Soos ‘n lied | Tannie Frannie
08 Sondag Sep 2019
Die afskeid was pynlik. Ons het mekaar styf vasgehou, met ingehoue trane. Wie weet of ons mekaar ooit weer in hierdie lewe sal sien?
H en ek ken mekaar nou een en vyftig jaar lank. Ons was lank kollegas en het elke oggend se saam koffiedrink in die kafeteria sommer as vanselfsprekend beskou – min het ons besef hoe bevoorreg ons was! Terwyl haar eie lewe goed geordend verloop het, het sy geduldig na my stormagtige klaagliedere geluister, altyd ‘n wyse trooswoord gehad. Die lewe het sy gang gegaan – sy en haar gesin het later Kaap toe getrek, maar elke keer as ons mekaar gesien het, het ons moeiteloos die drade opgetel en ons in mekaar se teenwoordigheid gekoester.
Toe kom die uitsonderlike kans om ‘n week lank by haar op Bredasdorp in die Overberg te gaan kuier, terwyl haar man in Kaapstad gaan werk. Dit was weer een van die rusplekke langs my pad wat my lewe lank nog so genadiglik aan my gegun word.
Hoog teen die skuinste staan die wit huis waar hulle woon, met ‘n wydse vergesig oor die mooi ou dorp. Kerkklokke verbreek die Sondagstilte; heuningvoëltjies swiep vinnig om die struike in die welige tuin. Daar is gereeld vars blommetjies in die huis – ook op my bedkassie. Ek verlustig my in die pragtige skilderkuns van haar pa, wat oral met groot sorg gehang is. Ons eet ons broodjies aan tafel; sê elke keer dankie vir die voorreg van dié week.
Oor Dinsdag se salige kuier saam met Toortsie en Seegogga het ek hier geskryf. Haar seun het sy motortjie “Rooies” vir ons gelos toe hy en sy pa Kaapstad toe is. Rooies neem ons op ‘n verkenningstog na die plaaslike Spar. Ons ry Waenhuiskrans toe, stap op die strand en ontdek die bron van die gladde klippe wat in hope op die strand lê: dit kom uit klonte rots wat gaandeweg verweer en dan die klippers vrylaat om deur die see rondgespoel en op die strand opgestapel te word.
Ons verken ‘n sjarmante kompleksie in Bredasdorp waar Givemore die kwekery toegewyd versorg. Ons eet spinasiesop met fetakrummels langs ‘n kaggelvuur – dis nog skoon winter in hierdie geweste. Opgediepte voorwerpe in die Skeepswrakmuseum bring die wrede werklikheid van skipbreuk tuis. In die ou pastoriegedeelte is daar vae spore van die dorp se beroemde dogter Audrey Blignault: van haar bundels essays in ‘n antieke boekrakkie; ‘n kort lewenskets teen die muur. Ek onthou weer haar onverbeterlike beskrywing van ‘n jakaranda in volle blom: “’n Glasligte blomwolk”… en hoe ek die enkele keer toe ek haar ontmoet het, sommer my hele lewensgeskiedenis uitgeblaker het, net omdat sy met sulke intense belangstelling uitgevra en geluister het.
Saterdag gaan wys H en haar man vir my Franskraal, Kleinbaai en Gansbaai. Op aanbeveling van die mensekenner agter die toonbank van KoekeLoer, ry ons na Afrikanos vir middagete. Weer is daar die wonderlikste oop vuurherd en die porsies is ongelooflik vrygewig.
Hoe heerlik om hierdie skoon see te mag beleef! Die baaitjies loop diep in die land in, sodat mens soms die golwe van die kant af strand toe sien jaag. Mens kan sommer so by die strand stilhou en ewe gemaksugtig die ryk seevoëllewe sit en bewonder. Die son en die reën kom en gaan…
Heeltemal te gou moet ek terug noorde toe. Vir my beeld hierdie reëltjie volkspoësie onwilligheid en verlange so goed uit:
My voete loop na Wellington maar ek gaan Worcester toe.
