Babas is bang om te loop - Waardes - 2021
Babas is bang om te loop
Sommige kinders, wanneer hulle begin loop, is bang om die ouers se hande of meubels te los. Hulle loop fenomenaal met Ma en Pa se hand vas of leun op meubels, maar sodra die ondersteuning of hulp verdwyn, word hulle bang en gaan sit hulle op die vloer en bly kruip.
Dit is gewoonlik normaal en u hoef nie buitensporig bekommerd te wees nie. Ons moet in gedagte hou dat stap koördinasie, krag, veiligheid en vertroue verg. Die kind is miskien meer bang, is dalk nog nie gereed om te loop sonder ondersteuning nie, of op 'n tyd dat hy alleen begin loop het, het hy dalk bang geword omdat hy geval het of sy balans verloor het. Ons vertel u wat u voorheen moet doen babas wat bang is om te loop.
Ouers is geneig om bekommerd te wees as ons sien dat ons baba nog nie loop nie, of as ons sien dat hy buitensporig bang is, maar ons moet verstaan ​​dat dit in die meeste gevalle normaal is en dat ons kind sekerlik meer bang is of bloot sy tyd nie tog kom.
Maar soos altyd, is daar 'n paar dinge wat ouers kan doen sodat ons seun selfvertroue kry en uiteindelik los.
- In die eerste plek moet jy nie obsessief wees nie. Elke kind het sy eie ritme en vroeër of later sal almal leer om self te loop.
- Moet nie dwing nie. Baie keer as ons oorweldig word omdat ons sien dat hy nie loop nie, dwing ons situasies vir hom om alleen te loop, (ons verwyder die meubels of ons laat sy hand los), of ons laat hom nie kruip nie en ons 'dwing' hom om te loop. Hierdie situasies moet vermy word, want dit kan teenproduktief wees.
- Ons moet stimuleer, maar nie dwing nie. Ek kan speelgoed waarvan hy hou, op 'n lae stoel of tafel sit om dit makliker te maak om op te staan, dit rond te skuif sodat hy met stutte daarheen kan gaan, dit kan wegskuif, maar laat die kind die een wees wat die ritmes en die manier om dit te bereik.
- Bied u mobiele ondersteunings aan, as 'n rit, of 'n laai wat u kan sleep om in die huis of in die straat af te beweeg. Op hierdie manier sal u die gevoel ervaar om te beweeg en bietjie vir bietjie wanneer u 'n goeie balans, krag in die liggaam en koördinasie het, sal u sonder die steunpunte gaan.
- As u val of reis, probeer om nie op te tree nie. Dit is normaal dat as ons val, ons bang word, maar as ons hulle met 'n bang gesig of bang gaan vang, kan die kind interpreteer dat wat gebeur het ernstig en gevaarlik is en bang word, wat dit nie vir hom maklik maak om laat loop alleen, dink dit is gevaarlik.
- Monitor hulle, maar sonder om onsself te beklemtoon. Ons kan 'n omgewing bied wat vry is van hindernisse sodat die kind nie self struikel nie, maar ons kan geen risiko waarborg nie, sodat ons by hulle kan wees en dit kan beheer, maar sonder om te beskerm.
- Versterk elke voorskot wat hulle maak. As hy skielik op 'n dag 'n hand los, of 'n stap self neem, kan ons hom toespreek, hom prys, vir hom glimlag, wys dat ons baie gelukkig is, sodat die kind kan sien dat dit iets positiefs is en dat dit sal dit vir hom makliker wees om dit weer te doen en die ontwikkeling daarvan te bevorder.
Kinders kan normaalweg tot 18 maande neem om alleen te leer loop, daarom moet ons nie buitensporig bekommerd wees as dit vir ander kinders van hul ouderdom 'n bietjie langer neem nie, maar as dit na hierdie tyd nog steeds nie laat gaan nie, sal dit goed wees om evalueer of daar 'n probleem op psigomotoriese of volwassenheidsvlak is. Sommige kinders neem langer om ontwikkelingsmylpale te bereik as ander, maar in geval van enige vermoede kan ons na die pediater of 'n kundige in kinderontwikkeling gaan, wat die situasie kan beoordeel en ons kan adviseer oor die beste manier om op te tree.