Werking van ’n kamera[wysig | wysig bron]
Die voorloper van die kamera was die camera obscura. In die 5de eeu v.C. het die Sjinese filosoof Mo Ti opgemerk ’n prikgaatjie kan ’n omgekeerde en gefokusde beeld skep wanneer lig deur die gaatjie tot in ’n donker plek skyn. Hy is die eerste mens bekend wat die verskynsel ondersoek het om ’n foto te skep. Aristoteles het ook dié beginsel in die 4de eeu v.C. genoem. Hy het beskryf hoe hy ’n gedeeltelike sonsverduistering in 330 v.C. waargeneem het deurdat hy die beeld van die son deur ’n klein opening tussen die blare van ’n boom geprojekteer gesien het. In die 10de eeu n.C. het die Arabiese geleerde Ibn al-Haytham (Alhazen) ook geskryf hoe hy ’n sonsverduistering deur ’n prikgaatjie gesien het, en hy het beskryf hoe ’n skerper beeld verkry kon word deur die gaatjie kleiner te maak. Teen die 15de eeu het kunstenaars en wetenskaplikes dié verskynsel gebruik om waarnemings te maak. Oorspronklik moes die waarnemers in ’n kamer staan waar ’n klein gaatjie in die een muur gemaak is. Hulle kon dan die beeld van ’n toneel buite die kamer op die teenoorgestelde muur sien. Die naam camera obscura, Latyn vir "donker kamer", kom van hierdie vroeë gebruik. Die term is vir die eerste keer gebruik deur die wiskundige en sterrekundige Johannes Kepler in sy Ad Vitellionem paralipomena van 1604.
Meganika[wysig | wysig bron]
Beeldvaslegging[wysig | wysig bron]
Lens[wysig | wysig bron]
Met meetsoekerkameras (rangefinder cameras) kan die afstand na voorwerpe gemeet word deur middel van ’n eenheid bo-op die kamera, en so kan die fokus akkuraat gestel word. Enkellens-reflekskameras stel die fotograaf in staat om die fokus en samestelling visueel te bepaal deur middel van ’n objektieflens en bewegende spieël om die beeld op ’n skerm te vertoon. Moderne kameras het outofokusstelsels om die kamera outomaties te laat fokus deur middel van ’n verskeidenheid metodes. Met baie kameras kan die fokus deesdae gestel word vir ’n bepaalde soort fotografie; die stellings word op die kamera aangedui deur simbole, soos ’n kop en skouers vir portretstudies, of ’n berg vir landskapfotografie.
Beligtingsbeheer[wysig | wysig bron]
Sluiters[wysig | wysig bron]
Gordynsluiters lê so na aan die fokusvlak as moontlik en bestaan uit gordyne van metaal of materiaal wat oor die film beweeg en so ’n opening skep waardeur die lig skyn. Hulle word veral in enkellens-reflekskameras aangetref omdat dit die fotograaf in staat stel om heeltyd deur die lens te kyk, behalwe in die tyd dat die foto geneem word. Dit maak dit ook moontlik om lense om te ruil terwyl daar ’n film in die kamera is.
Filmformate[wysig | wysig bron]
’n Groot verskeidenheid film- en plaatformate word in kameras gebruik. In die vroeë geskiedenis van die kamera het die groottes gewoonlik afgehang van die model en vervaardiger, hoewel ’n mate van standaardisasie gou ontstaan het vir die gewildste kameras. Die bekendstelling van rolfilm het standaardisasie bespoedig sodat net ’n paar groottes rolfilm teen die 1950's in gebruik was. Dit het ingesluit 120-film (vir 8, 12 of 16 foto's), 220-film (16 of 24), 127-film (8 of 12) en 135-film (of 35 mm-film, vir 12, 24 of 36 foto's).
Vir rolprentkameras is 35 mm breë film met gaatjies weerskante in die 1890's as die standaard vasgestel. Dit word steeds vir die vervaardiging van feitlik alle filmgebaseerde rolprente gebruik. Vir amateurgebruik was daar al verskeie formate, met breedtes van 17,5, 9,5, 16 en sedert 1932 ook 8 mm. Die Super 8-formaat, met dieselfde breedte maar kleiner gaatjies en dus ’n groter raampie-oppervlakte, is in 1965 bekendgestel.
Soorte kameras[wysig | wysig bron]
Plaatkamera[wysig | wysig bron]
Van hulle was eenvoudig, maar daar was ook enkellens-reflekskameras met omruilbare lense en selfs kameras vir kleurfotografie. Baie het kontroles gehad om die lens laer of hoër te stel en om dit vorentoe of agtertoe te draai om die perspektief te beheer.
Grootformaatkamera[wysig | wysig bron]
Mediumformaatkamera[wysig | wysig bron]
Bokskamera[wysig | wysig bron]
Meetsoekerkamera[wysig | wysig bron]
Enkellens-reflekskamera[wysig | wysig bron]
In enkellens-reflekskameras (SLR cameras) sien die fotograaf die toneel deur die kameralens. Dit voorkom parallaks, wat plaasvind wanneer die beeldsoekerlens en die lens wat die foto neem, geskei word. Die kameras is in verskeie formate beskikbaar, maar die algemeenstes is vir 35 mm-film. Dit het die oorgang na digitale kameras baie makliker gemaak aangesien die kameragrootes dieselfde is en hulle soms dieselfde lensstelsels gebruik.
Feitlik alle enkellens-reflekskameras gebruik ’n frontale spieël in die optiese pad om die lig van die lens deur die kykskerm en pentaprisma te gelei na die oogstuk. Met die neem van die foto word die spieël uit die pad van die lig gewip voordat die sluiter oopgaan.
