'N Staalgravure van die vlootgeveg van Arginusae in 406 vC Allgemeine Weltgeschichte, 1898 / Getty Images
Die sprong in federale besteding in reaksie op die krisis van die coronavirus-pandemie is nie 'n nuwe idee nie. Bykans 2,500 jaar gelede het die mense van antieke Athene 'n soortgelyke plan gehad - wat daarin geslaag het om die grootste bedreiging wat hulle in die gesig gestaar het, te ontmoet, maar toe die Atheense samelewing uitmekaar geskeur het in 'n warboel van politieke veroordeling nadat die krisis verby was.
As 'n historikus van antieke Griekeland, is die mees kenmerkende parallel wat ek sien tussen die huidige gebeure en dat die verlede van 'n verlede nie die geval is nie plaag wat in 430 vC in Athene uitgebreek het Ek is meer bekommerd oor die voorbeeld van 'n ekstreme partypolitiek wat Athene enkele dekades later geraak het, wat ek in een van my boeke bespreek,Die Skool vir Geskiedenis: Athene in die ouderdom van Sokrates. "
'N Massiewe mobilisering
In 406 vC het Athene, 'n mega-mag van die antieke Middellandse See wat sy ekonomie op maritieme handel gebou het, 'n krisis in die gesig gestaar. Ondanks onlangse suksesse in die geveg, het diepe partydige verdeeldheid oor militêre leierskap die Atheense magte oombliklik kwesbaar vir aanval gelaat. Intussen het die mededingende stadstaat Sparta die steun van Persië gekry en besig om 'n vloot te bou wat Athene se beheer oor die see kon uitdaag.
Toe die Spartane toeslaan, het hulle die verswakte Atheense vloot op die verdediging gesit en gedreig om dit te verpletter en Athene op sy knieë te bring.
In die aangesig van 'n byna sekere ramp, het die Atheense weer probeer reageer en 'n skeepsbouprogram versnel wat al die hulpbronne van hul Egeïese ryk was. 'N Nuwe belasting is op persoonlike rykdom deurgegee, en ekstra geld is ingesamel deur die goue standbeelde van die oorwinning wat aan die Akropolis opgedra is, af te smelt. Die gevolglike muntstukke is spandeer aan die koop van Macedoniese denne om roeispane te maak trireme, die mees gevorderde skeepsvliegskepe wat die wêreld nog gesien het.
Om aan die roeispane te trek, word alle welgevoerde Atheense mans, ook ridders wat normaalweg nie in die vloot gedien het nie, opgeroep. Selfs dit was nie genoeg nie. Die Atheners het burgerskap aangebied aan alle inwonende buitelanders en slawe wat bereid was om te dien.
In 'n bietjie meer as 'n maand het die Atheense 'n vloot trireme bymekaargemaak wat kragtig genoeg was om die Spartaanse vloot uit te daag en die beheer oor die see te herwin.
'N Enorme stryd en oorwinning
In die somer, 406 vC, het die Atheense en Spartaanse vloot mekaar in die waters tussen die eiland Lesbos en die kus van Klein-Asië ontmoet. Dit staan ​​bekend as die slag van Arginusae, na die klein eilande aan die Asiatiese kus wat as basis vir die Atheense vloot gedien het; vandag is dit die Turkse eilande Garip en Kalem naby die stad Dikili.
Athene het beslissend gewen, die Spartaanse bevelvoerder doodgemaak en byna die helfte van sy vloot vernietig. Die oorwinning was duur: Athene het 25 uit hul 150 treë verloor, elk met 'n bemanning van 200 man. 'N Paar van die skepe is naby die oewer gesink, en hul bemanning is gered. Maar die meeste van die skepe wat verlore geraak het, met meer as 4,000 man, het verder op die see gevaar en in 'n storm wat in die middag van die geveg opgekom het, neergedaal.
Athene is gered. Sparta smeek vir vrede, maar Athene verwerp die voorwaardes wat aangebied word, vol vertroue dat die bewese krag van sy vloot geen kompromieë met sy vyand vereis nie. Die bevelvoerders van die vloot, agt van die tien generaals wat jaarliks ​​deur die inwoners van Athene verkies is, was die helde van die dag. In die verkiesing wat gevolg het in die weke na die stryd, is ses van die agt weer op hul bevele aangestel.
Die oorblywende twee generaals het huis toe gekom om 'n verpligte deel van die staatsdiens na Athene te ondergaan: 'n hersiening van hul ampstermyn en 'n oudit van hul besteding namens die publiek.
Roeiers in 'n Griekse trireme word gekerf op 'n monument wat dateer van naby die tyd van die slag van Arginusae. Athene, Athene, Akropolis Museum no. 1339 / Mark Munn, CC BY-ND
Wat het van die geld geword?
