Tool & Die Maker Jobs in Australia,Tool & Die Maker Job Vacancies in Australia
Tool & Die Maker Jobs in Australia
Urgent Requirement Tool and Die Makers || Canada ( 3 - 11 yrs)
Key Skills : die maker,tool die making,tool die maker
Key Skills : die,tool,die making,toolmaker,tool & die maker,tool design engineer,tool designer,tool engineer,7qc tool,tool room...
Key Skills : tool making,tool designing,tool,toolmaker,tool die maker,tool marker,tool die making
Key Skills : tool making,die making,tool engineering,tool room,tool maker,die maker,tool engineer,tool room incharge
Browse "Tool & Die Maker Jobs" in Other Countries
Key Skills : tool making,die making,tool engineering,tool room,testing tools,tool design,tool maker,die maker,tool...
Tool & Die Maker Jobs By Other Country Ultimate Mets Database: Game of August 31, 2002 - Scorecard
Phillies 7, Mets 5 2002 Regular Season Game 133
National League Standings, August 31, 2002 Prentjies – Nie vir kinders
Ek onthou die reuk van my eerste vetkryte. En my eerste speelklei. Ook die reuk van my Sub A-klaskamer.
Juffrou Valerie was pragtig. En sy het ook lekker geruik as sy oor my gebuk het om te help met die saggies-op-en-hard-af. Sy was gaaf en sy het gehou van my. Sy was net so lief vir teken. Al was sy links kon sy baie mooi skilder. Sy het die plakkate vir die skoolflieks gemaak. Dan moes twee van ons altyd vir Oom Basie by die winkel gaan vra het om die plakkate teen die winkeltoonbank vas te plak met kleefband.
Na Sub B, na die twee jare by Juffrou Valerie, het my liefde vir prentjies teken en inkleur tot stilstand gekom. In Standerd 1 het ek beland by Juffrou Valerie se man. Hy was effens befoeterd, ons was bang vir hom, en ons het geleer dat prentjies teken en inkleur net vir die kleintjies is. Hy het ons van ernstige goed soos tafels en is and are geleer.
Al het ek nie meer geteken en ingekleur nie, het ek nog altyd gehou van prentjies. Baie later in my lewe het ek eendag ‘n Kodak Instamatic in die hande gekry en ek het weer begin prentjies maak met my kiekies. Die Kodak het net 12 kiekies op ‘n rol toegelaat en ek moes uiters selektief wees met die kies van die prentjies. Ontwikkeling kon net by sekere besighede, wat almal sedertdien verdwyn het, gedoen word. Dit was ‘n duur storie, foute het geld gekos. En teleurstelling.
Genadiglik het fotografie in die onlangse verlede deur ‘n wonderlike digitale rewolusie, ongelukkig ten koste van Kodak, gegaan. Byna terseldertyd het tekens van kiekomania by my begin wys. Daar was ‘n hele paar kameras met al-hoe-beter vermoëns, en kiekomania het gedy. Maar kiekomania het die sterkste uitgekom toe ek my geliefde Nikon begin vashou het. Deesdae het ek ook ‘n gatsak Canon, waarmee ek die prentjies van George Town kon kiek.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog neem die Japanese vir vier bloedige jare oor. Na die oorlog neem Brittanje weer oor, maar bestuur die eiland halfhartig en George Town gaan erg agteruit. Die agteruitgang duur voort, selfs nadat Maleisië onafhanklik word van die Britse juk. In ‘n poging om die proses om te keer, kom eiendomsontwikkeling in die vroeë 2000s en heelwat historiese geboue moet die hoogste tol betaal. Die nuwe ontwikkeling forseer mense uit die geboue wat hul al vir geslagte lank bewoon.
Totdat iemand met goeie oordeel ingryp en ‘n verdere tragedie in die naam van vooruitgaan verhoed. Die ou deel van George Town word gesoneer as ‘n gebied met besondere geskiedkundige, kulturele en argitektoniese waarde. En so bly die ou woonbuurte en koloniale geboue, selfs met hul oorspronklike name, wonderbaarlik behoue. In 2008 word dié historiese deel as ‘n Wêrelderfenisgebied geregistreer by UNESCO.
Hoewel die erfenisgebied ‘n aantrekliker opsie vir toeriste geraak het, maak ‘n spul verslete geboue op ‘n afgeleë eiland naby die ewenaar nie alle toeriste rasend opgewonde nie. George Town is byvoorbeeld onsmaaklik warm in Juniemaand, vra vir ons. Iets moes gedoen word. Kunstenaars is betrek, en een van die kreatiefste vorms van toerisme vat vlam.
In 2012 skep die kunstenaar Ernest Zacharavic ‘n reeks van 6 muurskilderye waarmee hy die gees van ou George Town vasvang. Dis ‘n onmiddellike treffer en word uitgebrei tot ‘n reeks van vyftien.
Later word die reeks aangevul met meer as 50 stukke metaalwerkkuns.
Die kunswerke op die mure van ou George Town sorg daarvoor dat toerisme bloei – deur die kunsstukke op die ou mure te soek, kry die ou geboue hul regmatige bewondering.
Orals is daar eet-, drink- en blyplekke tussenin. Toerismegetalle bly groei en deesdae is die hawe van George Town ook ‘n gewilde ankerplek vir luukse passasiersbote. Die groei in toerisme het ook veroorsaak dat George Town stilletjies die koshoofstad van Maleisië geraak het.
Eintlik is die ou deel van George Town vol skilderye, wat mooi prentjies maak. Juffrou Valerie sou die prentjies ook waardeer het. En ons dogter wat ook lief is om prentjies te teken. As jy soos ons ook lief is vir prentjies, moet jy George Town eendag besoek.
Author oudoringPosted on Junie 14, 2017 Junie 20, 2017 Categories Afrikaans, Maleisië, TravelTags Apartheid, Britte, George Town, Kiekomania, Nikon, Penang
1 thought on “Prentjies”
Riana Scholtz sê:
Junie 21, 2017 om 3:16 vm
Ek was nog altyd beindruk met julle twee, maar sowaar, na die lekker lees, nog baie meer! Hoop ons hoor en sien nog baie van julle op julle reise! Groete
Vorige Previous post: Om saam te smelt
Volgende Next post: Die Lêndies van die Hooglande