Hi. Welkom by die werkswinkel. Vandag gaan ons 'n onderwerp aanpak waaroor ek heeltyd gevra word. MIG sweiswerk. Mense plak al duisende jare lank metaal aan mekaar.
Trouens, ongeveer 5000 jaar, toe Egiptenare soldeerwerk uitgevind het. Nou is soldeerwerk 'n besonder nuttige vorm van vervaardiging, want jy kan in die eerste plek allerhande verskillende soorte hittebronne gebruik om die hitte op te wek. Maar jy kan ook eintlik verskillende metale aanmekaar plak en jy kan alles doen van baie fyn gaspypwerk en juweliersware tot baie meer aansienlike dinge, soos byvoorbeeld groot bronsbeeldhouwerke.
Nou is die enigste nadeel eintlik met soldeerwerk dat dit nie so sterk soos sweiswerk is nie. Dit is omdat jy twee stukkies metaal aanmekaar bind met 'n derde, sagter metaal, teen ongeveer 450 grade Celsius, en dit is eintlik wat die hele ding bymekaar hou. Eerder soos 'n baie warm lijmpistool.
Terwyl jy met sweiswerk eintlik die twee stukkies metaal so verhit dat die rande saamsmelt in 'n gedeelde poel gesmelte metaal. En sodra dit afkoel, of set, dan eindig jy met 'n baie, baie sterk joint, want daardie twee dele het nou een geword. En jy kan soms 'n vulmetaal, 'n staaf of sweisdraad gebruik om eintlik die hitte beter reg in die sweislas te kry en 'n mooi, homogene mengsel van daardie gesmelte metaal te maak. En sodra dit gestel is, kry jy 'n nog sterker sweislas.
Met gassweiswerk het jy 'n brandstofgas wat met óf lug óf suurstof gemeng word om 'n vlam so warm te maak dat dit eintlik die metaal smelt. Maar staal het 'n smeltpunt van 1500 grade Celsius, so ook net die gaskombinasie van asetileen en suurstof, wat teen 3500 grade Celsius brand, wat eintlik warm genoeg is om te smelt, of vloeibaar staal. Dan het ons boogsweiswerk, wat die intense hitte van 'n boog van elektrisiteit gebruik om die metaal te smelt. En omdat die boog temperature van 19 000 grade Celsius bereik, dan gebeur daardie smelt van die metaal baie vinnig, wat beteken dit neem baie minder tyd om die sweislas te vorm. En dit beteken dat baie minder hitte in die werk geplaas word, so dit help om die vervorming en skade aan jou metaal te verminder.
Wat wonderlik is, maar met boogsweis kan die metaal so warm word dat dit met die suurstof in die atmosfeer kan begin reageer . Dit kan kook en brand, en daarom het jy 'n beskermende skild om die sweislas nodig om te keer dat die suurstof daarheen kom voordat die staal afgekoel het. Met MMA, of stoksweiswerk, word daardie afskerming eintlik geskep deur 'n vloed te gebruik, terwyl met TIG- of MIG -gassweiswerk, daardie beskerming dan eintlik kom van 'n klein beskermende borrel van inerte gas, wat eintlik deur die mondstuk van jou fakkel gevoer word . So in die vroeë dae van boogsweis, sou jy net 'n stok gehad het, MMA, wat handmatige metaalboogsweis is, en die idee van die stok beteken dat jy dit natuurlik kan gebruik om in die twee stukkies metaal wat jy in te voer' probeer om bymekaar te bly. En dit sal natuurlik smelt en dan jou sweislas gee. Nou is daar 'n aantal voordele met MMA-sweiswerk.
Vir een ding, jy het geen beskermende gas om dit nodig nie, so jy kan dit eintlik doen op 'n stormagtige dag in die middel van nêrens. Trouens, jy kan selfs onder water sweis. Só plak hulle oliebore aanmekaar.
