Hoe om emosionele nadraai van miskraam te hanteer - WelstandWelstand
Tuis / Advies / Hoe om emosionele nadraai van miskraam te hanteer
Ongeveer een in vier tot vyf swangerskappe eindig in 'n miskraam, dus is mediese beroepsmense geneig om hulle as roetine te hanteer. Maar vir jou kan die verlies moeilik wees om te verduur, hoe vroeg dit ook al plaasvind.
Vanaf bevrugting skop jou hormoongedrewe emosies in, wat 'n sin van verbintenis met die fetus aanwakker, selfs in die vroeë weke, of as die swangerskap onbeplan was.
Na 'n miskraam is dit natuurlik om met 'n gevoel van onvolledigheid en leegheid gelaat te word. Jy rou nie net oor die fetus nie (hoe klein ook al), maar ook oor jou drome van die kind wat dit sou geword het en die lewe wat julle saam sou gehad het.
"Miskraam kan een van die moeilikste prosesse wees wat 'n vrou moet konfronteer," sê Illeana Cocotos, 'n Johannesburgse sielkundige met 'n spesiale belang in verlies. "Tog word dit selde deur ander erken, so jy mag kragteloos in jou smart voel, en alleen."
Hoe om van jou verlies te genees
Erken jou verlies
"As jy in isolasie treur, is jy meer geneig om depressief te raak," sê Cocotos. Praat daaroor met familie of 'n goeie vriendin, of vind 'n ondersteuningsgroep deur jou dokter of aanlyn. "As jou familie nie veel ondersteuning toon nie, moet dit nie verpersoonlik nie, aangesien hulle waarskynlik nie die omvang van jou verlies begryp nie. So soek elders ondersteuning," sê Cocotos.
Dit kan help om 'n klein seremonie te hou, en 'n kers aan te steek. As die swangerskap al ver gevorderd was (na die 20ste week word 'n miskraam gekategoriseer as 'n "doodgeboorte"), kan jy miskien jou baba 'n naam gee, vra om haar vas te hou, en 'n begrafnisseremonie hou.
Wanneer jy oor die eerste skok is, vra jou dokter wat die miskraam veroorsaak het. Dit is algemeen om 'n gevoel van skuld en mislukking te koester, maar die meeste miskrame word veroorsaak deur 'n chromosomale defek in die fetus, en om dit te verstaan kan jou vrees besweer dat dit iets is wat jy gedoen het of nie gedoen het nie. Of daar mag dinge wees wat jy kan doen om voor te berei vir nog 'n probeerslag, wat gerusstellend kan wees.
Laat jouself toe om te rou
Verwag om deur die siklus te gaan van ontkenning, woede (teenoor jouself, jou maat, 'n Hoër Mag), onderhandeling en depressie, in enige volgorde, voordat jy by aanvaarding uitkom. "Huil, skree, slaan 'n kussing, wat ook al help," sê Cocotos. Om dagboek te hou van jou emosies, te skilder, musiek te speel of te oefen (sodra jy kan) kan help. Oefening stel ook goed-voel hormone vry. "Opgekropte emosies rek hartseer uit," sê sy.
Doen ook genotvolle dinge
"Om te lag en vreugdevol te wees, is genesers," sê Cocotos. "Onthou dat dit in orde is om soms vreugde te ervaar, en dit is nie op enige wyse oneerbiedig teenoor jou verlies nie."
Betrek jou maat
Vaders rou ook, maar dit word selde deur ander erken. Hulle mag voel hulle moet vir jou sterk wees – dit beteken nie hulle gee nie om nie. Hulle mag dit ook moeilik vind as jy nie fisies intiem wil wees terwyl jy rou nie. Verseker hom van jou liefde en vind maniere om gekonnekteer te bly. Indien nodig, gaan vir berading.
Dit neem 'n ruk om weer jou voor-swangerskap self terug te kry, en jy sal nie presies dieselfde wees nie – hierdie ervaring sal jou verander en laat groei. Probeer om tyd af te neem en weg te gaan om te genees, adviseer Cocotos. "Stel realistiese doelwitte vir jouself, soos om dinge deur die dag te kan hanteer, in plaas van die hele week." En herinner jouself dat die meeste vroue wat 'n miskraam ervaar, selfs drie of vier keer, voortgaan om gesonde babas te hê.