Reën in die lewe van haweloses Is Dante se hel vir 'n heilige
Por Claudio Souza 23 Desember 2019 23 Desember 2019 01001
Reën in lewe van haweloses is Dante se Inferno for a Saint. Die lewe van 'n hawelose persoon is korter.
En wie altyd gehad het om te slaap, het geen idee nie !!!
Die reën in die lewe van 'n hawelose
Om so iets op Kersaand voor te lê is doelbewus.
Ek wil jou dwing om na die persoon te kyk wat elke oggend jou hande uitsteek
En dat sy elke middag, wanneer sy weer na jou uitreik, kan besin:
Wat as dit my, hopeloos, as P **** geen daar was nie? Mag jy more wees!
En as jy na jouself kyk of my op een of ander manier antwoord dat jy goed is met wat jy doen en doen onvervangbaar!
Ek sê vir jou iets baie slim:
'Die begraafplase is vol onvervangbaar ”.
En kyk, die lewe van 'n hawelose man, maak nie saak hoe slim hy is nie crise:
Waar gaan ek slaap vandag:
Glo my, haweloses het altyd, of byna altyd, 'n plek.
'N "Min of meer veilige" plek. 😳😳😳
Hierdie plek waar die hawelose persoon “bly” is 'n stoep ”.
Weet jy die drumpel van 'n winkel wat 'n entjie verder is?
Dit is daar!
Tot die dag dat iemand beveel om in 'n slotmaker 'n 'toestel' met 'ontelbare klein spiese' te skep!
En die stap! 😡😡😡
Wel, ek het twee baie ontstellende verhale gehad oor hierdie verskynsel genaamd reën!
Is daar reënval in die lewe van haweloses Dante se inferno vir 'n Sint Just Phenomenon Weer / atmosfeer? Nee!
Een daarvan hou verband met 'n reis wat ek na Santos gemaak het, met die doel om as docker te werk. Die dokters het vir my gelag!
Maar dit is nie die geleentheid wat ek nou in hierdie teks wil bespreek nie. Die feit is dat u moet vertel wat ek u nou gaan vertel.
Eerstens moet ek al my antwoorde verduidelik modus vivendi, wat ek ontwikkel het te midde van die absolute gebrek aan keuse!
Die reën en jy, haweloos, as deel van die versiering
Daar kom 'n tyd wanneer u op straat woon dat u 'deel van die versiering' word. En deur die maklik verklaarbare te verklaar, het ek deel geword van hierdie “versiering”.
Al die mense wat saam met my op straat gewoon het of diegene wat op een of ander manier die hele dag op straat deurgebring het, staan ​​bekend as: ...
... Die mense van die straat. Want die reën in die lewens van haweloses is Dante's Hell for a Saint.
En om deel te wees van hierdie gemeenskap het voor- en nadele gehad. Die ergste van hierdie nadele was dat polisie-ondersoekers en militêre polisiesoldate bekend was, wat nonsens en absurd onder onsin was, die dwaasheid van die Afgevaardigde Jose Wilson Richett, hulle het selfs gelei tot diegene wat alreeds bekend was, alhoewel hulle geweet het dat nie een van hulle (insluitend my) gevaar, risiko of bedreiging vir die samelewing in die derde polisiekantoor in die Aurora-straat inhou nie.
Misbruik van mag. Selfs hierdie rommel het verdwyn op reënerige dae en nagte!
Op aande soos dit, of daardie hartseer reeks van die vier nagte, wat op die blog vertel word, sal ek hulle vra om my daarby te kontroleer!
Ek is nie trots daarop nie. Ek was so bekend dat ek kon sê dat ek 'n vaste besoeker! Ek was, wanneer ek dit ook al gesien het, deel van die daaglikse kwota mense wat hulle moes neem vir 'verifikasie'.
Om die jonges te plaas en diegene wat onbewustelik sê dat hulle uiters reg is.
Heilige geduld met die onkunde van hierdie idiote!
Nie eens die groot weermag van die land wil so iets hê nie!
Destyds, toe 'n ondersoekbeampte of polisiebeampte wat na die persoon kyk en in hom sien "die moontlikheid om 'n misdadiger te wees", het hy reeds die reg gehad om op te daag.
Vra vir u dokumente en neem dit as 'n ondersoek na 'n werkskaart sonder 'n huidige en bygewerkte rekord.
Ek het dit self gedoen. Ek is gevat met my verdomde beursie onderteken
As gevolg hiervan het verdraaiings plaasgevind, en nie altyd was die persoon wat in die voertuig gesit is, regtig 'n persoon met 'n ongeregistreerde werkkaart nie.
Dit was minderjariges of vroue wat langs Rio Branco-laan gereis het, aangesien hierdie laan destyds bekend was vir die hoogste hoeveelheid sekswerkers per vierkante meter. Onthou net, raak op my senuwees!
Nietemin, vroue wat niks daarmee te doen gehad het nie en wat in die streek gewoon het, is deur hierdie kranksinniges (beter geplaas) geneem en in 'n sel geplaas vir ondersoek. 'N Vrou wat geen idee het hoe om voort te gaan toe iemand haar sê nie:
Die skoen, die bed en die os
- "Gooi die skoen by die os".
