Ek het vandag vir my 18-jarige kleinseun vertel dat niemand my na die matriekafskeid toe gevra het nie, so ek het dit nie bygewoon nie. Hier daag hy vanaand by my huis op in sy pikkewynpak en vra my om sy metgesel te wees na sy matriekafskeid.
Uit die keuse van deelnemende lande is dit duidelik dat Ban so ver moontlik wil voorkom dat die wêreld se groot moondhede die proses vir eie gewin wil kaap, maar dit is onafwendbaar dat die VSA, Rusland en China se invloed steeds baie sterk by die samesprekings sal wees.
Bedoeld of onbedoeld, sit Suid-Afrika nou weer met eier in die gesig oor ’n kwessie wat pres. Jacob Zuma raak. Na berig word het Zuma op die laaste nippertjie ’n besoek aan Engeland gekanselleer nadat die Britse premier, David Cameron, aangedui het dat hy Zuma nie (meer) te woord kan staan nie, en deur die vise-premier ontmoet sou word. Maar baie mense, wat ’n idee het hoe Zuma se beeld oorsee lyk, sal die kop skud dat Brand (soos in “brênd”) SA in die eerste plek op Zuma as hoofspreker by die innovaBRICS besluit het. Ja, daar kan aanvaar word dat Zuma streng by die toespraak sou hou wat vir hom voorberei is, maar talle uitlatings en optredes tevore het reeds groot skade aangerig. Pas het die Zuma-administrasie weer skandes gemaak met die rits medaljes wat aan die spartelende polisiekommissaris Riyah Phiyega toegeken is (en sy klaarblyklik aanvaar het).
Voor die medium-termynbegroting gelewer is, het Cosatu die minister aangemoedig om hom nie te steur aan wat kredietagentskappe oor Suid-Afrika sê nie. Weet Cosatu regtig nie wat in die internasionale ekonomiese wêreld aangaan en dat so ’n stap Suid-Afrika deur beide voete en sy holisties sou skiet nie?
Moderne tegnologie maak van die wêreld ’n neutedop. ’n Bom in Boston is kort daarna in bykans elke sitkamer in Suid-Afrika te siene. Danksy e-pos en Skype kommunikeer baie Suid-Afrikaners gereeld met mense in die buiteland – ook deesdae familie.
Tog, so lyk dit, tree daar tog ’n mate van kennis-isolasie in. In die sosiologie is dit nie onbekend nie – terwyl ons met iemand in Alaska korrespondeer, druk ons die oë en ore bottoe vir die swaarkry in die huis net anderkant die ringmuur om ons huis. Ons maak ons eie wêreldjie om ons bitterlik klein.
Miskien leef ons ook in die era waar ons verkies om in ’n sepie-wêreld, met af en toe “realiteitsreekse” te leef, en die verskillende fasette van die werklike lewe, soos die opvoeding van ons kinders, die instandhouding van die werklike geskiedenis, ons burgerskap en ander aspekte aan ander te “delegeer”.
Nou kan die jong persoon haas enige vraag gevra word, en hy ruk sy slimfoon uit, en as die netwerk werk, het hy kort voor lank die antwoord. Mits sy spelling darem só is dat hy die regte spelling vir sy Google-soektog ingetik kry.
Met parate kennis verstaan ’n mens daardie kennis waaroor iemand oor beskik om sy daaglikse lewe te lei, sy werk te doen, te kan ontspan, om sinvol aan ’n verkiesing te gaan deelneem, en om nie om elke hoek en draai weens onkunde met die gereg te bots nie.
In ’n kenniswêreld is dit nodig dat behoorlik strategies gedink kan word om te oorleef en vooruit te kan kom. Sonder strategiese denke sou die Solidariteit Beweging, en ’n instelling soos Akademia, nooit op die monteertafel beland het nie. ’n Mens sidder om te dink wat die posisie van minderhede (en ander) in die land sou wees daarsonder.
Al het ons nou die wonderlikste rekenaars en die wonderlikste netwerke in die wêreld, niks kom op die oomblik nog by die menslike brein as dit by die ontleding van algemene inligting kom nie.
Indien deelnemers by ŉ strategiese werkwinkel elke keer eers die elektronika moet raadpleeg as ’n naam, soos Riah Phiyega, of enige ander besonderheid opduik, om te kyk wie dit is, en hoekom haar naam ’n sekere reaksie ontlok, gaan só ’n werkwinkel oneindig lank duur om tot sekere basiese gevolgtrekkings te kom.
En intussen word die land nie op sy allerbriljantste geregeer nie. Volstruispolitiek is juis die gevolg van wanneer die besluitnemer net weet van dit wat hy met sy kop in die gat sien.
Gedurende Apartheid was dit uitstaande: Kennis is MAG. Niemand kon dit wat jy geleer het om ‘n sukses van jou lewe te maak, wegneem nie. Dis die trots binne jouself. Dis wat ons ons kinders behoort te leer.
Let wel: Ek se leiers het NA VORE GEKOM. Stadigaan kom hulle nou ook na vore, al is dit nog op die vlak van klein(?) dinge soos privaatonderwys in eie skole en tuis. Wie sal die dag van klein dinge verag? So word die toekomstige leiers opgevoed, grootgemaak. Daarom dat die Kommunistiese regime soos ‘n groot valk die onderwys as sy groot toekomstige gevaar hanteer. Ek het ‘n studiestuk daaroor opgestel wat ek wyd uitgestuur het. Die redaksie van Die Groot Debat het verduidelik dat dit by hulle nerens inpas nie. Dit is op aanvraag by [email protected] beskikbaar – gratis.