Stories | writingsofthebard
June 8, 2017 · 10:33 pm
Die koerantmannetjie en die magtige Apiesrivier
Ja neef ek het jou belowe om jou van die koerantmannetjie en die Apiesrivier te vertel. Soos my ouma dit vir my aan haar knie vertel het.
Dit is nou dieselfde ouma wat so snuif gebruik het. Ek het nou nog die blikkie waarin ek my belegging gebêre het. Jy onthou mos nog die storie van die donkie wat my so geskop het. Tot vandag toe nog wonder ek hoe die dier in my huis gekom het maar dit vereers daar gelaat.
Ou swaer ek moet deesdae so versigtig wees oor wat ek sê of doen. Dalkies het die tante met die lang neus, dis nou die een wat hier neffens my bly, se ore ook lank geword, want ek hoor by ‘n kennis, dat wat ek vertel, by ‘n groep mense wat hulself gesigboek noem uitgekom het.
Hy verduidelik aan my dat dit glo mense is wat mekaar glad nie ken nie maar bymekaar kom om vreeslik te skinner. Verbeel jou nou.
Ai swaer, waar gaan die mensdom heen?
Maar kyk ou neef ek dwaal nou al weer af van die storie. Ou swaer, vergewe my maar ek het eers ‘n paar dinge wat ek wil ontbors voor ek by die eintlike storie kom, dit gaan wel oor die koerantmannetjie se voor en nasaate.
Jy sien ou broer, hy was ‘n engelsman. Nou die ou nasietjie van Engelse was nog altyd oorloggierig. Daar word vertel, dat as hulle net hoor van ‘n oorlog, het hulle in hulle seilskippies gespring en gejaag om te gaan deelneem. Partykeer het dit maande geneem voordat hulle daar aangekom het. Of die oorlog nog aan die gang was of nie maar wanneer hulle daar opgedaag het, het hulle dit voortgesit. Hulle was so mal oor oorlog, dat hulle vir sewe en dertig jaar teen die Hane baklei het. Dit is ‘n leeftyd, kan nie verstaan dat ons met ‘n oorbevolking in die wêreld sit nie. Hulle het later meer afgekoel en nou nooi hulle die ander lande om liewer oorlog op die rugbyveld te kom voer. Ek glo mos nie daaraan nie. Baie minder gebreekte bene as ek rustig op my stoep met ‘n koffietjie en my pyp kan ontspan.
Ewenwel ou swaer kom ons kom nou by die storie. Die mannetjie se van was so ‘n regte christelike van, genaamd Churchill. Wag wag ou neef, net een ding nog. Toe my ouma my die storie vertel het, was ek nog op laerskool en ek was baie verontwaardig om te hoor dat die outjie se pa homself gelyk gestel het aan die Here. Hy was ‘n lord en onthou ons het elke dag “The Lord’s Prayer” opgesê, eers heelwat later kon ek die kloutjie by die oor bring. Die ander ding wat ek ook nie van my ouma verstaan het nie, is dat die klein snotkoppie in latere jare ‘n raadgewer vir Checkers geword het. Het nie geweet dat daar ‘n Checkers in daardie tyd in England was nie. Ook maar eers later die regte Engelse woorde gesien en geleer dat dit beteken dat hy tot die parlement verkies is. Later meer hieroor.
Ou neef, die mannetjie het glo by die weermag aangesluit in 1893. Ook maar bang om geskiet te word, het hy net met ‘n pen en pistool, oorlog toe gegaan. In 1899 is hy met ‘n gepantserde trein êrens heen. Ou broer, kyk, hulle sê “hi-jacking” is ‘n nuwe ding. Moet dit nie glo nie, die boere het die tendens, daai jaar al begin. Ongelukkig was hulle onsuksesvol. Die trein het weggekom maar hulle het die outjie daar gevang.
Hy is Pretoria toe gestuur en vir twee maande in ‘n kamp opgesluit. Ou swaer, die wagte het seker gedink dat die ou koerantmannetjie nie murg in sy pype het nie en in ‘n onbewaakte oomblik is hy oor die muur en weg.
