Ek is ‘n groot rugbyliefhebber en kan nie meer wag vir die Wêreldbeker nie! Nouja, vir ‘n lusmakertjie hier is die bepalings.
Op die dag wat ek hierdie stukkie skryf, tree Douglas af by die Universiteit van Stellenbosch. Charl is reeds afgetree en woon aan die Weskus.
Kort daarna daag Koos by die woonstel op. In die hoek staan die stukkende kitaar, so tussen klompe wit kouse wat Herman altyd gedra het. Hy wil graag die kitaar hê.
Met die kitaar in die hand en vol heimwee oor sy vriend en hulle onvervulde drome, skryf Koos sy liedjie, Herman: