PAULUS SE DANK, VERLANGE EN VERPLIGTING (3) – DISSIPELS IN DIE SAAILAND!
Rom. 1:13-15 – "Broers, ek wil hê julle moet weet dat, hoewel ek tot nog toe verhinder is, ek my dikwels voorgeneem het om julle te besoek om ook by julle, net soos by die ander heidennasies, mense vir Christus te wen. Ek staan onder 'n verpligting teenoor Grieke en nie-Grieke, teenoor ontwikkeldes en ongeleerdes, en vandaar my begeerte om ook aan julle in Rome die evangelie te verkondig."
Vergelyk ook 1 Kor. 9:17 – "As ek die evangelie verkondig, is dit nie vir my 'n rede om te roem nie. Ek verkondig die evangelie omdat ek móét! En wee my as ek dit nie doen nie!"
Paulus het nie net gebid om na Rome te mag gaan nie, hy het hom dit dikwels voorgeneem om na hulle te gaan om die evangelie te gaan verkondig. Naas die twee redes wat hy reeds genoem het vir sy begeerte om na Rome te gaan (om aan hulle 'n geestelike gawe mee te deel en deur hulle versterk te word), noem hy nou 'n derde: "om ook by hulle, net soos by die ander heidennasies, mense vir Christus te wen." Die Grieks lui letterlik, een of ander vrug daar in te samel, d.w.s om mense na Christus te lei. Hy het self God se genade ontvang en hy beleef die wonder daarvan, daarom kan hy nie anders as om hierdie genade met ander te deel nie, aan álle mense dit móét verkondig!
Paulus beklemtoon dat hy teenoor alle mense, hoe en wat hulle ook mag wees, 'n verpligting het. "Grieke en nie-Grieke" is 'n samevattende uitdrukking vir die twee groepe waaruit die mense destyds vanuit Griekse gesigspunt bestaan het. Vir die Grieke en Romeine, het verskille in status, kultuur, beskawing en geleerdheid, ("ontwikkeldes en ongeleerdes"), geweldig saak gemaak.
Hy het 'n verantwoordelikheid gehad wat hy end-uit moes uitvoer: "om die evangelie te verkondig omdat hy móét! En wee hom as hy dit nie doen nie!" Dit is nie dat 'n verpligting op hom afgedwing was nie. Hy wóú dit nie anders gehad het nie, want hy was oortuig dat die Heilige Gees dit in sy hart gelê het! Daar is niks wat Paulus meer verheug het as om te sien hoe die evangelie by die regte adres aankom nie; hoe mense hulle rykdom in Christus besef en daaruit lewe nie; hoe mense in geloof onwrikbaar daaraan vashou nie; hoe hulle vrugdraende dienaars van God word.
Arbeiders in diens van die Here verskil van mekaar in oorleg en opdrag, maar saam werk ons vir dieselfde groot saak naamlik die koninkryk van God. Ons beoordeel mekaar dikwels op die uiterlike en menslike vlak; ons kyk na geografiese afkoms of bloedlyn. Ons plaas mense in groepe op grond van uiterlike of ander gewoontes en volgens my keuse en mý keurlysie, en dit bring dan ook skeiding. Dit veroorsaak konflik, dit maak dat mense soortgenote opsoek – dié wat soos ek is en lyk.
Daarom word ons saamgebind deur gemeenskaplike blydskap en aangespoor om elk op sy eie terrein getrou aan die werk te bly. In die proses saai sommige en ander oes, tog bly dit dieselfde oes van die Here. Nadat ons geluister het na die stem van die Heilige Gees, moet ons soos Paulus reageer: "Ek word geïnspireer deur die Heilige Gees en daarom moet ek Hom gehoorsaam!"
Gebed: Jesus Christus, Bron wat weg van Uself lewe in soeke na sondaarmense, hier is ek, sondaarmens, gebruik my! Vul my uit genade met U Gees sodat ek weg kan leef van myself en soek na ander wat ook die "water van die lewe" benodig. Open my oë sodat ek ook kan sien dat die "velde wit" is en dat dit nie nodig is om te wag totdat dit groen is voor die oes ingesamel moet word nie. Maak my betrokke in U saailand, stuur my om dissipels te gaan maak, ander en myself te leer om alles te onderhou wat U ons beveel het (Matt. 28:19-20). Amen.