Gladiolus Maya Plisetskaya: variëteitsbeskrywing, plant en versorging, gebruik in landskapontwerp, foto * Plante
Elegante gladiolusse word geassosieer met sagtheid, grasie en gesofistikeerde sjarme. Die breekbare skoonheid van hierdie blomme kan enige tuin omskep en dit verander in 'n bloeiende kweekhuis. Hulle word in blombeddings geplant, versier blombeddings en skep luukse ruikers. Eenvoudige reëls vir plant en versorging sal help om hierdie delikate blomme te kweek, waarvan die delikate aroma die tuin vir baie jare sal vul.
Gladiolus Maya Plisetskaya - 'n variëteit wat in 1997 deur die Russiese teler A.N. Gromov geteel is. Behoort tot die Iris-familie en is 'n groot blomknolagtige bolplant. Kragtige gladiolusblomme van hierdie variëteit is ligrooi met 'n ligte salmkleur. Nader aan die nek word die ligte-melkagtige kleur glad tot liggeel.
Die tekstuur van die blomblare is syagtige was. Die geriffelde struktuur word nader aan die rande uitgespreek. Die rande van die blare het 'n vaal oranje tint. In die onderste deel van die nek is daar 'n bloedrooi vlek. Die blom is goed geskik vir sny.
Het jy geweet? Ondanks die brose skoonheid, het die gladiolus sy naam gekry van die Latynse gladius, wat "swaard" beteken. Die naam van hierdie blom, wat hy danksy die blare van die xiphoïde verwerf het, het hom vir altyd verbind met gladiatorgevegte.
Die hoogte van die gladiolus is 180 cm, dus wanneer die plant gekweek word, moet die plant vasgemaak word. Die blare is xifoïed, versadig groen, 60-70 cm hoog, en die bloeiwyses is groot, spitsvormig tot 90 cm lank. Daar is 23 knoppe op hulle, waarvan 8-9 gelyktydig oop is. Die volume van een knop is 15 cm.
Bloei vind plaas 80 dae na plant. Gladioli blom in Augustus.
Daar is egter nog 'n paar verbouingsfunksies wat aanbeveel word om te volg. Dit sluit in plantreëls, die verwikkeldheid van versorging, plaagbeheermetodes en die behandeling van siektes waaraan hierdie plante vatbaar is. Dit sal ook nuttig wees om behoorlik voor te berei vir landing.
Voordat u 'n gladiolus plant, moet u:
Kies 'n plek waar die blom sal groei. Sand- en kleigrond is geskik vir die plant van gladiolus. 'N Geskikte grond suurgehalte is pH 4,5 tot 6,8 eenhede. Verhoogde suurgehalte kan genormaliseer word deur die grond met sand of klei te verdun - een deel sand of klei in twee dele van die grond. Laeveldgebiede waar water stagneer, moet vermy word. Besoedelde grond is kategorieë nie geskik vir die delikate knolle van 'n blom nie, aangesien die bol begin verrot en die plant doodgaan. Aangesien gladioli tot groot blomblomme behoort, benodig hulle dus vrye ruimte plant hierdie blomme nie te naby aan mekaar nie. Die gekose plek moet ook voldoende lig bied, aangesien die groei in die skaduwee die oorvloed van blom kan beïnvloed. In winderige terreine moet die stam aan 'n steun vasgemaak word.
Kies en plant plantmateriaal korrek op. U kan voorheen geplante bolle opgrawe of goedere in 'n gespesialiseerde winkel koop. Bolle kan in die yskas gebêre word (nie in die vrieskas nie!). 'N Maand voordat dit in die oop grond geplant word, moet dit verwyder en geïnspekteer word. Siek en swak gooi weg, wat net die sterkste en lewensvatbare agterlaat. Klein gebiede wat deur siektes soos skurfte en sclerotinia geraak word, kan versigtig verwyder word deur die sny met groen goed te behandel. Die bolle moet skoongemaak word van 'n digte skil en dit dan op 'n warm plek plaas met die spruitjies na bo.Onmiddellik voor plant moet die materiaal ontsmet word in 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat of Decis. Die verwerkingstyd duur ongeveer 30 minute.
