Hazelkruid - plant, groei en versorg * Oor plante
Hazelkruid - plant, groei en versorg
Die Latynse naam van die haselkruis - Fritillaria kom van die "skaakbord" en word gegee vir die kleurvolle kleur van die blomme van sommige spesies wat op hierdie onderwerp lyk. Volgens 'n ander weergawe - van die Latynse fritillus, wat 'n kabouter of vat vir dobbelstene beteken, en wat nie met kleur geassosieer word nie, maar met die vorm van die blom. Die plant het die Russiese naam "hazelgrouse" gekry vir die ooreenkoms met blomme wat met kleurryke kolletjies met vere van 'n woudvoël van die rypfamilie besaai is. In hierdie artikel sal ons u vertel hoe u haselkruid in die tuin kweek - oor plant, teel en versorging.
Reëls vir die plant van rommel
Groei verbouing en versorging
Peste en rysiektes
Grouse - meerjarige plante, oorwinter en gedeeltelik reproduseer deur ondergrondse bolle. Die gloeilamp bestaan ​​uit verskillende (2-4-6 of meer) vlesige skubbe, onderling versmelt; sommige van die skubbe dra niere in die boesem en ontwikkel in nuwe bolle. 'N Uie-stam groei van 'n bol met min of meer talryke, langwerpige, lansetvormige of smal liniêre blare wat verspreid of deur die stam geslinger is.
Groot hangende blomme van haselkruid verskyn een of een of ander keer (met 'n sambreel, 'n panikulum) aan die bokant van die stam. Blomdekwortel is eenvoudig, helder van kleur (geel, rooi, wit, violet), dikwels gevlek, sesblare, kloksvormig of kubersagtig, en val af; langwerpig of byna rond, almal byna identiese heupe kom saam met hul toppe, of strek aan die sykante. Aan die voet van elke blaar is daar 'n heuninggat (nektêr) in die vorm van 'n driehoekige, ovale of ronde uitsparing, wat gereeld na buite uitbult, waarom die lob reghoekig gebuig is, en die blom kubêr of silindries is. Daar is ses meeldrade; anders word aan die draadjies vasgemaak. Stamper met 'n filiforme, geheel- of drieparty-kolom (stigmas) en met 'n driewortel-polispermiese eierstok.
Die vrug van die haselkruid is 'n seskantige kapsule, drie-neusig, gevleueld of vleuelloos, met talle plat sade.
Die teenwoordigheid van sappige, onbeskermde skubbe is 'n kenmerk van die haselkruid. Enige skade aan die skubbe (kreukels, snye, donkerbruin kolle van verrotting), sowel as onbehoorlike opbergtoestande van die bolle wat hulle laat uitdroog (bolle word sag en slap) of die voorkoms van vorm op die gloeilampe kan hul dood veroorsaak. Die waarskynlikheid van dood neem aansienlik toe met die verkeerde aanplant van bolle, wanneer oormatige vog in die koue grond hulle laat verrot.
Groeibolle word die beste geplant op 'n verhoogde plek waar daar geen stagnasie van water is nie. As die gevaar bestaan ​​dat die grond oorbeweeg word by die plantperseel wat u verkies, moet u dit kunsmatig maak. Vul met grofkorrelige sand die onderkant van 'n breë landinggat, waarvan die diepte bepaal word deur die grootte van die gloeilamp en die hoogte van die plant (groot gloeilampe met gestampte hasel word tot ongeveer 12 cm diep, ongeveer 20 cm lank).
'N Plek vir riwwe word sonnig of in 'n ligte gedeeltelike skadu gekies. Die grond moet ryk en goed gedreineer wees. As u die bolle verdiep of op klam, laagliggende plekke plant, sal daar geen saailinge wees nie. Hanteer die gloeilamp wat bestaan ​​uit vlesige skubbe, moet u versigtig en versigtig werk.
Grof riviersand word in die bodem van die gat wat vir die haselkruid voorberei is, uitgegooi. Fyn steengroefsand is nie geskik nie, dit beïnvloed die bolle negatief, jong wortels vrot daarin. Dit is ook beter om op die loop te lê om te verhoed dat die bolle in die gat verrot.
Die diepte van plant van haselkruid word bereken, soos vir alle gloeilampe - dit moet die hoogte van die gloeilamp verdriedubbel. Nadat die ui gelê is, word sand en organiese kunsmis by die gat gevoeg, die beste voorbereide blomgrond, skoon of gemeng met die grond.
