Hiperkalsemie by katte | Troeteldiere Huishouding
Hiperkalsemie by katte
Die term "calcemia" verwys na die vlak van kalsium in die bloed. Kalsium is 'n natuurlike element wat in die liggaam en op die aarde voorkom en word afgekort op die periodieke tabel as "Ca.". Hiperkalsemie beteken hoë kalsium, terwyl hipokalsemie lae kalsium beteken. Albei toestande kan moontlik lewensbedreigend wees en moet so gou as moontlik behandel word.
Die diagnose van hiperkalsemie is gebaseer op twee bloedtoetse: 'n totale serumkalsiumvlak en 'n ioniseerde kalsiumvlak (dikwels afgekort iCa). 'N Totale serumkalsiumvlak is baie maklik om te meet, en die meeste veeartse kan gereeld daarvoor toets. Normale totale serumkalsium is ongeveer 8-11 mg / dL, met betekenisvolle hiperkalsemie gedefinieer as meer as 10.5 mg / dL in katte. 'N geïoniseerde kalsium vlak is effens moeiliker om te meet, en is slegs geredelik beskikbaar as 'n uitstoot toets of by die meeste spesialiteit klinieke of nood klinieke. Ideaal gesien moet 'n geïoniseerde kalsiumvlak uitgevoer word aangesien dit meer spesifiek en akkuraat is. Normale ioniseerde kalsiumvlakke is 1,12-1,32 mmol / L of 4,5-5,3 mg / dL, met betekenisvolle hiperkalsemie gedefinieer as meer as 1,4 mmol / L of> 5,5 mg / dL.
By katte kan hiperkalemie veroorsaak word deur:
Idiopatiese hiperkalsemie by katte (geen bekende mediese oorsaak)
Onvanpaste dieet of voeding
Nierfaling - beide akuut en chronies
Primêre hiperparatiroïedisme (dws 'n ooraktiewe paratiroïedklier)
Siektes wat die been beïnvloed (bv. Kanker- of swaminfeksies in die been)
Hipoadrenokortisisme (weens onderaktiewe byniere)
Vergiftings (bv. Cholecalciferol muis en rat gif, Dovonex psoriasis room, kalsium aanvullings, vitamien D, ens.).
Aluminiumtoksisiteit (bv. Van orale fosfaatbinders om die fosforvlakke in die liggaam te verlaag)
Nie eet of verminder eetlus nie
Lusteloosheid en swakheid
Oormatige dors en urinering (hoewel dit subtiel is in katte)
Vergrootte limfknope (indien geassosieer met limfosarkom)
'N Massa naby die stemkas op die nek (wat 'n paratiroïedkliergewas kan wees)
Straining om te urineer, probleme te urineer, of selfs bloedige urine wat sekondêr is tot kalsiumbevattende kristalle of stene in die blaas.
Die werk vir hiperkalkemie by katte kan aanvanklik duur wees omdat dit belangrik is om ernstige oorsake van hiperkalemie soos hiperkalkemie van kwaadaardigheid uit te sluit - 'n hoë kalsiumvlak sekondêr tot kanker. Terwyl dit meer algemeen by honde voorkom, kan dit selde by katte gesien word. Sodra al hierdie toetse uitgevoer is, sal normale resultate die oorsaak van idiopatiese hiperkalsemie by katte identifiseer.
'N Volledige werk vir hiperkalkemie by katte moet insluit:
Voltooi bloedtelling om na die wit en rooibloedselle en bloedplaatjies te kyk
Chemie paneel om na die nier- en lewerfunksie te kyk
Elektroliete om na die kalsium-, fosfor- en soutbalans (bv. Natrium, kalium, ens.) Te kyk.
Urinale ondersoek om na die teenwoordigheid van 'n onderliggende infeksie, kristalle of toepaslike urienkonsentrasie te kyk
Urine kultuur om 'n onderliggende urienweginfeksie uit te sluit
Feline leukemie (FELV) en katteimmunodefektvirus (FIV)
X-strale om onderliggende kanker, blaasstene of bewyse van mineralisasie van weefsel uit te sluit (sekondêr tot hiperkalemie)
Ultraklank om onderliggende kanker, blaarstene of onvanpaste mineralisasie uit te sluit
Paratiroïedhormoon (PTH) en PTH-rP konsentrasie (paratiroïed hormoon verwante proteïen) vlakke. Met hyperparathyreoïdie is die PTH vlakke gewoonlik normaal tot hoog. Met hiperkalkemie van maligniteit word PTH-rP konsentrasies tipies verhef. Met idiopatiese hiperkalsemie by katte is PTH-vlakke en PTH-rP-vlakke tipies laag.
Afhangende van wat die onderliggende oorsaak is, kan die behandeling intraveneuse (IV) vloeistowwe, dieetveranderings (veral vir lae kalsiumdiëte) insluit, chirurgie (om 'n ooraktiewe paratiroïedklier te verwyder), chemoterapie (indien gediagnoseer met kanker), steroïede en talle ander dwelms om kalsiumabsorpsie te beïnvloed.
Wanneer dit kom by hiperkalkemie by katte, hoe gouer en jou veearts dit herken en identifiseer, hoe gouer dit moontlik behandel kan word. As jy twyfel, praat met jou veearts oor behandelingsopsies, wat wissel met die onderliggende siekte. Gelukkig vir katte, is die prognose vir hiperkalsemie by katte dikwels baie beter as by honde.
Kyk die video: Hoe my oë verander kleur eet volledig
← Skielike Begin Blindheid in Katte
Is jou oënskynlik gesonde ouer kat versteek hartsiekte? →
Hoekom het my kat bloedwerk voor narkose nodig?
Russiese Skilpaaie Pret Feite
Kattebesettings en epilepsie 101
Limfadenitis, Limfadenopatie & Geswelde Limfknope In Katte
Kriptosporidiose in Katte
Die Gevare van Vergiftigingstoestande Aan Honde En Katte