Naskrif: David van Reybrouck skryf self besonder insiggewend oor Marais se gedig “Waar Tebes in die stil woestyn” (pp. 199-201 in die Afrikaanse vertaling). Maar op ’n ligter noot en veel eenvoudiger en natuurlik met met ’n bietjie sentimentaliteit wat mens van hondeliefhebbers verwag (en wat maak dit saak?) is hierdie versie van Ogden Nash: Benewens my onsekerheid oor sy definisie van kuns (Zuman: “some racists use art as a form of expression”* – kan rassiste kuns maak?), verstaan President Zuma miskien nie die verskil tussen stereotipering en daardie handjie bysit “om daardie sisteme te verfyn tot in die grilligste detail” so mooi nie. Onthou dan hoe jy dit ontvang en gehoor het, en bewaar dit en bekeer jou; as jy dan nie wakker word nie, sal Ek op jou afkom soos ŉ dief, en jy sal nie weet in watter uur Ek op jou afkom nie” (Op. 3:1-3). Daar is natuurlik iets goeds in wat hulle sê en preek maar dit is iets goeds vir mense wat van mengsels hou!. 'n Sadokiet sal daarna strewe om in die Here te wees want dit is waar sy Rus en Vrede is, sy Sabbat, Jesus Christus is ons Sabbatsrus.