Die stryd om Madrid - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Die stryd om Madrid
Die beheer van Madrid tydens die Spaanse Burgeroorlog was van groot belang as een van die twee partye sou wen. Die beheer van die setel van die regering - soos Madrid was - het die stryd om Madrid 'n baie belangrike gebeurtenis gemaak tydens die Spaanse Burgeroorlog.
Die stryd om Madrid het in die Spaanse Burgeroorlog eintlik besluiteloos geword oor wie die hele stad beheer het.
Na die verowering van Toledo stel Franco vir homself 'n nuwe teiken - Madrid. Toe die geveg in Julie begin het, het lede van die Internasionale Brigade in die hoofstad aangekom om sy verdedigers te ondersteun. Die intensiteit van die gevegte tussen Toledo en Madrid het 'n idee gegee oor wat in die stad te wagte was. Republikeinse vegters het hewige weerstand teen Illescas en Chapineria ten suidweste van Madrid opgedoen.
Die nasionalistiese magte is onder leiding van generaal Emilio Mola beveel, terwyl die Republikeinse verdedigers deur generaal José Miaja gelei is. Die nasionaliste het Madrid vanuit die suidweste genader. Dit het hulle 'n voordeel gegee deurdat hulle die uitgebreide koninklike park, die Casa del Campo, kon gebruik om hul vooruitgang te dek. Dit is ondersteun deur 'n afwykende aanval op 'n voorstad van Madrid, Carabanchel. Die weerstand teen die Republikeinse verdedigers was fel en die ongevalle was groot.
'N Teenaanval deur die Internasionale Brigade het 'n kort tydjie onderbreek, maar dit het gelyk of dit net 'n kwessie van tyd was voordat die nasionaliste aan die buitewyke van die stad gekom het. Toe hulle dit doen, vind hulle dat hul eerste taak was om die universiteitsstad vas te lê. Dit was 'n nagmerrie van die aanvallers, want die universiteitskompleks was vol talle groot geboue, maar ook baie kleiner kamers - ideaal vir vasberade verdedigers om in te skuil en te veg. Daar was 'n sterk Republikeinse teenwoordigheid in die universiteit. Die nasionaliste het hul lugmag gebruik om plekke waar die Republikeine sterk teenwoordig was, te bombardeer. Nasionalistiese artillerie is ook vir dieselfde doel gebruik.
John Summerfield, 'n Engelse lid van die Internasionale Brigade, skryf: 'Ons het die Filosofie-gebou destyds gesien, verlig deur vlamme en maanlig. Die lig het deur die dopgate in die mure geskyn, van die vensters af het die verpletterde sonblindings dronk verkeerd gehang, 'n verwoeste motor het op die ry gespat, en daar was groot gate in die grond vol water. 'Die stryd om die beheer van die Universiteitsstad tien dae duur, maar gevegte was nie deurslaggewend nie en op 23 November besluit Franco dat sy mag genoeg ongevalle opgedoen het en dat die universiteitskompleks twee keer soveel nasionalistiese soldate benodig om te slaag en dit was getalle wat hy nie kon bekostig nie. Franco het besluit om te sorg vir die beheer van ongeveer 75% van die University City.
Dit was 'n patroon wat tot die einde van die Spaanse Burgeroorlog herhaal is. Die nasionaliste het sommige dele van die stad beheer terwyl ander stewig in die hande van die Republikeine gebly het. Die student van Cambridge en Peter Kemp, lid van die Internasionale Brigade, skryf oor die lewe in Madrid: die skerp kraak van 'n geweer, die kwaad geklets van 'n masjiengeweer, die tik van die asse onder - alles kan die dood beteken. 'N Glorieryke aanval het geëindig in 'n ongelukkige skuilplek wat geskrik is deur mense wat bang was.' Alhoewel hy nie die stad ingeneem het nie, het Franco beveel dat die bomaanval deur die vliegtuie van die nasionaliste verhoog word.
Op 19 November is 1000 mense doodgemaak deur bomwerpers wat gebiede in die stad wat hulle aanvaar het deur die Republikeine beheer word, geteiken het. 'Die sis en die ontploffing van ontploffings, die geskreeu om hulp of van pyn, die gekerm van vuurklokkies en die skril ontploffing, vermeng met die gedreun van valende klippe en glas en die dreun van laagvliegbomwerpers, het 'n oorverdowende saak gemaak. geraas. Madrid was die eerste Europese hoofstad wat op hierdie manier aangeval is. Later tydens die Tweede Wêreldoorlog het die meeste stadsowerhede diep skuilings gegrawe. Eers was die mense van Madrid nie so gelukkig nie. "(L Snellgrove in 'Franco en die Spaanse Burgeroorlog')