Hier is 'n skat: 64 persent van alle huwelike wat in 1990 begin het, het in die eeue van die eeue geëindig. En dit is net in die eerste tien jaar. Wie weet hoeveel paartjies sal na die volgende tien staan?
Wat veral besorgd is oor hierdie getalle is dat hulle in harde terme van die deurdringende, anekdotiese waarnemings wat baie van ons op egskeiding, en die algemene versplintering van die Amerikaanse familie versamel het. Kyk agter die weghol-egskeidingsyfer en jy sal sien wat ons tref as 'n selfs meer ontstellende statistiek: 70 persent van die mislukte huwelike wat ten minste een kind vervaardig het. Sjoe! Dit beteken dat meer kinders as ooit tevore in binnekort gebore huise gebore word. Gooi die teleurstellende tienjaarperiode rondom 1990, en die getalle lyk baie dieselfde, waar ongeveer die helfte van alle kinders wat in die land gebore is oor die afgelope 15-jare, uiteindelik kinders van egskeiding is.
Wat eenkeer 'n aberrasie was, het nou roetine geword. Dit is duidelik dat ons nooit die ingewikkelde en gevarieerde kwessies van ouerskap en egskeiding in 'n enkele hoofstuk kan aanspreek nie, en ons stel nie 'n omvattende teks voor oor wat van hierdie growwe kolle verwag kan word nie. Daar is te veel grond om in 'n enkele volume te bedek, laat staan ​​'n enkele hoofstuk. Maar ons bedoel om gedagtes en waarnemings oor die tema te deel. Ons verlaat die verreikende maatskaplike implikasies vir ander, saam met die langtermyn, daaglikse gids vir geskeide ouers, en fokus eerder op wat ons glo dat dit van die sentrale dele van die uitval is.
Sodra u en u gade tot die betreurenswaardige, maar onvermydelike besluit om dit te noem, opgehou het, hoe verkoop u die idee aan u kinders? Wanneer is hulle oud genoeg om te verstaan? Wat is hulle presies oud genoeg om te verstaan? Wat moet u doen om u kinders emosioneel gesond te hou deur so 'n emosioneel vernietigende proses?
Die huidige egskeiding is amper altyd lelik. Huweliksregsgeding in hierdie land is vooraf vasgestel om lelik te wees. Dit is wat dit geword het - 'n teenstrydige, nie-gevangene-stelsel - en daar is dikwels nie omgekom nie. Selfs mans en vrouens wat volhard om te bly vriendelik is, is by mekaar se keel voordat dit verby is. Stap in die kamp van jou prokureurs, en dinge sal amper altyd wisselvallig en vies wees, en dit is so nastiness dat jy en jou oud-eksemplaar dubbel moet werk om van jou kinders te mors.
Hou op en dink oor die krul wat rondom jou omring. As jou verhouding versleg het tot waar jy 'n derdeparige bemiddelaar of 'n omstrede litigasie nodig het om die buit te verdeel of om toesig te hou, dan is daar sekerlik van daardie spanning na jou kinders oorgedra. Sekerlik, daar was 'n mate van skade ten opsigte van die manier waarop hulle hul ma en pa beskou, en hul verhouding tot elkeen - die soort skade wat nie so maklik herstel kan word nie.
Kom ons gaan 'n bietjie terug en oordoen die voor die hand liggend. In 'n egskeiding is dit absoluut noodsaaklik dat albei ouers hul volle aandag vestig op die gemors wat hulle vir hul kinders maak. Ons stel nie voor dat u saam bly ter wille van die kinders nie, maar wat ons u vermaan om te doen is om u bagasie uit die weg te kry voordat u met u kinders omgaan. Sit dit eenkant. Moenie toelaat dat wat tussen twee volwassenes vergiftig is ook die noodsaaklike verhouding wat by ouers en kinders bly, vergiftig nie. Te dikwels spandeer ouers meer tyd om met mekaar te veg as om aandag te gee aan die behoeftes van hul kinders - en dit op 'n tyd wat moontlik die mees vernietigende in die kind se lewe kan wees.
