2 Konings 5: Erediens – Om met verwagting te lewe in 'n wêreld waar God nog wonders doen – Son 22 Augustus 2010 » Somerstrand Gemeente
2 Konings 5: Erediens – Om met verwagting te lewe in 'n wêreld waar God nog wonders doen – Son 22 Augustus 2010
2. Gewone goed is belangrik, nie net die buitengewone nie.
Dit is 'n klein dogtertjie se inligting, 'n bad in die Jordaanrivier, olie by die weduwee, brood by die ete vir 100 mense, 'n dankie-sê van die generaal eerder as die baie goud en silwer wat hy aangebied het, wat in hierdie verhale van Elisa belangrik is. En dit leer ons dat God se wonderwerke baie keer, ek wonder of dit nie meesal is nie, deur gewone goed gebeur. Ons leer dat God net so aan die werk is in en deur gewone goed as in en deur die buitengewones. God se buitengewone goed gebeur deur die gewone goed.
Ek het die week 'n hele paar ontmoetings gehad met mense waar my raad gevra is, waar ek as klankbord gebruik is. Maar, die interessante is dat dit my wêreld ook verander het – ek het 'n paar dinge geleer, ek kon kyk na die pad wat die Here met my loop en moed skep uit die goed waardeur ek al is, sodat ek met meer empatie kon luister, en raad kon gee wat nie teoreties is nie, maar goed wat ek deur ervaring geleer het. Gewone goed, waarin God se buitengewone voorsiening sigbaar word.
3. God doen wonders deur die gewone goed wat ons doen
Dit tref my ook bv. dat Elisa in die verhaal van die weduwee sy kruik, terloops die vrou van 'n profeet wat dood is, nie bv. met die skuldeiser gaan gesels om haar skuld af te skryf nie, maar dat hy haar in staat stel om haar skuld af te betaal met die wonder vermeerdering van die olie in die erdekannetjie. Dit is hoe dit in die koninkryk van God werk – hy help ons IN die situasie, en neem ons nie eers UIT die situasie om ons die pyn daarvan te spaar nie.
4. Dankbaarheid is die draad wat ons lewens lappieskombers aan mekaar weef.
Maar daar is 'n laaste ding van die dogtertjie se lewe wat my tref. Sy kon op 'n hopie gaan sit het en haar hart uitgehuil het oor die slegte situasie waarin sy beland het. Nou, dit is moontlik dat sy gehuil het, dat sy hartseer was, dat sy alleen en eensaam gevoel het. Om die waarheid te sê, sy het heel waarskynlik baie bang en baie weerloos gevoel daar in die vreemde.
Ek sien dus by haar wat Paulus veel later sou skryf:
Haar voorbeeld nooi ons dus uit om God se teenwoordigheid in ons lewe op te erken en met dankbaarheid te lewe, en ander te dien met wat ons ook al het.