Veganisme is, sê soveel meer oor jou as net jou etiek | Mighty Natural
Geskryf deur Thomas Robinson en Outi Lundahl
Is jy wie jy eet? Photographee.eu/Shutterstock
Eerwaarde Franse gastronome Jean Brillat-Savarin die frase laat dink: "Vertel my wat jy eet, en ek sal jou sê wie jy is". Hy was nie verkeerd nie. As u iemand is wat nadink oor u voedselkeuses, is dit waarskynlik in terme van gesondheid of etiek. Maar hulle is ook nou verwant aan identiteit, klas, en ideologie.
Kosher- en Halal-voedsel is 'n teken van godsdienstige verbintenis. Kaviaar en goudblaar wenk aan rykdom. Die genot van wyn het net soveel te doen met wat dit bedien word smaak.
Maar wat van vleis? As gevolg van sy kos, is vleisverbruik in Westerse samelewings gekoppel aan hoër status, mag, rykdom en manlikheid eeue.
In die Middeleeuse Engeland boer diëte sou amper geheel en al vegetaries wees. Vleis was die bewaring van koninklike en aristokratiese huishoudings, waar die jag deel geword het van manlike oorgangsrites, maar ook mag oor die natuurlike wêreld. Hierdie geslagsgebaseerde en klasgebaseerde struktuur van toegang tot vleis het tot in die tweede fase voortgeduur die helfte van die 20de eeu, aangesien die beste snitte vir die aartsvader van die gesin gereserveer is.
Waarom kan jy meer risiko loop vir voedselbesmettings tydens die vakansie
Enigiemand vir wildsvleis? James Gillray / Wikimedia Commons
Veganisme daag hierdie tradisies op baie maniere uit. Veganiste is byvoorbeeld meer waarskynlik jonk en vroulik dan oud en manlik. Die leefstyl daag ook op tradisionele norme van manlikheid. En in plaas van die hedonistiese verbruik geassosieer met die hoër klasse, word veganisme geassosieer met selfbeheersing en dissipline.
Tog het hierdie selfbeheersing sy eie sosiale implikasies. As ons nuwe navorsing skoue, plantaardige diëte het baie laste - en as hulle suksesvol navigeer, kan dit veganiste help om 'n beeld van opwaartse mobiliteit in die huidige verbruikersgemeenskap te bevorder.
Ons het eers bestudeer hoe veganisme in meer as 2,000-artikels in die Britse media voorgestel is. Daarna het ons in diepte 20-onderhoude gevoer met verbruikers van die middelklas wat vegane was of noukeurig vertroud was met veganiste. Ons het gekarteer hoe hulle veganisme gesien het, insluitend die verhouding tot klas en karakter. Deur die data uit die onderhoude en die media saam te ontleed, het ons vyf belangrike laste geïdentifiseer wat met die veganistiese leefstyl verband hou, en die sosiale seine wat hulle suksesvol kan navigeer.
Die eerste las hou verband met kennis. Vegans moet oor die algemeen nie net waaksaam wees oor bestanddele nie, maar in staat wees om die betekenis daarvan vir dierewelsyn, klimaatsverandering, volhoubaarheid en persoonlike gesondheid. Die bekwame veganisator dui dus op 'n magdom kennis in 'n samelewing waar opvoedkundige prestasies bestaan hoë sosiale waarde.
Finansiële welvaart is ook nuttig. Veganistiese produkte en vervangingsbestanddele kom gereeld voor duur, en nie binne elke huishouding se begroting nie. Dit is moontlik om goedkoop veganisties te eet, maar dit kos tyd vir 'n dieet tyd-intensief - beide ten opsigte van inkopies en kosbereiding. As u deur hierdie eise navigeer, dui dit daarop dat u ten minste 'n bietjie geld - of ten minste tyd - het om te spaar, asook doeltreffendheid en tydsbestuurvaardighede, wat wenslike eienskappe in die wêreld van werk is.
Wie is ek? Allie Smith / Unsplash, CC BY-SA
Ten slotte, veganisme vereis dikwels sterkte en dissipline - albei tot ontken jouself op kort termyn hedonistiese plesier in die toewyding aan etiese beginsels, en om die tipiese persepsie van vegane as lastig of te voorkom uitdagende gaste. Die hantering van hierdie emosionele en sosiale laste dui op veerkragtigheid en doelwit-gedrag in a mededingende omgewing, en die waarskynlike teenwoordigheid van 'n sterk sosiale netwerkondersteuning.
Die skepping van die veganistiese self
Verbruikers is selde besig om sosiale doelwitte na te streef as hulle veganisties raak. Maar by a sosiologiese vlak, dit bied wel geleenthede om persoonlike eienskappe te kommunikeer wat in die hedendaagse samelewing as nuttig geag word: kundig, gedissiplineerd, in staat om jouself te ondersteun, maar ook in staat om sosiale verbande te vorm. Eerder as om slegs met plesier te eet, het ons respondente besef dat die uitdagings van veganisme gebruik kan word om sosiale status te kenne te gee en, as dit afkomstig is van 'n laer sosio-ekonomiese klas, 'n opwaartse baan in 'n mens se lot.
Uiteraard is die etiese en omgewingsaspekte steeds vir baie mense die grootste motivering om vegan te wees. Maar soos ander onlangse navorsing van ons toon dat veganisme, danksy die onlangse gebruik van die dieet van beroemdhede, nie meer 'n suiwer morele beweging is aan die rand van die samelewing nie, maar ook 'n wenslike leefstylkeuse wat as nuuskierig beskou word in die hoofstroomkultuur. Inderdaad, Beyoncé se die onderneem van 'n 22-dag veganistiese uitdaging het belangstelling in veganisme help om ontplof - ondanks haar dat sy leer en pels tydens 'n uitdaging na 'n restaurant dra.
Die etos van veganisme self is 'n bewonderenswaardige en sterk aanvaarde altruïstiese oortuiging by baie van die praktisyns - maar dit speel ook 'n belangrike rol om u persoonlike beeld saam te stel. Miskien moet die diktum van Brillat-Savarin nou lees: 'Sê my wie jy wil wees, en ek sal jou sê wat om te eet!'
Thomas Robinson, Dosent in bemarking aan Cass Business School, Stad, Universiteit van Londen en Outi Lundahl, Assistent Professor in Bemarking, Rijksuniversiteit Groningen