Brief van ŉ pa aan sy kindersFoto: Keelco23/Pixabay.com Môre, my kinders Ek hoop dat julle eendag hierdie briewe kan lees. Ek dink hierdie is seker die 20ste brief wat ek skryf. Ek hoop julle het internet, miskien sien julle die brief raak. Hoe gaan met julle? Hoe gaan die skool aan? Soms wens ek julle kan my by kom bly. Ons het ŉ lekker groot huis en dit is naby aan alles. Ek mis julle baie. Was gister weer so down gewees. Ek wens net ek kan met julle praat, julle net sien, julle net vashou. Ek het julle so lanklaas vasgehou. Die laaste keer wat ek julle elkeen ŉ drukkie kon gee was op 26 Januarie 2014. Dit is so lank terug. Die slegste ding in hierdie lewe is as ŉ pa en ma skei en daar is kinders betrokke. Ek wens so dat ons ŉ normale egskeiding gehad het, ek wens so dat ek julle kon sien wanneer ek julle moes sien. Ek wens daar was nie lang en uitgerekte hofsake nie. Johan*, my oudste seun, hoe gaan met jou? Ek mis jou smile. Hoe gaan met jou Dewald*? Ek raak soms so hartseer. Ek mis ŉ baie belangrike deel van jul lewe. Seker die mooiste deel. Elke dag is daar iets wat ek mis. En ek gaan dit nooit weer terugkry nie. My mooiste dogter, Marie*. Sjoe, hoe wens ek nie ek kon jou net weer sien nie. Jy het so mooi geword. Die laaste keer by die sielkundige, op 23 April 2015, kon ek nie ophou na jou kyk nie. Dit was so styf daardie dag. Geen drukkies, geen glimlag nie, niks! Ja, die beslissing was dat ek die sielkundige moes sien, vir ŉ paar sessies, maar ek het alles verloor, ek het amper nie eers genoeg petrolgeld vir die maand nie. Ek wens ons kon die proses van berading afhandel en aangaan met ons lewens, maar dit kos alles geld my kinders, wat ek nie nou het nie. En volgens die beskermingsbevel moet dit eers afgehandel word en dan moet die verslag na die hof toe gaan en dan moet ŉ regter besluit of ek julle mag sien en bel en WhatsApp en Facebook en alles wat ŉ normale pa met sy normale kinders kan doen. Ek hoop julle geniet vandag, ek hoop julle skool is lekker en ek hoop nie julle vergeet my ooit nie, ek hoop iewers in julle harte is daar ŉ plek met my naam op, met al die goeie herinneringe van toe julle klein was, die visvang, die fietsry deur die modder, die lawwigheid by die huis, die kere wat julle siek was en ek by julle in die hospitaal geslaap het. Ek hoop dinge loop só dat ek julle weer kan vashou. Ek hoop. Ek mis julle en is baie lief vir julle. * Skuilname is gebruik