Skakels: Tweede Wêreldoorlog - Inligting
Skakels: Tweede Wêreldoorlog
Algemene webwerweBronneTank SitesIndividuele gevegteOorlog op seeBirmaOorlog teen Japan
Audio Burst: 'n Seleksie materiaal uit 'n reeks radiostasies, met baie interessante onderhoude en materiaal oor die Tweede Wêreldoorlog
UK Homefront: 'n Groep re-enactors toegewy aan die Britse tuisfront tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Combined Operations, 'n webwerf wat toegewy is aan geallieerde gekombineerde operasies tydens die tweede wêreldoorlog. 'N Indrukwekkende webwerf met goeie dekking.
Bletchley Park-poskantoor: Oorspronklik die poskamer by die boonste geheime kodebreeksentrum in Bletchley Park, nou 'n herskepping van 'n subposkantoor uit die veertigerjare en 'n gerespekteerde uitgewer van beperkte opgawe van eerste dagomslag. Tans (2007) betrokke by die 50ste bestaansjaarvieringe vir die Battle of Britain Flight.
Pillbox Study Group, toegewy aan die studie van verdediging van die Tweede Wêreldoorlog.
The Doomed Soldiers - 'n blik op die verskriklike lot wat baie lede van die Poolse verset en Huisleërs tydens en na die Tweede Wêreldoorlog getref het.
Coleshill House - Die plek waar die Britte hul hulp- en agterstandseenheidseenhede opgelei het om geaktiveer te word na 'n Duitse inval
Verbinding tussen die Tweede Wêreldoorlog -Ondertekende boeke en afdrukke van die Tweede Wêreldoorlog.
Britse tuisfront: die geskiedenis lewendig maak
War Relics Forum: 'n webwerf vir versamelaars van militaria van die Tweede Wêreldoorlog
Wehrmacht-geskiedenis 1935 tot 1945: Die primêre fokus van Wehrmacht-geskiedenis is op alle vliegtuie, skepe en wapens van militêre voertuie van 1935 tot 1945 wat Heer (weermag), Luftwaffe (lugmag), Kriegsmarine (vloot), U-bote (duikbote) gebruik , Waffen SS (Hitler's Elite), en sekondêre leiers daar.
The Spirit of Normandy Trust - 'n Liefdadige trust om die geheue van diegene wat in 1944 geveg het om die vryheid te bewaar, te bestendig
WarArchives Youtube Channel: The British Pathé War Archives
Gratis militêre handleidings: 'n goeie keuse van PDF's van Amerikaanse en Duitse handleidings, insluitend die Tiger en Panther -gebruikershandleidings.
Brief van Marine in 155ste artillerie, geskryf aan John T. Chiarella se ma deur haar eerste neef.
Achtung Panzer, 'n goeie webwerf met massas inligting oor Duitse tenks vanaf hul eerste verskyning in 1917, tot prototipe tenks wat in 1945 op die tekenbord gestrand was.
Panzers Of The Reich Inligting oor die Duitse Panzer Tanks Of WWII ontwikkelingsgeskiedenis, gevegsdiens, tegniese data en foto's.
Interaktiewe Duinkerke -ontruimingskaart - vervaardig deur die Open University
"Green On!", The Story of Arnhem Resupply. 'N Goed ontvangde boek oor die pogings om die Britse troepe uit Arnhem uit die lug te voorsien.
Die Kohima Museum - webwerf vir die museum in Imphal Barracks, Fulford Road, York
Call of War - Aanlyn strategiese multiplayer -oorlogspel wat tydens die Tweede Wêreldoorlog afspeel
Geen gebeurtenis in die moderne geskiedenis het soveel opskudding in Skotland veroorsaak as die Tweede Wêreldoorlog nie.
In die stryd teen Hitler was die Skotte weereens in die voorste linie van die geveg - slegs hierdie keer het burgerlikes tuis soveel gely as die soldate, matrose en vlieëniers wat die vyand direk gekonfronteer het.
Die oorlog het op groot skaal dood, ellende en vernietiging na Skotland gebring. Maar dit het ook gehelp om Skotte van alle klasse met mekaar skouers te laat skuur en die ekonomie 'n hupstoot te gee wat dit dringend nodig gehad het ná die donker jare van die depressie.
Toe die oorlog met Hitler in 1939 verklaar word, was daar in Skotland weinig entoesiasme vir die geveg, alhoewel daar 'n streng besluit was dat Nazi-isme 'n euwel is wat teengewerk moet word.
In die eerste paar maande van die geveg het daar feitlik niks gebeur nie. Dit was die sogenaamde Phoney-oorlog, hoewel daar teen die einde van 1939 'n groot uitsondering was toe 'n Duitse U-boot die HMS Royal Oak by Scapa Flow by Orkney getorpedeer het, waar die Duitse vloot ironies genoeg doelbewus afgekap is nadat die Eerste Wêreldoorlog.
