“So sê die HERE, jou Verlosser, die Heilige van Israel: Ek is die HERE jou God, wat jou leer wat heilsaam is, wat jou lei op die weg wat jy moet gaan.” (:17)
Ons bely maklik met ons mond die almag en grootheid van die Here. Ons is ook vinnig om te praat oor die grootheid van sy wysheid en raad. Maar waarom verkies ons dan dikwels om eerder ons eie gedagtes as sy raad te volg? Die getuienis van ons mond en ons optrede strook mos nie wanneer ons só handel nie.
Ons is vinnig om die vinger te wys na die volk Israel wat telkens in die nood beland het doodeenvoudig omdat hulle nie na die HERE se raad geluister het nie en aan Hom ongehoorsaam was. Dit is vir ons maklik om in retrospek te sien dat God se plan van die volk Israel se planne verskil het en dat sy leiding telkens uitkoms gebied het.
Tog kyk ons dieselfde optrede in ons eie lewens so maklik mis. Ons is geneig om tot die Here in gebed te nader en Hom van ons probleme in te lig en sommer ook van die oplossing wat ons reeds self uitgewerk het. Hy moet dit asseblief net implementeer omdat ons weet dat niks by Hom onmoontlik is nie en dat Hy mos daardie dinge kan doen wat ons nie kan regkry nie. So asof die Here ons raad nodig het en deur ons voorgeskryf moet word. Ons is veel eerder veronderstel om ons probleme voor Hom te lê en daarna op sy raad en leiding te wag.
Dit gebeur natuurlik dat ons in situasies beland wat ons nie verstaan nie. En tog is hierdie menigmaal dat ons die reddende hand van die Here as ‘n werklikheid ook in ons eie lewens mag ervaar. Dink maar aan die benoude posisie waarin die volk Israel by die Skelfsee verkeer het juis sodat God se mag openbaar kon word. Ons lees in Ex. 14:13&14 hoedat Moses die volk in hierdie krisisuur gerusstel dat hulle op die Here se verlossing en hulp kan vertrou. “Maar Moses het aan die volk gesê: Wees nie bevrees nie, staan vas en aanskou die verlossing van die HERE wat Hy vandag vir julle sal bewerk; want soos julle die Egiptenaars vandag sien, sal julle hulle nie weer sien in ewigheid nie. Die HERE sal vir julle stry, en julle moet stil wees.”
Ons verantwoordelikheid om ons probleme in die hand van die Here te plaas beteken nie dat ons totaal pasief moetwees nie. Hoewel Moses in vers 14 die volk beveel om te wag op die verlossing wat die Here self sal bewerk, het hy hulle in die vorige vers vermaan om vas te staan. Hulle moes moed en geloof behou en gereed wees om te trek wanneer die opdrag kom. Maar hulle moes nie in eiewysheid probeer om die situasie self te beredder wat in die hand van die Here gegee is nie. Hulle moes op Hom vir hul redding vertrou!
Hoe dikwels gebeur dit nie ook in ons lewens dat ons ons eie sake probeer behartig eerder as om op die Here te vertrou nie? Ek soek nóú‘n oplossing en het nie tyd om op die Here se leiding te wag nie. En dan spook en spartel ons met sake wat ons eenvoudig aan die Here kon toevertrou totdat ons byna geen krag meer oorhou nie. Lê ons krag tog nie juis daarin dat ons weet waar ons hulp vandaan kom nie? “Want so sê die Here HERE, die Heilige van Israel: In terugkeer en rus lê julle heil, in stil wees en vertroue bestaan julle krag; maar julle wou nie” (Jes. 30:15).
Ek en u moet vanoggend weet dat ons die Here oneer aandoen wanneer ons nie ons vertroue in die Hom stel nie. As ek dan sê ek glo en vertrou Hom om my siel uit die doderyk weg te ruk en van die ewige verderf te red, waarom sou ek Hom nie ook in die kleiner dinge vertrou nie? Waarom sou ons nie ook glo dat Hy graag, as ons liefdevolle Vader, vir ons die regte leiding in hierdie lewe wil bied nie? “Ek wil jou onderrig en jou leer aangaande die weg wat jy moet gaan; Ek wil raad gee; my oog sal op jou wees.” (Ps. 32:8).
Kom ons glo sy beloftes aan ons en vertrou dat Hy dit sal nakom.
Ons het 2758 gaste aanlyn