En aan haar is gegee om bekleed te wees met rein en blink fyn linne, want die fyn linne is die regverdige dade van die heiliges” (Op. 19:7-8). Net so kom hy in “Na kritiek” (Pretorius, 1995:45) ‘n kritikus by wat dit gehad het oor “die beperktheid” in sy poësie, maar terselfdertyd verwys hy deur die kruideniersbeeld na sy tydgenoot, Ernst van Heerden, en deur die “S.J. Pretorius Bpk.” na Opperman se “Edms Bpk.” Omdat ek self lief is vir perde en perdry, en dalk omdat die perd juis so ’n poëtiese wese is, ook in die oë van die ou skrywers (wie sou nou só oor ’n motorkar kon skryf?), het ek een dag met die teruglees deur my notas agtergekom dat baie van hierdie aanhalings oor perde handel. Ek het ‘n week of drie gelede TV gekyk terwyl die klank baie sag gestel was. (‘n Mens kan steeds die nuus volg, sonder om te hoor wat hulle sê.