Die waarneming van die natuur speel ook deurlopend ’n belangrike rol met die uil as ’n sentrale teken van die digter. In die gedig “Nagwakers” (p.4) word die digter en geliefde met uile vergelyk wat in die nag “op dieselfde nok” mekaar inwag. Learn English through Skype. (muc) verskuil hierdie plasing herstel herstel hierdie plasing Hiertydens “voel [sy] die asemstote van die perde op haar wange”, maar ook die wind en trompette vanuit ’n onbekende domein. Oplaas gee sy haar oor – aan eers die oorweldigende mag, en dan die sussende ritme van die kosmos (“die vuurwa jaag met luide geknetter / […] / stadig begin sy te wieg en te bewe / ritmies die diep gedreun van die ghong / die aanhoudende gestuif van die stof”. Sou 'n persoon redelike bote kan kry in daardie prysklas. ens. In Andreus se gedig trek die spreker eweneens die silhoeët van die geliefde na, vanaf die enkel óp, oor die ‘wirwar’ en borste heen. voor dit ‘n kappie maak bokant die kop & dan weer áf met die agterkant van die nek.