Driehoek – Lekkervurigeaffêre
Krisisse, Suid-Afrika, trauma
Date: February 8, 2019Author: lekkervurig 18 Comments
Hierdie moet ek nou versigtig bewoord.
Die Driehoek-tragedie en die oorvloedige tot-oorlopens toe meelewing van skole, kerke, individue, sakeondernemings is vir my ‘n bron van verstomming en ek het so kriewel wat ek wil verwoord. Lees my uit asseblief, voor jy jou vingers tot die QWERTY wend.
Ek ween saam met die ouers – van die vier jonge lewens kortgeknip. Die ouers en die jong dogter wat nou die lewe in ‘n rolstoel moet aanpak. Met elke kind en gesin wat met beserings en herstel paaie konfronteer word. Ook met elke kind en onderwyser wat van Maandag af weer daar moet gaan klas loop en gee.
Die ding wat my kriewel is die: Wat nou na die begrafnisse vandag verby is? Gaan ons wat bid en boodskap nog besorg bly? Wat as die tragedie nou so saggies na die ver hoekie van die nuus uitskuif? Dis maar hoe dit met nuus is.
Daar was SONA gisteraand en die Prez was onindrukwekkend en onderwys doelwitte maar verskietende beloftes wat my aanbetref. Nie ‘n woord oor verkrummelende skoolgeboue, swak onderrig standaarde, lae slaag standaarde, skole sonder kleedkamers, onveilige omgewings… ag die lys is ellelank.
Ek het so hier en daar gelees dat siviele ingenieurs aan skole verbonde geroep is om op te staan aan te meld. Ek dink die bouers, sakelui en elke mens naby elke skool moet Maandag daad by sosiale media woord plaas en aanmeld.
Aanmeld om kundigheid, kennis, hulpbronne aan te bied. Ons moet na ons naaste skole gaan asof die betonblok van Driehoek oral geval het. Daar waar geboue aandag nodig het – maak dit ‘n projek. Daar waar kinders in armoede en skaamte moet skoolgaan – help hulle. Daar waar boeke makeer – samel geld in daarvoor.
Ons gaan in hierdie land niks verander as ons nie self die verandering bewerkstellig nie. Ons moet ophou strikkies en ballonne en wat ook al gebruik om mooi foto’s op sosiale media te plaas – ons moet eerder alle moontlike geld gebruik om ‘n rolstoel, kos, klere, boeke te skenk, bakstene te koop, strukture beveilig en eerder so ‘n regte verskil maak, sodat geen Driehoek ooit verder gebeur nie.
Vergeet regering, Departemente van Openbare Werke, Onderwys. Begin plaaslik dink en gemeenskap uitleef. Gaan vat hande met jou naaste skool, neem een in die landelike gebied as tweeling skool aan en kom ons huldig so die seer van Driehoek.
“Push back” is normaalweg ‘n negatiewe manier van verandering teweeg bring. Ek reken weer as ons deur pro-aktief binne gemeenskappe “push back” deur wesenlike en positiewe veranderinge wat die gemeenskap baat bewerkstellig, ons mense in leierskap op hulle tone hou tot almal se voordeel.
Ek sien die nuwe driehoek benadering so: Bo-aan die driehoek is alle kinders se toekomsdrome en huidige nood, dit word van onder gesteun deur gemeenskap van links na regs onder met oop hande.
Vir ons kinders en die wat na hulle kom.
Vir ons seer land.
Daar is Driehoeke oral om ons.
Dis my pennie (of is dit ‘n simpel vrou se hersenskim?)
Previous Previous post: #Woordsnoere 1
Next Next post: #Woordsnoere 1: Lekkervurig se storie
18 thoughts on “Driehoek”
Dis nie ‘n hersinskim nie, maar my ervaring is ook dat mense baie praat en min doen. Dis nou maar eenmaal hoe die mensdom is. Die werklike doeners is yl gesaai. Ongelukkig is ek ook nie ‘n doener nie…ek erken ruiterlik.
Maat. Dis maar sensitiewe terreein, sekerlik doen jy op ander terreine wonderlike goed. Ek kommer oor die massas se nie doen…moue oprol doen makeer oral.
Ek dink dit het ook baie te doen met die moderne mens se selfgesentreerdheid.
Dis reine waarheid.
Ek stem saam Lekkervurig, maar (there is always a BUT) ek dink die samelewing is ook al voos vir die idee dat geld, miljoene rande, in die fat cats se bankrekeninge in verdwyn en dan moet die gewone man op straat maar weer sy hand in sy eie sak druk. Wanneer gaan DIT einde kry? Wanneer die man op straat sy voet neersit en sê genoeg is genoeg – die push back moet insluit dat korruptiewe regeringslede aan die kaak gestel word. As minder geld verdwyn, sal daar geld wees om skole reg te maak en kinders op te voed. Waar begin dit? Met stemme wat uitgebring word vir mense wat bereid is om te werk vir die mense van die land en nie net vir eie gewin nie. En woeps! Daar val dit plat. Hoeveel kan ons nou nog gee en bydra voordat ons almal op dieselfde kaal vlaktes sit?
