Hillary Clinton het die California primêre, gedeeltelik deur. Gewen 'n beroep op omgewingsbewustes in 'n staat met 'n lang tradisie in bewaring en aggressiewe klimaatsverandering. Die oorwinning volg vroeër hierdie lente van haar strategie om die omgewings- en klimaatregtigheid aan te spreek. 'N Onderwerp wat tot nasionale prominensie gestyg het, volg die Flint water krisis.
Clinton het onomwonde gesê om 'n verskeidenheid omgewingskwessies aan te spreek wat arm en minderheidsgemeenskappe in die Verenigde State raak. Die inisiatiewe wat sy in haar beskryf het Beplan om te veg vir omgewings- en klimaatregtigheid gefokus op belangrike probleme soos loodbesoedeling van drinkwater, stedelike lugbesoedeling en klimaatsverandering. Beduidend, Clinton se verklaring het saamgeval met 'n toespraak Sy het op die jaarlikse konferensie van die Nasionale Aksie Netwerk rassisme en burgerregte aangewend.
Te midde van 'n onverwagte mededingende primêre teen die Vermont Senator Bernie Sanders, is dit nie verbasend dat Clinton hierdie spesifieke kwessies beklemtoon het nie. Hierdie probleme is baie belangrik vir baie demokratiese primêre kiesers, veral in die nasleep van die drinkwaterkrisis Flint, die lang stryd oor die Keystone XL-pyplyn en die voortdurende gevegte oor die EPA-regulasies om tradisionele lugbesoedeling en kweekhuisgasvrystellings te verminder. In hierdie sin blyk Clinton se strategie ewe gerig op bevredigende verkiesingsvereistes.
As my onlangse navorsing Met kollegas argumenteer sy egter dat haar strategie nie die historiese mislukkings van die regering se beleid sal aanspreek om die ongelykhede van die omgewing aan te spreek nie.
Verbinding tussen klimaat en sosiale geregtigheid
Clinton se plan om te veg vir omgewings- en klimaatregtigheid bestaan ​​uit 'n mengsel van nuwe idees en voorheen aangekondigde beleidsinisiatiewe.
Onder die nuwe idees is 'n oproep om "binne die vyf jaar 'n belangrike openbare gesondheidsrisiko-bedreiging uit te skakel," 'n verbintenis tot strafregtelike en siviele oortredings wat gemeenskappe blootstel aan omgewingskwessies. En 'n voorstel om 'n omgewings- en klimaatregtigheidstaak te vestig Force "om omgewingsgeregtigheid 'n belangrike deel van die federale besluitneming te maak.
Die res van die plan sluit meestal 'n herverpakking van beleidsvoorstelle in wat Clinton voorheen aangekondig het, hetsy as deel van haar breër energie en inisiatief vir klimaatsverandering of haar plan Om die land se infrastruktuur te moderniseer. Onder die mees opvallende items is Clinton se Clean Energy Challenge, wat 'n voorgestelde mededingende subsidieprogram is om state, stede en landelike gemeenskappe te beloon wat uitsonderlike pogings maak om skoon energie en energie-effektiwiteitsbeleggings te aanvaar.
Reaksie op Clinton se strategie was deur sommige rekeninge lou. Sommige omgewingsgeregtespersone het uitgedruk teleurstelling dat die plan nie ver genoeg gegaan het nie of erken dat baie mense en organisasies al dekades lank aan hierdie kwessies gewerk het.
Opsomming van die meriete van die stel voorstelle vir 'n oomblik, die basiese uitgangspunt van Clinton se stelling is opmerklik. Min Amerikaanse politici blyk die interkonneksie tussen klimaatsverandering en omgewingsgeregtigheid te erken, en selfs minder praat oor hulle in sulke eksplisiete terme.
En Clinton se verbintenisse staan ​​in sterk kontras met die posisies van die vermoedelike Republikeinse genomineerde, Donald Trump. Trump het nie net substantiewe oplossings vir omgewingsprobleme voorgestel nie; hy het die werklikheid van klimaatsverandering heeltemal afgewys en het flippend die uitskakeling van die EPA.
Tog is dit belangrik om Clinton se voorstelle op hul meriete te analiseer, veral aangesien dit verband hou met omgewingsgeregtigheid. Haar inisiatiewe vir klimaatsverandering het in teenstelling daarmee baie ontvang bespreking en analise elders.
