Katharine Graham - Inligting
Katharine Graham - Geskiedenis
Katharine Graham, 'n lewenslange koerantvrou, begin haar loopbaan by The San Francisco News, verhuis in 1938 na die Washington Post en word president van die Washington Post Company in 1969.
Haar koerant het veral bekendheid verwerf in die era van Watergate, toe verslaggewers Woodward en Bernstein die skandaal ondersoek het wat president Nixon laat val het.
Operasie Mockingbird is 'n beweerde grootskaalse program van die United States Central Intelligence Agency (CIA) wat in die beginjare van die Koue Oorlog begin het en gepoog het om nuusmedia vir propagandadoeleindes te manipuleer.
Volgens die skrywer Deborah Davis het Operation Mockingbird vooraanstaande Amerikaanse joernaliste in 'n propagandanetwerk gewerf en die werking van frontgroepe beïnvloed. Die CIA -ondersteuning van voorgroepe is onthul toe 'n 1967 Walle tydskrifartikel berig dat die National Student Association finansiering van die CIA ontvang het. In 1975 het ondersoeke na die kongres van die kerklike komitee verband gehou met agentskappe met joernaliste en burgerlike groepe.
In 1973 is 'n dokument wat na verwys word as die "Family Jewels"  deur die CIA gepubliseer, met 'n verwysing na "Project Mockingbird", wat die naam was van 'n operasie in 1963, waarin twee joernaliste wat na bewering geklassifiseerde inligting versprei, afluister.  Die dokument bevat egter nie verwysings na "Operation Mockingbird" nie.
Die Pentagon -vraestelle
In Junie 1971 het die New York Times het begin om geklassifiseerde dokumente van die verdedigingsdepartement te publiseer. Dit staan ​​bekend as die Pentagon Papers en was 'n geheime geskiedenis van Amerika se betrokkenheid by die Viëtnam -oorlog. Die Tye het hierdie verhale twee dae lank uitgevoer totdat die Nixon -administrasie ingetree het om die koerant te blokkeer. Soos die Tye beskryf dit, "vir die eerste keer in die Amerikaanse geskiedenis, het die regering 'n tydelike hofbevel gesoek en mdashand gewen en mdasha verhinder dat 'n koerant 'n nuusartikel nie kon publiseer nie."
Spielberg se film sentreer rondom die dae wat gevolg het op die hofbevel, toe Graham en haar uitvoerende redakteur Ben Bradlee (gespeel in die film deur Tom Hanks) worstel met die besluit om op te kom waar die Tye opgehou, en gaan voort om verslag te doen oor die dokumente in die Post. Op die spel was 'n duur regstryd, sowel as verskeie van die maatskappy se winsgewende televisielisensies, wat die Graham -gesin sou verloor as hulle skuldig bevind sou word aan spioenasiewette.
Uiteindelik het hulle 'n besluit gepubliseer waaroor Graham die laaste sê het. "Bang en gespanne, het ek 'n groot sluk geneem en gesê: 'Gaan voort, gaan voort, laat ons gaan. Kom ons publiseer,' 'sou sy later skryf.
By die onthulling van die werksaamhede van die regering wat tot die Viëtnam -oorlog gelei het, het die koerante edel gedoen wat die stigters gehoop en vertrou het dat hulle sou doen.
Net 'n paar uur nadat die eerste verhaal uitgebreek het, het die Post is deur die kantoor van die prokureur -generaal versoek om op te hou om geklassifiseerde inligting te druk. Langs die New York Times, Graham en haar koerant het die saak tot in die hooggeregshof geveg en kon wen. Die hof het beslis dat die koerant se eerste reg op wysiging van inligting openbaar die regering se reg om geheime te bewaar, oortref. "By die onthulling van die werksaamhede van die regering wat tot die Viëtnam -oorlog gelei het, het die koerante edel gedoen wat die stigters gehoop en vertrou het dat hulle sou doen," skryf justisie Hugo L. Black.
