Hoe die Elizabethaanse wet die armes eens beskerm het en tot ongeëwenaarde welvaart gelei het - InnerSelf.com
Versadigde Vette Maak Sommige Selle Verlies Van Tyd
Voedsel met baie vet, veral versadigde vet, is sleg vir jou. 'N Vetryke dieet is 'n risikofaktor vir ...
6 Dinge wat jy moet oorweeg wanneer jy soek na 'n huis vir Dementia Care
Om 'n geliefde by 'n verpleeginrigting toe te laat, is 'n moeilike besluit en kom gewoonlik net dadelik op ...
Waarom sommige mense gesond te maak en ander nie ...
Genesing was nog altyd 'n groot raaisel, veral as 'n geneesmiddel vir een persoon werk, maar miskien ...
Hoe die Elizabethaanse wet die armes eens beskerm het en tot ongeëwenaarde welvaart gelei het
Simon Szreter, Universiteit van Cambridge
Elizabeth I in optog, omstreeks 1600. Wikimedia Commons
In die laaste jare van Elizabeth I se bewind het Engeland die ontstaan ​​van waarskynlik die wêreld se eerste effektiewe welsynstaat gesien. Wette is ingestel wat mense suksesvol teen stygings in voedselpryse beskerm het.
Meer as 400 jaar later, in die slotjare van Elizabeth II se bewind, die Verenigde Koninkryk staar weereens gevaarlike stygings in lewenskoste in die gesig. Miskien kan vandag se regering iets by sy wetgewende voorouers leer.
Tot aan die einde van die 16de eeu was dit regdeur Middeleeuse Europa 'n gegewe dat wanneer voedselpryse styg, daar 'n gevolglike oplewing in sterftesyfers sou wees, aangesien mense doodgehonger het en siektes onder die ondervoedes versprei het.
Die Elizabethaanse armwette van 1598 en 1601 het die situasie in Engeland op sy kop gekeer. Nou toe kos te duur geword het, was plaaslike gemeentes verplig om kontant of kos te gee aan diegene wat nie kon bekostig om te eet nie. Vir die eerste keer in die geskiedenis, het dit onwettig geword om enigiemand te laat honger ly.
Die wette was duidelik en eenvoudig, en het vereis dat elkeen van meer as 10,000 XNUMX Engelse gemeentes 'n deurlopende hulpfonds op die been gebring het om die kwesbares te ondersteun. Dit het kreupeles, siekes en oues ingesluit, sowel as weeskinders, weduwees, enkelmoeders en hul kinders, en diegene wat nie werk kon kry nie. Bewoners van grond (grondeienaars of hul huurders) moes 'n belasting aan die fonds betaal in verhouding tot die waarde van hul besit.
Onder toesig van plaaslike landdroste het die stelsel se deursigtigheid geen skuiwergate verskaf om die belasting te vermy nie. Trouens, dit het 'n florerende kultuur van liefdadigheid aangemoedig wat aalmoese, vakleerlingskappe en hospitale vir die gemeente se armes verskaf het om armoede te verlig.
Met hierdie verspreiding van gelokaliseerde mini-welsynstate het Engeland met meer as 150 jaar die eerste land in Europa geword wat effektief 'n einde aan wydverspreide hongersnood. En dit het ook Engeland later in staat gestel om verreweg die vinnigste tempo van verstedeliking in Europa te geniet.
Tussen 1600 en 1800 het groot getalle jongmense plattelandse gemeentes verlaat om werk in stede te kry, veilig in die wete dat hul ouers in tye van nood deur die gemeente ondersteun sou word – en dat hulle self hulp sou ontvang as dinge nie werk nie. uit. Lank voor die eerste stoomenjins opgedaag het, het die Armwette 'n stedelike arbeidsmag geskep wat die industriële rewolusie in staat gestel het om te begin.
Swak stand van sake
Toe in 1834 het alles verander. Die koste van hierdie vlak van welsynsondersteuning is te hoog geag, en is met opset vervang harde nuwe stelsel waarin die armste mans en vroue van mekaar en hul kinders geskei is en slegs van pap voorsien is in ruil vir vervelige take in vernederende werkhuise. Die vrees vir die werkhuis is ontwerp om die armes te dwing om werk te verkies – vir watter afgronde lone die mark ook al bied.
Dit is hierdie weergawe van die armwette wat geneig is om in die populêre geheue vas te bly, bekend uit die boeke van Charles Dickens, en wat die prestasies van die Elizabethaanse oorspronklike verduister. Maar uitgebreide onlangse navorsing het begin om uit te lig hoe die Elizabethaanse wet die Britse geskiedenis verander het – en bied ons dringende lesse vir vandag se welsynstelsel en die druk van die lewenskostekrisis.
Net soos die ou armwette 'n buitengewone tydperk van ekonomiese voorspoed ondersteun het, so het die VK se welsynstaat ook ná die Tweede Wêreldoorlog. Belasting-befondsde investering in onderwys (sekondêr en hoër), en die nuutgeskepte NHS het groter geleenthede en lewenstandaarde begin opstyg, soos die VK meer as twee dekades van die vinnigste produktiwiteitsgroei in sy geskiedenis (1951-73). In die 1600's is voedselverspreiding wettiglik in Engeland afgedwing. Shutterstock/Yau Ming Laag
Vandag praat mense gereeld daarvan dat hulle gedwing word om tussen te kies eet en verhit namate voedsel- en energiepryse styg. Tog is daar geen ooreenstemmende vergoeding vir diegene wie se lone en voordele nie ver genoeg strek nie. 'n Eenmalige uitdeel wanneer miljoene huishoudings beide brandstof- en voedselarmoede in die gesig staar, is armoede maar 'n tydelike pleister.
Totdat daar 'n permanente toename in vangnetbetalings aan diegene met universele krediet is, sal voedselbanke voortgaan om te vermeerder en kinders sal voortgaan om honger skool toe te gaan. Die verband tussen rykdom en belasting is effektief deur die Elizabethane gebruik om ongelykheid te begin aanpak. Maar vandag se geglobaliseerde ekonomie fasiliteer buitelandse winste en steeds toenemende ongelykheid.
In my nuwe boek, Na die virus: Lesse uit die verlede vir 'n beter toekoms Ek ondersoek veranderinge in die sin van morele plig en die noukeurig wetgewende kollektiewe poging wat die grondslag van die VK se verlede – en mees onlangse – tydperke van voorspoed gevorm het.
Die Arme Wette was ver van 'n perfekte stelsel van welsyn. Maar die feit dat die beskerming van die armstes in die samelewing voorheen gelei het tot wydverspreide ekonomiese groei, is 'n geskiedenisles wat nie deur enige regering geïgnoreer moet word tydens 'n lewenskostekrisis nie.