'n Paar gedagtes - Walter Muller
'n Paar gedagtes
Deur Walter Muller op 1 Desember 2010
Ons is gedurig op soek, of na 'n beter lewe, of na 'n waarheid oor een of ander saak. Wanneer ons egter begin soek na 'n ander waarheid in geloof word ons onder felle kritiek onderwerp, uitgekryt as duiwels ens.
In sulke omstandighede weet ons soms nie waar ons antwoorde gaan kry en of ons eers die reg het om ons frustrasies in dit wat nie vir ons sin maak uit te druk nie. Ten spyte van hierdie tweestryd wat in ons woed gaan ons tog in elk geval voort en begin met ons eie ondersoeke, en algaande begin dit al makliker te word, uiteindelik staan ons voor 'n keuse, 'n keuse wat vanuit die niet voor ons verskyn!
Gaan ons dit wat ons geleer het deel, en as ons dit deel, met wie gaan ons dit deel? Hierdie twee vrae is albei senutergend om te antwoord, want tot op hierdie stadium het nog God, nog Jesus, nog 'n Engel aan ons verskyn om te bevestig dat wat ons uitgevind het waar is, en goed om te deel. Wat wel moontlik met ons gebeur het in hierdie soektog kon 'n aanval van "hoendervleis" gewees het, of 'n gedagte, 'n skielike "verstaan," amper soos wanneer jy in 'n donker kamer rondstrompel en skielik skakel iemand die lig aan. Eers verblind dit jou, dan begin voorwerpe stadig vorm aan te neem en dan ervaar jy die wonder van die "tonele" wat voor jou oë verskyn.
Dit is wat hierdie ontdekkingsreis deur die anale van geloof met 'n mens doen, vernaam as jy dit onderneem sonder riglyne, of raad van die sogenaamde kenners (die kerkvaders ens.) So 'n reis, gebaseer op jou vermoë om te lees, jou vermoë om 'n nuwe "verstaan" te formuleer, gebaseer op jou agtergrond en algemene kennis van die lewe as 'n geheel, bepaal uiteindelik dit wat voor jou, of binne in jou wese vorm aanneem. Aanvanklik is die ontdekking so groots dat jou vrees die oorhand kry en wegkruip die mees logiese antwoord is.
Maar uiteidelik val die skille weg, staar die werklikheid jou in die gesig, en die vrae begin, waarvan die belangrikste twee is: Gaan ons dit deel, en met wie gaan ons dit deel? En skielik op 'n dag of as ons gelukkig is dieselfde dag, kry ons die antwoord!
Mattheus 23 verse 13 tot 36 vertel vir ons hoekom ons dit moet deel met almal, en 'n klein onbenullige sin wat Jesus so terloops eendag "laat val" het, "Ondersoek alle dinge maar behou dit wat goed is." Op die oog af lyk hierdie sin maar soos meeste ander (leer die geskrifte) maar is dit al wat Hy bedoel het? En hoe meer ons daaraan dink hoe groter word daardie eenvoudige boodskap. En ons besef daardie sin is dit wat ons op hierdie reis geplaas het. In hierdie twee stellinge is die antwoord verskuil wat die monde van die kritici kan toemaak en selfs vir hulle op daardie selfde reis kan plaas.
Maar hoe kan ons "weet"? Die mens is 'n geweldige gekompliseerde wese, wanneer ons 'n vak bestudeer word ons bewus gemaak van dit wat die opleier wil oordra en as belangrik beskou, maar ons lees in elk geval al die kennis wat beskikbaar is en van daardie "ektra vleis", wat op die stadium toe ons slegs die "belangrike" dele moes leer begin by ons te "spook". Soms skrik ons in die middel van die nag wakker en wonder; "probeer om soos ek te wees" is die gedeelte van die droom wat jou wakker gemaak het, en jy worstel; waar het ek dit al gelees of gehoor, en maande later lees jy dit raak; nog 'n onbenullige sin wat Jesus kwytgeraak het!
En so raak jy uiteindelik bewus dat iemand anders jou op hierdie reis gestuur het, en wonder, maar hoekom, wat moet ek doen? Of jou vrees vir God kry die oorhand en jy bedank die offer, of jy besluit om aan te gaan. Maar waar lei hierdie reis heen?
Ek weet nie waar julle reis gaan nie, maar wat ek wel weet is dat by wyse van spreuke: "alle paaie lei na Rome."
Om ons koppe in die sand te begrawe soos 'n volstruis laat 'n allemintige teiken, maar as ons ons oë oor die "landskap" laat rol, sien ons die vyand en kan ons hom dalk uitoorlê! Die woorde "uitoorlê van die vyand" is moontlik verwarrend, laat my toe om te verduidelik:
Wie of wat is die vyand, is dit ons gebrek aan kennis of die beperkinge wat geloof aan ons stel, of is dit albei, of is daar iets in geloof wat ons moontlik misgekyk het? Ek het al by geleentheid vir mense genoem dat die Bybel 'n meesterlike kunswerk is, dit is saamgestel deur van die beste intelligensie wat nog hierdie aarde bewandel het. Meeste van die inhoud daarvan is egter eers na gebeurtenisse en soms honderde jare daarna eers op skrif gestel, sommige insetsels selfs duisende jare na die feit. Konstantyn die Grote is sekerlik verantwoordelik vir baie veranderinge toe hy die "vulgate" saamgestel het, en redelik baie dispute is deur homself opgelos rakende hoe wat moet klink en wat dit moet beteken.
