Jeukerig en krassend en die veearts wat katte beter maak - Net vir die pret - 2021
Jeukerig en krassend en die veearts wat katte beter maak
Dr. Richard Anderson, 'n veeartsenykundige dermatoloog, praat oor sy passie vir sy beroep.
"Wanneer kliënte my vra waarom ek 'n dermatoloog geword het, sê ek vir hulle dat ek graag skurfte wil pluk," sê dr. Richard Anderson, wat in die vroeë 60's nou 40 jaar as praktiserende veearts sluit. Anderson het duisende pasiënte gehelp met die doodsgevoel vir humor en 'n bekoorlike persoonlikheid, wat verligting kry van kwale wat hul vel feitlik laat inkruip.
Anderson se pa wou hê hy moet 'n dokter word. Hy het in werklikheid in daardie rigting geleun, maar op 'n dag op die universiteit het hy sy kop in 'n menslike anatomielaboratorium gesteek en geblanseer. Hy het besluit om 'n ander roete te neem en die getal troeteldiere met jeukerige, sopende, skubberige vel is vir ewig dankbaar. 'Ek dink ek hou meestal van dermatologie omdat dit baie visueel is,' sê Anderson. 'Dit is nie soos 'n nierprobleem of 'n hartprobleem waarin u dit nie kan sien nie en u moet hierdie toets of daardie toets doen.'
Vind 'n genesing
Die oorsake van velsiekte is steeds nie altyd sigbaar nie. In werklikheid is die grootste deel van Anderson se gevalle verwysings van buite veeartse wat nie kon vasstel wat aangaan met 'n beleërde dier nie, waarvan die meeste honde is. Soms sal 'n pasiënt al vier of vyf dokters gesien het voordat Anderson na hom kyk.
'Die geskiedenis is baie belangrik, dan is die vordering, hoe dit begin en hoe dit vorder,' sê die dermatoloog. Rasvoorkoms is belangrik. Sekere siektes het ook 'n sekere verdeling op die dier. 'Ek sal min toetse doen soos velskrape, haarpluise en sitologie, waar ons indrukke op die letsels maak om te sien watter selle daar is. Die vel is ook 'n orgaan wat baie maklik biopsied is. Dit is 'n baie toeganklike orrel. '
Soms is dit egter onmoontlik om die wortel van 'n probleem te vind. Ander kere is die behandeling lastiger as die kwaal. "Ons het te doen met baie diere wat outo-immuun velsiektes het," sê Anderson, "en soms moet hulle op een of ander vorm van kortisoon of een of ander immuunonderdrukkende terapie gebruik word, waarin die medisyne 'n groter probleem is as die siekte na 'n rukkie. "
Tog is dit belowende dae in die veeartsenykunde. Vlooiallergie word deur 'n nuwe behandeling behandel. Intussen het meer effektiewe en veiliger anti-inflammatoriese middels beskikbaar geword vir velprobleme. Dit alles maak Anderson se werk 'n bietjie makliker en die lewe vir sy pasiënte baie gemakliker.
Mense het oor die jare gereeld Anderson uitgevra oor sy eie hond tuis. "Gaan jou hond krap?" Vra hulle. 'Ag nee,' antwoord Anderson reguit. 'My hond krap nooit. Hy is 'n baie stil hond. 'Druk hom egter 'n bietjie, en Anderson sal lag. 'Ek het nie nou 'n hond nie,' erken hy. 'Maar hy is baie stil.'