Die nadeel is dat jy eindig met hierdie soort geoksideerde laag, die slak, wat bo-op die sweislas gaan, en wat skoongemaak moet word voordat die werk klaar is. Dit kan 'n bietjie van 'n faff wees. Nou in die middel van die vorige eeu, rondom 1949, het 'n paar helder vonke TIG- en MIG-sweiswerk, wolfram-inerte gas en metaal-inerte gas uitgevind. TIG en MIG gebruik presies dieselfde tegnologie, hulle gebruik elektrisiteit om 'n lekker warm boog op te wek en 'n bietjie borrel van inerte gas om die gesmelte metaal wat daardie warm boog skep te beskerm, om te keer dat dit uit die lug oksideer. Nou, die ding is, die belangrikste verskil is in die T, die T staan ​​vir tungsten, en dit verwys na die klein metaalstawe wat jy gebruik om jou poel vloeibare metaal langs die sweislas te lok terwyl jy gaan. Met TIG-sweiswerk word baie minder van daardie klein wolfraamstaaf eintlik tydens die sweislas verbruik in vergelyking met die groot hoeveelheid draad wat met MIG in die sweislas ingevoer gaan word.
Die finale resultaat is dus mooi plat en hoef nie afgemaal te word nie. Nou word ek gereeld gevra, wat sou jy verkies, TIG of MIG? Wel, dit hang regtig van die toepassing af. In die geval van ons reuse-inkopietrollie hier, was die meeste van die inkopiemandjie self eintlik saamgeMIG, want al hierdie dele het groot gapings tussen hulle gehad, wat oorbrug moes word. Wanneer dit by die basis kom, kan jy hierdie pragtige sweiswerk hier sien gedoen. Dit is alles met TIG gedoen, en dit is omdat hierdie dele wat aanmekaar gesweis is akkuraat gesny is, so daar was geen gapings nie.
En dit is regtig die probleem. Daar is geen plek om weg te kruip met TIG nie. As jy nie jou werk, of jou voorbereiding, behoorlik gedoen het nie; het dit nie behoorlik skoongemaak nie, jy het nie al jou stukke behoorlik gesny nie, dan is dit natuurlik baie moeilik om daardie gapings te vul. Maar ook as jy 'n fout maak, kan almal sien. Aan die ander kant, die wêreld gaan ook kyk of jy 'n fantastiese werk doen, en daarom word dit dikwels gebruik om dinge soos vlekvrye staal uitlaatstelsels aanmekaar te plak, miskien spruitstukke op renmotors, selfs die buisvormige onderstel op renmotors, motorfietse rame, al daardie soort goed waar dit net pragtig lyk as dit reg gedoen is. In wese is TIG-sweiswerk vir presisiewerk wanneer jy ' n vaste hand het, maar as jou herstelwerk 'n bietjie rof en gereed is en jy 'n bietjie improvisasie moet doen, is dit waar MIG-sweiswerk regtig tot sy reg kom, want dit is net so vergewensgesind.
So as jou pleisterherstelwerk nie heeltemal so akkuraat gesny is nie, kan jy die gapings invul. As jy klein gaatjies het om uit te sorteer, kan jy dit ook invul . En as jy dit deurmekaar maak, kan jy dit terug maal en weer van voor af begin. So as jy net begin leer hoe om te sweis, dan is MIG- sweiswerk die ding vir jou om te probeer. So vandag gaan ons praat oor MIG-sweiswerk. Nou, soos die naam aandui, metaal inerte gas; daar is die metaal, in die vorm van 'n draad, wat eintlik op 'n spoel is wat voortdurend deur die fakkel van die sweismasjien gevoer word. Dan skakel die omskakelaar in die masjien in hierdie geval eintlik jou hoofstroom om na 'n laer spanning, maar 'n baie hoër stroom.
En daardie stroom is wat die energie verskaf om die draad wat deur die fakkel gevoer word, te smelt. En natuurlik, daardie intense hitte, daardie energie gaan ook veroorsaak van verhitting van die metaal wat jy gaan sweis, en dan gaan dit 'n lekker sweispoel veroorsaak, en daardie ekstra bietjie metaal wat jy insit gaan alles soort van meng en maak 'n pragtige, sterk sweislas. Nou, vroeë MIG-sweisers, soos my ou een hier, het lywige transformators gebruik om die boog op te wek, en dit is hoekom hulle so groot en swaar was. Jy kan ook sien, jy het al hierdie skakelaars aan die voorkant, vir 'n relatief growwe verstelling van die stroom, maar ook 'n handaanpassing van die draadspoed. Gelukkig beteken vooruitgang in tegnologie nou dat die transformators vervang is met omsetters en sommige elektronika, wat beteken dat die sweisers baie ligter en kleiner kan wees.
Trouens, hierdie twee is presies dieselfde krag, 200 ampère, maar duidelik is hierdie nuwe een eintlik 'n kwart van die grootte. Maar meer betekenisvol, op hierdie sinergiese sweismasjien maak die elektronika daardie aanpassings baie meer presies. Maar sommige van hulle is ook outomaties, so hulle word voortdurend aangepas terwyl jy sweis om daardie sweislas te optimaliseer.
