U kan gereeld lelike bruin kolle op die stingels en blare op onlangs gesonde en groen aartappelaanplantings sien. Dit ontwikkel 'n parasitiese swam wat 'n uitbraak van 'n siekte, wat bekend staan ​​as alternariosis, veroorsaak. Die artikel sal bespreek wat alternaria is, die simptome van die siekte en maatreëls om die ontwikkeling daarvan te bekamp.
In die middel van die somer kan verspreide donkerbruin, ovaal konsentriese kolle op die aartappels se blare verskyn, wat geleidelik toeneem en meer uitgebrei word. As bruin kolle versprei en die hele gebied van die blaarplaat beset, sterf die blaar wat deur die infeksie geraak word. Spore van die swam besmet dikwels knolle, wat manifesteer in die vorm van fragmente van swartvrot.
Het jy geweet? Aartappels het eers in die 17de eeu op tafels en tuine van Russiese mense verskyn. Mense wou nie die 'sataniese appel' eet nie, en aartappels is dus eers in Rusland gevestig na 'n spesiale besluit van Petrus I.
Die voorkoms van hierdie siekte word effektief met behulp van swamdoders en biologiese produkte wat op aartappels gebruik word, voorkom. Die profilakse wat in die toekoms uitgevoer word, sluit nie die behoefte aan spesiale maatreëls in om plante gedurende die groeiseisoen teen alternariosis te beskerm nie.
Oorsake en patogene
Die siekte word veroorsaak deur spore van die swam Alternaria solani en kom oral voor waar aartappels en tamaties van jaar tot jaar gekweek word, dit wil sê plante wat tot die familie Solanaceae behoort. Na 'n geruime tyd verloor die siek bos sy stingels en blare, waardeur die tyd van sy plantegroei aansienlik verminder word, en dienooreenkomstig die hoeveelheid en kwaliteit van die gewas.
Alternaria solani leef van die een somerseisoen na die ander in die oorblyfsels van dooie besmette plante, in die grond of op die skil van voedsel en aartappels plant, sodat dit aanplantings in die volgende seisoen kan besmet. Die swam beïnvloed die blare direk of deur geringe meganiese beserings.
Primêre infeksie manifesteer onmiddellik aan die begin van die seisoen op aartappelsaailinge, maar alternariosis ontwikkel baie ernstiger in volwasse bosse. Die slagoffers van die swam word gewoonlik aktief groeiende massa bosse of plante wat in die grond groei, waar daar 'n oormaat stikstof is. Besmetting versprei die vinnigste in reënerige en klam weer. Alternaria solani
Tekens van knol siekte
Langwerpige en ovaalbruin kolle verskyn eers op die blare van die aartappel, dan op die stingels en wortelgewasse. Op ouer blare is klein bruin-swart letsels sigbaar. Rondom die kolle verander blaarweefsel van kleur in bordeaux tot grys. Bruin knolvlekke is sigbaar op besmette knolle.
Op 'n reënerige somer, gedurende 'n gunstige periode vir die siekte, word al die blare op die besmette plante vlekkerig, onder die bosse daal die hoeveelheid en kwaliteit van die gewas. Wortelgewasse kan onvolwasse sowel as oesgereed besmet word, aangesien dit geassosieer word met stolone wat met die plant besmet is. Besmetting kan lei tot 'n verlies van 30-50% van die beplande gewas.
Het jy geweet? Aartappels word meer as 8000 jaar gelede deur die naturelle van Suid-Amerika gedomestiseer. Die wortelgewas is vir die eerste keer na Europa gebring deur die Spaanse veroweraars na hul vaderland terug te keer.
Die infeksie versprei verder as die besmette wortelgewas geberg word. Alle gesonde aartappels wat in die doos is met besmette monsters, sal besmet word. In hierdie geval moet u die betrokke knolle sorteer en verwyder uit die stoor.As dit nie gedoen word nie, kan alle opgebergde knolle vrot.
Hoe om alternariose te hanteer?
