Beelde deur Steve Watts
As ons verder gaan as ons traumas en emosionele bagasie, vind ons ons meer gebalanseerd. Ons kan ondersteuning erken en aanvaar vir tye wanneer ons voel dat ons verdrink.
'N Massiewe perspektiefverskuiwing vind plaas wanneer kundalini die boonste chakras wakker maak. Die hart is 'n soort spilpunt tussen die onderste en boonste chakras, waar ons baie meer raaksien, luister en waarneem as ons eie persoonlike ervarings van hierdie wêreld.
Deur die perspektief van die hart verstaan ​​ons hoe vry dit is om jarelange oortuigings vry te laat.
Die vyfde, sesde en sewende chakras
Wanneer kundalini buite die hart ontwaak, verdiep ons persepsie en open ons vir psigiese vermoëns. Dit is deur die derde oog wat ons herken en wegbeweeg van die geraas en chaos van die wêreld. Hierdie perspektiefverskuiwing is moeilik om te beskryf, maar dit is waarna ek in my boek verwys Die Body Deva as die "tornado van chaos."
Dit is nie 'n toestand van disassosiasie nie. Disassosiasie skep 'n ander uitkykpunt, 'n vermoë om buite jouself te sien, maar eerder as 'n ontwikkelde perspektief, is dit 'n groot pyn en ontkoppeling. Die geestelike ontwakingsproses is een van beide uitbreiding en konsolidasie gelyktydig, wat ons verstand en emosies 'n soliede en gegronde houer bied om uit te brei.
Die psigiese en fisiese strukture in die liggaam moet herbedraad word sodat ontwaking kan plaasvind. Sonder hulle kan ons nie behoorlik ontwikkel nie. Sonder die bestendigheid van ons liggame as 'n houer om kundalini te ontwaak, en sonder om trauma in die verlede te genees sodat ons 'n gesonde ego-verstand kan bereik, sal ons perspektiefverskuiwings nie duidelikheid tot gevolg hê nie en sal ons waarskynlik aansienlik verlore gaan of in ons proses.
Hierdie perspektiefverskuiwing neem ons diep na binne, en dit is maklik vir mense om by hierdie hek vas te val. Ons betreur 'n wêreld wat so gevul is met geraas en illusie, en ons kan onsself as meerderwaardig beskou as ons nie meer aandag gee aan die onsin en illusie nie.
Ons kan dalk vasval in die vakuum wat deur so 'n toestand geskep word. As ons nie meer vir onsself geraas en drama skep nie, sit ons met baie tyd op hande. Ons kan ons ook in 'n eksistensiële krisis bevind omdat die wêreld sulke dinge nie herken nie, en ons kan stagneer in die verlies aan betekenis wat ontstaan ​​as gevolg van die besef dat die wêreld illusie is.
Diens aan die wêreld te wees
As ons kan besef dat ons hier is vir meer as net onsself, en ons heroriënteer om diensbaar te wees vir die wêreld, verdwyn hierdie gevoel van betekenisloosheid. As ons hierdie blokke kan oorkom, voltooi die kreatiewe impuls van kundalini die kringloop van egodood deur deur die kroon te beweeg en in die goddelike "ek" te bloei.
Daar is 'n reeks knope tussen die derde oog en die kroon. Die aanvangshek om verder as die derde oog te beweeg en kundalini na die kroon te laat vloei, behels die vrylating van die ego, maar dikwels nie op 'n manier wat mense gewoonlik voorstel nie.
Die verkryging van 'n gesonde ego-gemoed
Ons benodig 'n gesonde ego-mind, nie 'n afwesige nie. Dit is deur genesing van trauma en geestelik-emosionele konflik dat ons gedagtes duideliker kan word en ons gesonder kan word. As gevolg hiervan kan ons herken wie ons is as individue, sowel as wat ons in hierdie wêreld bring.
Enige egodood is 'n transformerende proses waarin die ego-gees geheroriënteer word na gesondheid en groter stabiliteit. Sonder die houer van die fisiese vorm en 'n gesonde ego-verstand, kan die transformerende proses van geestelike ontwaking nie behoorlik plaasvind nie.
Die opkoms van kundalini in die kroon skep 'n ontmoeting of huwelik tussen die magte wat tweeledigheid beheer. Dit skep ook verligtingstoestande van leegheid, egodood, vrede en ekstatiese saligheid. Baie beskou dit as die einde van die geestelike weg. Dit is waar dat sulke ervarings redelik hoog is.
