Hulle was opmerklik ongemaklik en baie lugtig. Dit sou ‘n felle stryd en waagkans afgee om deur die ruie bosse nader te beweeg en al ons harde werk dan so ongedaan te maak. Ons besluit toe om weer die bokke in my rigting te laat draai of ten miste tot waar daar ‘n oopkol gaan wees vir ‘n seker-skoot. Terwyl Eduard weer na regs en windop met ‘n draai tot agter die bokke inbeweeg het, begin ek die onmiddellike omgewing verken vir ‘n posisie waar hulle moontlik gaan verskyn.
Dit was laatmiddag en die sonstrale het skaam-skaam deur die bosse geskuif toe ek stelling inneem agter ‘n geelhaakboom. Dit was tyd om inventaris te vat.
Ek kon die sonnetjie se warem asem teen my nek voel met ‘n windbriesie teen my regter wang. Ek was seker die bokke sou my dus nie kon ruik of die sweet op my gesig sien blink nie.
Terwyl die skemer die laaste ligstrale van die dag versigtig begin toevou, het ek onthou wat ek gelees het oor my teleskoop.
Sy spore in die grond was die kenmerkende doodstrap soos sy kloue in die grond gerou het na ‘n wegkom kaans.. Aangestook deur die verdowings effek van endorfien, het die ram ongeveer tien meter verder agter ‘n bos tot ruste gekom.
Moenie baklei en poog om die bosveld te oorwin nie, nogtans kan jy dit nie bekostig om net doelloos in die veld te drentel nie. Prioriseer die wild wat jy wil jag, beplan en werk saam met jou gids, neem die leiding, pas aan en oorkom.