Januarie | 2017 | Mal, dis al...EkWasHier...
Monthly Archives: Januarie 2017
Lokstem se geroep…
29 Sondag Jan 2017
Luister na die lokstem van stilte
Die geroep van jou siel na jou innerlike
Luister hoe stilte die kalmte bring
In die innerlike en binne die hart.
Die lokstem van die stilte roep…
roep saggies na jou en my.
Luister na die geroep van stilte
Na die kalmte van gemoed…
Luister na die lokstem
Sensitiwiteit van sommige mense…
“They are angels with broken wings that only fly when loved.” ― Shannon L. Alder. Hier verwys sy na die sensitiewe mense…dalk is sy een, want sy weet waarvan sy praat…
Hoe sensitief kan ek tog nie raak nie…en dis seker waar my probleem lê…dit maak van my ‘n idioot…ek is soms te genuine en eerlik en ek dink mense maak gebruik daarvan. Nee, ek gee nie om daaroor nie, maar moet my net nie misbruik nie. Dis wanneer ek myself heeltemal van die situasie en vriendsakp sal onttrek en myself uit die situasie verwyder sonder om ‘n woord te sê. Daar is slegs hier en daar iemand wat die aggressie (my verdedigingsmeganisme) uit my sal lok en dan kort ek sommer vinnig ‘n piering melk.
Die oomblik wanneer iemand my vriendskap en omgee verraai of verwerp, onttrek ek my so gou moontlik en slaan sommer ‘n ander rigting in. Sensitiewe mense lewe met baie skuldgevoelens en ek wonder soms of mense raaksien hoe maklik hul goedheid misbruik kan word. Ek dink ook hulle lewe met konstante pyn oor probleme wat nog nie opgelos is nie, en ek dink hulle lewe met dit vir die res van hul lewens. Soms dink ek ook dat die tipe mens soms uitgeskuif word ook uit die samelewing omdat hulle hulself so kan onttrek. Dis hierdie afvlerkies wat ek soms so bejammer en met hulle begin kommunikeer.
Die sensitiewe mense moet daar wees want hulle versag soms die haatdraendes se lewens. Hulle voed soms dié wie dalk bietjie liefde nodig het, of wat die pad byster geraak het. Omdat die sensitiewe misverstaan word, dink ek kort hulle nogal baie liefde want ek dink hulle siele word soms so verniel in die proses.
Ten spyte van al die hartseer, pyn en tragedie wat hul soms beleef, bly hulle soms die barmhartige Samaritane wat die mensdom nodig het. En om hulle te ken is soms ‘n plus punt aangesien hulle die aktiviste is vir die gebrokenes, die verworpenes, die vergete, die wat nie verstaan word in die lewe nie. Ek dink hulle is die engele met gebroke vlerkies.
Daar is soveel mense wat roem op die volgende: (en ek hoor dit daagliks onder die Pikkewyne en sien dit gereeld onder die mensdom)
Ek laat nie met my mors nie
Draai sy rug op jou en loop weg sonder enige skuldgevoelens
Moenie met my sukkel nie, ek sal jou…(lei maar af)
Sê wie dit is en ek….(lei af)
Ek gee nie om wat enige iemand sê of dink nie, ek doen wat ek wil
Niemand skryf vir my voor wat ek mag en nie mag doen nie
Daarom is daar die empate, die sensitiewes nodig. Iewers moet die wêreld ‘n versagtende hand uitreik om die hardheid te versag. Die woede te laat bedaar. Die swaarkry op hul skouers neem sodat die lewe vir ander draagliker kan word.
