Sny die buurman se boom? Beter wees versigtig! - hindernisvryLees Meer
Hoof hindernisvry Sny die buurman se boom? Beter wees versigtig!
As 'n kind reeds drie en 'n half jaar oud is, kan hulle op hul eie toilet toe gaan wanneer hulle snags wakker word en hoef nie voortdurend deur hul ouers gemonitor te word nie. Dit geld ook as die gesin elders kuier. Nadat die inligtingsdiens Law and Taxes van die LBS ingelig is, het die regbank in 'n groot vergoedingsproses besluit. (Düsseldorf Hoër Streekhof, lêernommer 4 U 15/18)
Die uitspraak in detail
Die saak: 'n kind wat saam met sy ouers by vriende gekuier het, het eintlik daarin geslaag om op sy eie toilet toe te gaan. Die gebruik van te veel toiletpapier het egter gelei tot 'n verstopping van die drein en 'n gelyktydige inhaak van die spoelknoppie tot 'n voortdurende lekkasie van water. Die skade was enorm – veral vir die woonstel hieronder. Huiseienaarsversekering het 15 gevra.000 euro van die moeder van die kind of. hul aanspreeklikheidsversekering. Die rede: Daar is 'n oortreding van ouertoesig.
Die uitspraak: Die regters kon nie so 'n pligskending erken nie. In 'n geslote woonstel hoef 'n driejarige nie voortdurend onder toesig te wees nie, het hulle bevind. Dit is voldoende as 'n toesighouer binne hoorafstand is. Om selfstandig toilet toe te gaan is niks ongewoons op hierdie ouderdom nie, dit gaan immers ook daaroor om die kind se sinvolle ontwikkeling na onafhanklikheid te bevorder.
(Tot) veel aan die beweeg: Die belastingowerhede het probleme gehad met talle reise deur 'n verhuurder na sy eiendom
In beginsel kan 'n verhuurder die reiskoste na sy eiendom eis teen 'n vaste tarief van 0,30 euro per kilometer gery as inkomsteverwante uitgawes. Maar daar is sekere perke. Volgens die inligtingsdiens Law and Taxes van die LBS kan 'n punt oorskry word waarna hierdie tipe belastingaftrekbaarheid nie meer moontlik is nie. (Federale Fiskale Hof, lêernommer IX R 18/15)
Die saak: 'n belastingbetaler het verskeie woonstelle en 'n woonstelgebou in 'n ander plek as sy woonplek opgeknap. Hy het die konstruksieterreine in 165 en 215 individuele reise per jaar besoek. Weens hierdie opeenhoping het die verantwoordelike belastingkantoor tot die gevolgtrekking gekom dat die betrokke persoon 'n permanente werkplek by die ligging van die huureiendom het. Gevolglik kan hy slegs aanspraak maak op die minder gunstige afstand vaste tarief van 0,30 euro per afstand kilometer (en nie per kilometer gery nie).
Die uitspraak: Die Federale Fiskale Hof het die regsmening wat die belastingowerhede verteenwoordig het, ondersteun. As 'n huureiendom nie net af en toe besoek word nie, maar voortdurend en herhaaldelik met 'n sekere mate van volhoubaarheid, dan kan 'n mens aanvaar dat dit 'n gereelde werkplek is. Die betrokke persoon was feitlik elke werksdag op die terrein. As 'n reël is die eis van advertensiekoste nie 'n probleem vir verhuurders nie, want hulle besoek hul eiendom net af en toe - byvoorbeeld wanneer hulle van huurders verander, vir tjeks of om meterlesings te lees.
Berging, nie woon nie: huurders moet by die bepalings van die kontrak hou
Die bepalings in die huurkontrak was duidelik. "Die woonstel word uitsluitlik vir stoor- en parkeerdoeleindes gebruik (...) verlaat ", het dit gesê. Die betrokke kamers moes dringend opgeknap word, waarvoor die huurder slegs 'n basiese huur van 85 euro per maand moes betaal. Hy is steeds toegelaat om hom daar te was en in die winter te oornag. Permanente bewoning in die eiendom het egter ontwikkel uit waaroor die eienaar gekla, gewaarsku en later as rede vir beëindiging sonder kennisgewing aangevoer het. Nadat hy die inligtingsdienswet en belasting van die LBS ingelig het, was die verhuurder uiteindelik suksesvol met sy uitsettingsaksie in die hof. Daar is nooit aan permanente bewoning van die kamers gedink nie, dit was 'n duidelike kontrakbreuk. (Bielefeld Distrikshof, lêernommer 407 C 111/16)