By die garage koop ek ‘n bottel water en gaan staan vir ‘n oomblik om dit oop te maak. ‘n Man skreeu by die garage se toilet deur om die-fokken-deur-NOU-oop-te-maak-of-ek-skop-hom-fokken-af. Die vrou wat oopmaak is niks meer as ‘n straat hoer nie. Die man druk die deur oop, forseer homself tussen die deur en die kosyn na binne en slaan dit agter hom toe. Ek wonder of sy beter as ek voel…
Ek stap terug, my hoof nou geboë. Ek wonder of ek kan ry tot by die einde van die wêreld. Of dit daar sal beter wees. Of daar geluk sal wees, of daar iemand sal wees.
By die klub sien ek die laaste naglopers is intussen uitgejaag. Deur drank en dwelm newels dwaal die groepie soos ‘n spul deurmekaar honger varke by ‘n leë trog rond. Op soek na die volgende plek om die aanbidding van persoonlike duiwels voort te sit.
Ek kniel op die pad en neem die duif in my hande. Die sagte oë sien net met vrees. Ek wil my bo-bene op my te laat regop kom. Die duif se vlerke is albei gebreek en ‘n straaltjie bloed en kos loop by sy krop uit. My vingers voel die sagte werwels van die duif se nek. Ek sluit my duim en voorvinger. Dis net ‘n vinnige rukbeweging. Die duif se lomp swaar liggaaam spiraal na die grond. Ek vee my hande aan my broek af, draai om en loop terug na waar my kar staan en luier.