Siektes en peste van aalbessies, insluitend die behandeling en herstel van plante, asook soorte wat bestand is teen siektes, met 'n beskrywing, eienskappe en oorsigte - Versamelings
Siektes en peste van aalbessies: ons herken, behandel, voorkom
Aalbes is een van die mees geliefde gewasse van tuiniers; dit kom in byna enige persoonlike plot voor op alle breedtegrade in ons land. En dit is nie net die smaak van die bessies en die voordele van hierdie plant nie. Bessies is onpretensieus in die versorging en is terselfdertyd redelik vrugbaar. Maar soms merk ons ​​op dat daar fout is met die blare, bessies en takke, die bos voel duidelik nie goed nie, dit verswak aansienlik en sterf selfs met verloop van tyd. Dit blyk dat sulke probleme nie ongewoon is nie, en dat dit baie vinnig opgelos moet word.
Siektes wat kenmerkend is van aalbessies
As u besluit om swart en rooi aalbessies op die terrein te kweek en verskeie bosse geplant het, moet u gereed wees om die plant in die lente te versorg voordat die ogies begin blom. Maar die belangrikste tekens van infeksie kan slegs gesien word as volle blare verskyn. U moet beide ou takke en nuwe lote waarneem. Die tuinier moet kennis dra van die volgende sigbare skade:
bruin kolle 2-3 mm in deursnee op blare of bessies wat mettertyd wit word;
vergeling van blare lank voor die aanvang van die herfs;
die voorkoms van konvekse rooi kolle op die blaarplaat;
wit of bruin bedekking op blare en vrugte;
uitdroging van die bos;
voortydige val van blare.
Elk van hierdie tekens is 'n aanduiding van 'n spesifieke mediese toestand wat u kan diagnoseer. Let daarop dat sommige siektes slegs kenmerkend is van swartbessies, terwyl ander hoofsaaklik rooi en wit voorkom.
Siek aartappelblare word geel, verloor vorm, word bevlek en droog uit
Antraknose behoort tot swamsiektes, die oorsaaklike middel daarvan is die swam Colletotrichum orbiculare. Dit word gewoonlik in die somer opgespoor, meestal in Julie, en die aanvanklike tekens van infeksie is:
die vorming van bruin en rooi kolle op die blare tot 1 mm groot in die vorm van knolle;
'n toename in hierdie kolle tot die nederlaag van die hele blaar;
droog en val van aangetaste blare.
Die veroorsakende middel van aalbes-antraknose is 'n swam
Die siekte kan enige soort aalbes beïnvloed, maar dit is veral tipies vir rooi. Dit is veral gevaarlik tydens reënperiodes wanneer die sampioen meer aktief word. Die patogeen is byna immuun teen lae temperature, sodat dit die winter maklik kan oorleef na die oorblyfsels van blare en takke.
Die skuldige van die nederlaag is die buidelpampioen van die Erysiphales. Die siekte word as skaars beskou, manifesteer nader aan die middel van die somer en vernietig alle dele van die verswakte plant - blare, nuwe lote, eierstokke en selfs rypwordende bessies. Simptome van nederlaag:
wit blom verskyn op nuwe lote en blaarplate;
na 'n rukkie word die gedenkplaat bruin, verdik, raak aanvoelbaar;
die aangetaste lote is vervorm, droog uit en sterf af;
die gedenkplaat versprei na die bessies wat verkrummel sonder om ryp te word.
Poeieragtige skimmel kan 'n hele aalbessiebos doodmaak
Die siekte manifesteer dikwels van die vroeë lente tot die herfs. Daar is twee soorte roes wat korente beïnvloed.
Bekerroes word gekenmerk deur die voorkoms op die blaarplate van groot geel of oranje kussings - kapsules met spore. Dit kom op die tuinplante van sedge met behulp van die wind.
Kolomroes word aangedui deur klein geel kolletjies aan die bokant van die blaarplaat. Van die binnekant van die blaar, in hierdie gebiede, is daar geelrooi groeisels wat spore van die swam bevat. Met verloop van tyd word hulle hare. Aan die einde van die seisoen is die bodem bedek met dik vilt. Die siekte kom in tuingewasse van nabygeleë naaldbome.
