Hier is die drie hoof taktiek van die klimaat ontkenning
Die onlangs verkose een-nasie senator van Queensland, Malcolm Roberts, verwerp vurig die gevestigde wetenskaplike feit dat menslike kweekhuisgasvrystellings klimaatsverandering veroorsaak, wat 'n beroep op 'n redelik bekende trope van paranoïde teorieë om hierdie geloof te propageer.
Roberts verskillende eise dat die Verenigde Nasies probeer om die wêreldregering op ons deur middel van klimaatsbeleid op te lê, en dat CSIRO en die Buro vir Meteorologie korrupte instellings is wat vermoedelik die klimaat-uiterstes dat ons al hoe meer oor die hele wêreld waarneem.
In die wêreld van Malcolm Roberts, hierdie agentskappe is marionette van 'n "kabaal" van "die belangrikste bank families in die wêreld". Gegee die parallelle met sekere dele van die anti-joodse sentiment, dit is miskien 'n ongelukkige toeval wat Roberts het na bewering staatgemaak op 'n berugte Holocaust-denier om hierdie teorie te ondersteun.
Dit mag dalk aanloklik wees om sy uitsprake as samesweerders te verwerp. Maar hulle kan ons baie leer oor die sielkunde van wetenskap ontkenning. Hulle bied ook aan ons 'n wye spektrum van diagnostiek om pseudowetenskap as wetenskap te beskou.
Die noodsaaklikheid van sameswering
Eerstens, die beroep op 'n sameswering tussen wetenskaplikes, bankiers en regerings is nooit net 'n strokie van die tong nie, maar 'n deurlopende en noodsaaklike bestanddeel van die ontkenning van gevestigde wetenskap. Die tabak industrie verwys na mediese navorsing oor longkanker soos uitgevoer deur 'n "oligopolistiese kartel" wat "beweerde bewyse vervaardig". Sommige mense beskuldig die Amerikaanse Sentrale Intelligensieagentskap (CIA) van skep en versprei van vigs, en baie anti-inentinginhoud op die web is versadig met sameswering bewerings van totalitarisme.
Hierdie sameswering mumbo jumbo ontstaan ​​onvermydelik wanneer mense feite ontken wat ondersteun word deur 'n oorweldigende bewyse en is nie meer die onderwerp van 'n werklike debat in die wetenskaplike gemeenskap nie, wat reeds deeglik getoets is. As bewysstukke kom daar 'n punt op wat ongemaklike wetenskaplike bevindinge net weggesteek kan word deur gebruik te maak van groot, slegte en onheilspellende agendas soos die Wêreldregering of Stalinisme.
As jy verslaaf is aan nikotien, maar bang is vir die moeite wat nodig is om te rook, kan dit troos wees om mediese navorsers daarvan te beskuldig dat hulle oligopoliste is (wat dit ook al beteken).
Net so, as jy 'n voormalige steenkoolmynwerker is, soos Malcolm Roberts, is dit miskien makliker om klimaatswetenskaplikes te beskuldig dat hulle 'n wêreldregering (wat ook al is) is, as om die behoefte aan steenkool uit ons ekonomie te aanvaar.
Daar is nou ruim navorsing die verband tussen wetenskap ontkenning en sameswering. Hierdie skakel word ondersteun deur onafhanklike studies van regoor die wêreld.
Inderdaad, die skakel is so gevestig dat sameswering taal een van die beste diagnostiese gereedskap jy kan gebruik maak van pseudowetenskap en wetenskap ontkenning.
Hoe anders kan wetenskaplike dissenters hul kontrariese posisie probeer regverdig? Nog 'n taktiek is om te beroep op heldhaftige historiese dissenters, die gewone held van keuse Galileo Galilei, wat die ortodoksie omgekeer het wat alles om die Aarde draai.
Hierdie appèl is so algemeen in pseudowetenskaplike kwakery dat dit bekend staan ​​as die Galileo Gambit. Die kern van hierdie argument is:
Hulle het gelag by Galileo, en hy het reg.
