Carl Sandburg - Inligting - 2022
Carl Sandburg was 'n 20ste-eeuse Amerikaanse skrywer, bekend vir sy gedigte met gratis vers wat die Amerikaanse mense, die platteland en die industrie in die hart van die Verenigde State vier, en vir sy biografie van ses volumes, Abraham Lincoln.BeginCarl August Sandburg is gebore in Galesburg, Illinois, op 6 Januarie 1878. Hy was die seun van die arm Sweedse immigrante, August Sandburg, 'n spoorsmid se helper, en Clara Mathilda Anderson. Sy hardwerkende ouers het by hom en sy ses broers en susters die noodsaaklikheid van harde werk en opvoeding, asook eerbied vir die Amerikaanse droom ingeboesem.Toe Carl in die eerste graad kom, veramerikaan hy sy Sweedse Christelike naam, waarna hy sy skoolvraestelle en sy vroeë geskrifte terwyl Charles A. Carl skoene skoongemaak het, melk en koerante afgelewer het en ander vreemde take verrig het.Horisonne verbreedIn 1896 maak Sandburg sy eerste belangrike reis, 'n reis na Chicago op 'n spoorpas wat hy by sy pa geleen het. Die volgende jaar besluit Sandburg om die land te sien en werk weswaarts as 'n boemelaar, wegkruip aan die bokant en binne spoorwaens, reis deur Iowa, Missouri, Kansas, Nebraska en Colorado op soek na vreemde werk. , Het Sandburg na Galesburg teruggekeer. Gedurende 'n kort tydperk as huisskilder het hy onrustig geraak en aangesluit by Company C, Sixth Infantry Regiment of the Illinois Volunteers, vir diens in die Spaans-Amerikaanse Oorlog. Hy is van Julie tot Augustus 1898 in Puerto Rico aangestel. Alhoewel hy nie 'n hoërskool diploma gehad het nie, het Sandburg se status as oorlogsveteraan hom in Oktober 1898 gekwalifiseer vir toelating-sonder klas-tot die Lombard College in sy tuisdorp. Hy keer terug na Galesburg om tot Mei 1902 op Lombard te studeer. Sandburg het deur die universiteit gewerk en het daarin geslaag om die aandag van professor Philip Green Wright te trek, wat nie net Sandburg se skryfwerk aangemoedig het nie, maar betaal het vir die publikasie van sy eerste digbundel, 'n pamflet getiteld Roekelose ekstase, gepubliseer in 1904. Sandburg het Lombard vir vier jaar bygewoon, maar geen diploma ontvang nie.Begin: huwelik en loopbaanNa die universiteit verhuis Sandburg na Milwaukee, Wisconsin, waar hy as reklameskrywer en koerantverslaggewer werk. In 1908 ontmoet hy Lillian Steichen, suster van die fotograaf Edward Steichen. Charles en Lillian het verlief geraak en is dieselfde jaar in Milwaukee getroud, en die egpaar het drie kinders. Hy was later sekretaris van die eerste sosialistiese burgemeester van Milwaukee, van 1910 tot 1912. Gedurende die Eerste Wêreldoorlog werk Sandburg vir die Newspaper Enterprise Associates as verslaggewer in Stockholm, Swede. In 1917 verhuis Sandburg later na Chicago waar hy in 1917 , het hy 'n redaksionele skrywer vir die Chicago geword Daaglikse nuus. Sy poësie het die eerste keer aandag getrek toe hy in die tydskrif gepubliseer is, Poësie. Met die druk van syne Chicago gedigte (1916), Cornhuskers (1918), Rook en staal (1920), en Plate van die sonverbrande weste (1922), is sy reputasie as digter stewig gevestig. Sandburg was 'n toegewyde en goedhartige gesinsman. Twee gebeurtenisse het hom aangemoedig om hierdie verhale tot 'n boek te ontwikkel: die hartseer en twis wat hy tydens die Eerste Wêreldoorlog aanskou het, en die epilepsie van sy oudste dogter, waarvoor daar nog geen geneesmiddels was nie. 