Proposal: A chance to survive. Argentina could receive Boers after Mandela's death - Stormfront
12-06-2013, 09:48 PM #1
My dear Boer brothers and sisters,
We, Argentinians, fear for your security and right to live as people. We all know that racism nowadays is against White people. We are aware of your sufferings. That's why we want to help you. We know about Coenie Marie's plan of evacuation after Mandela's death and I was wondering where will you go now that Mandela is dead? We are willing to receive you in our large and unpopulated lands. In order to accomplish this, we invite every man of good will to undertake a new project that will save you guys from this menace.
In this new oddysey the Providence is on our side. Argentina is a land of promise and was the new promised land of our ancestors. This land received millions of our people. It's time to go on in our journey to redeem our race from the evils that were forced upon us by those who boast of killing God.
The Zionists want to take over Patagonia and extend the grasp of Israel there. There's an evil Zionist plan over Argentinian lands, and that is the 'Andinia Plan'. If you come here, we will ensure the Zionists steal no more of our land!
Argentina's population is around 40 million. If you come here, we (nationalists) would become the majority vote in election and could deafeat zionism once and for all in Argentina!
Imagine what it would be like. You are less than 10% of the population in South Africa. You don't need citizenship to live here. It will be granted almost immediately and you will be able to vote in elections due to zionist created new laws made to gain votes from the people of non-White countries.
Patagonia is a great piece of land, almost uninhabited, and has the greatest fresh water reserve on earth. It has a great variety of climates, it is fertile land and has room for animal breeding. It's a sin against the providence and nature to let the usurers and speculators retain what belongs to white workers by natural rights. Sadly, we're always undiscriminately exploited. The land should belong to he who works it. "By the sweat of your face you shall eat bread."
We know well that our army cannot stop you, and can't stop us either.
The time to cross the Rubicon or Red Sea comes to every group of people. That's why you should organize your exodus near the coast and undertake a triumphant journey for liberty! Dark and poisonous hyrdras will attempt to destroy you once and for all, but we Argentinians want to ensure the existence of our race and a future for white children.
So it's up to you, my beloved white brothers and sisters. Will you stay and suffer the attacks of these demons, or will you fight to ensure your future?
Sorry if I went too passionate. We just want to help. We see a great chance to get our White peoples united! This could be an example to follow by all the other White nations. UNITE AND OVERCOME!
Hail Afrikaaners! Hail Argentinians! Hail Europeans worldwide!
12-07-2013, 02:27 AM #3
Il Barone it sounds great , can I come?
12-07-2013, 11:44 AM #4
Yes, mate. I wish you all could come.
And like I said before, here there are almost no controls at all. And you can get an Argentine identification for foreigners within 1-3 months.
12-09-2013, 06:03 AM #5
It's a pity that it's really expensive to relocate. Where are the days of passenger liners crossing the Atlantic ferrying passengers to lands unknown. I would have love to relocate my Mother and Sister and aunts there as SA is becoming way to dangerous.
Find More Posts by EmperorNemisis
12-10-2013, 02:01 PM #6
Boere have a long history there in Argentina and aparently our people are still getting together etc. Only recently found this site ( Appologies to our non Afrikaans readers, the site only comes in Afrikaans unfortunately. ) :
[/FONT] Die Boere in vandag se Argentinië
Die wonderlike geskiedenis en hede van 'n merkwaardige gemeenskap 100 jaar Boere in Argentinië: 1902 - 2002
Jerónimo Ignacio Pino Coviello is 'n Argentyn wat uit
belangstelling vir Afrikaans dié taal bemeester het.
Mnr. Pino Coviello behou op hierdie teks kopiereg voor.
Afrikaners in Suid-Argentinië
Daar was altyd ´n besonder verwantskap tussen Argentinië en Suider Afrika. Aan die begin van die twintigste eeu het Argentinië ´n beleid gevoer om die Argentynse grondgebied te laat bewoon. Die Argentynse landbouminister Dr Wenceslao Escalante was die persoon wat die boerevolksplanting in Argentinië bevorder het.
Toe die Anglo-Boereoorlog verby was, was Julio A. Roca, van Tucumán, president van Argentinië. Baie boere besluit toe om na ander lande te emigreer.
Margarita Venter met haar kleinkinders: Gerardo P.B, Juan Augusto en Esther Petronila Myburg in Argentinië, se nuwe land. Afkomstig van die boek "In die Gront van die wint; laaste treek van die Boere".
