Krag vir Vandag » 2014 » February
VRYDAG 28 FEBRUARIE – DIE LEWE WAT TEL
Lees Psalm 40. "Hy het my 'n nuwe lied in die mond gelê, 'n loflied van ons God" (4).
Prof. dr. J. C. G. Kotzé, ook bekend as oom Kolie, was in die veertiger jare die N.G.Kerk se spesiale prediker en later sekretaris van evangelisasie. Op uitnodiging het hy gemeentes besoek en dan vir 10 dae 'n diensreeks ge¬hou. Baie mense het onder sy prediking tot bekering ge¬kom. Hy het later teologiese professor aan die Universiteit van Stellenbosch geword. Hy was van na-ture 'n begaafde en uitnemende mens. Dit was egter die genadewerk van die Here in sy lewe wat hom so 'n krag in die Here se diens en so 'n seën in baie mense se lewens gemaak het.
Hyself vertel dit soos volg: "Gebore en opgevoed in 'n Christelike huis, het ek van kindsbeen af 'n Christelike rigting ingeslaan. Verseker van my ver¬lossing was ek egter nie. En toe op 13 Mei, as Stellen¬boschstudent, die aand na kerk, het die oomblik van opstanding uit die dode vir my siel gekom.
"Dit was of ek in 'n malende meul van sonde¬be¬sef was. Ek het myself ontdek as 'n afgryslike, son¬dige monster. In daardie smart het ek vir die eerste keer in my lewe ontdek, ek is 'n verlore sondaar. Voorheen was ek doodgerus oor die ewigheid, want ek was, na my mening, te goed en godsdienstig om verlore te wees. Wel was daar baie sondes in my, maar wie doen nie sonde nie? En ek was darem tog ook taamlik godsdienstig met baie goeie dinge in my. Daardie aand het my godsdiens my in die teenwoordigheid van 'n heilige God begewe. Ek het onder die pynlike ontnugtering gekom ek is verlore, so verlore, ek het my van God verlate gevoel.
In daardie doodse angs het my siel soos dié van Dawid na God geroep asof uit 'n kuil van 'slymerige modder'. In my verlatenheid het ek daardie aand Hóm ontmoet, onse Here Jesus Christus, wat van God verlate was, sodat ek nimmermeer van God verlaat sou word nie. Vir die eerste maal in my lewe het die lig van die ewigheid waarlik in my siel ge¬skyn. Salig was die rus waarin my siel daardie nag weggesink het. Alles het anders geword." Hy het my uitgetrek uit die put van die dood, uit die slymerige modder, my op 'n rots laat staan en my weer op vaste grond laat loop. (Ps.40: 2,3).
"Here, vandag wil ook ek die nuwe lied sing omdat U my ook liefhet en my ook uit die dood opgetrek het en die ewige lewe gegee het."
