Norman Kastele - Inligting
Willem die Veroweraar het sy eerste kasteel by Hastings gebou kort nadat die Normandiërs in 1066 aangekom het. Hulle het gesoek na plekke wat 'n vyand natuurlike hindernisse bied, soos 'n steil heuwel of 'n groot uitgestrekte water. Dit was ook belangrik om 'n goeie uitsig op die omliggende platteland te hê.
Die Normandiese veroweraars het besef dat met slegs 10 000 soldate in Engeland 'n nadeel sou wees as die anderhalf miljoen Angelsakse besluit om teen hulle in opstand te kom. Om die gebied wat hulle verower het, te verdedig, begin die Normandiërs kastele regoor Engeland bou. Na raming het hulle 50 kastele in die eerste 20 jaar na die inval gebou. (1)
Richard Fitz Gilbert het, net soos die ander Normandiese leiers, gesoek na plekke wat natuurlike verdediging bied, soos 'n steil heuwel of 'n groot uitgestrekte water. Om sy landgoedere in Kent te beskerm, bou Richard 'n kasteel by Tonbridge, langs die rivier die Medway. Die kasteel, gebou in die motte-en-bailey-styl, was van hout. Plaaslike kleinboere moes 'n diep sirkelsloot grawe. Die verplaasde aarde is daarna in die middel gegooi om 'n hoë heuwel te skep wat 'motte' genoem word. Teen die tyd dat hulle klaar was, was die motte 18 meter hoog. Richard se arbeiders het 'n houttoring bo -op die heuwel opgerig. Die toring bied verblyf en 'n uitkykpunt.
'N Binnehof, bekend as die bailey, is langs die heuwel gebou. Die bailey is met 'n brug aan die heuwel gekoppel. As 'n aanvallende mag daarin slaag om die bailey binne te kom, kan die brug opgetrek word om die indringers weg te hou van die mense in die toring. Die bailey is omring deur 'n heining van houtpale wat 'n palissade genoem word. Die omheinde gebied bied 'n plek vir huise en stalle. Richard se arbeiders het ook 'n brug oor die sloot gebou wat die kasteel omring het. Toe dit met water gevul is, het hierdie sloot bekend geword as 'n grag. Die rivier Medway het 'n konstante toevoer van water vir die grag by Tonbridge gelewer. (2)
Normane het kastele by groot sentrums regoor die land gebou. Die eerstes is deur plaaslike mense gebou. Die Angelsaksiese Chronicle het gekla dat die kleinboere "die ongelukkige mense in die land swaar belas het met dwangarbeid op die kastele ... en toe die kastele gemaak is, het hulle dit met duiwels en goddelose mans gevul". (3)
Hierdie kastele is later in klip herbou. Soos Trevor Rowley opgemerk het: "Vir baie Engelse was die fisieke impak van die verowering gemanifesteer in die groot bouwerk - die kerke en die katedrale, en bowenal die kastele. Dit was laasgenoemde wat tasbare en onweerlegbare dinge bied bewys van Normandiese politieke en militêre oorheersing. " (4)
En hulle het die hele land gevul met hierdie kastele. Hulle het die ongelukkige mense in die land belas met dwangarbeid op die kastele. En toe die kastele gemaak is, vul hulle dit met goddelose mense.
Hulle maak 'n hoop grond so hoog as wat hulle kan, en omring dit met 'n sloot so breed en diep as moontlik. Hulle omring die boonste rand van die heuwel ... met 'n palissade van vierkantige hout wat stewig aan mekaar vasgemaak is ... Binne bou hulle hul huis, 'n vesting wat die hele gebied beveel ... Die poort kan slegs bereik word deur 'n brug oor te steek, wat begin vanaf die buitenste rand van die sloot.
(1) Maurice Ashley, Die lewe en tye van William I (1973) bladsy 82
(2) John Simkin, Die Normandiese verowering (1996) bladsy 19
(3) Ordericus Vitalis, Kerklike geskiedenis (c. 1142)
(4) Trevor Rowley, Die Normandiese erfenis: 1066-1200 (1983) bladsy 36
Die geskiedenis van kastele
Kastele en versterkte huise kan oral in Brittanje gevind word. Indrukwekkend, onderdrukkend, dramaties, romanties: wie het hierdie kastele gebou, en waarom?
Baie versterkte terreine het begin as brons- of ystertydperke, gebou as verdedigingsposisies teen strydende stamme en / of indringers. Dit is dikwels op hoë grond gebou met 'n pragtige uitsig oor die omliggende platteland en bestaan ​​uit 'n reeks mure en slote. Een van die bekendste versterkings uit die Ystertydperk is Maiden Castle naby Dorchester in Dorset.
