Johann Heunis is in Oktober 2016 tydens ŉ aanval by die gesin se huis op ŉ kleinhoewe in Kameeldrift, noordoos van Pretoria, doodgeskiet. Sy vrou, Mariandra, wat in die tyd swanger was, en hul drie dogtertjies het die aanval oorleef. Die egpaar se seuntjie is vyf dae ná Johann se begrafnis gebore.
Dit was ŉ doodgewone Vrydagoggend. Ons het nog saam-saam by die hek uitgery die oggend. Toe hy verby ons ry met die motorfiets, het ek nog gedink … Sjoe, ek is lief vir daardie man.
Mieks het wakker geskrik. Haar angsgilletjies spook nou nog by my. Sy het heen en weer gehardloop. Dit het geruik soos klappers, geklink soos klappers … tot ek die skoot in sy arm sien, die bloed. Hy gryp na sy arm en sak na die vloer. My hart stop … Hulle moet nou loop. Ons moet hospitaal toe. Maar die besef dat dit nie klappers is nie – dis die ware Jakob wat so klap. Die grootste bedreiging in ons eie huis. ŉ Nagmerrie. Die skote het aanhou klap. Ook in Mieke se rigting. Ek wou van my kop af raak. Waar keer ŉ mens?
Die liefde van my lewe, ons alles, val vooroor op die grond. ŉ Laaste roggelende geluid soos hy die vloer tref. My lewe spat in skerwe. Hulle is weer by my. Ek wil net hê hulle moet loop. Die skade is gedoen. Wat nou? My kinders … my ongebore babatjie. Ons seuntjie … Ek koes, keer, krimp weg van die loop van die geweer. Wanneer trek hy weer die sneller? Wat word van my kinders?
Ek vries vir ŉ oomblik. Sak neer op die vloer langs Johann. Ek voel nie asemhaling nie. Die deur! Ek moet die deur sluit ingeval hulle wil terugkom. Dit moet hulle langer vat. Ons moet ŉ kans hê om weg te kom. Ek hardloop af, sluit die deur. Hardloop weer op. Ek moet bel. My foon is weg. Johann s’n ook. Wat nou? Ek moet my kinders hier weg kry. Maar hoe?
Ek besef ek moet seker maak van Johann … ek moet besluit. Ek moet hom alleen los. Dit was die moeilikste besluit van my hele lewe. Ek draai hom om, met hoop. Toe ek die kopwond sien, sy oë wat skeef trek, toe besef ek hy is weg. Leweloos moet ek hom alleen los.
Ek hardloop af om Mischa en Majandré te gryp. Hulle is al twee wakker. Verskrik. Bang. Mieke hardloop al agter my aan. Ons hardloop vir die spaarsleutel in die kas. Daar is nie tyd om te soek nie. Ek laat hulle in ŉ ry staan by die agterdeur. As die deur oopgaan, moet hulle hardloop soos nooit tevore nie, in die kar spring en op die vloer lê. Ek weet nie wat wag in die donker vir ons nie.
Ons jaag met ons hoofligte af daar uit, in die donker. Op die grondpad. So vinnig soos ons kan. Want waar is hulle? Tot by die naaste vulstasie en ek storm met my swanger lyf, nagklere en japon in. Ek moet die polisie bel. My man is geskiet. Ek dink hy is dood. Paniek slaan toe. Die petroljoggies bel die polisie en ambulans. Ek moet seker iemand anders ook bel, maar al die nommers is gestoor op my foon.
Andre Johann se keiser is geboek vir my verjaarsdag. Die dokter wou dit skuif, maar Johann het gesê dat dit spesiaal is (omdat hy teen alle voorbehoeding vir ons gestuur is), want hy is ons geskenkie uit die Hemel. Ons Hemelkind. Ons kroonprinsie. Dis spesiaal om die geskenkie op my verjaarsdag oop te maak. AJ is gebore vyf dae ná die begrafnis. Ek moes alleen die geskenkie wat vir my en Johann gestuur is, oopmaak. Sonder finansies, sonder ŉ huis, sonder ŉ toekoms. Dis vernietig, verwoes. Uitmekaar geskiet. Vir twee fone. Dat ons nie kon bel vir hulp nie. En die kar se sleutels, dat ons nie kon ry nie.
Ons het nie gevra vir hierdie aaklige draai in ons lewe nie. Nie ŉ draai nie, ŉ doodstop. Want ons is neergespoeg in ŉ heel nuwe lewe. Maar, ek het besef dat ek ŉ keuse het. Net soos wat hulle die keuse gemaak het om die sneller te trek, het ek die keuse om te gaan lê, bitter te wees. Of ek kan opstaan, vorentoe beweeg. ŉ Nuwe lewe aanmekaarsit. ŉ Toekoms bou vir hierdie drie meisiekinders en ons kroonprinsie wat nooit sy pappa sal ken nie … ŉ lewe soos wat Johann sou wou gehad het. Want hulle verdien dit en net ek kan sorg daarvoor as hul mamma.
Die vrees klou. Die trauma klou. Elke dag raak dit bietjie beter – met professionele hulp – baie geduld. Om te leer om jou voete stewig te plant, dat die golwe van vrees, angs en terugflitse jou nie heeltemal van jou voete af slaan nie. Want ons moet aangaan. Die lewe staan nie stil nie. Die lewe is só kort. Ek kan nie bekostig om ingetrek of afgetrek te word nie. Ek moet so vinnig moontlik opstaan en die lewe vierkant in die oë kyk, want my kinders is geryg soos pêreltjies aan daardie einste tou wat my wil intrek. Ek kan nie skietgee nie. Ons moet aanhou.
So ŉ verlies verander mens vir altyd. Jy kom nie oor dit of deur dit nie. Jy absorbeer dit, dit verander jou. Dit kan jou breek, of dit kan jou sterker maak. Ek kies om sterker te wees, want ek het die ergste beleef. Ek kan enigiets doen waarin ek glo, voor werk. “I can do this.” Ons bly in die lig. Op die pad wat God vir ons uitlê. Hy SAL vir ons sorg.
Ek was lanklaas so diep geraak, well done jy is n voorbeeld vir my en ek glo duisende ander mense wat deur bitter swaer tye gaan. Ek weet God sal jou elke dag sterker maak en jy gaan bo uitkom, want met so weggees kan jy net wen. Sterkte vir jou en die kinders .
Sjoe…….. Daars nie woorde nie. Ek het groot respek vir jou as mamma wat deur al die dinge moes gaan en nogsteeds regop staan. Maar dis als te danke aan God want dis net Hy wat jou deur alles kon help.
Fokus asb waar jy hervestig en waar ons ‘n reg tot grondgebied het – dit is moontlik vir ons. Die wil van die volk is belangrik, en dit is beslis nie om te sit en wag om uitvermoor te word nie.
niemand vergeet nie, al sê hulle wat … Geen mens kan so iets maklik agter hulle sit nie … … Sterkte aan die gesin, mag Hy julle elke oomblik dra en ook die ander gesinne wat soveel hartseer deur is. Daar is soveel duisende van ons mense wat so onskuldig moes boet – vir wat?
Mariandra, jy is ‘n besondere mamma! Om soveel ongelooflike gebeure deur te gaan en steeds vir jou kinders daar te wees en die lewe weer in die oë te kyk, verg absolute buitengewone eienskappe. In my hart huil ek saam met julle oor julle groot verlies ! God sal jou aanhou dra!
Weet net dat jy n insperasie is vir baie mense daar buite, bly altyd so sterk en positief soos wat jy is.
Mariandra, baie dankie vir die deel van jou ervaring. Dis absoluut oorweldigend en daar is nie woorde vir wat julle moet deurgaan nie. Jy kies die regte pad en die regte manier om dit te doen. Jou woorde is inspirerend en dit raak ‘n mens baie diep. Mag God julle baie styf teen sy borskas vashou, in die palm van Sy hand. Ek bid vir jou en vir jou kinders. My hart is seer vir julle part, maar daar is hoop soos jy self skryf. Kyk altyd na BO! Sterkte en God se rykste seen!
Watter hartseerverhaal, maar n vrou van staal. Mag die Here jou en jou gesin onder Sy vlerke hou en jou behoed en bewaar vir die nuwe hoofstuk in jou lewe. Ek bid jou sterkte toe. Seenwense. Michal
Alle eer aan Onse Hemelse Vader vir die bystaan aan hierdie vrou wat alleen was gedurende die nag van haar man se aanval, sy wou by hom wees ,maar weereens word dit weer bewys hoe sterk ons vroue in die lewe is. God is groot,hy sal daar wees vir jou en die kindertjies,vertrou op Hom, Hy’s altyd daar vir ons. Een groot vraag, hoe het hulle geweet hoeveel kinders daar in die huis was. Sterkte vrou God het jou life met jou kindertjies.
Ai Mariandra en daar gesels ons nou die dag voor die slaghuis met jou en jou pragtige engeltjies en ons weet nie eers van die pyn waardeur jy worstel nie. Hoop om jou weer raak te loop in ons area. Baie sterkte ons bid vir jou en jou engel kinders xxxxx
Ek het lanklaas so gehuil soos vandag, na hierdie berig. Sterkte vrou, mag God jou en jou kindertjies dra en mag Hy al jou gebede verhoor.