Posted by Manie on Feb 23rd 2014 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 27 FEBRUARIE – GEVRA EN ONTVANG
DONDERDAG GEVRA EN ONTVANG
Lees Filippense 4:2-9
"Moet oor niks besorg wees nie, maar maak in alles julle begeertes deur gebed en smeking en met danksegging aan God bekend…(6)
Dr.F.B.Meyer, prediker en skrywer, was 'n pas¬sasier op 'n skeepsvaart oor die Atlantiese ose¬aan. Die kaptein het hom gevra, om een Sondag¬oggend 'n diens vir die eersteklas passasiers, in hulle luukse salon te hou. Sy tema was: Beant¬woorde gebed. 'n Bekende vrydenker woon die diens by. Iemand vra sy opinie oor die preek. "Ek glo nie 'n woord hiervan nie," sê hy. Daardie mid¬dag hou dr. Meyer vir die toeristeklas passasiers ook 'n diens in hulle salon. Uit verveling be¬sluit die vrydenker hy woon daardie diens ook by. Op pad daarheen, tel hy in die luukse salon twee lemoene op en steek dit in sy sakke. Hy stap by 'n ou vrou verby, wat met haar silwergrys hare op 'n dekstoel lekker sit en slaap, haar hande oop op haar skoot. Op die ingewing van die oomblik sit hy 'n lemoen in elke hand. Toe hy te¬rugkom van die diens af, stap hy weer by die vrou verby. Nou is sy wakker en sit met blink oë lekker aan een van die lemoene en eet. "Lyk my jy geniet jou lemoen," merk hy vriendelik op. "Ja, my Vader is goed vir my," antwoord sy opgewek. "Jou vader? Hy kan tog nie meer leef nie," sê hy verwonderd. "O ja, Hy leef. Vir vyf dae was ek erg siek aan seesiekte. Vanoggend het ek vir die eerste keer beter gevoel. Ek het so lus gehad vir 'n lemoen. Dit sou my goeddoen. Ek het geweet daar is lemoene in die luuksesalon, maar ek het nie geweet hoe om dit hier in die toeristeklas te kry nie. Toe vra ek my hemelse Vader om vir my 'n lemoen te stuur. Ek het aan die slaap ge¬raak, en wil jy glo, toe ek wakker word, het ek in elke hand 'n lemoen." "Kan dit wees?" vra die man verslae. "Dit klink ongelooflik, maar dit het regtig net so gebeur," bevestig sy dit. Hy stap weg en hy dink diep en ernstig. God het nie net haar gebed gehoor en feitlik dadelik geantwoord nie, maar Hy het hóm gebruik om vir die vrou haar lemoene aan te dra!
Dit is een van die versterkende elemente in ons ge¬loofslewe: God hoor ons gebede en antwoord ons gebe¬de. Meeste van ons kan getuig van wonderlike gebeds¬antwoorde in ons eie lewe. Ons hoor dit ook van ander se lewenservaringe. Die Bybel moedig ons gedurig aan om van God die dinge te vra wat ons nodig het. God het 'n behae daarin om sy kinders se gebede te beantwoord. Net voor sy kruisiging en hemelvaart het Jesus vir sy dissipels, wat op aarde sou agterbly, 'n goue kaart in die hand gegee: "Ek gaan om vir julle plek gereed te maak… Wat julle ook al in my Naam vra, sal Ek doen, sodat die Vader in die Seun verheerlik kan word (Joh.14:13,14).
"Here, vandag kom ek om in Jesus se Naam iets te vra."
WOENSDAG 26 FEBRUARIE – BEHOUDENDE KRAG
WOENSDAG BEHOUDENDE KRAG
C.I. Scofield vertel van 'n groot geestelike geheim wat hy kort na sy bekering ontdek het: "'n Week na my bekering stap ek op 'n dag in St. Louis by 'n winkel verby waar 'n aantal groot prente in die venster uitgestal word. Een van die prente was van Daniël in die leeukuil, waar hy in die middel van die leeus staan en opkyk om die koning, wat van bo af na hom roep, te antwoord. Ek was voor my bekering 'n dronk regspraktisyn. Niemand het my vertel van Jesus Christus se behoudende krag vir sy volgelinge nie. Terwyl ek voor daardie prent staan, het 'n groot hoop en vertroue in my hart gekom. Ek sê vir myself: 'Ek is ook tussen die leeus: versoekinge wat aanspraak maak op my ou gewoontes en sondes. Maar God wat daardie leeus rondom Daniël se bekke toegesluit het, kan ook die versoekingleeus om my se bekke toesluit.'
Scofield het daardie dag geleer: God het Daniël nie van die leeukuil bewaar nie, maar van die leeus se bekke. Ons word nie van versoeking bewaar nie, maar ons word in die versoeking bewaar om nie daardeur oorweldig te word nie. Petrus het nie die uur van sy groot versoeking ontkom nie, en hy het in die proses van die versoeking seer geval, maar hy is nie daardeur oorweldig nie. Die Here Jesus het hom behou. Eers deur hom van die moontlik¬heid van versoeking bewus te maak en toe om hom te bewaar om nie vernietig te word nie: "…terwyl Petrus nog praat, het daar 'n haan gekraai. Die Here het omgedraai en na Petrus gekyk…en Petrus het buitentoe gegaan en bitterlik gehuil" (Lukas 22:60-62). "Daar kry (die Emmausgangers) die elf… en dié sê: 'Die Here het regtig opgestaan en Hy het aan Simon verskyn!" (Lukas 2:33,34). "God is getrou. Hy sal nie toelaat dat julle bo julle kragte versoek word nie…" (1 Kor. 10:13).
