Kikatriese misvorming van die serviks: oorsake en behandeling - Ginekologie - 2020
Kikatriese misvorming van die serviks is 'n gevaarlike patologie. In die moderne mediese praktyk word so 'n siekte relatief selde gediagnoseer. Die vervorming dek die servikale en vaginale kanale: die struktuur en lengte van die serviks verander, wat lei tot 'n verplasing van die organe van die voortplantingstelsel. Teen die agtergrond van patologie word die risiko van die ontwikkeling van kwaadaardige siektes toeneem, dus moet ons nie die probleem ignoreer nie.
Hoe ontwikkel cicatricial servikale misvorming?
Deur die serviks is die sogenaamde servikale kanaal. Die mure is bedek met silindriese epithelium. Dit is hier dat spesifieke slymafskeidings geskep word, 'n prop gevorm word wat die baarmoederholte beskerm teen die penetrasie van patogene mikroörganismes.
Soms as gevolg van beserings en inflammatoriese prosesse kom skade aan die weefsels van die geslagsorgane voor, gevolg deur littekens. Die struktuur en lengte van die serviks word verander, en die servikale kanaal is omgekeerd en verskuif na die vaginale holte. Soos u weet, is die omgewing suur, en vir die normale werking van die endokerviks is die alkaliese reaksie nodig.
Veranderinge in die suurheid van die omgewing veroorsaak die ontwikkeling van inflammatoriese prosesse, waardeur die voeding van die epiteelselle van die servikale kanaal versteur word. Die chemiese samestelling van die geproduseerde slym is aangetas, wat die weefsel meer vatbaar maak vir infeksie.
As groot kinders gebore word, is dit baie goed. Ten minste in die mense is daar so 'n mening. Maar dokters stem nie saam daarmee nie. Die geboorte van 'n kind met 'n gewig van meer as 3,5 kg word alreeds as moontlike gevaar beskou, want in sulke gevalle is daar 'n hoë kans op besering. Gaps en ander skade aan die weefsels van die interne genitale organe vereis hegting.
Dikwels word die serviks na die bevalling nie ten volle herstel nie, littekens vorm daarop. Littekenweefsel verskil van gesonde strukture - dit is growwe en onelastiese. 'N groot aantal cicatricial formasies vervorm die nek, wat vol gevaarlike gevolge het.
Risikofaktore sluit nie net moeilike arbeid in nie. Wortelvorming is moontlik na aborsies en diagnostiese prosedures, indien servikale weefsel in die proses beskadig is. In sommige gevalle is die misvormings aangebore. Die oorsaaklys kan toegeskryf word aan ernstige hormonale ontwrigting.
Watter simptome moet ek aandag gee?
Cicatricial misvorming van die serviks word gereeld sonder enige simptome. In die meeste gevalle word die patologie per ongeluk tydens 'n roetine-ginekologiese ondersoek opgespoor. Nietemin is die voorkoms van sommige oortredings steeds moontlik. Hul kenmerke sluit in:
Verhoogde menstruele vloei, soms selfs bloeding.
Die voorkoms van dik, strekende vaginale afskeiding wit.
Pyn in die laer rug en bekken streek (soms word hulle baie intens).
Sommige pasiënte vertel seerheid tydens omgang.
Hierdie simptome kan nie spesifiek genoem word nie, omdat dieselfde kliniese prentjie in verskeie siektes van die pelviese organe waargeneem kan word. In teenwoordigheid van oortredings is dit egter die moeite werd om 'n dokter te raadpleeg.
Deur die suurheid van die omgewing te verander, verhoog die vatbaarheid van die weefsels van die interne genitale organe tot infeksies. Kikatriese misvorming van die serviks verhoog die waarskynlikheid van die ontwikkeling van endometritis, servikitis en endokervisitis.
Op sy beurt kan hierdie inflammatoriese siektes lei tot keratinisering en atrofie van die epitheelweefsel van die endokerviks. Teen die agtergrond van 'n soortgelyke patologie ontwikkel servikale erosie dikwels. Die teenwoordigheid van vervormings beïnvloed die voortplantingsfunksies van die liggaam. Ontwrigting van weefsel trofisme lei tot abnormale selontwikkeling - daar is 'n moontlikheid van kwaadaardige degenerasie en die ontwikkeling van kanker.
Doeltreffende diagnostiese metodes
Diagnose van hierdie patologie is selde moeilik. Cikatriciale vervorming van die serviks word tydens ondersoek ondersoek met behulp van ginekologiese spieëls. Die dokter kan 'n verplasing van die servikale kanaal sien, 'n inversie van die slymvliese, die teenwoordigheid van kikatriese formasies.
