Spaanse griep - geskiedenis, oorsake en simptome - Siektes - 2022
Die Spaanse griep - 'n les in afgryse
Die Spaanse griep was die ergste epidemie in die 20ste eeu in Europa en 'n waarskuwing om die griep as onskadelik te beskou. Die wetenskap is verantwoordelik vir 25 tot 50 miljoen sterftes tussen 1918 en 1920. Dit stem ooreen met die plaag van 1348, wat elke derde persoon in Europa doodgemaak het.
"In 1337 (1918) het 'n verwoestende epidemie in die Najd plaasgevind wat beide die inwoners en die Bedoeïene beïnvloed het. Soveel mense het gesterf dat slegs God hulle alleen kon tel. ' Abdallah al-Bassam
Die meeste van almal is mense tussen 20 en 40 jaar oud. Dit is ongewoon omdat griep gewoonlik baie swaar by jong kinders en bejaardes is. Daar is 'n aanduiding van wat om te kyk in die voorkoming van griep.
Die term "Spaanse griep" is omdat die eerste berigte van die siekte uit Spanje gekom het. In Mei van die laaste jaar van die oorlog het die nuus deur Europa gekom dat agt miljoen mense siek geword het met die nog onbekende siekte.
Die siekte het waarskynlik nie in Spanje ontstaan ​​nie, maar die aktiewe oorlogsbeamptes het die berigte daarvan onderdruk. In Duitsland het berigte van burgerlike slagoffers van die epidemie in Junie aan die publiek gekom, en die soldate het lankal geweet van die epidemie, wat hulle 'Blitzkartarrh' of 'Vlaandere koors' noem.
Die name van die siekte in verskillende tale toon dat dit oor die grense heen stroom: Amerikaners het gepraat van 'drie-dag-koors' en 'pers dood', Engelse soldate in die algemeen van 'griep', Frans van 'la grippe' en die Italianers het vermoed dat sandvlieë as 'n sender.
Drie golwe van die dood
In die lente van 1918 was die uitbreking redelik lig. Buitelandse media het berig dat die meerderheid besmette mense in Spanje herstel het. Die situasie was in die herfs heel anders: in Pruise en Switserland het elke tweede burger siek geword, en in 1919 was die gevolge van die derde golf minder ernstig, maar steeds beduidend.
Hoeveel mense in hierdie tweede en derde golf gesterf het, kan nooit presies bepaal word nie. Die oorlog het pas geëindig, die Bolsjewiste was aan bewind in Rusland, die burgeroorlog woed en ernstige berigte het Europa skaars bereik.
Die situasie met die Amerikaners was duidelik: hulle het byna net soveel soldate aan u verloor van griep as uit die oorlog. Ver in Europa, in Indië, is daar vermoedelik minstens 16 miljoen daaraan dood, waarskynlik as gevolg van die Indiese soldate van die Britse leër wat hulle na die land gebring het.
Spaanse griep was waarskynlik dodelik by 2,5% van diegene wat besmet was - met ander griepvirusse is dit slegs die geval in 'n maksimum van 0,1%.
Waar kom die 'Spaanse' griep vandaan?
Die oorsprong van die epidemie is nog onduidelik. Dit is hoofsaaklik te wyte aan die toestande van massa-uitsterwing in die Eerste Wêreldoorlog. Soldate van alle nasies wat by die oorlog betrokke was, sterf elke dag aan die voorkant, burgerlikes het honger ly en hul lewens verloor aan verskillende siektes - van tifus tot tuberkulose. Eerstens het die griep-lyers in Mei 1918 min aandag geniet, en tweedens was dit nie opvallend toe mense met koors êrens in die loopgrawe dood is nie.
Frank Macfarlane Burnet, 'n Nobelprys vir geneeskunde, het die oorsprong van die griep ver van Spanje gesien - naamlik in die landelike Coutnty Haskell in die suidweste van die Verenigde State in die staat Kansas.
'N Nuwe vorm van die griep
Daar het die dokter Loring Miner berig oor 'n nuwe vorm van die griep, wat dikwels dodelik was. Hy het selfs die Amerikaanse openbare gesondheidsdiens gekontak sonder om 'n antwoord te kry. Die tydskrif wat aan die diens behoort het egter sy artikel in die lente van 1918 gepubliseer.
