Sampioene: hoe lyk hulle, in watter woude hulle groei, seisoen van sampioene, hoe om te versamel * Ander
Brode word van oudsher beskou as 'n waardevolle produk wat gedurende die winter in vate geoes is. Die geskenke van die bos was noodwendig aanwesig op die koninklike tafel en allerhande feeste, en die sampioen is tydens die vas vereer as een van die hoofgeregte. Die bors het sy ongewone naam aan die Kerk-Slawiese oorsprong te danke aan die woord "bors", wat "bondeling" beteken. Inderdaad, as u een sampioen in die bos vind, sal u sekerlik sy hele gesin in die omgewing vind. Oor die sampioene wat eetbaar is, wanneer en waar om dit te versamel, sal u uit hierdie artikel leer.
Bors en sy soorte
Bors is 'n eetbare sampioen met 'n breë, effense klam hoed.. Uiterlik kan dit verwar word met russula, maar dit het verskillende kenmerke. Eerstens is sy hoed tregtervormig, dig en gewig. Met 'n pouse word wit sap daaruit vrygestel, wat dadelik vergeel. Die deursnee van die dop is van 3 tot 20 cm, die silindriese gladde been bereik 'n hoogte van 2-10 cm (die ouer, die hoër), en die dikte daarvan kan onderskeidelik 1-5 cm wees. eg (lat. Lactárius résimus).
Afhangend van die streek word dit 'wit', 'nat', 'rou' genoem. Die vel van die swam is slym en klam, sag of romerig. Alle soorte sampioene het 'n kenmerkende sampioenreuk waardeur hulle van ver af herken kan word.. Die pulp is dig en vlesig, en die plate is dik en breed. In 'volwasse' monsters word die been geleidelik hol.
Het jy geweet? Die bors bevat 'n groot hoeveelheid vitamiene, en wat proteïene per 100 g betref, is dit voorbeesvleis. As gevolg van die diuretiese eienskappe en die vermoë om gifstowwe aktief uit die liggaam te verwyder, word die gebruik van hierdie tipe deur voedingsdeskundiges aanbeveel.
Hoeveel het die natuur verskillende soorte borste geskep? Daar is verskillende soorte sampioene, waarvan die grootste verskil die eetbaarheidsvlak is - van 1 tot 4. Die huidige wellus behoort tot die hoogste kategorie, maar sommige soorte is beter om nie te gebruik nie.
Eetbare borste sluit in:
Die gewildste spesies word gelys, maar bestaan ​​ook - 'n knop blou, eikehout, rooibruin, soom, ens.
Wanneer en waar begin borste groei
'N Egte borskas skep mykorrhiza met 'n berk. Hierdie variëteit word meer gereeld in woude met ou berkwoude, linde, asp, populierbome aangetref. Die groei van die gebied beslaan die noordelike streke van Rusland, Oekraïne, die Republiek Wit-Rusland. Dit is ook wydverspreid in die middelste gebied van die Russiese Federasie, Chelyabinsk en Kaliningrad, in die middel- en suidelike Volga-streek, in die Oeral in Siberië.
Dit groei nie dig nie, maar vorm groepe waar 'n uitstekende gewas uit een gesin geoes kan word. Vir die noordelike streke is die oesseisoen Julie - September, en in die meer suidelike gebiede kom dit van Augustus tot September voor.
Ervare sampioenplukkers weet dat sampioene met berkies, populiere en aspens na jong bosse geneem moet word.. Om vrugtelike liggame te vind, moet u blare en naalde onder die mat kyk, waaronder hulle "wegkruip". violis verkies om langs beukbome te groei, en aspensampioene word in asp- en populierstawe aangetref. Swart subspesies 'Hou van' gemengde en naaldwoude; dit groei dikwels op die oorde en langs die paaie. In Wes-Europa word wellus ook gevind, maar in kleiner hoeveelhede en as voedselproduk word dit nie verbruik nie.
By watter temperatuur groei hulle
Die aanvaarbaarste temperatuur vir aanvang van vrugtigheid word beskou as +8 ... + 10 ° C bo die grond. Die meeste soorte sampioene vermy te moerige of, inteendeel, oordroë plekke, en kies matig droë gebiede.Dit is die beste om sampioene te pluk na 'n lang reënerige reën, want die vrugliggame verval vinnig na 'n reën. Met sterk grondvog spruit die sampioene binne enkele dae.
Het jy geweet? Die opbrengste van die jaar "vir sampioene" is eenmalig volgens die volksgeloof bepaal. As dit op die aankondiging gereën het, wag dan vir die oorvloedige sampioenseisoen, en as ryp "terugkeer" - na die gewas in sampioene.
Hoeveel groei hulle na reën
Die lewensiklus van die swam begin vanaf die ontkieming van spore en eindig met volledige verval.. Eerstens beland die spoor in klam grond (onderhewig aan die bogenoemde temperature). Dan verskyn 'n mycel uit die spore. In die winter stop die aktiwiteit daarvan, maar sodra gunstige faktore in die natuur ontwikkel, sal die mycelium weer begin ontwikkel.
In hierdie geval vorm klonte tussen die filamente van die mycelium, waaruit die vrugliggaam - die swam - groei. Die periode vanaf die begin van die groeityd tot die biologiese verval duur gemiddeld twee weke, en die ontwikkeling van die mycelium kan jare strek. In die reël begin die bors volwasse raak en op die sesde dag sy maksimum grootte bereik, net die hoed groei verder.
