Biopsigologie is 'n tak van sielkunde wat ontleed hoe die brein, neurotransmitters en ander aspekte van ons biologie ons gedrag, gedagtes en gevoelens beïnvloed. Hierdie veld van sielkunde word dikwels na verwys deur 'n verskeidenheid name, insluitend biopsigologie, fisiologiese sielkunde, gedragswetenskappe, en psigobiologie. Biopsigoloë kyk dikwels na hoe biologiese prosesse interaksie met emosies, kognisies en ander verstandelike prosesse.
Die gebied van biopsigologie hou verband met verskeie ander areas, insluitend vergelykende sielkunde en evolusionêre sielkunde.
Terwyl biopsigologie 'n redelik onlangse ontwikkeling lyk, danksy die bekendstelling van gevorderde gereedskap en tegnologie vir die ondersoek van die brein, dateer die wortels van die veld terug duisende jare tot die tyd van die vroeë filosowe. Terwyl ons nou die sin en brein sinoniem beskou, het filosowe en sielkundiges lank gedebatteer wat bekend staan ​​as die verstand / liggaamsprobleem. Met ander woorde, filosowe en ander denkers het gewonder wat die verhouding tussen die geesteswêreld en die fisiese wêreld was.
Filosowe se sienings
Een belangrike ding om te onthou is dat dit net redelik onlangs in die menslike geskiedenis is dat mense die ware plek van die verstand verstaan ​​het. Aristoteles het byvoorbeeld geleer dat ons gedagtes en gevoelens uit die hart ontstaan ​​het.
Griekse denkers soos Hippocrates en later Plato het voorgestel dat die brein waar die verstand woon en dat dit gedien het as die bron van alle gedagtes en aksie.
Later denkers soos Rene Descartes en Leonardo da Vinci het teorieë oor hoe die senuweestelsel bedryf word. Terwyl hierdie vroeë teorieë later verkeerd bewys is, het hulle die belangrike idee gevestig dat eksterne stimulasie tot spierresponse kan lei.
Dit was Descartes wat die konsep van die refleks bekendgestel het, hoewel latere navorsers gedemonstreer het dit was die rugmurg wat 'n kritieke rol in hierdie spierresponse gespeel het.
Die skakel met menslike gedrag
Navorsers het ook belang gestel om te verstaan ​​hoe verskillende dele van die brein menslike gedrag beheer het. Een vroeë poging om dit te verstaan, het gelei tot die ontwikkeling van 'n pseudowetenskap bekend as frenologie . Volgens hierdie siening kan sekere menslike fakulteite gekoppel word aan knoppe en indentasies van die brein wat op die oppervlak van die skedel gevoel kan word.
Terwyl fenologie redelik gewild geword het, is dit ook binnekort deur ander wetenskaplikes ontslaan. Die idee dat sekere dele van die brein verantwoordelik was vir sekere funksies, het egter 'n belangrike rol gespeel in die ontwikkeling van toekomstige breinnavorsing.
Die bekende geval van Phineas Gage , 'n spoorwerker wat 'n verwoestende breinbesering gehad het, het ook 'n invloed gehad op ons begrip van hoe skade aan sekere dele van die brein gedrag en funksionering kan beïnvloed.
Sedert daardie vroeë invloede het navorsers voortgegaan om belangrike ontdekkings te maak oor hoe die brein werk en die biologiese onderbou van gedrag.
Navorsing oor evolusie, die lokalisering van breinfunksie, neurone en neurotransmitters het ons begrip van hoe biologiese prosesse impak op gedagtes, emosies en gedrag beïnvloed.
As u belangstel in die veld van biopsigologie, is dit belangrik om begrip te hê vir biologiese prosesse asook basiese anatomie en fisiologie. Drie van die belangrikste komponente om te verstaan ​​is die brein, die senuweestelsel, en neurotransmitters.
Die brein en senuweestelsel
Die sentrale senuweestelsel bestaan ​​uit die brein en rugmurg. Die buitenste gedeelte van die brein staan ​​bekend as die serebrale korteks.
Hierdie gedeelte van die brein is verantwoordelik vir die funksionering in kognisie, sensasie, motoriese vaardighede en emosies .