Die idealis sosialis in my wil, nee wens ons begin net iewers, oral en hou aan probeer. Die slang se kop moet af op een of ander manier. Dis groot gesprekke en seer en frustrasie en en en…ek moes net dit neerpen. Mens weet nooit waar vonk iets goed aan die gang.
Ja elke saak h 2 kante. Miskien as mense meer hand uit d mou steek en self doen, spoor mens diw moaner aan om ook self te doen? Ek d8nk so aan die strontgooiers in d kaap wqt wil hê die munisipaliteit moet meer toilette in plakkerskampe verskaf. Wanr van jy gaan bied vir hulle hulp( fisies, nie geldelik nie) aan om hulle eie long drop te maak? Dit sluit aan by my bedelaarsregte skrywe eergister. Vroeer jare was dit goed genoeg vir almal? Skole is n ander saak. Dis n skande as d regering n skool bou sonder behoorlike toilette. En swak instandhouding van strukture. Wakker word Cyril!
Stem 100% met jou saam
Ja jy is reg… waar is die beheerliggaam? Goed ek weet te min van strukture maar gaan kyk hoe mooi lyk die rugbyvelde en lyk die nuwe rugbytruie terwyl die toilette vervalle en oud is. Ek moet eers begin nie (Nou moet ek my woorde mooi kies) Ja dis baie tragies maar so is die drie kleuters wat in die vrieskas versmoor het en wie help daar? Is sommige lewens meer werd as ander?
Rondomtalie, jy raak aan die goed wat ek ongesê gelaat het. My Bab deel jou sentimente.
Dis erg om sulke dinge te moet hoor en beleef. Dit gaan oral so met die wegskuif van ernsige gebeurtenisse. Gewone mense neem aan dat die persone wat aan bestuur staan weet waar en hoe die bouwerk moet wees. Tog as dit nie in stand gehou word gaan daar probleme kom. Daar is so baie nood, ek voel ook dat van die grond af gehelp kan word. Een jaar het die bib in Potties n skenking van boeke van Amerika gekry. Dit was verouderde leesstof maar tog belangrik vir die skole wat gladnie n boek het nie. Ons kan bv in ons boekrakke kyk vir boeke wat ons nooit meer gebruik nie en dit aan die tweeling suster skool gee wat nie geld kos vir die deler nie! HIer maak ons baie gebruik van vrywilligers wat baie goed werk.
Ek hou erg baie van hierdie inskrywing van jou en deel die sentiment. Ek het gesien ‘n skool op ons dorp het linte verkoop toe wou ek die hoof bel en vra of die fondse aan Driehoek geskenk gaan word, maar het toe liewer my lips gezip.
Jy raak nou ‘n punt aan waaroor ek baie gewonder het. Een van die ander goed in sulke situasies is die skenkings…word daardie skenkings regtig op die ou end vir die regte rede aangewend? Of gaan die treurige ongeluk net ‘n speelbal word in die hande van onvolwasse mense wat die geld gaan opgebruik vir ander goed en dan aanhoudend die arme kind voorhou om nog meer geld te kry? En is dit dalk ook hoekom mense nie meer so vrygewig gee nie? Ek dink maar aan wat met klein Pippie gebeur het. Nou is hier ‘n kind wat verlam is, groot skenkings vir HAAR. Hopelik, en ek HOOP so, sal die geld vir haar aangewend word. Maar wat as dit nie gebeur nie? Gaan daardie vrygewige persoon dan weer ‘n skenking maak?
Woordnoot, jy wonder oor groot goed. My kommer is die fokus op die nood oral en gebrek aan gemeenskap – dis of almal vuisvoos is en meer en meer na binne keer. Waar sal dit ons laat beland? Wat sal van ons word as Samaritane ook liewer pad af stap en nie afbuk om te help nie. Dis my groot pieker.
Dit soos jy dit sê….Samaritane kan ook net doen tot waar hulle kan…en dis my bekommernis ook….dis ‘n aaklige afwaartse spiraal wat my grensloos hartseer maak. Ek is baie ingestel op mense se stemme…en ek dink terug aan Martin se oproep aan die skoolhoof en aan die mamma……stemme oor ‘n foon vertel sy eie storie. En wat ek gehoor het, het my verslae gelaat. My laat voel die Samaritaan gaan ook so verslae voel.