Agave - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Agave is die algemene naam en geslagsnaam van 'n groot, botaniese, Nuwe Wêreld-groep vetplante in die blomplantfamilie Agavaceae, gekenmerk deur groot, basale rosette van dik, vlesige blare, tipies met 'n skerp eindpunt en stekelmandjies. Een van die bekendste spesies is Agave americana, die Amerikaanse aalwyn, wat ook bekend staan ​​as die 'eeuse plant' vanweë die lang tyd voordat die plant blom.
Agave is gewild as sierplante, sowel as voedsel en vesel. Die blomme, blare, stingels of basale rosette, en die sap is almal eetbaar en sommige variëteite van Agave word vervaardig in die alkoholiese drank mescal en tequila. Die seldsame blom van die eeu se plante is 'n wonder om te aanskou, want die plant berei 'n aantal jare voor op die oomblik dat dit kan blom en voortplant, en 'n takkie met 'n plantjie groot geel blomme oplewer, om eers na blom te sterf. Ekologies voorsien die plante kos en water vir diere.
Die Agave genus is deel van die Agavaceae-familie, 'n groep plante wat baie bekende woestyn- en droë sone insluit, soos die jucca, en Joshua-boom. Die familie bevat ongeveer 550-600 spesies in ongeveer 18 geslagte en is wydverspreid in die tropiese, subtropiese en warm gematigde streke van die wêreld. Oor die algemeen kom Agavaceae-blare voor as rosette aan die einde van 'n houtagtige stam, wat wissel van buitengewone kort tot boomagtige hoogtes, soos in die Joshua-boom. Die blare is ewewydig, en verskyn gewoonlik lank en puntig, dikwels met 'n verharde ruggraat aan die einde, en soms met addisionele stekels langs die rande.
Lede van die Agave geslag is vetplante. Lede van die familie Agavaceae mag al dan nie vetplant wees. Succulente plante, ook bekend as vetplante of vetplante, is waterhoudende plante wat aangepas is vir droë klimaat of grondtoestande. Vetplante stoor water in hul blare, stingels en / of wortels. Die opberging van water gee sappige plante 'n meer geswelde of vlesige voorkoms as ander plante, ook bekend as vetplante.
Agaves is hoofsaaklik Mexikaans, maar kom ook voor in die suide en westelike Verenigde State en in Sentraal- en Tropiese Suid-Amerika. Die plante het 'n groot roset dik, vlesige blare wat meestal op 'n skerp punt eindig en met 'n stekelrige kantlyn. Die stingel is gewoonlik kort; die blare spring blykbaar van die wortel af.
Elke roset is monokarpies en groei stadig maar net tot blom. Tydens blom groei 'n lang stam of 'mast' vanaf die middel van die blaar roset en dra 'n groot aantal kort buisvormige blomme. Na die ontwikkeling van vrugte sterf die oorspronklike plant, maar suikers word gereeld geproduseer vanaf die basis van die stam wat nuwe plante word.
Dit is 'n algemene wanopvatting dat agaves 'n kaktus is. Agaves is nou verwant aan die lelie- en amaryllis-families, en hou nie verband met kaktusse nie.
Saam met plante uit die verwante genus Yucca, verskillende Agave spesies is gewilde sierplante.
Algemeen gekweek spesies
Die algemeenste gekweek spesie van Agave insluit Agave americana (eeu plant), Agave angustifolia, Agave tequilanam (blou agave), en Agave attenuata.
Een van die bekendste spesies is Agave americana, 'n boorling van tropiese Amerika. Algemene name sluit eeu-plant, maguey (in Mexiko) of Amerikaanse aalwyn (dit is egter nie nou verwant aan die geslag nie Aloe). Die naam "eeuse plant" verwys na die lang tyd wat die plant neem om te blom, hoewel die aantal jare voordat dit blom, afhang van die lewenskragtigheid van die individu, die rykdom van die grond en die klimaat. As dit blom, kan die aar met 'n blom groot geel blomme tot agt meter hoog wees. Die blom sterf na blom. Gedurende die voorbereidingsperiode wat nie blom nie, bewaar die plant die voedingswaarde wat nodig is vir blom, in die vlesige blare. Die gemiddelde lewensduur is ongeveer 25 jaar.
Agave americana, eeu-plant, is omstreeks die middel van die sestiende eeu in Europa ingevoer en word nou wyd verbou vir sy knap voorkoms. In die gevarieerde vorms het die blaar 'n wit of geel rand- of sentrale streep van basis tot toppunt. Terwyl die blare vanaf die middel van die roset ontvou, is die indruk van die marginale ruggraat baie opvallend op die nog regop jonger blare. Die teeplante word gewoonlik in badkies gekweek en in die somermaande uitgesit, maar in die winter moet dit teen ryp beskerm word. Hulle word baie stadig verouder en sterf na blom, maar word maklik deur die offsets vanaf die basis van die stam versprei.
A. attenuata is 'n boorling van Sentraal-Mexiko en is ongewoon in sy natuurlike habitat. Anders as die meeste spesies van Agave, A. attenuata het 'n geboë blomtak waaruit dit een van sy talle algemene name kry: die jakkalsstert-agave.