Die woorde en die gevoel draal dae lank in my gedagtes… Dan troos ek my maar aan die Amerikaanse digter Eunice Tietjens se woorde:
Old Friendship – Eunice Tietjens
21 thoughts on “Soos ‘n lied”
September 8, 2019 om 3:49 nm
Met diep liefde geskryf.
September 8, 2019 om 4:02 nm
Jy is besonders, tannie Frannie, jou vriendin ook. Ek vertrou julle sal mekaar nog weer sien. ❤️ Ek sal uitkyk vir haar.
September 12, 2019 om 6:55 vm
Dat jy sal uitkyk, is vir my ‘n riem onder die hart, liewe Toortsie!
September 12, 2019 om 7:02 vm
Maar ek hoor ook jou liefde, omgee en wonder wat die toekoms sal inhou.
September 8, 2019 om 4:16 nm
Wat ‘n wonderlike inskrywing… so ‘n vriendskap is kosbaar.
September 8, 2019 om 5:25 nm
Dis mos nou hoe mens die meeste maak van die tyd wat ons saam ons geliefdes het! n Hartseer afskeid wat heeltemal te vinnig kom wys mens het die tyd reg spandeer.
September 8, 2019 om 7:00 nm
Dis pragtig en gevoelvol geskryf Frannie.Ek is so bly jy het hierdie tydjie saam met jou vriendin gehad.
September 8, 2019 om 7:19 nm
Jy is so ń besonderse mens, Frannie, so ek kan my net indink hoe julle vriendskap moet wees. Mag julle mekaar weer en weer sien, dis my gebed.
September 9, 2019 om 8:52 vm
Groot groot seën om so ‘n vriendskap te hê. Bly julle kon so ‘n kosbare tyd saam beleef.
September 9, 2019 om 9:10 vm
Vrienskap is kosbaar en ons moet dit koester. So bly julle kon n heerlike tydjie saam he.
September 9, 2019 om 10:29 vm
Dankie vir die mooi deel Tannie Frannie, bly julle kon so lekker kuier, groot genade so vriendskap🌻
September 9, 2019 om 10:46 vm
Jy skryf so mooi…dis asof ek deel van jou kuier was. Geseënde vrou..
Dit klink so so lekker, tannie skryf so mooi, dit voel altyd asof ek daar is. Wat ‘n kosbare vriendin en tyd saam
September 9, 2019 om 3:44 nm
Wat ‘n voorreg om so pad te kon saam stap en weer so tyd te kon saam geniet. Maar ja ai, die afskeid is nooit maklik. Ek stuur drukkies
September 10, 2019 om 8:39 vm
Dankie vir die deel van jou heerlike week en die pragtige wêreld waar jy gekuier het. In 2010 toe ek terug na SA moes gaan het ek ook so n wonderlike week beleef by n vriendin in Potchefstroom en ook n week by n tweede vriendin in Potgietersrus. Dit het my afskeid baie versag. Dit hou my ook nog steeds aan die gang en positief ook. Sulke belewenisse is baie verrykend.
September 11, 2019 om 12:03 nm
Wondedrlike vriendskap wat die toets van tyd deurstaan het.
September 21, 2019 om 1:21 vm
Dit is so mooi beskryf. Jy sal haar weer sien.
September 24, 2019 om 7:17 vm
Ai… die herhineringe… die Kaapse passie… ja, daai plek bring lekkerte en genot so saam-saam! Bly julle het lekker saam gekuier! Nou laat jy my weer verlang na daai possie… en ‘n duk stuk vis oor die kole! 😉 En miskien, net miskien ‘n ou druppel Oubies of Hanepoot! 🥂🤣
September 25, 2019 om 9:03 nm
Die vriendskapsgedig is werklik iets besonders.
September 26, 2019 om 8:59 vm
Dit is! Die gedig kom al dekades lank saam met my en H.
Oktober 9, 2019 om 2:01 vm
Oe dis mooi, jy het besonderse talent