestanddele te gebruik.
The Waste Not, Want Not Cookbook "deur Cinda Chavich. (Foto: met vergunning van TouchWood Editions)
Cinda Chavich, 'n Kanadese kosjoernalis en kookboekskrywer, "The Waste Not, Want Not Cookbook" volgens die bestanddeel georganiseer - wortels, uie, spinasie, varkvleis - sodat u kan begin met die spesifieke kos wat u moet gebruik en dan kan besluit watter ete u moet maak.
Saam met stapelvoedsel-resepte soos hartige broodpoeding, frittata en roerbraai, het haar kookboek idees vir farfalle, salm en sojabone, wat pasta en sojabone met oorblywende salm kombineer vir 'n verfrissende middagete en courgette gratin, wat oortollige courgette in 'n heerlike gratin verander.
'Word geïnspireer deur wat u het,' het Chavich gesê.
Verwarrende beste-voor-datums dra by tot voedselverspilling
In die VSA dien "die beste voor", "die beste teen", "verkoop teen" datums en so meer slegs as riglyne - die FDA reguleer hierdie datums nie. Voedselvervaardigers stempel die datums op verpakkings om aan te dui wanneer die kos die beste gehalte is, nie wanneer die kos verval nie. Hierdie datums moedig verbruikers aan om eetbare voedsel weg te gooi - en meer kos te koop (en sodoende ook meer plastiekverpakking huis toe te bring). Deur voedsel in stortingsterreine te ontbind, word metaangas vrygestel, 'n kweekhuisgas wat ongeveer 80 keer sterker is as koolstofdioksied oor 'n tydperk van 20 jaar. Deur die beste voor datums te verwar, verhoog hierdie metaanvrystellings.
'N Nuwe VN -verslag wat verlede week uitgereik is, toon dat wêreldwyd jaarliks ​​'n verstommende 931 miljard ton voedselverkope tot niet gaan, terwyl huishoudings 61 persent van die afval uitmaak. Voedseldiensondernemings maak 26 persent uit en kleinhandelaars 13 persent. As voedsel nie geëet word nie, verspil dit die geleentheid om diegene wat honger het, te voed, en dit mors al die hulpbronne wat die voedsel ingesamel het - hierdie geredde melk verg baie meer hulpbronne as voedsel wat laer in die voedselketting is. Volgens die verslag is voedselafval en voedselverlies verantwoordelik vir 10 persent van die uitstoot wat die planeet verhit. (Voedselverlies is voedsel wat nooit die mark bereik het nie weens verskeie probleme in die voorsieningsketting.)
Hoe om voedselafval + die beste nul-afval-resepte te verminder
1. Bêre voedsel behoorlik
Dit is 'n noodsaaklike eerste stap om voedselverspilling tuis te verminder. Yskaste het verskillende temperature op verskillende plekke, en daarom is dit beter om sommige produkte as ander op te slaan. Sommige dinge word ook beter buite die yskas gebêre vir maksimum varsheid.
As u voedsel behoorlik bêre, sal u voedsel vars bly en langer hou, wat beteken dat u nie beskimmelde bessies of slap wortels sal beland nie. Ons behandel dit breedvoerig in How to Best Store Produce, wat instruksies bevat vir gewone vrugte en groente en 'n gratis stoorgids kan aflaai.
Hier is 'n paar vinnige wenke vir voedselprodukte wat nie voedsel produseer nie:
Bêre neute en sade in die yskas of vrieskas, sodat dit nie galsterig word nie
Berg omega-3-olies in die yskas om varsheid te behou
Berg neut- en saadmeel in die yskas
Hou korrels en bone/peulgewasse in skoon, verseëlde houers
Plaas vleis in die onderste laai van die yskas, waar dit moontlik nie op ander voedsel kan lek nie
Vries tuisgemaakte neutmelk en verwyder soos jy dit nodig het (tuisgemaakte suiwelvrye melk kan na slegs 'n paar dae galsterig word)
Hou eiers in die grootste deel van die yskas, eerder as in die deur
2. Organiseer u yskas en spens
Maak gereeld 'n voorraad van u yskas en die koskas, sodat u weet wat u het (sodat u nie dubbele items kan koop nie), en wat u vroeër as later moet gebruik. Maak u yskas gereeld skoon, aangesien vuil, oorblyfsels en gekrimpte stingels die varsheid van nuwe items kan beïnvloed.
