Net ná Koekenaap vat ons die grondpad en wanneer ons deur die hekke duskant Skaapvleiplaas ry, rek ons nekke soos skilpaaie s’n om eerste die see te kan sien. Ons adem die koel soutseelug in, soos ’n dier wat windop prooi ruik.
Laatmiddag, wanneer die son in die see begin verdrink, drom ons saam om die vuur in die skerm tussen geure van vars vis op die kole.