Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 3 September 2006 (oggend).
Sing vooraf: Psalm 1:2.
Lofpsalm 92:2, 4.
Na die wet bely ons voor God ons sondeskuld en bid vir vergewing van ons sondes met Ps.19:4.
Skriflesing: Matteus 3.
Teks: Matteus 3:8.
Johannes het gepreek dat die mense gedoop moet word tot vergewing van sondes.
Kom ons kyk net vir die oomblik na die betekenis van Johannes se doop:
Bekering, geteken in die onderdompeling as 'n sterwe en opstaan.
Vergewing, geteken in die afwassing in die water, waarby meteens duidelik is dat bekering en vergewing saamgaan, sodat in die doop vergewing verkondig word vir die wat hulle bekeer en hulle verplig tot voortdurende bekering.
Johannes doop in opdrag van God, en God gee aan ons 'n versekering in die doop - en daarom is dit 'n heilige sakrament wat vooruitgesien het op dit waarop die Christelike doop terugsien.
Nou moet ook nog hierby onthou dat die werksaamheid van Johannes die Doper ongetwyfeld sy hoogtepunt bereik het in die doop van Jesus Christus.
Ons moet dus aandag gee hoe dit wat ons sopas van Johannes se doop gesê het, op die Here Jesus Christus van toepassing is:
Onderdompeling as bekering (afsterwing van die ou mens en opstanding van die nuwe mens) kan nie op Jesus as Sondelose van toepassing wees nie.
Dit sien op die dood en die opstanding van Jesus self in Wie ons gesterf het vir ons sondes en opgestaan het tot 'n nuwe lewe.
So sien Paulus dit in Romeine.
Net so kan die doop as afwassing van sondes ook nie op Jesus betrekking hê nie.
Dit is waarom Johannes terugdeins. Maar Jesus wys hom daarop dat die doop as verordening van God vervul moet word.
Kyk hoe die Heilige Gees dit beskrywe:
Maar Johannes het Hom ernstig teëgegaan en gesê: Ek het nodig om deur U gedoop te word, en kom U na my toe? Maar Jesus het geantwoord en vir hom gesê: Laat dit nou toe, want só pas dit ons om alle geregtigheid te vervul. Daarna het hy Hom toegelaat. En nadat Jesus gedoop was, het Hy dadelik uit die water opgeklim, en meteens gaan die hemele vir Hom oop, en Hy sien die Gees van God soos ‘n duif neerdaal en op Hom kom. (Matteus 3:14-16 AFR53)
Die woord geregtigheid – soos wat die Here Jesus dit hier gebruik - is baie belangrik.
Die betekenis van die woord geregtigheid hier is dat dit plaasvervangend gebruik word.
Christus se geregtigheid neem dus hier die plek in van ons geregtigheid.
Die Here Jesus Christus is gedoop ter wille van ons sondes om ons sy geregtigheid deelagtig te maak.
Dit is dieselfde gedagte wat ons in 2 Korintiërs 5:21 kry waar daar staan dat God die Here Jesus Christus, wat geen sonde geken het nie, sonde vir ons gemaak het, sodat ons deur Hom deel kon kry in God se geregtigheid.
Die Here Jesus Christus het aan die geregtigheid van God voldoen deur die doop, en later aan die geregtigheid van God deur die dood.
Die doop sien juis op die dood van die Here Jesus Christus - met ander woorde as ons gedoop word, beteken dit al dat ons in die dood van die Here Jesus Christus deel kry.
Ons doop is dus 'n doop in die dood van van die Here Jesus Christus tot vergewing van sondes en tot bekering.
Dit is waarom Johannes nadat hy Jesus gedoop het, preek dat Jesus die Lam van God is wat die sonde van die wêreld wegneem.
Toe Johannes Jesus gedoop het, het die Heilige Gees op die Here Jesus neergedaal soos ‘n duif.
Hy word dus hier met die Heilige Gees gesalf om sy Messiaanse werk te kan doen: van toe af is Hy Christus of Messias - Gesalfde.
Die Here Jesus Christus word hiermee ook bevestig as die Hoof van sy Kerk.
Die betekenis daarvan is dat ons, wanneer ons gedoop word, met ons doop ingelyf word, en toetree tot die liggaam (kerk) van Christus.
Tot op hierdie punt, geliefdes, kan hierdie preek klink na 'n klomp moeilike teologie wat alles waar is, maar terselfdertyd ook onverstaanbaar.