Terwyl Athene voorberei het vir die geveg, is aan al die generaals buitengewone bedrae geld toevertrou om skepe af te handel en uitrustings te neem, om spanne te huur en te voorsien en meer, alles op topsnelheid. In die haas om die werk af te handel, is nie al die geld verantwoord nie.
Dit was 'n opening vir partydige aanklaers om ondersoek in te stel. Een gewilde politikus, 'n waghond van die mense se geld, het klagtes van finansiële oortreding teen een van die generaals van die vloot ingedien.
Die ondersoek het dieper bewys gelewer van finansiële misbruik en wanbestuur waarby ander generaals sowel as die oorspronklike beskuldigde betrokke was. Al die generaals wat tydens die geveg beveel het, is na Athene ontbied sodat hul rekeninge geoudit kon word. Vier van die ses oorblywende het teruggekeer huis toe; die ander twee het verkies om nie terug te keer nie, uit vrees vir die gevolge wat hulle tuis sou wag.
'N Poging om die tafels om te draai
Die generaals het te staan ​​gekom vir vervolging van politieke teenstanders, waaronder mans wat tydens die geveg as skeepskapteins gedien het en dus van finansiële ongerymdhede tydens die voorbereidings sou weet. As hulle skuldig bevind word, moes die generaals gekonfiskeer word met al hul besittings en hul Atheense burgerskap herroep word - en dit verander van nasionale helde tot volledige uitgeworpenes.
Gesamentlik het die generaals besluit om hulself te verdedig deur aan te val: Hulle beskuldig twee van hul vooraanstaande teenstanders, gewilde politieke mededingers wat onder hulle bevel was, dat hulle nie hul pligte om die skeepswrakke te herstel, uitgevoer het nie. Dit was 'n ernstige aanklag dat die verantwoordelikheid vir die meeste van die slagoffers van die geveg verantwoordelik was, wat die beskuldigers ongeskik sou gemaak het om die generaals te vervolg.
Die strategie van die generaals het weer goedgekeur. Sulke nuwe nuwe aanklagte het beteken dat die hele saak na die volle Atheense vergadering, die soewereine besluitnemingsliggaam van 5,000 tot 6,000 Atheense, verwys is. Daar het die twee beskuldigde beamptes hulself verdedig teen klagtes van die kwytskelding van plig deur die generaals se eie verslag na die geveg voor te lê, wat die storm - en nie menslike nalatigheid nie - die reddings onmoontlik gemaak het.
Dit was woedend vir die Atheners, wat kwaad was vir die generaals omdat hulle so deursigtig probeer het om aan hul eie verantwoording te ontkom dat hulle hul offisiere van kapitaalmisdade sou beskuldig. Wat begin het met die ondersoek na finansiële oortreding, het 'n stryd geword oor die skuld vir die lewensverlies na die geveg. Die gemoedstoestand van die vergadering het die uitslag bepaal, wat beteken dat al die generaals verantwoordelik was om hul manne na die geveg nie te red nie. Die oorlewende rekords sê niks oor die uitslag van die aanklagte van finansiële onreg.
Die uitspraak vra vir doodstraf: Al ses generaals wat na Athene teruggekeer het, is deur hemlock-vergiftiging doodgemaak.
'N privaat grafhulp ter nagedagtenis van 'n Atheense seevaart wat op see dood is; die datum is onseker, maar waarskynlik 'n dekade of meer na die slag van Arginusae. Athene, National Archaeological Museum, no. 752 / Mark Munn, CC BY-ND
Mob woede - of wrede geregtigheid?
Die skrywers wat hierdie gebeure opgeneem het was, vir die grootste deel, Atheense wat geskok was deur hierdie aaklige vertoon van skare. Hulle het hul verhaal vertel as 'n miskraam van geregtigheid, 'n les van die Atheense demokrasie op sy ergste.
Maar hul veroordeling van hierdie woedende besluit verduister die feit dat alles begin het met geweldige besteding in reaksie op 'n dringende krisis. Aksies wat nodig was op die toppunt van die noodgeval, het as dekking vir wanbesteding van openbare geld beland.
Maar sodra die krisis verbygegaan het, het mense daardie aksies in 'n ander lig gesien. Diegene wat gevind is dat hulle die paniek van die oomblik gebruik het as 'n geleentheid vir persoonlike gewin, het uiteindelik die hoogste prys betaal. Die rede waarom hulle so hard beoordeel is, was ongetwyfeld omdat soveel van hul medeburgers gedwing is om hul lewens op te offer in 'n geveg wat die magtige paar verryk het.
Mark Munn, professor in antieke Griekse geskiedenis en Griekse argeologie, Pennsylvania State University
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Hoe massiewe besteding in 'n krisis bloedige gevolge in antieke Athene gebring het