In dié tyd is die vlam van vryheid grotendeels brandend gehou deur Aung San Suu Kyi, wat in huisarres was, maar nooit aan die druk van die diktatuur toegegee het nie. Daarvoor het sy tereg die Nobelprys vir vrede gekry.
Dieselfde vrou, nou die land se leier, het egter haar stilswye bewaar terwyl die weermag die Rohingja gejag en verjaag het. Meer nog, sy het ontken dat daar ’n probleem is.
In 1994 het die wêreld anderpad gekyk toe die grootste stam in Rwanda, die Hutu’s, die Tutsi’s op ongelooflike skaal met pangas en messe afgeslag en sowat 800 000 van hulle vermoor het.
Die harde waarheid is dat die wêreld bitter min kan doen, behalwe om sanksies toe te pas – en dit is ’n stomp wapen wat dikwels misluk.