Ek dink die mensdom loop met soveel seer rond en elkeen het sy eie mandjie vol probleme…en weet nie hoe om dit op te los nie ~ en soms word die sensitiewes en empate soms die anker vir oorlewing. (Al is dit net vir die oomblik…)
Die sensitiewe mense en empate in hierdie wêreld steun nie op ander nie maar persoonlik dink ek op die geestelike, die Infinite Spirit binne hulself. Hulle soek en bid nie vir ‘n Goddelike wese daar buite nie, maar weet dis die Ewige God binne hulself wat hul versterk. Moenie toelaat dat ander die goedheid in jou raaksien en dan probeer om met alle mag en vuur dit te vernietig nie. Mense laat dit toe, ander sien dit en doen niks daaraan nie, of hulle blaas die vuur aan…altyd ‘n uiterste…
Mag elkeen ‘n ligstraal wees vir die wat gebroke is…(al is jy ook gebroke, bring een glimlag soms die rus en vrede wat jy nodig het…)
O ja…en hulle word verkeerd gekwoteer en verkeerd verstaan…amper vergeet ek dit…wees maar net lief vir hulle…dis al…
23 Maandag Jan 2017
Is dit nie maar ons vrouens se antwoorde nie??
Love of izit life… is a thing I can’t explain…
dit breek jou hart en dit condemn jou brein…lol…
and if you get that funny feeling,
stamp jou kop sommer vinnig deur die ceiling.
Die lewe is soms so gejaagd, soms vlieg alles net by jou verby. Deesdae voel dit asof my voete nie grond raak nie. Dis nie dat ek nie die dae geniet nie, ek doen en alles is goed om my…maar dit voel so asof elke jaar net besiger en besiger raak…
Toe ek jonger was, het ek kan gesien om Everest uit te klim, King Kong aan te pak en die Stille Oseaan deur te swem…nou het ek al so bedaar dat ek eerder sal kyk hoe iemand Everest se piek bereik, King Kong kan maar aftree en die Stille Oseaan kan stil bly. Ek het al so bedaar dat mense maar kan skinder, en hulle kan maar praat soveel hul wil…dis hul saak…ek wil eerder iemand deur moeilike tye help, en luister na iemand se seer en daar help. Dis asof die innerlike vir my meer werd geraak het as die gejaag na wind. Los die gejaag na wind vir die jonger geslag. Met die grysheid kom daardie wysheid. Ek vind mense wil net belangrik wees en opgehef word…maar hoe ouer ek word, hoe meer kom ek agter dat liefde en omgee meer belangrik is as om opgehef te word. Wrokke hou maak mens oud, en lelik praat van ander maak van jou ‘n lelike mens…
Ek is ‘n baie fyn waarnemer en sien soveel klein goedjies raak…nee, ek sal niks sê nie…sal net aangaan met my lewe en steeds die behulpsame ene wees.
Vandag was dit redding kietiekat in aksie. Pouse sien ek van die Pikkewyne jaag ‘n klein gemmer kietiekat. Die katjie het van die Pikke gekrap en gebyt. Ek gaan sit toe by die voortjie waar die dingetjie ingekruip het en begin praat. Saggies miaau die dingetjie. Een van die groot seun lig die betonblok op en ons haal die katjie uit. Van die eerste oomblik dat ek die katjie teen my vasgedruk het, het die katjie begin spin. Die katjie het het ‘n halwe toebroodjie opgeëet en baie water gedrink. Die hele tyd het die katjie teen my gesit, letterlik van ongeveer 12:00 tot 3:00. Een van die Poppeloppe het die katjie aangeneem, sy gaan die katjie Gigi noem, omdat dit ‘n Ginger katjie is. Ag, ek weet die katjie is in goeie hande…
Dis wat belangrik is…ja, ja, ek is ‘n empaat en ek sal altyd een bly. Ek sal nooit ‘n egoïs kan wees nie, nooit ‘n narsis nie…diere en mense maak vir my saak. En vanaand voel ek so nostalgies, nugter weet waarom, maar ek doen.
Genoeg van nostalgia…ek gaan na Neville Goddard luister en bietjie my verbeelding inspan.
Mal, dis al…
21 Saterdag Jan 2017
Hierdie afgelope twee weke was letterlik ‘mal’! Baie bedrywig en ongelooflik besig. Nee, ek kla nie, eintlik geniet ek dit. Die nuwe Pikkies is baie bedrywig, maar my registerklas is redelik stil.
