Die naam van die plek maak nie saak nie, maar dit is, soos die ou mense sou sê, ’n geleë plek: Eenkant lê Valsbaai en aan die ander kant die pragtige Kogelberge met hulle honderde spesies fynbos.
Wanneer jy hier koffie drink, kyk jy egter nie na die see of die berge nie, want dié koffiewinkel spog met waarskynlik die grootste televisieskerm in die Suidelike Halfrond.
Ek het gedog ek het ’n redelike weerstand teen steurende musiek, totdat ek een goeie Woensdagoggend die Bee Gees se “Night Fever” saam met my oggendkoffie gekry het. Ek loop nou nogmet ’n effense sielkundige letsel rond.
Dis altyd aan, gewoonlik op ’n obskure sportkanaal wat ek nog nie lekker kon plaas nie. (Onlangs het ek ’n rugbywedstryd gesien waarin Jonah Lomu nog speel.)
Meestal is daar egter boks op die TV, gewoonlik swaargewigte en feitlik sonder uitsondering ’n middeljarige Mexikaan teen ’n oorgewig Amerikaner.
Op Sondae is dié gevegte iets besonders, want die eienaar sit dan gewoonlik die televisie se klank af en speel panfluitmusiek op die koffiewinkel se hoëtroustelletjie.
As jy by dié plek ’n tweede koppie koffie wil hê – soos nou die geval is – moet jy opstaan en die kelner op sy skouer gaan tik daar waar hy op die toonbank leun en kyk hoe Guido weer die verpligte telling van agt aanhoor.
Een merkwaardige oggend het ek al selfs ’n tweede koppie koffie hier gekry sonder om te gaan vra. Maar toe vergeet die kelner die ekstra melk.