Emfiseem - Nuttige wenke - 2021
7 tipiese tekens van 'n persoon met longemfiseem en die mees relevante inligting oor die oorsake en uitkomste van hierdie siekte
Pyn agter die sternum
Sianose van die lippe
Sianose van naels
Sianose van die tong
Dokters noem longemfiseem 'n siekte in die asemhalingskanaal, gekenmerk deur die ontwikkeling van 'n patologiese proses in die longe, wat 'n sterk uitbreiding van die distale brongioles veroorsaak, gepaard met 'n oortreding van die gaswisselingsproses en die ontwikkeling van respiratoriese versaking.
Tot op hede het die frekwensie van die ontwikkeling van hierdie siekte aansienlik toegeneem, en as dit vroeër gevind is onder mense van pensioenleeftyd, ly mense van 30 jaar en ouer daaraan (mans met longemfiseem word twee keer so gereeld siek). Die siekte (in kombinasie met AD en obstruktiewe brongitis) behoort ook tot die groep chroniese longsiektes wat 'n progressiewe verloop het, wat dikwels die oorsake van pasiënte met tydelike ongeskiktheid word of tot hul vroeë ongeskiktheid lei. Boonop word 'n siekte soos longemfiseem gekenmerk deur die feit dat dit dodelik kan wees; daarom moet almal weet wat die simptome en basiese behandelingsbeginsels is.
Definisie van longemfiseem
Emfiseem van die longe (van die Griekse emphisao - "opblaas") is 'n siekte waarin onomkeerbare veranderinge in die septa tussen die alveoli en die eindgedeeltes van die vertakking van die bronchi uitbrei. In die longweefsel vorm ruimtes wat met lug gevul is. Die longe self blaas op en neem toe in volume. Alveoli is pulmonale vesikels wat gevloei word deur 'n netwerk van kapillêre vate. Deur die dun muur word die belangrikste element wat suurstof nodig is vir menslike lewe, opgeneem. Hul longe bevat ongeveer 700 miljoen. Die bronchi is 'n element van die longstelsel waardeur lugvloei beweeg. Die hoofbrongus gee aanleiding tot twee kleiner, wat op hul beurt reeds vier vorm, maar kleiner in deursnee. Hierdie verdeling stop geleidelik en eindig met brongioles, alveolêre gange en alveoli. Hierdie finale webwerf word genoem - acinus of strukturele eenheid van die longe. Dit is daarin dat vernietigende veranderinge plaasvind wat die orgaan verander in 'n nuttelose geswelde 'sak' wat nie sy funksies vervul nie.
Dit is opmerklik dat die verhoogde lugwaardigheid van die longe in sommige gevalle 'n fisiologiese toestand is, byvoorbeeld met intense fisieke inspanning of langdurige blootstelling aan koue.
Waarom kom pulmonale emfiseem voor?
Die risiko's vir die vorming van emfiseem by mense is verskillend; hulle is byvoorbeeld meer geneig tot:
mense met verslawing soos rook. Die gevaar van die ontwikkeling van hierdie patologie neem soveel as vyftien keer toe,
die manlike geslag is meer geneig tot die vorming van emfiseem. Die verhouding is 1: 3,
hoë risiko's vir die ontwikkeling van die siekte onder inwoners van Noord-Europa, as gevolg van die aangebore gebrek aan spesifieke wei-proteïen.
As uitlokkende faktore en die hoofredes vir die ontwikkeling van die siekte kan dien:
aansteeklike siektes van die asemhalingstelsel. Gevorm deur purulente brongitis of sputum van longontsteking (longontsteking), voorkom dat 'n deel van die lug buite vrygestel word. Die mure van die alveoli is dus beduidend oorgetrek. Boonop is die selle van ons immuunstelsel wat infeksie beveg (limfosiete, makrofage) in staat om ensieme te produseer wat nie net mikrobiese, maar ook alveolêre strukture, vernietig,
alfa-1-antitrypsien tekort. Normaalweg is dit nodig om ensieme te neutraliseer wat die mure van die alveoli vernietig. Dit is 'n aangebore patologie,
abnormaliteite in die ontwikkeling van longstrukture,
beroepsbeskadig. Glasblaser, wat lank as musikant-oond werk, lei tot 'n verswakking van die gladde spiere van die bronchi en 'n verswakte bloedtoevoer. As u inasem, word nie die hele volume lug uit hul alveoli verdryf nie, dit word vervorm, brei uit, holtes vorm,
chroniese obstruktiewe longsiektes - chroniese brongitis, brongiale asma lei uiteindelik tot emfiseem,
besoedelde lug. Die gevaarlikste is die inaseming van kadmium, swaeloksied en stikstof. Dit word onderskei deur vervoer- en termiese stasies,
ouderdomsverwante veranderinge. Die oordraagbare longsiektes gedurende die hele lewe, verswakte bloedsomloop en verhoogde sensitiwiteit vir giftige stowwe is 'n gunstige omgewing vir die ontwikkeling van emfiseem,
die binnedring van 'n vreemde liggaam (sade, knope, ens.) in die lumen van die bronchi kan bydra tot die ontwikkeling van 'n akute vorm van emfiseem.
Wat is longemfiseem?
Pulmonale emfiseem is 'n siekte van die asemhalingskanaal, gekenmerk deur 'n patologiese uitbreiding van die lugruimtes van die distale brongiole, wat gepaard gaan met vernietigende morfologiese veranderinge in die alveolêre mure.
Die transformasie van longweefsel is te wyte aan patologiese veranderinge wat bydra tot die vorming van holtes met lug, wat bydra tot 'n toename in longgrootte. As gevolg van emfiseem word die septum tussen die alveoli vernietig ('n anatomiese sel in die long wat die respirasieproses bevorder).
Die siekte kom baie voor; tot 4% van die wêreldbevolking ly daaraan. Die manlike bevolking na die ouderdom van 50 is twee keer so vatbaar vir die siekte. Tans word longemfiseem by mense gediagnoseer teen die ouderdom van 30, daar is gevalle van aangebore longpatologie.