Hy het later geskryf dat hy deur die magtige Apies moes swem om weg te kom. Die liegbek, maar die Engelse wat nie die spruit geken het nie, het hom geglo en hy is as held terug in England verwelkom. Wys jou net hoe magtig die pen is. Die storie, my ou maat, eindig nog nie hier nie. Hy is nog in Pretoria. Die generaal het ‘n beloning van 27 sjielings uitgeloof, as ek my somme nog reg kan maak is dit twee Rand sewentig. Jy kon almiskie ses beeste daarmee koop.
Ou neef, om aan die lewe te bly moes hy steel. Dit klink soos vandag hier in ons land, nê. Ou broer, onthou, later het die klein dief in die parlement geland, ook maar soos hier in Suid-Afrika. Daarvan gepraat, ek kyk onlangs na ‘n foto van ons parlementariërs en daar sien ek ‘n ou, dink sy naam is Julius, ek kan amper sweer hy het saam met my op die myn gewerk. Kan nou nie meer mooi die gesigte onthou nie maar daardie myn “helmet” lyk so bekend, syne het net nie meer die liggie in nie.
Wel ou swaer, dit was nou so dat hy skuil skuil met die trein LM toe is en vandaar terug Engeland toe.
Dit was nou die koerantmannetjie se storie.
Tagged as Churchill
June 8, 2017 · 3:53 am
Die Groot Wit Jagter
Kyk ou swaer ek is nou erg bly
dat jy dit goed gedink het om ‘n ou
koffietjie saam my op my se ou stoepie
te kom drink het.
Jy sien neef ek het gisteraand onthou
van ‘n ou storietjie wat ek van my ouma
gehoor het, wat haar se pa hulle as kinders vertel het.
Ja, dit is nou die selfde ouma by wie ek die ou snuifdosie gekry het.
Jy onthou hou mos nog, die een waar ek my Cannabis, dis mos nou die dagga, waarin ek belê het, in gebêre het.
Ai swaer nou dwaal ek alweer van my storie af.
Die storie gaan oor die groot wit jagter wat van England af hier na ons se mooie Afrika toe gekom het om glo te kom leeus jag.
Hoekom hulle hom ‘n groot wit jagter genoem het weet ek nou nie so mooi nie, soos ek verstaan was die kêreltjie maar skaars vyf voet vyf.
Ewenwel ou neef, die mannetjie het glo aanwal gestap inni Kaap. ‘n Regte kapok haantjie, met sy vyf voet vyf lyfie. Glo ‘n vreeslike frons gehad, asof iemand, iets onbehoorliks in sy snorre ingevryf het. Dit het sy neus so laat optrek, dat dit kompleet gelyk het asof sy oë sukkel om verby sy neusgate te sien. So ‘n regte, soos die Engelse sal sê, ‘n Snob.
Glo, ou swaer, die mannetjie kon vir jou perdry. Het blykbaar vir Oxford polo gespeel. Wat dit ook al mag wees.
Nietemin ou neef, hy het sy perd saamgebring en ‘n string jaghonde maar ek weet nie wat anners as jakkalse hulle in Engeland kon jag nie. So ek sien klaar probleme as die bloedjies hul eerste reuk van leeu se kind kry.
Ou swaer, hy, sy perd en die twaalf honde het die trein geklim in die Kaap en die spoor tot in Pretoria gery
Ou neef, dit is nou hier wat die storie interessant raak. Hulle sê na die rou Engelsman se aankoms was Pretoria-stasie nooit weer dieselfde nie. Dit was konsternasie op die stasie.
Die Engelsman het vooruit laat weet dat hy ‘n gids, ‘n wa en ses draers benodig. Swaer hulle het nog nie selfone daardie tyd gehad nie en het van ‘n telegraaf gebruik gemaak.
Nietemin, daar wag toe ‘n boerseun met ‘n twee-ossewa en ses draers die trein in. ‘n Twee-ossewa is darem kleiner as ‘n gewone ossewa maar ses draers? Die Engelsman het seker gereken om baie leeus te skiet.
Ag man ek loop alweer my storie op ‘n ander pad.
Ewenwel ou neef, die Engelsman het uitgespring en opdrag gegee dat sy honde uit die vragwa losgelaat moet word.
Nou ou swaer, in die tyd van die Kaap af het die honde se jag instink seker maar goed opgevlam, want toe die deur oop gaan vlieg die twaalf honde onder die “keffie” katte en ander stasie katte in. Daar was egter een hond met langer bene, wat so paar treë gegee het en toe vasgesteek het. Hy het soos ‘n standbeeld geword. Stert reguit na agter, parallel met die sement, regter voorpoot opgelig met die voorste deel wat pap hang.