Dit is raadsaam om die haselkruidbolle (byvoorbeeld met kaliumpermanganaatoplossing) te ontsmet en dit dan met poeierkool te poeier.
As dit nie moontlik is om hazelgroefbolle onmiddellik na aankoop te plant nie, moet u dit beskerm teen uitdroging - plaas die sphagnum in 'n effense klam turf of lewendige mos en plaas dit in die vrugtekompartement van die yskas. Grouse word gewoonlik in September en Oktober in die tuin geplant. Om later die plant van bolle af te dwing, moet die plantperseel bedek word en dit met blare beskerm word vir die winter.
Die mening is dat die haselkruid 'n onpretensieuse plant is. Dit is nie heeltemal waar nie. In die eerste plek is dit belangrik om aan die reëls van landing te voldoen.
Groeibolle word eers in die herfs - van middel Augustus tot begin September - geplant. Kan nie later geplant word nie: die plante sal nie ordentlik groei nie en mag nie volgende jaar blom nie.
Grouse word natgemaak, soos alle bolle, en onthou dat die bome van verbleikte plante nie in droë grond moet wees nie; hulle moet 1-2 keer per maand natmaak.
Sorg ook vir luide en lelies. Hulle voed twee keer met droë kunsmisstowwe.
Grouse word die eerste keer in die derde dekade van April vir die eerste keer gevoer: hulle neem 1 eetlepel humus in 'n emmer. lepel "Agricola" vir blomplante "en nitrofosfaat, sprinkel 3-5 kg ​​per 1 vierkant. m. 'n laag van 3-5 cm.
Die tweede keer dat ryp na blom blom: 1 vierkante. versprei op 1 ste. lepel superfosfaat en kaliumsulfaat.
Dit is moontlik om tydens die blomtyd houtas onder die plante te voeg. Dit word versprei, en daarna word die plant met turf of humus (laag tot 3 cm) bedek.
Hazel ryp begin blom in die tweede helfte van Mei, blom is kort - tot 18-20 dae.
Verbleikte ryp is vir 'n geruime tyd nog aangenaam vir die oog danksy sy pragtige blare, maar teen die eerste dekade van Julie verloor die plant sy versieringsvermoë en moet die hele grondgedeelte afgesny word. Om nie te vergeet waar die haselkruis groei en nie die grond op hierdie plek per ongeluk grawe nie, moet dit op die een of ander manier opgemerk word.
Hierdie plant word deur saad en vegetatief voortplant. So 'n reeks is nie willekeurig nie. Die feit is dat die saadmetode universeel is en geskik is vir alle spesies, maar slegs twee blomplante van dieselfde spesie is nodig.
Voortplanting van ryp saad
Na bestuiwing (met behulp van insekte of kunsmatig) word 'n saadkas gevorm wat, soos dit ryp word, 'n vertikale posisie inneem. Die rottang word verleng en kry krag. Sade kan versamel word nadat die mure van die kapsule droog is. Soms, in baie reënerige jare, is dit raadsaam om die boks vroeër af te breek as die mure begin lig word en op 'n droë, geventileerde plek ryp word.
Die saad van die meeste haselkruide is bestand teen swamsiektes. Dit word aanbeveel om onmiddellik na die oes op 'n terrein met goed voorbereide, ryk aan organiese grond gesaai te word, want saailinge sal 'n hele paar jaar hier groei, en hulle moet al die jare van voedsel voorsien word.
Anorganiese kunsmisstowwe word toegedien in die vorm van eenjarige toediening op sleutelpunte in die ontwikkeling van plante: aan die begin van die groei, tydens die vorming van die bol. Rypsaad word gesaai op rante wat opgelig word vir beter dreinering in groewe van 6-10 cm breed, met 'n ryafstand van ongeveer dieselfde grootte. Die diepte van die inbedding is 1 cm Om die voorbodem gelyk te maak, gebruik 'n reghoekige stywe plaat met gladde rande wat langs die geleidingsbord uitgevoer word.
Onmiddellik na saai is die oppervlak van die rant bedek met turf met 'n laag van 2 cm en lote verskyn in die lente van volgende jaar en is die enigste blaar wat 'n paar sentimeter hoog is. Groei van ontkieming wissel baie, afhangende van die spesie, en selfs in een soort in verskillende jare.