Na die Romeinse inval is sommige heuwelforte beset en gebruik deur die Romeine, terwyl ander vernietig is. Alhoewel die muur van Hadrianus nie as 'n kasteel as sodanig beskou kan word nie, het dit dieselfde doel gedien en die vyand uitgehou! Die muur van Hadrianus is gebou deur die Romeine in AD122-232 en strek 73 myl, van kus tot kus. Daar was militêre forte met 'n afstand van 5 myl.
Sommige heuwels soos Cadbury-kasteel is tydens die Romeinse besetting verlaat, maar daarna weer as 'n toevlugsoord vir Angelsaksiese indringers beset. Later sou die Angelsaksers ook heuwels herbeset as verdedigingsplekke teen die Viking-indringers.
Die aankoms van die Normandië in 1066 het gelei tot 'n nuwe era van kasteelbou. Aanvanklik was die gekose plekke in die dorpe en bevolkingsentrums. Later het kastele die antieke heuwelfortgebiede gereeld hergebruik, aangesien hul situasies in die landskap nog net so relevant was vir die Normanders as vir die mense uit die Ystertydperk. Die Normandiërs het ook die verdienste gesien om die Romeinse padnetwerk, wat nog steeds die belangrikste roetes deur die platteland was, te beheer, en daarom is 'n paar kastele gebou op strategiese punte, soos rivieroorgange en kruispunte.
Die eerste Normandiese kastele was motte-en-bailey-kastele, 'n hout- of kliphouer op 'n kunsmatige heuwel, 'n motte, omring deur 'n omheinde binnehof of bailey. Dit was op sy beurt omring deur 'n beskermende sloot en palisade.
Hierdie vestings was relatief maklik en vinnig om te bou. Die oorblyfsels van hierdie kastele kan op die hele platteland gevind word, meestal uit net die motte, bailey en slote. Sommige klip-geboude motte-en-bailey-kastele het ongeskonde voorbeelde oorleef, insluitend die Tower of London en Windsor Castle wat toevallig met twee baileys gebou is.
Durham Castle is 'n goeie voorbeeld van 'n vroeë motte-en-bailey-kasteel
Die motte-en-bailey-kasteelontwerp het in die 13de eeu in die onguns begin val en al hoe meer kastele is in klip gebou. Na 1270 en die verowering van Wallis was daar 'n bloeityd van 'n kasteelgebou onder Edward I in Wallis en die Walliese grense. Vanaf die 14de eeu het kastele hul verdedigingsrol begin kombineer met die van 'n goeie woning of paleis.
Model van Hemyock -kasteel in Devon, 'n tipiese voorbeeld van 'n laat -Middeleeuse kasteel
In Skotland was daar tot in die laat 12de eeu min kasteelgebou. Teen die 14de eeu was die toring of toringhuis 'n gewilde ontwerp, met meer as 800 in Skotland gebou. Dit was 'n hoë, vierkantige klipstruktuur, versterk en gekrenk, en dikwels omring deur 'n ommuurde binnehof.
In die Tudor -tydperk toe die bedreiging van inval groot was, het Henry VIII 'n string kastele laat bou wat langs die kus strek, van Cornwall tot Kent. Portland Castle in Dorset, Pendennis Castle en St. Mawes Castle in Cornwall, Calshot Castle in Hampshire, Deal Castle en Walmer Castle in Kent is enkele van die beste voorbeelde van hierdie versterkings.
In 1642 het die Engelse burgeroorlog uitgebreek en baie kastele is weer in gebruik geneem. Dit het gou duidelik geword dat die middeleeuse kastele kwesbaar sou wees vir die nuwe belegingswapen, die kanon. Bestaande verdedigingswerke is opgeknap en mure#8220 teëgewerk of deur die aarde ondersteun, om dit teen kanonvuur te beskerm. Na die burgeroorlog is baie kastele vernietig en die kasteelgebou het afgeneem namate vrede teruggekeer het.
