PROTES TEEN LEUENS IN PSALM 119 | Elim Ministries
PROTES TEEN LEUENS IN PSALM 119
Daar word tradisioneel onderskeid gemaak tussen die ouer Rooms Katolieke (RK) Kerk en die jonger Protestante Kerk wat in die sestiende eeu, in die tyd van Martin Luther, tot stand gekom het. Die woord “protestant” verwys daarna dat mense teen die leer en die gebruike van die RK Kerk geprotesteer het. Martin Luther is bekend vir die 95 stellings wat hy teen die deur van ‘n bekende kerk in Wittenberg, Duitsland opgeplak het, wat later aanleiding gegee het tot die skeuring in die RK Kerk en die begin van die sogenaamde Reformasie. Daar is onder meer protes aangeteken teen die RK sakrament van boetedoening; die outoriteit wat aan die Pouse verleen is om sondes te vergewe; die materialistiese ingesteldheid van die RK Kerk; die siening dat ‘n mens nie redding buite die RK Kerk kan ontvang nie en die verkondiging van ‘n valse boodskap van vrede, gebaseer op kerklike gebruike en nie op die ware boodskap van die Skrif nie.
Die ironie is dat dieselfde soort (en erger!) dinge as waarteen mense soos Martin Luther in die sestiende eeu geprotesteer het, later ook in die protestante kerke kop uitgesteek het! As ‘n mens na die groter prentjie van die kerkgeskiedenis oor die afgelope 2000 jaar kyk, staan dit uit soos ‘n paal bo water: Van die begin af was daar ‘n sterk, onsigbare, bose mag aan die werk wat daarop gemik was om die waarheid van die Woord stadig maar seker, en stukkie vir stukkie, te vervang met halwe waarhede en blatante leuens. Die woorde “protes” en “protestant” hoort nie net tuis by Martin Luther en die sestiende eeu nie. Daar behoort protestante in elke generasie te wees: gelowiges wat die waarheid liefhet en daarom die leuen herken en nie bereid is om hande te vou terwyl daar met die “blessing” van die kerk dinge gedoen en geglo word wat direk indruis teen die Woord nie.
Die vyftiende of “Samek” oktaaf van Psalm 119 word deur die tema van “protes” oorheers. Die skrywer protesteer teen die negatiewe uitwerking op sy eie lewe deur allerlei soorte mense met wie hy daagliks in aanraking kom: twyfelaars (113) en kwaaddoeners (115) en afgedwaaldes (118) en bedrieërs (118) en afvalliges (119) en mense wat Yahweh nie vrees nie (120). As ‘n mens bloot oppervlakkig lees, klink die woorde van hierdie oktaaf baie kil en liefdeloos – asof die skrywer begeer dat almal wat nie soos hy glo nie, eenvoudig van die aangesig van die aarde sal verdwyn. Besonders opvallend is die volgende uitsprake: “Twyfelaars haat ek” (vers 113); “Gaan weg van my, kwaaddoeners” (vers 115) en “U ruim al die afvalliges van die aarde weg soos skuim” (vers 119). Is dit die soort houding wat ek en jy ook teenoor mense moet hê wat ‘n ander siening as ons het?
Om die taal van die skrywer van Psalm 119 reg te kan verstaan, moet ‘n mens iets van die Hebreeuse idioom en skryfstyl, in die algemeen, verstaan. Ons vertaling van vers 113 sê byvoorbeeld: “Twyfelaars haat ek.” In werklikheid staan daar egter: “Verdeelde en fluktuerende gedagtes haat ek.” Dit gaan oor ‘n houding van skeptisisme oor die Woord en die Torah van Yahweh en dis die houding of die gesindheid wat die psalmskrywer haat, nie bloot elke persoon wat hom daaraan skuldig maak nie. Wanneer daar in Hebreeus op hierdie manier van ‘n sekere groepering van mense gepraat word, val al die klem op die daad wat sulke mense doen en is dit primêr die onaanvaarbare optrede of handeling wat veroordeel word. Waarom voel die skrywer so sterk daaroor en protesteer hy so heftig? Omdat hy hierdie soort gedrag herken vir wat dit werklik is: pogings wat daarop gemik is om hom te verhinder om die Torah te gehoorsaam. Daarom sê hy in vers 115: “Gaan weg van my, kwaaddoeners, dat ek die gebooie van my Elohiem kan bewaar!”
Dis opvallend dat dieselfde bewoording as wat in hierdie vers gebruik word, byna identies net so ook in die Messiaanse Geskrifte voorkom. Mat 7:22-23: “Baie sal in daardie dag vir My sê: Meester, Meester, het ons nie in u Naam geprofeteer en in u Naam demone uitgedryf en in u Naam baie kragte gedoen nie? En dan sal Ek aan hulle sê: Ek het julle nooit geken nie. Gaan weg van My, julle wat ongeregtigheid bedryf (of meer letterlik: julle wat teen die Torah gekant is)!” As ons graag die gees van Psalm 119 in ons lewens wil weerspieël, en ook die gees van die lewe en die boodskap van Y’shua, sal ons moet leer om te protesteer teen die negatiewe, anti-Torah magte in die wêreld rondom ons en te sê: Gaan weg van my, julle wat die Torah nie kan verdra nie en leringe voorstaan wat neerkom op die blatante oortreding van die Torah!