Dit is hoofsaaklik te wyte aan die weerstoestande waaronder saadryping plaasgevind het. Ryp saailinge is gewoonlik meer as volwasse plante, wat bestand is teen vries in die winter en in die algemeen teen baie ongunstige faktore.
Miskien is die grootste probleem in ons klimaatsone die beskerming van kweeksaailinge, mense in gebiede met droë somers, teen grondvog in die somer. Daar moet reeds twee jaar oue plante opgegrawe word na voltooiing van die groeiseisoen en in die somer op 'n droë plek geberg word. Dit is 'n taamlike noukeurige werk, omdat die gloeilampe nog baie klein is en sommige van hulle verlore gaan.
Rypspesies wat meer verdraagsaam is vir nat somers, kan tot een jaar lank op een plek gekweek word (die begin van die blom van individuele monsters) sonder enige verliese, waarna dit geplant moet word. As daar min sade is, is dit gerieflik om dit in borde met traliewande en 'n onderkant te saai wat nie die vrye ontwikkeling van die wortelstelsel belemmer nie. Hulle word begrawe in die grond, met die oppervlak van die rif. Dit vergemaklik die grawe van klein bolle wat saam met die bak verwyder word. Die beskerming van die bolle teen oortollige vog in die somer, indien nodig, word ook vereenvoudig. Die bak word saam met die grond verwyder en op 'n plek beskerm teen die reën, en in die herfs word dit op hul plek gegrawe.
Groei voortplanting deur gloeilampe
Die tweede belangrikste metode om haselkruit te teel, is vegetatief. Een ui van die moeder kan verskillende plaasvervangers vorm. In die meeste soorte word 'n plaasvervangende bol van 'n groter grootte en baie klein babas in een jaarlikse siklus gevorm. In die reël is dit rond, maar in sommige spesies is dit stolonoïed of 'n ander vorm. Dit moet gekweek word tot 'n paar jaar blom.
As hy grawe, skei die baba maklik van die moeder se gloeilamp, en dit is nie moontlik om dit alles te versamel nie. Die een wat in die grond agtergebly het, sal volgende jaar opstaan. Daarom is dit beter om nie ander soorte haselkruie te plant nie, anders kan u oor 'n paar jaar 'n onderskeidelike mengsel van verskillende soorte kry.
Die periodieke grawe van hazelgroes elke twee jaar is goed omdat die baba van die eerste jaar ouer word en dit makliker is om uit te grawe. Die spesies van die Liliarhyza-groep is maklik om te versprei deur 'n deel van die perifere skubbe in die moederbolle af te peul wat aanleiding gee tot jong plante.
U kan kruidbolle kunsmatig verdeel. Hierdie metode word gebruik as die natuurlike paadjie moeilik is. Die maklikste opsie is om die ui, wat uit twee skubbe bestaan, te breek. Hierna moet die skeidings droog word sodat die wondoppervlaktes genees. Sulke verdeelde skubbe word vroeër as heelbolle geplant, omdat hul weerstand teen droging laer is.
Groot kruisbolle van die subgenus Pelitium, Theresia, Korolkowia word in verskillende dele gesny of diep in die rigting van die rigting gesny. Dit moet nie later nie as drie weke na die uitgrawing gedoen word. Voor die aanplanting moet gesnyde of ingelegde bolle in 'n droë kamer gebêre word. Dit is raadsaam om die plekke van insnydings met poeierkool te strooi of met enige swamdoder te behandel.
Hazelkruid is bestand teen siektes, en die regte landboutegnologie wat ooreenstem met die biologie van elke groep, maak die gebruik van plaagdoders onnodig. Die doeltreffendste voorkomende metode is wisselbou - en verander die plot waarop ander gewasse voorheen gekweek is, periodiek (ideaal gesproke as dit nie bolvormig is nie, maar verteenwoordigers van ander geslagte is ook aanvaarbaar).
As 'n deel van die gloeilamp deur verrotting beïnvloed word, kan die plant soms gered word deur die aangetaste gebied na gesonde weefsel te sny en die sny met 'n swamdoder te behandel. Die meeste haselkruide is bestand teen botritis en ly nie aan ongeneeslike virussiektes nie - 'n ware plaag van ander dekoratiewe bolplante.
Hierdie oorspronklike blom word al hoe meer in tuinareas aangetref. Selfs onder die groot verskeidenheid tuinblomme, lyk dit met sy ongewone voorkoms, lyk dit eksoties. Ons tuiniers hou veral van die hazel grouse imperial en die skaap skaak. Groei jy?