Altesaam 800 mans sterf toe die Royal Oak tot onder gaan, baie van hulle tot vandag toe in die wrak begrawe.
Die grootste ontwrigting wat die meeste mense opgedoen het, kom in hul gewone daaglikse lewens. Kinders en moeders met jongmense is uit die stede ontruim na die veiligheid van die platteland. Dit was 'n groot logistieke taak, wat die skeiding van gesinne vereis en baie trauma veroorsaak. Binne maande het 'n paar jongmense teruggedryf huis toe.
Rantsoenering is ook ingestel met die doel om te verseker dat 'n minimum lewenstandaard en basiese voorrade soos tee, kaas, konfyt, botter en suiker vir almal beskikbaar is. In die praktyk was daar egter 'n lewendige swart mark, en die beter mense kon feitlik alles koop wat hulle wil, teen 'n prys.
Net soos in die Groot Oorlog is diensplig ook ingestel. Mans is opgeroep om nie net in die voorste linie te veg nie, maar ook om te dien in noodsaaklike bedrywe soos mynbou en landbou. Legendariese oorlogstydverhale soos die London Blitz en die Slag om Brittanje, wat hoofsaaklik in die lug gevoer is, dui daarop dat Skotland 'n byrol speel in die oorlogspoging.
Dit is totaal onwaar. Die Skotte was 'n groot bydraer tot die stryd teen Hitler. Die Clyde het byvoorbeeld die belangrikste hawe van Brittanje geword, met meer as 52 miljoen ton ammunisie en voorrade wat daar geland het. Meer as 100,000 mans het ook eindeloos geswoeg in die skeepswerwe om vaartuie soos die vliegdekskip Indefatigable en die oorlogskepe Howe en die hertog van York te bou.
Rolls Royce -werkers in Skotland het die beroemde Merlin -enjin gebou wat gebruik is om Spitfires aan te dryf terwyl die munisipale fabriek in Bishopton in Renfrewshire plofstof vervaardig het.
Die afstand en posisie van Skotland het dit ook ideaal gemaak vir ander oorlogstake, soos om oorlogsgevangenes te huisves. In 1941, toe die Italiaanse weermag in Noord -Afrika verslaan is, is byna 20 000 PoW's hierheen gebring en aan die werk op die plase en aan die bou van die beroemde Churchill Barriers in Orkney, wat ontwerp is om verdere duikbootaanvalle op Scapa Flow te voorkom.
Een van die minder hartlike aspekte van die oorlog was die afronding van Italianers wat in Skotland woon, nadat Mussolini by die konflik in 1940 aangesluit het. Die openbare oproer was so dat hulle uiteindelik vrygelaat is.
Beton-tenkversperrings is langs die ooskus gebou om 'n inval te voorkom. In die Hooglande is groot stukke grond in 'n gewapende kamp verander en vir kommando -opleidingsdoeleindes gebruik. Die gebied is feitlik afgesluit, en almal wat noord of wes van die Great Glen wou gaan, het slegs toegang met 'n spesiale pas.
Ironies genoeg was dit in een van die mees afgeleë dele van Skotland - Orkney - waar die eerste Britse burger dood is tydens 'n lugaanval van die Tweede Wêreldoorlog. James Isbister, 'n arbeider in die afgeleë eiland gehuggie Bridge of Waith, naby Stenness, is getref toe 'n Duitse bomwerper sy plofstof neergegooi het na 'n aborsiewe aanval op Scapa Flow.
Daar was egter veel erger wat kom. Op 13 Maart 1941 het die Duitsers 'n massiewe aanval op Clydebank geloods. Meer as twee nagte van intense bombardemente het altesaam 500 vliegtuie 500 ton hoë -plofbare en aansteeklike bomme laat val, wat tot meer as 1200 mense se dood gelei het.
Die verwoesting was geweldig. Die brandweerdienste was heeltemal oorweldig en hulp moes uit ander dele van die land ontbied word. Daar was 'n soortgelyke verskrikking toe 'n paar weke later bomme op Greenock reën.
By hierdie geleentheid het die sentrale regering egter beheer oorgeneem, en die Skotse kantoor het vinnig beweeg om die verskrikte en woedende bevolking te ontruim. Daar was 'n algemene oortuiging dat opvolgaanvalle soortgelyke verwoesting sou veroorsaak.
Hierdie aanvalle het egter nooit gekom nie. Hitler het besluit om 'n aanval op Rusland te begin en die Luftwaffe is herontplooi om voor te berei op aanvalle op die Sowjetunie. Die omskakeling was 'n seën, want dit is te betwyfel hoe lank Sentraal -Skotland sulke hewige aanvalle sou kon deurstaan.