My ou Pikkies kry nog klas by my, maar het net 2 klasse. (Key 4 en 5) Ons lees nou ‘n drama: Die Potlooddief en die Engel. Baie oulike boekie, baie humor. Ek het die rolverdeling gedoen en Pikkies lewe hul uit. Een gedeelte is waar Tonie kastig ‘n Amerikaanse filmmaker is, en kids maak aksent ongelooflik goed na. So het atletiek ook begin. Ek rig nie af nie, ek pas kids op. Baie gaan nie na die Interskole nie en dis hulle wat ingedeel is.
Dis weer tyd om hierdie groep Pikkewyne te leer ken. Vir my as onderwyseres is dit nie ‘n ‘talk to the hand’ leer ken nie, maar wat ook tuis aangaan. Vandag het een Poppelop (in checkers) my trompop geloop, gedruk en dankie gesê…vir my is ek daar vir luister en raad gee, nie omdat ek ‘n onnie is nie, maar omdat ek die spieël is vir die een met wie ek praat. Soms leer ek meer van die Pikkies en soms sien ek myself in ‘n heel ander lig en leer baie by hulle ook.
‘n Nuwe jaar bring nuwe vooruitsigte. Ek glo dat hierdie jaar ‘n goeie jaar gaan wees, beter as 2016…en 2016 was ‘n baie aangename jaar. Ek het soveel van myself verlede jaar geleer. Ek dink ek weet nou wat ek uit die lewe wil hê en sien ook dinge raak wat ek nog nooit raakgesien het nie. Soms wonder ek, miskien moet ons soos die oosterse mense groet met Namasté: “I bow to the God within you”, or “The Spirit within me salutes the Spirit in you” – a knowing that we are all made from the same One Divine Consciousness – God Almighty.” “My spirit honors yours.” Wat ook mooi is, is; “I honor the place in you where the entire universe resides, I honor the place in you where the ENTIRE universe resides, I honor the place in you of light, of love, of truth, of peace, I honor the place in you where if you and I are in that place then there is only one of us?”
Is dit nie mooi nie…2017, en my geestelike oë gaan na almal kyk en ek gaan weet dat God ons almal gemaak het, en Jesus woon in elkeen van ons. En mag my uitkyk net 1 persoon aanraak, dan weet ek, ek het goed gevaar.
Het jy geweet dat God se naam in jou hand ‘gegraveer’ is??
14 Saterdag Jan 2017
Ek is lief vir jou …………………….vir die persoon wie jy is
Ek sal nie probeer………………….om jou te verander om by my in te pas nie
Ek vra nie meer…………………….as wat jy kan gee nie.
Ek wil nie die manier verander….soos jy lewe nie
Ek wil nie kla………………………..oor die dinge wat jy doen nie
Jy is wie jy is en……………………..dis hoekom ek vir jou omgee
Wanneer jy my nodig het………….sal ek wel daar vir jou wees
Tydens ‘n misverstand het………..sal ek probeer regverdig wees
Ek wil jou nie versmoor nie……….ek sal jou, jou vryheid toelaat
Ek sal nie in jou twyfel nie………..ek weet jy gee om vir my
Ek belowe om vir jou……………….liefde en trou te gee, my hart nogal…
Ek belowe om dinge te voltooi……wat ek begin het
Jaloesie?……………………………….sal probeer om nie te wees nie
Ek sal jou nie seermaak nie……….jy hoef nie daaraan te twyfel nie.
Ek is wie ek is………………………..niks meer en niks minder nie.
