Nat Turner slaafopstand 1831 - Inligting
Nat Turner slaaf Rebellie 1831 - Geskiedenis
Die Nat Turner Rebellion was 'n slawe-opstand wat tussen 21 en 23 Augustus in Southampton County Virginia plaasgevind het. Dit is gelei deur Nat Turner. 65 mense is dood, waaronder 51 wit mense voordat dit neergesit is. Turner is drie maande later gevind en tereggestel.
Nat Turner het sy hele lewe as slaaf deurgebring. Hy het homself geleer lees en skryf. Hy was baie godsdienstig, en was in besit van 'n reeks eienaars in Southampton, Virginia. Turner het begin glo dat hy gesigte van god sien, insluitend een visioen dat hy 'n slawe -opstand moet begin. Hy het begin om wapens aan te skaf, meestal messe en byle. Turner versamel 70 slawe en vrye swartes en begin sy opstand op 21 Augustus 1831. Die rebelle het van huis tot huis gereis om slawe te bevry en al die wit mense wat hulle teëgekom het, dood te maak. Hulle het die huise van arm blankes gespaar. Die staatsmilisie is ingeroep en 'n mag wat twee keer die grootte van Truners was, het die rebelle verslaan, nie voordat meer as 50 blankes doodgemaak is nie. Turner het aanvanklik ontsnap. Almal wat aan die slawe -opstand deelgeneem het, is dood, net soos ten minste 100 onskuldige swartes. Die wenner is uiteindelik in November gevang en daarna gehang.
Na die rebellie het die wit dele van die Suide gevrees dat nog 'n opstand kan plaasvind. Wette is uitgevaardig om dit onwettig te maak om slawe te leer lees en skryf, en hulle reis is streng beperk.
Nat Turner tereggestel in Virginia
Nat Turner, die leier van 'n bloedige opstand onder slawe in Southampton County, Virginia, word in Jerusalem, die setel, opgehang.
Turner, 'n slaaf en 'n opgevoede predikant, het geglo dat hy deur God gekies is om sy volk uit slawerny te lei. Op 21 Augustus 1831 het hy sy opstand begin deur Joseph Travis, sy eienaar, en die gesin Travis ' te slag. Met sewe volgelinge vertrek Turner oor die platteland in die hoop om honderde slawe byeen te bring om by sy opstand aan te sluit. Turner was van plan om die wapenrusting in Jerusalem, Virginia, te vang en dan 30 myl te marsjeer na Dismal Moeras, waar sy rebelle hul agtervolgers sou kon ontwyk.
Gedurende die volgende twee dae en nagte het Turner en 75 volgelinge deur Southampton County geteister en ongeveer 60 wit mense doodgemaak. Inwoners het die rebelle verset, en toe het die staatsmilisie, wat uit ongeveer 3 000 mans bestaan ​​het, die opstand onderdruk. Slegs 'n paar kilometer van Jerusalem af is Turner en al sy volgelinge versprei, gevange geneem of vermoor. In die nadraai van die opstand is talle Afro -Amerikaners gelanseer, hoewel baie van hulle nie aan die opstand deelgeneem het nie. Turner self is eers einde Oktober gevange geneem, en nadat hy sonder spyt bely het oor sy rol in die bloedvergieting, is hy verhoor, skuldig bevind en ter dood veroordeel. Op 11 November is hy in Jerusalem opgehang.
Hierdie dag in die geskiedenis: Nat Turner -leier van 'n slawe -opstand word opgehang (1831)
Op hierdie datum in die geskiedenis is Nat Turner, die leier van 'n bloedige slaweopstand in Virginia, tereggestel. Hy is in die openbaar tereggestel in Jerusalem, die hoofstad van Southampton County.
Turner was 'n merkwaardige man wat persoonlik dapper en charismaties was. Turner het 'n groot invloed op beide slawe en wit mense gehad en hy beweer dat hy visioene van God ontvang het. Hy was 'n seldsaamheid omdat hy goed opgelei was vir 'n slaaf en ook 'n predikant was. Op 'n dag het hy 'n godsdienstige ervaring gehad en het geglo dat God hom geroep het om sy mede-Afro-Amerikaners uit slawerny te lei. Nadat hy sy opstand beplan en 'n paar ondersteuners gewerf het, het hy op 21 Augustus 1831 sy opstand begin. Hy het sy opstand begin deur sy eienaar Joseph Travis en sy gesin te vermoor.