Nou kan jy jou voorstel dat die energie wat uit die boog kom, redelik intens is. Trouens, dit is waarskynlik omtrent die helfte soveel energie as wat jy uit die son sou kry. Maar die son is 93 miljoen myl weg, terwyl hierdie sweislas net hier in jou gesig is.
So natuurlik moet jy jouself beskerm. En net soos die son, eindig jy met infrarooi, wat jou natuurlik warm maak. Jy eindig ook met ultraviolet lig, en jy kry A, B en C. Maar op planeet Aarde, gelukkig, het ons nog genoeg atmosfeer om eintlik beide B en C die meeste van die tyd uit te sluit, so die meeste van die goed wat ons kry is UVA. Ongelukkig is B en C baie, baie gevaarlik. Hulle kan velkanker veroorsaak, hulle kan allerhande skade aan jou oë aanrig.
So jy moet regtig jouself ook teen dit alles beskerm . Maar onthou ook dat hitte smeltende staal is, so jy eindig met gesmelte metaal en dat gesmelte metaal oral kan vlieg. En glo my, jy wil nie hê dat 'n groot glob vloeibare metaal in jou oor, of in jou stewel instort en om jou tone hardloop nie. Dit is baie ongemaklik. So eerstens gaan ons 'n masker nodig hê.
Nou, toe ek my heel eerste MIG-sweismasjien gekoop het, het dit gekom met hierdie soort vreemde gevoude kartonskerm met 'n klein klein getinte venster daarin, wat blykbaar die regte hoeveelheid tint was om daardie UV-beskerming te hê. Dit het 'n klein handvatsel aan die agterkant gehad, jy sou dit vashou en dan wegsweis. Maar dit is nogal moeilik om met net een hand te werk om jou sweiswerk te doen, veral as jy die metaal bymekaar moet hou. Wat jy natuurlik nie behoort te doen nie.
Gebruik magnete, dit is soveel makliker. 'n Bietjie later in my sweisloopbaan het ek ' n sweishelm in die hande gekry. Dit was nou wonderlik, want toe het ek my hande vry gehad, wat baie, baie handig is.
Maar jy was ook op die ou end geneig om op en af ​​en op en af ​​met die helm te sweis terwyl jy na jou werk probeer kyk en dan natuurlik jou oë beskerm, en soms sou jy uit sinchroniseer raak. Maar toe, gelukkig, het iemand die sonkrag -aangedrewe sweishelm uitgevind. Jy kan sien ons het 'n klein sonseltjie hier, en dit genereer die energie om 'n paar LCD-skadu aan te dryf, wat dan outomaties gebeur sodra jy die boog slaan.
So dan kan jy eintlik jou oë beskerm al die tyd wat jy werk. En natuurlik, wanneer die sweiswerk stop, kan jy steeds sien hoe jy aangekom het, wat wonderlik is. So dit is jou oë beskerm. Maar volgende, ons moet dink aan al daardie skadelike gasse wat van jou sweiswerk afkom en in jou longe ingaan.
So jy sal ten minste een hiervan moet gebruik. Dit is 'n FFP3-standaardmasker. En dit gaan verseker dat jou longe mooi en beskerm is.
Maar eintlik, gelukkig, net soos sweisers deesdae, het PPE ook 'n paar tegnologiese vooruitgang gehad. En jy kan nou 'n lugtoevoermasker kry, wat ook sonkrag-aangedrewe is, en jy kan sien hier is 'n klein naelstring , so dit word eintlik vars, gefiltreerde lug ingepomp uit 'n klein pak op jou rug. So nou het jy 'n lekker, sonkrag-aangedrewe oogbeskerming, jy het lekker skoon lug wat in jou masker inkom en jy het vrye hande.
Die volgende ding waaroor ons moet bekommer, is eintlik om daardie hande te beskerm. Nou, dit is waar die tegnologie regtig nie oor die jare verander het nie. Wat jy nodig het, is 'n mooi, stewige paar leerhandskoene. Nou kan jy twee verskillende diktes hê, afhangend van watter soort sweis jy doen. So as jy soort van presiese TIG-sweiswerk doen, dan kan jy wegkom met effens dunner, soort van meer behendige leerhandskoene, as jy MIG-sweiswerk doen, veral as jy jou hand lank reg by die boog het. periodes van tyd, dan wil jy iets 'n bietjie meer aansienlik hê net om daardie hitte van jou weg te hou.
