Die oorsake van die Spaanse Burgeroorlog - Volke, nasies, gebeure - 2021
Wat was die oorsake van die Spaanse Burgeroorlog? Tussen 1936 en 1939 is meer as 500,000 mense in die Spaanse Burgeroorlog doodgemaak, so dit kan nie as 'n 'klein' oorlog beskou word wat oorskadu word deur die probleme wat gedurende hierdie jare in Europa ontstaan ​​het nie.
In 1920 was Spanje 'n grondwetlike monargie. Die koning was Alfonso XIII.
Die regering was egter ondoeltreffend en korrup. In 1921 word 'n leër na Spaanse Marokko gestuur om 'n opstand te beëindig. Dit is doodgemaak, maar hierdie nederlaag het blykbaar beklemtoon hoe korrup en onbevoeg Spanje se leierskap was.
In 1923 het Spanje 'n bloedlose staatsgreep ondervind toe Alfonso ooreengekom het dat generaal Primo de Rivera beheer oor Spanje moet neem. Hy regeer tot 1930 as 'n militêre diktator. Rivera se benadering tot leierskap is ten volle deur Alfonso ondersteun.
Rivera het egter nie die klassieke kenmerke van 'n diktator vertoon nie. Hy het skemas vir openbare werke wat paaie bou en die grond besproei, bekendgestel. Nywerheidsproduksie het van 1923 tot 1930 met drie keer gestyg. Rivera het ook die opstand in Marokko in 1925 beëindig.
Die Groot Depressie in die 1930's het Spanje egter swaar getref. Werkloosheid het toegeneem en Rivera het nie die vermoë gehad om die finansiële gemors van Spanje uit te sorteer nie. Die weermag het sy steun onttrek en Rivera moes bedank.
In April 1931 word verkiesings in Spanje gehou, wat daartoe gelei het dat republikeine al die groot stede in Spanje gewen het. Alfonso het besluit om te abdikeer omdat hy bang was dat as hy sou aanhou, Spanje in onstuimigheid sou daal. Diegene wat oorwinnaar was by die verkiesing, het Spanje toe tot 'n republiek verklaar en monargie is afgeskaf.
Die nuwe republiek het onmiddellik 'n aantal groot probleme ondervind:
Twee belangrike streke in Spanje wou onafhanklikheid hê - Katalonië en die Baskiese streek. As hul versoeke suksesvol was, sou dit tot die verbrokkeling van Spanje gelei het.
Die Rooms-Katolieke Kerk was vyandig teenoor die republiek en die republiek was vyandig teenoor die uiters invloedryke Rooms-Katolieke Kerk.
Die regering het geglo dat die weermag te veel te sê gehad het in die politiek en besluit om sy invloed te verminder.
Spanje was hoofsaaklik 'n landbou-nasie en in die 1930's het die depressie pryse vir gewasse getref. Die beste uitvoere soos olyfolie en wyn het in waarde gedaal en voorheen gebruikte landbougrond het in onbruik geraak.
Die klein industrie wat Spanje gehad het, is ook getref deur die depressie. Yster en staal is veral getref omdat niemand die geld gehad het om vir die produkte te betaal nie. Ysterproduksie het met 33% gedaal en staal met 50%.
Werkloosheid in sowel die landbou as die industrie het toegeneem en diegene wat aan die werk was, moes die verlaging van die lone bekamp, ​​aangesien die ekonomie gesukkel het om die depressie te oorleef.
Die Republiek het te staan ​​gekom om die steun te verloor van diegene wie se steun dit dringend nodig gehad het - die werkersklas.
Diegene wat Spanje regeer, het verskillende menings oor wat om te doen. Die wense van links het diegene aan die regterkant ontstel en omgekeerd. Politieke stryery het gevaar geloop om Spanje tot sosiale revolusie te stoot.
Die middelgrond in die parlement van Spanje - die sosialiste en die middelklas-radikale - het wel probeer om uitstaande probleme op te los.
Katalonië het wel 'n mate van selfregering ontvang.
Die historiese voorregte van die Rooms-Katolieke Kerk is aangeval. Priesters word nie meer deur die staat betaal nie. Hul salarisse kom nou uit die beurs van die Rooms-Katolieke Kerk. Die regering en die Rooms-Katolieke Kerk is twee afsonderlike entiteite. Jesuïete - gesien as 'n moeilike Rooms-Katoliek - is uit Spanje verdryf - ironies genoeg die land wat die beweging gestig het. Godsdiensonderrig in skole is gestaak.
Baie leërbeamptes moes vroeg uittree
Die groot landgoedere in Spanje is genasionaliseer, dit wil sê deur die owerheid oorgeneem wat sal beheer oor wat aan hulle gedoen is, ens.