Die besluit van Graham en Bradlee het diepgaande en verreikende gevolge gehad, en mdashit het aan die lig gebring dat die Johnson-administrasie nie net vir die publiek gelieg het nie, maar ook vir die kongres oor die omvang van die Viëtnam-oorlog. Dit lewer ook 'n kragtige verklaring oor die belangrikheid van ondersoekende joernalistiek as 'n tjek teen die regering.
Maar soos Streep dit sien, het Graham en Bradlee net hul werk gedoen. Hulle het geen idee gehad hoe effektief hul werk sou word nie.
'Hulle het geen idee gehad dat die geskiedenis so ingrypend sou verander nie, het Streep gesê Mense. "Hulle het net probeer om hul sperdatums te haal, 'n raaisel op te los. Om te onderhandel waar dit persoonlik kan uitval, hoe dit loopbane persoonlik in die gedrang kan bring. Al die klein besluite wat by iemand is wat die regte burgerlike besluit neem. Die regte besluit as 'n burger. Om op te staan ​​vir iets waars. "
Alhoewel Graham dat haar besluit om te publiseer haar artikel in lewensgevaar sou inhou, het die verhaal uiteindelik die statuur van die Washington Post en verseker haar nalatenskap. 'Dit was net die graduering van Die kommentaar tot die hoogste geledere, "het Bradlee gesê. '' Een van ons onuitgesproke doelwitte was om die wêreld te laat verwys Die kommentaar en New York Times in dieselfde asem, wat hulle voorheen nie gedoen het nie. Ná die Pentagon Papers het hulle dit gedoen. "
Die publikasie van die Pentagon Papers het ook direk gelei tot sowel die Watergate -skandaal as die Postse dekking daarvan. In reaksie op die vertroulike lekkasie, het president Richard Nixon 'n geheime groep personeellede geskep, genaamd die White House Special Investigations Unit of "The Plumbers". Lede van die groep sou inbreek by die hoofkwartier van die Demokratiese Nasionale Komitee in die Watergate Hotel.
Katharine Graham- Persoonlike geskiedenis: opsomming en#038 hersiening
Die outeur van hierdie outobiografie is die voormalige uitgewer en uitvoerende hoof van Die Washington Post, 'n koerant met 'n geweldige verspreiding in die Verenigde State en daarna. Die uitgebreide outobiografie, getiteld eenvoudig Personal History, vertel oor die lewens van haar geslag (grootouers en ouers) en hoe dit die uitkoms van haar lewe beïnvloed het. Uiteraard is geen eksterne bronne nodig om vas te stel of wyle me. Graham bevoeg was om haar eie outobiografie te skryf nie; daarom sal ek die openingsgedeelte uitstel om beter te pas by die werk wat ek gekies het. Het Katharine Graham se lewe 'n invloed op genoeg mense gehad om dit die moeite werd te maak om op te neem en te publiseer? Ja: dit is die herinneringe van die eerste vroulike uitgewer van 'n groot media en die eerste in so iets maak u lewensverhaal op rekord.
Persoonlike geskiedenis strek oor die vroeë dae van haar oupa se sakeondernemings en die noodlottige ontmoeting van haar pa en ma tot die swaarmoedige oorname van Graham Post en haar uiteindelike uittrede. Dit gaan diep in op die Watergate -skandaal en die rol Die Washington Post gespeel om die waarheid te ontbloot (asook die pogings van die Nixon -administrasie om die koerant en Graham se ander bates deur wettighede te saboteer). Die belangrikste omvang van die werk is egter natuurlik oor Katharine Graham self en hoe die mense om haar haar gevorm het tot wie sy was toe sy die memoires opneem.