´n Klomp families emigreer na Argentinië, met 'n belangrike rede: die Suid-Afrikaanse hoogvlakte van die Klein en Groot Karoo en die Argentynse hoogvlakte van Patagonië (Patagonia) vertoon baie ooreenkomste en albei gebiede is goed geskik vir skapeteelt.Baie Argentynse amptenare het Suid-Afrika toe gegaan om die Argentynse grond vir die Afrikaners aan te bied.
Van die eerste groepe wat vir Argentinië gekies het was die families Visser, Dolten, Behr en De Merillad. In April 1902 het hulle voet op Argentynse bodem gesit. Hulle het eers na Buenos Aires gegaan en daarna het hulle na Comodoro Rivadavia gereis. Comodoro Rivadavia, naby die stad Sarmiento, is ´n hawe wat groot geword het deur die ontdekking van aardolie. Dié belangrike gebeurtenis was in baie koerante van Buenos Aires opgeteken; die eerste 7 families, op 3 Junie van dieselfde jaar...
Dit sou die "Colonia Bóer" vorm.
In 1903 het byna 100 ander mense in Suid-Afrika ook besluit om na Argentinië te emigreer, omdat hulle goeie nuus van die Afrikaners in Argentinië verneem het. In November 1905 kry Argentinië meer Afrikaners; die derde groep bestaan uit 300 mense. Twee jare later besef die Argentynse regering dat die boerderygrond in in die Chubut-gebied groter geword het vanweë die aansienlike aantal Boere in Sarmiento. In 1910 en 1920 gaan ´n groep Afrikaners egter terug gaan na Suid-Afrika wanneer die "Unie van Suid-Afrika" gestig word. Hierdie nuwe staat het meer outonomie gehad as toe dit 'n Britse kolonie was.
Party familiename wat ons deesdae in Comodoro Rivadavia en Sarmiento kan vind is onder andere Myburg, Trichardt, Visser, de Bruyn, Ellof/Eloff, Botha, Norval, Vorster, Dekker, Grombeeck, Blackie, Venter, Lubbe en Kruger.
Die huidige Boere se lewe in Argentinië
Comodoro Rivadavia is die Suid-Afrikaanse gemeenskap se belangrikste plek. Dit is tewens die grootste stad. Sarmiento, Rada Tilly en op die platteland naby hierdie stede bly baie ander Boere. Sierra Chaira, baie ver van enige stad, noordelik van Sarmiento - wat Staalberg in Afrikaans is - is die plek waar die BoereSports elke jaar gevier word. Die mense wat ouer is as 45-50 jaar, praat nog vloeiend Afrikaans; die jongeres praat dit nie meer nie, maar die meerderheid verstaan dit. Hulle praat ook almal Spaans, maar geeneen van hulle het Engels as huistaal nie. Niemand in Argentinië praat mos Engels by die huis nie. Indien ons Engels leer, is dit as ´n buitelandse taal.
Kaart van die gebied waar die Afrikaanse Boere Gemeenskap in Argentinië woon.
Hulle bly in Chubut provinsie, in die groot dorslandgebied wat Patagonië genoem word. Dié gebied is egter baie ryk aan die petrolindustrie. Die Suid-Afrikaners wat hier die petrol gevind het, was eintlik besig om water te vind, maar toe vind hulle onverwags hierdie belangrike en kosbare delfstof. Deesdae is Comodoro Rivadavia die belangrikste petrolgebied in Argentinië, asook in die hele suidelike deel van Suid-Amerika.
Agterkant van die boek "En las tierras del viento;
In die gront van die wint, 1902-2002", wat opgedra is aan die Boere van Patagonië (2002).
Die Suid-Afrikaanse-Argentynse Monument
Suid Afrikaanse-Argentynse Monument in die stad van Comodoro Rivadavia wat die 100 jare van die Boere Gemeenskap in Argentinië herdenk, dit was in 2002 gebou.
Op soek na ´n nuwe land om te gaan woon: Van Suid Afrika na die Patagoniese gebied van Argentinië, regs lê Suid Afrika se kaart, in die middel ´n ossewa, en links die Argentynse provinsie Chubut se kaart.
