Uzi - Inligting - 2022
Die navorsingsmetode wat ultraklank gebruik, is gebaseer op 'n banale eggo. Met behulp van die sensor verwyder die rekenaar die weerkaatsings en verskyn 'n foto op die skerm wat die spesialis kan verstaan.
Een van die vele ondersoekmetodes is ultraklank die gewildste en modieusste. Danksy hierdie onskadelike metode kan u die resultate onmiddellik sien sonder om op laboratoriumdata te wag.
Maar sulke eenvoud en beskikbaarheid van ultraklank het onmiddellik tot 'n mate van oordrywing gelei. Daarom is dit die moeite werd om die gewildste mites oor ultraklank te oorweeg.
Al die organe kan met behulp van ultraklank ondersoek word. Ultraklank kan slegs vloeistofgevulde of voldoende digte organe herken. Lug word 'n onoorkomelike hindernis vir sulke golwe. Daarom word 'n spesiale ultrasoniese gel buite aangebring, sodat so 'n omgewing nie inmeng nie. Vir dieselfde interne organe wat met lug gevul is, is ultraklank in beginsel onmoontlik.
Met behulp van ultraklank kan enige patologie bepaal word. Ultraklank kan slegs anatomiese veranderinge sien, en slegs in sekere weefsels, soos reeds genoem. Sulke navorsing kan nie funksionele afwykings opspoor nie. En die uitdrukking dat "geen ultraklankpatologie opgespoor is nie" waarborg glad nie dat alles in orde is met die gesondheid nie.
Ultraklank kan voor die ondersoek van die dokter gedoen word, of selfs laasgenoemde weier. Daar moet verstaan ​​word dat ultraklank slegs 'n addisionele ondersoek is. Dit is die moeite werd om daarheen te gaan met 'n vermoedelike diagnose in die hand. Maar dit kan slegs na die ondersoek van die pasiënt deur 'n dokter en ondervraging geplaas word. Dit is geen sin om 'n ultraklank te doen net ter wille van die belangstelling en om nie te weet waarna om te soek nie. Die eksaminator sal nie weet waarna hy moet soek nie. En voor die dokter se ondersoek, kan u slegs 'ultraklank in dinamika' doen. Dit impliseer 'n reeds bekende diagnose, wanneer dit nodig is om die veranderinge wat plaasgevind het, te identifiseer.
Op 'n ultraklankskandering kan u swangerskap sien op die eerste dag van die vertraging, of selfs die dag voor die verwagte menstruasie. Baarmoeder swangerskap kan duidelik gesien word op ultraklank, vanaf 7-10 dae van vertraging. En daar is verskillende redes. In die eerste plek is die ovum te klein in grootte, die apparaat het 'n beperkte resolusie; dit moet verstaan ​​word dat die vroulike liggaam ook natuurlike funksionele veranderinge ondergaan. Op so 'n kort tydjie is dit maklik om die aanvang van swangerskap met die aanvang van menstruasie te verwar. Bloed kan in die baarmoeder ophoop voordat eksterne bloeding begin. Daarom word dit aanbeveel om in sulke gevalle die ultraklank in nog 'n week te herhaal.
Om 'n ultraklankskandering te doen, hoef die liggaam nie spesiaal voorbereid te wees nie. Dit is waar as dit kom by die voorbereiding vir 'n ondersoek van die melkkliere, vagina, bekken, niere of skildklier. Maar 'n meer gedetailleerde ondersoek van dieselfde niere, sowel as die blaas en eksterne klein bekken, benodig 'n gevulde blaas. Voordat u 'n ultraklank van die buikholte uitvoer, moet u drie dae lank 'n gasvrye dieet volg, wat onder meer die vermyding van voedsel soos volmelk, druiwesap, swartbrood, peulgewasse en vars groente insluit. U moet ook geaktiveerde houtskool of ander soortgelyke absorberende middel neem. As u nie hierdie aanbevelings volg nie, sal die ingewande met gas vul en die buikholte blokkeer.
As daar veranderinge in die liggaam is, sal die ultraklank dit wys. Daar kan nierstene in die liggaam wees, wat nie die eggo gee wat nodig is vir opsporing nie. Veranderings wat sigbaar is vir ultraklank kan in die buikholte en klein bekken voorkom (hechtings, byvoorbeeld). Die akkuraatheid van die metode is gemiddeld 70% en wissel afhangende van die siektes. Dus, vir borsiektes is die akkuraatheid van ultraklank slegs 60-65%, terwyl dit vir röntgenstrale 80-85% is.
Ultraklank is 'n objektiewe en akkurate metode. Hierdie navorsing is aanvanklik subjektief. Die akkuraatheid daarvan hang direk af van die kwalifikasies van die spesialis en die toerustingsklas. Dit blyk dus dat u op dieselfde dag op verskillende plekke ondersoek kan word en verskillende resultate kan kry. Daarom is 'n behandelende dokter nodig om die ultraklank te evalueer.
