Hof steek tydelike stokkie voor SA se jagkwotas(Argieffoto) Die hooggeregshof in Kaapstad het tydelik ŉ stokkie gesteek voor die jaarlikse jagkwotas wat die departement van omgewingsake, bosbou en visserye in Februarie bekend gemaak het. Ingevolge dié kwotas word trofeejagters vanjaar toegelaat om tien swart renosters, 150 olifante en tien luiperds te skiet. Humane Society International – Afrika (HSI‑Africa) het die minister en departement oor die kwotas hof toe gesleep. Die organisasie het aangevoer dat die departement versuim het om te voldoen aan die konsultatiewe proses soos voorgeskryf in die Wet op Nasionale Omgewingsbestuur en Biodiversiteit (Nemba) toe die besluit oor die kwotas geneem is. Die hof het die tussentydse aansoek Vrydag toegestaan. HSI‑Africa sê hangende die finale uitspraak, gee die tussentydse verligting die organisasie kans om die minister se besluitnemingsrekord te hersien om te bepaal op grond waarvan sy die kwotatoewysings gemaak het. Ingevolge die wetgewing moet ŉ omvattende openbaredeelnameproses van stapel gestuur word voor ŉ besluit soos die een oor jagkwotas geneem word. HSI‑Afrika het in die hof aangevoer die publiek is nie geraadpleeg nie – wat die besluit ongeldig en onreëlmatig maak; die kennisgewing vir die 2021-kwota, wat glo na 2022 oorgestaan het, was foutief en dus ook ongeldig en onreëlmatig; en laastens dat die departement nie ŉ kwota vir die trofeejag van olifante, swart renosters of luiperds sonder geldige nie-benadeling-bevindings mag uitreik nie. Die finale bevel word binne die volgende twee weke verwag. Wildbedryf SA (WRSA) het die tussentydse besluit egter as “skokkend” bestempel. Richard York, uitvoerende hoof van WRSA, sê die organisasie staan by die wetenskaplike grondslag dat ŉ spesie nie op ŉ sogenaamde per spesie-vlak bestuur kan word nie, maar slegs op bevolkingsvlak. Hy sê dit is moontlik dat ŉ spesie as bedreig bestempel kan word wanneer daar op makrovlak na alle onbeskermde gebiede in Afrika gekyk word. Terselfdertyd bestaan daar egter goed bestuurde private gebiede waar daar gesonde bevolkings van dieselfde spesies is en dat die spesies daar nie die gevaar loop om uit te sterf nie – ongeag die daling in getalle in onbeskermde gebiede. “WRSA hou ook vol dat waar mense baie belê het en die moeite gedoen het om enige spesie te beskerm en te teel, daar geen geldige rede is om in te meng met die oes daarvan nie, veral nie as dit volhoubaar gedoen word nie,” sê York. Die kwota, soos aangekondig deur min. Barbara Creecy en die departement, word volgens WRSA gegrond op behoorlike wetenskaplike beginsels en in ooreenstemming met die konvensie oor die handel in bedreigde fauna en flora (Cites) en Nemba. York sê Suid-Afrika is een van verskeie lande wat dié soort jag toelaat en dat dit gegrond is op die beste beskikbare wetenskaplike inligting oor hul bewaringstatus en die versekering dat die jag van dié diere nie ŉ negatiewe uitwerking op die natuurlike bevolkings van die spesies het nie. “Suid-Afrika steun die beginsel van verantwoordelike en volhoubare gebruik van natuurlike hulpbronne. Navorsing het gewys dat trofeejag ekonomiese aansporing skep wat bewaring bevorder. “Trofeejag skep ook ŉ nuttige wildlewebestuursmiddel en word gebruik om hoofsaaklik oortollige mannetjies uit ŉ bevolking te verwyder, terwyl ŉ inkomste terselfdertyd gegeneer word om die koste van die bewaringspogings te dek,” sê York. Trofeejag word boonop streng gereguleer in Suid-Afrika, op ŉ internasionale, nasionale en provinsiale vlak tegelykertyd. Die jagbedryf het in 2019 nagenoeg R1,4 miljard tot die ekonomie bygedra. Dié syfer sluit nie die bydrae tot die toerismesektor of jag- of wildkyk-verwante bedrywe in nie en York sê die inkomste wat deur trofeejag geskep word, is kritiek vir gemarginaliseerde en verarmde landelike gemeenskappe. WRSA sal die hofsaak dophou en sê hy sal regstappe doen om die regte en beste belange van sy lede en Suid-Afrikaners te bevorder en te beskerm.