Toe het hy genoeg tyd en geld gehad vir sy groot belangstelling in die lewe – motors. As plaasseun in die deelstaat Michigan was plaaswerk vir die jong Henry vervelig en veeleisend vir mens en dier. Daar het sy ideaal ontstaan dat die harde werk vir vlees en bloed deur staal en masjiene vervang moet word.
Die direkteure van die Ford-motormaatskappy was nie te vinde vir die maak van ’n trekker nie, dus het Ford ’n nuwe maatskappy gestig – Henry Ford and Son. Hy het dieselfde twee ingenieurs wat die Model T ontwerp het, die taak opgelê om die trekker te ontwerp. In 1917 was sy trekker op die mark.
Aangesien die Fordson se masjien, ratkas en ewenaar ’n eenheid gevorm het en die trekker nie ’n swaar raamwerk soos die ander trekkers van daardie tyd nodig gehad het nie, was dit ligter en makliker om te hanteer. Die trekker is op ’n bewegende monteerband gebou, wat produksie meer bekostigbaar gemaak het.
Eers in 1918 is die trekkers in Amerika bemark, waar dit onmiddellik ’n sukses was. In ’n stadium het Fordson 75% van die markaandeel in Amerika gehad en 50% in die wêreld. In die 11 jaar wat die Fordson F op die mark was, is net minder as ’n miljoen in die Britse en Amerikaanse fabrieke vervaardig. Vir baie boere was ’n Fordson hul eerste trekker.
Die Russe het natuurlik dadelik begin ploeg. Die onervare bestuurders het glipsies gehad en onderdele was nodig, wat hulle self begin vervaardig het. In 1924 het hulle ’n eie trekkerfabriek opgerig waar die Fordson-Potilovet, niks anders nie as ’n kloon van die Fordson F, vervaardig is. Henry Ford kon dus die Russe help om in ’n betreklike kort tyd hul voedselproduksie aan die Middeleeue te ontruk.