Op 'n dag het hy 'n godsdienstige ervaring gehad en het geglo dat God hom geroep het om sy mede-Afro-Amerikaners uit slawerny te lei. Nadat hy sy opstand beplan en 'n paar ondersteuners gewerf het, het hy op 21 Augustus 1831 sy opstand begin. Hy het sy opstand begin deur sy eienaar Joseph Travis en sy gesin te vermoor. Aanvanklik het hy slegs sewe volgelinge gehad wat met 'n paar ou muskiete gewapen was. Sy plan was eenvoudig, hy wou ander slawe aanmoedig om in opstand te kom en hul meesters aan te val. Turner en sy volgelinge het gehoop om die wapenrusting in Jerusalem aan te val en in beslag te neem. Hulle het gehoop om die vuurwapens in beslag te neem om soveel slawe as moontlik in die provinsie toe te rus, sodat hulle enige pogings om die opstand te onderdruk, kon weerstaan. Nadat Turner beslag gelê het op gewere en geweerpoeier, het hy voorgestel om oor 'n dosyn myl te marsjeer na die gebied wat bekend staan ​​as die Dismal Moeras. In hierdie afgeleë en onherbergsame gebied kon die slawe die blanke slawe -eienaars en enige ander magte wat probeer het om hul meesters en slawerny aan hulle terug te gee, weerstaan.
Hedendaagse verslag van Nat Turner Rebellion
Turner het ongeveer 75 slawe bymekaargemaak wat hul meester verlaat het. Hulle het op die hele platteland gaande geraak en in totaal het hulle 'n paar dosyn wit mense doodgemaak. Die goewerneur het die all-white milisie uitgeroep om die opstand van Turner en die ander slawe te beëindig. Die opstand is gou verpletter toe die burgermag die slawe inhaal en dit maklik versprei het. Tydens die kort opstand is baie Afro-Amerikaners ter plaatse vermoor, selfs al het hulle niks met die opstand te doen gehad nie.
Turner en 'n paar van sy volgelinge het daarin geslaag om te ontsnap, en hulle het gevlug en 'n paar weke lank aan die burgermag ontsnap. Turner is in Oktober gevange geneem en is verhoor. Hy het beweer dat sy opstand deur God en die Bybel goedgekeur is. Turner het sy rol in die opstand vryelik erken en hy was nie spyt daaroor nie.
Nat Turner & rsquos -rebellie was die grootste enkele slaweopstand in die geskiedenis van Amerika. Dit veroorsaak byna paniek in die slawe-state in die suide en dit het gelei tot 'n golf nuwe wette wat daarop gemik was om 'n ander uitbraak te voorkom. Onder hierdie was wetgewing wat die vergadering en opvoeding van slawe verbied. Hulle is ook verbied om te beweeg of te reis sonder die toestemming van hul meesters. Hierdie wette kon tot die Amerikaanse burgeroorlog geen groot slawe -opstand voorkom nie
Op hierdie dag in 1831, 'n bloedige opstand in die platteland van Virginia
Op hierdie dag in 1831 het Nat Turner begin met die dodelikste slaweopstand in die Amerikaanse geskiedenis. In die loop van 48 uur het Turner en 'n groep rebelslawe meer as 50 blankes in Southhampton, Virginia, vermoor.
In Augustus 1861, dertig jaar na die opstand en in die hitte van die burgeroorlog, Die Atlantiese Oseaan het die volgende gedetailleerde verslag van Nat Turner se slaweopstand gepubliseer. Die skrywer, Thomas Wentworth Higginson, was 'n vurige afskaffer en binnekort kolonel van die Unie se eerste swart regiment. Hy vertel die verhaal van Nat Turner met empatie en begrip, en beklemtoon die redes waarom die rebelslawe geregverdig voel in die pleeg van massamoord. Terwyl baie Suid -Afrikaners aangevoer het dat wit planters slawe goed behandel het, het Nat Turner se opstand 'n ander verhaal voorgestel. Net vier maande nadat die konfederale magte op Fort Sumter afgevuur het, is dit waarskynlik dat Higginson daarop gemik was om lesers te inspireer om standpunt in te neem teen slawerny en by die Unie aan te sluit.