Op dieselfde monument staan die vanne gekerf van Boere wat ná die Anglo-Boereoorlog hiernatoe geëmigreer het, byvoorbeeld, Van der Merwe, Viviers, Kruger, Van Wyk, Visser, Naudé, Van der Walt, Blackie, Botha, Van der Linde, De Bruyn, Joubert, Vorster, Snyman, Du Plessis, Pienaar, Dickanson, Myburgh, Van Heerden, Grobelaar, Edwards, Van Zyl, Venter, Coetzee, Schlebusch, om net ´n paar vanne te noem, ensovoorts. EER JOU VADER EN JOU MOEDER, is op die monument geskryf.
Sterk identiteitsbewussyn Ja, daar is ´n straat in Comodoro Rivadavia wat "Colonos Sudafricanos" genoem is. Dit is Spaans en beteken "Suid-Afrikaanse Nedersetters". Hierdie straat het net ‘n klein rukkie gelede van naam verander, en gelukkig herdenk hierdie straat nou die Suid-Afrikaners. Die mense wat in daardie straat woon het self vir die munisipaliteit om naamsverandering gevra. Baie van hulle is mos Afrikaners.
Die straatteken in Comodoro Rivadavia van ver, en van naby; dit eer die Boeregemeenskap.
Teenswoordig hou die boeregemeenskap vas aan sy tradisies. Die Argentynse Boere teel skape, hulle nog kook die Suid-Afrikaanse geregte, hulle behoort aan die Nederduits Gereformeerde Kerk en hulle nog sing met nostalgie en geesdrif baie liedjies, soos Sarie Marais, Tannie met die rooi rokkie, en Suikerbossie. Soos gesê praat die meeste mense van 45 jaar en ouer nog vlot Afrikaans, jong en oud eet nog biltong, talle ander tradisionele kos, maar hulle het ook ontvankelik geblyk vir baie Argentynse kenmerke soos die Argentynse mate, of die woordjie 'che', wat 'n mens gebruik wanneer jy praat met ´n vriend. Party Boere het in 1982 in die Falkland (Malvinas) oorlog geveg, weer eens teen die Engelse, en hierdie keer onder die vlag van hulle nuwe nasie, Argentinië. Hulle het met hul kinders en kleinkinders gehelp aan die ontwikkeling van die suide van Argentinië, in die onbekende en onontginde Patagonia, waar hulle nooit die hoop opgegee het nie.
Nog meer prentjies van Comodoro Rivadavia
'n Gebou van die Nederlandse Gereformeerde Kerk (dus nie die Nederduitse Gereformeerde Kerk nie – MRB) wat die Boere in 1902 saamgebring het.
NG Kerk se teken (in Afrikaans en Spaans).
Die gebou van die Genootskap van Christen Vrouens van die Suid-Afrikaanse Gemeenskap.
Die 'nuwe' Afrikaners in Noord-Argentinië
Daar is ook ´n nuwe gemeenskap in die noorde van Argentinië. Dit is 'n heel ander groep, hulle het onlangs gekom. Die drie eerste boerefamilies sal Hickmann toe kom, in die Embarcación se dorpsgebied in die San Martín distrik. Hulle is alreeds verhuis na Paraguay maar hulle sal binnekort na Salta (Argentinië) toe kom want Argentinië het 'n beter infrastruktuur as Paraguay. Hulle het enkele studies oor die N° 81-pad gemaak en hulle het besef dat hulle daar ´n baie goeie hoeveelheid ter beskikking het wat nodig is vir die ontwikkeling van hul bedrywighede. Die beste van hierdie bestuurders is die skaapboere, en telers van bokke vir vleis en vee vir melkproduksie en by-produkte. Hierdie Afrikaner trek beteken ook die introduksie van twee onbekende spesies in Argentinië: die bok wat behoort tot die Boere ras en die skaap van die Dorper ras. Die diere is bekend vir hul vinnige groei in ses maande tot 20 kilogram (kg) vleis. Op volwasse ouderdom kan die Dorper se gewig opstoot tot 90 kg en by die geboorte kry hulle gewoonlik twee kleintjies (lammetjies). Die eerste boere woon tans in die Republiek van Paraguay in Colonia Independencia, 200 kilometers verwyder van Asunción stad en Fortín Falcón, naby Filadelfia, eweneens in die gebied met die naam "Chaco". Die Suid-Afrikaanse boere word in Argentinië konsekwent "Boere" genoem; 'n naam wat in Suid-Afrika egter baie verskillende (negatiewe en andersins affekties gelaaide) konnotasies gekry het wanneer daarmee 'n wit Suid-Afrikaner aangedui word (in Argentinië verwys hierdie woord bloot na die etniese eienheid van hierdie volksgroep - red. Die Roepstem).