Kinders wat deur egskeiding geveg is, doen nie so goed op skool as wat hulle mag hê nie; hulle het nie die emosionele probleemoplossingsvaardighede van hul eweknieë nie; Hulle het hul stukkies van hul selfvertroue en selfbeeld terug gegee. Hulle is op 'n baie regte manier gestrem deur sommige van die baie swak keuses wat hul ouers gemaak het. Aan die ander kant, kinders wat geskei het deur 'n egskeiding sonder voorval, is geneig om sowel as hul eweknieë te verrig van tradisionele twee-ouer, steeds getroude huishoudings.
Neem die stelling uit die huis. Heeltemal. As dinge tot die punt gekom het waar jy en jou gade nie meer in dieselfde kamer met mekaar kan staan ​​nie, vind 'n manier om burgerlik in dieselfde kamer met mekaar te staan. Soos ons gesê het, stel jou bagasie opsy en handel met jou kind. Respekteer sekere grense. Stem saam om nie aan mekaar te skree of om mekaar voor die kinders te blameer nie. Beloof 'n heilige eed om nooit jou kinders as wapens te gebruik of om een ​​verhouding met iemand anders te speel nie. Vind 'n manier om te kommunikeer wat aan jou kinders gebeur op maniere wat hulle kan verstaan. Dit maak nie saak of jou kind net 'n jaar oud is nie, moet hy of sy op 'n liefdevolle manier as 'n gesin vertel word.
Tipies, aan die einde van baie huwelike, val dit vir die ma om die situasie aan die kinders te verduidelik, maar ons is hier om diegene te vertel wat hul vaders verlaat om net hul boude terug te sit en hul kinders te hanteer. Behandel hulle met respek. Doen jou werk. Wees daar vir jou kinders. Maak nie saak wat nie. Ons gee nie om hoe kwaad jy by jou maat is nie - moenie dit op jou kinders uitneem nie!
Toe Montel en sy tweede vrou besluit het om te verdeel, het hulle saam met hul twee jong kinders gaan sit en dinge vir hulle uitgespel. Dit was 'n baie hartseer, maar werklik liefdevolle oomblik. Elke ouer het beurte gehou met elke kind. Op een stadium was Montel II en Wynter-Grace albei in Montel se skoot; By die ander, hulle was altwee by hul ma. Dit was nie 'n georkestreerde ding nie, maar die heen en weer tussen moeder en pa was 'n fisiese, tasbare manier vir die kinders om geliefd te voel, om te weet dat soveel as wat dinge anders gaan wees, sou hulle ook 'n bietjie dieselfde. Hulle sal almal kan uitreik vir mekaar en mekaar hou soos voorheen. Ma en Pa gaan nie verdwyn nie.
Die gesprek het gevolg op die gewone pad: Nee, die feit dat ons nie saam kan leef nie, verander die manier waarop ons oor jou voel. nee, dit is nie jou skuld nie; Ja, ons sal altyd 'n familie wees. Wynter Grace het nie werklik die term egskeiding verstaan ​​nie, maar sy het die konsep gekry. Hoe kon sy nie die konsep kry nie? Selfs vyf jaar oud was so baie van haar klein vriende reeds deur dieselfde bewegings dat sy die transaksie ken. Maar meer as wat gesê is, was hoe dit gesê is, en dit is met liefde en omsigtigheid en medelye gesê. Trouens, Ma en Pa was so versigtig om die spanning tussen hulle te hou van die hele huis versprei dat die kinders regtig verras was deur hierdie gebeurtenis. Die volwassenes was al maande lank heen en weer; hulle het hul regverdige deel van hollering en huil gedoen - maar hulle kon dit agter geslote deure doen, weg van die kinders. Die kinders het geen idee gehad nie.
Die belang van hoe u verduidelik wat daar gebeur
Ons wil nie die belangrikheid van wat gesê is - in Montel se huis of in u huis - verminder nie, ons wil net die belangrikheid van hoe dit gesê word, benadruk. Wat ook die belangrikste is, en miskien die belangrikste aspek van die gesprek, is die universele blaamvraag. Dit kom voor in feitlik elke egskeiding. Dit is ongelooflik belangrik vir kinders om te hoor dat hulle nie verkeerd is nie. In bykans elke geval, skei kinders van egskeidings dinge waar hulle dink dat dit hul slegte gedrag is wat op die een of ander manier die spanning tussen hul ouers veroorsaak het.
Laat jou kinders weet dat sulke gevoelens onsin is, sonder dat hulle dwaas voel omdat hulle hulle uitdruk. Sê vir hulle dat dit 'n algemene en natuurlike reaksie is om te voel asof hulle iets gedoen het om hul ouers uitmekaar te trek. Vertel hulle hoe dit in kinders se koppe kom waar dit 'n eie lewe neem. Kyk of dit is hoe dit met hulle gaan.
