Hoe die beskerming van biodiversiteit vrugte afgewerp het vir Costa Rica - InnerSelf.com
Navorsers aan die George Washington Universiteit het data saamgestel uit huishoudelike stofmonsters wat versamel is ...
Hoe die beskerming van biodiversiteit vrugte afgewerp het vir Costa Rica
Alejandra Echeverri Ochoa, Stanford Universiteit en Jeffrey R. Smith, Princeton Universiteit
Toeriste kruis 'n hangbrug in die boomtoppe van Costa Rica se Monteverde-wolkwoud. Matthew Williams-Ellis/Universal Images Group via Getty Images
Na twee jaar van pandemiese sluitings en grenssluitings, blyk wêreldwye reis te wees herstel in groot dele van die wêreld in 2022. Wildernis is 'n groot toeriste-aantreklikheid - maar verdien lande wat hul natuurlike omgewings beskerm 'n uitbetaling in toerisme-inkomste?
Verbasend genoeg is min navorsing oor hierdie vraag gedoen. Sommige vroeë studies in Afrika het getoon dat mense van regoor die wêreld reis om "die groot vyf" – olifante, renosters, buffels, leeus en luiperds. Maar dit bly onduidelik of mense sal reis om 'n wye verskeidenheid van plante en diere te sien, of net 'n paar uitgesoekte ikoniese spesies.
As geleerdes wat studeer bewaring en ekologie, het ons gewonder of biodiversiteit – spesifiek die aantal spesies op 'n gegewe plek – 'n invloed het waarheen mense gekies het om vir toerisme te reis. Ons het daardie vraag ontleed in 'n onlangs gepubliseerde studie gefokus op Costa Rica, 'n land wat homself aan die wêreld bemark as groen en biodivers, en aflei byna 10% van sy bruto binnelandse produk van toerisme-aktiwiteite.
Ons studie het bepaal of die geleentheid om baie gewerwelde dierespesies te sien saak maak vir toeriste wat Costa Rica besoek, en indien wel, hoe belangrik dit was in vergelyking met ander kenmerke soos hotelle en strande. Ons het gevind dat 'n oorvloed van dierespesies alleen nie toerisme dryf nie; eerder, in Costa Rica, toon ons navorsing dat biodiversiteit gepaard moet gaan met infrastruktuur soos hotelle en paaie wat toegang tot die natuur moontlik maak. Costa Rica het ander lande gewys hoe om dit te doen en pluk voordele daaruit.
Om sukses te behaal, vereis ekotoerisme charismatiese dierspesies, toeganklike liggings en betrokkenheid van plaaslike gemeenskappe.
Biodiversiteit, satelliete en sosiale media
Vir ons studie het ons miljoene waarnemings van diere in Costa Rica van die Global Biodiversiteit Inligting Fasiliteit, 'n openbare bewaarplek van ooptoegangdata oor alle soorte lewe op aarde. Die GBIF deel verslae van lede – insluitend regerings, bewaringsgroepe, biblioteke en wetenskaplike verenigings – oor waarnemings van plante, diere en ander lewende spesies, met geografiese liggings. Geleerdes en regerings maak gebruik van hierdie data om wetenskaplike navorsing en beleidsbesluite in te lig.
Ons het hierdie natuurlewe-waarnemings gekoppel aan satelliet-afgeleide kaarte van klimaatstoestande, soos temperatuur en reënval, en habitatelemente, soos boombedekking en ondeurdringbare oppervlaktes soos paaie. Deur hierdie data te gebruik, het ons verspreidingskaarte oor Costa Rica geskep vir 699 voëls, soogdiere, amfibieë en reptiele. Ons het spesies gekies wat meer as 25 datapunte in die land gehad het.
Ons het toe hierdie kaarte gebruik om te sien hoe belangrik spesierykheid was in die dryf van twee tipes toerisme. Eers het ons algemene toerisme oorweeg, gemeet aan waar mense gaan om foto's te neem en dit op te laai na die Flickr foto deel webwerf. Tweedens het ons gekyk na kontrolelyste op eBird, 'n sosialemediaplatform waar mense wat as voëlkykers identifiseer, kan deel watter spesies hulle tydens natuurwandelings sien.
Vervolgens het ons ander faktore bygevoeg wat algemeen bekend is om toerisme aan te dryf, insluitend die ligging van hotelle, paaie, nasionale parkgrense en waterkenmerke soos mere. Dit het ons in staat gestel om te oorweeg hoe belangrik biodiversiteit met ander sleuteltoerismedrywers vergelyk is.
Ons data het van NASA s'n gekom Global Roads Oop Toegang Databasis, 'n globale kaart van paaie; die GeoNames-databasis, 'n globale bron met die koördinate van alle geregistreerde hotelle en lodges; en die Natural Earth databasis, wat 'n kaart van die wêreld se mere en oseane bevat. Ons het daardie kaarte gebruik om te voorspel waarheen toeriste gaan deur te karteer waar mense foto's neem wat hulle dan na Flickr sou oplaai, of waar hulle voëlkyk en hul lyste na eBird oplaai.
