Die verplettering van die gemeente - Verskeie
Titel: 'N Straat in Parys in Mei 1871 of La Commune.
Skrywer: LUCE Maximilien (1858 - 1941)
Skool : Pointillisme
Afmetings: Hoogte 151 - Breedte 225,5
Prentverwysing: 95DE24165 / RF 1977-235
'N Straat in Parys in Mei 1871 of La Commune.
Die Commune van Parys, wat in Maart 1871 in die hoofstad wat deur die Duitse troepe beleër is, is afgekondig, is 'n poging tot 'n outonome populêre regering. 'N Vlugteling in Versailles, Thiers is van plan om hierdie "Republiek van Parys" te verslaan. Op 21 Mei 1871 het die Versailles-troepe onder leiding van generaals Mac Mahon en Galliffet die stad binnegekom om dit weer van die opstandelinge in te neem. Dit is die begin van "Bloody Week".
Die anonieme mense
Met die puntillistiese aanraking wat dan van haar is, verteenwoordig Luce 'n straat in Parys gedurende die 'Bloedige Week', van 21 tot 28 Mei 1871, waartydens die Versailles-wreedheid tussen 10 000 en 20 000 slagoffers geëis het. Die skildery is gebou op 'n byna skuins inslag en toon die lyke van 'n vrou van die mense en van federasies - die soldate van die gemeente wat uitgeken kan word aan hul blou baadjies en hul rooi gaasbroek - wat op die pad lê, naby die gevalle keisteen van 'n omgekeerde versperring wat in die onderste regterhoek gesien kan word. Dit is 'n metonimie van hierdie konkreties van die stad wat regoor Parys opgerig is, aan beide kante waarvan die gevegte plaasvind.
Die ontwerp lei die blik van die kyker na hierdie anonieme liggame waarvan die skilder sy werklike onderwerp gemaak het. Die belyning van die gevels met die geslote vensters, getref deur die lig, blokkeer die ruimte en nooi die oë om te fokus op die lyke wat in die skaduwee lê. Die onlosmaaklike verstrengeling dwing ons om elke individu met verskillende houdings en dikwels onduidelike gesigte, op die grond gedruk, uit te brei. Met hierdie toestel maak Luce van hierdie massa anonieme slagoffers 'n kortpad van die mense van Parys wat deur die Versailles-troepe vermoor is.
Hulde aan die slagoffers
Die libertêre kunstenaar Maximilien Luce (1858-1941) behoort nie tot die generasie van tydgenote van die Gemeente nie. Hierdie skildery (en 'n paar ander wat verband hou met hierdie historiese tydperk) is 'n militante beeld wat deelneem aan 'n kultus van die geheue van die gemeente. Die bloedvlekke rondom die gesigte van die lyke kan ook lyk soos die stralekringe van (leke) martelare wat "in die son van Mei en Junie verrot", volgens Georges Bourgin in sy Geskiedenis van die munisipaliteit (1907). Hierdie werk bring inderdaad hulde aan die dooies van die Kommune, terwyl hierdie gebeurtenis nie deur die republikeinse geskiedskrywing as 'n revolusie erken word nie, maar beskou word as 'n eenvoudige 'burgeroorlog'.
Alain DALOTEL, "Die trauma van die bloedige week", Tumults, no 8, Mei 1981.
Prosper-Olivier LISSAGARAY, Die agt dae van Mei agter die sperstrepe, riet., Parys, Gallimard, 1978.