Constand Viljoen se rol - Stormfront
Constand Viljoen se rol
Moes hy opstand deur BKA verhoed?
CONSTAND VILJOEN UITGEDAAG
In 'n uitvoerige verklaring skets mnr Jaap Marais die 1993-94-verloop van sake rondom die Afrikanervolksfront (AVF), die Boerekrisisaksie (BKA) en genl Constand Viljoen en toets Die Dokument daaraan wat deur die hof as vervals en die slotsom as vals bevind is. Sy slotsom is dat by 'n oorsigtelike beskouing die getuienis oorweldigend is dat die inhoud van Die Dokument die waarheid is, en dat die optrede van genl Viljoen as leier van die AVF en die BKA beslis in ooreenstemming is met wat Die Dokument in Julie 1993 in vooruitsig gestel het, naamlik
Dat Viljoen met De Klerk gesprek sou voer en dat hy onderneem het om te sorg
dat regse opstand nie sou plaasvind nie
dat BKA-name bekend gemaak sou word
dat moontlike opstand gepaard sou gaan met vernederende resultate.
Mnr Marais wys daarop dat toe die ANC-SAKP Bophuthatswana ingeval het, genl Viljoen die BKA uit die kantoor van genl Georg Meiring oor die SA Weermag se telefoonlyn opgeroep het en dus klaarblyklik kop in een mus was met die De Klerk- regering.
Dié verdagte optrede hou steek met die feit dat Viljoen reeds in Augustus 1993 in die geheim met Mandela 'n ooreenkoms gesluit het dat daar nie tot opstand oorgegaan sou word nie. Uiteraard was hy dus verbind daartoe om die potensiaal van opstand deur die BKA te vernietig, soos wel gebeur het as gevolg van die Bophuthatswana-operasie waarin hy die BKA sonder wapens ingestuur het om te verseker dat dit "vernederende resultate" sou hê.
Mnr Marais se volledige verklaring lui:
Die vreemde verhaal van mnre Pieter Swanepoel en Rusty Evans wat as staatsamptenare stellige verklarings maak oor die veelbesproke dokument van die Departement van Buitelandse Sake (DBS) maar dan botweg weier om die eenvoudigste vraag in verband daarmee te beantwoord, is verlede week in Die Afrikaner geskets deur mnr Willie Marais, Voorsitter van die HNP. Geen reaksie daarop is ontvang nie.
Daar sal onthou word dat Die Dokument, gedateer 19 Julie 1993, waarom dit gaan, vermeld dat reëlings gefinaliseer is dat "gesprek gevoer kon word tussen genl Constand Viljoen en die destydse Staatspresident, mnr F W de Klerk". Genl Viljoen, lui dit, "het gunstig gereageer en het onderneem om drie sake te hanteer in belang van stabiliteit in die land". Só staan dit daar. En die drie sake wat genl Viljoen onderneem het om te hanteer, word dan soos volg aangestip:
Regse opstande moenie plaasvind
"Regse opstande sal nie plaasvind nie"
"BKA name sal bekend gemaak word"
"Moontlike opstand sal gepaard gaan met vernederende resultate".
Hierdeur word duidelik geïmpliseer dat Viljoen "regse opstand" kon verhoed; maar indien daar wel 'n poging tot opstand sou wees, hy in staat was om te sorg dat dit met vernederende resultate gepaard sou gaan. En uiteraard het hy weens sy posisie van leier van die Boerekrisisaksie (BKA) oor die name van die BKA-manne beskik en kon hulle bekend gemaak word, hetsy regstreeks deur hom, ditsy onregstreeks deur ander.
Hoewel hierdie gegewens in Die Dokument die werklike latere verloop van sake volkome oordek en derhalwe as die waarheid aanvaar kan word, het genl Viljoen en ander aangevoer dat dié bewerings in Die Dokument vals is en dat die dokument vervals sou wees, en die hof het hulle by gebrek aan geleentheid om hulle getuienis te toets, gelyk gegee.
