Voor my naaste doodservaring het ek gedink daar was geen nageslag en gevolglik geen voortsetting van bewussyn nie. Na my mening was die dood totaal, volledig en heeltemal finaal.
Tot my verbasing en vreugde, na my na-dood-ervaring het die begrip van voortsetting van bewussyn 'n onwrikbare werklikheid geword. Dit was nie 'n abstrakte idee of 'n gedeelte in 'n boek nie, maar 'n ervaring van die wonderlike rykdom van totale vrede en toebehore wat my bekommernisse oor die dood verlig het. Eintlik, meer as verligting van my bekommernisse, het my vrees vir die dood oorgebly en is nie teruggekeer nie.
Vrede vind in 'n bewuste dood
'N Deel van my werk as 'n geneser sluit in om deur gesinne geroep te word aan die bed van hul sterwende geliefdes. Vreemd soos dit dalk klink, help iemand om vrede te vind deur gebed en oordenking wanneer hulle die naslewe betree, is baie intens en vreemd.
Om gesentreerd te wees in die hoop van 'n bewuste, goeie dood, is 'n waardevolle strewe vir enigiemand, en gesprekke met 'n berader, pastoor of familielid kan baie behulpsaam wees. Hoe nader die dood kom, hoe meer word die universele ervaring van verwelkoming aan die ander kant toegeneem. Materialisme, status en verdedigde oortuigings val weg. Ons betree die wêreld naak, en ons verlaat ons liggaam sonder geloofsbriewe, bankrekeninge, of ontwerper jeans.
Die proses om die liggaam te verlaat
Die proses om die fisiese liggaam te verlaat is goed beskryf in geskrifte soos Sherwin B. Nuland Hoe ons sterf: Reflections on Life's Final Chapter en Elisabeth Kubler-Ross's Op dood en doodgaan. Baie godsdienste beskryf die siel wat die liggaam verlaat en verskillende oortuigings oor intermediêre toestande van wese, reise onder tonnels, oor riviere, op paadjies in die oerwoud hou, en uit 'n uitspansel van leegheid. My eie ervarings by die bed word nie deur 'n bepaalde geloofstelsel gemeet nie, maar word hier van persoonlike waarneming aangebied.
Wanneer 'n pasiënt in 'n koma is, met al hul vitale tekens wat steeds funksioneer, en hul siel vertrek, verander die gevoel in die kamer. Die persoon lyk anders op 'n wyse wat moeilik omskryf kan word. Gewoonlik vind die laaste tekens van die dood - hart gestop en geen respirasie plaas nie - binne tien tot dertig minute na die geheimsinnige vertrek van die siel. Die persoon se bewussyn kan vir 'n geruime tyd naby die liggaam bly, maar dikwels, en veral met voorbereiding, neem die siel onmiddellik vlug na die veiligheid van die ander: Hemel, Hart van God, Heelal, Skepper of ligte leegheid - maar jy mag dalk dink van die hiernamaals.
Twee algemene beginsels het uit my werk ontstaan ​​met mense wat hierdie oorgang tussen die fisiese en geestelike wêreld bereik en voltooi het:
Die vrees vir die dood verminder die volheid van die lewe
en hou deel van ons in ballingskap.
Wanneer ons ons vrees vir die dood in die gesig staar en oorkom,
ons kan in 'n nuwe dimensie van gemak, duidelikheid en vitaliteit leef.
Oorkom die vrees van die dood
Kom ons illustreer my begrip van die brug wat die vrees van die dood oorwin, 'n nuwe waardering en volheid van die lewe toelaat, en ons kan ondersteun in ons eie dood of ons help om medelye by te staan ​​by die kruising.
Een van die belangrikste elemente van opleiding vir inheemse genesers in afgeleë (of nie-so-afgeleë, meer) dele van die wêreld is persoonlik die dood. Die bedoeling is om hierdie uiteindelike vrees te oorwin en dan tussen die wêreld van fisiese en suiwer geestelike realiteite te kan loop. Die meeste van hierdie opleidingsgeleenthede is oorweldigend vreesaanjaend.
In Bali, kan 'n aspirant geneser deur die onderwyser geneem word na 'n spesifieke tempel wat op 'n oseanside-rotsagtige grondgebied geleë is wat slegs tydens laagwater beskikbaar is. Die inisieerder is daar gelaat om die nag sonder skuiling, kos of water te spandeer. Alleen in die oop lug, soos die gety om die tempel op die rots neergeslaan word, kom die nag in die onbedekte, duistere duisternis. Die golwe wat rondom die inisiatief en kobra ontstaan, kom uit hul ondergrondse heuwels om die indringer te ondersoek. Die net manier om hierdie beproewing te oorleef, is om in die stilte van meditasie te sit sonder vrees. Miskien kan jy my dank uitspreek dat my toetse, wat vir my moeilik genoeg was, nie hierdie spesifieke een ingesluit het nie.
As die geneser lewendig en gesond is wanneer die getywater verdwyn, word die inisiasie as volledig en suksesvol beskou. Is daar enige twyfel waarom sjamane en inheemse genesers so gerespekteer word in hul gemeenskappe?
Oor die kloof tussen hemel en aarde
My tien jaar van studie, tydens ses reise na Bali, het my 'n begrip gegee van die waarde om die kloof tussen die hemel en die aarde noukeurig oor te steek - en tussen meditatiewe toestande van bewussyn en gewone persepsie.
Die wysheid van Jero Mangku Sri Kandi, my Balinese onderwyser en mentor, het kulturele rituele en oortuigings oortref. Sy was 'n meester geneesheer met groot vaardigheid om die dimensies van bewussyn te verbind. Meer as 'n dekade van haar streng toetse, haar onverbiddelike houding en haar diepgaande liefdevolle geestelike konneksie, het sy my geleer om veilig en betroubaar 'n groter werklikheid buite die materiële wêreld te omhels.
Herdruk met toestemming van die uitgewer, as woorde, 'n afdruk van Atria Book / Simon & Schuster. © 2006. www.beyondword.com.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Dood & Dying > Na-lewe: Beyond the Materiaal Wêreld