Tweedlee Dee (Digitally Remastered) - Single by LaVern Baker on Apple Music
Tweedlee Dee (Digitally Remastered) - Single
Tweedlee Dee (Digitally Remastered)
Precious Memories - LaVern Baker Sings Gospel
Chess Chartbusters, Vol. 2 Sat en moeg hiervoor? Gaan doen wat God doen: Maak ŉ einde daaraan. – Hervormend
Lyding moet endkry. Dit stop by jou.
Met lydenstyd is God en die kerk oor jou lyding eerlik. Niks kan dit tog verdoesel nie.
Ons is nie Boeddhiste wat met lyding so vrede maak dat ons swaarkry selfs wanneer ons nie eers seerkry nie. Ons glo nie lyding is noodwendig nie. Ons dink lyding kan en moet ŉ einde kry. Nie dat daar ŉ lewe hier sonder enige lyding moontlik is nie – daarvoor sorg sonde – maar om te glo in verlossing uit sonde, moet ook kan beteken dat ons mag uitsien na die dag as lyding saam met sonde tot ŉ einde kom.
Die goeie nuus is, dit kan. Die slegte nuus is, dit gaan slegter word voor dit beter word. Want ek en jy is in die voorste linie. En in die laaste loopgraaf. Daar waar Jesus ook is. En ek en jy is die ouens wat aan sonde en lyding iets moet doen: Sonde, en lyding stop hier, hier by ons. Soos die bufferstop aan die einde van ŉ treinspoor, maak ons ŉ einde aan lyding. En sonde.
Jesaja 1 : 10 tot 20
Matteus 5 : 38 tot 42
3 Maart 2019, NHKA Kampersrus
Psalm 10 : 5, 6 en 9.
Psalm 42 strofes 1, 3 en 4.
Gesang 412 strofes 1 en 2.
Gesang 492 strofes 1 en 2.
Gesang 573 strofes 1, 2 en 3
Gesang 397 : 1.
Gesang 500 : 2 en 3.
Skyfie: Sat en moeg hiervoor? Gaan doen wat God doen: Maak ŉ einde daaraan. Lyding moet endkry. Dit stop by jou.
Die goeie nuus is, dit kan. Die slegte nuus is, dit gaan slegter word voor dit beter word. Want ek en jy is in die voorste linie. En in die laaste loopgraaf. Daar waar Jesus ook is. En ek en jy is die ouens wat aan sonde en lyding iets moet doen: Sonde, en lyding stop hier, hier by ons. Soos die bufferstop aan die einde van ŉ treinspoor, maak ons ŉ einde aan lyding.
Skyfie: Sing (Sit) Psalm 10 : 5, 6 en 9.
Kom ons begin met Psalm 10. Ons het hom verlede week ook gesing en toe het ek ook gewys daarop dat die Psalm sê: “U is oor ons leed begaan; maak daar dan nou ŉ einde aan. . .”
Psalm 10 strofes 5, 6 en 9.
Skyfie: Sing (Staan op) Psalm 42 : 1, 3 en 4.
God, het ons gesing-bid, kom maak ŉ einde aan lyding. Maar terwyl ons ly, voel ons God het ons vergeet. Dit voel of Hy ons nie sien nie. Ons toetredelied sing oor hoe ons smag dat God ons tog moet raaksien. Staan op, dan sing ons saam
Skyfie: Votum en Seën. Die Here maak ŉ einde aan lyding.
Die Here maak ‘n einde aan al die lyding.
So is vervul wat deur die profeet Jesaja gesê is: “Hy het ons lyding op Hom geneem, ons siektes het Hy gedra.”
Skyfie: Sing (Staan) Gesang 412 : 1 en 2.
Niks, nie eers lyding, kan ons van God skei nie. Kom ons sing dit saam uit
Skyfie: Die wil van God
Luister na die Here se wil vir ons uit Romeine 8.
