Friday, November 4th, 2011 | Artikels, essays, e.a..
6 Kommentare op "Breyten Breytenbach. windeier, sommer"
November 4th, 2011 at 08:46
Breyten , jy is pure binnebek babbel en baldadig woord-babbelas lekker om te lees.
November 4th, 2011 at 17:41
Wat 'n pragtige Transtromer-gedig, en wat 'n mooi Breytenbach-gedig ook. Die "endless text" maak darem op 'n goei dag opslaggies.
November 4th, 2011 at 22:35
Wat ek nog wou verduidelik, Charl-Pierre, is dat ek met die aflaai van/op die werf die lynindelings kwytgeraak het, dat ek toe aan die hand van die 'regte' weergawe die reëleindes probeer identifiseer en herstel het en natuurlik in die proses gefassineer geraak het deur die asemophou of versnelling of take-off (opstyg) aan die einde van byna elke reël van die oorspronklike. Vandaar toe, en byna vanself, die cut-up. Ek wil amper beweer dat indien mens die woorde van 'n gedig in 'n beker sou skommel en dan op die blad uitgooi, die nuwe samestelling en saamvoeging in essensie nog steeds dieselfde gedig sal daarstel. Aanvegbaar, ek weet – ook omdat dit lei na konsekwensies waarvoor ek nie noodwendig man kan staan nie – alhoewel dit opwindend is om die beer met kaal hande te probeer aanvat!
November 6th, 2011 at 16:33
Dat die essensie van die gedig nog sal praat laat my dink aan die gedig oor die essensie van die gedig ;
November 7th, 2011 at 00:13
Dankie, Evette, vir hierdie mooi herinnering aan die mindless mindfulness van dig. Mens sou 'n waarskuwing aan die kosyn van jou werkkamer moet spyker: "Mind the word!"
Ek ken 'n bywonersplaas met die naam Watersang.
November 8th, 2011 at 06:40
Sonder speelsheid sal die aarde 'n droë vervelige plek wees. Somber en banaal met 'n staatsdiens mentaliteit.