Lidmate wat ernstige konflik in die huwelik of maatskaplike lewe beleef, of wat 'n wrok teenoor 'n ander vir 'n geruime tyd koester, of wat deur onderlinge diepgaande verskille in rusies met mekaar of die kerklike leiding betrokke geraak het, kan deur die liturg se duidelike uitspel van die sonde, bevryding van God kry. Lidmate kan veral deur die uiting van sonde wat lank vir ander weggesteek is, en deur die transformerende krag van die gebed van skuldbelydenis die dapper stap neem om met God se oordeel oor hierdie sonde saam te stem. Deur die eerlike en openhartige naamgewing van die sonde in die teenwoordigheid van God en die gemeente, kan die bevrydes vergesigte ontwikkel van watter wonderlike moontlikhede daar vir harmonieuse verhoudings is. Hierdie is pastorale sorg deur God se Gees met die gemeente as instrument.
Vanaf die geskiedenis van Josef wat sy broers vergewe het (Gen 50), tot die vergifnis deur die vader in Christus se gelykenis van die verlore seun, gee die Bybel 'n beeld van die absolute noodsaaklikheid van God se vergifnis vir mense, maar ook van die erns van vergifnis in menslike verhoudings. Paulus leer dat 'n kenmerk van 'n gesonde geloofsgemeenskap is dat hulle vergewing beoefen, omdat hulle deur God in Christus vergewe is (Ef 4:32; Kol 3:13; Magnuson & Enright 2008:114). God se vergewing wat ons deur God se gawe van sy Seun Jesus Christus aan die kruis ontvang het, is een van die sentrale leerstukke van die Christelike geloof (De Smet2007:116).
In die Ou Testament word vergifnis dikwels aan gebedsliteratuur gebind, byvoorbeeld die gebed van Salomo by die inwyding van die tempel (1 Kon 8:30 e.v.) en die gebed van Nehemia om toestemming vir die herbou van die tempel te verkry (Neh 1:6-9). Die ritueel van vergifnis word deur gebed coram Deo gebring. Die smeking beeld ontsag vir God uit en die voorneme tot nuwe gehoorsaamheid en diens. God handel self in die ritueel deur te vergewe en die gemeente kan daarom vir hulle vergifnis in die geloof toe-eien.