Op grond van verklarings deur Viljoen, genl Tienie Groenewald en veral twee amptenare van die Departement van Buitelandse Sake (DBS) het 'n hof, soos hierbo vermeld, bevind dat die dokument wel vervals is en dat die inhoud daarvan vals is. Dié geding is bloot op verklarings gevoer, soos gemeld, en die betrokkenes het nie in 'n getuiebank verskyn waar hulle in kruisverhoor geneem kon word om die waarheid van hulle verklarings te toets nie.
Die hof het derhalwe sy beslissing gegee op grond van getuienis wat beskikbaar was, maar nie getoets kon word nie. Dié beslissing kan derhalwe nie beskou word as 'n vasstelling van die waarheid nie. En as die gegewens in Die Dokument gestel word naas die feite wat voor en na die hofuitspraak aan die lig gekom het, is die afleiding onontwykbaar dat die gegewens in Die Dokument strook met die waarheid, soos dit aan die lig gekom het, en dat die inhoud in die lig daarvan derhalwe nie as vals beskou kan word nie.
Wat was die tersaaklike ontwikkeling wat lig werp op die gegewens in die dokument?
AVF, IDASA, Gebroeders Viljoen
Die Afrikanervolksfront (AVF) is met die aktiewe bydrae van genl Constand Viljoen in Mei 1993 gestig as 'n regstreekse uitvloeisel van die IDASA-komplot, waarin sy broer, die ver-linkse professor Abraham, die sleutelrol gespeel het en wat deur die Conservative Dialogue Programme as hoofoogmerk die uitskakeling van opstand onder Afrikaners gehad het.
Hoewel ander geluide na buite gemaak is, het genl Viljoen, soos byvoorbeeld onthul in die boek Tomorrow is Another Country deur Allister Sparks, agter die rug van die AVF-lede 'n geheime ooreenkoms aangegaan met Nelson Mandela dat daar van die kant van die AVF nie met geweld opgetree sou word nie --- 'n bevestiging dus van wat in Die Dokument staan: "regse opstand sal nie plaasvind nie". Die datum hiervan was 15 Augustus 1993, minder as 'n maand na die versending van Die Dokument. Die vermoede is derhalwe dat Viljoen reeds by die stigting van die AVF in Mei 1993 daartoe verbind was om opstand te voorkom, en dat sy ooreenkoms met die ANC-SAKP drie maande later daarom strook met wat in Die Dokument van Julie 1993 staan.
Viljoen beweeg na ANC-SAKP
Binne drie maande dáárna (17 November) het Viljoen in 'n toespraak op 'n openbare byeenkoms verklaar: "Mnr Mandela het gesê elke keer as ek met hulle praat, beweeg ek nader aan hulle... So, daarom, mnr Mandela, as ek nader aan die ANC beweeg, ja, ek doen dit" --- alles volkome in stryd met sy rol as leier van die AVF. Die volgende dag het hy in 'n geskrewe stuk in die IDASA-lêer aan 'n afvaardiging van die ANC- SAKP by die Farm Inn 'n onderneming gegee dat "van die kant van die AVF onderneem word om die partye aan te moedig om deel te neem aan die proses wat lei tot die universele verkiesing en die verkiesing self, met die doel om die geslaagde oorgang na 'n stelsel van demokratiese regering in die hele Suid-Afrika te bevorder". Dié onderneming kon uiteraard nie gegee gewees het as daar nie 'n verbintenis was om "regse opstande" te verhoed nie.
Die AVF, namens wie Viljoen dié onderneming aan die ANC-SAKP gegee het, was onder sy leiding en het as 'n oorkoepelende alliansie die Boerekrisisaksie (BKA) ingesluit, wat tegelyk ook onder Viljoen se militêre leiding was (terwyl dr Ferdi Hartzenberg van die KP die siviele leiding van dié organisasie gehad het). Viljoen was dus in die posisie waar hy kon bepaal het of die BKA tot opstand sou oorgaan, of nie. Hy kon derhalwe teenoor De Klerk onderneem: "regse opstand sal nie plaasvind nie", soos in Die Dokument staan.