Soos sommige met ‘n pap hand groet. Neef, jy weet mos waarvan ek praat.
Daar het ‘n tannietjie op ‘n bankie gesit en by haar voete was ‘n draadhok met ‘n paar patryse in. Dit was wat die hond so gehipnotiseer het.
Intussen is al die ander honde weer bymekaar gebring maar die versteende hond was horende doof.
Ou swaer, die boerseun haal sy geweer van sy skouer af en skiet ‘n skoot die lug in. Dit is dan dat die ou tannietjie so skrik dat sy van die bankie afval, die Engelsman dag die boerseun het haar geskiet en is op sy knieë langs haar en hou vlugsout onder haar neus. Intussen gryp die boerseun ‘n tafeldoek van een van die tafels af en gooi dit oor die hok om die patryse se vloek oor die hond te verbreek. Niks help nie en boerseun tel die stywe hond op en gooi hom op die wa
Ou neef, met al die drama verby, trek die prosessie met die grondpad af, in wat vandag bekend staan as Pretoria-Noord, se rigting. Boerseun en die Engelsman te perd, die twee-ossewa met twaalf honde agterna, die standbeeld hond het intussen bygekom en die draers. Hulle het die magtige Apies rivier, wat maar ‘n spruit was oorkruis en is deur die poort. Ou neef, onthou dat ek jou die storie vertel van die magtige Apiesrivier en die Engelse koerantmannetjie.
Deur die poort en die Engelsman met sy honde trek noord, wyl die boerseun met draers en wa bietjie meer oos gaan tot by ‘n digte bos doringbome op die oewer van die Pienaarsrivier, seker vernoem na ‘n boer in die omgewing want ek glo nie generaal Dan Pienaar was al bekend nie.
Ou neef, die boerseun het besluit om daar laaer te maak, met een wa en baie doringtakke en baie vroegoggend verder te trek. Terwyl hulle nog besig was, het hulle ‘n skoot in die verte gehoor. Wa is maakstaan en doringtakke gebruik vir ‘n stewige bóma, net vir die wis en die onwis.
Die groot wit jagter, met sy honde het daar aankom, met ‘n dooie bok, swaer ek kan nou nie vir jou sê of dit ‘n Springbok of ‘n Rooibok was nie. Die bok is afgeslag, Engelsman het aangedring dat die kop in die vel toegedraai word en op die wa gestoor word.
Die boerseun het ‘n lae seiltjie tussen twee bome gespan om onder te slaap en die groot wit jagter het ‘n bulsak onder die wa gegooi, waar hy en sy “swerm” honde gaan slaap. Met die skemer het die jakkalse begin “jip jip jip” om die kamp, met ‘n lang uitgerekte huil af en toe. Ou neef, hier by tienuur se kant, het daar so “hug hug hug” gekom en toe ‘n oorverdowend brul. Boerseun het ‘n klap soos hout teen hout gehoor en ‘n paar wildvreemde woorde. In die lig van die vuur, kon hy geen teken van die Engelsman of sy honde onder die wa sien nie maar dertien paar spierwit oë het oor die wa se rant na hom gestaar. ‘n Onaardige reuk van honde skyt en pis het in die lug gehang. Ou swaer heelwat van die proviand moes later weggegooi word.
Ou neef, hy het toe heel rustig nog ‘n paar stompe op die vuur gegooi, ‘n skoot met sy geweer in die lug geskiet, omgedraai en verder geslaap.
Die volgende oggend vroeg het hy sy perd gevat en ‘n ent gaan ry, die groot wit jagter en sy honde het nog ingeslaap op die wa.
Met sy terugkeer het hy vir die groot wit jagter gesê dat daar leeuspore in die lang gras so kwart myl verder is.
Engelsman het sy honde en een draer geneem, die draer het die engelsman se tweede Portugese mauser gedra.
Ou swaer, hulle het so kruip sluip tot by die lang gras gekom, engelsman het sy honde ingestuur, die volgende oomblik is daar ‘n string van twaalf honde met sterte tussen die bene en krom rue met twee geelstrepe wat hulle jaag. Hulle vreesbevange tjanke het in die verte verdwyn. Ou neef, my ouma sê dat tot vandag toe nog het niemand daardie twaalf honde weer gesien nie.
