Babas - Inligting - 2022
Daar is baie fases in 'n vrou se lewe, maar moederskap kan met reg as die belangrikste en belangrikste beskou word. En dus, wanneer 'n vrou eers 'n moeder word, ontstaan ​​daar baie vrae oor die versorging van 'n baba.
Vandag kan inligting oor pasgeborenes verkry word uit boeke, op die internet en deur met ander jong moeders te kommunikeer. 'N Groot aantal inligtingsbronne lei daartoe dat verskillende kwessies op verskillende maniere en nie altyd korrek behandel word nie.
Dit is hoe die sogenaamde mites of verkeerde menings ontstaan. Met 'n akkurate gegewens oor die versorging en versorging van pasgeborenes, sal 'n vrou korrek kan bepaal wat die norm is, en daar is eenvoudig geen rede tot kommer nie.
Alle klein kindertjies lyk soos oulike babas, maar hulle word slegs met uiterlike ooreenkomste met poppe verenig. In alle ander opsigte word kinders gekenmerk deur die reaksies en gedrag van gewone mense: hulle hik, ly aan slapeloosheid of hardlywigheid, is wispelturig, wat onervare moeders baie bekommerd maak, en soms paniekerig raak. Alhoewel, in werklikheid niks vreesliks met die baba gebeur nie, is die gedrag van die baba absoluut natuurlik vir sy ouderdom. Daarom is dit belangrik om te weet watter reaksies normaal, "gesond" vir die baba is.
Die kortasem van 'n baba veroorsaak ernstige kommer. Die eerste dae van moederskap is die helderste, gedenkwaardigste en terselfdertyd kommerwekkend, omdat die vrou nog nie alles ten volle begryp het nie en 'n nuwe rol betree het. Nuutgemaakte moeders verlaat hul kinders nie amper 'n entjie nie, selfs nie in die nag maak hulle hul oë toe nie: hulle luister na die asemhaling van die kind. Vrees veroorsaak ongelyke asemhaling, en soms skaars hoorbaar. Moet egter nie hiervoor bang wees nie, want pasgeborenes het regtig 'n ongelyke asemhaling, soms verander hulle as dit snork as die baba aan sy sy of rug gesit word. As 'n kind heeltyd so asemhaal, dan is dit die norm. Dit is die moeite werd om versigtig te wees en 'n dokter te raadpleeg as die aard van asemhaling dramaties verander: van kalm en gemeet tot onderbroke en selfs senuweeagtig, soortgelyk aan 'n poging om skielik lug met u mond in te neem.
As 'n kind se liggaam tydens slaap en wakkerheid geskud word, kan dit tekens van epilepsie wees. In mediese terminologie is daar so iets soos 'n tremmer, d.w.s. trek die ken in 'n kind op 'n tyd wanneer hy huil of baie ongelukkig is met iets. Vir baie moeders wek hierdie manifestasie baie kommer, want dit lyk vir hulle dat dit 'n teken is van 'n ernstige senuwee-ineenstorting. In pasgeborenes is die stelsels van die liggaam en in die eerste plek die senuweestelsel nog onvolmaak, sou ons kan sê, nie ten volle ontwikkel nie. In die reël verdwyn al twee manifestasies na twee tot drie maande. Boonop is die baba nog nie volledig aangepas by die wêreld rondom hom nie en ook aan die klanke wat baie volwassenes ken, maar nuut vir die kind. Pasgeborenes kan flikker van die geluid van huishoudelike toestelle, voertuie, stemme van die bure, ens.
Hik is 'n teken van hipotermie. Die mening is dat daar twee maniere is om 'n kind te help om van hik ontslae te raak: om hom op te warm of bang te maak. In werklikheid is dit onwaarskynlik dat hierdie aksies 'n resultaat sou lewer, aangesien dit ver van die waarheid is. In sommige gevalle is dit natuurlik die hik wat die reaksie van die kind se liggaam op hipotermie word, maar dit is uiters skaars. Normaalweg merk moeders op dat hul baba onmiddellik begin hik na 'n heerlike kommunikasie met die moeder se bors. Wat is die rede? Die feit is dat gulsig suig aan die bors daartoe lei dat die kind baie suig saam met melk vang, of bloot vetterige kos eet. In die geval van 'n vol maag begin dit op die diafragma reageer, wat dienooreenkomstig reageer en senuwee-impulse na die brein stuur. As gevolg van die reaksie begin die diafragma vinnig saamtrek; die longe neem lug in, wat eintlik hik. U moet nie hiervoor bang wees nie, want dit benadeel die baba nie, maar daar is ook geen besondere voordeel nie. As gevolg van die hik onderbreek die baba sy hartlike kos en sluk hy nie meer ekstra lug in die maag nie. Dit is maklik om hik te vermy - hou jou baba regop, omhels hom en gee hom dan weer borsvoeding. Dit sou dwaas wees om hik met vrees te behandel - is dit die moeite werd om die kind se psige van die eerste dae af te beseer?
