Hier is wat behalwe tegnologie ons sal red van klimaatsverandering? - Klimaatsimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
Geskryf deur Geoff Mulgan
Burgers se optrede teen klimaatsverandering het 'n nuwe intensiteit bereik: skoolkinders het duisende gereeld die skool oorgeslaan om te protesteer en die burgerlike ongehoorsaamheid van die Uitwissingsopstand het onlangs wye ontwrigting in stede regoor die wêreld veroorsaak. Uitdaging en ontwrigting is belangrik om veranderinge aan te wakker. Maar dit is ook 'n sleutel wat ons oorweeg - en wys - hoe 'n nul-koolstof-toekoms in die praktyk kan werk. Dit is waar die veld van sosiale innovasie - die ontwikkeling van nuwe idees wat aan sosiale behoeftes voldoen - is besig om te verouder.
Toe klimaatsverandering laas so prominent was, toe Kyoto, 1997, en weereens in die middel van die 2000's, was die grootste deel van die klem op die teikens en verdrae enersyds, en groot R & D-begrotings vir skoon tegnologie andersyds. Nou is daar 'n baie beter begrip dat dit onwaarskynlik sal wees as dit nie gekombineer word met sosiale innovasie van onder af nie.
Een rede hiervoor is dat die vermindering van koolstofgebruik afhang van die verandering van sosiale norme en gedrag net soos tegnologie - of dit ook al is plaaslike voedselbronne or vinnige mode verminder. 'N Ander rede is die dringende behoefte om die skeptici aan te toon dat hulle nie noodwendig deur sulke dinge benadeel sal word nie hoër petrolpryse of krimpende tradisionele bedrywe soos steenkoolmynbou. 'N Lae koolstofekonomie kan dit beteken baie meer werkgeleenthede, byvoorbeeld in opknapping of herwinning van e-wa
Maar dit verg 'n heel ander benadering tot innovasie, waarin investering in nuwe tegnologie gekoppel word aan investering in nuwe maniere om die samelewing te organiseer. En investering in tegnologie alleen het die afgelope eeu oorheers.
Spel oor klimaatsverandering spel Op
Belê in hardeware
In die laat 19ste en vroeë 20th eeue het 'n groot verskuiwing plaasgevind ter ondersteuning van geïnstitusionaliseerde wetenskap, wat oorgedra het van 'n militêre saak (beter oorlogskepe of gewere) of 'n saak vir entoesiastiese amateurs, na baie meer sistematies.
'N Produk van vroeë R & D. Wikimedia Commons
Regerings het groot bedrae in navorsingslaboratoriums en universiteite belê, tesame met die groot besteding aan militêre tegnologie meer as 50% van openbare navorsing en ontwikkeling (R & D) in die VSA. Groot firmas stig R & D-laboratoriums. Die BBP-aandele wat aan R & D gewy is, het opgeklim tot rondom 2% in lande soos die Verenigde Koninkryk en nader aan 4% in ander soos Korea en Finland. Die resultaat was 'n getal nuwe tegnologieë wat elke aspek van ons lewens verander het.
Ongelukkig word vinnige innovasie in hardeware nie gekombineer met ewe onrustige innovasie in die samelewing nie. Dieselfde is vandag waar. Groot bedrae aan openbare geld word spandeer om lug- en farmaseutiese produkte te bevorder, maar weinig vergelykings word gedoen om innoverendheid of eensaamheid te vernuwe. Die resultaat was 'n chroniese gaping tussen tegnologiese en ekonomiese dinamiek aan die een kant en sosiale stagnasie aan die ander kant. En dit is laasgenoemde wat dikwels weerstand bied teen die nodige optrede teen klimaatsverandering.
As hoof van die Britse regering se strategie-eenheid was ek nou betrokke by die instelling strategie vir klimaatsverandering in die vroeë 2000's, toe die Verenigde Koninkryk die eerste keer daartoe verbind het om 60% -verminderings met 2050 te verlaag. Later daardie dekade het ambisie gestyg tot 80%, en nou mik Brittanje nul koolstof. In retrospek het ons die belangrikheid van innovasie van onder na bo baie onderskat. Ons het gemaklik gesels oor belasting en aansporings, regulasies en teikens. Maar ons het weinig kennis gehad van die gereedskap wat nou beskikbaar is om massakreatiwiteit te mobiliseer - toetsbeddens en laboratoriums, 'n impak op beleggings en crowdfunding, uitdagings en open innovasie.
Globale ongelykheid is 25% hoër as wat dit in 'n klimaat-stabiele wêreld sou gewees het
Hierdie instrumente word nou meer hoofstroom, naas die meer tradisionele ondersteuning vir wetenskap en tegnologie. Dit sluit byvoorbeeld eksperimente in om uit te vind wat die beste werk om mense te oorreed om hul hokke te isoleer, om vegetariërs te gaan of van 'n motorpendel na fietsry oor te skakel. Dit bevat nuwe soorte sosiale organisasies - van nuwe buurte wat ontwerp is vir lae koolstofstof (soos in Londen BEDZed) tot aksie deur hele gemeenskappe om hul emissies te verminder.
BedZED - die Verenigde Koninkryk se eerste grootskaalse eko-dorp. Biostreek Internasionaal, CC BY-NC-ND
President Obama en die nuwe goewerneur van Kalifornië, Gavin Newsom, het beide kantore vir maatskaplike innovasie gestig, en lande wat so uiteenlopend soos Maleisië en Kanada was, het nasionale strategieë vir sosiale innovasie gehad. Carlos Moedas, die EU se kommissie vir navorsing, kommentaar laat in 2018 dat die EU meer geld aan sosiale innovasie sou put "nie omdat dit nuwerwets is nie, maar omdat ons glo dat die toekoms van innovasie oor sosiale innovasie gaan".
Hierdie skuif na 'n breër begrip van innovasie het groot implikasies vir die oorgang na 'n nul-koolstofekonomie. Dit beteken meer ondersteuning vir plekke wat doelbewus baanbrekerswerk in nuwe lewenswyses het Freiburg in Duitsland, wat verder gegaan het as enige plek in die ontwerp van nuwe lewensstyle in sy fisieke strukture, byvoorbeeld deur motors te verbied en te beperk, en hernubare energie in die stad se stof op te bou.
Dit beteken meer energieke eksperiment met nuwe rolle vir gemeenskappe - soos die energie koöperasies in Seoel wat sonpanele deur goedkoop lenings finansier. Dit beteken die ondersteuning van duisende plaaslike voedselprojekte regoor die wêreld wat mense speen van die afhanklikheid van landboubesigheid en vleis, en die vermorsing van voedselafval ('n derde van voedsel kos nou weggegooi). En dit beteken om burgers se optrede te steun, soos Ethiopië buitengewone prestasie vroeër vanjaar honderde miljoene bome op 'n enkele dag geplant het.
Koolstof vang uit die atmosfeer is duur, riskant en Nodig
Die sleutelboodskap van maatskaplike innovasie is dat die omvang van verandering wat in die volgende paar jaar nodig is, eenvoudig nie bereik kan word deur regeringsbeleid of deur 'n voetsoolvlak-aksie nie. Dit sal al hoe duideliker word namate die wêreld met die implementering van die Parys-ooreenkomste te kampe het, en hopelik verder gaan as hul beskeie teikens. Sosiale innovasie speel 'n sentrale rol in die mobilisering van die samelewing as 'n vennoot in hierdie werk.
Die volgende dekade is dit waar energie nou gerig moet word. Verandering moet versnel word, nie net in die organisasie van ons fisiese stelsels nie, maar ook in die manier waarop ons leef en met mekaar verband hou.