Daar is heeltemal te min stemme wat pleit vir die behoud van die Torah in ons dag. Die koor waarby meeste mense aansluit is die een wat sing dat die Torah outyds en uitgedien is of dat die Messias die Torah met iets anders kom vervang het. Hierdie soort leuens is juis wat ons moet inspireer om op te staan en protes aan te teken. As ons die waarheid liefhet, mag ons nie die weg van die minste weerstand kies en stil-stil aangaan met ons lewens asof dit wat rondom ons gebeur niks met ons uit te waai het nie. Dis nie ons plek om mense te veroordeel of af te skryf nie. Maar wanneer ons met die leuens en die bedrog van mense wat die Torah verag, gekonfronteer word, mag ons nie stilbly nie. Luister net na ‘n paar van die getuienisse in die Woord wat duidelik hulle stemme teen leuens laat hoor het:
Job 13:4 Maar julle pleister met leuens, kwaksalwers is julle almal …
Ps 4:2 Hoe lank sal julle die nietigheid liefhê, die leuen soek?
Spr 30:8 Hou valsheid en leuentaal ver van my af …
1 Joh 2:21 Daar is geen leuen in die waarheid nie …
Watter soort leuens is daar vandag waarteen ons behoort te protesteer? Die woord wat in Psalm 119:115 met “kwaaddoeners” vertaal word, hou verband met die begrip “breaking to pieces”. Ten diepste is dit die verbond wat Yahweh met sy volk gesluit het, wat verbreek word, deur mense wat verwag dat Yahweh sy kant van die verbond moet hou, maar self niks daarvan dink om sy opdragte te verontagsaam nie. Mal 2:8 “Maar julle het van die weg afgewyk, julle het baie teenoor die Torah laat struikel, julle het die verbond met Lewi verbreek, sê Yahweh van die leërskare.” Let op die woorde “laat struikel” in hierdie vers. Dit is interessant dat daar in Hebreeus ‘n ander woord is wat presies net so klink soos die woord vir “kwaaddoeners”, maar wat eintlik “herders” beteken (“ra’a” en “ra’ah”). Dis tragies dat dit reeds sedert die dae van die profete gebeur het dat valse en bedrieglike herders die oorsaak was dat andere die Torah verbreek het en dus (deur húlle toedoen) kwaaddoeners geword het. In ons dag het hierdie tendens kritiese afmetings aangeneem en wanneer dit gebeur mag hulle wat die waarheid liefhet, nie stilbly nie!
Die woord “afdwaal” wat in vers 118 gebruik word, sluit by hierdie begrip van “laat struikel” aan. Hierdie woord is “shaghah” en beteken veral om iemand te mislei of te laat afdwaal of deur onkunde op ‘n dwaalspoor te laat beland. Daar is vandag enkele stemme van protes wat hier en daar opgaan om die boodskap oor te dra dat daar grootskaalse misleiding in baie kerke plaasvind. Maar hierdie stemme van protes is nog lank nie hoorbaar en duidelik genoeg nie. Die geheelbeeld wat die gevestigde kerke van ons dag nog steeds weerspieël, is een van groot selfversekerdheid en ‘n houding van “die kerk was nog altyd reg en almal wat van die kerk verskil, is verkeerd en moet vermy en selfs gemarginaliseer word.” Dit vra moed en “guts” om teen só ‘n magtige vesting op te staan. Maar dis presies hierdie soort houding wat deur ‘n psalm soos Psalm 119 aangemoedig word.
Wat is dit ten diepste wat ‘n doodgewone gelowige mens motiveer om op te staan en sy of haar stem van protes te laat hoor? Ons vind die antwoord op hierdie vraag in die laaste vers van die “Samek” oktaaf van Psalm 119: “My vlees sidder van skrik vir U, en ek vrees vir u oordele” (vers 120). Dis maar net ‘n ander manier om te sê: In alles wat ek doen, word ek gemotiveer en geïnspireer deur die vrees vir Yahweh. Dit is my oortuiging dat die Skrif nie oordryf as dit beweer “Wysheid begin met die vrees van Yahweh” nie. Verder is dit ook my oortuiging, soos daar duidelik in Deut 6:24 beskryf word, dat dit altyd goed sal gaan met die een wat Yahweh vrees en dat die een wat Hom vrees, soos Ps 34:9 sê, geen gebrek sal hê nie. Kan jy sê dat hierdie vrees van Yahweh die dryfveer van jou optrede in hierdie wêreld is?