Graphomania - oorsake, tekens, behandeling - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
graphomania - Dit is 'n term in psigiatrie, wat 'n patologiese aspirasie, 'n pynlike neiging of 'n passie vir vrugtelose skryfwerk impliseer, vir die skryf van tekste wat nie kulturele waarde, nuttelose skryfwerk uitmaak nie.
Graphomania in die sielkunde is 'n onbeheerbare drang om te skryf, wat gewoonlik lei tot 'n volledige nonsens. Daarom verteenwoordig die werke van graphomania dikwels geen belangstelling vir kritici en lesers nie. Graphomania, soos enige soortgelyke siekte, kan meer ernstige manifestasies en vorms hê. Soos ander diagnoses in hierdie gebied, verskyn die dwaasheid vir nuttelose en onnodige geskrifte aan enigiemand nie op 'n leë plek nie.
Graphomania in die sielkunde is 'n patologiese aspirasie, 'n onweerstaanbare persoonlikheid se passie vir skryf sonder ooreenstemmende vermoëns.
Die redes vir graphomania kan onsekerheid wees, strewe na wysheid, vervreemding, isolasie, losbandigheid, ens. Byvoorbeeld, 'n eensame asosiale individu met lae selfbeeld kan nie 'n gemeenskaplike taal met iemand vind nie en sy gevoelens en gedagtes op 'n stuk papier gooi.
Graphomania is 'n soort poging om die siel op papier uit te gooi. Die grafoman se skeppings is deel van sy eensame en pynlike wêreld. Sielkundiges het die volgende patroon aan die lig gebring: hoe meer 'n persoon wat aan grafomanie ly, komponeer, hoe minder hou hy op om werklike, lewendige kommunikasie te hê. Hy hou net op om daarna te streef.
Grafoman gebruik teksskryf vergoed vir sy behoefte aan kommunikasie. Die werk van 'n individu wat geneig is tot graphomania veroorsaak egter dikwels verwarring, en die individu self - 'n gevoel van jammerte. Slegs vir die grafoman self is sy skeppings briljant. Hy glo werklik in sy genie. As gevolg van 'n geestesversteuring, kan 'n persoon nie sy toestand behoorlik beoordeel nie, en daarom reageer hy pynlik op kritieke opmerkings in sy adres.
Die meeste talentvolle skrywers neem die lesers se sienings in ag en dit is vir hulle 'n soort positiewe aansporing vir verdere professionele groei. En grafomiëring word hierdeur ontneem, daarom kan hulle nie professioneel verbeter en ontwikkel word nie. Daarom het hulle skryfkuns geen literêre en geestelike waarde nie. Hul geskrifte is eentonig en onoorspronklik. Na 'n geruime tyd word alle ware kommunikasie slegs verminder tot die demonstrasie van hul werke.
Die eksterne wêreld, as gevolg van die oplegging van sy skeppings, begin vermy en vermy die graphomaniac, maar dit is in meer ernstige manifestasies. In 'n ligter manifestasie, kan die verskyning van graphomania wees as gevolg van die aanvang van sommige tydelike omstandighede. Byvoorbeeld, 'n geliefde het 'n rukkie verlaat, en skryfwerk is die beste manier om af te lei van die ervarings wat met sulke omstandighede verband hou. Wanneer 'n geliefde terugkom, stop die skryfwerk en die "graphomaniac" word dieselfde.
Ook die redes vir graphomania sluit in: oormatige lewendige temperament, patologiese toename in seksuele instinkte, oorerflikheid, gebrek aan moraliteit, ledigheid en luiheid.
Die hoofkenmerke van graphomania sluit in gehoorsaamheid, die onvermoë om op jouself te werk, die onvermoë om progressief te gaan. Ook tekens van graphomania word beskou as opdringerige herhaling van beelde, skending van sintaksis, styl, woordeskat, teksverwantheid, entoesiasme vir gewone beelde, onverdraagsaamheid van kritiek op hul geskrifte, vyandigheid teenoor gedrukte skrywers. Al die geskrifte van die graphomaniac is mooi sjabloon en saai.
Graphomaniac hou gewoonlik van alles wat hy skryf. Hulle is net in ontsag van hul werke. Hulle geniet ook die plesier en tevredenheid van die skryfproses. Ware skrywers kan op hierdie manier optree, maar hulle het so 'n toestand van rariteit, terwyl graphomania 'n normale toestand het.
Mense wat aan hierdie manie ly, skryf baie. Hulle is voortdurend besig om te skryf. Grafomany baie indringende bied ander aan om hul werk te evalueer. Hulle kan hul opsies aan beide bekende mense en vreemdelinge stuur.
Graphomania gekenmerk deur 'n konstante begeerte om gepubliseer te word. Dikwels skryf mense wat aan grafomanie ly, oor hulself. Soos om oor iets anders te skryf, het hulle eenvoudig nie ervaring of kennis nie. Terselfdertyd beskryf hulle hulself onbewustelik as hulle dink dat hulle deur ander beskou moet word.
Al die grafomieke is ernstig oor al hul aktiwiteite. Hulle het heeltemal geen sin vir humor nie. En komiese opmerkings in die rigting van hul kreatiwiteit is eenvoudig onaanvaarbaar. Hulle het geen self ironie nie. Ook, mense wat ly aan pynlike skryfwerk, neem dikwels 'n harde en harde pseudoniem vir hulself.
Dit is nie nodig dat al die gemelde tekens in die kompleks teenwoordig moet wees nie. Daar is egter een klassieke teken van graphomania - 'n baie ernstige houding teenoor sy skryfwerk.
Behandeling van manie hang af van die erns van die siekte. So, 'n beginner stokperdjie kan gehelp word deur 'n paar nuwe stokperdjies, die opkoms van nuwe belange. dit wil sê As die grafiekomia van 'n individu uitgedruk word in 'n swak vorm, moet hy eenvoudig afgelei word van nutteloos papierwerk en belangstel in iets anders. Maar 'n persoon met 'n ernstige vorm van die siekte vereis gespesialiseerde psigoterapeutiese en dwelmbehandeling. Dwelmterapie bestaan ​​uit die gebruik van psigotropiese middels of antipsigotiese middels.
Onder terapeutiese metodes het gesinspsigoterapie en kognitiewe gedragsterapie hulself baie goed bewys.
Kognitiewe gedragsterapie is daarop gemik om ontslae te raak van skelmsterkte, onsekerheid, vervreemding, toenemende selfbeeld, die ontwikkeling van moed in 'n pasiënt. Veral belangrik in die behandeling van graphomania is om geliefdes te ondersteun en met hulle te kommunikeer. Naby mense moet die grafiekomia met omsigtigheid en warmte omring. Hulle kan taktvolle, onopvallende kommunikasie met die graphomaniac help. 'N Persoon wat geneig is tot graphomania, moet verstaan ​​dat daar mense is aan wie hy werklik belangstel in wat hy is, dat hy 'n belangrike persoon vir hulle is. Slegs gesamentlik gemik op die genesing van die pogings van die dokter en familielede van mense, sal die graphoman help om weg te beweeg van betekenislose skryfwerk.
Sommige bronne noem lobotomie as 'n suksesvolle geneesmiddel vir graphomania, d.w.z. uitsnyding van die frontale lobbe van die brein. Tog is nie alle grafomieme eens oor hierdie operasie nie.