Kyk ou broer jy sal nou vra “en wat van die groot wit jagter”. Wel boerseun het hom gaan soek. Hy het later op sy mauser onder ‘n doringboom afgekom, daar was merke aan die stam en heel bo in die boom het engelsman gesit met geskeurde klere. Hy het glo steunend en kreunend daar afgeklim en so half ongemaklik wydsbeen geloop, asof daar iets in sy broek was. By die wa gekom het hy niks gesê nie, net ‘n sakkie met geld in boerseun se hand gestop, baie versigtig op sy perd geklim en in Pretoria se rigting gery.
Groot wit jagter is ook tot vandag toe nog nie weer in Afrika gesien nie.
Boerseun het glo ook twee nuwe Portugese mausers ge-erf.
Nouja ou neef, daar het jy nou die storie van die groot wit jagter.
Tagged as Afrika, Afrikaans, Jagter, wit
May 25, 2017 · 8:16 pm
My Pyp die Donkie en Ek
Kyk swaer, vanoggend het daar ‘n ding
gebeur, wat my herinner het aan iets
wat ek jou wil vertel.
Konstabel Nortje maak sy fiets staan hier by my
voorhekkie, hy seg toe dat die tante hier langsaan,
jy weet mos, die een wat alewig haar neus oral
indruk, vir hom gesê het dat as sy op haar toilet
se sitplek staan en sy deur die klein venstertjie
kyk, kyk sy op my komposhoop, ek kan nou mos
nie help vir haar venstertjie nie.
Ewenwel, sy sê toe vir hom dat daar ‘n plantasie
Dagga bome staan. Ou neef, ek kry so ‘n krieweling
in my nekhare, so asof ‘n kolonie miere daar wil
Gelukkig sê die gereg toe, dat hy van die erf se
hoek gekyk het en dat dit vir hom na kakiebos
lyk, hy sê toe dat kakiebos baie vinnig vervuil
en dat dit beter is om vinnig plan daarmee
Ou swaer, Nortjekie klim sy fiets en is toe weg,
ou neef, ek kry die poliesmanne regtig jammer,
vandat die polisie nie meer petrol het nie moet
die manne weer van fietse vir patrolliediens
gebruik maak. Jammer ou boet, ek dwaal van
my storie af.
Ewenwel, ek stap toe na my komposhoop en
wragtag, daar staan ‘n paar ‘n paar Daggabosse.
Ek pluk hulle net daar uit, grawe ‘n gat in die
komposhoop, tot daar waar dit lekker warm is
en druk hulle daarin.
Glo nie hulle sal weer kop uitsteek nie.
Ai ou swaar, ek dwaal so weg van my storie.
My Pyp die Donkie en Ek.
Jy sien boeta, ek gebruik nou al vir so seker
twee jaar Cannabisolie, dis nou Daggaolie. Ek
gebruik dit vir al die oumens pyne jy weet,
soos rumatiek, galstene, nierstene en sulke goed.
‘n Koeriermannetjie lewer eenmaal ‘n maand my
olie vanaf Swaziland af. Die probleem egter is
dat die mannetjie se maand partykeer so vier
vyf dae langer as my maand is.
Ek het toe maar ‘n belegginkie by die lokasie gaan
maak en ‘n vuurhoudosie Dagga gekoop.
Jy sien ou swaer, my ouma het my vertel dat jy
die blare trek soos tee en dat dit help vir oumens
By die huis gekom neem ek toe ‘n snuifblikkie
wat ek van ouma geërf het. Jy sien swaer, sy
het gesnuif. Neem so ‘n knypie, druk die een
neusgat toe, trek so ‘n diep snuif, haar mond
trek so op ‘n pruimpie, oë styf toegeknyp, neus
wikkel so twee keer en dan nies sy. Dan doen
sy dieselfde met die ander neusgat, en nies weer
Die ou eens wit sakdoekie, wat nou al lyk soos
‘n skoorsteenveer s’n word gebruik.
Sorry swaer ek dwaal al weer af.
Ek bêre toe my belegginkie in die blikkie
en steek hom diep in my kas weg. Soek nie
moeilikheid met die gereg nie.
Ek het drie saaitjies uit gehou en het hulle by die
komposhoop gaan plant, sodat my belegginkie
kan rente trek. Ai ou neef, hulle het nie gegroei
nie, so asof hulle nie daarvan hou dat jy die
grond bewerk nie.