Aalbessies kan getref word deur beker en kolomroes.
Omgekeerde (terry swartbessie)
Die siekte word deur 'n virus veroorsaak en dra dit oor na die bos van 'n niermyt. Die virus veroorsaak mutasies in die primêre vorm en plantsteriliteit.
Terry-blare - 'n virussiekte wat lei tot onvrugbaarheid van plante
Die nederlaag word deur die volgende tekens bespeur:
blare verander van vorm, verleng, kry skerp tande en verloor simmetrie;
blaarplate word drie lemme (die gewone vorm het 5 lemme);
kleur van groen tot pers-violet;
die aantal are op die blaar neem af;
blomme verleng, hul blomblare word dun;
die bos verloor sy kenmerkende aroma en hou op om vrugte te dra.
Die siekte manifesteer gewoonlik met die blom van die kultuur.
Nektriese droog van lote
Die letsel kom voor as gevolg van die invloed van die buideldierswam Nectria ribis. Dit veroorsaak droogte en daaropvolgende dood van takke. Dit is slegs kenmerkend vir wit en rooi aalbessies. Die simptome van infeksie is soos volg:
jong lote en ou takke is bedek met rooi kolle, wat redelik vinnig groei en lywige bruin knolle word;
later word die formasies swart (dit dui op die rypwording van die spore);
nuwe lote word gebuig en sterf.
Nektriese droog beïnvloed wit en rooi aalbessies
Die siekte tref hoofsaaklik swartbessies. U kan die simptome daarvan in die vroeë somer vind: geel-oranje patrone verskyn rondom die are op die blare.
Die mees algemene oorsaak van plantsiekte is die nederlaag van die Tafrin-swam of -virus. Maar by alle soorte aalbessies is die oorsaaklike agent van krul hoofsaaklik plantluise.
As gevolg van krullerigheid, is aalbesblare sterk vervorm en sterf dit
Die siekte kan deur die volgende tekens opgespoor word:
die blaarplaat groei ongelyk, verdik plek-plek;
blare het 'n konveks-konkaaf of golwende vorm, borrelagtige swellings vorm daarop;
met verloop van tyd begin die blare rooi word, kan hulle uitdroog en vroegtydig afval.
Die siekte kom meer voor by swartbessies, maar kan rooi en wit aantas. Dit word in die somer versprei.
Witvlek letsel begin met die voorkoms van bruin kolle op die blare.
Simptome van nederlaag:
blare is bedek met klein afgeronde en hoekige formasies van 2–3 mm groot, bruin;
na 'n rukkie word die kolle wit, 'n bruin rand verskyn (die rypwording van sampioenspore begin);
kolle begin op die bessies verskyn;
die aangetaste blaarplate val af.
Maniere om algemene aalbessiektes te bekamp
As u enige van die beskrywende simptome opmerk, moet u die bosse onmiddellik behandel. Sommige siektes kan die plant nie noemenswaardige skade berokken nie, maar daar is wel diegene wat al die aalbessies op die terrein vernietig en maklik na ander vrugte- en bessiegewasse versprei.
Tabel: aalbessiektes, maniere om dit te hanteer
Insekplae van aalbessies en metodes om dit te hanteer
Benewens siektes, kan verskillende insekte koringbosse aansienlik benadeel. Baie van hulle is terloops draers van virusse en infeksies - veroorsakende middels vir ernstige siektes. Daarom is die bestryding van insekplae uiters belangrik vir elke tuinier wat na hul plante omsien.
Kruisbes vaalvoetige saagvlieg
As u sien dat die blare op die bosse wit en rooi aalbessies amper tot op die are geëet word, kan u gerus wees: dit is die geval met die bleekvoetige saagvlieg-ruspes. Die larwes van hierdie insek bereik 'n lengte van 1 cm en oorleef die winter in die grond op 'n diepte van ongeveer 15 cm, toegedraai in digte kokonne spinnerakke. In die lente verpop die larwes en word hulle net vlugtig in vlinders om die blare te laat blom. Volwasse insekte begin voortplant en lê eiers (tot 150 stukke van een individu!) Langs die are aan die binnekant van die blaar. Na 10 dae broei larwes uit - groen larwes met 'n bruin kop en 10 pare bene. Dit is hulle wat geneem word om die blare te eet.
