Hoe ek mol van my werf af gery het - Versamelings
Hoe ek mol van my werf af gery het
Is die wurmprobleem oplosbaar?
Ek het al op die bladsye van die tydskrif oor die mol vertel hoe die tuiniers in ons dorp daarin kon slaag om hulle van die terrein te verdryf, en die ondergrondse gange met water oorstroom.
Maar die bure was weliswaar ongelooflik gelukkig. Klaarblyklik was die hele punt dat die mol net daar begin binnedring het en slegs 'n klein hoekie op die terrein beset het. En so slaag hulle daarin om met water te "rook".
Vir my het niks, soos ander somerbewoners wat hierdie tegniek beproef het, gewerk nie. Moles het vanaf 'n weide na ons werf gekom. Maar dit het nie gehelp nie: die molle het onder die badhuis beweeg en sodoende op die terrein beland.
In die eerste somer is hierdie natuurlike molrotte blykbaar geassimileer omdat daar nie meer as 'n dosyn molhope was nie. Toe moes die mol egter suksesvol broei, en met elke somerhuisie het die aantal molhope verdubbel of selfs verdriedubbel. Boonop het die "besetting" van die terrein in alle rigtings plaasgevind. En in die vierde jaar is byna die hele land met talle molhope 'versier'. Terwyl ek treurig gekyk het na die misvormde groentetuin (veral na die twee jenewer wat opgegrawe is en dus kosbaar vir my opgedroog is), om nie eens te praat van die verwoeste bossies aarbeie nie, het ek myself onwillekeurig die vraag gevra: is dit 'n vriend, 'n mol, of 'n vyand?
Omdat in sommige publikasies in die tydskrif "My Beautiful Garden" byvoorbeeld gesê word dat die mol: "... Dit hou meer voordele in as skade: deur tonnels aan te lê, maak dit die grond los en dra dit by tot die beluchting daarvan. Boonop, as gevolg van sy vraatsug, vernietig die mol baie plae "... Die publikasie was weliswaar ongeteken. Blykbaar het die skrywer self nie geglo in wat hy geskryf het nie. Inderdaad, hierdie dier vernietig draadwurms, bere, larwes van die Mei-kewer (kewer), slakke, houtluise.
Ter ondersteuning van hierdie uitsprake het die skrywer aangekondig dat hy juis hierdie moesies beskerm: hulle vernietig die skadelike kewers. Maar dit is 'n pure dwaling ... Ek werk saam met die tydskrif "Young Naturalist", en die wetenskaplike konsultant van die tydskrif het verduidelik dat die mol inderdaad in die Black Earth Zone en verder suid voordelig is, wat talle kewers vernietig. In die klimaatstoestande in Noordwes is daar egter min kewers, en dit veroorsaak dus nie noemenswaardige skade aan aanplantings nie.
Daarbenewens moet onthou word dat die belangrikste voedsel van mol die onoortreflike helpers van boere is - erdwurms. En aangesien mol nie in die winterslaap is nie, oes hulle hierdie voedsel vir toekomstige gebruik. En nog 'n ding: alhoewel die diere nie van bessies en wortelgewasse voed nie, beskadig hulle plante, terwyl dit hul ontwikkeling vertraag of selfs tot die dood lei.
Daarom het ek weer na die terrein gekyk (ons het 15,5 honderd vierkante meter), deeglik deur molle gekweek, en ek het 'n ondubbelsinnige gevolgtrekking gemaak: ons moet hulle beveg, hulle moet verdryf word! Maar hoe? My pogings om hul gange met water te oorstroom, herhaal ek, het misluk. Wat om volgende te doen?
Toe ek een keer deur die dorp gaan, sien ek verskeie weerhane met skroewe in een van die tuine. Hulle het my geïnteresseerd. Ek het met die eienaars van die webwerf gesels. Dit het geblyk dat hulle op hierdie manier mol moes veg.
Dit wil voorkom asof dit 'n eenvoudige en betroubare manier is om mol te verwyder! Al wat oorbly, is om op te tree. Maar daar was iets wat my baie verwar het aan hierdie ontwerp ...
Eerstens word die geluid van die skroef eers oorgedra na die horisontale hout dwarsbalk (liggaam) waarop dit vas is, en daardeur na die vertikale stok. Dit wil sê 'n dubbele klankuitsending word verkry.Met ander woorde, dubbele verlies aan klank.
Tweedens is hout 'n swak klankgeleier.
Hierdie twee gevolgtrekkings het onvermydelik gelei tot die idee dat die vibrasie van so 'n toestel swak sou wees. Toe ek die eienaars van die webwerf vra oor die doeltreffendheid van weerhane, het hulle na mekaar gekyk en op die een of ander manier gehuiwer. En na 'n pouse, nie baie selfversekerd verduidelik dat die resultaat nie onmiddellik sal wees nie, sê hulle, ons moet wag. Ek was nie oortuig deur hul argumente nie, en ek het besluit om weerhane te weier.
Ek het begin soek na ander maniere om van moesies ontslae te raak. Ek het die gewone meganiese molstrikke dadelik van die hand gewys, omdat almal wat dit eenparig gebruik het, hul totale nutteloosheid verklaar het.
Sommige tuiniers het voorgestel dat hulle elektroniese molweermiddels gebruik: dit is die modernste effektiewe toestelle. Om die een of ander rede was dit hoofsaaklik diegene wat nog nie self met moesies geveg het nie. Maar nouer kennismaking met sulke vreesaanjaers het my moedeloos gemaak.
Hierdie elektroniese littekens werk op twee soorte batterye: sonkraggelaai en hoofstroomaangedrewe. Die goedkoopste daarvan, soos aangedui in baie advertensies, van driehonderd roebels. Daarbenewens moet u na hulle soek! Die aksieradius is nie meer as 'n meter nie.
Stel u nou voor hoeveel van hierdie littekens benodig word, byvoorbeeld op my plot van 15,5 are? U kan hulle natuurlik herrangskik: die mol het hierdie plek verlaat, skuif die afstot na 'n ander plek. En as die dier na sy oorspronklike plek terugkeer, wat dan? Gaan ons hulle dan heen en weer beweeg?
Daarbenewens sal sulke manipulasies 'n redelike sent kos! Nie net kos elke afstoter baie geld nie, maar laai ook met elektrisiteit. En nog 'n probleem: volgens die handleiding is dit soms nodig om statiese spanning op elektriese littekens te verwyder. Maar hoe om dit te doen word nie beskryf nie.
Verder word in een van die instruksies aanbeveel om die toestel spesifiek op 'n diepte van 38,5 sentimeter te installeer. Wat gebeur as u byvoorbeeld 'n diepte van 36 of 40 sentimeter stel, dan sal die doeltreffendheid van die toestel afneem of sal dit heeltemal ophou werk? Nog 'n opsie: ek sal hierdie Chinese afweerder op die aanbevole diepte installeer, en die grond sal skielik gaan lê. Wat dan? Niemand kon regtig iets verklaar nie.
Nadat ek al die voor- en nadele beraam het, het ek tot die ongelukkige gevolgtrekking gekom dat al hierdie vernuftige elektroniese dinge my waarskynlik nie sal help om van mol te ontslae te raak nie. U moet soek na eenvoudige, "volks" maniere om hierdie irriterende diere te hanteer.
In tydskrifte het ek aanbevelings gevind om mol af te skrik met die skerp reuke van berkteer, strooibroodjies wat oor die hele terrein gesmeer is, of die geur van petroleum. Hulle beveel ook aan om groentebone te plant, wat volgens hulle mol beteken. Hulle sal die webwerf onmiddellik verlaat.
Nog 'n snert. En dit is die rede waarom ... Op ons webwerf word elke jaar drie groot beddens met aartappels beset. Ons saai boontjies in elke ry tussen die bosse. Soms sit ons verskeie boontjies gelyktydig in die gat. Helaas, die boontjies, beide wit en swart, het geen invloed op die gedrag van mol nie. Hierdie diere ignoreer hulle.
Ten spyte van die besware van die huishouding, het ek besluit om die opsie met petroleum te probeer. Die skrywer van die artikel het aangeraai om 'n lappie te neem, dit in petroleum te week en in 'n wurmgat te plaas. Vul dan die baan vol sodat die reuk nie verdamp nie. Hy sorg dat al die moesies weg is.
Toe ek die lappies deurweek, raak ek so versadig met die geur van petroleum dat diegene rondom my frons terwyl hulle nader kom. Ek het egter steeds 'n oortuigende resultaat gekry van die petroleummanipulasies: die mol was veilig besig om deurgange te maak en het my kerosienversperrings omseil.
Dit het geblyk dat daar geen ontsnapping aan hierdie diere was nie. Maar ...
Toe ek met 'n fiets deur die tuinwerk nie ver van ons dorpie af ry nie, sien ek 'n interessante struktuur op 'n goed versorgde terrein. Meer presies, ek het eers gehoor en toe gesien. Bierblikke hang uit gewone (duim) waterpype. Daar was vyf van hulle. Hulle was op molhope rondom die kweekhuis geleë, nie ver van die pad af nie.
Ek klim van my fiets af en begin soek ... Die pype met die blikkies het 1-1,5 meter bo die grond uitgestyg. Van windvlae het die bodem van die blikkies die basispype getref en 'n taamlike harde geluidskakofonie geskep. Dit het geblyk omdat die banke ten eerste op verskillende tye begin klink het, en tweedens het hulle anders geklink. Dit was duidelik dat al hierdie 'meganika' teen mol gerig was.
Aangesien daar slotte aan die hek en aan die deur van die huis was (en ook die bure), kon ek met niemand praat nie. Maar ek het goed deur die heining gekyk. Aangesien die moesies rondom hierdie klingels duidelik verouderd was, sou 'n mens ten minste kon aanneem dat die mol hierdie plekke verlaat het.
Na 'n rukkie het ek weer na hierdie webwerf gekom. Helaas, ek het niemand weer gevind nie. Daar was egter geen molhope of klingels nie. Hy het 'n briefie gelaat om te bel, maar niemand het geantwoord nie. Maar aangesien ek 'n antimol-konstruksietoestel gesien het, het ek besluit om sulke strummers te probeer maak.
Ek het nie geskikte buise gehad nie, en daarom het ek stawe van 1,5 meter gesny met behulp van 'n metaal ystersaag van 'n draad met 'n deursnee van ses millimeter. Toe sny ek die boonste deksel van half liter bierblikke (wat ek op die tuinwerf gesien het) met 'n skêr uit sodat net die rand oorgebly het. Hy buig die skerp kante met 'n tang.
Aangesien alle bierblikke 'n konkawe bodem het, moes dit konveks gemaak word sodat die blikkie nie op die kroeg sou vassit nie. Om dit te doen, het ek 'n gladde stokkie geneem, dit in 'n bankskroef vasgemaak en 'n blikkie daarop gesit en die bodem begin buig. Alhoewel u die stok net op 'n soliede basis kon sit en dit met dieselfde sukses kon buig. Na hierdie operasie lyk die pot soos op die foto. Al wat oorgebly het, was om die staaf in die grond te steek en die pot daarop te sit.
Eksperimenteel vasgestel: strumming kan aansienlik verbeter word as u liter bierblikke gebruik. Dit is waar dat u meer moeite moet doen om die bodem te buig. Net ek raai u aan om nie meegevoer te raak met die aantal blikkies nie - wees u bure genadig. U kan per slot van rekening nie net 'n harde getoer nie, maar ook 'n ware gedreun. Byvoorbeeld, toe ek literblikkies op vyftien stokke opsit, was hulle toeter duidelik honderd meter verder hoorbaar.
Daarom het ek die bedrieërs begin veg vir my eie komplot. En hy het geluidskrikmiddels nêrens gesit nie, maar in ooreenstemming met die optrede van die mol ... Sodra hy die oggend (meestal) of die middag vars molshope gevind het, het hy dadelik struikelblokke op daardie plekke gesit. Molehills ontstaan ​​immers op die gange waarlangs diere beweeg.
En hoewel die diere hardnekkig voortgegaan het om bewegings te maak, en die strummers ywerig vermy, het ek met dieselfde volharding nuwe blikkies op die beweeg geplaas. Toe die verdere rigting van die bewegings na twee of drie molhope uitgevind is, het hy onmiddellik klingels in hierdie rigting gesit en sodoende die beweging van die moesies verhoed. En toe hulle die rigting van die gange verander, het ek dit dadelik geblokkeer.
Ten slotte, toe ek elk van die drie bewegingsrigtings van die diere blokkeer met 'n versperring van vier blikkies wat in 'n halfsirkel 'n meter van mekaar geleë is, en die totale aantal blikkies negentien bereik het, is die mol nog oor. So 'n gevolgtrekking kan gemaak word uit die afwesigheid van nuwe molshope. Dus het ek (hopelik) daarin geslaag om die diere uit te dryf, net twee maande nadat ek die borrels uit die bierblikke geïnstalleer het.
En eers daarna, volgens die dringende versoeke van die huishouding, haal hy die sewe blikkies wat die naaste aan die huis is, af. Hulle is baie moeg vir hierdie eindelose irriterende getoer. Hy het egter die basisstawe gelos. Net vir ingeval: jy weet nooit wat nie. Wat as die moesies terugkom.