Daar staan immers geskrywe: “Dit is oor U dat die dood ons dag vir dag bedreig, dat ons soos slagskape behandel word.”
Hiervan is ek oortuig: geen dood of lewe of engele of magte of teenswoordige of toekomstige dinge of kragte
of hoogte of diepte of enigiets anders in die skepping kan ons van die liefde van God skei nie, die liefde wat daar is in Christus Jesus ons Here.
Skyfie: Sing (Sit) Gesang 492 : 1 en 2.
Kom ons sing wat ons glo. Bly sit en sing saam
Skyfie: Sing (Sit) Gesang 573 : 1, 2 en 3.
Kom ons sing dit nog ŉ keer: Niks kan ŉ wig tussen ons en God indryf nie. Jesus tree vir ons in.
Skyfie: Jesaja 1 : 10 tot 20. Bladsy 742 van die Ou Testament (NAV).
Jesaja 1 : 10 tot 31 (Bladsy 742 van die Ou Testament)
Luister na die woord van die Here, julle Sodomsleiers! Gee ag op wat ons God julle leer, julle Gomorrasvolk!
Wat het Ek aan julle baie offers? vra die Here. Ek is sat van die brandoffers van ramme en die vet van voerbeeste; die bloed van bulle en lammers en bokke staan My nie aan nie.
As julle kom om voor My te verskyn, wie het julle gevra om my voorhowe te kom vertrap?
Moenie langer julle nuttelose offergawes bring nie: Ek het ‘n afsku van julle wierookoffers. Nuwemaansfeeste, sabbatsvierings, die uitroep van feesdae: Ek verdra nie feesviering met onreg saam nie.
Julle nuwemaansfeeste en feesgetye haat Ek. Hulle is vir My ‘n las, Ek is moeg daarvoor.
As julle julle hande in gebed uitstrek, sal Ek my oë vir julle toemaak. Selfs al bid julle hoe baie, sal Ek nie luister nie, want julle hande is met bloed bevlek.
Was julle, reinig julle. Moenie voor My verskyn as julle verkeerd doen nie. Hou op met kwaad doen.
Leer om weer goed te doen, sorg dat daar reg geskied, gaan die verdrukker teë. Laat reg geskied aan die weeskinders, behartig die regsake van die weduwees.
Kom tog, laat ons die saak met mekaar uitmaak, sê die Here: Al was julle skarlakenrooi van sonde, julle sal wit word soos sneeu. Al was julle purperrooi, julle sal wit word soos wol.
As julle gehoorsaam wil wees, sal julle die goeie van die land eet,
maar as julle weier en opstandig bly, sal die swaard júlle eet, want dit is die Here wat dit gesê het.
Skyfie: Matteus 5 : 38 tot 42. Bladsy 11 van die Nuwe Testament (NAV).
Matteus 6 : 38 tot 42 (Bladsy 11 van die Nuwe Testament)
“Julle het gehoor dat daar gesê is: ‘’n Oog vir ‘n oog en ‘n tand vir ‘n tand.’
Maar Ek sê vir julle: Julle moet julle nie teen ‘n kwaadwillige mens verset nie. As iemand jou op die regterwang slaan, draai ook die ander wang na hom toe.
As iemand jou hof toe wil vat om jou onderklere te eis, gee hom ook jou boklere.
As iemand jou dwing om sy goed een kilometer ver te dra, dra dit vir hom twee kilometer.
Gee aan hom wat iets van jou vra, en moet hom wat van jou wil leen, nie afwys nie.”
Hier eindig vandag se Skriflesing. Luister na die woord van die Here. Gee ag op wat ons God ons leer.
Skyfie: Sing (Sit) Gesang 397 : 1.
Die lyding wat Jesus verduur, ly Hy vir ons en in ons plek. So vat Hy ons lyding weg. Sing dit uit
Skyfie: Sat en moeg hiervoor? Gaan doen wat God doen: Maak ŉ einde daaraan.