Hulle het hulself alreeds in die sewentiende eeu in Suider Afrika eeu gevestig. Hierdie heel eerste 'setlaars' was vernaamlik Hollanders en Duitsers, nie Engelse nie. Hul taal, Afrikaans, het ontstaan uit Nederlandse dialekte wat met die Europese tale en die Bantoetale vermeng het. Hierdie nuwe Argentynse boere gebruik dié einste taal in noordelike Argentinië.
Daar is ´n denkbeeldige lyn wat Salta provinsie, (Argentinië) Paraguay, Suid-Afrika en Namibië saamvoeg: dis die Steenbokkeerkring, dit maak dat die immigrasie 'n byna eenderse klimaat het in verskillende plekke van die suidelike halfrond. Die koloniste sal begin om binne ´n halfjaar koeimelk te produseer en lusern (medicago sativa; vir voer) te groei met behulp van besproeiing. Hulle sal waterinstallasies installeer en hulle sal ook boorgate slaan om water te vind. Die eerste bestuurders wat gaan kom sal wees:
Nico Truter: getroud, twee kinders.
Geboorteplek: Kalahari, Suid Afrika; is boukundige ingenieur en boer.
Willem Bondesio: getroud, twee kinders.
Geboorteplek: Transvaal, Suid Afrika, is Boerperdeteler.
Foto's van die ou Boeregemeenskap in 1991
Foto een (links): Hier kan u Meneer en Mevrou Blackie se moeder sien, Mevrou Cornelia Blackie (94 jaar), lid van die oorspronklike nedersettersgroep.
Foto twee (regs): Meneer Dietrichsen (regs), konsul van die Republiek van Suid Afrika in Argentinië, wys vir meneer Blackie, Edele Vise-Konsul in Chubut, die dag van 10 Oktober 1990; dieselfde datum as Krugerdag. Kruger was president van die Zuid-Afrikaansche Republiek (Transvaal) tydens die Anglo-Boereoorlog.
Foto drie (onderkant): omring deur families en lede van hul gemeenskap wens die voormalige Edele Konsul, Dr. G. Myburg, Mnr. Blackie geluk met sy benoeming.
Uit 'n ander boek: De Sudáfrica a la Patagonia; Los colonos Bóer en la Argentina deur Rodolfo Barrese en Ignacio Bracht, 1991; Consulado de Sudáfrica, Buenos Aires 1991 (uitgegee deur die Konsulaat van Suid-Afrika in Buenos Aires); (sien hieronder).
Nog 'n boek, eintlik 'n brosjure, oor die Boere in Patagonië, deur Rodolfo Barrese en Ignacio Bracht.
Boere in Santiago del Estero
Daar is ´n boerefamilie met die naam Jordaan wat onlangs ook van Suid Afrika af gekom het. Hulle is die Jordaans, hulle bly in die noorde van Santiago del Estero provinsie (noordwes Argentinië). Hulle wil graag kontak hê met die ander Suid Afrikaners in Argentinië. Vir meer inligtings, skryf asseblief na Die Roepstem en ons redakteur in die Argentynse Tucumán, Jerónimo Ignacio Pino Coviello - wat self Afrikaans en Nederlands bemeester het - sal U met hulle in kontak bring.
Jerónimo Ignacio Pino Coviello, Tucumán, Argentinië.
By Die Roepstem kan u meer oor die Boere van Argentinië lees by: Op besoek by die Boere-Sports in Patagonië, Argentinië. Dit is 'n lewendige verslag van 'n besoek in 2004 wat Jerónimo Pino Coviello aan die Boere-Sportsfees op Sierra Chaira (Staalberg) gebring het.
Nog meer inligting oor daardie merkwaardige groot trek in die begin van die twintigste eeu na die anderkant van die oseaan, kan u vind op Sam van den Berg se tweetalige werf oor sy familie. Dit is die volgende twee bladsye: "South Africans in Patagonia" en
"Soos vertel deur Aletta Visagie".
Op besoek by die Afrikaanse Boere-Gemeenskap in Argentinië
Jerónimo Ignacio Pino Coviello is 'n Argentyn wat uit belangstelling vir Afrikaans dié taal bemeester het.
