🥇 ▷ Beoordeling van Quantum Break - baanbrekend maar foutief ✅
Beoordeling van Quantum Break – baanbrekend maar foutief
Quantum Break is ongetwyfeld die vreemdste spel met 'n hoë profiel van hierdie generasie. Die skepper van Remedy het agter die rug speletjies geskep wat grotendeels gebaseer is op popkultuur, films en horrorfilms, maar danksy Quantum Break spring hy deur die gaping van leen tot die skep van iets nuuts.
In die spel onderbreek Quantum Break die onderbreking van die film en druk hom tot 'n logiese uiterste, waarin die spel in vyf optredes afgewissel is met vier TV-episodes van 22 minute. Nou het ons 'n paar lang tussentydse tonele bespreek – kom ons dink byvoorbeeld aan Metal Gear Solid 4 – maar dit is iets anders: goed begroot, lewendige optrede en die rol van akteurs wat u herken. Elke episode wissel afhangende van die keuses wat u in die spel maak, en toon verskillende tonele en resultate, wat dit 'n unieke stuk interaktiewe fiksie maak.
Benewens baie televisies en speletjies, is Quantum Break ook opmerklik as die eerste wedstryd wat gelyktydig op Xbox One en Windows 10 gepubliseer word. Dit beteken dat u vandag Quantum Break direk vanaf die internetwinkel van Windows kan koop, maar eendag sal Microsoft die twee groot speelplatforms as deel van die Universal Windows Platform (UWP), kan uiteindelik die hindernisse tussen die konsole en hardeware breek en sodoende die aard van die bestuur van die konsole verander.
Dit alles klink na baanbrekende dinge, maar dit is in werklikheid duidelik dat Remedy sy reikwydte bereik het danksy Quantum Break, want die speletjie self is nie so ver van titels soos Uncharted of Rise of the Tomb Raider nie, as jy na jou verhewe doelstellings kyk en ideale. Of u nou besluit om Quantum Break op 'n rekenaar of op Xbox One te speel, dit is 'n baie bekende derdepersoonspeler wie se platformelemente versier is met die vertelling van tydreis.
Quantum Break video – Time is Power Voorskou
Sonder om te veel te onthul, draai die spel om kinderjare van Jack Joyce en Paul Serene, gespeel deur onderskeidelik Shawn Ashmore en Aidan Gillen. Serene oortuig Joyce om hom te help om 'n tydmasjien te aktiveer wat werk, maar wat aaklige gevolge het. Dit is nog nooit presies verduidelik nie, maar dit veroorsaak 'n tydsverlies wat die einde van dae vir die tyd self aandui, dus moet Joyce daardie dag red.
Soos met enige tydsreis wat die moeite werd is, is die werklike plot baie ingewikkelder en ingewikkelder, en Remedy doen 'n wonderlike werk deur te raai wat regtig aangaan en hoe alles verloop. Terwyl die spelgedeeltes rondom u optrede as Jack wentel, handel televisie-elemente oor gebeure in ander karakters. Dit vermy op slim wyse dat Jack besluite neem wat in stryd is met hul eie denke.
U het egter 'n bietjie beheer oor wat in die televisie-afdelings gebeur. Voor elkeen van hulle moet u een besluit neem, een van die twee paaie wat die verhaal kan vertel. U kan elke seleksie voorskou om 'n idee te kry van hoe dit in die speletjie kan speel, maar ek het dikwels nie een van hierdie opsies gedink nie. Dit is jammer dat hierdie besluite so losgemaak is van die spel self dat dit meer geïntegreerd kon gewees het in die spel, miskien kan dit ontsluit word deur byvoorbeeld aanvullende doele te bereik.
Remedy hou nog altyd van die slinkse aspek van dinge, en Quantum Break is nie anders nie. Die televisiesegment se begroting is ordentlik genoeg, maar dit is steeds moeilik om te verdwyn – en des te beter. In tonale en tematiese terme is dit die naaste aan die uitnemendheid van JJ Abram byvoordeleen sluit selfs die groot Lance Reddick as 'n rolverdeling in. Terwyl Fringe egter seisoene het om te begin, het Quantum Break slegs 88 minute in totaal, wat eenvoudig nie genoeg tyd of ruimte het om die karakters behoorlik te ontwikkel nie.
