Is spinnekoppe van Rusland gevaarlik?
Russiese spinnekoppe is baie uiteenlopend. Hierdie breiers, perde, kruise, tarantulas en baie ander algemene spesies. Gelukkig is giftige onder hulle baie skaars. Maar in elk geval, by die aansien van 'n klein, en soms nie baie roofdier, word baie instinktief vir die skoene gegryp nie. So hoe waar is ons vrese? Miskien is dit beter om kennis te maak met sommige spesies spinnekoppe wat in ons land gevind word. En om gevolgtrekkings te maak.
Ons het oral spinnekoppe. Feitlik in elke streek, in elke hoek van die land is daar so 'n soort. Die naam van die huisspinnekop word nie toevallig aan hom gegee nie. Die ding is dat hulle verkies om in woonkwartiere te vestig, en byna langs mekaar woon. As 'n reël word hierdie soort web in afgeleë hoeke geplaas waar dit nie opgemerk en weggevee sal word nie: agter kaste, bedtafels, in donker hoeke. Die web, wat soms van die plafon hang, behoort presies aan hul outeurskap. Volgens die struktuur lyk die hoeke van die huisspinnekop soos 'n tregter. Hulle is gereeld en baie sterk, en in die middel het hulle 'n depressie, 'n soort mink wat by 'n spinnekop is. Daar rus hy in afwagting, wanneer sommige insekte op die web verstrik word. Wat sy bouvermoëns betref, sal 'n huisspinnekop 'n nuwe netwerk letterlik op 'n dag herbou, as jy die ou besem uitborsel. Soms kan verteenwoordigers van hierdie spesie redelik groot word - tot 20 mm sonder om die lengte van die bene in ag te neem. Dit gebeur wanneer die huis baie insekte, vlieë, muskiete het, en dus - 'n groot hoeveelheid kos vir die agt-been roofdier. Maar die gewone grootte van 'n huisspinnekop is nie meer as 10 mm nie.
Dit word opgemerk dat sulke spinnekoppe by die klanke van musiek uit die huise gekies word en op die drade van die web begin dans. Nee, dit is nie verwant aan hul musikale smaak nie. Die ding is dat geluide maak die beweegbare netwerk skommel, en die roofdier besluit dat iemand daarin ingekom het. Wanneer dit blyk dat die spinnekopweb leeg is, probeer die spinnekop die fantoom insek op hierdie manier afskud.
Voorheen, volgens die gedrag van huisspinnekoppe, het mense die weer voorspel, omdat hierdie insekte verrassend sensitief is vir die geringste verandering. Ons voorvaders het hulle ten volle vertrou en het nooit foute gemaak nie. Dit is nie bekend hoe, maar die spin weet wanneer dit sal reën en wanneer daar 'n helder dag is. Voor die bewolkte weer klim hy in sy graf en sit daar sonder 'n gedagte. In die tweede geval, in teenstelling, gaan hy uit en doen sy eie besigheid - sy web uitbrei en versterk en kokonne dra.
Dit is wydverspreide waterspinnekoppe in Rusland, wat hoofsaaklik in die Europese deel van ons land voorkom. Volgens die lewenswyse is silwer uniek. Dit is die enigste spesie spinnekoppe wat daarin geslaag het om aan die lewe in die water aan te pas. Die hoof habitats van hierdie spesie is damme, maar dit kom ook voor in diegene waar 'n swak stroom teenwoordig is. Vir die swem gebruik die spinnekop al die ledemate. Daarbenewens het die spinnekop tydens die evolusie van hierdie spinnekop 'n verlenging op die agterpote verkry, wat op die beginsels van roeisels handel. Die hele liggaam van die silwer, veral die maag, is bedek met klein hare. Vir hulle hou bel in die lug wanneer dit in water gedompel word, sodat die spinnekop silwer voorkom. Vandaar die naam. Dit is die enigste spinnekop wat baie lank onder water kan bly. Serebryanka bou 'n lugkoepel daar, steek dit aan 'n plant of hak. Daar rus die aasvoël, asem en eet die insekte wat onder die water gevang word. Om so 'n koepel te bou, moet hy eers 'n web van die ooreenstemmende vorm weef, en vul dit dan vol met lugborrels. In groot spinnekoppe kan die grootte van die ballon die grootte van 'n hazelnoot wees. Soos die meeste van die familie, die silwerrug sprei die snaarnet, maar dit maak dit onder water. Net soos ander spinnekoppe, betrap hy die gevangene prooi met 'n kokon van die web.
Dit is interessant dat mans in silwer mannetjies veel groter is as vroue. (Onderskeidelik 15mm en 11mm) In die meeste spesies is alles net die teenoorgestelde. Kannibalisme, wat dikwels in ander spinnekoppe voorkom, is nie algemeen in hierdie spesie nie. Die vroue en mans bou hul huise langs mekaar, sonder vrees. Wat die nageslag betref, word die klein spinnekoppe onder die water onder die toesig van die moeder uitgebring en vir die eerste keer in 'n lugkampon.
'N Manier om silverbirds te oorwinter, is interessant. Soos die verkoue nader, soek die spinnekoppe na die leë dop en vul dit met lug sodat dit na die oppervlak van die water dryf. Daar heg hulle 'n dop aan die eendbaad en verseël die kursus met plante. Dit is bekend dat in die herfs die duiwwe tot die onderkant sink, en daarmee saam die winter "huis" van die spin. In die lente verskyn die plant weer op die oppervlak en lig 'n dop daarmee. In die winter, die silwer is in winterslaap, soortgelyk aan anabiosis: asemhaling vertraag, ledemate immobile bevrore. In hierdie toestand het hy nie veel lug nodig nie, en die spin kan oorleef tot die ontdooiing.
