Lila: plant en versorg in die oop veld, snoei, siekte, foto - Tuin blomme, plante en struike - 2020
Lila plant en sorg in die oop veld vir beginners
Lila is een van die gewildste struike, wat bloei word geassosieer met die huidige lentekoms. Goddelike geure wat gedurende hierdie tydperk versprei is, fascineer, verlief raak op hulself. As gevolg van die dik, sagte kroon, word die plant dikwels gebruik om groen mure te vorm wat 'n sekere gebied van gierige oë bedek.
Lila, wat aan die olyffamilie behoort, is een van die hoofbewoners van tuine en tuine. Buitendien word hierdie luukse struik gekenmerk deur groot pers, pienk of wit blomme, versamel in paniekvormende bloeiwyses, geleë aan die ente van die takke. Vrugte - tweekleppige droë boks. Die blare is groen, meestal van vaste vorm, selde afsonderlik skei, val in die winter. Lila, aanplant en versorging wat in die huishouding feitlik geminimaliseer word, word gekenmerk deur hoë uithouvermoë, dit groei goed in die buitelug.
Die gewildste soorte lila
Volgens die variëteite van lila, plant en versorg, wat redelik maklik is, word dit verdeel in eenvoudige en terry. Mees algemeen is gewone lila, 'n inwoner van die Balkan-skiereiland, waar dit op hoë hoogte groei en aan die steil, rotsagtige hange klou. Dit blom in Mei, pers en wit blomme. Sluit 'n verskeidenheid variëteite in.
Persiese lila. Gekenmerk deur geurige pers blomme. Sommige van sy variëteite het pinnate blare. Die blomme is wit.
Sjinees lila. Is 'n baster van gewone en Persies. Gekenmerk deur groot rooi-lila blomme.
Hongaars Lilac Die blomme is pers, met 'n flou aroma. Bloei vind plaas in Mei tot Junie.
Hoe om die lila te versier
Plant en versorg, snoei is belangrike faktore wat bydra tot die kwaliteit van 'n gegewe kultuur. Die doel van snoei is die vorming van die kroon en die instandhouding van die vorm van die bos, wat oorvloedige jaarlikse blom veroorsaak.
In die eerste twee jaar sedert plant, is die groei van lila effens swak, so die karakter van snoei is sanitêr en dunner. In die derde jaar, wanneer die groei van die bos geaktiveer word, moet 'n kardinale snoei uitgevoer word. Vroeg in die lente is dit nodig om ongeveer 10 sterk lote in die kroon te kies, wat die struik so ver moontlik van mekaar gee. Daarna word hierdie takke sakke, die res van die lote moet afgesny word. Die klein takkies wat binne-in die kroon gerig word, moet heeltemal uitgesny word, die sterker uiterlike moet verkort word. As die lila sny in die herfs, dan sal die volgende lente nie bloei nie. Ook om die lila bossie word vereis om basale lote en risome gereeld te verwyder.
Lila word gepropageer deur wortel lote, steggies en enting, wat hoofsaaklik gebruik word vir tuinvorms. Vir steggies, is dit nodig om goed-blare, semi-lignified lote te neem, terwyl blaar lemme moet verminder word met die helfte. Maak die onderste sny skuins, onder die interstisiële, bo - bo die blaarknoop. Om die steggies te wortel, is dit nodig om in die growwe sand wat op die voedingsgrond van die kweekhuis gegooi word, met 'n 3-5 cm laag te plant. Na plant en bespuiting van die aangeplante takke met water, moet die kweekhuise bedek wees met rame, wat die plante met diffundeerde lig en 'n temperatuur van + 25-30 grade gee. Soos wortels gaan voort, is die steggies geleidelik gewoond aan oop lug. Die steggies wat in kweekhuise gewortel word, word vir die winter oorgebly, met vroeër bedek met blare of grane. Ook kan hulle in die kelder in die kelder in die kelder gestoor word. In die lente om 'n landing op die beddens te maak.
Hoe om die varsheid van sny lila te bewaar: wenke
Hoe lank hou jy 'n vars blou lila in 'n vaas, die landing en versorging van wat by die uitgang bepaal 'n chique, mooi gevormde boeket? Om dit te doen, moet jy 'n paar subtiliteite van so 'n delikate operasie ken.
Dit is nodig om vroegoggend af te sny, terwyl die meeste blare van die takke verwyder word omdat hulle baie vog verdamp. Uit jong bosse, sny lila koste langer as van ouds. In die bloeiwyse moet daar minstens 2/3 van die oop blomme wees, want in die sny sal die knoppe nie meer bloei nie. Voordat u 'n ruiker in 'n vaas plaas, moet u skuins afwerkings verfris deur nuwes onder water te maak. Snel, maar effektiewe tegniek: verpletter die punte van die lote met 'n hamer. Dit word aanbeveel om 2-3 gram asynsuur of sitroensuur by water te voeg. 'N Volmaakte ruiker kan verfris word deur dit in baie warm water te plaas.
Plant siektes en plae
Vir diegene wat 'n chique, aangename ruikende plant op hul eie plot wil kry, moet jy alles oor hierdie kultuur weet: watter soort plant soos lila, plant en sorg, sy siekte, die tydsberekening van snoei en water. Plae en siektes beïnvloed lila seldsaam. Dit is 'n lila mynwerkermot, wie se voorwerp van aksie die blare van 'n struik is. Na die blootstelling aan hierdie insek lyk die lila asof dit verbrand word en die volgende jaar blom feitlik nie. Dit is nodig om so 'n plaag te beveg deur die grond in die herfs en lente onder die bos te grawe (om die poppe wat in die grond gevestig is, te vernietig) die aangetaste lote te sny en te verbrand.
Ook, lila, plant en versorging wat ware vreugde bring aan ware liefhebbers van die pragtige, word soms geraak deur bakteriese nekse, dit gebeur vroeg in Augustus. Die siekte word deur besproeiingswater, insekte, plantmateriaal oorgedra. Om die teenwoordigheid van hierdie siekte te bepaal, is moontlik deur die blare en bruin van die lote te gryp. In hierdie geval vereis die gebruik van dwelms wat gemik is op plaebestryding, verwydering en wegdoening van beskadigde dele van die plant, ontworteling en verbranding van erg beskadigde bosse.
In die vorm van 'n boom
Onmiddellik na plant, verwyder alle kanttakke, indien enige.
Wanneer die saailing begin groei, word al die sytakke verwyder, terwyl hulle groen en swak is, en die stam groei opwaarts.
Wanneer die stam die gewenste hoogte bereik - in die tweede jaar sny hulle die bokant. Daarna sal dit ophou om op te groei en sal 'n romp word.
Nadat die bolle geknyp is, sal dormante knoppe wakker word in die boonste deel van die stam, waaruit verskeie lote opwaarts sal groei. Hiervan kan jy soveel as skelettakke van die toekoms van die boom laat.
Ondervinding toon dat die optimale hoogte van 'n bob vir 'n lila 80-100 cm is, en die boonste 30 cm van 'n boei moet deur sy takke beset word. Met 'n onderste stam - 50 cm lyk die boom nie soos 'n stam nie, en met 'n hoë stingel, is dit moeilik om sanitêre snoei en snyborsels uit te voer.
Maak 'n lila-heining
Amur lila is geskik vir gebruik as 'n heining, want na die snoei strek die takke nie baie opwaarts soos in ander spesies nie. Nog 'n geskikte lae-groeiende lila Meier.
Saplings vir verskansing, wat veronderstel is om jaarliks ​​gesny te word op 'n hoogte onder menslike groei, word 'n meter van mekaar geplant. So 'n heining sal nie bloei nie, maar dit lyk netjies. Vir blomhekke word lila-bosse 1,5 meter van mekaar geplant.
In die tweede jaar word jong, nog nie lignified takke van naburige bosse verweef soos 'n visnet, wat hulle in hierdie posisie met 'n tou of sagte draad vasstel. Wanneer so 'n heining groei, kan geen man of 'n groot dier daardeur beweeg nie.
Lilac groei vinnig, en met gereelde water in die derde jaar vorm 'n dik groen "heining" wat jy kan begin sny. Hoë heinings word gesny na blom, laag - enige tyd.
Lila kan geproduseer word deur sade en vegetatief. As die saadmetode nie die ouertekens behou nie, is die enigste metode van voortplanting van plantmateriaal vegetatief, en saad word slegs vir nuwe variëteite gebruik.
Metodes van vegetatiewe voortplanting van lila:
Reproduksie deur enting laat jou toe om vinnig 'n groot getal van dieselfde hoogte van plantmateriaal te kry. Die metode is slegs beskikbaar vir tuiniers met vaardighede.
Lilac graft sny of ontluikende. Vir wortelstok, neem lila Hongaarse of privet.
Hongaarse en privet - nie te suksesvolle voorrade vir gewone lila nie, aangesien in hierdie geval twee verskillende spesies in een geheel saamgesmelt word. Die gevolglike plant sal nie duursaam wees nie. Die lewensduur hang af van baie faktore en is 2-20 jaar.
Hongaarse en privet word dikwels in kwekerye as voorraad gebruik. Die feit is dat die saailinge wat hulle ingeënt het, in die middelste baan van die suidelike streke kom. Privet word ingeënt en vervoer, maar in werklikheid is dit 'n onbetroubare voorraad, waardeur slegs vir goedkoopheid.
Dit is geriefliker vir die tuinier om eie saailinge wat uit steggies verkry word in amateur toestande of steggies in industriële toestande. Eiegewortelde plante is duursaam en gee nie wilde lote nie. Nie alle rasse van lila reproduseer deur lae in amateur toestande nie, dit geld veral vir moderne modieuse en gesofistikeerde variëteite.
Steggies geoes tydens blom of onmiddellik daarna. Vir steggies geskikte takkies uit die middelste deel van die kroon, behalwe vir die bokant. Sny die stingels van takkies, elkeen moet 2 internodes hê.
Blare word van die onderste knoop verwyder. Die boonste paar blaar lemme word in die helfte gesny.
Steggies word gedompel vir 'n paar uur in 'n oplossing van heteroauxien en in 'n kas in 'n mengsel van sand en turf 1: 1 geplant, onder plastiek wrap of plastiekbottels gesny. Die lug onder die film moet deurgaans klam wees, waarvoor die steggies daagliks van 'n spuitbottel en die grond natgemaak word. Die wortels op die steggies verskyn nie vroeër as 1.5 maande nie.