Sy het haar lewe begin as 'n ryk dogter van mnr. En mev. Eugene Meyer, alreeds voorheen 'n miljoenêr Die Washington Post verwek is. Van privaatskool tot privaatskool, en later van kollege tot universiteit, het Graham belang gestel in joernalistiek. Sy het opgemerk dat haar pa vroeg al half-skertsend met haar gepraat het oor die moontlikheid dat sy sou kom skryf vir die Post nadat hy dit verkry het (wat hy gedoen het vir iets in die omgewing van $ 500,000). Na die universiteit verhuis sy 'n rukkie na die land van haar grootouers, San Francisco, en skryf deeltyds vir 'n klein koerantpublikasie daar (iets wat amper ongehoord was, 'n vroulike joernalis vir iets anders as Rooi boek en dies meer).
Toe sy in die middel van die twintigerjare, nadat sy twee jaar vir die koerant in San Francisco geskryf het, 'n opregte aanbod van haar pa gekry het om na Washington terug te keer en 'hom te help om dinge te bestuur'. Hy wou eintlik 'n rubriek opstel, wat sy gedoen het. Terwyl sy in Washington was, het sy gemeng met 'n skare welgestelde jongmense, pas uit die kollege en op pad om 'n verskil in die wêreld te maak. By een van die "Hatley Boys" -byeenkomste het sy die man ontmoet wat uiteindelik haar man sou word: die aantreklike en intelligente jong man, suksesvol, Philip Graham.
'N Ruk na hul huwelik was dit duidelik dat Eugene Meyer na Philip kyk as 'n moontlike' White Knight 'vir Die Washington PostAangesien die enigste seun van Eugene geen belangstelling getoon het om sake te doen nie, en 'n man die erfgenaam was. Philip het voorraad in die onderneming gekry en na die uiteindelike dood van Eugene het Philip as uitgewer oorgeneem. Hy was betreklik onopgelei en moes deur die jare die koerantbedryf leer en die wat reeds sukkel, help Post kry krag en word 'n belangrike publikasie.
Jare wat hy sy bloed, sweet en trane vir die koerant gegee het, het 'n geweldige sielkundige tol op Philip geëis. Hy het uiteindelik 'n buite -egtelike verhouding gehad en na 'n rukkie van bisarre gedrag, het hy selfmoord gepleeg terwyl Katharine in 'n nabygeleë kamer was. Philip se selfmoord het niemand agter die blad laat nie, behalwe Katharine self, wat haar gedwing het om die eerste vrou te wees wat die uitgewer van so 'n groot media was. Sy het baie om te leer en beskryf die verskil om te sien hoe Philip die koerant bestuur en dit eintlik doen soos die verskil in 'kyk hoe iemand swem en eintlik swem'. Sy was ook nie dadelik bewus daarvan dat almal, van haar sekretaresses tot drukkamerwerkers tot topvlakjoernaliste, haar grootgemaak het nie. Katharine het daarna gevoel dat sy die taak het om haar geslag in die sakewêreld te verteenwoordig.
As die boek hoegenaamd 'n tema sou handhaaf, sou dit die voorkoms en veerkragtigheid van die menslike gees wees. 'N Goeie tema vir die outobiografie kan ook saamgevat word as' groot dinge kom in klein pakkies (verwys na die outeur self) '.
"Holiday Inn" was 'n baie gewilde film toe dit in 1942 vrygestel word. Die musiekblyspel is geskryf en hellip
Tunes of Glory geregisseer deur Ronald Neame is 'n film oor die Scottish Battalion in & hellip
The Mosquito Coast beeld die verhaal uit van 'n onstabiele, antisosiale individu wie se onbeduidende paranoia veroorsaak en hellip
The Sting is 'n klassieke verhaal van wraak vir die dood van 'n goeie vriend. & Hellip
Moeder Katharine Drexel was een van die sorgsaamste en onselfsugtigste mense ter wêreld. & Hellip
Wat Die kommentaar Word reg (en verkeerd) oor Katharine Graham en die Pentagon Papers
Die besluit om die beroemde Pentagon -koerante te publiseer in Die Washington Post uiteindelik voor sy uitgewer, Katharine Graham, gekom. Graham was onder geweldige druk onder die versigtigheid van haar prokureurs en die ywer van haar hardwerkende joernaliste. Die skatbare New York Times het eers die verhaal gebreek oor 'n kas van geklassifiseerde regeringsdokumente wat ongemaklike waarhede oor die Viëtnam -oorlog onthul het, maar nadat die Nixon -administrasie die Tye Van die drukwerk af het Graham 's se papier 'n gulde geleentheid om die verhaal op te haal.
