OOR VERGIFNIS EN SPLINTERS EN BALKE EN HONDE EN VARKE – Attie se koffietafel.
Julie 15, 2008
7 thoughts on "OOR VERGIFNIS EN SPLINTERS EN BALKE EN HONDE EN VARKE"
Julie 15, 2008 om 08:19
Baie dankie vir die inskrywing. Ek is juis nou in n situasie wat ek regtigwaar baie hard sukkel om die persoon te verwege. Ek het nodig gehad om te besef dat ek meer foute het in my en dis wat die situasie so moeilik maak, ek is iemand wat so maklik kan ander mense se foute raak sien en tog so vinnig op my perdjie kan klim as daar na my verwys word. Ek het nou tyd nodig om na te gaan dink oor my situasie en ek sal verseklik moet harder bid om vergifnis sodat my oe kan oop gaan en die wereld sonder my balke in my oe kan aanpak.
Julie 15, 2008 om 16:38
Alle mense soek na geluk in die lewe. Ons as Christene het 'n onregverdige voorsprong omdat die geheime opgeteken is in die Bybel en hierdie is een van daardie geheime. Om iemand te vergewe gee jy iets van jouself weg. Dis soos om jou swaar verdiende geld weg te gee, omdat iemand anders dit nodig het (onthou jy hoef dit nie te doen nie). Dis van die beste maniere om innerlik gelukkig te wees , net jy weet daarvan en dit bring nog groter vreugde en innerlikke vrede wat ander mense nie kan verstaan nie. Jy moet dit eers self beleef en dan word jou Christenskap Hemel op aarde.
Julie 16, 2008 om 08:59
Doom, Daardie laaste sin het vir my die meeste waarde in die stukkie. Baie keer wil ons vergewe maar wil dit doen sonder die KRAG van God. Ons moet bid, bid en bid self vir vergifnis en dan sal God vergewe vir wie ons vergewe en dit so in ons bewerk. Na my vergifnis het ek die ding verstaan wat Alec sê van innerlike vrede en geweet God het ook die persoon vergewe soos ek vergewe het.
Alec, ek stem dit is innerlike vrede wat ander mense nie verstaan nie en ook nie soveel beteken soos vir jou nie.
Julie 16, 2008 om 09:31
Ek het self deur die vergewe-stryd geworstel na my egskeiding. Gelukkig kan ek nou sê dat ek nou reeds 6 jaar geskei is en ek het hom vergewe. Maklik was dit nie, maar ek het dit met die hulp van ons Hemelse Vader reggekry.
Julie 17, 2008 om 05:49
Om te vergewe is baie bevrydend! Om met daardie kwaad in jou rond te loop is gif vir die siel en op die ou einde vernietig jy jouself. Ja, dit is nie altyd so maklik nie, maar als met goeie tyd.
Julie 3, 2012 om 12:45
ek het 'n vraag, wanneer jy vir iemand in 'n brief skryf dat jy daardie persoon vergewe het, oor dinge wat in die verlede gebeur het, maar jy gaan nog steeds en verkondig die "verkeerd" aan almal anders, wat sê dit oor hierdie "vergifnis". As ek jou vergewe want jy het iets sleg aan my gedoen, vergewe ek jou met my hele hart en beweeg aan met my lewe, is ek reg? Ek gaan nie weer twee jaar daarna jou weer herinner aan die "verkeerd" nie…
Februarie 26, 2015 om 09:39
Ek het die afgelope tyd ervaar dat ek 'n groepie mense steeds nie vergewe het vir dinge wat meer as 16 jaar terug gebeur het nie. Telkens as ek moeg is, of iemand doen iets soortgelyks, kom die ou seer en woede weer by my op en dan wens ek hulle allerhande erge dinge toe. Dit is ten spyte daarvan dat ek van tyd-tot-tyd gebid het dat die Here my sal help om te vergewe. Ek het uiteindelik gaan sit en presies probeer uitwerk hoekom ek steeds so voel, en na baie gebed en introspeksie besef dat ek in 'n mate ook kwaad is vir myself, dat ek toegelaat het dat ander my soos 'n vleorlap behandel en nooit gewys of gesê het dat dit seermaak nie. Toe ek dit besef, kon ek alles uiteindelik laat los en aanbeweeg.
Elaine, ek weet ek antwoord nou eers 'n jaar en 'n half nadat jy geskry het, maar ek stem saam met jou. As 'n mens vergewe het, het jy die seer en alles afgeskryf. Dis soos Ds. Attie hierbo sê, dat jy na die persoon kan kyk sonder wrewel. As dit weer opgehaal word, het jy dit nog nie "gepark" nie en is die woede en seer steeds daar.
Ons moet ook onthou dat die vyand niks daarvan hou as ons vergewe nie. Ek sien vergifnis as iets wat jy ook vir jouself doen. Die ander persoon weet baie keer nie dat jy vies of seergemaak is nie. As jy vergewe en laat los, maak jy jouself vry van haat en bitterheid, dit is letterlik soos 'n berg wat van jou skouers afval. My ervaring is telkens dat 'n swaar las van my weg is en dat ek kan opstyg soos 'n veer na die lig daarbo.