Waarom die Amerikaanse nasionale skuld gevaarlik is: 'n aanlyn toonbank van eksterne verpligtinge van 'n supermag
Gepubliseer: Julie 20 2020. Author: Anna A.
"Hulle sê dat u eindeloos na drie dinge kan kyk - hoe die vuur brand, die water vloei en die Amerikaanse skuld van die land groei."
Om hierdie taamlik abstrakte definisie te verstaan, is dit nodig om die kern van die staat se staatskuld te ontsyfer. As ons na amptelike bronne gaan, word dit duidelik dat die afkorting die geldelike ekwivalent is om die gevolglike begrotingstekort te dek. Die land se skuld is die gevolg van lenings deur die staat. Dit is gelyk aan die som van alle finansiële tekorte vir vorige jare, uitgesluit die gevolglike surplus.
In die praktyk is dit gebruiklik om die teenwoordigheid van teen-eise te ignoreer. Om dit eenvoudig te stel, word die negatiewe balans nie verminder deur die hoeveelheid skuld van ander lande aan die betrokke staat nie. Pensioen en sosiale sekerheid van die bevolking is ook nie opgeneem in die lys van items wat die bedrag aan openbare skuld beïnvloed nie. Die grootte daarvan word weerspieël in die nasionale geldeenheid en in enige ander gerieflike geldelike ekwivalent. Om die vergelyking redelik objektief te maak, word die hoeveelheid skuld gepubliseer as 'n persentasie van die land se BBP (bruto binnelandse produk).
As ons kyk na die definisie uit die Begrotingskode, dan ontleed dit die begrip openbare skuld as die totale bedrag van die land se verpligtinge teenoor individue en regspersone, ander state, sowel as internasionale organisasies en ander onderwerpe van die internasionale reg. Daar moet op gelet word dat die hoofrede vir so 'n minus nie net die negatiewe balans van die binnelandse begroting is nie. Die nasionale skuld word ook gevorm as gevolg van die beskikbaarheid van gratis geld van burgers en regspersone.
Kom ons bespreek hierdie definisie met 'n meer spesifieke voorbeeld. Die VSA is 'n magtige ekonomies en polities ontwikkelde staat. Sy nasionale geldeenheid word regoor die wêreld erken en is een van die bestendigste. Die Amerikaanse nasionale skuld, die aanlyn-toonbank, kan aan die begin van die artikel gesien word, is in twee dele verdeel: die openbare en die binnelandse regering. Op die oomblik is die totale waarde daarvan ongeveer $ 26 biljoen. Boonop val die grootste deel van die bedrag op die openbare aandeel. Die land se binnelandse skuld word gevorm as gevolg van die vorming van 'n begrotingstekort in verhouding tot plaaslike fondse (byvoorbeeld pensioenfondse). Sulke organisasies kan immers effekte wat deur die staat uitgereik is, koop (nie-markeffekte). Die begunstigde is gewoonlik die Social Security Trust Fund. Alle belastingaftrekkings van Amerikaanse burgers vloei na hierdie organisasie. Dit versprei vergoeding en pensioene weens die bevolking van die land, en dit is sy wat byna $ 3 biljoen van die totale staatskuld uitmaak.
Die openbare deel word geskep ten koste van tesourie-effekte, wat onder die FRS, verskillende korporasies, staatsregerings, ander state en individue versprei word. Daar moet gesê word dat dit Amerikaanse effekte is wat die mooiste onder die grootste beleggers ter wêreld is. China is die aktiefste deelnemer aan die land se verhoogde nasionale skuld. Hy besit meer as $ 1 triljoen effekte in die tesourie. Dikwels is dit effekte wat vir tien jaar gekoop word. Dit word gekenmerk deur 'n lae risiko vir waardevermindering, hoewel dit relatief min inkomste meebring. Sulke sekuriteite kan te eniger tyd deur die ope mark teen die huidige prys verkoop word, en terselfdertyd feitlik niks om uit die aanvanklike belegging te verloor nie.