Sommige gevolgtrekkings kan gemaak word uit my anti-mol ervaring:
1. Die "werk" van blikkies moet voortdurend gemonitor word. Dit is te wyte aan die feit dat die blik soms sleg op die basis sit (pen, pyp, toebehore, metaalstaaf). Dit kan eenkant val. In hierdie posisie sal die bank slegs in 'n sekere windrigting "werk" (strum). Die ergste geval is wanneer dit met 'n deel van die basis vasval.In hierdie geval sal die bank net effens skud en 'n dowwe geluid uitstraal, en meestal sal dit stil wees.
Dit is duidelik dat die blikwerk heeltemal afhang van hoe gebuig die bodem is, dit wil sê hoe dit op die basis geleë is. 'N Onvoldoende of swak funksionering kan vervang word, of dit is beter om die bodem te probeer buig. Soms help dit om 'n soortgelyke pot op 'n ander basis te herrangskik.
Ideaal as die geboë middelpunt van die blikkie presies op die basis is. Dit is duidelik dat dit nie altyd moontlik is om so 'n situasie te bereik nie (alhoewel dit nodig is om hierna te streef!). Maar so 'n bank werk (strum) by die geringste briesie en in enige windrigting.
2. Weereens, empiries (deur die verskyning van nuwe molheuwels naby die rukke), het ek gevind dat ratels deur diere op 'n afstand van nie meer as 'n meter in 'n sirkel gevoel word nie. Op grond van die area van die werf kan u ongeveer bepaal hoeveel blikkies benodig word. Ek hoop dat dit nou duidelik is dat die saak met 'n weervaan of 'n enkele Chinese elektroniese afstotende pure onsin is.
3. Die basis waarop die bank aangebring word, moet metaal wees. Dit kan uit verskillende dele bestaan, byvoorbeeld deur 'n metaalstaaf in die pyp te steek, maar in 'n onontbeerlike toestand: die deel wat in die grond sal wees, moet so massief moontlik wees. Dit is nodig om dit so diep as moontlik in die grond te grawe. Dit is immers van haar wat die geluid versprei, onaangenaam vir mol.
Maar terug na die moesies in my omgewing. Dit wil voorkom asof dit 'n oorwinning is! Leef en juig uit die hart! U kan juig, maar net gedeeltelik. En hier is die rede ... Laat ons sê dat ek van hierdie skadelike delwers ontslae geraak het, maar die vraag is: hoe lank? Ek het hulle weggejaag, maar waarheen moet hulle gaan? Trek natuurlik net na naburige gebiede. Maar veronderstel, en van daar af sal hulle verdryf word. Hulle sal aanbeweeg en na 'n rukkie sal hulle moontlik weer op my werf wees. Kortom, dit blyk 'n soort warrelwind te wees.
En so het dit gebeur ... Twintig dae na 'n volledige stilte verskyn daar drie molhope in die uietuin. En binnekort nog twee op die aartappelbed (terloops, waar die boontjies ook gegroei het). Ek weet nie hoe die moesies georiënteer was nie, maar hulle het natuurlik hul weg gebaan presies waar die getoer nie gehoor kon word nie. Natuurlik sit ek dit dadelik op hierdie nuwe molhope. En vir drie maande is daar geen mol nie.
Om nog 'n indringing van mol te vermy, is ek van plan om dit veilig te speel en 'n sirkelvormige "verdediging" te bou. Om dit te doen, gaan ek elke 1,5-2 meter littekens uit bierblikke rondom die hele omtrek van die terrein (35x40 meter) plaas. Dit is waar dat die voortdurende getoer baie neerdrukkend is, veral vir die een wat in die tuin werk. Maar wat om te doen: daar is geen keuse nie - molle en 'n skewe groentetuin, of 'n gesonde kakofonie, maar sonder grawe.
Moet ek mol veg en is daar voordele daaruit?
In reaksie op navrae oor die gewoontes van 'n mol, gee die internet onmiddellik 'n klomp webwerwe uit met voorstelle om dit te vernietig. Sommige slim strikke, skaars van alle soorte ontwerpe, allerhande gif ... Mense, kom tot u sinne! Dit is die XXI eeu, dit is tyd om u houding teenoor wild te verander. Dit was in die pre-revolusionêre Rusland dat daar 'n monsteragtige vaartuig was om mol te vang, waarvan goedkoop (onstabiele pels) kort pelsjasse vir goewerneurs en diensmeisies vasgewerk is. Nou is hy in die verlede, maar die tuinier by die aanskouing van molhope - hope aarde wat die mol uitstoot - kom in afgryse en begin 'n kompromislose stryd. Een of ander waansin! U sal Bulgakov se Sharikov onwillekeurig onthou met sy "gister is die katte gewurg, gewurg" ...
Die enigste persoon wat die sjarme van 'n oulike en onskadelike ondergrondse dier begryp, is die Tsjeggiese animator Zdenek Miler, wat wonderlike kinderfilms oor Krotik geskep het. (Terloops, dit is ook relevant vir volwassenes.)
Ek wil graag van hierdie geleentheid gebruik maak om my stem te verhef ter beskerming van mol.Waarom vorm lomp, fluweelagtige wesens 'n bedreiging vir u tuin? Nadat ons Andersen se "Thumbelina" in die kinderjare gelees het, waar die mol as 'n onsimpatieke karakter geteel is, het ons ongelukkig ons negatiewe houding teenoor hierdie dier oorgedra tot volwassenheid. Maar daar is veel meer voordeel as skade daaraan!
Om mee te begin, is daar 'n vaste oortuiging onder die mense: die mol ondermyn, sê hulle, die wortels van plante en voed met wortelgewasse, wat inbreuk maak op ons liefdevol gekweekte groentetuin. Dit is egter ledige fiksie. Die mol is nie 'n dwaas om paaie te maak in die ingewikkelde wortels nie. Die natuurlike spoor van habitat is oop weivelde. Hy is nog lank nie 'n vegetariër nie, hy eet geen wortels of ander wortelgroente nie. Hierdie insekvretende soogdier, benewens erdwurms, is ook gebaseer op insekte, waaronder 'n gevaarlike een soos die beer wat in groot getalle broei. Hy eet ook slakke, houtluise, Mei-kewerlarwes, verskillende ruspes, wat die mol vernietig, wat 'n persoon help in sy stryd om die oes.
Dreineer en maak los!
Dit is bewys: deur sy aktiwiteit help die mol die struktuur van die grond verbeter en verryk dit met humus.
Daarbenewens is die gange wat hy onvermoeid grawe 'n soort aanvullende dreineringstelsel vir u werf. Uit sulke gebiede vertrek smeltwater en swaar reënval vinniger, die vlak van grondwater daal. Watter skade berokken dit dan? Siektes versprei nie, anders as knaagdiere. Hy woon ondergronds, bou 'n stelsel van sy gange en snorkels, waar hy voorrade op 'n saaklike manier hou en larwes vang ...
Van tyd tot tyd laat die mol hom voel en gooi vulkane van uitstekende gehalte aarde uit die tonnels. Wat is so vreeslik daaraan? Selfs as die mol, anders as wat verwag is, onder u aanplantings rondgedwaal het, gebeur daar niks vreesliks nie. Met verloop van tyd, op soek na kos, sal hy beslis na 'n ander perseel verhuis, en niks katastrofies sal met u blomtuin of tuin gebeur nie.
Hierdie taamlik skadelose dier leef êrens in 'n parallelle wêreld en openbaar homself slegs in hope molhope wat die verontwaardiging van tuiniers wek. Maar die mol van hierdie molhope, los en vrugbaar, kan gebruik word om saailinge te saai en potgewasse te plant. In plaas daarvan om kwaad te word, versamel dus hierdie waardevolle grond versigtig in emmers en gebruik dit in u tuinboupraktyk.
Die harde werkermol spandeer sy hele dag ondergronds en probeer vir hom kos kry. Dit blyk dat as hy langer as 12 uur nie eet nie, hy van honger sal sterf. Hy is eenvoudig gedoem om sy eie tonnels te grawe - hy slaap ook nie in die winter nie! Die pelsjas van 'n mol, omdat hy onverpoos werk, skuur vinnig teen die mure van die tonnels, en hy vergiet dus drie keer per jaar. In ernstige winters met min sneeu, as die grond tot 'n groot diepte vries, is daar 'n massiewe dood van mol.
Aangesien die mol buitengewoon hardwerkend is en op soek na voedsel in staat is om deur heelwat gebiede te grawe, vermoed tuiniers dat daar 'n totale inval in mol is. Dit is egter 'n ander mite oor mol, aangesien ons eintlik net oor een enkele mol werk. Hierdie dier kan nie medemense verdra nie.
Elkeen van hulle beset 'n sekere gebied dat mededingers verdryf word. Die mol is strydig, val familielede aan wat hulle per ongeluk op die terrein bevind en kan selfs in woede byt.
Moenie diegene glo wat beweer dat die mol vinnig vermeerder nie. Gedurende die jaar het hy net een keer 'n nageslag. En op die sagte ouderdom van een en 'n half maande verlaat die moesies hul oorspronklike nes, versprei hulle in die omgewing om 'n leë gebied te beset en 'n onafhanklike lewe te begin. Soos u kan sien, ja, selfs op 'n baie jong ouderdom, dryf die mol sy eie kinders genadeloos uit sy gebied na gratis brood.
Moenie paniekerig raak nie: die mol hou nie lank op u werf nie.
'N Jaar of twee - en hy sal vertrek om nuwe gebiede te ontwikkel. Ons het so 'n vriend wat heen en weer dwaal op dieselfde plek oor die pad.Ons ydele pogings om die koers af te haal, elke dag af te trap, het nêrens gelei nie. Met afgunstige volharding het die mol die gang herstel. En toe verdwyn hy stilletjies. Hy het blykbaar na die bure verhuis. Wees daarom geduldig, u hoef nie lappe (soos gewoonlik aanbeveel - met vogolie) in u gange te steek en rotgif te strooi nie.
As die mol teenwoordig is op nie-grawe, is die mees onskadelike maatstaf om voëlverskrikker te plaas. Die eenvoudigste, soos 'n primitiewe waterpokkies, kan maklik deur u self gemaak word. Spyker 'n skroef of 'n kind se draaier op 'n paal wat in die grond vassit. Onder die invloed van selfs 'n ligte briesie, sal hulle draai en vibrasies ondergronds oordra.
Die arme blinde mol het 'n baie ontwikkelde gehoor. Hy, 'n somber neurasteniese persoon wat nie onnodige geraas verdra nie (dit is immers goed dat Thumbelina van hom weggehardloop het!) Dit sal waarskynlik nie van hom hou nie, en hy sal verkies om uit u onherbergsame gebied te gaan aftree. Is dit net nodig?
Ek doen 'n beroep op my mede-tuiniers, eendersdenkende mense, om hul houding teenoor die arme mol, wat onverdiende vervolging ondergaan, te verander. Ons tuin moet immers teoreties 'n plek word waar alle inwoners in harmonie met mekaar moet leef. Moenie die tuin probeer oorheers nie: die tuin leef volgens sy eie wette. En die belangrikste wet hier is dat elkeen sy werk doen, en dat almal welkom moet wees. Dit is immers nie hulle - die verteenwoordigers van die wilde fauna - die gaste in ons tuin nie, maar ons is hul gaste en moet ons daarvolgens gedra! Ek doen 'n beroep op u om op te hou om alle lewende dinge te vervolg, want beide ermines en eekhorings vergaan van rotgif ... Ons moet ophou om mol en skrefies te teister deur strikke daarvoor te plaas en dit harteloos in 'n emmer te verdrink. Daar is plek vir almal in die tuin.
En ek beveel sterk aan: hersien die spotprente oor die mol.
GEREEDSKAP VIR MEESTERS EN MEESTERS EN HUISHOUDELIKE GOEDERE. GRATIS AFLEWERING. DAAR IS RESENSIES.
Hieronder is ander inskrywings oor die onderwerp "Hoe om dit self te doen - 'n huisbewoner!"
WENK: Om mol van die werf af te weer, het ek 2/3 langs die beddens gegrawe, 'n meter van mekaar af, plastiek en glasbottels met die nek omhoog. Die gonsende geluid wat deur die wind geskep word, "verlore" in die bottels, skrik nie net moesies weg nie, maar ook skrefies.
Ek en my seun het elk 5 hektaar grond, maar my seun kom amper nooit by sy plot nie. En op sy werf was daar 'n hele aantal mol, genoeg vir meer as een pelsjas. Maar vir my is die probleem dat hierdie delwers hulle in 'n kweekhuis gevestig het en die wortels van tamaties eet.
Ek het vasgestel hoe om van hulle ontslae te raak. Ek het die hoofbord van die ysterbed uitmekaar gehaal en 4 stokke daaruit gehaal. Ek het die stawe in die uithoeke van die kweekhuis ingedryf, ek gaan sit op 'n stoel naby die staaf en klop aan die staaf met 'n klein metaalspatel. Ja, so hard dat nie net die mol hiervan hou nie, maar ook die bure. Ek klop om 15:00 vir 15-20 minute en dieselfde hoeveelheid saans. Ek pla niemand van Maandag tot Vrydag nie. En oor naweke grawe niemand gate en gange in my kweekhuis nie.
somerinwoners kla gedurig oor moesies, want die onlangs verspreide "ratels" van plastiekbottels wat op stokke gemonteer is, help in alle gevalle nie.
Waarom hierdie toestelle nie werk nie, weet ek nie, maar dit is 'n feit. Maar die metodes om mol te hanteer, wat ek op verskillende tye op my webwerf probeer het, help honderd persent. En dit is ook 'n feit. Dus:
Plant boontjies in u groentetuin. Hulle word gewoonlik dubbel gebruik op die werf: hul wortels en ondergrondse "skelms" skrik weg (ek het nog nooit gehoor dat moesies opgemerk is in die tuine waar hierdie kultuur groei nie), en hulle gebruik self hierdie organiese materiaal om die kwaliteit van die grond.