Bykomende toegewysde kolposkopie. Tydens die prosedure kan die ginekoloog die mate van verandering in die voue van die servikale kanaal assesseer. As 'n reël word biopsie uitgevoer - weefselmonsters word geneem vir verdere laboratoriumanalise. Die studie bied die geleentheid om kankerselle op te spoor. Voer ook swabs om die samestelling van bakteriese mikroflora te bepaal.
In sommige gevalle, 'n ultraklank ondersoek van die bekken organe. In geval van aangebore afwykings word pasiënte getoets vir die bepaling van die vlak van hormone.
Behandeling van kikatriese misvorming van die serviks
Die behandelingskema word individueel gemaak, aangesien dit nodig is om die pasiënt se ouderdom, haar hormonale status, die aantal littekenweefsel, die teenwoordigheid van geassosieerde siektes in ag te neem. Die doel van behandeling is om die struktuur van die uterus te herstel, die reproduktiewe en beskermende funksies van die reproduktiewe stelsel te normaliseer.
Dwelmterapie is slegs van toepassing indien die siekte verband hou met hormonale ontwrigtings of inflammatoriese prosesse.
Vervolgens besluit die dokter hoe om littekenweefsel te verwyder. As die letsels klein is, word spaarsamestellende metodes gebruik. Littekens word verwyder deur kriodevernietiging (vries met vloeibare stikstof) en diatermokoagulasie (aangetaste weefsels word beïnvloed deur hoëfrekwensie strome). Oorweeg effektiewe en verdamping laserstraal.
Chirurgiese ingryping: kenmerke van die prosedure
In sommige gevalle is 'n volledige chirurgiese ingreep nodig. As die pasiënt 'n vrou is wat die reproduktiewe ouderdom verlaat het, kan die dokter 'n trachelectomie aanbeveel. Tydens die prosedure word die serviks heeltemal uitgesny, en die baarmoeder word gesuig - dit help om sy afkoms in die vagina te voorkom.
Jong pasiënte is voorgeskrewe chirurgie, waartydens slegs littekenweefsel verwyder word. Dit word as veiliger beskou om met 'n laserstraal te aksisiseer, aangesien die risiko van komplikasies (infeksie, die voorkoms van nuwe letsels) in hierdie geval baie laer is.
Wanneer 'n groot aantal aangetaste weefsels verwyder word, is 'n ander operasie nodig vir die pasiënte - servikale plastiese chirurgie. Die prosedure het ten doel om die normale vorm van die organe te herstel.
Kikatriese misvorming en swangerskap
Wat as die serviks vervorm word na aflewering? Die teenwoordigheid van veranderinge in die struktuur van die geslagsorgane beteken nie dat 'n vrou nie kan swanger word nie. Maar in die daaropvolgende swangerskap het die cikatriese deformiteit van die serviks 'n negatiewe effek, aangesien dit die waarskynlikheid van spontane onderbreking verhoog. Daarbenewens is daar 'n risiko van infeksie van die fetus, aangesien patogene teen die agtergrond van hierdie patologie maklik deur die vagina in die baarmoeder binnedring.
Maar swangerskap is moontlik. Die besluit oor die behoefte aan behandeling in hierdie geval word deur die dokter geneem. Verwagtende moeders word aanbeveel om hul gesondheid sorgvuldig te monitor, om reg te eet, om fisiese inspanning te voorkom, te hou aan die reëls van persoonlike higiëne en weier om seks te hê.
Dikwels, vroue met cicatricial deformities selfs geboorte natuurlik, hoewel hulle soms nie kan doen sonder 'n keisersnit.
Die meeste mense weet wat 'n litteken of litteken is. Hierdie vorming, bestaande uit bindweefsel, wat voorkom as gevolg van die genesing van diep wonde, beserings of inflammatoriese siektes.
Scar genees nie net die vel nie. Die slymvliese van die maag en ingewande (na sere en operasies), die baarmoeder en servikale kanaal, die galblaas is littekens, die miokardium na iskemie is littekens. Wonde kan die weefsel van byna enige orgaan genees.
Littekenweefsel word hoofsaaklik deur kollageen voorgestel, hulle is dig en kan orgaan vervorming veroorsaak. As gevolg van hul voorkoms in die omliggende weefsels word bloedmikrosirkulasieprosesse versteur, en gevolglik ly hulle trofisme (voeding). Die innervasie van die weefsel kan versteur word.
Die bindweefsel van die litteken kan nie die funksie van die weefsels wat hulle vervang het, verrig nie.
Aangesien die litteken nie funksioneer as 'n slymvliesvoering van die serviks (servikale kanaal), verloor die mukosa sy funksie gedeeltelik. As gevolg hiervan, servikale littekens misvorming:
Dit lei tot 'n afname in die versperringsfunksie van die slymvliesmembraan van die servikale kanaal weens swak produksie van servikale slym en die eienskappe daarvan.
