Enige uitnodiging wat 'n mens ontvang, is spesiaal. Want die feit dat 'n mens na 'n geleentheid genooi word, bete­ken dat iemand jou graag daar wil hê, dat jy vir iemand spesiaal is. Juis daarom, ook, broers en susters, is dit so belangrik om alle uitnodigings op 'n beleefde en vriende­like manier te beantwoord (hieroor later).
Kom nou laat ek die saak uitmaak, sê die Here: al was julle sondes soos skarlaken, hulle sal wit word soos sneeu (Jes 1:18);
Verder, broers en susters, is daar ook verhale in die Bybel wat handel oor mense wat genooi is, deur ander mense, maar eintlik deur God. Want dit is waaroor die meeste van hierdie verhale handel. Beslis, in elke geval, die twee verhale wat ons vanoggend saamgelees het, die verhale/gelykenisse oor die twee seuns en die koning wat vir sy seun 'n bruilofsfees gehou het.
In die tweede verhaal reël 'n koning vir sy seun 'n bruilof. Hy nooi baie mense daarheen, maar hulle wou nie gaan nie. Party het allerhande verskonings gemaak, ander het eenvoudig geweier om te gaan, en ander het selfs die koning se boodskappers wat hulle kom herinner het, doodgemaak.
Want Hy het in sy lewe baie mense uitgenooi. Uitgenooi tot 'n nuwe lewe, 'n nuwe wyse van lewe, uitgenooi tot 'n nuwe wyse van dink oor God, uitgenooi tot die ervaring om God teenwoordig te kan beleef, uitgenooi tot 'n nuwe broederskap waar mense vir mekaar omgee, waar daar plek is vir sondaars, vroue en kinders, siekes, verstotenes, alleenlopers, noem maar op.
En soos Jesus die mense in sy tyd genooi het, broers en susters, nooi God vandag nog, vir u en vir my. Hy nooi ons om deel te word van sy koninkryk, 'n koninkryk wat te make het met hierdie lewe en die lewe hierna. Vir wie nooi Hy? Hy nooi almal wat wil kom. Hy nooi almal, Hy nooi vir jou en vir my.
God se uitnodiging, broers en susters, is verder ondubbel­sinnig en baie spesifiek: Hy gee alles, letterlik alles (sy Seun, die lewe, wat ons nodig het), en daarom vra Hy alles. Eintlik baie eenvoudig. En die keuse is ons s'n. Oor baie dinge in die lewe het ons geen beheer nie. Ek kon nie kies hoe groot my voete moes wees, hoe lank ek gaan word, of hoe vinnig ek kan hardloop nie.
Ek kan ook nie werklik kies wat hierdie jaar met my gaan gebeur nie. Goed, keuses wat ons maak beïnvloed natuur­lik dikwels wat met 'n mens gaan gebeur, maar u weet, net so goed soos ek, dat sekere dinge in die lewe, dinge wat oor 'n mens kom, niks met keuses, ons keuses, te make het nie. Want sekere dinge kom soms maar net oor 'n mens.
Gee meer aandag aan jou verhouding met My, sê God terwyl Hy by die deur staan en klop. Ek hoor Here, antwoord ons, maar net nie nou nie, later. Sien raak dat Ek jou versorg, en veral versorg het toe jy dit bitter nodig gehad het, sê die Here, wanneer jy al jou voorspoed sien en jou gesondheid geniet, sien raak dat ander jou nou nodig het. Ek sien dit raak Here, baie dankie, maar net nie nou vir ander mense of 'n bietjie van my tyd nie. Ek is te besig.
Daar is seker niks in die lewe, broers en susters, wat so seer maak as wanneer jy 'n baie spesiale uitnodiging tot iemand wat vir jou baie spesiaal is rig, net om te hoor dat hy of sy later, wanneer hulle daarby uitkom, na ander belangrike dinge afgehandel is, 'n besluit oor jou uitnodi­ging sal neem. Of nog meer: om verwerp te word in terme van jou uitnodiging is reeds erg, maar sê nou maar so ie­mand ignoreer jou uitnodiging, of neem dit hoegenaamd nie ernstig op nie?
Ek wil afsluit, broers en susters, met 'n kort vertelling wat van toepassing is op wat vanoggend gesê is:
Hy het 'n brand gestuur, nie vir 'n bos nie, maar 'n brand wat mense se harte die geloof aan die brand gesteek het.
Hy het 'n muur laat omval. nie van stene nie, maar 'n muur van sonde wat skeiding maak tussen God en mense.