Oor die algemeen, nadat ons inkopies gedoen het, hou ons daarvan om die ouer goed voor te sit, sodat ons dit eers sal gebruik. Dit is ook handig om vooraf voorbereide items of grootmaatbestanddele in deursigtige houers te stoor om werklik te sien wat daarin is. As u te georganiseerd is, kan u 'n inventaris hou van alles in u yskas, vrieskas en spens om u kookkuns te optimaliseer en voedsel (en ekonomiese vermorsing) te verminder.
3. Koop met 'n plan
Hoeveel keer het u u al laat verlei deur 'n helder, geurige vrug of groente, en u het dit gegooi omdat u nooit kon uitvind wat u daarmee moet doen nie?
Een van die basiese beginsels wat ons ons studente in die Culinary Nutrition Expert -program leer, is hoe om 'n spyskaartplan op te stel en uit te voer. Deur u maaltye en versnaperinge aan die begin van die week te ontwerp, kan u verseker dat u by u gesonde eetdoelwitte hou en eintlik al die kos in u yskas opgebruik het.
Beplan u etes, maak 'n lys en neem dit saam na die kruidenierswinkel of mark. As u 'n bietjie ruimte wil laat vir wat plaaslik beskikbaar is, kan u 'n spyskaartplan maak wat variasie moontlik maak, byvoorbeeld hummus met groente van keuse ' of ' salmpatties met watter donker blaargroentes ook al lyk die nuutste '.
4. Koop Local
Koop kos wat in die seisoen is en gegroei het naby die plek waar u woon. Dit gaan goedkoper wees en jy sal minder afval hê, want kos sal varser wees, omdat jy minder dae gereis het om by jou bord te kom. As u by plaaslike boeremarkte inkopies doen, word items gereeld die dag voor of selfs die oggend van die markdag gekies, wat beteken dat dit langer in u yskas sal hou as dit behoorlik geberg word.
5. Koop wat u nodig het
As daar tamaties te koop is, sal u dit alles kan eet voordat dit afgaan? Of berei dit voor en kook dit in iets wat gestoor en gevries kan word vir later? Groothandel is slegs kostedoeltreffend en gerieflik as u eintlik alles wat u koop, gebruik. As u agterkom dat u kos weggooi, selfs al is dit 'n geringe bedrag, verloor u kontant.
6. Beoordeel die beste voor datums
Baie min kosse het 'n ware vervaldatum. Die meeste etikette sal die beste voor wees, dit dui die datum aan waarop 'n voedsel sy varsheid, voedingswaarde of smaak kan verloor. U kan ook vrywillige terme sien soos:
Die beste voordatums beteken nie dat 'n voedsel veilig is nie - ek is seker dat ons almal pakkies hummus of guacamole oopgemaak het om te sien dat dit stukkies vorm het. Mense is egter geneig om hierdie datums as 'n evangelie te beskou en iets te gooi as dit nog steeds goed is om te eet. Dit lei natuurlik tot meer voedselverspilling. U kan hier meer leer oor datumetikette en u sintuie begin gebruik - sig, smaak, reuk, aanraking - om u voedsel te bepaal.
7. Wees slim as u grootmaat koop
'N Goeie deal is slegs 'n goeie deal as jy uiteindelik eet wat jy koop. Natuurlik is daar sekere tye van die jaar waarop u 'n oorvloed produkte wil gebruik (oi bessies en tamaties), dus maak 'n plan om te verseker dat u van u oorvloed kan geniet sonder te veel afval. Byvoorbeeld, as u 10 pond bloubessies by 'n boer op die mark koop, besluit wat u vir smoothies sal vries, hoeveel konfyt u gaan kook, wat u gaan bak, ens.
8. Herstel kreatief
Ons het geen probleme met die oorskiet nie, en ons eet graag drie rye agtereenvolgens bakkies rissie of romerige pampoennoedels. As u nie van die oorskiet hou nie, dink dan aan maniere waarop u oorblywende kos kreatief kan hergebruik en hergebruik, soos om 'n resepvrye etebak te maak, kalkoen in 'n pot te gebruik, 'n burger in 'n slaai te verkrummel of rissie in 'n taco te gooi salsa en guac.
As u dit nie weer kan gebruik nie, vries dan u oorskiet in 'n gemerkte houer sodat u dit self kan geniet.
