Image deur ibrahim abed
Ken die ware waarde van tyd; ruk, gryp en geniet elke oomblik daarvan. Geen ledigheid, geen luiheid, geen uitstel stel dit wat u vandag kan doen tot môre uit nie.
-- Lord Chesterfield (Briewe aan sy Seun, Brief XCIX, 26 Desember OS 1749)
Iewers tussen tien en veertig miljoen mans, vroue en kinders in die Verenigde State het aandagafleibaarheid of ADHD. In 2013 het die Centers for Disease Control 'n artikel gepubliseer wat tot die gevolgtrekking gekom het dat '11 persent van die Amerikaanse skoolgaande kinders 'n ADHD-diagnose ontvang het deur 'n gesondheidsorgverskaffer' en 'die persentasie kinders van 4-17 jaar wat medikasie vir ADHD, soos deur ouers gerapporteer, het tussen 28 en 2007 met 2011% toegeneem. " (Die CDC het hierdie getalle sedert 2013 nog nie bygewerk nie, vermoedelik omdat hulle soveel ernstige begrotingsbesnoeiings ondergaan het.) Die American Psychiatric Association, daarenteen, sê hulle skat die voorkoms van ADHD op ongeveer 5 persent van die kinderpopulasie. van die Verenigde State.
Miljoene meer mense het baie ADHD-eienskappe, alhoewel hulle so goed geleer het dat hulle nie aan hulleself dink as mense met aandagverwante probleme nie.
As u 'n volwassene is wat chroniese probleme ervaar met rusteloosheid, ongeduld, swak luistervaardighede of probleme met 'vervelige' take soos om 'n tjekboek te balanseer, weet u al hoe dit voel om sommige van die uitdagings wat verband hou met ADHD te ervaar. En as u die ouer is van 'n ADHD-kind, is die kans groot dat u ten minste 'n paar ADHD-eienskappe het.
ADHD is nie altyd 'n afwyking nie
ADHD is nie altyd 'n afwyking nie - maar kan 'n eienskap van persoonlikheid en metabolisme wees. Dit kan wees dat ADHD afkomstig is van 'n spesifieke evolusiebehoefte in die geskiedenis van die mensdom; dat ADHD eintlik 'n voordeel kan wees (afhangende van omstandighede); en dat ons deur middel van 'n begrip van die meganisme wat gelei het tot die aanwesigheid van ADHD in ons genepoel, ons skole en werkplekke kan herskep om nie net ADHD-individue te akkommodeer nie, maar om hulle ook weer die magte te laat word agter kulturele, politieke en wetenskaplike verandering wat hulle so dikwels histories voorgestel het.
Hierdie gemoedstoestand het natuurlik ontwikkel. Dit is glad nie 'n wanfunksie nie - inteendeel, dit is 'n samehangende, funksionerende reaksie op 'n ander soort wêreld en samelewing as waarin die meeste van ons leef. Ek het hierdie inligting met baie ADHD-volwassenes gedeel, en hulle is altyd geskrik, bekommerd en uiteindelik bly om een ​​van die belangrikste kragte wat hul lewens gevorm het, uiteindelik te verstaan.
Hierdie kennis bevry hulle om die manier waarop hulle hul werk beskou, hul verhoudings, hul frustrasies - wat gewoonlik legio is - en hul doelwitte te herformuleer. Dit help hulle om nuwe kursusse en aanwysings op te stel wat kan lei tot groter sukses in die lewe as wat hulle ooit gedroom het, of rig hulle op terapie of medikasie wat hulle sal help om aan te pas by die lewe in 'n nie-ADHD-wêreld en werkplek.
Die ADHD-kind en die ADHD-ouer
As u die vader of moeder van 'n ADHD-kind is, is die kans groot dat u, soos ek, in 'n sekere mate self 'n ADHD-volwassene is. Alhoewel dit lank gesien word as 'n toestand wat meestal jong seuns tref - die gediagnoseerde voorkoms by kinders is ongeveer 7: 1, man-tot-vrou - sommige owerhede vind dat die ADHD-persentasie onder volwassenes 1: 1 is, man-tot-vrou. . Hierdie geslagsverskil kan deur baie faktore skeef getrek word, insluitend die feit dat volwassenes meer geneig is om psigiatriese sorg te kry en dat hulle later in hul lewe 'n hoër diagnose het.
