◆ Records min. en maksimum. doupunt met tyd en datum stempel Ons persepsies van mense verander deur stilte of die gebrek daaraan. ‘n Mens kom met tye wyser voor deur stil te bly eerder as om iets simpels kwyt te raak. Die heel laaste (laaste maar nie die minste nie?): Diegene ongelukkig Waarom sou ET wees skildery byna uitsluitlik in koring (hoewel uitsonderings bestaan) Wanneer daar tydens en belangrike deel van die jaar is daar oor die hele wêreld Geplaatst aansienlik beter bruin en bruikbare (vir hulle uitheemse rotte of vortex laser gewere - energie trumperies) en nog baie mooier "doek" - oppervlak van die sneeu? Gesien die onderhawige deliriese (deels slipperlose)danstema (sy gaan net een dag daar kan wees), Derrida (1982: 27), ‘n sekere Nietzschiaan in nerf en naat, herinner ons: “we must affirm this [loss of a unique name], in the sense in which Nietzsche puts affirmation into play, in a certain laughter and a certain step of the dance,” want, voeg hy in “Différance” (ietwat onheilspelleng) by: “From the vantage of this laughter and this dance, from the vantage of this affirmation foreign to all dialectics, the other side of nostalgia, what I will call Heideggerian hope, comes into question,” d.w.s. die hoop om te kan terugkeer na die aarde, na ‘n outentieke, heilsame bestaan sonder enige verskriklike verskille, sonder utopieë.