Oorsake, simptome en komplikasies
Met emfiseem word die mure van die alveoli gerek, waardeur 'n verhoogde hoeveelheid lug in die longweefsel voorkom, die liggaam die uitruil van suurstof en koolstofdioksied.
Hierdie siekte kom meer gereeld voor by ouer mense. By jong mense lei dit tot vroeë ongeskiktheid en ongeskiktheid.
Die siekte kan in twee vorme voorkom:
bullous (patologiese weefsels bestaan ​​saam met gesonde weefsel),
diffus (patologie versprei na die hele orgaan).
Die ontwikkeling van emfiseem word vergemaklik deur 'n aantal faktore: besoedelde lug, rook, skadelike werksomstandighede. Oorerflikheid speel ook 'n sekere rol in die ontwikkeling van die siekte. Maar die hoofoorsaak van die siekte is chroniese brongitis.
Namate die siekte ontwikkel, word dit in die volgende simptome opgespoor:
'n toename in die borskas in volumes,
afname in respiratoriese bewegings van die diafragma,
uitbreiding en bulting van interkostale ruimtes en supraklavikulêre gebiede.
Die komplikasies van longemfiseem is verskriklik - respiratoriese en hartversaking, longontsteking.
Pulmonale emfiseem kom byna altyd voor in verband met die sogenaamde chroniese obstruktiewe longsiekte (COPD).
Na raming ly 5-10 uit elke 100 volwassenes aan chroniese obstruktiewe longsiekte. Die siekte kom hoofsaaklik by rokers voor.
Pulmonale emfiseem kan ook veroorsaak word deur 'n oorerflike tekort aan 'n spesifieke proteïen. Dit is die sogenaamde alfa-1-antitrypsien, maar dit is baie skaars: slegs ongeveer 10% van die mense ly hieraan in Rusland.
Die voorkoming van die ontwikkeling van longemfiseem is eerstens die tydige behandeling van brongitis en ander respiratoriese siektes.
Rook moet eens en vir altyd laat vaar word, en dit skielik en nie geleidelik doen nie.
Stap in die vars lug, sport en asemhalingsoefeninge is die beste voorkoming van asemhalingsversaking.
Dit is ook nodig om die immuniteit te verhoog, insluitend farmaseutiese immunostimulante en volksmiddels, byvoorbeeld heuning, echinacea, ens.
Oorsake van longemfiseem
Rook is tot dusver die algemeenste oorsaak van longemfiseem. Byna altyd ontwikkel 'n siekte in verband met COPD, wat veral rokers aantas. Die kombinasie van konstante ontsteking en inaseming van sigaretrook lei tot die vernietiging van die alveoli.
Die belangrikste risikogroep:
mense met 'n aangebore vorm van patologie wat verband hou met 'n gebrek aan wei-proteïen in die vorming van die fetus (die sogenaamde alfa-1-antitrypsien tekort),
roker, insluitend passief,
mense met chroniese obstruktiewe longsiekte.
Dit alles strydig met die plastisiteit van die weefsel van die orgaan en verhoog die pulmonale druk, wat lei tot emfiseem.
Hier is 'n paar faktore wat die verandering in weefselduktiliteit beïnvloed:
veranderinge in die liggaamwat verband hou met die ouderdom van 'n persoon. Skending van bloedtoevoer in die liggaam van 'n bejaarde verhoog die sensitiwiteit daarvan vir die negatiewe gevolge van die omgewing. Die verlaging van die immuunstelsel lei tot 'n lang herstel na die oordrag van aansteeklike siektes in die respiratoriese stelsel,
sistematiese inaseming van besoedelde lug industriële oorsprong, insluitend sigaretrook. Dampe van kadmium en stikstofoksied is veral gevaarlik. Mikrodeeltjies van stowwe sit op die wande van die brongioles, wat lei tot skade aan die vate van die asemhalingstelsel,
lugweginfeksie. Longsiektes (oorsake: SARS, griep, longontsteking, brongitis, ens.) Veroorsaak die aktivering van limfosiete - as immuunverdediging van die liggaam. Die proses het 'n negatiewe effek op die alveoli deur die alfa-1-antitrypsien-proteïen op te los. Slym laat nie lug deur van die selle van die alveoli nie, wat lei tot die rek van die longweefsel,
aangebore onvoldoendeheid van 'n groep wei-proteïene (Alpha-1-antitripsien). Patologie is 'n skending van die funksies van 'n ensiem in die hidrolise-klas, wat nie 'n beskermende funksie in die liggaam teen bakterieë bied nie, inteendeel, dit dien as 'n vernietiger van die mure van die alveoli,
sistemiese bloedsomloopafwykings in die longe, hormonale afwykings. Skending van die verhouding androgene en oestrogenen lei tot 'n afname in die vermoë van die spier van die bronchioles om saam te trek, wat bydra tot die vorming van lugruimte in die longe.
Pulmonêre druk neem toe as gevolg van ernstige asemhalingsiektes, besettings, penetrasie van 'n vreemde deeltjie in die bronchi en die versperring van suurstof, wat nie 'n uitweg kan vind nie en die respiratoriese stelsel onder druk plaas.
Klassifikasie van emfiseem
Emfiseem word volgens die volgende tekens geklassifiseer:
aard van die siekte: akute vorm (kom skielik voor, noodintervensie is nodig) en chroniese longemfiseem (stadig ontwikkel, moeilik om te diagnoseer in die beginfase),
oorsprong van die siekte: primêre ('n selfontwikkelende siekte, dikwels van 'n aangebore aard) en sekondêre (komplikasie na 'n siekte),
vlak van longskade: alopecia ('n aparte deel van die orrel is beskadig) en diffundeer (longweefsel word heeltemal aangetas, dikwels is 'n volledige orgaanoorplanting nodig)
anatomiese kenmerk van die verloop van die siekte: hipertrofiese vorm (ernstige vorm van die siekte, geen inflammatoriese proses nie, gebrek aan respiratoriese funksie) sentrilobulêre vorm (met 'n toename in die vrystelling van trochea, ontwikkel 'n inflammatoriese proses met die vorming van slym in groot hoeveelhede), paraseptale vorm as gevolg van die long tuberkulose van die pasiënt (moontlik skade aan die orgaan) perikarp vorm (gevorm by littekens van die longe) subkutane vorm (onder die vel is die vorming van borrels) borrelvorm (bulus pulmonale emfiseem, groot vesikulêre formasies op die longweefsel word waargeneem),
oorsake van voorkoms:ouderdomsvorm (vaskulêre toestand verander as gevolg van ouderdom) lobar vorm (aangebore teken van obstruksie van een van die bronchi), kompenserende vorm (kom voor as die long van die long verwyder word, probeer die liggaam om die ruimte wat geskep word, te vergoed deur die ander lob te vergroot).