Na die hergroei van die wortels word die kweekhuis geventileer vanaf verskeie ure per dag. Dan word die skuiling verwyder, sodat die steggies onder die oop lug verhard word en nie vergeet om te water en onkruid uit die onkruide nie. Die steggies word hier oorgebly om te winter, en die volgende jaar word hulle in die herfs uitgegrawe en na 'n permanente plek oorgeplant.
Begin Mei is dit lekker om in die tuin te sit onder 'n blom lila bossie, wat 'n vars en herkenbare geur inasem. Om te plant en omgee vir haar is eenvoudig, maar 'n pragtige plant is die moeite werd om hom tyd en moeite te gee. Dit reageer op enige, die beskeie sorg, wat reënagtige en lang blom reageer.
'N Struik soos lila is 'n lid van die olyffamilie. Volgens inligting wat uit verskeie bronne geneem word, verenig hierdie genus van 22 tot 36 spesies. In die natuur kan sulke spesies in die bergagtige gebiede van Eurasië gevind word. Die genus lila het 'n soort spesie - gewone lila (Syringa vulgaris). Onder natuurlike omstandighede kan so 'n struik langs die onderste deel van die Donau, in die Balkan-skiereiland en in die Suidelike Karpate gevind word. Lila word gekweek as 'n sierplant, en dit versterk en beskerm ook die hellings wat onderhewig is aan erosie. In die tweede helfte van die 16de eeu het die Romeinse ambassadeur lila na Europese lande van Konstantinopel gebring, waarna hierdie plant in die tuine van Europa verskyn het. Die Turke het hierdie struik "lila" genoem, en die inwoners van Duitsland, Vlaandere en Oostenryk het dit die naam "lila" of "Turkse viburnum" genoem.
Aanvanklik was die lila nie in groot aanvraag onder Europese tuiniers nie, want dit het lankal nie gebloei nie en die los bloeiwyses met klein blomme het nie 'n hoë dekoratiewe effek gehad nie. Maar dit het alles verander nadat die Fransman V. Lemoine 'n paar dosyn variëteite van hierdie plant ontvang het, wat afwisselend lui en lang bloei het, asook pragtige digte bloeiwyses wat die regte vorm het. En hy het daarin geslaag om verskeie variëteite met dubbele blomme van verskillende kleure te bring. Emile Lemoine het die aktiwiteite van sy pa, soos sy seun Henri, voortgesit. Danksy die Lemoirs het 214 variëteite lila verskyn. Uit die Franse telers het lila aandag gegee: Auguste Goucheau, Charles Balte en Francois Marell. Terselfdertyd het in Duitsland oor die teel van nuwe lila-spesies gewerk: Wilhelm Pfitzer en Ludwig Shpet. In Nederland, aan die begin van die 20ste eeu, is nuwe soorte van hierdie struik gebore, en Klaas Kessen, Dirk Evelens Maars, Jan van Tol en Hugo Koster het hieraan gewerk. Die Poolse teler Karpov-Lipsky het ook in hierdie rigting gewerk.
In die begin van die 20ste eeu het lila baie gewild geword in Noord-Amerika, terwyl sy nuwe variëteite gebore is dankie aan sulke telers soos John Dunbar, Gulda Klager, Theodore Haveameyer en ander redelik bekende spesialiste van Kanada en die VSA. Ook, op die grondgebied van Wit-Rusland, Rusland, Oekraïne en Kasakstan, is nuwe lila-variëteite vertoon. Tot op datum is daar meer as 2300 variëteite van hierdie plant wat van mekaar verskil in kleur, grootte en vorm van blomme, tydsberekening van blom, gewoonte en grootte van die bosse. 2/3 van alle rasse is geteel met gewone lila.
Lila is 'n bladwisselende struikgewas waarvan die hoogte van 2 tot 8 meter wissel. Die deursnee van die koffers is ongeveer 0,2 meter. Die kleur van die bas is bruin grys of grys. Jong koffers bedek met 'n gladde bas, en die ou geskeurde.
Blare bloei kom relatief vroeg voor, terwyl dit op die takke rus tot ryp voorkom. Die lengte van die teenoorgestelde blaarborde is ongeveer 12 sentimeter, as 'n reël, hulle is solied, maar daar is ook pinnately verdeel. In verskillende soorte kan die vorm van die blaar verskil, dus dit kan hartvormig, ovaal, ovaal of verlengde wees, in die boonste gedeelte skerp. Die kleur van die blare is donker of liggroen. Die lengte van die finale hangende metelkovidnyh bloeiwyses van ongeveer 0,2 m, bestaan ​​uit blomme wat in pers, blou, pienk, wit, pers of pers geverf kan word. Die blomme het 'n kort vierhoekige kelkvormige kelk, 2 meeldrade en 'n rand met 'n vierkantige plat buiging en met 'n silindriese lang buis. Baie wonder wanneer presies die lila blomme bloei. Dit hang af van verskeie faktore, naamlik: die tipe, weer en klimaatstoestande. So 'n struik kan bloei vanaf die laaste dae van April tot die eerste tot Junie. Tydens die blom van die lila tuin is gevul met 'n unieke, delikate en baie aangename geur. Die vrugte is 'n tweekleppige boks, binne is daar verskeie gevleuelde sade.
As die plant met die gunstigste toestande voorsien word, kan die lewensverwagting ongeveer 100 jaar wees. Dit is baie maklik om te sorg vir lila, dit is gehard en is een van die gewildste sierstruike saam met hortensia en chubushnik (tuinjasmyn).
Die beste tyd vir die plant van lila in oop grond is die tydperk vanaf middel Julie tot die eerste dae van September. Dit word nie aanbeveel om so 'n struik in die lente of herfs te plant nie, aangesien dit nie goed wortel nie en feitlik nie oor die 1 jaar groei nie. Vir plant, kies 'n sonnige plek met 'n matig klam grond versadig met humus, en die suurheid daarvan moet 5,0-7.0 wees.
Wanneer jy saailinge koop, moet jy hulle wortelstelsel noukeurig inspekteer. Kies 'n plant met 'n goed ontwikkelde en uitgebreide wortelstelsel. Voordat jy 'n saailing plant, moet al die beseerde wortels wat uit die siekte begin droog word en beskadig word deur die siekte uitgeroei word. Die res moet tot 0.3 m verkort word. Die beseerde stingels moet verwyder word en oormatige langes moet verkort word.
Wanneer jy verskeie saailinge plant, moenie vergeet om tussen 2 en 3 meter (afhangende van die tipe en verskeidenheid) van leë spasie tussen hulle te verlaat nie. Tydens die voorbereiding van die put vir aanplant moet daarop gelet word dat dit steil mure moet hê. As die grondvrugbaarheid hoog of medium is, sal die grootte van die put 0.5x0.5x0.5 meter wees. As die grond arm of sanderig is, moet die put 2 keer meer gemaak word, want tydens die aanplant van die saailing sal dit nodig wees om die voedingsgrondmengsel te vul, wat insluit: humus of kompos (van 15 tot 20 kilogram), houtas (vanaf 200 tot 300 gram) en superfosfaat (van 20 tot 30 gram). Hout as moet 2 keer meer geneem word as die grond in die gebied suur is.
Onderaan die put moet jy 'n goeie dreineringslaag maak, want jy kan gebreekte klip, uitgestrekte klei of gebreekte baksteen gebruik. Dan word 'n voedsame grondwatermengsel in die put gegooi sodat 'n heuwel verkry word. Volgende is die plant in die middel van die put direk op die heuwel. Nadat sy wortelstelsel uitgelê is, moet die put heeltemal gevul word met grondmengsel. Vir lila wat geplant word, moet die wortelnek 30-40 mm bo die oppervlak van die perseel styg. Посаженный кустарник нужно хорошенько полить. Когда жидкость полностью впитается в почву, ее поверхность надо будет засыпать слоем мульчи (торф либо перегной), толщина которого должна быть в пределах 5–7 сантиметров.
Вырастить сирень в своем саду очень просто, тем более что уход за ней не отнимет у садовода много времени. Hierdie struik kan groei sonder jou deelname, maar dit sal baie goed wees as jy van die begin tot die middel van die somerperiode stelselmatige water gee soos die grond uitdroog, terwyl jy op een keer onder 1 bos 2,5-3 emmers moet uitstort. Gedurende die seisoen sal jy 3 of 4 keer nodig hê om die oppervlak van die wiel sirkel op 'n diepte van 4 tot 7 sentimeter los te maak. Moet ook nie vergeet om onkruide betyds te verwyder nie. In Augustus en September is dit nodig om so 'n plant net te water wanneer daar 'n lang droogte is. Na 5 of 6 jaar word die lila 'n baie effektiewe dik bos.
Die eerste 2 of 3 jaar lila word gevoer met slegs 'n klein hoeveelheid stikstof. Vanaf die tweede jaar word ammoniumnitraat in die hoeveelheid 65 tot 80 gram of ureum van 50 tot 60 gram onder elke struik toegedien. Maar ervare tuiniers beveel aan om die lila met organiese materiaal te voed. Om dit te kan doen, moet jy 10-30 liter riool onder die bos gooi (jy moet koei mis oplos in die water in die verhouding 5: 1). Begin vir eers 'n baie diep groef om die struik, afkomstig van die stamme van minstens 50 cm. En jy moet voedingsstof daarin gooi.
1 keer in 2 of 3 jaar word die plant gevoed met fosfor en kalium, want 1 volwasse bos behoort van 35 tot 40 gram dubbel superfosfaat en 30 tot 35 gram kaliumnitraat te neem. Pellets moet verdubbel word in die nabygeleë sirkel met 6-8 sentimeter, dan moet die plant sonder versuim natgemaak word. Lila reageer egter die beste op bemesting met komplekse kunsmis wat bestaan ​​uit 8 liter water en 0,2 kg houtas.
Tuiniers met aansienlike ondervinding, beveel sterk aan dat na 1 of 2 jaar vanaf die datum van plantbome om dit te oorplant. Die feit is dat so 'n plant baie vinnig al die voedingstowwe wat in die grond beskikbaar is, verbruik, selfs ondanks stelselmatige voeding. In hierdie opsig, na 2 jaar, sal die grond nie meer die lila kan voorsien met die nodige energie vir welige en ongelooflike skouspelagtige blom en vinnige groei nie.
Oorplanting van driejaarse bosse word nie vroeër as Augustus gemaak nie. Jong plante moet direk aan die einde van die blom aan die einde van die lenteperiode oorgedra word, anders sal hulle nie voor die eerste ryp behoorlik kan wortel nie. Die put vir uitplant moet op dieselfde manier gedoen word as vir landing. Dan moet jy die plant inspekteer en die beseerde, gedroogde of ongewenste stamme en takke sny. Struik grawe in die projeksie van die omtrek van die kroon en trek uit die grond saam met 'n kluit van die aarde. Daarna word dit op 'n dik lap of oliekleed geplaas en na 'n nuwe landingsplek verskuif. Die grootte van die nuwe put moet so wees dat nie net 'n bos met 'n klomp van die aarde daarin kan pas nie, maar ook 'n voldoende groot hoeveelheid vrugbare grond.
