Afrika is vandag nog ryk aan sulke hulpbronne, maar dit bly verreweg die armste vasteland ter wêreld. En daar is ’n nuwe soort kolonialisme aan die gang – dalk ’n sagter weergawe, maar nietemin ’n vorm van heerskappy. China het sy menslike kapitaal – en ook tuisvervaardigde tegnologie – met oorgawe begin inspan om te myn en infrastruktuur te bou om sodoende sy eie doeleindes te dien terwyl daar ook uiteraard sekere voordele vir Afrika geskep word. Maar China, nes die Europese koloniale moondhede, is nie hoofsaaklik in Afrika bedrywig uit altruïstiese redes nie. Daar word aan ’n hedendaagse Silk Road gebou.
Dit het veroorsaak dat slegs Suid-Afrika in die Afrikastreek suid van die Sahara oor ’n taamlik gevorderde en gesofistikeerde ekonomie beskik en dit het weer daartoe aanleiding gegee dat Afrika sy beste talent te wyte aan die breinkwyn aan Europa, Amerika en toenemend ook Asië afstaan.
Daar is egter ook yslike mislukkings, en dienslewering alleenlik help mense nie om vir hulself te begin sorg nie. Tesame met knouende arbeidsbeleid, het die ANC en sy alliansievennote die skoolstelsel ondermyn en geweier om die kopskuif van die heeltemal uitgediende nywerheidsera na die moderne kennisekonomie (waar menslike vernuf, tegnologie en inligting die “eenheid van betaling” is) te maak. Natuurlik word daar nou en dan in amptelike beleidsdokumente lippediens hieraan bewys, maar dit vind nie werklik tasbare neerslag in meeste openbare skole en ander sektore van die ekonomie nie. Hierdie mislukking oorskadu ook al die ander suksesse, want sonder hierdie verbeterings gaan Suid-Afrika se hoë werkloosheidskoers – wat selfs hoër is as in 1994 – nie verlaag word nie.
Die Wêreldbank het onlangs ’n menslike ontwikkelingsindeks uitgereik. Reeds aan die begin van die inleiding word daar aangevoer dat deur mense se vaardighede, gesondheid, kennis en veerkrag – altesame beskryf as hul menslike ontwikkelingskapitaal – te verbeter, hulle meer innoverend, produktief en buigsaam sal wees.
In die verslag word kriteria soos die vlakke van skoolonderrig, kinders se vroeë ontwikkeling, produktiwiteit en die algehele gesondheidsomgewing gebruik om tellings vir die onderskeie lande in die wêreld te bereken. Die gewone Afrika-sondaars wat op ander indekse ook swak vaar – soos Tsjad, Suid-Soedan, Mali en Niger – beklee tewens die laaste paar plekke op hierdie indeks. Die gewone presteerders – meestal Asiese en Westerse lande soos Singapoer, Japan, Finland en Australië – is heel bo-aan. Maar waar Suid-Afrika op feitlik elke ander indeks iewers in die middel of selfs in die boonste helfte lê, is dit 126ste uit 157 lande op hierdie ranglys. Selfs veel armer Afrika-lande soos Malawi, Swaziland, Ghana en Zimbabwe is bo Suid-Afrika geleë.
Die feit is, hoop is nie ’n strategie nie. Om liries oor iets in beleidsdokumente te raak, gaan dit nie maak gebeur nie. Daar moet gewerk en belê word om dit te verwesenlik en dit begin by ’n geloof dat iets werklik die regte weg is om in te slaan. Laasgenoemde is wat ons doen by die Solidariteit Beweging en AfriForum deur opleiding en werklike bemagtiging en beskerming, maar ons dweepsieke regering glo hulle kan volgens hul eie reëls speel en wen.
Met die pole wat bestaan tussen minderheidsgroepe teenoor die meerderheidsregering, bestaan die moontlikheid wel dat die werk ongedaan gemaak kan word deur drakoniese optrede, soos wetgewing. Dit beleef ons dan ook reeds die afgelope kwarteeu deur byvoorbeeld BEE wetgewing en interpretasie daarvan.
Vertaal die stuk en vryf dit onder die ANC se neuse. Die SARS tannie is baie slim sy sal verstaan waarvan ons praat.
Op die oog af ‘n spul damduikers, die hele spul. Ek voorspel so 20 tot 25 jaar effektief, hoewel hy meer verdien.
Transformasie in die breë sin en diefstal is glo van die hoofredes waarom die Maties die afgelope paar jaar so sukkel, maar daar is hoop. Die omkeerproses gaan egter lank en moeilik wees.
Groenewald sê sy het `n passie vir sportbestuur en ontspanning en sy is tans besig met `n meestersgraad hierin aan die UWK. Sy het 70 plekke vir sportmense aangevra en sê rugby sal 25 daarvan kry, maar ander inligting uit die Eikestad dui op `n verwagting van 60. Dit lyk ook of die Maties se rugbyklub `n swaargewigdirekteur gaan bykry.
Een ligpunt is dat die Maties se nuwe rektor, prof. Wim de Villiers, na verwagting die gewig wat hy het agter die Maties se ryk rugbygeskiedenis sal ingooi.