Dit is toe weer een van daai maande wat
die koerierkêreltjie se maand vyf dae langer
as my maand is.
Nouja, tyd om my belegginkie te gebruik. Ek
grawe my blikkie diep agter in my kas uit en
sê vir myself, myself vergeet van die tee en
rook die dem ding.
Ek sluit die deur, soek nie moeilikheid met
die gereg nie, maak die vensters toe, ek
verstaan dat die rook soet ruik en netnou
ruik langneus van langsaan iets.
Ek probeer ‘n zol draai uit koerantpapier maar
die ding lyk soos ‘n verlepte aspersie, steek
hom aan die brand, die vlammende
koerantpapier skroei my ooghare, toe besluit
ek dat dit beter sal wees as ek my pyp gebruik.
Ek vat ‘n knypie en gooi dit in my pyp se kop
maar kan amper niks sien nie.
Bokker dit, ek stop toe maar ‘n stywe stopsel.
Ek gaan leun so lekker teen my kamerdeur se
kosyn, steek die pyp op en gee ‘n baie versigtige
trekkie, daar is so effense krieweling, niks ernstig
nie ou swaer, okay wees braaf en ek vat ‘n diep
trek tot in die onderste punt van my longe.
Kyk ouboet, die deur is gesluit, die vensters is
toe, so ek weet wragtag nie hoe die donkie in
die huis gekom het nie maar hy skop my voor
die kop, ek sien nog hoe my pyp eenkant toe
spat en kry my plat op die vloer. My hande en
voete is weg, dit was ‘n ma se skop wat die
flippen donkie my gegee het.
Skielik is ek vreeslik dors maar toe ek nog
dink aan water toe word ek vreeslik naar,
ou neef, ek skat ek voel soos ‘n swanger
vrou in die oggend, nie dat ek sal weet hoe
hulle voel nie maar dit moet so iets wees.
Ou swaer, kyk ek besef toe dat ek maar eerste
aandag aan die naargeit moet gee maar toe ek
my kop van die vloer af lig, toe draai alles om my
en ek voel ‘n doodse moegheid oor my kom, ek
besef dat ek hier moet wegkom voordat die donkie
my nog raak trap ook. Die kooi is die plek vir my.
Ou boet maar ek kan nie regop kom nie, so ek maak
toe maar soos ‘n slang op my maag.
Nou ek weet van my deur tot by die katel is so vier
treë maar daar waar ek lê sien ek dat my kamer
baie groter is as wat ek besef het.
My katel staan doer in die hoek en dit lyk vir my
of dit ‘n vier dae trek gaan wees.
Gelukkig het my hande weer by my aangesluit,
dit is toe nou dat ek wens ek is soos ‘n kat,
dat ek my skerp naals in die plankvloer kan
inslaan maar ou neef ek is ‘n boerklong met
Ou swaera, nou slang ek maar katel toe. By
sy hoekpaal slang ek maar op, totdat my knieë
sonder my voete, ek weet nog nie wat van hulle
geword het nie, gelyk met die matras is en
Nou moet ek klou, die matras skommel en
spring soos ‘n skuit op die see en wil my
Ou neef, ek het die matras by Lewis se winkel
op die dorp gekoop, dit was ‘n gewone driekwart
een maar nou lyk hy so groot soos ‘n rugbyveld.
Ewenwel, toe ek nou slangsgewys middel toe
op my maag, slaan die seesiekte my dat die
sweet soos bloed my aftap.
My voete slaan skielik teen my knieë vas, kom
vandaar waar die verdomde donkie my geskrop
het, was seker bang hulle word raak getrap. Kyk
ou swaer, ek verstaan nog nie hoe die donkie
in my huis gekom het nie.
Ek kan nie so op my maag bly lê nie, netnou
verdrink ek in die seesiekte en ek het by ‘n skipper
gehoor dat as jy na ‘n vêr kol kyk dan help dit vir
die seesiekte, so ek draai toe op my rug en soek
‘n kol. Nou moet ek jou sê, dit is asof ek in die
skoolsaal op die vloer lê en na die dak doerbo
lê en kyk, ek sien ‘n kol teen die dak.