9. Begin 'n kookkoöperasie
Geniet die voordele van gesonde maaltye met minder kookkuns deur 'n buurtkookkoöperasie te begin. As u kook, kan u voedselverspilling verminder deur slegs te koop wat u nodig het om u resep vir die week by te dra, en dan 'n plan maak om dit wat u op die dag deel, te gebruik.
10. Verken 'Root to Stem ' en 'Nose to Tail ' Cooking
Ons het 'n gewoonte in Noord -Amerika om dele groente uit te gooi wat ons maklik vir 'n ander doel kan gebruik. Diereproduksie en -verbruik kan selfs meer verkwistend wees, aangesien ons sekere dele van die dier as goed beskou om te eet terwyl ander dele groot is. Baie ander kulture regoor die wêreld gebruik alle dele van die dier, en dit verminder nie net voedselverspilling nie, maar voeg voeding en geur by.
Die neus tot stertbeweging neem al 'n paar jaar veld, en meer onlangs begin kokke ondersoek hoe hulle alle dele van plantaardige voedsel kan gebruik (sien meer idees hieronder).
11. Stoor amandelpulp
Stoor die pulp in die vrieskas as u tuisgemaakte neut- of saadmelk opslaan. As jy 'n vol pot het, maak 'n verskeidenheid resepte vir amandelpulp.
12. Gebruik Broccoli Stingels/Stingels
Ja, hulle smaak ook soos broccoli! Stoor dit vir aftreksel, of sny dit op vir sop, bredies of as bykos. As u u stingels meng, hoef u dit nie te skil nie. As u dit in stukke gesny eet, wil u dit dalk skil, want die buitekant van die steel kan taai en veselrig wees.
Resep om te probeer: Vegan Broccoli Stalk Soup deur Sondi Bruner (*ACN -hoofprogramafrigter)
13. Gebruik Beet Greens, Radish Greens, Raapgroen en wortelblare
Moenie hierdie voedsame groente in die kompos of asblik gooi nie! Voeg dit eerder by u kookkuns. Aangesien dit bitter kan wees, wil u dit miskien nie rou eet nie - maar dit werk wonderlik as dit gekook word, of as dit gekombineer word met suurheid, sout en 'n knippie soetigheid in 'n pesto -resep.
14. Stoor stukkies vir sous
Hou 'n groot sak of houer in die vrieskas met groente -stukkies vir sous. Uie- en knoffelpunte, wortel- en seldery -eindes, groenteskille, sampioenstingels, oorblywende kruie, courgette -eindig - gebruik dit alles! As u sak vol is, plaas die inhoud in 'n pot, 'n stadige oond of 'n onmiddellike pot met water om sous te maak.
15. Gebruik stamme van donker blaargroentes
Nadat u die blare van donker blaargroentes soos boerenkool, snybiet of kolwer verwyder het, gebruik die stingels om dit te kook of te sap.
16. Skil Suurlemoene en Lemmetjies
Sitrus is vol smaak, saam met vitamien C en flavonoïede wat kankerwerende eienskappe het. Skil jou suurlemoene en lemmetjies en vries die skil vir later, of ontwater dit vir 'n fantastiese spesery.
Resep om te probeer: Tuisgemaakte gedroogde suurlemoenskil deur Jaclyn Desforges (*kulinêre voedingskundige)
17. Bevries kruie in olyfolie
Soms kan jy eenvoudig nie deur 'n klomp pietersielie kom nie. Sny u kruie fyn, plaas dit in 'n ysblokkiebak en giet dan olyfolie bo -oor. Dit sal ook wonderlik wees met tuisgemaakte ghee!
18. Gebraaide muurbalsaad as 'n peuselhappie
Nadat u u winterpampoentjie uitgehaal het, spoel u die sade uit en ontwater of rooster dit met speserye vir 'n lekker tuisgemaakte peuselhappie.
19. Gebruik karkasse vir sous
Gisteraand 'n hoender gebraai vir aandete? Gebruik die res daarvan om 'n ryk, gesondheidsbevorderende sous te maak.
20. Laat velle op groente en vrugte
Baie groente en vrugte hoef nie geskil te word nie - dit verminder voedselverspilling en bespaar u ook die moeite om te skil! Moenie moeite doen om u wortels, aartappels, appels, pruime, fyn pampoen, komkommers, ens te skil nie. As u die skil eet, beveel ons aan dat u organies koop, aangesien baie skille plaagdoderreste kan bevat.
