Al wat ek sÍ is dat geen mens, Josua, Petrus ens. die keuse vir die Here kon maak indien dit nie aan hulle gegee is nie. In die Nuwe Testament relativeer Jesus hierdie reëlbeheptheid deur te sê dat die sabbat ter wille van die mens gemaak is, nie die mens ter wille van die sabbat nie (Mark 2:27; Joh 5 [genesing van die man wat 38 jaar lank siek was by die bad van Betesda op ‘n sabbatdag]). Hy herstel dus die oorspronklike betekenis daarvan as ‘n dag waar op God en mense gefokus kan word. 'n Bedevaartslied. o HERE, dink aan Dawid, aan al sy moeite; 132:2 dat hy aan die HERE gesweer het, hierdie gelofte gedoen het aan die Magtige van Jakob: 132:3 Sekerlik sal ek nie ingaan in die tent van my woning of klim op die bed wat vir my gesprei is nie; 132:4 sekerlik sal ek my oë geen slaap gun, aan my ooglede geen sluimering nie, 132:5 totdat ek 'n plek vind vir die HERE, 'n woning vir die Magtige van Jakob!