Dawid kon van ondervinding praat. Toe hy nog sy pa se skape opgepas het, was dit vir hom 'n saak van eer om die skape wat aan hom toevertrou was, só te versorg dat hulle niks kortgekom het nie. Dawid se lewenspad was beslis nie met rose besaai nie want hy het die aanvalle van die leeu in die veld, die vervolging van koning Saul en die versoeking van die duiwel geken en swaar gely. Nogtans roem hy in sy God en getuig: "niks sal my ontbreek nie!"
Waar hierdie jaar sy einde nader, het ons ook 'n behoefte aan hierdie boodskap. Kan ons seker wees dat God in al ons node sal voorsien? By baie van ons is daar 'n mate van onsekerheid oor die toekoms: gestel dat my gesondheid ingee en daar is niemand om die brood te verdien nie? Sê nou daar gebeur iets onvoorsiens en ek verloor my werk? So kan ons gedagtes op loop gaan as ons dink aan al die moontlike probleme wat op ons kan wag.
Dawid verseker ons hier dat ons niks sal kortkom solank as wat ons ons lewe aan die leiding van die Here toevertrou nie. Dit beteken nie dat ons niks hoef te doen en moet leeglê nie. Om op God te hoop, beteken nie om nie te werk nie. Inteendeel, ons moet ons deel bydra en ons plig doen. Daar is 'n Latynse spreekwoord wat lui: ora et lebora (bid en werk).
Die lewe stel soms eise aan ons waarvoor ons nie kans sien nie. In die nuwe jaar wag daar dalk vir ons probleme wat vir ons onmoontlik sal lyk. Maar dit is juis wat die lewe so interessant maak; dit bring ons gedurig te staan voor nuwe uitdagings wat ons moet trotseer. 'n Golfbaan sonder struikelblokke sal geen speler lok nie! 'n Verhaal sonder spanning, sal geen leser boei nie! Maar nieteenstaande die struikelblokke of spanning druk ons deur, of lees ons voort aan ons verhaal, want alles loop uiteindelik uit op 'n hoogtepunt, waarna die ontspanning genadiglik intree. In die Godsbestuur is dit ook so: