Wysiging soos op 20:12, 10 Augustus 2016
88 grepe verwyder , 3 jaar gelede
Beeld bestaan nie meer nie.
'''Margaretha Jacoba Strydom''' is 'n [[Suid-Afrika]]anse [[skrywer]].<ref>Kannemeyer, J.C. “Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 2” Academica, Pretoria, Kaapstad en Johannesburg Eerste uitgawe Eerste druk 1983</ref> Sy is op 22 Junie 1945<ref>Stellenbosch Writers: http://www.stellenboschwriters.com/100maartens.html</ref> in [[Bloemfontein]] gebore as die oudste van drie dogters van ’n polisieman, Matthys Johannes Strydom, en ’n huisvrou, Jacoba Danilina Diedericks.
Sy skryf ook romans vir volwassenes. “'''''Stormvoël'''''”<ref>Esaach: http://www.esaach.org.za/index.php?title=Maartens,_Maretha</ref> verskyn eers as vervolgverhaal in ''Sarie''. “'''''Eindpunt'''''” (1976) is ’n spanningsverhaal. “'''''Tuin van die geel magrietjies'''''” beskryf die gebrokenheid en soeke na liefde van ’n jong meisie in ’n verbrokkelende ouerhuis. Tydens die universiteitskoor se oorsese toer raak Ingrid hopeloos verlief op Jasper. Sy is egter reeds betrokke in ’n ernstige verhouding met Pieter, ’n jongman van haar tuisdorp. Met haar terugkeer vind sy egter dat haar pa haar ma verlaat het. In hierdie tyd is dit Pieter wat haar troos, met Jasper wat koud optree nadat hy hulle bymekaar sien. “'''''Een ligjaar'''''” is ’n roman wat die mynwese en die mense wat daarin werk as tema het. In 1982 word die J.P. van der Walt-prys aan “''Een ligjaar''” toegeken. “'''''Voor die oog van hierdie son'''''” se hoofkarakter is Hanna van der Merwe, wat op agtienjarige ouderdom verloof raak aan Niklaas en dan met hom trou, vol verwagtinge van die toekoms. Drie-en-veertig jaar later lê sy hulpeloos op haar hospitaalbed na ’n oogoperasie, met net haar gedagtes om haar besig te hou. Sy herleef haar lewe en besef dat dit nie aan haar verwagtinge voldoen het nie en dat sy steeds baie onvervulde verwagtinge het. In hierdie oomblik reik sy dan uit na haar Skepper en kom eindelik tot selfkennis en berusting, in staat om vrede te maak met haar naaste en met God.
“'''''Verste grens'''''”<ref>Van Zyl, Ia “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 25 no. 1, Februarie 1987</ref> verskyn eers as vervolgverhaal in ''Sarie'' en word in 1986 deur hierdie tydskrif bekroon as die beste vervolgverhaal. In 1987 verower dit ook die Helpmekaar FAK-prys vir ontspanningsleesstof. Soos die titel aandui is die agtergrond van die verhaal die grensoorlog, maar die verhaal is meer gerig op die grense van mens-wees wat die karakters moet verstaan en oorsteek.<ref>Pienaar, Elize “Keuses by die grens in ‘Verste grens’ van Maretha Maartens” “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 29 no. 2. Mei 1991</ref> Sarah de Vries is die hoofkarakter en bevind haar op die grens op Oshakati waar haar man Helmut ’n soldaat is. Die spanning in hulle huwelik bereik hier breekpunt en het groot impak op hulle en hulle kinders, Louise en Deon, se lewens. ’n Aantal gebeurtenisse dwing vir Sarah tot introspeksie en veroorsaak dat sy weer begin uitreik na haar kinders en haar man om die bande te probeer herstel. “''Verste grens''” word in 1993 deur [[Wim Vorster]] vir die verhoog verwerk en die première vind plaas in die André Huguenet-teater in Bloemfontein. Die boek word ook aan skole voorgeskryf. “'''''Ruitevrou'''''” (met subtitel “''’n ware verhaal van emosionele en liggaamlike mishandeling''”) vertel die verhaal van ’n vrou se jarelange liggaamlike en sielkundige aftakeling in ’n negatiewe verhouding met ’n bekende chirurg, wat daarop uitloop dat sy hom vermoor. Na getuienis in die hof oor die aanrandings en vernederings wat sy moes verduur, word sy vrygespreek van moord. Die mikpunt van die boek is om die psige van ’n vrou wat emosioneel en liggaamlik mishandel word, uit te beeld. Hoewel fiktiewe name gebruik word (Riana Maree en dr. Hannes Hiemstra), is die gegewens gegrond op die lewensverhaal van ’n Suid-Afrikaanse vrou (Retha Nel) en die bekende Bloemfonteinse chirurg dr. Hennie Lubbe en Maretha Maartens word gedreig met regstappe vir laster en pogings om die verspreiding van die boek stop te sit deur dr. Lubbe se ouers. Hierdie dreigement word laat vaar omdat daar nie ’n regspresedent is vir ’n pa om namens ’n seun ’n lastereis in te dien nie. Die opspraakwekkende aard van die boek en die gepaardgaande publisiteit sit vuurwarm polemiek aan die gang oor wanneer geskrifte feitelik of fiksie is.
“'''''Jacoba Afrikaner'''''”<ref>Anoniem “Die Republikein” 15 November 2001</ref> bevat verskeie verhaallyne om ’n perspektief op die Namibiese geskiedenis te gee. Die Nama-meisie Jacoba Afrikaner<ref>Venter, L.S. “Beeld” 10 Desember 2001</ref> raak verlief op die Herero Tuvahi Kapuuo. Sy vertel vir hom van haar voorouers, afstammelinge van Klaas Afrikaner en sy beroemde seuns Jonker en Titus. Hy vertel haar van die Herero’s se verblyf en swaarkry in die swart woonbuurte van Windhoek en die opstand van 1960. Wanneer hy saam met Swapo teen die apartheidsbewind vir vryheid van die swart volkere gaan veg, laat hy haar alleen en swanger agter. Bas Pretorius is ’n wit dominee, wat die ander kant van die Swapo-oorlog verdedig en eindelik vir Jacoba as prostituut op die Groot Ashoop op Kupferberg buite Windhoek vind. Hierdie ontmoeting dwing hom tot ander insigte. Die boek word ’n fel aanklag teen die grensoorlog en die vergrype van die land se koloniale verlede, met goed nagevorste blootstelling van die geskiedenis van inheemse mense in Namibië. “''Jacoba Afrikaner''”<ref>Viljoen, Louise “Rapport” 25 November 2001</ref> is in 2001 op die kortlys van die romanwedstryd van Sanlam, “''Insig''” en Kwêla.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/1479338"