Sy ooreenkoms van Augustus 1993 met Mandela dat daar nie tot geweld oorgegaan sou word nie, is bevestig op die duiweklub-byeenkoms in Oktober 1993 van Constand Viljoen, Dries Bruwer, Piet Gous, Thabo Mbeki en Jacob Zuma, waar in opdrag van Ferdi Hartzenberg, 'n ooreenkoms aangegaan is dat die AVF nie tot opstand sou oorgaan nie, die ANC-SAKP moes net onderneem dat die boere hulle grondbesit sou behou. Viljoen se onderneming van 18 November aan die ANC dat die AVF verbind is tot deelname aan die 1994-verkiesing, was derhalwe 'n herhaling van wat ooreengekom is, hoewel die keersy daarvan deelname aan verkiesing dus, pleks van opstand.
"Opstand met vernederende resultaat"
In die oorverhitte politieke situasie en die groeiende vermoede onder Afrikaners dat hulle verraai word, het die potensiaal van opstand steeds bestaan, en dit was gebiedend dat as dit sou plaasvind "dit gepaard sou gaan met vernederende resultaat", soos in Die Dokument gestel.
Dit is onmiskenbaar dat die ANC-SAKP se inval in Bophuthatswana in Maart 1993 deur Viljoen gebruik is om deur "vernederende resultate" enige opstand finaal uit te skakel.
In die boek van Allister Sparks word vertel dat toe die inval plaasgevind het, Constand Viljoen in die kantoor van die Hoof van die Weermag, genl Georg Meiring, was. Waarom, is nie verklaar nie. (Meiring was in Suidwes-Afrika (SWA) die man wat in uniform die politieke rol van uitverkoping aan die VVO vervul het wat Pik Botha moes speel, maar waarvoor hy die Boere van SWA te veel gevrees het).
In elk geval, Viljoen het uit Meiring se kantoor oor die telefoonlyn van die SA Weermag die hoof van BKA-operasie, kmdt Douw Steyn, op Nelspruit gebel en hom opdrag gegee om die BKA op te roep om Bophuthatswana binne te val om die gewelddadige ANC-SAKP-inval teen te gaan. Dié veelgeroemde opperbevelvoerder van die "no-win war" teen die terroriste in SWA het egter die BKA- operasiehoof Steyn aangesê om die manskappe te beveel om sonder wapens die gebied binne te gaan! Natuurlik as voorwaarde vir "vernederende resultaat".
Pad oop vir Viljoen om deel te neem aan verkiesing
Die gevolg was dat drie Boere voor TV-kameras koelbloedig in Bophuthatswana vermoor is in 'n demonstrasie van vernedering van Afrikaners, en die BKA-manne moes die gebied verlaat onder uiters demoraliserende omstandighede in 'n verdere vertoning van nederlaag. Die meeste BKA-manne het besef dat hulle deur Viljoen in samewerking met De Klerk en ander, soos Meiring en Pik Botha, verraai is. Maar toe was nie net die BKA se potensiaal van opstand allesins van die baan nie, maar die organisasie self is vernietig deur Viljoen ten einde te verseker dat daar nie voor die verkiesing opstand sou wees nie en hy 'n party kon stig, die Vryheidsfront, om sy onderneming aan De Klerk en die ANC-SAKP na te kom deur aan die verkiesing deel te neem en sodoende die IDASA-komplot af te rond.
Dan nog die bekendmaking van die "BKA-name", wat in Die Dokument aangestip is: die verklaring hiervoor is eintlik eenvoudig. Viljoen se oproep op die SA Weermag se telefoonlyn uit Meiring se kantoor aan die BKA se operasiehoof Steyn, het uiteraard ingehou dat Militêre Intelligensie daarna Steyn se telefoonoproepe na die BKA se streeks- en seksieleiers en húlle oproepe na die manskappe sou monitor. Sodoende sou binne enkele ure die hele BKA-korps se name aan die De Klerk-regering bekend gemaak gewees het. En Viljoen sou kon getuig dat hy nie die name bekend gemaak het nie!
