Ditsem Nuus - Sêgoed net in Afrikaans
Sêgoed net in Afrikaans
Geskryf deur Dries du Toit
Nee, hy lewe nog dat dit vrek, dankie. Só sou oom Frikkie altoos sê, sou jy hom vra hoe dit dan gaan. "Ek lewe nog dat dit vrek." Of sou jy hom langs die pad raakloop en vra waarheen hy dan op pad is, sou oom Frikkie sê: "Nee, ek stap sommer vir 'n walk."
Die sêgoed van ons mense gee aan hulle 'n unieke identiteit. Dit is die sêgoed wat ons onthou as ons aan die mense uit ons verlede en ook in ons hede dink. En hierdie taal, Afrikaans, leen hom by uitstek tot die skepping van pittige sêgoed deur die verbeeldingryke mense wat dit praat.
Of my vriend Louw se reaksie toe iemand hom op 'n dag daarop wys dat hy wat Louw is, totaal en al verkeerd is oor 'n sekere saak: "Jaa, maar jy moet onthou," sê ou Louw,"dit is elke mens se onvervreembare reg om so nou en dan 'n gat van homself te maak."
En as ek aan 'n gemeenskaplike vriend Keppies dink, dan onthou ek hoe hy homself destyds altyd aan meisies voorgestel het as daar bladgeskud word: "Louis Keppies Roux, as jy my nie glo nie, kan jy proe."
Ewe pittig was vriend Proppie toe hy op 'n dag in 'n hotel gevra word hoe hy in die oggend van sy eiers hou: "Liggies gekrap met die naels, asseblief.
By die Johannesburgse skou loop ek eendag ná jare weer vir oom Attie by die beesbeoordeling raak. Toe ek wil weet hoe dit dan met hom gaan, kyk hy my stip aan met sy blou oë en sê: "Nee, vader tyd is maar 'n gemene ou bliksem, weet jy?"
Ek onthou ou Wim wat altyd gekla het dat daar "te veel maand oor is aan die einde van sy geld". En ou Penne, my skooltydse houtwerkonderwyser wat tot vervelens toe gewaarsku het dat ons nie "veiligheidsreëls per ongeluk moet leer nie".
My oorle oupa Boy het dit gehad teen iemand wat "só onnosel is, dat hy met sy vinger moet voel waar sy agterent is". En dit was my oom Bob wat gesê het 'n sekere prokureur is so skelm dat hy onder 'n skuilnaam bid.