Na-vakansie-depressie: Hoekom is dit dikwels moeilik om huis toe te kom - Reisverhale - 2020
Voor my eerste reis oor die wêreld het ek my Boston, my tuisdorp, deur my vriend Mike bestuur. Ek het gepraat oor hoe opgewonde ek was oor my reis en hoe ek uitsien het om al die veranderinge te sien wat gebeur het toe ek weg was. Waar sal my vriende in die lewe wees? Hoe sou hulle verander het? Watter werksgeleenthede sal hulle hê? Nuwe stokperdjies? Nuwe verhoudings? Wat sou die stad wees? Ek het 'n wêreld van moontlikheid voorgestel.
"Alles sal presies wees hoe jy dit gelos het," het hy gesê toe ek klaar was. "Kyk. Toe ek in die buiteland gestudeer het, het ek dieselfde gedink. Maar in die waarheid sal niks anders wees as jy by die huis kom nie. Alles en almal sal dieselfde wees. "
Ek het hom nie geglo nie.
"Glad nie! Daar kan baie oor 'n jaar gebeur. "
'Ek vertel jou, Matt,' het hy gesê. 'Die lewe sal net soos jy dit verlaat het.'
Toe ek terugkom, het ek besef dat hy reg was. Terwyl ek verander het, het die huis nie gehad nie. My vriende, wat nou in die laat twintigerjare op pad was, het steeds dieselfde werk, gaan na dieselfde tralies en doen meestal dieselfde dinge. Niks het regtig verander nie. Hulle was die nog dieselfde mense wat ek agttien maande huis toe gelos het. Verder, Boston self net gevoel dieselfde. Dit het dieselfde pols gehad as wat dit voorheen gehad het. Daar was nog altyd konstruksie, die atmosfeer was dieselfde, die restaurante was steeds dieselfde.
Dit was asof die huis gedurende my tyd weggesit was.
Ek het nog steeds my vriende, familie en stad liefgehad, maar ek het besef dat dit nie meer inpas nie.
Ek het daar gewoond geraak. Tuis voel klein en onverbeterlik - ek het hierdie vuur in my gehad wat ek nie aan enigiemand kon uitdruk nie, en dit het my gefrustreer. Dit het verlang om nuwe dinge te probeer, nuwe plekke te gaan en nuwe mense te ontmoet, maar toe ek dit probeer uitdruk, het woorde plat geval. Ek was depressief na my vakansie. Die vuur was 'n gevoel dat slegs diegene wat gereis het, gelyk het om te verstaan ​​- 'n eenvoudige knik om 'n begrip van hierdie gedeelde band oor te dra.
Toe ek met my vriende gepraat het, het hulle dit geborsel.
Vir my ouers was dit asof ek op my geboorteplek gelyk het.
Soos die opwinding van die huis afgedraai het, het ek gewonder wat volgende was. Ek was onrustig. Ek het reis depressie gehad. Ek het gevoel dat dit tuis was. Het ek hierdie lang reis geneem om net terug te eindig waar ek begin het? Nee, natuurlik nie. Ek het dit geneem om te groei as 'n persoon.
En ek het dit gedoen.
Ek het gegroei.
Soos Benjamin Button gesê het: "Dit is 'n snaakse ding oor die huis. Lyk dieselfde, ruik dieselfde, voel dieselfde. Jy sal besef wat verander het, is jy. "
Om by die huis te kom, is makliker as wat dit was die eerste keer in 2008, maar die pad lyk my nog net 'n paar dae. Terwyl ek steeds die na-reis-blues kry, weet ek dit is daar dat ek geeste sal vind wat my verstaan ​​en die avontuur wat ek siek is. Dis waar ek gelyke mense vind wat uitbreek Die Matrix.
Elke keer as 'n vriend van die huis af kom, is hul eerste vraag altyd: "Hoe gaan dit met depressie na die vakansie?"
Terugkeer huis is moeilik, en min mense spreek die realiteit aan dat huis toe kom, dikwels 'n antiklimaktiese einde is aan 'n lewensveranderende ervaring.
Na 'n jaar van verstandige avonture, is jy terug waar jy begin het - op 'n rusbank, terug in jou woonstel of in jou ou slaapkamer sit, verveeld, angstig en jitterig. Jy vind jou vriende verstaan ​​nie die nuwe jy nie, wil nie hoor van jou tyd om die Stille Oseaan te vaar terwyl hulle in spitsuur sit nie, of kry nie hoekom jy so ongemaklik voel om terug te wees nie.
"Wat? Jy hou nie meer hier van hier nie, "sê hulle.
Jy voel asof jy teruggekom het na presies die plek waar jy weg is. Van die wêreld se rugbesie en trekking in oerwoude om in 'n hut te sit. Dit is depressief.
Ek weet. Ek was al daar. En so het baie ander.
Post-reis depressie is werklik. Enigeen wat van 'n reis teruggekeer het, weet waaroor ek praat. Ons praat oor hoe wonderlik en lewensveranderende langtermynreise is, maar selde die idee dat huis toe kom, moeiliker is as om te vertrek. Aanlyngemeenskappe laat jou toe om met soortgelyke mense te kommunikeer, maar hulle help net 'n bietjie.
Jy het van 100 tot 0 in die oog van 'n oog gegaan.
Niemand tuis sal jou verstaan ​​nie. Niemand sal jou kry nie. Jy moet net deur die depressie veg, soek na mense wat verstandig is, maniere kry om avonture by die huis te kry, en maak die meeste van jou tyd by die huis.
Wanneer die aanvanklike drukkies uitgedruk word, het die stories vertel, en die herenigings oor, baie van ons vind dat terugkom by die huis nie regtig tuis kom nie. Ons ware huis word omring deur die onbekende.
Die pad is waar ons behoort.
En as gevolg hiervan sal ons blik altyd op die horison wees, kyk, droom en doen wat ons die beste doen: wens en plot - vir nog 'n geleentheid om weer weg te kom.
Verdere leeswerk oor reisdepressie:
My New York Times beste verkoop papierback gids vir die wêreld reis sal jou leer hoe om die kuns van reis te bemeester deur te leer hoe om geld te spaar, van die gebaande pad af te kom, en om meer plaaslike, ryker reiservarings te hê. Dit sal jou alles leer wat jy oor reis moet weet.
Om die beste begroting te vind, gebruik Booking.com as hulle konsekwent die goedkoopste tariewe vir gastehuise en goedkoop hotelle terugbesorg. Ek gebruik hulle al die tyd. U kan u koshuis met Hostelworld bespreek, aangesien hulle die mees omvattende voorraad het.