DIT IS HOE SITOSTATIKA WERK - MEDISYNE - 2022
Dit is hoe sitostatika werk
Sitostatiese middels is stowwe wat selgroei en / of seldeling versteur. Hulle word hoofsaaklik gebruik in die konteks van chemoterapie vir kanker. Omdat sitostatika selle aanval wat vinnig verdeel. Dit is die geval met kankerselle wat vermeerder deur onbeheerde seldeling, maar ook met sommige gesonde liggaamselle. Hierdie selle sluit onder andere die mukosale selle in die mond en spysverteringskanaal in, die selle in die beenmurg en die hare. Selle wat nie tydens behandeling verdeel word nie, word gewoonlik nie deur die middels beïnvloed nie.
Sitostatiese middels inhibeer selverdeling
Sitostatiese middels verseker dat die verdeling sowel as die onbeheerde Groei inhibeer deur tumorcellen word en die selle sterf af. Sommige stowwe bevat foute in die DNA van die tumor selle of inhibeer die kopiëring van die genoom, wat noodsaaklik is vir die verdeling van die sel. Ander sitotoksiese middels beïnvloed die metabolisme van die sel.
Die beskadigde of dooie selle word erken en afgebreek deur 'n endogene beheermeganisme. As die terapie begin, sal die tumor kleiner word of ten minste nie verder groei nie. Of chemoterapie suksesvol is of nie, kan egter nie oornag erken word nie: gewoonlik neem dit 'n paar dae of selfs 'n paar weke om te sien of die behandeling sal werk.
die Sukses van die behandeling word gereeld nagegaan. 'N Behandeling word as suksesvol beskou as die gewas nie meer groei nie, dit het heeltemal gekrimp of verdwyn. Net so word 'n verbetering in die subjektiewe welstand van die pasiënt as 'n sukses beskou.
Verskeie aktiewe bestanddele
Baie verskillende sitotoksiese middels is beskikbaar vir chemoterapie. Watter geneesmiddel word in 'n individuele geval gebruik, hang onder andere af van die tipe kanker. Hieronder is 'n lys van die belangrikste sitotoksiese middels.
Alkilerende middels voorkom die duplisering van die genetiese materiaal in die tumor selle, wat absoluut noodsaaklik is vir seldeling. Dit voorkom die proliferasie van selle en die groei van die tumor. Die groep alkileermiddels sluit onder andere agente soos busulfan, siklofosfamied en ifosfamied in.
Onder die alkylerende middels in 'n breër sin is die sogenaamde platinum analoë getel. Hulle veg die tumorcellen deur aan te sluit by die genetische inligting in die tumor cellen en daarmee te vernietig. Daarbenewens inhibeer hulle die ensieme wat die skade wat aan die DNA veroorsaak word, kan herstel.
Omdat platinum analogen ook sterk naarheid word gewoonlik saam met medikasie toegedien. Aktiewe stowwe uit hierdie groep is cisplatien, karboplatien en oksaliplatien.
Antibiotika, soos sitostatiese middels, inhibeer die groei en verspreiding van selle. Die meeste antibiotika word egter teen buitelandse selle gerig. Slegs 'n paar inhibeer die proliferasie van endogene selle en kan dus onder die sitostatiese middels getel word.
hierdie A. procumbens antibiotika veroorsaak breek in DNA in die tumor selle en veroorsaak veranderinge in die selmembraan. Nie net werk hulle tydens die seldiveringsfase nie, hulle het gewoonlik meer newe-effekte as ander sitotoksiese middels. Die groep anti-tumor antibiotika sluit in dwelms soos doxorubisien en epirubisien.
Antimetaboliete vernietig die genoom van die selle deur hulself in die DNA van die selle as vals boublokke bekend te stel. Hulle werk tydens seldeling en het sitostatiese middels in vergelyking met ander middels relatief klein newe-effekte.
Die groep antimetaboliete sluit agente in soos:
Streng gesproke is hormone nie onder die sitostatiese middels nie. In die konteks van chemoterapie kan hulle egter nuttig wees in die tumore waarvan die groei deur hormone gestimuleer word. Byvoorbeeld, vroulike geslagshormone bevorder die groei van borskanker en manlike geslagshormone bevorder prostaatkanker. Die gebruik van die onderskeie teenstander kan Bevat groei van die gewasse. Afhanklik van die tipe kanker word antiestrogenen of antiandrogenen toegediend.
Mitose inhibeerders verhoed dat die selkerns van die tumor selle verdeel. As hierdie proses geblokkeer is, is 'n toename van die selle nie moontlik nie. Die mitose-inhibeerders sluit baie fitochemikalieë in, insluitende die vinka-alkaloïede en die taxane.
Vinca-alkaloïede: Hulle word verkry uit die plantkelkel (Vinca). Voorbeelde van aktiewe stowwe uit hierdie groep is vinblastien en vincristine.
taxanes: Hulle word onttrek uit die bas. Voorbeelde van dwelms uit hierdie groep is docetaxel en paclitaxol.
Topoisomerase inhibeerders blokkeer die ensiem topoisomerase, wat die proliferasie van selle toelaat. As die topoisomerases van die kankerselle geïnhibeer word, kan die tumor nie meer groei nie. Voorbeelde van topoisomerase-inhibeerders is etoposied, irinotecan en topotecan.