Naby die suidoostelike grens van Virginia, in Southampton County, is daar 'n woonbuurt wat bekend staan ​​as 'The Cross Keys'. Dit lê vyftien myl van Jerusalem, die distrik of die "hof", sewentig myl van Norfolk af, en ongeveer so ver van Richmond. Tot en met Sondag, die een en twintigste Augustus, 1831, was daar niks om dit te onderskei van enige ander plattelandse, lustelose, gladde buurt in Virginia nie, met die nodige toewysing van herehuise en hutte, tabakvelde en "ou- velde, "perde, honde, negers," arme wit mense, "sogenaamde, en ander wit mense, armes sonder om dit genoem te word. Een van hierdie laaste was Joseph Travis, wat onlangs met die weduwee van ene Putnam Moore getroud was, en ongelukkig ook haar negers met hom getrou het.
In die bos op die plantasie van Joseph Travis, op die sogenaamde Sondag, het ses slawe die middag ontmoet vir wat in die Noordelike State 'n piekniek genoem word en in die suide 'n braai. Die tarief was eenvoudig: die een bring 'n vark en die ander 'n bietjie brandewyn, wat 'n aspek van so goedkoop geselligheid gee dat niemand sou kon dink dat dit die finale voleinding van 'n sameswering was wat al ses maande lank voorbereiding . Die partytjie het van twaalf tot drieuur bymekaar gebly toe 'n sewende man by hulle aangesluit het-'n kort, stewige, kragtig geboude persoon, met 'n donker mulat-gelaatskleur en sterk gemerkte Afrikaanse gelaatstrekke, maar met 'n gesig vol uitdrukking en resolusie. Dit was Nat Turner.
Hy was op hierdie tydstip amper een-en-dertig jaar oud, gebore op die tweede van Oktober 1800. Hy het oorspronklik aan Benjamin Turner behoort-waarvandaan sy van, slawe wat gewoonlik geen patroniem het nie-dan na Putnam oorgeplaas is Moore, en dan na sy huidige eienaar. Hy het uit sy eie gevoel dat hy van kleins af uitgesonder is vir wonderlike werk. Sy morele vermoëns was baie sterk, sodat wit getuies toegegee het dat hy nooit 'n eed afgelê het, 'n druppel geeste gedrink het of 'n diefstal gepleeg het nie.
Elf ure [hierdie groep] het [in die braai] in angstige konsultasie oorgebly: 'n mens kan jou voorstel aan die verskriklike skemer gesigte, onder die begrafniswoude, en te midde van die flikkering van fakkel-fakkels, om die ernstige wraak voor te berei waarvan die rillende eggo's moet klink die land so lank. Uiteindelik is twee dinge besluit: om daardie aand met hul werk te begin en dit te begin met 'n bloedbad wat so vinnig en onweerstaanbaar is dat dit binne 'n paar dae meer terreur as baie veldslae kan veroorsaak, en die noodsaaklikheid van toekomstige bloedvergieting te bespaar.
Die swart mans het vinnig en onheilspellend as Indiërs van huis tot huis gegaan-sonder om te wag, nie te huiwer nie, terwyl hulle verskriklike werk aangaan. In een ding was hulle menser as Indiërs of as blanke mans wat teen Indiërs geveg het-daar was geen vernietiging bo die doodskoot self nie, geen belediging, geen verminking nie, maar in elke huis wat hulle binnegekom het, was die slag op man, vrou, en kind,-niks wat 'n wit vel gehad het, word gespaar nie. Uit elke huis het hulle wapens en ammunisie geneem, en uit 'n paar geld op elke plantasie wat hulle rekrute gekry het: daardie skemer slawe, so aanstootlik vir hul meester die vorige dag, so vinnig om te sing en dans voor sy noordelike besoekers, was almal vinnig verander hulleself in vergelding van vergelding, wys hulle nou 'n swaard of 'n muskiet, en hulle het dit aangegryp, al was dit 'n erfstuk uit Washington self. Die groep het van huis tot huis toegeneem,-eers tot vyftien, toe na veertig, toe na sestig. Sommige was gewapen met muskiete, sommige met byle, sommige met skelms sommige op hul meesters se perde. Namate die getalle toegeneem het, kon hulle verdeel word, en die aaklige werk is nog vinniger. Die plan was toe dat 'n gevorderde wag van ruiters elke huis in galop sou nader en dit omring totdat die ander opkom. Watter terreur moes intussen plaasgevind het, gedeel deur onskuldiges en skuldiges! watter herinneringe aan onreg het daardie skemerige wesens deur sommige aangerig-watter onskuldige deelname, deur ander, aan boete! Die uitbraak duur slegs agt-en-veertig uur, maar gedurende die tydperk is vyf-en-vyftig blankes vermoor, sonder die verlies van 'n enkele slaaf.
