Baron Dominique Vivant Denon - Nuut
Napoleon se Minister van Kuns
Dominique Vivant de Non (wat na die rewolusie Vivant Denon geword het), kom uit 'n familie van die laer adelstand van Châlon-sur-Saône. Met 'n onuitputlike nuuskierigheid is dit aan sy eie versamelings dat hy sy aftrede toewy terwyl hy 'n man van die Paryse wêreld bly.
'N Amptelike portret
Gedurende sy loopbaan is Denon baie keer uitgebeeld. Sy lewe was ook die onderwerp van skilderagtige skilderye, soos die episode waarin hy tydens die Spaanse burgeroorlog teruggekeer het na hul graf, verkrag deur die Franse leërs, die beendere van Cid en Chimène (tekeninge deur Zix, Straatsburg , Musée des Beaux-Arts en Châlon-sur-Saône, Denon museum; skilderye deur Roehn, Parys, Louvre en deur Alexandre Evariste Fragonard, Saint-Quentin, Antoine-Lécuyer museum). Sy portret deur Robert-Lefèvre, wat in 1808 uitgevoer is, terwyl hy in volle gang was, is die amptelikste. Die lewendigheid van karakter en intelligensie van die model word weerspieël in haar gesig. Die skilder beeld egter Denon op deur die versameling van 17de-eeuse gravures deur Jean Pesne, wat die meeste van Poussin se werk weergee.
Met min bykomstighede weet Robert-Lefèvre, wie se reputasie as portretskilder net oortref is deur die van Gérard, hoe om 'n andersins baie eenvoudige beeld 'n sekere diepte te gee.
Hierdie portret verwys direk na die passie van die versamelaar. Dominique Vivant Denon se smaak vir gravering het in werklikheid gegaan na klassieke en ernstige werke, wat die geval is met die van Jean Pesne wat byna vyftig plate agtergelaat het na Poussin (waarvan geen bundel in sy inventaris verskyn het nie) dood). Maar bowenal herinner hierdie skildery sy teenstanders daaraan dat Vivant Denon nogtans die bewaarnemer en borg van die oordrag van 'n klassieke kultuur bly, deur een van die vernaamste onthullers van die Egiptiese kuns aan die Franse te wees. Poussin is die perfekte voorbeeld.