Voordat die bos 2 jaar oud is, is dit nie nodig om dit te sny nie, aangesien die skelettakke tans in die vormende stadium is. In die derde jaar van die Lila-lewe moet die vorming van die kroon begin. Hierdie proses sal van 2 tot 3 jaar duur. Snoei word gedoen in die lente, voordat sapvloei begin en voor die knoppe swel. Om dit te doen, kies tussen 5 tot 7 pragtige ewewigstande van mekaar takke, en die oorblywendes word verwyder. Moenie vergeet om al die wortelgroei te sny nie. Volgende jaar sal ongeveer ½ van die blomstingels verwyder moet word. Die hoof snoei beginsel is dat daar nie meer as agt gesonde knoppe op een skelettak moet wees nie, en die ekstra deel van die tak moet verwyder word om te voorkom dat die struik oorlaai word tydens blom. Terselfdertyd met die vorming van die bos en produseer sanitêre snoei. Om dit te doen, verwyder alle beseerdes, uitdroog, beskadig deur ryp of siekte takke en lote, sowel as die wat verkeerd groei.
Lila, as jy wil, kan jy die vorm van 'n boom gee. Om dit te kan doen, moet jy 'n sapling met 'n kragtige reguit vertikale tak kies. Dit is nodig om dit na die hoogte van die stam te verkort, en dan uit die lote wat sal groei, is dit nodig om 5 of 6 skelettakke te vorm. Moenie vergeet om die stam en stamkring uit die saailinge gereeld te laat los nie. Nadat jy klaar is met die vorming van die strooisel, moet jy elke jaar net die kroon dun.
Lila sorg tydens blom
Wanneer warm weer in die lente op die straat inkom, begin die lila bloei, en sy baie delikate geur sal 'n groot hoeveelheid crunches aantrek. Dit is nodig om die maagkewers uit die bos met die hand skoon te maak. Gedurende die aktiewe bloeiperiode sal ongeveer 60 persent van alle blomstingels verwyder moet word. Hierdie proses word genoem "op 'n boeket snoei"; dit is nodig dat jong stamme meer intensief vorm, asook om die aantal blomknoppies wat vir die volgende jaar gelê word, te verhoog. Om die lewe van 'n ruiker lila te verleng, sny dit vroeg in die oggend, en moenie vergeet om die onderkant van die afgemaakte tak te verdeel nie. Aan die einde van blom, sny al die knoppe wat begin verdof het.
Peste en siektes van lila met foto voorbeelde
Lila het 'n redelike hoë weerstand teen siektes en plae. Maar in sommige gevalle kan dit siek word met bakteriese nekrose, bakteriese vrot, poeieragtige skimmel of verticillis. En op die struik kan haakmotte, mynmot, nier- of blaarmyte en lila-gekapte mot wees.
Bakteries, of nie-briesie, nekrose
As in Augustus die groen blare sy kleur tot as grys verander het, en terselfdertyd het die jong lote bruin of bruin geword, dit beteken dat die bos besmet is met bakteriële (nie-natrium) nekrose. Vir die doel van voorkoming word dit aanbeveel om die kroon van die plant stelselmatig te dun om die ventilasie te verbeter, die siek areas af te sny en terselfdertyd ontslae te raak van plae. As die nederlaag van die bos beduidend is, moet dit opgegrawe word en vernietig word.
Bakteriese rot versteur die blare, blomme, stingels en knoppe van die plant. In sommige gevalle verskyn nat kolle op die worteloppervlak, wat baie vinnig groei. Soos die siekte ontwikkel, verloor die blare sy turgor en uitdroog, maar sy afskeiding kom nie dadelik voor nie, en die stamme droog en buig. Om lila te genees, is dit nodig om 3 of 4 bespuitings chloordioxide te voer, terwyl die interval tussen die prosedures 1,5 weke moet wees.
Mieliedauw is 'n swamsiekte wat beide jong en ou struike kan beskadig. 'N Los wittegrys bloei verskyn op die oppervlak van die blare, mettertyd word dit digter en bruin. Die progressie van hierdie siekte word waargeneem in die warm droë somer. Dit is nodig om die plant onmiddellik te behandel, aangesien die eerste tekens van die siekte opgemerk is. Eerstens is dit nodig om alle areas wat deur die siekte geraak word, uit te sny en te vernietig, dan moet die bos met 'n swamdoder gespuit word. Aan die begin van die lente moet grondgrawe met bleikmiddel (100 gram per vierkante meter) gedoen word, en probeer om nie die wortelsisteem van die struik te beseer nie.
As jy agterkom dat die blare van lila roltjies op die oppervlak verskyn, bruin of roesige spikkels voorkom, en hulle geleidelik uitdroog en sterf, dan is dit 'n teken van 'n ander swamsiekte. Verticillous wil. Die bos begin van die top af droog word, terwyl die siekte uiters vinnig versprei. Die geaffekteerde bos moet behandel word met 'n oplossing wat bestaan ​​uit 1,5 emmers water, 100 gram soodaas en dieselfde hoeveelheid seep. Ook goeie resultate word getoon deur Abiga-Pikbos te bespuit. Sny alle besmette gebiede uit en vernietig hulle met die blare wat oorvlieg.
Lilac Hawk mot is 'n groot vlinder, op die voorste vlerke waarvan daar 'n marmerpatroon is, verkies sy 'n naglewe. In die ruspes stadium is hierdie plaag 11 sentimeter lank. Dit kan onderskei word van ander plae deur 'n digte uitgroei soortgelyk aan 'n horing in die agterkant van die liggaam. Die valmoer ruspe vestig nie net op lila nie, maar ook op weidesweet, aalbes, Kalina, as en druiwe. Om van so 'n plaag ontslae te raak, moet jy die struik Phtalofos-oplossing (1%) verwerk.
Die lila mot verkies om op hange en in ligte woude te leef. In een seisoen kan so 'n plaag 2 generasies gee. Die klein ruspes eet heeltemal blomme, knoppe en knoppe, en net blaarande wat in 'n buis gevou word, bly van blaarplate. Die geaffekteerde struik moet met Fozalon of Karbofos gespuit word.
Blaar lila myte
Die blaar lila myte is 'n baie klein insek wat op die groentesap van lila voer, terwyl dit uit die onderste oppervlak van die blare suig. Die blare verdroog geleidelik uit en verander hul kleur na bruin. Vir die doeleindes van profilakse moet die bespuiting van lila op die blare met 'n oplossing van yster- of kopersulfaat gedoen word, en nog steeds stelselmatig die kroon dun en die plant met fosfor-kalium kunsmis voed. Moenie in die herfs vergeet om die gevalle blare te versamel en te vernietig nie.
Lilac bud myte
Die lila knopmyt spandeer sy hele lewe in die plantknoppe. Hy suig die sap uit hulle, en ook ervarings in die niere en winter. Gevolglik word die knoppe vervorm, die stamme en blare wat uit hulle groei, is onderontwikkeld en swak, daar is geen blom nie en die plant kan mettertyd doodgaan. Om te verhoed dat die lente (na die ryp agterbly) verwyder moet word, moet al die gevalle blare verwyder word en die wortelslote afgesny word, en dan die grond in die prestolitiese sirkel na 'n volle bajonet grawe. Die struik word met kopersulfaatoplossing behandel.
Mynmotte kan lila blare benadeel. Aan die begin verskyn daar baie bruin donker spikkels (min) op sy oppervlak, en na 'n rukkie word die plate soos 'n vuur opgerol. In die geaffekteerde plante is daar geen blom nie, en na 1 of 2 jaar sterf hulle. Om van sulke motte ontslae te raak, is dit nodig om 'n oorvloedige bespuiting van die blare uit te voer met 'n oplossing van Baktofit of Fitosporin-M, of bordeaux vloeistof kan gebruik word. In die profylactiese doeleindes word in die herfs tyd die verpligte insameling en vernietiging van plantreste uitgevoer, terwyl dit voor die ryp en aan die begin van die lente-periode noodsaaklik is om die grond in die nabygeleë sirkel diep te grawe.
Plant gewone lila
Die optimale tyd vir aanplanting hang af van die vorm waarin die saailing aan die gang was. Die beste tyd om saailinge met oop wortels te plant is vroeg herfs. Plant lila in die herfs, moet teen die einde van September eindig.
Die blare van lila bly groen tot ryp, dus moet hulle groen wees op 'n saailing wat bedoel is vir die herfsplant. As 'n lila-sapling sonder blare 'n slegte teken is, wat beteken dat die plantdatums geslaag het. Dit moet in 'n prikop geplaas word tot lente, soos met vrugteboomplantjies gedoen word.
Die tydsberekening van die lente-lila word saamgepers. Dit is nodig om tyd te hê om 'n sappie van 'n prikop te kry en dit op 'n permanente plek te plant voordat dit breek. Daarom is dit beter om 'n gat in die herfs voor te berei - dan hoef jy nie bevrore grond met 'n graaf te grawe nie. Lekplante in die somer is moontlik as jy 'n saailing in 'n houer koop.
Lila oorleef, as jy nie foute maak wanneer jy plant nie:
Versuim om sperdatums te bereik.
Plant in suur, struktuurlose kleigrond.
Land in diep skaduwee.
Land op die moeras of tydelik oorstroomde gebied in die vallei.
Lilac is lief vir die lig, maar dit sal nie in gedeeltelike skaduwee sterf nie, maar sal nie so wonderlik soos in die son bloei nie. Wat die grondkwaliteit betref, groei hierdie plant vry, selfs op arm, onbewerkte grond. Maar die plant voel beter op vrugbare, los grond met 'n reaksie naby neutraal.
Lila verdra nie oorstromings en grond met 'n reaksie van die grondoplossing onder 5.5 nie, waarop die blare geel word en val af. Om suksesvol te wees om lila te plant, moet die grond asem wees.
Hoe om 'n lila te plant:
Grawe 'n gaatjie. Hoe minder die grond gekweek word, hoe groter moet die gat wees. Vrye ruimte in die put is gevul met vrugbare grond, gemeng met 'n klein hoeveelheid kompos of turf - tot 1/4 van die volume grond. In die ou tuine onder die lila kan jy klein putte grawe sodat hulle net die wortels van die saailing pas.