Die gevaarlikste vorm is bolvormige longemfiseem. Dit gaan in die geheim voort, sonder enige duidelike simptome. Borrels, in medisyne genaamd bullae, kan 'n grootte van tot 20 cm bereik.Die ophoping van lug en gasse in die pleurale deel kan dodelik wees.
Die meeste pasiënte met pulmonale longemfiseem is rokers wie se ervaring meer as 20 jaar is, die kategorie mense wie se werk verband hou met skadelike werksomstandighede.
By mense is daar ongeveer 3 miljoen klein "sakke" met brose mure (alveoli) in die longe. As 'n persoon asem haal, word hulle met lug gevul, wat die volume van die long vergroot, terwyl 'n deel van die lug oorbly, maar die volume van die longe neem af.
Geleidelik word die wande van die alwe vernietig, wat lei tot die vorming van 'sakke' in die holte, die bloedtoevoer na die asemhalingskanaal word ontwrig, wat dan lei tot chroniese emfiseem.
Die meeste rokers met verslawing het 'n chroniese longsiekte teen die ouderdom van 60.
Simptome en tekens van emfiseem
Die simptome van 'n moeilike aanvanklike diagnose van emfiseem word geassosieer. In ander patologieë word baie simptome van emfiseem waargeneem. Die individuele kenmerke van emfiseem is:
droë (onproduktiewe) hoes,
dyspier by uitaseming
droë piep in die asemhalingsorgane,
'n skerp afname in liggaamsgewig,
pyn in die borsarea,
versteuring in hartaktiwiteit met 'n tekort aan suurstof.
Die belangrikste tekens van longemfiseem is hoes en kortasem. Dyspnee in die beginfase word slegs gevoel tydens fisieke inspanning op die liggaam, en met verloop van tyd ontwikkel dit tot kortasem as dit beweeg sonder fisieke inspanning, veral as dit reageer op weersomstandighede. Asemhaling is tydelik.
'N Individuele teken van emfiseem is ook gewigsverlies. Die proses word geassosieer met die intense werk van die longspiere tydens uitaseming.
By die diagnose word veral aandag geskenk aan die toon van die vel en die slymvlies (blouerige tint). Sianose word geassosieer met 'n gebrek aan bloedvulling van klein kapillêres in die longe. Die vorm van die vingers verander.
Die chroniese vorm van emfiseem gaan gepaard met duidelike uiterlike tekens: geknipte nek, bors gevorm soos 'n vat.
Komplikasies van emfiseem
'N Verandering in die werk van die asemhalingstelsel beïnvloed die kardiovaskulêre en senuweestelsel. As gevolg van hongersnood begin die hartklep bloed met groter intensiteit pomp, wat 'n ekstra las op die hart skep.
Die las op die hart is een van die oorsake van tagikardie van die hart, hartaritmieë, hart-en longversaking, koronêre hartsiektes.
Chroniese longemfiseem ontwrig die senuweestelsel, en dra by tot slaapstoornis, breinsellefunksie en die ontwikkeling van geestesongesteldheid.
Komplikasies van longemfiseem lei tot chroniese aansteeklike siektes van die asemhalingstelsel, longontsteking en hartversaking van die regterventrikulêre vorm.
Diagnostiese metodes vir die studie van emfiseem
As daar 'n vermoede van longemfiseem is, moet 'n persoon dringend 'n beroep op 'n dokter of pulmonoloog gedoen word, wat bepaal word deur die keuse van 'n metode om die diagnose te bevestig (diagnose).
Die belangrikste metodes van diagnose:
die pasiënt ondervra, 'n gedetailleerde gesprek met die pasiënt oor die simptome van die siekte,
luister na die torakale streek en ondersoek na die vel van die pasiënt,
algemene bloedtoets, insluitend gassamestelling,
bepaling van die hartgrens,
topografiese slagwerk en uitkultuur.
By die insameling van inligting (geskiedenis) word inligting uitgevind: oor die teenwoordigheid van kortasem, slegte gewoontes (rook), die duur van hoes, die toestand van die liggaam tydens liggaamlike inspanning. Dit is nodig om perkussie (afluister op die liggaam) uit te voer, waarin die volgende tekens aan die lig gebring word, wat die teenwoordigheid van longemfiseem aandui:
probleme om hartgrense te stel,
beperking in longmobiliteit,
prolaps van die onderrand van die long,
'n dowwe geluid in die longe.
Luister deur 'n fonendoskoop gee die spesialis die geleentheid om vas te stel: droog asemhaling, vinnige asemhaling, tekens van tagikardie, gedempte harttone, verhoogde uitaseming en verswakte asemhaling.
Instrumentale ondersoek van die longe word uitgevoer met behulp van x-strale (radiografie), radiogolwe (magnetiese resonansbeelding), 'n rekenaar met die bekendstelling van 'n spesiale kontrasmedium, radioaktiewe isotope (scintigrafie), 'n spirometer, analise van die gassamestelling van die bloed met behulp van punksie van die ulnaraar, ondersoek bloed (algemene analise).
Terapie (hoe om longemfiseem te behandel)
In die behandeling van emfiseem het pulmonoloë drie hoofdoelstellings:
skakel simptome uit (kortasem, swakheid, ens.)
stop die verdere ontwikkeling van die siekte,
voorkoming van ligte gebrek.
