Parson Russell Terrier - volledige profiel, geskiedenis en versorging * Alles oor diere
Parson Russell Terrier: profiel van honde-rasse
Die Parson Russell-terriër (PRT) is speels en pluk, en is 'n klein hond met 'n groot persoonlikheid. Hierdie terriërs vind onmiddellike aantrekkingskrag danksy hul klein grootte en lewendige uitdrukkings. Oorspronklik geteel om jakkalse te jag, presteer hierdie pint-grootte takke in alles van behendigheid tot dokduik en skuurjagters. Hulle maak uitstekende troeteldiere - as u 'n tree voor hierdie slim hondjies kan hou wat onafhanklike denkers en wilskrag kan wees.
Moenie die PRT met die Jack Russell-terriër verwar nie, alhoewel dit maklik sou wees. Die twee rasse het 'n algemene oorsprong en baie ooreenkomste, maar word vandag as twee verskillende rasse beskou. Die Parson Russell-terriër voldoen aan 'n meer spesifieke liggaamsoort en rasstandaard, terwyl die Jack Russell-terriër 'n groter verskeidenheid moontlikhede bevat. Die persoonlikheid en dryfkrag van albei rasse bly egter dieselfde.
Hoogte: 13 tot 14 duim
gewig: 13 tot 17 pond
Jas: Gladde of growwe kort dubbele laag
Jaskleur: Effen wit of wit met merke in swart, bruin, of albei (bekend as driekleur)
Lewensverwagting: 15 tot 18 jaar
Eienskappe van die Parson Russell Terrier
Geskiedenis van die Parson Russell Terrier
Die geskiedenis van die Parson Russell-terriër spoor terug na Engeland in die 1800's. John Parson Russell, 'n predikant en ywerige Engelse sportman, het 'n kleiner jakkalshond verlang wat met jakkalse kon tred hou en maklik 'grond toe kan gaan' om die vinnige wesens in hul ondergrondse gate te agtervolg en uit te spoel.
Begin met 'n klein diertjie met 'n onsekere stamboom met die naam Trump, het Russell 'n selektiewe teelprogram begin wat uiteindelik 'n kennetjie petite-terriërs met 'n duidelike voorkoms en hardnekkige persoonlikheid sou oplewer. Die honde het voldoende status gehad om met groter Engelse jakkalse oor die Engelse platteland te hardloop, maar het 'n buigsame raamwerk en 'n geringe opbou om in jakkalse te druk en die jakkals uit sy skuilplek te laat verdwyn.
Russell is in 1883 oorlede, maar die nalatenskap van sy klein maar magtige jagters sou voortleef. In werklikheid het die term 'Jack Russell terrier' begin gebruik om 'n wye verskeidenheid klein werkende terriërs en honde te beskryf. Dit spreek tot die impak wat Russell op die wêreld van jaghonde in Engeland en verder gemaak het, maar het ook sy eie uitdagings gebring.
'N Toenemende aantal rasgeesdriftiges het gevoel dat die term' Jack Russell terrier 'te liberaal toegepas word op 'n toenemend diverse poel terriërs - waarvan baie korter bene en langer rug het as die standaard waarop Russell sy ras ontwikkel het. In 1904 word Arthur Heinemann gekrediteer met die eerste rasstandaard vir die Jack Russell-terriër. 'N Dekade later sou hy die Parson Jack Russell Terrier Club in Engeland kry, wat daarop gemik was om die ras getrou te hou aan die soort en visie wat John Parson Russell so hard gewerk het om te ontwikkel.
'N Groot aantal honde met 'n verskeidenheid eienskappe is egter na ander lande uitgevoer, waaronder die Verenigde State onder die term' Jack Russell terrier '. Dit het dekades van die debat ontlok tussen puriste van die rasstandaard en diegene wat die klem op die werkvermoë van die ras.
In 1985 word die Jack Russell Terrier Association of America gestig. Die klub se rasstandaard weerspieël Heinmann se rasstandaard vanaf 1904. In 1990 het die Engelse Kennel Club die Parson Jack Russell-terriër erken as 'n variant van die jakkalsterriër en 'n standaard van 14 duim vir die ras aanvaar. Met verloop van tyd het die AKC in 1997 die Jack Russell-terriër-registrasiestatus verleen en dit in 2003 by die terriërgroep gevoeg.
Vandag vind u egter 'Jack Russell terriërs' in die lys met AKC-erkende rasse. Hoekom nie? In 2003 het die AKC beweeg om die amptelike naam van die ras na Parson Russell terrier te verander om die spesifieke eienskappe van hierdie ras beter te identifiseer. Die Jack Russell Terrier Association of America het sy identiteit verander in ooreenstemming met die Parson Russell Terrier Association of America.
Hierdie verandering was nie eenparig onder die klein werkende terriërgemeenskap nie. 'N Toegewyde netwerk van rasliefhebbers voel sterk dat die ras se bedoeling en klem op werkvermoë moet wees en behou die naam' Jack Russell terrier '. Die Jack Russell Terrier Club of America handhaaf sy eie rasstandaard en register.
Vandag staan ​​die Parson Russell-terriër egter bekend as 'n langbeen en stewige jagter. Sommige meen dat hierdie soort werkterriër 'n hoër aandrywing en intensiteit het as die Jack Russell-terriër. Advokate vir beide Parson Russell-terriërs en Jack Russell-terriërs beweer dat hul soort 'n beter voorstelling is van wat John Parson Russell vir sy honde bedoel het - 'n klein, maar magtige jagter.
