It´s time to take out the trash | Boeren in Bergen
← Jacob Zuma Resigns!
JC el Salvador →
It´s time to take out the trash
Posted on 5 april 2016 by tjeerddeboer
Munisipale werkers staak. Ek weet nie mooi waaroor dit gaan nie. Maar wat ek sien is dat die afval op die sypaadjie ophoop.
Ek sien dit nie net nie. Ek ruik dit. Die stad stink.
Asseblief, los julle staking. Dit gaan nie net oor julle salarisse nie. Miere en maaiers bedreig my en my kinders se gesondheid. Ons kan net nie só lewe nie!
Dié beeld gebruik ek om vergewing te illustreer. En my leidende teksvers kom uit die Spreuke (28:13): Wie sy sonde wegsteek, moet niks goeds te wagte wees nie; wie sy sonde bely en daarvan afsien, sal genade ontvang.
Waaroor gaan ons praat? vra ek.
Ek sit teenoor ’n man wat ek nie ken nie. ’n Christelike berader het hom na my verwys. Hy het my genader vir ’n reeks pastorale gesprekke.
Waaroor gaan ons praat?
Ek ken hierdie man nie. Ek weet hy is ‘n lidmaat van ons kerk in ‘n ander deel van die land. Hy het sy dogters seksueel misbruik. En hy soek berading.
Oor vergewing, antwoord hy.
Vergewing van God. Vergewing van mense. Vergewing van myself. En die laaste een is dalk die moeilikste.
Vergewing ken drie dimensies.
In die wêreld waarin ons lewe, gaan dit gewoonlik oor mense. Dink net aan die Waarheids- en Versoeningskommissie. Wat het ons mekaar aangedoen? Hoe kan ons mekaar weer reg in die oë kyk?
In die Bybel kom daar ‘n dimensie by (Psalm 51):
Vergewing van God is wat jy nodig het.
En vergewing van jouself, soos dié man gesê het:
En dalk is dit die moeilikste. Jy verlang na ‘n gelukkige lewe. Vreugde. Maar dit kan net op een manier. It’s time to take out the trash!
Wegsteek gaan jou breek
Onthou jy vir koning Dawid? Hy het iewers in ‘n donker kas van sy paleis ‘n swart plastieksak gehad, vol met stinkende skuld. Dating met ‘n ander man se vrou. Dealing om sy konkurrent uit te skakel. En dan aangaan asof daar niks gebeur het nie. Hoor wat sê die Bybel:
[Batseba] het [Dawid se] vrou geword en vir hom ‘n seun in die wêreld gebring. Maar wat Dawid gedoen het, was verkeerd in die oë van die Here (2 Samuel 11:27).
Dawid het ‘n lugverfrisser gebruik. Maar dit het steeds bly stink. Owerspel en moord.
En wat van ons in 2010? Het ek en jy as Christene steeds so ‘n swart afvalsak vol met sondes staan? Jesus het dan vir die sonde gesterf! En wat van die heilige Gees?
Dit is waar. ‘n Gelowige is nie langer ‘dood as gevolg van … sondes’ nie (Efesiërs 2:1vv). Jy behoort nou aan hom wat uit die dood opgewek is. Jy mag nou ‘n vrugbare lewe lei in diens van God (Romeine 7:4)
Maar dit beteken nie dat daar geen sonde meer in ons is nie (1 Johannes 1:8vv, Dordtse Leerreëls 5/1-4). Ongelukkig genoeg is ons nog nie waar God ons wil hê nie.
Daarom bid ons elke dag om brood én om vergewing. Christus het een maal vir die sondes gely, om julle na God te bring (1 Petrus 3:18). Maar juis daarom het ons verdriet oor die sonde wat nog daar is. Ons is geheilig deur die offer van die liggaam van Jesus Christus (Hebreeërs 10:10). Maar God wil jou darem elke dag op jou knieë sien lê om hom vir sy genade te dank en te bid (Kategismus 45/116). Ons bly van onsself arme sondaars.