"Here, ek vertrou vandag in u krag om my in versoeking te bewaar."
DINSDAG 25 FEBRUARIE – IS HY DIT WERD?
DINSDAG IS HY DIT WERD?
Lees Eksodus 2:1-8
"…sy (kry) hom jammer en dink: dit is seker een van die Hebreeuse seuntjies…"(6)
In die jare toe die gerief van motors en goeie paaie nog nie bestaan het nie, sit 'n dokter een aand in Enge¬land voor sy brandende kaggel. Dis koud en buite val die reën. Hy is dankbaar hy hoef nie in die donker, koue, nat aand na 'n sieke toe uit te gaan nie. Skaars het hy hom aan die warmte en sy lekker ge¬dagtes oorgegee, of daar is 'n klop aan sy deur. 'n Arm weduwee wat vyf myl in die gietende reën gestap het, staan bewende voor die deur. "My klein Davie is baie siek. Help my asseblief!" Ge¬dag¬tes skiet deur die dokter se gemoed. Is dit dit werd om so 'n nag te trotseer om 'n kind, vir wie daar tog net armoe¬de en ellende wag, se lewe te red? Hy weet ook die vrou het nie die geld om hom vir sy dienste te betaal nie. Sy pligsbewussyn, sy liefde vir kinders, en sy eerbied vir God, wat hom geroep het om sy medemens te dien, wen op die ou end. Met sy jas aan, tas in die een hand en 'n lantern in die ander hand, stap hy met haar saam. Onder sy bekwame hande en met die medisyne tot sy be¬skik¬king, red hy die aand klein David se lewe. Die kind het opgegroei om die staatsman David Lloyd George te word. As die dokter nog gelewe het, en hy het terug-gekyk na daardie aand, sou hy jare later vir homself kon sê: "Ek sou nooit kon droom dat ek daardie aand, deur die arm kind se lewe te red, Engeland se toekomstige eerste minister se kewe gered nie."
Die voor die handliggende waarde van 'n saak is baie bedrieglik. Hoe oordeel 'n mens wat 'n saak se waarde is? Ons kan bid vir wysheid. "…die wysheid wat van Bo kom, is allereers sonder bybedoelings, en verder is dit vredeliewend, inskiklik, bedagsaam, vol medelye en goeie vrugte, onpartydig, opreg" (Jak.3:17). Dit is veilig om met so 'n gesindheid 'n saak te oorweeg. Ons kan liewer na die posistiewe kant toe fout maak as om later te weet ons het gefaal.
"Here, ek vra vandag u leiding in elke saak waaroor ek moet besluit."
MAANDAG 24 FEBRUARIE – IS HY ERNSTIG?
MAANDAG IS HY ERNSTIG?