En hou ook in gedagte dat wanneer jy TIG sweis, die werklike werk self nie soveel hitte sal opneem nie, so dit gaan koeler wees om aan te raak - effens. Terwyl jy met MIG-sweiswerk 'n redelike hoeveelheid energie in jou metaal gaan sit. So dit beskerm jou ook, nie net teen die sweiswerk nie, maar ook om aan jou werk te raak. So ons het ons oë beskerm, ons het ons hande beskerm; die volgende ding waaroor ons moet bekommer, is die res van ons liggame.
Nou, net soos die son, sal jou klere jou beskerm teen 'n sekere hoeveelheid UV- en infrarooi lig. Maar hulle is natuurlik nog vlambaar. En jy het al hierdie gesmelte metaal wat oral rondvlieg . Jy gaan behoorlike beskerming nodig hê.
Nou, as dit 'n bietjie werk is, dan kan jy seker wegkom met 'n mooi leer voorskoot. Maar as jy regtig gaan vassteek, wil jy ' n bietjie beskerming hê. Oe. En dit is baie, baie stylvol, veral as jy nog in die sewentigerjare leef.
Gelukkig het die 21ste eeu ook hier 'n paar vooruitgang . Jy kan nou hittereflektiewe en vuurbestande materiaal kry, wat lekker lig en gemaklik is om te dra, in byna enige kleur. Wel, nou is ons mooi en beskerm. Ek kan uiteindelik praat oor MIG-sweiswerk.
Soos ek vroeër genoem het, staan ​​MIG vir metaal inerte gas. So ons het ons groot bottel inerte gas hier, en die metaal is op hierdie katrol hier. Dit is dus 'n katrol van 15 kilogram, in hierdie geval van staal met 'n deursnee van 0,8 millimeter. Nou, wat gebeur is, jy het hierdie rollers, klein motortjies hier onder.
So wanneer jy die sneller op die geweer druk, kom die draad van die katrol af en dan deur hierdie motortjies, deur hierdie rollers, en hulle ry daardie draad al die pad af deur die lood wat tot by die geweer kom. So wanneer jy die knoppie druk, kom die draad dan uit die punt van die fakkel. So wanneer hierdie draadjie hier eintlik aan jou metaal raak, kortsluit dit en daardie geruis van elektrone produseer 'n hele vrag hitte, in werklikheid, kry jy 'n groot blou flits.
En daardie blou flits, dit is net soos wanneer 'n lont blaas, in wese verander dit daardie soliede staal, verhit dit en verander dit in vloeibare, gesmelte staal. Maar terselfdertyd verhit dit ook die metaal wat jy probeer sweis. So hierdie bietjie gesmelte staal val in en verdun in die poel gesmelte staal op die werk wat jy probeer goed aanmekaar slaan, en uiteindelik, wanneer dit vries, word dit 'n lekker harde voeg, wat natuurlik is wat sweis so maak sterk. Nou, miskien is een van die mees algemene vrae wat ek oor sweiswerk gevra word; watter draaddiameter moet ek met my sweiswerk gebruik? Wel, dit kom alles neer op die dikte van die materiaal wat jy hoop om bymekaar te hou.
So net soos enige ander geleier, hoe dikker die geleier, hoe meer stroom kan dit eintlik hanteer voordat dit begin smelt. En in die geval van sweiswerk het jy gewoonlik 0,6, 0,8, 1 millimeter en 1,2 millimeter dikte om van te kies. Dus, 0,6 millimeter draad is gewoonlik goed vir baie dun velmateriaal. So 0,5 millimeter staal tot miskien 1,3 en dan vir 0,8 draad, sal jy van 1,3 tot 4 millimeter gaan en jy kan regop gaan, met 'n 1,2 millimeter draad, na 20 millimeter dik plaat, wat redelik vol is, selfs dikker as op die mezzanine. Dus hoe dunner die materiaal, hoe dunner die draad, en natuurlik andersom, hoe dikker die materiaal, hoe dikker die draad. So om die vraag te beantwoord, is ek geneig om vir 0,8 millimeter draad te gaan, net omdat ek oor die algemeen nie soveel regtig dun bakwerk doen nie, net effens dikker goed, en ek is ook nogal partydig met die bou van mezzanines.