Sulke spinnekoppe in Rusland word oral nie gevind nie. Die habitat van die tarantula wissel op die grens van suidelike, warm streke. Hulle word ook in Sentraal-Asië aangetref. Suid-Russiese tarantula woon hoofsaaklik in droë plekke: steppe, woestyne en semi-woestyne. Tipies, die tarantula het 'n rooierige kleur, maar die kleur kan wissel na bruin, afhangende van die habitat. Hy weef nie spinnerakke soos ander spinnekoppe nie. In jag, maak hierdie spesie staat op die spoed van sy reaksie. Tarantulas bou klein gaatjies in die grond of sand, waarin hulle in afwagting van prooi sit. As iemand probeer om na die gat te kyk of naby loop, spring die roofdier uit en spring op 'n ongenooide gas. Om hierdie kenmerk te ken, het mense 'n interessante manier gekry om tarantulas te vang. In 'n hinderlaag word 'n was- of plastiekbal na die spinnekop verlaag, vasgemaak aan 'n tou. Nadat die prooi aangeval is, steek die insek vas in sy pootjies, waarna dit maklik aan die lig vrygestel kan word. Maar die tarantula plaag word streng aanbeveel. Groot, veral wyfies (tot 4 cm sonder om die bene in ag te neem), kan hierdie spinnekoppe die stimulus stamp en die knoppie regmaak. Nie net is die byt baie pynlik (vergelykbaar met die byt van 'n by, beide in voorkoms en sensasie), dus kan dit ook 'n gevaarlike allergiese reaksie veroorsaak. Alhoewel die gif self van hierdie soort spin nie noodlottig is vir die mens nie. Tot nou toe was daar geen gevalle van die dood van 'n byt nie.
Die naam "tarantula" kom uit 'n middeleeuse stad in Italië - Tarantas. Daar was baie spinnekoppe soortgelyk aan ons spesies, maar meer giftig en groter. In vroeër tye is daar geglo dat 'n mens van die byt van hierdie spinnekop 'n risiko loop om sy gedagtes te verloor. En dit kan net gered word deur die uitvoering van 'n mal dans, 'n tarantella. En veral in die uitvoering van hierdie dans was adeptes wat van Taranta gekom het.
Die Suid-Russiese tarantula word gekenmerk deur kannibalisme. As gevolg hiervan leef mans baie selde tot in die winter, terwyl vroue oor 'n paar jaar kan oorleef.
Giftige spinnekoppe in Rusland het nie so 'n groot verskeidenheid spesies soos in meer warm lande nie, maar ons het baie scary verteenwoordigers. Vir sulke is dit moontlik om die gevaarlikste karakurt te dra. Hierdie spinnekop is een van die mees giftige nie net in ons land nie, maar ook buite sy grense. Sy naaste familielid is die Black Widow, wat so verskriklik vir die mense van Amerika is. Maar die gif van ons spinnekop is selfs sterker. Karakurt word aangetref in warm gebiede in die suide van die land, in die Noord-Kaukasus, Astrakhan en die Orenburg-streek. Maar in veral warm jare, was daar aangeteken gevalle van die voorkoms van sulke spinnekoppe, selfs in die Moskou streek. Wyfies van hierdie roofdier kan 20 mm lank bereik, sonder inagneming van die lengte van die pote. Hulle word beskou as die grootste bedreiging vir die mens, omdat klein mans meestal nie in staat is om ons vel te byt nie. Liggaams kleur van hierdie spinnekop is swart, die maag is baie groot en op dit kan dit wees as helder kolle van rooi of oranje blomme. Maar daar is spinnekoppe en sonder hierdie waarskuwingstekens. Die hoof teken waarmee jy die karakurt kan bepaal, is aan die onderkant van sy buik. Daar is 'n bleek figuur wat soos 'n uurglas lyk (dit word ook in helder kleure gekleur, soos plekke bo).
Die vroulike karakurt spreek 'n spesifieke gevaar uit tydens die teling van die begin van Julie tot einde September. Op hierdie tydstip migreer die spinnekoppe grootliks. Op soek na skuiling kruip hulle dikwels in 'n mens se huis. En dan kan hulle byvoorbeeld onder klere wees, waar hulle per ongeluk of paniekerig kan wees, en dan kan jy nie die probleme ontsnap nie. Die byt self is nie baie pynlik nie, dit lyk soos 'n naaldprik. Maar die gevolge is veel erger: eers 'n skerp pyn in die plek waar daar 'n byt was, dan in die spiere, veral die buik en bors, gevoelloosheid van die ledemate, braking refleks. As niks gedoen word nie, wag die slagoffer op 'n bewussyn, 'n koma en die dood. Gelukkig is daar serum teen die byt van karakurt . Ook 'n byt word dadelik aanbeveel. Die impak van hitte sal die meeste van die gevaarlike gif vernietig en verhoed dat dit in die bloed binnedring. Russiese spinnekoppe is meestal skadeloos, maar in geen geval moet 'n mens frivolous wees as jy die kenmerkende tekens van karakurt sien nie.
Hoeveel jaar leef die leeus? Ons leer!
Mushroom groei op bome: eetbare spesies van makromikete
Spele op papier vir volwassenes en kinders
Die teken "Geen parkering": die optrede van die teken, parkering onder die teken en die straf vir dit