'n wonderlike reeks storieboeke vir jongmense, die Rootabaga -verhale gepubliseer in 1922, Rootabaga duiwe (1923), Rootabaga Country (1929), en Aartappelgesig (1930). Sandburg het ook twee gedigteboeke vir kinders geskryf: Vroeë maan en Windlied.Die Lincoln -projekIn die 1920's begin Sandburg met sy mees ambisieuse projekte, waaronder sy studie van Abraham Lincoln. Vir 30 jaar het hy materiaal gesoek en versamel, en geleidelik begin om die ses-volume biografie van die gevalle president te skryf. Sandburg het deur die dertigerjare voortgegaan om oor die lewe in Amerika te skryf met Mary Lincoln, vrou en weduwee gepubliseer in 1932, Die mense, ja in 1936, en die tweede deel van sy Lincoln -biografie, Abraham Lincoln: Die oorlogsjare, gepubliseer in 1939, waarvoor hy die Pulitzer -prys ontvang het. Sandburg is in 1950 met 'n tweede Pulitzer -prys bekroon vir sy Volledige gedigte.
In 1952 ontvang Sandburg die goue medalje in die biografie en geskiedenis van die American Academy of Arts and Letters, een van verskeie eerbewyse en toekennings. Hy het besluit om sy memoires klaar te skryf op sy plaas van 245 hektaar in Flat Rock, Noord-Carolina, wat in 1945 aangekoop is. In 1953 publiseer Sandburg Altyd die jong vreemdelinge, die outobiografiese verslag van die eerste 20 jaar van sy lewe.Sandburg het werk opsy gesit oor die tweede deel van sy outobiografie, Ooit die wind van kans, om saam met sy swaer, Edward Steichen, saam te werk aan 'n ongekende fotografiese uitstalling, Die familie van die mens, wat sy debuut in 1955 gemaak het. Die werk bevat 503 foto's wat Steichen uit verskeie lande versamel het, om te dien as 'n "spieël van die wesenlike eenheid van die mensdom oor die hele wêreld." Dit was 'n moedige bevestiging van die ideaal van 'n wêreldgemeenskap en, vir Sandburg en Steichen, 'n hoogtepunt van hul lewenswerk. In 1959 lewer Sandburg 'n toespraak op Lincoln Day voor 'n gesamentlike kongresgeleentheid. Later in die jaar reis hy saam met Steichen op 'n toer deur die staatsdepartement om oop te maak Die familie van die mens Sandburg woon gedurende die grootste deel van 1960 in Hollywood, Kalifornië, en werk as die kreatiewe konsultant van George Stevens oor die film Die grootste verhaal ooit vertel. Sy laaste digbundel, getiteld Heuning en sout, verskyn in 1963. Die jaar daarna ontvang hy die Presidensiële Medalje van Vryheid.'N Nasionale herinneringTot groot vreugde van Sandburg is meer as 'n halfdosyn openbare skole ter ere van hom genoem. Na sy dood in 1967 is Sandburg se huis van 22 jaar in Flat Rock deur die National Park Service bewaar as die Carl Sandburg Home National Historic Site. Carl Sandburg College is geleë in Sandburg se geboorteplek, Galesburg.
Sien ook Wallace Stevens.
Carl Sandburg, digter en Lincoln -biograaf
Carl Sandburg was 'n Amerikaanse digter wat wyd bekend geword het by die publiek, nie net vir sy poësie nie, maar ook vir sy biografie oor Abraham Lincoln oor meer as een volume.
As literêre beroemdheid was Sandburg bekend aan miljoene. Hy verskyn op die voorblad van die tydskrif LIFE in 1938, met die meegaande foto -opstel gefokus op sy kantlyn as versamelaar en sanger van Amerikaanse volksliedjies. Nadat Ernest Hemingway in 1954 die Nobelprys vir letterkunde ontvang het, het hy opgemerk dat hy 'die blyste' sou gewees het as Carl Sandburg die toekenning gekry het.