Aan die een kant was sy Post verslaggewers en redakteurs, gretig om inhaal te speel terwyl hulle die voordeel op die Tye. Aan die ander kant het die prokureurs teen die publikasie van die studie gepleit en gewaarsku dat die hof ook 'n bevel teen hulle kan beveel. Die raadgewers van die koerantraad het gevrees dat dit die koerant, wat onlangs in die openbaar verskyn het, in finansiële onrus sou lei.
Die nuwe fliek Die kommentaar dramatiseer hierdie kort tydperk in 1971, terwyl Graham die besluit bespreek en beraadslaag. As Graham, soos gespeel deur Meryl Streep, verkondig, laat ons gaan. Laat ons publiseer, en dit is 'n viering van 'n vrou wat die gang van die Amerikaanse geskiedenis vir altyd verander het en haar koerant na die nasionale verhoog gebring het.
Amy Henderson, die Smithsonian National Portrait Gallery se historikus emerita en kurator van die "One Life: Katharine Graham " uitstalling, het in 'n onderhoud gesê dat die uitbeelding van Streep meestal getrou is. Haar hoofkwessie met die film is hoe dit onervarenheid van Graham speel vir dramatiese doeleindes. Teen die tyd dat sy die Pentagon Papers -besluit voorgehou het, het Henderson daarop gewys, was Graham al agt jaar lank uitgewer van die koerant en het sy 'n beter begrip van haar ampstermyn gehad as wat die film toelaat.
Dit is egter waar dat sy, toe Graham aanvanklik die pos aanvaar het, baie onseker was oor haar vermoë om te lei, sê Henderson. Haar pa, Eugene Meyer, het die jongste 160 gekoopPost1603 in 1933 en moedig sy dogter aan om haar belangstelling in joernalistiek na te streef. Sy het 'n tyd lank by 'n koerant in San Francisco gewerk, waar Henderson sê dat sy 'n baie goeie tyd gehad het; sy was nog nooit alleen nie en het die lewe geniet. kortliks by die Post160 voordat hy in 1940 met Philip Graham, 'n hooggeregshofbedienaar, getroud is.
Toe dit tyd word om die leiding van die koerant aan die volgende generasie oor te dra, kyk Meyer oor Katharine, sy gunstelingkind. Hy het eerder Graham gekies en hom die meerderheid van die familievoorraad gegee, en sy dogter vertel dat geen man in die posisie moet wees om vir sy vrou te werk nie. #160Persoonlike geskiedenis, Katharine, sy het niks daarvan gedink nie. Die besluit het beteken dat sy haar lewe as vrou, ma en geselligheid kon voortsit en die Washington -elite by hul huis in Georgetown kon huisves. Toe haar man in 1963 selfmoord pleeg, neem sy oor as president van die Post. Graham het 'n skerp leerkurwe en intense gevoelens van twyfel. Haar veiligheid was deels die gevolg van moeilike verhoudings met haar ma en haar man.
