Milgram se eksperimente: die gevare van gehoorsaamheid
Vandag se navorsers Vraag Milgram se bevindings
As 'n gesagsfiguur jou beveel het om 'n 400-volt elektriese skok aan 'n ander persoon te lewer, sal jy bestellings volg? Die meeste mense sal antwoord met 'n aanstootlike nee. Die Milgram gehoorsaamheid eksperiment het egter daarop gemik om anders te bewys.
Gedurende die 1960's het die sielkundige van die Yale Universiteit, Stanley Milgram, 'n reeks gehoorsaamheidseksperimente uitgevoer wat tot verrassende resultate gelei het.
Hierdie resultate bied 'n dwingende en ontstellende blik op die mag van outoriteit en gehoorsaamheid .
Meer onlangse ondersoeke twyfel oor sommige van die implikasies van Milgram se bevindings en selfs die resultate en prosedures self bevraagteken. Ten spyte van sy probleme het die studie sonder twyfel beduidende impak op sielkunde gehad.
Wat was die Milgram Eksperimente?
"Die sosiale sielkunde van hierdie eeu onthul 'n belangrike les: dit is dikwels nie soveel die soort mens wat 'n man is as die soort situasie waarin hy homself vind wat bepaal hoe hy sal optree nie. " -Stanley Milgram, 1974
Milgram het sy eksperimente in 1961 begin, kort ná die verhoor van die Tweede Wêreldoorlog het Adolph Eichmann misdadiger begin. Eichmann se verdediging dat hy net instruksies volg toe hy die dood van miljoene Jode beveel het, het Milgram se belangstelling aangewakker.
In sy boek " Gehoorsaamheid aan Owerheid" , 1974, het Milgram die vraag gestel: "Kan dit wees dat Eichmann en sy miljoen medepligtiges in die Holocaust net bevele volg?
Kan ons hulle alle medepligtiges noem? "
'N Eksperiment van skokkende verhoudings
Die deelnemers in die mees bekende variasie van die Milgram-eksperiment was 40 mans wat met koerantadvertensies gewerf is. In ruil vir hul deelname, is elke persoon $ 4.50 betaal.
Milgram het 'n intimiderende skokgenerator ontwikkel, met skokvlakke wat by 30 volt begin en in 15-volt-stappe tot 450 volt styg.
Die baie skakelaars was gemerk met terme wat insluit "skok," "matige skok" en "gevaar: ernstige skok." Die laaste twee skakelaars is eenvoudig gemerk met 'n onheilspellende XXX.
Elke deelnemer het die rol van 'n "onderwyser" geneem wat dan 'n skok aan die student sou lewer wanneer 'n verkeerde antwoord gegee is. Terwyl die deelnemer geglo het dat hy werklike skokke aan die student gegee het, was die "student" 'n konfederaat in die eksperiment wat bloot voorgee om geskok te wees.
Namate die eksperiment vorder het, sou die deelnemer die leerder se pleit hoor om vrygelaat te word of selfs oor 'n harttoestand te kla. Sodra hulle die 300-volt-vlak bereik het, sal die leerder op die muur klap en eis om vrygelaat te word. Buite hierdie punt het die leerder heeltemal stil geword en geweier om nog vrae te beantwoord. Die eksperimentant het toe die deelnemer opdrag gegee om hierdie stilte as 'n verkeerde antwoord te behandel en 'n verdere skok te lewer.
Die meeste deelnemers het die eksperiment gevra of hulle moet voortgaan. Die eksperiment het 'n reeks bevele uitgereik om die deelnemer aan te bied:
"Hou asseblief aan."
"Die eksperiment vereis dat u voortgaan."
"Dit is absoluut noodsaaklik dat jy voortgaan."
"Jy het geen ander keuse nie, jy moet aanhou."
Het die meerderheid die maksimum skok gelewer?
Die mate van gehoorsaamheid was die skokvlak wat die deelnemer bereid was om te lewer. Hoe ver dink jy was die meeste deelnemers bereid om te gaan?
Toe Milgram hierdie vraag aan 'n groep studente van Yale Universiteit gestel het, is daar voorspel dat nie meer as 3 uit 100 deelnemers die maksimum skok sal lewer nie. In werklikheid het 65 persent van die deelnemers aan Milgram se studie die maksimum skokke afgelewer .