Vinnige feite: Carl Sandburg
Bekend vir: Digter, literêre beroemdheid, biograaf van Abraham Lincoln, en versamelaar en sanger van Amerikaanse volksliedjies
Gebore: 6 Januarie 1878 in Galesburg, Illinois
Oorlede: 22 Julie 1967 in Flat Rock, Noord -Carolina
Ouers: Clara Mathilda Anderson en August Sandberg
Eggenoot: Lillian Steichen
Onderwys: Lombard Kollege
Toekennings: Drie Pulitzer -pryse, twee vir poësie (1919 en 1951) en een vir geskiedenis (1940)
Carl Sandburg College is vernoem na die Pulitzer-bekroonde digter en Lincoln-biograaf Carl Sandburg, wat in Galesburg gebore en getoë is. Die seun van die Sweedse immigrantouers, Sandburg, is gebore op 6 Januarie 1878 in 'n klein kothuis naby die spoorwerwe waar sy pa gewerk het. Die kothuis, aan die suidekant van Galesburg, word vandag bewaar as 'n historiese plek in Illinois.
Sandburg het talle bundels gepubliseer, waaronder "Chicago Gedigte" "Cornhuskers" "Rootabaga Stories" The People, Yes "Abraham Lincoln: The Prairie Years and The War Years" en "Altyd die jong vreemdelinge." Hy ontvang twee Pulitzer -pryse - in die geskiedenis, vir sy "Abraham Lincoln: The War Years" 1939), en in die poësie, vir sy & quotCollected Poems & quot (1951). Die sentrale tema in Sandburg se werke is sy geloof in die wesenlike goedheid en dryfkrag van die gewone man en vrou. Sy skryfwerk is vol optimisme vir die toekoms van die mensdom.
Carl Sandburg en sy mentor, professor Philip Green Wright van Lombard College, wat ook in Galesburg geleë is, het die oprigting van 'n & quota People's Industrial College voorgestel, waar mense van alle ouderdomme onderrig sou word, benewens letterkunde, filosofie, sosiologie, wetenskap, musiek, en kuns, iets oor die industrie en boerdery, soos landbou, tuinbou, byekultuur, kabinetmaak, metaalbewerking, aardewerk, argitektuur, drukwerk en uitgewery, en boekbinding. & quot (Uit Margaret Sandburg se ongepubliseerde manuskrip Biografie van Carl Sandburg.) Die twee mans het gevoel dat hierdie "People's College" by 'n rivier of op 'n meer geleë moes wees.
Hoewel Sandburg in 1967 oorlede is, bly die bande van die kollege met sy naamgenoot sterk. In 1979 word wyle Helga Sandburg, Carl se jongste dogter, bekroon met die Kollege se eerste ere -geassosieerde graad. Sy keer terug na die kampus in 1987, 1994 en in 2006 as die aanvangspreker by gradeplegtighede. Helga was ook 'n eregas by die jaarlikse gemeenskapsviering, die Sandburgdae -fees, van die begin daarvan in 1996 tot 2005. Beide Helga en Penelope Niven, wat die biograaf van Sandburg was, het gehelp om die jaarlikse fees te formuleer en te ontwikkel. Ongelukkig is beide Helga en Penelope in 2014 oorlede, wat die kollege sonder twee van die persone gelaat het wat die naaste aan sy naamgenoot verbonde was.
Die referendum oor die huidige Carl Sandburg College is op 24 September 1966 deur die kiesers van die distrikte Knox en Warren goedgekeur. Die eerste klasse is dieselfde dag die volgende jaar, 24 September 1967, gehou in 'n verskeidenheid middestad van Galesburg. Sedertdien het die kollege aansienlik uitgebrei, beide binne die kursusaanbiedings en op gebied, in 'n poging om aan die opvoedkundige behoeftes van die inwoners van die wes-sentrale Illinois te voldoen.