Minstens drie lyers was in Camp Fuston van die Amerikaanse leër. Die eerste besmette persoon was op 4 Maart 'n kok in die kamp, ​​drie weke later was daar 1100 siekes en 38 dood - met 56 000 soldate. Diegene wat geraak is, het die gepaste naam "knock-me-down-koors" gevind. Op 18 Maart het die eerste besette soldate in Georgië siek geword.
"Slaan my koors af"
Die Amerikaanse soldate het figuurlik beskryf dat die griep baie intens was. Sterk koors, erge pyn in die kop en ledemate wat relatief abrupt ingesit het, het vinnig toegeneem en na 'n paar dae verbeter. Die dood van die aangetaste soldate in die Verenigde State het nie begin weens die griep self nie, maar weens 'n daaropvolgende longontsteking.
Byna 90% van die soldate het siek geword in die kampe en uitgebrei in gevangenisse en fabrieke: 1 000 Ford-werkers in Detroit en 25% van die gevangenes in San Quentin. Hiervan is 'slegs' drie dood.
Die griep het vinnig versprei, maar die sterftesyfer was so laag dat gesondheidsamptenare dit nie as 'n gevaar erken het nie.
Hoe het die griep versprei?
Dit moet dus korrek wees om 'Amerikaanse griep' te sê. Mediese historici aanvaar dat Amerikaanse soldate hulle na Frankryk gebring het, waar die eerste lyers reeds in April 1918 was. Die epidemie het aan die einde van die maand in Parys aangekom en vroeg in April is meer as 10.000 mense deur die virus besmet.
Uiteindelik, in Junie, het die griep wêreldwyd uitgebreek: in Duitsland, China, Indië en die Filippyne.
Die griepgolf het ook die wêreldoorlog beïnvloed. Die Duitse troepe het waarskynlik in Julie 1918 hul someroffensief in Champagne verloor omdat die plaag in die wildernis was.
Denemarke en Noorweë het die griep in Julie, Holland en Swede in Augustus opgedoen en Australië in September bereik.
Die siekte is steeds as onskadelik beskou, maar baie mense is in Louisville, Kentucky, dood - en 40% van die dooies was die ouderdomme tussen 20 en 35 jaar oud.
Sterf in Amerika, Afrika en Europa
Die relatiewe milde golf in die lente het valse sekuriteit gebied: In Augustus het die bemanning van die Britse skip HMS Mantua die plaag in Freetown, Sierra Leone, versprei. Twee derdes van die inwoners het siek geword en 3% is dood.
In Boston het soldate sedert die einde van Augustus gaan lê en burgerlikes vanaf September. Op 23 September was 2,604 van die 35 000 soldate siek by Camp Stevens, en 63 is op een dag dood.
Die rampspoedige toestande in die militêre kampe het vinnig versprei. In die hospitale was daar vuil hospitaalbeddens in elke kamer, die dooies is in die gange opgestapel. Elementêre higiëne-standaarde kon nie nagekom word nie.
'N Kwarantyn vir skepe wat die VSA verlaat, het misluk omdat die Amerikaanse leër geen vertraging toegelaat het om soldate na die front in Europa te bring nie. Die sterftesyfer onder skeepsmanne was selfs twee keer so hoog as op land. In September het ten minste 12.000 Amerikaners aan die griep gesterf.
Indië, Tanzanië, Zambië, Mosambiek, die Amerikas en die Stille Oseaan het ook die dood in groot getalle getreur, en Nieu-Seeland ook in November, toe die oorwinnende soldate teruggekeer het. 8 600 Nieu-Seelanders is dood, en een uit elke vyf sterf in Samoa.
In Saoedi-Arabië word dit onthou as 'n apokaliptiese gebeurtenis, net soos die plaag.
Naturelle wat die meeste geraak word
Nie net die inheemse bevolking in Nieu-Seeland en Samoa nie, maar ook die inuïte is die ergste deur die griep beïnvloed. In Cartwright in Labrador het 96 van die 100 Inuïte siek geword, en 26 van hulle is dood, en 207 uit 266 in die inheemse nedersetting Ohak, en baie van die oorlewendes het honger ly of gevries.