Die brein bestaan ​​uit vier lobbe:
Frontale Lobe: Hierdie deel van die brein is betrokke by motoriese vaardighede, hoër hefboomkognisie en ekspressiewe taal.
Occipitale Lobe: Hierdie gedeelte van die brein is betrokke by die interpretasie van visuele stimuli en inligting.
Parietale Lobe: Hierdie deel van die brein is betrokke by die verwerking van tasbare sensoriese inligting soos druk, aanraking en pyn, asook verskeie ander funksies.
Temporale Lobe: Hierdie deel van die brein is betrokke by die interpretasie van die klanke en taal wat ons hoor, geheueverwerking, sowel as ander funksies.
Nog 'n belangrike deel van die senuweestelsel is die perifere senuweestelsel , wat in twee dele verdeel word:
Die motor (efferente) afdeling wat die sentrale senuweestelsel verbind tot die spiere en kliere.
Die sensoriese (afferente) afdeling dra alle soorte sensoriese inligting na die sentrale senuweestelsel.
Daar is nog 'n komponent van die senuweestelsel bekend as die outonome senuweestelsel wat outomatiese prosesse soos hartklop, asemhaling en bloeddruk reguleer. Daar is twee dele van die outonome senuweestelsel:
Die simpatiese senuweestelsel , wat die "veg of vlug" reaksie beheer . Hierdie refleks berei die liggaam voor om op gevaar in die omgewing te reageer.
Die parasympatiese senuweestelsel werk om jou liggaam terug te bring na 'n russtaat en prosesse soos vertering te reguleer.
Ook belangrik op die gebied van biopsigologie is die optrede van neurotransmitters . Neurotransmitters dra inligting tussen neurone in en stel chemiese boodskappe in staat om van een deel van die liggaam na die brein gestuur te word, en omgekeerd.
Daar is 'n verskeidenheid neurotransmitters wat die liggaam op verskillende maniere beïnvloed. Byvoorbeeld, die neurotransmitterdopamien is betrokke by beweging en leer. Oormatige hoeveelhede dopamien is geassosieer met sielkundige afwykings soos skisofrenie, terwyl te min dopamien geassosieer word met Parkinson se siekte. 'N Biopsigoloog kan die verskillende neurotransmitters bestudeer om hul effekte op menslike gedrag te bepaal.
Loopbaangeleenthede in Biopsigologie
As jy belangstel in 'n loopbaan op die gebied van biopsigologie, dan het jy nogal 'n hele paar verskillende opsies. Sommige wat hierdie tipe veld betree, kies om in navorsing te werk waar hulle by 'n universiteit, dwelmmaatskappy, regeringsagentskap of ander bedryf kan werk. Ander kies om saam met pasiënte te werk om diegene wat 'n soort breinskade of -siekte ervaar het, te help wat hul gedrag en funksionering beïnvloed het.
Die volgende is slegs enkele van die beroepspesialisasies wat verband hou met biopsigologie:
Vergelykende Sielkundige: Kyk na die gedrag van verskillende spesies en vergelyk hulle met mekaar en die mens.
Evolusionêre Sielkundige: Ondersoek die evolusionêre basis van gedrag.
Gedrags Neuroscientist: Ontleed hoe die brein, senuweestelsel en ander organe gedrag beïnvloed.
Neuroloog: Behandel pasiënte met skade of siektes wat die brein en senuweestelsel beïnvloed.
Kognitiewe Neuroscientist: Ondersoek breinaktiwiteit en skanderings om te ondersoek hoe mense probleme dink, leer en oplos.
Biopsigologie verteenwoordig een van die belangrike maniere om oor sielkunde te dink. Hierdie perspektief in sielkunde het navorsers toegelaat om 'n beter begrip te kry van hoe die brein en senuweestelsel menslike gedrag beïnvloed.
Deur normale breinfunksionering te bestudeer, asook hoe breinsiekte en besering gedrag, gevoelens en gedagtes beïnvloed, kan navorsers nuwe maniere ontwikkel om potensiële probleme wat voorkom te word, te behandel.