Moenie dat ons dit probeer wegsteek nie. Nie vir onsself nie. Nie vir mekaar nie.
As predikant praat ek gereeld met ouer dooplidmate. Een van die vrae wat bespreek word is of hulle belydenis van geloof wil aflê. Wat my dikwels tref in hulle is ‘n groot onsekerheid.
“Ja, ek glo in Jesus Christus, maar is ek gelowig genoeg?
Ek begeer om die nagmaal te vier. Maar partykeer val ek in slaap tydens my gebed. En lees ek vir ‘n hele week nie in my Bybel nie.
Ek sondig nog so baie. Is ek regtig al so ver?”
Dit is vir hulle ‘n openbaring om te hoor dat ander gelowiges dieselfde stryd ken. Jy is nie die enigste een wat laat slaplê nie. Enige katkisant moet dit leer. Enige Christen sukkel daarmee. Daar is niemand wat dit 100 persent goed doen nie.
Hoe is dit moontlik dat ons dooplidmate sulke hoë eise aan hulle self stel? Is ons oop genoeg oor ons eie swak geloof?
Jong mense, jou ouers kry dit ook nie reg om elke dag bewus met die Here te leef nie. Jou ouderling en jou dominee moet ook teen die sonde baklei. Seksuele sondes. Skinder oor ander. Begeerte na geld en status. Laksheid in die diens van God.
Elke dag bid ons almal die vyfde bede van die Onse Vader: “Reken ons, arme sondaars, al ons misdade asook die boosheid wat ons nog aankleef … nie toe nie …” (Kategismus 51/126). Die VGKSA is ‘n klomp misdadigers en skelms.
Ons wil dit nie altyd weet nie. Die VGKSA lyk na ‘n groep van geslaagde Christene. Wat God en die medemens reg doen. Wat trou bid en in die Bybel lees. Ons doen dit nogal goed. –
En die oomblik as iemand oor die tou trap – rusie, owerspel, bedrog – skrik almal hulle lam. “Hoe kan dit in ons kerk gebeur?” En die persoon in kwessie durf sy gesig nie meer in die gemeente te wys nie. –
Maar juis dit is waaroor dit gaan in die kerk! Dat ons sondaars is. Arme sondaars: bedrog, owerspel, rusie. Vergewe sondaars: elkeen van ons leef net danksy die kruis van Christus. Vergewende sondaars: ek het net so goed soos die ander God se genade nodig.
Die VGKSA is nie ’n geselskap van ‘mense onder mekaar’ nie. Dié kan jy ook buitekant die kerk vind. Ons is ’n gemeente van ‘sondaars onder mekaar’. Ek hoef my nie mooier te maak as wat ek is nie. Ek hoef my skuld nie weg te steek nie.
In die kerk werk ons saam aan vergewing. Ons sing met Dawid in Psalm 32:
Dit gaan goed met die mens wie se oortredings nie gestraf word nie, wie se sonde bedek is.
Ja, die skuld moet darem bedek word.
Maar dan nie deur my nie. Deur te doen asof dit nie daar is nie. Keeping up appearances. Dit maak jou nie gelukkig nie.
Om te bely. Dit gaan jou bevry.
Toe het ek my sonde bely, my oortreding nie weggesteek nie – en U het my skuld vergewe.
Dan bedek God self die sonde.
Met die bloed van Jesus, sy seun.
Bely gaan jou bevry
Dit is ‘n bevryding wat ons almal ken. Dalk minder diep as Dawid:
Toe ek oor my sonde geswyg het, het my liggaam uitgeteer soos ek heeldag om hulp geroep het. U hand het dag en nag swaar op my gedruk, my krag het opgedroog soos water in somerhitte.
Maar almal weet hoe ‘n geheim relasies breek. Tussen man en vrou. Kinders en ouers. Ouderlinge en lidmate. –
En hoe opgelug jy kan wees as jy oopmaak. Jou skuld. Jou bedrog. Jou verslawing. Jou ontrou.
Al is die pyn steeds daar. Maar die verlammende geheim is darem weg!