Terselfdertyd terwyl die bomwerpers ooswaarts draai, het die merkwaardigste gebeurtenis van die hele oorlog egter op Skotse bodem plaasgevind. Hitler se adjunk, Rudolf Hess, het sy vliegtuig neergestort in 'n veld naby die dorp Eaglesham aan die buitewyke van Glasgow, terwyl hy klaarblyklik probeer het om 'n vredesooreenkoms met die hertog van Hamilton te bekom.
Dit was 'n bisarre gebeurtenis. Hess is gevind, steeds met sy valskerm, in 'n veld deur 'n plaaslike ploegman, David Maclean, wat hom na sy huis genooi het en hom 'n koppie tee aangebied het. Hy is later deur die owerhede weggeneem vir ondervraging en vir die res van die oorlog aangehou. Die hele aangeleentheid is nog steeds omring deur 'n raaisel en daar bly baie onbeantwoorde vrae oor waarom Hess die reis probeer onderneem het.
In Februarie 1941 het Churchill Thomas Johnston as minister van buitelandse sake vir Skotland aangestel. Johnston was 'n Arbeidspolitiek wat een van die briljantste regeringsministers in die Skotse geskiedenis sou word.
Nadat hy die aanstelling in die koalisieregering aangebied is, was Johnston se belangrikste voorwaarde dat hy toegelaat sou word om 'n komitee te vorm wat bestaan ​​uit al die huidige lewende staatsekretarisse. Die Eerste Minister het geredelik ingestem en Johnston effektief 'n vrye hand aangebied.
Hy was so doeltreffend dat Churchill hom die koning van Skotland genoem het. Johnston, wat 'n Rooi Clydesider was, het nie toegelaat dat ideologie sy politieke pragmatisme ondermyn nie. Hy was so bly om saam met Tories te werk as met politici van die Arbeid as dit in Skotland se belang was.
Een van sy grootste prestasies was dat hy visioenêr genoeg was om nie net Skotland tydens die oorlog te bestuur nie, maar ook om die planne op te stel wat nodig was vir die toekomstige vrede.
Hy het die Skotse Raad vir Nywerheid gestig - 'n soort vroeë weergawe van Scottish Enterprise - wat die regering en sakeondernemings bymekaar gebring het vir die algemene belang. Hy het dit aangekla dat hy beleggings en werkgeleenthede noord van die grens gebring het, sodat Skotte nie na Engeland kon wegdryf op soek na werk nie.
Hy het ook die Clyde Basin -hospitaalskema opgestel - 'n voorloper van die National Health Service.
Nuwe hospitale is in die dertigerjare gebou in die oortuiging dat die oorlog groot burgerlike slagoffers sou beteken. Maar die beserings het nooit gekom nie, en hoewel die geboue beman was, was dit feitlik leeg. Johnston het dit eerder gebruik om Skotte -werkers in ammunisie -fabrieke te behandel. Dit was 'n briljante idee - die plan is vinnig uitgebrei na die hele Skotland en het 'n waglys van 34 000 pasiënte uitgewis voordat die oorlog geëindig het.
Hy erken die belangrikheid van toerisme as 'n vredestydse Skotland, en stig die Scottish Tourist Board in 1945. Hy voorsien ook die Forth Road Bridge - uiteindelik geopen in 1964 - en die belangrikheid van die ontwikkeling van die Prestwick -lughawe vir internasionale vlugte.
Sy belangrikste bydrae was waarskynlik die vorming van die Noord -Skotland -hidrobestuur. In is in 1943 van stapel gestuur om elektrisiteit aan die Hooglande en Eilande te verskaf, en leef vandag in privaat vorm as een van Brittanje se suksesvolste kragondernemings - Skotse en Suider -energie.
Teen die einde van die oorlog in 1945 het meer as 57 000 Skotte gesterf. Die dodetal was minder as die helfte van die van die Groot Oorlog, maar die geveg was net so traumaties.
Slegs weke voordat die gevegte afgehandel was, was daar egter 'n interessante ontwikkeling in die Britse politiek. 'N Parlementêre tussenverkiesing in Motherwell is gewen deur 'n kandidaat wat vir 'n nuwe organisasie staan ​​- die Scottish National Party.
Dit was die eerste keer dat 'n party wat aan onafhanklikheid toegewy is, sukses behaal het in Westminster - en dit sou ver van die laaste wees.
VOLGENDE WEEK: Die opkoms van nasionalisme en die opneem van die Steen van Bestemming
Diensplig begin in Brittanje
"Gone with the Wind" word vrygestel
"Citizen Kane", Orson Welles se eerste film, word vrygestel
Rudolf Hess, Hitler se adjunk, land in Skotland
Churchill en Roosevelt onderteken die Atlantiese Handves
'N Duitse U-boot gaan die Scapa Flow binne en sink die slagskip, The Royal Oak
Die SS -politikus word in die Sound of Eriskay verniel met 'n vrag whisky - en inspireer Compton MacKenzie's, "Whiskey Galore"
In November 1949 is sy aan Egipte verkoop en herdoop El Malek Farouq. In 1954 is sy herdoop Tariq. 