Kom ons gaan van algemene feite na spesifieke syfers. Hieronder gee ek 'n klein tabel waarin die aanwysers van die huidige staatskuld in die betrokke land grafies aangebied word.
Geprojekteerde verhouding tot BBP
Die geldelike ekwivalent van die openbare skuld vir elke landsburger
$ 26 triljoen
$ 864 miljard
Soos u kan sien, is die getalle redelik indrukwekkend. 'N Net so interessante punt is die lys van die belangrikste krediteure van hierdie staat, wat steeds 'n leidende posisie in die wêreld beklee.
Groot beleggings kom direk van die Asiatiese state - Japan en China. Die res van die lande het baie minder invloed. Terloops, tot 2020 was China die belangrikste belegger, en nou het dit plek gemaak vir Japan.
Die redes vir die konstante groei van die Amerikaanse nasionale skuld
Dit is eintlik redelik eenvoudig. Die antwoord lê op die oppervlak, naamlik in die land se begroting self. Sodra daar 'n tekort is, begin die regering openbare skuld uitreik om die gevolglike tekort aan fondse te dek. Natuurlik sou dit baie makliker wees om belastingaftrekkings van burgers en regspersone te verhoog. Maar dit kan lei tot 'n toename in openbare ontevredenheid, sowel as tot 'n skerp daling in die ekonomie. En hierdie resultaat is baie meer vernietigend as die groei van openbare skuld. Banale kostebesparing is ook nie 'n oplossing vir die probleem nie. In hierdie geval sal baie nywerhede inderdaad nie voldoende finansiering ontvang nie.
Die Verenigde State het spesifiek nie die keuse wat dit gaan doen nie. In hierdie geval word die nasionale skuld in plaaslike geldeenhede gedenomineer, en Washington self het direkte beheer daaroor. Om die gevolglike minus te stabiliseer, skakel die Amerikaanse FRS die drukpers bloot met volle krag aan. Die geldvoorraad wat in omloop vrygestel word, maak dit moontlik om bykans alle skuldverpligtinge af te los. En dit is 'n unieke saak, aangesien geen ander staat so 'n voorreg het nie.
Die kern van openbare skuld hou 'n groot risiko vir wanbetaling in. Die onvermoë om nuwe lenings aan te gaan, sal immers lei tot die nie-betaling van ou skuld en rente daarop. Maar die Amerikaanse regering is miskien nie besonders hieroor nie. In die Verenigde State sal 'n soortgelyke situasie slegs ontstaan ​​as die federale regering deur die Kongres verbied word om die maksimum vlak van openbare skuld te verhoog. Ek onthou dat die land in 2011, toe Barack Obama president was, deur die gedreig van 'n tegniese standaard gedreig is. Die opkomende probleem is egter op daardie oomblik maklik uitgewis deur die vlak bloot met $ 2,1 biljoen te verhoog.
Maar die verhouding van BBP tot nasionale skuld is die opwindendste oomblik vir alle Amerikaners. Volgens vooraanstaande kenners van die Wêreldbank is hierdie aanwyser vir die Verenigde State baie problematies, aangesien dit 77% van die land se jaarlikse BBP oorskry. In die praktyk bestaan ​​baie state egter goed met groot buitelandse skuld. Italië, Frankryk en Japan is goeie voorbeelde. Hul skuld aan krediteure was vir baie jare meer as 100% van die BBP. Die lewenstandaard en ekonomiese ontwikkeling hier het egter duidelik nie gedaal nie. Die VSA hou tred met hierdie lande. Volgens die data van 2019 was die verhouding van die aanwysers wat oorweeg is, 108,3%.
Waarom is Amerika so bereid om aan ander lande te leen?
