Genadejaar! « Wim Fourie Blog
« Vuurhoutjie se verhaal
met 'n engel in 'n onverligte stad »
Vandag is 'n vierdag! Dit is 'n verjaarsdagkoek-met-een-kersie-dag! Die Blog-baba het vandag sy eerste mylpaal bereik. Tegnies verjaar die Blog op 1 Junie, maar gister was 'n chemodag en het die muse laag gelê. Dus vier ek die verjaarsdag maar 'n dag laat, die spreekwoord lui immers: Liewers laat as nooit!
Verlede jaar op 1 Junie sit ek in die dorp by 'n eetplek, toe my selfoon lui. Dis vriend Leon wat wil weet of ek dalk by die rekenaar sit. Op my ontkennende antwoord gee hy my die opdrag – sodra ek tuis kom moet ek my rekenaar aanskakel en die webadres www.wimfourie.co.za intik en sien wat gebeur. Ek kan nie gou genoeg by die rekenaar kom om die opdrag uit te voer nie. Ek wag in spanning vir die webwerf om oop te maak en sien verbaas hoe my eie gesig vanuit die skerm na my staar! Regs sien ek die oop kerkdeur van Philippolis se kerk en die opdrag om op die deur te klik. Toe die Blog se mashoof op die skerm verskyn met die woord "Hallo" daaronder, voel ek die opgewondenheid deur my are bruis. Hier kom 'n ding! Leon vertel hoe ek te werk moet gaan om die inskrywings te doen en foto's te laai. Ek spring weg met my eerste foto en inskrywing: 'n kerk, 'n sjabloon, 'n kamera, 'n kiekie. Dit word die begin van 'n reis met baie haltes (sover reeds 57).
Vandag dink ek net net weer hoe 'n wondelike gawe tyd is. In die afgelope genadejaar het daar heelwat dinge gebeur, waarvan ek 'n hele paar onder my "goeie dinge wat gebeur" joernaal kan inskryf. Vir my was die Blog een van die beste dinge wat kon gebeur. Na soveel jare se kondisionering om weekliks 'n boodskap aan die gemeente te moes bring (plus al die openinge, afsluitings en ander boodskappies daarby), is mens in 'n ritme om gedagtes, verse en simbole te soek wat diensbaar kan wees in 'n preek. Dan as die preek-uitlaatklep skielik toegemaak word, dam die idees egter steeds op. Nes 'n grondwalletjie om 'n vrugteboom se stam nie suksesvol weerstand kan bied teen die opdammende water uit die tuinslang se bek nie en uiteindelik iewers moet meegee, so soek opgegaarde gedagtes en prikkels 'n uitlaatklep. Siedaar! Die blog bied so 'n uitloop!
Eintlik het die hele gedagte begin met 'n gesprek die aand verlede jaar by Amariskool se Melodramari. In gesprek met vriende aan tafel, moedig hulle my en Lynette aan om van my foto's uit te soek en dan kan ek iets gepas by elkeen skryf. Dalk kan ons werk aan so 'n tipe inspirasiebundel deur van die geskrewe stukke saam te voeg. Die volgende oggend begin my reisgenoot en ek om deur my foto's van die afgelope paar jaar te sif. Foto's met 'n moontlike storie word eenkant gesit in 'n rekenaarlêer. Ons kry 'n stuk of veertig foto's wat moontlikhede het vir die projek en maak afdrukke daarvan. Die bal is aan't rol! Die volgende week gesels ek met vriend Leon oor die gedagte. Om dalk te begin deur 'n stukkie elke week te skryf, 'n foto daaraan te heg en dit as epos uit te stuur aan 'n klompie vriende en familie. Hy wys my egter op die weeklikse rompslomp daarvan om so 'n pos aan 'n groot aantal mense te stuur en beveel aan dat ek eerder my gedagtes in Blogvorm moet weergee. Ek is maar onkundig en vra uit oor wat 'n Blog behels en hoe mens te werk gaan om so iets tot stand te bring. Hy verduidelik dat dit nie 'n probeem is nie en dat ek dit aan hom moet oorlaat. Groot is my verrassing toe ek 'n paar dae later sy opdrag kry om die webadres in te tik. Baie vernuftig het hy toe die samestelling van die foto en kerkdeur gedoen. Presies soos ek dit sou wou gehad het!
