Militêr[wysig | wysig bron]
Siviel[wysig | wysig bron]
Prehistoriese, natuurlike kernsplyting[wysig | wysig bron]
Gebruike voor ontdekking[wysig | wysig bron]
Kernsplytingsnavorsing[wysig | wysig bron]
'n Span wat deur Enrico Fermi in 1934 gelei is, het waargeneem dat uraan met neutrone gebombardeer die uitstraling van beta strale produseer (elektrone of positrone; sien betadeeltjie). Die spytingsproduk was eers verkeerdelik gesien as nuwe elemente met atoomgetalle 93 an 94, wat die Dekaan van die Fakulteit van Rome, Orso Mario Corbino, ‘’ausonium’’ en ‘’hesperium’’ onderskeidelik gedoop het. Die eksperimente wat gelei het tot die ontdekking van uraan se vermoë om te splyt (uitmekaar te breek) na ligter elemente en dan die bindingsenergie vry te stel was uitgevoer deur Otto Hahn en Fritz Strassmann  in Hahn se laboratorium in Berlyn. Lise Meitner en haar familielid, fisikus Otto Robert Frisch, het in Febuarie 1939 die fisiese verduideliking daarvan gepubliseer, en die proses ‘kernsplyting’ benoem. Gou daarna het Fermi gepostuleer dat die kernsplyting van uraan dalk genoeg neutrone kan vrylaat om 'n kernreaksie te onderhou. Sy hipotese is in 1939 bevestig, en later is daar gevind dat 'n gemiddelde van 2,5 neutrone vrygestel word vir elke splyting van die skaars uraan isotoop, uraan-235. Verdere werk het gevind dat die meer algemene uraan-238 isotoop kan getransmuteer word na plutonium, wat, soos uraan-235, ook splytbaar is deur termiese neutrone. Hierdie ontdekkings het talle lande gelei om aan die werk te sping met die ontwikkeling van kernwapens en kernkrag.
Bomme[wysig | wysig bron]
Reaktore[wysig | wysig bron]
Kontaminasie en die Koue Oorlog nalatenskap[wysig | wysig bron]
Bioties en abioties[wysig | wysig bron]
Produksie en ontginning[wysig | wysig bron]
Bronne en reserwes[wysig | wysig bron]
Voorraad[wysig | wysig bron]
Oksidasietoestande en oksiedes[wysig | wysig bron]
Oksiedes[wysig | wysig bron]
Waterige chemie[wysig | wysig bron]
Kabonate[wysig | wysig bron]
Die effek van pH[wysig | wysig bron]
Hidrides, karbides, en nitrides[wysig | wysig bron]
Halides[wysig | wysig bron]
↑ “Health Concerns about Military Use of Depleted Uranium”. (PDF)
↑ “WWW Table of Radioactive Isotopes”.
↑ 7,00 7,01 7,02 7,03 7,04 7,05 7,06 7,07 7,08 7,09 7,10 7,11 7,12 7,13 7,14 7,15 C. R. Hammond (2000). The Elements, in Handbook of Chemistry and Physics 81st edition. CRC press. ISBN 0-8493-0481-4.
↑ “Nuclear Weapon Design”. Federation of American Scientists: 1998. URL besoek op 2007-02-19.
↑ “Dial R for radioactive – 12 July 1997 – New Scientist”. Newscientist.com. URL besoek op 2008-09-12.
↑ 15,0 15,1 “Oklo: Natural Nuclear Reactors”. Office of Civilian Radioactive Waste Management. URL besoek op 28 Junie 2006.
↑ Fermi, Enrico (December 12, 1938). “Artificial radioactivity produced by neutron bombardment: Nobel Lecture”. (PDF) Royal Swedish Academy of Sciences.
↑ De Gregorio, A. (2003). "A Historical Note About How the Property was Discovered that Hydrogenated Substances Increase the Radioactivity Induced by Neutrons". arΧiv: physics/0309046 [physics.hist-ph].
↑ Nigro, M, (2004). “Hahn, Meitner e la teoria della fissione”. URL besoek op 2009-05-05.
↑ Peter van der Krogt. “Elementymology & Elements Multidict”. URL besoek op 2009-05-05.
↑ “History and Success of Argonne National Laboratory: Part 1”. U.S. Department of Energy, Argonne National Laboratory: 1998. URL besoek op 2007-01-28.
↑ “WorldBook@NASA: Supernova”. NASA. URL besoek op 2007-02-19.
↑ “Potassium-40 heats up Earth's core”. physicsweb: 7 May 2003. URL besoek op 2007-01-14.
↑ “Athabasca Basin, Saskatchewan”. URL besoek op 2009-09-04.
↑ C. K. Gupta, T. K. Mukherjee (1990). Hydrometallurgy in extraction processes, Volume 1. CRC Press. p. 74–75. ISBN 0-8493-6804-9.
↑ 47,0 47,1 “Exploration drives uranium resources up 17%<!- Bot generated title ->”. World-nuclear-news.org. URL besoek op 2008-09-12.
↑ 48,0 48,1 48,2 “Global Uranium Resources to Meet Projected Demand”. International Atomic Energy Agency: 2006. URL besoek op 2007-03-29.
↑ “Uranium recovery from Seawater”. Japan Atomic Energy Research Institute: 1999-08-23. URL besoek op 2008-09-03.
↑ “How long will nuclear energy last?”. 1996-02-12. URL besoek op 2007-03-29.
↑ “Supply of Uranium”.
↑ “Uranium Mining and Processing in South Australia”. South Australian Chamber of Mines and Energy: 2002. URL besoek op 2007-01-14.
↑ “World Uranium Production”. UxC Consulting Company, LLC. URL besoek op 2007-02-11.
↑ Posted by Mithridates (July 24, 2008). “Page F30: Kazakhstan to surpass Canada as the world's largest producer of uranium by last year (2009)”. Mithridates.blogspot.com. URL besoek op 2008-09-12.
↑ “ZAMAN GAZETESİ [İnternetin İlk Türk Gazetesi] - Kazakistan uranyum üretimini artıracak<!- Bot generated title -> (in tr)”. Zaman.com.tr. URL besoek op 2008-09-12.
↑ “Lack of fuel may limit U.S. nuclear power expansion”. Massachusetts Institute of Technology: 2007-03-21. URL besoek op 2007-03-29.
↑ Kenneth S. Deffeyes and Ian D. MacGregor (1980-01-01). “World Uranium Resources”. Scientific American. URL besoek op 2008-04-21.
↑ 60,0 60,1 60,2 “Chemical Forms of Uranium”. Argonne National Laboratory. URL besoek op 2007-02-18.
Emsley, John (2001). “Uranium”, Nature's Building Blocks: An A to Z Guide to the Elements. Oxford: Oxford University Press. p. 476–482. ISBN 0-19-850340-7.
Seaborg, Glenn T. (1968). “Uranium”, The Encyclopedia of the Chemical Elements. Skokie, Illinois: Reinhold Book Corporation. p. 773–786. LCCCN 68-29938.
“Public Health Statement for Uranium”. CDC.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Uraan&oldid=1848212"
Die bladsy is laas op 30 Oktober 2018 om 05:30 bygewerk.