Een van die beste voorbeelde van hoe 'n kasteel deur die eeue kan ontwikkel, is Dover Castle in Kent. Dit was oorspronklik 'n heuwelfort uit die Ystertydperk, en bevat nog steeds 'n Romeinse vuurtoring en 'n Angelsaksiese kerk wat waarskynlik deel was van 'n Saksiese versterkte nedersetting. Na sy oorwinning in die Slag van Hastings in 1066, versterk Willem die Veroweraar die verdediging met 'n Normandiese grondwerk en kasteel met hout. Sedert die Normandiese inval tot 1958 as garnisoen gebruik is, is in die laat 18de eeu tonnels onder die kasteel gegrawe. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog is dieselfde tonnels gebruik as die hoofkwartier waaruit die ontruiming van Duinkerken plaasgevind het.
As u ook geïnteresseerd is in hierdie fassinerende geboue, blaai deur die interaktiewe kaarte van kastele in Engeland, Skotland en Wallis deur Historic UK ' om meer te ontdek. Om die verdedigende grondwerke van hierdie kastele ten volle te waardeer, kan ons voorstel om die kaarte te bekyk via die 'Satellite ' opsie.
Kastele van Groot -Brittanje
Daar word algemeen aanvaar dat daar voor die Normandiese verowering van 1066 geen kastele in Engeland bestaan ​​het nie. Dit is meestal waar, terwyl die Angelsakse in plaas daarvan verkies het om versterkte houthuise te bou, genaamd 'burhs ' of 'burghs '. Alhoewel daar drie of vier klipkastele gebou was deur die Normandiese here op uitnodiging van Edward die Belyder voor 1066.
Edward die Belyder en die Normane
Die geskiedenis van kastele in Engeland kan 'n direkte skakel terugspoor na die ballingskap van Edward die Belyder tydens die vroeë deel van sy lewe in Normandië en Edward se familiêre bande met die Normandiërs deur sy moeder wat Norman was. Edward was die sewende seun van Ethelred the Unready, maar die eerste deur Ethelred se tweede vrou, Emma van Normandië.
Gedurende die vroeë jare van die lewe van Edward het Engeland Viking -aanvalle opgedoen en 'n grootskaalse inval onder leiding van Sweyn Forkbeard en sy seun, Cnut. In 1013 het Sweyn daarin geslaag om die Engelse troon in beslag te neem. Ethelred, Emma, ​​Edward en een van sy vader, Alfred, vlug na Normandië.
Edward het die grootste deel van die volgende 25 jaar in ballingskap in Normandië deurgebring, hoewel daar kort periodes was waarin hy na Engeland teruggekeer het. In die komende dekades het Edward kennis gemaak met die Normandiese lewenswyse en kultuur; hy het selfs waarskynlik Norman vlot gepraat.
Edward se terugkeer na Engeland en aansluiting by die Engelse kroon
In 1041 nooi Edward ' se halfboer, Harthacnut, wat die jaar tevore tot die Engelse troon toegetree het, Edward uit die ballingskap in Normandië terug. Harthacnut het waarskynlik al 'n geruime tyd geweet dat hy nie lank sou lewe nie, aangesien hy baie siektes gehad het. Daar word vermoed dat sy rede om Edward uit te nooi om terug te keer uit Normandië, is sodat hy hom sy erfgenaam kon maak, aangesien hy geen kinders gehad het nie.
Harthacnut sterf in 1042 tydens 'n troue in Lambeth. Die oorsaak van sy dood word voorgestel as 'n beroerte, deur vergiftiging of as gevolg van TB.
By die dood van Harthacnut tree Edward op die Engelse troon toe. Daar was ander moontlike aansprake op die Engelse troon, hoewel Edward die steun van die magtigste Engelse graaf, Godwin, gehad het, wat sy aanspraak bevestig het.
Edward se regering en Norman -invloede
Toe Edward in 1041 na Engeland terugkeer, het hy baie vriende en lede van sy uitgebreide familie saamgebring. Baie van hierdie Normandiërs is in sleutelposisies in die Edwards -hof aangestel; dit was moontlik om die invloed van die Godwin -gesin, die magtigste gesin in Engeland, teë te werk. Individue soos Robert van Jumieges, wat eers in 1044 tot biskop van Londen en daarna in 1051 aartsbiskop van Canterbury gemaak is.
'N Ander Norman wat saam met Edward na Engeland gekom het, was Robert FitzWimarc. Robert was verwant aan beide Edward en die hertogen van Normandië. Hy sou ook Edward sowel as sy opvolger dien, William I. Edward beloon Robert met lande in Essex, veral rondom Clavering. Robert was teenwoordig by Edward se dood in 1066.
Ander Normane wat hulle in Engeland kom vestig het, was Ralph of Mantes (Ralph the Timid – neef van Edward) wat Edward sou dien as graaf van Hereford, Richard FitzScrob aan wie Edward lande toegeken het in Herefordshire, Shropshire en Worcestershire en Osbern Pinkster wat diens gedoen het onder Ralph van Mantes.