As jy iets soos ek is, sal jy nuuskierig wees oor wat sal gebeur as jy die verkeerde grootte draad gebruik. So vir daardie doel het ek gedink ons ​​sal 'n eksperiment doen. Ek het vir my baie, baie dun plaatmetaal, 0,8 millimeter, so dit is te dun vir 0,8 draad, maar eintlik ideaal vir 0,6 draad. En aan die ander kant van die skaal het ek 'n dik plaat, 10 millimeter.
Nou, hierdie is natuurlik ideaal vir een millimeter draad, maar weer heeltemal te dik, vir ons 0.8 draad. En dan het ons ons Goldilocks-staal hier, wat 2,5 millimeter dik is, wat ek sal gebruik om ons onderstel te herstel. En dit is natuurlik in die middel van die 0.8 -draadreeks, dit gaan ideaal wees. Nou, omdat ons GYS-sweismasjien sinergies is, beteken dit dat jy vir hom basiese inligting gee en dit werk die res uit.
So in wese vertel jy dit die deursnee van die draad, die dikte van die materiaal, hoe jy gaan sweis, en dan werk dit die draadspoed in die stroom uit wat jy nodig het om werklik 'n pragtige sweislas te maak. Wel, kom ons kyk na ons resultate. Dit is dus die Goldilocks-sweislas, so dit is die een wat ideaal behoort te wees. So ons het basies 0,8 draad met ons 2,5 mm plaatmateriaal.
En jy kan sien dat die sweislas eintlik mooi en konsekwent lyk. As jy na die hitteverkleuring op die staal kyk, kan jy sien dit is eintlik selfs op albei stukkies metaal aan elke kant van die sweislas, wat 'n goeie teken is. Jy kan agterop sien ons het 'n bietjie penetrasie wat deurgaan. So beslis het die sweislas dit al die pad deur die metaal gemaak. So nou is dit alles een stuk.
So dit is wonderlik. So dit is hoe dit soort moet wees. As ons nou na die heel eerste toets kyk, as jy wil, is dit op die baie dun materiaal, maar steeds met die 0,8 draad deursnee.
Nou, natuurlik, het dit hierdie eksperiment effens gekompromitteer, want die sweiser gee my regtig 'n helpende hand en probeer om al my probleme te verbeter, as jy wil. Maar jy kan sien, dit lyk soos 'n vreeslike sweislas, want dit is ' n vreeslike sweislas. Trouens, dit sal baie swakker wees as wat dit werklik behoort te wees.
En eintlik is dit net te wyte aan die feit dat daar te veel materiaal deur die draad inkom, net 'n baie inkonsekwente boog maak en dus 'n baie inkonsekwente stok aan die einde van jou werk. So ons moet daarvan ontslae raak. Nou, interessant genoeg, as jy na die ander kant van die uiterste kyk, die 10 millimeter-materiaal, moet jy natuurlik in gedagte hou dat die sweismasjien normaalweg net tot 6 mm dik kan word, vanweë sy 200 amp-kapasiteit. Op die oog af.
Dit lyk nie na 'n vreeslike wêreld nie. Dit lyk of dit alles bymekaar kan hou. Maar by nadere ondersoek kan jy eerstens sien dat daar amper geen hitteverkleuring op daardie rand is nie. Daar is daardie klein, klein bietjie net daar, amper onmoontlik om op die vertikale oppervlak te sien. Dit beteken dus net dat die hitte nie in die werk gekom het nie.
Dit het nie daardie hitte-penetrasie gehad nie. Maar ook, soos die boog probeer poel, of soort van die materiaal smelt en natuurlik, dan is ons draad daarby gevoeg, daar is net nie genoeg materiaal in die draad om eintlik 'n baie mooi filet te maak om alles te laat vloei nie mooi tot by die kante. Nou is dit nog meer onthullend hoe sleg hierdie sweislas is as jy heel aan die einde kyk. Jy kan sien dat daar in werklikheid geen penetrasie in hierdie twee dele is wat ek aan mekaar probeer vashou nie, so effektief is dit net hierdie onvoldoende soort oppervlakkige filet van die sweislas, of van die metaal wat eintlik van die draad af kom, wat eintlik hierdie plak dinge enigsins saam.
