Glo jy dat jy doelbewus of deur toeval hierheen gekom het? Om 'n spesifieke rede, of met geen agenda nie?
Albei hierdie vrae-Wie is jy? en Hoekom is jy hier?- is sentraal tot die menslike ervaring. Maar afgesien van die geskiedenis se groot filosowe, teoloë en geestelike leiers, lyk die meeste van die mensdom deur die geslag na die geslag wat net leef, sonder enige belangstelling om hierdie raaisels op te los - of te besig met eenvoudige oorlewing om hulle bekommerd te maak.
Mense lyk oral in emosionele sirkels en probeer om uit te vind hoe om dit sinvol te maak aanspreek die raaisels. Hulle wil hulself regmaak en hul lewens begin om die blinde monotonie van hul bestaan ​​te beëindig. Hulle is geneig om te fokus op die oplossing van die onmiddellike probleem wat hulle dink alles beter sal maak, eerder as om te kyk na wie hulle as geheel is en hoe al hul oortuigings, gevoelens en gedagtes hulle gelei het tot waar hulle nou is.
Alhoewel die antwoorde op die vrae hierbo nie veel te doen het nie of ons oorleef, hulle sal alles te doen hê hoe ons oorleef. Deur die verkenning van ons rede om te wees, sal ons 'n dieper begrip hê van enige huidige dilemma of ongelukkigheid wat ons in die gesig staar.
Lewe se agenda: Groter as wat jy dink
Ek kan beslis nie voorstel dat ons op hierdie planeet is om net te eet, te werk en te slaap nie. En ons is nie hier om net voort te plant en die mensdom te hou nie, want as ons was, sou ons almal kinders hê. Hoekom dan, is ons hier?
Ek glo dit is vir 'n baie groter rede.
Sommige sê dat die menslike liggaam 'n voertuig vir die siel is; dat elkeen van ons 'n siel is wat 'n liggaam het, 'n geestelike wese wat fisies geword het, nie net 'n fisiese entiteit nie. Ek stem saam met hulle. En as almal van ons het geglo dat baie van ons sou moet erken dat ons honderde jare agteruitgegaan het. Ons sal die lewe op die diepste vlak moet bevraagteken oor liefde, godsdiens, seks, politiek - alles. Ons sal moet vra onsself op die diepste vlak.
Ons rede vir bestaan ​​sou so sterk geskud word dat die koördinate van ons huidige begrip heeltemal sou verander. Ons sal nie meer kan wegkom met onsself met ons fisiese voorkoms of die hoeveelheid geld wat ons maak nie. Ons kan nie meer pyn op ander veroorsaak nie. Ons sal nie meer voel dat ons agter maskers moes wegsteek om ons Ware Selves te beskerm nie.
As ons werklik moet glo dat ons almal Siele is wat deur 'n menslike liggaam leef, sal ons diep gemotiveer wees om ander met vriendelikheid te behandel, hulle in die oë te sien, omdat hulle weet dat hulle een van ons is. Ons sal moet voel.
Maar die oortuigings oor wie ons is, is nie kollektief nie. Ook die oortuigings is nie hoekom ons hier is nie. En aangesien miljoene uiteenlopende en verstrooide oortuigings oor hierdie aangeleenthede is, is dit geen wonder dat ons van mekaar verskil nie, en vind ons dikwels in die oorlog.
"Waaroor gaan dit, Alfie?"
As jy dit weet en dit regdeur die lewe sien, sal die eerste vraag van iemand wat die idee van die siel verken, wees: Waarom sou die Siel selfs begeer om na fisiteit te kom? Hoekom sou dit kies om so 'n ervaring te betrek?
Soos so baie van ons, het ek ook hierdie vrae oorweeg, gewonder wat die punt van die lewe regtig is en waarom ons almal hier in die wêreld is. My gedagtes het lankal my siel gesing met die langdurige ondersoek, "Waaroor gaan dit, Alfie?"
Die antwoord wat altyd na my terugkeer, is dat die siel die reis na fisiese aard geneem het sodat dit al die daaglikse vreugdes en uitdagings, elasies en angs, trane en lag wat deel van die menslike lewe is, ervaar, met die wete dat dit die grootste is geleenthede om voel wat dit al weet.