21. Leer om te bewaar
Inmaak, fermentasie, vries en ontwater is slegs 'n paar van die bewaarmetodes wat u voedsel langer kan help en voedselverspilling kan verminder. Ons kundiges oor alles wat bewaar moet word, is Joel MacCharles en Dana Harris, wat agter die kookboek staan Batch en die blog goed bewaar, wat diepte in detail bewaar.
Resep om te probeer: Hoe om tuisgemaakte piekels te maak deur The Academy of Culinary Nutrition
22. As alles anders misluk, kompos!
As u nie voedsel kan gebruik nie, of dit bederf, gooi dit in die kompos in plaas van die asblik. Baie groot stede het kompos aan die rand, maar u kan maklik 'n komposbak vir u tuin, balkon of selfs onder u kombuistoonbank kry. Op hierdie manier kan u ongebruikte voedsel bydra tot die kweek van nuwe bestanddele.
Eet dit net. 'N Kosvermorsingsverhaal
As 'n groot liefhebber van kos en as iemand wat graag kook, is hierdie dokumentêr, "Just Eat It. A Food Waste Story " het my belangstelling gewek binne die eerste twee minute nadat dit begin het. Grant Baldwin en Jenny Rustemeyer is vennote wat in Vancouver, BC, woon. Hierdie dokumentêr volg die egpaar terwyl hulle die uitdaging probeer voltooi om slegs kos te eet wat verval het of reeds vermors is, met die uitsondering van wat familie en vriende tydens gesellighede bedien. Dit het alles begin toe Baldwin hoor dat ons 40% van ons kos mors en hy dink hoeveel van die kos nog goed is en kan ek dit nog eet?
Hierdie film duur 75 minute en bevat onderhoude met Jonathan Bloom, Dana Gunders en Tristram Stuart, wat almal skokkende statistieke en insig gee oor voedselverspilling. Dit laat jou egter dink- hoe het dit alles begin? Ons het van voedsel gebruik as 'n wapen in die Tweede Wêreldoorlog toe voedselbewaring 'n vorm van propaganda was, na EEN DERDE van die voedsel wat geproduseer word, nie verbruik word nie. Dit is geen verrassing dat ons leef in wat mense 'n 'ruwe samelewing' noem nie, en baie van ons koop 'n oorvloed kos sonder om twee keer na te dink. Ons gaan voortdurend impulsief inkopies doen, maar 15-20% van die voedsel wat ons koop, word vermors. Dit is die ekwivalent van inkopies doen, vertrek met vier sakke vol kos, een sak op die parkeerterrein laat val en dit nie weer gaan haal nie.
Die kruidenierswinkels by wie ons ons kos koop, is ook 'n belangrike faktor in hierdie uitgawe. As daar 'n abnormale vorm op die vrugte is, soos 'n geringe letsel, 'n vreemde vorm, ens. Dan sal hulle dit nie te siene kry om te verkoop nie. Dit sal outomaties in die vullisbak kom. Hulle is meer bekommerd oor die estetika, want baie mense glo dat 'Wat beter lyk, beter smaak'. As dit by kleinhandelstandaarde kom, is daar geen mark vir onvolmaakte kos nie. 10% -25% van die voedsel wat na die kruidenierswinkel gestuur word, word weggegooi as dit om kosmetiese redes ontvang word. Op 'n vraag oor hoekom soveel kos tot niet gaan, selfs al is dit nog steeds goed, sê die winkels dat as dit binne twee dae nadat dit op datum verkoop is of lelik is, dit 'n kwessie is van gesondheid en veiligheid en dat daar was twee regsgedinge, so die kos moet weggegooi word. Nie een van hierdie winkels kan egter 'n voorbeeld gee van 'n tyd toe 'n winkel eintlik gedagvaar is omdat hy die kos geskenk het eerder as om dit weg te gooi nie. Daar is geen rekord dat dit ooit gebeur het nie. Uiteindelik gebruik winkels die vrees om gedagvaar te word om hul skande te bedek. In die VSA is daar 'n federale wet genaamd die barmhartige samaritaanse wet, dus dit is wettig om kos weg te gee of te skenk. Daarom is dit onmoontlik om gedagvaar te word en is dit 'n ongegronde vrees.