□ As u nie met boontjies wil mors nie, plant dan 'n keiserlike hazelnoot in u dacha, dan sal geen plant beslis mol hê nie. Die feit is dat hazelhoenbolle aromatiese stowwe bevat wat mol nie kan verdra nie. Weereens is daar 'n dubbele voordeel uit so 'n aanplanting, want hierdie kultuur is baie dekoratief.Terloops, as u 'n haselhaas bo-op die gebergte tulpbolle sit, kan u u blomvoorrade suksesvol teen muise beskerm. Gekontroleer!
En mol hou nie baie van die reuk van Tagetes nie. Die skerp reuk van hierdie blomme skrik boonop baie ander plae in die tuin weg.
Selfs nuutgevonde ultrasoniese afweermiddels help nie in 'n uitgerekte oorlog met molle nie. Maar jy moet nie opgee nie. Ek wil graag 'n heeltemal betroubare manier met die lesers deel hoe om ontslae te raak van die ongenooide "delwers" vanaf die webwerf, waarin u nie eers iets hoef te ontwerp nie.
In die eerste plek moet u 'n ou, miskien selfs flenter gevoelstewel vind. Dit is nodig om stukke daarvan ongeveer 2 × 8 cm groot af te sny
klam in petroleum, lig aan die brand, en versprei dit dan in molgange. Dit is nie so moeilik nie: daar sal nie meer as 15 minks op 'n erf van 6 hektaar wees nie.
Daarna sal daar geen probleme met mol wees nie!
Natuurlik moet ons met mol veg, maar ons wil slegs menslike metodes gebruik.
Ek het tot die gevolgtrekking gekom dat die yster se geluid diep onder die grond gehoor word, waardeur die moesies vertrek. Ek sal u 'n eenvoudige manier vertel om 'n yster 'bogeman' te maak: steek 'n ysterstaaf (nie aluminium nie) met die einde gebuig deur die letter "G" in die grond 20 cm. Dit moet soos 'n poker lyk. Leë bierblikke moet op hierdie haak gesit word - vir die "opener". Die blik is lig; as die wind waai, klop dit teen die staaf en gee dit 'n geluid wat in die dieptes versprei. Op die werf is 5-6 sulke blikkies genoeg om die mol te laat ongemaklik.
En ek het ook 'n manier om muskiete weg te skrik, dit help in die buitelug as ek in die somer wil sit. Ek neem 'n leë blikblik, sit dennebolle of spar daarin, strooi 'n paar druppels teer daarop en steek dit aan die brand. Die rook verdryf alle vlieënde insekte.
Ek lees dat boontjies wat rondom die tuin geplant word, help om mol af te skrik. Dit is waar? Sal so 'n omgewing ander plante inmeng?
- Omgewing met boontjies sal ander gewasse nie skade berokken nie, maar ek twyfel of eersgenoemde mol kan afskrik. Ek het in elk geval nog nie wetenskaplike bevestiging van hierdie teorie gesien nie, maar die skrywer van die vraag kan 'n eksperiment uitvoer. Selfs as die plae nie haar terrein omseil nie, sal die peulgewas-oes vir die gasvrou as 'n 'troosprys' bly.
Terloops, ek beveel ook aan om versigtig te wees met modieuse ultrasoniese littekens. Somerbewoners sê dat daar gevalle was waar sulke toestelle gelei het tot die dood van die hele vee konyne, ook dié van bure. Boonop is mol amper nie bang vir sulke toestelle nie, hoewel daar teenoorgestelde opinies is.
As die eksperiment met boontjies nie die verwagte resultaat lewer nie, beveel ek aan om bewese molvalle te gebruik en 'n kat te kry.
Ek lees op die internet dat mol die gebiede waarop die keiserlike haselgroei groei, omseil. Hulle is ook bang vir sterk reuke. U hoef net die "pof" direk in die wurmgat te druk. Ek het 'n haselgroei geplant en die gangetjies gevul met vlierbessies en bruinbruin, en lappe wat in keroseen geweek was, in 'n paar minke gesit.
Maar klaarblyklik het my 'lodgers' ''n loopneus' - heuwels bly verskyn. Vertel my, is daar nog ander maniere om die moesies weg te jaag?
- Toe ek die eerste keer 'n massa-aanval op mol gehad het, het ek metaalstawe op anderhalf meter afstand van mekaar geplaas waarop blikkies losweg was. En die volgende dag ... het ek van die dacha weggehardloop van die kakofonie van metaalgordels. Die mol het nie nuwe gate gegrawe nie, maar die prys van so 'n oorwinning was te hoog ...
'N Vriend het voorgestel dat moesies nie net bang is vir geraas nie, maar ook vir vibrasie.
Weerhane het gehelp. Langs die molhope het ek tot 'n diepte van 10-15 cm stukke plastiekpype van 1,5-1,7 m ingesteek. In die boonste gedeelte het ek weerhane vasgemaak, wat volgens die beginsel van kinderspeelgoed uit dun gesny is blik en saamgestel deur 'n buurman. Oor die algemeen is die ontwerpe dun. Maar selfs hulle was genoeg om die meeste plae te verdryf.
En volgende jaar het 'n wilde kat hulle in die land gevestig.Met verloop van tyd was daar geen moesies of muise op die werf nie, en ek besoek Murka en voer hom selfs in die winter. Sy blyk die betroubaarste beskermer van my oes te wees.
Vanjaar het die moesies heeltemal oorkom. Die helfte van die blomme verwoes, jy kan nie in die tuin gaan nie, ek swyg oor die tuin. My man het molvalle gesit (bestel op die internet), op advies van bure, hy het hardmetaal in die gange gegooi en volop met water gemors - niks werk nie ... Vertel my wat om te doen?
Bone het gehelp om die mol te hanteer. Ek het die hele tuin opgedeel in reghoekige sektore van 7 m lank en 3-4 m breed. In die lente het ek boontjies langs die omtrek van elke sektor gesaai - en, vreemd genoeg, het die metode gewerk. Daar is al jare lank nie 'n molshoop in die tuin nie. En geregte met boontjies het op my tafel en in die dieet van my gunsteling lae bekend geword.
Van kleins af onthou ek hoe my ouers voortdurend met moesies baklei het: hulle het vrot visse diep in hul gate ingedruk. Soms is rooipeper daarby gevoeg. Het nie gehelp nie ...
Nou veg 'n buurman met moesies.
Dit sal 'n slang met water aangeskakel in die gat plaas, dan sal dit hardmetaal in al die gange plaas - die heuwels sal nêrens verdwyn nie ... Die kranse van leë metaalbierblikke wat oral op die terrein gehang het, het die diere nie bang gemaak nie. Maar onlangs het 'n buurman 'n interessante raad gelees: met die groeiende maan moet u al die heuwels wat deur die mol opgerig is, met u hande verwyder, die gate oop laat. Ek het dit probeer - en self nie geglo nie: al die mol van ons webwerwe het verdwyn!
daar is al telkemale gesê dat stokke met leë blikkies daarop in die grond moet vassteek om mol af te skrik. En ek het per ongeluk 'n makliker manier gevind.
Dit is nie nodig om 'n 'strumming' te bou nie - dit is genoeg om 1,5-liter plastiekbottels in die omtrek van die hele tuin op 'n afstand van 10 m met 1/3 van hul lengte in te grawe. Maar die belangrikste is dat hulle met hul nekke op en sonder deksels moet staan. Wat is die geheim? En die feit is dat selfs 'n ligte briesie in die bottels waai en dit laat vibreer wat na die grond oorgedra word. Al is sy baie swak, is dit genoeg om mol af te skrik. Ek sit hierdie bottels nie eers vir die winter weg nie, en maak dit eers in die lente reg sodat dit regop staan. Hulle hou dus die hele jaar deur my tuin. En die moesies het my aanplantings opgehou bederf, anders het hulle vroeër nie meer winterknoffel geplant nie, want hulle het dit amper opgeruim. Ek praat nie van die bolagtige blomme nie.
Ek het op verskillende maniere met moesies baklei, maar ek het, vreemd genoeg, gehelp
gewone ricinusolie, ek hou van die reuk daarvan.
U moet 'n glas ricinusolie en 3 eetlepels meng. l. vloeibare seep. Hierdie konsentraat kan vir 'n paar jaar geberg word. Om mol te verdryf, word 40 ml van die mengsel in 5 liter water verdun. Molholtes moet uit die gieter gegiet word
Die diere is blykbaar nie
miki en die grond rondom hulle binne 'n radius van 1 m. As dit reën, herhaal die behandeling.
Ek is vir die nuwe seisoen - hulle maak planne, versamel nuttige inligting, maar daar is nooit baie daarvan nie. Waaraan moet u dink wanneer u met saailinge werk?
Ek saai saad op 1 Maart in lang bokse. Ek neem die grond net vir hulle, nou al
dat die mol in die tuin gegrawe het (en ek het al die beddings daar, goed bemes en gevul). !
Na 10 dae verskyn lote en dan voeg ek 'n bietjie humus by. Ek water dit spaarsamig, want die plante is nog steeds baie swak, maar na 'n maand duik ek twee stukke in 'halfpad' melkboksies, waar hulle nog 'n maand woon.
Laat April - vroeg in Mei (afhangend van die weer) berei ek 'n tuinbed in 'n kweekhuis voor. In die plek daarvan grawe ek eers 'n vlak sloot, plaas klei op 'n laag van 8-10 cm dik, gooi dan vrugbare grond gemeng met hoendermis of perdmis, strooi dit met as en plaas dan 'n laag (8- 10 cm) vrugbare grond bo-op.
Ek gee die tuin nat met 'n oplossing van kaliumpermanganaat en plant 'n gedeelte van die saailinge.
In sonnige weer maak ek die film oop om die plante te lug. Namate hulle groei, voeg ek vrugbare grond by, wat die vertakking van die wortelstelsel help.
En die ander deel van die saailinge na lente-ryp (êrens op 10-20 Mei) plant ek in oop grond in 'n ruitpatroon, met 'n ryspasiëring van 70 cm, ek laat 40 cm tussen die plante op 'n ry. Ek gooi 'n halwe emmer humus en 1 st by ... l. superfosfaat. Ek ry ongeveer 2 m hoog naby die plante en trek die tou tussen hulle in - ek kry 'n traliewerk om bosse vas te bind.
Ek voer die aanplantings met 'n verdunde katrol (1 liter aftreksel per emmer water). Ek doen dit soggens (sodat die kunsmis gouer tot by die wortels kom) en dek die tuin dadelik met aarde. Danksy hierdie tegniek bereik ek terselfdertyd die grond losmaak en die bossies uithaal. Die oes is genoeg vir twee gesinne.
In die herfs versamel bekende blomkwekers grond uit molbeddings om plante te plant, en berei substrate voor om saad te saai. Wat is die waarde van sulke grond?
"Molland word sedert die vroegste tye aanbeveel vir gebruik, maar tot dusver het niemand die moeite gedoen om die samestelling daarvan te bestudeer nie. Plante en saailinge is gesond, moenie siek word nie - wel, gebruik dit vir u gesondheid!
Waarskynlik moes die meeste tuiniers pyn ervaar toe hulle verdorde plante op die toppe van mol "afvalhope" opmerk.
Op sulke oomblikke vergeet u van die nuttige eienskappe van die dier en dink u net aan hoe u hierdie plaag uit die tuin kan dryf.
Ons het met molle geveg met behulp van al die bekende metodes: ons het verskillende ratels, vrot vis, hardmetaal, strikke, elektriese skaars en gifstowwe gebruik. En 'n mol, soos Vaska, wat alles luister en eet, grawe en grawe.
Een metode het vir my steeds die doeltreffendste gelyk. Ek sny die fietskamera in buise van 25-30 cm lank en plaas dit dieper in die wurmgate. Ek gooi 'n stuk warm peper in die buis (jy kan ook gemaalde peper gebruik) en steek dit aan die brand. Op hierdie plek verskyn die mol nie meer nie.
As u kon sien watter bloubessie ek gehad het, sou die hele dorp vir my oes. Ek is 25 jaar besig met hierdie kultuur, ek het begin toe niemand regtig iets daarvan weet nie. Hoe ek die plante opgepas en versorg het, en toe begin hulle skielik kwyn. En hulle het natgemaak en gevoed en die land verander, en suur turf uit die moeras gebring, gemeng met slagter. Niks het gehelp nie ... Dit blyk dat die mol die hele aarde opgegrawe het, die wortels beskadig het. Hulle sê mol sal nie bly waar boontjies groei nie. Moet dit nie glo nie! Hierdie jaar het ek boontjies rondom 'n bosbessiebos geplant. Die plae, tesame met bosbessies, het die boontjies dus ondermyn. O, en ek het kwaad geword! En een idee het by my opgekom: ek het 1-2 liter van die toilet se inhoud in 'n emmer water geroer.
Ek het 'n gaatjie op die terrein gekies, uitgegrawe, 'n onaangename mengsel daarin gegooi en die ingang met aarde bedek. 'N Paar minute later spring 'n mol uit 'n ander uitgang na die oppervlak en nog een uit die tweede gat. Dit blyk baie skoon te wees.
Ek weet nie of my bloubessies sal verdwyn nie - die tyd sal leer ...
