Boergondië (Frans: Bourgogne; Duits: Burgund) is 'n saggies golwende landskap in die hartland van die latere Frankiese Ryk wat sy naam aan die Boergondiërs te danke het, 'n Germaanse stam wat in die 5de eeu n.C. hul oorspronklike tuisland in Agter-Pommere aan die Oossee verlaat het om hulle in die vrugbare Saônevallei te vestig en hier hul eie koninkryk te stig. Die Boergondiese Koninkryk is in die 6de eeu deur die Franke verower.
Vandag word in die streek (een van Frankryk se belangrikste wynproduserende gebiede) nog talle oorblyfsels van die Romeinse beskawing asook talle kerke en katedrale in die Romaanse boustyl aangetref. Ná die verval van die Karolingiese Ryk het Boergondië in die 11de en 12de eeu 'n nuwe bloeitydperk beleef en gelykertyd met die monastiese hervormingsbeweging van Cluny en die stigting van die Cisterciënse-orde tot die sentrum van 'n geestelike vernuwing ontwikkel wat groot dele van Europa sou raak.
Terwyl ’n uiteenlopende lewe in die oseane bestaan het, was die land redelik leweloos. Die grootste deel van die kontinente was waarskynlik droog en rotsagtig weens ’n gebrek aan plante.