Dit is onmoontlik om oor die volledige genesing van die siekte te praat, veral in die chroniese stadium.
Behandeling bestaan ​​uit verskillende groepe medisyne. К первой группе относятся лекарства, снижающие уровень ферментов, способствующих разрушению тканей легких. Вторая группа (муколитического действия) способствует отхождению слизи, уменьшению кашля, защищает от инфекционных заболеваний органы дыхания.
Voorbereidings van die derde groep dra by tot die verbetering van die metaboliese proses in die asemhalingstelsel, en voed ook die longweefsel aan. Die vierde groep - brongodilatore, wat die swelling van die brongymukosa verminder.
Daarbenewens is die gebruik van die volgende middels nodig:
teofillien-middels om spierbelasting op die spiere van die asemhalingstelsel te verlig,
glukokortikosteroïede vir die uitbreiding van die brongi, wat anti-inflammatoriese effekte bied.
Fisioterapie en ander metodes van terapie
Effektiewe mediese prosedures in die vorm van elektriese stimulasie, suurstofinaseming, spesiale liggaamlike opvoeding.
Suurstofinaseming is 'n langdurige prosedure (tot 18 uur per dag) om in 'n suurstofmasker te wees, waar 'n suurstofstroom teen 'n maksimum snelheid van 2 tot 5 liter per minuut voorsien word.
Gimnastiek vir asemhaling bestaan ​​uit spesiaal geselekteerde oefeninge wat help om die asemhalingspiere te versterk. Klasse moet vier keer per dag aangebied word, wat 15 minute duur. Die kompleks is soos volg:
uitaseming met 'n hindernis: Asem 20 keer stadig uit in 'n glas water deur 'n strooi vir 'n skemerkelkie,
diafragma asemhaling: haal diep asem ten koste van 1,2,3, blaas die maag op ten koste van 4, uitasem, hoes met gelyktydige spanning van die pers,
smaller van 'n lê-posisie: lê op jou rug, buig jou bene, klap jou hande met jou knieë, asem in, trek soveel lug as moontlik in jou longe, asem in, lig jou maag op, maak jou bene reguit, hoes met 'n gespanne druk.
Elektriese transdermale stimulasie word uitgevoer met behulp van 'n stroom wat help met die uitasemproses. Die huidige polsslag word individueel gekies en help om die moegheid van die spiere van die longe te verlig.
In uitsonderlike gevalle kan 'n besluit geneem word oor chirurgie. Die volgende soorte bewerkings word toegepas:
vervanging van die aangetaste long deur 'n skenkerorgaan. Die operasie word in seldsame gevalle gebruik, aangesien die risiko van orgaanverwerping 'n hoë prioriteit vir oorplanting is,
verwydering van die geaffekteerde liggaam gedeelte met behulp van thoracoscopy. Onder die beheer van spesiale video-toerusting word die aangetaste gebied van die long verwyder. Die tegniek laat die operasie toe met behulp van 3 klein interkostale gedeeltes.
chirurgiese verwydering van 'n deel van die long (verwydering van tot 25% van die orgaan is moontlik)
brongoskopiese chirurgie uitgevoer met behulp van 'n spesiale apparaat wat deur die mondholte aan die pasiënt voorgestel word en die aangetaste gebied verwyder.
Kos en volksmiddels
Dieet is 'n belangrike rol in die behandeling. Voorkeur moet gegee word aan groente en vrugte wat mikrovoedingstowwe en vitamiene bevat wat lewensbelangrik is in die liggaam, met voedsel wat min kalorieë bevat, uitgesonderd vetterige, gebraaide kosse uit die dieet.
Die drinkregime van die pasiënt moet tot 1,5 liter water per dag beloop.
Benewens medisyne-behandeling, kan alternatiewe medisyne gebruik word as aanvulling tot die hoofbehandeling.
Die belangrikste resepte wat aanbeveel word in die behandeling van emfiseem is gebaseer op afkooksels van kruie:
hoefblad (1 eetlepel lepel gedroogde blare vir 2 koppies kookwater, gebruik tot 6 keer per dag vir 1 eetlepel),
aartappelblomme (1 teelepel per glas kookwater, drink 'n halwe glas tot 3 keer per dag).
Dit is moontlik om aartappel inaseming uit te voer deur dampe in te asem van aartappels wat in hul uniform gekook is.
Voorkoming en aanbevelings
Om emfiseem te voorkom, het die regering 'n program vir rookbeheer ontwikkel.
Rokers het hulp nodig in die stryd teen 'n slegte gewoonte, insluitend mediese behandeling.
Moenie die behandeling van die asemhalingskanaal nalaat nie en voorkom dat die siekte in 'n chroniese vorm oorgedra word.
Tydige inenting van die bevolking, jaarlikse ondersoek en fluorografie is een van die belangrikste voorwaardes vir die voorkoming van longemfiseem.
Lewensvoorspelling vir pasiënte met longemfiseem
Nie een spesialis kan presies sê oor die lewensverwagting van 'n pasiënt met 'n diagnose van longemfiseem nie. Die voorspelling van die lewe hang grootliks af van die pasiënt self, sy psigo-emosionele bui vir behandeling.
'N Belangrike rol word gespeel deur die stadium van die siekte, die regte behandeling, tydige diagnose.
Moenie selfmedikasie gebruik nie, dit kan dodelik wees. Die voorspelling van die lewe by pasiënte met longemfiseem is in hierdie geval onvoorspelbaar.
Ondanks die aard van die siekte en chroniese vorm, is dit moontlik om die aanvang van menslike gestremdheid te vertraag deur spesiaal voorgeskrewe medisyne te neem. Sulke medisyne word lewenslank aan die pasiënt voorgeskryf.
In ernstige vorme van die siekte is die prognose van die lewe van die pasiënt meer as 1 jaar vanaf die oomblik dat die siekte opgespoor word.