"Ons tree dus op as gesante van Christus, ons smeek julle…(20)
Die bekende prediker C.H.Spurgeon, vertel van 'n reisiger wat een laat aand, langs 'n onbe¬kende pad reis. Die pad lei oor 'n brug wat 'n diep rivier oorspan. Die man is gerus, want hy het op 'n kaart sy roete goed bestudeer. Wat hy nie weet nie is, `n swaar reën het hoër op met die rivier uit¬gesak. Die rivier is in vloed. Hy kom 'n man teë wat van die rivier se kant af kom. Hulle groet, ge¬sels oor een en ander en die man vra die reisiger waarheen hy op pad is. Die reisiger verduidelik watter pad hy volg. "Dis 'n goeie pad," sê die man, en vra dan half ongeërg, "maar dink jy dis veilig?" "Ek reken so," antwoord die reisiger. "Maar wat laat jou so vra?" "Dit het glo baie gereën hoër op en ek verstaan die brug het weggespoel. Miskien moet jy liewer omdraai." Die man groet en beweeg verder. Die reisiger se gedagtes is nou verdeeld. Dis 'n ernstige saak as die brug weggespoel het, maar die man se onsekere ma¬nier van praat, laat die reisiger besluit om tog ver¬der te gaan. Nie lank nie, of hy kom nog iemand teë wat van die brug se kant af kom. "Besef jy die brug het weggespoel?" vra dié man dadelik. "'n Man wat netnou verby¬gekom het, het my so iets laat verstaan, maar hy was nie baie seker daarvan nie." "Die brug is weg!" sê die man ontsteld. "Draai om. Ek weet hy het weggespoel, want ek was daar en ek het so amper-amper saam wegge¬spoel." Hy gryp die reisiger aan sy arm. "Draai om. Vorentoe is net gevaar." Nou luister die reisiger en hy draai om en is gered. "Albei het van die weg¬ge¬spoelde brug ge¬¬praat," sê Spurgeon, maar hulle stemtoon, hou¬ding, woorde was verskillend. Die eerste man het gepraat van gevaar waarvan hy ook net gehoor het. Die tweede man het gepraat van gevaar waarvan hy geweet en aan sy eie lyf gevoel het. Dít was oortuigende taal. Spurgeon sê: "Dit is die verskil tussen iemand wat terloops met mense oor hulle ewige heil praat, en iemand wat met 'n brandende hart, gebore uit 'n bewussyn van die gevaar waarin die verlore mens verkeer, met mense praat."
"Here, ek verlang vandag om deur u Heilige Gees, self so bewus te wees van die erns van ons ewige bestemming, dat ek met brandende hart, oortuigend en volhardend, met mense daaroor sal praat."
VRYDAG 21 FEBRUARIE – SOOS JY REGTIG IS
VRYDAG SOOS JY REGTIG IS
Lees Lukas 18: 9 – 14
"Maar die tollenaar het…bedroef op sy bors geslaan en gesê: 'O God, wees my,sondaar, genadig.'" (13)
`n Skilder wou van die verlore seun `n skildery maak. Hy het oral na 'n geskikte model gesoek: in die kranksinnige gestig, die tronk, die armetuistes. Die regte figuur, soos hy dit vir hom ingedink het, kon hy net nie kry nie. Op 'n dag kry hy sy man op straat. Hy sê vir die boemelaar, hy wil hom skilder en hy sal hom goed betaal. Hy moet die komende Vrydagoggend, na sy ateljee toe kom om geskilder te word. Die bedelaar is gretig gewillig en te vinde daarvoor. Die bestemde dag daag die boemelaar nie op nie, maar 'n netjies geklede man lui die deurklokkie. "U het met my 'n afspraak," sê die man vir die skilder. Die skilder weet nie daarvan nie. "Ek het jou nog nooit voorheen gesien nie," sê hy vir die man. "U het duidelik gesê tienuur vanoggend," hou die man vol. Die skilder skud sy kop. "Jy verwar my met 'n ander kunstenaar. Ek het met 'n boemelaar 'n afspraak vir tienuur." "Maar, dis juis ek," roep die netjiese man verlig uit. "Jy?" "Ja, ek!" "Wat het jy dan nou met jouself aangevang?" "Ek het gedink as ek geskilder gaan word, moet ek myself darem bietjie netjies maak." "Dan kan ek jou nie meer gebruik nie. Ek wou jou hê net soos jy was," sug die skilder.