Wat dit weet, is dat sy natuurlike toestand eenheid met die hele lewe is. Dit is duidelik dat daar geen skeiding tussen dit en enigiets anders is nie. Maar dit kan nie voel eenheid buite die fisiese, want buite die fisiese is daar slegs konseptualisering. Slegs deur fisiese uitdrukking is konsep omskep in ervaring.
Dit is dan sy agenda. En die vinnigste, mees effektiewe manier waarop die Siel eenheid kan ervaar, is vir ons, sy fisiese eweknie, ten volle voel Wat ons ook al in enige oomblik konfronteer - vreugde, vrees, liefde, hartseer (enige emosie, nie net diegene wat ons geag het nie goeie or positiewe) -Thet ten volle uit te druk daardie gevoelens (vir onsself, ander of die lewe), en uiteindelik, om daardie twee ervarings te kombineer op 'n manier wat ons toelaat om outentiek verbind met ander deur die gevoelens wat ons geïdentifiseer en uitgedruk het. Dit word 'n Heilige Formule. Dit is 'n proses wat geartikuleer en geaktiveer kan word, waardeur die siel se doelwit bereik kan word.
Die eerste twee dele van die formule (Feel, Express) plaas jou in kontak met jou Ware Self. Hulle brand die laaste deel van die formule (Connect), wat die mees outentieke jou aan ander. Dit is hierdie konneksie met ander mense wat ons grootste en mees impakvolle ervaring van eenheid veroorsaak, wat ons laat besef dat eintlik eenheid is nie teoreties, maar werklike.
Dit is die uiteindelike vraag: As ons siel hier is om selfstandigheid te beleef deur te voel, uit te druk en te verbind, moet ons nie toelaat dat ons dit meer volledig doen nie? Wat hou ons terug?
Vir baie, gebrek aan moed.
Spesifiek, Soul Courage.
Is enigeen eintlik 'n gebrek aan siel moed?
Die meeste mense leef in vrees. En waarvoor die meeste mense bang is, is presies wat die siel wil ervaar. Namens gevoelens. Die meeste van ons het 'n groot hoeveelheid fisieke moed en geestelike moed, maar Soul Courage kan nog 'n saak wees.
Soul Courage gaan oor wat jy regtig aan jou lewe bring - jou instinktuele wysheid en eindelose nuuskierigheid, jou gevoelens en die uitdrukking van hulle, jou wonder en kwesbaarheid, jou vreugde en pyn, jou vrees en opgewondenheid - alles wat jy van binne hou jy is fisies gemaak en alles wat jy op die pad op hierdie menslike reis opgetel het.
Soul Courage is om te waag om jouself te wees en eie te wees sonder skande of oordeel, verskoning of verskonings, wegkruip of hindernis. Dit gaan oor om jou gevoelens met sagte genade te ontmoet, hulle uit te druk met absolute vryheid en om met totale teenwoordigheid te verbind.
Dit gaan oor dapperheid om alles te wees wat jy insluit - liggaam, verstand en siel. Voel in die lewe van jou lewe, praat jou waarheid, sing jou lied en openbaar jou ware natuur vir jouself, vir ander en vir die lewe.
En hier is die beste deel: Jy het reeds Soul Courage.
Babas word gebore met Soul Courage. Dit word nie eers deur hulle as ervaar nie moed, want dit kom nie voor dat 'n baba nie natuurlik optree nie en elke gevoel uitdruk. Dit word eers na jare van lewe onder druk om nie so te doen dat kinders begin om hul gevoelens te bedek nie (soms selfs van hulself).
Vir baie van ons jonger jare blyk dit dat ons almal struikel saam om te dink dat die lewe gaan oor hoeveel ons het, hoe ons lyk en wie is op ons arm. Ek sê, "struikel saam" omdat die meeste van die tyd nie eers besef dat ons so leef nie. Ons is vasgevang in die daaglikse patrone van onbewuste lewe, en dink dat die lewe gaan oor wat ons doen. Dit is totdat daar in ons lewe iets gebeur (gewoonlik is dit 'n groot verlies van een of ander aard) wat ons wyd oopmaak en ons begin om op 'n ander manier te dink en te voel.