Studies het getoon dat die oorlewing van siektes afhang van die erns:
'n ligte vorm van emfiseem, mits dit goed behandel word en 'n gesonde leefstyl het, die pasiënt in meer as 4 jaar in meer as 4 jaar kan laat leef,
'n matige vorm van emfiseem met behoorlike behandeling en 'n gesonde leefstyl laat die pasiënt in 73% van die gevalle meer as 4 jaar leef,
in ernstige gevalle van die siekte, onderhewig aan behoorlike behandeling en 'n gesonde leefstyl, laat dit in 54% van die gevalle pasiënte langer as vier jaar leef,
in die ernstigste vorm van longemfiseem, mits dit behoorlik behandel word en 'n gesonde lewenstyl het, is die lewensverwagting van pasiënte in 26% van die gevalle langer as 4 jaar.
Die pasiënt moet self na die lewe streef. Om op te hou met rook en alkohol, daaglikse wandel in die vars lug te hou, om die dokter se voorskrifte na te kom, kan dit alles langer duur as die tydperk wat in die statistiek aangedui word.
Etiologie, patogenese en variëteite van die siekte
Een van die kenmerke van longemfiseem is dat dit as 'n aparte nosologiese vorm slegs by 'n klein persentasie pasiënte voorkom. In die meeste gevalle is longemfiseem die finale patologiese proses wat plaasvind teen die agtergrond van ernstige morfologiese letsels van die brongopulmonêre stelsel, wat voorkom na siektes soos:
Daarbenewens kan longemfiseem siek word as gevolg van langdurige rook of inaseming van sekere giftige verbindings van kadmium, stikstof of stofdeeltjies wat in die lug is (om hierdie rede kom hierdie siekte dikwels in bouers voor).
Die meganisme van die ontwikkeling van die siekte
Onder normale omstandighede vind gaswisseling in die menslike liggaam plaas in die alveoli - dit is klein "sakke" wat deurboor word deur 'n groot aantal bloedvate wat aan die einde van die bronchi geleë is. Tydens inaseming word die alveoli met suurstof en opgeblasenheid gevul, en as hulle ingeasem word, trek hulle saam. By emfiseem kom daar egter sekere afwykings voor in hierdie proses - die longe strek te veel, hul weefsel word digter en verloor die elastisiteit daarvan, wat lei tot 'n toename in die lugkonsentrasie in die longe en dit veroorsaak 'n onderbreking in hul funksionering. Met verloop van tyd vorder pulmonale emfiseem, wat gemanifesteer word deur die ontwikkeling van respiratoriese versaking, dus moet u dit so gou as moontlik begin behandel.
Afhangend van die redes wat lei tot die ontwikkeling van 'n patologiese proses in die longweefsel, word longemfiseem geklassifiseer in:
die primêre (diffuse) wat veroorsaak word deur tabakrook, stof of inaseming van stikstofoksied word gekenmerk deur 'n verlies aan elastisiteit van die longweefsel, 'n morfologiese verandering in die respiratoriese afdeling van die longe en 'n toename in druk in die alveoli,
sekondêr (obstruktief) - kom voor op 'n agtergrond van strek van alveoli en respiratoriese brongiole wat veroorsaak word deur lugwegobstruksie,
vicarious - dit is 'n soort kompenserende reaksie van een long op enkele veranderinge (en soms die afwesigheid) van 'n ander, waardeur 'n gesonde long in volume toeneem, maar slegs om normale gaswisseling in die menslike liggaam te verseker (vicar long-emfiseem kom slegs voor in binne een long en word nie as 'n patologiese proses beskou nie, is die prognose gunstig).
Daar is ook bulmonale longemfiseem, wat verskil in die sin dat dit onopgemerk voortgaan, word alreeds opgemerk in die stadium van pneumotoraks (opeenhoping van lug in die pleurale holte) en benodig onmiddellike chirurgiese ingryping. Die voorspelling is ongunstig (lei dikwels tot die dood van die pasiënt).
Die kliniese beeld van die siekte
Dokters praat oor die belangrikste simptome van pulmonale emfiseem en noem veral:
visuele vergroting (uitbreiding) van die borskas teen die agtergrond van 'n afname in die uitstappie tydens asemhaling (emfiseem kan bepaal word op die foto, wat toon dat die bors in 'n fase van diep inspirasie is)
sianose (blou tint) van die tong, naels en lippe, kom voor op die agtergrond van suurstofhonger van weefsels,
uitbreiding van interkostale ruimtes,
gladstryking van supraklavikulêre gebiede.
Aan die begin word longemfiseem geopenbaar deur kortasem, wat aanvanklik tydens sport (hoofsaaklik in die winter) voorkom en word gekenmerk deur ongemak, en dan steur dit die persoon met die geringste fisieke inspanning. Die kenmerkende tekens van die siekte sluit in die feit dat pasiënte kort asem haal met geslote lippe en wangetjies, en u moet ook let op die feit dat nekspiere tydens inspirasie betrokke is (in 'n normale toestand behoort dit nie te wees nie). Pulmonale emfiseem gaan gepaard met hoes, pyn agter die sternum en gewigsverlies (laasgenoemde is te danke aan die feit dat pasiënte te veel energie spandeer om die normale funksionering van die asemhalingspiere te handhaaf).
Pasiënte neem dikwels 'n gedwonge posisie van die liggaam op die buik (kop na onder), omdat hierdie posisie hulle verlig, maar dit is in die vroeë stadiums van die siekte. Namate longemfiseem ontwikkel, voorkom veranderinge in die bors dat pasiënte in 'n horisontale posisie is, waardeur hulle selfs in 'n sittende posisie slaap (dit vergemaklik die diafragma).
Die belangrikste metodes vir die diagnosering van longemfiseem
Die diagnose van longemfiseem moet uitsluitlik behandel word deur 'n pulmonoloog wat 'n aanvanklike diagnose maak op grond van data van 'n pasiëntondersoek en uitkultuur van long respirasie met behulp van 'n fonendoskoop. Dit is die belangrikste diagnostiese metodes, maar dit laat nie 'n volledige kliniese beeld van die siekte saam te stel nie, en dus word die volgende aanvullende navorsingsmetodes uitgevoer:
X-straal van die longe (toon die digtheid van die longweefsel),
rekenaar tomografie (beskou as een van die mees akkurate metodes om longemfiseem te diagnoseer),
spirometrie (ondersoek na die funksie van respirasie, om die mate van verswakte longfunksie te identifiseer).