Ek belowe…………………………….om net myself te gee, my beste
Ek sal saam met jou lag……………gedurende goeie tye
Ek sal saam met jou huil…………..wanneer dit sleg gaan
Spesiale tye sal ek deel…………….as jy dit saam met my wil deel
Wanneer ietsie spesiaals gebeur…sal ek daar wees
Benodig jy jou spasie……………….vir tye alleen
Sal ek verstaan………………………almal het alleentyd nodig
Ek sal jou vriendin wees…………..soms meer (afhangend wie jy is)
Ek vertrou jou in alles……………..ek moet ingee hier
Ek sal nie bedreig voel nie……….as jy ook ander vriende het nie
Ek sal jou nie pressure……………om alles net te kry om my te pas nie
Wanneer ons nie saamstem nie…dan is daar geen rede om te bly
Almal het foute…………………….ek gaan nie joune uitwys nie
(Ons kan soms vassit……………..en tog volg vrede maklik)
Dis my commitment……………..teenoor jou en ek beaam dit
Ek benodig niks terug……………van jou nie
Ek gee net om vir jou…………….op die manier soos ek doen
So, besef maar net………………..dis my manier om te wys ek gee om
Ek lief jou…………………………..vir die persoon wat ek sien en leer ken het
My enigste versoek is……………wees net eerlik en opreg met my…
my hart is altyd in die weegskaal, dis ‘n commitment van my kant…en vir die wie ek lief is, sal ek altyd beskerm…net omdat ek lief vir jou is…vir jou omgee…
11 Woensdag Jan 2017
Soms, net soms wens ek kon ‘n towerstaffie waai, of dalk dat ek ‘n Fairy Godmother gehad het wat my kon bystaan met haar towerstaffie. Soms, net soms wens ek dat ek iemand gehad het wat my soms kan bystaan en net soms kan help waar ek vasbrand, veral met my kinders…
Dinsdag wou ek Michael vir sy bestuurslisensie inskryf nadat hy sy leerling verkry het, maar dan sou ek nooit by die skool uitgekom het nie, die ry het ver buite die gebou gestaan. Gister en vandag was ek net te laat en hulle doen nie besprekings na een uur nie. En nee, ek het besluit om die waarheid te praat en my baas af te vra. Dis so maklik om te jok, maar jok – aikôna, plaas net meer karma op jouself. Iemand het gesê dat ek moet sê ek is siek…ek kan dit nie doen nie. Van kleins af sit ek met hierdie gewete probleem van my…dit sal my ry tot by Daantjie in die kallerhok en miskien verder totdat ek die waarheid praat. Ek vermy liewers konfrontasie…
Met Dinsdag se seminaar het ek soveel geleer. Dit het baie oor die Law of Attraction gegaan en hoe jou vibrasie is. Ek vra toe, tydens ‘n pouse, om my vibrasie te toets en dit toets toe 390. Dit pas in tussen reason (400) and acceptance (350). Ek vra toe ook om my vibrasie t.o.v. my leerders te toets. Daar vibreer ek op 290 wat dui op neutraliteit. Ek lees toe wat Acceptance is en dit sê dat ‘n groot transformasie binne my plaasvind, dat ek myself begin verstaan en die eenheid met God en Infinite Spirit in my lewe. Ook dat niks daarbuite geluk kan bring nie, maar moet self toegepas word…dis so waar en ek beoefen dit al sedert die egskeiding…Nou ja, reason is intelligensie en rationaliteit wat na die voorgrond tree, die emosionele sy en vlakke is getransendeer. Die vlak van wetenskap en medisyne en heling. Kyk ek stel net belang in Quantum en genesing nie wetenskap en medikasie nie. Dis die vlak van ware geluk…soms wonder ek hieroor. Kennis en onderrig is hier die belangrikste… Vir die leerders is ek seker neutraal want ek stel nie belang in konflik meer nie, ook nie kompetisie of skuldgevoel by die werk nie, ek stel belang in die raaksien van die mens self, die opbou van selfbeeld en liefde, vrede…En ja, ek ervaar skoolhou nie meer as skrikwekkend of frustrerend nie…ek maak dit lekker deur goed te voel voordat ek skool toe gaan, sag te praat en te glimlag veral vir die een wat dit nodig het. Wel…ek sal aanhou totdat ek die doel bereik het wat ek moet bereik. Die laer kallibrasies en vibrasies is nie van die lekkerste nie, ek gaan ‘n paar noem: shame (20), guilt (30), apathy (40), grief (75), fear 100), desire (125), anger (150), pride (175), courage (200) dan volg die neutrality (250). willingness (310), acceptance (350), reason (400), love (500), joy (540), peace (600) en enlightenment (700 – 1000). Wil ons almal nie die laaste een bereik nie, en ek dink net een of twee was daar…Jesus vir een…
