“Sedert my egskeiding 5 jaar vantevore, het baie dinge verander. Ek moes my halfdagpos vir ’n voldagpos verruil om vir ek en my kind te sorg. Ná die Januarie-uitgawes van nuwe skoolklere en skryfbehoeftes, was ek platsak. Toe my kind dus ’n week vantevore, uit haar vel van opgewondenheid, aankondig dat hulle rooi, wit of pienk moes dra en dat die juffrou ’n prys sou gee aan die kind met die oulikste uitrusting, het ek gehoop dat sy daarvan sou vergeet. Ons het geen geld gehad vir ’n nuwe uitrusting nie.
“My kind het my daardie middag oudergewoonte met ’n breë glimlag omhels – ten spyte daarvan dat sy vir 3 dae lank net Weet-Bix by die huis gekry het om te eet. In die motor op pad huis toe het sy my opgewonde herinner dat môre die dag was wat hulle ekstra mooi moes aantrek!
“In haar gebed daardie aand het sy gebid: ‘Liewe Jesus, dankie vir my mooi rokkie wat ek môre gaan dra.’ Sy het vas geglo dat ek vir haar ’n rokkie gereed sou hê. Haar kinderlike geloof het my met ’n knop in die keel die deur agter haar toegetrek. In die voorvertrek van ons eenmanswoonstel het ek egter bitterlik begin huil. ‘Here, hoekom dit? Help asseblief!’ het ek gebid.
Alhoewel ek geen naalwerkkundige is nie, het ek na ons klerekas wat ons deel gestap. Tussen my klere, het ek ’n ou rooi satynromp ontdek en ’n helderkleurige rokkie van my dogtertjie (wat amper te klein vir haar was) uitgehaal. Stadig het ek die rooi satyn van my rok begin lossny voordat ek dit stuk vir stuk aan haar rok begin vaswerk het. My hande het gewerk asof dit nie my eie was nie. In die vroeë oggendure, het ek haar ‘nuwe rokkie’ op ’n hanger voor ons bed opgehang. Onder die rokkie, het ek ’n ou paar skoene van my kind neergesit wat ek met my enigste rooi naellak oorgeverf het.
“Nadat ek my dogtertjie by haar klas afgelaai het, het ek teruggestap motor toe. Meteens het ek hierdie woorde in my hart gehoor: ‘Glo soos ’n kind.’ Met trane wat oor my wange loop in die propvol skoolterrein het ek besef dat my kind nie vir ’n oomblik getwyfel het dat ek vir haar ’n rokkie sou hê nie. Tog twyfel ons volwassenes so maklik dat ons Vader, die Skepper van die Heelal, aan ons behoeftes kan voorsien. Hy is liewer vir ons selfs as wat ons vir ons kinders is. En Hy is selfs meer op ons behoeftes en begeertes ingestel as wat ons op ons kinders s’n is. Ons moet net begin om Hom te vertrou soos ’n kind!”
Baie mooi Marga. God is altyd in beheer al verstaan ons nie aldag hoe Hy dit sal doen nie. Ons moet net glo Hy sal en Hy kan. Hys immers die God van die heelal.
Ek sit ook vandag soos Antoinette, met trane in my oe. Ek en my man is nie meer jonk nie, veronderstel om af te tree, maar finansieel kan dit nie gebeur nie. Ons bly in my seun se huis, hulle is goed vir ons, maar ek sou graag in ‘n plekkie van my eie wou wees en sonder die finansiele bekommernis. Ek weet en ek glo die Here sal ook vir ons ‘n antwoord he, op die regte tyd. Ons moet glo en vertrou, want alles gebeur op Sy tyd en nie ons sin nie. Mosterd Saad vertroue. Baie dankie vir hierdie besondere Vers vir vandag.
Die kind sal dit nog baie vêr in die lewe bring ,mag God jou oneindig seën kind en mag Hy jou baie spesiale mamma se lewe in ‘n handomkeer verander uit Sy groot genade bid ons dit.
Is dit moontlik om vandag se boodskappie in engels te kry. Ek wil dit graag vir iemand gee wat glad nie Afrikaans verstaan nie.
Jou storie het weer n traan in my oe gelos, en so glo ek almal wat dit lees word so opnuut bewus van die teenwoordigheid van die Heilige GEES en die waarheid wat le in die titel” Glo jy soos n kind?
Sterkte vir alle ouers en spesifiek vir enkel ouers wat breer skouers moet he as ons wat twee ouers saam is.