Ek is sat. Ek is moeg daarvoor.
Moeg vir julle offers, sat van die vet van julle voerbeeste en die bloed van julle bulle en lammers en bokke. Dit staan My nie meer aan nie. Ek kan dit nie meer veel nie. Moenie langer julle nuttelose offergawes bring nie. Ek het ŉ afsku daaraan ontwikkel. Moenie by My julle feeste kom vier nie; julle feesgetye haat ek. Julle is vir My net ŉ las. Wie het julle buitendien gevra om my voorhowe te kom vertrap? Ek is moeg daarvoor. Ek is hartlik sat van julle almal. As julle julle hande in gebed uitstrek, sal Ek my oë vir julle toemaak, en nie om saam te bid nie! My ore ook: Selfs al bid julle hóé baie, Ek sal nie luister nie.
Van julle het Ek nou net mooi genoeg gehad, sê die Here, die God van Israel wat voorheen vir sy liefde bekend was. Hy is dieselfde God wat vir Israel uit Egipte, die plek van slawerny, bevry het. Hy het beroemd geword vir sy volk se oorwinnings oor magtiger nasies. Hy is die God wat ŉ see soos ŉ rooi tapyt aan hulle voete kon drooglê, water uit klippe kon tap, manna uit die hemel kon laat sneeu. Dis die einste Hy wat vir sy volk ŉ land belowe het, en elke sentimeter daarvan vir hulle op ŉ skinkbord gegee het, soos wolf die drie varkies se huisies wegblaas, sommer met ŉ asempie in ŉ trompet en ŉ lied in die keel. Hy het met sy volk saamgetrek in ŉ wolk, by hulle ingetrek in die tabernakel. Nou sê hierdie God: Gee pad voor My! Gaan weg! Vir julle is Ek nou hartlik sat en moeg.
So begin die “evangelie” volgens Jesaja.
Ek kan nie meer onthou waar mý walging begin het nie, maar ek weet ek voel al lankal ook so.
Ek is keelvol vir hierdie geweld, vir koelbloedige moord; vir barbaarse moord op boereplase, én vir gesofistikeerde gesinsmoorde op ŉ deftige wynlandgoed, en in slaapkamers se en suite toilette in duur ommuurde voorstede. Ek is hartlik siek en sat daarvoor dat vroue nie by hulle mans meer veilig is nie, en woedend oor die trouma wat kinders deurmaak as hulle moet staan en kyk hoe hulle ouers deur mekaar gemartel en afgemaai word, en self ook slagoffers word van onbeteuelde drif. En, helaas, dat ouers ook nie meer by hulle eie kinders geborge kan voel as dié bedwelmd met sy eie sleutel en ŉ byl by die ouerhuis se trellidoor instap nie.
Van hierdie tirannie van eiegeregtigheid het ek nou net mooi genoeg gehad.
Ek is vir die dood op straat en orals publiek net so siek. Hierdie tierende wetteloosheid en bloeddors moet endkry. Maar dis die moord op vertrouensverhoudings wat my die meeste omkrap.
Ek is sat daarvoor dat ons selfs ons strafregstelsel so jammerlik misluk, teen ŉ prys te koop is. Ek is woedend dat mense daarom wegkom met skaamtelose bedrog, sodat kriminele op vrye voet rondloop, my in die oë kyk en my uitlag, en dan nog die reg voorbehou om te besluit ek moet hulle nóg meer gee. Dat hulle wat die land moes regeer, die land aan vreemdeling plunderaars uitverkoop het, en sommer self die armes se geld opgeëet het, en nou weer bakhand staan vir nog. Hulle noem dit nog staatsbegroting. My geduld is op met polisie wat kop in een mus met georganiseerde misdaad konkel. Ek is kwaad oor hoe wildwagters wat renosters moes oppas, hulle vertroude toegang tot bewaringsgebiede misbruik om horings te jag. Ek is die duiwel in vir dominees wat jou laat petrol drink en met Doom doop, en jou dramaties kamtig uit die dood opwek, alles in die Naam van dieselfde God wat ek aanbid. Ek is baie, baie kwaad dat die staat nou kerke moet reguleer om die skurke ook uit ons geledere te weer. Ek het gedink ons is beter as hulle.
