Ons werk-van-oral-toekoms: Die beste praktyke vir alles-afstandorganisasies - Werknet
Ons werk-van-oral-toekoms: Die beste praktyke vir alles-afstandorganisasies
Persoonlike tegnologie en digitale konnektiwiteit het so ver ontwikkel dat baie mense al vir baie jare vra: "Moet ons in 'n kantoor wees om ons werk te doen?" Die Covid-19-inperking het dié vraag beantwoord. Dit wil lyk asof afstandwerk vir altyd hier is.
Prithwiraj Choudhury, professor in besigheidsadministrasie by Harvard se sakeskool, fokus op die toekoms van werk – veral hoe werk-van-oral-praktyke die geografie daarvan verander. In 'n opsomming van sy studies met die titel Our Work-from-Anywhere Future, bespreek Choudhury die beste praktyke vir die post-Covid-19-werknemer:
Oorbrugging van tydsones beteken die beperking van groot (aanlyn) vergaderings
As werkers versprei is, word sinchrone kommunikasie moeiliker. Hulpmiddels soos Zoom, Skype, Microsoft Teams en Google Hangouts kan diegene wat in dieselfde of soortgelyke tydsones werk, help om in verbinding te kom. Maar hoe steek maatskappye die tydsonebrug oor vir diegene wat verder uitmekaar is? Choudhury sê besighede moet hulle versoen met asinchrone kommunikasie. Idees wat oorweeg kan word, is 'n doelgemaakte intramaatskappyportaal of 'n gedeelde Googledokument. Geografies verspreide spanlede kan dan toegang tot die Googledokument kry om hul vrae en opmerkings neer te skryf en dan te vertrou dat ander spanlede in afgeleë tydsones by die eerste geleentheid sal reageer.
Die deel van kennis word gekodifiseer
Verspreide kollegas met vrae kan nie gou by mekaar se kantore indraf om raad te kry nie. Navorsing toon dat baie kennis in die werkplek nie gekodifiseer is nie maar by individue berus. Die gebrek aan die dokumentering van interne kennis is 'n probleem vir alle besighede, maar nog meer in die geval van afstandwerk. Organisasies kan hierdie probleem oplos deur die opstel van 'n deursigtige en maklik toeganklike werkhandboek, wat sommige outeurs beskryf as "die sentrale bewaarplek vir hoe ons die maatskappy bedryf". Bestuur behoort alle werknemers aan te moedig om byvoegings tot die werkhandboek te maak en dit te redigeer.
Byvoorbeeld: Voor vergaderings plaas organiseerders agendas met skakels na die tersaaklike afdelings wat genooides in staat stel om agtergrondinligting te lees en vrae te plaas. Na die vergadering plaas organiseerders opnames van die sessies op die maatskappy se YouTube-kanaal. Nog 'n verwante idee is om transkripsies te maak, skyfies vir die publiek te plaas en videoseminare, aanbiedings en vergaderings op te neem om 'n bewaarplek vir sulke materiaal te skep waarna individue asinchroon kan kyk wanneer dit hulle pas.
'n Nuwe beskouing van sosialisering en kameraderie
Afstandwerk beteken 'n groter moontlikheid vir mense om geïsoleer te voel, sosiaal sowel as professioneel. Om afgesonder van kollegas en die maatskappy self te voel, is 'n wesenlike risiko. Daarbenewens kan afstandwerk mense laat voel dat hulle afgesny is van die vloei van inligting wat hulle tipies in 'n fisiese kantoor sou kry. Selfs in die geval van videokonferensies wat dit moontlik maak om lyftaal en gesigsuitdrukkings te lees, is daar kommer dat virtuele kollegas minder waarskynlik goeie vriende sal word omdat hulle minder dikwels gesig-tot-gesig-interaksies het.
Maatskappye sal laterale denke moet toepas om hierdie besorgdhede aan te spreek. Bestuurders moet geleenthede skep vir sosialisering en die verspreiding van maatskappynorme. Tegnologie kan byvoorbeeld help om 'n virtuele teekantoor en "beplande toevallige interaksies" te fasiliteer waardeur iemand in die maatskappy groepe werknemers skeduleer om aanlyn te klets.
Waarom nie 'n virtuele ete reël nie deur dieselfde pizza te bestel vir aflewering by die huise van alle afstands- direkte verslae tydens 'n weeklikse spanoproep nie?
Nog 'n opsie is die gebruik van virtuele realiteitshulpmiddels om afstandskollegas vir weeklikse geselsies in avatarvorm te paar.
Nog 'n oplossing vir die sosialiseringsprobleem is om gasheer te wees vir "tydelike kollokasiegeleenthede" waar alle werkers genooi word om 'n paar dae persoonlik saam met kollegas deur te bring. Nog 'n voorbeeld is om op 'n gholfbaan te ontmoet om te sosialiseer, werk te bespreek en saam probleme op te los.