Dit is nou al sterk skemer maar ek staar na daai
kol of my lewe daarvan afhang. Ek sien die kol
raak al groter en hy kom al nader, hy raak
so groot dat dit lyk of hy die katel en my gaan
toevou. Ek maak my oë toe, dit was ‘n fout want
dadelik begin van die kooi weer skommel en draai,
ek sper my oë oop en sien die kol weer daar bo
teen die dak, weer sak dit af en raak groter.
Ou swaer ek moes seker aan die slaap geraak het,
want ek droom van mense wat ek glad nie ken nie,
ook van mense wat ek ken maar nie wil sien nie.
Toe ek my oë oopmaak is dit nog skemer maar nie
dieselfde nie. Die skemer kom dan nou by die ander
venster in. Dankie tog, ek besef dat dit nou die oggend
se skemer is.
Magtig ou neef, ek is so dors dat dit voel asof
my tong aan aan my verhemelte vas geskroef is,
ek kyk of ek die donkie kan sien wat my gisteraand
so hard geskrop het. Ek sê jou, ek weet nog nie hoe
die dier in die huis gekom het nie, deur ‘n deur wat
gesluit is nogal, daar is geen teken van hom nie.
Nouja, ek gryp die tafeltjie langs my katel vir balans
en klou aan die kas, tot by die kosyn.
Strompel die kombuis binne en steek my gasprimis
brand en sit die ketelkie op. Nou terwyl ek vir hom wag
raak ek nou so lus vir vir ‘n dampie, ek begin soek
na my pyp. Laaste wat ek hom gesien het was
toe die donkie my geskop het. Hy is nie op my
bed of op die tafel nie, so ek is toe maar hande
viervoet op die grond, dit is net die koos onder
die bed. Ou swaer ek sien hom toe wegkruip in
die verste hoek onder die kas, seker maar bang
dat die donkie hom sou raak trap, die dat hy daar
gaan wegkruip het.
Ek kyk die stopsel so en sien nie kans daarvoor
nie. Neem my knipmes en gaan na die komposhoop
waar ek hom skoon uitkrap. Proe proe so aan die
steel, nie ‘n lekker smaak nie.
Jy weet mos ou neef, my badkamer is buite, daar
gooi ek ‘n bietjie water in ‘n kommetjie en spuit
so bietjie van daai groen stroop waarmee jy
skottelgoed was saam en begin die affêre skommel
toe hoor ek my ketelkie roep my.
Nouja swaer ek is kombuis toe, neem my groot
koffiebeker en maak ‘n ekstra sterk swart
Nou die beste plek om koffie te drink hier by my
is op die stoep, gaan sit en plaas die stomende
beker op die reëling. Toe raak ek darem te lus
vir ‘n dampie. Ek is weer badkamer toe, die pyp
lyk mooi skoon en vir die wis en die onwis blaas
ek in die pypsteel, maggies broer, daar kom toe
die mooiste seepbelle uit die kop. Ek neem
toe weer skoon water en skommel die spul,
dis toe skommel en blaas, totdat daar nie
meer borrels is nie. Nou skud ek hom droog
soos jy vanmelewe se kwikkoorspenne ge-
skud het, jy weet mos, om die kwik weer onder
in die bol te kry.
Broer, ek gaan toe kamer toe vir my twak. My
mengsel is mos een derde Bokser, een derde Fox
en een derde Rum en raisen, ag ek bedoel Maple,
ek raak so deurmekaar met die goed se name.
Ou swaer en daar raak ek nou lus vir koffie, gaan
in die kombuis maar ek kry my groot beker nêrens
nie, vat toe maar ‘n klein beker, die wat ek vir gaste
hou. Steek my ou gasprimissie brand en sit die
ketelkie op, hy is warm en ek verstaan dit nie.
Koffie gemaak. Nou swaer die beste plek om koffie
te drink is op my stoep. Ek gaan sit en toe ek die
beker op die reëling neerplaas sien ek my groot
koffiebeker staan en stoom.
Ou neef dit slaan my dronk, net soos oor
hoe die verdekselse donkie in my huis
gekom het, deur ‘n toegesluite deur.
Daar het jy nou my storie ou swaer.
Die storie van my pyp, die donkie en ek.
Tagged as Afrikaans, Storie
The Thoughts of a House
Edna Prinsloo on Die Wens
Edna Prinsloo on The 4 Ages
Edna Prinsloo on Blue
agencia digital on Die Doodsengel
Vuurvliegie se lekke… on Die Vraag.