Die foto - Inligting - 2022
Met die ontwikkeling van elektronika is die samelewing gevang deur 'n reuse-oplewing in fotografiese toerusting. As die kamera vroeër 'n kenmerk was van regte aanhangers wat gereed was om 'n opname noukeurig te beplan, en dan in donker kaste om foto's te ontwikkel, foto's te druk, neem baie mense vandag honderde foto's per dag sonder om dit uit te druk.
Per slot van rekening is dit genoeg om foto's van 'n flash drive na 'n elektroniese medium te herskryf. En met baie fotostudio's kan u u gunsteling prentjie vinnig en goedkoop druk.
Honderde modelle digitale toestelle het verskyn, bekostigbaar vir almal wat prys en funksionaliteit betref. 'N Beginnersfotograaf hoef nie iets te weet van die sluiterspoed, kleurweergawe en ander verwikkeldhede nie - die kameraverwerker kies immers outomaties die nodige parameters in outomatiese modus.
Die dramatiese uitbreiding van die moontlikhede van fotografie en die mark vir die toepassing daarvan het baie mites behels, beide oor kreatiwiteit self en oor die instrumente van implementering. Oorweeg die belangrikste mites oor fotografie wat in die samelewing heers.
Fotokwaliteit word bepaal deur die aantal megapixels. In werklikheid is die aantal megapixels grotendeels 'n bemarkingskonsep, wat die prys van die kamera en die grootte van die foto bepaal. Maar die kwaliteit word bepaal deur die kwaliteit van die optika en die grootte van die matriks. Dikwels is 'n toestel met 'n kleiner aantal megapixels, maar goeie optika, duurder as 'n 'seepskottel' met oënskynlik beter verrigting. Aangesien die grootte van die matrikse eintlik dieselfde is, en die fisiese grootte van die sel groter is vir die kamera met minder megapixels. En hierdie neiging bly onveranderd; toestelle met 'n groot lens bly op die mark, terwyl super-kompakte modelle vinnig in die prys daal of hul nis afgee aan bygewerkte toestelle met ekstra megapixels. Hierdie situasie kom nie op die mark vir professionele toerusting voor nie.
U kan regtig hoë kwaliteit foto's neem met 'n DSLR. Vergeleke met konvensionele kompakte kameras lyk DSLR's soliede, hoewel kreatiewe visie en vaardige hande die beste instrumente is vir fotografie van hoë gehalte. Tegniek vervang nie die vaardigheid van die fotograaf nie, maar vul dit slegs aan. Baie fotograwe gebruik ongekompliseerde kameras en minimale toestelle. Die voordele van 'n DSLR-kamera is voor die hand liggend - dit is minder geraas, die vermoë om nuwe lense te gebruik, beter beeldverwerking, beter verwerkers, ensovoorts. Maar net dat die prys hiervoor toepaslik is. Dit is beter om u kompakte in detail te bestudeer en te leer hoe om ordentlike foto's daarmee te maak, as om baie geld aan 'n DSLR te spandeer, nie te weet hoe om behoorlik foto's te neem nie, maar te verwag dat sy dit self sal doen, in outomatiese modus. En met so 'n kamera gaan jy nie na 'n partytjie waar jy 'n vinnige en soms onmerkbare foto benodig nie. Is u gereed om 'n duur toestel saam te neem op reis? Met die SLR kan u bedagsame foto's neem, maar het u dit altyd spesifiek vir u nodig?
Dit is verkieslik om 'n kamera met 'n hoë sensitiwiteit (ISO) te kies, sodat u in donker kamers, snags of teen skemer kan skiet. Daar word aan baie mense voorgestel dat 'n hoë ISO-vlak dit moontlik maak om nagfoto's van hoë gehalte op 'n konvensionele digitale kamera met 'n 1 / 2,5 "-matriks te neem. Daar het al kameras verskyn waarmee u ISO 1600 kan instel. U het in werklikheid 'n driepoot nodig om in sulke omstandighede te skiet. Met sy hulp en ten minste sensitiwiteit is dit heel moontlik om 'n foto van hoë gehalte te skep, maar met 'n hoë ISO op so 'n kamera, sal daar beslis 'n groot geluid voorkom, dus hierdie modus blyk prakties nutteloos te wees.