Ek is witwarm oor karre wat op witstrepe verbyvat sodat ek die veld moet in om nie kop aan kop te verongeluk nie, omgesukkel oor die paaie dansvloer word want niemand in die dorp het meer water om te drink nie, en net so liggies bedonderd oor jonges wat karre stop en dreig om wit passasiers dood te maak as ons hulle nie R20 elk betaal nie.
Ek is boos oor ek my kleinkind moet skool toe stuur om geboelie te word. Maar hoe anders gaan hy leer, nè? Ek is omgekrap oor die gelaster en beskindering in kerk- en vriendekringe. Ek verag skynheiligheid. Ek vervies my vir kwaadsteek, kwaadwilligheid en skoorsoekery, en die gelatenheid oor die gevolge daarvan, en dan sommerso se oorgee en opgee en padgee sodat die wat seerkry maar self moet aanploeter.
Ek is vies oor ek nie eers meer weet vir wie om kwaad te wees nie. Dis naderhand makliker om sommer oor alles en almal kwaad te wees. Met die hart op die mou weet vriend en vyand naderhand om jou te vermy. Maar ek het geleer al vlug almal anders van my weg, ek kan nie; ek sit met myself opgeskeep.
Kon julle nou al agterkom ek is ŉ bietjie omgekrap? Effentjies kwaad, net effens die swarte duiwel in? Dan kan ek nou maar ophou met die lys griewe.
O, daar is ŉ legio redes vir hoekom dit juis so moet gaan, baie goeie redes, glo. Dit moes my troos. Maar ek wil nie meer hoor hoedat die menseregtehandves werk om my te beskerm, en daarom ook misdadigers beskerm, nie. Ek koop nie meer in op die teorie oor “gelykheid voor die reg” nie. Ek weier om te luister na hoe “geregverdigd” hierdie gekamoefleerde heilige oorlog eintlik is: Dat dit ŉ verstaanbare reaksie is, ŉ klassestryd, dat dit gaan om honger en brood, en ou stinkende wonde. En ek het nie meer lus vir mense se verskonings nie, vir al die redes waarom hulle hande glo afgekap is, en hulle magteloos is om hulle teen sonde te verset nie. Ons is nou maar eenmaal so gemaak en gelaat staan. Twak, man!
Ons moet iets doen.
Ek dink toe nou: Wat kan ék tog doen daaraan? Ek onthou ek het al gekruisde lintjies op my hempsak en roubande om my bo-arm gedra. Ek het swart aangetrek en langs die pad gaan sit. Ek was by biddae en het vredesvlae gedra, soms gesing, dan weer geskreeu, stiltes gereël, gepraat en gestem. Alles mooi en gepaste simboliese verset, alles tevergeefs. Watter verskil maak dit tog? Gaan iemand ingryp en al wat krimineel is vang en ophang? Gaan rowers en verkragters, moordenaars en martelaars en rassiste en verraaiers se klein gevoelige hartjies vermurwe en van hulle misdaad afsien oor hulle my jammer kry? Of sal hulle vir my skrik? Ek dink nie so nie.
Dog, ek het al gedreun teen donderweer. Liza Minnelli, gaan staan in Cabaret onder ŉ treinbrug en gil dit uit teen Hitler en die Nazi’s en haar ontroue geliefde as die trein verbyraas, want geraasmaak help. So verbeel ek my ook mos, al help die geraas net dat ek nie heeltemal van my kop af raak nie. Ek het dit ook al gedoen (geraas onder die metaforiese treinbrug) want, hoe futiel ookal, dit het gevoel ek het iets daaraan gedoen.