Mag vergesel word van ectropion (inversie van die slymvlies van die voering van die servikale kanaal in die vagina).
Ektopropie kom voor as gevolg van die breuk van die servikale sirkelspiere. Longitudinale spierweefsel wat by die lippe van die servikale kanaal geleë is, handhaaf integriteit. Hulle bly aktiewe kontraksies sonder om die weerstand van die sirkelspiere te ontmoet. Die serviks van die serviks ondergaan deformasie, blyk uit en slyp in die vagina. Sagte weefsels word beïnvloed deur 'n suur vaginale omgewing. Hulle erodeer, die mukosale voeringskliere atrofie en stop met die vervaardiging van gewone slym.
Die gevolg van sulke anatomiese en fisiologiese veranderinge is 'n verhoogde vatbaarheid van die vroulike geslagsorgane vir inflammatoriese prosesse:
Ektopie en ware erosie.
Atrofie van weefsels.
Die hoof kenmerk van 'n gesonde serviks is die teenwoordigheid van 'n slypplug daarin, wat gevorm word en in die kanaal geleë is as gevolg van sy spesiale spindelvorm. En dit is sy (die verkeersknoop) wat die versperringsfunksie van die serviks verrig.
Die voorkoms van letsels op die slymvlies van die servikale kanaal word beskou as een van die belangrikste punte wat die keratinisering van die voeringslijmvlies, die degenerasie van epiteelselle tot die ontwikkeling van servikale kanker, voorspel. Weefselvorming kan servikale kromming veroorsaak. Sulke veranderinge, wat mekaar aanvul, word 'n bedreiging vir die voortplantingsfunksie van die vroulike liggaam, wat lei tot:
Die lek van amniotiese vloeistof tydens daaropvolgende swangerskappe.
Oortreding van die vermoë om self geboorte te gee en die noodsaaklikheid van operatiewe aflewering.
Daarbenewens kan littekens en kromming van die serviks ongemak en pyn in 'n vrou veroorsaak.
Sulke veranderinge is gewoonlik sekondêr. Daar is min redes vir die ontwikkeling van hierdie patologie. Die belangrikste word beskou as:
Beserings en trane (geboorte, as gevolg van aborsie, diagnostiese curettage en ander redes).
Inflammasies (chronies en ernstig) wat lei tot kleefveranderinge en letsels van weefsels.
Die mees algemene misvorming van die serviks na bevalling. Dit lei tot:
Geboorte van 'n groot vrug (meer as 4,5-5 kg).
Onvoldoende elastisiteit van die mure van die servikale kanaal as gevolg van chroniese inflammatoriese siektes van die geslagsorgane.
Vinnige arbeid, vergesel van krake en trane.
Oortydige en oormatige pogings.
Daar kan ander uitdagende faktore wees wat die integriteit van die serviks veroorsaak.
Sulke breek kan van verskillende dieptes en lengtes wees, die baarmoeder beïnvloed en die integriteit van die vaginale weefsel in stryd is. As die trane betyds opgespoor en behoorlik geheg word, genees hulle gewoonlik sonder spanning.
Sutuurmateriaal, wat gebruik word om interne trane te suteer, selfabsorbeerbaar. Daarom is die verwydering van die steke nie nodig nie, skade (indien daar geen sekondêre infeksie is nie) genees goed.
Indien nie, is alle weefselbrekings gesuig, waarskynlik sal hulle steeds saam groei, maar met die vorming van letsels en die vervorming van die vorm van die serviks.
Een van die skaarsste gevalle van die ontwikkeling van hierdie patologie is primêre kicatriese veranderings (aangebore). In hierdie geval word hulle oorsaak as 'n hormonale afwyking beskou.
Dikwels manifesteer cikatriese misvorming van die serviks in 'n ligte simptomatiese nie. En slegs gevind as gevolg van 'n ginekologiese ondersoek. As die veranderinge uitgespreek word, kan daar onaangename simptome voorkom:
Pelviese pyn wat uitsteek na die lumbaalstreek.
Laer abdominale ongemak (swaarkry en uitgespreek trek onaangename sensasies).
Toekenning (wit, slymagtig, dringend).
Oorvloedige menstruasie met erge pyn.
Die verskuiwing van die menstruele siklus.
As die patologie primêr is, kan daar benewens die oortredings wat hier beskryf word, siklusskending, vroeë menarche, ernstige en pynlike bloeding wees.
Die hoof diagnostiese metode is 'n ginekologiese ondersoek deur 'n ginekoloog. Hier is net subtiele cicatricial veranderinge van die serviks en die omkeer van die slymvlies in die vagina is moeilik om te diagnoseer. 'N Ernstige vervormde servikale kanaal veroorsaak nie diagnostiese probleme nie.