Robert Rhuddlan was nog 'n noemenswaardige Norman wat deur sy pa, Humphrey de Tullieul, na Engeland gebring is. Hy het gedien as 'n adjudant in die Edward -hof en daarna as Lord of North Wales onder die beskerming van Hugh d 'Avranches, graaf van Chester in sy latere lewe.
Hierdie individue bestaan ​​uit die sogenaamde "Norman faction" by Edward se hof. Hierdie Normandiese invloed by die Edward 's-hof sou in 1051-1052 'n krisis veroorsaak, wat daartoe lei dat sommige van hierdie individue na Normandië en die Godwins terugvlug en weer beheer in die land uitoefen nadat hulle in konflik met Edward gekom het. .
Kastele voor verowering
Dit was deur hierdie Normandiese invloed dat die eerste kastele in Engeland gebou is. Robert FitzWimarc het een van die eerste kastele by Clavering in Essex gebou. Daar word dikwels na hierdie kasteel verwys as die Robert '-kasteel, en dit is waarheen baie van die Normandiese here tydens die Normandiese krisis van 1051-1052 teruggetrek het.
Nog 'n vooroorwinningshuis is in Ralford van Mantes in Hereford gebou. Ralph is in 1052 deur sy oom, Edward die Belydenis, graaf van Hereford gemaak. Na sy aanstelling as graaf blyk dit dat die Normandiese invloed in Herefordshire aansienlik gegroei het.
Twee ander kastele is in Normandië in Herefordshire gebou, Richard 's Castle in die noorde van die graafskap is deur Richard FitzScrob gebou en Ewyas Harold Castle is deur Osbern Pinkster op die terrein van 'n vroeëre vesting gebou. 'N Datum van 1048 word voorgestel as die datum waarop die oorspronklike kasteel op hierdie webwerf begin is.
Om seker te maak dat hulle beheer oor die Angelsaksiese mense het, het koning William se Normandiese here kastele regoor die land gebou, ook in Castle Bromwich. Die klein heuwel wat uitkyk oor die Chesterweg waar dit die rivier die Tame oorgesteek het, was 'n goeie plek.
Die Bromwich -kasteel is van hout gemaak - dit was nooit 'n groot klipkasteel soos die kastele in Tamworth en Warwick nie.
Daar was waarskynlik 'n vierkantige houtwagtoring van drie verdiepings hoog bo -op die steil heuwel (die motte) omring deur 'n heining van skerp boomstamme.
Onder was die bailey. Dit was 'n groot erf waar die hoofsaal van die heer gestaan ​​het. In die bailey was daar ook stalle vir perde en werkswinkels. 'N Hoë houtheining het die bailey omring en vir verdere beskerming was daar 'n grag van 8 meter breed en 4 meter diep. Aan die noordekant was daar geen graaf nodig nie: die rivier die Tame het hier geloop.
Die kasteel van Bromwich het nie baie lank gewoon nie. Na 'n rukkie bou die heer van Bromwich vir hom 'n nuwe herehuis iewers naby. Dit was moontlik waar die Chelmsley Collector Road is, of dit is gebou waar Castle Bromwich Hall nou staan. In beide gevalle is die bewyse daarvan waarskynlik vernietig.
Toe die nuwe herehuis gebou is, was daar geen behoefte aan 'n kasteel in Bromwich nie en het die ou houtvesting in puin gelê en die heuwel toegegroei met bosse en bome.
Die kasteel soos ons dit vandag ken, is in 1066 in Engeland ingevoer tydens die Normandiese inval onder leiding van Willem die Veroweraar. Na hul oorwinning in die Slag van Hastings vestig die Normandiërs hulle in Engeland. Hulle het kastele regoor die land gebou om hul nuwe gebied te beheer en die Angelsaksiese bevolking te kalmeer. Hierdie vroeë kastele was hoofsaaklik van motte- en bailey -tipe. Die 'motte' bestaan ​​uit 'n groot hoop aarde met 'n houttoring bo -op, terwyl die 'bailey' 'n groot sloot en oeweromhulsel was wat die motte omring het.
Hierdie houtkastele was redelik goedkoop en baie vinnig om te bou. Die houtkastele het egter nadele. Hulle was baie kwesbaar vir aanvalle met vuur en die hout sou uiteindelik begin verrot. As gevolg van hierdie nadele het koning William beveel dat kastele in klip gebou moet word. Baie van die oorspronklike houtkastele is vervang met klipkastele.
