Erkenning van die simptome van marihuana verslawing
Leer om die simptome van marihuana verslawing te herken
Marijuana (cannabis) verslawing is 'n lewensversteuringspatroon van dagga gebruik, wat gekenmerk word deur baie tipiese tekens en simptome van dwelmverslawing, ook bekend as dwelmafhanklikheid. Dit word geklassifiseer in die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings, Vyfde Uitgawe (DSM-5), as " Cannabis- gebruikafwyking."
As jy dagga gebruik, sal jy dalk wonder of jy verslaaf geraak het.
As dit so is, is daar iets wat 'n verrassing kan wees: U het 'n belangrike mylpaal bereik op die pad na die verandering van u gewoontes wat verband hou met die dwelm.
Hoekom is dit? Omdat, soos met ander soorte verslawing, ontkenning algemeen by dagga-verslaafdes voorkom. Hulle erken feitlik nooit dat hulle verslaaf is nie. Trouens, hulle ontken dikwels dat dit selfs moontlik is om aan marihuana verslaaf te wees. Dit klink nie soos jy nie.
Wat is die simptome van verslawing van marihuana?
Volgens die DSM-5 dui die teenwoordigheid van ten minste twee van die volgende tipes simptome, wat binne 12 maande voorkom, sterk aan op verslawing aan dagga:
Gebruik dit in groter hoeveelhede en oor 'n langer tydperk as wat jy bedoel het
Dink baie oor die terugsny of stop van jou dagga gebruik, sonder sukses
Spandeer baie tyd op soek en gebruik die dwelm en herstel van die effekte daarvan
Dringend (sterk verlang) om dagga te gebruik
As jy die medisyne so dikwels gebruik, kan jy nie belangrike dinge wat gedoen word, kry nie
Voortgaan om dit te gebruik selfs wanneer dit sosiale of verhoudingsprobleme vir jou veroorsaak, en / of selfs wanneer jy 'n fisiese of sielkundige probleem ontwikkel het wat verband hou met die gebruik daarvan
Om minder aktiwiteite op te doen of minder te doen, want jy wil marihuana eerder gebruik
Gebruik dit in situasies wat gevaarlik of selfs gevaarlik kan wees
Ontwikkeling van 'n verdraagsaamheid daarvoor - meer en meer daarvan benodig om dieselfde effekte te bewerkstellig
Ervaar onttrekkingsimptome wanneer jy "marihuana" uitloop
'Wat as ek dink ek kan verslaaf wees aan dagga?'
Eerstens, neem 'n goeie, duidelike blik op die manier waarop jy leef. Hoe nou pas jou lewe met die verslawing simptome hierbo gelys? Onthou, jy is reeds verby die ontkenningsfase, waar baie dagga-verslaafdes "vasstaan" en nie in staat is om beheer oor hul lewens terug te neem nie. En jy het hierdie artikel gelees tot op hierdie punt, wat daarop dui dat jy ernstig is om hulp te kry om jou dagga-gebruik te bekamp of te stop.
As jy dink dat jy van marihuana gebruik het, moet jy so gou as moontlik hulp soek. Dit is veral belangrik as jy sekere negatiewe gevolge van dagga, veral:
Uiterste veranderinge in bui, vooruitsigte, en die manier waarop jy dinge interpreteer wat aan die gang is
Veranderinge in jou selfbeeld en / of die manier waarop jy oor jouself of ander mense dink, veral as jy begin dink dat ander jou kyk
Ten spyte van wat jy dalk gehoor het, is marihuana nie 'n onskadelike dwelm nie. Benewens dat jy jou lewe nie ten volle ervaar nie, kan dit 'n sneller vir geestesongesteldheid wees.
Om hulp te kry vir daggaansverslawing, "so gou moontlik", verhoog die waarskynlikheid dat behandeling effektief en volhoubaar sal wees.
Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings , Vyfde Uitgawe, "American Psychiatric Association (2013).
Beck K, Caldeira K, Vincent K, et al. "Die sosiale konteks van die gebruik van cannabis: verhouding tot kannabisgebruiksversteurings en depressiewe simptome onder studente." Verslaafde Behav. 2009; 34: 764-768.
Fiesta, F, Radovanovic M, Martins S, et al. "Oorgangsverskille in klinies beduidende cannabisprobleme: epidemiologiese bewyse van slegs rookmisdadigers in die Verenigde State, Mexiko en Colombia." BMC Openbare Gesondheid. 2010; 10: 152.
Fischer B, Rehm J, Irving H, et al. "Tipologieë van kannabisgebruikers en verwante eienskappe wat relevant is vir openbare gesondheid: 'n latente klasanalise van data van 'n nasionaal verteenwoordigende Kanadese volwasse opname." Int J Metodes Psigiatr Res. 2010; 19: 110-124. 2010.