Protestante sien die 16de eeu gewoonlik as die begin van protestantisme, maar die eerste tekens kan al teruggespeur word na 'n bietjie vroeër.
'n Belangrike omwenteling vind plaas in 1517 met die publikasie van Martin Luther se 95 stellings. Luther was 'n monnik en professor by die Universiteit van Wittenberg en met sy stellings is die debat oor die gesag van die pous en die verkoop van aflate weer oopgestel. Op min of meer die selfde tyd begin 'n soortgelyke beweging in Switserland onder Zwingli. Die drukkuns maak dit moontlik vir idees om baie vinnig deur Europa te versprei en so het die lidmate toegang gekry tot die skrif sonder om afhanklik te wees van tussenkoms van die priester.
Die leer van die Protestantisme, soos wat dit aanvanklik ten opsigte van die Rooms-Katolieke Kerk se leer gedefinieer is, kan saamgevat word in hierdie latynse uitsprake:
In teenstelling met die Rooms-Katolieke Kerk, wat sy leer op die Bybel, kerktradisie, en ook die beslissings van die kerkleiers (veral die pous) baseer, baseer die Protestantisme sy eie leer op die Skrif alleen.
Verlossing geskied deur genade alleen, en nie as gevolg van goeie werke nie. Verlossing kan nie verdien word nie.