Om hierdie siekte te bekamp, ​​word beide chemiese preparate wat aktiewe stowwe (swamdoders) en biologiese swamdoders bevat, gebruik. Dit is aanloklik om 'n organiese gewas te kweek wat skoon is van chemie, maar tuiniers moet steeds nie te veel vertrou op biologiese beskermingsmetodes nie. Soms is daar geen ander uitweg nie, sodra die chemiese behandeling van aanplantings toegedien word om 'n vinnig ontwikkelende swam te bestry.
As beskermende biologiese produkte, word plantknolle en aartappelbosse gekweek met antifungale middels, soos: Fitosporin-M, Gumi-20, Borogum, Immunocytophyt, Fitochelp, Bitoxibacillin, Lepidocide, Lepidocide Bicol ". Dit is optimaal om swamdoders te gebruik vir voorkomende bespuiting van 'n groeiende gewas.
Belangrik! Beskerm jouself met allerhande chemiese behandelings met spesiale klere, stewels, respirator, hoed en bril. Na die bespuiting van die aanplantings, neem 'n stort en was u werkklere.
Die middel word verdun in water volgens die aanwysings wat aan die werktuig geheg is en toegepas op die aanplant van aartappels met behulp van 'n tuinspuit met 'n pompaksie, waarop 'n fyn verspreide spuit aangebring moet word. Die produk moet op 'n vlak klam mis op die blare en stamme van plante lê. Skimmelwerende behandeling word elke 2 weke herhaal. As dit kort na die prosedure gereën het, moet die behandeling herhaal word. Om die plantknolle met een van die swamdodende biologiese middels te behandel, moet u die middel verdun met water op die oppervlak van die aartappel toedien. Dit is nie moeilik om te doen as u die verwerkingsprosedure met 'n assistent uitvoer nie.
Verwerking van aartappels met moere met swamdoders:
'N Stuk poliëtileen met 'n breedte en 'n lengte van minstens 1,5 m is op die grond uitgesprei.
'N Skimmelwerende middel word verdun onmiddellik voor die aanvang van die verwerking van plantmateriaal.
Die verdunde oplossing van 'n swamdoder word in 'n pompspuit gegiet.
10 kg plantknolle word op poliëtileen gegiet, waarna die wortelgewasse in een laag uitgelê word.
Die swamdoderoplossing van die spuitapparaat word baie op die verspreide knolle toegedien.
Daarna neem albei mense die kante van die poliëtileen en skud die lap saggies sodat die wortelgewasse op die oppervlak goed meng.
Na afloop van die mengsel word die verwerkte plantknolle in 'n boks gegiet, en 'n nuwe gedeelte aartappels wat verwerk moet word, word op poliëtileen gegiet.
Het jy geweet? Die belangrikste aartappelplaag — Colorado-kewer — het in die middel van die 20ste eeu in Europa verskyn. Die Colorado-kewers het geleidelik getrek en die kus van Frankryk bereik, waarvandaan hulle per seevaartuie na Pole gekom het en daarna na die lande van die voormalige USSR.
Die meeste aartappelsoorte wat deesdae verbou word, is vatbaar vir alternariosis, daarom is intensiewe chemiese beheer nodig tydens plant. As beskerming van wortelgewasse teen swamsiektes word swamdoders gebruik. Afhangende van die werking van moderne swamdoders teen swamsiektes van aartappels, word dit in drie groepe verdeel.
Rasse van swamdoders:
Kontak swamdoders. Gewasbeskermingsprodukte wat 'n invloed op die oppervlak van 'n plant in kontak met 'n patogeen het. Maak spore van die patogeen (conidia) op die oppervlak van die blaar dood voordat dit ontkiem. Bied langtermynbeskerming vir voorkomende gebruik. Hulle dring nie die plant binne nie, en patogene in 'n reeds besmette plant dood dus nie. Die duur van die kontak swamdoder hang af van die groeitempo van die plant en die hoeveelheid neerslag. Die minimum interval tussen 5 tot 8 dae van bespuiting.
