135. Onplesierige tuiskoms. | Bodemklippe
← 134. Woord, Lig, Wêreld, Donker
136. Ja werklik…soos nooit vantevore. →
Posted on Julie 19, 2017 by Ansophie Joubert
Dis altyd so goed uitgebeeld in die flieks. Dis net verstommend hoe die wrywing en spanning van ‘n ongemaklike verhouding ‘n knoop in my eie maag maak, net terwyl ek daarna kyk uit die veiligheid van ‘n teatersitplek. ‘n Lang verlore broer kom huis toe vir ‘n spesiale geleentheid; ‘n troue of ‘n begrafnis en almal is in hoogspanningsrat, bewus van die pyn van onsekerheid en vermorste jare.
Ons is kinders van God en Jesus is die seun van God. Hy is ons oudste broer deur wie ons wêreld bestaan. Johannes skryf oor die hartseer en teleurstelling in die man wat vir ons die rede en hart van ons Vader verpersoonlik het.
1:10,11: Hy wás in die wêreld – die wêreld het deur Hom tot stand gekom – en tog het die wêreld Hom nie erken nie. Hy het na sy eiendom toe gekom, en tog het sy eie mense Hom nie aangeneem nie.
As die mens net ingestel was om Hom te sien, sou hy nog altyd Logos in die heelal kon herken.
Van die skepping van die wêreld af kan ‘n mens uit die werke van God duidelik aflei dat sy krag ewigdurend is en dat Hy waarlik God is, hoewel dit dinge is wat ‘n mens nie met die oog kan sien nie… (Romeine 1:20)
Die wêreld is so gemaak om mense na God te lei. Die skepping en omstandighede word so beskik dat ‘n mens die leemte in sy siel probeer vul. Dit is bedoel dat hy sal uitroep na God toe.
Die Teologie het nog altyd ‘n onderskeid tussen natuur-teologie en openbaringsteologie gemaak. Laasgenoemde is gebaseer op die waarheid wat direk van God deur die profete in Sy woord openbaar gemaak is. Natuur-teologie is die waarheid wat die mens op sy eie deur sy eie intellek en begrip van die wêreld om hom, ontdek. Hoe kan ons God in ons wêreld herken?
Openbaringskennis is die wonder van God se stem deur sy geskrewe Woord. Dit is die stem van oortuiging in ons gedagtes, wat ons besluite bepaal en ons gedagtes stuur.
Dit is die grootste seën op aarde en vir dit hou ons aan bid en studeer.
Ons bid vir insig in die wêreld om ons. Ons kan net deur die oë van die Heilige Gees waarlik sien. Ons kyk na die heelal uitwaarts en dink soos die Grieke dat waar daar orde is, is daar intelligensie. Die wêreld het verstommende orde. Die planete hou hulle bane, die getye is konstant, die seisoene is soos klokslag en net so dag en nag (Genesis 11:22). Volmaan, sonsverduisterings ensovoorts kan noukeurig bereken word. Dit is ‘n superieure intelligensie aan die werk.
Ons kyk na die heelal opwaarts. Die astronome studeer die sterre wat soos die sand aan die see is in ‘n onbegryplike groot heelal. Die astronomie wys na God en Sy majestieuse skepping.
Ons kyk na die wêreld binnewaarts. Waar het ons die vermoë om te dink gekry, om te redeneer en te weet? Waar en hoe het ons gewete ontwikkel, ons verwyt, skuldgevoel? Hoekom kan ons nie in boosheid verval en vrede ervaar nie? Geen mens kan homself buite God verklaar nie.
Ons kyk na ons heelal terugwaarts. Ons ganse geskiedenis is God se morele waardes in werking. Ryke het ontwikkel en geval volgens ‘n paroon van morele substansie.
Israel was God se spesiale land en die Jode God se uitverkore volk. (Exodus 19:5; Psalms 135:4). In die lig hiervan moes die deur vir Jesus wawyd oop gewees het. In plaas daarvan, het die mense wat oor eeue vir ‘n taak voorberei is, die taak geweier.
Net soos vandag nog is daar baie mense wat die taak wat hulle opgelê is, weier en selfs onbewus daarvan leef. Dit is een van die redes vir innerlike dissonans.
Weet jy wat jou roeping is? Is jy ongelukkig met jou omstandighede? Dink noukeurig na. God het ‘n baie spesiale plan vir jou. Dis nie noodwendig ‘n radikale lewensverandering nie, net groter fokus op Sy doelstelling presies daar waar jy in jou werk en huis met die mense om jou omgaan.
Hy berei ons voor in ons omstandighede, in die alledaagse van ons lewe.
1:12-13: Maar aan almal wat Hom aangeneem het, dié wat in Hom glo, het Hy die reg gegee om kinders van God te word. Hulle is dit nie van nature nie, nie deur die drang van ‘n mens of die besluit van ‘n man nie, maar hulle is uit God gebore.
Die mens is nie ‘n kind van God van nature nie. Hy moet een word. ‘n Mens kan in ‘n klaskamer sit, sonder om ‘n student te wees. Net soos een prediker gesê het: om in ‘n motorhuis te sit, maak nie van jou ‘n kar nie. Kerk toe gaan maak nie van jou ‘n Christen nie.
Die mens kan net tot God nader as God self die pad daarvoor oopmaak. Dit is so duidelik uit die antieke wêreld se desperate en intense soeke na God. Deur in Jesus te glo, kan ons die lewe wat God bied ontvang en leef.
Die lewe is moeilik en dikwels voel ons nie so gelowig en triomferend oor boosheid nie. Dit is juis in hierdie tye waar die krag en ondersteuning van Jesus ons dra. In ons swakheid is ons meer bewus van Sy voorsiening en leiding. Dit is die sleutel tot oorwinning.
Jesus belowe so veel in die wonder van Sy naam. Die Jode het ‘n naam gegee om die natuur van ‘n persoon te beskryf.
Ons stel ons vertroue in die die Here wat ons weet hoe Hy is. Hy is soos Jesus. Dit is hoe ons die voorreg het, om kinders van God te word – eenvoudig – neem die besluit. Miskien is dit goed dat jy swak voel en nie op jou eie krag en insig steun nie…vra net.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized	| Tagged Evangelie van Johannes,gebed,redding,skepping