THE ELUSIVE ORIGINS OF MAHAYANA BUDDHISM: CONVERGING STREAMS - MAHAYANA BOEDDHISME - 2022
Oorsprong van die Mahayana Boeddhisme
Boedhisme is bykans twee millennia in twee hoofskole verdeel, Theravada en Mahayana. Wetenskaplikes het Theravada-boeddhisme as 'oorspronklik' beskou en Mahayana as 'n uiteenlopende skool wat verdeel het, maar moderne wetenskap bevraagteken hierdie perspektief.
Die presiese oorsprong van die Mahayana-boeddhisme is iets van 'n raaisel. Die historiese verslag toon dat dit ontstaan ​​het as 'n eiesoortige skool gedurende die 1ste en 2de eeu nC. Dit het egter lank voor die tyd geleidelik ontwikkel.
Die historikus Heinrich Dumoulin het geskryf dat "Spore van Mahayana-leringe reeds in die oudste Boeddhistiese Skrifte voorkom. Hedendaagse wetenskap is geneig om die oorgang van Mahayana te beskou as 'n geleidelike proses wat mense destyds skaars opgemerk het." [Dumoulin, Zen-boeddhisme: 'n geskiedenis, vol. 1, Indië en China (Macmillan, 1994), p. 28]
Die Groot Skisme
Ongeveer 'n eeu na die lewe van die Boeddha het die sangha in twee groot faksies verdeel, genaamd Mahasanghika ('van die groot sangha') en Sthavira ('die ouderlinge'). Die redes vir hierdie skeuring, genaamd die Groot Schism, is nie heeltemal duidelik nie, maar het waarskynlik betrekking op 'n geskil oor die Vinaya-Pitaka, reëls vir die kloosterordes. Sthavira en Mahasanghika verdeel dan in verskeie ander faksies. Theravada Boeddhisme ontwikkel uit 'n Sthavira-subskool wat in die 3de eeu vC in Sri Lanka gestig is .
Vir 'n geruime tyd het dit gedink dat Mahayana uit Mahasanghika ontwikkel het, maar meer onlangse studie toon 'n meer ingewikkelde prentjie. Mahayana van vandag bevat 'n bietjie Mahasanghika-DNA, om dit te sê, maar dit bevat ook spore van Sthavira-sektes van lank gelede. Dit blyk dat Mahayana wortels het in verskeie vroeë Boeddhisme-skole, en dat die wortels op een of ander manier konvergeer. Die historiese Groot Skerisme het moontlik min te make gehad met die uiteindelike verdeling tussen Theravada en Mahayana.
Mahayana-kloosterbevele volg byvoorbeeld nie 'n Mahasanghika-weergawe van die Vinaya nie. Tibetaanse Boeddhisme het sy Vinaya geërf van 'n Sthavira-skool genaamd Mulasarvastivada. Kloosterbevele in China en elders volg op 'n Vinaya wat deur die Dharmaguptaka, 'n skool uit dieselfde tak van Sthavira as Theravada, bewaar is. Hierdie skole het ontwikkel na die Groot Skema.
Die Groot Voertuig
Op die een of ander tyd in die 1ste eeu vC het die naam Mahayana, oftewel 'groot voertuig', begin gebruik om 'n onderskeid te tref met 'Hinayana', of die 'mindere voertuig'. Die name wys op 'n opkomende klem op die verligting van alle wesens, in teenstelling met individuele verligting. Mahayana Boeddhisme bestaan ​​egter nog nie as 'n aparte skool nie.
Die doel van individuele verligting was vir sommige selfbotsend. Die Boeddha het geleer dat daar geen permanente self of siel in ons liggame is nie. As dit die geval is, wie is dit dan wat verlig word?
Draaie van die Dharma-wiel
Mahayana Boeddhiste praat van die Three Turnings of the Dharma Wheel. Die eerste keer was die leer van die vier edele waarhede deur Shakyamuni Boeddha, wat die begin van die Boeddhisme was.
Die tweede draai was die leer van sunyata, of leegheid, wat 'n hoeksteen van Mahayana is. Hierdie leerstelling is in die Prajnaparamita-sutras uiteengesit, waarvan die vroegste dateer uit die 1ste eeu vC. Nagarjuna (ongeveer 2de eeu nC) het hierdie leer volledig ontwikkel in sy filosofie van Madhyamika.
Die derde draai was die Tathagatagarbha-leer van Boeddha-natuur, wat in ongeveer die 3de eeu na vore gekom het. Dit is 'n ander hoeksteen van Mahayana.
Yogacara, 'n filosofie wat oorspronklik ontwikkel het in 'n Sthavira-skool genaamd Sarvastivada, was 'n ander mylpaal in die Mahayana-geskiedenis. Die stigters van Yogacara was oorspronklik Sarvastivada-geleerdes wat in die 4de eeu nC geleef het en wat Mahayana omhels het .
Sunyata, Buddha Nature en Yogacara is die belangrikste leerstellings wat Mahayana van Theravada onderskei. Ander belangrike mylpale in die ontwikkeling van Mahayana sluit in Shantideva se "Way of the Bodhisattva" (ongeveer 700 nC), wat die bodhisattva-gelofte in die middel van die Mahayana-praktyk geplaas het.
Oor die jare het Mahayana in meer skole met verskillende praktyke en leerstellings onderverdeel. Dit het van Indië na China en Tibet versprei, daarna na Korea en Japan. Mahayana is vandag die dominante vorm van Boeddhisme in daardie lande.