Die eerste Portugese plan vir die vestiging in Ceará dateer uit 1534, maar die eerste pogings om die gebied te vestig het misluk, en die vroegste Portugese nedersetting is in 1603 deur Pero Coelho de Sousa naby die monding van die Cearárivier gestig. Hy het die fort São Tiago gevestig, maar 'n jaar later het hy en sy gesin Ceará laat vaar weens 'n droogteperiode, 'n natuurlike verskynsel wat die provinsie van tyd tot tyd getref het, wat die Portugese setlaars nie goed toegerus was om te verduur nie.
Die stryd om Brasiliaanse onafhanklikheid in 1822 was hewig in Ceará, met die gebied 'n rebelle-vesting wat kwaadwillige vergelding van lojaliste veroorsaak het. Die "kapteinskap" het 'n provinsie geword in 1822 onder Dom Pedro I. 'n Revolusie het in 1824 gevolg, die president van die provinsie is vyftien dae na sy aankoms afgesit en 'n republiek is uitgeroep. Interne onenigheid het onmiddellik uitgebreek, die nuwe president is vermoor, en na 'n kort skrikbewind het die provinsie weer sy trou aan die ryk hervat.
Die staat Ceará word in 1853 'n bisdom van die Rooms-Katolieke Kerk, met die biskop wat in Fortaleza gesetel is.
Tradisioneel 'n landboukundige staat, het Ceará 'n industrialisasieprogram onder die militêre regime (1964–1985) begin, en die nywerheidsektor brei steeds jaarliks uit. In 1999 was die bedryf 39,3% van die staat se BBP. Toerisme speel ook 'n groot rol in die ekonomie van Ceará, met die staat se vele watervalle, strande en reënwoude. Gemiddeld ontvang Fortaleza alleen jaarliks 'n halfmiljoen toeriste.