Simptome van die Spaanse griep
Die herfsgriep het simptome gehad wat dit van ander griepsiektes laat uitstaan: dit was buitengewoon vinnig, die koors het skielik binne enkele ure vinnig begin toeneem, gekombineer met kouekoors en erge pyn in die kop en gewrigte. Die keel en keel was erg geïrriteerd, wat gelei het tot hoesaanvalle. Sommige mense bloei hul neuse.
Sommige pasiënte is na enkele ure aan bloeiende longontsteking oorlede, ander het na dae konvensionele longontsteking ontwikkel. Hulle is ook gereeld oorlede.
Die vel het blouerig geword, baie ongewoon vir griep. Dit was as gevolg van 'n gebrek aan suurstof.
Diegene wat nie longontsteking opgedoen het nie, sterf gewoonlik nie. Hulle het egter etlike weke lank moegheid en erge moegheid gehad. Depressie was ook wydverspreid.
Die derde golf was algeheel swakker, en daar was verdere "naskokke" in verskillende wêrelddele, wat egter in die seisoenale verloop van die gewone griepgolwe gevestig was en nie in dieselfde mate dodelik was nie.
Dokters kruip in die donker
Tipies van die 'Spaanse griep' was die vinnige en gewelddadige verloop daarvan, die bloedige longontsteking as gevolg daarvan en die hoë sterftesyfer. Daarom het sommige dokters aanvanklik gedink dat dit glad nie griep was nie.
Sommige wetenskaplikes het 'n nuwe vorm van longontsteking by die werk gesien, en die bloedige longontsteking het sowel as die massa-dood gepraat. Dit was eers in 1933 dat griepvirusse geïsoleer en as die veroorsakende middel erken is.
'N Biologiese wapen?
Konspirasie-fantasieë het versprei, wat meestal die teenstanders van die oorlog vermoed het dat hulle die plaag versprei het. Duitsers moes dus Spaanse ingemaakte voedsel vergiftig het en sodoende die griep versprei het. Amerikaners het geglo dat Duitse agente vis besmet het, wat die Amerikaanse soldate dan sou eet.
Philipp Doane van die afdeling Gesondheid en sanitasie van die Emergency Fleet Corporation het aangekondig: "Dit sal baie maklik wees vir Duitse agente om die patogeen vry te laat in 'n teater of op 'n ander plek waar baie mense vergader. Die Duitsers het met epidemies in Europa begin. Daar is geen rede waarom hulle versigtiger met Amerika moet wees nie. '
Sulke teorieë was minder waaghalsig as die fantasieë van die hedendaagse esoteriese mense wat glo dat vliegtuigoortredings chemiespore is om mense te vergiftig: mosterdgas het talle getalle doodgemaak en die Duitse leër het biologiese wapens gebruik.
Sy wou selfs Pest-virus teen die Britte gebruik, en Duitse agente het miltsiekte-aanvalle op perde, skape en beeste sowel as in veevoer in Roemenië, Spanje, Argentinië, die VSA, Noorweë en Irak uitgevoer.
In Kanada was die aanbeveling om skares te vermy, u mond en vel deeglik te was en klere skoon te maak. Handdoeke, eetgerei en ander voorwerpe wat ander mense gebruik het, moet vermy word.
Hierdie advies, vanuit die perspektief van vandag, sinvol, het gepaard gegaan met taamlik hulpelose inligting. Moet dus nie stywe skoene, handskoene en hemde dra nie, 'n glas water soggens drink en u kos goed kou.
In die Verenigde State is eucalyptus en vye as kuur gebruik, in New York is dit verbied om op straat te spoeg.
In Europa is Spaanse griep beskou as 'n siekte wat tydens die oorlog sou versprei het, soos tifus, maar dit was 'n verkeerde interpretasie: dit was nie net soldate wat verswak is deur die omstandighede wat geraak is nie, maar veral gevoed mense in die begin van hul jare.
Een van die nuuskierighede van die Spaanse griep was dat 25 tot 29-jariges veral geraak is, en in 'n ander kring 20 tot 40-jariges.
