Tant Kotie van Koffiefontein - INK - INK Tant Kotie van Koffiefontein - INK
Titel: Tant Kotie van Koffiefontein
Datum gepubliseer: 26 November 2018 Aantal woorde: 1515 411 Kere gelees ♥7
In 'n dorpie, soos die van ons, bly daar 'n verskeidenheid van rare en unieke karakters. Tant Kotie het erg gebrei (of is dit 'gebgei?') Jong, en as sy met haar arms, so dik soos boomstompe, en hande in die sye gaan staan het…wel, dan het 'n mens nie geweet of haar ge'moerg' na koffie of 'n pakslae verwys het nie, want sien, Tant Kotie kon enige matroos in sy skaamte in vloek.
Tant Kotie was ook nie juis klein van gestalte nie en het enige plankvloer na donderweer laat klink. My pa het altoos gesê dit was die enigste goeie eienskap van sy niggie, die dat sy mens nie kon bekruip nie.
Tant Kotie het 'n dorpsplaas gehad. Dorpsplaas? Ja, ons dorp is nog so in die boendoes, dat Tant Kotie se huis in Bloemstraat staan, maar haar grond van agter die huis tot anderkant die berg strek. Volgens gerugte het Tant Kotie baie jare terug 'n man gehad, maar die het glo nie lank gehou onder haar nie en is glo kort na die geboorte van hul seun sommer eendag dood. Pa sê die man het gevrek van slegtigheid. Nou, sê Pa, is arme Tant Kotie gestraf met 'n seun wat na sy pa aard. Ja, Vaak Fanie van Tant Kotie was nie 'n haastige ou nie, en dit is mos waaroor my storie gaan.
Tant Kotie het maar so op haar eie geboer. Sy het so paar varke gehad, so paar volstruise, drie beeste, hoenders en ganse, 'n groentetuin en so aan. Haar grootste inkomste het egter van die pasteie gekom wat sy vir die dorp en omliggende omgewing gebak het. Kyk, ek eet nie 'n winkelpastei nie, maak nie saak of hy 'n Mamma's of Pappa's pastei is nie, ek eet nie daardie jellierige goed nie, maar aan Tant Kotie se pasteie kan ek my vervreet. Dit maak nou nie saak hoe Tant Kotie geleef en oorleef het nie, die vrou het hard gewerk, letterlik dag en nag. Almal was half dankbaar toe Vaak Fanie skool klaarmaak, want om die arme vrou so met haar logge liggaam te sien sweet was nogal 'n jammerlike gesig. Kort na sy matriekeksamen kry Vaak Fanie toe sy lisensie en kort daarna annekseer hy Tant Kotie se bakkie – nou nie om te help boer soos ons gehoop het nie, maar eerder om byna elke dag Oudtshoorn toe te ry om wat ookal kamma te gaan doen of om elke aand by de plaaskroeg te gaan kuier.
Tant Kotie het nêrens loop kla nie, net maar begin om haar pasteie met haar ou Mercedes af te laai. Daar was ook 'n menigte kere dat sy met die Mercedes se gai wat amper op die grond sleep en die kattebak wat punt in die wind oopstaan die hoofstraat af gekruie het met die kattebak vol voer. Dan het my pa sy vuiste gebal en ergelik gebrom.
Die predikant het gaan preek en gebid en Vaak Fanie het wel op 'n keer of wat goed pak gekry by die kroeg, maar niks het gehelp nie, tot op 'n dag…
Wat in Tant Kotie se gemoed aangegaan het sal geeneen weet nie, maar dat sy al goed keelvol moes gewees het is goed te verstane. Die grootste hartseer van hierdie verhaal is dat ek nie daar was om die gedoente self te kon aanskou nie en dat ek dit ongelukkig tweedehands moet oorvertel.
Vaak Fanie is glo die Maandagoggend so by tienuur Oudtshoorn toe en toe Tant Kotie die Mercedes wil uittrek om pasteie te gaan aflewer is die ding morsdood. Tant Kotie het in die enjin gevroetel, maar hoewel sy handig was in baie dinge het sy nie veel geweet van karre af nie. Met hande besmeer van die olie het sy glo die huis ingestorm en vir Vaak Fanie van haar landlyn na sy sel gebel. Vir 'n uur of meer kon sy hom nie in die hande kry nie, uiteindelik het hy glo tog geantwoord en het sy hom beveel om onmiddelik huis toe te kom. Toe hy egter teen middagete se tyd nog nie by die huis was nie het Tant Kotie al stomende oor die straat geloop en oor die straat se buurman gaan vra om haar asseblief te vat om die pasteie te gaan aflewer. Volgens die buurman was Tant Kotie by daardie tyd al rooier in die gesig as wat sy gewoonlik was en was hy toe al bekommerd oor haar gesondheid, maar hy het haar maar sonder 'n woord dorp in geneem en maar gedweë oral vir haar gewag om haar pasteie af te lewer. Sy het hom darem met twee van haar hoenderpasteie beloon. Volgens dieselfde buurman het Tant Kotie weer probeer om vir Vaak Fanie te bel terwyl hy in haar kombuis die pasteie gesit en eet het.