Die ingeëntte lila word so geplant dat die inentingsterrein op grondvlak is. Inenting moet nie in die grond wees nie, sodat die plant nie op sy wortels slaag nie. Die uitsondering sal saailinge wees wat op die Hongaarse lila of privet geplant word, wat met die diepte van die entstof geplant word om hulle duursaam te maak.
Wortel eie lila wanneer plant begrawe word om bykomende wortels te vorm.
Wortels val aan die slaap met vrugbare grond en vertrap met die voet in die grond en vorm 'n pristvolnuyu-gaatjie. Eerstens moet jy seker maak dat die wortelnek op die regte vlak is.
Die put is vol met water gevul.
Die plant van Hongaarse lila, sowel as Persies en Amur, word volgens dieselfde reëls uitgevoer as in die geval van gewone lila.
Hoe om vir lila te sorg
Omgee vir lila is nie anders as om vir die meeste winterharde sierstruikies te sorg nie. Lila verdra koud, dus vir die winter hoef dit nie warm te word nie. Slegs in jong geplantte plante in die plantjaar kan die pristvolny sirkels bedek word met 'n dik laag gevalle blare.
Na plant word die plant volop natgemaak totdat dit begin groei. Gietende lila is slegs nodig wanneer nodig - in die hitte. Herfs water herlaai besproeiing vir lila word nie uitgevoer nie.
In die eerste jaar, terwyl lila nie bloei nie, word kunsmis nie daarop toegepas nie. Plante het genoeg organiese stowwe wat by die plantputte gevoeg word. Jong bosse het grondverlies nodig, onkruid en natmaak.
Die lila bos begin bloei in die derde jaar. Dan kan jy jaarlikse voeding begin. Minerale bemestingstowwe sal die borsel groter, helderder en meer geurig maak, sal hul getal verhoog.
In die lente voor blom moet jy minstens een keer die grond in jou sirkel deurbreek en die plant met enige komplekse minerale kunsmis oplosbaar in water voed. Die wortels van die lila is oppervlakkig geleë, dus jy moet die grond versigtig en vlak los.
Lila sorg na blom
Loosening en water stop teen die begin van Augustus, sodat die groei van lote nie gestimuleer word nie. Die hout moet tyd hê om vir die winter te volwasse, en daarom moet dit ophou groei in die tyd.
Versigtig moet slegs met stikstofbevestigings uitgeoefen word, met 'n oormaat waarvan die lila begin vetmaak, dit sal in plaas van blom begin om nuwe lote en blare uit te gooi. Aan die ander kant, om elke jaar te blom, moet die bos 'n normale groei gee wat onmoontlik is sonder stikstof. Hier moet ons kyk na die "goue middel". Byvoorbeeld, dit is baie gematig om die plant een keer per seisoen met ureum of mullein te voed, en doen dit vroeg in die lente wanneer die knoppe net begin wakker word.
In teenstelling met stikstof, sal fosfaat en potash minerale niks behalwe goed bring nie. Fosfor word in die herfs, vroeg in Oktober, in die hoeveelheid van 40 gram ingevoer. Op jong en 60 gr. op 'n volwasse bos. Hierdie element beïnvloed die grootte en kwaliteit van kleure.
Kalium maak die plant winterhard. Na potash bemesting, blomknoppies verdra ryp, moenie vries nie, en die bos bloei baie oor die lente. Kalium dra by tot 3 eetlepels by fosfor. op 'n groot volwasse bos.
Lila hou daarvan om hout as te voed, aangesien hierdie stof, anders as minerale kunsmis, nie versuur nie, maar alkaliseer die grond. As word gegooi met koue water - 1 koppie per 10 liter, dring 2 dae aan en gooi 2 emmers van so 'n infusie op elke bos. Maar eers moet jy die plante met skoon water natmaak om nie die wortels te verbrand nie.
Asse word twee keer per seisoen gevoer: dadelik na blom, wanneer nuwe blomknoppe gelê word, en in Oktober. As as toegedien word, is dit nie nodig om in die herfs minerale bemestingstowwe by te voeg nie.
Lila word gegroei deur 'n bos met verskeie takke wat uit die grond uitsteek, maar as jy wil, kan jy 'n boom op 'n lae romp vorm. In albei gevalle sal die bos genoeg spasie benodig.
As die taak is om 'n harmonieus ontwikkelde bos te kry wat die terrein met 'n oorvloedige blom- en pragtige vorm sal versier, kies dan 'n plek om 'n saailing te plant, maak seker dat buurplante, heinings en geboue nie nader as 1,2-2 m is nie.
Vir lila om behoorlike sorg te ontvang, moet snoei sistematies wees. Die bos sal 'n aantreklike vorm hê en jaarliks ​​kan blom.
Snoei word begin wanneer die plant skelettakke begin vorm. Dit gebeur in die derde jaar.
Skelettakke in die toekoms sal die basis van die bos wees. Natuurlik sal die bos self hulle vorm. Deur hierdie proses betyds in te meng, is dit moontlik om die toekomstige vorm en grootte van die bos vir die beter te beïnvloed.
In die derde jaar vroeg in die lente, terwyl die knoppe steeds aan die slaap raak, en die takke nie deur blare verstop word nie en duidelik sigbaar is, word tot 10 ewe afgeleë takke op die plant aangetref wat oorgebly moet word. Остальные ветви обрезают.
В дальнейшем ограничиваются санитарной обрезкой, вырезая ранней весной веточки, растущие внутрь кроны, засохшие за зиму и поврежденные вредителями. При необходимости санитарную обрезку можно провести в любой момент вегетации. У привитой сирени весной удаляют дикую поросль.
Когда сирень зацветет, с нее без ущерба для растения можно срезать больше половины цветущих побегов и использовать их для создания букетов. As hulle nie afgesny word nie, sal die lote in die volgende jaar minder vorm en blom sal swak wees. Dit is beter om dadelik kwadelle uit die takke met skêrs te verwyder, sodat hulle nie die voorkoms van die bos bederf nie.
Lilac blomme word die beste sny vroeg in die oggend, voordat die dou droog word. Vir die blomme om langer in water te staan, moet die punte van die lote gesplete word met 'n hamer of 'n mes.
'N Bos bo 10 jaar kan verjongende snoei maak en een skildtak per jaar verwyder. Nuwe skelet takke vorm van dormante knoppe, wat op die stam langs die spore van gesaagde takke blom.
Amur lila is geskik vir gebruik as 'n heining, want na afsny trek die takke nie baie opwaarts soos in ander spesies nie. Nog 'n geskikte lae-groeiende lila Meier.
Variëteite van lila
Die rasse en variëteite van lila word gewoonlik gekombineer in terme van die hoofkwaliteit wat die onderwerp van nasionale aanbidding geword het - die mooiste blomme met 'n unieke sterk aroma. Klein en baie geurige blomme in die vorm van 'n trechter met 'n ledemaat in vier lobbe vorm 'n relatief dimensionele bloeiwyses-panikels.
Ander tekens kan ook in 'n redelik wye verskeidenheid wissel. Byvoorbeeld, tussen die bosse is daar bome, en die blare kan ovaal of lansetvormig wees met puntige punte, dissected en pinnate, maar hulle kan nie beslissend wees teen die agtergrond van so 'n lewendige en welige blom nie.
Alle algemene lila word gekenmerk deur relatief groot blomme (vanaf 1 cm in deursnee). In ander spesies is hulle kleiner. Die bekendste en gewildste is die baie algemene lila, wat amper almal iewers in die park of in iemand se somerhuis gesien het. Dit is verbou sedert die middel van die 16de eeu, met die gevolg dat dit vandag 'n groot verskeidenheid variëteite het.
Een van die mees oorspronklike en gesogte - rooi lila Moskou Met blou-pienk blomme van pêrelkleur, met 'n deursnee van 2,5 cm, wat 'n 25-sentimeter piramide van bloeiwyses vorm.
Lila banier van Lenin - Helder en skouspelagtig, met rooi-lila blomme tot 2,2 cm in deursnee, in breë en digte piramides-panikels.
graad lila sensasie Dit word onderskei deur die teenwoordigheid van 'n uitgesproke wit grens op donker lila blomme van dieselfde deursnee as in die vorige variëteit (die grootte van die bloeiwyses is ongeveer 20 cm).
Lilac primrose Dit is uniek in sy kleur eienskappe - sy knoppies is groengeel, en die blomme is romerig geel, en die blare word dikwels wit wanneer hulle in die son verdwyn.
By gewone sluit ook in lila hyacinthsvet en Sjinees lila. Die verskeidenheid en die spesie self word onderskei deur die vroeë blom, en die tweede is 'n natuurlike baster met selfs groter bloeiwyses in vergelyking met die lila van die bos as 'n geheel.
Afgeleide rasse van Chinese lila (met dubbele blomme, insluitend) in toestande naby aan die klimaat van Moskou, kan gedeeltelik gedeeltelik vries, maar as daar nie baie koue weer is nie, ontwikkel hulle goed.
In die Russiese Federasie, Hongaarse Lilac is toegerus met 'n spesiale status net na die gewone lila. Dit word nie soveel gewaardeer nie, maar word oral gegroei, hoofsaaklik in stede. Die blom van die Hongaarse begin 'n maand later, en dit word gekenmerk deur stabiliteit en pretensieloosheid, wat bewondering bied. Dit kan maklik droogte, blokkasie, skaduwee, oorversadiging van lug met gasse ondergaan en kan 40 grade koud weerstaan.
Lilac Zvegintsov (harige) na watter Lilac Shaggy (harige), die voorkoms daarvan is so herinner aan die Hongaarse dat slegs 'n deskundige hulle kan onderskei. Hulle word gekenmerk deur ovaal blare, wat aan die ente gepun word, met hare of cilia op die are en rande. Die blomme van hierdie lila is kleiner in vergelyking met gewone lila, maar die bosse is wyer, hoër (tot 5 meter) en met dikker stamme. Almal word gekenmerk deur goeie weerstand teen ryp.
verteenwoordig Persiese lila en 'n aantal ander. Saam met die ovate-lanceolate kom sy oor pinnately dissected leaves. Van die lila in hierdie groep is die Persies amper die enigste wat normaalweg in die Russiese sentrale sone kan ontwikkel.
Buitengewone belangstelling is die baster dwerg persiese lila, die aroma van blomme wat verskillend verskil van ander spesies, en die groei nie meer as 2 meter is nie. Gedurende die bloeiperiode vanaf middel Mei tot einde Junie word dwerg persiese lila in wit, rooi of pers blomme omhul.