6 Februarie 2004: Een van die 9 padtekens wat die boeregemeenskap in Argentinië verlede week langs die pad geplaas het. Dit was rêrig ´n harde werk!
Die hartseer begindae van die Boerekolonies
Die tradisie van Boeresport word gehandhaaf
Die regte plek vir die regte fees
'n Nuwe uitdaging vir die ou tradisie
Vriende van die Boere, kom kuier!
Die Boeresports in Patagonië is ´n jaarlikse fees waar al die Boerefamilies mekaar ontmoet en waaraan almal, van alle ouderdomme, deelneem met sportkompetisies, dans, sing en baie ander feestelike aktiwiteite. Hulle speel en dans ook tradisionele Boere-, Afrikaanse en Argentynse volksmusiek; hulle hou verkiesings vir die 'Koningin van die Boeresport', ensovoorts.
Aan die begin van die 20ste eeu (in die jare 1899-1905, toe die Engelse Empire die Boere bitter onderdruk), kom die Boeregemeenskap aan op Comodoro Rivavadia, op soek na vryheid (klik hier vir meer geskiedkundige en aktuele inligting). Comodoro Rivadavia is deesdae 'n taamlike groot dorp aan die Atlantiese kus van Patagonia, Provincia Chubut (Argentina). Toentertyd was dit 'n klein dorpie. Daar moes die Boeresetlaars nog geruime tyd in tente bly. Dit was voordat die Argentynse regering vir elke gesin verskillende stukke grond gegee het (veral in die omgewing van die dorp Sarmiento), waarop die Boere hul huise kon bou. Daardie huise was met klippe of barro (dit is slik of modder – MRB) gebou. Hierdie gesinne het mekaar eerder as vriende beskou; hulle het eintlik een groot 'familie' gevorm. Met 'n hartseer hart moes hulle toe afskeid van mekaar neem, want elke gesin moes hom in sy eie nuwe tuiste vestig, op verskillende ver weg plekke. In daardie dae was die groot 'familie' geskeur, en kon hulle nie geweet het wanneer hulle mekaar weer sou ontmoet nie. Maar ná 3 jare besluit hulle om ´n reuse-saamtrek te organiseer, en so het die Boeresport uiteindelik begin! Daar het hulle gekampeer, spele gedoen, aan sports deelgeneem; net soos hulle Argentynse afstammelinge deesdae.
Die tradisie van BoereSports word gehandhaaf Dié eerste saamtrek was op Solano Baai gehou, maar net een persoon van daardie mense wat beloof het om weer by sy mense aan te sluit, kon ongelukkig nie die okkasie belewe nie, omdat hy oorlede was. Egter, die vreugde wat hulle gevoel het was so intens; daar was mos vir die eerste keer die moontlikheid om hul herinneringe en lewensstories te deel met dié mense met wie hierdie avontuur op soek na die vryheid begin het.
Dis ekke, op pad Sierra Chaira toe, in ´n 4x4 Land Rover met die Van der Merwes. Kyk die landskap; dit lyk soos ´n woestyn, nè? Welkom in die Sentraal-Patagoniese gebied in Argentinië!!
Hulle was so entoesiasties dat hulle dit 8 dae lank gevier het. Hulle het die Suid-Afrikaanse danse baie geniet, asook die tradisionele geregte, terwyl hulle verskeie sportkompetisies gedoen het.
Volgens tradisie steek die jong meisies ´n kleurige lint aan die wenners van die kompetisie vas. Daar was een geval waar die aanwesiges geskok was omdat ’n meisie van die dorp ’n lint van haar onderklere afgetrek het en dit aan die wenner vasgesteek het. Van daardie dae af het die BoereSports uitgegroei tot die Boere-nasate se vernaamste sosiale bymekaarkomplek.
Op pad Staalberg toe
Tradisioneel begin dié fees jaarliks op die derde Vrydag van Februarie. Van die toetse is tiro al blanco (‘n tipe skietwedstryd met teikens), perdereisies, en ook wedrenne met drie bene, perdeysters, carretillas (kruiwaens – MRB), lepel-en-eier, ens. Almal neem deel daaraan, van babetjies tot ouer mense; vrouens sowel as mans. Op die end van die fees kry die wenners ´n prys.
Hier speel die Boere die bekende wedren met drie bene; kyk
hoe die mense met een van hul bene aan mekaar vasgebind is!