Dit is hoe die Here ons by Hom wil ontvang. Net soos ons is: met al ons mislukkings, struikelinge, sondige begeertes, verkeerde gedagtes, slegte gewoontes – net soos ons regtig is. Dit is die mens wat die Here kan red. Iemand wat homself, by geleentheid darem 'n bietjie kan opknap, kan nie deur die Here gered word nie. Hy red sondaars. Hy maak vuil lewens binne en buite skoon. Hy maak gebroke karakters weer heel. Dit is die tollenaar wat hom¬self, soos hy is, uitgelewer het, wat gered kon word, nie die Fariseër wat homself by die Here aange¬prys het nie. Dít maak Jesus se uitnodiging so wonderlik welkom. "Kom tog, laat ons die saak met mekaar uitmaak, sê die Here: Al was julle skarlakenrooi van sonde, julle sal wit word soos sneeu. Al was julle purperrooi, julle sal wit word soos wol" (Jes.1:18). Jesus ken ons deur en deur, maar Hy wil uit ons eie mond hoor hoe ons regtig is. Dit is wonderlike nuus dat ons openlik met al ons mislukkings na Hom kan kom vir redding.
Posted by Manie on Feb 16th 2014 | Filed in Algemeen | Comments Off
WOENSDAG 19 FEBRUARIE – DIE VEILIGE PLEK
Ernest Gordon vertel in The Sunday School Times, hoe William Hacquist en die werkers van die Evangelical Alliance Mission, gedurende die Boxeropstand in Sjina, van die moordadige Sjinese opstandeling ontsnap het. Ses dae lank het hulle voor die bendes uitgevlug, maar toe bereik hulle 'n punt, waar hulle moes kies, of hulle sal voortgaan om oor land, tussen die berge deur, te vlug en of hulle met bote met die rivier sal afvaar. Weens die droogte was die Hanrivier droog. Die vlug oor land het die aangewese roete geblyk te wees, want hulle draers en wagte, wat hulle moes beskerm, het geweier om anders, as oor land, tussen die berge deur, te vlug. Hulle het besluit om biduur te hou en tyd te neem, om te weet, wat God se leiding is. Tydens die biduur, het daar in William Hacquist en die ander werkers se harte, 'n bewussyn ontwaak om rivierlangs te vlug. Maar die rivier was droog! Hulle het egter in die geloof twee platboomskuite bekom. Hulle het kos gekoop en dit saam met hul bagasie in die bote geplaas. William Hacquist skryf: "The place where we stayed was surrounded by high hills. As we prayed and waited, in about midafternoon, heavy dark clouds came over the hilltops, and from them came pouring down, the hea¬viest rain I have ever seen invery short time the river bed was filled with water, so we could release the boats and nicely float down the rivier." Later moes hulle verneem, 'n paar honderd "Boxerbandits", het hulle in 'n bergpas, 'n entjie verder die berge in, ingewag om hulle dood te maak. Hieroor sê William Hacquist: "God sent us the safe way".
Ons omgewing: strate en wonings, sakepersele, plase, paaie, het deesdae onveilige plekke vir ons, en almal wat vir ons kosbaar is, geword. Die belofte en versekering in Psalm 91:1-5 (Ou Vertaling) het vir ons kosbare en gerusstellende woorde geword: "Hy wat in die skuilplek van die Allerhoogste sit, sal vernag in die skaduwee van die Almagtige. Ek sal tot die Here sê: 'My toevlug en my bergvesting, my God op Wie ek vertrou'….Jy hoef nie te vrees vir die skrik van die nag, vir die pyl wat bedags vlieg nie…". Dit is nie 'n beveiliging wat maar sommer net vir almal is nie. Dit is 'n geloofs¬posisie wat ons moet inneem en deur gehoorsame lewe aan die Here moet handhaaf. Die belofte is: Hy wat sit…en vir die Here sê: My Toevlug en My Bergvesting en My God op Wie ek vertrou. So 'n geloofshouding en gemoedsvertroue kom, wanneer ons God se woord lees en ter harte neem, en die Heilige Gees dan die Woord gebruik, om in ons harte geloof te laat ontwaak. Ons weet die Here Jesus Christus gee ons die vrymoedigheid, om God se beskerming en hulp te vra.