Ons het geweet sy het nie meer lank nie - dalk ’n paar maande. Vrydag neem ons haar toe veearts toe om te hoor presies hoe lank ons nog het. Na hy haar ondersoek het, sê hy sy't aggressiewe kanker en weens haar ouderdom sal sy nie ’n operasie oorleef nie. Haar lot is dus lyding tot sy dood is. Hoe gouer ons haar uitsit, hoe beter.
Ná ek en Spruit die situasie bedink het, daaroor geslaap, gehuil en geredeneer het, besluit ons dit sou wreed wees om haar ’n pynlike, uitgerekte dood te laat sterf.
Sy's dadelik weg. Sonder drama. Ek bly haar koppie en lyfie vryf tot die veearts bevestig haar hartjie het gaan staan.
Dié wetsontwerp is volgens my reeds ’n stap in die regte rigting, maar is baie nou gedefinieer. Wat van die reg om ook nie op ’n natuurlike manier te wil ly nie?
In Kanada is genadedood sedert 2016 wettig. Dr. Ellen Wiebe, ’n Kanadese dokter, het op economist.com geskryf oor die belangrikheid daarvan om beheer oor jou laaste dae te hê.
Dit behels dat angs en pyn tot ’n minimum beperk word, dat die pasiënt in ’n gemaklike ruimte, soos by die huis, is, en dat die pasiënt die geleentheid het om van geliefdes afskeid te neem.
Ellen sê sy voel dankbaar dat sy mense kan help om met die minimum trauma vir hulle en hul geliefdes te sterf.