Mercury - Inligting - 2022
Mercurius (Hg) is 'n vloeibare metaal wat in die alledaagse lewe en tegnologie gebruik word as werkvloeistof vir verskillende meetinstrumente en elektriese posisies relais. Vanweë die unieke eienskappe, sowel as die gemaklike verkryging in sy suiwer vorm, word kwik baie gebruik. Rondom hierdie metaal het daar veral onlangs baie vermoedens en mites verskyn, meestal gebaseer op onkunde oor skoolchemie en -fisika, en nie op die werklike eienskappe van kwik nie.
Kwik is baie giftig. Selfs 'n gebreekte mediese termometer kan direkte vergiftiging veroorsaak. Metaal kwik is net so giftig soos enige ander swaar metaal (soos koper). In die Middeleeue neem alchemiste selfs kwik intern as 'medisinale' pille en bly nietemin lewendig. Daar moet kennis geneem word dat dit relatief veilig is as dit die spysverteringstelsel binnedring, en nie die sout daarvan nie! Die berugte "toksisiteit" is as gevolg van die dampe in die lug. By 'n temperatuur van 18 ° C begin 'n intensiewe verdamping van kwik in die atmosfeer. Inaseming van sodanige lug dra by tot die opeenhoping daarvan in die liggaam vanwaar dit nie meer uitgeskei word nie (soos ander swaar metale). Om 'n aansienlike deel van die kwik in die liggaam te versamel, is dit egter nodig om etlike maande of jare gereeld binnenshuis te bly met 'n ernstige hoeveelheid MPC vir hierdie metaal in die lug.
Daar is so min kwik in 'n mediese termometer dat u dit kan ignoreer as u dit breek. 'N Bal kwik in die grootte van 'n speldkop is genoeg vir die konsentrasie van kwikdamp in 'n mediumgrootte kamer met geslote vensters en werkende ventilasie om die MPC honderde of selfs duisende kere te oorskry (met intensiewe ventilasie sal die norm egter byna onmiddellik vasgestel word). Daarom moet u die mors van kwik selfs nie in klein hoeveelhede verwaarloos nie.
U kan die verdamping van kwik voorkom deur dit onder 'n laag water te bêre. Die oplosbaarheid van kwik in water, hoewel dit klein is, is baie hoër as die oplosbaarheid van kwik in die lug. Daarom is dit duidelik dat kwik uit 'n waterige oplossing steeds in die lug verdamp.
Die kwikballe kan met 'n stofsuier versamel word. Dit mag in geen geval gedoen word nie. Eerstens is dit nie baie effektief nie, aangesien kwik 'n baie hoë digtheid het, en die meeste stofsuiers eenvoudig nie die balle van moeilik bereikbare plekke kan verwyder nie. Tweedens word die lug wat deur die spuitpunte beweeg, verhit, wat lei tot 'n nog meer verdamping van die kwik wat in die sak beland het, en die verspreiding van hierdie dampe deur die volume van die kamer. In werklikheid word 'n baie doeltreffende "verdamper" van kwik van 'n stofsuier verkry. Derdens, na so '' verwerking '', sal u ook die stofsuier moet uitgooi.
Kwik kan by die drein (toilet, wasbak) uitgegooi word. Deur dit te doen, sal u uself in die eerste plek skade berokken, aangesien die kwik eenvoudig aan die onderkant van die waterdraad (pypbuiging) sal bly, vanwaar dit jare terug in die woonstel sal verdamp. Dit is die beste om die versamelde kwik net in 'n straatvullisblik te gooi (nie 'n vullisbak nie!).
Kwik is radioaktief. Kwik het radioaktiewe isotope, maar dit word natuurlik nie gebruik vir die vervaardiging van huishoudelike termometers nie, en in alle gevalle waar dit nie nodig is nie. Om een ​​of ander rede hoor ons gereeld uitsprake oor die stralingsgevaar van kwik.
Kwik is duur. Die koste van kwik is in dieselfde grootteorde as dié van ander metale. Die markprys hang af van die suiwerheid van die aangebied kwik en die volume van die meegeleverde bondel. Natuurlik is dit nie gratis beskikbaar nie, want kwik behoort aan gevaarlike chemikalieë (noodgevaarlike chemiese giftige stowwe). In die alledaagse lewe, om die kwik vir wegdoen weg te neem, moet u ook aan die betrokke organisasies betaal.
Kwik word versamel met gesofistikeerde middele wat slegs vir spesialiste beskikbaar is. Demurgurisasie (versameling van kwik) word in twee fases uitgevoer. Eerstens word alle sigbare metaal kwik meganies verwyder (skrop, vee met 'n stywe kwas, suig met 'n spuit of spuit, balle op band opgetel, ens.). Daarna word 'n chemiese oppervlakbehandeling uitgevoer (as hierdie oppervlak nie self verwyder kan word nie, soos tapyt of bogrond). Van 'n wye verskeidenheid chemiese ontgassingsmiddels is ferrietchloried (FeCl3, waarmee radioamateurs gedrukte stroombaanborde ets), sowel as 'n oplossing van kaliumpermanganaat (kaliumpermanganaat), maar altyd met die toevoeging van soutsuur (HCl). Op industriële skaal mors dit swael om die kwik te bind, wat die kwik in sulfied omskakel.
Daar is spesiale oplossings wat kwik heeltemal vernietig. Enige oplossing van demurisasie omskep eenvoudig kwik van 'n metaalagtige toestand na 'n gebonde oplossing (gewoonlik in HgCl2-chloried). Die vlugtigheid van kwikzoute is baie laer as die vlugtigheid in die vrye staat, wat die basis vorm van die effek van chemiese behandeling (daarom is dit altyd beter om van die besmette oppervlak ontslae te raak as om dit te behandel).