Hoe om te behandel?
Die belangrikste metodes om emfiseem te behandel, sluit in:
ophou rook (dit is 'n baie belangrike saak waaraan dokters veral let, want as die pasiënt nie ophou rook nie, sal dit onmoontlik wees om longemfiseem te genees, selfs met die doeltreffendste medisyne),
suurstofterapie (ontwerp om die liggaam van die pasiënt met suurstof te versadig, aangesien die longe nie hierdie funksie kan hanteer nie),
gimnastiek (asemhalingsgimnastiek verbeter die diafragma se werk en help om kortasem te raak, wat die belangrikste simptoom van emfiseem is)
konserwatiewe behandeling van gepaardgaande siektes (brongiale asma, brongitis ensovoorts) wat emfiseem veroorsaak, waarvan die simptome deur die dokter bepaal word, antibiotiese terapie bygevoeg word wanneer die infeksie aan die hoofbehandeling vir emfiseem gekoppel is.
Chirurgiese behandeling van pulmonale emfiseem word slegs aangedui as die siekte in 'n bolvormige vorm voortgaan, en dit kom neer op die verwydering van bullae - dunwandige blase vol lug wat in enige deel van die long gelokaliseer kan word (dit is byna onmoontlik om dit op die foto te sien). Die operasie word uitgevoer volgens die klassieke en endoskopiese metode. Die eerste metode behels die chirurgiese opening van die bors, en gedurende die tweede keer doen die chirurg al die nodige manipulasies met behulp van spesiale endoskopiese toerusting deur klein insnydings op die vel. 'N Endoskopiese metode vir die verwydering van bulle vir emfiseem sal meer kos, maar so 'n operasie het 'n korter rehabilitasieperiode.
Die meerderheid konserwatiewe metodes om hierdie siekte te behandel, is nie baie effektief nie, want in teenstelling met longbrongitis veroorsaak emfiseem onomkeerbare strukturele veranderinge in die longweefsel. Die prognose hang af van die tydigheid van die aanvang van die behandeling, die nakoming van die dokter se aanbevelings en die korrekte metode van geneesmiddelterapie vir beide die onderliggende en gelyktydige siektes.
In elk geval moet slegs 'n dokter die behandeling van longemfiseem behandel. Die siekte word as chronies beskou en pasiënte moet dwelms dwarsdeur hul lewens neem wat die basiese funksies van die respiratoriese stelsel ondersteun. Die lewensverwagting van mense met longemfiseem hang af van die mate van skade aan die longweefsel, die ouderdom van die pasiënt en die individuele eienskappe van sy liggaam.
Is daar 'n kuur vir emfiseem
Tradisionele en volksmiddels word aanbeveel om emfiseem te behandel. Terselfdertyd sal geen dokter die vervanging van klassieke terapie met alternatiewe metodes goedkeur nie, hoe effektief dit ook al mag wees.
Slegs 'n ervare spesialis moet besluit hoe om longemfiseem te behandel. Dit word gedoen in die pulmonologie-afdeling van die hospitaal. Afhangend van die vorm van die siekte en die erns van die toestand van die pasiënt, besluit die dokter of die pasiënt in 'n hospitaal of tuis behandel sal word, watter medisyne kan help om longemfiseem te genees, en watter geneesmiddels kan gebruik word.
Die onomkeerbaarheid van die veranderinge wat die longweefsel ondergaan het, dui daarop dat longemfiseem nie heeltemal genees kan word nie. Maar tydige maatreëls wat getref word, deur die nakoming van alle mediese aanbevelings, sal nie die siekte laat vorder nie. As dit moontlik is om die simptome van respiratoriese verswakking wat daardeur veroorsaak word, te verminder, sal 'n persoon 'n bekende lewe kan lei.
Terapeutiese maatreëls word volgens plan uitgevoer, dit is daarop gemik om asemhalingsversaking uit te skakel en longfunksie te verbeter.
1. Die verbetering van die patency van die bronchi. Hiervoor word pasiënte bronchodilatore voorgeskryf. In akute toestande word aminofillien ingespuit. In ligter gevalle word medisyne soos Eufillin, Neophyllin, Theophylline, Theopec in tablette gedrink.
Vir dieselfde doel word inasemingsterapie beoefen. Longpasiënte met longemfiseem haal ventolien, salbutamol, berodurale, berotek en ander middels in wat die bronchiale lumen uitbrei. Inasemings kan in 'n hospitaal, fisioterapie of tuis gedoen word, as daar 'n veredelingsmiddel by die huis is.
Dit is ook nodig om glukokortikoïedhormone te neem - hidrokortisoon, deksametason, korifeen, prednison.
2. Dit is nodig om maatreëls te tref om sputum te verdun en die ekspektorasie daarvan te vergemaklik. Hier sal die dokter u aanraai om behandel te word met dieselfde ekspektorant medisyne wat vir brongitis gebruik word. Dit is:
Om sputum parallel te verwyder, kan u behandeling met volksmiddels probeer.
3. As die oorsaak van die siekte chroniese brongitis is, dit wil sê die konstante teenwoordigheid van infeksie in die bronchie, is die behandeling van longemfiseem ook antibiotiese terapie. Dit is nodig om die patogeen te identifiseer en 'n antibakteriese middel te kies waarop dit sensitief is. Gewoonlik word breëspektrum medisyne gebaseer op penisillien, azitromisien, ensovoorts voorgeskryf.
4. Om die tekens van asemhalingsversaking te stop, word suurstofterapie beoefen, d.w.s. suurstofinaseming vanaf 'n spesiale ballon. In veral ernstige gevalle is meganiese ventilasie nodig.
5. In sommige gevalle van fokale (bullous) emfiseem word aanbeveel dat chirurgie uitgevoer word waartydens patologiese weefsels verwyder word.
