Die swaar koste van 'n toenemend vetsugtige bevolking is bekend. Fisiese probleme geassosieer met a Liggaamsmassa-indeks oor 30 sluit tipe 2-diabetes, beroertes en sekere soorte kanker in. Sielkundige probleme sluit in depressie en lae selfbeeld. Maar daar is ook 'n beduidende finansiële prys om te betaal.
Data van 2015 toon dat 57% van die bevolking in die Verenigde Koninkryk oorgewig is. Nog meer kommerwekkend as hierdie nommer is die neiging daarvoor. Die persentasie oorgewig mense het sedert 1980 meer as verdubbel en is verwag om 69% volgens 2030 volgens die WGO te tref.
Dit is beraamde dat elke oorgewig pasiënt die NHS ongeveer £ 1,800 meer oor hul leeftyd kos in vergelyking met 'n nie-oorgewig persoon. Die gedeelte van die NHS-begroting wat bestee is aan die versorging van oorgewig en vetsugtige mense, is bereken om ongeveer 16% per jaar te wees - ongeveer £ 6 miljard.
So, wat doen ons daaraan? Regerings regoor die wêreld probeer om hierdie epidemie op verskeie maniere aan te pak. Sommige hiervan word finansieel bestuur, met belasting op ongesonde produkte soos die "suikerbelasting"Op koeldranke, en subsidies gegee aan gesonder maaltye.
Daar is ook besprekings oor 'n alternatiewe tipe beleid: kontant aansporings. Dit beteken dat mense betaal om gewig te verloor. In so 'n skema sal oorgewig-deelnemers geassesseer word en 'n tydelike tye vir gewigsverlies-teiken ontvang word, gekombineer met 'n finansiële aansporing indien die tydsbepaling bereik word.
As dit werk, is die doel dat hulle ook 'n gewoonte van gesonde eetgewoontes ontwikkel het wat sal voortgaan sodra die betalings en gereelde ondersoeke beëindig is.
In ons navorsing ons het 'n wiskundige model ontwikkel wat akkuraat simuleer waargeneem hoe mense optree ten opsigte van voedselverbruik, beide gesond en ongesond. Dit voorspel ook hoe mense reageer op veranderinge in hul omstandighede en die omgewing.
Ons het dit gebruik om die reaksie van individue op drie verskillende gebeurtenisse te voorspel: 'n belasting op ongesonde kos, 'n subsidie ​​vir gesonde kos, en kontant aansporings in ruil vir gesond eet.
Die wiskundige model het ons toegelaat om te voorspel of nie en in watter mate elk van hierdie drie beleide individuele gedrag sou beïnvloed. Ons wou uitvind of elkeen van hierdie polisse werklik die aantal oorgewig mense sou verminder en, indien wel, hoeveel. Dit is belangrik dat ons ook wil weet hoeveel elk van hierdie polisse sou kos.
Wiskundige modelle kan beter wees as ander inligting-insamelingsmetodes soos opnames, omdat hulle data van waargenome gedrag gebruik, eerder as om op self-gerapporteerde - en dikwels verkeerde - antwoorde te vertrou.
In ons resultate Ons het gevind dat subsidies ('n 10% afslag) op gesonde kosse (vars groente en vrugte, vis en maer vleis) was die mees effektiewe beleid, wat die persentasie oorgewig mense van 57% tot ongeveer 13% verminder. Maar teen 'n koste van ongeveer £ 991m. Maar wanneer die rekening vir die besparing aan die NHS van die feit dat hy nie soveel oorgewigverwante toestande hoef te behandel nie, is die netto voordeel van die polis op die lang termyn gelyk aan £ 6 miljard.
Belasting op die rykes (kosse)
Kontant aansporings was die tweede mees bruikbare beleid, wat die persentasie oorgewig mense tot ongeveer 21% verminder. Hierdie skema het egter verreweg die grootste bedryfskoste. Ons het beraam dat die hoeveelheid kontant wat benodig moes word, ongeveer £ 10 per persoon per dag was. Die netto effek van die polis wanneer die spaargeld aan die NHS gereken is, was eintlik negatief - dit sou belastingbetalers ongeveer £ 138m kos.
Belasting ('n 10% belasting op alle ongesonde kos) was die minste effektiewe manier om die persentasie oorgewig mense te verminder - tot ongeveer 34% van die bevolking. Maar hoewel dit die minste doeltreffende beleid was, was dit die enigste een wat enige inkomste sou genereer. Die Britse regering kan verwag om ongeveer £ 86m van hierdie idee te maak.
Dus het subsidies beter gevaar as die ander twee beleide in beide doeltreffendheid om die aantal oorgewig mense te verminder en 'n voordeel vir die regering te genereer.
Subsidies is ook relatief eenvoudig om te implementeer. Maar hulle ly een groot moderne terugslag - vertraagde bevrediging. Die samelewing sal 'n duur prys aan die voorkant betaal, en sal eers later voordeel trek as die aantal oorgewig mense verminder is. Maar enige toekomstige regering moet 'n ernstige blik op die subsidiëring van gesonde kosse as 'n waardevolle belegging neem. Dit kan die beste manier wees om 'n gesonder toekoms te verseker.
Javier Rivas, Senior Lektor in Ekonomie, Universiteit van Bath
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Food & Voeding > genesing Dieet > Subsidies vir gesonde kosse is 'n prys wat die moeite werd is om vetsug aan te pak