Mettertyd is klipkastele in verskillende argitektoniese style gebou terwyl bouers met kasteelboutegnieke geëksperimenteer het. In hul kinderskoene was kastele hoofsaaklik militêre versterkings wat gebruik is om verowerde gebiede teen aanvalle te verdedig. Die strategiese ligging van die kasteel was uiters belangrik. Toe die Normandiërs egter hul beheer oor Engeland begin konsolideer, het kastele 'n verskeidenheid rolle begin speel. Kastele kan dien as 'n sentrum vir plaaslike regering, administrasie en geregtigheid. Hulle is ook deur kragtige here gebruik om hul rykdom en mag te toon deur middel van uitspattige argitektoniese style en versierings. Kastele is nie net deur die kroon gebou en gebruik nie. Trouens, die meerderheid kastele is deur die koning aan sy lojale here en edeles toegestaan ​​saam met groot gebiede. In ruil vir hierdie toelaes het die koning verwag dat sy edeles hierdie lande namens hom sou beheer en bestuur. Die kasteel self verteenwoordig ook 'n hele groep mense wat bygedra het tot die funksie daarvan, van konstabels, messelaars, smede en bediendes om maar 'n paar te noem.
Ierland se 'Normandiese' kastele
Vir baie mense kan die afdruk op Ierland van die mense wat dikwels die Anglo-Normandiërs genoem word, in een woord saamgevat word-kastele. Teen die vroeë moderne tydperk was Ierland die mees gekastelleerde landskap in Europa, en die oorgrote meerderheid is gebou deur afstammelinge van die individue wat dit in 1169 begin verower en koloniseer het.
Dit beteken natuurlik nie dat die Iere voorheen niks van versterking geweet het nie: wat hulle ook al was, Dún Aonghasa, Dunseverick, die Grianán van Aileach, Rathgall in Wicklow, Staigue Fort in Kerry en nog vele meer soos hulle was vestings - inderdaad, vestings. Die Iere het selfs begin eksperimenteer met kastele in die dekades voor die inval. In 1124, toe die koning van Connacht, Tairdelbach Ó Conchobair, 'n bod vir die hoë koningskap gemaak het, begin hy met die bou van drie afsonderlike kastele (en nog meer sou volg) wat so nuut was dat die skrywers van die Ierse annale geskep het nuwe terme—caisteóil, caislén, caistél- waarmee hulle hulle kan beskryf. Later sou die man wat die Anglo-Normanders na Ierland genooi het, Diarmait Mac Murchada van Leinster, self 'n caisteóil of tegnologie cloiche ('Kliphuis') by Varings. Ons het geen idee hoe 'kastele' soos hierdie lyk nie, maar die konstruksie daarvan vertel ons dat diegene wat die mag in Ierland van die twaalfde eeu gesoek en gewen het, die voordele-en toenemend, miskien, die noodsaaklikheid-van versterkings besef, om vas te hou daardie krag.
Bo: Kunstenaarsindruk van die motte- en bailey -struktuur wat oorspronklik deur Hugh de Lacy in Trim, Meath, gebou is. (Uto Hogerzeil)
Die eerste kasteelmanne
Bo: Byna dadelik het de Lacy begin bou aan die mees indrukwekkende Anglo-Normandiese klipkasteel wat ooit in Ierland gebou is, 'n stewige gordynmuur en 'n grag vol water uit die Boyne wat 'n pragtige donjon of 'n berging omring. Die huidige struktuur is voltooi na sy dood in 1186. (OPW)
Dit was veral die geval met die Anglo-Normandiërs wat aan die einde van die 1160's op die eiland begin aankom het, nadat hulle daar land beloof is deur Mac Murchada in ruil vir militêre diens aan hom. Die vroeë leiers - soos Robert fitz Stephen en Maurice fitz Gerald - was die seuns en kleinseuns van die manne wat uiteindelik uit die Normandiese ekstraksie gelei het, wat na 1066 die poging gelei het van die nuwe Normandiese konings van Engeland om Suid -Wallis van sy inheemse heersers te verower. Daar het hulle kastele vir die koning gebou en as sy konstabels daarin opgetree, en mettertyd hul eie heerskappye uitgekap wat deur hul eie kastele bestuur en verdedig is. Hulle was kasteelmanne, en toe hulle in die 1160's groener weivelde in Ierland soek, was dit noodwendig 'n verowering deur 'n kasteel.