Natuur plus kleinskaalse infrastruktuur
Ons het gevind dat toerisme die hoogste is in sones van Costa Rica waar beide biodiversiteit en infrastruktuur teenwoordig is en toeganklik is vir toeriste. Een so 'n gebied is Monteverde, 'n welige hoë-vlak woud wat National Geographic noem "die juweel in die kroon van wolkwoudreservate. "
Hier kan besoekers die wonderlike quetzal, 'n groen voël met 'n rooi pens en lang groenblou stert wat in die sonlig glinster. Die quetzal, wat deur Asteke en Maya's as heilig beskou word, is 'n groot trekpleister vir voëlkykers en ander toeriste. Nog 'n spesie van hoë toeriste-belangstelling is die rooikoppapegaai, 'n klein groen papegaai met 'n rooi voorkop wat net in Costa Rica en noordelike Panama voorkom.
'n Manlike glansryke quetzal in Costa Rica. Jon G. Fuller/VW Pics/Universal Images Group via Getty Images
Plekke soos Monteverde is top toeristebestemmings in Costa Rica omdat hulle vol endemiese en bedreigde spesies is wat besoekers wil sien, en wat net op daardie plekke gevind kan word. Dit is belangrik dat hierdie gebiede ook genoeg ekolodes het vir mense om te oornag.
Dit is te verstane dat plekke wat hoë biodiversiteit het, maar geen infrastruktuur het nie minder besoekers ontvang. Byvoorbeeld, Amistad Internasionale Park, wat in beide Costa Rica en Panama geleë is, het 'n groot stuk woud en baie spesies. Maar baie min mense gaan daarheen in vergelyking met ander gebiede met hoë biodiversiteit. Ons resultate dui daarop dat dit is omdat daar nie genoeg paaie is om die park toeganklik te maak en wilde diere en voëls te sien nie.
Omgekeerd is plekke met baie hoë vlakke van infrastruktuur en baie min spesies ook nie vir toeriste wenslik nie. Dink aan grootstadhotelle waar toeriste gerieflikheidshalwe vir 'n dag of twee kan bly, maar nie langer verblyf bespreek nie weens die beperkte toegang tot wilde spesies.
Ons bevindinge dui daarop dat vir lande soos Costa Rica om voort te gaan om ekonomiese voordele uit toerisme te trek, hulle in beide infrastruktuur en biodiversiteitsbewaring moet belê. Ons glo dat lande wys sal wees om Costa Rica se model van toerisme-infrastruktuur, wat hoofsaaklik klein ekolodges en natuurkoshuise is, eerder as om groot oorde of meerbaanpaaie te bou, aan te neem. Volhoubaarheid is a sentrale tema van die land se toerismebeleid, wat klem lê op die ondersteuning van klein- en mediumgrootte ondernemings.
Regerings regoor die wêreld sal in vergader die herfs van 2022 vir 'n kritieke konferensie oor die beskerming van die wêreld se wilde spesies oor die komende dekade. Een van die hoofdoelwitte vir hierdie vergadering is om maniere te beding vir mense om leef in harmonie met die natuur.
'n Sleutelkwessie op die agenda is die evaluering en bestuur van afwegings tussen die beskerming van die natuur en die bevordering van ekonomiese groei. Ons resultate dui duidelik aan dat hierdie twee dinge nie in isolasie beskou kan word nie. Na ons mening moet die toerismesektor klem lê op die bewaring van spesies, want baie mense sal betaal om wild en ongerepte plekke te sien.
[Meer as 150,000 XNUMX lesers maak staat op The Conversation se nuusbriewe om die wêreld te verstaan. Teken vandag aan.]
Vandag het toerisme sowat 700,000 XNUMX mense in diens in Costa Rica. Ons navorsing toon dat as ander lande ekotoerismebedrywe wil ontwikkel wat op Costa Rica s'n geskoei is, hulle toegang tot natuurgebaseerde toerismegeleenthede moet verhoog deur paaie en hotelle te bou.
Hulle moet ook belê in die beskerming van biodiversiteit, veral spesies wat endemies en bedreig is, wat as toeriste trekpleisters kan dien. Met noukeurige beplanning en 'n inklusiewe perspektief glo ons dat nasies volhoubare toerismeprogramme kan bou wat hul ekonomieë en die omgewing bevoordeel.
Alejandra Echeverri Ochoa, Nadoktorale navorser in Biologie, Stanford Universiteit en Jeffrey R. Smith, Nadoktorale Navorser in Ekologie en Evolusionêre Biologie, Princeton Universiteit