Die mol lyk net oulik in strokiesprente, maar vir 'n somerhuisie is dit 'n ware ramp.
Die totale lengte van alle gange van een molfamilie kan 'n paar honderd meter bereik. Moles bederf die voorkoms van die werf, maar die belangrikste is dat dit die wortels van plante ondermyn en gevolglik sterf laasgenoemde. Watter metodes om hierdie diere te hanteer, het ek gebruik?
Kat. Ek het my Purr gebring, die skuif gewys en gehoop dat my kat hierdie ondergrondse plaag onmiddellik sou uittrek. Maar helaas - my kat het nie 'n begeerte uitgespreek om êrens te klim nie, hy het 'n gemakliker plek gekry en bed toe gegaan. Maar die verdwaalde hondjie (ek voer hulle by geleentheid) het sy ore opgesteek en in hierdie gat gekruip, lank gegrawe, maar tevergeefs.
Riet. My dacha is langs die dam geleë, so daar was geen probleme met die materiaal nie. Ek het 'n riet van meer as 1 m hoog gebreek en 'n stam in elke gat geplaas sodat die helfte daarvan op die oppervlak gebly het. In winderige weer begin die riete te "huil", wat die mol moes negatief beïnvloed. Hulle was veronderstel om binne 'n week te verdwyn. En weer - helaas.
Draaitafels en ratels. Ek het veelkleurige spirale en bottels skuins in die grond gegrawe.Sy het 'n leë blik aan 'n dun stokkie gehang en dit 20 sentimeter diep in die grond verdiep. Die resultaat is dieselfde.
Geurige geskenke. Die mol het rustig kerosine, haring, knoffel, peper, ensovoorts begrawe en in 'n ander gang gegaan. Sly! Ek het hom selfs begin respekteer.
"Rookbomme". Hierdie metode was die enigste wat ten minste tydelik gehelp het. Ek het die gang opgegrawe, die koerant in motorolie (afval) gedompel en aan die brand gesteek sodat die rook sou vloei. Vir 'n rukkie het ek daarin geslaag om 'n hardkoppige plaag op hierdie manier uit te rook.
Voor die einde van die seisoen begrawe sy lappe wat met petrol in gate in is en al die ontdekte bewegings van hierdie grapster vernietig. Ek weet nie of ek 'n mol in die lente gaan ontmoet nie, maar ek wil dit regtig nie doen nie. Nou is daar nog net een ongetoetsde middel teen hom oor - 'n ultrasoniese afweerder.
Ek wil ook my advies aan ander somerbewoners gee oor die stryd teen mol.
Ek het nie die mate van stryd teen die klopjagte van mol gebruik nie. Ek het probeer om strikke en windturbines in te stel, toe probeer ek die sjampanjebottels begrawe, maar dit het nie 'n goeie resultaat gelewer nie. Maar ek het 'n effektiewe manier gevind om suiwer per ongeluk te veg, toe ek my noodhulpkas by die huis begin uitsorteer het. Ek het op 'n bottel essensiële olie van eucalyptus afgekom. Dit was jammer om dit uit te gooi, en ek het besluit om 'n eks-
periment. Ek het 'n paar katoenblokkies geneem en dit met hierdie baie olie gesmeer. Ek het gate in die molhope gemaak met 'n pen tot onder, doop 'n watte wat met eucalyptus-eteriese olie gesmeer is en vul die gat.
My eksperiment was nie tevergeefs nie: ek het opgemerk dat die mol die volgende dag van hierdie plek gevlug het. Toe die olie opraak, het ek besluit om die katoenblokkies met petrol te smeer. Die petrol het ook goed gewerk.
So het ek daarin geslaag om van irriterende delwers op 'n erf van 14 hektaar ontslae te raak. Die koste is laag en die resultaat is uitstekend - ek beveel aan!
Ek doen dacha sedert 1965
Die eerste werf was in Irkoetsk. Ons het bossies geplant, die land bewerk, goed bemes: 'n mismasjien, 'n humusmasjien - en so elke jaar.
Die land was vrugbaar, ongeag wat saad geval het, alles het gegroei. Dit was toe makliker met organiese stowwe. Aartappelbosse het gegroei, vrugte begin dra, maar op die een of ander manier het ons in die lente opgemerk dat dit begin verdor het. Kyk, daar is wurmgate onder hulle. Gatte gevind. Met een
Frambose van die gogga is met terpentyn uit 'n gieter gegiet. Nadat hulle dit vir die winter neergelê het, het hulle dit in die herfs natgemaak en 1/3 van 'n half liter bottel by die gieter gevoeg. Miskien sal dit van die beer help?
Die plot van 'n buurman Anshe het dikwels rampe gely: dit was op geen manier moontlik om hierdie plae uit te dryf nie. En toe die eienaar windpompe bou om weg te skrik, verdwyn die diere.
Op die terrein het die meester 'n statief van 4 m hoog van 'n metaalhoek neergesit en dit 0,5 m in die grond verdiep. Die driepootstaanders is bo, onder en in die middel met dunner hoeke aan mekaar vasgemaak.
Ek het 4 klein lemme van plaatmetaal gesny, in die middel waarvan ek 'n laer gesweis het. Hy het die skroef met 'n bout aan die einde van 'n vierkantige ysterstaaf vasgeskroef. Aan die ander kant sit hy 'n stert van blik vas.
Aan die bokant van die driepoot het ek 'n seshoekige rewolwer gebou met 'n laer op die dak. Nadat hy die balanspunt in die weerhaan gevind het, het hy dit op die toring bevestig, wat hy met verf vir buitegebruik geverf het.
Ook aan die kante van die piramide gooi hy metaalstawe vanaf die bokant van die rewolwer in die grond.
In die wind draai die skroef en skep vibrasie wat deur die metaal na die grond oorgedra word. Moles is bang vir geraas, en nou omseil hulle die Pavel-terrein langs die tiende pad.
Terloops, die meester trek die draad op die driepoot waarlangs die boontjies gedraai word.
Ou leisteen en linoleum is ingegrawe vanaf mol rondom die tuin se perk langs die heining tot 'n diepte van 50 cm en op 'n vlak van 20 cm bo die grond. Kweekhuise is ook gemaak met 'n 'grens'. En my man het ook blikkies 'helikopters' op lang stokke gemaak - hulle skep lawaai in die wind en skrik ook mol weg.
Die beste redding van 'n beer is om diep in die herfs te grawe: sy neste word vernietig, en in die winter vries die plae.
Van die voëls het hulle ou skyfies aan bosse en bome gehang wat goed in die son skyn en voëls verdryf.
Saam met die behandeling met chemiese preparate, gebruik ons ​​ook helperplante. Gousblomme, calendula, nasturtium is goed om plae met hul reuk af te weer. Ons het hierdie blomme gesaai by die ingang van die kweekhuis, langs aartappels, kool. En in die herfs maal ons hul stingels en sit dit in die beddens in.
Vis teen mol
Ons het mol op die werf. Toe het ek in die herfs besluit om hierdie metode te probeer: ek het korrelminerale kunsmisstowwe (ammophoska, nitrophoska) in die gaatjies gegooi, 1-2 blikkies in elke gat. Die moesies is 'n rukkie weg. Sodra nuwe gange verskyn, gooi ek dadelik kunsmis daarheen, en die moesies verdwyn weer.
Onlangs het 'n buurvrou 'n ander manier gedeel: sy ry die mol van die werf af deur vrot vis in die gange te lê. Vir 2-3 maande vertrek hulle. Ek dink ek sal ook hierdie metode probeer.
Dankie vir die nuttige inligting. Ek het die kommentaar gelees. Ek het baie wenke gevind. Ons sal probeer om die mol te beveg.
Persoonlik is ek net moeg daarvoor om kweekhuiskomkommers van 'n ondergrondse inwoner te red. As gevolg hiervan het ek hiermee vorendag gekom. Op die mark sien ek leë plastiekboksies uit melksakke. Ek het die verkoopsvrou gevra, en sy het dit vir my teen 10 roebels per stuk gegee. Ek het soveel van hierdie jaar behaal as wat ek kon dra. En die volgende jaar in die kweekhuis het ek die bokse tot aan die rand begrawe en my lankmoedige komkommers daarin geplant. En die mol het hulle nie meer gepla nie. Maar hy het na die tuin getrek en hom daar wangedra. Wat om te doen? U kan nie al die plante in bokse oorplant nie. Maar ek het opgemerk dat daar in die middag of vroeg in die oggend nuwe molgange verskyn.
VI, toe kry ek twee metaalwekkers by die huis, die een begin om 12 uur, die ander om 6, sit dit in ysterpotte met deksels en grawe dit in verskillende uithoeke van die tuin.
Die lui oor die beddens was natuurlik vrolik. Maar lag lag, en die mol is weg (alhoewel ek gedurende die week by die wekkers ingegaan het). Maar ek weet nie, wat as hy volgende jaar terugkom?
Molle is baie ongewenste gaste in die tuin en groentetuin. Alhoewel hulle slakke, draadwurms en plaaglarwes eet, het dit 'n slegte uitwerking op erdwurms, en molgange kan die beddings baie bederf en bome benadeel.
Maar as dit nodig is om grond voor te plant vir die plant van saailinge, word mol my onmisbare helpers. Die grond vanaf hul gange is 'n ideale basis vir saailinge. Dit is los, vry van wortels en plae. Die lande vanaf weide is veral goed: vrugbaar, nie uitgeput deur intensiewe boerderye nie, nie besmet met spesifieke siektes van tuingewasse nie. Probeer net om die grond van die boonste graslaag van digte gras te kry - u sal gemartel word om die wortels te skei! En die mol het hierdie werk al vir my gedoen en die sagte, asof gesifte aarde na die oppervlak gebring. 4-5 molstapels is genoeg om 'n emmer uitstekende grond op te vang. Sedert die herfs haal ek 3-4 emmers in, en dit is genoeg om in die lente te plant. In die lente is dit genoeg om die helfte van die hoeveelheid los humus, 'n bietjie turf of sand daarby te voeg - en die grond vir gewasse en saailinge is gereed!
Baie mense kla oor moesies. Dit is net 'n ramp, hulle eet alles op. Tonnels vorm in die tuin - jy val en val deur. Elke jaar het ek 8-9 van hulle gevang. En hierdie jaar het hulle my omseil, hoewel die bure baie daarvan gehad het. Ek dink die hele punt is dat ek in die lente aan albei kante van die tuin boontjies en kekerertjies geplant het. Die reuk van hierdie plante het hulle blykbaar afgeskrik. Ek plant mielies oor die hele omtrek van die tuin - dit is 'n natuurlike heining en voer vir voëls. Nadat ek die aartappels geoes het, haal ek die halms uit en kap dit in klein stukkies met 'n byl. Dan strooi ek dit in die tuin en ploeg dit met 'n trekker.
Teer teen moesies en muise
Molle en muise lewer baie moeite in dachas en tuinpersele, soms sal u nie 'n raad daarvoor kry nie.
Berkteer is effektief teen mol.Meng dit met plantolie in die verhouding 1: 3 en doop houtspaanders in die mengsel. Sprei dit dan in die tuin uit op plekke waar mol woon. Hulle kan nie die reuk van teer verduur nie en sal binnekort verdwyn. En as muise vererg word deur knaende boomstamme (veral jong dun saailinge word aangetas), behandel die onderste gedeelte van die stam in die herfs met dieselfde mengsel.
Hoe ek van moesies ontslae geraak het
As u van ouds af selluloïde produkte (kamme, liniale, ens.) Laat rondlê het, onthou dan een van die beste skande wat u (of u klasmaats) waarskynlik tydens 'n breek in die toilet gereël het - rook!
Skrik dit nou eers met groot doeltreffendheid nie vir die onderwyser nie, maar vir die mol! Dit werk perfek, dit is moontlik om lank van moesies ontslae te raak. En sodra dit weer verskyn - weer 'n gasaanval op alle gate op dieselfde tyd, en weer maande se kalmte!
Hy het lank met moesies geveg. As gevolg hiervan sterf blomme, wortels, beet, radyse en ander gewasse verswak. Maar ek het maniere gevind om klein plae te weerstaan.
Moles is baie sensitief vir sterk reuke. As ek vars gate sien, sit ek lappe gedoop in petroleum of petrol daar. Ek werk oor 'n paar dae op. Soms begrawe ek 'n hoendereier tot 'n diepte van 30-40 cm. As dit begin verrot, sal die plaag nie eers naby hierdie plek kom nie. Ek steek rietstingels in die grond. Hulle swaai in die wind en skep geraas en trilling waarvoor mol baie bang is.
Maar die doeltreffendste is om strikke onder die wurmgate te plaas. Ek kry hulle met 'n graaf en grawe in literblikke daaronder. Om die put te bedek. Ek sit 'n bord bo-op. Ek begrawe dit alles met aarde (Fig. 1). Die mol reageer baie vinnig dat sy gange buite werking is en gaan na die situasie. As die dier gevang word (en dit gebeur binne ongeveer 'n uur), neem ek dit uit die somerhuisie of laat dit in die bos los.
jy moet hul bewegings invul en waarneem, jy hoef nie lank te wag nie: die mol sal self uitkruip en dan self besluit wat om daarmee te doen
klim nie uit nie, ek verdrink ... miskien verdrink?