Ons moet meer bewus wees van ons optrede as verbruikers. As ons etes of byeenkomste aanbied, as ons nie meer kos het nie, het ons die vreemde gevoel dat ons as gasheer misluk het. Kokke in die kombuise word aangesê om nooit kos op te doen nie. In sommige samelewings is die uiteindelike sonde rommel en nie herwinning terwyl voedselverspilling amper goedgekeur word nie. Die beroemde kookboek, The Joy of Cooking, het nog steeds presies dieselfde resepte as die eerste uitgawe. Die aantal porsies is egter die enigste ding wat verander het. Sedert die 80's het die gemiddelde koekie in viervoudige grootte geword. In baie samelewings koop ons 'n groot hoeveelheid voedsel omdat ons KAN en ons stadigaan gewoond geraak het aan groter porsiegroottes.
60% van die verbruikers verstaan ​​ook nie die datums op die produkte nie. Ons kry twee datums. Die eerste een is die "Verkoop volgens " -datum. Dit behoort nie eers vir verbruikers sigbaar te wees nie, en dit moet slegs vir die ondernemings gekodeer word. Baie verbruikers sien dit en vergis dit met die tweede datum wat ons kan sien, die "Best Before Date ". Of die vervaldatum aangedui word as "Use By ", "Best By ", ens., Dit word slegs gebruik vir die kwaliteit van die produk, nie die veiligheid van die produk nie. In die Verenigde State is die enigste ding wat Federaal verplig is om die vervaldatum te hê, babas en nie meer nie.
'N Maand na die uitdaging sê Rustemeyer dat sy nie die uitdaging wil aanhou nie, want dit is nie meer lekker nie. Baldwin sê verder dat dit nooit gegaan het oor troos of om 'n prettige uitdaging te wees nie. Ek wil nie ophou nie. Ons het nog niks bewys nie. " Later in die film vind Baldwin verskeie bokse groot sjokoladestafies wat nog goed was, maar het eers oor EEN JAAR verstryk en tog is hulle almal weggegooi. Baldwin het ook nagegaan om seker te maak dat hulle nie om een ​​of ander rede teruggehaal is nie. Daarom glo hy dat hierdie belaglike hoeveelheid sjokolade weggegooi is bloot as gevolg van die etiket. Die verpakking was slegs in Engels en het geen Franse skrif nie. Ek het vroeër in 'n apteek gewerk en ek het self gesien hoe dit gebeur. Dit was nie altyd voedselprodukte nie, maar alles wat nie tweetalige verpakking gehad het nie, moes óf teruggestuur word óf weggegooi word.
Baldwin en Rustemeyer het die hoeveelheid voedsel wat hulle gered het, dopgehou. In 'n maand alleen het hulle $ 1,127 kos gered en slegs $ 33 bestee. Hulle het hul huis oopgemaak vir vriende wat inkopies wou doen omdat hulle te veel kos gehad het. Die vriendelike koper vertrek met twee sakke vol kos en hy kon nie glo dat alles in die vullisdrom gevind is nie. Rustemeyer sê dat as sy mense van die uitdaging vertel, sy 'n snaakse voorkoms kry. Mense glo dat sy 'n vullisbak duik en stukkies kos eet. Dit is glad nie die geval nie. Die meeste kos is goed verpak, skoon en nog steeds goed om te gebruik. Dit het tot die punt gekom dat dit vir hulle moeilik was om tred te hou met hoeveel hulle red.
Die hoeveelheid voedsel wat ons mors, is nie net 'n groot probleem nie, maar die hoeveelheid hulpbronne wat ons gebruik om voedsel te produseer, word uiteindelik ook vermors. Wat sien ons as ons uit die lug na die aarde kyk? Velde. Die meeste kos wat ons mors, word na 'n stortingsterrein gestuur. Die voedselhiërargie behoort 1- mense te voed 2- diere en vee te voed 3- energie daaruit te skep en laastens 4 te verbrand, op stortingsterreine te plaas, ens. van alle voedselafval gaan na die stortingsterrein en verbrandingsoond.
Gunders het gepraat van 'n keer dat sy na 'n braai gegaan het en daar was verskeie oorblywende hamburgers. Vir elkeen van die hamburgers sal dit gelykstaande wees aan 'n stort van 90 minute water om slegs EEN pattie te produseer. Sewe kilometer van die hartjie van Las Vegas af is RC Farms, bestuur deur Bob Combs sedert 1963. Hy ontvang 30 ton gemorste en oorblywende kos wat hy kook en gebruik om die 2500 varke op sy plaas te voed. "RC Farms rescues just 8% of the food waste from the Vegas strip and feeds 2,500 swine".
Kyk die video: Clash of the Titans 2010 - Perseus Faces the Kraken Scene 910. Movieclips (Januarie 2022).