Dit het alles begin toe die baas besluit het om hulle almal uit te neem na die Spur vir middagete. Jon het dadelik in sy eie kar geklim en gery, en daar was nie plek vir almal in die baas se kar nie.
Sy het versigtig ingeklim, maar nogtans gevoel haar hart skip ‘n beat toe sy voel hoe die kar na haar kant toe sak. Dit het haar ontsenu, so in plaas daarvan om in te val by sy gemoedelike manier van stil wees, soos wat sy normaalweg sou probeer doen, het sy al die pad gepraat tot by die Spur. Sy het hom alles van haar seuntjie vertel – hoop nie hy het omgegee nie, maar hy het darem geinteresseerd geklink!
Hulle was laaste by die Spur, en het die laaste 2 sitplekke langs mekaar, en oorkant Jon ingeneem. Tydens die ete het die baas gepraat oor al die maatskappy se nuwe geleenthede. Dit het so positief geklink, dat sy skoon ook asseblief gesê toe almal poeding bestel het. Groot fout! Sy kon die afkeur in Jon se oë sien, en die slanke Sally het ‘n groot show gemaak daarvan om nee-dankie vir die poeding te sê, “ter wille van haar figuur”.
Hoekom kan sy nie vir hom so half onsigbaar wees, soos wat sy vir baie mans is nie? Hoekom het hy so ‘n perverse belangstelling in haar?
Na die ete het die baas gesê almal kan die res van die dag af kry. “Nou kan julle tweetjies mekaar beter leer ken op die strand”, het Jon gesê, met ‘n knipoog na Sally, gevolg deur ‘n weggesteekte neusoptrek wat sy nogtans raakgesien het.