6. Om die prosesse in die serebrale korteks te balanseer, trofiese prosesse in die longweefsel te aktiveer, spasma in die bronchi te verminder, die liggaam as geheel te versterk, word die pasiënt aanbeveel asemhalingsoefeninge.
In die reël duur die verloop van geneesmiddelterapie drie tot vier weke. Volksmiddels kan sonder onderbreking gebruik word. Dikwels is dit hulle wat pasiënte met longemfiseem help om bevredigend te voel.
Die pasiënt kan volksmiddels gebruik om brongiale lumen uit te brei, sputum uit te skakel, respiratoriese funksie te verbeter en die liggaam te versterk.
In die eerste plek word dit aanbeveel om afkooksels en infusies van kruie te gebruik. Dit word mondelings of saam met hulle ingeasem.
Swart radyse met heuning
By die behandeling van longemfiseem kan u sulke volksmiddels gebruik:
Infusie van Ledum. In 500 ml kookwater, voeg 1 teelepel droë en fyngemaakte kruiepreparaat by, dring daarop aan om 'n uur aan te hou. Drink twee keer per dag 150 ml warm tinktuur.
Sap van swart radyse. Vars groente word gewas, geskil. Vryf dit op 'n rasper en druk die sap uit. 50 ml sap word gemeng met 2 eetlepels heuning. Дважды в день принимают 2 столовые ложки препарата. Желательно делать это перед приемом пищи.
Melk met wortelsap. Voeg 1 eetlepel wortelsap in 'n glas warm melk. Drink drie weke op 'n leë maag.
Tee gemaak van kruisement, salie en tiemie. Een en 'n halwe teelepel gemeng in gelyke verhoudings van gedroogde en gekapte kruie word in 'n termosmos gegiet en 'n glas kookwater gegooi. Drink 70 ml na ontbyt, middagete en aandete.
By die behandeling van emfiseem kan volksmiddels ook uie en knoffelsap, propolis, aalwynsap en Kalanchoe, dergelike gebruik.
Dit is belangrik om onkonvensionele metodes om longemfiseem te bestry sonder fanatisme te behandel. Daar moet onthou word dat 'n onsuksesvolle poging tot selfmedikasie medisyne tot ernstige gevolge kan lei en soms 'n lewe kan kos.
Veranderings in longweefsel
Onder invloed van hierdie faktore ondergaan die longweefsel die volgende veranderinge:
die grootte van die alveoli en brongiole neem twee of meer kere toe,
daar is 'n rek van die gladde spiere van die bronchi, die dun van die wande van die vaartuie, hulle verlatenheid en wanvoeding in die strukturele eenheid van die longe - die acinus,
die mure van die alveoli word vernietig met die vorming van holtes,
gaswisseling word versteur, en in hierdie geval is die liggaam in hipoksie (suurstofhonger),
respiratoriese spiere word geaktiveer om te kompenseer,
met verloop van tyd, weens die las op die regterhart, waaruit die bloedvate wat die longe lewer, ontwikkel 'n ander ernstige patologie - 'n chroniese longhart.
Die vloei onderskei:
akute. Dit kom voor by 'n aanval van brongiale asma, 'n vreemde liggaam. Dit word gekenmerk deur die omkeerbaarheid van die staat in noodhulp,
chroniese. Geleidelike ontwikkeling word opgemerk, in die beginfase is 'n genesing moontlik.
Wat die voorkoms betref, gebeur dit:
alopecia. Dit ontwikkel op die terrein van post-operatiewe littekens, tuberkulose en post-inflammatoriese fokusse. Vir 'n lang tyd mag iemand nie eers vermoed dat hy hierdie vorm van die siekte het nie,
ontlont. 'N Baie groter deel van die longe word aangetas, met gevorderde gevalle is daar slegs een behandelingsopsie - orgaanoorplanting.
primêre vorm. Dit is 'n onafhanklike patologie, wat dikwels geassosieer word met aangebore kenmerke. Dit kan onmiddellik na geboorte en in enige lewensjaar gediagnoseer word. Die siekte vorder vinnig en is swak behandelbaar.
sekondêre. Obstruktiewe siektes van die longstelsel lei geleidelik daartoe. Lugholtes kan 'n hele lob van die longe vang.
Volgens anatomiese kenmerke:
vesikuleer (bolagtig). In plaas van die aangetaste alveoli, vorm borrels wat groot groottes bereik, wat geneig is tot vermeerdering, samepersing van naburige strukture en soms breuk,
vesikulêr (hipertrofies, panasinêr). Dit manifesteer in 'n ernstige verloop van die hele lob; daar is geen gesonde weefsel tussen die beskadigde acini nie. Dit manifesteer as ernstige asemhalingsversaking,
paraseptale (perilobulêre, periacinar, distale). Die gedeeltes langs die pleura is aangetas (die serusmembraan wat enersyds die longe omsluit, en die interne organe aan die ander kant) kom voor met tuberkulose,
centrilobular. Die sentrale deel van die strukturele eenheid van die longe, die acinus, word aangetas. In hierdie gebied word 'n inflammatoriese fokus gevorm met periodieke sekresie van slym. Lewensvatbare longweefsel bly tussen die beskadigde gebiede,
okolorubtsovaya. Kom voor op die plek van post-inflammatoriese veranderinge. Byvoorbeeld, op die plek van die vorming van veselweefsel na longontsteking,
subkutane (interstisiële). As die alveoli breek, kan lugborrels deur die weefselkrake na die kopvel en nek kom en onder dit bly.
Hoe vermoed die aanvang van emfiseem?
verergering van hoofsiektes (chroniese obstruktiewe longsiekte, brongiale asma, ens.) kom meer gereeld voor,
hulle hou langer en baie moeiliker
die behandeling van hierdie siektes wat u help, het nie meer 'n positiewe effek nie,
verhoogde erns van kortasem,
'n aansienlike verminderde werkvermoë en fisieke aktiwiteit.
