Plaassjiek by KeurboomstrandFoto: Carina Stander Die dag toe ons oudste kind sy heel laaste eksamenvraestel op laerskool geskryf het – die einde van ŉ era – het ons gesin vir ŉ aandjie alleen weggebreek voordat die familie vir die feestyd opdaag. Oorkant die ingang na Milkwood Glen wei ŉ trop perde aan die voet van die berg. Die paadjie kronkel verby ŉ klompie houthuise in die kusbos tot by ons oornagplek, Baviaanshoek. Nog voordat ons die rooi voordeur oopstoot, verklap die rigtingwyser (ŉ reier van metaal op die spits sinkdak) dat hierdie ŉ annerlike soort plek is. Die vertikale plankies teen die buitemure herinner aan Duitse vagwerk. Al langs die paadjie na die voordeur blom geel bosluisbos, malvas, bloulelies en wilde rabarber hoër as ŉ mens. Die rose rank in ŉ boog en die bougainvillea groei geil. Geelvinke rinkink in die proteas. Madeliefies vou oop in die son. Die voorstoepie met die wit gordyn in ŉ knoop gebind, die deursigtige dakplaat met latte en die tuimelende sterjasmyn steel my hart. Mens ruik die mooiheid nog voordat jy dit sien. By die voordeur is vetplantjies en skulpe – die optelgoed van mense wat met oop oë deur die lewe gaan. Benita, die hartlike vasvatter wat al sewe jaar lank ŉ ogie oor die vakansiehuis hou, vertel dat die eienaars inderdaad Duitsers uit Duitsland is wat hulle harte op ons mooi land verloor het. Hierdie was die oorspronklike plaashuis van die plaas op die duin voordat die res van die landgoed ontwikkel is. Oral is tekens van persoonlike aanraking. Die posbusrooi en bottergeel kombuiskaste, groen Smeg-yskas en seegroen kombuis-eiland is speels, maar stylvol. Daar neffens is ŉ vertrekkie met ŉ swart-en-wit skaakstelvloer en koekiedrukkers teen die muur – so huislik soos die gekoer van die duif op die dak! Foto: Carina Stander Foto: Carina Stander Die badkamer met die antieke pootjiesbad, rottangmandjies vol wit handdoek, ruwe sementvloer, skeepsmodel en wit kantgordyn lyk sprokiesagtig. Ons kies die dakkamer met die rusbank, kraakwit beddegoed en uitsig oor die berg. Die ander dakkamer se smal trappies herinner aan ŉ Hartbeeshuisie, sê ons oudste en dis hier waar hy en sy kleinboetie vanaand gaan slaap. Dit het ŉ laslappiedeken en ŉ ronde venstertjie bo die bed. Pure Heidi-in-die-Alpe-styl. Foto: Carina Stander Laatmiddag klink ek en Gerrit ŉ glas koue rosé op die agterstoep onder die rankrose. Van hier af is daar geen huis in sig nie, net duinebosse. Die suikerbekkies tjirp, ons een kind swaai in die hangmat en die ander een drink vanieljetee. Salige stilte. Die muisvoël in die fynbos se kuifie wapper in die wind – te winderig vir die strand vanmiddag, maar die braaiplek is windbeskut deur ŉ muur van plante. Ons braai sommer sosaties en mielies vir ŉ maklike aandete. In die huisbiblioteek vind ons ŉ Duitse bordspeletjie, Bau dein Königreich en die “spiel des Jahres Kritikerpreis” op die boks oortuig ons om dit uit te probeer. Gerrit Google gou die reëls en ons speel ŉ rondte. Toe die seuns gaan slaap, kuier ons knus voor die kaggelvuur. Foto: Carina Stander Seweuur die volgende oggend stap ons die twee minute se stappie oor die duin na die strand. Dis bewolk en hier is net ŉ paar vissermanne. Vanaf die publieke plankpaadjie voor Enrico’s-restaurant loop ons strandlangs na die bekende klipboog (Arch Rock) van Keurbooms. Gelukkig is dit laaggety, anders sou dit ŉ gespook en gespartel wees om verby die seepgladde rotse te kom. Die son breek deur die wolke, die seuns klouter die groot rotse uit en die seemeeue en swart tobies fladder voor ons op. Op die laaste deel van dié strandstappie is die rotse oortrek met oranje korsmos en mossels – hier het jy jou skoene nodig. Die smal gaping in die rots vorm ŉ seeboog waar jy kan deurstap. Onder ŉ oorhangrots aan die westelike kant van die Matjesrivier is ŉ argeologiese terrein: ŉ skulphoop van 10 m diep. Foto: Carina Stander Ná die stappie is ons honger en draai in by Moss and Maple. Sommer met die intrapslag weet jy die plek het baie siel en die eienaar, Naomi, is ŉ mens-mens. Gulhartig en gesellig. Noami vertel dat sy en haar man John die deure van Moss and Maple drie jaar gelede vir die eerste keer oopgeswaai het, maar ŉ mens kan dit skaars glo, want dit voel ingeleef. ŉ Vuur knetter in die oop pizzaoond. Rankrose rinkel oor die stoep. ŉ Ou fiets, sinkbadjie en melkkanne word ingespan as dekor en vars vrugte word onopgesmuk uitgestal op broodplanke. Terwyl ons vir die kos wag om op te daag, gaan maak ons gou ŉ draai by die waterleliedamme voor die restaurant wat tans in volle blom is. Daarna smul ons omtrent aan die kaasburgers met die behoorlike tuisgemaakte bief-“patties”, spek, gekaramelliseerde uie, agurkies en peppadews. As jy in jou leeftyd net één burger mag eet, kan hierdie bielie maar jou keuse wees! Die porsies is vrygewig en die snye koek groot genoeg dat ons gesin happe by mekaar kan uitruil – karamelkaasboek wat smelt in die mond en sjokolade ganache met ŉ heerlike tekstuur. Moss and Maple is egter nie net ŉ restaurant en plaasstal nie, dis meer van ŉ plaaspaleis. Dit het groot tuine en enorme buite-speelplek vir kinders vol tonnels, klimrame en swaaie en ŉ geskenkwinkel waar jy oudwêreldse speelgoed soos ketties, handgemaakte poppies en draadkarre kan aanskaf. Jy kan ook kies en keur aan die tuisgekookte konfyt, heuning en beskuit, klere en skoene. Alles fieterjasielose. Aards. Trots Afrikaanse boeresjiek by die see! REISRAAD