Een vrees was onnodig, wat vir baie man en vader die laaste stryd moes verskerp het. Hierdie negers is van kleins af stelselmatig wreedaardig, hulle is toegelaat om geen wettige of permanente huwelik te hê nie; hulle het 'n gewone losbandigheid aan hulle gesien, soos wat skaars bestaan, behalwe dat sommige van hulle hul vrouens en susters gereeld deur die mans besoedel het en die broers van hierdie mooi wit vroue wat nou absoluut in hul vermoë was. Tog het ek tevergeefs deur die Virginia -koerante van daardie tyd gekyk na 'n aanklag van 'n onsedelike verontwaardiging teenoor 'n vrou teen hierdie triomfantelike en vreeslike slawe. Waar hulle ook al gegaan het, daar het die dood gegaan, en dit was alles.
Toe die aantal aanhangers toegeneem het tot vyftig of sestig, het Nat Turner dit tyd geag om op die distrik, Jerusalem, te slaan. Daar het reeds 'n paar wit vlugtelinge gevlug, en koeriers kan van daar af gestuur word vir hulp aan Richmond en Petersburg, tensy dit onmiddellik ondervang word. Boonop kan hy daar wapens, ammunisie en geld vind, alhoewel dit reeds verkry is, van twahonderd tot duisend dollar. Onderweg was dit nodig om die plantasie van mnr. Parker, drie kilometer van Jerusalem, verby te steek. Sommige van die mans wou hier stop en 'n paar van hul vriende inroep. Nat Turner maak beswaar daarteen, want die vertraging kan uiteindelik gevaarlik wees en dit is noodlottig.
Hoe Nat Turner die slaweopstand wat hy gelei het, verduidelik het
Ek was in Augustus 1831 dat Nat Turner 'n rebellie van Virginia -slawe gelei het wat tientalle mense dood gelaat het, waaronder klein kinders. Honderd-vyf-en-tagtig jaar gelede hierdie week, in die vroeë oggendure van 22 Augustus, het Turner en 'n paar van sy mede-slawe by Turner se meester se huis ingekom, nadat hulle besluit het dat Turner die eerste bloed moet mors. 8221 om die opstand te begin, soos Turner later sou vertel. Turner is gou gevange geneem en die opstand is onderdruk. Maar in die weke daarna het Amerikaners oral gedring om iets te weet wat nou voor die hand liggend kan lyk: waarom het hy dit gedoen? Byna twee eeue later ontwikkel die nalatenskap van die vraag nog steeds.
In November 1831, kort voor sy teregstelling, het Turner 'n gevangenisstraf afgelê by prokureur Thomas Gray om die vraag te beantwoord. Die verhaal het begin, het Turner gesê, in sy kinderjare, toe hy 'n ervaring gehad het wat vir sy gesin 'n aanduiding was van die magte om te profeteer. Toe hy opgegroei het met die geloof dat hy bestem was vir groot dinge, bereik hy uiteindelik 'n keerpunt, soos hy onthou:
Terwyl ek eendag by my ploeg bid, het die gees met my gepraat en gesê: 'Soek die koninkryk van die hemele, en alle dinge sal vir u bygevoeg word. & Rdquo Vraag& mdash wat bedoel jy met die Gees. Antw. Die Gees wat vroeër met die profete gepraat het, en ek was baie verbaas, en ek het twee jaar aanhoudend gebid; wanneer my plig dit sou toelaat, het ek dieselfde openbaring gehad, wat my ten volle bevestig het in die indruk dat ek vir 'n groot doel georden was. in die hande van die Almagtige. Verskeie jare het gerol, waarin baie gebeurtenisse plaasgevind het om my daarin te versterk. Op hierdie tydstip het ek in my gedagtes teruggekeer na die opmerkings wat ek in my kinderjare gemaak het, en die dinge wat my en my vertel is, soos dit in my kinderjare van my gesê is deur diegene deur wie ek geleer is om te bid, beide wit en swart, en in wie ek die grootste vertroue gehad het, dat ek te veel verstand het om opgewek te word, en as ek dit was, sou ek as slaaf nooit van nut wees nie. Toe ek sien dat ek by die man & rsquos -landgoed aangekom het en 'n slaaf was, en hierdie openbarings aan my bekend geword het, het ek my aandag gevestig op hierdie groot voorwerp om die doel te bereik waarvoor ek teen hierdie tyd die versekering gehad het dat ek bedoel.