Die eerste 17 sekondes net nadat jy wakker geword het, bepaal jou dag…dus dink aan goeie dinge…en sodoende sal jy met ‘n glimlag opstaan…
Mag ek net groei in dankbaarheid…dankbaarheid vir my klein gesinnetjie, my tuiste, my werk en my Pikkewyne en natuurlik vriendinne…
…Paradoks of plainweg weird…
Soms dink ek dat ek beslis nie verniet onder die sterreteken van Pisces gebore is nie…Ek sweer ek is ‘n paradoks…een oomblik swem ek stroomop en die volgende oomblik stroomaf…
Ek sien myself as so getrou aan mense dog is ek losstaande en niemand hou die snare van my hart vas nie. Ek is so committed aan die mense om my tog is ek baie gerelaxed. Ek is so voorspelbaar en tog kan niemand my werklik peil nie. Ek is so lief vir almal om my, tog hou ek werklik my afstand. Ek is ‘n introvert dog kan ek soms ekstroverties optree…Ek is so sag van binne en tog kan ek myself verhard by omstandighede…soms is ek baie sosiaal en soms wil ek net op ander steun…Binne is ek so sag en tog probeer ek ‘n ander front voorhou. Ek kan soms so passievol wees en aan die anderkant kan ek platonies voorkom…
Soms voel ek so voorspelbaar in my onvoorspelbaarheid…Soms weer so onvoorspelbaar tewyl mense dink hulle kan my peil. Soms voel dit of ek iemand in my lewe nodig het, en ander tye moet hul net wegbly. Ek wil…en ek wil ook nie…Soms word ek net onderskat terwyl my waarde ver bo korale is…soms net andersom…
Maar wat ek wel vir seker weet; lieg sal ek nie kan nie, jy sien dit in my oë. Jou verraai? Nog minder. Vir jou opkom – beslis! Jou naam beswadder vir eie gewin? Vergeet dit! Jou vriendin wees? Absoluut, deur dik en dun! En geheime, dit kan ek vir seker hou. Ek sal tot my grootste vyand se geheime bewaar. ‘n Vertrouensverhouding is vir my ongelooflik belangrik. Normes en waardes is beslis my rigsnoer.
Paradoks? Wel, take me or leave me…so maklik soos dit…
…16 going on 17…
07 Saterdag Jan 2017
Om terug te kyk na die jaar 2016…dit was ‘n goeie jaar. Ek het met ‘n positiewe houding skool toe gegaan en die Pikkewyne positief benader. Natuurlik met haak plekke en soms net-net deur die dae gekom.
Die hoogtepuntepunt was toe my dogter terug getrek het huis toe. My hart het daar bietjie begin genees. My seun het gematrikuleer. Die jaar het letterlik vreugde ingehou.
Gedurende 2016 was daar dae waar ek, as mens, twee treë vorentoe geneem het en soms een agtertoe. Soms het dit gevoel of ek vorentoe val, en soms net weer om op my agterstewe te lande gekom. Soms met spronge vorentoe en dan met ‘n geweldige slag agtertoe. ‘n Jaar met baie ups and baie downs. Maar – ek kan glad nie oor 2016 kla nie. Dit een van die beste jare in my 6 jaar van alleen wees.
2017 is seker my Jakob en Ragel jaar…’n volle 7 jaar. Ek sit nou die dag en werk uit…alles het in 7’s in my lewe gebeur…elke keer wanneer my hart gebroke was het dit 7 jaar geneem om te genees, sommige dinge het in 7 seisoene gebeur, sommige 7 maande. Sewe is seker ‘n goeie getal…
Kyk na vandag se datum…7-01-2017 en wanneer ek dit draai soos bv. mm/dd/jj…1-7-17…kan net goed wees. Vandag is een van my dae wat ek werklik van hou…dis bewolk en die motreëntjie is so ‘n lafenis. Al wat ek nou mis is die donker swaar wolke en die donderweer en blitse – seker net om of die laptop en foon te gooi of om te probeer om weerligstrale af te neem.