Ek het iets daaraan gedoen? Wel, jy gaan nie juis na wat ek gedoen het, agterkom dat dit vandag in die land beter gaan as voor ek dit gedoen het nie. Dog, snaaks genoeg, ék voel beter. Ek het beter beheer, oor niks anders nie as net myself. Maar ek het nou geleer dit help, weet jy, as ek selfbeheersd is. .
Sodra ek vir sommer enigiemand anders, nie net misdadigers nie, siek en sat raak en hulle wil warmplek toe stuur, en soms selfs in myself en my eie omstandighede so ŉ weersin kry dat ek myself van kant kan maak, help dit as ek kan voel: Ek kry daar iets aan gedoen. Al voel net ek daarvan beter, en al is dit net effentjies, as ek voel ek kry iets ten minste darem aan myself gedoen, maak ek dit dinge nie net vir myself ŉ tikkie beter nie, maar ook vir die ouens om my wat ek netnou nog met my kaalhande wou wurg. Interessant genoeg, die ding wat ek doen, hoef nie op die skaal van ŉ berg se verskuiwing te wees nie. Trouens, die ding wat ek doen, is soms belaglik en onbenullig klein, soos te skree teen die trein. Ek doen dit glad nie oor ek vooraf glo dit veel sal help nie. Ek verwag nie naastenby dat ek die wêreld gaan verander nie. Maar doen ek dit tog, kom ek stomverbaas agter ek kom daarmee veel verder as wat ek beplan het.
Dit het hierdie week weer gebeur. Ek is toe lekker ingenome met myself. Ek het dit gedoen en enduit deurgesien, ek het verskil gemaak aan myself, en toe ook aan die mense om my en die wêreld hier by my. Lekker man.
Tot ek toe weer die evangelie volgens Jesaja gaan raaklees.
Die keelvolfaktor noop God om destyds Jesaja se keel te leen vir ŉ appel te skil met sy volk. Sê God toe: Ek is sat en moeg vir julle almal. Genoeg is genoeg. Moenie naby My kom nie, moenie eers kerk toe kom nie, of vir eredienste of vir feesvieringe nie, veral nie met jou offergawes nie. Moenie eers by my met gebede kom pla nie, Ek gaan nie luister nie. Ek is sat en moeg daarvoor dat julle met militêre dissipline godsdiens hou, sonder dat julle My ernstig opneem. Julle bedoel dit tog nie! Was julle regtig daarmee ernstig, sou julle soos Ek gaan leef het, en die kamma godsdienstigheid net gebêre het vir sabbatdae se vrome vergifnis vra en vredemakery nie. Ek is moeg vir hierdie skyngoedheid, terwyl julle agteraf weier om self goed te gaan doen. God moet goed doen, maar julle hoef nie?
Regtig? Is dit billik? Verdien ek hierdie pak slae? Is dit waar dat ek weier om self goed te doen, en hou ek net die front voor dat slegtheid my teen die bors stuit net as ander mense dit doen?
God is sat en moeg daarvoor, vir my! God het van my genoeg gehad net soos wat ek ook wil voorgee om vreeslik siek en sat te wees vir alles en almal hier. Voorgee? Gee ek net voor om oor sonde gebelgd te voel? Nee, ek neem tog aanstoot aan sonde en sondaars. Ek is smoorkwaad oor bedrog en geweld. Ek het mos nou net my hart uitgepraat! Dink God regtig ek lieg? Ek dink ek is tog aan God se kant hier. Ek het van sonde ook mos nou oorgenoeg gehad. Ek gaan nie meer uitgelewer wees aan hierdie venyn, wraak en gewetenlose geweld nie. Ek gaan my teësit, terugbaklei.
Toe gaan sit God met my, om die saak met my uit te maak, sê Hy.