Die doelwit was waarom Turner eens weggehardloop het, maar gou teruggekeer het na die plantasie en na slawerny. Daarom het hy gesê dat hy op 'n bord gewag het, en omdat hy geglo het dat hy dit gesien het, het hy opgetree. Daarom het hy kort voor sy teregstelling nagedink: 'Ek is hier vol kettings en bereid om die lot wat op my wag te ly.'
Grey se oordeel oor dit alles? Hy is 'n volledige fanatikus. "
Maar selfs toe het sommige sy fanatisme in 'n ander konteks gesien. Die volgende sessie van die Virginia -wetgewer was die toneel van verskeie toesprake wat die rebellie as rede gebruik het om afskaffing te vra, insluitend een van Thomas Jefferson Randolph, die kleinseun van die vader en CJ Faulkner, wat in gesprek oor die verskille tussen die noorde en die Suide, was veral vooraanstaande: "Jy moet 'n plan van emansipasie aanneem, " het hy verklaar, of#erger sal volg. "
Gedurende die middel van die 20ste eeu is die Nat Turner-verhaal deur baie mense in die loop van die beweging vir die bestudering van swart geskiedenis in skole herbesoek, 'n poging om die feit reg te stel dat baie hoofstroomboeke die belangrikste keerpunte in die geskiedenis van die VSA as die betrokke mense swart was. Soos TIME byvoorbeeld in 1964 verduidelik het, moes 'n onderwysersgids aan skole versprei word om vir opvoeders en studente te wys dat slawe, in teenstelling met folklore, slawerny so hartstogtelik haat dat duisende by bloedige opstande aangesluit het. Die grootste is in 1831 gelei deur Nat Turner, 'n slaweprediker in Virginia, wie se rebelle 60 blankes vermoor het voordat hy gevang en gehang is. "
Toe, in 1967, die skrywer William Styron 's Die belydenisse van Nat Turner het Turner se verhaal in 'n bekroonde topverkoper verander, wat hy 'n meditasie oor die geskiedenis eerder as 'n historiese roman genoem het. Hierdie roman gaan verder as 'n blote hervertelling van die geskiedenis om aan te toon hoe die vasgemaakte menslike gees in moorddadige woede kan versplinter as dit te lank gaan, en die kritikus van TYD.
Nie almal was egter mal oor die roman nie, en dit het 'n terugslag veroorsaak wat uitgeloop het op die publikasie van 1968 van William Styron 's Nat Turner: Ten Black Writer Reageer, waarin Styron uitgeroep is om die mate waarin Turner net een van die vele slawe was wat onder meer opstandig was, onder andere kritiek te verminder. 'N Paar van die reaksies op die boek, ten minste soos dit deur TIME uitgespreek is, lui nou soos gedateer: die tydskrif se oorsig van die antwoorde noem die swart skrywers verblind deur hul eie rassisme en#8221 teen Styron, wat wit was.
Die geleenthede om die nalatenskap van Turner te beoordeel en te herevalueer, is egter nog lank nie verby nie: die Sundance -sensasie Nat Turner -film, Die geboorte van 'n nasie, kom in Oktober in die teaters.
Nat Turner Slave Revolt van 1831
Die opstand van Nat Turner het gelei tot die dood van 60 blankes en 200 swartes, wat groter waaksaamheid, versterking van slawe -kodes en 'n nuwe opvatting van slawerny veroorsaak het.
Kerkklokke het op die oggend van Sondag 22 Augustus 1831 oral in Southampton County begin lui toe nuus vinnig versprei dat 'n groot opstand plaasvind. Alhoewel daar in die verlede ander slawe -opstand was, soos die Gabriel Prosser -opstand in 1800 en die Vesey -opstand in 1822, sou Nat Turner se opstand die wit persepsie van slawerny dramaties verander. Sestig blankes het omgekom op bevel van Turner, 'n hoogs intelligente en charismatiese leier. Maar soos met ander slawe -opstand, is dit vinnig neergelê, deels omdat baie slawe geweier het om by Turner se weermag aan te sluit en selfs die opstand aan wit meesters verraai het uit vrees vir vergelding.
Die eerste slawe wat in 1619 in Amerika aangekom het, het in Virginia geland, en dit was die groeiende Tidewater -plantasie -ekonomie wat die slawebevolking in die 18de en vroeë 19de eeu laat groei het. Nat se ma is uit Afrika gebring en uiteindelik in Southampton County verkoop. Sy het hom Nataniël genoem, wat "die gawe van God" beteken.