Dit is afsonderlik noemenswaardig dat gladioli aanbeveel word om jaarliks ​​na 'n ander perseel oorgeplant te word. Hierdie behoefte word verklaar deur die feit dat die blom op die ou plek "armer word", die blomme kleiner is. Moet ook nie plante plant in gebiede waar die tamaties, courgette en kool gewas het nie. Dit is beter om gladioli te plant in die grond waar peulgewasse verbou word.
Belangrik! Hoe groter die gloeilamp, hoe ouer is dit. Verouderde materiaal is nie geskik vir plant nie, aangesien dit die immuniteit verminder het en die lewensduur van so 'n plant nie vier jaar oorskry nie.
Gladioli word middel Mei in oop grond geplant. Die grond sal teen hierdie tyd opwarm tot 'n temperatuur van + 15 ° C. Behoorlik aangeplante blomme sal harmonieus ontwikkel en in die toekoms nie probleme veroorsaak nie.
Grawe 'n vlak sloot.
Versprei 'n dun laag minerale kunsmis langs die bodem. Dit is beter om klaargemaakte organiese kunsmisstowwe te gebruik wat geskik is vir blomplante.
Sprinkel met sand. Sit klein stukkies mos bo-op.
Plant die bolle onderstebo. Die diepte hang af van die digtheid van die grond, die grootte van die bolle en die gewenste resultaat. Grof materiaal word dus 5-8 cm diep, vlak - 3-4 cm geplant. Hoe ligter die grond, hoe dieper is die plant. As u die gloeilampe nader aan die aarde plaas, kry u meer kinders. As dit dieper geplant word, sal die blom kragtig en sterk word. Die afstand tussen landings moet ongeveer 15 cm wees.
Om 'n lae laag sand en grond vol te maak, is dit nie nodig om op te klim nie.
Bedek met kompos en humus (1: 1), bedek dikte 2-3 cm.
Laat rus totdat die eerste lote verskyn.
Die afstand tussen die rye moet minstens 30 cm wees.
Bolle kan nie gemeng word nie. Dit is nodig om groot en klein te skei en apart te plant
Gladiolus benodig geen spesiale groeitoestande nie en die versorging daarvan is eenvoudig. Die belangrikste voorwaarde vir gehalteversorging is water. Hulle begin die blom besproei nadat die jong lote 5 cm hoog is. U kan die benodigde hoeveelheid water bereken deur binne 'n uur te kyk hoe dit die gloeilamp bereik.
As die grond gedurende die tyd tot by die knol bevogtig word, word die water as voldoende beskou. 'N Geplante plant word natgemaak op grond van hoe vinnig vog in die grond opgeneem word. As die grond stadig versadig is met water, is ekstra vog nie nodig nie. Dan moet die grond rondom die blom losgemaak word. Die prosedure vergemaklik die toegang van suurstof tot die gloeilamp, wat baie nuttig is vir die ontwikkeling daarvan.
In die somer sal die gladioli meer water benodig. Die frekwensie van natmaak word tot 2-3 keer per week verhoog.
Die hoeveelheid vloeistof bly dieselfde. Gieter in die somer moet in die aand weesaangesien direkte sonlig die aarde intens droog maak en die plant gedurende die dag bevogtig word, is daar geen punt nie. 'N Gebrek aan vog beïnvloed die groei en ontwikkeling van die blom. Die steel is gebuig, die lote verdor en droog uit.
Op oop grond sluit versorging bo-in. Die eerste keer word dit toegedien na die voorkoms van drie blare. Gedurende hierdie periode word daar 'n mengsel van ammoniumsulfaat en stikstofhoudende kunsmis gevoer (1: 1).
As die aantal blare toeneem tot ses, word kunsmis bygevoeg uit die kalium-fosformengsel waaraan stikstof gevoeg word.
Twee dele van 'n mengsel van kalium en fosfor is verantwoordelik vir een deel stikstof. Mis as kunsmis pas nie kategorieë nie.
Die plant word weer gevoer wanneer knoppe op die voet verskyn. Tydens die vorming van knoppe is dit nuttig om gladiolus met 'n ekstra wortelmetode te bemes.
