Die Ontheemdes: Deel 2 | SkalkSkryf
« Die ontheemdes
Die Ontheemdes: Deel 2
September 5, 2012 deur Louwie Vrydag aand ry ek om vir ons kos te gaan koop by die Flame om die hoek. Uit die hoek van oog sien ek ´n man met ´n weerkaatsende, geel hemp slingerend aangestap kom uit die skemerte. Ek druk die “remote” om die hek toe te maak, maar voor die hek toe is glip hy die erf in.
Ma en Hannelie-fotograaf storm die huis in en sluit die sekuriteitshek en staan toe soos gevangenis agter tralies en kyk hoe ek die man uit die erf uit probeer boender. Ek dreig hom tot hy weer buite die erf is en maak die hek toe. Hy mompel onsamehangend en beduie na sy maag se kant toe. Hy is maer en erg verslons. Ek beveel hom net daar te bly staan tot Ma om vir hom iets te eet kan gee, hy lyk erg honger.
Ek ry weg, koop ´n sak vol kos, ry terug huis toe en kom op ´n toneel van erge agitasie en opwinding voor die hek af. ´n Buurman se 4×4 Bosbus staan skeef in die straat voor ons huis geparkeer, die bure van oorkant die pad staan in ´n kring om die man met die geel hemp wat nou op sy rug voor my oprit lê terwyl genoemde bure van oorkant die pad se alarm die nag in skreeu soos ´n besetene. Die idee is glo om Alpha Security vinniger op die toneel te kry.
Ma staan in die straat met die selfoon teen die oor en Hannelie waak besorg oor die gevalle man in my oprit. Wat in my afwesigheid gebeur het is dat Ma vir die man kos gegee het, maar voor hy daarvan kon eet, het hy gaan sit en toe terstond gaan lê. Sedertdien maak hy so nou en dan kreungeluide, maar reageer nie op enige vrae nie. Dit wil voorkom asof hy in ´n beswyming verval het.
Na sowat 20 minute daag Alpha Security op. Ma verduidelik wat gebeur het, maak seker hy verstaan dat niemand die man aangerand het nie, dat hy siek daar aangekom het en self voor die hek gaan lê het. Hy sê hy kan niks doen nie en bel die Polisie. Intussen ry mense verby, slaan briek aan en kom kyk wat aangaan. Nog bure daag op en iemand stel voor ons hou ´n braaivleis terwyl ons op die manne van die gereg staan en wag. Intussen lê die onbekende man steeds en kreun voor my hek.
Met die hulp van die Alpha man verskuif ons die vreemde siek man na die sypaadjie sodat ek my voertuig in die erf in kan kry. Hannelie probeer steeds vergeefs met die man kommunikeer. Dit is duidelik dat hy nie dronk is nie. Dit wil voorkom asof hy dae laas kos gehad het. Ma gaan haal ´n kombers en gooi dit oor hom.
Omtrent ´n halwe uur nadat Alpha op die toneel verskyn het, daag die manne in blou op. Ma beduie weer eens wat gebeur het en vra of hulle die man kan wegvat stasie toe of hospitaal toe. Neee, sê ons manne in blou heftig. Dit kan hulle nie doen nie, want as hy in hulle sorg sou dood gaan dit baie erge papierwerk afgee. Buitendien is dit nou “shift change” en gaan dit dinge erg omkrap. Die ambulans moet hom liewer kom haal, hulle sal bel en reël dat die ouens so gou as moontlik kom help.
Intussen lê die vreemde, verwaarloosde mens op ons sypaadjie. Hy het geen ID boek of selfoon waarmee mens sy naam kan bepaal nie. Op die polisieman se vrae reageer hy geheel en al nie, maar as Hannelie met hom praat maak hy elke keer sulke snaakse geluide.
Uiteindelik daag daar ´n Paramedic op. Hy bevoel die siek man, probeer deur mooipraat en dreigement vasstel waar die pyn is en toets vir tekens van alkohol in die bloed. Bloeddruk is normaal en daar is geen tekens van koors nie.
Ek begin vermoed die man speel dalk net siek sodat hy in die Hospitaal kan opgeneem word. Daar sal hy ten minste kos kry en ´n redelike warm bed vir die nag. Ma sê nee, die man is baie siek, hy klim van tyd tot tyd uit sy lyf uit en weer terug. Hy is baie naby aan doodgaan.
Uiteindelik, meer as een en ´n halwe uur na die ontheemde op ons voorstoep beland het, daag die ambulans op. Hulle laai hom op en die skare besoekers gaan huis toe. Dit duur nog omtrent ´n kwartier voor die ambulans met sy bondeltjie mens vertrek en die nag in ry. Hopelik sal hy hulp kry, heel moontlik nie.
Ons gaan huis toe. Flame se kos word opgewarm en ons eet met die gedagte aan ´n vreemdeling wat moontlik besig is om dood te gaan van honger en verwaarlosing. Dis maar een wat ons van weet. Daar is duisende van hierdie ontheemdes daar buite wat so leef, en so dood. Naamlose skaduwee mense op die donker rand van die samelewing, maar steeds mens soos ek en jy.
Posted in Louwie | Tagged Medemens, Ontheemdes, Skadumense, Vreemdeling | 4 Kommentaar	4 Responses
op September 6, 2012 at 5:46 nm Oom André
Jou storie herinner my aan ‘n paar reels wat my tot vandag toe nie verlaat het nie, ek het dit gelees in my ma se Huisgenoot toe ek nog op skool was. Daar was ‘n artikel oor ‘n dugter/ontheemde van die kaap, hy’t geskryf:
“Huidige loper van die strand, stap verby tralie-huise waar vreesbevange rykes opgekerker sit.”
op September 8, 2012 at 10:20 nm Bertus!
Dalk het hy besef die lewe is ‘n mislike besigheid en toe kap hy om.
op September 9, 2012 at 8:04 nm Louwie
Is so André, ons sit voorwaar,arm en ryk, deesdae opgekerker agter ons tralies terwyl die skelms ongesteurd in ons straat rondloop.
En so help ons nie meer die ou wat regtig hulp nodig het nie. Ons vertrou hom nie, en ons vertrou die Polisie net so min.
op September 9, 2012 at 8:15 nm Louwie
Ja Bertus, al staan jy op jou kop bly die lewe maar `n mislike besigheid 😀
Maar ek sien dis die vet mense se skuld dat die Aarde in die toestand is waarin dit is, nie die maer, verhongerde massas nie.
Ons dog as ons baie kos en baie geld het sal die lewe `n lied wees. Toe nie. Vet of maer, die lewe bly mislik.