Skisoïede persoonlikheidsversteuring - oorsake, simptome, behandeling - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Skisoïedversteuring persoonlikheid - Dit is 'n afwyking, 'n oortreding wat gekenmerk word deur 'n aanleg om emosionele lewendige verhoudings te vermy deur onttrekking aan fantasie, oormatige teoretisering, inmekaar te slaan. Voorheen is hierdie siekte skizoïed tipe versteuring genoem. Individue wat ly aan die beskryf patologie word gekenmerk deur isolasie, hulle voel ongemak in kommunikatiewe interaksie met die sosiale omgewing. Al hulle gedagtes is gefokus op die bestudering van hul eie gevoelens en diepgaande prosesse. Sulke individue voeg dikwels nie belang aan die dominante algemeen aanvaarde norme van die samelewing nie, hulle is maklik kwesbaar en indrukwekkend.
Oorsake van Schizoid Disorder
Vandag is daar geen duidelike idees oor die presiese oorsake van skisoïede persoonlikheidsversteuring nie. Alle teorieë is bloot spekulatiewe aannames aangaande die etiologie van die siekte.
Voorstanders van psigoanalise beskou die skisoïed-tipe persoonlikheidsversteuring as 'n toestand van 'n persoon wat op die grensstadium van die vorming van 'n organisasie van persoonlikheid is.
Volgers van die psigodinamiese neiging, byvoorbeeld aanhangers van die teorie van objekverhoudinge, is daarvan oortuig dat die basis van die beskryf persoonlikheidsversteuring 'n onvervulde behoefte aan verhoudings met mense is. Hulle glo dat die ouers van mense met hierdie kwaal, soortgelyk aan die ouers van individue met paranoïede versteuring, hul eie kinders of mishandelde kinders nie gehou het nie. Vakke met paranoïede simptome reageer met wantroue op sulke opvoeding, en individue met skisoïedversteuring kan nie liefde wys of aanvaar nie, en daarom begin hulle om 'n verhouding te vermy.
'N Ander kategorie ondersteuners van psigodinamika, wat selfsielkundiges insluit, sê met hierdie afwyking is daar 'n afwyking van "ek", wat manifesteer deur die gebrek aan selfbeeld van die pasiënt en die onvermoë om homself 'n gunstige, gemaklike omgewing te skep. Sulke mense, as gevolg van hul eie onsekerheid, misverstand van wat hulle is, kan nie verhoudings met ander vestig nie.
Hegters van die kognitiewe rigting beweer weer dat skisoïede individue ly aan tekorte in geestelike aktiwiteit. Hulle word gekenmerk deur vaagheid en nutteloosheid van gedagtes. Dit is moeilik vir hulle om die omgewing te assesseer, waardeur dit moeilik is om korrek te sien wat gebeur. Hierdie vakke kan nie die emosionele reaksies van die mense rondom hulle inhaal nie en kan dus nie op die gevoelens van ander reageer nie. Volgens hierdie konsep word die tekens van hierdie toestand by kinders verteenwoordig deur die stadige vorming van spraakvaardighede en motoriese vermoëns, ongeag hul vlak van intellektuele ontwikkeling.
G. Sukharev het die oorsaak van hierdie patologie gesien in die konstitusionele gebrek aan die serebrale stelsel en moontlik endokriene.
Die meeste wetenskaplikes is daarvan oortuig dat die skisoïed-tipe persoonlikheidsversteuring ontstaan ​​as gevolg van die impak van 'n kompleks van faktore, naamlik biologiese en genetiese oorsake, sosiale omstandighede (interaksie met die familie in die vroeë stadiums), sielkundige faktore (individuele temperament).
Simptome van skisoïedversteuring
Outisme en gebrek aan interaksie met ander is die hoof tekens van skisoïedversteuring.
Mense met 'n skisoid tipe siekte kan maklik geïdentifiseer word deur tipiese tekens rakende gedragsresponse, fisieke voorkoms en geestelike aktiwiteit. Die motiliteit van sulke individue het geen plastiek nie, en dit lyk asof dit onnatuurlik lyk, hul bewegings is hoekig, hul gesigsuitdrukkings is arm, asof hulle nie lewendig is nie, is hulle stem eentonig, dit is feitlik nie gemoduleer nie en gevolglik word elke gesprek in een sleutel uitgevoer. Siek individue in klere mag verkies beide 'n elegante styl (opsetlike gesofistikeerdheid) en doelbewuste nalatigheid. Hul toespraak is 'n stel standaard frases.
Diagnose van skisoïedversteuring is gebaseer op die teenwoordigheid van die volgende tekens by individue:
- gebrek aan genot van aksies of gebeure;
- losbandigheid, emosionele ongevoeligheid, verkoue, in sommige gevalle kan afgeplatde affektiwiteit waargeneem word;
- armoede van emosies, afwesig as 'goeie' emosies en woede;
- verminderde belangstelling in intieme verhoudings;
- minimale reaksie op komplimente of kritiek;
- entoesiasme vir fantasie en introspeksie;
- voorkeur vir eensaamheid en eensame aktiwiteite;
- Geen behoefte aan vriendelike kontak en vriendskap nie;
- ongevoeligheid vir sosiale grondslae en voorwaardes
Mense van die skisoid tipe is geneig tot uiterste emosionele manifestasies. Hulle haat of bewonder. Stokperdjies van sulke mense word gekenmerk deur oorspronklikheid en spesifisiteit, saam met eensydigheid. Skisoïede kies dikwels 'n werk wat 'n minimum aantal kontakte met mense vereis. In elk geval veroorsaak skisoïede persoonlikheidsversteuring onverskilligheid in die alledaagse lewe en die behoeftes van die gesin.
