PressReader - Beeld: 2017-08-10 - ‘Lord of the Dan­ce’ trap wa­ter
‘Lord of the Dan­ce’ trap wa­ter
Op die hak­ke van nog ’n Zu­ma­se­ge sou die cho­re­o­graaf Mi­cha­el Flat­ley op die o­pe­nings­aand van sy Lord of the Dan­ce­ver­to­ning suk­kel om ’n bom­skok­ Kaap­se ge­hoor aan die gang te kry. Mar­nus Hat­tingh was daar.
Beeld - 2017-08-10 - Kuns & Vermaak -
Ge­ti­teld Dan­ge­rous Ga­mes en ge­wa­pen met ’n mag­dom prag­ti­ge kos­tuums en nog mooi­er dan­sers, het Mi­cha­el Flat­ley weer ’n keer sy dans­suk­ses­re­sep na die Kaap ge­bring.
Maar vir die eer­ste paar i­tems in die pro­duk­sie moes die dan­sers hard werk om ’n kop­knik uit die ge­hoor te kry. Ter­wyl die dan­sen­de voe­te soos klit­sers ge­tol het, het die han­de­klap soos ’n ge­dul­di­ge MyCiTi-bus ag­ter­na ge­volg.
Die Ier­se pro­duk­sie is tans op ’n wê­reld­toer en ver­toef ’n ga­we paar aan­de in die Kaap waar die ste­rie­le Gran­dWest-te­a­ter die gas­heer speel.
Die ver­hoog is groot en in­druk­wek­kend. ’n Mas­sie­we di­gi­ta­le TV-skerm vul die ag­ter­ste muur en ver­toon lan­de­li­ke to­ne­le van Ier­land, ’n draw­wen­de een­ho­ring of ’n grot on­der ’n vul­kaan.
’n Mens ver­moed dié uit­een­lo­pend­heid moet die stem­ming en sto­rie­lyn aan­help, maar ten bes­te is dit mues­li met Wee­tBix: pit­kos, ja, maar ook heel­wat spook­a­sem.
Die sto­rie­lyn (wat se­ker no­dig is, as jy ’n groep Ier­se volk­spe­le­dan­sers sin­vol vir an­der­half uur be­sig wil hou) is ’n ou­li­ke meng­sel van S­wa­ne­meer en West Si­de S­to­ry, als op­ge­klits met ’n Ro­boCop-u­ni­form en Mad Max-frons as toe­gif.
Boon­op op die vro­li­ke maat van Enya en Ier­se pop­mu­siek as klank­baan. Wat kan ver­keerd loop?
’n Soort Pan-ka­rak­ter speel dro­me­rig op ’n fluit in die woud; bo­se Ro­boCop-ka­rak­ters gryp haar en neem haar na hul na­re lei­er; waar­na Flat­ley, ons held, met sy hem­p­lo­se straat­vrin­ne die boos­wig tot ’n dans­t­wee­spel uit­daag.
Dit sou na­tuur­lik in­druk­wek­kend wees, sou jy skrik vir ’n boos­wig wat gryns­lag ter­wyl hy hak en to­ne op die vloer tok­kel.
Die kos­tuums maak eint­lik die ver­to­ning. Daar is fee­tjie-to­ne­le met bal­le­ri­na-wa­sig­heid en sag­te voe­te op die vloer. Af­ge­wis­sel met on­gu­re ka­rak­ters reg uit ’n Ro­boCop-fliek kom­pleet met swart val­helms en draak­tan­de op die broeks­py­pe.
As ’n vloei­en­de skou­spel val die ver­to­ning ef­fens plat. Die tal­le kos­tuums be­te­ken daar moet kort-kort ’n tus­sen-i­tem wees so­dat die dan­sers kan ver­klee.
Dit is met dié tus­sen-i­tems waar die vol­gen­de rat ge­mis word. T­wee vi­ool­spe­lers op die gan­se ver­hoog wat maak of hul­le speel, demp die ap­tyt. Dat die mu­siek na iets uit Eu­rovi­si­on se ver­loor-uit­dun­ron­des klink, help ook nie.
Dis wan­neer al die dan­sers op die ver­hoog is, in lief­li­ke kos­tuums en af­wis­se­lend in hul eg­go-rit­mes teen­oor me­kaar, dat daar e­ner­gie on­der hul­le te be­speur is en die ge­hoor hul ook mee­leef.
Flat­ley se re­sep van prag­ti­ge, jong dan­sers in heu­p­leng­te rok­kies werk. Neem die kin­ders en gaan kyk. Dis ’n heer­li­ke ge­sinskou­spel in ’n pop­kul­tuur­jas.
En ja, jy sal nie weer so baie fris kui­te dié kant van ’n at­le­tiek­baan sien nie.
■ Tot 13 Au­gus­tus in die Grand A­re­na, Gran­dWest en van 15 Au­gus­tus tot 3 Sep­tem­ber in die Te­a­tro by Mon­te­ca­si­no in Jo­han­nes­burg. Kaar­tjies: Com­pu­ti­cet.
Be­to­we­ren­de oom­blik­ke in die Lord of Dan­ce: Dan­ge­rous Ga­mes­ver­to­ning