Aan die ander kant is seuns in ons kultuur volgens sommige studies opgelei om aggressiewer en uitgesproke te wees as meisies (om nie eens te praat van die impak van testosteroon nie). Kombineer dit met ADHD, en ons kan die situasie hê waar ADHD-seuns sigbaarder uitstaan ​​as ADHD-meisies, en daarom is dit waarskynlik dat hulle, ten minste in die kinderjare, gediagnoseer word.
Jagters in ons skole en kantore: die oorsprong van ADHD
Daar is 'n passie vir jag, iets wat diep in die menslike bors ingeplant is. - Charles Dickens (Oliver twist, 1837)
Die vroegste teorieë oor aandagafleibaarheid het dit gekenmerk as 'n siek toestand wat te make het met breinskade of disfunksie. Op verskillende tye is dit saamgevoeg met fetale alkoholsindroom, verstandelike gestremdheid, verskillende genetiese geestesiektes, psigiatriese afwykings as gevolg van vroeë trauma of kindermishandeling, en die teorie dat rook deur ouers tot suurstoftekort by die fetus gelei het.
Voor die vroeë 1970's, toe ADHD vir die eerste keer as 'n spesifieke afwyking gekenmerk is, is ADHD-kinders en volwassenes grotendeels bloot as 'slegte mense' behandel (alhoewel aandagstekorte sedert 1905 in die sielkundige literatuur erken word). Dit was die kinders wat altyd in die moeilikheid beland het, die James Deans of the world, die wortellose en onrustige volwassenes soos Abraham Lincoln se vader, die Lone Ranger, of John Dillinger.
Meer onlangse navorsing toon egter 'n hoë voorkoms van ADHD onder die ouers van ADHD-kinders. Hierdie ontdekking het veroorsaak dat sommige sielkundiges aanvanklik gepostuleer het dat ADHD die gevolg was van grootword in 'n wanfunksionele gesin; hulle het voorgestel dat ADHD dieselfde patroon kan volg as mishandeling van kinders of huweliksmaats en deur generasies beweeg as aangeleerde gedrag.
Die voorstanders van die voedingssake beweer dat kinders die eetgewoontes van hul ouers vorm, en dit is die generasie van ADHD. Ander studies dui daarop dat ADHD, soos Down-sindroom of spierdistrofie, 'n genetiese siekte is, en dat 'n spesifieke geen, die A1-variant van die D2-dopamienreseptor-geen, deur wetenskaplikes as die voorste kandidaat geïdentifiseer is.
Maar as ADHD 'n genetiese siekte of abnormaliteit is, is dit 'n gewilde siekte, wat moontlik soveel as vyf-en-twintig miljoen individue in die Verenigde State teister. (Sommige ramings stel ADHD voor by 20 persent van die mans en 5 persent van die vrouens. Ander skattings is baie laer, wat die onderkant van 3 persent van die mans en 0.5 persent van die vroue bereik.)
Met so 'n wye verspreiding onder ons bevolking, is dit redelik om aan te neem dat ADHD bloot 'n eienaardigheid is? Dat dit 'n soort aberrasie is wat veroorsaak word deur gebrekkige gene of kindermishandeling?
Waar kom ADHD vandaan?
Wanneer die toestand so wyd versprei is, ontstaan ​​onvermydelike vrae: Hoekom? Waar kom ADHD vandaan? Die antwoord is: mense met ADHD is die oorblywende jagters, diegene wie se voorouers duisende jare vroeër in jagverenigings ontwikkel en verouder het.
Daar is voldoende presedent vir genetiese "siektes" wat in werklikheid evolusionêre oorlewingstrategieë verteenwoordig. Dit is nou bekend dat sekelselanemie sy slagoffers minder vatbaar maak vir malaria. Toe ons in die oerwoude van Afrika woon waar malaria endemies is, was dit 'n kragtige evolusionêre instrument teen die dood deur siektes; in die malariavrye omgewing van Noord-Amerika het dit 'n verpligting geword.
Dieselfde geld vir die Tay-Sachs-siekte, 'n genetiese toestand wat veral Oos-Europese Jode tref, en 'n relatiewe immuniteit teen tuberkulose aan hulle verleen. En selfs sistiese fibrose, die dodelike genetiese siekte wat algemeen onder Kaukasiërs voorkom (een uit vyf en twintig wit Amerikaners dra die geen), kan 'n genetiese aanpassing wees - onlangse navorsing dui daarop dat die sistiese fibrose-geen help om die slagoffers, op jonger ouderdomme, te beskerm teen die dood deur sulke diarree-siektes soos cholera, wat duisende jare gelede van tyd tot tyd deur Europa gevee is.