Dat by oorsigtelike beskouing die getuienis oorweldigend is dat die inhoud van Die Dokument die waarheid is, behoef haas geen betoog nie. Viljoen se optrede as leier van die AVF en die BKA is beslis in ooreenstemming met wat in Die Dokument in vooruitsig gestel is.
Viljoen en De Klerk
Oor die opmerking in Die Dokument dat Viljoen bereid was om met die Staatspresident, F W de Klerk, gesprek te voer, val nog die een en ander te sê. Eerstens, dit sou ondenkbaar wees dat Viljoen met Mandela 'n ooreenkoms sluit om nie tot opstand oor te gaan nie, maar dit nie aan De Klerk bekend maak nie. So, dat Viljoen te kenne gegee het dat hy met De Klerk "gesprek sou voer", is volkome wat normaalweg te wagte was.
Ek het aan genl Viljoen geskryf dat hy Sondagaande na De Klerk by Libertas gegaan het vir samesprekings. Die getuienis hiervan het gekom van onder andere sy motorbestuurder en van 'n TV-span aan wie Viljoen se eggenote dit gesˆ hert. Hy het dit ontken, soos verwag kon word. Ek kan egter nie die mededelings hieroor aan my verwerp as onwaar nie, omdat daar geen rede was waarom persone hieroor leuens sou vertel nie.
D¡t, wat betref die inhoud van Die Dokument waaroor die hof beveel het dat by enige bespreking daarvan dit vermeld moet word dat Die Dokument "'n vervalste dokument is en dat die bewerings daarin vals is".
Weier om te antwoord
Daar is egter 'n ander aspek van dié saak, naamlik die weiering van die amptenare van die DBS om die vraag te beantwoord: hoe word Die Dokument onderskei van ander soortgelyke dokumente uit dieselfde DBS-lêer wat in die HNP se besit gekom het as, soos Swanepoel beweer, dit "met een oogopslag as totaal gefabriseer" geëien kan word?
'n Pynbank sou egter nie 'n antwoord hierop kon uitpers uit Swanepoel, sy Direkteur- Generaal, en die betrokke minister nie. Die enigste logiese verklaring hiervoor is dat die betrokke staatsamptenare op geen manier kan bewys dat die dokument vervals is nie, anders is hulle gedrag totaal onbegryplik en onverklaarbaar veral ook nadat die Direkteur-Generaal erken het dat die lêer in die HNP se besit waaruit Die Dokument kom, wel 'n lêer van dié Departement was en die veronderstelling derhalwe volgens hulle moet wees dat 'n vervalste dokument in die Departement se lêer geplaas is!
Teen die einde van die geworstel om 'n antwoord op dié tersaaklike vraag te kry, en dit steeds met swye beantwoord is, is daar dan op 13 Januarie 1998 aan mnr Swanepoel geskryf oor sy bewering dat Die Dokument "met een oogopslag" as "totaal gefabriseer" geëien sou kon word. Dié brief is afgesluit soos volg:
"Om tot die grond hiervan af te steek, is dit nou noodsaaklik om te verklaar dat u deur die betrokke verklaring in u brief van 6 Mei 1997 'n leuen vertel het ten einde sekere politieke belange te beskerm. Dit is 'n skande, en dit moet gesê word ter wille van die waarheid..."
Ook Openbare Beskermer swyg
Die ervaring daarna, toe die Openbare Beskermer skriftelik te kenne gegee het dat hy hierdie gedrag van staatsamptenare sou ondersoek en toe in totale swye verval het, het verder bevestig dat die dokument nie as vals bewys kan word nie en groot verleentheid in baie kringe sou veroorsaak as die teendeel sou blyk, soos die HNP deurgaans betoog het.