Hoes en nies by 'n pasgebore kind is 'n aanduiding van 'n siekte. Moeders, wat net 'n hoes of nies van hul baba hoor, haas hulle gereeld om die hospitaalpersoneel of geliefdes te blameer dat hulle die kind verkoel het. Hulle het egter dikwels niks daarmee te doen nie. 'N Droë hoes is baie natuurlik vir 'n kind in die eerste weke van die lewe. As daar droë korsies in die neus van die kind vorm, kan nies voorkom. Die feit is dat die liggaam van 'n pasgeborene probeer om ontslae te raak van die vullis wat daarin opgehoop is en wat voor die bevalling opgehoop het. Dit is die een wat die 'vals' verkoue veroorsaak. Maar as die baba vloeibare snot het of die hoes 'n piepende tint het, moet u dadelik 'n pediater of 'n besoekende verpleegster raadpleeg.
Die pasgebore baba moet op die eerste dag urineer. As dit nie gebeur nie, het hy nierprobleme. Ma sal nie onmiddellik melk ontvang nie, maar slegs 3-5 dae na geboorte. Daarom het die baba die hele tyd bykans niks om mee te skryf nie. Maar die oorspronklike ontlasting, mekonium, sal jy sien. Maar wanneer die kind voldoende voeding begin ontvang, sal hy dit onmiddellik uitspreek deur herhaaldelik tot twee dosyn keer per dag in die luier te skryf.
Disbiose en hardlywigheid kan veroorsaak dat 'n kind slegte ontlasting het. In die eerste dae van die lewe het die ontlasting van die kind 'n groenswart kleur, aangesien dit steeds die oorblyfsels van mekonium agterlaat. Eers op 4-5 dae word die ontlasting ligter en dunner, met 'n geel kleur. En dit is okay. Moenie bang wees om wit klonte in die ontlasting te vind wat soos mosterdsaad lyk nie. Die feit is dat die ingewande moedersmelk net leer verteer en assimileer, sodat hierdie gesmelte klonte daarin vorm. By 'n pasgebore baba kan 'n paar keer per dag 'n paar keer per dag 'n ontlasting waargeneem word, meestal na voeding, maar die afwesigheid van 'n ontlasting vir 'n kind vir een of twee dae is nie kommerwekkend nie. 'N Baba wat geborsvoed word, kan tot vier dae nie poep nie - die ingewande kan moontlik al die melk sonder oorblyfsels opneem. Ouers moet nie bang wees vir 'n groenerige of rooierige ontlasting nie. Dit is die moeite werd om die kind op sy versoek te voed en seker te maak dat die baba beide die voormelk eet, wat aan die begin van die voeding uitloop en 'n blouerige deursigtige kleur het, en die agterste melk, wat vetter is, met 'n geel kleur, staan ​​in die tweede helfte van die maaltyd. Die feit is dat die kleure in die ontlasting aandui dat die kind nie genoeg eet nie, en dit sal waarskynlik lei tot die normalisering van die ontlasting deur die volgende eenvoudige reël te volg. Onthou ook dat die kleur moontlik voorgekom het as gevolg van voedsel wat die moeder geëet het, byvoorbeeld rooi groente (beet, wortels). Ouers word dikwels geïntimideer deur die slym wat hulle vind by kinders se uitsny. Maar dit beteken nie altyd 'n dermsiekte nie. Slym kan moontlik aandui dat die kind slegs aanpas by nuwe kos, aanvullende kosse. Maar as die ontlasting gereeld, vloeibaar en groenerig is, bloedklonte bevat en gepaard gaan met 'n suur onaangename reuk, moet dit ouers se aandag gee. In hierdie geval, raadpleeg onmiddellik 'n dokter, met voorbereide materiaal wat u bekommerd gemaak het - 'n luier of 'n luier.