Volgens literêre bronne word nie minder as 70% van gevalle, ectropion, gekombineer met cikatriese veranderings, as ektopie gediagnoseer nie. Dit is, as 'n fisiologies veranderlike toestand wat nie behandeling benodig nie.
Bykomende diagnostiese tegnieke wat die ginekoloog gebruik, is:
Die studie van vaginale afskeidings vir die teenwoordigheid van patogene bakteriese mikroflora.
Bloedtoetse (die PCR-metode word die meeste gebruik).
As primêre vervorming verwag word, word die pasiënt gevra om bloedtoetse vir hormone te neem.
Terapeutiese taktiek word afsonderlik vir elke pasiënt ontwikkel. En hang af van verskeie faktore:
Realisering van die bevallingsfunksie (dit is of 'n vrou kinders het).
Vir die behandeling van hierdie patologie word destruktiewe metodes en chirurgiese plastiek gebruik. Die belangrikste terapeutiese taak is nie net die verwydering van cikatriese veranderings van die serviks en sy terugkeer na die fisiologiese posisie nie.
Terapie is 'n paar belangrike take opgelos:
Keer terug na die vrou van die vermoë om te reproduseer.
Herstel van die versperringsfunksies van die serviks mukosa.
Voorkoming van mukosale atrofie en die kankerdegenerasie.
Vernietigende metodes gee 'n goeie resultaat met 'n geringe mate van littekens. Danksy hulle word die veranderde weefsels vernietig en word die normaal voering van die serviks herstel.
Daar is verskeie vernietigende metodes, waarvan die belangrikste oorweeg word:
Moderne bloedlose chirurgiese tegnieke sluit in ultrasoniese, radio-en elektriese metodes wat die vernietiging van patologies gevormde weefsels toelaat.
Erge kikatriese misvorming van die serviks word reggestel deur uitsnyding. Die gemiddelde postoperatiewe tydperk is 10 dae, die gemiddelde herstelperiode is 90 dae. Terselfdertyd adviseer kundiges seksuele onthouding. Daarbenewens word 'n sagte werkstelsel aanbeveel vir vroue (fisiese inspanning moet vermy word), en die reëls van intieme higiëne moet streng nagekom word.
Met groot littekens kan 'n vrou aanbeveel word vir chirurgiese rekonstruksie. Maar in hierdie geval moet die vrou voorbereid wees op die feit dat die geboorte van die kind dadelik sal plaasvind (keisersnee).
Cikatriese misvorming van die serviks, gelukkig vir vroue, kom selde voor.
Dit is nodig om gereeld u geneesheer te besoek tydens die rehabilitasieperiode en sy aanbevelings na te streef. Dit sal die genesingsproses so vinnig en doeltreffend moontlik toelaat.
In sommige gevalle word antibiotika terapie aanbeveel om die ontsteking van pasiënte uit te skakel. Of gebruik van plaaslike antiseptika. Dit kan nodig wees om die vaginale mikroflora te herstel.
Jy kan dink oor die beplanning van 'n swangerskap 4-5 maande na suksesvolle weefselheling, indien die proses onbedagsaam was.
Daar is geen manier om gegarandeerde vermy servikale skade en littekenvorming op sy slymvlies te verseker nie. Baie hang af van die kenners aan wie die vrou sal moet draai in die bestuur van swangerskap en bevalling.
Die meisie moet verstaan ​​dat sy sekere reëls moet volg:
Die gebruik van moderne kontrasepsiemetodes, om ongewenste swangerskap en aborsie te voorkom.
Die keuse van seksuele vennoot en die afwesigheid van toevallige verhoudings, wat die risiko van STD infeksie verminder.
Tydige toegang tot 'n dokter vir die behandeling van inflammatoriese siektes van die vroulike geslagsorgane.
Versigtig aandag aan jou eie liggaam sal die risiko van die ontwikkeling van patologie en die gevolge daarvan verminder.
Oorsake van RShM
Patologiese arbeid. Nekbreuk vind plaas tydens vinnige aflewering met onvoldoende opening van die servikale kanaal, die oplegging van verlosingspyn, 'n groot fetus of die verkeerde posisie daarvan. Die waarskynlikheid van skade is twee keer so hoog in onverskillige mense ouer as 30 jaar.
Invasiewe manipulasie. Tydens aborsies, mediese diagnostiese prosedures en endoskopiese operasies in die baarmoeder en op die byvoegings, voeg die dokter instrumente deur die servikale kanaal in. Terselfdertyd word die integriteit van die epiteel gebreek.