Diep of plaaslike sistemiese swamdoders. Hul aktiewe bestanddele dring deur die plant en het 'n antifungale effek op die absorpsieplek. Die effek duur langer na bespuiting, dus kan langer tussenposes tussen behandelings as na toediening van kontak swamdoders gehou word.
Opneembare of sistemiese swamdoders. Die aktiewe bestanddele van hierdie stowwe word op plante toegedien, opgeneem en deur die weefsels en selle van die aartappel vervoer. Sistemiese medisyne moet in die intensiewe groeifase gebruik word. Dit val gewoonlik saam met die aanvang van die plantbeskermingsseisoen. Gedeeltelik oorgedra na nuwe stingels en aartappelspruite, maar hierdie konsentrasie is dikwels nie genoeg om hulle teen infeksie te beskerm nie. Dit beteken dat die intervalle tussen toediening van sistemiese swamdoders gedurende periodes van intense groei verkort moet word.
Diep en opneembare middels kan die groei van swamme wat ontwikkel op 'n besmette plant belemmer en die ontwikkeling van spore stop. Dit word 'n genesende effek genoem. Die behandelingsmiddel kan die latente infeksie in die blare stop, wat na behandeling nie meer kan ontwikkel nie. Dit is belangrik as die eerste sigbare simptome reeds verskyn het, en die ontwikkeling van 'n latente infeksie waarskynlik is, veral in geval van siektestimulerende weer.
Die tyd wat benodig word om latente infeksies veilig te stop, is 1 tot 3 dae. Diep sistemiese swamdoders wat vinnig die plant binnedring, beskerm die aartappelbos. Terapeutiese aktiewe swamdoders het die volgende 7-12 dae 'n volledige voorkomende en terapeutiese effek, afhangende van die toestande van die infeksie.
Gewoonlik is twee behandelings (kontak en aktief sistemies) met 'n swamdoder voldoende om die gewas te beskerm om skade aan die aartappel deur alternariose te voorkom. In warm somers droog die vog op plante vinnig uit, dus is die risiko vir infeksie laag. Maar 'n mens moet nie wag dat die eerste simptome verskyn nie; dit is beter om die aanplantings voorkomend te behandel om 'n ernstige epidemie te voorkom.
Verdere beskerming hang af van die weer. Spore van die patogeen-alternariose van die swam word geaktiveer by 'n temperatuur van +16 ... + 22 ° C, en by temperature bo + 28 ° C word die swam geïnaktiveer. 'N Epidemie van die siekte kan verwag word as die reënval in Junie minstens 100-120 mm is. In die geval van reënerige Junie, is dit noodsaaklik om die aartappels te behandel met swamdoders wat gesamentlike kontak en aktiewe bestanddele bevat.
Belangrik! Kontak swamdoders is geskik vir gebruik tydens swakker aansteeklike druk, byvoorbeeld tydens droogtes in Julie-Augustus of nadat aartappelbosse reeds intensiewe groei voltooi het.
Dit is nodig om 'n gekombineerde swamdoder tot twee keer te gebruik, verkieslik as 'n voorkomende maatreël, en dan die middel na 'n ander swamdoder te verander met 'n aktiewe effek. Die regte beskerming kan dus die groei van weerstandige patogene op aartappels voorkom. Gekombineerde aktiewe (sistemiese + kontak) swamdoders moet gedurende die groeiseisoen 2-6 keer toegedien word, afhangende van die weersomstandighede en die mate van infeksie. Gereelde reën in Junie verminder die duur van die toegediende swamdoder, daarom kan behandelings met tussenposes van 7-8 dae nodig wees om te beskerm teen die risiko van alternariose.
Voorkoming van Alternaria
Die patogene van alternariosis ontwikkel sodra hulle in 'n gunstige omgewing vir hulle (vog en hitte) beland. Die gebruik van geskikte landboutegnieke vir aartappeltoerusting is belangriker om die ontwikkeling van die siekte te voorkom, maar selfs dit bied nie voldoende beskerming vir aanplantings nie.