Dit is miskien nie perfek nie, maar ek was gefassineer deur die integrasie van die televisieseksies. Ongelukkig is die werklike spel, hoewel redelik aangrypend op sy beste, eenvoudig te skraal om dit 'n titel te gee. Net nie genoeg nie, beide ten opsigte van speeltyd en die verskeidenheid van sy meganika.
Gevegte aan die begin is lekker, en jou tydbuigvaardighede gee jou wonderlike truuks. U kan tyd in 'n klein gebied vries en dan ammunisie daarin plaas, wat 'n brandwarm veroorsaak wanneer die tyd terugkom na een plek en 'n baie dooie, slegte ou, of u kan 'n vinnige lading uitvoer en 'n kort venster skep wat die tyd vir die projektiel vertraag. U kan ook opwindende bomme gooi wat effens soos deftige granaten werk, en wrede biesies omverwerp in die middel van die loop. As u hierdie vaardighede kombineer, is u byna onstuitbaar.
U latere vyande kan soortgelyke truuks doen, maar ek het nog nooit druk gevoel om die beskikbare Joyce-gereedskapstel regtig te gebruik nie. Die aantal en verskillende soorte vyande kan aan die een kant getel word, en die gebiede waarteen jy veg, is byna altyd klein arena's waar jy almal moet verslaan voordat jy kan voortgaan. Na 'n ruk begin alles weer 'n bietjie herhaal, en die nuwe werktuigkundiges droog vinnig uit.
Net so is die platformgedeeltes so vereenvoudig dat dit Tomb Raider en Uncharted soos komplekse logiese platformwerkers laat lyk – en dit sê iets. Baie van hulle vind ook binne afsonderlike tydsintervalle plaas, wat staptyd vereis of 'n streep gebruik om struikelblokke te vermy. Dit is 'n ongelooflike effek, veral as voorwerpe om jou draai, maar as daar hoegenaamd geen element van die legkaart is nie, lyk dit asof hulle nie soveel weergegee word as wat hulle kon wees nie.
Toegegee, die aanbieding is ongelooflik en die grafiese voorstelling van Remedy van tyd en u vermoë om dit na wense te buig, is briljant. Alles golwe en vibreer rondom jou, en die lug self is selfs verbreek. Die vlakke is ook baie gedetailleerd en vol atmosfeer – ten minste as u nie deur 'n ander harde en kliniese laboratorium gaan nie.
Ondanks al sy visuele prag, lyk die hele spel klaustrofobies en streng gemerk. Dit pas by die tema van hierdie verhaal waarin die onveranderlike lot van die karakters van groot belang is vir hul optrede – maar dit behels nie noodwendig nie.
Dit is ook die moeite werd om daarop te let dat daar, ondanks die enorme krag van Microsoft se bediener en tegniese doeltreffendheid, daar geen Netflix is ​​wat video-streaming betref nie. Ek het onder die verkeerde raamkoers en skrikwekkende videokompressie gely terwyl ek deur die spel blaai, al het ek 'n vinnige internetverbinding. Dit kan tydens die aanvang verander, maar as u kan, beveel ons u aan om TV-elemente af te laai voordat u die spel begin, al weeg dit 75 GB vergeleke met 50 GB van die spel.
Quantum Break is nie 'n totale mislukking nie, maar dit het nog nooit heeltemal tevrede media-hype sonder om 'n wonderlike spel of 'n wonderlike storie te wees nie. Ek is bly dat ek dit gespeel het, maar ek kan dit net nie aanbeveel om dit vandag teen die volle prys te koop nie, tensy u geïntrigeerd is deur die bastergeskiedenis daarvan. Vir diegene wat op soek is na 'n fantastiese speletjie of 'n fantastiese TV-reeks, sal dit waarskynlik nie aan een van hierdie behoeftes voldoen nie.
Ondanks al hul gebreke benodig speletjies titels soos Quantum Break. Dit is 'n gekke poging om iets anders en ambisieus te doen, en u kan nie ontken dat dit die koevert skuif, met die verlede breek nie, en miskien selfs 'n nuwe vorm van hibriede vermaak skep. Ek prys dit daarvoor, selfs al voldoen dit nie aan hierdie verhewe verwagtinge nie.