Om hierdie vraag te beantwoord, is dit noodsaaklik om verskeie belangrike faktore in ag te neem wat die begeerte van ander lande om in die Amerikaanse ekonomie te belê, beduidend beïnvloed:
Ons praat van die mees ontwikkelde mag ter wêreld. Amerika het hierdie status al meer as honderd jaar. Die ekonomie en produksie van hierdie staat is op die hoogste vlak en word voortdurend verbeter. Plaaslike produkte is in baie lande groot aanvraag. Die olie-industrie, farmaseutiese produkte, hoë tegnologie, biochemie, vliegtuig- en motorvervaardiging word deur die staat voortdurend ontwikkel en geborg. Boonop groei die Amerikaanse BBP jaarliks ​​met 3%. Dit is 'n baie hoë aanwyser wat spreek van die stabiliteit van die staat.
Daar is baie miljardêrsondernemings in hierdie land wat wêreldwyd beroemd is. Hul kapitalisasie dek maklik die Amerikaanse skuld. Oorweeg 'n spesifieke voorbeeld van verskeie ondernemings met groot name sodat die data nie ongegrond is nie. Die totale kapitalisasie van slegs ses Amerikaanse finansiële "monsters" (Microsoft, Apple, Facebook, Berkshire Hathaway en Alphabet) is gelyk aan die bedrag van die Amerikaanse skuld aan China en Japan. En soos u weet, is hierdie lande die belangrikste beleggers. En ek noem slegs 'n vyfde van alle groot finansiële ondernemings, waarvan die totale kapitaal ongeveer $ 100 miljard beloop.
Die VSA is 'n land wat toeriste van oor die hele wêreld gewillig besoek. Hier is baie interessante besienswaardighede wat elke seisoen meer as 70 miljoen besoekers lok.
Hierdie krag handhaaf lae inflasie (2%) en bekostigbare uitleenkoerse. Dit is 'n positiewe faktor om 'n onderneming hier te begin. Meer as 1 miljoen mense trek jaarliks ​​hierheen, en almal is lank nie burgers van Suid-Amerika nie. Die VSA is 'n land van geleenthede waar almal hulself maklik kan vestig as die stigter van 'n klein private onderneming. Daarom is belowende entrepreneurs so bereid om hulle in Amerika te vestig en groot bedrae geld in hul plaaslike aktiwiteite te belê.
Plaaslike onderwys word hoog op prys gestel. Amerikaanse universiteitsgrade word regoor die wêreld aangehaal. Gegradueerdes sal gewaarborg word om 'n gesogte en hoogs betaalde werk te kry. Daarom is die koste van studie in die Verenigde State baie hoog. Maar hierdie punt is ook een van die takke van belegging in die land se binnelandse ekonomie, wat eksterne inspuitings stimuleer.
As vroeër die produksie van Amerikaanse handelsmerke hoofsaaklik op die grondgebied van Asiatiese state gebaseer was, keer die hele industrie geleidelik terug na sy vaderland. Die regering verkies om hoë-tegnologie fabrieke te bou wat toegerus is met moderne toerusting, wat beheer word deur slegs 'n paar bekwame werknemers, wat weier om duisende buitestaanders te betaal. En dit spaar jou regtig baie geld.
Amerika is een van die leiers wat landbou-uitvoer betref. Ons praat oor die verskaffing van graan sowel as klaargemaakte vleisprodukte.
Soos toon aanlyn toonbank, Amerikaanse openbare skuld vasgestel in die nasionale geldeenheid van 'n gegewe land. Die dollar word erken as die gewildste, stabiele en sterkste geldeenheid ter wêreld. Met die hulp daarvan word transaksies op die grondgebied van baie buitelandse lande uitgevoer.
Verskeie betroubare agentskappe gee Amerika 'n baie hoë kredietgradering, waarop slegs 'n paar wêreldmoondhede kan spog. As gevolg hiervan ontvang die Verenigde State groot lenings teen gunstige tariewe en het groot beleggings van ander state.
Moenie die bedrag van buitelandse skuld as 'n negatiewe aanduiding beskou nie. Die feit is dat internasionale lenings uitgereik word volgens 'n beginsel soortgelyk aan die werk met individue. Hoe hoër die ontwikkelingsvlak van die land en die burgers se lewe is, hoe makliker is dit om finansiële steun teen lae rentekoerse te kry. Die stabiliteit in die ekonomie, sowel as in die industriële sfeer, maak dit moontlik om die winsgewendste skuldeisers te lok. Die Verenigde State is op sy beste in hierdie verband, en geen van die beleggers twyfel oor die werklike moontlikheid van die staat om in die toekoms sy verpligtinge te delg nie.
