Watter raad het Australië se lekkerste water? Arthur Chapman / Flickr, CC BY-NC
Elke jaar betwis Australiese rade die akademiese toekennings van die waterbedryf: die Beste Proe Tapwater in Australië. Deelnemers meeding op duidelikheid en kleur, asook smaak en reuk.
Hierdie week sal die NSW / WET-verteenwoordiger gekies word om in Oktober teen ander staatswenners te kompeteer vir die gesogte Australiese kroon. (Soos in Eurovision, die vorige wenner hou die finaal in, sodat dit in Toowoomba gehou sal word. Mt Kynock Waterbehandelingsaanleg vintage.)
Dit is 'n nie-so-ernstige besigheid (afgesien van spoggeregte en 'n goeie trofee, die Australiese wenner gaan volgende jaar na 'n internasionale kompetisie in die VSA), maar dit stel 'n interessante vraag. Alle kraanwater het sy eie tang, wat deur die bron verskaf word, die loodgieterswerk en enige behandelings. Hoe dink jy sal die water wat uit jou kraan kom, gaan?
Wat maak water smaak goed?
Die reuk van kraanwater is sterk gekoppel aan sy smaak. Geen verrassings daar nie - die kombinasie van smaak en reuk is goed gevestig.
Een van die mees algemene klagtes oor smaak en geur van kraanwater behels chloor, wat 'n noodsaaklike ontsmettingsmiddel oor die wêreld is. Chloor kan 'n aanstootlike reuk hê, maar dit is 'n belangrike wapen teen patogene wat in ons waterbronne versprei. Gebiede met baie ou en gekorrodeerde pype kan meer chloor byvoeg om die risiko van mikrobiese besmetting in die stelsel te voorkom.
Chloor is baie wisselvallig en jy kan veral hierdie reuk opmerk as jy 'n warm stort stort. As jy drinkwater wil drink sonder die smaak of reuk van chloor, kook dit stadig vir 'n paar minute. Dit sal baie van die chloor verwyder. (En sit dit dan in 'n houer in die yskas om baie meer aantreklike yskoue water te kry.)
Die kompetisie, wat deur die Waterbedryf-operateurvereniging van Australië bestuur word, gebruik "blinde" toetse, sodat die beoordelaars nie die bron ken nie. Alle monsters moet by kamertemperatuur wees. Die toetsers gebruik a toetswiel eienskappe insluitend soet, suur, sout en bitter.
Die water sal ook geoordeel word op grond van duidelikheid, kleur, reuk en "mondgevoel". Miskien is die mees voor die hand liggende mondgevoelheid van water bruisende of "vonkelende borrels", iets wat verbruikers baie sal betaal in bottels wat van eksotiese klinkende plekke afkomstig is.
Hard vs sagte
Hierdie eienskappe weerspieël dikwels die oorsprong van water, wat aspekte soos die minerale inhoud daarvan affekteer. Grondwater het oor die algemeen 'n hoër minerale inhoud, veral uit gebiede van kalksteen wat ryk is aan kalsium- en magnesiumkarbonate. Dit heet "harde" water.
Water met hoë vlakke van hardheid kan frustrerend wees as jy jou hande was, aangesien dit 'n seperige vorm kan stop. Baie harde water kan ook 'n soute smaak hê. Harde water kan ander probleme veroorsaak, soos om 'n ongewone geur in tee te gee en 'n opbou van skaalminerale in warmwatertoestelle en waterpype te veroorsaak.
Die teenoorgestelde van harde water is "sagte" water. Dit is dikwels van watertoevoer wat gevoer word deur gestoor reënval, wat oor die algemeen baie verdunde natriumchloried bevat (ook bekend as tafelsout, dit is grootliks verantwoordelik vir die maak van seewater sout).
As jy naby die kus woon en 'n tenk bymekaarmaak, sal jy waarskynlik meer sout in jou water hê. Jy kan die sout nie smaak nie, maar jy kan dalk 'n metaaltang sien van korrosie van die dak, tenk en loodgieterswerk wat deur die sout veroorsaak word.
Water wat deur reënwater tenks verskaf word, kan vreemde smake en reuke bied. Dit kan die eerste teken van 'n groot probleem wees, en jy moet altyd ondersoek die bron. Dooie diere in die tenks en opgehoopte plantegroei van oorblywende bome kan onwelkome waterkwaliteit in die tenk wees. Dit is die moeite werd om te onthou dat huise wat reënwater tenks gebruik, dikwels nie die water behandel of ontsmet voordat dit verbruik word nie.
'N Swaelsmaak en reuk kan ook voorkom in sommige watervoorrade. Dit word dikwels "vrot-eiergas" genoem, en word veroorsaak deur waterstofsulfied. Soortgelyk aan chloor, kan die reuk daarvan opgespoor word wanneer jy 'n warm stort stort. Die bron van swael kan uit die watertoevoergeologie of uit die verval van organiese materiaal kom.
Meer en meer van Australië se watervoorsiening word hoogs behandel deur die plaaslike of plaaslike waterbedryf. Ons het toenemende bevolkings en a moontlik droog klimaat. Sommige gebiede het 'n relatief natuurlike voorsiening van hoë gehalte rou water uit baie skoon opvanggebiede en stoorplekke. Melbourne, Brisbane en Sydney en baie plekke in Tasmanië is gelukkig om baie skoon en meestal natuurlike waterbronne te hê. Ander plekke, soos Alice Springs of Perth, staatmaak op behandelde grondwater.
Desalinering het ook die afgelope 20 jaar as 'n belangrike nuwe watervoorsieningsbron ontstaan. Dit word dikwels slegs gebruik as die gebrek aan reënval natuurlike wateropberging uitput, maar dit is 'n permanente faktor in Perth se watervoorsiening.
Dit sal 'n groot oorwinning vir die Australiese waterbedryf wees as die wynproef van water afkomstig is van 'n herwinde watervoorsiening, veral as die bron sommige komponente van gerecycleerde riool!