Behoefte aan goeie bestuur
Die inisiatiewe wat Clinton in haar omgewingsgeregtigheidstrategie uiteensit, beklemtoon groot openbare uitgawes om bronne van lood en gebrek aan infrastruktuur aan te spreek (bv. Drinkwater en afvalwaterstelsels). Sy doen ook 'n beroep op die uitbreiding van ekonomiese geleenthede in lae-inkomste- en minderheidsgemeenskappe deur middel van programme om bruinvelde of voormalige industrieterreine te herstel en te herontwikkel en om te belê in skoon energie en energie-doeltreffendheid om besoedeling te verminder en energie armoede te verminder.
Dit is seker lofwaardige idees. een onlangse EPA-studie het bevind dat waterhulpmiddels alleen honderde miljarde dollars moet spandeer om hul stelsels op te gradeer.
Omgewingsgeregtigheid behels egter nie net om meer geld te spandeer nie. Die lesse van drie dekades van mislukte federale beleid onthul dat die aanspreek van omgewingsgeregtigheid soveel oor bestuur en bestuur is, aangesien dit finansiële hulpbronne is.
Spesifiek, daar is genoeg geleentheid vir die EPA om omgewingsgeregtigheidsoorwegings beter te integreer in sy toelaatbare, standaard-instelling en handhawingsbesluite (iets wat in Clinton se plan genoem word). Daar is ook 'n behoefte om die EPA se publieke prosesse te verbeter, sodat hulle meer kwesbare bevolkings insluit, en om interregeringsverhoudings doeltreffender te bestuur. Hierdie laaste item is veral belangrik, gegewe die sentrale rol wat staatsregerings het in die implementering van omgewingsbeleid in die Verenigde State.
Neem die krisis in Flint as voorbeeld. Die besoedeling van die stad se openbare drinkwatervoorsiening met lood was die gevolg van gebrekkige, en miskien kriminele, besluitneming, sowel as nalatige owerheidsoorsig.
Ten spyte van herhaalde pogings deur plaaslike inwoners, openbare gesondheidsamptenare en wetenskaplikes om rooi vlae in te samel, het die Michigan Departement van Omgewingsgehalte (MDEQ) nie die probleem geprioritiseer nie. En nog erger, MDEQ amptenare het steeds die water veilig verklaar ondanks die feit dat daar bewyse was wat die teendeel betref.
Die EPA se pogings om MDEQ te stoot om regstellende aksie te doen, is teruggehou en ontmoet bedrog van die staat. Tog, selfs met die inligting wat die EPA gehad het, moes die agentskap vroeër en met meer krag optree. Met inagneming van die EPA se onlangse klem op omgewingsgeregtigheid, en Flint se historiese status van 'n gemeenskap wat ongelykhede vir die beskerming van die omgewing het, is die slim reaksie van die EPA opvallend.
Een van die lesse van Flint is dat die behaling van omgewingsgeregtigheid goeie bestuur vereis - die verkeerde administratiewe reaksie vertraag regstellende aksie en vererger 'n openbare gesondheidskrisis.
Die EPA tydens die Obama-administrasie het erken dat, ten minste tot die mate wat die federale regering tot oplossings kan bydra, diep administratiewe hervormings nodig is. En tot die EPA se krediet het dit begin om belangrike bestuurshervormings en veranderinge aan besluitnemingsprosesse te implementeer om dit net te doen as deel van sy Beplan EJ 2014 inisiatief.
Dit is presies waar Hillary Clinton se plan om te veg vir omgewings- en klimaatgeregtigheid kort val.
Miskien is dit met goeie rede dat presidensiële kandidate nie die belangrikheid van goeie bestuur en administratiewe hervorming tydens hul veldtogte beklemtoon nie. Hierdie kwessies moet nie opskrifte skep of die aandag van die meeste kiesers inhaal nie, beslis minder as beloftes om groot bedrae geld in gemeenskappe van nood te spandeer.
Die oplossing van komplekse probleme soos omgewingsgeregtigheid vereis egter meer as openbare belegging. Dit vereis regeringsagentskappe wat die aard van die probleme verstaan ​​en die rol wat effektiewe regeringsagentskappe kan hê om hulle aan te spreek.
David Konisky, Medeprofessor, Indiana Universiteit, Bloomington. Sy navorsing fokus op Amerikaanse politiek en openbare beleid, met besondere klem op regulering, omgewingspolitiek en beleid, staatspolitiek en die publieke opinie.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > geregtigheid > Hillary Clinton gryp op omgewingsgeregtigheid