Soos in Engeland en Wallis die geval was, was die oorgrote meerderheid van die vroeë kastele mottes, groot platte heuwels waarop 'n houttoring opgerig is. Baie leuens oorleef vandag nog in Ierland-miskien tot 400, hoewel dit soms moeilik kan wees om 'n erg verswakte motte van 'n ander natuurlike of mensgemaakte kenmerk te onderskei. Nodeloos om te sê dat nie een van die oorspronklike houttorings die tyd van die tyd oorleef het nie, maar ons kan 'n idee kry van hoe indrukwekkend die motto`s op hul beste was vanaf 'n plek soos Clough Castle, Co. Down, waar 'n latere Middeleeuse kliptoring nog steeds pryk die bokant van die heuwel. Baie, indien nie almal nie, het 'n borgtog aan hulle geheg, 'n buiteplein wat deur 'n sloot en palisade verdedig is, waar daar ongetwyfeld buitegeboue en werkswinkels geleë was en vee gehuisves is. Ongeveer 160 kan in die veld geïdentifiseer word, alhoewel die omtrek daarvan moeilik is om met die blote oog te bepaal.
'N Ander soort grondwerk, die ringwerkkasteel, speel ook 'n rol. Hierdie tipe versterking, wat baie moeilik in die veld geïdentifiseer kan word, was byna die teenoorgestelde van 'n motte, wat bestaan ​​uit sirkelvormige of subsirkulêre omhulsels wat gedefinieer word deur groot omheinde oewers en slote. Alhoewel ongeveer 135 moontlike voorbeelde in die National Monuments Database geïdentifiseer is, verg dit aansienlik meer gedetailleerde studie, hoofsaaklik vanweë die ooreenkoms met ander monumente soos ringforts. Die identifisering van hierdie tipe kasteel as 'n Anglo-Normandiese monument verg werklik argeologiese opgrawing.
Bo: Hierdie verspreidingskaart van mottes (na Glasscock ) gee 'n goeie idee van die patroon van Anglo-Normandiese verowering.
Ons moet egter nie aan leuens dink as afgesonderde buiteposte soos die spreekwoordelike Amerikaanse kavalerie -fort in 'n John Ford -film oor die Amerikaanse grens nie. Die meerderheid was hoofletters, die koshuise en administratiewe sentrums-en in sommige gevalle geoktrooieerde gemeentes-van die heerlike en ridderlike klas wat na 1169 in Ierland gestig is deur opeenvolgende konings van Engeland en hul hoofhuurders. Die hoofhuurders van die kroon was mans soos Richard de Clare (Strongbow), wat die hele Leinster toegestaan ​​het, afgesien van die bestaande dorpe en hul binneland, of Hugh de Lacy, wat die groot heerskappy van Meath gekry het, wat strek vanaf die Shannon na die Ierse See. Beide mans het perkamenttoelaes in permanente kolonies verander deur hul heerskappy op te sny onder minder baronne en ridders wat die waagstuk geneem het om hulle na Ierland te volg, en dit was gewoonlik die heerskappye van hierdie mindere manne wat 'n motte en bailey in hul kern gehad het.
Bouers in klip
Bo: Die kroon het ook belê in manjifieke kastele op strategiese plekke namate die verowering verloop het, soos hierdie dertiende-eeuse struktuur in Roscommon.
Daar is nog 'n rede waarom ons nie die vroeë verloop van die Anglo-Normandiese nedersetting in Ierland kan bepaal deur bloot die ligging van mottes te bepaal nie. Dit is omdat dit, in teenstelling met wat soms geglo word, nie die geval is dat alle vroeë kastele van aarde en hout was nie en dat daar later kastele en mortierkastele gekom het. Sommige klipkastele is inderdaad redelik vroeg. Daar was natuurlik geen beter manier om aan die wêreld aan te kondig dat u hier sou bly as om die lang en duur konstruksie van 'n klipkasteel aan te pak nie. Die ink was skaars droog op die handves wat Meath aan Hugh de Lacy verleen het toe hy by Trim begin bou het aan die indrukwekkendste Anglo-Normandiese klipkasteel wat ooit in Ierland gebou is, 'n stewige gordynmuur en 'n graaf gevul met water uit die Boyne wat omsingel 'n wonderlike donjon of hou. Nie lank daarna nie bou John de Courcy 'n heel ander woning - veel minder kompleks in terme van argitektoniese ontwerp, al was dit massief - om die kuslyn by Carrickfergus te beveilig, en Theobald Walter (voorouer van die Butlers) wat in Nenagh 'n ewe kenmerkende groot ronde toring gebou het as deel van sy heerlike woning.