In een seisoen gee die vaalvoetige saagvlieg 2-3 geslagte.
Sawfly ruspes is in staat om alle blare aan are te knaag.
Grawe elke herfs die grond onder die bosse op om die insek te vermy. Dit sal die kokonne nie vernietig nie, maar dit sal dieper beweeg, wat dit baie moeiliker maak vir skoenlappers om in die lente na die oppervlak te kom. Daarbenewens sal u die larwes gedurende die lente en somer met die hand moet afskud. Maak seker dat u dit met koerantpapier of lap bedek om die larwes uit die grond te hou.
Insekdoders, byvoorbeeld, Vonk, sal help om van die saagvlieg ontslae te raak. Die eerste bespuiting moet voor blom, die tweede daarna en die derde na die oes gedoen word. U kan dus al die geslagte van die plaag vernietig.
Skade aan plante word nie veroorsaak deur die blaarwurmvlinder self nie, maar deur sy ruspes. Hulle voed hoofsaaklik op knoppe en bessies, en nie net alle soorte aalbessies nie, maar ook druiwe, duindoring, viburnum. Daarom moet u hierdie plante nie naby mekaar plaas nie.
Dit is moeilik om papies van hierdie insek te vind: hulle wag die winter uit in skeure in die bas, onder wortels, tussen dooie blare. Skoenlappers vlieg teen die einde van die lente uit en lê eiers op aalbessies, veral die jong lote, gevormde knoppies en stokke.
Insekdoders sal help om van die blaarwurm en sy ruspes ontslae te raak
As u sien dat 'n spinnerak hulle aan die knoppies aalbessies verstrengel, beteken dit dat daar reeds ruspes verskyn het en binnekant begin verpop het. Elke individu beskadig ongeveer 30 knoppies. Minder as 2 maande is genoeg vir die tweede generasie skoenlappers om te verskyn. Hulle sal hul eiers in die gevormde bessies lê.
Om die blaarwurm te vernietig, spuit die bosse met insekdoders volgens die instruksies. Geneesmiddels soos Chlorophos, Actellik, Gardona, Phosphamide, Antio, Ripkord het goed bewys. Die eerste behandeling moet uitgevoer word wanneer vlinders uitvlieg, die tweede - wanneer ruspes massief voorkom.
Een van die mees algemene peste van korente is brandhout. Sy ruspes eet bessies en verstrengel hulle met spinnerakke. As gevolg van hierdie effek word die vrugte voor die tyd ryp en droog dit vinnig af.
U kan brandvlinders aan die kleur van hul vlerke herken: die voorste is donker, met bruin kolle en 'n bruinerige dwarsstreep, en die agterste is lig. Hierdie insekte kom in die lente voor en lê eiers op blomme. Ruspes broei al uit met eierstokke, omhul dit met spinnerakke. Elke individu kan tot 15 bessies beskadig. Teen die einde van die somer skuil ruspes in die grond, waar hulle die winter oorleef nadat hulle gepop het.
Vuurvlinders lê in die lente eiers op blomme
Om van die vlamme ontslae te raak, gaan die bosse gereeld na vir spin neste. Enigiets wat u vind, skiet en vernietig dadelik. Bespuit die aalbessies met Karbofos of Aktellik nadat die blom geëindig het. As die aalbessie verlede jaar deur 'n brand geraak is, sal dit raadsaam wees om dit te verwerk voordat dit blom.
Die ruspes van klappers hou 'n groot gevaar vir aalbessies in.
Verwyder in die laat herfs al die blare en droë gras van die aalbessies, grawe die grond op. U kan ook elke bossie spuug en die grond dek met 'n laag turf of kompos van 8 cm hoog. Moenie die aanplantings verdik nie, verwyder die lote betyds.