Mag God jou paaie gelyk maak, mag jy oorvloedig geseen word en mag die pyn elke dag meer draaglik raak. My hart gaan uit nou jou en jou kindertjies.
Dit ruk my hart aan flarde, maar ek sien uit na die dag dat jy weer liefde vind! Dankie vir Vader wat jou soveel vrede gee Mariandra & stap vir stap lei om hierdie tragiese verhaal ten goede te laat meewerk! Baie sterkte vir jou dapper vrou!!
Wat jy nou beskryf het 2 en n half jaar terug met my seun gebeur. Ook koelbloedig doodgeskiet in n rooftog. Sy dogtertjie was 14maande en sy vroutjie 28. Hy ook net 28 gewees. Als wat jy beskryf…finansieel…alleen kind grootmaak…nie eens regtig kans om te rou want jy oorleef net terwille van jou kind, het my skoondogter en ons almal ook beleef. Elke dag moet jy jou aanskakel vir n nuwe dag…..en dan kom die vraag van my kleinkind…Ouma wanneer kom my pappa van die werk af? Ek na Bo …Jesus gee die antwoord en ek dra dit oor aan haar en sy aanvaar die antwoord. Baie baie sterkte voorentoe vir die pad met baie opdraandes. Baie liefde…
Mariandra, Jy is reeds ‘n sterk in spirerende mensie. Jy SAL en GAAN dit maak tesame met jou kindertjies. Ek weet dat jy hulle ook sal leer om net sterk te wees en die heel beste van hierdie onaanvaarbare situasie te maak. Dit is juis hierdie sterk eienskappe wat jy openbaar wat ons so nodig het in ons ou volkie. God’s rykste seënwense en genade wens ek jou toe! Jou pad SAL gelyk gemaak word. Ek wèèt! – Ester
Jy verheerlik die Here God al reeds so deur die voorbeeld wat jy vir ons as mede-gelowiges stel!!!!!So verskriklik trots op jou!!!Hy GAAN vir jou n wonderlike toekoms gee!!!Jy het die goeie gekies!!!Daardeur is jy reeds oorwinnaar!!Skryf weer en vertel hoe Hy jou in die toekoms seën, oorwinnaar van God!!!!
Ek lees hierdie artikel en besef hoe kort die lewe is. Mariandra jy en jous kinders (en jou man) verdien nie om slagoffers van die sinnelose geweld te wees nie. Ongelukkig blyk dit die norm in SA te wees dat n lewe geneem sal word vir n cell foon. Ek wonder partykeer hoekom goeie mense sulke straf moet deurgaan. Baie sterkte met die moeilike pad vorentoe
Mariandra jou verhaal is ‘n inspirasie vir baie gesinne wat deur so ‘n moeilike tyd is…Mag God jou die nodige krag en volharding gee vir jou wedloop voorentoe. Staan vas soos ‘n ribbok op vaste grond. Baie sterkte. sjoe…dit moet verskriklik wees. Mag jy regtig vrede vind in jou gemoed.
Mariandra sterkte. Jy maak die regte keuse deur te kies om nie te gaan lê nie. Jy is reg, God het dit nie veroorsaak nie. n God van liefde doen dit nie. Openbaring 21:4 Sal jou hoop gee.
Ek weet dit is nie die rede waarom jy jou brief geskryf en gestuur het nie. En ek dink jy is ‘n bitter sterk vrou. Weet dat God altyd daar saam met jou is. Baie sterkte.
Jy is ‘n onderskraging en voorbeeld vir ons almal, Prys die Here o my siel daar’s ryke stof. Ons bid dat God jou sal krag en sterte gee voorentoe, dat jy in sy liefde sal bly. Jy het alreeds die grootste geskenk ontvang wat enige mens kan ontvang en dit is jou geloof in Hom. Dankie jou brief het my al klaar so baie gehelp en aan my getoon dat ons in God se diens staan en nie moet gaan le^ en vir onsself jammer voel nie en ek is seker dat jy ook ander gehelp het en no baie ander sal help. Mag God jou ryklik seen.
Waar om te begin… eks so jammer vir wat jy moes deur maak.Mag die God van omhoog vir jou en jou kinders toe vou in Sy liefde.
SJOE, wat ‘n hartseer verhaal . . . wat ‘n moedige VROU! Jy is ‘n wonderlike voorbeeld vir almal . . . God SAL jou en jou kinders seën as jy aanhou GLO . . . Sy weë is onverklaarbaar vir ons menslike breintjies. Mag jy aanhou liefde en vrede saai waar jy gaan . . .
