Daar was glo ‘n keer ‘n Afrikaans-prof. wat op die skryfbord hokkies geteken het en dan die name van skrywers daar ingevul het. ‘n Hokkie-prof vir monocle-lesers. A-ha, Desmond, maar hier gaan ek nou meer polities korrek (ugh!) as jy wees! Ek onthou ‘n soortgelyke foto van jou (dalk dieselfde een?) wat in ons voorgeskrewe digbundel van st 7 (die titel ontgaan my nou)verskyn het.Ook die foto van jou as jong ma met Pierre op die skoot het ‘n tydlose beauty. Ons het met die deelnemers die toeriste-sindroom bespreek wat volgens die vooraanstaande Poolse sosioloog Zygmunt Bauman ’n wêreldwye verskynsel is onder landsburgers wat op verskeie vlakke vervreem voel van besluitnemingsprosesse en ’n demokraties verkose regering wat soos ’n alien mother ship – ver, intimiderend en onbereikbaar – bo hul koppe dryf. ’n Toeris het regte, maar geen noemenswaardige pligte of verantwoordelikhede nie. “The excitement of alcohol and the excitement of fantasy are very similar,” se John Cheever, byvoorbeeld. En dié gebruik dateer terug tot selfs in die antieke Griekse beskawing toe gedigte gereeld tydens die drinkorgies voorgedra en/of geskryf was.