45En toe hy kom, gaan hy dadelik na Hom en sê: Rabbi, Rabbi! en soen Hom. Daarom hou ek van die alternatiewe idees wat Kerneels en Marlise mee kom hier bo. ‘n Mens moet jou amper verbeel daar is geen Afrikaanse dagblaaie nie; so waarheen nou met resensies? Ek dank jou dat julle aan my oproep gehoor gegee het. ” In die vergadering in Jerusalem oor die saak van die besnydenis, is dit opmerklik dat Petrus klem lê op die geloof van die bekeerlinge tot Christus, en die feit dat hulle die Heilige Gees ontvang het, sonder om enigsins oor die doop te praat. Die doop is dus nie ‘n vereiste om die Gees te ontvang nie, geloof wel. Die hoofkarakter en ek-verteller se peregrinasie-obsessie uit die eerste twee romans, is steeds onverswak en hy besoek veral bordele, kroeë en klubs op 'n gereelde basis.8 Daar ontmoet hy 'n bonte mengelmoes karakters, maar sy vriende is veral figure uit die ou kolonies (Nederland, Portugal, Engeland) wat nog iets van die koloniale verlede bewaar in hul taalgebruik, eetvoorkeure en hulle marginaliteit in 'n volstrek postkoloniale era en ruimte. 'n Vraag wat hom opdring, is of die ek-verteller se representasie van swart vroue (onder andere Lungi) nie stereotiperend is nie en of sy obsessie met swart hoere spruit uit die tipiese koloniale misbruik van swart vroue (soos in verskeie romans oor die destydse Belgiese Kongo); 'n verwyt wat trouens ook gerig is jeens Jeff Geeraerts weens sy beskrywing van seksuele omgang met swart vroue in sy Gangreen-Black Venus-siklus, onder andere in Black Venus (1968).