Foute wanneer stiksel. Die regenerasieproses ly aan onvoldoende of onbehoorlike sluiting van gapings wat tydens die bevalling plaasgevind het, of met die rowwe gedrag van indringerprosedures.
Uiters selde, vervorming van die kikatriese nek is aangebore. In sulke gevalle word die siekte gewoonlik gepaard met patologie van ander organe van die vroulike genitale kanaal.
Tydens die vorming van kikatriese misvorming word die proses van fisiologiese herstel van die areas van beskadigde ekso- en endokervix versteur. In plaas van epiteelselle in die skeur van breuk, breek bindweefsel. Aanvanklik is dit taamlik elasties, maar as dit vorm, verdwyn die litteken en verloor sy vermoë om te strek en te kontrakteer. As gevolg hiervan is die servikale kanaal nie heeltemal gesluit nie en verloor die beskermende funksie. By herhaalde geboortes kan die serviks met cicatricial changes nie ten volle oopmaak nie, wat hul kursus bemoeilik. Met diep trane kan die rande in die vorm van kleppe genees. Die mislukking van die servikale kanaal word vergesel deur die ontwikkeling van ectropion.
By die bepaling van die graad van RSPM word kriteria soos die konsekwentheid van die eksterne os, die aantal en grootte van littekens, die toestand van die endo- en exocervix en omliggende weefsels in ag geneem. Daar is vier grade van cicatricial deformity changes:
Ekgraad. Die buitenste skuur verby die punt of die hele vinger van die dokter. Die servikale kanaal het die vorm van 'n keël, waarvan die punt die binneste baarmoeder is. Die diepte van enkel- of meervoudige ou frakture is nie meer as 2 cm nie. Daar is tekens van 'n ectropion van die onderste dele van die servikale kanaal.
IIgraad. Outer uteriene mond kan nie geïdentifiseer word nie. Die serviks word in aparte anterior en posterior lippe verdeel met die verspreiding van ou frakture na die boë. Endocervix heeltemal omgekeerd.
IIIgraad. Ou gapings bereik die vaginale gewelf. Die eksterne farinks is nie gedefinieer nie. Een van die lippe van die nek is hipertrofies. Daar is epiteliale displasie en tekens van 'n inflammatoriese proses.
IVgraad. Aangewys deur 'n kombinasie van ou gapings wat versprei het na die vaginale fornix, met 'n gebrek aan bekkenvloerspiere.
Simptome van RSHM
Met graad I ESRD is die enigste teken van die siekte dikwels 'n verhoogde slymvliesafskeiding. In geval van cicatricial deformity of grade II-IV, kla sommige pasiënte om pyn in die onderbuik en lumbosakrale streek te pyn of pyn. Die toevoeging van die infeksie word vergesel deur 'n verandering in die kleur van die witter, wat bewolk, witterig of geel word. Die sikliese aard van menstruasie word gewoonlik nie versteur nie, maar hul duur kan met 1-2 dae toeneem. In 13-15% van die gevalle meld vroue pyn tydens omgang. Een van die tekens van die cicatricial vervormingsproses in die nekarea is die onvermoë om 'n kind te swanger of te dra.
Kikatriese misvorming word dikwels ingewikkeld deur die byvoeging van 'n sekondêre infeksie met die ontwikkeling van chroniese cervicitis. Die gebrek aan beskerming van die servikale kanaal lei tot die verspreiding van die inflammatoriese proses na die endometrium, fallopiese buise en eierstokke. Aangesien die endokerviks voortdurend aan die suuromgewing van die vagina blootgestel word, verhoog die waarskynlikheid van erosie, dysplasie, leukoplakia, poliepe en kwaadaardige gewasse dramaties. Scar-gemodifiseerde serviks in geboorte toon funksionele mislukking - natuurlike bevalling is vertraag of word onmoontlik. Die siekte is een van die oorsake van servikale onvrugbaarheid.
Behandeling van RDSM
Aangesien die siekte gepaard gaan met anatomiese veranderinge, is chirurgiese metodes die effektiefste vir die behandeling daarvan. Die keuse van 'n spesifieke tegniek word bepaal deur die mate van vervorming, die reproduktiewe planne van die vrou en die teenwoordigheid van komplikasies. Die volgende tipes operasies word aanbeveel:
Ablatiewe metodes. Radiogolf- en argonplasma-terapie, laserverdamping, kriodestruksie, diatermokoagulering word gebruik om littekenweefsel, ectropion, areas van die endokerviks met poliepe, displasie of leukoplakia te verwyder. Ablasie is effektief vir graad I-misvorming by reproduktiewe ouderdomspasiënte wat swangerskap beplan.