In haar memoires vertel Graham haar huiwering: " 'Me? ' het ek uitgeroep. Dit is onmoontlik. Ek sou dit moontlik nie kon doen nie. ' "
'N Kennis het haar gerusgestel: " 'Natuurlik kan jy dit doen, ' het sy volgehou. … 'Jy het al die gene … Jy is net so lank gedruk dat jy nie besef wat jy kan doen nie. ' "
Haar hemelvaart na die PostDie leierskap van die era is nog moeiliker gemaak deur die seksisme van die era en die industrie en die seksisme. Soos getoon in die film wat deur Steven Spielberg geregisseer is, twyfel die mans rondom Graham, spesifiek diegene wat pleit vir die publikasie van die Pentagon Papers, oor haar vermoëns. Een raadslid prys haar oorlede man wat in 1946 aangestel is: Die feit dat Meyer hom gekies het, sê iets oor die man. 8221 Dit is verblydend om te sien hoe Graham haar gesag beweer terwyl sy van 'n bedeesde na 'n hoë figuur beweeg, wat veg vir haar stem en die persvryheid.
Ten spyte van die sterk posisie van Graham, het dit 'n rukkie geneem voordat sy die feministiese bewegingsgesprekke met aktivis en skrywer Gloria Steinem ten volle omhels het, 'n rol gespeel in die verandering van haar denke. Die bestuur van die koerant het Graham meer bewus gemaak van vroue se probleme op die werkplek en van die behoefte om meer vroue in die werkplek te kry, en sy het geskryf. Eens 'n gasvrou wat die sosiale norme noukeurig nagekom het, het Graham as uitgewer teen die ingewortelde seksisme van die dag gekant. Na 'n ete het sy veral by die mans aangesluit om politiek te bespreek eerder as dat die dames huishoudelike aangeleenthede bespreek.
Vandag se lesers is gewoond aan die langdurige, alhoewel vriendelike stryd tussen die 160Post en New York Times. Alhoewel dit byna elke dag onder die Trump -administrasie lyk of papier of albei 'n groot doel het, was dit nie altyd so nie. By die publikasie van die Pentagon Papers het Graham gehelp om die te dryfWashington Post vorentoe as 'n prominente koerant wat op die nasionale verhoog kan speel.
Deel daarvan was ook die aanstelling van Ben Bradlee, die voormalige hoof van Washington se buro van Nuusweek, wat die geword het PosUitvoerende redakteur en word gespeel deur Tom Hanks in die film. Met haar steun het hy 'n span verslaggewers en redakteurs gesmee en 'n lustige, dapper koerant uitgegee wat die regering met vrymoedigheid ondersoek het.New York Times.
Die grondslag is toe gelê vir die Washington Post's grootste scoop: die Watergate -skandaal soos berig deur joernaliste Bob Woodward en Carl Bernstein. Maar enigiemand wat die Oscar-genomineerde film kyk wat die storie beskryf, Alle mans van die president, sou dit moeilik wees om Graham daarin te vind; sy word heeltemal uit die 1976-film weggelaat, behalwe vir een skuins verwysing.
Volgens Graham 's Persoonlike geskiedenis, Het Robert Redford beweer dat niemand die rol van 'n uitgewer verstaan ​​nie, en dit was te vreemd om te verduidelik. my gevoelens is seergemaak deur heeltemal weggelaat te word … "
Henderson voeg by: " dit was Katharine Graham wat die uiteindelike besluite geneem het — nie Ben Bradlee —, wat so belangrik geblyk het om die persvryheid te behou toe 'n president hom krimineel gedra. " Sy bespiegel dat " een van die redes [Graham ] het haar memoires oor die Pulitzer-prys geskryf om die rekord reg te stel. " Die kommentaar160 plaas nie net Graham terug in haar geskiedenis nie, maar dit plaas haar ook weer in beheer.
Kyk Die kommentaar, 'n mens word getref deur hoe relevant en tydig die gebeure bly. Die draaiboek is slegs 'n week voor die verkiesing in 2016 verkoop, toe Hillary Clinton se oorwinning algemeen aanvaar is. Die vervaardiger Amy Pascal sê die film het met haar gepraat omdat dit die verhaal was van 'n vrou wat haar stem vind en 'n hele land wat sy stem kry.Die kommentaar
Frank Beacham se joernaal
Katharine Graham, voormalige uitgewer van die Washington Post, is vandag 104 jaar gelede gebore.