Hierdie is nie basies een stuk nie, hulle is effektief twee stukkies wat aan mekaar vasgeplak is, amper soos met 'n bietjie silikonseëlaar. So hierdie soort gewrig is veral gevaarlik, want dit lyk soort van oukei, maar sal eintlik nie enige strukturele integriteit hê nie, so dit sal nie aan spesifikasies voldoen nie. Jy het dus die regte hoeveelheid stroom nodig en jy het beslis die regte grootte draad nodig vir die materiaal wat jy aan mekaar probeer vashou. Reg, nou is dit uitgesorteer, die volgende ding waaroor ons moet praat , is gas. Sweisgas kan 'n bietjie verwarrend raak.
As dit nou by gassweiswerk kom, het jy natuurlik ' n brandstofgas, soos propaan of asetileen, gekombineer met suurstof om eintlik die hitte te maak waarmee jy dan kan sweis. Terwyl jy in boogsweiswerk elektrisiteit gebruik om jou boog te maak, maar dan gebruik jy die gas om daardie boog en die gesmelte staal teen suurstof in die atmosfeer te beskerm om te keer dat dit brand. Maar dit is nie eens so eenvoudig soos dit nie, want die skermgas verander na gelang van jou toepassing. So met TIG-sweiswerk, byvoorbeeld, sal jy altyd 100% argon gebruik, terwyl jy met MIG-sweiswerk 'n soort mengsel sal gebruik. So jy kan lig, universeel en swaar kry. Lig sou dus argon wees met net 5% CO2.
Hierdie een, universeel, gebruik eintlik 12% CO2, en dan sal swaar 20% van CO2 wees. En die idee is dat hoe meer CO2, hoe meer reaktief die sweislas word, dus hoe meer penetrasie kan jy mee eindig. Dit is natuurlik wat jy wil hê as dit by sweiswerk kom, maar weereens, as jy die swaar gas op 'n ligte werk gebruik, kry jy natuurlik te veel penetrasie. As jy 'n ligte gas op 'n swaar werk gebruik, gaan dit weer andersom. Dit is dus belangrik om ook die regte gas vir jou werk te gebruik. Nou, gewoonlik in die werkswinkel, wat aan motors werk, sou 'n ligte gas die pad vorentoe wees na slegs 5% van CO2.
Maar die voorbehoud daarvoor is, wanneer jy hier aan iets soos die onderstel werk, wat nog 'n bietjie oppervlakroes op het en duidelik geroeste stukkies binne, dan kan dit dalk help om 'n bietjie meer penetrasie te hê, want dit help om skoon te maak deur al daardie soort skubbe en stukkies roes en stukkies en stukkies. En daarom is die universele gas dalk 'n beter opsie. Nou net sodat jy die verskil kan sien, hierdie werk het ek gedoen met 5% CO2 en hierdie een is met 12%.
Op die 5% kan jy sien daar is baie minder sweisspatsels, maar eintlik is die sweislasse self effens trotser. Terwyl jy op die 12% kan sien daar is meer spatsels omdat die CO2 meer reaktief is, maar ook die sweislas is effens platter omdat dit soort van ingrawe, of meer penetrasie in daardie metaal kry. So ek is seker ons kan 'n goeie sweislas met albei gasse kry, maar ten minste op hierdie manier kan jy sien wat die verskil is. Dan, sodra jy op jou gas besluit het, is die volgende ding om te doen om die regte hoeveelheid te kies. Nou, wanneer jy jou gas koop, sal jy dit in 'n aantal verskillende vorme kry.
Dit kan in 'n volgrootte bottel soos hierdie kom, 'n halfgrootte bottel of selfs 'n klein klein weggooibare botteltjie. Maar hoe dit ook al sy, hulle prop soveel daar in as wat hulle kan. So hierdie bottel is 230 bars. Dit is 230 atmosfeer van druk in hierdie bottel, en natuurlik kan jy sien hoeveel jy oor het met hierdie draaiknop hier wat op die reguleerder sit. En soms sal die reguleerders twee draaiknoppe hê.
Die tweede draaiknop is vir die hoeveelheid vloei wat jy gaan kry sodra jy dit verstel met hierdie klein knop hier. Nou, die idee is natuurlik dat jy net die regte hoeveelheid gas wil gebruik om 'n skild om jou werk te hê. Nou, as jy buite werk en dit is 'n bietjie blaserig, dan moet jy dit natuurlik 'n bietjie opswaai. Maar eintlik, as jy te veel gas het, kan jy die sweislas beïnvloed. So wat ek nou wil doen is om dit net op te draai sodat dit tot 40 gaan, dit is heeltemal te veel, daar gaan ons. Kom ons kyk dan maar wat gebeur.