Maar toe ons gedoop is, het die toekoms meteens in ons lewe hier en nou ingegryp.
Die toekoms het toe vir ons 'n werklikheid geword, want met ons doop is ons juis verseker dat ons deel is van die koninkryk van God.
Ons is reeds verlos, maar juis daarom staan ons onder die bevel van Hom wat ons verlos het.
Dis waar die preek van Johannes pas: Bekeer julle, want die koninkryk van die hemele het naby gekom.
Ons is dus gebind aan die eis tot bekering, omdat ons gebind is aan Jesus Christus.
Gaan dra dan in jou lewe
vrugte wat by die bekering pas!
Mens moet vers 7 en vers 8 saamlees:
Die Sadduseërs en Fariseërs kon mekaar nie vat nie, hulle was twee godsdiensfaksies wat lynreg teenoor mekaar gestaan het.
Maar in hulle aanslag teen Christus vind ons beide groepe verenig.
Johannes noem hulle addergeslag - slanggeslag. Daarmee bedoel hy dat hulle slu en agterbaks is.
Die eis is baie skerp: daar moet 'n radikale lewensverandering na vore kom.
So erg moet dit wees dat jy soos 'n vrugteboom moet wees wat baie vrugte dra - dis die beeld wat ons hier het.
Maar sekere vrugte - vrugte wat by die bekering pas.
Jy is dus 'n bekeringsboom wat bekeringsvrugte voortbring.
Kom ons toets onsself hieraan: hoeveel van my of van jou bekering kan gesien word? Christus wil tog hê dat ons dit moet vertoon!
Is dit nie dalk so dat ons kort-kort trekke daarvan vertoon dat ons ten diepste dalk nog onbekeerd is nie?
Is dit nie moontlik dat die meeste van ons al die kennis van ons verlossing weet, maar nie leef nie.
Maar ons gaan leef somtyds presies die teenoorgestelde dinge uit.
Hierdie preek gaan nie te kere oor sondes en hoe verskriklik die hel en God se oordeel daaroor gaan wees nie. Kom ons probeer hierdie saak positief benader: Ons sluit eers aan by Johannes die Doper, en dan by Christus.
Johannes het gepreek dat ons vrugte moet dra wat by die bekering pas - dit is nie oordeel nie.
Nie alle bome nie - die wat nié vrugte dra nie.
Johannes het ook verder gepreek dat die koninkryk naby gekom het. Las al hierdie dinge bymekaar, en dan kry ons die volgende:
Ons was buite die koninkryk van God as gevolg van ons menslike sondes en oortredinge.
Maar deur die Here Jesus Christus word ons binne die koninkryk geplaas - deur Hom en op sy voorwaardes: ons moet ons bekeer.
Dit is 'n baie groot mondvol om sommer net so maklik kwyt te raak.
Nie een van ons beteken iets voor God nie.
Inteendeel ons besoedel die eer van God met ons lewens.
Ons beteken werklik niks.
Enige iemand wat dit nie besef nie, het ernstige geloofsprobleme.
MAAR die genade is juis dat ons gedoop is.
In Christus, het God besluit dat ons nogtans deur Hom aanvaar word.
Christus lig ons dus met sy sondevrye lewe uit 'n vuil lewe uit in die heerlikheid van God in.
Dis waarom Hy vir ons sonde word.
Maar nou kom die probleem: God belas ons met verantwoordelikheid.
Ons moet nou lewe soos sulke mense wat so 'n groot ding oorgekom het.
Ons moet dus knaend onder die indruk bly van wat God vir my gedoen het.
Ons moet aanhou dankbaar wees. Ons mag nie, en kan ook nie, bekostig dat ons dankbaarheid vir een enkele oomblik verswak nie.
Om dit te kan doen, begin ons by ons gesindheid - Ons moet eers reg ingestel word op hierdie groot saak.
'n Verkeerde gesindheid kan verander word - dit is 'n feit, want dit is presies waarvoor Christus gesterf het.
'n Ander woord vir gesindheidsverandering, is bekering.
Ons kan dit doen in die krag van die Heilige Gees.
Moet nie twyfel nie.
God het u gedoop sodat u hierdie versekering kan hê dat u betrokke is by die koninkryk van God.
Kom ons maak dan ons lewe daaglikse 'n bekeringslewe - in die woorde van Johannes: dra vrugte wat by die bekering pas.
Slotpsalm 121: 1
Datum: 3 September 2006 (oggend).