Evolusionêre bioloog Worobey het dit aan die Universiteit van Arizona ondersoek. In die 'Proceedings of the National Academy of Sciences' het die wetenskaplike van Tucson geskryf: Die verloop en die erns van 'n griepepisode hang grootliks af van die patogene waarmee mense as kinders kontak gehad het. '
Grieppatogene verander baie vinnig, en daar is baie variante.
Voëlgriep en menslike griep
Worobey en sy span het gerekonstrueer hoe die H1N1-patogeen tydens die doodsgolwe gemuteer het en dit met latere H1N1-virusse en varkgriep 200 vergelyk. Virus.
Ouer nie voorbereid nie
Worobey het afgesluit: Die ouer en jonger het met die H1-tipe in aanraking gekom, maar nie die jong volwassenes nie. In plaas daarvan sou hulle as kinders met 'n ander griepvirus, H3N8, besmet gewees het.
As u teenliggaampies teen die H 3-proteïen het, het u geen verweer teen H 1N1 nie.
Nie aggressiwiteit nie, maar immuunstelsel
Die beslissende faktor vir die dodelike verloop was dus nie 'n besondere aggressiwiteit van die virus nie, maar die gebrek aan immuunverdediging. Volgens Worobey pas dit ook by baie pasiënte aan die volgende longontsteking.
En soos ook bygevoeg, verklaar dit ook die hoë sterftesyfer onder Inuit en Maoris: hulle het nog nooit met hierdie variant van die griepvirus in aanraking gekom nie.
Onderrig vir vandag
Jong mense het gesterf aan griepgolwe in ons tyd, veral ou mense op H7N9. Albei is (gedeeltelik) teen sekere griepstamme geïmmuniseer, maar nie teen ander nie. Dit gaan dus oor 'n immuniteit wat in die vroeë dae ontwikkel is.
Die gevolgtrekking van Worobey is dat inenting teen griep alleen nie genoeg is om sterftes te vermy nie. Die entstowwe moet insluit watter generasie met watter patogeen in aanraking gekom het.
Dit is die deurslaggewende aspek van hoe vernietigende griepgolwe kan versprei. Worobey skryf: "" Inentingstrategieë wat die skynbaar kragtige lewensbeskerming van vroeë kinderjare naboots, kan die sterfte van seisoenale sowel as nuwe stamme dramaties verminder. "
Die Spaanse griep is nie net 'n les in die ontwikkeling van entstowwe nie, maar ook 'n waarskuwing. 'Gewone mense' kry gereeld griep met 'n griepinfeksie wat amper daarmee gepaard gaan in die herfs en winter en is onaangenaam, maar na 'n paar dae verdwyn koors, hoofpyn en bedrus.
'N Dodelike siekte
Griepvariante is egter vinnig dodelik en nie minder gevaarlik as groot epidemies soos tifus of cholera nie.
Die slagoffers van die Spaanse griep het waarskynlik nie gesterf nie omdat die oorlog hulle uitgeput het, die higiëniese toestande swak was, hulle nie gewas het nie, ens., Maar omdat hulle nie immuunliggame teen 'n spesifieke mutasie van 'n griepvirus ontwikkel het nie.
Dit beteken: 'n Nuwe variant van 'n griepvirus kan ons vandag net soveel beïnvloed as ons voorouers. Nie net entstowwe is nodig nie, maar ook om u teen die epidemie met hierdie entstowwe te beskerm. (Dr. Utz Anhalt)
Maybaum, Thorsten: Spaanse griep: 'n virus - miljoene gedood, bestudeer medisyne, 2018, aerzteblatt.de
Salfellner, Harald: The Spanish Flu: A History of the Pandemic uit 1918, Vitalis, 2018
Stanford University: The Influenza Pandemic van 1918 (toeganklik: 12 Augustus 2019), web.stanford.edu
Sentrums vir siektebeheer en -voorkoming: pandemie 1918 (H1N1-virus) (verkrygbaar: 12 Augustus 2019), cdc.gov
National Geographic: In the Swift, Deadly History of the Spanish Flu Pandemic (toeganklik: 12 Augustus 2019), nationalgeographic.com