Eerste sien ek hoe God sy moedeloosheid met my hanteer. Sy moeg- en moedeloosheid met my, laat Hom nie besluit om my te laat vaar nie, of om met my op te gee nie. God gryp ook nie na die Wetboek en reël sommer my teregstelling nie. “Kom tog,” roep Hy my nader, “Kom dat ons die saak uitmaak.” Dan skryf God vir my die evangelie, nie net van Jesaja nie, maar van Jesus.
Hy doen self eerste iets wat my sonde moet stop. Hy lees vir my nie die Leviete voor nie, Hy bring vir my die evangelie. Sagkens laat Hy my weer besef die geweld wat sy Seun, Jesus Christus oorgekom het, laat my nie juis na die engel van onskuld lyk nie. As ek vir sondaars hier die hoenders in is, is God dit ook. Ek moet weet en is een van hulle. Ek is een van daai sondaars: die Christus se bloed is aan my hande. Ek is rooi geskaam, bebloed. Maar, sê Hy, al is jy skarlakenrooi van sonde, Ek was jou weer tot jy spierwit is, wit soos wol.
Die besef dat ek self net so skuldig is soos enigiemand anders hier, ek steek dit dalk net beter weg, laat my ineenkrimp. Wat, inderdaad, kan ek doen?
Moenie dat jou keelvolheid die oorhand kry nie. Doen self beter; doen goed, ek jy sal weer die goeie van die land eet. Weier jy om goed te wees, sal die swaard jou eet. “Goed wees” beteken hier: Wees goed vir dieselfde mense vir wie jy sat en moeg geword het, hulle teen wie jy wrokke het. Wees goed vir die mense wat jou belieg en bedrieg, en vir jou iets voorgee wat hulle nie regtig is nie. Hulle wat nie die eer verdien wat hulle eis nie. Wees goed vir die Sodomsleiers en die Gomorrasvolk. Wees goed soos God. Maak die saak met hulle uit.
Om self iets te begin doen aan wat jou vir mense sat en moeg maak, dis dink ek wat God vra. En ek dink “begin” is net die regte woord daarvoor: Jy neem soos God, die eerste tree. Jy maak soos God maak. Jy weet net jy kan iets daaraan doen, húlle sal nie. Van die mense wat jou sat en moeg maak, verwag jy niks terug nie. Maar jy, ek en jy, ons moet doen wat nou nog moontlik is, al voel dit na bitter min: Begin self die regte pad loop. Omdat dit God is wat dit vra, weet jy dat in jou kleinbegin, die volle mag van God sit. As jy dit doen, dink aan die krag waarmee God dooies uit die dood uit opwek. Net God wek dooies op. Doen jy net wat nodig is, al is dit al veel gevra. Doen dit net om een rede, want jy doen dit nie omdat jy sondaars hoogag nie. Die dag toe God vir jou sat en moeg genoeg was om jou hel toe te verdoem, die dag toe jy vir Jesus aan die kruis vaskry, sê Hy: Jy is vergewe, want jy het nie die vaagste benul van wat jy aanvang nie. Die bloed wat jy gestort het, het jou gewas. God het jou sonde stopgesit.
Kortom, God gee die eerste tree na ons kant toe as ons sonde Hom tot raserny dryf. Hy kom maak dit met ons uit. Hy soek toenadering. Dis al rede waarom ons nog leef. Die mense en die goed wat jou moeg en moedeloos maak, is in jou hande. Maak soos God maak: maak ŉ einde daaraan. Stop self die sonde!
Die Engelse het ŉ spreekwoord, dat jy nes die bufferstop aan die einde van spoorlyn moet wees: “The buck stops here.”
Die sonde stop hier by my, by jou.
Skyfie: Sing (Staan op) Gesang 500 : 2 en 3.
Die toets kom wanneer iemand jou klap. Slaan jy terug? God sê: Draai die ander wang. God weet van beter. Maar glo jy dit? Glo jy genoeg dat jy die ander wang draai, ook jou onderklere uittrek en ŉ ekstra myl vrag saamdra?
