Maand: Julie 2013
Om ernstig te wees oor geld, en vooruitgang
Die MP3-player is ontwikkel en het sedertdien geblyk 'n groot sukses te wees omdat mense wat reeds in die bevoorregte posisie was om Walkmans en Discmans te besit, gekla het – dalk selfs gekerm het – oor al die kassette en CD's wat hulle altyd saam moes piekel.
Ek maak skyfies van metaal, so groot soos 'n muntstuk. Aan die einde van die werksdag druk ek al die skyfies in 'n gleuf, en een vars NT$100-noot kom uit by 'n ander gleuf vir elke skyfie wat ek gemaak het. Indien ek 'n fout gemaak het met 'n skyfie, of die kwaliteit is nie aanvaarbaar nie, word die betrokke skyfie verwerp en val dit onder by die masjien uit in 'n bakkie. Ek kan dan die fout herstel, of nog 'n bietjie werk aan die skyfie, en weer probeer.
Omdat dit my ongeveer 12 minute vat om 'n skyfie te maak, weet ek dat ek vyf skyfies kan vervaardig in een uur. Ek weet dus dat ek NT$500 verdien vir een uur se arbeid. Hoewel ek elke dag soveel skyfies kan maak as wat ek wil, stop ek gewoonlik na so vier of vyf ure.
Daar is duidelik 'n direkte korrelasie tussen my arbeid en die beloning wat ek ontvang daarvoor.
Ek oorweeg dit om later een of twee mense aan te stel om meer skyfies te maak as wat ek kan maak op my eie, wat ek dan net in die masjien sal gooi, waarna ek die beloning sal deel met my twee werkers.
Ek kyk 'n dokumentêr getiteld, "Million Dollar Traders". Dit gaan oor 'n groep mense, wat tot 'n mate reeds suksesvol was in ander beroepe, wat leer om handel te dryf in Londen se finansiële distrik. Die storie is die idee van 'n miljoenêr belegger genaamd Lex van Dam. Hy het aangestel as die groep se bestuurder 'n 29-jarige ou wat reeds afgetree het – van handeldryf op die aandelebeurs.
Ek kyk na die "City" ouens, en 'n profiel ontwikkel:
– Hulle hou van geld.
– Hulle is ernstig oor geld.
– Hulle respekteer jou as jy ook ernstig is oor geld.
– Hulle raak hoogs ontsteld as iemand nié ernstig is oor geld nie, of onverantwoordelik is met geld, of dom is met geld.
– Hulle hou daarvan om goed te leef – goeie hotelle, eersteklas vliegtuigkaartjies, eksotiese vakansies, mooi huise, mooi karre, goeie klere.
– Hulle blyk oor die algemeen konserwatief te wees in hulle lewensuitkyk.
– Hulle respekteer mense wat iets bemeester het, wat regtig goed is met iets, of wat meer weet oor iets waarin baie mense belangstel.
As die plek waar ek wil wees voorgestel kan word as Punt 100, is ek op hierdie stadium min of meer op Punt 14. Wat nie te sê is dat ek min gevorder het sover nie. Die "14" wat ek sover bereik het, is immers hardgewonne grond.
Gepubliseer op 11/07/2013 24/07/2017 Kategorieë Bejaardheid van my jeug – 2013
Duidelik veel om te leer van 'n kat (en 'n kat probeer nie eens om jou iets te leer nie)
Om 'n saak te dien?
Om 'n argument te probeer wen?
Om 'n bydrae te maak?
Ek skryf, tot 'n groot mate, om een ding te sê: Ek was hier.
WOENSDAG 3 JULIE 2013
"Wat doen ek?" vra ek myself.
Sou die ou in die tronk ook hierdie vraag aan homself vra? Indien wel, wat sou hy antwoord? Sou hy antwoord: "Niks, ek is in die tronk"?
Indien die gesinsman homself die vraag vra, sou hy sekerlik antwoord, "Ek sorg vir my familie."
Is dit genoeg? Is dit goed genoeg?
Vra die pastoor of dominee of sendeling die vraag, kan hulle antwoord, "Ek doen God se wil."
Maklik. Skuif die verantwoordelikheid oor op God. "Ek voer net opdragte uit."
Vra die soldaat homself die vraag, is die antwoord soortgelyk aan dit wat die godsdienstige gee: 'n vooraf geformuleerde antwoord word geresiteer. Met oortuiging.
Sal die arm man of vrou in die plakkerskamp antwoord dat hulle hul bes probeer om weer op hulle voete te kom?
Vra die ma van twee kinders in 'n oorloggeteisterde gebied haarself die vraag, is dit sekerlik heeltemal redelik as sy antwoord: "Op hierdie stadium doen ek wat ek moet doen om myself en my kinders veilig en aan die lewe te hou."
Wat antwoord sy na die gewere stil geraak het?
Wat antwoord die egpaar wat pas teruggekeer het na die ruïnes van hulle huis na twee jaar in 'n vlugtelingkamp?
Wat antwoord die heroïenverslaafde?
Wat antwoord die alkoholis wanneer hy sy eerste sopie van die dag drink, kort na ontbyt?
Wat antwoord die gewetenlose besigheidsman? Sou hy kortaf antwoord, "Ek maak soveel geld as wat ek kan" asof jy dit sekerlik tog kon raai?
Is hy werklik tevrede daarmee? As hy redelik intelligent is, en so nou en dan 'n bietjie dink oor dinge, en jy sit vir 'n uur saam met hom by 'n koffiewinkel of 'n kroegtoonbank, wat sou sy meer uitgebreide antwoord wees?
Wat antwoord die entrepreneur met 'n sosiale gewete?
Wat antwoord die jong politieke leier wat nog nie sy siel verkoop het nie?
Wat antwoord die skrywer, die kunstenaar, die akteur, die dramaturg, die komediant?
As almal moet koes vir koeëls of skrapnel, of hulle word wakker in die nag van hongerpyne of koue, of van die roepstem van 'n honger geliefde, reageer almal net. As enige een in die omgewing 'n geleentheid wil aangryp om 'n filosofiese vraag te vra, sal hy of sy heel waarskynlik eenkant toe gestoot word. As jy bloot reageer elke oomblik wat jy wakker is, is die antwoord op wat jy doen, voor die hand liggend.
Maar wat gebeur wanneer jy nie in onmiddellike gevaar is nie, en jy opsies het waaroor jy 'n besluit moet neem voor jy oorgaan tot aksie? Wat doen jy dan? En hoekom spesifiek daai keuse of aksie?
DONDERDAG 4 JULIE 2013
Ek kyk na die werk wat ek moet doen, vir my persoonlike geskrifte asook vir my kommersiële projekte.
My rasionele brein sê: Ek moet dit doen; anders gaan niks gebeur met die werk wat ek reeds gedoen het nie.
My emosionele brein sê: Vir elke R100 wat ek gaan insit in terme van tyd en moeite, gaan ek tussen vyf sent en R1 terugkry. ("Maar ek moet dit seker doen; anders gaan niks gebeur met die werk wat ek reeds gedoen het nie.")
Wat doen 'n kat?
Die kat het nie gevra om gebore te word nie. Die kat het geen keuse gehad oor sy spesie of geslag, of oor die tyd, plek of omstandighede van sy geboorte nie.
En tog, daar is hy – of sy.
Wat doen die kat met sy daaglikse bestaan? Hy probeer deur die dag en nag kom so spanningsloos as moontlik.