Van die 40 deelnemers in die studie het 26 die maksimum skokke afgelewer terwyl 14 gestop het voordat die hoogste vlakke bereik is. Dit is belangrik om daarop te let dat baie van die vakke uiters geroer, verward en kwaad geword het op die proefpersoon, maar hulle het voortgegaan om bestellings al die pad na die einde te volg.
As gevolg van kommer oor die hoeveelheid angs wat baie van die deelnemers ervaar, is almal aan die einde van die eksperiment deurgebring. Die navorsers het die prosedures en die gebruik van misleiding verduidelik.
Baie kritici van die studie het egter aangevoer dat baie van die deelnemers nog steeds verward was oor die presiese aard van die eksperiment. Milgram het die deelnemers later ondervra en bevind dat 84 persent graag deelgeneem het, terwyl slegs 1 persent hul betrokkenheid betreur .
Die morele vrae Milgram Raised
Terwyl Milgram se navorsing ernstige etiese vrae oor die gebruik van menslike vakke in sielkundige eksperimente opgewek het, is sy resultate ook konsekwent gerepliseer in verdere eksperimente. Thomas Blass (1999) het verdere navorsing oor gehoorsaamheid nagegaan en gevind dat Milgram se bevindings waar is in ander eksperimente.
Waarom het soveel van die deelnemers in hierdie eksperiment 'n skynbaar sadistiese daad uitgevoer wanneer dit deur 'n gesagsfiguur opdrag gegee word? Volgens Milgram is daar enkele situasionele faktore wat sulke hoë vlakke van gehoorsaamheid kan verduidelik:
Die fisiese teenwoordigheid van 'n gesagsfiguur het dramaties toegeneem.
Die feit dat Yale ('n betroubare en gesaghebbende akademiese instelling) die studie geborg het, het baie deelnemers laat glo dat die eksperiment veilig moet wees.
Die keuse van onderwyser- en leerderstatus was ewekansig.
Deelnemers het aanvaar dat die proefpersoon 'n bekwame deskundige was.
Die skokke het gesê pynlik, nie gevaarlik nie.
Later eksperimente wat deur Milgram uitgevoer is, het aangedui dat die teenwoordigheid van rebelse eweknieë gehoorsaamheidsvlakke dramaties verminder. Toe ander mense geweier het om saam met die eksperiment se bevele te gaan, het 36 van die 40 deelnemers geweier om die maksimum skokke te lewer.
"Gewone mense, wat net hul werk doen, en sonder enige spesifieke vyandigheid van hul kant, kan agente word in 'n vreeslike vernietigende proses. Boonop, selfs wanneer die vernietigende gevolge van hul werk duidelik word, word hulle gevra om aksies onverenigbaar te maak. Met fundamentele moraalstandaarde het relatief min mense die nodige hulpbronne om gesag te weerstaan, "verduidelik Milgram in" Gehoorsaamheid aan Owerheid. "
Milgram se eksperiment het 'n klassieke sielkunde geword , wat die gevare van gehoorsaamheid demonstreer. Die navorsing dui daarop dat situasionele veranderlikes sterker swaai as persoonlikheidsfaktore in die bepaling van gehoorsaamheid. Ander sielkundiges argumenteer egter dat beide eksterne en interne faktore sterk gehoorsaamheid beïnvloed, soos persoonlike oortuigings en algehele temperament.
Navorsers Replicate Milgram: Sal mense steeds gehoorsaam wees?
In 2009 het navorsers 'n studie gedoen om Milgram se klassieke gehoorsaamheidseksperiment te herhaal. In 'n artikel wat in die APS-waarnemer gepubliseer is, het sielkundige Jerry Burger van die Santa Clara Universiteit en die skrywer van die studie beskryf hoe relevant Milgram se studie vandag is:
"Die spookagtige swart-en-wit beelde van gewone burgers wat gevaarlik blyk te wees, indien nie dodelik nie, elektriese skokke en die implikasies van die bevindinge vir gruweldade soos die Holocaust en Abu Ghraib, word nie maklik afgedank nie. Maar omdat Milgram se prosedures duidelik is buite die grense deur vandag se etiese standaarde, het baie vrae oor die navorsing onbeantwoord geraak. Hoof onder hierdie is een wat onvermydelik oorval wanneer ek Milgram se bevindinge aan studente voorlê: Sal mense vandag nog so optree? "
Burger het verskeie veranderings aan Milgram se eksperiment aangebring.