In die landbou -suide is wit sosiale status bepaal deur die aantal slawe wat 'n planter besit. Die meeste van die ryker planters - die ou aristokrasie in Virginia, het groot landgoedere langs die Atlantiese kus onderhou. Hoewel 'n handjievol planters in die platteland van Southampton County meer as vyftig slawe besit het, het die meeste slegs 'n paar besit en was hulle nie ryk genoeg om opsieners in diens te neem nie.
Nat Turner by die Travis Plantation
Ten spyte van wydverspreide kennis onder swartes en blankes van sy intelligensie, was Turner gedwing om in die veld te werk. Anders as die meeste slawe, het Turner geleer lees en is hy deur 'n voormalige meester aangemoedig om die Bybel te bestudeer. Hierdie inspirasie het hom laat glo dat God hom roep tot 'n spesiale taak wat die slawe van slawerny bevry het, net soos Moses die kinders van Israel uit Egipte gelei het. Turner se spiritualiteit het geweld as 'n middel tot 'n doel bestempel, anders as die sienings van ander slawe wat troos gevind het in die Christendom.
In teenstelling met die gevolgtrekkings van die suidelike kroniekskrywers, was Turner nie 'n kranksinnige of 'n bedrieër nie. Volgens professor Stephen Haynes in godsdiens, is Turner deur die Suidelike historici 'uitgebeeld as 'n bedrieër en manipuleerder, 'n onkundige, bygelowige en slinkse man'. Turner se visioene - tekens en voortekens, verskil nie van dié wat wit profete van dieselfde tydperk soos Joseph Smith beweer het nie.
Die Opstand begin
Die opstand het ná middernag begin toe Turner en sy klein groepie betroubare luitenante die huis van sy meester, Joseph Travis, binnegekom het. Die hele gesin is doodgemaak, doodgekap en onthoofd. Van daar af het Turner se groep ander plase aangeval en enige blankes wat hulle teëgekom het, doodgemaak. Alhoewel sommige slawe hom by sy saak aangesluit het toe hy van die een plaas na die ander verhuis het, het baie geweier, uit vrees vir die vergelding. Turner het arm blankes gespaar wat, volgens hom, nie beter daaraan toe was as die slawe nie.
Sommige blankes het ontsnap en ander plase in die land gewaarsku. 'N Woord kom na Jerusalem, die distrik, en die burgermag is ontbied. Ruiters het nuus van 'n groot opstand na Richmond, Petersburg, en selfs Murfreesboro, Noord -Carolina, gebring, wat verregaande gerugte en die vooruitsig op slaweopstande in die staat laat ontstaan ​​het. In Richmond het goewerneur John Floyd troepe na Southampton gestuur.
Einde van die rebellie en die nadraai
Die opstand is vinnig onder beheer gebring. Nat Turner, wat in die moerasse en bosse weggekruip het, is gevange geneem en vir verhoor na Jerusalem gebring. Na 'n openbare vertelling van die gebeure en 'n formele verhoor, is hy op 11 November gehang. Twintig van sy groep is ook skuldig bevind en opgehang. Hoewel 60 blankes vermoor is, het die vergelding 200 swart mense in die nadraai gekos.
Die Turner -opstand het die persepsies van blankes oor slawe verander. Slawe -kodes is versterk en waaksaamheid toegeneem. Historikus Stephen Oates sê: "In een wanhopige slag het Nat Turner die heersende stereotipe van meester-slawe-verhoudings in die ou suide verydel ..." Slawerny het van "noodsaaklike kwaad" en "ekonomiese noodsaaklikheid" oorgegaan na 'n vulkaniese instelling wat kan uitbreek enige plek, enige tyd, veral in gebiede waar swartes in die getal blankes was.
In die vroeë oggendure van 22 Augustus 1831 het 'n slaaf met die naam Nat Turner meer as vyftig volgelinge gelei tydens 'n bloedige opstand in Southampton, Virginia, en het bykans 60 wit mense, meestal vroue en kinders, vermoor. Die plaaslike owerhede het die opstand die volgende dag teen die opstand gestaak. Hulle het die meeste opstandelinge gevang of vermoor, alhoewel Turner self daarin slaag om gevangenisstraf vir sestig dae lank te vermy.