Soos lila meier, het 'n dun laagjie van geboorte op die blare en bloeiwyses, bestaande uit klein, maar baie geurige blomme. Alle sagte, lila eienaardigheid en oorspronklikheid, wat beklemtoon word deur die klein grootte van die bos (tot 1,5 meter hoog). Hulle is baie cool, versier tuine en rotse, maar nie so winterhard om harde winters te oorleef nie.
In die besonder, vir graad Meyer se lila palibin warm Turkye word beskou as die inheemse habitat van groei, waarvandaan dit bekendgestel is. Benewens die klein afmetings van die bos, verskil hierdie variëteit in relatief klein bloeiwyses (10 cm lank), gevorm uit pienkpers blomme met 'n subtiele lila-skakerings. Bloeiende lila Meyer begin in Mei en duur vir 1-2 maande.
'N spesiale plek in die klassifikasie behoort aan die boom lila. Een van die verteenwoordigers van hierdie groep is Amur Lilacgesekreteer deur sommige navorsers in 'n ander genus. Die rede hiervoor was die feit dat hoewel die vrugte gekenmerk word deur tekens van die genus met dieselfde naam, die blomme meer soortgelyk is aan dié van plante van die genus Birchichina.
Groot bloeiwyses van Amur-lila bevat klein, romerige blomme met verlengde geel meeldrade. Die hoogte van sommige struike en bome kan 10 meter bereik, die blare is afgerond met skerp punte. Boomslakke bloei in die somer ('n paar weke na die Hongaarse), hulle is bestand teen ryp en besoedeling van die omgewing, maar dit is moeilik om 'n ernstige droogte te verduur.
Watter aantal roep "Indiese Lila", Selfs in ag geneem word dat dit nie aan hierdie familie behoort nie, of om te bestel, dit word gekenmerk deur dimensionele blomme, geverf in wit, pienk, bloedrooi of pers. Haar blare is ovaal, en groei is tot 10 meter.
Gebaseer op die naam, kan aanvaar word dat die tuisland van hierdie plant Indië is, maar dit is eintlik die trope van China. Immergroen, dekoratiewe, gladde bome van Indiese lila is ideaal vir die versiering van parke en kweekhuise.
Lila plant en sorg in die oop veld
Vir die groei van lila, is dit beter om 'n verligte gebied te kies, bedek van sterk winde. Dit word nie aanbeveel om op sekere tye van die jaar by lae, moerasagtige en oorstroomde gebiede te land nie. Die geringste stagnasie van vog kan die ontwikkeling van 'n jong wortelstelsel van 'n plant nadelig beïnvloed.
Die gunstigste tydperk vir plant is half Julie - vroeg in September, die weer is bewolk en aand. Op watter afstand van mekaar om saailinge te plant, hang af van watter soort / tipe gekies is - dit kan van 2 tot 3 meter wees.
Ons bied ook aan om te lees, appelboom aanplant en versorg in die oop veld. Dit kan 'n waardige versiering van die tuin word en lewer ook 'n goeie en gesonde oes. Alle aanbevelings vir groei en inhoud kan gevind word in hierdie artikel.
Grond vir lila
Grondvereistes is soos volg: matige vog, vrugbaarheid, die teenwoordigheid van dreinering en hoë humusinhoud. Lila verkies 'n swak suurheid of neutraliteit van die grond en 'n lae status van grondwater.
Die mure van die landingsputte moet vertikaal wees; 'n eweredig verdeelde volume van die put moet nie 50 cu oorskry nie. cm in medium vrugbare grond, 100 cu. cm - in die armes, sanderig. Die basis van die grond bestaan ​​uit humus of kompos (15-20 kg), houtas (200-300 gram) en superfosfaat (20-30 gram).
As gevolg van die feit dat die finale komponent bydra tot die versuuring van die grond, in die geval van suur gronde, moet hierdie effek geneutraliseer word - 'n tweevoudige toename in die as (die optimum suurgehalte is 6,6-7,5).
Grondkomponente moet deeglik gemeng word, dan, na plant, mulch met turf of halfverrotte blare op 'n laag van 5-7 cm. Dit word aanbeveel om die stingelgrond 3-4 keer in die plantegroei 4-7 cm diep los te maak.
Lila-oorplanting is raadsaam om in die 2de helfte van die somer uit te voer, maar as die temperatuur te hoog is, is dit beter om dit aan die begin van die herfs oor te dra. Lente en herfs is nie heeltemal geskik vir hierdie prosedure nie, want dan word die plante wortel in nuwe gebiede erger.
Van die voorbereidende werk met die aanvang van die somer, grawe 'n groef met 'n diepte wat ongeveer gelyk is aan die verwagte volume van die aardse koma, en sny die wortels in breedte af. Om die groei van jong wortels in die put te versnel, val ryk vrugbare grond aan die slaap.
As jy 'n paar lila op een slag na een plek moet oorplant, moet jy weer 'n afstand tussen hulle hou, afhangende van die tipe / spesie, maar die algemene aanbeveling is 'n afstand van nie minder nie as 150 cm. Weer, net soos tydens afvaart, is dit beter om te doen Dit is 'n bewolkte dag of aand.
Proewe met ontwikkelde en gesonde wortels van minstens 25-30 cm lank word gekies vir uitplant. Voordat 'n geplantte lila geplant word, moet die kroon in 2-3 pare knoppe gesny word. Snoei is van toepassing op die wortels, waaruit heeltemal pynlik moet wees en skade moet hê. Die wortelnek van die oorgeplante plant moet spoel met die grondoppervlak.
Na plant, is dit nodig om die grond volop te vogtig en 5-7 cm te mompel. Opvolgversorgingsmaatreëls word verminder tot gereelde losmaak van die gestalkte grond 5-7 cm diep.
Kunsmis vir lila
Stikstof kunsmis word toegepas vanaf die 2de jaar tot 50-60 gram (ureum) of 65-80 gram (ammoniumnitraat) per seisoen. Organiese materiaal is redelik doeltreffend, byvoorbeeld in die hoeveelheid 1-3 emmers per boom / struik, en die mees geskikte komplekse voeding vir lila is as, waarvan 200 gram in 8 liter water verdun word.
Die skoonheid van vorm en ryk blom elke jaar word behaal deur ervare tuiniers as gevolg van behoorlike afsny van die bos. Totdat die lila 3 jaar oud is, hoef sy nie snoei te kry nie, maar vir 3-4 jaar begin sy 'n takskelet.
En vanaf hierdie tyd, in die begin van die lente, voordat die knoppe begin wakker word, word 5-10 optimaal geselekteerde takke vir die plek gekies, en die res word gesny. Daar is 'n sekere voordeel in die snoei tot ruikers tot 70% van blomstingels - in hierdie geval sal die res teen 'n versnelde tempo begin ontwikkel.
Jong lila moet nie vir die winter oorgebly word nie, nie in die bosstreek nie. Vark en gedroogde blare word as omslag gebruik (die laag is nie dikker as 10 cm nie).
Lilac verlaat genesende eienskappe en kontraindikasies
Nie baie mense weet hoeveel genesende eienskappe van gewone lila nie. Die verskillende elemente bevat: essensiële olie, sinigrien, fenoglikosied, farnesol. Daar is baie dwelms met antipiretiese, antimikrobiese en pynstillende effekte, insluitend hierdie verbindings.
In volksgeneeskunde, blare, knoppe en blomme is gebruik. Laasgenoemde word gedurende die blomperiode versamel voordat hulle begin verkrummel. Versameling van blare vir inname word uitgevoer in dieselfde tydperk, en die knoppe moet versamel word wanneer hulle swel.
Droë blare gebaseerde salf, die sap en poeier van die niere word gebruik om neurale afwykings, artritis en radikulitis te voorkom. Vir die voorbereiding daarvan moet jy die versamelde dele van die plant met vaseline of botter meng in die verhouding 1: 4. Infusie, gemaak van blomme, help om brongitis, pulmonale tuberkulose, hoes te hanteer.
Tinktuur van lila blomme: 'n Glas blomme moet met 250 gram kookwater gegooi word, 'n uur lank spanning aandoen, en jy kan 3-4 keer per dag 'n eetlepel gebruik.
Lila tinktuur op wodka / alkohol gee goeie resultate vir probleme met gewrigte. Die resep vir die voorbereiding daarvan is redelik eenvoudig. Plaas dadelik 100 gram blomme en lila blare in 'n 1-liter-glasbottel met 'n deksel, vul dit op met alkohol of vodka, kurk en sit dit vir 10 dae in duisternis. Na die vasgestelde tyd filter ons die infusie deur 4-laags gaas.
3.2. Hoe om te plant
4.5. Peste en siektes
5.1. Hoe om te vermenigvuldig
5.3. Reproduksie deur lae
6. Lila na blom
Plant en sorg vir lila (in kort)
blom: aan die begin of in die middel van Mei, soms aan die einde van April.
plant: vanaf die tweede helfte van Julie tot begin September.
beligting: helder lig, ligte penumbra.
grond: matig klam, ryk aan humus, met 'n pH van 5,0-7,0.
water: slegs in die eerste helfte van die somer as die grond droog word. Waterverbruik vir elke bos - 25-30 liter. In die toekoms word water slegs in 'n uitgerekte droogte geproduseer.
Top dressing: Die eerste 2-3 jaar onder die bosse maak 'n bietjie stikstofkunsmis: van 1 tot 3 emmers onder elke bos. Potashfosfaat bemestingstowwe in die hoeveelheid 30-35 g potasnitraat en 35-40 g dubbel superfosfaat vir elke volwasse struik, gevolg deur besproeiing, word een keer elke 2-3 jaar toegedien. Die beste kunsmis vir lila is egter 'n oplossing van 200 g as in 'n emmer water.
snoei: Lila word gesny vanaf die ouderdom van twee in die lente, voordat die sapvloei begin.
voortplanting: enting, lae en steggies.
peste: blaar- of knopmyt, havikmot, lila motte en mynmot.
siektes: poeieragtige skimmel, bakteriese (nie-natrium) nekrose, vertikillis en bakteriese verrotting.
Lila bos - beskrywing
Lila is 'n blare blad met 'n hoogte van 2 tot 8 m. Lila stamme kan 'n deursnee van 20 cm bereik. Hulle is bedek met grys of grysbruin bas, geskeur op ou koffers en glad op jonk.