A. attenuata word ook gereeld as 'n tuinplant gekweek. In teenstelling met baie agaves, A. attenuata het geen tande of terminale stekels nie, wat dit 'n ideale plant maak vir gebiede langs voetpaadjies. Soos alle grotte, A. attenuata is 'n vetplant en benodig min water of onderhoud sodra dit gevestig is.
Die groot blomtak van Agave chiapensis
Agaves word gebruik vir voedsel en vesel, en as sierplante.
Vier groot dele van die agave is eetbaar: die blomme, die blare, die stingels of basale rosette en die sap (genoem aguamielheuningwater) (Davidson 1999). Elke agaveplant sal gedurende die somer etlike pond eetbare blomme produseer. Die blare kan in die winter en lente, wanneer die plante ryk aan sap is, versamel word om te eet. Die stingels wat gedurende die somer gereed is voor die blom, weeg elk 'n paar pond. Gebraai, hulle is soet, soos melasse. Tydens die ontwikkeling van die bloeiwyse kom daar sap na die basis van die jong blomsteel. In die geval van A. americana en ander spesies, word dit deur die Mexikane gebruik om hul nasionale drank te laat verdwyn.
Die blomstut word uitgekap en die sap versamel en daarna gefermenteer. Deur distillasie word 'n gees genaamd mezcal voorberei; een van die bekendste vorme van mezcal is tequila. In 2001 het die Mexikaanse regering en die Europese Unie ooreengekom oor die indeling van tequila en sy kategorieë. Suiwer (100%) Blue Agave Tequila moet van die Weber Blue Agave-aanleg vervaardig word volgens streng spesifikasies en slegs in sekere Mexikaanse state.
Hoewel Agave americana bevat 'n gifstof en is giftig as dit rou geëet word, en dit word beskou as 'n sweet met 'n sagte geur as dit gebak of in 'n stroop gemaak word (Herbst 2001). Agavesiroop (ook genoem agave-nektar) word as alternatief vir suiker tydens kook gebruik en word as 'n gesonde alternatief bevorder.
Vesel word verkry uit die blare van verskeie Agave spesies, insluitend Agave rigida var. sisalana, sisal hennep, en Agave decipiens, valse sisal hennep. Agave americana is die bron van pitabas en word gebruik as 'n veselaanleg in Mexiko, die Wes-Indiese Eilande en Suid-Europa.
Die plante het addisionele gebruike. As dit in skywe gedroog en gesny word, vorm die stingel natuurlike skeermesse, en die sap van die blare sal in water soos seep beland. Die inboorlinge van Mexiko het agave gebruik om penne, naels en naalde te maak, sowel as toue om te weef en te weef. In Indië word die plant baie gebruik vir heinings langs spoorweë. As hulle uitdroog, kan die stingels gebruik word om didgeridoos, 'n blaasinstrument, te maak.
Sommige agaves word medies gebruik. Blare tee of tinktuur wat mondelings geneem word, word gebruik om hardlywigheid en oortollige gas te behandel. Dit word ook as 'n diuretikum gebruik. Worteltee of tinktuur word mondelings geneem om artritisgewrigte te behandel.
ekologies, Agave spesies word gebruik as voedselplante deur die larwes van sommige Lepidoptera-spesies, insluitend Batrachedra striolata, waarop aangeteken is 'N Shawii.
Die sap van baie soorte agave kan akute kontakdermatitis veroorsaak. Dit sal rooiheid en blase van een tot twee weke oplewer. Episode van jeuk kan tot 'n jaar daarna herhaal, selfs al is daar nie meer 'n sigbare uitslag nie. Irritasie word deels veroorsaak deur kalsiumoksalaat raphides. Gedroogde dele van die plante kan met kaal hande met min of geen effek hanteer word.
Agave is 'n geslag binne die familie Agavaceae, wat tans binne die orde Asparagales geplaas word. Agaves is eens in die leliefamilie, Liliaceae, geklassifiseer, maar die meeste verwysings bevat dit nou in hul eie familie, Agavaceae. Die geslag Agave is verdeel in twee subgenera: Agave en Littaea.
Agaves het lankal spesiale probleme vir taksonomie gehad; variasies binne 'n spesie kan aansienlik wees, en 'n aantal genoemde spesies is van onbekende oorsprong en kan net variante van oorspronklike wilde spesies wees.
Spaanse en Portugese ontdekkingsreisigers het waarskynlik agaveplante saamgebring na Europa, maar die plante het in die negentiende eeu in Europa gewild geword toe baie soorte deur versamelaars ingevoer is. Sommige is sedertdien voortdurend deur kompensasie gepropageer en lyk nie konsekwent soos in die natuur bekend nie, hoewel dit bloot te wyte is aan die verskille in groeitoestande in Europa.
Galery van Agave spesies of kultivars
Agave americana CV. 'Mid-picta'
Agave bracteosa (Spinnekop-agave)
Asimov, E. 2000. Bereik na tequila van beter gehalte. Tydskrifrekord. 6 Oktober 2000. Onttrek 2 Januarie 2008.
Gentry, H. S. 1982. Agaves van die kontinentale Noord-Amerika. Tucson, AZ: Universiteit van Arizona Press. ISBN 0816507759.