Jy haal die braaihout stuk-stuk uit die sakkie. Jy pak elke stukkie op sy presies regte plek op die braaier. Dan is dit die vleis op die toeklaprooster se beurt. Soos wat die rooster voller word, skuif jy die stukkies rond sodat elke stukkie vleis presies inpas.
Inleidend het ek die beeld van ‘n vleisbraai gebruik. Die rangskikking van die hout vir die vuur en die vleis op die toeklaprooster is wat in die Afrikaanse vertalings weergee met planne (‘53, NLV) of voornemens (‘83). Iemand wat nie sommer alles wat hy hoor, aanvaar nie, sou kon sê: Tydens die lewe van die spreukedigter het die Jode nie vleis gebraai nie.
Met al die menslike planne en rangskikking was die offer net so min afgehandel as met ons vleisbraai. Die digter stel dit duidelik in die eerste spreuk in ons fokusgedeelte: ‘n Mens kan sy voornemens hê, maar die laaste woord daaroor / antwoord (‘83) kom van die Here af (Spr 16:1). Ek en jy kan ‘n magdom voornemens hê as ons wil; ons kan al ons voornemens in rangorde rangskik. Uiteindelik is dit wat gebeur, aan die Here te danke. Die digter sê: die antwoord wat ons uiteindelik gee, is ‘n gawe van die Here. Die bedoeling is natuurlik hier dat die laaste woord / antwoord goed is.
Opvallend is die gebruik van die Naam van God wat die Spreukedigter gebruik, die naam wat ons weergee met Here. Dit is die Naam waarmee God Hom bekend maak as die God wat Hom in genade verbind aan mense wat kan bely: ons behoort aan Hom. Die God wat in beheer is van die verloop van die lewe, het Hom in en deur sy Seun in genade aan ons verbind. Hy sorg in sy trou dat dié band wat Hy met ons gesluit het, nooit verbreek nie.
Die vraag is: sien jy die Here ons God regtig as die sleutelfiguur in jou lewe, dié Een van wie alles afhang? Sien jy Hom as die Een wat in sy genade en trou alles vir jou goed laat afloop? Vra jy wat sy wil is vir jou studieplanne, vir jou beroepsplanne, vir die plek waar Hy jou wil gebruik? Laat jy wat jy doen regtig aan die Here oor?
Vra jy ook op watter wyse Hy wil hê jy moet in sy gemeente betrokke wees? Is jy bereid om, soos jy beloof het, jou gawes tot voordeel en opbou van jou medegelowiges aan te wend?
Gee jy die Here die eer daarvoor dat Hy die sleutelfiguur in jou lewe is, dat Hy die Een is wat uiteindelik alles ten goede vir jou en almal laat meewerk? Vertrou jy Hom met jou lewe en ook met die lewe van die mense vir wie jy lief is?
Ek en jy is anders. Ons glo. Daarvoor kan ons nie onsself op op die skouer klop nie. Onthou: Die Here het ‘n afsku van ‘n verwaande mens; dit staan vas: so ‘n mens sal nie ongestraf bly nie (Spr 16:5). Wie verwaand is, dink by homself: “ek sal regkom.” Wie verwaand is, besef nie sy afhanklikheid van die Here en sy leiding nie en is daarom nie ingestel op die leiding van die Gees van die Here in sy lewe nie. Wie verwaand is, kan daarop reken dat die Here sy straf aan hom sal uitmeet.
Jy sit elke stukkie hout baie sorgvuldig op sy plek op die braaier, elke stukkie vleis presies op sy plek op die toeklaprooster. Voordat jy aan die braaivleis kan smul, moet iemand nog ‘n hele paar goed in plek kry.
Hierdie tyd van die jaar maak ons voornemens en beplan die jaar mooi. Noukeurig pas ek en jy elke faset van ons lewe op sy plek in. Iemand moet die hele proses aan die gang sit en deurvoer, sodat my en jou planne en voornemens kan werk. Die Spreukedigter wil ons juis laat fokus op daardie Iemand: dit is die Here.
Sien jy regtig dat die sukses van jou voornemens en planne afhang van die Here God wat alles vir jou in plek laat val? Vereer jy Hom ook vir die sleutelrol wat Hy in jou lewe speel? Bevestig jy jou ja op hierdie vrae met herstelde verhoudings met God, jou medemens en jou goed?