Hierdie jaar gaan ek dag-vir-dag aanpak. Niks jaag nie, niks onverantoordeliks doen nie (asof ek dit ooit doen), niks maande vooruit beplan nie. Een treëtjie op ‘n slag. Die verlede is verby, die toekoms is nog presies waar dit hoort en die hede…wel dit is hier en ek dis al wat ek werklik het…die hede.
My gunsteling juwelierstuk is 2 horlosies op dieselfde arm…my kids het vir my die 2 gegee wat ek tans dra…maar ek wil vir my 2 silweres ook koop…horlosies was nog altyd fassinerend vir my…soos hul sê: tyd staan nie stil nie en wag ook vir niemand nie.
06 Vrydag Jan 2017
So kom die vakansie tot ‘n einde…en nou begin die pret weer…nuwe Pikkies leer ken, nuwe en ou gesiggies, name leer (wat ‘n stryd). Saam nuwe dinge aanpak, saam huil en lag…en natuurlik deurgaans ietsie leer ook…gelukkig is al my assessering en voorbereiding klaar vir die eerste kwartaal, met veranderinge seker hier en daar. Junie eksamen wil ek vroegtydig vraestelle opstel, die keer van my eie stories gebruik en kyk hoe dit werk…
Michael het gister sy matriekuitslae ontvang…nou is hy finaal klaar met skool. Ek is trots op hom. Hy gaan mense ‘shadow’ en agter hulle aanloop en kyk wat hulle doen. Mag hy vinnig besluit in watter rigting hy sy toekoms gaan stuur. Mag hy net voorspoed vorentoe beleef…
Vandag was ‘n heel interessante dag. Ek het iemand vandag ontmoet. My hande het gebewe en ek was skoon verBrouereerd…maar ek moet sê, die kuier was baie lekker en ons het seker drie en ‘n halwe uur gekuier. My tandplaatjie is mos effens los, en ek was so bekommerd ek lag en dan trek die tand dalk uit my mond uit…gelukkig vir ‘n tong en lippe…sit ek maar en giggel met ‘n toe mond…Liewers heelbek as tandloos…en boonop is dit my voortand, dink net as ek ‘n grap vertel en die tand val uit…ek sal myself siek lag.
Ja, ja, volgende week maak my tandarts sy deure oop en dan gaan ek letterlik die brug bou en oor dit kom…Haha…Hopelik kan ek dan weer op hierdie tande ietsie hards kou. Ek wou eers vir nood gaan, maar verkies my persoonlike tandarts, hy weet hoe pieperig ek werklik is en hoe ek smeek vir ‘n salfie voordat hy aan my mond mag raak. (moes die prentjie net invoeg…het my laat lag…) Onthou julle, toe ons jonk was: Haasbek, liebek, karretjie wipgat oor die klipgat…
Volgende week gaan ongelooflik bedrywig wees. M gaan ook vir sy leerlinglisensie en dis Dinsdagoggend om 8 am…dus moet ek nog afvra vir dit ook. Die lisensiekantore wil ook nie hom laat skryf wanneer dit my pas nie, nee…ek loop een van ons matrieks van 2017 raak en hy bestuur al vir 2 jaar alleen. Hy het nie sy bestuurderslisensie gekry nie, ek was skoon teleurgesteld. Wat hy my vertel het my baie geskok oor hoe die mense die jeug hanteer. Nou ja, Dinsdag is dit M en lisensie…daarna die bestuurslisensie…en ek stres oor hom, maar soos gewoonlik verras hy my heeltemal.
Vanaand het eintlik baie lagwekkend afgesluit. Die weer steek op en dit begin reën…ek natuurlik is mal oor die reën, donderweer en blitse. Sit ek mos met die laptop en selfoon tesame, besig met alles natuurlik…die weerlig slaan ewe skielik hard hier naby…ek skrik so groot (wat ek selde doen) dat ek die laptop oor die bed gooi en selfoon trek deur die lug…net daar, met ‘n hart wat hard klop…lag ek vir myself…lanklaas so lekker geskrik…laat die adrenalien sommer wild klop deur my are.
Op die noot van die gesuis van reën, ‘n ligte bries en gerammel in die verte, groet ek op die sesde dag van Januarie en dis die sesde dag van die week…