Dis nie dat ons skielik verander in filosowe, digters of hippies nie, maar bloot dat ons die lewe kan sien met 'n nuwe perspektief, wat vir ons onsself soveel pyn en vreugde geskep het. Ons sien uiteindelik duidelik dat, soos dit dalk mag klink, daar werklik is "Meer aan die lewe as aan die oog." Daar is hier iets meer aan die gang as net wat gebeur!
Die keuse word deur ons almal gemaak
My kinderjare was vol liefde en vreugde, maar my werklike draaipunt, die oomblik van my lewe se belangrikste besef, het as gevolg van pyn gekom.
Vir jou, miskien was dit ook pyn. Miskien is die gevolg van 'n hartverskeurende egskeiding, 'n nabye doodservaring, gered van dwelm- of alkoholverslawing, of die vertrek van iemand wat jy baie liefhet. Dit kan ook die resultaat wees van 'n vreugdevolle ervaring, soos om 'n onverwagte erfenis te ontvang, die liefde van jou lewe te ontmoet of kinders te hê.
U kom egter tot die belangrikste besef van u lewe (dat die lewe vir ons geskep is om die siel se agenda te voltooi en nie net die agenda van die liggaam of die verstand nie), eenmaal omhels, word u vir altyd verander.
En hierdie-hierdie-Wat gee ons almal die begeerte om selfs meer verband. Ons (uiteindelik!) Het nou 'n ongeskrewe en onuitgesproke begrip van dit alles. Ons weet nou wat die Siel nog altyd geweet het: Ons is hier op die aarde om ons ware selle te ervaar. Ons het 'n groter agenda as "oorlewing" of "sukses." Ons is in lyn met die siel uiteindelik.
Dit is hierdie duidelikheid wat bloei die moed om proaktief in onsself te bereik, en dan uit te reik na ander van daardie plek.
Baie van ons het beperk tot wat ons toelaat om onsself uit te druk deur watter stemming ons is of wie ons gemaklik voel - om onsself te voer volgens hoe "gepas" ons voel dit is outentieke met hierdie of daardie persoon, of in 'n bepaalde situasie.
In 'n sekere sin meet ons ons egtheid uit volgens hoeveel ons in elke omstandighede geskik is en met elke persoon geskik is.
Selfs wanneer ons heeltemal alleen is, is ons dikwels nie bereid om onsself te deel nie met ons selves. Ons probeer desperaat om onsself af te lei van enige gevoel van innerlike konneksie, met behulp van een of ander ding: TV kyk, internet oplaai, oormatige tekste, ooreet, rook of selfs oordenk. Hierdie (en meer) is ons Weerstandstegnieke, enigiets om ons verstand elders te betrek en ons emosies te ontsnap.
Onthou ons geskenk om te gee en te ontvang
Vra jouself af: Hoeveel keer is ek bereid om ander te geniet? Sal ek hulle eintlik in die oë sien en werklik sien hulle? En sal my oë lank genoeg wees om hulle regtig te laat sien me? Hoe oop sal my ore wees om werklik met medelye na ander te luister? Hoe sal ek my mond gebruik om iemand anders te erken deur die woorde wat ek praat, of met net 'n warm glimlag?
Daar is geen metrieke stelsel vir die siel nie, en ook geen mate van groot en klein wanneer dit by die siel se moed kom nie. Om jouself te vra hoeveel van jou essensie jy bereid is om te deel, is nie 'n poging om jou deelname aan die lewe te bepaal nie, maar eerder 'n herinnering aan die gawe wat deur jou altyd beskikbaar is om te gee en te ontvang.
Is enige van hierdie belangrik? Is jou deel met ander een of ander manier 'n sleutel tot die lewe? Het enige van hierdie vrae, en hul antwoorde, regtig saak?
© 2015 deur Tara-jenelle Walsch. Alle regte voorbehou.
Soul Courage - Watch Wat gebeur
deur Tara-jenelle Walsch.
Tara-jenelle Walsch is die stigter en gees agter die Soulebrate groetekaart maatskappy en die Soulcialize persoonlike ontwikkelingsprogram. Sy praat in die openbaar oor die bou van emosionele bewustheid en die wonders van lewende siel - eers deur die Soulcialize konsep, wat sy glo skep sielverband en het die vermoë om die wêreld as geheel te verryk. Vind meer uit by soulcourage.com.