Die gevangenes het op die vloer geslaap. Die vloer was die bed, soos jy dit sou waag om te trap, met die skoene van die strate af, die 'bed van hierdie mense'. Dit het nou begin stink. Maar ...
Sien jou !!!!!!
En dit was nie net een nie en ook nie twee vroue wat gearresteer is vir ondersoek en desperaat geword het nie. Baie van hulle het net vertrek en net na die klein kruidenierswinkel langsaan gegaan en vinnig teruggekeer, want hulle het die drukkoker op lae hitte gelaat.
Wel, ek dink die paragrawe hierbo praat baie oor wat die oppergesag van die reg is.
Die verhouding van menseregte geskend.
In daardie dae was dit baie moeilik.
Praat oor menseregte!
Iemand wat die moed het om menseregte te verdedig wat nodig is om balle te hê !!!.
Maar ek haal byvoorbeeld aan Aartsbiskop Evaristo Arns*. 'N Ikoon onder reuse.
Wat vandag nie ontbreek nie, is mense wat menseregte verdedig en vlae opsteek wat ek as dubbelsinnig en twyfelagtig beskou. As 'n ervaring, toe die Women's Lawyer Commission my uit 'n baie moeilike probleem gehelp het, het ek die hulp van die OAB Human Rights Commission gehad. En haar verteenwoordiger was ywerig en ek luister om my te sê: Laat ons jou nie help nie!
Dit is hoe ek op daardie oomblik gevoel het en wil sê VTMNC
Oor hierdie onderwerp het ek 'n paar aanvanklike strofes in die vorige teks gelewer, waar ek die wettigheid van die verdediging van menseregte erken vir mense wat in 'n toestand van totale en volledige kwesbaarheid is.
Mense wat nie in staat is om behoorlike besluite te neem vir hul eie oorlewing nie, en wat reeds in duidelike slawernyagtige lewensomstandighede verkeer!
Toe ek op straat gewoon het, het daar nie so iets bestaan ​​nie.
Selfs minderjarig wees. Niemand met enige sin het 'n minderjarige van die plekke waarheen ek gegaan het, gehuisves nie. Plekke wat in daardie dae bekend gestaan ​​het as 'hoerhuise'.
Prostibles Ek het hulle bygewoon
Dit was geboue wat ek om een ​​of ander rede nie kan onderskei nie, waardevermindering en onderwaardering geëindig het. Hul eienaars (ek verstaan ​​nie mooi hoe hulle bymekaar gekom het nie) het reëlings getref dat elke woonstel die puisie sou kon uitbuit.*.
Wat ek wel weet, is dat hierdie geboue hul funksies ten volle gevestig het teen die tyd dat ek hulle ontdek het.
Die frekwensie waarmee ek hierdie plekke besoek het, het my as 'n peta bekend gemaak! , 'n persoon wat hierdie geboue gereeld besoek het sonder om die dienste van 'n sekswerker te huur, maar om voordeel te trek uit die toerusting wat hierdie meisies gebruik het om die kliënt te wen!
Die minderjarige wat net een keer vir FEBEM was!
Maar ek was kleiner, en sê ek het al 'n manier met vroue gehad ... Wat ek uiteindelik gekry het, was die vriendelikheid van hierdie meisies en selfs die eienaars en eienaars van hierdie woonstelle!
Op hierdie manier het ek uiteindelik in 'n soort verander kantoor seun van hierdie “kommersiële ondernemings”.
Op dieselfde manier het ek ook kennis gemaak met die werknemers van hierdie geboue, wat gewoonlik mense ouer as 60 was, vergete deur die “Social Security System”, en wat sonder hulpbronne om hul lewens te verdien, op hierdie plekke as bediendes sou werk. , opsieners en portiers.
Die stelsel, altyd die stelsel
Hulle was kinders van 'n ekonomiese stelsel wat blykbaar probeer om homself weer in hierdie land te vestig!
Maar aangesien ek nie hier is om oor politiek te praat nie, gaan ek terug na my persoonlike verhaal, waar die een wat my een dag my lewe gered het, een van die portiers was. Hy het wel geweet dat reën in die lewens van haweloses Dante's Hell for a Saint is!
Een van daardie ongelukkige slagoffers van die makabere en sadistiese stelsel van kapitalisme, wat skynbaar slegs verdedig dat 1% van die rykstes in ons samelewing, so ondersteunend dat hulle dit verdien, in eensaamheid opgesluit is.
Ek glo ek was 14, miskien 15, en ek het nog steeds baie kak in my lewe gaan eet.
Ek weet hoekom, en ek sê dit waarom ek my in die hel sit
Die feit het een nag gebeur toe ek nie eens die rede waarom ek nie in die geboue kon verskyn nie, waar ek kon sê dat dit 'my grondgebied' was.
Die nag het dit hard gereën, en ek het geen idee gehad hoe ek moes skuiling neem nie. 'N Reën wat sommige sou sê, was God wat gestuur het, maar dit was, volgens my, die duiwel wat gestuur het!