Reg. So volgende, ek gaan net die gas afskakel en dit dan net laat afloop en dan kyk wat dan gebeur. Reg. Wel, kom ons kyk na ons resultate.
Soos u kan verwag, is die sweiswerk sonder gas ' n totale ramp. Jy kan sien dat die suurstof basies by daardie vloeibare staal gekom het en dat dit net basies aan die brand gesteek is. So dit oksideer. Dit het gebrand. Jy kan sien die sweislas self is baie, baie donkerder en dit is baie vol soort stukkies, wat hulle insluitings noem. Daar is stukkies allerhande goed daarin.
Daar is gate, daar is stukkies slak, stukkies verbrande staal. Dit lyk nie goed nie. En die beste ding is dat dit ook nie werklik aanmekaar sal bly nie. Dit gaan dus 'n baie swak sweislas wees. Nou aan die ander kant was waar ek die sweiswerk met te veel gas gedoen het.
Nou, op die oog af, lyk dit na 'n heeltemal goeie sweislas. Maar as jy dit vergelyk met ons bietjie werk wat ons vroeër gedoen het, kan jy nou sien dat die kleur 'n bietjie donkerder is. So jy kan sien dat dit die chemie van die sweislas beïnvloed het. Nou, natuurlik, as ek regtig die gas sou opswaai, sou ek met baie turbulensie beland wat die lug kan inbring, die suurstof inbring, en jy eindig met 'n baie soortgelyke sweislas aan die ander kant wanneer daar glad nie gas nie. So ek het nie heeltemal so ver gekom nie.
Maar jy kan sien die verkleuring laat my beslis weet ek gebruik te veel gas. Nou, waarskynlik die mees voor die hand liggende ding daarvan is dat jy net twee keer soveel geld gaan spandeer op die gas wat jy vir jou sweiswerk gebruik. So hoekom sou jy dit doen? Daar is dus eintlik 'n slim manier om seker te maak jy het net die regte hoeveelheid. Jy kan 'n ertjieskieter gebruik.
Nou, soos die naam aandui, is dit net 'n ertjie, of 'n bal, wat in 'n buis sit. En daardie buis word van die een kant af gevoer, via hierdie soort rubberpakking deur jou geweer, en dan ventileer dit net na lug aan die ander kant. So die idee is dat jy jou sweisbrander kry, sit dit daar aan.
En dan, natuurlik, wanneer jy die sneller trek, kan jy eintlik die bal sien, die ertjie beweeg met die hoeveelheid gas. Maar wat jy natuurlik nie wil hê nie, is dat die draad op dieselfde tyd uitkom, so, baie eenvoudig, jy ontkoppel net die klem in hierdie geval en so gaan die sweiser nog steeds probeer om die motors te draai, maar natuurlik gaan dit nie die draad deur die fakkel voer nie. Ek gaan net my ertjieskieter op my fakkel steek, dit behoort eintlik in plek te bly. Jy kan sien hoe die ertjie amper reguit brand, want ek is natuurlik nog op my groot volume van voorheen.
Of my vloei. So nou het ek 'n bietjie laag gegaan. So ek gaan net terug tot so 18. Sien, die sweiser vergoed vir die feit dat ek niks aan die gang het nie.
Daar is dit so 18 liter per minuut. As ek nou na die draaiknop kyk, kan jy sien dit wys 'n bietjie minder. En natuurlik is dit omdat daar teenstrydighede gaan wees, daar kan verliese wees tussen hier en die hele pad deur die sweismasjien, al die pad deur die aanloop tot by my fakkel, en daarom is dit belangrik om dit met 'n ertjieskieter na te gaan as maak net staat op die meter hier. Regso; ons het die regte draad, ons het die regte gas en ons het die regte hoeveelheid gasvloei. Die volgende ding waaroor ons dus moet bekommer, is hoe om die fakkel vas te hou wanneer jy jou sweiswerk doen, want dit is ook baie belangrik. So, ek sal dit vashou.
So, jy kan jou voorstel dit is ons werk net hier. So eerstens moet jy die fakkel tot 45 grade kantel na die werk waaraan jy werk. Dit is natuurlik baie maklik as jy 'n reghoekige filet het om te doen. Dan moet jy die fakkel 15 grade terug kantel.