Dit word aanbeveel om die vernietiging van brandhout te kombineer met die behandeling van bosse teen antraknose.
Dit versprei oor die onderste oppervlak van aalbesseblare, en bedek die myt dit met spinnerakke en suig sappe daaruit. Dit veroorsaak vergeling en vroeë dood van blare. Eerstens is die blaarplaat bedek met ligte kolletjies, dan word die aangetaste gebiede verkleur. Die nederlaag van 'n spinmyt lei tot 'n aansienlike afname in opbrengs en winterhardheid van die gewas.
Om die aalbessies van die spinmyt te verwyder, behandel die bosse vroeg in die lente, wanneer die ogies net blom, met Karbofos, Akartan, kolloïdale swael, Metaphos. As die bos al erg aangetas is, spuit dit weer kort voor blom. As u vergeelde gekrulde blare vind, moet u dit verder verwerk.
Let daarop dat dit aanbeveel word dat u behandelings afwissel, aangesien bosluise die immuniteit vir aarddoders kan ontwikkel.
Maak seker dat u dooie blare en droë gras onder die bosse versamel en vernietig; grawe die grond versigtig op. Dit alles sal die insekpopulasie aansienlik verminder. Aangesien hierdie plaag baie lief is vir hitte, moet u die aalbessies met warm water bo-op spuit of selfs natmaak.
Soos die naam aandui, sit hierdie insek in aalbessieknoppies, wat die stapelvoedsel van die insek is. Aangetaste niere word geswel en afgerond. U sal hulle sien nadat die blare val. Die blare wat in die lente van volgende jaar by hulle verskyn, is onreëlmatig van vorm, lig van kleur en klein van grootte.
Voëls en insekte dra dikwels bosluise. Selfs die wind dra by tot die verspreiding. Behalwe dat dit skade berokken, is die bosluis 'n draer van siektes, byvoorbeeld terry.
Onder die invloed van 'n niermyt word aalbessieknoppe vervorm
Om die verspreiding van bosluise in die omgewing te voorkom, moet u die aalbessies deeglik oorweeg. Alle aangetaste knoppe moet uitgepluk word, takke moet afgesny en vernietig word.
As 'n wit blom op ou knoppies verskyn (dit dui aan dat die myte uitkom), behandel die bosse met swaelpreparate. Herhaal bespuiting na 2-3 weke vir groter effektiwiteit. Gebruik ook die oplossing van Thiodan as u in die lente geswelde ogies vind.
Skiet en blaar galluis
Die plantluis is miskien die algemeenste plaag van tuinplante wat met die blote oog sigbaar is. Twee spesies van hierdie insek is die belangrikste vyande van die aalbes.
Die voorkoms van 'n galluis word aangedui deur rooi of geel swellings op aalbessieblare. Nadat die blaarplaat verdonker is, droog dit en val af, aangesien die plantluis al die sap daaruit suig.
Die luisluis voed op die sap van jong bessintakke. Van hierdie impak word die lote vervorm, hulle groei stop.
Plantluise is die mees algemene plaag van aalbessies
Sodra u tekens van plantluisbesmetting vind, behandel die aalbessies met Karbofos of Aktellik volgens die instruksies op die verpakking. Na 7-10 dae moet bespuiting herhaal word.
Die gevaar is nie die vlinder self nie, maar sy ruspes, wat al die blare kan knaag en net die are agterlaat. In die herfs draai hulle hulself in 'n spinnerakkokon en val hulle saam met die blare op die grond.
Bespuiting met enige insekdoder kan gebruik word om die mot en die ruspes daarvan te beskerm. Voer die eerste behandeling uit sodra die ogies blom, die tweede - aan die einde van die blom van die aalbessies. U moet ook die ruspes met die hand afskud, nadat u 'n koerant of lap onder die bos neergelê het.
'N Pragtige, maar gevaarlike mot kan al die blare op 'n aalbessie vernietig
U herken die glansbessievlinder aan die skubbe van 'n swart-lila skakering en ligte dwarsstrepe op die buik. Sy vlerkspan is 2,5 cm. Die plaag manifesteer aan die einde van Junie, twee weke nadat die aalbessies blom.