Uitgewers is gewoonlik nie die kreatiewe mense wat ek op hierdie bladsye vier nie, maar Graham was spesiaal en uniek. Vroeg in 1974 werk ek as 'n ondersoekende verslaggewer vir Post-Newsweek Television, wat in besit was van die Washington Post.
Dit was die tydperk tydens die Watergate -skandaal waarin Post -verslaggewers Bob Woodward en Carl Bernstein 'n integrale rol gespeel het om die bedanking van president Richard Nixon die somer te bewerkstellig. In teenstelling met koerante en ander nuusberigte vandag, ondersteun Graham werklike, swaar beriggewing.
Toe Woodward en Bernstein die verhaal van Watergate aan die redakteur van Post, Ben Bradlee, bring, ondersteun Graham hul ondersoekende beriggewing en Bradlee vertel stories oor Watergate toe min ander nuusberigte die storie sou raak. As gevolg hiervan was Graham die onderwerp van een van die bekendste bedreigings in die Amerikaanse joernalistieke geskiedenis.
Dit het plaasgevind in 1972, toe Nixon se prokureur -generaal, John Mitchell, die verslaggewer Carl Bernstein gewaarsku het oor 'n komende artikel: "Katie Graham sal haar tiet in 'n groot vet wringer kry as dit gepubliseer word." As 'n daad van intimidasie , het die Nixon -administrasie ook sy federale kommunikasiekommissie ingestel op die pos se uitsendingseiendomme. Graham was in daardie jare onder ernstige druk en sy het tot die druk gekom.
Op my eerste werkdag by die Post se WJXT-TV in Jacksonville, Florida, was ek verbaas om 'n persoonlike oproep van Katherine Graham te kry. Sy het my verwelkom en erken die druk waarin ons destyds was.
Maar haar ware boodskap was duidelik. 'As u druk kry van iemand - enigiemand - om nie u werk te doen nie, wil ek hê dat u my direk moet bel,' het sy gesê. "Dit is baie belangrik." Sy het my beloof om te bel en my haar direkte nommer gegee.
Ek het nooit gebel nie, alhoewel ek die volgende jaar in die Post-Newsweek gedreig, gedagvaar en elke naam in die boek in die openbaar genoem is. Die stasie verdedig elke regsgeding en ons het almal gewen. Ons het hard gewerk en dit reggekry. Dit was die era van goeie, taai joernalistiek - vandag lankal verby.
Dit was altyd vertroostend om in daardie dae te weet dat die ware ystervrou, Katherine Graham, my ondersteun.
Op die foto hierbo, Katharine Graham, Carl Bernstein, Bob Woodward, besturende redakteur Howard Simons en uitvoerende redakteur Ben Bradlee by die Washington Post in 1973.
Katharine Graham - 'n Persoonlike herinnering
Dit was die tydperk tydens die Watergate -skandaal, waarin Post -verslaggewers Bob Woodward en Carl Bernstein 'n integrale rol gespeel het om die bedanking van president Richard Nixon die somer te bewerkstellig. Anders as koerante en ander nuusblaaie vandag, ondersteun Graham regte beriggewing.
Maar haar ware boodskap was duidelik. 'As u druk kry van iemand - enigiemand - om nie u werk te doen nie, wil ek hê dat u my direk moet bel,' het sy gesê. "Dit is baie belangrik." Sy het my belowe om te bel en my haar direkte nommer gegee.