Dit is blykbaar nie so ongewoon dat mense in ons genetiese materiaal ingebou moet word teen plaaslike siektes en ander omgewingstoestande nie. Darwin se teorie van natuurlike seleksie pleit beslis vir sulke liggaamlike verdediging. Daardie individue met die immuniteit sou oorleef om hul genetiese materiaal voort te plant en deur te gee.
Toe die mensdom van sy vroegste voorouers af beweeg, het twee basiese soorte kulture ontwikkel. In die gebiede wat welig was met plante- en dierelewe en 'n lae bevolkingsdigtheid van mense gehad het, het jagters en versamelaars die oorhand gehad. In ander wêrelddele (veral Asië) het boerdery- of landbougenootskappe ontwikkel.
Suksesvolle jagters en hul eienskappe
Of dit nou buffels in Noord-Amerika jaag, takbokke in Europa jag, wildebeeste in Afrika jaag of visse uit 'n stroom in Asië pluk, hierdie jagters het 'n sekere hoeveelheid fisiese en geestelike eienskappe nodig om suksesvol te wees:
1. Hulle monitor hulle voortdurend omgewing. Daardie geritsel in die bosse kan 'n leeu of 'n opgerolde slang wees. As u nie ten volle bewus is van die omgewing en die dowwe geluid raaksien nie, kan dit 'n vinnige en pynlike dood beteken. Of dat 'n geluid of 'n flits van beweging die dier kan wees wat die jagter agtervolg, en as dit opgemerk word, kan dit die verskil beteken tussen 'n volle buik en honger.
Ek het deur bosse en oerwoude met moderne Hunter-soorte in die Verenigde State, Europa, Australië en Oos-Afrika geloop, en een kenmerk het my altyd opgeval: hulle sien alles raak. 'N Omgekeerde klip, 'n klein voetspoor, 'n afgeleë geluid, 'n vreemde reuk in die lug, die rigting waarin blomme wys of mos groei. Al hierdie dinge het vir Jagters betekenis en selfs as hulle vinnig loop, merk dit op alles.
2. Hulle kan hulself heeltemal in die jag werp; tyd is elasties. 'N Ander kenmerk van 'n goeie jagter is die vermoë om heeltemal op die oomblik te konsentreer, en alle inagneming van enige ander tyd of plek te laat vaar. As die jagter die prooi sien, jaag hy deur geul of ravyn, oor landerye of deur bome, sonder om na te dink oor die gebeure van die vorige dag, sonder om die toekoms in ag te neem, gewoon eenvoudig in daardie een suiwer oomblik te leef en hom daarin te verdiep .
Wanneer dit betrokke is by die jag, lyk dit asof die tyd vinnig is; as die jag nie is nie, raak die tyd stadig. Alhoewel 'n jagter se konsentrasievermoë oor die algemeen laag kan wees, kan hy hom in die jag werp op die oomblik is verstommend.
3. Hulle is buigsaam en kan met 'n oomblik kennisgewing van strategie verander. As die wildevark in die kwas verdwyn, en 'n haas verskyn, is die jagter in 'n nuwe rigting. Ordelikheid is nie vir 'n jagter baie belangrik nie, maar die vermoë om vinnig te besluit en daarna op te tree, is noodsaaklik.
4. Hulle kan gooi an ongelooflike bars of energie in die jag, soveel dat hulle hulself dikwels beseer of die "normale" vermoëns oorskry, sonder om dit eers later te besef. Nie anders as die belangrike jagter, die leeu nie, het hulle ongelooflike energie-uitbarstings - maar nie noodwendig baie uithouvermoë nie. Gegewe die keuse om hulself as die skilpad of die haas in Aesop se beroemde fabel te beskryf, sal 'n jagter altyd sê dat hy of sy die haas is.
5. Hulle dink visueel. Jagters beskryf hul optrede dikwels in terme van prente, eerder as woorde of gevoelens. Hulle skep buitelyne in hul koppe van waar hulle was en waarheen hulle op pad was. (Aristoteles het 'n geheuemetode soos hierdie geleer, waarmee 'n persoon kamers in 'n huis sou visualiseer en dan in die kamers voorwerpe sou maak. Wanneer hy 'n toespraak gehou het, het hy eenvoudig van kamer tot kamer in sy geheue beweeg en die voorwerpe daarin opgemerk, wat herinneringe aan die volgende ding gehad het waaroor hy moes praat.)
Jagters stel dikwels nie veel belang in abstraksies nie, of wil hulle dit so vinnig as moontlik in 'n visuele vorm omskakel. Hulle is geneig om slegte skaakspelers te wees, wat die strategie minag omdat hulle verkies om reguit na die jugular te gaan.