Die glaswurm voed op blomnektar en lê dan eiers in die skeure van die bas. Met verloop van tyd kom wit ruspes van hulle voor, wat die plant benadeel en takke in die middel knaag. In die gevormde gedeeltes slaap hulle. Sulke skade lei tot die droog van die takke, wat aan die einde van blombessies of aan die begin van die rypwording van bessies opgemerk kan word.
Die aartappelglasfles begin werk wanneer die aalbessie vervaag
Om die glas ontslae te raak, spuit die aalbessiebosse met enige insekdoder. Dit moet aan die einde van die blom gedoen word. Sny beskadigde en besmette takke betyds af, laat geen stompe agter nie en bedek die wonde met tuinvernis. Vernietig dooie blare, onkruidaanplantings en maak die grond los. Sorg dat die bas van die takke nie beskadig word nie.
Verskeie soorte galmuggies (blare, loot en blomme) tref hoofsaaklik swartbessiebosse. Die plaag lyk soos 'n klein (ongeveer 3 cm lange) bruin muskiet.
U kan die eiers van blaargallamid op jong blare vind wat aan die punte van nuwe lote geleë is. Die larwes verskyn aan die begin van die blom, hulle begin dadelik die ongeblaasde blaarplate vreet, wat talle gate maak. Blare hiervan is vervorm, verdonker en droog. Lote hou op groei.
Skiet galmidge kan gevind word op bosse op 'n skaduagtige, vogtige plek, in verdikte aanplantings. Volwasse wyfies lê onder die lote eiers, gewoonlik in skeure in die bas. Die larwes verskyn tydens blom, hulle skuil diep onder die bas en vorm kolonies. U kan die aangetaste gebiede herken aan die donker, depressiewe kolle wat uiteindelik tot diep en wye skeure ontwikkel. Die takke van 'n besmette bos droog uit en word bros.
Skiet galmid reproduseer op bosse wat in skaduwee en vogtigheid groei
Die blomgalmid lê tydens die voortplanting eiers in die ogies. Hulle sal geëet word deur die larwes wat tydens bot voorkom. Beskadigde trosse toekomstige blomme word geel of kry 'n rooierige tint, groei sterk en val gou af.
Blommegal-larwes vreet die knoppe van binne af
Om van enige soort van hierdie insek ontslae te raak, spuit swartbessiebosse in die lente met Karbofos, Aktellik of Rovikurt totdat die ogies vorm. 'N Ander sodanige behandeling sal ook benodig word nadat die oes geoes is.
Inspekteer die bosse gedurende die somer en herfs en sny alle beskadigde lote op die grond. Grawe die grond in die herfs tot op die diepte van die graaf. Probeer om nie die bas te beskadig as u na die bosse omsien nie. As dit wel gebeur, bedek die gate met tuinvernis.
Volksmiddels teen plae en korente
Baie tuiniers verkies om bewese volksmiddels en -metodes te gebruik, wat sedert antieke tye bekend is vir hul doeltreffendheid.
Berei 'n aftreksel van as voor. Neem 'n emmer, gooi die as 1/3 daarin, vul dit tot bo met water. Kook vir 'n uur, sif en koel af. Spuit die aangetaste bossies 3 keer per seisoen met die voorbereide aftreksel.
Bespuiting van aalbessies met as-infusie sal help om baie siektes te verwyder
Mullein-infusie word ook dikwels gebruik vir bespuiting. U benodig 'n derde emmer mullein wat u met warm water moet aanvul. Dring aan vir 3 dae, voeg dan nog 3 emmers water by, sif. In die vroeë stadiums van infeksie of vir profilakse, is dit genoeg om die plante een keer te spuit voordat die ogies oopgaan. As u met die siekte begin, voer die behandeling 3-4 keer uit met 'n interval van 'n week, die laaste keer - 5 dae voordat u bessies pluk.
