Kortverhaal deur Tinus Viviers: Dag van die e-pos | Alta Cloete
← LAPA wen 'n Tinteltong Toekenning!
Elmien lees haar verhaal deur, stoor dit dan met 'n sug. Sy gaan dit nie eers instuur nie; dit sal waarskynlik soos die ander net teruggestuur word. Of die karakters gaan nie rond wees nie, of dit gaan te kompleks wees na die keurder se smaak. Sy staan op en maak 'n beker tee, gaan sit lusteloos op haar woonstel se balkon en kyk na die blou skynsel van die Papegaaiberg. Nou sonder enige direkte sonstrale daarop. Sy proe aan die tee. Dis lekker, maar sou beter gesmaak het met geselskap, maar waar kry sy dit? Haar vriende het so te sê almal saam met JJ verdwyn. Haar oë fokus op 'n donker kol onder een van die pie ke. Dan verbeel sy haar dis 'n groot gat en wonder hoe dit sal voel om in die donker daarin af te sak. Sy sal ook graag wil weet of haar siel dan sal rus, maar skrik dadelik vir haar gedagtes. Sy sal iets daaraan moet doen anders beland sy weer in dieselfde groef as agtien maande tevore.
Sy het voltyds gestudeer en was op 'n beurs en na-uurse werk aangewese om te oorleef, want haar ouers kon dit nie bekostig nie. Toe druip sy haar een hoofvak en sou die jaar moes herhaal. Daarmee saam het sy haar beurs verloor; Java het sy kelners se dienstye gehalveer en sy het haar kontrak vir data vasleggings ten gunste van 'n BEE-besigheid verloor. Hoe dan anders, Affirmative Action was die 'buzz word', en sy was beide blank en Afrikaans. Sy moes dus afskaal. Een maaltyd per dag, wat al kleiner en kleiner geword het. Fliek was uit. So ook kuier saam met vriende. Daarna was dit nie lank nie en het die donker haar ingesluk. Op 'n dag het sy dit oorweeg om 'n oordosis pille te drink. Toe daag daar 'n e-pos op.
Ek is JJ Vermeulen en is besig met 'n projek wat my erg vasvat. Professor Eloff het my na jou verwys en gesê hy weet jy sal kan help. Kyk asseblief na die aangehegte dokument wat die omvang van die projek beskryf en ook die voorgestelde vergoeding.
Sy glimlag gelukkig. As die prof daardie dag naby was, het sy hom meer as net 'n druksoen gegee. Sy het die aanbod summier aanvaar, opdragte gekry en naslaanwerk gedoen totdat sy sinvolle insette kon lewer. Alles was per e-pos en baie saaklik. Tot een oggend. Sy maak die lêer oop by een van die merkers. Nommer 51.
Sy blaai verder, stop by nommer 163 en glimlag gelukkig. Die dag toe sy besef het sy is verlief. Sy wou haar blydskap oor goeie nuus met iemand deel; toe skryf sy vir hom.
'n Traan drup op die bladsy. Die niksseggende letters spel lief jou. Sy het daardie nag met die gedrukte kopie onder haar kopkussing geslaap. Die eerste man wat dit vir haar gesê het, is dit werd om oor te droom. Daarna het hulle e-posse meer intiem geraak, terwyl die projek wat soos 'n sneltrein op die laaste stasie afstorm.
'n Maand later was hy daar. Sy was in ekstase, het hom na al haar gunstelingplekke geneem en die hele Kaap vol rondgery. In 'n pienk gastehuis in Kleinmond het hy vir haar 'n stel ringe belowe en het sy haar maagdelikheid met hom gedeel.
Later het hy haar ook as eregas na die gala-aand wat daarop sou volg genooi. "Die een wat eintlik al die eer toekom," het hy haar oral voorgestel. "Hoor hoe jok hy," het sy telkens geantwoord, maar in haar binneste geblom. Laataand het hy 'n bos rooi rose en 'n bottel Dom Perignon onder luide applous aan haar oorhandig voor hulle daar weg is. In haar hotelkamer het hy haar hand in syne gevat. Sy het gewag vir die ring.
Elmien proe weer aan haar tee. Dis koud. Vies gooi sy dit oor 'n potplant uit. Hy het weer gebel en e-posse gestuur, maar sy het nie geantwoord nie. Haar hart was nie gebreek nie, dit was flenters. Sy het letterlik nagte om gehuil. Die huil het intussen verdwyn, so ook die oproepe en e-posse, maar die donker swart gat is terug. Die swart gat waarin sy wil afsak.
Sy gaan weer in om die beker in die kombuis neer te sit. In die verbygaan merk sy daar is 'n nuwe e-pos. Sy haas haar terug rekenaar toe. Dit kan dalk iemand wees wat op 'n kortverhaal gereageer het. Sy snak na haar asem toe sy sien van wie die e-pos afkomstig is. Nee, sy gaan dit nie lees nie. Op die punt om dit ui te wis, van haar oog die eerste sin.
Moet groor asseblief nie delete nie, ek is Suzette (Vermeulen) Forster. Sy besluit om verder te lees. Pa se vingers is deesdae te lomp om te tik, toe vra hy ek moet vir jou skryf en sê hy wil jou weer sien. Hy wil ook om verskoning vra omdat hy daardie aand vir jou gejok het oor die egskeiding. Hy en ma was toe al jare lank nie meer getroud nie. Hy het dit net as verskoning gebruik omdat hy geglo het jy sal die ware een nie aanvaar nie. Sien, hy het daardie oggend gehoor hy het MNS en het besluit hy kan nie van jou verwag om onder daardie omstandighede met hom te trou nie. Hy wou eerder sien dat jy 'n normale lewe lei en kinders sal hê, ensovoorts. Toe jok die pestilensie vir jou. Grrr.
Pa, praat elke dag oor jou. Ek sê jou hy is steeds lief vir jou verlang hom siek. Gaan asseblief na hom toe, en jy sal nooit gebrek hê nie.
Heel onder staan sent from my iPhone.
Elmien huil hardop toe sy klik op 'Reply'. Ek wil nie sy geld of besitting hê nie!!! Ek sou hom destyds gevat het al was hy ook in 'n flippen rolstoel en sonder 'n sent. Sy klik op stuur, staar afwagtend na die rekenaarskerm. Gaan haar e-pos enige reaksie gaan uitlok, indien wel, hoe gou?
"Waar's hy?" vra sy hygend vir Ian die eienaar.
Haar asemhaling jaag toe sy die trappies na die stoep uitklim. Bo-op dieselfde hoektafel lê 'n rooi angelier met 'n nota daaronder. "Goeie idee, maar die rooi is iets van jou."
Lipstiffie! Die soen! Sy spring om en hardloop steeg toe, verby die restourante Kauai en Bird, steek dan vas voor Cage. Kyk na binne en sien 'n krom man se rug en 'n loopraam. Die jong vrou oorkant hom knik vir haar. "JJ!" gil sy toe hy opstaan en sy hom herken.
Posted by Alta Cloete op 24/04/2018 in Afrikaans, Depressie, Liefdesverhale, Skryf, Stories van hoop
Sleutelwoordw: Afrikaans, kortverhale, Tinus Viviers
6 responses to "Kortverhaal deur Tinus Viviers: Dag van die e-pos"
Effens vergesog. Waarom sou sy nie 'n blok opgehad het om enige e-pos van hom te weier en die spoor uit te wis nue?