By hierdie Blogverjaarsdag dus my dankies. Eerstens aan die Vader wat so kreatief in ons lewens werk en ons lei om steeds ontdekkings te maak. Soos die spits van die kerktoring op die foto(die kerk waar ek belydenis van geloof afgelê het) wys na die son as bron, wil ek ek net baie dankie sê aan God die Vader as Bron van elke skeppende idee en beeld. Baie dae het ek fisies en psigies nie op my beste gevoel terwyl ek begin het om die Blog te skryf nie, maar terwyl ek skryf, ervaar ek net 'n versterking en inspirasie. "I was an empty vessel –
You filled me up inside" (Pretty Amazing Grace – Neil Diamond)
Baie dankie Leon vir jou praktiese hulp, aansporing en inisiatief. Dankie ook aan my reisgenoot vir haar inspirasie met die uitsoek van die foto's en die aanmoediging om aan te hou "blogeer".
Dan sekerlik ook 'n reuse dankie aan diegene wat gereeld lees dit wat ek neerskribbel en ook d.m.v opmerkings onderaan die Blog of epos kommentaar lewer. Dit maak die skrywes dubbeld en dwars die moeite werd. Daar is ook diegene wat dit wel lees maar nie spesifiek kommentaar lewer nie. Dankie ook vir julle getroue meelewing. Sonder lesers sal 'n Blog nie oorleef nie. Ter wille van interessantheid: Die blog is die afgelope jaar 8322 keer besoek, d.w.s 'n gemiddeld van 693 besoeke per maand -gemiddeld 23 besoeke per dag. Dit is lekker om te weet dat byna twee dosyn persone per dag by my kuier sonder dat ek dit weet! (Gelukkig hoef ek nie soveel koppies koffie te maak nie!).
Die afgelope jaar het ek as genadejaar beleef en ek sien uit om DV op 1 Junie 2012 twee kersies dood te blaas! Dalk het die blogs dan ook al in 'n ander formaat verskyn, wie weet? (As dit van my reisgenoot afhang, gaan daar iewers 'n bundel verskyn).
As viering van die genadejaar plaas ek die woorde van die aangrypende liedjie van Neil Diamond: Pretty Amazing Grace
6 Responses to "Genadejaar!"
Wim ek is so bly dat ek jou blog ondek het . Het vinnig deur gekyk sal nog op my tyd die posts gaan lees. Ek bid God se rykste seen vir jou en die blog. Hier is op die volgende 50 jaar. Blessings
Dankie Gideon. Ek is opgewonde oor die moontlikhede van die blog want daardeur bereik mens soveel ander. Die lekkerste is dat die inspirasie vir die inskrywings op verrassende wyses kom – ek beplan nie vooruit wat ek die volgende week gaan skryf nie. Ek hoop om dit nog lank te doen !
Veels geluk met 1jaar- dankie ook vir die al die reise wat ek kan saam beleef!!!!! Wag in afwagting op volgende "blogge".
Dit gebeur ( GELUKKIG NIE BAIE) dat die "genade" misgekyk of misken word – dan voel dit of alles om jou net op een slag inmekaar tuimel – sommer bo -oor jou en sukkel jy om enige iets positief of sinvol te sien of te ervaar – kannie eers behoorlik asemhaal en slaap nie – wat nog van aan GENADE dink!
Dit is dan wanneer jy (onbeplan) jou 'n oggend bevind in 'n baie ongekende opset en omgewing – jy – die GESONDE – sit vir 2 ure tussen manne en vroue wat CHEMO kry – hulle is die SIEK mense – MAAR luister na hulle – HULLE LEWE EN IS OPGEWONDE OOR DIE LEWE – HULLE IS OPGEWONDE OOR DIE GENADE TYD. Daardie middag by 2 baie spesiale mense besef ek – ek BELEEF EN LEEF al 59 Genadejare!! – Dieselfde God is nogsteeds in Beheer – sal Hy nie ook 60+ Genadig wees nie? Meer Genadig AS OOIT wees nie………..
Dankie René en Alwa vir julle insette – dit maak die reise soveel interessanter – hoop ons kan nog ve-e-e-er saamreis en baie genadehaltes beleef.
Baie geluk Wim. Wie het gedink ons sou hier uitkom toe ons in die koffiewinkel gedagtes begin rondgooi het!! Ek kan in alle eerlikheid sê dit was een van die lekkerste dinge waarby ek betrokke kon raak die afgelope jaar. Ek dink ons albei se verrasing was die spoed waarmee dinge gebeur het. Ons het nog gemik vir die einde van die maand en toe ons ons oë uitvee is die blog gebore. En kyk hoe mooi het hierdie kleintjie grootgeword. Ons wag vir die bundel.