Op Mei 22 2017, my tuisstad Manchester 'n terroriste-aanval opgedoen het. 'N Jong man het in die voorportaal van die arena gewag ná 'n Ariana Grande-konsert, en 'n bom wat aan sy bors vasgesteek is, ontplof en 22 mense doodgeskiet en honderde gewond. Maar te midde van die sinnelose wreedheid van die aanval, was daar baie verhale van heldhaftigheid en onselfsugtigheid.
'N Dokter wat buite diens was, wat van die lokaal af weggeloop het, het weer in die voorportaal ingeloop om die slagoffers te help. 'N Vrou wat skares verward en bang tieners gesien het, het 50 van hulle na die veiligheid van 'n hotel in die omgewing gelei, waar sy haar telefoonnommer op sosiale media gedeel het sodat ouers hul kinders kon kom haal.
Taxibestuurders dwarsoor die stad skakel hul meters af en neem konsertgangers en ander lede van die publiek huis toe. As een paramedikus op die toneel kommentaar gelewer: "Daar was 'n ongelooflike hoeveelheid mense wat doen wat hulle kon om te help ... Ek het gesien hoe mense saamtrek op 'n manier wat ek nog nooit tevore gesien het nie. '
Hy het bygevoeg: 'Die ding wat ek meer sal onthou as enige ander, is die mensdom wat te sien was. Mense het mekaar se aandag getrek en gevra of dit in orde is, met skouers aangeraak en na mekaar gekyk. '
Sulke dade van altruïsme is byna altyd 'n kenmerk van noodsituasies. In 'n straat in Londen in 2015 is 'n fietsryer vasgevang onder die wiel van 'n dubbeldekkerbus. 'N Skare van ongeveer 100 mense het bymekaargekom en in 'n ongelooflike daad van gekoördineerde altruïsme, lig die bus op sodat die man bevry kon word.
Die vraag waarom mense soms bereid is om hul eie lewens te waag om ander te red, het filosowe en wetenskaplikes al eeue verbaas. Volgens die moderne Neo-Darwinian siening, mense is basies selfsugtig, die "draers" van duisende gene, wie se enigste doel is om hulself te oorleef en te repliseer.
Volgens hierdie siening is dit sinvol om mense te help wat geneties verwant is aan ons, soos familielede of verwante niggies, want wat selfopoffering mag lyk, is eintlik ons ​​genepoel. Maar wat van wanneer ons mense help met wie ons nie nou geneties verwant is nie, of selfs diere?
'N Verskeidenheid uiteenlopende verklarings is hiervoor uiteengesit. 'N Mens suggereer dit miskien daar bestaan ​​glad nie iets soos 'suiwer' altruïsme nie. As ons vreemdelinge (of diere) help, moet daar altyd 'n mate van voordeel vir onsself wees, soos om ons goed te laat voel oor onsself, of om respek vir ander te kry.
Of miskien is altruïsme 'n beleggingstrategie: ons doen goeie dade aan ander in die hoop dat hulle die guns sal lewer (bekend as [wederkerige altruïsme]. Dit kan selfs 'n manier wees om ons bronne te demonstreer deur aan te toon hoe ryk of bekwaam ons is, sodat ons aantrekliker word en ons voortplantingsmoontlikhede verbeter.
Gewortel in empatie
Ek twyfel nie dat hierdie redes soms van toepassing is nie. Baie goedhartighede kan hoofsaaklik (of net gedeeltelik) deur eiebelang gemotiveer word. Maar is dit naïef om aan te dui dat 'suiwer' altruïsme ook kan bestaan? Dat ons motivering juis op die oomblik wanneer 'n altruïstiese daad plaasvind, bloot is om die lyding van 'n ander te verlig?
Myns insiens is suiwer altruïsme gewortel in empatie. Empatie word soms beskryf as die vermoë om dinge vanuit 'n ander persoon se perspektief te sien. Maar in die diepste sin is empatie die vermoë om te voel, nie net om te dink wat ander beleef nie. Dit is die vermoë om die geestesruimte van 'n ander persoon (of persoon) binne te gaan, sodat u hul gevoelens en emosies kan raaksien. Op hierdie manier kan empatie gesien word as die bron van deernis en altruïsme.
Empatie skep 'n konneksie wat ons in staat stel om deernis te ervaar. Ons kan die lyding van ander waarneem, en dit lei tot 'n impuls om hul lyding te verlig, wat weer aanleiding gee tot altruïstiese dade. Omdat ons met ander mense kan voel, is ons gemotiveerd om hulle te help wanneer hulle in nood is.
Verbind. Shutter / vectorfusionart
Soos ek in my boek voorstel, Geestelike Wetenskap, dit is verkeerd om aan mense te dink as heeltemal afsonderlike entiteite, saamgestel uit selfsugtige gene wat slegs met hul eie oorlewing en replikasie te make het. Die vermoë tot empatie dui op 'n diep verbinding tussen ons.
Daar is 'n gevoel waarin ons is deel van 'n gedeelde netwerk van bewussyn. Dit is dit wat ons moontlik maak om met ander mense te identifiseer, hul lyding te ervaar en met altruïstiese dade daarop te reageer. Ons kan lyding van ander mense ervaar omdat ons dit in 'n sekere sin is. Ons voel dus die drang om ander se lyding te verlig - en om hul welstand te beskerm en te bevorder - net soos ons.
In die woorde van die Duitse filosoof Arthur Schopenhauer:
My eie ware innerlike bestaan ​​eintlik in elke lewende wese ... [Dit is die grond van deernis ... en wie se uitdrukking in elke goeie daad is.
Met ander woorde, dit is nie nodig om verskonings te maak vir altruïsme nie. In plaas daarvan moet ons dit vier as 'n transendensie van skynbare afsonderlikheid. Eerder as om onnatuurlik te wees, is altruïsme 'n uitdrukking van ons mees fundamentele aard - verbinding.
Steve Taylor, Senior Lektor in Sielkunde, Leeds Beckett Universiteit
In 2005 is 'n dokumentêr met die naam Into Great Silence vrygestel, wat die lewe in 'n klooster uitgebeeld het ...