Toe ek 'n kind was, het my familie gereeld bygewoon. Ek het talle massas as 'n altaarseunt gedien. Dit was my natuur op 'n baie jong ouderdom, soos dit my hele lewe was, om opmerkend en kontemplatief te wees. Ek het die beperkte en eerbiedige gedrag van mense in die kerk waargeneem. Hulle het hulleself gekruisig met "heilige" water toe hulle ingekom, gebuig, genuflected, gestaan, gekniel en in eerbiedige gehoorsaamheid gebid het.
Ek het ook merkwaardig opgemerk dat baie van hierdie selfbeheersende mense dikwels onverbiddelik, onsensitief en soms wreed buite die kerk was. Ek het instinktief gevoel dat daar iets verkeerd was. Ek het nog nie die woord "skynheiligheid" ken nie.
Terwyl ek voortgaan om die lewe in ag te neem, is ek getref deur hoe ons dit onnodig bemoeilik het. Ek het aan myself gedink: "Die lewe is nie so ingewikkeld nie. Hoekom maak ons ​​dit moeiliker as dit is?" Waar ek ook al gegaan het, het ek soortgelyke huigelrige en teenproduktiewe gedragspatrone waargeneem wat ek bevind het.
Ek het 'n baie ongewone lewe van baie ryk en diverse ervarings in 'n verskeidenheid beroepe geleef. Later in die lewe het ek by twee van die wêreld se bekendste goddelike skole, Yale en Harvard, gestudeer. By laasgenoemde het ek 'n meester van goddelikheidsgraad verwerf.
Die natuurlike evolusie van godsdienstige idees
Ek het na hierdie skole gegaan om etiek, kwessies wat verband hou met globale ekologiese probleme en wêreldgodsdienstige geloofstelsels te bestudeer. Ek het gegaan om voort te gaan op die leerspoor wat ek my hele lewe gehad het. Ek was vyftig jaar oud die jaar wat ek van Harvard gegradueer het. As 'n ouer student bly ek objektief in my studie en ontleding van wêreldgodsdienste.
Ek het al die groot wêreldgodsdienste bestudeer. Terwyl hulle almal interessant en ryk aan geskiedenis en rituele is, vind mens dat hulle duisende jare gelede menslike konstrukte bly, in die kinders se intelligensie deur mense soos jy en ek. Die historiese konteks en antieke denkwyse wat hierdie geloofstelsels geproduseer het, is oorvloedig duidelik. Dit is duidelik dat hulle almal deel is van ons baie vroeë pogings om die verdraaglike en onverbiddelike eise van die lewe te verstaan ​​en te hanteer. As sodanig moet hulle behandel word soos alle ander instellings wat ons geskep het. Nou, antieke en verouderde, moet hierdie godsdienste bestudeer word as geskiedenis, nie aangeneem as geloofstelsels nie.
Geen afwyking of gebrek aan respek word deur daardie stelling bedoel nie. Ek waardeer die goeie pogings van almal wat ons eerbaar voorafgegaan het. Ons is nie anders as hulle in ons strewe na die uiteindelike antwoorde van die lewe nie. Ghandi het dit die beste gesê toe hy met groot kersfees opgemerk het dat "Godsdienstige idees onderhewig is aan dieselfde evolusiewette wat alles anders in die heelal regeer." Met ander woorde, daar kom 'n tyd om gedateerde idees te los en te vorder soos die lewe eis, net soos ons in elke ander veld van pogings doen.
Verheldering van die verstand van vals godsdienstige dogma
Die studie van godsdiens, duur in tyd en fondse, was 'n bevrydende en lonende ervaring. Dit het my verstand gekry van die valse godsdiens dogma dat ek, soos 'n kind wat ek geprogrammeer was, letterlik verbrand was (deur die kerk), om te glo, net soos die kinders vandag is. Die opruiming was die tweede grootste voordeel wat ek uit my goddelike skoolondervinding verkry het. Die mees waardevolle voordeel was die ontdekking op my eie van wat ek soek. Dit het so gebeur:
Met 'n gesonde verstand het ek ons ​​huidige omstandighede vergelyk en kontrasteer met ons ou verlede. Om sosioloog Lester Milbrath te parafraseer, het ons oor tyd 'n geïntegreerde en komplekse sosiale, tegniese en ekonomiese stelsel so kragtig ontwikkel dat ons mekaar en die res van die natuurlike wêreld kan oorheers en vernietig. Daarbenewens het ons 'n etiese stelsel behou gebaseer op baie ou idees.
Antieke Westerse godsdienste sou ons byvoorbeeld glo dat 'n god bestaan ​​as 'n monarg, regeer oor 'n koninkryk, ver van die wêreld af is, hou hoofsaaklik verband met mense, en red alles wat hy kies, en verlig ons dus van ons verantwoordelikheid om onsself te red en ander lewende dinge. Wetenskap, aan die ander kant, verduidelik ons ​​fisiese wêreld, maar bied geen morele leiding om daarin te leef nie.
Die gebrek aan kongruensie tussen ons vernaamste geërfde godsdienste en die mag en uitbundigheid van ons moderne wêreld is ernstig problematies. Dit is 'n werklikheid wat die meeste van ons kies om te ontken of waarvan ons nie bewus is nie, en een wat voortgesit word deur vas te hou aan antieke begrippe van wat heilig is.
In 'n briljante verklaring, sowat seshonderd jaar gelede, het die Boeddha gesê: "Om op 'n geestelike praktyk wat ons in die verlede gedien het, te hou, is om die vlot op ons rug te dra nadat ons die rivier oorgesteek het." As ek die rivier myself gekruis het, was dit tyd om vir my die konsep van heiligheid te ondersoek. 'N Moderne geloofstelsel moet gegrond wees op 'n huidige begrip van wat heilig is. Maar wie moet sê wat is heilig, die wetenskaplike of die priester? Waar lê die waarheid?
Waarheid word gevind in die lewe wat ons leef
In 'n artikel getiteld "Wat beteken dit om godsdienstig te wees?" Dr Clinton Lee Scott skryf, en ek stem saam dat niemand of kategorie mense die binnekant van die waarheid het nie. Waarheid kan ontdek word "... deur wetenskaplikes, digters, profete, huisvroue en motorwerktuigkunde. En altyd deur die een manier van menslike ervaring.
"Waarhede is afgelei van die ervaring van mans en vroue wat nie van die wêreld af weggeleef het nie (nie geklous nie), maar binne dit in al die versoekings, probleme en verwarringe van die daaglikse ronde menslike verhoudings. Dit is in hierdie rondte van die algemene alledaagse lewe wat vir baie van ons godsdiens betekenis moet hê, as dit enigsins betekenis het. Nie in formele waarneembare nie, nie in geloof of leerstellings, wat al lankal verkondig is nie, maar in die lewens waarin ons leef, in die huis , in die gemeenskap en in die wêreld, word die godsdienstige lewenswyse gevind. "
Die kognitiewe studie van godsdiens het onlangs 'n nuwe, onbekende land bereik: die gedagtes van ongelowiges ...
Daar was eens 'n huishoudster wat 'n bergoord bestuur het. Baie mense het die ...
Alhoewel ek hoofsaaklik 'n Christen, 'n Katolieke nadenkende is, is my hart en lewe nou heeltemal ...