Die blare van lila blom vroeg, val nie tot die ryp en kan 'n lengte van 12 cm bereik nie. Hulle is oorkant, gewoonlik heel, soms vasgespyker. Afhangende van die tipe lila, kan die vorm van die blare ovaal, hartvormig, eiervormig of verlengde wees met 'n puntige punt. Die kleur van die blare is lig of donkergroen. Wit, pers, pers, blou, pers of pienk blomme, wat in die laaste hangpaneel tot 20 cm lank versamel word, bestaan ​​uit 'n kort klokkievormige Chetyrehzyuboy-kelk, twee meeldrade en 'n Corolla met 'n lang silindriese buis en 'n plat vierkantige buiging. Wanneer bloei lila bloei? Afhangende van die tipe lila, die klimaat van die gebied en die weer, bloei dit van laat April tot vroeg in Junie. In elk geval sal jy nie hierdie verskynsel misloop nie: die bloeiende lila sal jou van jouself laat weet met 'n delikate, delikate en baie aangename geur. Die vrug van die plant is 'n tweekleppige kapsule waarin verskeie gevleuelde sade rypword.
Lilac leef onder gunstige toestande tot en met honderd jaar. Она не требует сложного ухода, не боится морозов и наряду с гортензией и чубушником, или жасмином садовым, является одним из самых популярных декоративных кустарников.
Сирень на фото, которая чаще всего встречается в садах и парках, это сирень обыкновенная. Aangesien hierdie spesie ongelooflike veranderlikheid het, is dit hy wat die rekord vir rasse hou - daar is omtrent vyf honderd van hulle. Hierdie variëteite verskil in voorkoms en ander eienskappe, maar het nie verskille in die groei- en verbouingsomstandighede nie. Daar is ander tipes.
Giatsintotsvetnaya Lila is 'n baster wat in die herfs en vroeë lente blom onderskei word deur perskleurige blare.
breëblaar, Chinese en Persiese Lila is baie dekoratief, maar in die middelste laan word dit dikwels deur ryp beskadig. Chinese lila is in Frankryk geteel en het 'n vorm met verskillende blomme.
Onder die verskeidenheid variëteite, let op so:
Primrose is die enigste verteenwoordiger met geel blomme.
Amur - 'n aromatiese verskeidenheid met baie klein wit blomme,
Rooi Moskou is 'n verskeidenheid met treffende perskleurige bloeiwyses. Rooi Moskou is 'n skaars verskeidenheid huishoudelike teling met piercingly helder kleure.
Raad. Basters is dikwels beter as ouers. Bloei vroeër en groei vinniger, hulle het nie die wortelskote nie.
Kunsmis en dressing
Voedingsmiddels wat tydens plant geplant word, sal die plant oor die volgende paar jaar voed. In die daaropvolgende jare word lila in die lente gevoer met stikstofbevrugtings, en na blom word fosfor en kalium een ​​keer elke drie jaar bygevoeg. Fosfor-kalium bemestingstowwe het 'n positiewe uitwerking op die ontluiking van blomknoppe. 'N Verhoogde dosis stikstof veroorsaak 'n toename in die vegetatiewe massa ten koste van blom.
Benewens organiese en minerale bemestingstowwe, kan jy chelaat kunsmis van die spuitapparaat op die blare toepas.
Waar om 'n lila te plant
Die eerste ding wat jy nodig het om die regte plek vir die landing te kies. Lila verwys na onpretensieuse gewasse, maar dit verdra nie oormatige vog. In sulke omstandighede begin die wortels vrot en selfs volwasse struike kan doodgaan. Daarom word dit nie aanbeveel om te land in die moerasagtige laaglande of in gebiede wat gereeld met water oorstroom word nie. Daarbenewens is die struik ongewens om in die skaduwee van groot bome of naby die geboue te plant. So 'n omgewing sal nie net 'n ongewenste skaduwee skep nie, maar verhoog ook die grondvog.
Daar word ook aanbeveel om gebiede met effens suur of neutrale gronde te kies. Hulle bevat 'n voldoende hoeveelheid humus vir die ontwikkeling van saailinge. By die keuse van 'n plek om uit te land, moet nie net gelei word deur die kwaliteit van die grond en sy humiditeit nie, maar ook deur die verligting van die terrein. Lilac is lief vir sonskyn, maar dit verdra nie konsepte nie, daarom moet dit in sonnig geplant word, maar beskerm word teen sterk windplekke.
Hoe om plantmateriaal te kies
Nie minder belangrik is die keuse van die saailing self. Wanneer jy koop, moet jy aandag gee aan die wortelstelsel: dit moet sterk en vertak wees, en die deursnee moet ongeveer 30 cm wees.
let wel: Koop plantmateriaal is beter in gespesialiseerde winkels, en nie daarmee nie. So sal jy vertroue hê in die kwaliteit en gesondheid van saailinge.
Tydens die aankoop kan jy die lewensvatbaarheid van die plant 'n bietjie nagaan. Dit is nodig om 'n dun klein wortel te kies en dit te buig. As dit breek en donker word, dan het die wortel gedroog, en so 'n bos sal nie wortel skiet nie.
Figuur 1. Voorbeelde van kwaliteit plantmateriaal met 'n geslote wortelstelsel
U kan ook die kwaliteit van die saailing as sy bas bepaal. As jy dit liggies met jou vinger krap, moet daar 'n groen punt wees. 'N Bruin of grys oppervlak dui daarop dat die saailing siek is en nie gekoop moet word nie.
Gesonde en sterk bome bereik 'n hoogte van 'n halwe meter of meer, en het ook van 3 tot 6 skelettakke (Figuur 1).
Wanneer om 'n lila te plant
Baie mense glo verkeerdelik dat die beste tyd vir die plant van enige tuingewasse, insluitend lila, die lente is. Trouens, hierdie sierstruik is beter om in die laat somer of vroeë herfs in die grond te plant. In sulke omstandighede sal die boom tyd hê om wortel te kweek en sterker te word voor die aanvang van koue weer.
Maar as jy in die lente 'n sappie met 'n oop wortelstelsel gekoop het, en die knoppe nog nie daaraan gebloei het nie, kan jy die plant nou ook plant. Die belangrikste ding - om die niere te ontwaak, omdat die plant in so 'n tydperk die struik kan verswak en selfs tot sy dood kan lei.
Die landing kan ook uitgevoer word in die middel van Julie, wanneer die struik reeds verdwyn het en 'n rustyd voorberei. Maar die beste tyd is September, en dit is wenslik om die prosedure uit te voer tot die middel van die maand, wanneer die dagtemperatuur hoog genoeg is en daar geen gevaar vir nagvry is nie.
In die herfs is dit raadsaam om voor die middel van September plant te voltooi sodat die saailinge tyd het om voor die aanvang van koue weer te gaan sit. Gedurende hierdie tydperk is dit nog heeltemal warm en daar is geen nagvors nie, so die risiko van vries van jong plante is amper minimaal.
Figuur 2. Stadiums van herfs plantende struike
Die landingstegnologie behels verskeie stadiums. Eerstens moet jy die area skoonmaak van onkruide en wortels van ander plante. Tweedens is dit nodig om pitte met vertikale mure tot 50 cm diep te berei.
let wel: As jy van plan is om verskeie bosse te plant, is dit beter om hulle op 'n afstand van 2-3 meter van mekaar te plaas sodat die wortels normaalweg kan ontwikkel.
Aan die onderkant van die put lê 'n laag dreinering en vul dit met vrugbare grond wat bestaan ​​uit kompos of gekapte mis (ongeveer 20 kg) per plant, 20 gram superfosfaat en 'n glas houtas. Die gevolglike mengsel moet 'n heuwel gegooi word, in die middel van wat die saailing sit en sy wortels reguit maak. Dit is nodig om 'n plant in die grond so te verdiep dat die wortelnek 'n paar sentimeter bokant die oppervlak is. Vervolgens moet jy die grond goed natmaak en wanneer die water geabsorbeer word, dek dit met enige organiese materiaal (Figuur 2).
Landing in die lente in die grond
Lente is nie die beste tyd vir hierdie prosedure nie, aangesien dit in hierdie tydperk maklik is om die regte oomblik vir landing te mis. Dit is belangrik dat die plante op die saailing voor plant nie wakker word nie, maar as dit reeds gebeur het, word die prosedure tot die einde van die somer uitgestel.
let wel: As gevolg van die kans om die tyd wat geskik is vir plant te mis, word dit aanbeveel om saailinge met 'n geslote wortelstelsel te koop, aangesien dit vir verskeie maande suksesvol gestoor kan word.
Ongeag die tyd wat nodig is om die grond behoorlik voor te berei: bevry die gebied van onkruide, grawe dit op en berei 'n voedingsubstraat van humus, superfosfaat en houtas voor.
Dit is ook nodig om die saailinge self te inspekteer en alle beskadigde en droë dele van die wortels te verwyder. Daarbenewens is dit raadsaam om die aantal wortels in 'n oplossing van die wortelvormende middel vir 'n paar uur te plaas om die akklimatisering van die plant op 'n nuwe plek te stimuleer.
Dit is die beste om 'n bewolkte dag of aand te kies om saailinge te plant. Na die voorbereiding van die plantmateriaal gaan direk na die tuinwerk.
Die klassieke skema om lila te plant lyk soos volg:
Grawe 'n gat van 50 * 50 cm.
Voedingsgrond uit die gat word gemeng met kompos- of humus-, superfosfaat- en houtas. In totaal benodig jy ongeveer 20 kg organiese materiaal, 20 gram mineraalkunsmis en 300 gram as per plant. Maar as die grond op die terrein suur is, moet die hoeveelheid as verdubbel word.
Onderaan die gat lê 'n laag gebreekte baksteen, wat as dreinering dien. Bovenkant gooi 'n voedsame substraat uit en vorm daaruit 'n klein heuwel.
'N Voorbereide sappie word op 'n heuwel geplaas, sy wortelsisteem is reguit en verdiep in die grond sodat die wortelnek 3-4 cm bokant die grondoppervlak uitsteek.
Die put word gevul met grondmengsel, liggies vasgemaak en natgemaak.
Dit is nodig om te wag totdat die water volledig in die grond geabsorbeer word en die bed dek. Dit behou die optimale grondvog en voorkom dat die onkruid groei, wat die groei van jong struike aansienlik vertraag.
Stap-vir-stap landingsinstruksies word in die video verskaf.
Die afstand tussen die lila by die landing
Hierdie sierstruik bied 'n wye omvang vir verbeelding in die ontwerp van die tuin. Dit kan individueel en in groepe geplant word, maar as jy sterk en pragtige struike wil vorm, is dit beter om 2-3 meter tussen individuele saailinge te hou (Figuur 3).