Ek wil jou vertel hoe ek van moesies in die tuin ontslae geraak het. Die metode is nie heeltemal menslik nie, maar wat om te doen? Ongeveer twee jaar gelede blyk dit warm en droog te wees, sonder reën. Ek het besluit om die sog distel op te grawe waar ek grootgeword het (sy bure het 'n see). Ek het in die tuin rondgeloop en misluk, ek het nie eers verstaan ​​wat dadelik gebeur het nie. En toe ek mooi kyk ... is 'n kwart van die tuin soos 'n doolhof opgeploeg.
Ek was nie raadop nie. Ek het hardmetaal gehad. Ek het gehoor dat hy goed is met die help van mol.
Sy hark die hope op, gooi 'n stuk hardmetaal in albei rigtings en vul dit met water. Die gang was verstop met aarde. Hoeveel hardmetaal daar was, het ek alles gebruik.
Hy ruik so - dis net verskriklik, sy laat haar kleinkinders nie hardloop nie. Alles het dus tot die lente gebly. Die tuin is van nou af skoon. Ek het baie gelees oor allerhande maniere, maar ek het niks hieroor gevind nie.
Die beste maniere om mol te hanteer
In die hoeke van die tuin, in dele van 8-10 stukke, het ek sjampanje bottels begrawe: tot die volle diepte met die nek af. As 'n mol die terrein probeer binnegaan, skrik dit vir die versterkte geluide van sy eie krap. Hy begin soek na 'n ingang daar naby, maar selfs dan loop hy 'n hindernis uit bottels raak. As gevolg daarvan vertrek dit.
Ek sny die nek van 'n plastiekbottel van 2 liter af - dit blyk 'n groot glas te wees. Ek begrawe dit naby die hol, sodat die rante op die vlak van die grond is, en giet water tot 4-5 cm. As die glas vol is na 'n swaar reën, skep ek die oortollige water op. Eers het ek sulke strikke opgestel om die beer te vang, en toe sien ek dat daar nie minder moesies en muise in is nie.
As ek by die dacha kom, is die eerste ding wat ek doen om in die tuin te gaan. As ek geswelde aarde op die tuinbed sien (die beweging van 'n mol), maak ek 'n gaatjie met 'n stok en gooi 'n paar stukkies bone. Die resultaat is nie lank nie - die mol vertrek. Op die erwe waar aartappels en kool gegroei het, nadat ek hul aanplantings met Inta-Vir-oplossing behandel het, het ek nie meer spore van die plaag gesien nie.En verlede jaar het ek boontjies langs die omtrek van die tuin gesaai - en die oes van bone was goed, en in die somer was daar geen probleme met mol nie!
Ek verkry 20-25 stokkies van hasel (dit is genoeg vir 5-6 hektaar) van ongeveer 1 m lank met 'n deursnee van 2-3 cm. Ek sit dit in 'n emmer, vul dit met berkteer en laat dit 'n uur lank staan. Dan hamer ek die stokkies langs die terrein in 'n dambordpatroon op 'n afstand van 5 m met die geïmpregneerde punt af tot op 'n diepte van 30-40 cm, en vir 'n groter effek heg ek metaalblikkies aan die boonste uitstaande punte van die stokkies vas met vislyn. By die geringste wind tref hulle die stokke en maak hulle geraas wat na die diepte oorgedra word en die moesies bang maak. Ek behandel die stokkies elke seisoen met vars teer.
Hy het vertikale ou waterpype (6 stukke vir 5 hektaar) in die grond gegrawe en 'krale' van metaaldeksels en klein spykertjies op elkeen gespan. Terwyl die wind waai, maak hulle geraas, en as dit stil is, ritsel hulle en skrik mol.
mol die oes, knoffel, uie, wortels en aartappels vernietig, as hy hom op u werf gevestig het, dan kan u die oes nou al vir 'n paar jaar nie sien nie; dit is nutteloos om met hom te veg; aangeraak
Om mol vir 'n tuinier te veg, is nog steeds 'n ope vraag. 'N Gemiddelde volume kan gewy word aan 'n oorsig van die huidige nabygeleë en nabygevegsmiddels. Ons het geen fundamentele ontdekkings op hierdie gebied opgemerk nie, maar nuus verskyn relatief gereeld. Daar is meer en meer bewyse dat mol 'n baie negatiewe houding teenoor petroluitlaat het. Die slang van die uitlaatpyp van 'n luierende petrolenjin, ondergedompel in 'n gat, laat mol toe om lank en soms selfs vir ewig uit die besoedelde ondergrondse galerye te word. 'N Uur in die oggend en 'n uur in die aand. N paar dae. En byna elke tuinier het 'n soort "benzyuk" - 'n trimmer of 'n kettingsaag. Dit is onwaarskynlik dat die mol na so 'n verrassing nog lank wil bly ...
Moles sal nie slaag nie
Baie somerbewoners weet nie hoe om mol te hanteer nie. En die haselkorf het my gehelp om van hulle ontslae te raak.
In my tuin het ek hulle op al die blombeddings en selfs op die grasperk "gesteek". Sedertdien ly ek nie aan mol nie.
Daarbenewens is haselbome baie eenvoudig om elke jaar te versorg en te blom. En hulle meng nie op die grasperk in nie.
Moet net nie die keiser plant nie, hy is baie grillig in sy sorg, dit is beter - klein spesies soos skaak of Mikhailovsky.
'N Effektiewe metode om mol te hanteer
Baie tuiniers en tuiniers is deeglik bewus van hierdie probleem: op die grasperk en net in die tuin of in die tuin verskyn hope aarde skielik. Dit is spore van die werk van ongenooide graafmachines - mol. En dit is nie so maklik om die diere van die terrein te verdryf nie. Ek het self geen maatreëls getref om die klopjagte van die mol te bestry nie: ek het beide strikke en windturbines gebruik, om nie te praat van spesiale korrels met gif en verskillende slim ligstralers nie. Maar as iets help, dan nie vir lank nie.
Ek het eenkeer opgemerk dat die diere bang is om die grond te skud. Hierdie nagrowers het byvoorbeeld 'n paar weke iewers verdwyn terwyl hulle sypaadjies op die tuinpaadjies neergesit en liggies met 'n hamer daarop getik het. Maar hier, agter die heining, het die bure met 'n bouprojek begin en die moesies het dadelik die grens van ons erwe oorgesteek - hulle het na my teruggekeer.
'N Effektiewe manier om mol te hanteer, is boonop redelik eenvoudig ontdek en vervolmaak.
maar per ongeluk. Terwyl ek deur my medisynekas gesorteer het, het ek op 'n klein botteltjie essensiële olie van bloekombome afgekom. Toe hy die bottel oopmaak, versprei die reuk onmiddellik in die kombuis. En ek het besluit om 'n eksperiment te doen. Saans neem hy 'n paar ronde kosmetiese katoenblokkies, smeer dit met hierdie olie en dra dit na die heuwels aarde wat die mol agtergelaat het. Met 'n spesiale tuinpen om onkruid te verwyder, het ek gate in een van die heuwels heel onder in die wurmgat gemaak, 'n watte daar laat sak en die gat gevul. Die resultaat het nie lank voorgekom nie: die mol het van hierdie plek gevlug.
Toe het ek bloekomolie op, en daar was eenvoudig nie tyd om dit spesifiek in apteke te gaan soek nie. Dit is om hierdie rede dat ek hierdie keer watte deppers met net enkele druppels petrol gesmeer het. En dit het weer gewerk! Dus het ongenooide grawe geleidelik daarin geslaag om te oorleef vanaf 'n redelik soliede gebied van 30 hektaar.
Ek het nog nie sulke Tsachniks ontmoet wat mol sou jammer kry nie. Sommige bied barbaarse maniere om daarvan ontslae te raak (soos hakies wat in gate gegrawe is), ander - menslik (allerhande draaitafels uit plastiekbottels), maar almal stem saam oor een ding: van hierdie diere is daar net een skade. Maar ek dink dit is 'n groot punt.
Die gange grawe, ondermyn die mol die plante wat op pad is, maar hy doen dit onbewustelik, hulle steur hom net in die steek. Ek sal nie stry nie - dit is jammer vir die groente wat as gevolg hiervan opgedroog het. En 'mol' afvalhope '- grondvrystelling teen die agtergrond van goed versorgde beddings en tuinaanplantings - lyk walglik. Daarbenewens eet dit wurms wat so nuttig in ons besigheid is. Aan die ander kant verslind dit ook ruspes van motte, draadwurms en kewerlarwes. En hierdie plae doen baie meer skade as mol. So raai nou wat om te doen.
Na my mening is dit nodig om na 'n goue middeweg te soek. Sonder mol - nog nie
dit is bekend of dit beter op die webwerf sal wees. By hulle - moet u die verliese tel. Kortom, die mol hoef nie vrye teuels te kry nie, maar dit is nie nodig om 'n genadelose jag daarvoor te open nie. Daarom gaan ek na die verhaal van hoe ek 'n paar maniere probeer het om dit te hanteer.
D Baie somerbewoners beveel aan om in enige relatiewe diep houer (emmer of ou emmer) in die rigting van die mol se beweging te grawe, sodat die rand op die vlak van die graafvloer is. Dit blyk 'n soort wolfput. En so het hy gedoen. My nefie het my gehelp. Ons het 'n kastrol van 40 liter geneem en ingegrawe. Hulle bedek die bokant met 'n stuk leiklip en bestrooi dit met aarde. In die oggend, sodra ons wakker word, het ons dadelik na die lokval gegaan en dit oopgemaak. Die pan was amper vol aarde. Die veronderstelling was: 'n mol in die moeilikheid het sy manne geroep om te help, en hulle het hom gered. Watter ander oorwegings kan daar wees? Ons het weer probeer om die suiwerheid van die eksperiment -
dieselfde resultaat. Miskien is dit net ons mol wat so vriendelik is? Mafia, in 'n woord.
Daar was 'n opmerking dat mol weggeskrik kan word deur water in hul gange te gooi. Ja, ek dink ek het lopende water, die druk is goed, ek moet probeer. Oor die algemeen het hy gepik. Toe ek die slang in die gat steek, maak ek die kraan oop en sit en wag. Die water vertrek sonder stagnasie. Goed. Hy rook 'n sigaret, die tyd gaan aan, murmureer in die slang. Dan kom 'n buurman in en vra: "Vladimir, waarom loop daardie water onder die deur van die straattoilet uit?" Ek het opgespring. Ek hardloop om te kyk. Dit blyk dat hierdie bedrieërs alles voorsien het: vanaf die hoofgedeeltes het hulle die afleiding in die put gebring. Hier was ons saam met 'n buurman wat lag. Moles het my om my vinger gelei.
Baie skryf oor hierdie metode: grawe metaalpennetjies in of druk dit in, bind metaalblikkies daaraan vas, wat deur die wind draai, vibrasies op die grond oordra en moesies wegskrik. Ek het dit probeer. Miskien help dit in geïsoleerde gebiede. Maar waar moet die moesies wees, waar tuinwerk baie kilometers strek (en oral steek sulke penne uit)? Daarom was ek glad nie verbaas toe ek in my tuin 'n stok met 'n potjie sien wat deur 'n mol gegrawe is nie.
Ek sal byvoeg dat ek nie 'n stelselmatige stryd met hierdie diere op my terrein van 6 hektaar voer nie. Ek begin werk as hulle dit kry. En ek gebruik die volgende twee metodes.
Aangesien die mol deur sy ekonomie gekenmerk word, trap ek alles met my voete, nadat ek soggens spore van sy aktiwiteit gevind het. En dan gaan ek oor die werf en kyk gereeld na die nederlaag wat ek toegedien het.
Kpom sal beslis sy plaas herbou deur die grond te verhoog.
Dit is waar ek dit met 'n graaf uitgooi. Maar daar is een nuanse: u moet die rigting van die beweging korrek bepaal. As jy 'n graaf na hom steek, sal hy langs die reeds herstel tonnel afwas.Die graaf moet agter die mol vasgesteek word en skerp van die grond af opgegooi word. Dan bly dit om hom met sy hande te vang en êrens na die naburige woud te neem.
In Oor hierdie metode is dit in een van die uitgawes van "Dacha" gedruk (helaas, ek kan nie onthou watter een nie). Daar was 'n diagram van die lokval. Maar - eensydige optrede, en dit is nie bekend aan watter kant die mol is nie. U moet dus twee plaas. Ek het 'n tweesydige lokval gemaak (sien fig.). In die silindriese deel van die plastiekbottel (deel 1), van beide kante, plaas ek die nekke van dieselfde bottels (deel 2). Van die kant van die smal deel af, sny ek die nek in 8-16 blomblare, afhangende van die dikte van die mure. Vir die betroubaarheid van die verbinding, draai ek hierdie plek soms met band.
Die beginsel van werking is soos volg. 'N Mol wat van weerskante af op sy eie pad loop, versprei die kroonblare en val in 'n lokval met 'n aas. Hy kan nie meer teruggaan nie, want die kroonblare is dig toe. Alles, die kliënt, soos hulle sê, is gereed. Dit bly net om dit te kry. En om so 'n lokval te stel, is oor die algemeen 'n paar kleinighede: u hoef net 'n gedeelte van die mol se "weg" uit te grawe en die struktuur met die aas te lê.
Dit is raadsaam om in die lente, voor plant, of in die herfs, na die oes met so 'n lokval te vang om die aanplantings nie skade te berokken nie.
Uitstekende oorsig oor die beskerming van mol. 'N Nugtere siening van die werklikheid.
