Mina en George | MaanKind
Mina en George
23 thoughts on “Mina en George”
18 April, 2015 om 12:37 nm
en hulle was lief vir mekaar. die liefde bly dieselfde – maak nie saak wat die omstandighede is nie
Jeanette Fouche said:
15 April, 2015 om 9:26 vm
Wat ‘n aangrypende storie, Trisa. Mens kan jou soms so vir die bergies vervies as hulle so mors, maar dan vergeet jy daardie mens agter die mens. Hulle was beslis baie lief vir mekaar, al het die klippe en die houe soms gevlieg as die drank gepraat het. Foeitog, sy gaan hom nou so mis, want dis deel van haar wat net weg is. Skielik op ‘n dag gaan sy seker ook nie meer daar wees nie, en dit gaan seker nie meer te lank wees nie. Jy was beslis hulle “fairy godmother.”
15 April, 2015 om 10:12 vm
Eintlik nie, hoor, ek was baie dae kwaai. En ek sien hulle deesdae min.
15 April, 2015 om 8:25 vm
Dankie dat jy vir hulle goed was en is.
15 April, 2015 om 7:08 vm
Dit is rerig hartseer. Hul is tog sulke “eerlike” gelukkige arme mense. Sy sal beslis nie alleen oorleef nie.
14 April, 2015 om 9:10 nm
Mens hoef nie ryk te wees om lief tê hê nie.
14 April, 2015 om 9:12 nm
Absoluut. En jy hoef ook nie ryk te wees om trots te wees nie. Mina het ‘n soort klas aan haar stywe nekkie en regop ruggie.
Lidia Theron Privaat said:
14 April, 2015 om 7:47 nm
Omdat ek ook van hulle geweet het, is ek skoon hartseer. Jy istreg, sy sal stellig nie meer lank hou nie.
Dankie dat jy gedeel het.
Vandat ons nie meer ‘bure’ is nie, het ek hulle die laaste tyd net in die verbyloop gesien.
14 April, 2015 om 5:41 nm
Beautiful, vriendin. Absoluut beautiful.
14 April, 2015 om 5:17 nm
Love does not exist in the absence of hardship, but in spite of it.
18 April, 2015 om 12:38 nm
14 April, 2015 om 4:09 nm
Ek is ‘n sucker om sulke mense te help, voor jy weet het hulle jou aangeneem.
14 April, 2015 om 9:11 nm
Ja-nee, dis waar.
14 April, 2015 om 4:08 nm
Siestog, laat my ook aan so ‘n paartjie dink wat in die bosse anderkant Van der Stel, Somerset-Wes gewoon het. Eienaardig, haar naam was ook Mina, maar die man was Jan.
14 April, 2015 om 9:13 nm
Hierdie Mina is so geletjie, met hoë wangbene.
14 April, 2015 om 3:59 nm
So het ek jare lank vir “Henri” gehad. Henri, skoon skeef en hinkepink nadat `n motor hom omgery het. Henri wat gewag het vir sy R500 000 wat die padongelukfonds vir hom sou uitbetaal. Behalwe dat die prokureur altyd een of ander uitstel-storie gehad het. Wat sou hy in elk geval doen met daardie R500 000? het ek dikwels gewonder. “Ek sal laaik om by jou te kom bly,” het Henri elke keer sy wens uitgespreek, maar sy wense was nie my wense nie. Hy was lasting en nie skaam met sy bestellings nie, (ek eet mos nie eier op my brood nie) maar ek kon hom nooit ignoreer nie. Hy sou dit eenvoudig nie toelaat nie. En toe … droog sy kuiertjies net op. En ek weet nie wat van Henri geword het nie. Ook nie van sy R500 000 nie.
14 April, 2015 om 9:14 nm
Blerrie prokureur. Mag hy wakkerlê vannag en dink daaraan.
14 April, 2015 om 3:58 nm
Dit was nou ‘n lekkerlees! Dankie Trisa.
14 April, 2015 om 3:50 nm
Ai – baie oulik geskryf, Maankind. Klink of jy en jou man ‘n baie goeie hart het. Arme Mina, klink of sy net die swaar ken van die lewe. (Hoop nie jul het nou ‘n baby ge-erf nie. Ek ken ook van … )
Nee, Spokie, ek laat my nie meer ‘aanneem’ nie.
14 April, 2015 om 3:44 nm
Eina. Dis hartseer. Arme Mina
14 April, 2015 om 3:46 nm
Dit is. Ek het haar nog nie gesien nie.