Die bors behoort aan stadig groeiende swamme, en dan na warm, drupende neerslag gedurende die dag 1,5 tot 3 mm hoog. Hierdie swam word vinnig "verskeur" en laat nie 'n digte en gewigtige liggaam toe nie. U kan 5-7 dae na die reën na die brode gaan, en hulle bereik die volle volwassenheid met 7-12 dae. Veroudering van die vrugtige liggaam en die versadiging daarvan met gifstowwe vind na 2 weke plaas, en daarom word nie aanbeveel om oorgroeide borste te versamel nie.
Wanneer en waar om te versamel
Soos hierbo genoem Sampioene skep mycorrhiza met bladwisselende bome, en gee veral voorkeur aan berk en asp. As hulle 'n 'vereniging' met die boom skep, ruil hulle vog en voedingstowwe daarmee uit. Die eerste landskap waaraan u moet aandag gee wanneer u hierdie vrugte versamel, is ou berkwoude en gemengde woude.
Belangrik! Dit neem tyd om sampioene te laat groei, en kies eerder 'n ouer plantjie vir 'n 'rustige jag' in plaas van jong woude met dun bome.
Vir verskillende soorte vrugte kan groeiplekke verskil, maar hulle hou almal van matig klam oppervlaktes. Sampioenplukkers weet waar sampioene kan verskyn. 'N Brood hou daarvan om onder 'n laag verkrummelde naalde, verlede jaar se blare of in die gras te rus ", so dit is beter om jouself met 'n lang stok te bewapen. Regte bors "Selekteer" matige ligte gebiede met die teenwoordigheid van digte gras en struike. Die beskrywe donker spesies hou nie van dik donker windbuks, rivieroewers en mere nie. Onder die satelliete word aarbeie en varings gereeld aangetref.
Swart subspesies verkies om te groei in helder ruimtes met mos, gras of blare. As u daarna soek, kan u ook na paaie, paadjies, ryplekke gaan. Geel bors u sal nie in bladwisselende plantasies voorkom nie, want dit is onlosmaaklik van spar en spar. Hierdie spesie hou van kalkagtige grond, so dit kan dikwels in die berge aangetref word.
In teenstelling met verwante monsters, is die geel sampioen bestand teen lae temperature en kan die sampioenplukkers tot Oktober (selfs in die noordelike streke) behaag. Peper bors "Selekteer" klei, maar vogoordragende grond van berkwoude en aspbosse. Hy hou van medium-warm toestande, so sy skedule is middel- of laat somer; jy kan hom selde in die laat herfs vind.
Het jy geweet? Die bytende smaak van pepersampioene in Rusland is in plaas van speserye gebruik. Rou monsters is gedroog, tot poeier gemaal en by die geregte gevoeg as 'n analoog van swartpeper.
Aspen sampioen, soos die naam aandui, vind u onder die asp, sowel as onder die wilg, populier. Hierdie spesie hou van warmte en kom gereeld voor in die suidelike streke van die Neder-Volga. U moet hom in Julie begin soek en aanhou tot Oktober.
Gruzdi is 'n gewilde, smaaklike en sappige sampioen wat bekend is vir sy knapperige eienskappe.Soute word daaruit berei, gebraai, gevries, by verskillende geregte gevoeg en gepekel. Op grond van die voedingswaarde en voordelige eienskappe daarvan, droom elke huisvrou van vrugteliggame wat nie net êrens in die woud groei nie, maar net voor haar oë, wat hulle toelaat om hul smaak te eniger tyd te geniet en gaste te verras met geurige meesterwerke. Bekende metodes om oestersampioene en sjampanje tuis te kweek, maar baie mense weet nie van die "tem" van 'n brood nie.
Die beginsel van die verbouing daarvan is om die miselium in 'n spesiale, voorbereide substraat te plaas, en dit te oes, wat gemiddeld vyf jaar duur. Natuurlik kan jy nie 'n sampioen in 'n woonstel laat groei nie, in hierdie geval kan nie sonder 'n tuin plotwat dit moontlik maak om kunsmatige gunstige toestande vir die groei van die swam te skep. Die ontwikkeling van die mycelium en die versameling van die eerste eierstok sal ongeveer 'n jaar duur. Hierdie metode behels die aankoop van 'n gereedgemaakte mycel, maar u kan dit self ontwikkel, maar hierdie metode is noukeuriger en ingewikkelder.
Vir groei moet u:
gereed, ontwikkel mycelium;
jong bladwisselende boom (berk, populier, wilger, hasel);
saagsels of strooi;
stukkies mos wat in die wilde habitat van die borste gesny word;
blare wat geval het.
Om die substraat voor te berei, word die voorbereide grond met gestoomde saagsels gemeng. Dan word gate in die grond met 'n diepte van 20 cm (langs die wortelstelsel van die boom) gemaak, en die substraat word gelê. Die mycelium word van bo uitgelê, bedek met 'n nie-dik laag substraat. Die massa word gestamp en natgemaak met 'n kalkoplossing. Bronne is bedek met kompos van blare en mos. Die gunstigste maande om mycelium te lê, is van Mei tot September.
Baie jare gelede het mense die voordelige eienskappe van borste en hul unieke smaak onthul. Oor die eeue heen het die verspreiding van hierdie waardevolle sampioene aansienlik afgeneem, daarom begin baie tuiniers en sampioentrekkers hulle tuis teel. As u 'n gereg van 'n sappige, bros sampioen een keer probeer het, sal u vir ewig 'n aanhanger daarvan kry, maar tydens die "jag" is dit baie maklik om op vals eksemplare te struikel, so die reëls wat beskryf word, sal u help om op die regte pad te kom.