In 1969 het die kollege die perseel op die South Lake Storeyweg in Galesburg beset waarop die permanente hoofkampus gebou sou word. Die permanente fasiliteite is in 1976 geopen. Intussen het die kollege in 1974 nog 16 hoërskooldistrikte geannekseer, wat uiteindelik tot die oprigting van ekstra fasiliteite gelei het om die dienslewering aan alle inwoners van die amptelike Illinois Community College District 518 te verseker. .
Wat tans die takkampus in Kartago is, het in die winter van 1974 sy eerste klasse aangebied. Die hoofkampus het ook groot opknappings ondergaan om Carl Sandburg College op die voorpunt van die tegnologiese revolusie te hou.
In 2017 is die kollege vir die vierde agtereenvolgende jaar aangewys as nasionale kampioen in die kategorie klein kolleges van die digitale gemeenskapskolleges -opname deur e.Republic's Center for Digital Education, wat sy reputasie as een van die voorste gemeenskapskolleges in die land vir tegnologie voortgesit het.
Die kollege dien steeds sy distrik van 3 000 vierkante kilometer en vervul sy missie en visie en bly getrou aan sy kernwaardes vir uitnemendheid, samewerking, integriteit en respek.
Geskiedenis + Highballs: 'n wandeling in die bos met Carl Sandburg
Moenie dat die nasionale poësiemaand eindig sonder hierdie virtuele aand van prosa en storievertelling uit die wêreld van die Amerikaanse digter, biograaf, joernalis, burgerregte -aktivis en musikant Carl Sandburg. Sandburg het Flat Rock (Henderson County) tuisgemaak vanaf 1945 tot met sy dood in 1967, en woon saam met sy gesin op die plaas van 245 hektaar bekend as Connemara.
Die aand begin met Oursler wat Sandburg se gedig, "I Am the People, the Mob", lees. Flanagan sal dan 'n geskiedenis gee oor die Sandburg -huis - wat bekend was deur die oorspronklike eienaar, Christopher Memminger, as Rock Hill. Haar verhale sal gevolg word deur die meer intieme siening van Carlisle oor die verhouding en lewens van die Sandburgs - Carl en sy vrou, Lilian Steichen "Paula" Sandburg. Oursler sluit die aand af met 'n voorlesing van haar bekroonde gedig, "When Dreams Are Overrun."
Flanagan was onlangs president van Historic Flat Rock Inc. en is 'n passievolle voorstander van alles wat Flat Rock betref. Carlisle geniet 'n loopbaan in teater, film en televisie wat meer as 30 jaar strek en wat optredes buite Broadway insluit, werk saam met Charles Nelson Reilly en die National Shakespeare Company, en toere met shows in skole en teaters regoor die land, sowel as rolle in verskeie sepies en prime-time programme. Die Flat Rock-inwoner het in 2013 afgetree aan die Universiteit van Western Carolina. Hy het The Sandburgs of Connamara geskryf, 'n eenbedryf wat bestaan ​​uit 12 vignette wat die Sandburgs uitbeeld vanaf 1945 tot 1967, en sy broer, Michael, die stuk en die drie liedjies daarvan gemaak het. Oursler is 'n Flat Rock -digter wat die 2018 Carl Sandburg Student Poetry Contest gewen het.
Twee van Carl Sandburg se boeke, Chicago gedigte , en Die Chicago Race Riots , is beskikbaar by die Museumwinkel! U kan hulle hier bestel.
