Dankie | MaanKind
Tag Archives: Dankie
Gooi jou klip!
Wie van ons het nie as kind klippe in 'n dam gegooi en vir die rimpels gekyk nie? As mens twee klippe naby mekaar gooi, dan oorvleuel die rimpels mos en kry jy die interessantse patrone. Of daardie plat klippe wat ons so op die water laat hop het!
Een van my lewensmotto's is, Gooi jou klip, jy hoef nie te weet waar die rimpels heengaan nie.
Dit het al 'n paar maal gebeur dat ek uit die mees onverwagte oord terugvoer kry oor so rimpel, maar hierdie week het dit my asem weggeslaan.
Ongeveer 2004 was ek 'n gereelde rubriekskrywer vir Kaap Rapport, en so het my heel eerste goeie vriendin in die omgewing – Lidia Theron – ook vir hulle begin skryf. Die redaksie het verander, die beleid het verander en die skrywers het verander, en Kaap Rapport bestaan nou ook nie meer nie.
So het ek hierdie week die voorreg gehad om koffie te drink met 'n baie bekende joernalis. Daar kry ek toe 'n vuishou in die maag, asem weg en trane vlak! Sal die man my nie vertel dit is my ou storietjies wat vir hom die inspirasie was, om sy potlood skerp te maak, sy papier glad te stryk, en sy woorde te oefen op sy kerkblaadjie nie. Dit het hom moed gegee om sy eerste rubriek voor te lê, wat aanvaar is. Die een woord het gelei na die ander, hy het meer en meer geskryf, en is later 'n voltydse pos by 'n nasionale koerant aangebied, en hy het die onderwys bedank om 'n nuwe loopbaan te begin, waarmee hy baie gelukkig is. Hy onthou ook een spesifieke rubriek van Lidia, wat vir hom besondere inspirasie was.
Nou wil jy meer! Ons tweetjies se klippies se rimpels het iemand getref, en sy lewe dramaties verander, in 'n rigting waaroor hy gedroom het.
Dis dan wat ek so dankbaar is vir wie en wat ek is, dat ek wéét ons moet maar net almal ons lewe so lewe soos ons wel doen, en doen wat ons moet doen, dat ons wel mense aanraak daardeur, en dat ons nie hoef te wonder of te weet nie. Ons moet net doen wat ons doen.
Dankie, Huis, Namaste
Het jy al ooit gewonder waarom 'n huis wat leeg staan so vinnig verinneweer? Waarom die mure brokkel, die verf skilfer en die geute afval, totdat daar net 'n ruïne bly staan? En waarom jou huis jou hart is? En there is no place like home?
Dis omdat jou huis 'n siel het. En daardie siel se welstand hang van jou, die bewoner af.
Jou gedagtes, jou intensies beïnvloed ook die siel van jou huis. As jy gelukkig is, is jou huis gelukkig. Mense kan dit aanvoel. Hoeveel maal het jy al gehoor mense sê toe hulle by 'n vertrek instap, kon jy die atmosfeer met 'n mes sny. Of die atmosfeer was geláái!
My huis het nie net 'n siel nie, hy léwe ook! Vanoggend het hierdie druppeltjie goud langs my stoel op die vloer gelê (ons het knotty pine plafonne). Daar is 'n paar plekke wat so gom vorm en lek, na baie jare. Hier is ook ene reg bo my kop, wat van tyd tot tyd bo-op my sleutelbord val.
Hierdie was vir my so 'n mooi gebaar van die huis, om my te herinner aan sy siel, en respek te betoon aan die huis, hom mooi op te pas en bowenal dankbaar te wees vir die skuiling en sekuriteit wat dit ons bied.