'N Bewaringspoging wat in 2006  begin is, het ten doel gehad om haar na Canning Dock Liverpool te bring as 'n gedenkteken vir diegene wat op die Atlantiese konvooie gesterf het. Op 26 Maart 2008 is 'n gedenkplaat ter viering van die skip aan die burgemeester van Sefton oorhandig. John Livingston, president van die Liverpool -tak van die Whimbrel Project, het gesê: 'Sy sou 'n wonderlike toevoeging tot ons waterfront wees en 'n herinnering aan die opoffering van ons seelui'. Die burgemeester van Sefton, Cllr Richard Hands, het gesê: "HMS Whimbrel vorm 'n unieke deel van ons sosiale en maritieme geskiedenis en ek ondersteun die veldtog om haar terug te bring na Liverpool ten volle".  Die poging het gestop toe dit nie moontlik was om 'n prys met die Egiptiese regering in te stem nie. Toe, in 2016, is in die parlement berig dat die Egiptiese vloot haar te koop aangebied het aan die National Museum of the Royal Navy, Portsmouth vir 163725,000, en dat die museum 'n belangstelling getoon het in die behuising van HMS Whimbrel en ondersoek na die moontlikheid om dit na die Verenigde Koninkryk terug te bring. 
RAF Radio Inleiding Tak [wysig | wysig bron]
Tydens die Tweede Wêreldoorlog was 'n organisasie bekend as die Postontwerpdienste (PDS) is gestig by die Telecommunications Research Establishment (TRE), Malvern, Worcestershire, om 'n direkte skakel te bied tussen die ontwerpers van elektroniese toerusting in die laboratoriums en die diensgebruikers in die veld. Die organisasie is beman deur burgerlike wetenskaplikes ("boffins") en dienende beamptes en werk hoofsaaklik op die gebied van lugradar en grondbeheerde onderskep (GCI). In 1946 is PDS ontbind en 'n opvolgerorganisasie, die Radio Inleiding Tak (RIB), gestig by RAF Medmenham. Ε ] In 1952 is die RIB herdoop as Radio Inleidingseenheid (RIU) en het verantwoordelik geword vir die inwerkingstelling van alle lug- en grondradiostelsels. Die eenheid het 'n aanvulling van tien beamptes wat te doen het met vliegveldaanvalshulpmiddels, waarskuwing in die lug, Doppler -navigasie, wapengerig en onderskeping in die lug vir vliegtuie soos die Javelin, Brigand, Valetta, Venom en Meteor. Die eenheid verhuis in 1977 na RAF Benson.
Titel: Geskiedenis van die Tweede Wêreldoorlog
Skrywer: Bh Liddell Hart
Uitgawe: Nuwe uitgawe
Verkoper: seller-12 Ander verkopers vanaf R 3219
Toestand: GEBRUIK-GOED (wat is GEBRUIK-GOED?)
LET WEL: Aanvullings soos CD's is nie ingesluit nie
Goodreads-resensies vir History Of The Second World War- boek Bh Liddell Hart
Soek met betrekking tot History Of The Second World War - Bh Liddell Hart
As leser is dit baie moeilik om kennis uit een boek op te doen. Daar is 'n verskeidenheid skrywers wat die beste verkoop word, en elke skrywer bring 'n unieke karakter in sy skryfwerk en inhoud. Die sak van die leser kan egter aan 'n swaarder kant beland as 'n mens besluit om meer boeke te koop. Die beste keuse is om veelvuldige boeke teen goedkoop pryse te koop sonder om afbreuk te doen aan die kwaliteit daarvan. Vind die belangrikste voordele van die keuse van gebruikte boeke
Koop veel boeke in plaas van 'n enkele nuwe boek
Hergebruik van boeke en vermy daardeur weggooi
Verminder papier, waardeur bome bespaar word
Skep 'n gedeelde geskiedenis deur die boeke aan ander mense oor te dra
Snaaks, maar waar- Vintage reuk van boek
Vrae ontstaan ​​altyd oor die kwaliteit van gebruikte boeke en ons waardeer u kommer. Ons antwoord is die QA -span wat 'n streng keuringsproses van die boeke volg. Ons het kwaliteitskontrole in plek en ons waarborg dat alle bladsye van die boek ongeskonde is.
Resensies oor UsedBooksFactory
Ons word met 4.5+ uit 5 op Google en Facebook beoordeel. Ons fokus veral op kwaliteit, wat die hoofrede is vir ons hoë waardering. Hieronder is die skakels na die resensies van ons kliënte op Google. U kan dieselfde ook in Google vind.