Katharine Graham Persoonlike geskiedenis
Toegangsbeperkte item waar Addeddate 2013-11-15 20: 21: 44.546662 Bookplateleaf 0008 Boxid IA1479819 Camera Canon EOS 5D Mark II City New York Donor Book Drive Edition 1. uitg. Ekster-identifiseerder urn: oclc: rekord: 1035907926 Extramarc Brown Universiteitsbiblioteek Uitslag 0 Identifier katharinegrahamp00grah_0 Identifier-ark ark:/13960/t6n03hb9h Isbn 9780394585857
0394585852 Lccn 96049638 Ocr ABBYY FineReader 9.0 Openlibrary OL24764784M Openlibrary_edition OL1009601M Openlibrary_work OL3353250W Page-progress lr Pages 698 Ppi 500 Related-external-id urn: isbn: 1842126016
urn: oclc: 52318202
urn: oclc: 636265965
urn: isbn: 1299032656
urn: oclc: 843018171
urn: isbn: 0753801671
urn: oclc: 43142694
urn: oclc: 492302815
urn: oclc: 874940232
urn: isbn: 0375701044
urn: lccn: 96049638
urn: oclc: 255715389
urn: oclc: 268777317
urn: oclc: 38875639
urn: oclc: 671722458
urn: oclc: 716186953
urn: oclc: 779921045
urn: isbn: 1842126202
urn: oclc: 50018237
urn: oclc: 768394489
urn: oclc: 804165678
urn: oclc: 863564484
urn: isbn: 0795328559
urn: oclc: 55491037
urn: isbn: 029781964X
urn: oclc: 473127643
urn: oclc: 551705313
urn: oclc: 55552320
urn: oclc: 611777950
urn: oclc: 833014035
urn: isbn: 0795327773
urn: isbn: 0307758931
urn: oclc: 775469184
urn: oclc: 869471027 Republisher_date 20131121164832 Republisher_operator associate[email protected] Scandate 20131120173214 Scanner scribe1.toronto.archive.org Scanningcenter uoft Worldcat (bronuitgawe) 231706489
Persoonlike geskiedenis is die 1997 outobiografie van Washington Post uitgewer Katharine Graham. Dit het die Pulitzer-prys vir biografie of outobiografie van 1998 gewen en wydverspreide kritiek ontvang vir die openhartigheid in die hantering van haar man se geestesongesteldheid en die uitdagings waarmee sy te kampe gehad het in 'n deur mans gedomineerde werksomgewing.
Die hooftemas van die boek sluit in:
Graham se komplekse en dikwels moeilike verhouding met haar ma
haar familie se betrokkenheid by Die Washington Post vanaf 1933
haar verhouding met haar man Philip Graham
Graham en Phil se verhoudings met John F. Kennedy en Lyndon B. Johnson, veral Johnson se aanstelling as Kennedy se hardloopmaat
Phil se geestesongesteldheid en uiteindelik selfmoord
Graham se evolusie van 'n huisvrou tot die voorsitter van 'n groot uitgewery
haar groeiende bewustheid van feministiese kwessies
die regstryd oor die Pentagon -vraestelle
Die PostSe dekking van Watergate en
haar verhouding tot die arbeidersbeweging, eers as aktivis, toe as verslaggewer, dan met die stakings by die Post, veral die persmanstaking van 1975–1976.
Hierdie artikel oor 'n biografiese boek oor skrywers of digters is 'n stomp. U kan Wikipedia help deur dit uit te brei.
Hierdie artikel oor 'n boek oor die media is 'n stomp. U kan Wikipedia help deur dit uit te brei.
Persoonlike geskiedenis PDF -besonderhede
Skrywer: Katharine Graham
Boekformaat: e -boek
Oorspronklike titel: Persoonlike geskiedenis
Aantal bladsye: 688 bladsye
Die eerste keer gepubliseer in: 1997
Laaste uitgawe: 9 Februarie 2011
Toekennings: Pulitzer -prys vir biografie of outobiografie (1998)
Genereer: Biografie, nie -fiksie, outobiografie, memoires, geskiedenis, biografie, outobiografie, biografie memoires, politiek, skryf, joernalistiek, besigheid, vroue,
Hoofkarakters: Katharine Graham
Formate: hoorbare mp3, ePUB (Android), kindle en oudioboek.
