Redding en kenmerke van hul verbouing * Oor plante
Redding en kenmerke van hul verbouing
Charmante slingers met hul digte en digte, baie netjiese en altyd elegante gordyne - sfere van smal naaldvormige blare, word ondanks hul taamlik kompakte grootte en nie te skouspelagtige blom nie, beskou as byna die gewildste verteenwoordiger van tuingrane. Hierdie kruie verower met 'n ongewone tekstuur, ideale vorms, rykdom aan blouerige kleure en universele talente. Dit kan nie net in landskapskomposisies en blombeddings gebruik word nie, maar ook in die droogste en moeilikste omstandighede, as 'n randplant, vir die versiering van rotstuine, rotstuine, voortuine, mengborde, matbeddens, potte en houers. Altyd en oral lyk hulle modieus en skouspelagtig.
Die gewildste van alle verteenwoordigers van die festuca-familie is vandag grys reddingof red Kale. Die unieke staalkleur van die blare, koud en ietwat metaalagtig, het hierdie lae gras verheerlik as een van die mees skouspelagtige en modieuse plante. Die blouvingel het 'n hoogte van slegs 30-60 cm en vorm 'n baie welige, digte en byna perfek sferiese bos van lineêre, smal en starre blare. Die grys panikblokke wat bo reguit voetstukke blom, is sag, delikaat en oor die algemeen onopvallend, beklemtoon slegs die sferiese vorm van die gordyne.
Die blou redding sal nuwe samestelling en harmonie bring in enige samestelling op die werf. Dit voeg perfekte vorms by, die effek van uitstraling, bring tekstuur en harmonie, selfs op die droogste en ongunstigste plekke in die tuin. Die blou redding het baie verskillende soorte, beide hoër en kompak, met verskillende skakerings van blou, wit, blou en silwer kleur. Maar daar is ander skouspelagtige spesies wat nie minder skouspelagtig is nie, maar ook met spoggerige teksture.
Bloeiwyses, wat lyk asof dit deursigtige kant of druppels is, styg oor lang, smal blare wat in alle rigtings uitsteek, is kenmerkend van baarde. Die groenigheid daarvan bring ongewone teksture mee, en die turfsoorte lyk terselfdetyd volumineus en deursigtig. Hierdie redding word as die beste vennoot vir ander spesies beskou, omdat dit meer lugtig is en kontrasteer met klassieke digte graan.
Ideale sfere is soortgelyk en baie dik, groot, en bereik tot 80 cm in die hoogte van die gordynballe Maira Fescue (Mayeri). Hierdie spesie word nie soveel gekenmerk deur die donker, grys kleur van die blare nie, maar deur hul ongelooflike genade. Hoog en dun, hulle skep digte bollende sfere, ideaal versprei in die gras en vorm 'n onberispelike silhoeët. Die panikels is dun, maar baie elegant, soos alle ander reddingsboeie, maar die vorm van die bos is die grootste voordeel van hierdie spesie.
Dikker halfronde skep ysige redding, maar dit kan slegs in rotstuine gebruik word. Digte hemisfere van dikker blare tot 30 cm hoog lyk buitengewoon styf en byna stekelig.
'N heeltemal ander karakter - Siberiese redding. Dit vorm digte soorte, waarvan die hoogte altyd groter is as die deursnee. Die helder kleur van die kleintjies, asof die blare streef, word effektief beklemtoon deur die bruin of grys kleur van die droë, ou, geboë hangende blare aan die voet van die bos, wat die effek van 'n tweekleurige kleur skep. Hoë voetstukke lyk asof dit die blare ly, en word gekenmerk deur ongelooflike gewigloosheid, gekroon met panikels wat in die son skyn.
Op baie maniere soortgelyk aan Siberies fescue of fescue, maar dit behou nie die vorm van 'n langwerpige en smal, digte bos nie, omdat hierdie plant graag groei en nuwe gebiede beset danksy byna onbeheerde self-saai.
Die groot blou redding is ingedeel en ametis-redding. Dit vorm taamlik los, effens slordige soppe van amper ronde, naaldvormige blare tot 60 cm lank. Jong, helderder en reeds droë blare bly terselfdertyd in die bos, wat die effek van verskillende groen kleure in een gordyn skep. Dit is 'n immergroen plant wat van kleur na gelang van die weer en omstandighede verander, die digtheid en grootte van die gordyn geleidelik verhoog, steeds uitbrei, soms 1 m in deursnee bereik, maar altyd 'n sferiese vorm behou. Dit kan slegs op die voorgrond gebruik word, teen 'n agtergrond van bedwelmde plante of grasperke, waar 'n pragtige silhoeët sigbaar sal wees en die redding nie die risiko van waterstagnasie of die geringste skaduwee in die gesig staar nie.
