Simbegwire - Storybooks Namibia
Toe Simbegwire se ma doodgegaan het, was sy baie hartseer. Simbegwire se pa het sy bes gedoen om vir sy dogter te sorg. Stadig, het hulle geleer om weer gelukkig te voel, sonder Simbegwire se moeder. Hulle het elke oggend gesit en praat oor die dag wat voorlê. Hulle het elke aand saam geëet. Nadat hulle die skottelgoed gewas het, het Simbegwire se pa haar gehelp met huiswerk.
"Hallo Simbegwire, jou pa het my baie van jou vertel", het Anita gesê. Maar sy het nie glimlag of die meisie se hand gevat nie. Simbegwire se pa was gelukkig en opgewonde. Hy het gepraat oor die drie van hulle wat saam gaan woon, en hoe goed hul lewe sal wees. "My kind, ek hoop jy sal Anita aanvaar as jou ma," het hy gesê.
Simbegwire se lewe het verander. Sy het nie meer tyd gehad om saam met haar pa in die oggende te sit nie. Anita het haar so baie huiswerk gegee dat sy te moeg was om haar skool werk in die aande te doen. Sy het reguit bed toe gegaan na ete. Haar enigste troos was die kleurvolle kombers wat haar ma haar gegee het. Simbegwire se pa het nie eers agtergekom dat sy ongelukkig was nie.
'n Paar maande later, het Simbegwire se pa vir hulle gesê dat hy vir 'n rukkie weg van die huis af gaan wees. "Ek moet weg gaan vir my werk", het hy gesê. "Maar ek weet julle sal mooi na mekaar kyk." Simbegwire se gesig het geval, maar haar pa neem nie kennis daarvan nie. Anita het niks gesê nie. Sy was nie gelukkig nie.
Dinge het erger geraak vir Simbegwire. As sy nie haar huistake klaar gemaak het nie, of as sy gekla het, het Anita haar geslaan. En by ete, het die vrou meeste van die kos geëet, en vir Simbegwire met slegs 'n paar stukkies gelos. Simbegwire het haarself elke aand aan die slaap gehuil, terwyl sy haar ma se kombers vashou.
Een oggend, het Simbegwire laat uit die bed geklim. "Jou lui meisie!" Het Anita op haar geskree. Sy het Simbegwire uit die bed uit getrek. Die kosbare kombers was vasgevang op 'n spyker, en het in twee geskeur.
Simbegwire was baie ontsteld. Sy het besluit om weg van die huis af te hardloop. Sy het die stukke van haar ma se kombers, asook kos gevat en die huis verlaat. Sy het die pad wat haar pa gevat het, gevolg.
Toe die laat geraak het, het sy 'n boom naby 'n stroom geklim en vir haarself 'n bed in die takke gemaak.Soos sy aan die slaap geraak het, het sy gesing: "Maama, maama, maama, jy het my verlaat. Jy het my verlaat en nooit weer terug gekom nie. Pappa het my nie meer lief te hê. Mamma, wanneer kom jy terug? Jy het my verlaat. "
Die volgende oggend, Simbegwire die liedjie weer gesing. Toe die vroue by die stroom hul klere was, het hulle die gehoor dat dit van die groot boom af kom. Hulle het gedink dit was net die wind wat die blare ritsel, en het met hul werk voortgegaan. Maar een van die vroue het baie aandagtig na die liedjie geluister.
Hierdie vrou het na die boom toe opgekyk. Toe sy die meisie en die stukke van die kleurvolle kombers sien, het sy geskree, "Simbegwire, my broer se kind!" Die ander vroue het opgehou om hulle klere te was en vir Simbegwire gehelp om van die groot boom af te klim. Haar tannie het haar omhels en haar probeer troos.
Simbegwire se tannie het die kind na haar huis toe gevat. Sy het vir Simbegwire warm kos gegee, en in die bed gesit, met haar ma se kombers. Simbegwire het haarself aan die slaap gehuil daardie aand. Maar dit was trane van verligting. Sy het geweet haar tannie sal kyk na haar.
Toe Simbegwire se pa terug gekom het, het hy gesien haar kamer is leeg. "Wat het gebeur, Anita?" het hy met 'n swaar hart gevra. Die vrou het verduidelik dat Simbegwire weggehardloop het. "Ek wou gehad het sy moet my respekteer", het sy gesê. "Maar miskien was ek te streng." Simbegwire se pa het die huis verlaat en het die rigting van die stroom gevolg. Hy het na sy suster se dorp toe gegaan om te gaan uitvind of een van hulle haar nie dalk gesien het nie.
Simbegwire het met haar neefies gespeel toe sy haar pa van vêr af sien aankom. Sy was bang dat hy dalk kwaad gaan wees, toe het sy in die huis in gehardloop om weg te kruip. Maar haar pa het vir haar gesê: "Simbegwire jy het die perfekte ma ir jouself gevind. Een wat jou liefhet en jou verstaan. Ek is trots op jou en ek is lief vir jou. "Hulle het ooreengekom dat Simbegwire by haar tannie, vir so lank as wat sy wil, gaan bly.
Haar pa het elke dag by haar gaan kuier. Op die ou end het Anita saam gegaan. Sy het vir Simbegwire se hand uitgereik. "Ek is so jammer kleintjie, ek was verkeerd," het sy gehuil. "Sal jy my weer laat probeer?" Simbegwire het ma haar pa en sy bekommerde gesig gekyk. Toe trap sy stadig vorentoe en sit haar arms om Anita.
Die volgende week, het Anita vir Simbegwire, haar neefies en haar tannie genooi om by hulle te gaan eet. Wat 'n fees! Anita het al Simbegwire se gunsteling kossoorte voorberei, en almal het geëet totdat hulle versadig was. Toe het die kinders speletjie begin speel, terwyl die volwassenes gepraat het. Simbegwire het gelukkig en dapper gevoel. Sy het besluit dat sy binnekort weer sal terugkeer huistoe om saam met haar pa en haar stiefma te lewe.