‘n Vertaling, letterlik en figuurlik (wat ver-taal ons nie? wat IS voor dit nie ‘n naam het nie?), klink vir my na iets wat meer soos ‘n “bevredigende uitdaging” moet wees rakende wat daar [geskryf] staan/gebeur, d.w.s. soos ‘n gedig byvoorbeeld. Dit was nie tuis wat ek musiek leer ken het nie, maar by die skool en veral by Mary Ann Green (wat het van haar geword?) wat saam met haar ma en haar pa en haar broer Alec by nommer 11 gewoon het. Die invloed van D.J. Opperman en die maskers van die digter word aanskoulik geïllustreer in die slot gedig wat ons as ŉ visioen kan lees. En in my hele lewe was ek nog nooit in enige wildtuin nie, en nog nooit eens by ‘n rugbywedstryd nie. Die eerste kameelperd wat ek ooit gesien het, was in die Calgary-dieretuin in Kanada en die enigste ding wat ek van rugby weet, is dat Joost van der Westhuizen so nou en dan skandes maak danksy Huisgenoot, Rapport en Die Son-koerant.