Dankie humeur, ek loop alweer weer incognito | Lekkervurigeaffêre
Dankie humeur, ek loop alweer weer incognito
Augustus 2, 2017 Augustus 3, 2017 / lekkervurig
So word daar sonder my medewete of toestemming, aankope op Ou Geduldig (alias vir my kredietkaart) gedoen.
Ek het pas twee weke vantevore ewe pliggie sy plaasvervanger vir die volgende vyf jaar by my tak gaan afhaal, en het nog nie eers hom gewoerts-warts tydens ‘n terapie-sessie in die parfuum-afdeling van my gunsteling winkel nie. Hy is nog maagdelik ongeskonde, veilig in my beursie.
Ek het wel vir die verbrande Knysna perd, Buddy, ‘n skenking gemaak.
Verlede Vrydagoggend sit ek en wroeg om seker te maak ek het genoeg kaggels en braais gesmous om my hittige verskaffers en personeel te kan betaal. Die telefoon lui. Dis Geduldig se baas (die bank).
Is ek met aanlynaankope besig vra die stem.
“Gonna nee, ek is besig om te oorleef, dankie”.
‘n Blikslaer het ‘n minuut vantevore R5900 op Geduldig gebruik. Net so. Terwyl die stem met my praat en my inlig dat hulle die kaart blokkeer, kom die aankoop se SMS deur. Later die middag bel die bedrog-afdeling en ek vertel dat ek nie aankope aanlyn gedoen het nie. Die transaksie is intussen teruggeswaai, maar ek makeer die kaart. Geduldig 2022 die Tweede.
Ek bel vanoggend om te hoor waar my kaart is. Die stem vertel dit is by my tak. Nou hier in Polokwane het die dorp al in die 1980’s ‘n stad geword, en brei so uit dat dit Lagos-erig (jy weet groot en uitgesprei soos die Nigeriese stad, en net so korrupperig ook) begin voel. Jy reis amper ‘n halwe dag te GWM om van die nywerheidsgebied na die Inkopiehemel op die bult uit te kom. Jy word so ongeveer elke 500m doodgery of gevloek. Dis wild.
By Inkopiehemel aangekom, gaan ek ewe vol selfvertroue na my persoonlike bankier – ja ek het darem al tot daar gevorder. Hulle het my dan verseker my goete is daar. Wahahha! In Japan miskien, ja!
Dis nou vyf ure later, by twee takke besoek moes aflê en Geduldig 2022 die Tweede is steeds pinloos, op die uiteinde as gevolg van tegniese probleme. Oor die ander ervarings gaan ek nie ‘n woord rep nie.
Julle onthou ek het gister beduie oor my hormonale Grieks-Italiaanse woede. Al wat ek kan vertel is ek is alweer incognito as ek inkopies doen…
My varkies het my verlaat, die vliëende ape is losgelaat, en ek het nie flippen snesies by my gehad nie. Ek het epies gesmelt. Demmit.
Ek sal maar liefs eers weer more gaan probeer om die pin te kry. Anders lees julle van my op die betaal-anders-kan-jy-nie-nuus-lees-nie se Vuisboek en jaag hulle intekenaarsyfers op.
Dit is toe waar wat ek Maandag op my Vuisboekmuur geplaas het. My hoop het my beskaam. Vanaand drink ek ‘n skottel wyn en later twee panados. Baai.
← Deurmekaar geverander
Soos belowe →
7 thoughts on “Dankie humeur, ek loop alweer weer incognito”
Augustus 2, 2017 om 1:23 nm
Ek sou defnitief ook aan die suie gegaan het na sò ń dag.
Augustus 2, 2017 om 2:30 nm
‘N skottel wyn klink net reg vir my.
Augustus 2, 2017 om 2:40 nm
Ek sal foto plaas…hehe
Augustus 2, 2017 om 2:47 nm
Ek “dare” jou…😊
Augustus 2, 2017 om 4:27 nm
Stuur gerus die “evidence” vir ons. Dink aan jou!!
Augustus 2, 2017 om 5:35 nm
Oeeee ek het ook ‘n nuwe kaart sonder ‘n pin. Gelukkig is onse dorpie klein en kan ek binne 7 minute by die bank kom. Sterkte. Geniet die gladie wyn!
Augustus 3, 2017 om 9:45 vm
Heng dis darem swak