Moenie daar 'n fout maak met die versorging van 'n Parson Russell-terriër nie - hierdie klein honde hou 'n groot toewyding in. Toegerus met 'n skynbare eindelose energie en 'n nuuskierige, intelligente aard, is hierdie honde ras altyd onderweg. Om hierdie rede maak PRT's gereeld troeteldiere in huise met kinders, omdat hulle graag vir ure speel. Dit is egter belangrik om kinders te leer hoe om die hond met respek te behandel.
Parson Russell-terriërs het elke dag minstens 'n paar staproetes of 'n hardloop nodig. Sodra hulle volwassenheid bereik het, maak die langbene PRT 'n kompakte drafmaat. Sonder voldoende oefening en geestelike stimulasie kan hulle tuis opgespoor word en selfs tot vernietigende gedrag gebruik word.
Gelukkig is hulle goed geskik vir 'n aantal honde-kompetisies. Afgesien van die sukses van die skougronde vir sukses, het die PRT die beste lof in hongerigheid, dokduik, grondtoetse en skuurjagte geniet. Sulke aktiwiteite is 'n uitstekende manier om 'n band met jou hond te gee, terwyl dit ook 'n uitlaatklep bied vir sy intensiteit en dryfkrag.
Met die oog op die energiebehoeftes van hierdie ras, is dit belangrik om daarop te let dat hul klein grootte goed pas by die woonstel, maar dat hul oefenbehoeftes vergelyk word. Natuurlik is daar gelukkige, gesonde PRT's wat inwoners van die stad is, maar u moet bereid wees om hierdie tipe hond 'n gereelde, aktiewe uitlaatklep te gee as u van plan is om hom in 'n woonstel te hou.
Die Parson Russell-terriër word ook nie algemeen aanbeveel vir honde-eienaars nie. Benewens die oorvloedige energie van die ras, manifesteer die terriërpersoonlikheid hom dikwels in 'n hardkoppige of onafhanklike streep. Eienaars van 'n PRT moet van die begin af effektiewe leierskap toon om te verhoed dat hierdie klein hondjie die huis oorheers of verkies om sy eie idees na te streef. Die ras is nie bekend daarvoor dat hy té skaam of skugter is nie, maar trek steeds voordeel uit 'n positiewe, ferm benadering.
As u die oorsprong van die ras in gedagte hou, help dit om sy persoonlikheid meer lig te werp, hoewel elke individuele hond anders is. Die Parson Russell terrier, wat aanvanklik geteel is om met 'n pakkie te werk, is meestal versoenbaar met ander honde. Aggressiwiteit of 'n kwetsende aard word as ongewenste eienskappe beskou en in die vroeë teelprogram vermy.
Daarbenewens kan die onafhanklike aard moontlik spruit uit die feit dat hierdie honde geteel is om onafhanklik 'n jakkals te kan opspoor en, indien nodig, die steengroef in sy hol te agtervolg.
Alhoewel die opleiding en versorging van hierdie honde ras niks anders is nie, is die versorgingsroetine egter. Die kort, growwe jas van hierdie hond het net af en toe 'n vryfstuk met 'n versorgingsmuts nodig om dit in orde te hou. Met 'n bad kan die hondjiehonde in gedrang en reuke bly, maar dit is nie gereeld nodig nie. Sny die naels soos nodig, borsel jou hond se tande gereeld en hou die ore skoon.
Die Parson Russell-terriër geniet oor die algemeen 'n lang lewe - tot 15 jaar of langer, met min belangrike gesondheidsoorwegings om van bewus te wees. Om die harte van die ras te help verseker, kyk die verantwoordelike telers egter na oorerflike gesondheidskwessies soos oogprobleme, doofheid, en meer.
Van die algemeenste gesondheidsprobleme wat hierdie ras beïnvloed, sluit die volgende in:
Primêre lens Luxation
Die Parson Russell-terriër is 'n aktiewe hondras wat die beste sal presteer op 'n hoë-proteïenhondvoedsel. Moenie toelaat dat hierdie klein hondjies oorgewig word nie; beperk etes tot twee keer per dag en hou lekkernye in toom. Onthou ook dat hierdie ratse ras tot verrassende hoogtes kan spring — moenie u etenstafel sonder toesig laat nie!
Intelligente en vinnige leerders
Lae onderhoud laag
Aanpasbaar by baie honde-kompetisies
Benodig sterk leierskap
Hoë oefeningsbehoeftes vir 'n klein ras
Word nie aanbeveel vir beginners honde-eienaars nie
Waar om 'n Parson Russell Terrier aan te neem of te koop
As u op soek is na 'n Parson Russell-terriër, wil u dalk met u reddingsgroepe begin. Die energie en entoesiasme van die ras lei soms daartoe dat onvoorbereide eienaars hierdie honde prysgee. As u egter weet wat u van 'n PRT kan verwag, sal u moontlik u nuwe beste vriend vind om te wag.
Daar is ook 'n aantal telers van Parson Russell-terriërs in die Verenigde State. Beide die rasklub en die AKC is goeie hulpbronne om potensiële telers te identifiseer.
Red my! Parson Russell Terrier
Parson Russell Terrier Association of America Telers Listing
Die Parson Russell-terriër is 'n energieke ras wat baie tyd en opleiding verg, maar beloon u met 'n oorvloed liefde en 'n lang leeftyd. As u 'n PRT oorweeg, doen u navorsing om seker te maak dat u die nodige dinge benodig om hierdie klein en stink hondjie gelukkig en gesond te hou.