Dertig jare lank was Pedro van Wyk die man wat vir die buffet gesorg het op hierdie ontmoetings. Dié werk was betaal, so hy het ´n persentasie van die inkomste vir sy verdienste ontvang en die oorskiet van daardie geld was bestem vir die koste wat hulle nog moes delg. Daarna was die 'bolichero', soos die man agter die buffet genoem word, se taak oorgedra aan Andrés Botha, wat nou al ses jare die gaste van drankies en kos voorsien.
Deur die jare heen die het die ontmoetings op verskillende plekke plaasgevind, soos op 'Bruc Oan' in Laguna 3 Botellas, 'Bella Vista' op Sierra Chaira 800 meter verwyder van 'Kosie' se huis en uiteindelik, sedert 55 jaar, kom die nedersetters bymekaar op Sierra Chaira, op die familie Viviers se land.
Hierdie gemerkte hoefysters gooi hulle op ´n klein stuk grond. Jy moet hulle so naby as moontlik aan ‘n stok mik, en as jy die hoefyster om die stok gegooi het, sal jy baie punte wen!
Hierdie land was uitgekies omdat dit sentraal geleë is en omdat dit genoeg plek het om perde- en hardloopkompetisies te doen. Die plek bestaan uit ’n vlakte van 800 meters groot. Die nedersetters is dikwels ’n hele jaar lank besig om hulle diere af te rig en gereed te maak om die beste resultate te kry, alhoewel hulle maar ´n klein prys vir al die moeite ontvang. Daar is mos nooit genoeg geld nie. Gedurende die eerste jare van die Sport was alkoholiese dranke verbode, en dobbelspele was ook ongewens.
Hier is ek besig om met my teenstander perdeyster te speel
Die BoereSports-skuur. Hulle hys drie vlae: (vlnr) die Argentynse een, die nuwe Suid-Afrikaanse vlag en die ou Suid-Afrikaanse vlag. Van dié laaste vlag word hier gesê dat hulle voorouers dit saamgebring het (hierdie bewering berus egter op ’n geskiedkundige onwaarheid omdat dié vlag eers in 1927 amptelik vasgestel, en op 31 Mei 1928 in gebruik gemeen was, terwyl Argentinië se Boere uit 1899-1905 stam - MRB).
Hierdie fees was altyd uitsluitlik ’n fees vir die Suid-Afrikaanse families. 'n Rukkie later oorweeg die Boere egter dat hulle hierdie fees moes oopstel vir almal. Dus die saamtrekplek was weer eens verander, en hulle het dit naby Comodoro Rivadavia (die stedeliker Boeredorp aan die kus) en ook na Sarmiento (die Boere-plattelandsdorp) geskuif, sodat meer mense daaraan kon deelneem.
Maar party nedersetters was bang dat die fees sodoende te populêr sou word en dat die Suid-Afrikaanse tradisies verlore sou raak. Dit is die rede waarom hulle uiteindelik besluit het om die Sports op Sierra Chaira te hou, ten spyte daarvan dat dit ´n onherbergsame plek is met min water (daar is nie bome daar nie, en die son skyn baie sterk).
Baie jare gelede, voordat hulle ’n skuur gebou het, was daar ‘n sterk storm, en terwyl die mense langs ’n baie diep sloot lê en slaap om ’n bietjie skuiling teen die slegte weer te kry, besef hulle dat hulle in die water dryf, omdat die sloot vol water was. Aanvanklik was hulle so bly daaroor en op die eerste stadium het hulle het gedans op die sopnat grond. Maar jare later messel meneer Gerardo de Lange uit 20.000 stene ´n groot, ronde muur met ´n dansvloer wat hulle teen die weer moes beskerm. In die jaar 1973 het hulle in Rada Tilly die eerste skuur gekoop; hulle het dit gedemonteer en Sierra Chaira toe gebring, en dit opnuut op daardie plek gemonteer. Van dié oomblik af dans die Boere binne-in die skuur. Die buffet is ook daar. ’n Mens kan daar koeldranke kry, asook alkoholiese dranke en lekkers en soetgoed vir die kinders, terwyl die mense rondom die skuur kampeer.
