Net God kan my bevry
"Bevry my uit my gevangenskap, dat ek u Naam kan loof." - Psalm 142:8.
In sy wanhoop rig die bidder hom tot God. Hy is alleen in sy nood waar hy in 'n spelonk vir sy vyande wegkruip. Dit voel vir hom asof hy in 'n kerker opgesluit is. Maar God luister as hy om hulp roep.
Dit is maar selde of ooit dat ons in 'n kerker opgesluit sal wees. Ons is redelik vry om te sê wat ons dink, om te doen wat ons kan en te gaan waarheen ons wil. Maar sê ons regtig wat ons dink? Doen ons wat ons kan? Gaan ons waarheen ons wil? Alhoewel ons nie in 'n fisiese kerker opgesluit is nie, is die lewe nie altyd maklik nie. Jy word maar steeds blootgestel aan die vernedering, haat, nyd en vervolging van mense.
Dit is egter die kerker van die siel wat die lewe vir ons moeilik kan maak; die trauma en pyn wat ons liewers wil vergeet; die ervarings van die verlede wat ons die vermoë ontneem om nuwe geleenthede te benut en om ons denke te verbreed. Op ons eie kan ons nie uit hierdie kerker van wanhoop en vertwyfeling kom nie. Ons het hulp nodig. Ons het God se Gees nodig om ons te laat besef in watter toestand ons verkeer, en om ons daaruit vry te maak. En Hy sal ons daaruit bevry sodat ook ons sy Naam kan loof.
Die Duitse teoloog, Dietrich Bonhoeffer, wat deur die Nazi's gedurende die Tweede Wêreldoorlog vermoor is, het uit sy gevangenis in Tegel geskryf: "Wie is ek? Hulle vertel my gereeld dat ek rustig en vrolik met 'n vaste tred uit my sel stap soos 'n landheer uit sy kasteel. Wie is ek? Hulle sê dikwels vir my dat ek vryelik en op 'n vriendelike en duidelike manier met die wagte praat, asof ekself in bevel is. Is ek regtig wat ander van my sê? Of is ek net wat ek van myself weet? Rusteloos, verlangend, siek, soos 'n voël in 'n kou; snakkend na die asem van die lewe asof iemand my keel toedruk; hunkerend na kleure, na blomme, na voëlgesang; dorstend na goeie woorde, na menslike nabyheid; vreesbevange oor die woede en willekeurige optrede oor die kleinste belediging; die magteloosheid van bekommernis oor vriende in die eindelose verte; te moeg en te leeg om te bid, te dink, te werk; moeg en gereed om afskeid van alles te neem! Wie is ek? Eensame vrae spot met my. Wie ek is, U ken my, ek is Uwe, o God!"