Hoe groter die optiese zoom, hoe beter. In werklikheid is die teendeel waar. Lense van 'n hoë gehalte is ofse lense, of hulle het 'n klein fokuspuntlengte. Wees voorbereid op moontlike verdraaiing - vignettering en vervorming, sowel as moontlike chromatiese afwykings. Dink dus mooi na die keuse van 'n ultrazoom - is dit regtig nodig? Een van sulke gevalle kan skietvoëls wees, maar u moet nie van 'n lang afstand af skiet van portrette en landskappe verwag nie. In die geval van 'n DSLR, koop 'n telefoto en 'n groothoek hierdie probleem.
Dit is beter om 'n kamera met soveel funksies as moontlik te kies. Die vervaardigers rus deesdae heeltemal vreemde funksies toe, soos teken met 'n pen op die skerm, speletjies of satellietnavigasie speel. In werklikheid is die hoofdoel van die kamera om foto's te neem. As hierdie funksies nie 'n direkte behoefte aan werk het nie, is dit beter om iets te kies wat nie met so 'n stel belas is nie, maar goedkoper. As u 'n glansryke speelding wil hê, is dit beter om 'n telefoon te koop - dit is meer kompak en daar is gewoonlik 'n kamera.
Dit is beter om 'n seepskottel met Leica- of Carl Zeiss-optika - beproefde handelsmerke te koop. Natuurlik is dit so lekker om te spog dat die kamera optika met handelsmerke het. Hierdie ondernemings produseer inderdaad 'n groot aantal lense van hoë gehalte, maar ook duur. Maar as u 'n toestel vir $ 200 koop, sal u daar niks bonatuurliks ​​vind nie, terwyl die toeslag vir die handelsmerk tasbaar kan word.
Fotografiese toerusting (lense, flitse, flitsaandrywers) van een van die ondernemings is beter as fotografiese toerusting van 'n ander onderneming. In werklikheid besit enige vervaardiger sy eie nis in die mark, anders sou die onderneming bloot bankrot gaan onder die wrede markwette.
Hoe duurder die kamera is, hoe beter kan dit skiet. Hierdie stelling is slegs gedeeltelik waar. As u 'n kamera koop, moet u verstaan ​​of u geld spandeer vir die kwaliteit van optika, nuttige funksies of ontwerp, versiering en veelsydigheid. Die mark bied deesdae ultra-compacts, die grootte van 'n besigheidskaartjie, wat in prys vergelykbaar is met die DSLR-begroting, maar die gehalte van hul beelde kan nie vergelyk word nie. In die geval van 'n DSLR is dit 'n kamera wat gekoop word, en in die geval van 'n ultra-kompakte beeld- en mode-element. Advertensies bied vandag sulke toestelle aan, selfs as 'n bykomstigheid vir klere.
Professionele fotografie is slegs moontlik met behulp van film, digitale tegnologie - vir amateurs. Die feit dat fotografiereuse Canon en Nikon opgehou het om filmkamera's te vervaardig, vernietig hierdie mite heeltemal. En die hoogste besoldigde fotograwe werk al 'n geruime tyd met digitaal, byvoorbeeld, die duurste fotograaf David LaChapelle gebruik 'n digitale rug, en dit is moeilik om hom te blameer vir onprofessionalisme. Inderdaad, prente van hoë gehalte verskyn op die skyfie, maar u moet nie die waardigheid van digitale fotografie afslag nie. Vooruitgang staan ​​nie stil nie, voorheen het aanhangers van radiooptredes die voordele van televisie ontken, verslaggewers was skepties oor verslagfoto's, ensovoorts. Dit wat voorheen onvanpas gelyk het, het ons lewens deesdae stewig binnegedring en die ou metodes in eksotiese verander.