Die pyn in koning Dawid se lewe is nie weggeneem nie.
Batseba se baba word siek en sterf (2 Samuel 12:14vv). Dawid se familie word ‘n bron van ellende (12:11). Amnon en Tamar, bloedskande (13:1vv). Amnon en Absalom, moord (13:22vv). Absalom, rewolusie (2 Samuel 15). Steeds hoor ek Dawid bid: Moet tog nie dink aan die sondes en oortredinge van my jeug nie (Psalm 25:7).
En dit bly steeds waar.
Die pyn bly. ‘n Skeiding. Misbruik. Familietwiste.
Maar die oplugting van die vergewing ervaar ons ook. Die bevryding van skuld.
Gelukkig is die mens wat [God] vergewe,
hy sal die Heer se goedheid bly belewe.
Waaroor gaan ons praat? vra ek aan die man in my kantoor.
Ek ken hierdie man skaars. Ek weet hy is ‘n lidmaat van ons kerk en hy het sy dogters seksueel misbruik. ‘n Arme sondaar soos ek. Met ‘n skreeuende behoefte aan … ja aan wat?
Oor vergewing, antwoord hy. Vergewing van God. Vergewing van die mense. Vergewing van myself. En die laaste een is dalk die moeilikste.
En ons het daaroor gepraat. In ‘n reeks gesprekke.
Moeilik? Ja maar ook mooi.
Vir ‘n dominee en ‘n ouderling is dit een van die mooiste oomblikke in jou werk. As daar iemand kom wat openlik voor die Here sy skuld bely. Nie wegsteek nie maar oopmaak.
En dat jy dan amptelik mag verklaar: die bloed van Jesus reinig ons van elke sonde (1 Johannes 1:7). Hoor jy, broer: elke sonde.
Bring maar daardie swart afvalsak van jou – vol met stinkende skuld – en gooi dit in die asblik van die kruis. Moenie jou skaam nie. Hy wil niks liewer nie as om jou vuiligheid op te ruim. Dit is dan sy core business:
Hy is die versoening vir ons sondes; en nie net vir óns sondes nie, maar ook vir dié van die hele wêreld (1 Johannes 2:2).
En van daaruit verder werk aan versoening. Deur die krag van God se Gees.
Onthou wat sê Spreuke (28:13):
Wie sy sonde wegsteek, moet niks goeds te wagte wees nie;
wie sy sonde bely en daarvan afsien, sal genade ontvang.
Bely jou sondes en laat dit staan, sê die ou vertaling. Verbetering moet beloof en bewys word, eggo ons belydenis (Kategismus 31/85). En die kerkorde vra om voldoende tekens van berou (artikel 75).
Niks is erger as wanneer ’n ou homself voor ander mense probeer handhaaf nie. Jy weier om met die ouderlinge te praat oor wat jy gedoen het. ‘n Sekere deel van jou lewe skerm jy af vir die gemeente. Jy onttrek jou aan toesig en leiding vanuit die kerk.
Moenie jouself groot hou nie. Maak jouself klein voor die Here. Erken jou skuld. En dat, as dit van jou afhang, die vuiligheid altyd aan jou sal bly vaskleef.
En glo dit:
As ons ons sondes bely, Hy is getrou en regverdig, Hy vergewe ons ons sondes en reinig ons van alle ongeregtigheid (1 Johannes 1:9).
Ja, dit is moeilik. Om jouself te aanvaar meegereken al jou stinkende sondes. Om jouself te aanvaar – en mekaar – omdat en soos Christus jou aanvaar het (Romeine 15:7).
Jou skuld is bedek deur die bloed van Jesus Christus. Hy het die sonde weggeneem (Psalm 85:3).
En as God self vryspreek – wie kan dan veroordeel? (Romeine 8:33v).
[dit artikel schreef ik in 2010 voor
Kompas, het maandblad van de VGKSA]
Dit bericht werd geplaatst in Bijbel, Kerk, Preken, Zuid-Afrika. Bookmark de permalink .