Figuur 3. Die afstand tussen die lila bossies wanneer dit land
In sommige gevalle maak lila selfs heininge, maar in hierdie geval sal die plante meer versigtig moet voed. As jy die geleentheid het om die optimale afstand tussen plante te behou, is dit nie nodig om die lila veral aktief te bemes nie, aangesien dit al die nodige voedingstowwe van die grond sal ontvang.
Hierdie metode om struike te plaas, word baie selde beoefen. Die feit is dat wanneer beplante saailinge baie naby aan mekaar geleë is, soms - in dieselfde put. Dit laat jou toe om welige plante te skep, maar om vir volwasse bosse te sorg, sal moeilik wees, veral vir beginners.
Figuur 4. Boeketplasing van struike
Daarbenewens, wanneer die boeket reëling moet in ag neem die eienskappe van rasse. As 'n reël word lae-groeiende rasse vir hierdie doel gebruik (Figuur 4). Lang geplant op 'n soortgelyke manier is onmoontlik, veral in kombinasie met lae-groeiende spesies.
Plant 'n lila met 'n geslote wortelstelsel
Saailinge met 'n geslote wortelstelsel het een belangrike voordeel in vergelyking met die gewone plantmateriaal. Aangesien sulke plante in spesiale potte verkoop word, kan hulle byna enige tyd van die jaar beplant word: van vroeg na lente tot herfs.
Die meeste rasse is bestand teen droogte en koue, maar hulle verdra nie stagnante vog by die wortels nie. Daarom moet jy versigtig kies vir 'n plek vir landing. Dit moet goed verlig wees, maar terselfdertyd gesluit van die koue wind en konsepte. Daarbenewens is dit beter om gebiede met los vrugbare grond te kies.
let wel: As die grond in jou omgewing nie aan hierdie vereistes voldoen nie, moet jy gate grawe, die grond verwyder en dit vervang met 'n spesiale vrugbare grondmengsel.
Die diepte en deursnee van die landingsgat moet ongeveer 50 cm wees. Dit is belangrik dat die mure van die gat vertikaal is. Dit is wenslik om individuele plante op 'n afstand van 2 meter van mekaar te plaas, sodat hulle in die proses van groei 'n sterk wortelstelsel kan ontwikkel.
Die bodem van die gat is gevul met voedingsgrondmengsel en vorm daaruit 'n klein heuwel. 'N Sapling word vertikaal in sy middel geïnstalleer, sy wortels is reguit en poeier met die oorblywende aarde. In hierdie geval is dit belangrik dat die wortelnek 'n paar sentimeter bokant die grondoppervlak uitsteek. Daarna moet die grond om die plant versigtig vasgemaak word, natgemaak word, en nadat vog opgeneem is, moet dit met turf of saagsels gevul word om vogverdamping en onkruidsproliferasie te voorkom.
Hoe en hoe om die lila te voed
Ten spyte van die feit dat lila baie veeleisend is op die vog en vrugbaarheid van die grond, is dit nie nodig om spesiale sorg te gee nie. In die somer word die land natgemaak soos dit droog, tot 30 liter vloeistof per bos spuit, en ook die grond met die verwydering van onkruid losgemaak.
Top dressing hang af van die ouderdom van die plant. Gedurende die eerste twee drie jaar word jong monsters gevoed met slegs 'n klein hoeveelheid stikstofverbouingstowwe, en vanaf die tweede jaar begin hulle ureum of ammoniumnitraat (50 gram per bos) toe te pas.
Fosfaat en potash kunsmis moet een keer elke 2-3 jaar toegedien word. Hulle kan eenvoudig op die oppervlak van die grond versprei word, en dan oorvloedig water spandeer. Organiese aanvullings word ook as doeltreffend beskou, byvoorbeeld, slurry (1 deel koei mis per 5 dele water).
Die reëls om lila te sny, of dit gesny moet word
Hierdie ornamentele struik moet net soos ander plante in die tuin snoei. Maar hierdie proses het sy eie eienskappe. Byvoorbeeld, bosse minder as twee jaar oud word glad nie gesnoei nie, aangesien hulle nie al die takke van die takke gevorm het nie. Hulle begin eers vanaf die derde jaar die kroon vorm, en hierdie proses duur 'n paar jaar (Figuur 5).
Figuur 5. Vorming en verjonging van struik snoei
Snoei is die beste in die vroeë lente, voor die aanvang van sapvloei en die ontwaking van die niere. Om dit te doen, kies 5-7 sterk en pragtige takke, geleë op gelyke afstande van mekaar. Die oorblywende lote en wortelslote word verwyder. Volgende lente, sny die helfte van die blomtakke af. Terselfdertyd word die oorblywende lote ook verkort, wat nie meer as 8 knoppies op hulle laat nie. Dit sal help om 'n sagte en sterk struik te vorm.
let wel: Terselfdertyd met die formatiewe snoei word sanitêre uitgevoer, alle droë of beskadigde takke verwyder, sowel as lote met tekens van siektes.
Lila kan gevorm word nie net in die vorm van 'n struik nie, maar ook 'n klein boom. Om dit te doen, kies 'n saailing met 'n vertikale reguit romp en na plant is dit effens verkort (tot die hoogte van die stam). Soos die sytakke terug groei, vorm skeletblare, wat 5-6 sterkste monsters beweeg na die kante. Terselfdertyd word die kroon skoongemaak van lote wat binne groei en wortel lote. Geleidelik sal die bolle takke sterker word, en verdere snoei sluit slegs sanitêre maatreëls en gereelde verdunning van die kroon in.
Reproduksie deur wortelslae (takke) word ook beskou as 'n effektiewe metode vir die verkryging van hoë gehalte plantmateriaal. Vir hierdie lente moet jy 'n jong spruite kies wat nog nie houtagtige tyd gehad het nie, en sleep dit met koperdraad aan die basis en op 'n afstand van 80 cm.
let wel: As jy die skiet aansteek, is dit belangrik om nie sy bas te beskadig nie, aangesien die lae in hierdie geval nie kan vestig nie.
Vervolgens word die voorbereide tak in 'n vlak groef (hoogstens 2 cm) geplaas, en die punt op die oppervlak. Om te ontsnap word nie na die oppervlak gestoot nie, dit moet met penne vasgemaak word. In die somer word onkruide gereeld natgemaak en onkruide word daarvandaan verwyder (Figuur 7).
Figuur 7. Eienskappe van voortplanting deur wortellae
Wanneer die lote wat op die tak gevorm word, 'n hoogte van 15 cm bereik, word helling tot ongeveer die helfte van die lengte van die lote uitgevoer. Namate die takke groei, word die grond vol en met die aanvang van koue weer word die takke geskei van die moederbos en in verskillende dele gesny sodat elkeen deel van die wortels het. Daarna kan hulle na 'n permanente plek oorgeplant word, maar vir die winter is dit nodig om die naalde skuiling toe te rus.
Groei van nuwe plantmateriaal deur enting is 'n taamlik ingewikkelde proses waarvoor die tuinier sekere vaardighede moet hê. Maar jy kan dadelik 'n groot aantal identiese hoogte saailinge kry.
Figuur 8. Eienskappe van laplak op 'n voorraad
Vir enting met steggies of ontluikende, en as 'n vee wat privet of Hongaarse struikvariëteit gebruik. Om dit te doen, gebruik die metode van ontluikende slaap of wakker nier (somer of lente). In die tweede helfte van Junie begin hulle die voorraad voor te berei. Verwyder alle wortelslote en verkort die sylote sodat hul hoogte nie 15 cm oorskry nie (Figuur 8).
let wel: Snoei net voor die ontluiking nie gedoen kan word nie, want die wond sal nie tyd hê om te sleep nie en die saailing sal te swak wees.
Voordat hulle ingeënt word, voer hulle oor 5 tot 6 dae volop water uit, en voor die prosedure, vee die plek van aanhegting van die nier deeglik af met 'n klam, skoon lap. By die voorraad op 'n vlak van 3-5 cm vanaf die grondvlak, word 'n T-vormige insnyding tot 3 cm lank, lig die blaf liggies op en plaas nier of sny in die gevormde gat. Daarna moet die tak versigtig met tape of film vasgemaak word vir fiksasie.
Wanneer om lilasse in lente of herfs te plant
Daar is baie menings oor die beste terme vir die plant van lila. Trouens, die landing kan uitgevoer word van lente tot herfs, maar dit is nodig om sekere reëls te volg.
Eerstens, as jy 'n lenteplaning beplan, moet dit voltooi word voor die aanvang van sapvloei en die ontwaking van die niere.
Tweedens, tydens die somerlanding, moet die middel tot Julie gegee word. Teen hierdie tyd begin die bosse om voor te berei vir 'n rustyd en gewoonlik oorplanting te verdra.
As u verkies het as u planttyd, word dit tot middel September gehou. Gedurende hierdie tydperk is dit nog heeltemal warm en daar is geen nag ryp nie, dus sal die saailinge tyd hê om wortels te wortel voor die begin van koue weer.
Hoe om 'n lila te plant.
Afhangende van die tipe en verskeidenheid van die geplantte plante, moet die afstand tussen lila saailinge van 2 tot 3 meter wees. Hoe om 'n lila in die tuin te plant? Eerstens moet jy landingsputte met blote mure voorberei. Die grootte van die putte in gronde met goeie of gemiddelde vrugbaarheid moet 50x50x50 cm wees, en wanneer dit in sanderige of arm grond geplant word, word die grootte verdubbel met die verwagting dat wanneer die plant geplant word, die put gevul sal word met vrugbare substraat wat bestaan ​​uit humus of kompos (15-20 kg ), superfosfaat (20-30 g) en houtas (200-300 g). As die grond op die terrein suur is, word die hoeveelheid as verdubbel.
Onderaan die landing put lê 'n laag dreineringsmateriaal (uitgestrekte klei, rommel, gebreekte baksteen), wat 'n heuwel vrugbare grondmengsel uitgestort het. Die saailing is in die middel van die put op die heuwel, reguit sy wortels en vul die put met die substraat tot bo. Корневая шейка саженца должна оказаться выше уровня поверхности на 3-4 см. После посадки растение обильно поливают, а когда вода впитается, приствольный круг мульчируют слоем перегноя или торфа толщиной 5-7 см.
Vir plae en skadelike mikroörganismes is lila byna onkwetsbaar, maar onder sekere omstandighede kan poeieragtige skimmel, bakteriese nekrose, vertikillis en bakteriese verrotting, asook blaar- of knopmiete, havikot, lila mot en die motmol dit tref.
bakteriële, of nie-natrium, nekrose manifesteer hom in Augustus: die groen blare van lila word asgrys en die jong lote word bruin of bruin. Om skade te vermy, is dit nodig om die kroon van die plant te dun, sodoende sy ventilasie te verhoog, siek areas te verwyder en te voorkom dat plae op die lila verskyn. As die nederlaag te sterk is, moet die bos ontwortel word.