'N Amateurkamera kan die raam op enige tydstip vermors. Na dieselfde logika sal 'n goedkoop motor sekerlik by die eerste verkeerslig stilstaan. Maar mense ry suksesvol, nie net in Mercedes nie. Maar ook op Zhiguli. Ook met kameras. U hoef net te weet hoe om die tegniek te gebruik, die voordele en nadele daarvan te ken. U kan ook adviseer om duplikate te gebruik, want 'n outomatiese fout kan in die duurste toerusting voorkom.
Slegs amateurs gebruik die JPEG-formaat. Die meeste digitale kameras stuur data in hierdie formaat. Die foto word deur die verwerker van die toestel verwerk, saamgepers en die bekende JPEG word verkry. Natuurlik verkies baie professionele persone om met 'n rou RAW-formaat te werk, maar minder en minder kameras bied deesdae die moontlikheid om inligting in hierdie vorm te vertoon. JPEG is baie meer wydverspreid, kompak, van redelik hoë gehalte, en stel u in staat om die nodige wysigings aan beelde aan te bring, hoewel kleiner as in RAW. So baie mense skiet JPEG in, veral die meer gevorderde toestelle bied prente van hoë gehalte.
Professionele beelde moet regtig in swart en wit wees. In die eerste plek is dit die moeite werd om te noem dat die menslike oog tienduisende miljoene skakerings kan waarneem, wat terloops die kleurweergawes van moderne monitors oorskry. Europa het lankal oorgeskakel na HD-televisie, volkleur digitale drukwerk, maar in Rusland word swart-witfotografie steeds gekweek. Baie fotograwe begrawe hul talent eenvoudig in die grond, en beperk hulself tot die grys skaal en beskou nie die moontlikheid van kleur in die foto in beginsel nie. Natuurlik ontken niemand die noodsaaklikheid en belangrikheid daarvan om met swart en wit te werk nie, dit is belangrik om aanvanklik te leer om met hierdie kleure te werk om die samestelling van die foto, die harmonie van lyne, te verstaan. Dit moet egter net die eerste stap wees om met kleur te werk. Swart en wit foto's is 'n baie ekspressiewe tegniek waarmee opregte meesterwerke geskep word, maar dit is slegs uitsonderings, omdat ons wêreld gekleur is, waarom ons die volledigheid daarvan doelbewus laat vaar? En in kommersiële fotografie sal kleurfotografie altyd meer in aanvraag wees, omdat glans en advertensies dit vereis, en swart en wit fotografie 'n 'hoogtepunt' kan word, maar dit kan nie oorheers nie. Vir baie aspirant-fotograwe is swart en wit 'n manier om foute by die opname te verberg - swak agtergrond, kleurgeraas, kleur, of foute in fotomontage. Dit is maklik om hierdie tegniek te gebruik, maar op hierdie pad kan u nie 'n baie hoë kwaliteit foto skep wat die koper vind nie.
Professionele fotografie is te moeilik om te verstaan. Alle aanwysings wat in die skildery verskyn, en alle siektes van hierdie kuns is inherent aan fotografie. Daar is klassiekers, en daar is innoveerders, daar is diegene wat studeer, en daar is diegene wat skaamteloos steel, daar is selfs meesters wat nie vir hulself of vir diegene iets onverstaanbaars skep nie. U kan 'n gewone portret maak, dit so veel as moontlik met effekte in Photoshop verdraai, dit dan swart en wit maak en dit vlek. En jy kan snags skiet met 'n blootstelling van twee minute terwyl jy met die kamera beweeg. In hierdie geval sal fotografie natuurlik 'n diep filosofiese en obskure naam kry. Indruk en surrealisme in fotografie bestaan ​​van die begin af, dit bring nuwe kleure tot die waarneming van die werklikheid deur die kyker. Maar onderweg kyk mense na sulke 'meesterwerke' en beskou dit logies as 'n hoogs professionele fotografiese kuns. Dit is nie verbasend dat baie mense ook geneig is om tegnieke te gebruik wat 'n slegte idee is om 'n ongewone prentjie te skep nie. Die foto moet dus deurdink word, maar 'n baie professionele opname moet vir die meeste mense steeds verstaanbaar wees.