Skizoïde temperament is gebaseer op die sogenaamde psigo-estetiese verhouding, dit kombineer die eienskappe van hiperestesie (oormatige sensitiwiteit) en narkose (emosionele verkoue).
As gevolg van die oorheersing van hipertestiese eienskappe of narkose komponente in die struktuur van die skisoïde persoonlikheid, word twee tipes karakters onderskei: sensitiewe en ekspansiewe skisoïede. Die eerste is hipertestetiese, mimosaagtige persoonlikhede met die voorkoms van asteniese invloed, die tweede is koud, dikwels selfs ondenkbaar persoonlikhede met die dominansie van stheniese invloed.
As 'n individu gediagnoseer word met skisoïede persoonlikheidsversteuring, word die weermag kontraageer.
Mense met hierdie afwyking kategoriseer hulself as waarnemers, eerder as deelnemers van die lewe. Hulle beskou hulself as selfversorgende singles. Diegene rondom hulle sien oninteressante, saai en ontneemde mense van humor.
Skisoïede persoonlikheidsversteuring is dit gevaarlik? Gewoonlik word persoonlikheidsversteurings in die vroeë kinderjare gevorm en word dit gekenmerk deur die duur van die kursus. Die grootste piek van die manifestasie van patologiese persoonlikheidseienskappe in die pubertalperiode, op die ouderdom van dertig, is 'n mate van nivellering van die patologiese persoonlikheidsaspekte. Skisoïede is nie gevaarlik vir die omgewing nie. As gevolg van hul eie geslote, dikwels onversoenbare gedrag, in hul kinderjare en adolessensie, voel hulle hul pouse.
Behandeling van skisoïedversteuring
Vir die voorskryf van voldoende behandeling, is differensiële diagnose van skisoïedversteuring nodig om Asperger-sindroom te voorkom, sowel as vermydende, skisotipiese en waanstreekse persoonlikheidsversteuring.
Soos die praktyk toon, is dwelmbehandeling ondoeltreffend. Miskien is die aanstelling van antipsigotika (neuroleptika) in klein dosisse, veral Rispolept.
Die grootste resultate word getoon deur groepterapie, gefokus op die aanvaarding van jouself en die gebruik van spesifieke persoonlikheidstrekke met maksimum nut vir jouself en die samelewing. Groepterapie is daarop gemik om 'n omgewing te skep wat veilig sal wees vir sosiale interaksie, hoewel individue met hierdie gestremdheid ongemak kan ervaar en enige pogings kan hê om hulle te dwing om deel te neem aan enige soort aktiwiteit.
Sosiaal geïsoleerde skisoïede soek gewoonlik slegs hulp om een ​​of ander rede, byvoorbeeld as gevolg van alkoholisme. Dikwels hou mense met die afwyking hul afstand van die terapeut af. Hulle word nie versteur deur die verloop van behandeling nie en die veranderinge wat in hul toestand voorkom.
Kognitiewe terapie help skisoïede om meer positiewe emosies te voel. Die tegnieke van hierdie metode van psigoterapie is daarop gemik om die pasiënt bekend te maak met die lys van emosies wat hy moet oorweeg, en dring daarop aan om verskeie aangename situasies te herroep en te beskryf.
Voorstanders van die gedragsrigting van psigoterapie sluit dikwels sosiale vaardighede in kliënte met skisoïedversteuring, gebruik van rolspeletjies, beheerde blootstelling aan onaangename pasiëntstimuli en huiswerk as tegnieke.
Dikwels is baie ouers en ander familielede geïnteresseerd in: skisoïede persoonlikheidsversteuring is dit gevaarlik? Aangesien skisoïedafwyking nie as 'n siekte beskou word nie, maar beskou word as 'n patologie van karakter, kan dit slegs gevaarlik wees in geval van 'n moontlike komplikasie in die vorm van wanorde of die ontwikkeling van verskillende psigoses.
Schizoid-weermag persoonlikheidsversteuring word getoon of nie? Baie moeders is bekommerd oor hierdie probleem. As gevolg van die feit dat die beskryf wanorde 'n afwyking van die normale proses van ontwikkeling of toestand is, is dit nie 'n siekte van die psige nie. Daarom, in geval van verskillende persoonlikheidsversteurings, is die vakke wat die onregmatige daad gepleeg het, nie vrygestel van strafregtelike verantwoordelikheid nie, aangesien hulle nie kranksinnig is nie (byvoorbeeld soos in geestelike kwale), maar word ook gedeeltelik geskik of onbevoeg vir militêre diens. Ook ten opsigte van persone met skisoïedversteuring is daar 'n aantal beperkings in die professionele sfeer.