Padkos verwys na peuselhappies wat mense saam met hul neem om te eet terwyl hulle reis, gewoonlik op 'n lang padreis.
Volgens die Afrikaanse Etimologieë deur Boshoff en Nienaber (1967) , deur na Johannes du Plessis Scholtz se bydrae te verwys, kom die woord in Suid-Afrika in die tweede helfte van die 18de eeu voor.
In die tyd van die Tweede Vryheidsoorlog en daarna kon padkos 'n stukkie biltong en 'n bietjie drinkwater beteken het, afhangend hoe kort die afstand was. Maar dit beteken moontlik ook gekookte eiers, brood, beskuit, gekookte melk, koffie, vleis, suiker, lemoene, 'n tros piesangs (en ander vrugte), of selfs brandewyn, 'n bottel wyn of knertsie jenewer, wat op die trein genuttig kan word. Soms moes hierdie padkos gerek word vir tussen 2 tot 8 dae.
Skaars 90 jaar later voer 'n Nederlandse rubriekskrywer in die Algemeen Dagblad aan geen Suid-Afrikaner met 'n greintjie selfrespek sal die pad aandurf sonder padkos nie. Dit is nou hardgekookte eiers, gebraaide worsies, tamaties, eier-en-mayonnaise-toebroodjies en frikkadelle. Gewoonlik gaan daar ook "een berg padkos" in die motor saam, veral sodat mens die kinders op die agtersitplek konstant kan volprop om hul stil te hou.