Slegs in die ateljee kan hulle 'n professionele foto neem. Daar word gewoonlik geglo dat as 'n fotograaf 'n professionele persoon is, hy sekerlik sy eie ateljee moet hê. Alhoewel dit natuurlik nog onbekend is hoe goed 'n persoon in hierdie einste ateljee werk. Ware professionele persone meen dat dit nodig is om gereeld in die ateljee te werk, maar u kan nie u kreatiwiteit hiertoe beperk nie. Natuurlik kan u in die ateljee belangrike dinge leer soos om lig te verhoog, 'n raam te bou, maar niemand sal u regtig belangrike vaardighede leer om lig en raam in die lewe te vang nie. Dit is immers nie verhoogde foto's wat veral waardeer word nie, maar lewensfoto's - sonder versiering, sonder nadenke, in dinamika.
Professionele fotografie is gemaklik. Baie mense dink dat as u binne 'n kort tydjie baie foto's neem, u beslis 'n goeie opname sal kry. Maar met so 'n benadering sou enige persoon op aarde lankal 'n fotograaf geword het - dit is immers maklik om 'n knoppie te druk. U kan die frase onthou dat die beste improvisasie die een is wat vooraf voorberei is. In die geval van fotografie is dit ook nodig om 'n goeie opname te maak per ongeluk.
Professionele fotografie moet saamgestel wees. U kan dikwels sarkastiese opmerkings hoor oor fotografie oor 'n onprofessionele komposisie, of selfs die volledige afwesigheid daarvan. Hierdie stereotipe is nie net verkeerd nie, maar ook skadelik. In werklikheid is komposisie 'n verband tussen voorwerpe; dit is altyd teenwoordig in 'n beeld. Selfs 'n blanko wit vel bevat samestelling, hoewel dit moeilik is om te bewys en te weerlê. Neem dus die vrystelling om die komposisie te kies waarvoor u of diegene wil, dit is reeds die eerste stap in die bemeestering van die basiese beginsels van fotografie.
Professionele fotografie is noodwendig kommersieel. In die eerste plek is 'n kommersiële fotograaf 'n sakeman, want hy moet sy werk aan 'n klant verkoop. U hoef nie 'n professionele fotograaf hiervoor te wees nie; die belangrikste is dat die klant tevrede is met die kwaliteit. Aan die ander kant kan 'n fotograaf wat nog nie een van sy werke verkoop het nie, amper 'n professionele persoon beskou word - anders sou iemand bereid wees om sy werke aan te skaf.
Enige foto's kan met Photoshop gekorrigeer word. Dikwels vergeet die kunstenaar die fotomontage en retouchering van die belangrikste ding - van die inhoud van die foto. Natuurlik sal enige ernstige redakteur die meeste van die foute oplos, maar die gebrek aan 'n idee van individualiteit in fotografie sal geen sagtewareprodukte meer oplos nie.
In fotografie is dit oor die algemeen beter om sonder Photoshop te werk. Maar hierdie mite is ook aan die uiterste, geïnstalleer deur diegene wat dokumentêre beeldmateriaal voorstaan. As u byvoorbeeld 'n pasgemaakte portret vervaardig, is dit beter om kneusplekke of sakke onder die klant se oë te verwyder, selfs al sien u 'n hoogtepunt hierin. Maar wat kan ek sê: die hele wêreld van glansfoto's wat adverteer is, is deur foto-redakteurs verwerk, daarom kyk hulle na die dekmantels van skoonhede met perfekte vel en figuur.
Daar is sekere reëls vir fotografie. As u baie slim boeke met reëls lees of die advies van ervare mense streng volg, dan sal u ongetwyfeld baie foute vermy, en terselfdertyd die risiko loop om nie iets ongewoons en nuut te skep nie. Slegs 'n fotograaf kies metodes en tegnieke om 'n foto te neem volgens die algemene kanons of volgens sy eie metodes, met die geleentheid om 'n pionier te word. Die talentvolste en onverwagte foto's behoort aan daardie talentvolle mense wat dit gedoen het, weliswaar nadenkend, maar op hul eie manier.