Posted on March 22, 2016 April 4, 2016 by Johan
Die Here het hierdie vraag aan sy volk gestel in reaksie op hulle vraag: Moet ons nog in die vyfde maand huil en vas soos ons nou al jare lank doen (Sag 7:3)? Hy vra of hulle tot sy eer vas. Hy maak die stelling: … as julle eet en drink, doen julle dit vir julleself (Sag 7:6). Elkeen van ons staan dus in ons teks voor die vraag: gaan jou diens aan die Here om jouself en wat jy daaruit kry, of gaan dit vir jou om die Here en sy eer? Wat is jou dryfveer? Die Here spel duidelik uit: sy eer moet ons dryfveer wees. Ons let op (1) die vraag en (2) die regte gesindheid waarin ons die Here moet dien.
Die mense van Bet-El het, benewens ander vasdae, op die vyfde maand ‘n vasdag gehou. Met hierdie vasdag is die verwoesting van Jerusalem en die tempel sewentig jaar tevore herdenk. Hulle was egter besig om die tempel te herbou. Hulle wou daarom weet: Moet ons nog steeds vas?
Die Here antwoord by monde van Sagaria: … het julle toe werklik ter wille van My gevas (1953-vert.)? …. vas julle tot my eer? Dieselfde vraag aan ons adres sou wees: kom jy kerk toe, het jy jou kinders gedoop, vier jy Nagmaal, woon jy katkisasie by, is jy ouderling of diaken tot eer van die Here alleen?
Al stel die Here hierdie vraag by monde van sy profeet, was dit nie vir die volk van God van destyds, ek en jy vandag, nodig om dit te beantwoord nie. Die Here weet immers veel beter as ons wat die antwoord is.
Die Kenner van die hart gee self die antwoord: As julle eet of drink, doen julle dit vir julleself. Die Here weet of jou diepste dryfveer vir dit wat jy doen sy eer is, en of dit om jouself, jou eie oortuigings gaan.
Vir die mense van Bet-El van destyds, vir sy volk wat by die tempel byeen was, sê die Here: eet en drink hou verband met menslike behoeftes. Sou die volk meen dat hulle dit ter wille van Hom gedoen het, sy eer daarmee wou bevorder, misreken hulle hulle. Vas of nie, is nie so belangrik soos die vraag of hulle alles tot eer van God doen nie. Tog verbind die apostel hierdie menslike handelinge in ‘n bepaalde konteks met God se eer: Of julle eet en of julle drink of wat julle ook al doen, doen alles tot eer van God (1 Kor 10:31).
Met sy antwoord sê die Here in ons teks: omdat die vas nie vir Hom; tot sy eer gehou is nie, hoef hulle ook nie by die tempel te kom vra of hulle daarmee moet voortgaan nie. Hulle vraag aan die priesters en profete was sinloos, omdat hulle gesindheid in die beoefening van hul godsdiens verkeerd was. Trouens, hul verkeerde gesindheid maak nie net die vasdag in die vyfde maand sinloos nie, maar ook die ander vasdae en die ander kultiese handelinge.
Ons moenie die fout maak om daaruit af te lei dat die herbou van die tempel en die herstel van die priesterlike diens daarin destyds nie vir die Here van belang was nie. Dit het immers ‘n belangrike plek in die profesieë van beide Sagaria en Haggai ingeneem. Hulle het die volk en hul leiers aangemoedig om die bouwerk aan die tempel en die herstel van die tempeldiens.
Net so moet ons nie dink dat die samekoms van die gemeente in die erediens, die viering van die heilige Nagmaal en die doop van ons kinders nie vir die Here van belang is nie. Christus het immers die Nagmaal ingestel en beveel ons om dit tot sy gedagtenis te vier. Hy het die Doop as teken en seël van sy genadeverbond ingestel en Hy verwag van ons om ons kinders te laat doop. Hy vermaan ook die mense in die vroeë Christelike kerk: Ons moenie van die samekomste van die gemeente af wegbly soos party se gewoonte is nie, maar mekaar eerder aanmoedig om daarheen te gaan, en dit des te meer namate julle die oordeelsdag sien nader kom (Heb 10:25).
Die Here beoordeel die hart van die een wat Hom dien.