Die maksimum skokvlak was 150 volt in teenstelling met die oorspronklike 450 volt.
Deelnemers is ook noukeurig gekeur om diegene wat negatiewe reaksies op die eksperiment ervaar, uit te skakel.
Die resultate van die nuwe eksperiment het getoon dat deelnemers gehoorsaam was teen dieselfde koers as wat hulle gedoen het toe Milgram meer as 40 jaar gelede sy oorspronklike studie gedoen het.
Die Januarie-uitgawe van die Amerikaanse sielkundige het ook bespreking van ander sielkundiges vervat oor die moontlike vergelykings tussen Milgram se eksperiment en Burger se studie.
Volgens Arthur G. Miller, Ph.D. van die Universiteit van Miami , "... daar is net te veel verskille tussen hierdie studie en die vroeëre gehoorsaamheid navorsing om konseptueel presiese en bruikbare vergelykings toe te laat."
Alan C. Elms, PhD, van die Universiteit van Kalifornië, het egter aangevoer dat die replisering steeds meriete het. Elms het daarop gewys dat "direkte vergelykings van absolute vlakke van gehoorsaamheid nie tussen die 150 volt maksimum van Burger se navorsingsontwerp en Milgram se 450 volt-maksimum bereik kan word nie, kan Burger se" gehoorsaamheidsliter "-prosedures gebruik word om verdere van die situasionele veranderlikes te verken. bestudeer deur Milgram sowel as om na bykomende veranderlikes te kyk, "soos situasionele en persoonlikheidsverskille.
Onlangse kritiek en nuwe bevindings
Sielkundige Gina Perry suggereer dat baie van wat ons dink ons ​​weet van Milgram se bekende eksperimente, is slegs deel van die storie. Terwyl sy 'n artikel oor die onderwerp ondersoek het, het sy oor honderde oudiotapes in Yale-argiewe gestruikel wat verskeie variasies van Milgram se skok eksperimente gedokumenteer het.
Was Vakke Coerced?
Terwyl Milgram se verslae van sy proses verslag doen oor metodiese en eenvormige prosedures, toon die oudiobandse iets anders. Tydens die eksperimentele sessies het die eksperimente gereeld afgeskryf en die vakke gedwing om die skokke voort te sit.
"Die slawiese gehoorsaamheid aan gesag wat ons gekry het om met Milgram se eksperimente te assosieer, kom baie meer soos pesten en dwang aan wanneer ons na hierdie opnames luister," het Perry in 'n artikel vir Discover Magazine voorgestel .
Min deelnemers was werklik verdeel
Milgram se eksperimente is lank reeds die bron van aansienlike kritiek en kontroversie. Van die begin af was die etiek van sy eksperimente hoogs twyfelagtig. Deelnemers was onderworpe aan beduidende sielkundige en emosionele nood.
Milgram het voorgestel dat die vakke na die eksperimente "dehoaxed" was. Perry se bevindings het egter onthul dat van die 700 of so mense wat tussen 1961 en 1962 aan verskillende variasies van sy studies deelgeneem het, baie min was werklik debrief.
'N ware debriefing sou betrokke wees om te verduidelik dat die skokke nie regtig was nie en dat die ander persoon nie beseer is nie. In plaas daarvan was Milgram se sessies hoofsaaklik daarop gerig om die vakke kalm te maak voordat hulle op pad was. Baie het oorgebly in 'n toestand van aansienlike nood. Terwyl die waarheid vir 'n paar maande of selfs jare later geopenbaar is, is baie eenvoudig eenvoudig nooit iets vertel nie.
Variasies het tot verskillende resultate gelei
Nog 'n probleem is dat die weergawe van die studie wat deur Milgram aangebied word en die een wat die meeste keer herroep word, nie die hele storie vertel nie.
