Daar is die gemeenskappe met hulle sakke vol swaar stories, goed die bliksem in dat hulle sorge weer eens deur politiekery gekaap word. Boere wat vreesbevange vir oorlewing pleit. Niemand wat opdaag vir die gesprekke oor onteiening sonder vergoeding is onaangeraak nie, skryf ELMIEN DU PLESSIS.
DAAR is 'n staccato in die rympie wat ek altyd opsê om die proses-vir-die-wysiging-van-artikel-vyf-en-twintig-tot-dusver te verduidelik.
By die ANC Nasrec-konferensie word daar besluit om onteiening sonder vergoeding in te span vir grondhervormingsdoeleindes. Dit kan nie die ekonomie skaad nie; kan nie landbouproduksie affekteer nie. Daar word niks gesê van 'n grondwetlike wysiging nie.
Die EFF-mosie in Februarie 2018 vra vir nasionalisering en wysiging van die Grondwet. Die ANC wysig die mosie drasties, skrap nasionalisering, voeg vereistes by dat die ekonomie nie geskaad word nie en vra dat 'n grondwetlike hersieningskomitee moet vasstel of die Grondwet gewysig moet word. Dié komitee toer landwyd en vra 'n enkele vraag: Moet die Grondwet gewysig word, ja of nee? Geen vraag oor die "wat dan?!" nie...