The Memoirs of General Ulysses S. Grant, Hoofstuk 9 - Geskiedenis Podcasts - 2022
Generaal Scott was teen die verowering gekant teen die Rio Grande, Matamoras en Saltillo van die eerste. Noudat hy in beheer was van al die magte in Mexiko, het hy die meeste van sy gewone troepe aan Taylor onttrek en net genoeg vrywilligers aan hom gelaat, soos hy gedink het, om die tou in besit te neem van die indringende leër. Scott het dit inderdaad nie belangrik geag om iets buite die Rio Grande te hou nie, en Taylor het gemagtig om terug te val op die lyn as hy sou kies. Generaal Taylor protesteer teen die uitputting van sy leër, en sy daaropvolgende beweging na Buena Vista sal daarop dui dat hy nie die standpunte van sy hoof gedeel het met betrekking tot die onbelangrike verowering buite die Rio Grande nie.
Scott het die manne en materiaal geraam wat nodig sou wees om Vera Cruz te vang en om die hoofstad van die land te marsjeer, tweehonderd en sestig myl in die binneland. Hy is alles belowe wat hy gevra het, en hy het blykbaar nie net die vertroue van die president nie, maar ook sy opregte goeie wense. Die beloftes is almal verbreek. Slegs ongeveer die helfte van die troepe is voorsien wat verpand is, ander oorlogsmateriaal is teruggehou en Scott het skaars na Mexiko begin voordat die president onderneem het om hom te vervang deur die aanstelling van senator Thomas H. Benton as luitenant-generaal. Aangesien die kongres geweier het, het die president die wetgewende gesag gevra om 'n junior bo 'n senior van dieselfde graad te plaas, met die oog daarop om Benton in die rang van generaal-majoor aan te stel en hom dan in bevel van die weermag te plaas, maar die kongres kon nie sluit ook aan by hierdie voorstel, en Scott bly in bevel: maar elke generaal wat onder hom aangestel is, was polities gekant teen die opperhoof, en verskeie was persoonlik vyandig.
Generaal Scott bereik Brazos Santiago of Point Isabel, by die monding van die Rio Grande, laat in Desember 1846 en stap onmiddellik met die rivier op na Camargo, waar hy generaal Taylor geskryf het om hom te ontmoet. Taylor het egter na of na Tampico gegaan om 'n pos daar te vestig. Hy het met hierdie optog begin voordat hy daarvan bewus was dat generaal Scott in die land was. Onder hierdie omstandighede moes Scott sy bevele uitreik om die troepe aan Taylor te onttrek, sonder die persoonlike konsultasie wat hy verwag het om met sy ondergeskikte te hou.
Die oorwinning van generaal Taylor in Buena Vista, 22, 23 en 24 Februarie 1847, met 'n leër wat byna geheel en al bestaan ​​uit vrywilligers wat nog nie in 'n geveg was nie, en numeries oor 'n baie groter mag, het sy benoeming tot president van die Whigs gemaak 'n uitgemaakte saak. Hy is genomineer en verkies in 1848. Ek glo dat hy opreg spyt was oor hierdie wending in sy lot, en die vrede verkies wat 'n rustige lewe sonder mishandeling bied, eerder as die eer om die hoogste amp in die gawe van enige volk te vervul, die Presidensie van die Verenigde State.
Toe generaal Scott die bevel oor die inval van die leër aanvaar, was ek in die afdeling van generaal David Twiggs, in bevel van Taylor; maar onder die nuwe bevele is my regiment oorgeplaas na die afdeling van generaal William Worth, waarin ek gedien het tot die einde van die oorlog. Die troepe wat van Taylor teruggetrek is om deel te wees van die magte om teen Vera Cruz op te tree, is byeengekom by die monding van die Rio Grande -voorbereiding vir die aanvang van hul bestemming. Ek het General Worth 'n ander man gevind as wat ek voorheen bedien het. Hy was senuweeagtig, ongeduldig en rusteloos tydens die optog, of toe 'n belangrike of verantwoordelike plig hom teëkom. Daar was nie die minste rede vir die haas op die opmars nie, want dit was bekend dat dit weke sou neem om die versending genoeg bymekaar te maak tydens die aanvang van die weermag, maar generaal Worth het sy afdeling met 'n vinnige prys verskuif wat prysenswaardig sou wees. was hy besig om die verligting van 'n beleërde garnisoen te verlig. Die lengte van die optogte is gereguleer deur die afstande tussen plekke wat vir die troepe water voorsien, en hierdie afstande was soms lank en soms kort. Generaal Worth ten minste een keer, nadat hy die volle afstand vir die dag gemaak het, en nadat die troepe in die kamp was en hul kos voorberei het, beveel tente slaan en die optog die aand wat die volgende dag bedoel was. Sommige bevelvoerders kan troepe skuif om die maksimum afstand sonder moegheid uit hulle te haal, terwyl ander hulle binne 'n paar dae kan verslyt sonder om soveel te bereik. General Worth het tot laasgenoemde klas behoort. Hy het egter 'n goeie reputasie geniet vir sy vegkwaliteite, en het dus sy offisiere en manne aan hom geheg.