Die ontaarde kunsuitstalling in 1937 - Verskeie
Titel: Tentoonstelling "Entartete Kunst" (ontaarde kuns) in die "Galeriegebäude am Münchener Hofgarten".
Tegniek en ander aanduidings: Opening van die tentoonstelling op 19 Julie 1937. Drie werke van Otto Mueller "Adolescent in front of two standing figure", "Bohemians in front of a tent", "Three women".
Stooring plek: Zentralarchiv webwerf
Tentoonstelling "Entartete Kunst" (ontaarde kuns) in die "Galeriegebäude am Münchener Hofgarten".
Verantwoordelik vir die historiese argiewe binne die Stad van Argitektuur en Erfenis.
Die veroordeling van die moderne kuns deur die Nazi's
Geneem tydens die uitstalling Entartete Kunst hierdie foto van die suidelike muur van kamer nr. 3 in 1937 in München deur die Nazi's georganiseer het, blyk dit te wees by 'n stel foto's wat in 1990 in die argiewe van die Berlynse Staatsmuseums gevind is. Dit is egter volgens die maatstaf van hierdie ontdekking, hoewel die gebeurtenis 'n belangrike gebeurtenis in die Nasionaal-Sosialistiese kultuurbeleid was, is die identifisering van die werke wat in hierdie uitstalling aangebied is, moontlik gemaak.
Vanaf die toetreding tot Adolf Hitler in 1933 word voortdurend virulente aanvalle geformuleer teen die beeldende navorsing wat in die 1910's deur Duitse ekspressionistiese kunstenaars begin is, wat hulle tot die huidige behoort. Die Brücke, der Blaue reiter of die dada-beweging. Die opposisie tussen die twee estetika het in 1937 gelei tot die ontkoppeling van die skilderye van Duitse nasionale museums van ongeveer 16 000 avant-garde werke. 'N Keuse van 650 van hulle het toe in München byeengekom om tydens die uitstalling daar aangebied te word Entartete Kunst, besoek deur ongeveer drie miljoen besoekers tydens 'n vier jaar lange toer deur Duitsland en Oostenryk.
Die uitstalling Entartete Kunst vanaf München in Julie 1937
Hierdie foto is volgens sy samestelling moeilik om te lees, hoewel dit uiters grafies is. Dit verteenwoordig 'n siening van die uitstalling Entartete Kunst georganiseer vanaf 19 Julie 1937 in München; die opvoering, hoe vaardig ook al georkestreer, wek onmiddellik onbegrip en dan, baie vinnig, afkeur van die besoeker. Die ophanging in die Engelse styl van die werke, verreweg om dit uit te lig, smoor hulle deur die leesbaarheid daarvan te onderdruk. Vir elkeen daarvan word die koopprys aangedui in Reichsmarks, die jaar van verkryging en die Duitse museuminstelling wat dit verkry het. Dit is weer om openbare afkeer aan te wakker, deur die enorme somme van die verkrygings in die moeilike ekonomiese konteks van die 1920's te noem.
Op die voorgrond, die standbeeld Adam en vooraand deur Christoph Voll (1897-1939) en 'n brons, Die honger vrou, 1928, deur Karel Niestrath (1896-1971). Drie werke van die Duitse ekspressionistiese skilder Otto Mueller (1874-1930, Müller op die foto) is op die beeldspoor te sien: Kaal, 1918/1919, en Sigeuners voor 'n tent, 1925, geneem uit die skilderye van die National Gallery in Berlyn, asook Drie vroue, 1922, doek wat voorheen in die Kaiser Wilhelm Museum in Krefeld te sien was.
Langs die cimaise loop 'n deel van hierdie sin: "Die Jüdische Wüstensehnsucht macht sich Luft - Der Neger wird in Deutschland zum Rassenideal einer entarteten KunstWie se vertaling: "Die Joodse nostalgie om die woestyn te vind, word geopenbaar - In Duitsland word die neger die rasse-ideaal van ontaarde kuns" onthul 'n rassistiese konsepsie van kuns wat deur die Nazi's beweer word.
Kuns en ras
In hierdie openbare aanbieding voer die Nazi's hul stryd om die "vuilheid van die vreemdeling" uit te skakel om die suiwerheid van die Duitse siel uit te lig. Die besoeker het die geleentheid om tydens die uitstalling die amptelike kunsuitstalling in die House of German Art te besoek Entartete Kunst, waarvan die lugagtige, klassieke en ritmiese museografie die atletiese liggame van vegters toon wat teenoor die klassieke skoonheid van Hitler se Phidias gerangskik is: beeldhouer Arno Breker. Deur hierdie München-geleentheid het dit blyk dat besoekers die vryheid het om die twee mededingende artistieke konsepte deur middel van hul visuele ervaring te vergelyk: moderne kuns en amptelike Duitse kuns. Dit is egter duidelik dat die publiek nie die vermoë het om die propaganda wat deur Joseph Goebbels op die gebied van plastiese kunste ingestel is, te verbeel nie, maar dat hy nie die sleutel tot die lees het wat aan ons behoort nie. oorspronklik deur die Führer.
Stephanie BARRON, Ontaarde kuns: die lot van die avant-garde in Nazi-Duitsland, Los Angeles, Los Angeles County Museum of Art, 1991.
Uwe FLECKNER, Das verfemte Meisterwerk: Schicksalswege moderner Kunst im Dritten Reich, Berlyn, Akademie Verlag, 2009.
Éric MICHAUD, 'N Kuns van ewigheid, die beeld en tyd van die Nasionaal-Sosialisme, Parys, Gallimard, 1996.