Die boek kan maklik vertaal word in leesbare Russies, Engels, Hindi, Spaans, Chinees, Bengaals, Maleisies, Frans, Portugees, Indonesies, Duits, Arabies, Japannees en vele ander.
Let daarop dat die karakters, name of tegnieke in Persoonlike geskiedenis 'n fiksie werk is en slegs bedoel is vir vermaaklikheidsdoeleindes, behalwe vir biografie en ander gevalle. ons is nie van plan om die gevoelens van enige gemeenskap, individu, sekte of godsdiens seer te maak nie
DMCA en kopiereg: Geagte almal, die grootste deel van die webwerf is in die gemeenskap gebou; gebruikers laai daagliks honderde boeke op, wat dit vir ons baie moeilik maak om kopieregmateriaal te identifiseer, kontak ons ​​asseblief as u materiaal wil verwyder.
In 1979 gee Graham die titel van uitgewer oor aan haar seun Donald. Maar sy het op alle terreine van die onderneming aktief gebly, van advies oor redaksionele beleid (opinies waaroor die koerant sou staan) tot planne maak vir nie net die Post en Nuusweek, maar ook die Trenton Times, vier televisiestasies, en 49 persent belang in 'n papiermaatskappy. In Washington was sy 'n indrukwekkende teenwoordigheid. Staatshoofde, politici en leiers in joernalistiek en kunste het bymekaargekom by haar huis in Georgetown en naweke op haar plaas in die noorde van Virginia.
Onder Graham se leiding is die Washington Post het in invloed gegroei totdat dit as een van die twee beste koerante in die land beskou is. Dit is gelees en geraadpleeg deur presidente en eerste ministers in hierdie land en in die buiteland en het 'n kragtige invloed op die politieke lewe. Terselfdertyd het die Post, met 'n oplaag (die aantal eksemplare wat verkoop of afgelewer is) van 725 000, dien as 'n tuisblad vir 'n algemene gehoor wat die funksies, tekenprente en adviesrubrieke geniet.
Graham het ook in haar latere jare 'n bekroonde skrywer geword. In 1997 publiseer sy haar memoires, Persoonlike geskiedenis, wat haar in 1998 'n Pulitzer -prys vir biografie besorg het.
Katharine Graham is beskryf as 'n werkende uitgewer. • vasbeslote om die gesinskarakter van die onderneming te behou, neem sy die leisels op na die dood van haar man en werk hard, nie net om te bou nie, maar ook om haar uitgewersryk te verbeter. As 'n kragtige en moedige uitgewer, het sy geweet wanneer sy moes vertrou op die deskundige advies van professionele persone en het haar redakteurs die maksimum verantwoordelikheid toegelaat. Terselfdertyd versterk sy haar publikasies deur haar bereidwilligheid om geld te spandeer om toptalente in joernalistiek en bestuur te lok.
Op 17 Julie 2001 sterf Katharine Graham in Boise, Idaho, en laat die nasie treur oor een van sy gewildste uitgewers. Die impak van Katharine op Amerika was duidelik in die begrafnis van die National Cathedral op televisie wat Amerikaanse burgers wyd en syd dopgehou het. Sy is geëulogiseer (onthou na die dood) deur 'n groot verskeidenheid openbare figure, wat wissel van die voormalige presidentsvrou Nancy Reagan (1921 –) en die voormalige staatsekretaris Henry Kissinger (1923 –) tot Noor Al Hussein (1951 –), koningin van Jordanië. Die een eienskap wat elkeen in die lewe van Katharine beklemtoon het, was haar vermoë om vriendskappe te behou, ondanks 'n ander standpunt. Katharine Graham het 'n persoonlike styl gehad wat skaars is in politieke kringe.