Onder die stoeplamp by die breë houtvoordeur hou Kara haar mond vir Jannes se soen. Sy ril in die ysige wind en hy trek haar vaster teen hom aan. Druk sy gesig in haar nek. Sy voel hoedat sy arms haar nog wil terughou, maar sy draai om en sluit oop.
"Waarom so haastig?" vra hy paaiend en rem aan haar hand.
"Dis koud," sê sy, maar glimlag met hom. Hy is so dringend van geaardheid, het sy al voorheen agtergekom. Alles moet nóú gebeur. Aan die een kant wil sy toegee, want hy is 'n vangs. Op kampus is
Jannes Conradie 'n trofee. Een van daardie ouens wat akademies presteer en boonop sosiaal skitter. Op sportgebied het hy ook naam gemaak. Speel vir Tukkies se eerstespan. Maar sy ken hom net sowat
twee maande. Lank genoeg vir hulle twee om op kampus as 'n item beskou te word, maar te kort om 'n deurslaggewende besluit oor mekaar te neem.