Die ander belangrike element is om die voordele van die familie te bespreek. Jou familie. Herinner jou kinders aan dat, ongeag wat gebeur, dat alhoewel ma en pa nie saam sal bly nie, sal jy steeds 'n familie wees. Nou en vir ewig. Maak 'n stamboom as jy dit moet illustreer. Maak nie saak wat die boodskap moet wees nie: Ons sal altyd as 'n eenheid op daardie stamboom verskyn. Daar is geen verdeling van ons nie. Ons sal 'n familie bly solank ons ​​op hierdie planeet is. En hier is dit nie genoeg om dit te sê nie - ouers moet hul woorde nakom. By gesinsbyeenkomste, stel jou verskille opsy en deel saam. By lewensiklusgebeurtenisse, onthou jou belofte aan jou kinders. As jou eks se pa sterf, moet jy die begrafnis bywoon - en ook deelneem aan die privaat, familie rou. Die man was immers die oupa van jou kinders.
Doen moeite vir u kinders
In goeie tye en in slegte, moet die kinders aanhou om jou, aangesig-tot-aangesig, as burgerlike, kommunikeerende volwassenes te sien. As daar woede of deurslap is aan die voor- en agtereindes van besoektyd, sal die kinders dit as die deur in hul gesigte slaan. Selfs as dit nie heeltemal regtig is nie, maak die moeite vir jou kinders. Doen die moeite en slaag daarin. En stoor die ontluchting vir 'n ander tyd en plek.
Punteer die proses deur te wys vir jou kinders dat die beoogde neweproduk van die egskeiding 'n gelukkiger stel ouers is. (Dit is immers nie die punt van die hele saak nie?) Die ouers mag nie meer onder dieselfde dak wees nie, maar as elkeen die ander gek maak, volg dit dat elkeen 'n gelukkiger, gesonder persoon word. in die transformasie. Stres dat hierdie "herstel" tot ryker, eerlike verhoudings met elke ouer sal lei - en meer een-tot-een-kwaliteitstyd as wat die kind dalk weet waar om te doen.
Een van die groot oefeninge wat Jeff in gesinsterapie en egskeiding bemiddeling gebruik, is om egpare te skei en 'n ouerskapskontrak te teken wat uitspel wat elkeen van die ander verwag, en bevestig hul gedeelde toewyding aan die emosionele gesondheid van hul kinders. Dit is nie 'n bindende kontrak nie. Jeff het inderdaad 'n mate van inmenging van prokureurs gehad wat nie so 'n dokument wil hê nie, maar die res van hul egskeidingspapier lyk nie, maar dit kan 'n kragtige instrument wees.
Hou die prokureurs daarvan uit. "Dit is wat ons gaan doen. Dit is wat ons nie gaan doen nie." Spel dit alles uit. Enige liefdevolle ouer, wanneer dit gedruk word, kan 'n manier vind om hul probleme op te los en 'n werkbare, liefdevolle ooreenkoms van hierdie aard te skep. In plaas daarvan om te fokus op wat jy verkeerd gedoen het en hoeveel jy mekaar haat, hou die fokus op jou kinders. Wat wil jy vir hulle in die komende maande hê? Watter soort omgewing wil jy hê hulle moet grootword? Watter soort verhouding wil jy hê hulle moet hê met jou ex?
Doen wat die beste vir die kinders is
Besoek, vir sover ons bekommerd is, moet nie eens 'n probleem wees nie. Meer en meer handel die howe met gesamentlike toesig - en dit is ten minste 'n silwer voering aan die swart wolk. Aanvaar gesamentlike toesig. Maak dit 'n gegewe, en bereik dit as jy kan. As omstandighede jou in 'n ander rigting druk, is dit iets anders, maar as daar 'n manier is om gesamentlike bewaring te maak, maak dit dan werk. Hoekom? Wel, terug toe jy die kinders gehad het, het jy vermoedelik ten minste 'n onuitgesproke ooreenkoms gehad om daardie kinders saam te bring, na die beste van jou gedeelde vermoëns.