Met die staking van vyandelikhede in Europa in Mei 1945, het sommige afdelings feitlik onmiddellik gesluit, terwyl ander aan take vir die Beheerkommissie in Duitsland gewerk het. Die verskillende weermagafdelings van die CIU is in September 1946 opgeneem om die Army Photographic Interpretation Centre (VK) (APIC (VK)).
Die CIU is onder die beheer geplaas van die nuutgestigte Central Photographic Establishment van RAF Coastal Command wat die ontbinde 106 -groep en die Gesamentlike fotografiese verkenningskomitee (JPRC). In Augustus 1947 is die eenheid se naam weer verander, hierdie keer na die Joint Air Photographic Intelligence Center (VK) (JAPIES (VK)). In Oktober 1947 is APIC (VK) hernoem tot die Army Photographic Interpretation Unit (VK), (APIU (UK)) en, hoewel dit steeds in JAPIC (UK) werk, het dit spesiale verantwoordelikhede teenoor die direkteur van militêre intelligensie gehad. Die Officer Commanding APIU (UK) was ook onderkommandant van JAPIC (UK).
In Desember 1953 kry die eenheid die titel van die Joint Air Reconnaissance Intelligence Center (Verenigde Koninkryk), (JARIC (UK)).  Die personeel van APIU (VK) is opgeneem in die oprigting van die gesamentlike dienseenheid en die weermag het steeds 'n aantal PI's en ondersteunende personeel in die JARIC -onderneming voorsien. JARIC verhuis in 1957 van sy basis in RAF Nuneham Park, naby Oxford, na RAF Brampton. In 2012 is JARIC herdoop na Defense Geospatial Intelligence Fusion Center (DGIFC) en verhuis in 2013 na die ander kant van Huntingdon na RAF Wyton.
Die Gesamentlike Skool vir Fotografiese Interpretasie (JSPI) by RAF Chicksands - waar PI's vir al drie Britse dienste nou opgelei word - is onlangs herdoop tot 'Medmenham Training Wing' ter ere van die erfenis van die eenheid met Medmenham. 
In 1952 verhuis 591 Seineenheid na RAF Medmenham vanaf RAF Wythall en bly tot 1955 toe dit verhuis na RAF Digby, sy huidige ligging. Dit was tydens sy verblyf in Medmenham dat die helmteken van die eenheid 'n koningvisser was wat oor die rivier (Teems) kyk, wat die eenheid se waak oor die integriteit en veiligheid van RAF -kommunikasie verteenwoordig.
Op 3 November 1958 het RAF Signals Command (leuse: Aetherem Vincere - "To Conquer the Aether") is in Medmenham gestig deur nommer 90-groep RAF tot kommandostatus te verhoog onder die ondervister Marshal Leslie Dalton-Morris. Dit was 'n relatief kortstondige bevel, wat slegs tot 1 Januarie 1969 geduur het, toe dit deur Strike Command opgeneem en tot groepstatus teruggesit is. Dit het vyf lugbeamptes tydens sy bestaan ​​gehad.
Skakels: Tweede Wêreldoorlog - Geskiedenis
Allen, korporaal John Maybin, 7012090, 1st Battalion Royal Ulster Rifles, sterf as gevolg van 'n motorfiets in Birmingham op 24 Julie 1941 en hy word begrawe in Gravesend Cemetery, Kent. Hierdie dood het plaasgevind voordat die bataljon tot 'n eenheid in die lug verklaar is.
Allen, korporaal Samuel, 521623, Royal Air Force, is op 9 November 1942 oorlede en hy word herdenk op die gedenkteken van Singapoer, kolom 426. Na bewering was hy 28 jaar oud en sy naasbestaandes was Samuel en Annie Allen, Cullybackey Road, Ballymena.
Soldaat Samuel Allen, Clandeboye Camp en seun van boer WJ Allen, trou op 4 September 1915 met Annie Taylor, Fenagh, in Wellington Street Presbyterian Church, Ballymena, en hul seun, met die naam Johnston, totdat hy op 8 November 1916 die naam van Samuel gekry het. Fenagh op 13 November 1915.
Allen, Thompson McWhirter, Merchant Marine, was 31 jaar oud en derde ingenieurbeampte aan boord van M.V. Eulima (Londen) toe sy skip met alle hande gesink is op 22 Februarie 1943. Hy is gebore op 3 Oktober 1911 in Crumkill, Kells en hy was die seun van Samuel James Allen en Hannah Jane Allen, gebore McCartney, van Tullynamullen, Kells , Ballymena, Co Antrim. Die boeregpaar is getroud in die 1ste Ballymena Presbyterian Church op 21 Desember 1910. Hy word onthou op paneel 48 van Tower Hill Memorial.