Ons is al meer as 7 jaar besig met landwerke. Aangesien ons nie baie waardevolle landings het nie, het ons die moesies, eerder die gate, begin waarneem. Ons waarnemings het daartoe gelei dat nie een plant, beginnend by die saailinge van bome, rose, blomme, groente, gevrek het nie. In sommige gevalle het dit selfs beter geword. Ons maak die heuwels reg - ons sit die slang op die heuwel, dan druk ons ​​die gat vas en al die probleme is opgelos. Sodat die plante opgegrawe is, gely het - is dit nie raakgesien nie. dit is baie erger as die mol nie kom nie en die larwes van die Mei-kewer die hele muisaanplanting vernietig, die wortels uitknaag, die beervrugte alles "maai" - dit is die probleem. En die MOLE help met hierdie probleme, wat niks met plantvoedsel te doen het nie. Ons het elke 3-4 jaar 'n mol. Eintlik 'n jaar na die somer van die Mei-kewer.
Ek veg die mol soos 'n gentleman
Ek moet met moesies veg, want dit maak deurgange in die opgegrawe grond, bederf die wortels van plante in die tuin en draai alles in die blombedding. Maar ek wil nie die diere vergiftig nie - ek behandel hulle soos 'n heer.
Trek geestelik lyne tussen hulle as daar vars molhope is. Heel waarskynlik loop molgange langs hierdie lyne. Ek kry hulle en begrawe literblikke met hul nekke op verskeie plekke onder hulle. Ek bring tonnels van stukke karton of blik na bo van bo, bedek die buitenste gat met dieselfde karton en besprinkel dit met aarde.
Een of twee keer per dag maak ek tonnels oop en gaan banke na. As 'n mol in een van hulle val, neem ek dit reguit in die oewer na 'n nabygeleë bos - na 'n kloof of put. Daar sal hy gate kan grawe sonder enige skade aan my werf.
Ek het die nou bekende geraasvervaardiger vir mol verbeter, wat nou almal bekend is, gemaak van leë houers wat op penne in die grond sit. As ek bierblikkies vir hierdie doel neem, haal ek die bokant daaruit met die sleutel vir die opening van blikkieskos en die onderkant met behulp van 'n graafhandvatsel maak ek van 'n konkave konvekse een (Fig. 1). Die flesse reageer nou selfs op die swakste briesie, lui soos klokkies en skrik alle mol in die omgewing met geraas en trilling weg.
Maar 'n beter effek word gegee deur 'gemoderniseerde' plastiekbottels. Ek is van-
het die aantal vleuels, hul vorm en ligging verander (Fig. 2). As gevolg van verbeterde lugdinamika draai so 'n draaitafel selfs as ander in afwagting op die wind staan. Die nuwe vorm van die vleuels maak ook gebruik van bottels van enige vorm.
Om dit op te merk, gebruik ek 'n wonderwerk-sjabloon (Fig. 3). Dit is 'n bottel van dieselfde vorm met 'n lengtesnit, waarvan die nek en onderkant verwyder is (foto 1).
Die sjabloon, op die bottel, pas goed daarby en langs die rand, soos 'n liniaal, trek ek snylyne.Ek gebruik ook 'n universele merker - 'n ring wat uit 'n rubberhandskoen gesny is met merke daarop. Ek trek dit aan 'n bottel van elke deursnee, merk die begin en einde van die snylyne met gate (steek dit deur 'n priem). Ek druk gate in die doppies om die draadas te sentreer. As die deksel plastiek is, maak ek dit sag in kookwater en druk dit met 'n afgeronde stokkie vas - as dit afkoel, bly daar 'n depressie (sien Fig. 4).
As jy 'n blink lekkergoedomhulsel met 'n deksel knyp, sal die draaier nie net mol afskrik nie, maar ook voëls (met sy glans).
As twee vlerke, wat teenoor mekaar geleë is, in die helfte gesny word en die een deel afgebuig is, die bene maak en die ander na bo, soos hande, sal ons 'n dansende pop sien - dit is nie 'n belemmering vir sake nie, maar lekker vir kinders ( foto 2).
As die mol nie verstaan ​​wat hulle van hulle wil hê nie, dan gebruik ek 'swaar artillerie' op plekke van sterk wind (trekke langs die muur) - ek tou twee bottels op die as in 'n spieëlbeeld. Hulle draai in verskillende rigtings, die boonste bons op die onderste en maak baie meer "oortuigende" geluid (Fig. 6).
My hele lewe lank was ek besig met die land, ek is in Karelia gebore, waar ek groot oeste gehad het: my suster Liza, wat my gehelp het, het 32 ​​aartappels uit een bos getel. Bemes met perdemis en as.
Ek wil ook my eie manier bied om mol te hanteer. In 1988 ontvang ons 'n erf in die Vsevolozhsk-distrik in die Leningrad-streek. In die eerste jaar is mol gevind. Toe het ek bottels sjampanje uit die stad gebring, en ek en my vrou, waar ons 'n nerts-knol sal sien - daarin en die bottel met die nek na onder insteek. Die grootste gedeelte van die bottel bly bo die knol. As mol ondergronds 'argumenteer' - dit verdeel die hoeke, word 'n vreemde, onaangename geluid in die bottel gehoor en word dit van die terrein verwyder.
Ek het altyd 'n groot hoeveelheid van hierdie bottels as die moesies weer na ons terugkom.
Die molle en molrotte wat die terrein beset het, het ons eenvoudig gemartel. Hulp het per ongeluk gekom.
Ons het mielies geplant en om die jong lote nie te trek nie, het ons takke van 1,5 m hoog om die omtrek gesteek en in die middel van die aanplantings 'n klankband van ou bandspole tussen hulle gespan (band van videokassette en foliebande is ook geskik). Toe die wind die film roer, het dit 'n neurie gemaak, en kakebene het van die mielies weggebly. Maar die interessantste is dat die moesies ook die terrein verlaat het weens die trilling van die takke. Ons het twee probleme in een slag opgelos! Nou sit alle bure sulke 'skaars'.
Molle het al ons beddings en blombeddings opgegrawe. Die oes is amper verwoes. My vrou het 'n bevrydingsmissie van verraderlike plae aan my toevertrou. En hier is waarmee ek vorendag gekom het.
Voorraad met dik, duursame plaatmetaal, staaldraad, plastiekpypstukkies met 'n deursnee van 5 cm en 'n lengte van 18-20 cm.
Volgens die grootte van die pypomtrek het ek langwerpige propkleppe uit die blik gesny en dit aan beide kante vasgemaak met behulp van 'n draad (dit loop deur die pypwande langs 'n koord). Die proppe is op so 'n manier geïnstalleer dat dit maklik na binne oopgemaak kan word, maar dat dit gesluit bly om uit te gaan.
Die lokvalle het behoorlik gewerk totdat dit gereën het - die moesies het die pype eenvoudig met nat aarde gevul en vrylik 'rondgeloop'. Ek moes die struktuur oordoen.
Hy haal die nuttelose proppe af en installeer 4 metaalhake wat gebuig is in die vorm van die letter G. aan die punte van die buise met 'n punt na binne.
My berekening was dat die mol maklik in die buis sou kruip, maar nie meer sou kon uitkom nie - dit sou bang wees deur die skerp hakies wat van die ander kant af daarop gerig was. En daar is ook geen terugweg na hom nie - dieselfde onheilspellende hakies.
Nou oor die installering van molvalle. Met inagneming van die feit dat die delwers op 'n diepte van 15-25 cm beweeg, is die valpype presies op hierdie vlak geïnstalleer. In totaal het ek vyf stukke op verskillende dele van die terrein geplaas - waar ek hope aarde gevind het wat deur mol uitgegooi is.
en na 'n buurman in 'n somerhuisie
Nou ja, jy het die mol 2-3 dae van jou werf af na die buurman afgeskrik (en die buurman sal jou bedank of sal hy sy moesies stuur om jou te besoek?), Maar hy sal weer terugkom, want.hy is vasgebind aan sy grondgebied, en die naburige mol wil nie wurms van sy plantasie deel nie, anders sou moesies soos miere lewe, almal in dieselfde tuin. Die doeltreffendste manier is om dit te vernietig, want mol glo nie in humanisme nie. , maar eet Hulle wil dit altyd doen. En as u werk (blomme verbou, grasperke, ens. waarin u sekere fondse belê het) deur 'n soort dier vernietig of bederf word, voel u nie veel nie. en daar is 'n begeerte om die vyand te vernietig. jy voel nie 'n gevoel van humanisme vir muise, 'n beer nie, hulle skop ook die aarde, die Colorado-kewer, hy bestuif plante, ens., waarom sou humanisme 'n sekere persoon doen, of hy is jou uitverkorene, ek is mal daaroor , maar dit is nie.
Toe ons 'n groentetuin in die verte kry, het mol ons gemartel. Hulle het weliswaar nie aartappels gaan soek nie, maar hulle het die aarbeiebeddens opgegrawe. Ek het peulgewasse en keiserlike haselgroente langs die rante van die tuin begin plant - die moesies is weg.
Alhoewel molle die tuin beskadig, wil ek steeds nie strikke daarop plaas nie, om een ​​of ander rede is ek jammer om hierdie diere dood te maak. Is dit moontlik om op 'n vreedsame manier van hulle ontslae te raak, om seker te maak dat hulle self uit die omgewing kom om u op te laai en te groet?
Ek plant gewone swartbone deur die hele plot, en ek het altyd al die wortelgroente heel. Moles kan byvoorbeeld nie die reuk van peulgewasse uithou nie en laat dit nie alleen nie.
My man en ek het ook onlangs voor so 'n probleem te staan ​​gekom - ons het 'n somerhuisie gekoop, die vorige eienaars het nie 'n woord oor die onaangename "buurt" gesê nie - maar by die eerste geleentheid het die mol hulself laat voel ... Dit is moeilik om te bel ons professionele tuiniers, dus gewapen met kennis, verkry uit die informatiewe artikels van die internet, het na die stryd teen plae gegaan ... Dit blyk dat "bure" nie so maklik is om te oorleef nie, wat net nie probeer het nie! Die doeltreffendste (en menslikste) metode van plaagbestryding blyk 'n goeie afweermiddel te wees. Dit lewer 'n lae frekwensie klank wat mol afskrik. Ons het die pryse vir sulke littekens van verskillende vervaardigers vergelyk - dit verskil baie. Ongewenste "bure" het ons verlaat, ons hoop vir ewig!
Hoe ons mol op die werf beveg
Eerstens plant ons boontjies in ons tuin - waar dit nie kweekplante belemmer nie. En waar bone nie geplant kan word nie, sit ons draaitafels. Dit is die tweede ding. Hoe maak ons ​​dit? Ons steek 'n metaalstaaf van ongeveer 2 m in die grond. As daar nie so 'n staaf is nie, gebruik 'n egalige stok in die boonste gedeelte waarvan ons 'n breinaald dryf. Dan neem ons 'n 2L plastiek bierbottel met 'n wye middelste deel. Onder in die bottel, presies in die middel met 'n rooiwarm gereedskap, maak ons ​​'n gaatjie waarvan die deursnee so moet wees dat die bottel vrylik om ons metaalstaaf draai.
Dan meet ons die omtrek van die middelste gedeelte van die bottel met 'n sentimeter en deel ons die getal deur 3. Ons sny drie vertikale snitte en stap terug van die "skouers" en die onderkant van die bottel met 3-5 cm, dws sny die deel waar die etiket gewoonlik vasgeplak is. Van die einde van die snitte maak ons ​​horisontale snye op en af ​​in een rigting, en bereik nie die volgende vertikale snit van 2 cm nie. Ons buig die resulterende "lemme" loodreg op die bottel. Ons sit die bottel op die staaf - die punt rus teen die kap. Klaar. Nou, vanaf die geringste asem van die wind, begin die bottel draai, en die staaf vibreer en dra vibrasies oor op die grond. Die mol hou nie daarvan nie.
Ons het blykbaar nie moesies nie, maar in ons omgewing is die hamster baie irriterend vir die tuine en alles is volgens sy smaak. Ek het verskillende vergiftigde lokaas probeer, meer probeer saai sodat die knaagdier geëet en vertrek het, maar niks kon hom keer nie: waar die dier eet, was daar niks om te versamel nie - leë rye.
En toe gee hulle my hierdie raad: berei gate vir komkommers voor en grawe in 1,5 liter plastiekbottels vir drankies teen 'n effense helling langs elkeen, sodat dit effens bo die grond uitsteek. Sny die nek vooraf met die prop.Plaas 'n lekkerny vir die plaag in die bottels: braai meel en semolina in 'n gesmeerde braaipan, meng die afgekoelde "snack" in gelyke dele met asbes.
Ek het dit gedoen. 'N Week later was daar geen spoor van die hamsters op die werf nie. En uiteindelik het ek 'n ordentlike oes van komkommers, pampoene en waatlemoene geoes.
Hierdie "delwer" bly die heeltyd onsigbaar. Maar die resultate van sy aktiwiteite is baie opvallend. Laat ons die mol probeer verdryf en die tafel verhoog.
Ek en my man het in Vorkuta gewoon en gewerk. In 1980 tree hulle af. Ons was so moeg vir die koue dat ons besluit het om Oekraïne toe te trek. Daar was geen groot geld nie. In 'n dorpie in die Tsjerkasy-streek het hulle 'n hut gekoop waar vyf jaar lank niemand gewoon het nie. Ons het nie 'n groentetuin van 10 hektaar gebruik nie. Hier het die mol genoeg ruimte - wat ons ook al plant, hulle ploeg alles op. Die hele tuin was in molheuwels.