'n Nuwe uitdaging vir die tradisie
Maar toe besluit die lede van 1990 se kommissie om op te hou met hierdie tradisionele fees… Baie mense was nie so bly om hierdie nuus te hoor nie. Daar was dan ook geen fees in 1990 nie. In die jaar 1991 dreig dieselfde om te gebeur, waarop ´n groep van nasate en vriende van die Boeredorp Sarmiento af besluit om weer die Boeresport te organiseer, ondanks die slegte ekonomiese toestand in daardie dae.
Perdereisies; die 800 meter spoedtoets.
Die nuwe idees was uitgewerk en georganiseer deur Roberto Cleland, Rebecka Dickanson de Frances, Andrés Blackie, Juan Lubbe en Carlos Henning jr, met die hulp van die SA Klub se vriende. Hulle het die uitdaging aanvaar om die fees te reël met die bedoeling om hierdie geweldige tradisie te behou en te bewaar. Dus, gedurende die dae 15, 16, en 17 Februarie 1991 word die Sports weer op Sierra Chaira gevier, waaraan ´n aansienlike aantal persone deelneem. Dit gaan so voort tot hede.
Op daardie oomblik het hulle die vergadering gehou, met die bedoeling om die Suid-Afrikaanse Klub se kommissie te vernuwe, maar hierdie keer met ´n geskiedkundige feit vir die Suid-Afrikaanse gemeenskap; vrouens kry ook ‘n beslissende stem in die vergaderings gehad en hulle vorm ook ´n deel van die nuwe kommissie!
‘n Ander spel: jy moet oor ´n tou spring, en die volgende keer wat jy spring is die tou hoër.
Hierdie nuwe Boeresport sou nie moontlik gewees het sonder die hulp van Sarmiento se winkels nie - hulle het die pryse vir die kompetisies gratis gegee. ’n Groot hulp was ook die mense wat met hul motors die grondpad, wat Sarmiento met Sierra Chaira (146 km.) verbind, gereed te maak. Van daardie jaar af word daar nie meer vir die buffetdiens betaal nie, en met dié verdienste het hulle begin om die pryse te koop. Almal was weer herenig om vasberade saam te werk met een doel: om dit nie toe te laat dat dié fees ooit sal uitsterf nie!
Deesdae is die Boeresport bewaar danksy die wense van ´n groep Boere-nedersetters se afstammelinge, wat - verenig in die Suid-Afrikaanse Klub - hulle kulturele erfenis en tradisies deur die tyd heen wil behou. Vir drie dae bly hulle in tente, net soos in daardie ou dae toe hulle voorouers na hierdie onbewoonde Patagonië aangekom het. Hulle maak soos hul ouers, oupas, oumas of oupa-grootjies en ouma-grootjies: elke gesin is besig om sy eie kos te kook in die buitelug en hulle deel die vreugde om weer mekaar te ontmoet. Hulle kies ook steeds die ‘Koningin (net soos ‘n "Miss") van die Sport’. Hierdie tradisie noem hulle gewoonlik 'Sport'. Die fees is baie gesond, met families, nie baie alkohol nie, dis ´n gesonde ontmoeting.
Een aand was daar ´n sokkiejol met Afrikaanse boeremusiek
en ook egte Argentynse musiek. Ons het daar 'Sarie Marais'
en 'Tannie met die rooi rokkie' gesing, met baie ander liedjies.
Hulle moet ´n masjien saambring om water te delwe want daar is niks water daar nie. Hulle doen rêrig ´n groot inspanning om hierdie Sport te vier en bewaar want dit kos baie geld, maar hulle wil hul kultuur bewaar. Hulle moes selfs die pad saam met die burgemeester van Sarmiento klaarmaak. ’n Mens moet darem beter met ´n 4x4 soontoe gaan.
Meneer Daniel Botha, ´n Afrikaanstalige Argentiniër,
met sy egte braaivleis! Dis baie lekker kos, daai!
Ek was daar vanjaar (Februarie 2004). Daar het ek met die Boere gesels - party van hulle praat mooi Afrikaans - en van dié lekker saamwees het ek foto’s geneem. Alle foto’s op hierdie webbladsy het ek toentertyd gemaak. Op die dansaande sing hulle liedjies soos "Tannie met die rooi rokkie", "Sarie Marais" en ander ou boeremusiektreffers. Maar hierdie fees is nie vir net enigiemand geskik nie. Net die mense wat nou rêrig beplan om ´n Suid-Afrikaanse Boerefees te gaan vier sal dit geniet, want Sierra Chaira lê in die gramadoelas, in die middel van die Patagoniese woestyn. Tydens hierdie ‘BoereSport 2004’ was die weer baie warm. Bedags was dit deurentyds 37ºC sodat die mense vir mekaar in Afrikaans sê: "Die son brand!!", maar in die winter, word die Sierra Chaira met sneeu bedek, en daal die temperatuur tot onder die vriespunt. "Sierra Chaira" beteken in Afrikaans "Staalberg". Die naam kom van ´n Boer wat op daardie plek ystererts gevind het.