Die 'MV Eulima' was 'n brandstoftenkwa wat deur Anglo-Saxon Petroleum Co besit en bedryf word. Sy het in ballast van Liverpool na New York gevaar as deel van die konvooi ON166 toe sy omstreeks 0700 op 23 Februarie 1943 deur U-186 getorpedeer is, onder bevel van Kapitan Leutnant Siegfried Hesemann. In dieselfde aanval het die duikboot 'n vragskip gesink.
'Eulima' sak nie onmiddellik nie en is omstreeks 10.30 dieselfde oggend omstreeks 10.30 afgesluit deur 'n tweede torpedo van U-186. Sy het noord-wes van die Azore afgegaan. Al die 54 bemanning en nege kanonniers het verlore gegaan.
U-186, wat in Julie 1942 in gebruik geneem is, is self op 12 Mei 1943, noord van die Azore, met die hele 53 hande deur die RN-vernietiger HMS 'Hesperus' gesink.
Allen, 14358464 Gunner William, Royal Artillery en verbonde aan die 301ste Field Regiment, East African Artillery, het op 12 Februarie 1944 op see verlore gegaan terwyl hy diens gedoen het op die SS Khedive-Ismail (Londen) Hy was 30 jaar oud. Sy naasbestaandes en vrou was Fanny Jane Allen.
Hy is gebore op 16 Julie 1913 in Kildrum, Kells en hy was die seun Samuel, oorspronklik Tullynamullan, Kells, en Elizabeth Allen, gebore Witherspoon en uit Kildrum, Kells, later van Shankbridge, Ballymena. Hy word herdenk op kolom 4 van die East Africa Memorial, Nairobi.
SS Khedive Isma'il was 'n stoomskip wat deur 'n Japannese duikboot gesink is en daar was groot lewensverlies. Die vaartuig is in 1922 deur Scotts of Greenock as 'Aconcagua' gelanseer, maar het in 1935 in Egiptiese besit oorgegaan en is vernoem na Isma'il Pasha, 'n voormalige Khedive van Egipte. Sy is in 1940 deur die Ministerie van Oorlogsvervoer as 'n Britse troepeskip aangevra.
Op 6 Februarie 1944 vaar Konvooi KR-8 van vyf troepetransport vanaf Kilindini-hawe in Mombasa, Kenia, na Colombo, Ceylon. Dit het 'n vlootbegeleiding onder leiding van die swaar vaartuig HMS Hawkins. Vroegmiddag van Saterdag 12 Februarie 1944 val die Japannese duikboot I-27, onder bevel van luitenant-generaal Toshiaki Fukumura, die konvooi suidwes van die Maledive aan. Khedive Ismail is getref deur twee van die vier torpedo's wat gelanseer is, sy het in twee gebreek, en dit het twee of drie minute geneem voordat sy amper nie onder die dekke kon sink nie.
Die skip het 1 511 personeel vervoer, waaronder 178 bemanning, 996 offisiere en mans van die 301ste veldregiment van die Oos -Afrikaanse artillerie, 271 personeel van die Royal Navy en 'n afdeling van 19 Wrens. Aan boord was ook 53 verpleegsusters vergesel deur een matrone en 9 lede van die First Aid Nursing Yeomanry. Slegs 208 mans en 6 vroue het oorleef. 1 297 mense, waaronder 77 vroue, het hul lewens verloor.
Die insinking was die derde ergste geallieerde skeepsramp van die Tweede Wêreldoorlog en die grootste verlies van vroulike dienspersoneel.
Dit blyk dat I-27 na die aanval probeer wegkruip het vir die begeleier van die slagoffer deur onder die oorlewendes te bly. Terwyl HMS Paladin bote laat sak het om oorlewendes te red, het HMS Petard dieptekoste vrygelaat wat op vlak water moes ontplof, en dit was ongelukkig dodelik vir oorlewendes, maar die vernietiging van 'n gevaarlike duikboot het voorrang bo hul lewens gehad. I-27 onder bevelvoerder Fukumura het 'n geskiedenis van sukses gehad en van masjiengewere wat oorleef het van skepe.
Op Petard se derde lopie dwing haar diepte-lading weer I-27 na die oppervlak, en toe sy haar nie met 'n dopvuur kon laat sak nie, het Paladin die duikboot gestamp en aansienlike skade aan haar eie romp aangerig. 'N Torpedo van Petard, die sewende wat sy afgevuur het, het I-27 vernietig.