Maar hoe hou die Amerikaners self verband met die hoeveelheid buitelandse skuld? Ek moet sê dat dit baie dubbelsinnig is. Baie is bekommerd dat die begrotingstekort sal lei tot hoër belastinginvorderings, laer lone en maatskaplike bystand. Die meerderheid is egter van mening dat niemand bloot skuld sal uitskakel nie, aangesien ander lande nie sal waag om 'n ernstige konflik met die Verenigde State te voer nie.
Waaraan word soveel geld spandeer?
Dit is onwaarskynlik dat Amerika sulke beleggingsvolumes net in die reserwe lok. Natuurlik word hulle almal belê in die ontwikkeling van die staat self en sy individuele sfere. Hier is 'n voorbeeldlys van die belangrikste Amerikaanse uitgawes:
Medisyne. Baie spesiale programme op hierdie gebied verg groot beleggings. 'N Goeie voorbeeld is gekwalifiseerde hulp aan inwoners met 'n lae inkomste, dienste vir pasiënte met sekere diagnoses en mense ouer as 65 jaar. Hierdie gebied kos ongeveer 1,1 biljoen dollar.
Die program vir maatskaplike ondersteuning en beskerming van gestremdes sowel as pensioenarisse. Nog 'n triljoen dollar gaan hierheen.
Nasionale verdediging. Om die amptelike grense en die gebied van die staat te beskerm, asook om aan verskillende buitelandse veldtogte deel te neem, bestee die Verenigde State ongeveer $ 1,3 biljoen.
Ander uitgawe-item. Dit sluit onderwys, internasionale politiek en openbare vervoerdienste in.
Die gevaarlike wese van die land se skuld
Op so 'n hoë vlak is finansiële sake altyd 'n tweesnydende swaard. Aan die een kant sal die stabiliteit en welvaart van die Verenigde State nie toelaat dat die staat hulpeloos word teenoor die beleggers nie. Maar aan die ander kant het groot skuld nog nooit iets goeds belowe nie.
Die logika is redelik eenvoudig. As u die geld geneem het, moet u dit teruggee en selfs met ekstra rente. En as daar 'n begrotingstekort is, sal dit uiters problematies wees. Die maklikste uitweg is om belasting te verhoog en betalings vir sosiale programme te verlaag. Maar dit is onwaarskynlik dat die bevolking tevrede sal wees, wat in hierdie situasie duidelik sal begin huil en in opstand kom.
In die volgende twee dekades sal mense wat tydens die sogenaamde baby boom gebore is, begin uittree. Dit sal 'n skerp toename in die uitgawes vir die sosiale sekerheid van die burgers van hierdie kategorie veroorsaak. Die Amerikaanse binnelandse ekonomie is waarskynlik nie gereed vir so 'n finansiële las nie.
Amerika se buitelandse skuld neem geleidelik toe, maar die regering doen alles om die groeikoers op een of ander manier te verminder: dit is om herstrukturering, konsolidasie en verlenging van bestaande verpligtinge. 'N Negatiewe neiging kan regtig nie net vertraag word nie, maar ook in 'n positiewe rigting omgekeer word. Dit sal egter nodig wees om tot 35% van die land se begrotingsbesteding uit te skakel. In die praktyk kan sulke besparings eenvoudig nie gerealiseer word nie, en so 'n radikale metode bly slegs in teorie effektief.
Die Amerikaanse regering se posisie vandag
Amerika se huidige skuldprobleme is die gevolg van 'n finansiële krisis in 2007 en 2008. Sedertdien het die land se leierskap verskeie kere die maksimum vlak van buitelandse aanspreeklikhede verhoog. En dit het werklike gevegte uitgelok in die politieke arena tussen die Republikeine van die Kongres en die Demokrate van die administratiewe staatsapparaat.
