WAT BETEKEN DIT OM 'N ONGELOWIGE TE WEES? - ATEÏSME EN AGNOSTISISME - 2022
Wat dit beteken om 'n ongelowige te wees
Ontrou word letterlik gedefinieer as 'een sonder geloof'. Vandag is die ongelowige etiket tegnies 'n argaïese term wat verwys na almal wat twyfel of die beginsels van die godsdiens wat die gewildste in hul samelewing is, twyfel of ontken. Volgens hierdie definisie kan 'n ongelowige persoon in 'n samelewing 'n ware gelowige wees in 'n naburige samelewing. Om 'n ongelowige te wees, is dus altyd relatief tot die godsdiens wat op enige gegewe tydstip die meeste sosiale, kulturele en politieke mag besit. As sodanig is dit nie altyd gelyk aan ateïsme nie.
Gedurende die moderne era het sommige ateïste die definisie van ongelowige vir eie gebruik aangeneem en die feit beskryf dat hulle nie net in enigeen glo nie, maar ook dat hulle die leerstellings van die populêre godsdiens in hul samelewing bevraagteken, betwyfel en bevraagteken. Ateïste wat die etiket "ongelowige" doelbewus aanneem, verwerp die negatiewe implikasies van die definisie van term. Hierdie selfbeskrewe ongelowiges argumenteer dat die etiket as 'n positiewe etiket behandel moet word.
Volgens die Oxford English Dictionary is die definisie van ongelowige:
1. Een wat nie in die ware godsdiens glo nie (wat die spreker glo); 'n ongelowige .
2. In spesifieke toepassings: a. Vanuit 'n Christelike oogpunt: 'n aanhanger van 'n godsdiens wat gekant is teen die Christendom; esp. 'n Muhammadan, 'n Saracen (die vroegste sin in Eng.); ook (meer selde), toegepas op 'n Jood of 'n heidense. Nou hoofsaaklik Hist.
2.b Vanuit 'n nie-Christelike (veral Joodse of Mohammedese) oogpunt: heiden, Giaour, ens.
3.A. ongelowig in godsdiens of goddelike openbaring in die algemeen; veral 'n land in 'n Christelike land wat die goddelike oorsprong en gesag van die Christendom na bewering verwerp of ontken; 'n belydende ongelowige. Gewoonlik 'n term van opprobrium.
b. Van persone: ongelowig; hou by 'n valse godsdiens; heidens, heiden, ens. (vgl. die n.)
Die langdurige Christelike gebruik van die term 'ongelowige' was geneig om negatief te wees, maar soos gedefinieër deur definisie # 3, beide A en B, was dit nie altyd die geval nie. Die etiket-ongelowige sou, ten minste in teorie, ook op 'n neutrale manier gebruik kon word om bloot iemand wat nie 'n Christen was nie, te beskryf. Dit hoef dus nie absoluut negatief beskou te word om 'n ongelowige te wees nie.
Selfs 'n oënskynlik neutrale gebruik kan egter lei tot iets van 'n onderstroom van veroordeling deur Christene as gevolg van die algemene aanname dat om 'n nie-Christen te wees, minder morele, minder betroubaar en natuurlik vir die hel bestem is. Dan is daar die feit dat die term self afgelei is van wortels wat 'nie getrou' beteken nie en vanuit 'n Christelike perspektief sou dit moeilik wees om nie negatiewe konnotasies te dra nie.
Herdefiniëring van ongeloof
Skeptici en sekulariste het die ongelowige etiket begin gebruik as 'n positiewe beskrywing tydens die Verligting, nadat dit reeds deur kerkleiers op hulle toegepas is. Die idee blyk te gewees het om dit as 'n erekenteken te neem eerder as om dit weg te steek. Daarom het ongelowiges begin gebruik as etiket vir 'n filosofiese beweging wat toegewy is aan die hervorming van die samelewing deur die negatiewe invloede van tradisionele godsdiens, godsdienstige instellings en godsdienstige bygelowe te verwyder.
Hierdie "ongelowige beweging" was sekulêr, skepties en ateïsties, alhoewel nie alle lede as ateïste geïdentifiseer is nie, en die beweging onderskei is van ander verhelderingsbewegings wat sekularisme en anti-klerikalisme voorgestaan ​​het. Vroeg in die 20ste eeu val die ongelowige etiket uit die guns omdat dit te veel negatiewe konnotasies in die Christendom het.
Baie mense het eerder na die etiket "sekularisme" gewerk omdat dit iets was wat sowel godsdienstige ateïste as liberale Christene saam kon aanneem. Ander, veral diegene met 'n meer kritiese houding jeens tradisionele godsdiens, het hul daartoe bygedra om die 'freethinker' etiket en vrye denke beweging te gebruik.
Die gebruik van die etiket van die ongeloof is deesdae betreklik ongewoon, maar nie heeltemal ongehoord nie. Infidel dra nog steeds negatiewe tasse uit die Christendom en sommige voel miskien dat die gebruik daarvan 'n Christelike konseptualisering van hoe om mense te verstaan, aanvaar. Ander sien egter steeds waarde in die neem van byskrifte en 'besit' daarvan deur nuwe gebruik en nuwe assosiasies.