Belangrik! Aanbeveel vir 3–5 aande voor die oes om die aartappelskyfies te sny ter voorbereiding van die oes. Voordat u die knolle oes, sal 'n dik vel in die grond groei, wat die aartappels teen verrotting kan beskerm.
Voorkomende maatreëls om alternatiewe uitbraak te voorkom:
Plant gesonde, beproefde plantvoorraad. As knolle van ongeverifieerde bronne gebruik word om aan te plant, is dit raadsaam om dit vooraf te ontsmet, aangesien dit spore van die swam kan bevat, wat 'n epidemie van die siekte by aanplantings kan veroorsaak.
Moet by die wisselbou hou en moenie aartappels vroeër op dieselfde plek as na 4-5 jaar verbou nie. Die veroorsakende middel van alternariosis kan ook oorwinter op die oesreste van die gewas wat die vorige jaar gekweek is, en dit moet dus in die herfs versamel word en verbrand word.
Aartappels word vlak geplantsodat die grond vinnig opwarm. Die plek waar u plant, word droog gekies, die grond onder die kultuur moet nie geneig wees tot versuip nie.
Die aanplant van wortelgewasse begin wanneer grondtemperatuur vanaf + 8 ° C.
Tydens plant word die aartappelrye in die rigting van die dominante wind geplaassodat die blare so vinnig as moontlik kan droog word nadat daar reëndruppels of dou daaraan geval het.
Nodig om kultuur te verseker gebalanseerde voedingstowwevermy oormatige stikstof.
Dit is raadsaam om meganiese skade aan die knolle te vermy. Die geoes word so gou moontlik uitgesorteer, en na deeglike droging word dit in 'n kamer met 'n temperatuur van +8 ... + 12 ° C geberg.
Om die moontlikheid van 'n epidemie van alternariosis uit te sluit, word dit aanbeveel om variëteite van wortelgewasse wat minder sensitief is vir aartappelsiektes, te kweek.
Daar is baie variëteite met 'n goeie weerstand teen swamsiektes, byvoorbeeld:
Lelie van Belo-Rusland;
Eienskappe van die gewildste rasse:
Adretta. Ovaal wortelgroente met geel vleis en ligbruin digte vel. Die knolle smaak fantasties, die aartappelpulp kook goed, die gewig van die knol is van 65 tot 100 g. Die verskeidenheid is bestand teen alternariosis en laatroes. Kantine, baie produktief, met honderd dele, kan u tot 400 kg knolle versamel. Dit sal 60 tot 80 dae neem om te groei.
Bronnitsky. Ligte velvariëteit met vleis van sandkleur. Die grootte van die knolle is medium en groot, die gewig is van 90 tot 120 g. Die minimum opbrengs per honderdste is 300-320 kg, met goeie landboutegnologie en die gebruik van kunsmis, verhoog die opbrengs tot 540 kg per honderd. Dit het 'n uitstekende weerstand teen siektes soos skurfte, alternariose en swartbeen. Dit neem 80 tot 85 dae om volwasse te word.
Lyubava. Mid-rypende, kersiekleurige knolle met wit vleis, meestal groot, wat van 110 tot 210 g weeg. Bevat nie te veel stysel nie, sodat die aartappels amper nie donker word na skoonmaak nie. Die hoë opbrengs van die variëteit word gekombineer met 'n uitstekende weerstand teen siektes (laatroes, alternaria en aartappelkanker). Egter swak bestand teen skurfte.
Alternariosis is 'n gevaarlike aartappelsiekte, en as daar nie dringende maatreëls getref word na die eerste simptome van die siekte nie, kan tot 30% van die gewas verlore gaan. Landboukundiges beveel aan om nie te wag vir die ontwikkeling van die siekte nie, maar om voorkomende behandeling van aartappelaanplantings uit te voer.