Dit is die moeite werd om aandag te gee aan die klein besparing:
bos redding - 'n baie elegante plant wat klein gordyne vorm, soortgelyk aan 'n soort digte kussings, waarbo vertakte panele van grysmetaalblommetjies pragtig optrek vanaf die begin van die somer tot die eerste ryp kom;
beskeie in grootte, maar uiters skouspelagtig fescue skape, wat 'n eienaardige grasperk van los ronde bultjies vorm, is versier met so digte gerangskikte, borselagtige setperke dat voetstukke wat in boë buig met langwerpige, byna wit panikblare, amper ondeursigtig lyk;
panikels reddingskep selfs 'n digter, laer bedekking, lyk of dit 'n kunsmatige kussing is, neem geleidelik groot oppervlaktes vas en asof dit tot dik 8 cm hoog is, bedek met voetstukke wat te lank is vir so 'n plant in die vorm van klein dopdruppels;
dit is die moeite werd om aandag te gee stekelrige reddingwaarvan die silwerkleurige dun blare 'n elegante, veerkragtige en baie digte tapyt van ongeveer 15 cm hoog skep, wat altyd meer kunsmatig lyk as eg.
Groeitoestande gemaklik vir redding
Hierdie verteenwoordigers van 'n uitgebreide familie siergrane behoort tot die mees liefdevolle spesies. Om te slaag in die groei van die redding is dit nodig om die warmste, verkieslik selfs die warmste, droë en sonnigste gebiede in die tuin te kies. Fescue is nie bang vir selfs die intensste verligte suidelike kante van die rotstuin of rotstuin nie, is die perfekte hitte in Julie en is nie bang vir die hoogste temperature nie. Dit verdra nie koue trekke en gebiede met selfs medium gedeeltelike skaduwee te goed nie, daarom is dit beter om nie hierdie plante te probeer groei sonder voldoende beligting nie. Veral in die skadu van fescue verloor hulle die vermoë om hul grys kleure te vertoon.
Reddingsgronde is veeleisend. Hulle kan groei in heeltemal droë, matige droë of goed gedreineerde standaard tuingronde. Die belangrikste parameter hiervoor is die afwesigheid van die geringste risiko van vogstagnasie, los, lig en beter - los tekstuur, dreinering van hoë gehalte, lug- en waterdringbaarheid. Fescue hou nie van voedingsryke gronde nie. Hulle groei effektief met die skoonheid van groen net op die grond, wat 'n minimum hoeveelheid humus en voedingstowwe bevat. Daar word geglo dat die mooiste "balle" van redding uit tuine en rotstuine op droë, klipperige grond vorm.
Byna alle vorme van redding is heeltemal kouebestand, is nie bang vir die toestande van harde winters nie en het geen beskerming nodig nie. Probeer om variëteite en spesies te kies wat reeds aan die omstandighede van u omgewing geklimatiseer is. Onder die redding is daar 'n groot verspreiding in die mate van winterhardheid, wat hoofsaaklik afhang van waar presies die plant sy keuse geslaag het. As u plante koop wat in plaaslike kwekerye of privaat tuine gekweek word, kan u uself verseker dat fescue u nie met 'n lae rypweerstand sal verras nie.
Die grootste nadeel van alle redding is die redelike vinnige degenerasie van gordyne. 2-3 jaar na plant begin die middel van die gras geleidelik in die plant afsterf, en gevolglik is dit noodsaaklik om hulle voortdurend te verjong en te skei om versierbaarheid te behou. Maar aan die ander kant groei fescue-plante ongelooflik vinnig, groei goed, nie in hoogte nie, maar ook in breedte, en bereik as 'n reël skouspelagtigheid in die eerste jaar van verbouing.
Sorg benodig vir redding
As fescue as een van die maklikste tuinbougewasse beskou word, beteken dit natuurlik die beskeidenheid van toestande en grond. Maar die versorging van redding kan nie anders as minimaal genoem word nie. In werklikheid kom dit neer op die gereelde skeiding en oorplanting van hierdie plante.
Die res van die redding bestaan ​​slegs uit:
- skoonmaak van die bosse van droë blare in die vroeë lente, wat handmatig of in die vorm van kam met 'n hark gedoen kan word danksy voldoende digte en harde blare;
- Snoei die bloeiwysels op die vlak van die blare na die einde van die blomtyd af.
Reproduksie van redding
Fescue word veral deur vegetatiewe metodes voortgeplant. Die plant is maklik om te skei in die vroeë lente, tydens die verjonging van ou gordyne, en skei verskillende klein dele van die gras af en word die droë middelpunt weggegooi.
Die metode word ook gebruik om sterker delenki van die moederplant te verkry, wat in die winter na potte oorgedra word en in koue temperature gehou word, maar in goeie lig. Baarmoederbosse, wat reeds vroeg in die lente verdeel is, maak dit moontlik om sterker en meer dekoratiewe plante in die eerste jaar na plant te kry.
U kan slak en saad voortplant. Terselfdertyd is dit nie nodig om dit deur saailinge te laat groei nie, omdat hierdie plante in die reël 'n oorvloedige self-saai gee, en om 'n nuwe plantmateriaal te kry, is dit genoeg om die jong spruite wat in die volgende seisoen verskyn, uit te grawe.