Dit was veral in die Hebreeuse naamgewing dat die Godvererende gesindheid, 'n religieuse gestemdheid, besonder sterk na vore gekom het. Dit word veral gedemonstreer in die baie name wat begin met Ja-, en met gepaardgaande wisselvorme Jo-, Je- en El-. Hierdie aanvangsgrepe word vervat in name waarmee ouers hulle dankbaarheid jeens God uitdruk, of waarmee 'n belofte of seënwens uitgespreek word. "Ja-" is 'n verkorting van Jahwe of Jehowa, die Hebreeuse vorm van 'God', en word gevind in name soos byvoorbeeld Josua, 'wie se hulp die Here is'.
Dit was tydens die 12de-eeuse Renaissance, wat natuurlik op verskeie wyses die wêreld op die koms van die latere Renaissance voorberei het, dat byname in Italië die karakter van vanne begin aannneem het. Van al die gebiede Noord van die Alpe waar stede gevorm en magtig geword het, was die Noord-Franse en Suid-Nederlandse gebiede die toonaangewendste. Dit is in hierdie gebied waar die Middeleeuse beskawing tot sy hoogste bloei gekom het. Dit is ook hier waar bepaalde name wat soms tot egte vanne ontwikkel het, in die laat twaalfde eeu die meeste voorgekom het. Vir die eerste keer het erflike byname ontstaan wat saam met die voornaam 'n bepaalde persoon in amptelike dokumente aangedui het.
Benewens hierdie wapen kon 'n verdere vyf Jansen-wapens opgespoor word. Een daarvan, 'n wapen wat bekend is as die Jansens se 'Duitse wapen', bevat twee rooi horisontale bane op 'n silwer agtergrond. Dit toon ooreenkomste met die Hollandse wapen, wat drie silwer horisontale bane op 'n blou agtergrond bevat. Links op die blou agtergrond in die skildhoof van die Hollandse wapen is 'n goudkleurige Dawidster geplaas. Die oorsprong van die Duitse wapen (met rooi horisontale bane) word aangegee as Zwartsluis, 'n stad aan die Suid-Oostelike hoek van die Suidersee in Overyssel, een van die latere sewe Nederlandse provinsies wat halfpad deur die sestiende eeu tot 'n eenheid ontwikkel het. Die Hollandse wapen word nie aan 'n spesifieke streek of stad in Holland gekoppel nie.
Die ander Jansen-familiewapen uit Sittard,Limburg, toon, op ‘n silwer agtergrond, ‘n blou horisontale balk met ‘n swaeltjie in die skildhoof. Die swael hou ‘n swart klawerblaar in sy snawel. In die skildvoet is drie swart klawerblare. Die drie-blaar klawer aan ‘n blaarstingel word tradisoneel gekoppel aan St. Patrick, van wie gesê word dat dit hy was wat die simbool oorspronklik aangeneem het as die simbool van die leer van die Drie-eenheid. In heraldiese terme het die swael twee betekenisse: Eerstenskandit die houer van die skild aandui as die vierde seun van die monarg of vors. Die swael is egter ook die heraldiese simbool vir “blitsig” of “vinnig”.