Percival Crabb was onderoffisier, Stoker op die SS Khedive Ismail:
Ek was in die PO's -gemors met sewe ander onderoffisiere toe die troepeskip tussen 1400 en 1500 getorpeer is. Ek glo twee blikkiesvisse, een in die motorkamer en een agter onder die toonbank, het destyds geslaap. Onmiddellik het sy 'n lys van almal gemaak, maar 'n streep na die metgesel, behalwe die uwe, en PO Harper, wat ons albei gemaak het vir die twee oop gate.
Ek onthou hoe ek deur die skip skarrel en langs die skip afstorm, oor die rolstap trap en in die see duik, teen die tyd dat ek opdaag, was die skip weg. Ek het na 'n groen rookhouer geswem, ongeveer dertig meter verder, terwyl ek daaraan vasgekyk het; daar was verskeie oorlewendes wat swem of hang aan wat ook al dryf.
Die konvooi het teen hierdie tyd versprei en dit het gelyk asof ons op ons eie gelaat was, ongeveer 200 meter verder, twee reddingsbote van die skip af, een onderstebo, en oorlewendes was besig om vir hulle te sorg, en ek het besluit om dieselfde te doen.
Ek is amper seker dat die duikboot onder my verbygegaan het, want daar was nogal 'n onstuimigheid van water en 'n wakker agterbly. Dit was die toneel toe die vernietigers Petard en Paladin met 'n hoë spoed aankom, die duikboot moes op hul asdics opgetel gewees het, want hulle het 'n diepte van ongeveer 300 meter verder begin laai. Ek onthou duidelik een aanklag van die gooi wat net bokant die oppervlak van die see ontplof het. Dit was 'n baie vreemde ervaring om die skokgolwe deur die water en die almagtige stamp in die maag te voel voel. Gelukkig het ek nog aan die rookvlot gehang, wat die meeste harsingskudding opgedoen het.
Paladin het 'n motorboot en 'n seeboot afgelaai om oorlewendes te gaan haal. Uiteindelik kom ek by die reddingsboot van die troepeskip en klim aan boord. Ons het daarin geslaag om die boot na Paladin te ry, wat ons stadig omring, terwyl Petard nog verder diepte laai. Ons kom langs Paladin en jaag vinnig aan boord, onder ons was drie verpleegsusters, twee wrings en een Suid -Afrikaanse WTS, dit was al wat van hul kontingente oorgebly het. Ek onthou hoe 'n seeman vir my 'n paar sandale gegooi het, want ek was kaalvoet, want die staaldekke van die vernietiger was baie warm.
Op daardie oomblik kom 'n groot Japannese duikboot na die oppervlak en albei skepe het losgebrand en toe het Paladin spoed begin toeneem, sy wou inramp. Ons is aangesê om vas te hou aan iets solieds, terwyl die skip die duikboot teen 'n hoë snelheid sluit, die duikboot afwyk en Paladin haar 'n blik slaan, die duikboot se watervliegtuie 'n gat skeur van die voorste ketelkamer regs agter na die motorkamer, om die skip buite werking te stel en die ketel- en enjinkamers oorstroom.
Oorlewendes en bemanning het op die skip gegaan en alles wat oor die kant was, gegooi om haar te verlig. Ek het talle 4-duim-skulpe uit klerekaste gegooi. Beide stelle viervoudige torpedobuise is met die hand na buite gedraai en afgevuur om die skip ligter te maak. Aan boord van Petard is ses torpedo's op die Japannese duikboot afgevuur, maar hulle het almal gemis, die sewende is deur die plaaslike beheer afgevuur en het die truuk gedoen. Dit blaas die duikboot in die helfte. Ek kyk hoe die twee helftes opwaarts en sak sonder oorlewendes.
Die volgende taak was om almal behalwe noodsaaklike personeel van Paladin na Petard te verwyder, 'n moeilike maneuver, maar suksesvol uitgevoer en nou die taak van alle werk, om Paladin op sleeptou te neem en terug te keer na veiligheid. Na 36 uur se sleep het ons by die Addu Atoll aangekom waar die kruiser Hawkins met alles van pompe, botsingsmatjies, stutte en personeel gewag het om Paladin seewaardig te kry vir die lang reis na Suid -Afrika vir noodsaaklike herstelwerk.
Anderson, 192396 senior bevelvoerder Marjorie Wilson, sterf 41 jaar oud op 15 November 1943. Haar ouers was Samuel Wilson Anderson, voorsitter van die Braidwater Spinning Co. Ltd., en Edith Maude Monroe Anderson MBE, JP, Coleraine.
Die egpaar is getroud in St John's Parish Church, Malone, Belfast op 2 Desember 1896. Samuel van Ballee House, Ballymena is beskryf as 'n heer, en die ouers van die bruid, Edith Maude Munroe Alderdice van Alston, Malone en bruidegom is beskryf as handelaars. Marjorie Wilson Anderson is op 12 Maart 1902 gebore in Ballee House, Ballymena, waarna haar vader 'n tollenaar is.