6. Hulle hou van die jag, maar verveel hulle maklik deur alledaagse take soos om die vis skoon te maak, die vleis aan te trek of die papierwerk in te vul. Wyle Donald Haughey, 'n ou vriend en voormalige senior uitvoerende beampte by Holiday Inns, het my die verhaal vertel hoe Kemmons Wilson, die legendariese stigter van Holiday Inns, 'n groep bestuurders gehad het wat hy Bear Skinners genoem het. Wilson sou die wêreld uittrek en die beer skiet (onderhandel oor 'n nuwe hotelwerf, nuwe finansiering inbring, 'n nuwe afdeling oopmaak, ens.), En sy Bear Skinners sal sorg vir die besonderhede van die "skinning en skoonmaak" van die transaksie .
7. Hulle"Ek sal gevaar loop dat 'normaal' individue sou vermy. 'N Gewonde beer, of 'n olifant, of beer, kan jou doodmaak — en menige jagter is doodgemaak deur sy voornemende prooi. As u hierdie analogie uitbrei na oorlogvoering, waar die Jagters dikwels die voorste infanterie of die aggressiefste offisiere is, is dieselfde waar. Jagters neem risiko's. Met die uitbreiding van hierdie metafoor was Patton 'n jagter, Marshall 'n boer.
8. Hulle is moeilik vir hulself en diegene rondom hulle. As u lewe afhanklik is van 'n sekonde van twee sekondes, is u frustrasie en u ongeduld drempel noodwendig laag. 'N Jager wat nie uit die pad van 'n skoot kom nie, of 'n soldaat wat bevele trotseer en rook op 'n donker nag wat die vyand u posisie wys, kan nie geduld word nie.
Mense met ADHD is afstammelinge van jagters
Die vraag: waar kom ADHD vandaan? As u die lys van klassieke ADHD-simptome en die kenmerke van 'n goeie jagter vergelyk, sal u sien dat dit byna perfek ooreenstem.
Met ander woorde, 'n individu met die ADHD-versameling kenmerke sou 'n buitengewone goeie jagter wees. Die versuim om een ​​van hierdie eienskappe te hê, kan die dood in die bos of oerwoud beteken.
© 1993, 1997, 2019 deur Thom Hartmann. Alle regte voorbehou.
ADHD: 'n Jagter in 'n boerewêreld
In hierdie bygewerkte uitgawe van sy baanbrekende klassieke verduidelik Thom Hartmann dat mense met ADHD nie abnormaal, wanordelik of disfunksioneel is nie, maar bloot 'jagters in 'n boerewêreld'. Diegene met ADHD-simptome is dikwels baie kreatief en eiesinnig in die strewe na 'n selfgekose doelwit, en beskik oor 'n unieke verstandelike vaardigheidsreeks wat hulle in staat sou stel om in 'n jagter-versamelaar samelewing te floreer. As jagters sou hulle hul omgewing voortdurend gesoek het, op soek na kos of bedreigings (afleibaarheid); hulle sal sonder huiwering moet optree (impulsiwiteit); en hulle sal moet hou van die hoë stimulasie en die risiko-gevulde omgewing van die jagveld. Met ons gestruktureerde openbare skole, kantoorwerkplekke en fabrieke word diegene wat 'n oorskot van 'jagtervaardighede' beërf, dikwels gefrustreerd gelaat in 'n wêreld wat hulle nie verstaan ​​of ondersteun nie.
Klik hier vir meer inligting en / of om hierdie boek te bestel. Ook beskikbaar as 'n oudioboek en as 'n Kindle-uitgawe.
Thom Hartmann is die gasheer van die nasionaal en internasionaal gesindikeerde praatskou Die Thom Hartmann-program en die TV-program Die Big Picture op die Free Speech TV netwerk. Hy is die bekroonde New York Times bestseller skrywer van meer as 20 boeke, insluitend Aandagtekortversteuring: 'n Verskillende Perceptie, ADHD en die Edison Gene, en Die laaste ure van antieke sonlig, wat Leonardo DiCaprio se film geïnspireer het Die 11th Uur. Hy is 'n voormalige psigoterapeut en stigter van die Hunter School, 'n residensiële en dagskool vir kinders met ADHD. Besoek sy webwerf: www.thomhartmann.com of sy YouTube kanaal.
Video / aanbieding met Thom Hartmann: ADHD-video
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > ADHD as 'n gemoedstoestand, nie 'n versteuring nie