Van poeieragtige skimmel, patogene bakterieë en eiers, plae-larwes, en bespuit die plante met water wat tot kookpunt verhit word. Dit word onmiddellik uitgevoer nadat die sneeu gesmelt het en voordat die knop swel. Vul 'n gieter met kookwater en giet elke plant eweredig oor. Een volwasse bos sal 'n volle gieter benodig. Herverwerking met kookwater kan nie uitgevoer word nie, en bind die takke dus gerieflik met tou vas sodat die bos nie meer as 70 cm breed is nie.
Sorte- en plaagbestande aalbessoorte
Vooruitgang staan ​​nie stil nie, en in ons tyd bied die seleksie tuiniers nuwe variëteite van verskillende gewasse wat feitlik nie onderhewig is aan skadelike effekte nie. Die aandag van wetenskaplikes en telers het nie korente gespaar nie.
Tabel: watter variëteite aalbome kan siektes en plae suksesvol weerstaan
Fotogalery: Siekte- en insekbestande aalbessoorte
Resensies van tuiniers oor die beskerming van aalbessies teen siektes en plae
Ek het dit as anthroknosis gedefinieer - miskien verkeerd. Maar volgens die beskrywings in enige tuinliteratuur, het dit die meeste aan hom gelyk, die blare het eers klonterig gekrul, toe gekrul, bruin geword, opgedroog. Bordeaux-mengsel het gehelp, maar het verskeie kere gewerk voordat dit geblom het, en nadat dit bessies gepluk het, het dit weer begin. As dieselfde ding hierdie jaar gebeur, sal ek dit ontwortel.
Ek en my dogter pluk al twee jaar agtereenvolgens koolkoppe, hierdie jaar is daar al aansienlik minder, ongeveer 5-10 ogies per bos. Daar is dus empiries vasgestel dat dit HELP! Skrikwekkende droogte van takke op my korente word ook waargeneem. Om eerlik te wees, ek het nog nooit so iets in my hele lewe gesien nie! Daar is 'n begeerte om die takke te sny vir ingeval dit blykbaar nog steeds nie huurders is nie. Die bosse het verlede naweek swaar gemors, kom ons kyk wat volgende gebeur.
Ek het hierdie vraag geopper omdat ek vir die tweede jaar so 'n prentjie gehad het. Verlede jaar het ek nie takke gekap in die hoop dat die bos sou genees nie. As gevolg hiervan het hy geleidelik byna almal opgedroog, selfs die takke wat almal groen was en begin blom het. In die middel van die somer het ek die hele bos amper tot by die wortel gekap, dit het aan die einde van die somer nuwe lote gegee, net ingeval ek dit met Inta-Vir nader aan die einde van die somer verwerk het. Dit is dieselfde vanjaar. Lyk soos 'n soort swamsiekte! Hierdie jaar het ek die droogtakke afgesny, baie nuwes het op een bos gegroei en dit is oklemala, en die ander twee staan ​​nog, droog op, word geel en dit lyk asof hulle nie meer gehelp kan word nie ... Ek wil al hê om hulle te ontwortel en nuwes te plant, maar op 'n ander plek!
U kan kookwater eers einde Februarie - vroeg in Maart, vroegoggend in die ryp verwerk. Oor die algemeen is dit beter om plaagdoders teen niermyte te gebruik. Gebruik volksmedisyne vir so 'n plaag, soos 'n mot, verder na blom. U kan 'n tamatiebos plant of tamatiesonnetjies gooi. Na die oes moet u nog 'n paar keer voor die winter inlê. Die reën spoel die behandeling van die plant weg en dit sal deur die mot beskadig word.
