Emmie se eerste kamermaat, Linette, het vroegtydig met die storie uitgekom. Sy is blykbaar mal oor teddiebere, hulle staan haar hele huis vol, elke vertrek in die huis het sy eie spannetjie. Nie soos konyne wat almal eenders lyk en almal sommer gelyk daar opdaag nie. Nee, hulle is nie nommers nie, elkeen het sy eie naam en geskiedenis. Sy praat ook met elkeen in n ander taal, Emmie ken mos baie antieke en moderne tale. Sy sukkel blykbaar net n bietjie met die Chinese en Russiese bere, maar is besig om hulle ook Afrikaans te leer.
Net toe ons so deur Beiroet is, kaap die dames feitlik die bus, Anne lei die span, dis nou nie meer n grap nie. Net so naby Biblos word daar toe afgedraai en ons kry n stop ingewerk. Dit neem ons letterlik meer as twee uur om weer in die stroom motors in te beweeg. Die pad na die Sederberge is nog ver, steil en bergagtig, toe onder die mis. Ons kom laataand daar aan. Geen tyd om vir n teddiebeer te soek nie.
Die volgende dag by ontbyt word die teddiebeer met groot fanfare oorhandig, ek dog eers my aandeel is nou verby. Hier halfpad deur die dag word ek diplomaties deur die kamermaat genader: hulle wil weet of ek die teddiebeer sal doop. Bietjie onkant betrap, soek ek eers n bietije tyd om te dink. As oud-NG-dominee kan ek die kleindoop nie ligtelik opneem nie, ek kan mos nie al die heilige name en woorde so ydellik gebruik nie. Gelukkig is daar n paar kerkvas-mense in die groep en ek vra eers raad. Hulle stem saam, ons kan nie sommer so n doopformulier oorneem nie. Ek kry my storie toe mooi agtermekaar: ek sal net n naamgee-formulier uitwerk, nie met al die heilige name en terme van die kerk nie.
Di� aand eet ons verrassend uit by n baie indrukwekkende plek, n aangename atmosfeer, die mense maak lekker tradisionele musiek, n goeie ritme vir die Midde-Ooste. Dit is n unieke gebou wat gedurende die sestiende eeu gebou is. Jy sien eintlik niks snaaks van buite af nie, die buurt lyk ook maar gagga-rig. Wanneer jy by n heel nederige deurtjie ingaan, klim jy omtrent drie meter met trappies af. Dan kom jy binne hierdie enorme kompleks in, dit is soos die straatvlak oor vier honderd jaar drie meter gestyg het. Dit was blykbaar n soort van n markplein in die sestiende eeu, n dubbelverdieping. Omtrent die hoogte van die driedubbele-verdieping wat jy in ons land sal kry. Aan alle kante van die saal, onder en bo, is afskortings ingebou waar ou stalletjies moes wees. Die onderste deel was blykbaar vir dierehandel gebruik en die boonste deel vir alles, van speserye tot kledingstukke.