Bakteriese verrotting raak die blare, lote, blomme en lila knoppe. Dit kan ook op die wortels voorkom in die vorm van nat, vinnig groeiende kolle. As gevolg van die ontwikkeling van die siekte verloor die blare hul turgor en droog, maar hulle val nie dadelik af nie, die lote dryf en buig. 3-4 behandelings van lila met koperoksied met 'n interval van 10 dae sal u help om die siekte te hanteer.
Melkdauw Dit word veroorsaak deur 'n swam en besmet albei jong en volwasse plante: blare is bedek met 'n los gryswit blom wat dig word en bruin word soos die siekte vorder. Die siekte vorder in droë warm somer. Wanneer die eerste tekens van die siekte verskyn, moet die aangetaste gebiede gesny en verbrand word en die bos met 'n swamdoderpreparaat behandel word. In die vroeë lente moet die grond met bleikmiddel teen 100 g per m² opgegrawe word om die lila wortels nie te versteur nie.
Vertikillêre verwelking - ook 'n swamsiekte, waarvan die blare van lila koaguleer, bedek word met roes of bruin kolle, droog en val. Droging begin bo-op die bos en vorder baie vinnig. Om die siekte te stop, moet jy 'n bos met 'n oplossing van 100 g seep en 100 g soda-as in 15 liter water spuit. Die behandeling van die siek plant met Abiga-Pik is ook effektief. Die geaffekteerde gebiede moet afgewerk en verbrand word met blare.
Lila havikmot - 'n Baie groot vlinder met 'n marmerpatroon op die voorvlerke wat 'n nagtelike lewenstyl lei. In die ruspes stadium is dit ook taamlik groot - tot 11 cm lank. Jy kan dit ook herken deur 'n digte groei in die vorm van 'n horing in die agterkant van die liggaam. Nie net lilacs nie, maar ook viburnum, meadowsweet, as, koring en druiwe kan 'n slagoffer van havikmot word. Vernietig die plaag deur behandeling met Phthalofos een persent oplossing.
Soutpepermot woon in ligte woude en heinings. Sy gee twee generasies in een seisoen. As gevolg van die belangrike aktiwiteit van sy klein ruspes, bly net die are wat in 'n buis gerol is, van die blare af, en die knoppe, blomme en knoppe verdwyn heeltemal. Vernietig die plaag kan behandel word met Lila Carbofos of Fozalonom.
Blaar lila myte - 'n klein insek suigsaampies van die onderkant van die lila blare, wat hulle droog maak en bruin word. 'N Groot aantal bosluise kan oor twee weke 'n groot lila bossie vernietig. Om dit te voorkom, behandel die plant op die blare met 'n oplossing van koper of ystersulfaat, moenie vergeet om die kroon uit te dun, die bos met potas-fosfor kunsmis te voed en die herfs blare in die herfs te verbrand nie.
Lilac bud myte spandeer sy lewe in die knoppe van plante: hy eet hul sap en winters in hulle. Gevolglik word die knoppe vervorm, die blare en lote van hulle groei swak en onderontwikkeld, die lila hou op om te bloei en kan sterf. Om sodoende sulke gevolge in die vroeë lente te vermy, moet die droë blare en basale lote van onder die bos verwyder word, die grond in die sirkel sirkel op 'n volle bajonet met die oorblyning van die aarde en die lila met 'n oplossing van kopersulfaat verwerk.
Mynboumot raak die blare van plante, daarom word hulle eers met donkerbruin kolle (myne) bedek, en na 'n rukkie stolling hulle in 'n buis, asof dit van vuur is. Siek bosse hou op om te bloei en sterf vir 'n jaar of twee. Hulle vernietig die plaag met 'n oorvloedige behandeling van blare met Bordeaux-vloeistof, Fitosporin-M of Baktofit-oplossing, en om te voorkom, is dit nodig om plantresies in die herfs te verwyder en die grond voor die ryp en vroeë lente te verteer.
Hoe om lila te propageer.
Lilac saad voortplanting word hoofsaaklik uitgevoer deur spesialiste in kwekerye. In amateur tuinmaak variëteit lila voortplant deur die enting, lae en steggies. Beide eiewortel-lila-sappings wat uit steggies en steggies gekweek word, word bemark. Wortel-eie lila is nie so grillig soos ingeënt nie, dit is makliker om te herstel ná ysige winters, goed plantegroei en dus duursaam.
Lila na blom
Volwasse lila-winters, pragtig sonder skuiling, maar die wortelsisteem van jong sappies is geïsoleer met 'n laag turf en droë blare tot 10 cm dik. Variëte lila word soms in die winter bevries, so in die lente moet hulle bevrore lote snoei.
- skadu-verdraagsame higrofiede wat in loofwoude in die noordooste van China en die Verre Ooste groei en die voorkeur gee aan goedbevolkte gronde. Amur lilac is 'n veelboomboom met 'n dik, kronkelende kroon wat 20 m hoog bereik. In die kultuur word hierdie spesie as 'n struik tot 10 m gekweek. Blare van Amur-lila, soortgelyk aan lila blare, wanneer blomme 'n groen-pers kleur in die somer het. hulle is donkergroen bo-aan en helderder aan die onderkant, en in die herfs pers of oranje-geel. Klein room of wit blomme met heuning aroma word versamel in kragtige panels tot 25 cm lank. Hierdie spesie is rypbestand en winters sonder skuiling. Amur lilac word gebruik vir enkel- en groepaanplantings en heinings. In kultuur, die uitsig vanaf 1855.
Lilac Meier (Syringa Meyeri)
- Kompakte aansig tot 1,5 m hoog met klein breedtydse elliptiese blare 2-4 cm lank, afwaarts teen die punt en langs die kante gesilieer. Aan die boonste kant is die blare donkergroen, naak, aan die onderkant is hulle ligter en kroesend langs die are. Geurige helder lila-pienk blomme word in regop bloeiwyses van 3 tot 10 cm lank versamel. Die plant is rypbestand.
Persiese Lila (Syringa x Persica)
- 'n Baster tussen Afghaanse Lilac en fyn Sny Lila. Dit is 'n struik tot 3 m hoog met dun, maar digte, spitse, lansetvormige blare tot 7,5 cm lank en ligte, pers, geurige blomme tot 2 cm in deursnee, versamel in breë losse panikels. In die kultuur van hierdie baster sedert 1640. Die plant het verskeie populêre vorme:
– wit lila - Verskeidenheid met bloeiwyses van wit blomme,
– rooi - vorm met rooi blomme,
– ontleed blaar - dwerg persiese lila met uitgestrekte takke en klein oopwerk-pinnat-lobed blare.
Sjinees lila (Syringa x chinensis)
is 'n baster tussen gewone lila en Persiese lila. Brei hierdie spesie in 1777 in Frankryk. Chinese lila is 5 m lank. Dit het ovate-lansetvormige blare tot 10 cm lank en geurige blomme tot 18 mm in deursnee van intense lila-skakerings in knoppe en rooibruin op blom gewys, versamel in hangende wye piramide-panels tot 10 cm lank. Gewilde vorme van Sjinees lila is:
– tweeling - Terry Lilac Purple,
– ligte pers,
– donker pers - Die mees skouspelagtige verskeidenheid Sjinees lila.
Hyacinth lilac (Syringa x hyacinthiflora)
- 'n baster verkry deur Viktor Lemoine van die kruising van 'n breëblaar lila met 'n gewone lila. Die blare van hierdie hibriede spesie is hartvormig of breed ovatief, met 'n skerp bokant. In die herfs draai hulle van donkergroen tot bruin-pers. Die blomme van hierdie spesie lyk soos blomme van lila-gewone, maar word versamel in meer los en klein bloeiwyses. In kultuur, uitsig vanaf 1899. Die mees effektiewe is die terryvorm van hierdie baster, maar bowendien word hierdie spesie verteenwoordig deur sulke rasse van lila:
– Esther Staley - 'n plant met persrooi knoppe en geurige blomme van 'n helderrooi-rooi skaduwee tot 2 cm in deursnee met blomblare wat agteruit buig. Die blomme is bloeiwyses tot 16 cm,
– Churchill - die rooi-pers knoppies van hierdie lila word silwer-pers, geurige blomme met 'n pienk tint,
– Trek heerlikheid - Verskeidenheid met baie groot, eenvoudige, pers persblomme tot 3,5 cm in deursnee, wat digte bloeiwyses uitmaak.
Soos vir gewone lila, wat sedert 1583 in kultuur was, word dit verteenwoordig deur baie soorte binnelandse en buitelandse seleksie. Byvoorbeeld:
– Rooi Moskou lila - Verskeidenheid met knoppies pers persagtige en donkerpers geurige blomme met 'n deursnee van 2 cm met heldergeel meeldrade,
– violet - bekend sedert 1916, 'n verskeidenheid met donker persknoppies en ligte pers semi-dubbel en dubbelblomme met 'n deursnee van 3 cm. Die geur van die blomme is swak,
– Primrose - geel lila: die knoppe is groengeel en die blomme is liggeel van kleur,
– Belisent - 'n Lang, reguit bos van hierdie verskeidenheid is versier met oopwerkkoraal-pienk geurige bloeiwyses tot 30 cm lank en groot, ovaal, effens geriffelde blare.
Benewens die wat beskryf word, is die lila-tuinvariëteite soos Belle de Nancy, Monique Lemoine, Ametyst, Ami Shott, Vesuvius, Vestalka, Galina Ulanova, Jeanne d'Arc, Cavour, Sowjet-Arktiese, Verdedigers van Brest, Kaptein Balte, Katerina Khavemeyer , Kongo, Leonid Leonov, Madame Charles Suchet, Madame Casimir Perier, Droom, Mej. Ellen Wilmott, Montaigne, Hoop, Lights of Donbass, Kolesnikov's Memory, Sensation, Charles Joly, Celia en vele ander.
Wat die spesies van lila, in die kultuur, betref, kan jy ook lilasse van Peking, verwelk, Japannese, Preston, Juliana, Komarov, Yunnan, dunhaar, wol, Zvegintsev, Nansen, Henry, Wolf en fluweelagtige, vind.
Kyk na die video: How to Stay Out of Debt: Warren Buffett - Financial Future of American Youth 1999 (November 2020).
Hoe om hortensia te plant en te versorg?
Tamaties - De Barao: verskeidenheid rasse, beskrywing en eienskappe, aanbevelings vir die groei van saailinge