Hulle lag vir my, daarom het ek reg.
'N Primêre logiese probleem met hierdie argument is dat baie mense gelag word omdat hulle posisies absurd is. Deur wetenskaplikes ontslaan word jy nie outomaties geregtig op 'n Nobelprys nie.
Nog 'n logiese probleem met hierdie argument is dat dit impliseer dat geen wetenskaplike mening ooit geldig kan wees nie, tensy dit deur die oorgrote meerderheid wetenskaplikes verwerp word. Die aarde moet plat wees, want geen ander wetenskaplike as 'n Googling Galileo in Gnowangerup sê dit nie. Tabak moet goed vir jou wees, want net tabakbedryf-agente glo dit. En klimaatsverandering moet 'n hoax wees, want net die heldhaftige Malcolm Roberts en sy Galileo Beweging het deur die sameswering gesien.
Ja, senatorverkose Roberts is die projekleier van die Galileo Beweging, wat die wetenskaplike konsensus oor klimaatsverandering ontken en die menings van 'n paar afgetrede ingenieurs en die radio persoonlikheid Alan Jones.
Enige aanhitsing van Galileo se naam in die konteks van beweerde wetenskaplike dissipline is 'n rooi vlag wat jy aan pseudowetenskap en ontkenning gegee het.
Die geluide van die wetenskap
Die verwerping van goed gevestigde wetenskap word dikwels in skrywende terme geplaas. Die woord "bewyse" het 'n besondere prominensie in pseudowetenskaplike kringe aangeneem, miskien omdat dit respekvol klink en beelde van Hercule Poirot hardnekkige dodelike dade ondersoek.
Sedert hy verkies is, het Roberts weer sy stem uitgesaai eis dat daar "geen empiriese bewyse" vir klimaatsverandering is nie.
Maar "wys ons die bewyse" het die oorlogskreet geword van alle vorme van wetenskap ontkenning, van anti-inenting aktiviste om kreasioniste, ten spyte van die bestaan ​​van oorvloedige bewyse reeds.
Hierdie koöperasie van die taal van die wetenskap is 'n nuttige retoriese toestel. Appèlle op getuienis (of 'n gebrek daaraan) lyk op die eerste oogopslag redelik genoeg. Wie wil nie bewyse hê nie?
Dit is eers wanneer jy die ware toestand van die wetenskap ken dat sulke beroepe geopenbaar word om spesiaal te wees. Letterlik duisende peer-reviewed wetenskaplike artikels en die nasionale wetenskaplike akademie van 80 lande ondersteun die deurlopende wetenskaplike konsensus oor klimaatsverandering. Of, as die omgewingskrywer George Monbiot het dit gestel:
Dit is moeilik om net oor te dra hoe selektief jy moet wees om die bewyse vir klimaatsverandering te ontslaan. Jy moet oor 'n berg bewyse klim om 'n krummel op te tel: 'n krummel wat dan in die palm van jou hand ontbind. Jy moet 'n hele kanon van wetenskap, die stellings van die wêreld se mees vooraanstaande wetenskaplike instellings en duisende koerante wat in die voorste wetenskaplike tydskrifte gepubliseer word, ignoreer.
Gevolglik my kollegas en ek het dit onlangs in 'n blinde toets getoon - die goudstandaard van eksperimentele navorsing - kontrolerende praatpunte oor klimaataanwysers is eenvormig beoordeel as misleidend en bedrieglik deur deskundige statistici en data-ontleders.
Konspiracisme, die Galileo-gambiet en die gebruik van 'n sciency-klinkende taal om te mislei is die drie hoofkenmerke van wetenskaplike ontkenning. Wanneer een of meer van hulle teenwoordig is, kan jy seker wees dat jy na 'n debat oor politiek of ideologie luister, nie wetenskap nie.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Politieke > Wat is die drie hoof taktiek van klimaat ontkenning?