Die geforseerde swye van staatskant hieroor is waarskynlik simptomaties van die welwillendheid wat wedersyds betuig is deur Viljoen teenoor Mandela en omgekeerd, soos byvoorbeeld toe Mandela in die parlement daarna verwys het dat die ANC-SAKP "viva" skree wanneer Viljoen gepraat het, en dat Viljoen beloon moet word vir sy bydrae tot die Nuwe Suid-Afrika --- 'n bydrae wat in terugblik gedefineer word deur Die Dokument.
Daar is derhalwe goeie rede om aan te neem dat daar 'n toesmeerdery oor die egtheid van Die Dokument is. En hoewel die hof beveel het dat daar telkens wanneer dit bespreek word, vermelding moet wees dat die hof dit as vervals en die inhoud as vals bestempel het, is daar in die lig van die openbare getuienis beslis sterk gronde om in stryd met die hof se bevel Die Dokument as eg te beskou en die inhoud daarvan as die waarheid, soos immers ook deur die gang van sake geopenbaar is.
Dat Die Dokument Constand Viljoen se verraderlike rol vanaf Augustus 1993 tot Maart 1994 as leier van die AVF en die BKA, soos hierin geskets, voorafgeskadu het, ly weinig twyfel. Die egtheid van Die Dokument word daardeur op die spel geplaas, gepaard met sy geloofwaardigheid en sy integriteit. Ek daag hom uit om 'n enkele feit hierin en enige afleiding daarvan te betwis, of 'n lasteraksie of ander geregtelike aksie op grond daarvan teen my in te stel. En ek dink 'n openbare figuur, soos hy is, het 'n swaar verpligting om op die uitdaging te antwoord.
06-29-2005, 04:22 AM #2
Re: Constand Viljoen se rol
ek het die al in 93 geweet
06-29-2005, 04:54 AM #3
In 'n uitvoerige verklaring skets mnr Jaap Marais die 1993-94-verloop van sake rondom die Afrikanervolksfront (AVF), die Boerekrisisaksie (BKA) en genl Constand Viljoen en toets Die Dokument daaraan wat deur die hof as vervals en die slotsom as vals bevind is....Hoewel hierdie gegewens in Die Dokument die werklike latere verloop van sake volkome oordek en derhalwe as die waarheid aanvaar kan word, het genl Viljoen en ander aangevoer dat dié bewerings in Die Dokument vals is en dat die dokument vervals sou wees, en die hof het hulle by gebrek aan geleentheid om hulle getuienis te toets, gelyk gegee.
Net twee vrae:
1.) Wat het Jaap Marais en die HNP gedoen om 'n magsoorname ("opstand") te tot uitvoering gebring?
2.) Is daar enige bewys dat dit 'n egte dokument is? Dws. wat is die bewyskrag?
Aangaande die tweede vraag stel ek vas dat Marais se argument 'n anakronisme sonder bewyskrag is. Jy sal dit ook as 'n bewys vir vervalsing kan gebruik: "Die dokument behels feite oor latere gebeure, want dit is op 'n later stadium gefabriseer. Die vervalsers was bewus van die feite en het die kennis gebruik toe hulle dit opgestel het."
Hoekom het so 'n dokument in elk geval uitgelek? Dit maak ook sin om so iets te laat "uitlek" met doel om twis te saai.
Gen. Viljoen ontbreek sekere eienskappe van 'n politieke leier. Hy maak ook die indruk dat hy baie naief is. Maar doelgerigte verraad? Wat sou sy motief vir dit wees?
Die gebrek aan sukses deur die Volksfront het egter ander redes. Afrikaners was nie gereed om 'n eie staat te gaan stig (te min werklike leiers). Dus die rede vir faling is te vinde onder meer in die gebrek aan leierskap.
Page generated in 1.87444 seconds with 13 queries