Ons het almal in tente gebly (Camping)
Die Boere is daar baie vriendelik en almal wat regtig belangstel, is baie welkom om daar te wees!! Dit is een van die talle voorbeelde van immigrantekolonies in Argentinië wat ’n groot verryking vir ons land beteken. Tot siens by die Boere in Patagonië!
Welkom by die Boere in Argentinië / Argentina!
Die Roepstem, Voorschoten, Nederland: Kopiereg 2004
Geskryf deur Jerónimo Ignacio Pino Coviello, in Argentinië.
Redigeer deur Marcel Bas.
Vir meer inligting oor die geskiedenis, totstandkoming, samestelling en hede van hierdie merkwaardige Boeregemeenskap, kuier gerus by ons ander webbladsy 'Die trotse honderdjarige gemeenskap van Afrikaners in Argentinië (1902-2002)'. (Klik asb. op hierdie blou reël)
12-10-2013, 02:12 PM #7
Ossewa Monument in Comodoro Rivadavia, representing the Trek.
Nasate van die Boere-Argentyne wat in Comodoro Rivadavia woon en nog tiekiedraai, wil ook in ’n dokumentêre fliek oor Boere wêreldwyd wees.
Richard Gregory vertrek eersdaags na Sarmiento in Argentinië om sy dokumentêr, Boere op die aardsdrempel, te maak.
Gregory het besluit om nou ook na Comodoro Rivadavia te reis ná oproepe van Beeld-lesers oor Boere-Argentyne wat daar ’n kultuurgroep, Colectividad Sudafricana en Argentina, gestig het.
Dié groep het onlangs makietie gehou met Suid-Afrikaanse vlae, braaivleis met Amarula en melktert om 111 jaar sedert die Boere se vestiging in dié land te vier.
Foto’s van dié geleentheid is op die groep se Facebook-blad gelaai. Video’s van ’n Boere-dansgroep wat alte lekker by die feesvieringe sokkiejol en volkspele doen, is op YouTube geplaas.
Piet Venter van Pretoria het dié Boere-kultuurgroep op Facebook opgespoor omdat talle Venters tot die groep behoort.
Hy het dadelik met Gregory kontak gemaak om ook dié mense by sy dokumentêr in te sluit.
“Ek is ’n familievaste Venter. Ek skryf gereeld ’n blog vir al die Venters,” het hy vertel.
Volgens hom was daar baie Venters onder die Boere wat hulle meer as ’n eeu gelede in Argentinië gaan vestig het.
Hy het vertel dat die nasate waarmee hy nou kontak gemaak het, groot Springbokrugby-ondersteuners is. “Hulle het al vir my gesê: ‘My hart en bloed is in Suid-Afrika, maar ek behoort aan Argentinië.’ ”
Volgens Venter sal die lede van die kultuurgroep graag deel wil wees van die dokumentêr.
Gregory is ook oorval deur Beeld-lesers wat die reis op eie koste saam met hom wil meemaak.
Hy gaan hulle nié kan saamneem nie, maar beplan om ’n Afrikaanse fees kompleet met boeresport te reël vir die inwoners van Sarmiento en Comodoro Rivadavia.
“Die Boere-Argentyne het jaarliks boeresportdae gehou. In 2005 het hulle opgehou.
“Die plan is om weer so ’n fees te reël en Suid-Afrikaners dan die geleentheid te gee om soontoe te gaan en almal te ontmoet,” het Gregory gesê.
Colectividad Sudafricana en Argentina het teen druktyd nie gereageer met kommentaar oor die dokumentêr nie.
12-10-2013, 02:26 PM #8
Ossewa Monument in Comodoro Rivadavia,
representing the Trek.
this flock of crossbred are "Boere"-Argentyne?!
12-10-2013, 04:10 PM #10
Page generated in 0.99559 seconds with 12 queries