Hierdie mans was van die grootste aristokrate in die nuwe kolonie, maar ook minder manne, wat van vroeg af in klip gebou is - dink aan die vroeë Geraldine -kastele in Shanid en Croom, Limerick, die koshuise van die Talbots in Malahide of die Tyrrells by Castleknock. Die kroon het ook belê in pragtige kastele in dorpe wat geneig was om in koninklike hande te bly (bv. Dublin, Limerick, Dungarvan, Roscrea) en op strategiese plekke namate die verowering verloop het (bv. Athlone, Clonmacnoise, Rindoon en later in die dertiende eeu Roscommon ).
Die dertiende-eeuse bouboom
Die groot kastele van die Anglo-Normandiese Ierland is grootliks in die dertiende eeu. 'N Mens dink aan die kastele wat in Leinster gebou is deur Strongbow se opvolgers, die Marshals, waaronder Ferns, Carlow, Kilkenny, Dunamase en Lea, of Dundrum, Co. Down, wat de Courcy begin het voor sy ontydige afsterwe aan die hand van die de Lacys, wat , behalwe Trim, het waarskynlik ook begin met Carlingford Castle aan die suidelike oewer van Carlingford Lough en Greencastle wat sy noordelike oewer bewaak. Dit was hul bondgenote, de de Verdons, wat 'n manjifieke vesting noord van Dundalk by Castleroche opgerig het. En namate die de Burgh -gesin deur Connecht deur die eeu prominent gestyg het, versterk hulle hul oorheersing met kastele in Athenry, Galway, Ballintober, Roscommon, Ballymote, Co Sligo, en - nadat hulle die graafskap van Ulster verkry het - die ander Greencastle, met uitsig op Lough Foyle in Donegal.
Van ongeluk tot herstel
Bo: Nie alle toringhuise was 'Norman' nie. Hierdie een, Redwood Castle, Tipperary, was die tuiste van 'n regskool wat onderhou is deur die Mac Aodhagáin -stam, wat oorerflike brehons was.
Hoewel die clichébeeld van Ierland in die veertiende eeu oordrewe kan wees - die van 'n Engelse kolonie wat agteruitgaan, deur natuurrampe soos die Groot Europese hongersnood en die Swart Dood en deur 'n Ierse herlewing wat deur die Bruce Invasion veroorsaak is - is die algemene patroon was een van ekonomiese en politieke agteruitgang. En aangesien die bou en instandhouding van kastele afhang van 'n tyd van oorvloed, was dit eers toe die omstandighede verbeter het dat die bou van die kasteel hervat is. Toe dit die geval was, was die voorkeur vir geboue wat, hoewel dit algemeen as 'Normandiese kastele' beskou word, in werklikheid toringhuise is, waarvan die vroegste dateer uit minstens 200 jaar (en ongeveer 400 jaar) na die aanvanklike inval , baie is nie eers gebou deur afstammelinge van die indringers nie, maar deur Gaeliese here. Gewoonlik is dit 'n vierkantige toring met 'n gewelfde grondvloer en miskien drie boonste verdiepings, met een hoofkamer in elk. Die hoofkamer was dikwels op die eerste verdieping, met 'n goeie kamer bo en minder kamers op die solder. Baie mense het 'n aangehegte verbinding met die naam 'bawn' (van Iers badhún, 'Beesomhulsel').
Toringhuise was nie die kastele van die grotes nie. Hulle vernaamste bouers was die heersersklas, die gemakliker landelike geestelikes en, in dorpe soos Galway en Kilkenny, die ryker handelaars. Boonop het Gaeliese here - wie se voorouers aan die einde van die aggressie en verkryging van die oorspronklike indringers in die twaalfde eeu was - grond en heerskappy in die laat Middeleeue herwin en in die heidense families afgestam van die indringers, hulle was nie traag om tred te hou met die Joneses (of liewer met die Burkes en Barrys, Condons, Costellos en Cusacks, Plunketts, Powers and Prendergasts, Taaffes, Talbots, Tuites en Tyrrells) en hul eie toringhuise te bou nie.
Linzi Simpson is 'n konsultant in argeologie en het erfenis gebou deur Seán Duffy -lesings in die Middeleeuse geskiedenis in Trinity College Dublin.
