Hoe u hartklop verander met verskillende oefeninge - Fiksheid - 2022
Hoe u hartklop verander met verskillende oefeninge
Jou hartklop is een merker van oefenintensiteit, maar dit is nie die enigste nie.
As dit kom by veranderinge in u hartklop tydens oefening, sal nie elke vorm van oefening dieselfde reaksie ontlok nie. As u hardloop, kan u hartklop vinniger hardloop, terwyl u dit waarskynlik net 'n bietjie verhoog. Terwyl sekere oefeninge natuurlik meer kragtig is as ander, sal die toename in u hartklop ook afhang van die intensiteit waarmee u die oefening oefen, asook u algemene vermoëns.
U hart is 'n pomp wat werk om meer bloed - en dus meer suurstof - aan al die spiere in u liggaam te lewer. As u oefen, neem die tempo waarteen u hart bloed pomp verhoog toe om die vraag na suurstof- en afvalstowwe te verhoog. Terwyl u aanhou oefen oor 'n aantal sessies, neem die hartklop, of die hoeveelheid bloed wat u met elke beroerte pomp, toe. Dit is ten minste 'n deel van die rede waarom die mense laer hartslag geneig is om laer te wees.
Nie elke soort oefening gaan dieselfde reaksie op die hartklop ontlok nie. Soos u kan voorstel, sal meer uitdagende oefeninge meer suurstof benodig, en dit sal daartoe lei dat u hart vinniger pomp. Elke persoon het 'n 'maksimum hartklop' wat die maksimum aantal kere verteenwoordig wat die hart binne 'n minuut kan klop. Die mikpunt vir oefening is gewoonlik tussen 50 en 85 persent van u MHR. As u oefeninge met sterk intensiteit doen soos hardloop, aërobiese dans of springtou, klop u hart gewoonlik teen 70 tot 85 persent van u MHR. U matige intensiteit, soos vinnig loop of swem, sal u hart tussen 50 en 70 persent van u MHR laat klop. Geringe of lae-intensiteit, soos gemaklik stap, val gewoonlik onder die 50 persent-reeks.
Monitering van hartklop
Daar is 'n paar basiese formules daar buite om 'n persoon se maksimum hartklop te bereken op grond van hul ouderdom, maar dit is geneig om 'n groot foutmarge te hê. Een so 'n berekening is die formule "220 minus ouderdom". Die enigste manier om u MHR regtig te ken, is om 'n toets uit te voer met die hulp van u dokter of 'n ander gesondheidswerker. Tensy u 'n professionele of mededingende atleet is, moet subjektiewe metings, insluitend die "praattoets" of "tempo van waargenome inspanning" voldoende wees om u oefenintensiteit te monitor.
Die bestuur van die praattoets
Die gesprekstoets het drie verskillende vlakke van intensiteit. As u met 'n baie lae intensiteit oefen, soos om stadig te loop, kan u 'n gesprek voer sonder om te sukkel om asem te haal. Op 'n skaal van 0 tot 10 moet hierdie intensiteit tussen 0 en 3 wees. As u die intensiteit verhoog tot 'n punt waarin u voel dat die oefening 'matig hard' is - of 'n vlak van 3 tot 5 - en jy kan 'n paar woorde sê, maar nie kan sing nie, oefen in die sone met matige intensiteit. As u u vlak verhoog na 'n punt waarin u slegs 'n woord of twee kan sê, of u voel dat die intensiteit 6 of hoër is, is u waarskynlik in die kragtige intensiteitszone. Om die intensiteit van die oefening op hierdie manier te monitor, het 'n aantal voordele. Eerstens sal u u inspanningsvlak kan vergelyk met u eie standaarde van 'hard' en 'maklik' in plaas van dié wat deur ander mense voorgeskryf word. Tweedens, u hoef nie u oefensessie te stop om u hartklop te monitor nie.