Twee p-woorde en 'n d-woord vir die nuwe normaal - Diskoers
Normaal. Wat is normaal? Wie bepaal dit en hoe bereik mens dit?
As die vorige vrae jou laat dink aan die begin van 'n emosiebelaaide advertensie vir sneesdoekies of handreiniger, is jy op die regte plek. 2020 en verder gaan 'n fiktiewe oorlogsveld word vir maatskappye, bemarkers en verbruikers. Wanneer ons media byvoeg by die resep kan die toekoms taamlik bleek raak as ons nie weet hoe om dit te navigeer nie.
Potensiaal: Die toekoms blink, maar ons moet versigtig wees
Potensiaal is die sleutelwoord hier. Ek herken potensiaal in 'n post-korona samelewing net soveel soos wat ek die potensiaal in sonkrag as 'n alternatiewe energie beskou. As ons nie weet hoe om onsself, nes ons sonkrag, om te skakel in elektrisiteit nie, gaan die potensiaal verewig on-ontgin bly. Net soos voor die pandemie, gaan ons vooruitgang totaal en al afhanklik wees van ons vermoë om 'n omskakeling te bewerkstellig.
Wat potensiaal en die ontginning daarvan verder moeilik maak is die sensitiewe tye waarin ons onsself bevind. Tussen Facebook, die Beeld en die tannie met die kort gesnyde hare wat oor haar heining vir die bure haar samesweringsteorieë deel, gaan ons sukkel.
"Tannie, waar het jy ooit jou hare gesny as jy nie mag uitgaan nie?"
Wat jy ook al glo rakende die virus en hoe vinnige Netflix daarmee verband hou, het ons almal nodig om seker te maak dat ons self eers okei is voor ons die 'oorlogsveld' wil betree. Vrees gaan ons nie help nie en beheer is sulke relatiewe begrip in dié tyd dat dit ook nie eers help om dit te probeer hê nie. Was net tog jou hande.
In sy boek 'Gaan Suid-Afrika Okei Wees?' skryf Jan-Jan Joubert oor talle vrae wat ons in die land bekommerd maak. Om die slotsom van sy boek uit te vind, sal ek aanraai dat jy die boek self koop, maar die algemene toon van die boek stel voor dat selfs iets soos korona ons nie onder kan kry nie. Wanneer ons oorgee aan vrae wat in die bogenoemde boek genoem word kan ons baie maklik nie okei wees nie. As ons nie okei is nie, gaan ons makliker ingee tot die negatiwiteit van 'n tweet.
Dit gaan alles oor perspektief
Hoe ons na ons probleme kyk maak 'n groot verskil. Selfs jou vermoë om dié skryfstuk te lees plaas jou klaar in 'n kategorie wat moontlik jou perspektief kan verander. Ons moet hoegenaamd nie naïef te wees oor wat om ons aangaan nie, maar wanneer nuus en sosiale media ons besluite begin affekteer, kan ons gerus ons gewoontes onder die mikroskoop plaas.
Daar is 'n rede hoekom sekere mense ryker geword het tydens die inperkingstydperk … hulle perspektief was ingestel op potensiaal. Ek ag nie die families wat werke of selfs familielede verloor het in die tyd nie se trauma gering nie, maar selfs daardie gebeurtenisse kan ons óf maak óf breek.
Die volgende keer wat jy andante viool-musiek hoor wat oor 'n swart en wit video speel van kinders wat in 'n parkie baljaar, vra jouself wat die maatskappy wil bereik. Ek bedoel nie dat ons skepties moet wees oor alles wat ons sien nie, maar wanneer ons weet wat ons besig is om deur te gaan en hoe dit ander beïnvloed, kan ons makliker ingeligte besluite maak oor dit wat ons gaan maak of breek. Sneesdoekies gaan nie die wêreld verander nie, maar jy kan.
Dan kom daar dankbaarheid. Kyk om jou en tel die dinge wat jy het wat ander nie het nie. Alhoewel ons deur moeilike tye gaan is daar altyd iets waarvoor ons kan dankbaar wees.
Wanneer dankbaarheid sentraal is tot jou wêreldbeskouing, gaan dit aansienlik makliker wees om die warboel van 'n post-korona samelewing te navigeer. Probeer dit, jy mag dalk net verbaas wees oor hoe jou lewe 'n ander trajek gaan aanneem.
As jy glo in jou eie en in die mense om jou se potensiaal, asook die perspektief kan aanneem van iemand wat die silwer rand aan elke wolk kan sien, gaan ons baie makliker deur die drif kom as wat ons dink.
Thornton is 'n jong rekeningkunde onderwyser in Pretoria. Hy skryf graag in stede daarvan om kommentaar te lewer op mense se Facebook uitlatings. Thornton is die man agter The Guy Doing Things podsending.