Ultraklank is tydens die swangerskap skadelik. Dit is die moeite werd om te verstaan ​​wat ultraklank is - dit is 'n onhoorbare hoorspraak met 'n hoë frekwensie. Dit het geen teratogene effek nie, dit wil sê dat dit nie die fetus op enige manier beïnvloed nie. Die ultraklank op lang termyn kan inteendeel die toon van die baarmoeder verhoog. Maar ná die beëindiging van die prosedure sal hierdie effek niks meer word nie. Daar is dus geen kontraindikasies vir ultraklank nie, so dikwels as wat dokters dit benodig. Slegs hier is dit nie die moeite werd om doelbewus te besoek nie, dit sal nie ekstra nuttige inligting gee nie. Dit is optimaal om elke 30-45 dae so 'n opname uit te voer.
Ultraklank moet nie vroeg in die swangerskap gedoen word nie. Hierdie mite gaan voort met die vorige. En die fout is dat mense 'n diepgaande kennis van tegnologie het. In die vroeë stadium van swangerskap kan 'n ultraklankskandering nodig wees. As die ginekoloog vrae het oor die ontwikkeling van die fetus, moet u seker maak dat die swangerskap nie ektopies is nie. Met behulp van ultraklank word dit dus moontlik om sommige van die aannames van die dokter te bevestig. Die resultaat hang af van die ervaring van spesialiste wat die patologie kan oorweeg. En hierdie prosedure, herhaal ons, is veilig, selfs in die vroeë stadiums van swangerskap. Die enigste ding om te onthou is dat ultraklank alleenlik gedoen moet word ter wille van die bevestiging van die diagnose of die normale verloop van swangerskap. Dit is beslis nie die moeite werd om so 'n opname uit te voer net ter wille van die nuuskierigheid nie.
Die ultraklank moet nie meer as drie keer gedurende die hele swangerskap gedoen word nie. Hierdie mite verskyn omdat mense nie verstaan ​​waar die beperking van drie ultraklanke vandaan kom nie. In werklikheid is dit nie 'n rigiede norm nie, maar bloot die minimum aantal eksamens wat benodig word om die verloop van swangerskap volledig te monitor. Wetenskaplikes het die tydsberekening geïdentifiseer waarop moontlike probleme met die fetus geïdentifiseer kan word. Daar word geglo dat die eerste ultraklankskandering die beste gedoen word op 10-12 weke, die tweede op 20-24 weke, en die derde van 32 tot 36 weke. Maar in ooreenstemming met die dokter kan addisionele ondersoeke nodig wees, daar is niks om oor te bekommer nie.
Beter om 'n driedimensionele ultraklank te doen. Dit lyk vir ons of enige nuwe tegnologie verkieslik en akkurater is as die oue. Maar elke uzist, wat die apparaat in ag neem om 'n resultaat te verkry, is om een ​​of ander rede altyd geneig tot 'n tradisionele, tweedimensionele ultraklank, met 'n swart en wit prentjie. Hierdie tegnologie werk uitstekend met die taak, in die geval van swangerskap, en toon al die belangrike parameters van die ontwikkeling van die embrio en identifiseer moontlike oortredings. Met 'n driedimensionele ultraklank kan u alle dele van die liggaam van die toekomstige man in detail ondersoek, wat die bepaling van geslag ondubbelsinnig maak. Met 3D-ultraklank kan ouers sien hoe die baba sy vingers rek, gaap en suig. Wie sal so 'n geleentheid weier, selfs al moet u daarvoor betaal? Maar vanuit die oogpunt van medisyne bring drie-dimensionele ultraklank nie praktiese voordele in vergelyking met tweedimensioneel nie.
Drie-dimensionele ultraklank is 'n moet vir alle ouers om te wees. Nie alle mediese instellings het deesdae die toerusting wat nodig is om so 'n prosedure uit te voer nie, veral in openbare klinieke. Selfs in private instellings wat spesialiseer in ginekologie en verloskunde, is daar nie altyd 'n ultraklankskandeerder met kragtige rekenaartoerusting nie. Dieselfde sentrums wat 'n 3D-ultraklankdiens aanbied, vra 'n ekstra fooi. Ek moet sê dat so 'n diens baie in aanvraag is, want daar word in die proses voorgestel om 'n video op 'n skyf op te neem, sodat dit aan 'n volwasse kind gewys kan word. Of dit noodsaaklik is die persoonlike keuse van die ouers, daar is geen mediese aanduiding om net so 'n ultraklank uit te voer nie.
'N Drie-dimensionele ultraklank word op dieselfde manier as 'n tweedimensionele een gedoen. Daar is trouens 'n paar verskille. Die belangrikste is dat die beeldkwaliteit, soos reeds hierbo gerapporteer. En die tyd wat u benodig vir die eksamen is 'n bietjie meer. As dit in die tradisionele geval ongeveer 15 minute duur, neem dit 'n drie-dimensionele ultraklank van 'n halfuur tot 50 minute.