Carl Sandburg is gebore in Galesburg, Illinois, op 6 Januarie 1878. Sy ouers, August en Clara Johnson, het uit die noorde van Swede na Amerika geëmigreer. Nadat hy 'n paar August Johnsons in sy werk vir die spoorweg ontmoet het, het die pa van Sandburg die gesin hernoem. Die Sandburgs was baie arm. Carl het op dertienjarige ouderdom die skool verlaat om vreemde werk te verrig, van bakstene tot skottelgoedwas, om sy gesin te help onderhou. Op sewentien reis hy wes na Kansas as 'n boemelaar. Hy dien toe agt maande in Puerto Rico tydens die Spaans-Amerikaanse oorlog. Terwyl hy diens doen, ontmoet Sandburg 'n student aan die Lombard College, die skooltjie in die tuisdorp van Sandburg. Die jong man het Sandburg oortuig om in Lombard in te skryf ná sy terugkeer uit die oorlog.
Sandburg werk deur die skool, waar hy die aandag trek van professor Philip Green Wright, wat nie net Sandburg se skryfwerk aanmoedig nie, maar betaal vir die publikasie van sy eerste digbundel, 'n pamflet genaamd Roekelose ekstase (1904). Terwyl Sandburg vier jaar lank Lombard bygewoon het, het hy nooit 'n diploma ontvang nie (hy sou later eregrade van Lombard, Knox College en die Noordwes -Universiteit ontvang). Na die universiteit verhuis Sandburg na Milwaukee, waar hy as reklameskrywer en koerantverslaggewer werk. Terwyl hy daar was, ontmoet en trou hy met Lillian Steichen (wat hy Paula genoem het), suster van die fotograaf Edward Steichen. Sandburg was 'n sosialistiese simpatiseerder op daardie stadium in sy lewe en werk toe vir die Sosiaal-Demokrate Party in Wisconsin en tree later op as sekretaris van die eerste sosialistiese burgemeester van Milwaukee van 1910 tot 1912.
Die Sandburgs verhuis gou na Chicago, waar Carl 'n redaksionele skrywer vir die Chicago word Daaglikse nuus. Harriet Monroe het pas begin Poësie: 'n Tydskrif van verse, en begin om Sandburg se gedigte te publiseer, en moedig hom aan om voort te gaan met die skryf in die vry-vers, Whitman-agtige styl wat hy op die kollege ontwikkel het. Monroe hou van die gedigte se huislike toespraak, wat Sandburg van sy voorgangers onderskei het. Dit was gedurende hierdie tydperk dat Sandburg erken is as lid van die Chicago literêre renaissance, wat Ben Hecht, Theodore Dreiser, Sherwood Anderson en Edgar Lee Masters insluit. Hy vestig sy reputasie met Chicago gedigte (1916), en toe Cornhuskers (1918), waarvoor hy die Pulitzer -prys in 1919 ontvang het. Kort na die publikasie van hierdie bundels het Sandburg geskryf Rook en staal (1920), sy eerste langdurige poging om skoonheid in die moderne industrialisme te vind. Met hierdie drie bundels het Sandburg bekend geword vir sy gedigte met gratis vers wat die industriële Amerika uitgebeeld het.
In die twintigerjare begin hy met 'n paar van sy mees ambisieuse projekte, waaronder sy studie van Abraham Lincoln. Van kleins af het Sandburg die nalatenskap van president Lincoln liefgehad en bewonder. Dertig jaar lank het hy materiaal gesoek en versamel, en geleidelik begin hy met die skryf van die definitiewe biografie van die ses volumes van die voormalige president. Die twintigerjare het ook Sandburg se versamelings van Amerikaanse folklore gesien, die ballades in Die Amerikaanse Songbag en Die New American Songbag (1950), en boeke vir kinders. Hierdie latere bundels bevat stukke versamel uit kort toere deur Amerika wat Sandburg elke jaar onderneem het, op sy banjo of kitaar gespeel het, volksliedere gesing en gedigte voorgedra het.