Traheloplastika. In die loop van rekonstruktiewe operasies word die littekenweefsel verwyder deur die metode van gedeeltelike of volledige delaminasie terwyl die spierlaag en die slymvlies gehou word en die servikale kanaal herstel word. Die metode word getoon aan vroue van vrugbare ouderdom met II-III graad van kikatriese misvorming.
Conization en trachelectomy. Uitskoting van die geaffekteerde areas of amputasie word uitgevoer met 'n kombinasie van vervorming met intraepitheliale neoplasia of die mislukking van die bekkenvloerspierstelsel. Radikale operasies word vaker uitgevoer by pasiënte wat die reproduktiewe ouderdom verlaat het.
String hechting. Wanneer tekens van servikale insuffisiënt tydens swangerskap voorkom, word die sluitfunksie van die serviks meganies herstel. 'N alternatief vir die operasie in hierdie geval kan die installering van 'n verloskundige pessary wees.
Hulpmiddels word gebruik om die inflammatoriese proses te stop. Na die rehabilitasie van die vagina word pasiënte dwelms voorgeskryf om sy normale mikroflora te herstel.
Deur middel van rekonstruktiewe plastiese chirurgie in 90-93% van gevalle kan jy die normale vorm en funksie van die serviks herstel. Die effektiwiteit van die beursie-suture vir swanger pasiënte met kikatriese misvorming, ingewikkeld deur ismiese-servikale insuffisiënt, wissel van 70 tot 94% (afhangende van die gekose metode). Vir die voorkoming van die siekte word aanbeveel dat die rasionele gebruik van indringende prosedures, tydige registrasie tydens swangerskap, behoorlike voorbereiding vir bevalling en hul bevoegde bestuur aanbeveel word. In die teenwoordigheid van traumatiese breuke, is dit belangrik dat hulle betyds gesit word met daaropvolgende monitering deur 'n ginekoloog.
Wat is servikale misvorming?
Kikatriese afwyking van die serviks (afgekort as RSHM) is skade aan die slymlaag, gevolg deur selfepitelisering van die weefsel en die vorming van kleefsel. Patologie is aangebore of verwerf. Deformasie veroorsaak die mislukking van die servikale kanaal, wat die gesondheid van vroue kan bedreig.
Die kliniese beeld van 'n vervormde serviks het gewoonlik nie 'n blink voorkoms nie. In die aanvanklike stadiums van die siekte is asimptomaties. In die latere tydperk word dit gepaard met die voorkoms van vaginale afskeiding van 'n ongewone aard - witter.
Ook kan die pasiënt sien dat die pyn in die pelviese gebied raak, maar verwys hulle na ander toestande. Gewortelde weefsel kan die menstruele siklus beïnvloed, die bloedingstyd verleng.
Die grootste probleem wat ontstaan ​​wanneer die slymvlies verander word, is die onmoontlikheid om natuurlike funksies te verrig en die risiko's van die vorming van atipiese selle te verhoog.
Diagnostiese littekens is maklik. Tydens die ginekologiese ondersoek kan die dokter sien dat die mukosa verander word, en die serviks self het 'n vervormde vorm.
Vir betroubare bevestiging van die diagnose sal addisionele eksamens nodig wees: sitologie, kolposkopie, infeksie smeer en biopsie. By die opsporing van vervorming word die toestand van nabygeleë weefsels, die grootte en die aantal littekens, noodwendig in ag geneem. In die ginekologiese praktyk word vier vorms van RSHM onderskei:
Die servikale kanaal het die vorm van 'n keël wat op die binneste opening van die baarmoeder rus, en die borsies is nie meer as 2 cm diep nie.
Dit is onmoontlik om die ligging van die kanaal te bepaal, die nek is in 2 lippe verdeel en die gapings bereik die boë.
Die pouses raak die kuikens, die mukosa is ontsteek en daar is tekens van displasie.
Deformasie en trane word gepaard met die mislukking van die pelviese spiere.
Waarom ontstaan ​​patologie?
In die meeste gevalle veroorsaak die aanvang van patologie erge arbeid, waartydens sy leemtes op die serviks voorkom.
Die toestand kom ook voor tydens chirurgiese ingrepe vir verloskundige hulp - 'n ongeletterde tang, nie genoeg geskoolde hechting nie. Veroorsaak servikale veranderinge aborsie en ginekologiese curettage.
Een van die faktore wat die risiko van vervorming verhoog, is 'n oorerflike patologie, waarin littekens in die servikale kanaal gevorm word teen die agtergrond van hormonale ontwrigting. Invloede die ontwikkeling van menslike papillomavirus stam.
