Die rassespanning op kampusse verg nou ’n deeglike regsbegronde, tegnokratiese ondersoek, om ’n eskalasie tot die vlak van die Slag van Andringastraat presies 75 jaar gelede te voorkom. Dit verg egter ook doelgerigte steun van die politieke leierskap waar ’n Nommer Zero bloot ’n vyfde wiel aan die wa is.
In sy hoofartikel vandag kyk Volksblad ook na ’n meer blywende oplossing as blote reaktiewe optredes: “Die UV se fynkammery van video’s en voorgenome opsporing en vervolging van sondebokke trek ’n streep in die sand. Wedersydse verwyte en ’n uitgerekte proses kan hieruit spruit. ’n Onafhanklike regsgedrewe ondersoek, onder aanvoering van die UV, is ook sterk aan te bevole.”
So iets verg natuurlik ’n onomwonde politieke mandaat, en op die oomblik waai die wind wes. Wat dit betref is Zuma nie Nommer Een nie, maar Nommer Zero. Die minister van hoër onderwys, dr. Blade Nzimande, neig om erg stokkies te draai waar sy leiding nou so nodig is (wat gegewe sy rekord dalk ook nie so ’n slegte ding is nie).
Intussen kan leierskap veel lesse put uit ervaring. Prof. Jansen het kort ná sy aanstelling as rektor die geval van die Reitz-vier, wat tot in daardie stadium uiters bedenklik hanteer is, op ’n prysenswaardige manier hanteer. Meer onlangs het die hantering van die twee Kovsies wat valslik van rassisme beskuldig en geskors is, nie so ’n lekker smaak in die mond gelaat nie. Dit het moontlik bygedra tot die rassespanning wat nou oorgekook het.