As ons in aanmerking neem dat hy 1800 priesters uitgenooi het en ook opdrag gegee het om alle geskrifte in hulle besit saam te bring, lees ons ook dat slegs 300 opgedaag het. Nêrens lees ons wat van die 1500 geword het wat samewerking geweier het nie. Wat van hulle geword het sal seker vir ewig 'n raaisel bly. Wat ons wel kan aflei is dat die 300 wat opgedaag het wel deur hom voorgesê is wat hy van hulle verlang.
Dit bring ons by seker die belangrikste speler in die moderne geloof uit, Jesus of die Messias. Hy het van die mees kontroversiële aanmerkings gemaak, aanmerkings wat ander in sy leeftyd en selfs kort daarna soos Stephanus baie vinnig en deeglik hulle lewens gekos het. Aanmerkings wat ons vandag nog mee worstel, en ten spyte daarvan het hy geslaag om 'n amper drie jaar lange veldtog te handhaaf, genoeg tyd om die destydse Jode na die swaard te laat gryp, genoeg tyd om die geloofsleiers te laat besef dat die hele volk uitgewis kan word sou hulle hom toelaat om 'n dag langer te leef.
Wat het hom so 'n gevreesde vyand gemaak? Ons het 'n paragraaf of twee terug gelees dat die Bybel 'n meesterstuk is, saamgestel deur hoogs intelligente mense. Jesus of die Messias was hulle meester, hierdie man (Seun van die Vader) het met die beste wat hulle kon voorsien in debat verkeer en hulle kon hom nie in 'n hoek druk nie, hier was 'n intelligensie tussen ons waarmee ons vandag nog stoei.
Maar wat het hy gedoen, en hoekom gebruik ek die woord "vyand"? Wie of wat is hierdie "vyand"? En wat het Jesus daarmee te doen?
Ons grootste vyand is soms ons self, en ons onvermoë om na die drie vingers te kyk wat terug wys na ons toe. Daardie drie vingers vertel ons altyd om in ons self te soek voordat ons na buite soek, en meer kere as wat ons wil erken het ons "gut" meestal die beste raad. Ons lees in Jesaja dat God die Almagtige vir die profeet opdrag gee om ons oë en ore toe te maak, dan lees ons dat Jesus ons vertel om dit oop te maak. Ons lees in Jesaja dat ons dit moet toe hou sodat dit nie nodig is vir God die Almagtige om dit te kom toemaak en ons in die proses weer "heel" te maak nie. Ons lees dat Jesus ons vertel dat hy ons slegs kan heel maak as ons oë en ore oop is. Nou vra ek, wie het gelieg?
Ons lees in Genesis hoofstuk twee dat God vir Adam vertel indien hy van die boom van kennis van goed en kwaad eet hy / hulle sekerlik "dieselfde dag" sal sterwe. Ons lees 'n paar paragrawe verder dat die slang aan Eva vertel dat hulle nie sal sterwe nie, maar slegs kennis sal ontvang. Weer vra ek, wie het gelieg? Ons lees in Mattheus dat die geloof onskuldige profete soos Abel (wat ons slegs ken as Kain se broer) en Sagaria doodgemaak het, mense wat deur Jesus gestuur was! Ons lees in Sagaria hoofstuk dertien dat God die Almagtige opdrag gegee het om Sagaria dood te maak omdat hy ongehoorsaam was. Ek vra weer, wie het gelieg?
Ons lees in Johannes dat "almal wat voor Jesus gekom het leuenaars, diewe en moordenaars was", hy noem hulle ook die wolf wat die skape verstrooi! Ons lees in Sagaria hoofstuk dertien dat God die Almagtige Sagaria vermoor het sodat hy die skape kan verstrooi. Wie het gelieg?
Die almal waarna Jesus verwys, is diegene wat vir ons vertel het hulle is God, Yahweh, die Almagtige ens, diegene wat die vrees vir die hel in ons geplaas het, dieselfde mense wat die skape kort-kort verstrooi het, hulle wat hulle self aan ons voorgehou het as Jesus se gelyke. Hy het immers vir ons vertel dat Hy in die Vader en die Vader in hom is. Ons lees ook dat Jesus vir die mens vertel het dat hy sedert die begin die Duiwel aanbid het, en dat hulle slegs hulle Vader se opdragte wil uitvoer (om Hom dood te maak). Wie het gelieg? Gaan lees in Handelinge hoofstuk 6 en 7 hoekom is Stephanus gestenig minute nadat hy in woede teen geloof uitgevaar het.
Onthou Jesus het ook by geleentheid vertel dat ons nie sy Vader ken nie, en dat sy Vader ons ook nie geken het nie, maar slegs nou nadat hy gekom het, het ons mekaar leer ken, as sy Vader God die Almagtige was dan het Jesus mos vir ons gelieg! God die Almagtige beskou ons sy volgelinge as sy slawe. Al volg ons en glo ons hoe hard ook al in hom, ons bly sy "slawe". Jesus het vertel dat sou ons sy woord verstaan en ons naaste liefkry soos ons self, en ons skepper eer en liefkry bo alles word ons sy "vriende"! En Jesus is in die Vader en die Vader in hom! Met ander woorde Jesus is die Vader van ten minste ons planeet en sonnestelsel.