Die statistiek dat 65 persent van die mense gehoorsaam bestellings het slegs toegepas op een variasie van die eksperiment, waarin 26 uit 40 vakke gehoorsaam was. In ander variasies was baie minder mense bereid om die bestellings van die eksperimente te volg en in sommige weergawes van die studie is nie 'n enkele deelnemer gehoorsaam nie.
Het hulle geweet dat die "leerder" faking was?
Perry het selfs sommige van die mense wat deelgeneem het aan die eksperimente, sowel as Milgram se navorsingsassistente opgespoor. Wat sy ontdek het, is dat baie van sy vakke afgelei het wat Milgram se bedoeling was en het geweet dat die "leerder" net voorgee.
Sulke bevindings werf Milgram se resultate in 'n nuwe lig. Dit dui daarop dat nie net Milgram doelbewus betrokke was by 'n paar heftige misdirection om die resultate te bekom wat hy wou hê nie, maar dat baie van sy deelnemers eenvoudig saamgespeel het.
Perry het later aan NPR verduidelik dat die opgradering van die stappe van Milgram se navorsing haar houdings en oortuigings opgewek het oor een van die bekendste en omstrede figure in die sielkunde.
"Ek het Stanley Milgram as 'n misverstaan ​​genie beskou wat op sommige maniere gepenaliseer is om iets ontstellend en diepgaande oor die menslike natuur te openbaar," het sy aan NPR gesê. "Aan die einde van my navorsing het ek eintlik heelwat ander sienings van die man en die navorsing gehad."
Gehoorsaamheid hang af van 'n paar kritiese faktore
Meer onlangse werk deur navorsers suggereer dat terwyl mense geneig is om gesagsfigure te gehoorsaam, is die proses nie noodwendig so droog en droog soos Milgram dit uitgebeeld het nie.
In 'n 2012-opstel wat in PLoS Biology gepubliseer is, het sielkundiges Alex Haslam en Stephen Reicher die mate waarin mense gewillig is om die twyfelagtige bevele van 'n gesag te gehoorsaam, voorgestel. Dit hang grootliks af van twee sleutelfaktore:
Hoeveel die individu stem saam met die bestellings
Hoeveel hulle identifiseer met die persoon wat die bevele gee
Alhoewel dit duidelik is dat mense dikwels meer vatbaar is vir invloed, oortuiging en gehoorsaamheid as wat hulle dikwels wil wees, is hulle ver van veragtelose masjiene wat net bestellings neem.
Hoekom is Milgram se studie nog so kragtig?
So, waarom dek Milgram se eksperiment so 'n kragtige houvas op ons verbeelding, selfs dekades na die feit? Perry glo dat, ten spyte van al sy etiese kwessies en die probleem om nooit Milgram se prosedures werklik te kan herhaal nie, het die studie die rol van wat sy 'n kragtige gelykenis noem, aangeneem.
Milgram se werk hou dalk nie die antwoorde op wat mense laat gehoorsaam of selfs die mate waarin hulle werklik gehoorsaam is nie. Dit het egter ander navorsers geïnspireer om te verken wat mense maak om opdragte te volg en, miskien belangriker, wat hulle lei tot vraagowerheid.
> Burger J. Replicating Milgram: Sal mense vandag nog gehoorsaam wees? Amerikaanse Sielkundige, 2009; 64 (1): 1-11. doi: 10,1037 / a0010932.
> Elms AC. Gehoorsaamheid. Amerikaanse sielkundige. 2009; 64 (1): 32-36. doi: 10,1037 / a0014473.
> Haslam SA, Reicher SD. Bestry die "Nature" of Conformity: Wat Milgram en Zimbardo se studies regtig wys. PLoS Biologie. 2012.0doi: 10,1371 / journal.pbio.1001426.
> Miller AG. Refleksie oor 'Replicating Milgram' (Burger 2009), Amerikaanse sielkundige. 2009; 64 (1): 20-27.
> Perry G. Die Skokkende Waarheid van die Notorious Milgram Gehoorsaamheid Eksperimente. Vind tydskrif. 2013.
> Alle dinge wat oorweeg word. Kyk nader na Milgram se Shocking Obedience Study. Nasionale Publieke Radio. 28 Augustus 2013.