In die 1930's het Sandburg sy viering van Amerika voortgesit met Mary Lincoln, vrou en weduwee (1932), Die mense, ja (1936), en die tweede deel van sy Lincoln -biografie, Abraham Lincoln: Die oorlogsjare (1939), waarvoor hy die Pulitzer -prys ontvang het. Hy het 'n tweede Pulitzer -prys daarvoor ontvang Volledige gedigte in 1950. Sy laaste versbundels was Oesgedigte, 1910-1960 (1960) en Heuning en sout (1963). Carl Sandburg is op 22 Julie 1967 oorlede.
Sandburg is in 2018 opgeneem in die American Poets 'Corner by die Cathedral of St. John the Divine in New York.
In April 1952 is twee plaaslike skooldistrikte, Orland District 221 en Palos District 222 gekonsolideer in Consolidated High School District 230, met die uitdruklike doel om 'n nuwe hoërskool te bou.  Hierdie nuwe hoërskool sou 'n ouer hoërskool vervang wat deur die distrik Orland by een van sy grammatikaskole bestuur is, asook gehuurde ruimte in die stad vir geskiedenis-, Engels-, huishoudkunde- en wetenskapklasse.  Die nuwe skool is ontwerp om 450 studente te bedien.  Die plek van die skool was 'n ou koringveld, wat destyds omring was deur 'n bosreservaat, 'n meer en 'n gholfbaan. 
In 'n resolusie van die skoolraad word gevra dat die nuwe skool vernoem word na Carl Sandburg, uit ''n begeerte na historiese betekenis wat groter is as suiwer plaaslike verenigings van die voormalige skooldistrikte'.  In April 1953 is aangekondig dat die nuwe hoërskoolgebou na die digter vernoem sou word, nadat Sandburg in 'n brief aan die skoolraad "toegestem en sy plesier uitgespreek het".  Ten minste tot 1960 besoek Sandburg die skool elke twee jaar. 
Op 17 Mei 1953 vind baanbrekings plaas op die US $ 930,000-struktuur.  Die skool is ontwerp om 'n eenverdiepingstruktuur te wees met 'n sentrale gimnasium/ouditorium wat 1200 mense kan huisves.  'n Kleiner afdeling met twee verdiepings was om die landbou-, wetenskap- en sakonderwysklasse sowel as die skool se biblioteek te huisves.  Die skool is gebou met die spesifieke bedoeling om aanbouings aan die gebou te bou namate die studentebevolking toeneem.  Die skool het in September 1954 vir klasse begin.  Die skool is formeel op 10 Oktober 1954 toegewy, met die naam van die skool.  
Die distrik het 'n enorme groei beleef, van 186 hoërskoolleerlinge net voor die bou van die nuwe skool, tot 'n geskatte bevolking van meer as 900 vir die skooljaar 1956–57.  In die somer van 1956 is begin met die bou van die eerste groot toevoeging tot die skool, 'n toevoeging wat die skool se grootte meer as verdubbel het.  Die skooljaar 1956–57 het studente ook in gesplete skofte bygewoon om die oorbevolking wat reeds plaasgevind het, te verlig.  'n Tweede gimnasium, hoofsaaklik vir gebruik deur meisies, is geopen voor die res van die toevoeging in Januarie 1958.   Die res van die nuwe toevoeging was in Mei 1958 gereed, wat die skool se kapasiteit uitgebrei het tot 1700 studente.  Die oorspronklike administrasiekantore het die nuwe boekwinkel geword, terwyl die toevoeging self nuwe klaskamers en administratiewe kantore bevat het, sowel as uitgebreide ruimte vir die musiek- en industriële tegnologieklasse. 
Die nuwe toevoeging was nie gouer nie, toe die skoolraad in die herfs van 1958 'n verbandreferendum uitgereik het om meer as $ 1 miljoen in te samel om die skool verder uit te brei en eiendom aan te koop vir 'n toekomstige hoërskool.  Hierdie tweede toevoeging, voltooi vir die skooljaar 1960–61, bevat tien nuwe klaskamers, 'n nuwe biblioteek (die ou biblioteek is onderverdeel om nuwe klaskamers te maak) en die skool se eerste swembad. 