T. McNeill, Kastele in Ierland: feodale mag in 'n Gaeliese wêreld (Londen, 1997).
ABC D E F G H.K LM.N. O Bl R S T W Y
Alnwick -kasteel: gestig in 1096 deur Yves de Vescy, die tuiste van die Percy Dukes of Northumberland sedert 1309, die 2de grootste bewoonde kasteel in Engeland. Lees meer hier.
Appleby -kasteel: gestig in 1100 deur Ranulf le Meschin, later in besit van die familie de Clifford.
Arundel -kasteel: 100 voet hoë motte- en bailey -kasteel uit 1068, omvattend opgeknap. Huis van die hertogte van Norfolk vir 850 jaar
Barnard Castle: omstreeks 1095 deur Guy de Baliol begin, later in besit van die Beauchamp Earls of Warwick, een van die sterkste vestings in die Middeleeuse Engeland.
Bedford Castle: Motte en bailey -kasteel, gestig deur Ralf de Tallebosc. In die 12de eeu herbou in klip. Gehou deur William de Breaute teen koning Henry III en vernietig in 1224 na beleg.
Bellister -kasteel: laat 11de -eeuse motte en bailey -kasteel, later herbou in klip.
Berkeley -kasteel: waarskynlik begin deur Roger de Berkeley voordat hy in 1091 'n monnik word. Lees meer hier.
Berkhamstead Castle: gestig deur Robert van Mortain, halfbroer van Willem die Veroweraar.
Biggleswade Castle: Motte en bailey -kasteel waarvan die bestaan ​​in 1954 deur lugfotografie ontdek is.#Xa0 Geen sigbare oorskot nie.
Bolsover -kasteel: gestig kort na die Normandiese verowering deur Ranulf de Peverel, eggenoot van die voormalige minnares van William the Conqueror.
Bramber -kasteel: Motte en bailey -kasteel gebou deur William De Braose in 1070.
Brough Castle: gebou omstreeks 1100 bo -op 'n verlate Romeinse fort.
Bywell Castle: 'n Normandiese kasteel uit die 11de eeu wat waarskynlik omstreeks 1090 deur Guy de Ballliol gebou is, later versterk deur die Neville -familie
Cainhoe -kasteel: Laat 11de of vroeë 12de eeu motte en bailey kasteel met drie baileys!
Kasteel Canterbury: Twee kastele is gedurende die Normandiese tydperk in Canterbury gebou. Hierdie een, die groot kliphouer, was die tweede. Dit is gebou tydens die bewind van koning Henry I en het moontlik tot 80 meter hoog gestaan.
Carlisle Castle: Gebou as 'n motte en borgtog tydens die bewind van koning William II in 1093. In 1122 in klip herbou in opdrag van koning Henry I.
Cartington -kasteel: Verwoeste kasteel uit die tyd van die eerste burgeroorlog van Engeland, gehou deur Ralph Fitzmain in 1154. Dit is herbou en uitgebrei in die 14de eeu, en kyk uit oor die rivier Coquet net noordwes van Rothbury.
Castle Acre: Uitgebreide motte en bailey -kasteel wat kort na 1066 deur William de Warenne gebou is. Versterk tydens die bewind van koning Stephen en koning Henry II. Lees meer hier.
Castle Howe: Net buite Kendal bly daar slegs grondwerke oor van die kasteel van Ivo de Taillebois, wat omstreeks 1092 begin is.
Castle Rising: Glorieryke Normandiese kliphou en massiewe verdedigende grondwerke, gebou omstreeks 1140 deur William d'Albini. Een van die beste Normandiese kasteelruïnes in Engeland!
Chalgrave Castle: Baie min oorblyfsels van hierdie kasteel uit die 11de eeu naby Toddington in Bedfordshire.
Chester Castle: 'N Klipgeboude motte en borgtog wat gebou is deur Hugh de Avranches, graaf van Chester. Slegs fragmente van die torings en gordynmure bly oor.
Christchurch Castle: Motte en bailey -kasteel wat omstreeks 1100 deur Richard de Redvers, neef van Henry I., opgerig is. Die - nou verwoeste - kliptoring is omstreeks 1300 gebou.
Clare Castle: 'N Motte uit die 11de eeu en 'n bailey -vesting, gestig deur Richard Fitz Gilbert. In die 13de eeu het die de Clare -gesin die klipkasteel gebou en die motte bekroon met 'n veelhoekige skulp, met ongewone driehoekige steunpunte.
Clifford Castle: 11de -eeuse motte- en bailey -vesting gebou deur William fitz Osbern. In die vroeë 13de eeu herbou in klip deur Walter de Clifford.