Selle van die silindriese epiteel, wat die onderste gedeelte van die servikale kanaal vorm, lewer voortdurend slymafskeiding. In die teenwoordigheid van provokerende faktore - traumatiese beserings en hormonale wanbalans - word die alkaliese balans van die omgewing versteur, en die slym word verlaag baie minder alkalies en meer suuromgewing van die vagina.
Die verandering in suurheid veroorsaak inflammatoriese prosesse, die gevolg hiervan is 'n oortreding van die trofiese weefsel van die servikale kanaal. Die baarmoeder word omgekeerd deur die slymvlies in die vaginale gebied en die vaginale fistel word gevorm.
Daar is ander pynlike toestande:
Dit lei tot die verskyning van erosie, atrofie van die epiteel, keratinisering van die selle wat die servikale kanaal voer, kan 'n vervelige impuls wees tot die begin van kankeragtige regenerasies.
Ook die kikatriese nek verminder die kwaliteit van die seksuele lewe aansienlik en verminder die moontlikheid van bevrugting, en as dit gebeur, maak dit dit moeilik om die swangerskap betyds te verduur.
In sommige gevalle kan die pasiënt kla oor pyn in die onderbuik - veral gedurende die menstruele siklus - en die voorkoms van 'n oorvloedige witter.
Veranderinge in die menstruele siklus kan ook voorkom - fietsry word ontwrig, die hoeveelheid ontlading verhoog, ensovoorts.
Maar in die meeste gevalle ontwikkel die siekte asimptomaties en word dit tydens 'n ginekologiese ondersoek bespeur.
Gewoonlik is die diagnose nie 'n probleem nie. In die ginekologiese spekulum is die inversie van die servikale kanaal en visuele kikatriese veranderinge in die plekke van suturing of op frakture onmiddellik sigbaar. Indien bevestiging van die diagnose vereis word, word 'n kolposkopie voorgeskryf.
Laboratoriumtoetse om die erns van patologie te identifiseer:
smere op bakteriële flora en sitologie,
Tydens kolposkopie word veranderinge in die voue van die servikale kanaalgebied geëvalueer en word 'n weefselmonster geneem vir biopsie, 'n histologiese ondersoek.
As 'n pasiënt 'n aangebore braking het, is dit nodig om 'n kursus ontledings te slaag om die vlak van geslagshormone te bepaal.
Die effek van kikatriese serviks op swangerskap en bevalling
Littekens gelokaliseer in die gebied van die servikale kanaal mag nie konsepsie beïnvloed nie - as die siekte sonder simptome uitgedaag het - maar die toestand word negatief beïnvloed tydens swangerskap. Dit verhoog die risiko om nie te dra nie, verhoog die moontlikheid van infeksie van die fetus deur infeksie deur die vagina te styg.
Swanger vroue moet aandag gee aan hulself, om seksuele vrede te handhaaf, indien moontlik, om aktiwiteit te verminder. Die besluit oor addisionele terapeutiese intervensie in hierdie stadium word gemaak deur die ginekoloog wat die swangerskap moniteer.
Wanneer kikatriese afwyking van die serviksbaarmoeder op 'n natuurlike manier uitgevoer kan word - as die serviks self oopgemaak het - maar dit mag nodig wees om 'n keisersnit te hê.
Soos reeds genoem, vind die meeste gevalle van servikale kanale misvorming plaas net na die geboorte, indien diep breuke nie uitgeskakel is of onvoldoende versigtig gesuig word nie.
Behandeling vir kikatriese misvorming van die serviks
Afhanklik van die erns van die toestand, sal die behandeling van die siekte, wat volgens ICD-10 verband hou met die patologieë van die vroulike urogenitale stelsel, verpligte en weldeurdagte ondersoek op verskeie gebiede - kliniese ontledings, insameling van inligting oor die mediese geskiedenis, ultraklank van die orgaan.
Dit neem die hormonale status van die pasiënt, haar ouderdom, die teenwoordigheid van gepaardgaande siektes in ag, waarteen 'n patologie ontstaan ​​het, die algemene toestand van die liggaam.
Die doel van terapeutiese maatreëls is om die posisie van die serviks te herstel, verwyder die aangetaste area wat inmeng met die normale funksionering van die orgaan.
Na behandeling moet die beskermende funksies geaktiveer word en die reproduktiewe funksies herstel. U moet ook die risiko van moontlike weefseldegenerasie en die voorkoms van kankerprosesse van die servikale kanaal elimineer.
In die meeste gevalle word die operasies met behulp van verskillende metodes op die serviks - konvensionele chirurgiese en deduktiewe, vir kikatriese misvorming uitgevoer.
Vir vroue wat die voortplantingstydperk verlaat het, word dit raadsaam om die serviks te verwyder - 'n trachelectomie uit te voer - en die baarmoeder self, sodat dit nie in die vagina val nie.
