Twee bronne van vernuwing in die poësie van N.P. van Wyk Louw .- Johannesburg: RAU, 1971 Hierdie beskouing het egter kritiek uitgelok as elitisties (word dit nie maar ook oor die poësie gesê nie!?) met skeppers wat meer besorgd raak met die opspoor van geheimsinnige en verassende kombinasies van snitte as om ‘n kasset te skep wat lekker is om na te luister en geskik is vir die voorgenome gehoor.” Nóú sien ek die sirkels orals, maar ek het nie die sirkelmotief doelbewus gekies nie. Ek het wel opsetlik ŉ sirkelgang gekies in die uitleg van die bundel, deur “Metamorfose” as die laaste gedig te plaas om terug te lei na die programgedig. God verseker ons dat elke getroue gelowige die bron van liefde vir honderde mense sal wees. ‘n Volgeling van Jesus sal nooit aanvoer om self die bron van goddelikheid te wees nie, maar is die kanaal vir die genade van God.