Alhoewel Turner en sy volgelinge gestop is, het paniek oor die hele gebied versprei. In die dae na die aanval het 3000 soldate, milisie -mans en waaksaamdes meer as honderd vermeende rebelle vermoor. In 'n brief wat 'n maand later uit Noord -Carolina geskryf is, beskryf Nelson Allyn die vergelding teen Afro -Amerikaners:
Die opstand van die swartes het groot ontsteltenis veroorsaak, en elke man is met 'n geweer by sy bednagte gewapen en in die veld by die werk is 'n groot aantal swartes geskiet. gehang, sommige wag op verhoor in verskeie provinsies, 6 in hierdie provinsie, ek verwag om hulle volgende week te sien, daar is geen gevaar dat hulle weer sal opstaan ​​nie. & quot
Negentien van die dertig wat gearresteer is, is skuldig bevind en tereggestel. Die res, saam met 300 gratis swartes uit Southampton County, het ingestem om na Liberië in Afrika verban te word. Turner is op 11 November 1831 opgehang.
Opstand van Nat Turner en rsquos het gelei tot die aanvaarding van 'n reeks nuwe wette. Die Virginia -wetgewer het eintlik gedebatteer oor die beëindiging van slawerny, maar het verkies om bykomende beperkings en strenger strawwe op die aktiwiteite van beide slawe en vrye Afro -Amerikaners op te lê. Ander slawestate het die voorbeeld gevolg en die regte van vrye en verslaafde swartes beperk om in groepe bymekaar te kom, te reis, te preek en te leer lees en skryf.
Nat Turner en die bloedigste slaweopstand in die Amerikaanse geskiedenis
Die verklaring van Frederick Douglass en rsquo oor slawerny definieer bondig die effek wat so 'n instelling op die hele vorm van 'n nasie gehad het: hoe verstaan ​​mens vryheid sonder slawerny? Vir honderde jare het die Verenigde State ekonomies gedy ten koste van miljoene mans en vroue wat nie toegelaat is om die vryhede en regte wat deur hul land vasgestel is, te verwesenlik nie. Om Douglass en rsquo -woorde satiries te omskryf (en op 'n manier wat algemeen voorkom met die suidelike denke van 1830): Onkunde is saligheid. Soos hy ervaar het, was dit die soort saligheid wat af en toe slae, skeiding van die gesin of die saligheid behels om nooit te weet wat vryheid is nie.
Die boek, The Fires of Jubilee: Nat Turner & rsquos Fierce Rebellion, deur Stephen B. Oates, vertel die verhaal van 'n man wat as kind 'n blik op vryheid gekry het en die waarde daarvan verstaan ​​het. Nat Turner het sy vlekkelose reputasie onder blankes en godsdienstige invloed op swart slawe gebruik om 'n slaweopstand in 1831 slim te beplan. Opstand van Nat & rsquos versterk sowel die vrees as die onwetendheid van die blankes van Virginia teenoor die instelling van slawerny, wat tot gevolg gehad het talle gevolge vir slawe, ondanks -wees suidelike Christelike bedoelings.
In die vroeë 1800's en rsquos Virginia was slawerny 'n integrale deel van die suidelike lewe. Selfs die goewerneur van Virginia en rsquos, John Floyd, het die instelling slegs om ekonomiese redes afgekeur, naamlik tariefverlagings wat aan Vrystate gegee is. Boonop was die besit van slawe vir baie plantasie -eienaars en boere 'n statussimbool. Behalwe die samelewingsimplikasies, was slawerny 'n middel tot kwadrasiebeheer en sou die swartes nie die tyd of middele hê om in opstand te kom nie. Virginia het vryhede soos slaweskole en slawekerke toegelaat, maar het terselfdertyd slawe -gedrag met militêre wag afgedwing.
Die meeste groot planters was nie onnodig wreed teenoor hul slawe nie, baie eienaars het slawe vakansies toegelaat en in die aande die geleentheid gehad om saam met die gesin te wees. Ter vergelyking, Virginia en ndash, veral Southampton County en ndash, was meer genadig teenoor slawe as die diep suide, miskien omdat 'n derde van die Southampton & rsquos wit gesinne geen slawe en rdquo besit het nie (2), en die provinsie nog nooit 'n risiko van opstand beleef het nie. In die meeste gevalle het blankes in Southampton die opstand as 'n ondenkbare ramp beskou wat met iemand anders gebeur het.