By die uitvoer van 'n tradisionele operasie - met 'n skulppel - word dit moontlik om addisionele eksamens te doen. Weefsels word in die laboratorium ter insae gelê. Hierdie analise word histologie genoem.
By beskawing word die geaffekteerde area uitgesny in die vorm van 'n keël. Tydens die uitskakeling word die geaffekteerde area beïnvloed deur hoëspanningstrome, wat die littekens verbrand en koagulasie van die epiteelsweefsel veroorsaak en die vate wat daardeur omring word.
Ten spyte van die feit dat hierdie bedrywighede as 'n lae impak beskou word, kan komplikasies na hulle verskyn:
na normale chirurgie - die voorkoms van growwe letsels, servikale bloeding,
tydens eksisie, kikatriese en stenotiese patologie, jeuk wat nie binne 'n paar weke wegbreek nie, bloeding.
Alle postoperatiewe patologiese toestande - insluitende koors en die verskyning van obskure afskeidings - is die rede om mediese hulp te soek.
Wanneer 'n beduidende hoeveelheid littekenweefsel verwyder moes word, benodig die pasiënt ekstra plastiese chirurgie van rekonstruktiewe tipe.
Die mees moderne en veilige metode is 'n operasie wat uitgevoer word met behulp van 'n laser tegniek.
Tydens dit word die littekens heeltemal uitgeskakel, die patogene flora word vernietig, die vorm van die serviks word aangepas.
As die littekens klein is, word die patologiese proses aan die begin gediagnoseer. Die behandeling van die baarmoederhalsvlies van die baarmoeder word uitgevoer deur sagte vernietigende metodes - met behulp van diatermokoagulering, kriodevernietiging of verdamping met 'n laserstraal.
Hierdie operasies word op 'n polikliniese basis uitgevoer, maar kan ook aanleiding gee tot newe-effekte.
Aangesien anatomiese integriteit in die liggaam geskend word en toestande ontstaan ​​oor die effekte van aansteeklike middels, moet terapeutiese maatreëls nie verwaarloos word nie. 'N tydige tussenkoms verbeter die lewenskwaliteit en help om voortplantingsvermoëns te herstel.
Oorsake van vervorming
Epitheelweefsel word gewoonlik as gevolg van besering vervorm. In die genesingsproses kom die vervanging van spiervesels en slymvlies deur bindweefsel voor, wat hoofsaaklik bestaan ​​uit fibroblaste en fibroblaste wat kollageen en elastien produseer. Oorsake van littekenvorming is:
Kongenitale patologiese prosesse, wanneer skade gevorm word in 'n meisie wat nog in die baarmoeder of tydens puberteit is sonder eksterne intervensies,
Manipulasies van 'n terapeutiese of diagnostiese aard waarin die epiteel beseer word deur die instrumente (curettage, histeroskopie, aborsie, installering en verwydering van die IUD),
Patologiese arbeid, waarin daar 'n breuk van die spierweefsel van die nek is,
Onbehoorlike hechtplasing wanneer die epiteel oneweredig met bindweefsel vervang word.
Servikale misvorming na bevalling
Servikale misvorming by vroue na bevalling is die algemeenste van almal. Die oorsaak van die patologiese vorming word skade aan die epiteel- en spierlaag in die proses om die kind deur die geboortekanaal te verlaat. Voorbedoelde faktore van die probleem is:
Geboorte van meer as een kind
Die vinnige loop van arbeid
Sluiting van servikale breuke.
As daar na die bevalling 'n breuk gevind word wat 'n litteken in 'n vrou op die serviks kan vorm, moet dit gesit word. Vir hierdie doel word 'n self-absorbeerbare materiaal gebruik wat nie daaropvolgende verwydering benodig nie.
Behoorlike stiksel word die sleutel tot suksesvolle herstel. As 'n sekondêre infeksie nie voorkom nie, word die slym vinnig toegedraai.
Wanneer 'n probleem skielik opgespoor word en die littekenvervorming in 'n vrou op die serviks reeds teenwoordig is, word die behoefte aan behandeling bepaal deur die volgende parameters:
Graad van die patologiese proses
Для большинства пациенток лечение является необходимостью. Terapie laat jou toe om selherwarming te voorkom, die integriteit van die servikale kanaal te herstel en die sekretoriese funksie te normaliseer, wat 'n beduidende uitwerking op die mikroflora het.
Om die vervorming van dwelms te genees is onmoontlik. Magtelose wil en volk remedies. Die enigste effektiewe manier is chirurgie. Sy tegniek word gekies ooreenkomstig die individuele eienskappe van die pasiënt en is:
Met geringe skade aan die epiteliale weefsel, verdamping, kriodestruksie of dermatokoagulering word gebruik.