Ons stel nie hier iets radikaal voor nie - net dat jy by die basiese ooreenkoms hou. Lig jou kinders saam. Uiteraard sal een van u ophou met domisiese bewaring en die ander met besoekersregte, maar probeer om te dink in terme van wat die beste is vir u kinders, en nie die beste vir u nie. Wees egter ekstra versigtig, as u die ouer ouer is, om te verseker dat u kinders nie gemaak word om te dink dat u hulle met die eggenoot uitgooi nie. Let op dat ons nie die ongelukkige frase van die ouer ouer gebruik het nie, wat die skitterende rol wat baie besoekers ouers omhels vir hulself, of die manier waarop sommige ouers ouers seine na hul kinders stuur, wys dat hierdie ander ouer eenvoudig nie ' Hulle is nie meer nuttig nie.
In die meeste gevalle sal die ouer ouer die vader wees, en dit is noodsaaklik dat die pa fundamenteel verbind moet word met alle aspekte van sy kinders se lewens. Pa, as jy wegloop, is daar 'n goeie kans dat jou kinders op een of ander manier in die stelsel sal opduik, as 'n negatiewe statistiek. Bly rond en hou aan 'n gereelde besoekskedule wat strenger is as een keer per week. As jy net naweke kan bestuur, maak seker dat jy so dikwels as moontlik bel. Stel 'n tyd wat goed werk vir jou en vir jou ex-gade. En weet dat, vir die eerste paar jaar in elk geval, sal jou kinders steeds waarskynlik wil praat oor die egskeiding. Oor en oor en oor. Hou die bespreking eenvoudig en ouderdomspas, maar bied spesifieke antwoorde op spesifieke vrae. Dit is nie nodig om oor jou sekslewe met jou ex te praat nie, maar dit is nodig om op die vraag te reageer. As ontrouheid 'n rol gespeel het, hoef dit nie vir jou kinders te speel nie - tensy dit natuurlik iets is wat hulle buite die huis optel, in welke geval jy 'n manier wil vind om die waarheid uit te druk op 'n manier wat hulle kan verstaan.
En as daar iets opduik wat jy nie in jou ouerskontrak verwag het nie, vind jy 'n manier om dit te hanteer. Kompromie. As u kinders vra om die buite-huis ouer op 'n afwagtende naweek te sien, moet dit gebeur. As hulle by 'n reisende sokkerspan wil aansluit, wat 'n all-naweek-verbintenis vereis, help hulle om daardie verbintenis te maak. Onthou. , dit was nie die kinders wat nie 'n manier kon vind om dinge te laat werk nie, dit was jou en jou gade. Hulle hoef nie meer te straf as wat jou situasie alreeds het nie.
Gaan na wat u met u kinders gedoen het
Bly op na watter winskopies jy met jou kinders gemaak het. Vind jouself nie 'n meisie in 'n ander staat nie, of soek die droomwerk halfpad regoor die land. As hierdie dinge jou kry, vind jy 'n manier om dit te hanteer, maar probeer om jou einde van die transaksie te hou, en jou einde van die ooreenkoms is om rond te hang. Daar is honderd maniere om glad oor 'n teleurstelling te vloei, maar geen regte manier om die growwe kolle te skuur nie. Ons weet van een ondernemende ouer wat e-pos gebruik om in konstante kontak met sy kind te bly - en hoewel dit 'n goeie ding is, en veel beter as geen kommunikasie nie, is dit nie amper genoeg om vir die ander te maak nie. weeklikse besoekersooreenkoms waarin hulle kook, want die skool speel die pa wat mis, en die nege-en-negentige bats wat hy nooit sal sien nie.
Kry so gou as moontlik uit die skuldige besigheid. Sodra die egskeiding gebeur het, het dit gebeur. Daar is nie meer skuld nie. Selfs as jou kinders jou nooit hoor verwoord nie, of jy sien eintlik 'n vinger, sal hulle dit ophaal as jy daaraan hou, so laat dit gaan. Dit is verby, klaar. Dit is tyd om voort te gaan - na 'n gedeelde toekoms waar jy jou kinders saam met respek, hoop en liefde kan oprig.