Sodra ons probeer het om dit te kalk: sit lappe wat met petroleum bevochtig is, motbolletjies in die gate, sit takkies - alles was nutteloos. Jy kan nie 'n lap in elke gaatjie van 10 hektaar plaas nie! Maar eendag het ek gehoor dat die beste oplossing vir mol swartboontjies is. Ek het 'n bietjie gekoop - ek kon dit amper nie kry nie. Sy het dit eers in die tuin begin plant, toe sy baie boontjies geplant het, is die tuin in vierkante verdeel en boontjies om die rante geplant. Aanvanklik het die moesies nie meer aan die tuin geraak nie, en toe het hulle heeltemal uit die tuin verdwyn. Heeltemal weg. Ek weet nie hoekom nie, maar mol hou duidelik nie van bone nie.
Natalia Smorchkova, Moskou. Skrywer van artikels op die webwerf Vogorode.pro
Die taak was om soveel moontlik omgewingsvriendelike aartappels in 'n klein area te verbou. Ek het die tweede jaar aartappels probeer verbou. En, ook op voorwaarde: sonder om die grond te grawe, sonder om mis en minerale kunsmis toe te dien, onder deklaag. Dit het 90 kg geblyk. vanaf 5 vk. m. En dit is nie die limiet nie. Vervolg….
Daar is niks moeilik om eiervrugte te verbou in 'n kweekhuis naby Moskou nie! Dit is selfs makliker om tamaties te plant as tamaties, minder onderhoud. Dit is maklik om blomme te laat val as u weet watter blare van eiervrugte afgesny moet word, en die belangrikste - waarom?
Ons gaan voort met eksperimente oor die verbouing van aartappels in die land, op 'n klein gebied, sonder om die grond te grawe, omgewingsvriendelik, sonder die bekendstelling van mis en minerale kunsmis, onder deklaag. In p As gevolg hiervan kry ons 'n aartappeloes - 100 kg vanaf 5 vk.
Bronzovka-kewerlarwes en Mei-kewerlarwes, wat is die verskil? Ek het nie geweet nie. Ek dink dat baie nie weet nie, maar die larwe van die Mei-kewer is die vyand, en die larwe van die bronskewer is 'n vriend. Die larf van die bronzovka help ons immers om die vrugbaarheid van die grond te verhoog!
Kompos in bokse. Vir vroeë lente-aanplantings berei ons kompos voor in die herfs - ons bespaar tyd en moeite. In die lente is daar immers baie ander bekommernisse! Dit is nie nodig om die kompos met 'n koevoet te kap nie, ons haal dit uit en gebruik dit dadelik.
Ek wou baie aartappels in 'n klein area verbou. Kry terselfdertyd 'n antwoord op die vraag of die gewaste, wit stingel aartappels die gewas beïnvloed. Wat gebeur as u die Tsjeggiese metode gebruik? Sal die oes verhoog word? Hierdie eksperiment is in 2011 uitgevoer.
Ek sou waarskynlik nooit geleer het wat vermicompost is nie, Vermicofe, as dit nie vir 'n freebie is nie! In 2012 jaar het ek 50 liter vermicompost en 2 liter Vermicofe gekry, op voorwaarde van die eksperiment! My resensie is uitstekend, ek beveel dit vir almal aan, en nie net vir plante in die tuin nie, maar ook vir binnenshuise plante.
Ons verbou aartappels in 'n hoë bed, of in 'n bedkas, onder deklaag, sonder die invoer van minerale kunsmis, sonder mis. Geen graaf, onkruid en hel nie. Aartappeloes - vanaf 3 vkm. ons kry 58 kg., en dit is nie die limiet nie.
Baie het probeer om waatlemoene in die buitewyke in die oop veld te kweek. So wat? 'N Klein waatlemoen groei (dit gebeur dat daar twee is) en selfs dan het dit nie altyd tyd om ryp te word nie. Ek het die volgende gevolgtrekking gemaak: so as jy waatlemoene in die Moskou-streek in die oop veld plant, is dit net geënt.
Groei tamaties in 'n kweekhuis, bepaal variëteite, onbepaalde variëteite. Tamatiesorg.
Tamaties, ek groei in twee stamme, boonop plant ek dit in twee - 20 gate, maar 40 wortels. 'N ordentlike oes.
Om tamaties in 'n kweekhuis te kweek, tamatiesaailinge te plant, en wanneer hulle na die dacha gaan, het tamaties 'n sterk gesonde voorkoms, 'n dik stam, 7-9 ware blare.
Vroeë tamatie-oes, vroeë tamaties, tamatie-saailinge. 'N Vroeë oes van tamaties is nie net middel Junie heerlike vrugte uit u tuin nie, maar vermy ook fitofthora. Hoe kry u vroeë oes tamaties in 'n kweekhuis naby Moskou?
Daar is niks moeilik om tamatiesaailinge te verbou nie. Eerstens moet u weet wanneer u tamaties in die grond wil plant. Dit is beter om op die ouderdom van 45-50 dae te plant, want oorgroeide tamaties in 'n klein potvolume sal u nie met 'n vroeë oes behaag nie.
Ek het toevallig geleer hoe om die opbrengs van laatkool met ongeveer 25% te verhoog sonder enige ekstra moeite. Van 'n klein tuinbed 3kv. m. Ek oes 90 kg kool. Hierdie oes is genoeg vir voedsel, en gis kool vir die winter.
Die doeltreffendheid van die stryd teen mol, metodes om mol te bestry. Beskrywing van ons aanhoudende langdurige stryd met mol op verskillende maniere. Elke metode van stryd het die een of ander resultaat opgelewer, meestal was die resultaat onverwags.
Na baie jare se oorlog met molle op die werf, het dit duidelik geword dat dit onmoontlik is om daarvan ontslae te raak. Moles het hierdie oorlog gewen. Ons het oorgegaan na effektiewe beskerming.
Doen dit self hoë beddens of boksbeddens, beddens gemaak van plat lei en planke. Om die planke nie so lank as moontlik te laat verrot nie, is die hoofreël om dit te isoleer van kontak met die grond. Die materiaal wat ons probeer gebruik het om hoë beddens op te maak.
Ons kan die prosesse wat aan die rand van deklaag en grond voorkom, verbeter, om beter toestande vir hul vloei te skep, en die groei van vrugbaarheid en opbrengs van grond verhoog, van jaar tot jaar..
Ek wou al lank saad van die F1-baster versamel en kyk wat groei. Dit is duidelik dat tamaties sal groei, nie komkommers nie, maar wat sal die opbrengs daarvan wees? Sal die nuwe generasie F2 baie verskil van sy F1-ouers? Dit was nuuskierig. Hulle sal hul plek inneem, wat as daar geen tamaties is nie of min?
Tyd om uie in die lente te plant. Gekompakte uieplant, uie-deklaag met saagsels, uieversorging. Skoonmaak en droog van uie. Uie stoor. Vanuit 'n tuin met 'n oppervlakte van 5 vierkante meter. ons kry 34 kg. Lukas.
Hierdie plantmetode kan gebruik word wanneer 'n aartappelvariëteit vinnig vermeerder moet word en saad skaars is. Wat u moet weet oor die ontkieming van aartappels.
Groei ingeënt waatlemoene. Gras deklaag. Vrugterantsoenering. Meer bokante van 'n waatlemoen beteken meer vrugte. Wanneer waatlemoene in die Moskou-streek ryp word.
Ek deel graag my nuwe ervaring met die kweek van geënte waatlemoene in die oop veld van die Moskou-streek in die somer van 2016.
Kweek vroeë aartappels. Spruit, plant, versorg vroeë aartappels. Video "Kweek vroeë aartappels". 'N Vroeë en groot oes aartappels.
Hoe kan u vroeë radyse, blaarslaai, spinasie in 'n onverhitte kweekhuis van polikarbonaat in die streek Moskou verbou? Wanneer en hoe om saad te saai vir 'n vroeë oes? Sorg.
As daar 'n kweekhuis in die tuin is, wil u dit ten volle gebruik en van die vroeë lente tot die laat herfs terugkeer.
My manier om blaarslaai, spinasie en radyse te verbou, laat my toe om 'n vroeë oes te kry, en terselfdertyd is dit glad nie nodig om in Maart in die land te woon nie, dit is genoeg om op 'n naweek te kom.
Groei vroeë kool. Groei saailinge van vroeë kool in 'n kweekhuis. Gesamentlike verbouing van vroeë en laat kool - twee oeste uit een bed.
Gewoonlik het elke tuinier in die lente al die vensterbanke, rakke, loggia gevul met saailinge van tamaties, soetrissies, eiervrugte en meer! Ook - komkommers, spanspekke, waatlemoene .... En ek wil ook saailinge van blomme kweek, en vroeë kool vir die tafel sal ook nie seermaak nie ...
Aartappels kweek in 'n emmer. Eksperimenteer. Aartappels verbou in 'n vat, in sakke, in bokse. Oes. Aartappels verbou op 'n baie klein stuk grond.
Daar is baie inligting oor die kweek van aartappels in 'n vat, in sakke, in bokse, in 'n emmer. Die outeurs sê dat u op hierdie manier baie aartappels kan verbou. Die belangrikste ding is om die aartappels meer as een keer met hul koppe te vul wanneer die spruite verskyn. As ons dan 'n paar aartappels in 'n vat sit, kry ons 'n hele vat aartappels, of 'n hele sak, afhangende van wat ons inbring. Daarom het ek besluit om my resensie te verlaat..
Larwes in kompos. Die verskil tussen die larwes van die beer en die larwe van die Mei-kewer en die larwes van die brons. Hoe lyk beerlarwes? Watter larwes produseer kompos?
Baie tuiniers wat kompos skop, val op vet, wit larwes en sulke larwes word ook dikwels onder deklaag in die beddings aangetref. Mense skryf, as gevolg van hul natuurlike afsku, vrees of ongeletterdheid, alles af oor die skadelikheid van hierdie larwes, dit gebeur dat paniek begin, en sonder begrip maak hulle die ongelooflikste aannames en vernietig hulle almal onoordeelkundig.
Aartappels ontaard, wat om te doen? Hoe kies u aartappels om te plant? Ontkiemende aartappels voor plant. 'N Emmer aartappels uit die vyfde reproduksiebos is 'n werklikheid!
Elkeen van ons het gehoor dat as dit elke jaar u saadaartappels plant, dit ontaard. Dit word aanbeveel om die plantmateriaal by te werk, indien nie elke jaar nie, dan na twee tot drie jaar.
Lampe vir die groei van saailinge. Watter fitolampe is beter vir saailinge? Toets van LED- en fluoresserende beligting vir saailinge. Verligtinghoogte vir saailinge.
As u besluit om die saailinge self te kweek, kan u nie sonder goeie beligting klaarkom nie. Dit is nie nodig om elke jaar lampe te koop om saailinge te verlig nie, daarom is dit raadsaam om een ​​keer te koop, maar goeie lampe. Wat is die beste saailig? Die akkuraatste is dat net die saailinge hierdie vraag kan beantwoord!
Is appels in die winkel goed vir u? Hoe word appels verwerk? Hoeveel appels word gestoor? Dit word langer as 'n jaar gestoor, en dit is 'n groot voordeel - vir die verkoper.
Dit is nie 'n artikel nie, maar 'n skets van wat gebeur, ek maak geen gevolgtrekkings nie, ek gee nie aanbevelings nie, elkeen sal dit vir homself maak, en miskien sal hierdie gevolgtrekkings anders wees.
Elke ywerige tuinier wil nie net 'n tamatie-oes verbou nie, maar ook die oes so vroeg as moontlik kry.
Tot hierdie jaar het my eerste rooi tamaties op 14 tot 17 Junie ryp geword, die saailingperiode was lank en ek het baie tyd gemors. Vandag wil ek my nuwe ervaring met lesers en intekenare deel. Hoe om 'n baie vroeë oes tamaties in die kas te kry en nie u tyd te mors nie.
Wat om in die komposhoop in die lente te plaas? Toestande waaronder die bronskewer en sy larwes al die werk sal kan doen om hulself te komposteer sonder ons deelname. Video.
Ek gebruik elke jaar kompos, hoofsaaklik vir saailinge. My tamatiesaailinge groei in vyf tot nege liter bottels, en selfs rissies en eiervrugte in drie liter potte! Die gekoopte vermicompost is dus nie genoeg nie.
Hoe om 'n vroeë oes van tamaties in die voorstede te kweek? Plant tamaties in 'n kweekhuis. Vorming van 'n kragtige wortelstelsel. Verhitting van die grond met die kabel "Warm bed". Video.
Soos ek gesê het, ek het nie 'n doel gehad om 'n tamatie-oes in Mei te kry nie, my eksperiment is die skuld vir alles.
Die resultaat van saailinge. Hoe om 'n groot aubergine-oes te verbou? Video "Ambulans vir saailinge na ryp"
Die ysige lente van 2017 in die streek Moskou het die saailinge sterk beïnvloed. Onverhitte kweekhuise waarin die saailinge gestaan ​​het, is nie van ryp gered nie.
Groei vroeë kool onder 'n bedekkingsmateriaal. Wanneer moet u vroeë kool plant vir saailinge? Vroeë kool op 'n pitlose manier. Versorging van kool. Video.
Wanneer moet u winterknoffel plant? Berei die knoffelbed voor. Video - Kweek groot winterknoffel. Deklaag knoffel in die herfs. Wanneer moet u die deklaag van knoffel verwyder?