Hy kyk of jy tevrede met jouself is en met die vorm waarin jy Hom dien
of jy anders leef as wat jy voorgee – daarom skynheilig is.
of jy jouself beskou as beter as die ander – daarom langs die Fariseër staan
of jy eredienste bywoon en Nagmaal gebruik, of daarvan wegbly met ‘n gevoel van eiegeregtigheid,
Hy kyk of dit vir jou om sy eer gaan, of om jou eie belang. Die Here lê die vinger op die werklike kwaad: die verkeerde gesindheid.
Deur na die vroeë profete te verwys, rig die Here ‘n ernstige waarskuwing aan sy volk: Indien hierdie eiegeregtigheid nie in die kiem gesmoor word nie, sal dit ‘n selfs erger vernietigende effek op hulle hê as dit waaraan die vaders skuldig was.
Dien die Here in die regte gesindheid
Ons mag nie volstaan deur te erken dat dit nie werklik vir ons bo alles om die eer van die Here gaan; dat ons gesindheid tekortskiet nie. Wanneer die Here my deur sy Gees en Woord bewus maak van my verkeerde gesindheid, moet ek ook vra dat Hy my gesindheid nuut sal maak, my die regte gesindheid sal gee waarin ek Hom dien.
Die Here sê onomwonde wat Hy van sy volk en sy kind verwag. Dit is opvallend dat Hy juis oor die tweede tafel van sy wet praat. Daarmee sê Hy: ware godsdiens raak ons verhouding met Hom, maar ook met mekaar.
Wie aan Hom verbonde is, laat reg aan almal geskied. Destyds was die mense meer as ons by die regspraak betrokke. Tog is ek en jy ook besig om reg te spreek wanneer ons kwaad praat van een wat nie daar is om hom- of haarself te verdedig nie.
Wie aan Hom verbonde is, bewys aan almal liefde en ontferming. Dit is immers wat God gedoen het toe Hy sy Seun vir ons gegee het; deurdat sy Seun sy lewe vir ons gegee het. Deur ons optrede teenoor ons medemens moet ons toon dat ons kinders van ons hemelse Vader is.
Die Here sonder die mense aan die onderpunt van die sosiale leer uit (destyds die weduwees en weeskinders, die vreemdelinge en armes). Vandag kan ons sê: die vigslyers wat self vir hul toestand verantwoordelik is; mense van ‘n ander ras as ons s’n. Gaan ek en jy, soos die priester en Leviet van die gelykenis ver verby, of ontferm ons onsself oor die mens in nood?
Hy sê ons moenie kwaad teen mekaar bedink in die hart nie. Planne om iemand kwaad aan te doen moenie eens in ons hart opkom nie. Die Here sê dat my en jou liefde vir Hom moet uitloop op ‘n gesindheid van liefde en goedgesindheid teenoor ons medegelowiges.
Aan die begin het ek gesê: Jy dien die Here vanaand in hierdie erediens. Jy doen dit elke keer wat jy kerk toe kom. Jy doen dit as ouderling, diaken, kategeet, lidmaat in die kerk. Jy doen dit elke keer wat jy Bybel lees, wat jy bid. Waarom verrig jy hierdie kultiese handelinge? Wat is jou dryfveer?
Gaan dit regtig net om die eer van die Here?
Blyk dit ook uit jou gesindheid in die erediens en ook uit jou houding teenoor mense aan die onderpunt van die sosiale leer en jou broers en susters hier saam met jou?
Dit is die maatstawe wat die Here gegee het waaruit die regte gesindheid van ons hart blyk. Ek en jy moet ons verkeerde gesindhede ook voor Hom bely; Hom bid om ons deur sy Gees innerlik nuut te maak; ons gesindheid van alles wat verkeerd is skoon te maak, sodat ons enkele doel sal wees om sy Naam te verheerlik; sy eer te bevorder.
CategoriesLeefwyse as Christen, Preke, Sagaria
Previous PostPrevious (2016 03 20 1e) ‘n Verhouding tussen twee partye: die Here God en ons Sag 11 v4tot14 ♪
Next PostNext (2016 04 24 2e) Haat – mag ek … moet ek? Ps 139 v19tot22 ♪