Toe Donald Trump in 2016 as president optree, was een van sy eerste luide verklarings 'n belofte om die probleem van die land se reuse-skuld op te los. Hy het beplan om dit gedurende die volgende agt jaar van sy regering te doen. Trump was vasbeslote dat sy vaderland belastinghervormings en 'n heronderhandeling van die huidige bepalings van handelsooreenkomste nodig het. Hy het aangevoer dat die gevolg van die veranderinge 'n groot ekonomiese groei sou wees, wat die begrotingstekort sou dek en die bevryde kontant moontlik maak om beleggers te betaal.
Verteenwoordigers van die Demokratiese Party van die land het nog altyd die staatskuld rustiger behandel, daarom was dit die Republikeine wat aan bewind gekom het wat as die regte "valke" beskou word in die saak van Amerikaanse buitelandse verpligtinge. 2017 het egter alles omgekeer. Sedertdien het Trump nie net die verhoging van die kroeg aktief ondersteun nie, maar ook 'n onbeperkte invoeging van geld van buitelandse vennote bepleit. Demokrate beweer egter dat dit alles tot buitensporige skuld sal lei, wat die mag eenvoudig nie kan terugbetaal nie.
In Mei 2020 het die Amerikaanse nasionale skuld met 'n ander triljoen dollar gestyg. Die president het egter gesê dat so 'n neiging hom nie pla nie, aangesien triljoene in nasionale geldeenhede toegeken sal word om die gevolge van die koronaviruspandemie te bekamp. Volgens die kenners van die IMF sal die nuwe siekte daartoe lei dat Amerika se buitelandse verpligtinge in 1 toeneem tot 2020% van die land se BBP, wat einde 131,1 $ 2019 biljoen beloop het.
In werklikheid het die VSA baie kanse om van sy skuld ontslae te raak. Maar in elk geval sal die leisels van die regering gekonsentreer word in die hande van 'n paar van die grootste aandeelhouers in die Amerikaanse Federale Reserwe, wat nie 'n regeringsorganisasie is nie, maar 'n privaat.
Die waarskynlikste scenario is die vrystelling van 'n groot hoeveelheid Amerikaanse nasionale geldeenheid in die mark. Sodra die nasionale skuld sy kritieke waarde bereik, sal die regering onmiddellik die drukpers aanskakel. U kan egter nie net tien triljoene dollars in die ekonomie van die land gooi nie. Die gevolge van so 'n daad sal baie hartseer wees. Die finansiële stelsel sal waarskynlik daal, en as gevolg van die skielike hiperinflasie, sal die hele ekonomie in duie stort.
Dit is baie waarskynlik dat die Verenigde State in verskillende afsonderlike klein state sal hervorm. Dit sal Amerika in staat stel om homself van die verantwoordelikheid vir die vorming van die volgende ronde van 'n kragtige ekonomiese krisis, wat beslis op 'n wêreldwye skaal sal groei, te onthef. Destyds sal 'n nuwe reserwe-geldeenheid verskyn, waarvan die eienaar een van die nuutgebakte state sal wees, wat voorheen deel van die Verenigde State was. Dit is hierdie land wat die Fed sal beheer, sowel as die weermag van die staat wat in die vergetelheid gesink het. Aangesien byna alle huidige finansiële instellings in Amerika gevestig is, sal die meeste lande ter wêreld onmiddellik die nuwe geldeenheid erken, wat al die voorwaardes vir die werking van die uitruil sal verander.
Soos u kan sien, is die belangrikste die kern van die nasionale skuld Die Verenigde State het baie ernstige gevolge, nie net vir 'n spesifieke mag nie. Ek het net een van die mees waarskynlike opsies uitgespreek om Amerika van eksterne verpligtinge te bevry. Beleggers sal natuurlik nie hul beleggings terugkry nie. In uiterste gevalle kan een kredietdollar slegs vir twee sent vergoed word.