Ek wil net gou verduidelik van Oom Peet Poepies se plaaskroeg. Oom Peet Poepies het so 11km uit die dorp uit geboer. Hy was nogal 'n suksesvolle boer, maar baie lief vir mense en kuier en so besluit hy toe mos om in een van sy skure 'n kuierplek oop te maak. Die plek, nes sy boerdery, was ook 'n baie groot sukses en menigte boer en dorpenaar het daar gaan kuier. Oor naweke het hulle daar gaan rugby kyk en drink en deur die week het hulle gaan veerpyltjies speel en drink. Die dorp se enigste spiedkop het sommer in een week sy Kersbonus op die sementpad verdien.
Duidelik het Vaak Fanie nie sy ma te goed geken nie of het hy gedink hy is veilig 11km uit die dorp uit. Volgens Kallie Spiedkop het hy rustig in sy voertuig onder 'n boom gesit en koerant lees, want dit was nog te vroeg vir die dronkies om huis toe te gaan, toe hy iets soos 'n bul hoor blaas langs sy kar. Teen die tyd dat hy die koerant kon opvou en neersit om mooi te kyk wat aangaan was al wat hy kon sien die agterkant van 'n groen geblomde tent wat in 'n wolk van stof langs die sementpad af beweeg. Kallie het sy oë op skrefies getrek om beter te kan sien en het hy hom verbeel dat dit Tant Kotie was.
Oom Peet Poepies het die storie verder vertel. Volgens Oom Peet was die kroeg nogal vol die Maandagaand, siende dat hulle Sondagaande toe is. Vaak Fanie was natuurlik daar en met 'n paar biere reeds agter die blad het hy probeer om teen Sakkie Spoedvraat veerpyltjies te speel. Albei was reeds effe onvas op die voete en het baie gelag. Eers het hulle net die gebrul en geblaas gehoor en dit was glo so erg dat dit die musiek skoon uitgedoof het. Toe het dit donker geword en met die omkyk het Tant Kotie die deur vol gestaan. Sy het glo vir enkele sekondes rondgekyk en toe op Vaak Fanie afgestorm.
Fanie het nog so gestaan en wieg toe is sy ma by hom. Met 'n brul het sy hom aan die kraag beet gekry en na die naaste bankie gesleep. Soos 'n skip wat op droeë grond strand het sy op die bankie neergesak sonder om Fanie se kraag te los en hom sodoende saam met haar afgetrek. Nog voor enige iemand tot verhaal kon kom het sy vir Vaak Fanie net daar oor haar skoot getrek en sy sterre vir hom vuurwarm gefoeter. Vaak Fanie het stadig maar seker tot verhaal gekom en probeer wegkom, maar met haar een hand stewig om sy kraag en die ander wat die houe op sy sterre laat neer reën kon hy nêrens kom nie. Toe Tant Kotie uiteindelik nie meer die energie gehad het om skade aan te rig nie, het sy vir Fanie weggestoot en moeisaam opgestaan. Haar hare het wild om haar kop gestaan, die sweet het haar gesig afgetap en haar oë het wyd na die skaretjie terug gestaar. Oom Peet Poepies wou nog vir haar 'n dop aanbied toe buk sy al en pluk vir Vaak Fanie weer aan sy kraag op en sleep hom by die deur uit.
Volgens Kallie Spiedkop het Tant Kotie die stof uit die sementpad uitgery daardie aand en hoewel sy seker myle oor die spoedgrens was het hy nie daardie aand genoeg moed gehad om haar te stop nie.
Wat daardie aand in Tant Kotie se huis gebeur het sal niemand seker ooit weet nie, maar van daardie dag af het die mense net vir Fanie in die bakkie sien ry as hy voer aangery het. Die boerdery het daarna ook fluks gevorder en soos ek hier vertel het Tant Kotie en Fanie al 'n pragtige stoet beeste, die groentetuin het verdubbel en het Fanie seker al dertig kilogram afgeskud. Tant Kotie kuier nou meer gereeld in die dorp by haar vriendinne en familie en daar loop 'n gerug in die dorp dat Fanie nou 'n meisie het. Soos my pa altyd sê, 'n pakslae op sy tyd kan wondere verrig.