7 tipiese tekens van 'n persoon met pulmonale emfiseem
Met 'n langdurige siekte van 'n persoon met emfiseem, is dit maklik om vinnig te herken:
die nek word kort
bors is soos 'n "vat"
supraklavikulêre fossae bult,
as u probeer asemhaal, raak die interkostale ruimtes betrokke as gevolg van die aktiewe werk van die respiratoriese spiere, veral die interkostale spiere,
die buik sak as gevolg van die daling van die diafragma - die asemhalingspier,
die finale vingers van die vingers is soos 'trommelstokke', en die naels is soos 'horlosiebrille'.
Die simptome van emfiseem is ook:
kortasem by uitaseming. Vir 'n lang tyd kan dit onopgemerk gaan, maar dit vorder en word meer uitgesproke met 60 - 65 jaar. In teenstelling met kortasem in hartversaking, neem dit nie toe in 'n liggende posisie nie,
swelling van die servikale are as gevolg van verhoogde intrathoracic druk. Dit kan veral onderskei word deur hoes, wat ook gepaard gaan met hierdie patologiese proses,
duidelike werk van hulpspiere wat pasiënte help om asem te haal - interkostale, leer-, bors- en buikspiere,
gewigsverlies as gevolg van die uitdruklike werk van respiratoriese spiere.
As 'n chroniese pulmonale hart aanheg, ontstaan ​​oedeem van verskillende lokalisasies (voete, bene, heupe, skrotum, buik, gesig), vergroting van die lewer, verhoogde asemhaling, ernstige sianose (sianose) van die vel.
Tydens auskultasie (luister met 'n fonendoskoop):
droë of nat latte met brongitis,
demping van hartklanke as gevolg van hiper-lugigheid van die longweefsel, wat klank absorbeer,
verhoogde hartklop (tagikardie). In suurstofhonger, probeer die hart om die situasie reg te stel,
verhoogde respiratoriese tempo, wat aandui asemhalingsversaking.
Laboratorium- en instrumentele diagnostiek
Uit laboratoriumanalises en instrumentele navorsingsmetodes is dit moontlik om:
borskas x-straal. Dit is 'n baie belangrike metode vir die diagnose van emfiseem. Gebiede met verhoogde deursigtigheid, 'n toename in die volume van die longe, 'n lae ligging van die diafragma, 'n verlaging van die onderkante van die longe,
rekenaar tomografie. Die nadeel is 'n groot bestralingslas. Maar dit laat 'n laag-vir-laag ondersoek van die longweefsel toe en onthul die lugagtige gebiede, selfs van klein groottes, bullae, hul volume en ligging, gebiede met versmelte alveoli, veranderinge in die wortels van die longe,
magnetiese resonansbeelding. Laat u toe om die areas van kompressie van die longweefsel, bloedsomloopstoornisse, selfs in klein vate, die teenwoordigheid van pleurale vloeistof te bepaal,
spirography. Dit word uitgevoer met behulp van 'n spirograaf, wat die hoeveelheid uitasem en ingeasemde lug in ag neem. Met emfiseem word 'n toename in die resterende volume, totale longkapasiteit, 'n afname in lewensnoodsaaklike kapasiteit en pulmonale ventilasie bepaal. Aanwysers verminder met 25 - 30%,
piek vloeimetrie. Dit word bepaal deur gebruik te maak van 'n toestel waarmee u die maksimum uitasemingstempo kan bepaal. Dit sal met 20% verminder word,
algemene bloedtoets. Daar is 'n toename in rooibloedselle, hemoglobien, hematokrit (die verhouding van bloedplasma tot rooibloedselle), 'n afname in die eritrosiete sedimentasietempo onder 2 mm / u,
By die bepaling van die gassamestelling van die bloed is daar 'n afname in suurstof in arteriële bloed onder 60 mm Hg, 'n verhoogde vlak van koolstofdioksied bo 50 mm.
Behandeling van emfiseem. Wanneer moet ek geopereer word?
Daar is geen spesifieke behandeling nie. Pogings om alfa-1-antitrypsien by die mens te behandel, is nie wyd gebruik nie. Om op te hou rook is belangrik. Van die middels word asetielsistienpreparate gebruik (ACC, Asist, Asibrox). Hulle kan die vrye radikale wat tydens emfiseem gevorm word, teenwerk. Onlangs is die voorkeur gegee aan teofilliene van lang aksie. Hierdie middels werk gelyktydig op die verbetering van die bloedsomloop in die longe en op die regstelling van ventilasieversteurings. By rokers word die sensitiwiteit vir die middel verminder, en inteendeel, by mense van 'n ouer ouderdomsgroep. Daarbenewens kan hulle versteurings in die ritme van die hart hê wanneer u hierdie middel gebruik. Om die brongi uit te brei, kan medisyne soos:
Hul kombinasie word meer gereeld gebruik. Aanduidings vir die aanstelling van glukokortikoïede (Prednisolon) is die vinnige vordering van die siekte, die ondoeltreffendheid van ander groepe geneesmiddels. Hierdie middel beïnvloed die spiere negatief (myopatiese effek). Meer as 25% van die mense reageer nie op hormoonterapie nie. Met die ontwikkeling van osteoporose (vernietiging van die beenstruktuur), wat 'n manifestasie van emfiseem is, word vitamienpreparate aanbeveel, veral D3. Fisiese metodes word ook getoon:
kinesitherapy - behandeling met beweging.
Chirurgiese behandeling word uitgevoer met:
met die ontwikkeling van komplikasies,
'N Diagnose van longemfiseem is nie 'n sin nie. Met tydige diagnose en voldoende behandeling neem die duur en doeltreffendheid van die lewe aansienlik toe. 'N Gunstige uitkoms hang af van:
voorkoming van infeksies
goeie reaksie op behandeling.
Die maklikste maniere om 'n geskenkpakkie uit papier te maak
Toe beenbreuk: simptome, tekens, behandeling, herstel
Hoe om Paxil te weier
Volgens die mans self is daar tien maniere om 'n man mal te maak
Copyright 2021 \ Internet tydskrif hoe om alles te doen \ 7 tipiese tekens van 'n persoon met longemfiseem en die mees relevante inligting oor die oorsake en uitkomste van hierdie siekte