Dubbellens-reflekskamera[wysig | wysig bron]
Dubbellens-reflekskameras (twin-lens reflex of TLR cameras) het twee feitlik identiese lense gebruik, een om die beeld te vorm en die ander as ’n beeldsoeker. Die kyklens was net bo die fotografeerlens geleë. Die kyklens het ’n beeld op die kykskerm gegooi wat van bo af gesien kon word. Gewoonlik het die twee beelde presies ooreeengestem, maar op kort afstand het ’n mate van parallaks voorgekom.
Kitskamera[wysig | wysig bron]
Mik-en-druk-kamera[wysig | wysig bron]
Kompakte of mik-en-druk-kameras is stilkameras wat op ’n eenvoudige manier werk vir mens wat hulself nie as fotograwe beskou nie, maar graag goeie foto's wil neem. Die meeste gebruik lense wat outomaties fokus en stel ook die beligting en lensopening outomaties. Die meeste het ’n ingeboude flits.
↑ (2007) “Light”, Physics: A World View, 6, Belmont, California: Thomson Brooks/Cole. p. 339. ISBN 0-495-01088-X. ↑ Batchen, Geoffrey. “Images formed by means of a camera obscura”, Burning with Desire: The Conception of Photography. Cambridge, MA: MIT Press. p. 78–85. ISBN 0-262-52259-4. ↑ Hirsch, bl. 3-4
↑ Warren, Lynne (2006). “Camera Obscura”, Encyclopedia of twentieth-century photography. London: Routledge. p. 224. ISBN 0-415-97665-0. ↑ Stefoff, Rebecca (2007). “A Dark Chamber: Optics”, The Camera. Tarrytown, NY: Mashall Cavendish. p. 23. ISBN 0-7614-2596-9. ↑ Gernsheim, bl. 5
↑ McHugh, Sean. “Understanding Camera Lenses”. Cambridge in Colour.
↑ Brown, Gary. “How Autofocus Cameras Work”. HowStuffWorks.com.
Ascher, Steven; Pincus, Edward (2007). The Filmmaker's Handbook: A Comprehensive Guide for the Digital Age, 3, New York, New York: Penguin Group. ISBN 978-0-452-28678-8. Burian, Peter; Caputo, Robert (2003). National Geographic photography field guide, 2, Washington, D.C.: National Geographic Society. ISBN 0-7922-5676-X. Frizot, Michel. “Light machines: On the threshold of invention”, A New History of Photography. Koln, Germany: Konemann. ISBN 3-8290-1328-0. Gernsheim, Helmut (1986). A Concise History of Photography, 3, Mineola, New York: Dover Publications, Inc. ISBN 0-486-25128-4. Gustavson, Todd (2009). Camera: a history of photography from daguerreotype to digital. New York, New York: Sterling Publishing Co., Inc. ISBN 978-1-4027-5656-6. Gustavson, Todd (1 Nov 2011). 500 Cameras: 170 Years of Photographic Innovation. Toronto, Ontario: Sterling Publishing, Inc. ISBN 978-1-4027-8086-8. Hirsch, Robert (2000). Seizing the Light: A History of Photography. New York, New York: McGraw-Hill Companies, Inc. ISBN 0-697-14361-9. Hitchcock, Susan (red.) (20 Sep 2011). National Geographic complete photography. Washington, D.C.: National Geographic Society. ISBN 978-1-4351-3968-8. Besoek op 2014-02-13. Johnson, William S.; Rice, Mark; Williams, Carla (2005). A History of Photography. Los Angeles, California: Taschen America. ISBN 978-3-8228-4777-0. London, Barbara; Upton, John; Kobré, Kenneth; Brill, Betsy (2002). Photography, 7, Upper Saddle River, New Jersey: Prentice Hall. ISBN 0-13-028271-5. Wenczel, Norma (2007). “Part I – Introducing an Instrument”, The Optical Camera Obscura II Images and Texts. Max Planck Institute for the History of Science. p. 13–30. Young, Hugh D.; Freedman, Roger A.; Ford, A. Lewis (2008). Sears and Zemansky's University Physics, 12, San Francisco, California: Pearson Addison-Wesley. ISBN 0-321-50147-0. Besoek op 2013-11-01. Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kamera&oldid=1482542"	Kategorieë: Fotografiese toerustingOptiese instrumenteVersteekte kategorie: Voorbladartikels	Navigasie-keuseskerm
ÆngliscالعربيةAzərbaycancaBoarischБеларускаяБеларуская (тарашкевіца)‎Българскиभोजपुरीবাংলাབོད་ཡིགCatalàMìng-dĕ̤ng-ngṳ̄کوردیی ناوەندیČeštinaCymraegDeutschΕλληνικάEnglishEsperantoEspañolEestiEuskaraفارسیFrançaisGaeilge贛語Galegoעבריתहिन्दीHrvatskiMagyarՀայերենInterlinguaBahasa IndonesiaIdoÍslenskaItaliano日本語Basa JawaҚазақшаភាសាខ្មែរ한국어कॉशुर / کٲشُرKurdîLatinaLëtzebuergeschLimburgsLietuviųLatviešuMalagasyМакедонскиമലയാളംमराठीBahasa Melayuမြန်မာဘာသာनेपालीNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålଓଡ଼ିଆਪੰਜਾਬੀPolskiپښتوPortuguêsRuna SimiRomânăРусскийSicilianuSrpskohrvatski / српскохрватскиSimple EnglishSlovenčinaSlovenščinaShqipСрпски / srpskiBasa SundaSvenskaతెలుగుТоҷикӣไทยTagalogTürkçeТыва дылУкраїнськаاردوVepsän kel’Tiếng ViệtWinarayייִדיש中文Bân-lâm-gú粵語	Wysig skakels	Die bladsy is laas op 22 Augustus 2016 om 19:29 bygewerk.