‎Monochroom Reënboog on Apple Books
Baie mense mag wonder: "Wat is lewensgetrou?" Tereg ook. Met hierdie boek poog die skrywer om so "lewensgetrou moontlik" 'n prentjie te skets van 'n bepaalde omgewing tydens die 1960's en 1970's in Suid-Afrika – gesien uit die oogpunt van 'n Afrikaanse seun. Dit is belangrik om daarop te let dat daar destyds, soos vandag, 'n veelvoud van omgewings was met verskillende belewenisse daarvan. Hierdie boek probeer om een so 'n omgewing uit te lig. Daar mag woordkeuses wees wat gaan seermaak en ontstel, beskrywings en woorde wat vandag waarskynlik polities nie korrek is nie. Die skrywer glo egter dat outentisiteit in die slag sou bly sonder genoemde woorde en beskrywings.
Stap saam met Abrie deur sy grootword jare, ontwaking van hormone, eerste liefde, en manword tydens die Bosoorlog. Kyk saam deur die oë van 'n kind en, later, jong man na die konflikte, sportboikotte en al die lief en leed van 'n vergange era.
Die termometer wat aan 'n boomtak in die basis hang, het vroegoggend reeds by 31 grade celsius verby beweeg, op pad 51 toe, soos gister. Caprivi, 1976. Die groep jongmanne is gereed en wag ongeduldig dat die kapelaan klaar moet bid vir "ons bewaring in die aangesig van die vyand" en dat almal weer veilig basis toe sal terugkeer. Abrie se browns slaan reeds donker sweetvlekke uit en die son steek sy nek waar hy met geboë hoof staan, boshoed voor die bors.
Later sou hy wonder of dinge anders sou uitgewerk het as hulle daardie oggend dalk met groter erns saam met dominee Kasselman gebid het. Almal het nie teruggekeer nie.
Maar wag, hierdie is die verkeerde kant. Die storie begin heelwat vroeër...
* Ongelooflik. Jy het my baie jare teruggeneem. Jou skryfstyl is gemaklik en so beskrywend dat ek kon sweer ek was daar. Willie Brits – Uitenhage
* Nou leef daardie tye en die baie onverstaanbare dinge weer by my. Alice Hendriks – Oxford
* Ek wou net loer, maar moes nou alles deurlees, sal maar môre my werk klaar maak. Cobus Wasserman – Sandy, Engeland
* Baie, baie goed Oom. Oom beskryf 'n ding so goed dat dit vir my voel asof ek self daar is! Melissa du Preez – Port Elizabeth
* Pragtig, André – raak en suiwer beskrywing van ons kleintyd. Nico Mulder – Londen
* Ek was geboei van die eerste paragraaf af en kon nie wag om die res te lees nie! Laat my verlang na my onskuldige kinderdae. Adri Slabbert – Pretoria