Mariandra ek sit hier in verwondering van God se genade en my hart is stukkend vir wat julle moes deurmaak. Die boodskap wat ek ontvang is dat jy ‘n boek moet skryf. Sterkte en seeninge vir jou en jou kindertjies. Ek hoop om jou boek binnekort op die rakke te sien.
Shoe, hierdie het my hart geraak soos lanklaas!! Ek haal my hoed vir jou af. Jy is ‘n besonderse vrou. Baie, baie sterkte vir jou en die kinders.
Ek is so so jammer dat jy en jou kinders hierdeur gaan. Die letsels wat dit ook in jou en jou kinders se lewe agterlaat om te aanskou hoe pappa koelbloedig voor jou doodgeskiet is. Hoe gee ons hoop vir ons jeug wanneer die geweld in ons geliefde land so toeneem.
Ek gee vir jou hierdie gediggie (ek weet nie wie dit geskryf het nie), maar dit het vir my baie baie beteken toe ek ook my geliefde aan die dood moes afgee’n paar weke voor ons troudag.
Wat gaan regtig hier aan en wanneer gaan gaan alles stop. Sterkte vir jou en die kinders bid vir julle
Baie sterkte Mariandra! Ek bid vir jou en jou vier juwele. Hoop geluk en liefde wag vir jou om die draai en sommer hope daarvan.
Jong. Ek het ‘n 3 jarige seuntjie wat ‘n wonderwerk van God is. Ek kan niks minder sê as dit. Dis hartverskeurend en ‘n absolute breek in julle lewe. God sal julle hier deur trek. Dit is verseker. Jy as ouer is ‘n baie sterk persoon en my hoed af vir jou. Ek sal van my kop af gaan. Hoekom dit hoekom mense wat niks sleg aan ander doen, dit moet oorkom. Woede sal nie die enigste rus vir my wees nie, maar dis ek. Sterkte met alles. My gebede aan julle gesin.
Dit is hartverskeurend. Mens besef nie wat ons landgenote deurmaak nie. Blessings vir jou Mariandra.
ŉ Woordvoerder van Netcare911, Jeffrey Wicks, sê die oorsaak van die ongeluk is onbekend en sal deur die burgerlugvaartowerheid ondersoek word. Wicks sê die vlieënier was die enigste insittende in die mikrovliegtuig en is kort na die ongeluk deur omstanders uit die wrak gehaal. Hy het beserings aan sy bolyf opgedoen en is op die toneel behandel voor hy na die Pretoria-Oos hospitaal is vir verdere behandeling.
“Die seun bly nog in die huis aan en word deur sy niggie bygestaan,” het konstabel Vincent Mashiteng, ŉ polisiewoordvoerder, gesê. Hy het gesê na wat verneem word, is die agt voortvlugtendes Suid-Afrikaanse burgers omdat hulle tydens die voorval vlot Zulu gepraat het. Nog niemand is in verband met die moorde in hegtenis geneem nie.
Die saak het aan die lig gekom toe die vrou die arbeidshof genader het oor vermeende seksuele teistering deur haar werkgewer, ŉ verwysing na Mtshali se verkragting en aanranding.
Waarnemende regter Seun Snyman het gesê hy is “stomgeslaan” deur die vonnis en gesê die regstelsel het die vrou in die steek laat.
Barbara Creecy, Gautengse LUR vir finansies, het Dinsdag gesê die provinsiale regering het R28 miljoen toegeken vir die kantoor van die premier om sy belofte na te kom om die families van die slagoffers van die Life Esidimeni-tragedie te vergoed.
Creecy het bygevoeg sodra die skuld gedelg is en die operasies binne die begroting plaasvind, kan die besparings gebruik word om die uitbreiding van infrastruktuur en nuwe dienste te ondersteun.
Wel dit lyk nie of die amptenare wat verantwoordelik was vir hierdie tragedie iets gaan oorkom nie. Dus kom hulle weg met 147 moorde. Sjoe dit is verregaande.
Die seun se suster het aan EWN gesê die voorval het buite sy skool plaasgevind. Hy en sy vriende het glo buite die skool “rondgespeel” en op verbygaande voertuie geskreeu. Die seun beweer die speler het stilgehou, die seun aangerand en in sy motor in gedwing waarna hy ŉ paar minute met hom rondgery en hom verder geklap het. Hy het die seun weer by die skool afgelaai en sy nommer by ŉ onderwyser gelos. Die seun het glo geringe beserings aan sy gesig opgedoen.
Die speler het egter die aantyging ontken. Hy het gesê hy was saam met sy kinders en het die seun na sy hoërskool geneem om hom daar aan te kla aangesien die seun hom glo gevloek en klein klippe na sy motor gegooi het.