Om dit te kan doen, moet u die blomme saans met 'n oplossing van kaliumpermanganaat of kopersulfaat spuit. Hierdie metode is goed deurdat dit die voorkoming van siektes en plae bied.Vloeibare organiese kunsmisstowwe kan self voorberei word.
Resep vir voorbereiding van pluimvee-infusie:
Verdun 3 L rommel in 5 L water.
Laat dit binne tien dae binnenshuis toedien sonder om te verlig.
Voeg by die water by 'n dosis van 1:10.
Vanaf middel Augustus word die produksie van kunsmis gestaak. Daar moet veral aandag geskenk word aan die voorbereiding van blomme vir die winterperiode, omdat gladiolusse nie in die oop grond oorwinter nie. Nadat die blom voltooi is, moet plante sorgvuldig met tuinskeer gesny word. Nadat die stam gesny is, moet die gloeilamp nog 'n maand in die grond gelaat word. Gedurende hierdie periode word dit steeds gevul met sappe en voedingstowwe uit die grond.
Na 'n maand moet die gloeilampe noukeurig opgegrawe word, van die res van die aarde vrygelaat word en in 'n warm, goed geventileerde kamer, byvoorbeeld, op die balkon gedroog word. Vir opberging is eierkartonne perfek. Na droging moet materiaal wat na droging opgegrawe is, met briljante groen behandel word.
Na droging word die bolle vir die winter in die yskas gestuur. Daar word hulle vir 'n maand gebêre, toegedraai in papier. Dan word hulle verwyder en op 'n warm, droë plek geplaas tot die lente. Gedurende hierdie tyd word die spruite gerek en bereik hulle 15 cm hoog, wat 'n aanduiding is van die goeie blom van die toekomstige blom. In die middel van Mei word dit na 'n nuwe plek oorgeplant.
Hierdie siklus word jaarliks ​​herhaal.
Parasiete en siektes is veral gevaarlik tydens die vorming van die plant. Die skade wat hulle aangerig het, kan die ontwikkeling van die blom stop of dit selfs vernietig.
Die algemeenste kwale en plae, sowel as metodes om dit te bestry:
Fusarium droëvrot. Klein, waterige neoplasmas verskyn op die gloeilamp. In die gevorderde stadium van die siekte droog die knolle uit, hul oppervlak krimp. Besmetting met hierdie swamsiekte vind plaas deur knolle as gevolg van misbruik van stikstofhoudende kunsmisstowwe. Droë swam is gevaarlik omdat 90% van die besmette plante sterf. Tekens van die siekte kan opgespoor word nadat hulle opgegrawe is. Behandeling behels deeglike droging by 'n temperatuur van minstens + 30 ° C. Voordat u die ui vir berging stuur, moet dit verwerk word met die middel "Maxim". Voordat dit in 'n oop grond geplant word, moet dit behandel word met die middel "Vitaros".
Sclerotinia. Die oppervlak van die knol is bedek met bruin vlekke wat uiteindelik in 'n aanhoudende vlek saamsmelt. Die toestand van blomblare in die somer vererger vinnig; hulle word geel en droog van die basis tot by die punte. Hierdie siekte versprei vinnig in vogtige vogtige toestande en kan tot 25 jaar in die grond "aanhou". Die enigste manier om droë swartvrot te bekamp, ​​is voorkoming. Gedurende die groeiseisoen moet die blom bespuit word met voorbereidings wat koper bevat: 'Abiga-Peak', 'HOM', 'Ordan'. Besmette gloeilampe sal vernietig moet word.
Septoria. Waterige bultjies verskyn op die knolle, wat uiteindelik in digte swartvrot verander. Die blare word slap, bedek met donkerbruin vlekke met 'n oranje, asof hulle verskroei, met rand. 'N Swart kolletjie word in die middel van die plek waargeneem. Die siekte kom gereeld voor in harde gronde met 'n hoë suurgehalte, byvoorbeeld in ou turflande. As 'n voorkoming van die siekte, word swaar kleigrond aanbeveel om die byvoeging van sand te vergemaklik. In die eerste stadiums van die letsel kan die vrot area op die knol afgesny word, en dan word die wond met briljante groen behandel. Met die nederlaag wat geloods word, moet die plant vernietig word.