Senior bevelvoerder Marjorie Wilson Anderson het tydens die Tweede Wêreldoorlog in die vrouevervoerdiens gedien, was lid van die First Aid Nursing Yeomanry en senior bevelvoerder van 'n Auxiliary Territorial Service Camp in Ballymena, Antrim. Sy was bekend in die omgewing en was assistent-kommissaris van die plaaslike Girl Guides.
Juffrou Anderson is op 15 November 1943 omstreeks 1930 in die Waveney -hospitaal in Ballymena, Antrim, oorlede, ondanks behandeling deur dr. John Armstrong. Op die aand van 14 November het Marjorie Anderson die aand saam met die junior bevelvoerder Evelyn Knox Hird gekuier. Die twee het 'n kursus in Engeland bygewoon en eers die Sondagaand teruggekeer.
Die twee dames het omstreeks 2330 gaan slaap, en Hird het gedink sy hoor juffrou Anderson op die trap struikel en merk ook op dat sy haar sigarethouer laat val het. Juffrou Hird het die saak na Anderson se kamer gebring.
ATS -privaat Betty Russell is op Maandag 15 November om 0800 na juffrou Anderson se kamer, het geen reaksie op 'n klop gekry nie, en Subaltern FG Mayne en junior bevelvoerder Ann Caroline D Hind het daarna senior bevelvoerder Anderson gevind wat in die slaapklere aangetrek was. Private Russell glo dat sy siek is en bel kaptein Eileen Gibson, bevelvoerder van die ATS -ontvangstasie. Sy was gevestig in die nabygeleë Adair Arms Hotel. Juffrou Anderson was egter eintlik dood en mid-Antrim Coroner, mnr. George B Carruth, het bevestig dat die oorsaak van sy dood selfmoord was.
Sy word begrawe in die Ballymena New Cemetery, Cushendall Road. Die grafsteen lui soos volg: ATS. Senior bevelvoerder M W Anderson Aux. Territorial Service 15 November 1943 age 41. In immer liefdevolle herinnering.
Marjorie Wilson Anderson woon in Ballee House, County Antrim, eenmalige huis van Thomas Casement, JP (1799-1874), hoë balju van County Antrim.
Angus, 2718810 Lance Serjeant George, 1st Battalion Irish Guards, sterf op 21 November 1941 aan onbekende oorsake. Hy was die seun van Robert en Agnes Angus, van Shankbridge, Kells, ook Lisnawhiggle, Kells. Robert, van Craigs, Cullybackey, is op 15 Maart 1905 getroud met Agnes Orr, Lisnagarron, Portglenone in 2de Portglenone Presbyterian Church. Hulle seun George is gebore op 11 Oktober 1913 in Lisnawhiggle. George was die man van Ivy Violet Angus. Hy word begrawe in die Broughshane First Presbyterian Churchyard, hoewel sy naam nie op een van die verskeie Angus -grafstene verskyn nie.
Armstrong, 134072 Loodsbeampte (Navigator) Thomas, 57 Squadron RAF Volunteer Reserve, sterf op 5 Mei 1943. Sy ouers was mnr en mev R. H. Armstrong van Lisnafillan, Ballymena. Hy word begrawe in Plot: 15, ry F, graf 15, Reichswald Forest War Cemetery, Duitsland.
Op Dinsdag, 4 Mei 1943, is die vliegtuie van die 57 eskader, wat na Dortmund, Duitsland vertrek het, van RAF Scampton, hul basis van September 1942 tot Augustus 1943, en Avro Lancaster III, met seriële ED390 en kode DX-V, Armstrong se vliegtuig, een van hierdie.
Daardie aand het Bomber Command sy grootste aanval nog gedoen, afgesien van die duisend bomaanvalle wat in 1942 ook opleidingsvliegtuie ingesluit het. Dortmund, 'n staal- en ingenieursentrum in die Ruhr, is aangeval deur 596 vliegtuie, 255 Lancasters, 141 Halifaxes, 110 Wellingtons, 80 Stirlings, 10 Mosquitos.
Die aanvanklike merk van Pathfinder was akkuraat, maar sommige van die rugsteunmerke het te kort geskiet. 'N Vuurterrein het ook baie bomme gelok, maar die helfte van die groot mag het binne drie kilometer van die mikpunt gebombardeer (dit was' presisiebom 'in 1943) en erge skade is aangerig in die sentrale en noordelike dele van Dortmund, meer as 1200 geboue in the industrial centre of the city being damaged or destroyed.
^ Critchley, Mike (1982). British Warships Since 1945: Part 3: Destroyers. Liskeard, UK: Maritime Books. bl. 58. ISBN0-9506323-9-2 .
This article about a specific destroyer of the United Kingdom is a stub. U kan Wikipedia help deur dit uit te brei.