Die sekerste teken van die voorkoms van 'n knopmyt op aalbessies is sterk geswelde ogies. In die lente blom sulke knoppies nie, maar word dit net los sodat die verminkte rudiment van blare binne sigbaar is. Vervolgens sterf die beskadigde ogies geleidelik af en droog dit uit, wat tot groot oesverliese lei. Elke geswelde nier kan tot duisende myte bevat. Nog 'n teken van 'n besmetting van bossies is 'n veranderde kleur en vorm van die apikale blare, wat donkerder word as normaal, blink, leeragtig en vervorm. Die skade is reeds in Julie - Augustus opmerklik. Elke tuinier moet weet hoe om niermyt op korente te hanteer. Beheermaatreëls: die vroeë lente (voordat die bosluis die ogies van verlede jaar verlaat) sny besmette lote en verbrand dit. Bespuiting van korente gedurende die periode van die gooi van blomborsels met 2 grade ISO of 'n suspensie van kolloïdale swael (75 g per 10 l water). Na blom, bespuit met 1-grade kalk-swael sous of 1% waterige suspensie van kolloïdale swael. Bespuiting met 0,5% etersulfonaat of 0,3-0,4% tione gedurende die weggooiperiode en onmiddellik na blom verminder ook die aantal knoppe wat deur die myt beskadig word.
Watter aanval u ook al op u aalbessies kry, moenie moed verloor nie. Ondervinding en advies sal u help om die plante saam met die oes te red en te voorkom dat die probleem in die toekoms herhaal. Bessies is nie so wispelturig nie, hulle het aandag en die maklikste versorging nodig.
Goeie dag! My naam is Svetlana. Hierdie webwerf het vir my nie net 'n ekstra bron van inkomste geword nie, maar ook 'n geleentheid om my kennis van huishouding met u te deel.
(2 stemme, gemiddeld: 5 uit 5)
Peste en siektes van swart, rooi en wit aalbessies
Dit is belangrik dat die tuinier die tekens van die siekte vroeg herken voordat dit versprei het. Ons het 'n katalogus opgestel wat aalbessiektes bevat en die bestryding daarvan, foto's met tekens van skade, asook al die nodige behandelings- en voorkomingsmaatreëls.
Irga (lat. Melanchier)
Ook genoem "Korinka". 'N Bladwisselende struik of klein boom van die roosfamilie met wit of roomblomme. Die bessies is klein, tot 1 cm in deursnee, in die vorm van appels van swartblou of rooi-violet kleur met 'n blouerige blom.
Aalbes (van Lat. Ribes) het in die 11de eeu gewild geword in Rusland. Die geurige bessie het sy naam gekry vanweë sy sterk reuk, waarvoor dit 'aalbes' genoem is. Die kultuur behoort tot die familie Kruisbes (lat. Grossulariaceae) en het meer as honderd soorte.
Siektes van die aalbes en sy plae kom in byna elke privaat huishouding voor. Daarom kan 'n beginner tuinier nie sonder kennis van die maatreëls om dit te bekamp en voorkoming nie.
Siektes en peste van aalbessies
Die siekte beïnvloed die blare van swartbessies en appelliefies, en by rooi aalbessies - blaarblare, stingels en vrugte. Antraknose ontwikkel vroeg in Mei. Eerstens verskyn klein bruin vlekke op die blare met donkerder gekleurde rante. Geleidelik groei hulle in grootte en smelt saam. Die aangetaste blare word geel, krul opwaarts en val vroegtydig af, die lote is verdwerg en word nie ryp nie.
In die stryd teen antraknose is dit belangrik om die grond in die laat herfs en vroeë lente om die bosse op te grawe met die inkorporering van siek blare.
Van die chemiese middele om korente te beskerm, word positiewe resultate verkry deur met 'n oplossing van yster of kopersulfaat te spuit voordat die bot gebreek word (onderskeidelik 300, 50-100 gram per 10 liter water). Gedurende die groeiseisoen word vier keer met een persent Bordeaux-vloeistof bespuit. Dit is in hierdie geval belangrik dat die vloeistof aan die bo- en onderkant van die laken kom. Die eerste bespuiting word tydens die ontploffing uitgevoer, die tweede - onmiddellik na blom, die derde - 10-15 dae na die tweede en die vierde - na die oes.
'N Algemene aalbessiekte in die land. Oranje kolle kom aan die onderkant van die blaarblokkies voor. Gedurende die periode van verergering van die siekte val die blare af, die bosse verswak, die opbrengs daal.
