'N Toer van Plaaslike Boedapest - By 'n Plaaslike! | Nomadiese Matt - Reisverhale - 2020
Opgedateer: 01/26/2019 | 26 Januarie 2019
Budapest. Die pragtige stad op die Donau.
Dis 'n stad waar ek nog nooit sleg oor gehoor het nie.
"As jy van Praag hou, sal jy van Boedapest hou," sou mense my vertel.
En hulle was reg.
Ek was lief vir Budapest. Nie soveel soos ek van Praag hou nie, maar dis nog 'n storie.
Hierdie verhaal gaan oor Hongaarse volksdanse.
Voordat ek na Boedapest toe gegaan het, het ek 'n vriend van my gebel.
"Het jy nog 'n vriend in die kantoor van Toerisme Budapest? Dink jy hy kan my 'n besoekerspas gee? '
"Laat ek kyk," het hy geantwoord.
Wel, sy vriend het beter as 'n vistor geslaag vir gratis musuems.
'N Paar e-posse en 'n paar weke later ontmoet ek Marta buite die toerismekantoor, wat nie net vir my 'n stadspas gegee het nie, maar vir my 'n persoonlike reisgids moes wees. Marta was die kantoor intern en toe sy aangebied het om my om die stad te wys, was dit 'n geleentheid wat ek nie kon slaag nie.
Ons droom altyd van 'n plaaslike gids. Iemand neem jou van die toeristepad af en wys jou die "regte" weergawe van die stad. As reisigers gaan ons van toeriste site na toeriste-perseel, en verlang na 'n diepgaande blik op die plaaslike lewe.
En hier was iemand reg om my die "regte Budapest" te wys.
Wat presies is die plaaslike lewe in Boedapest?
Wel, dit behels baie kos en dans.
Ten minste vir Marta.
Marta en ek het die groot toeriste terreine gesien. Ons het die kasteel, die kerk, die beroemde brûe, die beroemde baddens besoek en die toer van die Hongaarse parlement gedoen. Ek was baie opgewonde om die ondergrondse tonnels onder die kasteel te sien. Ek is lief vir "ondergrondse toerisme", of dit die riools of katakombes van Parys is, die spooktoere van Edinburgh, die ruïnes onder Napels, of tonnels onder 'n kasteel in Boedapest.
Toe Marta my gevra het wat ek regtig wou sien in Boedapest, het ek gesê, "Ek wil sien hoe die plaaslike inwoners soos jy leef, van dag tot dag. Wys my jou lewe hier. "
So, die volgende dag het sy my gedans.
Marta is 'n ywerige volksdanser en sy het my 'n paar keer na 'n plaaslike danssessie op die Buda-kant van die stad geneem. Terwyl Pest besig is, modern en die middelpunt van die stad se lewe, is Buda waar jy die kasteel, die geplaveide strate en die ou Oos-Europa vind wat jy in jou gedagtes dink. Stap op die geplaveide strate wat met bakstene gebou is, het ons by een gestop, in 'n groot vierkant ingekom en na 'n plaaslike Hongaarse biersaal behandel.
Marta het al die bestellings gedoen. Bier en kos is voor my geplaas, en ek het net gesê om te eet. Ongelukkig het ek nie die naam van wat ons bestel het neergeskryf nie, maar die korstige brood met 'n worsbrood was regtig goed. Die vleis was 'n bietjie pittig en gerook en die brood is eendag vars. Ek het twee plate gehad.
Soos die nag gevorder het, is die tafels weggevee, die groep opgerig en die dans begin. Hongaarse volksdans herinner my aan die Ierse volksdanse gemeng met 'n bietjie Russiese en Joodse volksdanse. Almal dans in 'n sirkel of draai om vennote. Daar is baie voetstamp en sang.
Hier is 'n klein voorbeeld:
nota: Ek het dit snags geneem met 'n punt-en-klik-kamera. Die videokwaliteit is nie goed nie. Verskonings.
Die dans duur lank in die nag. Bier is bedien en gedrink. Meer kos is voor my geplaas.
Soos die nag geëindig het, het ek teruggekom na my koshuis.
In die loop van die volgende paar dae, was steeds my toergids. Sy het my voorgestel aan tradisionele kos, my na plaaslike markte geneem, my 'n indrukwekkende geskiedenis van die stad en land gegee, my Hongaarse geleer en het my natuurlik gedans. Om rond te loop met 'n gids sou my nooit 'n druppel van daardie ervarings gegee het nie.
Spandeer tyd saam met Marta het my 'n mening oor Hongaarse lewe gegee wat ek nie anders gesien het nie. Ek het baie geleer oor die kos (Hongaarse kos, terwyl dit swaar is, is ook baie lekker), die kultuur en die geskiedenis van 'n plek wat ek nie net kon opspoor nie, aangesien dit net in 'n gids verskyn.
Om net die top webwerwe of aktiwiteite wat in 'n boek gelys word, te sien, vertel jou nie hoe die lewe in 'n bestemming geleef het nie. Vir my, ek reis dit om te weet. Big Ben is wonderlik, maar hoe Londen woon, is vir my belangriker. Dit maak my waardeer 'n deel ekonomie app soos Couch Surfing nog meer. Couch Surfing verbind jou met plaaslike inwoners wat jou in die huis laat bly of net vir drankies kan ontmoet. In München het ek plaaslike inwoners ontmoet wat my na 'n plaaslike rockfees geneem het - 'n ervaring wat ek nooit sou gedoen of bekend gemaak het as dit nie vir hulle was nie. In Broome het ek geleer oor die Australiese politiek. In Denemarke is ek na 'n gesin se Sondagmiddag geneem.
Om na 'n bestemming te reis, beteken nie dat jy plek X, Y of Z moet besoek om dit te sien nie. Soms beteken dit dat jy die gids moet sluit, al die moet-sees en dosse moet slaan, en net tyd bestee om mense te dans in 'n bier saal met 'n groep vreemdelinge.
Kyk die video: Calling All Cars: A Child Shall Lead Them Weather Clear Track Fast Day Stakeout (November 2020).