Die Affêre ~ Page 2 of 12 ~ My reis na vrede
Posted on October 11, 2017 by Annalize
Sy was jonk…net so ietsie oor die veertig en haar lewe het voorgelê. Sy het gedroom en gelag en geglo in môre. Sy is weggeneem deur ‘n siekte wat haar vlam gedoof het, maar nie haar lig kon steel nie. Sy wou bly, maar sy het gesterf en ons rou. Haar lewe het saakgemaak en sy was kosbaar. Sy het mense agtergelaat wat haar altyd sal onthou. Sy het ‘n stukkie van haarself by hierdie mense gelos en ‘n stukkie van hierdie mense het saam met haar gesterf. Die Here het gegee en die Here het geneem.
Hy was jonk, maar hy was moeg. Hy het liefgehad en was geliefd, maar hy kon nie meer nie. Die donker het hom bang gemaak en hy wou nie meer nie. Hy het liefgehad en gelag, maar hy kon nie môre sien nie. Sy vlam is geblus deur ‘n onsigbare siekte. ‘n Siekte wat sy siel verteer het en hom opgevreet het. Hy wou bly en hy wou sterf. Hy wou sterf en hy wou bly. Hy het gesterf en ons rou. Sy lewe was kosbaar en het saakgemaak. Hy het mense agtergelaat wat hom nooit sal vergeet nie. Hierdie mense wonder of hulle meer kon doen om hom te laat bly? Die Here het gegee en die Here het geneem.
Sy was jonk..hy was jonk. Hulle vir ewig was net ‘n oogknip lank.
Selfmoord en kanker. Net twee stories van die ses wat ek kan vertel van mense wie se tyd op aarde te kort was. Onsigbare en sigbare siektes. Mense wat saakgemaak het. Mense wat spore getrap het en gevoel het. Mense wat liggaamshitte afgegee het. Mense wie se dood diep gate in harte los. Mense wat ander geïnspireer en bemoedig het terwyl hulle self besig was om te sterf. Sommige van hulle sigbaar en ander in geheim.
Hulle stoele is leeg vir altyd, maar hulle sal vir altyd bestaan vir die mense wat hulle liefhet.
Ons weet nie wie is volgende nie. Ek kyk na die mense vir wie ek lief is en ek weet net dit….ek wil hê hulle moet weet dat ek hulle liefhet. Wanneer iemand dood is maak gister se baklei en seerkry nie meer saak nie. Wrokke en seer word verterende berou.
Sien die mense om jou raak en wees lief vir hulle vandag. Nie môre as hulle dood is nie. Dis te laat.
Posted in Ma Wees	Tagged Onderwys, ouerskap
Finesse Voelgoed blog: Die alien in my huis
Posted on September 11, 2017 by Annalize
Elkeen van ons dra wonde saam en elke liewe mens kry êrens seer in hulle lewe.
Die tiener wat nou die dag in Vredekloof in die Weskaap weggeloop het, het heel moontlik al baie seergekry. Die kommentaar van mense wat haar en haar omstandighede nie eens ken nie het my stomgeslaan. Sy kort ‘n ordentlike pakslae was die gewildste. Sy is verskriklike name genoem en veroordeel deur sogenaamde christelike volwassenes.
Huh? Sal ‘n pakslae by ‘n kind wat waarskynlik al baie seerder as houe op haar boude gekry het, werklik ‘n verskil maak? Weet jy hoe ‘klein’ en kwesbaar ‘n dertienjarige nog eintlik is?
Ek weet, want my dogter is veertien. ‘n Vriendin het een keer die volgende gesê oor haar tienerdogter; ‘Dis asof sy as háár kind gaan slaap het, maar as ‘n alien wakker geword het.’ Ek het natuurlik gedink dit sal nooit met my dogter gebeur nie, maar die alien is hier. Dis ‘n nuwe fase in my kind se lewe en ek moes alien taal aanleer. Soms raak sy weg in my huis. Sy is so baie op haar eie dat ons maklik kan vergeet sy is daar.
Weet jy wat in jou kind se lewe aangaan? Ken ons werklik nog ons tieners of los ons hulle agter hulle toe kamerdeure en dink dit is aanvaarbaar dat hulle nie meer saam met ons in die openbaar wil verskyn nie.
‘Toemaar Sussie, ek weet die grootmense is boring. Bly maar by die huis en doen jou huiswerk.’
Wat maak hulle agter die toe kamerdeure? Waarna kyk hulle? Met wie gesels hulle? Lag hulle nog en speel hulle nog? Is hulle gelukkig en lief vir hulleself?
Die hartseer feit is dat baie kinders nie meer hulle eie lewens leef nie. Hulle kan op sosiale media enige iemand wees wat hulle wil wees. Dis soos ‘n dwelm. Die goedkeuring van wildvreemdes gee vir hulle die fix wat hulle nodig het. Om gewoon te wees trek nie aandag nie. Dis dan wanneer ‘n dertienjarige meisietjie ‘n foto op Facebook post van haar bene wat ontbloot is. Skielik kry sy aandag. Baie siek aandag, maar vir haar die aandag wat sy nodig het om goed te voel oor haar lewe. Sy het meer en meer van hierdie dwelm nodig en sy glo later al die leuens wat sy vir haarself vertel.
Die Heuwels Fantasties sing ‘Dinge wat jy miskyk sal in opstand kom. Die kleinste ding wat jy miskyk sal in opstand kom.’
Kyk ons ons kinders mis? Ons is saam in een huis, maar alleen. Selfone isoleer mense. Elkeen is op ‘n aparte plek in dieselfde huis besig met aparte dinge. Niemand leef meer hulle eie lewe nie. Ons bemoei ons met mense wat ons nie eens ken nie terwyl ons mans, vrouens, ouers en kinders stom skree vir aandag, aanvaarding en begrip.
Net jý sal weet wat in jou huis aangaan. Net soos ék weet wat in my huis aangaan.
Die wegloop van daardie onbekende graad 7 dogtertjie van die Wes-Kaap het my geruk. Sy moes lankal verlore gevoel het voordat sy gekies het om in ‘n vreemde kar te klim om na ‘n vreemde plek te gaan na vreemde mense toe.
Ek weet ook baie goed dat jy nie fisies hoef weg te loop om verlore te wees nie.
Sien jou Alien raak al verstaan jy nie wat de heng in daai koppie aangaan nie. Meng in in hulle lewens, want dit wys dat jy belangstel. Jy irriteer hulle anyway op jou beste dag, so gee hulle nou maar ‘n rede om geïrriteerd met jou te voel. Bly hulle ouer. Hulle het genoeg tjommies.
Ons moet die voorbeeld wees wat hulle volg. Ons moet leiding gee en beheer vat. All Star tekkies en iphones vervang nie drukkies en aandag nie, al maak dit hulle harte momenteel bly. Gee jou tyd en aandag vir hulle. Dis die dinge wat hulle laat voel dat hulle lewens die moeite werd is om te lewe.
Kyk na hulle en sien hulle raak.
Posted in Finesse Voelgoed Blogs, Ma Wees	Tagged Finesse, ouerskap, Tieners, voelgoed