Bakteriese skurfte. Dit is 'n bakterie wat in nat, nat grond woon. U kan die siekte herken volgens die toestand van die gloeilamp. Donker sere met 'n rooierige kleur verskyn op die oppervlak. Die blare van die blom begin uitdroog en gevolglik sterf die plant.In hierdie geval behels voorkomende maatreëls die behandeling van die plantplek met kopersulfaatoplossing (3%). Dit is ook nodig om die grond ligter te maak voordat u plant of sand of klei in die grond plaas. In die beginfase van infeksie kan die blom gered word. Hiervoor moet die plek waar die ulkus gevorm word, oorvloedig met gekneusde steenkool bestrooi word.
Blaaspootjies gladiolus. Die parasiet voed op die sappe van die blare en knoppe van gladiolus, waardeur die blomme bleek word en die blare knars. Die blare begin vinnig droog word en vinnig verdwyn. In die herfs skuif blaaspootjies na knolle, waar hulle saam met die plant onder die lae uiehuid slaap, dus moet die materiaal deeglik ondersoek word nadat hulle opgegrawe is (voordat die plant opgeberg word). Die aangetaste bolle het 'n ligter skaduwee as die gesonde, en hul oppervlak word klam, asof dit met slym bedek is. In die stryd teen blaaspootjies help 'n mengsel van poeier en insekdoders, soos Aktara en Confidor, baie. Voor die prosedure is dit nodig om beskermende maatreëls te tref sodat die gifstowwe nie in die asemhalingskanaal beland nie. Werk slegs met handskoene aan. Om die mengsel te berei, moet u 50 g babapoeier neem, insekdoders daarby voeg (heel aan die punt van die mes), giet 2-3 druppels Actelika in die mengsel en meng. Sprinkel die gloeilamp met die produk oor en laat staan ​​vir 'n dag. Was hande deeglik na voltooiing van die prosedure. Na 'n dag moet die ui op 'n sif geplaas word en geskud word om die poeierfraksie te skei. Dit moet met handskoene gedoen word. Dan kan u die materiaal vir stoor stuur.
Bolbosluis. 'N Parasiet wat in die grond woon. Dit dring die bol binne deur krake of deur die bodem. Dit beïnvloed die knolle, waardeur die plant vertraag word en dit vervaag. Na grawe bly die bosluis onder die lae uievlokkies en word dit tydens die berging vernietig, daarom is dit uiters belangrik om betyds tekens van skade op te spoor. Die gloeilamp waarop die bosluis gevestig is, kry 'n donker kleur. In die geval van 'n meer intensiewe letsel, word dit broos en vrot. In geval van myt letsels, kan die gloeilamp geplaas word in water verhit tot + 50 ° C en dit vir vyf minute gelaat word. Daarna moet dit met 'n oplossing van malathion (30%) ontsmet word, 5 g van die produk in 1 liter water gevoeg word en die materiaal daar vir 'n halfuur gedoop word. Stuur dan die ui vir berging.
Het jy geweet? Voor die geveg het die gladiators van antieke Rome 'n ketting met gladiolbolle om hul nekke gedra. Daar word geglo dat so 'n amulet die lewe van sy eienaar kon red en die oorwinning kon bewerkstellig.
Gladioli lyk luuks in groepe. Dit kan ook op blombeddings en afslag geplant word. Komposisies van die Maya Plisetskaya-variëteit en fynblom plante beklemtoon die sierlike lyn van 'n hoë stam en die trots opgeligte kop van 'n volumetiese blom.
Teen die agtergrond van 'n welige groen grasperk lyk die netjiese rye gladioli veral indrukwekkend. In oop gebiede gloei hierdie ongelooflike pragtige blomme letterlik van binne en laat sonlig deur die deurskynende perskeblare.
Om die skoonheid van die Maya Plisetskaya gladioli-variëteite vir baie jare te bewonder, moet u die reëls van planttyd volg en die eienaardighede van die verbouing in ag neem. Versorgingsvereistes sluit in gereelde natmaak, toediening en voorbereiding vir oorwintering. 'N Deeglike ondersoek na grawe sal betyds help om tekens van skade aan siektes te identifiseer en met die behandeling te begin.