Ek is in Pretoria gebore, maar het vir die meeste van my laerskooljare in die Vrystaat gebly; dit was swaar jare. Ek het ma geword toe ek baie jonk was, en het destyds nie skool klaargemaak nie. In ‘n tyd toe my man vir agt maande weg was, moes ek self die mas opkom en het toilette skoongemaak by die Booysens Beertjies kleuterskool. Ek het die mense van Beyers Bytjies in Danville leer ken en die geleentheid gekry om daar te begin werk as ‘n assistent in die kleuterskool se klaskamer. Omdat ek vir myself en my gesin ‘n beter lewe wou gee, het ek begin oplet hoe die juffrouens werk. Ek het die kans gekry om myself te bewys en ek het vir die kleintjies begin klasgee. Uiteindelik het ek my matriek geskryf, op 31, en vandaar af het ek ‘n opvoedkundegraad begin swot deur Unisa, danky Atterbury Trust se hulp. Ek het onlangs my B.Ed grondslagfasegraad verwerf en is nou besig met ‘n honneurs in “Special Needs”, ook deur Unisa, terwyl ek skoolgee by Laerskool Tuinrand. Nou bly ek en my gesin in ons eie huis in Daspoort.
Ek het ‘n paar. Die lewe is swaar, maar as jy val, moet jy dadelik opstaan. Jy kan alles doen as jy in jouself glo. En belangrikste is om nooit moed op te gee nie en vas te klou aan die Here. Niks is onmoontlik nie, en jy as ‘n mens kan baie struikelblokke oorwin as jy net glo in jouself en in die Here.
Nie almal het ewe veel geleenthede nie, maar dis ‘n gawe om ’n geleentheid raak te sien en daarop te reageer sodat jy die meeste daarvan maak. Hoe het jy dit in jou lewe ervaar?
As iemand wat nou kinders se lewensuitkyk help vorm, watter insigte is vir jou belangrik om oor te dra aan die jonger generasie wat voor jou op die skoolbanke sit?
Ek het besoek afgelê by Via Nova-skool vir kinders met spesiale behoeftes, toe ‘n klein meisietjie na my toe loop, my hand vat en aankondig dat sy vir my ‘n liedjie wil sing. Dit was nogal ewe “Jesus loves me”. Só ‘n positiewe mensie! Ek het my hart verloor in daardie skool en dit het my laat besef dat sulke engele gestuur word om mens meer bewus te maak van wie jy is en wat jy in staat is om te doen.
Wou jy van kleinsaf ‘n onderwyseres word? Het jy self ‘n gunstelingonderwyser/es op skool gehad; en watter rol het hy of sy gespeel in jou lewens- en beroepsbesluite?
Dit is hartseer om te werk met kinders wat geestelik en fisies mishandel word. Dit voel vir my of ek nie genoeg liefde vir hulle kan gee nie. Ek raak vinnig geheg aan die kindertjies in my klas en wil vir hulle altyd net die beste gee.
As jy die minister van opvoeding was en beleid kon opstel vir Suid-Afrika se onderwys, wat sou jy as prioriteite aangepak het?
As jy ’n bydrae kan maak aan Atterbury Trust se beursfonds, doen dit gerus – met jou deelname kan ons meer belowende studente help om hulle studiedrome waar te maak. Jy kry ’n belastingvoordeel vir jou bydrae, en iemand wat sy of haar lewe wil verbeter, soos Maritza, kry die nodige bystand. Kliek hier om te skenk.