Alhoewel baie slawe genoeg geassimileer is om in hul rolle as veldhande of bediendes te val, was Nat Turner anders as die dag toe hy gebore is. Sy liggaam is gebore as slawerny en het simboliese geboortepunte wat sy familie tradisioneel met leierskap in Afrika -erfenis verbind het. Nat het ook kragtige psigiese vermoëns en was op 'n mistieke manier bewus van gebeure wat gebeur het voordat hy gebore is. deur sy oorspronklike meesters, meneer en mev Benjamin Turner. Selfs hulle het geglo dat hy die intelligensie en vermoëns van 'n gemiddelde slaaf ver oortref het. Vanweë sy onberispelike gedrag het die Turners sy jong gemoed vermaak deur hom aan te moedig om hul blanke vriende te vermaak met sy geletterdheid en verstand. Alhoewel dit moontlik onbedoeld was, was die spesiale behandeling van Nat & rsquos uiteindelik 'n wrede truuk toe hy oud genoeg geword het om in die veld te werk, maar soos enige ander slaaf wou hy hard werk. Dit was veral 'n pynlike tyd, want hy is aangeneem dat hy eendag bevry kan word. & Rdquo (21)
Alhoewel die opsie om slawerny af te skaf altyd beskikbaar was, was die suidelike landbougebaseerde ekonomie te afhanklik van die aspek van die arbeidsmag om die praktyk te staak. Christelike invloede het 'n ander paradoks van suidelike slawe -eienaars ingebring, terwyl sommige Christelike sektes slawerny aan die kaak gestel het, ander kon dit regverdig deur bastardiseerde Bybelse interpretasie wat slawerny in die oë van God wettig laat lyk het. Nat & rsquos se eerste eienaars, The Turners, was verheug toe hul Metodiste -gemeente opgehou het om die eienaardige instelling te probeer toelaat en die slawe vir 'n beter tyd vorentoe wou kerstaan. & Rdquo (10) Waarskynlik weens 'n kulturele kloof wat misverstand en vrees vir Afrika en Karibiese godsdienste, baie soos die Turners, het werklik geglo dat die verspreiding van die Christendom aan die slawe God se werk was. Miskien het die ekonomiese noodsaaklikheid, tesame met 'n bietjie vriendelike behandeling teenoor swart slawe, die instelling van slawerny net so beskaafd gemaak om mee saam te leef.
Nat, beslis beïnvloed deur sy Christelike oortuigings, het Nat gepraat van boodskappe van God en visioene van engele wat dui op sy goddelike keuse as die uitverkorene om 'n slawe -opstand te lei. & ldquoGod was nie 'n man van syne geskenke, syne intelligensie, syne magte om sy jare te mors deur onkruid en varkies te kap. & rdquo (32) Nadat hy oorgegaan het van 'n kinderjare waar hy gerespekteer is vir sy aanleg, om as veldhand saam met slawe te werk aan wie hy intellektueel beter was, het Nat erken dat die beste gebruik van sy gawes was om voort te gaan met die rol van 'n & ldquosmart -neger & rdquo (52) en voordeel te trek uit die tyd en vryhede wat hy deur sy meesters gegee is.
Nat het beleefde en gedienstige gedrag beoefen om 'n reputasie te verkry en nooit met probleme gepaard te gaan nie. Nat het een keer weggehardloop, maar het kort daarna uit sy eie testament verskonend teruggekeer. Hy het nooit gesweer, gesteel of alkohol gedrink nie. Namate Nat ouer word, het hy ongelooflik vroom geword en uiteindelik 'n aanhang ontwikkel as slaafprediker. Sy terugkeer uit ontsnapping en vroom beoefening van Baptiste -oortuigings versterk sowel die wit godsdienstige moraliteit as die idee dat Nat 'n model slaaf was wat vertrou kon word. Nadat hy geërf, gekoop en oorgedra is, het Nat die eiendom geword van Joseph Travis wat gedink het Nat was die slimste, goed gedraende slaaf wat 'n man in die hele land sou besit. & Rdquo (66) Op grond van die onberispelike reputasie van Nat, het Travis hom toegelaat hou aan om kerkvergaderings sonder toesig te lei. Dit was uiteindelik deur hierdie vergaderings dat Nat in staat was om sy oortuigings te verduidelik en 'n groep slawe bymekaar te maak wat bereid was om met die opstand te help.
Alhoewel Suid -blankes bang was vir 'n opstand, kon hulle nie die voor die hand liggende rede besef of regstel nie: dit is moreel verkeerd om beheer oor 'n ander mens te neem. Slawe in ander dele van die land het die onreg erken, en daar was af en toe opstand. Woord het vinnig deur die slawe -wingerdstok gereis, en die invloed van vorige rebellies in die Karibiese Eilande en grenslyne het inwoners van Southampton County bang gemaak vir 'n opstand in hul eie woonbuurte. Gabriel Prosser&rsquos rebellion in Richmond, Virginia was especially close to home for Southampton County residents and, in 1800, was still recent enough to strike fear in their minds of white locals.