Reën weet ek nie. Dit was net 'n reën wat nie 'n minuut stilte kon gee nie
Die belangrikste van alles is dat ek van proses tot verhoor aan die deur van een van hierdie portiers klop en gevra het om in te gaan. Aangesien dit na middernag was, en die aktiwiteite van die gebou opgehou het, was dit net wat ek oor het om myself teen die reën te beskerm.
Die gebou het 'n baie lawaaierige metaaldeur, want toe ek dit met 'n gebalde vuis klop, kon die geluid byna elke blok in die sentrum (nou die ou sentrum genoem) van Sao Paulo hoor.
Die metaaldeur het ook 'n klein venster waardeur diegene wat snags na die gebou omsien, oopgemaak kan word of gekyk word wie geklop het by tye toe die eiendom reeds gesluit was, om te weet of die geseënde wel of nie oopgemaak moet word al dan nie. deur!
The Dialogue: Get Me Out of the Rain, deur God
En deur daardie luik het 'n man sy oë uitgesteek en gevra wat ek wil hê.
- 'Ek moet inklim! Dit reën te veel! Ek is baie koud. '
- 'Ek kan jou nie inlaat nie! As ek jou laat inkom en die polisie hier klop, arresteer hulle my en verlaat ek nooit die Huis van Aanhouding nie! ”
Hier by ons, waarskynlik, het daardie man soortgelyke dinge geleef en is met rede behandel. Ek was egter ook bedek met rede en water!
Die finale besluit: as ek moet sterf, laat my hier voor u deur sterf.
Ek het sy stelling so beantwoord:
- “As u nie die deur oopmaak nie, sal ek hier sterf! En aangesien ek niemand anders het nie, sal ek buite gaan sit en kyk wat met my gebeur. Want sekerlik sal ek sterf! ”
Ek moet hier sê dat ek nie presies in daardie terme gesê het nie, want ek glo nie dat ek so 'n woordeskat het nie. Maar eintlik het ek daar gesit en net daar gebly, want die moegheid dit was baie gewelddadig en ek was al 'n bietjie nat.
Beter om te sterf? Of is dit beter om 'n okra op die braaiplaat te wees?
Ek dink op die oomblik het ek verstaan ​​dat dit beter is om dood te gaan as om so voort te gaan plant!
Maar dit het nie eens drie minute geduur nie. Die man, ek weet nie eens hoekom nie, maak die deur oop en beduie vir my dat ek in die rigting van die hysbak stap.
Die hysbakdeur was oop, maar die hysbak was nie daar nie. Hierdie heer het my bestel en my 'n soort "voering vir ander matte gegee, daardie swak gemaakte ding wat jeuk, selfs in 'n armadillo of krokodil, weet ek nie !!!".
Hy het my gesê om nie 'n enkele geluid te maak nie. As die hysbak weer gebel word, sou hy my bestel.
As u nie heeltemal kon verstaan ​​wat gebeur het nie, plaas ek dit hier in 'n paar briewe, wat het regtig met my gebeur?
Die reëns, die kuil en die vorm het my immuunstelsel 'n elite-troep gemaak
Ek het in die hysbak gelê wat met vullis besaai was en ruik na helse vorm. Ek het nie die kakkerlakke of die risiko van 'n rotbyt of megapis onthou nie. Ek staan ​​net daar en staar na die hysbak, ongeveer 'n voet van my af.
Ek het geweet dat as ek nie daar was nie, ek op straat sou wees, en op daardie straat, met die koue en die reën, sou ek sekerlik sterf.
Twee dekades later is ek gediagnoseer as 'n persoon wat besmet is MIV. As dit nie vir daardie man was nie, die slagoffer van 'n stelsel wat so pervers is dat iets soortgelyks nie in die hel self gevind sal word nie, sou ek nie so ver gekom het nie, en ek sou beslis nie hierdie dinge aan u geskryf het nie.
Terugflitse: die nag van daardie reën was eintlik die moeite werd!
As ek terugkyk, daardie nag herleef en baie lewendig voel hier, is die reuk weer, al wat ek weet, besef en glo dat God my daardie nag, of gedurende die nag, 'n soort opleiding vir my immuunstelsel gegee het, van daardie dag af het dit iets geword baie soos 'n elite-troep!
En dit alles, vriende wat my lees en vyande wat my lees en vir my 'n afsku het, is dinge en feite waarvoor ek God dankbaar is! Ek sou sekerlik nie die kans gehad het om hier te wees nie as my immuunstelsel nie so goed opgelei was nie hoe hy daardie nag gegaan het!
Hoe meer ek terugkyk, hoe meer verstaan ​​ek sekere dinge, en om seker te wees, hoe dankbaarder is ek vir God.
Wees dus seker van een ding, my lesersvriende en my altyd aanskouers: Alles is soos God wil.
U mening is belangrik! Gaan asseblief u oorsig oor hierdie teks na!
Tags'N Inwoner van strategeen familie niehaweloses
Por Claudio Souza 23 Februarie 2020 23 Februarie 2020 6588
Por Claudio Souza 6 Desember 2019 6 Desember 2019 6740