Daai tannie van die GPS | Die Joernaal van Kaalvoet
« The Memorable Order of the Tin Hats
die slaap van die skones »
Daai tannie van die GPS
Augustus 22, 2009 deur Kaalvoet Vreemd genoeg, vir ‘n wereldreisiger soos ek, is ek besonder rigtingbedonnerd. As ek byvoorbeeld verkeerdom wakker word in ‘n vreemde bed is ek totaal verward. Dis ‘n nagmerrie om dan by die badkamer uit te kom. Ek probeer nie eers om ‘n plek self te kry nie, ek vra die eerste ding wat regop loop hoe om by ‘n plek te kom.
Toe ek die eerste keer moes Jozi toe vir die werkbedryf waarmee ek my bedags besig hou, het ek die paaie se nommers uit my kop uit geleer. R24, N3S, M2, M1, Empire, Queensway, De Korte, en dan is ek daar. Maar, in Jozi steel die mense die paaie se name. Ek het telkens die scenic route deur Hillbrow gevat tot in Braamfontein, dikwels met polisiebegeleiding. Shame, daai poliesman kon seker sien die plaaskind het nie ‘n idee van die gate nie.
Jozi se ding is mos dat alles oneways is. Daar is een pad op, en dan ‘n ander een terug. Die beginsel is redelik maklik, maar die bliksem wat die stad uitgedink het, het nie gedink dis nodig om al die paaie reuit te maak nie. So jy dink nog jy ry reg, dan begin die mense vir jou hoeter blaas. Iewers het die pad dan van plan verander. Dit voel soos om laat te wees vir ‘n paartie, want almal kom dan al terug. En glo my, dit help nie om vir die spietkop te probeer se , maar jy ry mos in een rigting nie.
Wat dinge nou verder moeilik maak is die klomp padwerke. Ek kan met Smitstraat in die stad inkom, maar ek moet met Wolmerans weer uit. Wolmerans loop weer in Smit in op ‘n kol, en dan is die Solomon of Annet of iemand. Maar, in beide Smit en Wolmerans is daar padwerke. So, waar die pad toegemaak is, gooi hulle jou twee blokke verder weer in ‘n pad, en dan weer terug. En as jy dit die tweede keer doen, dan is jy in Rosebank, per ongeluk. Ek was twee keer gelukkig genoeg om in Melville se 7de straat in te verdwaal. Daar is ten minste plek om te stop vir verversings.
My opgewondenheid was dus merkbaar toe ek sien my nuwe foon het GPS op. Toe ek weer daar in Kempton land met die errie, toe tune ek heel opgewonde my foon op Braamfontein en vat die pad, sommer hier deur die stad, want die GPS weet mos waar ek is. En, mens hou mos anyway net die Hillbrow en die Brixton torings dop.
My fok, so raak ek en my huurmotor slaags met die verkeer en die oneways en die padwerke. Dan raak die pad te erg, dan gooi ek sommer links (want ek mos die GPS) en weer regs, en as ek weer sien dan beduie die bordjies my al die pad Dronkwordspruit toe. Dan draai ek om want die lughawe sit mos verkeerd. En nes ek dink ek die spul nou onder beheer, dan raak ek deurmekaar met die twee torings, en as ek weer sien, dan ry ek verby die Westdenedam. Maar ek het mos die GPS. En daai vrou raak vir jou bedonnerd as mens nie ry soos sy se nie. Maar sy kan nie die padwerke sien nie. Na so rukkie se verdwaal het die foon en die GPS in sy moer in vasgehaak oprecalculating. Ek het gaan staan langes die pad en ek kon sien hoe die foon verskillende plekke uittry (hy was op ‘n kol vas oortuig ek is in Wellington).
Ek was net besig om my moer te pluk vir die foon (donnerse Finse goed) toe die ding lui. Julle sal my nie glo nie, maar dis toe daai tannie van die GPS. Sy se toe ek moet net daar wag, hulle sal my kom haal, want so gaan ek nooit in Braamfontein uitkom nie.
Posted in Op die maat van die ratrace | 8 Kommentaar	8 Responses
op Augustus 22, 2009 at 9:44 nm | Antwoord Sonkind
Daai tannie van die foon GPS het my een keer twee ure lank laat ry van Bryanston af na die lughawe toe. En op een plek deur so ‘n scalie buurt ook nog. Hectic, hoor!
op Augustus 23, 2009 at 9:14 vm | Antwoord boendoe
Snaaks hoe sy haar bes probeer om irritasie uit haar stem te hou, ne?! Mens kan amper hoor hoe sy moedeloos haar asem intrek as jy NIE links gedraai het toe sy jou so opdrag gegee het nie. 😆
op Augustus 23, 2009 at 7:34 nm | Antwoord Plaasjuppie
As ek ‘n kwaai tannie wou gehad het wat met my baklei terwyl ek bestuur, dan maak ek liewer my vrou die moer in. Die eerste keer toe ek daai rigtingtannie wat in my selfoon bly vir ‘n spin vat, toe vat sy my vir ‘n ride en maak my verdwaal op ‘n pad wat ek elke dag ry. Ek navigeer nou maar weer uit my getroue kaartboek(e) uit
op Augustus 24, 2009 at 9:05 vm | Antwoord gustav
Daai tannie is op sterk dosisse Valium – al manier wat sy so rustig bly!
op Augustus 24, 2009 at 8:18 nm | Antwoord gustav
Anyway … REAL men don’t do GPS … ons ken mos die pad man!
op Augustus 24, 2009 at 9:53 nm | Antwoord boendoe
Yeah, right… (Ek wonder hoekom stel almal hulle GPS’e oppie tannie se stem en nie die oom nie? Ek’s seker daar steek ook iets in!)
op Augustus 25, 2009 at 1:46 nm | Antwoord Nelba
Die eerste aand wat ek na ‘n nuwe dorp toe trek is, sit ek met ‘n skreeuende baba en drie neurotiese katte saam met my in die kar. Ek ry skoon verby albei die afritte na die dorp toe, gaan draai by die UltraCity en kom met die afrit wat ek nog nooit vantevore gery het nie, die dorp binne. En net daar laat daai GPS tannie my in my gloria in verdwaal. Sy sê ek moet regs of links waar daar nie eers plek is om regs of links te draai nie. Ek hou nie van die GPS tannie nie.
op September 16, 2009 at 4:08 nm | Antwoord Sigeuner
Eh! Vandag nommerplate oppie Skerpioen gesit! Sy`s pragtig en sy rits sonder `n GPS-tannie. Ek dink sy`s groot genoeg om nie te verdwaal nie.