Begaafdheid as 'n sosiale konstruksie - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorgBegaafdheid as 'n sosiale konstruksie
Deur Carol Bainbridge Opgedateer 25 April 2019
As u die ouer van 'n begaafde kind is, het u dit waarskynlik moeilik gehad om 'n toepaslike akademiese omgewing vir u kind te kry. Daar is miskien aan u gesê dat u kind nie regtig begaafd is nie, dat alle kinders begaafd is, of dat daar nie iets soos begaafdheid is nie. U weet dat u kind meer gevorderd is as die meerderheid van sy maats. U weet ook dat daar ander kinders is wat so gevorderd of selfs meer gevorderd is as u kind. Beteken dit nie dat begaafdheid bestaan ​​en dat u kind begaafd is nie? Volgens sommige mense is dit nie wat dit beteken nie. Sommige mense glo dat begaafdheid 'n sosiale konstruksie is.
Wat is 'n sosiale konstruksie?
Eenvoudig gestel: 'n sosiale konstruksie of konstruksie is iets wat uit die denke van die mens kom. Dit bestaan ​​slegs omdat ons saamstem dat dit bestaan. Dit beteken dat sonder dat die mens dit sou konstrueer, dit nie sou bestaan ​​nie. As ons sê "konstruksie, bedoel ons egter nie bou nie, soos ons gebou of ander tasbare dinge. Ons bedoel dat ons die werklikheid konstrueer. Dit beteken nie dat daar geen werklikheid is nie, tensy ons dit bou. Byvoorbeeld, geboue bestaan ​​waar mense woon, maar dit is regtig meer as geboue. Alles wat ons oor daardie geboue dink, is deel van die sosiale konstruksie van 'huis'. 'n Sosiale konstruksie sluit dus ons houdings en oortuigings in. 'n Huis is meer as net 'n huis Verskillende kulture het verskillende sosiale konstrukte omdat hulle verskillende geloofstelsels het.
Geskiedenis van begaafdheid
Tot 1869 was daar nie iets soos begaafde kinders nie, omdat die term nog nie gebruik is nie. Dit is die eerste keer deur Francis Galton gebruik om te verwys na kinders wat die potensiaal het om begaafde volwassenes te word, geërf het. Begaafde volwassenes was diegene wat buitengewone talent in een of ander domein getoon het, soos musiek of wiskunde. Lewis Terman het in die vroeë 1900's hoë IK bygevoeg tot die konsep van begaafde kinders. Toe in 1926 publiseer Leta Hollingsworth 'n boek met 'begaafde kinders' in die titel, en die term word sedertdien gebruik.
Die definisies en sienings teenoor begaafde kinders het egter verander en tot vandag toe is ons nie eens oor wat begaafdheid is of hoe om dit te definieer nie. Ons moet aan verskillende definisies van begaafdes werk. Sommige definisies beskou nie 'n begaafde kind as 'n volwassene nie, tensy hulle die begaafdheid kan demonstreer, wat gewoonlik op skool of in 'n veld uitblink, terwyl ander begaafdheid beskou as die potensiaal om te presteer of dit potensiaal bereik word of nie. Die gebrek aan konsensus oor die betekenis van begaafdheid dui vir baie mense daarop dat daar regtig nie iets soos begaafdes is nie. Dit suggereer vir ander dat begaafdheid 'n sosiale konstruksie is wat nog nie 'n vaste stel oortuigings daaraan het nie.
Waardes van die samelewing
Verskillende kulture waardeer verskillende eienskappe. Baie Westerse kulture waardeer hoë intelligensie in akademiese vakke soos taal en wiskunde. Hulle waardeer ook talent in musiek en kuns. Maar ander kulture waardeer ander eienskappe, soos die vermoë om diere op te spoor. In hierdie kulture word hoë intelligensie in wiskunde nie waardeer nie. Dit is die hoofrede waarom sommige mense glo dat begaafdheid 'n sosiale konstruksie is. Dit is immers net omdat ons hoë intelligensie en talent waardeer dat ons kinders as begaafd identifiseer. In 'n kultuur wat diereopsporingsvaardighede waardeer, sal dieselfde kinders wat in die westerse kultuur begaaf is, nie soveel waardeer word as diegene wat buitengewoon vaardig was om diere op te spoor nie.
Begaafdheid bestaan ​​of dit erken of waardeer word of nie
Daar bestaan ​​geen twyfel dat dit wat ons begaafdheid noem, bestaan ​​nie. Dieselfde eienskappe wat ons as begaafdheidstekens erken, kan by kinders regoor die wêreld gesien word, en tekens kan al van kleins af gesien word. Die feit dat hierdie eienskappe moontlik nie deur elke kultuur gewaardeer word nie, beteken nie dat hulle nie bestaan ​​nie. Begaafdheid kan 'n sosiale konstruksie wees, en dit kan in 'n ander soort samelewing nie wees nie. Dit is interessant om daarop te let dat ons die ouderdomsgroepering van kinders in 1848 vir die eerste keer gesien het en die idee van begaafdheid twee dekades later verskyn het.
Sonder die ouderdomsgroep van kinders op skool, sou ons nie nodig het om 'n groep kinders wat meer gevorderd is as hul maats te skei nie. Kinders sal net in hul eie tempo beweeg sonder om dit met ander kinders te vergelyk. Maar omdat kinders volgens ouderdom gegroepeer is, kan ons nie anders as om verskille in hul vermoëns raak te sien nie. Nou is die konsep van begaafde kinders deel van ons kultuur. Wat as ons nie meer kinders volgens ouderdom groepeer nie? Sou ons nog steeds oor begaafde kinders praat, of sou ons alle kinders as individue met verskillende akademiese behoeftes sien?
Copyright aanneming en pleegsorg: Begaafdheid as 'n sosiale konstruksie - aanneming en pleegsorgLees Meer