En dan, die belangrikste, met MIG moet jy druk, nie die sweislas trek nie. Jy gaan so voortbeweeg in plaas daarvan om dit te sleep soos jy sou met TIG. En dit het alles te doen met die vorming van die poel gesmelte staal, maar ook die borrel van beskermgas om jou sweislas. Reg.
So nou weet ons wat ons met die fakkel moet doen. Kom ons probeer die laaste ding om oor bekommerd te wees, wat is die spoed waarmee jy die fakkel moet trek, want dit het ook 'n groot uitwerking op hoe jy sweis, soos jy jou dalk kan voorstel. Nou, die truuk is, dit gaan natuurlik nie te stadig, of te vinnig nie. Ek sal jou binne 'n sekonde wys wat gebeur. Regtig, jy soek 'n sis, as jy die sweiswerk kan hoor, soos 'n soort sissende spek in 'n braaipan.
Dit is die soort geraas waarna ons soek. En dit maak dit baie lekker en maklik om te sien wat aangaan. So ek sal maar my sweismasker weer opsit. Goed, kom ons kyk daarna.
So jy kan sien ek het met 'n redelik normale sweislas begin en toe te vinnig begin gaan. Jy kan sien dat die sweiskraal vir 'n begin 'n bietjie smaller word, want ek gaan vinnig, maar jy kan ook sien die hitte kom net nie in die werk nie. Dan begin ek stadiger ry en heeltemal te stadig gaan, jy eindig met 'n baie, baie vetter sweislas, maar ook die hitte, wat jy kan sien , word regtig in die metaal ingedruk, vandaar hoekom hierdie soort verkleuring al die pad gaan uit, amper tot op die rand van ons metaal hier. So weer, ons soek daardie Gouelokkies-sone.
Nie te vinnig nie, nie te stadig nie, maar net reg. Op die oomblik is ons gereed, so dit is nou tyd om dit alles in die praktyk te bring. Maar daar is nog net een ding, die voorbereiding van die werk. Dit is natuurlik ook baie, baie belangrik. So ek het myself effens meer realisties geroeste stukkie staal hier gekry. Nou, natuurlik, daardie ysteroksied gaan nie jou sweiswerk help nie, dit gaan dit besoedel.
Trouens, as jy aluminium sweis , is dit besonder moeilik, want 'n oksiedlaag vorm binne sowat 30 sekondes as jy dit skoonmaak. So jy moet regtig boonop wees. Gelukkig is staal baie meer vergewensgesind, maar jy sal steeds deur die roes moet skoonmaak tot blink metaal. En dieselfde ding sal geld vir iets soos miskien een of ander woonstel wat jy dalk inkoop, wat gerol is, so dit het hierdie soort vel, effens donkerder kleur vel aan die buitekant. Jy wil ook daardeur sny na die helder staal daaronder. Nou, weer hier, jy het 'n bietjie van 'n keuse.
Jy kan met 'n standaard slypskyf gaan. Nou, die enigste ding wat ek met hierdie vind, is dat hulle 'n bietjie moeilik is, hulle bons en spring oor die werk. So ek is geneig om vir 'n flap-skyf te gaan, want dit is baie meer vergewensgesind.
Maar jy kan ook verskillende grade van grofheid kry, afhangende van die werk wat jy probeer skoonmaak. Nou, as jy gaan vir iets soos regtig, baie ligte verfwerk miskien, of 'n bietjie ligte roes, weer, kan jy gaan met hierdie growwe skoonmaak vag, wat soort van soos 'n harde spons is wat baie, baie skuur. Maar dit is weereens vir waarskynlik ligter werk as miskien die flapskyf. Dus. Ek hou net my klein werkstuk hier onder met 'n paar magnete. Jy kan natuurlik die agterkant van 'n ou luidspreker gebruik, of deesdae kan jy maklik 'n paar mooi, sterk neodymiummagnete in die hande kry om die werk te doen.
Maar een ding om in gedagte te hou; as jy TIG-sweiswerk was, kon daardie magneetveld eintlik met die vorm van die boog mors en daarom wil jy dit eintlik gebruik, miskien net om 'n paar kewers in te kry, 'n paar MIG -takke in te kry, en dan sal jy die magnete verwyder voordat jy enige TIG-sweiswerk doen. Reg, ek dink ek is omtrent gereed om 'n onderstel te sweis! Goed, ek dink dit gaan dit nie heeltemal sny nie. Maar nou is ek darem reg om aan ons geroeste Range Rover-onderstel te begin sweis.