Die lone van diegene wat in die nywerheid gewerk het, is verhoog, maar dit moes deur die eienaars van die bedrywe nie deur die regering betaal word nie.
Die regering het probeer om diegene aan te val wat te veel voorregte in die samelewing gehad het. Maar hierdeur het dit al die sektore in die samelewing kwaad gemaak wat die potensiaal gehad het om terug te veg - die weermag, nyweraars, grondeienaars en die Rooms-Katolieke Kerk. Hierdie vier (potensieel baie magtige liggame) was nie bereid om die republikeinse regering in Madrid te ondersteun nie. Hulle was ook bewus daarvan dat daar lande in Europa was wat bereid sou wees om steun aan hul lot te gee, aangesien baie lande in Europa bang was vir kommunisme en Stalin se Rusland. Fascistiese Italië onder Mussolini sou 'n voor die hand liggende bondgenoot wees, net soos Duitsland sou wees sodra Hitler in Januarie 1933 die mag gekry het.
In Januarie 1932 het 'n aantal weermagoffisiere probeer om die regering onder leiding van Manuel Azana, die premier, omver te werp. Die poging was nie suksesvol nie, want die leër was voorlopig lojaal aan die regering - hy het immers die verkiesing redelik gewen en daarom legitimiteit gehad. 'N Nuwe politieke party is egter gestig met die naam Ceda. Dit was 'n regse party wat toegewyd was om die gesag van die Rooms-Katolieke Kerk en verhuurders te beskerm.
Die regering van Azana het die steun van regs verloor en ook die steun van die linkerkant verloor. Twee magtige linkse politieke partye, die anargiste en sindikaliste (kragtige vakbondgroepe), het gevoel dat die regering van Azana te middel van die pad was. Albei wou 'n meer kommunistiese staat hê en die omverwerping van kapitalisme. Bo alles was Azana verag vir die vorming van 'n politieke unie met die middelgrond in die politieke lewe van Spanje. Daar word beskou dat hy die werkersklas verraai het. Die uiterste links georganiseerde stakings en onluste in 'n poging om die regering van Azana te destabiliseer.
Sake het kop uitgesteek toe in Januarie 1933 25 mense doodgemaak is deur regeringsmagte wat probeer het om 'n paar anargiste naby Cadiz te vang. Dit het die regering baie steun onder die werkersklas verloor en die sosialiste het hul steun van die regering onttrek. Azana het bedank as premier en verkiesings is vir November 1933 uitgeroep.
In hierdie verkiesing het die regse meerderheid steun gewen en die grootste party in die parlement (bekend as die Cortes) CEDA gelei deur Gil Robles.
Die nuwe regse regering het onmiddellik al die veranderings wat deur die Azana-regering ingebring is, omgekeer. Dit het baie, maar veral die Katalane wat hul voorregte onttrek het, kwaad gemaak. Dit was 'n ernstige oordeelsfout, aangesien die Katalane en die Basken die regering in die verkiesing ondersteun het. Die pad vorentoe vir Robles het vir baie mense duidelik geword - 'n aanval op die linkse partye van Spanje.
Dit het die vele partye van die linkse partye gedwing om bymekaar te kom om die Populêre Front te vorm. Hulle het stakings, onluste georganiseer en aan gewelddadige dade deelgeneem, soos die ontspoor van die hooflinie. In 1934 was daar 'n algemene staking. Steenkoolmynwerkers in die Asturië het gestaak, maar is genadeloos deur die leër onder leiding van generaal Franco neergesit. Dit lyk asof Spanje op pad is na alle chaos. In 'n laaste poging om ernstige probleme te vermy, is 'n algemene verkiesing vir Februarie 1936 uitgeroep. In hierdie verkiesing het die Populêre Front gewen en Azana, weer premier, word.
Die regering van die Populêre Front was egter 'n klug nadat die sosialiste hul steun daaruit onttrek het; meer en meer openbare steurnisse het voorgekom en die regering het duidelik beheer oor Spanje verloor. In Julie 1936 word 'n toonaangewende regse politikus, Sotelo, vermoor en die regse politici en hul ondersteuners het geglo dat hulle nou in ernstige gevaar verkeer. Hulle wou hul geloof in 'n militêre diktatuur plaas.
Die weermag het in werklikheid reeds voorbereidings getref vir die oorname van Spanje. Generaal Franco het die leër oorneem. Hy het beheer oor Spaanse Marokko oorgeneem nadat hy die burgerlike regering daar omvergewerp het. Sy volgende mikpunt was om die vasteland van Spanje binne te val, 'n militêre regering daar te vestig en die land van almal wat by die linkse politiek betrokke was, te bevry. Die linkses sal moet veg om oorlewing. Die burgeroorlog het in Julie 1936 begin.