Dis taai nè? Die vraag is of jy glo God se dade is volmaak en goed en jy moet ook so maak. En dan doen jy dit. . .
Skyfie: Seën. (Staan.) “Mag Hy deur sy krag julle liefde vir die goeie en die werk van die geloof volkome maak.” II Tessalonisense 1.
Ontvang die seën van die Here uit II Tessalonisense 1.
. . . Aan julle lyding, en ons s’n, sal Hy ‘n einde maak wanneer die Here Jesus met sy magtige engele
in ‘n vuurvlam uit die hemel verskyn. . .
Dit sal gebeur op die dag wanneer Hy kom om verheerlik te word deur dié wat aan Hom behoort, om eer te ontvang van almal wat glo. Julle sal ook daar wees, want julle het ons getuienis aan julle geglo.
Daarom bid ons ook altyd vir julle: Mag ons God julle waardig maak vir die lewe waartoe Hy julle geroep het, en mag Hy deur sy krag julle liefde vir die goeie en die werk van die geloof volkome maak.
So sal die Naam van ons Here Jesus deur julle verheerlik word, en julle deur Hom, in ooreenstemming met die genade van ons God en van die Here Jesus Christus.
Skyfie: Gesang 312
Skyfie: Sat en moeg hiervoor? Gaan doen wat God doen: Maak ŉ einde daaraan. Transkripsie: https://hennielagrange.wordpress.com/
Posted on 3 March 2019 31 March 2019 Posted in Eredienste, Gedink oor God, HervormdTagged draai die ander wang, hou op met sonde, Jesaja 1, kwaad!, lydenstyd, lyding, Matteus 5:38-42, sonde, stop sonde
As die duiwels eers eerliker as jy is.
Kerk sonder grense. Kerk sonder kern?
One thought on “Sat en moeg hiervoor? Gaan doen wat God doen: Maak ŉ einde daaraan.”
Lewende brood (en wyn) raak nie op nie: kraaie by Krit, 'n weduwee in Sarfat.
n Geflikker, soos van vuurvliegies!
Lewende brood (en wyn) raak nie op nie: kraaie by Krit, ‘n weduwee in Sarfat.
“Maar net” ‘n ma.
Lewe of dood? Kies lewe!
Argief Select Month May 2020 (5) April 2020 (18) March 2020 (7) February 2020 (6) January 2020 (7) December 2019 (6) November 2019 (4) October 2019 (6) September 2019 (7) August 2019 (7) July 2019 (4) June 2019 (7) May 2019 (5) April 2019 (5) March 2019 (7) February 2019 (4) January 2019 (6) December 2018 (8) November 2018 (7) October 2018 (11) September 2018 (9) August 2018 (10) July 2018 (5) June 2018 (4) May 2018 (5) April 2018 (6) March 2018 (4) February 2018 (7) January 2018 (6) December 2017 (12) November 2017 (6) October 2017 (14) September 2017 (7) August 2017 (3) July 2017 (5) June 2017 (13) May 2017 (10) April 2017 (6) March 2017 (8) February 2017 (4) January 2017 (8) December 2016 (11) November 2016 (9) October 2016 (5) September 2016 (11) August 2016 (5) July 2016 (4) June 2016 (4) May 2016 (7) April 2016 (5) March 2016 (2) February 2016 (4) January 2016 (3) December 2015 (5) November 2015 (4) October 2015 (1) July 2015 (1) June 2015 (2) May 2015 (4) April 2015 (1) February 2015 (1) January 2015 (1) October 2014 (1) September 2014 (2) July 2014 (2) June 2014 (1) May 2014 (1) April 2014 (1) March 2014 (2) January 2014 (2) November 2013 (2) October 2013 (2) September 2013 (1) August 2013 (1) July 2013 (1) June 2013 (6) May 2013 (10) April 2013 (9) March 2013 (29) May 2010 (2) April 2010 (4)