Dit laat die vraag weer ontstaan ​​oor tydelike state versus permanensie. Daar is baie mense wat glo dat hulle nogal verlig is omdat hulle 'n tydelike ervaring van geluk of leegheid gehad het. Hulle kan selfs baie saligheidstoestande ervaar, of 'n mate van permanente staat.
Omdat hulle egter aan sulke ervarings vashou en in dieselfde egval val wat op verskillende maniere in elke chakra voorkom, is daar gewoonlik geen groter selfverwesenliking nie.
Die Geestelike Hart
Ervarings van gebrek aan betekenis en volkome ongedifferensieerde eenheid gee plek vir die finale fase van die pad: die opening van die geestelike hart. Dit is die afkoms van genade, herindividuasie met ons fisiese vorm, begronding in die alledaagse lewe en die verwesenliking van die kosmiese 'ek'.
Hierdie kosmiese 'ek' is 'n gevoel van volledige vloei en oopmaak van die geestelike hart. Alhoewel die hartchakra voorheen oopgemaak is, het die geestelike hart verskillende energieke strukture. In die stelsel van Ramana Maharshi is dit twee syfers regs van die fisiese hart, in die ruimte van die vierde werwel (die middelpunt van die hart en dan lateraal regs).
Dit is 'n opening van die energieke strukture van die hart, wat die aorta (bokant van die hart), die perikardium (die hartbedekking) insluit, en die 'hoë hart' wat bo die hart is en wat verband hou met die tymus. Die aktivering van hierdie sentrum stel ons in staat om te besef dat ons doel verligting binne die menslike, fisiese vorm is en deur die unieke diens aan die wêreld te bied.
Skakel in by Kosmiese intelligensie
Die geestelike hart bring ons unieke elemente en vermoëns in lyn met kosmiese intelligensie. Wanneer ons die poort bo die kop bereik, word paradokse met mekaar versoen; ons verstaan ​​dat iets terselfdertyd een ding kan wees en dat dit heeltemal andersom is. Ons weet dat teenoorgesteldes saamwoon, mekaar inlig en dat dit dikwels vreemd dieselfde is. Ons weet dat ontwaking plaasvind in samehang van teenoorgesteldes, en dat ons deur middel van versoenende paradoks kan ontwaak.
Dit is deur die liminale ruimte tussen paradokse te wees wat ons deur die binêre bestaan ​​kan sien. Sonder om hierdie konsep ten volle te begryp, is dit onmoontlik om te verstaan ​​dat ons eenheid en skeiding kan ervaar, dat die een die ander in werklikheid skep en dat dit slegs saam met mekaar bestaan.
Ons dink aan geestelike konstrukte deur polariteit. Die idee waarvan die geestelike weg een is katabasis- 'n afdaling in die dieptes en die duisternis van die self om op te staan ​​- kan nie verstaan ​​word deur diegene wat 'n geestelike weg wil hê waarin hulle nie in hul eie vuil hoef te grawe nie. Ons kan slegs lig vashou as ons deur ons duisternis gaan; ons kan 'nee ek' hê slegs deur te ontdek wat ons 'ek' is. Sulke dinge sal nooit deur die verstand aangegryp word of deur valse besef ondersteun word nie.
Medelye, kreatiwiteit en goddelike potensiaal
As die geestelike hart oop is, voel ons al hoe groter medelye met die self en kreatiwiteit, en ons goddelike potensiaal kan onbelemmerd deur ons vloei. Dit wys die wêreld met grasie, terwyl helder lig deur elke sel in ons menslike vorm (en-lig-enment) vloei.
Die inleidende proses deur hierdie chakras gaan oor oorgawe. Ons besef dat ons altyd meer kan ontwikkel, meer kan wees. Ons is bereid om te besef dat dit maklik is om te stagneer in gebrek aan duidelikheid of gebrek aan kennis, om te projekteer wat nie gesond is nie, en om die eerste stap (of die vyfhonderd en twaalfde) op die pad as die laaste te sien.
Wat ons nodig het om op hierdie weg te gaan, is om bereid te wees om persoonlike verantwoordelikheid vir onsself te neem, om na binne te kyk en te verstaan ​​dat elke stadium van die geestelike weg ego-strikke bied om illusieuse meerderwaardigheid of verligting te verkondig, en dan om sê "nee" vir sulke illusies.