Hoe om aartappelknolle te sny voordat u dit plant? Hoe lank voordat u knolle plant? Die geheim van die plant van gesnyde knolle. Groot oes. Video - hoe om aartappels uit gesnyde knolle te kweek.
Wat u moet weet as u blomkoolsaad koop? Wanneer plant u blomkoolsaailinge? Versorging van kool. Groeiende blomkool van saad tot oes.
Ek hoor gereeld dat blomkool baie moeiliker is as gewone kool. Hierdie jaar het ek spesiaal vroeg en blomkool saam gegroei. Hulle het grootgeword naby aan saai van saad tot oes.
Einde Februarie 2017 het ek met 'n eksperiment begin: Wat is die beste manier om aartappels te laat ontkiem? Ontkieming in die lig en in die donker. Met watter ontkieming sal die opbrengs groter wees? Die hele eksperiment is verfilm.
Pers aartappels, verbouing, opbrengs, pers aartappelgeur. Aartappels met pers vleis en pers skil. Groei-eienskappe. Terugvoer. Video
Plant aartappels in 'n boks, sorg vir aartappels. Hoe om aartappels se laatroes te verslaan. Kweek aartappels in 'n boks. Oes - 'n emmer uit 'n bos. Video. 11,5 kg per aartappelbos.
Ek vertel u die ou manier om die land te verbeter op 'n terrein wat jare lank verwaarloos is om 'n uitstekende oes te kry
Het u 'n verwaarloosde webwerf gekry? Die land (grond) daarop is "nutteloos" - is alles begroei met onkruid en onkruid, brandnetels en gras met menslike hoogte? Wat om te doen, hoe om te veredel, hoe om onbewerkte grond te verbeter? Maar ek wil hê dat die land nie ledig moet staan ​​nie. Ek wil graag my eie groentetuin en 'n bloeiende tuin hê. Eet u eie natuurlike groente en vrugte sonder chemikalieë. Ja
Tuin-groentetuin in die moeras. Persoonlike ervaring.
Dus gee ek die inleidende gegewens. 'N Grondstuk van 10 hektaar, die uitleg van Belo-Russiese plattelandse ontwerpers, landelike sosiale behuising. Die huis is op 'n moeras gebou. Nie net hoë grondwater nie, nie 'n oorstroomde gebied nie. dit is die moeras. Dit was nog altyd hier, selfs karpe is hier gevang. Die bouers het 'n meter klei geskink en tadatatam. meter DOLOMITIESE gebreekte klip. Ja, in die moeras. Vir diegene wat die truuk nie verstaan ​​nie: dolomiet los op in 'n suur omgewing, moeraswater het 'n suur omgewing. Wel, dit wil sê, 3 jaar nadat ons gesak het, het ons met 'n halwe meter geval, na nog drie jaar met nog 'n halwe meter. Grondwater het tot 20 sentimeter van die bestaande grondvlak af gekom.
Ons is gewone dorpenaars, net my man werk, ek is gestremd. Ek kan glad nie grawe-dra nie. Om grond te bestel is nie te bied nie, dit kos meer as wat ons 'n jaar lank inkomste het. Omdat 'n minimum van 300 ton benodig word. Maar ons is nie lui nie. en soobuchalovka werk 'n bietjie.
Vir bome, struike is 'n styging van 50 sentimeter vanaf die bestaande vlak nodig. Dit is as die bome kersiepruim is en appelbome op 'n dwergwortelstok. Die res werk nie. Daarom sny ons die gras met egalige plate af waar ons dit ook al vind. op ons webwerf is dit baie plekke. Op plekke waar die sooi reeds afgesny is, saai ons risoomonkruide uit die kategorie kwaadwillige onkruid. Dit sal volgende jaar weer 'n laag gras wees. Wat het ons te verloor? In elk geval, hier groei niks nie.
Ons begin in die lente en eindig volgende lente ..
Van die grasblokkies, ongeveer 20 by 20 cm, lê ons huise vir bome uit, of ons bou onmiddellik nedersettings. Die breedte is anderhalf meter, die hoogte is 60 sentimeter, want dit sit, dit is lank volgens behoeftes. Ons lê dit soos bakstene op 'n muur, maak elke snik versigtig nat, sodat dit beter kleef. Aan die onderkant van die gevormde bokse gooi ons gebreekte glas, dit is beskerming teen molle en rotte, baksteenstryd, klippe, natuurlik, en houtafval soos kettings, klein takke, bas sal nie dolomiet wees nie. NIE kersie-pruim-wingerdstok nie, dit sal verseker ontkiem! Altesaam is hulle 20 sentimeter hoog. Verdere 10 sent mis, 10 sentimeter strooi droë gras, vul aan met turf, sand en bestaande grond. water goed, laat vir 'n maand. Komposeringsprosesse word hier aangeskakel, die massa word met 'n derde verminder. Op die oomblik plant ons struikbome. Het u tyd om aan boord te raak? Ons vertrek tot die volgende plantporie. U kan net plantafval, meer sand met turf byvoeg, en watter grond u ook al kan vind. Ons kry die perfekte grond. Goeie vlak bo grondwater. Moles is nie eng nie.
As u 'n groot boks van 9 by 6 meter maak en dit gedurende die somer geleidelik vul, kry u 'n uitstekende stuk vir die tuin. Dit is hoe ons 'n gat van 2 meter diep gevul het. Nou is daar 12 bossies korente, rooi en swart, en 'n stuk vir dahlia's. Ons het vir 2 jaar gaan slaap. U sal nog 'n bietjie moet byvoeg, maar aangesien ek alles dek en met 'n ordentlike strooi laag, is 10 kruiwa's veen nodig. nie meer.
Dus het ons twee stukke 9 by 4 meter gegiet, 'n stuk 9 by 6, 'n stuk 1,5 by 8 meter. Nou maak ons ​​twee stukke van 9 by 15 meter.
Benewens glas en keramiek, is blikke, skrootmetaal, ou leerskoene en rommel wat van natuurlike materiaal gemaak is, heel onder.
Sintetiese lappe en skoene, poliëtileen en plastiek is streng verbode.
Wel, ja, nie vir lui nie. Maar die lewe bring soms situasies op waaruit u moet uitkom deur die kragte en metodes wat beskikbaar is.
En ja, ons het 'n pluspunt, ons kan afval van silopale vanaf die naaste plase vervoer. Dit is reeds 'n halfafgewerkte kompos. En vrot strooi, wat ook ideaal is vir grondvorming.
Terreinversiering en betonversierings, deel 1
Ek maak en gebruik nuwe oorspronklike vorms of gebruik ou stukkies beton wat ek kan vind as die sypaadjie of die pad byvoorbeeld stukkend is. Ek dink die vorms wat gemaak is, is baie aantreklike toevoegings tot patio's, gangetjies, waar u verbeelding dit ook kan plaas, en die versiering van die werf trek net hieruit voordeel uit.
Stap 1. Soek eers dele wat geskik is om as betonversiering te gebruik
Hierdie dele is die buurman se stukkende sypaadjie. Dit is maar een van die vele basisse wat ek gebruik. Ander fondamente is stene, rotse, fragmente van beton, teëls, ensovoorts.
Stap 2. Maak 'n dekoratiewe versiering van die werf en maak volumetriese letters (inskripsies) van uitgebreide polistireen
Hier sny ek die letters in 'n vel piepschuim. Ek probeer 'n soliede vel piepschuim gebruik. Die middelpunte van die letters "o", "p", "v", ens., Moet uitgesny word, maar bewaar word en gebruik word om die versiering van beton in vorms te giet.
Stap 3. Materiaal wat gebruik word om dekoratiewe letterversiering te maak
Ek gebruik verskillende sementprodukte soos dun sement, gewone sement, snelhardingsmortel, betonset, mis, met en sonder kleurstowwe, ens. Al hierdie produkte werk goed, maar sommige hou die beton effens beter as ander. Soos met alle kuns, is dit 'n eksperimentveld om te vind wat die beste vir u werk.
Stap 4. Briewe kry volume en plek
Nadat die letters "droog" is, wat die einde van die proses is, kan die styrofoam uit die letters en die betonversierings verwyder word. Ek gebruik tandheelkundige instrumente, klein skroewedraaiers, ensovoorts. Alles wat u kan gebruik om die skuim uit u produk te sny, te sny en te verwyder.
Stap 5. Verf die betonwerf-dekor as u wil
Die letters kan geverf word soos ek met hierdie patrone gedoen het. Gewoonlik word akrielverf gebruik en vernis vir glans. Ek gebruik gewoonlik 3 of 4 lae, en dit is genoeg om die dekoratiewe gebied teen water en reën te beskerm.
Vervolg van die artikel Hier volg 'n dekoratiewe versiering van die terrein en betonversierings.
Dankie vir die wonderlike artikel oor tuinversierings van beton! Ek en my man sal beslis iets soortgelyks doen om ons webwerf te versier - eerstens tekens, sowel as verskillende name en gags.
Ja, natuurlik, Larissa! Hierdie versierings is baie geskik vir 'n groot en ruim voorstedelike gebied. Dit sal baie aangenaam wees om in so 'n gehumaniseerde wêreld te wandel.
Beton vir 'n somerbewoner is 'n handige hulpmiddel, maar ons bou voortdurend. Die idee dat u 'n tuin met sy hulp kan versier, is vir my nuut.
Natuurlik Olga, daar is altyd 'n plek vir beton in die land. Gebruik dan ook nie beton vir versiering nie.Of het u al plaveiselplate van beton gemaak?
Ek stem saam dat betonversierings die geskikste materiaal vir 'n somerhuisie is. Dit het baie voordele, maar wat my spesifiek aantrek, is dat dit swaar is (hulle sal nie gesteel word nie) en dat sulke versierings nie vir die winter verwyder hoef te word nie - dit kan in die buitelug staan.
Hier is Alexander, by sy somerhuisie, 'n tuisgemaakte betonbankie van 250 kg. Dit is dus die moeite werd!
Aan die vooraand van die somerhuisie-seisoen word die soeke na nuwe versierings deur die inwoners van die somer verskerp. Ek dink dat betonjuwele die geskikste materiaal vir sulke kunsvlyt is.
Kan ek meer besonderhede kry?
Nogal 'n interessante idee, die moeite werd om te probeer!
Ek moet sê dat betonversierings, ondanks die feit dat dit mooi lyk, baie prakties is vir 'n somerhuisie, tuin of groentetuin. Ek het 'n betonbank van beton in die buitelug by die dacha en 'n lamp, en daar word niks mee gedoen nie.
Ek hou van allerhande cool dinge, veral as dit vinnig en maklik gedoen kan word. Met die begin van die somerseisoen sal ek probeer om nie te vergeet om die handwerk wat deur u aanbeveel word, te herhaal nie.
Ek ondersteun lesers wat sê dat betonversierings die geskikste is vir 'n somerhuisie - duursaam en nie onderhoud nodig het nie.
Slegs metaal kan in 'n somerhuisie met beton vergelyk word. Maar hy is aantreklik vir vandale. Die versiering van die terrein kan dus die beste uit beton gedoen word.
Dit is toelaatbaar om saailinge in die kwekery deur ons aanlynwinkel te omkoop. Die saailingkwekery groei jaarlikse, tweejaarlikse en meerjarige saailinge vir u. Gegroei in sorgsame hande, skiet ons plante vryelik in die grond van sentraal Rusland. Die verbouing en verkoop van bome en ander plante word in houers gedoen wat ooreenstem met die ontwikkeling van die saailingwortel. Alle plante met 'n geslote wortelstelsel, en waarskynlik die wortels van ons plante, word nie beskadig of uitgedroog nie en is binne slegs 'n jaar gereed om te plant. Die internetwinkel vir saailinge "AgroVista" verkoop kwekeryprodukte in Moskou en die streek Moskou. Die winkelbestuurders is vriendelik en oplettend en is altyd gereed om u te adviseer oor die plant en versorging van die volgende plante.
Telefoon +7 (495) 103-48-16 (multikanaal)
Adres Moskou-streek, stedelike distrik Balashikha, MD. Spoorweg, st. Sowjet-huis 78
Nogal 'n soort versiering vir 'n somerwoning. Beton is egter 'n erkende materiaal vir die versiering van 'n somerhuisie.
'N Modieuse neiging is om 'n dacha met betonprodukte te versier. Soms is dit heeltemal sleg. Maar dank God, die uwe lyk soos iets.
Beton vir 'n somerhuisie is 'n ewige versiering!
Baie gebruikers wil 'n materiaal kies op grond van die digtheid van die materiaal. Maar kenners meen dat hierdie benadering verkeerd is. Dit word verklaar deur die feit dat dieselfde materiale met dieselfde digtheidsindekse verskillende termiese geleidingsvermoë kan hê.
Hoe om van molrotte, molle, skeerbekmuise en hamsters in die land ontslae te raak. Die geheim is hard en kragtig
As u tydens die eerste besoek aan die dacha getref word deur minke en erwe, beteken dit dat u vrugbare grond het, en ongenooide ondergrondse gaste het u kom besoek.
Dit kan frette, en mol, en spitsvreters, en baie ander ondergrondse inwoners wat skadelik is vir die somerbewoner, wees. Ek verkies om hulle dadelik van die werf af te skop.
Om dit te doen, koop ek 'n pak klappers wat tydens die vakansie meestal deur seuns gebruik word om 'rond te steek'. Hierdie klappers kos 'n sent, maar word oral verkoop.
Kyk die video: Afvaller Sam De Mol: Toen ik wegreed met de wagen moest ik bleiten als een klein kindje