Die volgende verbanduitgifte kom in 1966, hierdie keer 'n versoek van 3,5 miljoen dollar van die kiesers om toevoegings by Sandburg en sy huidige susterskool, Stagg High School, te finansier. As gevolg hiervan het Sandburg meer wetenskaplike laboratoriums sowel as kamers vir kuns-, musiek- en nywerheidskunsopleiding gesien.  
Die eerste keer dat Carl Sandburg die Hoërskool Carl Sandburg in sy tuisstaat Illinois besoek het, word hy as 'n hawelose niemand van die straat af beskou en onmiddellik beveel om die perseel te verlaat. Skoolamptenare het vinnig hul fout geleer. Daar word gesê dat Sandburg genadig en uiters bedagsaam was. Toe Carl Sandburg in 1967 sterf, het die koor van die skool opgetree tydens die amptelike gedenkteken in die Chicago Public Library. 
In 2005 het Sandburg 'n gemiddelde saamgestelde ACT -telling van 22,3 en het hy 98,1% van sy senior klas behaal. Die gemiddelde klasgrootte is 19,2. Sandburg het behoorlike jaarlikse vordering gemaak met die Prairie State Achievements -eksamen, 'n staatstoets wat deel uitmaak van die No Child Left Behind Act.  Boonop behaal dit 'n 90.3 op die staatstoetsprestasie -indeks.
Sandburg is aangewys as een van Newsweek's het by verskeie geleenthede die beste 1000 skole gehad.
2003, Sandburg was 607 
2005, was Sandburg ingedeel 744 
2006, was Sandburg ingedeel as 967 
Gevorderde plasing wysig
Die skool het 'n 38% Advanced Placement (AP) deelnamekoers en spog met 'n slaagsyfer van 79%. Die gemiddelde toetsnemer neem 3,8 eksamens.  Studente kan kies uit meer as 'n dosyn verskillende AP -kursusse om tydens die hoërskool te volg. Opsies sluit in Calculus, Chemie, Amerikaanse geskiedenis, Spaanse taal en ander.
Hoërskool Carl Sandburg huisves talle verskillende ko-kurrikulêre aktiwiteite. Die debatspan het sewe staatskampioenskappe  gewen en nasionaal ingedeel in die debatstyl van die Public Forum. Die span het ook spanne gekwalifiseer vir die gesogte Tournament of Champions wat jaarliks ​​aan die Universiteit van Kentucky aangebied word. Die debatspan gaan hand aan hand met die eweneens suksesvolle toespraakspan om die Carl Sandburg Forensiese Span te verteenwoordig, wat '27 uit meer as 3 000 skole landwyd'  beklee met die gesamentlike vaardighede van twee groepe. Die toespraakspan het die afgelope drie jaar alleen drie staatskampioenskappe gewen. Beide die debatspan van die Hoërskool Carl Sandburg en die spraakspan word erken deur die National Speech and Debate Association (voorheen die National Forensics League). Die Model United Nations -klub bied jaarliks ​​'n konferensie  aan en neem deel aan konferensies regoor die land.
Die Hoërskool Carl Sandburg het tans vyf orkeste, almal mede-kurrikulêr. Onder die regie van Stewart Bailey en Brian Hillhouse word die intreevlak ingesluit Varsity Band, intermediêr Simfoniese orkes II, en die bokant Simfoniese orkes I, bykomend tot Slagorkes II en Slagorkes I. Sandburg het ook 'n optoggroep met die tipiese hoërskoolorkes: koper-, houtblasers- en perkussie-afdelings, benewens kleurwag, 'n groep wat by die marsjerende arende ingesluit is, maar optree met vlae, gewere en sabel.