As die baba gereeld gevoer word, kan hy sy maag skeur. Dit is heeltemal normaal dat 'n pasgeborene een keer per uur of selfs een keer per 40 minute wil eet. Die belangrikste ding wat hy nou in die lewe doen, is immers eet en slaap. En let nie op ouer mense wat glo dat u nie u baba moet voed nie, wat hom bors op aanvraag gee. Daar kan raad wees om nie die baba meer gereeld as elke drie uur te voed nie en geleidelik aanvullende kosse in te voer. Hierdie intervalle laat die maag vermoedelik rus. Maar die skrywers van sulke advies is moeders wat hul kinders kunsmatig voed. Aan die ander kant is kenners van borsvoeding eenparig van mening dat pasgeborenes maniere het om borsmelk byna sonder onderbreking te assimileer; dit is die spysverteringstelsel. Gewoonlik is die moeder se borsmelk genoeg vir die baba, maar die invoer van aanvullende voedsel verhoog die risiko dat borsvoeding kan stop.
Die rede waarom 'n kind huil, is sy honger. Die huil van 'n kind kan getuig van baie dinge - dat die baba koud of warm is, verveling, vrees, pyn, moegheid, eensaamheid en natuurlik honger. Daar is dus baie redes. Om 'n baba te huil onmiddellik na voeding beteken nie dat u die baba met 'n kunsmatige formule moet voed nie; probeer om ander redes uit te vind vir die angs van die kind.
'N Kind, met 'n sterk huil, skeur sy longe. U moet nie sien dat 'n pasgebore baba 'n poging aanwend om die ouers te manipuleer of om enige diepgaande redes nie. Alles lê op die oppervlak - die kind het die moeder se hulp nodig en hy vra dit so goed as moontlik. Probeer hom dus alles gee wat jy kan. Wees barmhartig en moenie u kind in 'n senuweeagtige uitroep laat nie. Baie moeders glo dat hulle sal skree - hulle sal meer geduldig wees, maar huil is 'n bewys dat die kind sleg is, in welke geval dit nie nodig is om op te voed nie, maar om te help. Jong moeders moet onthou dat 'n kind tot drie maande aan maagkrampe kan ly, wat ook kan huil. Aangesien die spysverteringsorgane en senuweestelsel van die baba nog nie ontwikkel is nie, word sy ingewande pynlik van die gasborrels geswel. Terselfdertyd kan die derm self spasmas of knyp ervaar. Moet in hierdie geval nie haastig wees om medikasie te neem nie, dillewater, dit sal genoeg wees om die baba op die bors korrek aan te wend. By borsvoeding moet die onderlip van die baba effens gedraai word, wat die onderste helfte van die areola van die moeder se tepel bedek. En voordat u voed, is dit lekker om die baba 'n ligte buikmassering te gee deur u hand saggies met die kloksgewys te beweeg en die baba se bene teen die buik te druk. Dit is goed vir 'n kind as hy gereeld in sy arms gedra word en sy eie warm word, want die liggaamstemperatuur van 'n gesonde moeder is 'n ideale verhittingskussing vir 'n kind. Daarna sal die krummel in die "kolom" -posisie oortollige lug opwek.
Die teenwoordigheid van braking by 'n kind dui op sy siekte. Besluit eers - is dit spoeg of braak? En daar is 'n groot verskil in hierdie twee konsepte. Braking spoel, en hergroei is 'n klein vlug. Tot die derde maand van die lewe is dit maklik om 'n baba te spoeg, wat die baba in staat stel om die maag skoon te maak van die lug wat deur voedsel opgeneem word. As 'n kind na eet geëet het, maar terselfdertyd vrolik is en hy goed groei, is daar geen rede tot kommer nie. En braking is nie altyd kommerwekkend nie. Nadat dit een keer gebeur het, getuig dit slegs van 'n vlugtige maagspasma. Maar as braking 3-4 keer per dag herhaal word en gepaard gaan met koors, is dit reeds 'n teken om 'n pediater te skakel. Net braking, geen koors nie, is al rede om 'n neuroloog te besoek. U moet nie paniekerig raak oor elke geleentheid nie, u moet oplettend wees en 'n redelike kalmte handhaaf, ondanks die opwinding van die eerste weke van kommunikasie. U sal binnekort u baba en sy reaksies begin verstaan.