Aalbessies moenie geplant word op plekke waar struik groei nie, en wanneer u plant, moet u die bosse verdik. Die terrein word in 'n onkruidvrye toestand gehou. In die herfs word die grond diep gegrawe en herfsblare daarin ingebed. Daarbenewens word die bosse met 'n oplossing van yster of kopersulfaat, sowel as Bordeaux-vloeistof, bespuit soos in die stryd teen antraknose.
'N Swamsiekte wat die blare van aalbessies en appelliefies aantas. Dit verskyn op hulle in die vorm van grysagtige afgeronde of hoekige kolle met 'n donkerbruin rand en swart kolle in die middel.
Beheermaatreëls. Dieselfde as teen antraknose.
'N Virussiekte wat baie vinnig versprei. Die siekte word gedra deur aartappelmoere, plantluise, weeluise. Met 'n terriese siekte verander die vorm en kleur van die blomme. Die blare van siek plante verander ook. Die lob se lobbe word smal, puntig, die tandvleis neem baie toe en staan ​​skerp op die blaarlem uit. Die blomme word pers en word dubbel. Kelkblare en meeldrade word in blomblare. Blare van vyf lob word drie lob. Aartappelbosse wat met terry besmet is, dra nie vrugte nie. Die siekte word saam met die plantmateriaal oorgedra.
Vir die vestiging van nuwe aanplantings van korente word slegs gesonde plantmateriaal gebruik. Takke wat deur terry geraak word, word afgesny en soms word die hele bosse verwyder. Daarbenewens moet hulle die niermyt bestry.
Dit raak alle soorte aalbessies. Geelrooi konvekse galle word aan die bokant van die blare gevorm.
Sy larwe maak gate in die binneste gedeelte van die swartbessie-takkies waarop hy voed. Hibernates in geplaveide gange.
Die larwe beskadig, vervorm of droog jong blare op die bokante, op die hooftakke en vertakkings heeltemal uit.
Vernietig blomknoppies en dra die gevaarlikste virussiekte - omkering.
Takke en takkies wat deur glas- en niermyte geraak word, word uitgesny en verbrand, wat die operasie ná 15-20 dae herhaal.
Nadat die blare val, word dit begrawe of versamel en verbrand - teen antraknose, septoria, galmid, ens.
Winterbespuiting word uitgevoer met 'n 1,5% oplossing van dinosol - teen alle siektes.
Met die massiewe voorkoms van galmuggies in die tweede helfte van Maart word die grondoppervlak onder die bosse met 2,8% lindaan besprinkel met 'n snelheid van 3 g / m2.
Na blom word hulle met 'n 0,1% oplossing van basezol, 'n 0,1% oplossing van karataan of 'n 0,8% oplossing van tiosol bespuit (as die plante nie deur poeieragtige skimmel beskadig word nie, kan dit vervang word met 'n oplossing van 0,3% perosien) in kombinasie met 'n 0,3% chlorofosoplossing, 0,12% diptereksoplossing of met 'n ander insekdoder - teen antraknose, septoria, skimmel, glas, galmid, ens.
'N 0.2% milboloplossing, 'n 0-2% thionex-oplossing word teen die niermyt gebruik.
Hoe om met volksmetodes te veg en te genees
Hulle het lae doeltreffendheid, maar beïnvloed nie die smaak en kwaliteit van die vrugte nie. Alternatiewe beheermaatreëls kan in enige stadium van die groeiseisoen van die bos gebruik word, die aanbevole verwerkingsinterval is 2 weke. Effektiewe middels wat gebruik kan word om 'n plant te behandel:
die wortels van saailinge week en bespuit (u kan die prosedure uitvoer selfs wanneer die aalbessies begin blom) met 'n 1% oplossing van kaliumpermanganaat
behandeling van blare en lote met serum teen 'n dosis van 1 liter per 10 liter water
die blare met houtas afstof.
gebruik van 5% jodiumoplossing (10 ml per 10 liter water).
Om besmetting te voorkom, moet stelselmatige snoeiwerk gedoen word, asook die samestelling en kwaliteit van die grond moet gemonitor word. Dit is nodig om die aalbessies te voer. Jong plante is vatbaar vir siektes, daarom is versorging in die eerste jaar van groei veral belangrik om nie daarteen te hoef te veg nie.