As jy nie die verhouding met jou kind respekteer nie, respekteer jy nie die kind nie. Hou af met daardie dom, disrespekvolle speletjies wat dikwels egskeiding vergesel, soos om oor dollars en sent te veg. Die geld gaan pretty much altyd 'n probleem wees, op watter vlak jy ook al is. Goedheid, selfs op die uiterste vlakke, is dit 'n probleem. (Soos ons dit skryf, is daar 'n storie om die tabloids te skop oor 'n ryk sakeman wie se vrou meer as $ 6 miljoen per jaar in kinderondersteuning soek. Ses miljoen dollar! Nie in alimony nie - kinderondersteuning! Asof die kind die een wat gewoond geraak het aan 'n sekere lewenslustige lewenstyl.) Verdeel deur 10, of 100, of 1000 om terug te vind na jou eie balpark, en behandel mekaar dan ook deeglik as jy hoop om jou kinders ordentlik te behandel.
Moenie vals hoop ophou nie
Ten slotte, moenie enige vals hoop uitstort dat dinge kan terugkeer na hoe hulle was nie. Gesinsterapeute is dit eens dat een van die skadelikste boodskappe wat jy jou kinders in die werveling van egskeiding kan stuur, is die wenslike kans dat miskien die slegte dinge gaan weg en die goeie dinge sal terugkeer. Om watter rede ook al, sommige ouers is bang om die deur toe te maak op hul kinders se drome. Die kans is dat jou kinders waarskynlik enige van die Disney-tipe, ouers-terug-saam-flieks oor egskeiding gesien het, en die kans is ... daardie flieks doen meer skade as goed.
Jy het gesien Die Ouer Trapreg? Twee identiese tienermeisies, geskei by geboorte deur egskeiding ouers, sameswering om dieselfde ouers saam te bring om gelukkig te bly - as 'n gesin. Dit mag wonderlik wees, ontspanningsvermaak, maar vir kinders van egskeiding, veral varsgemaakte kinders van egskeiding, kan so 'n gemengde boodskap baie vernietigend wees. Maak seker dat jy nie die indruk gee dat jou egskeiding niks behalwe finaal is nie. Moenie hoop ophou dat jy of jou gade ooit weer bymekaar sal kom nie, want enige onse hoop wat jy in die geheim hou, sal 'n paar honderd pond van die goed vir jou kinders word.
Moenie die fantasie voed nie. Die egskeiding, en die gevolglike nuwe lewensreëlings, moet as finale aangebied word. As jy en jou eggenoot met 'n paar onverwagse verdraaiing besluit om saam op 'n later stadium terug te kom, sal die nuus as 'n gelukkige verrassing deur jou kinders begroet word, en nie as 'n onvermydelikheid dat dit jou 'n bietjie te lank gegaan het om erken.
Herdruk met toestemming van Mountain Movers Press,
'n afdruk van Hay House Inc. © 2000. http://www.HayHouse.com
deur Montel Williams en Jeffrey Gardere, Ph.D.
In hierdie werk gaan Montel Williams die moeilike uitgawe van hoe om ons kinders te ouer in die komplekse wêreld waarin ons woon. Williams bied sy eie gedagtes oor elke onderwerp, gebaseer op sy ervaring in die weermag, die media en die wêreld as geheel.
Montel Williams is die Emmy-bekroonde gasheer van die nasionaal gesindikeerde Montel-show. As 'n hoogs versierde voormalige Naval-intelligensiebeampte, motiveringspreker, akteur en humanitêre, is Williams 'n voorbeeld van persoonlike prestasie vir mense regoor die land. Hy is die skrywer van verskeie boeke: die New York Times-bestseller-berg, kom uit my pad; 'n inspirerende boek genaamd Lewenslesse en Refleksie; en die trotse pa van vier kinders. Besoek sy webwerf by www.montelshow.com
Jeffrey Gardere, Ph.D., 'n praktiserende kliniese sielkundige, het op byna elke groot praat- en nuusprogram op radio en televisie verskyn. Hy bied tans die gasheer vir Hit It, 'n verhoudingsadviesprogram op die WLIB-radio in New York. 'Dr. Jeff,' soos hy deur sowel aanhangers as pasiënte genoem word, is die stigter en uitvoerende hoof van Rainbow Psychological Clinics, 'n kultuursensitiewe program wat sielkundige gesondheidsorg bied aan kinders, volwassenes en gesinne in die New York-distrik. Dr Jeff is die skrywer van Smart Parenting for African-Americans en is 'n getroude vader van twee kinders.
Video / onderhoud: Die moets en moenies vir 'n gesonde egskeiding
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Paartjies > Hoe praat u met u kinders oor egskeiding?