Vroeg in Desember 2008 is die Sandburg Marching Eagles gekies om op te tree in die 56ste Presidensiële Inaugural Parade in Washington DC en die kleurwag is ook vertoon met 'n optrede.  Die Carl Sandburg Marching Eagles is ook gekies om tydens rustyd op te tree in die 2016 Sugar Bowl in New Orleans, Louisiana sowel as die Sugar Bowl New Year's Eve Parade.
Hoërskool Carl Sandburg het ook drie vlakke van orkeste onder leiding van dr. Linda Nussbaum. Van die meeste tot die minste gevorderde, hulle is Simfonie, Filharmonies, en Konsertorkes. Die departement is ook die tuiste van die ko-kurrikulêr Kwartet Furioso, 'n groep wat bestaan ​​uit die vier mees gesogte spelers in die Simfonieorkes.
Die skool het tans vyf kurrikulêre kore en een mede-kurrikulêre a capella-groep. Dit is onder die regie van mev Nicole Denofrio: Groentjiekoor, Konsertkoor, Kantelbaar, Bel Canto, en Koraal (voorheen Varsity Singers). Kamersangers (ook Toevallighede en Welsprekendheid), is 'n cappella-groep van agtien lede wat op baie plekke in die gemeenskap optree, soms langs die Kwartet Furioso.
Die distrik het ook 'n Relay For Life -geleentheid wat geld skenk aan die American Cancer Society. In 2011 het die Relay For Life van District 230 byna $ 413 000 ingesamel. Dit het hulle eerste in die toestand van jeugbyeenkomste geplaas en die geleentheid tot die tweede grootste all-jeug-geleentheid in die land verhoog. Hierdie tweede in die land was slegs agter een groot universiteit, Virginia Tech. Die Relay is die afgelope 14 jaar aan die gang en was die eerste geleentheid in sy soort in die land.
Sandburg neem deel aan die Southwest Suburban Conference (SWSC) en is lid van die Illinois High School Association (IHSA), wat die meeste sport- en mededingende aktiwiteite in die staat Illinois beheer. Skolespanne word gestileer as die "Arende".
Die skool borg interskolastiese spanne vir jong mans en vroue in basketbal, rolbal, landloop, gholf, gimnastiek, sokker, swem en duik, tennis, baan en amp, vlugbal en waterpolo.  Jong mans mag deelneem aan bofbal, sokker en stoei, terwyl jong vroue aan pluimbal, cheerleading en sagtebal kan deelneem.  Alhoewel dit nie deur die IHSA geborg word nie, borg die skool se atletiekafdeling ook 'n pomspan. 
Sandburg se landloop- en baanbane was baie suksesvol en was die tuiste van die wêreldkampioen -atleet Lukas Verzbicas. Verzbicas het die Gatorade Boys 'Cross Country Runner of the Year -toekenning gewen as sy junior en senior seisoene. Boonop het Verzbicas die nasionale kampioenskap Nike en Foot Locker gewen en aan die Universiteit van Oregon gehardloop.  'n Ander lid van die landloopspan, Pat McMahon, is in die lente van 2013 bekroon met die gesogte $ 20,000 Foot Locker -beurs. 
Die volgende spanne het in die top vier van hul onderskeie IHSA geborgde staatskampioenskapstoernooi of -byeenkoms geplaas. 
Carl Sandburg - Geskiedenis
Lilian Sandburg was die dryfveer agter die verhuising van Sandburg van 'n huis op die duine van Lake Michigan na Flat Rock, Noord -Carolina. In 1935 begin sy met die stokperdjie om bokke vir melk groot te maak. Sy het uiteindelik 'n bekroonde kudde geteel en internasionaal bekend geword onder diegene in die bokteeltbedryf. Die kudde het egter die eiendom van Michigan uitgegroei en Lilian gestuur om 'n groter eiendom in 'n warmer klimaat te vind. Carl het geen besware gehad nie, solank die plek so mooi was dat hy kon skryf. On a trip to North Carolina with her daughter Helga, Lilian found the Smyth house for sale and arranged for the purchase. In 1945, the family moved to their new home.