Al lê sy grootliefde by skryf, geniet hy dit ook om sy lyf akteur te hou.
"Ek verkies eintlik om beide te kan doen, want dit raak bietjie geÏsoleerd om so alleen te sit en skryf. So, om dan gou stel toe te gaan en deel te word van 'n familie vir 'n maand of twee en dan weer te skryf, is vir my baie lekker. Ek verkies daai dinamika."
As hy kon sou hy altyd sy ma, Wilna, die bekende fiksiekrywer, se opinie oor sy draaiboeke wou hoor.
"Sy verstaan storie en struktuur baie, baie goed. Ek het my liefde vir rolprente by haar gekry. Tussen haar en my middelste broer, Jaco, veral. Hy is ook 'n (wetenskapfiksie)skrywer. Hulle kritiek sal ek altyd vertrou. My pa, Deon, is uitstekend met kontinuÏteitsfoute. Hy sal vir my sê jy kan nie 'n 1993-Passat in 'n fliek hê wat in 1996 afspeel nie. My ander boet, Johann ('n hoofbedryfsbeampte by 'n internasionale myboueksplorasiemaatskappy in Gabarone, Botswana) is net 'n baie goeie bonsbord vir idees. Almal is gelukkig lesers, wat baie help en almal het daardie ingebore liefde vir die geskrewe woord."
"Jy is totaal en al verdiep in elke aspek van die fliek. Dít is my gelukkige plekkie."
"Daar het het baie mense teen dié tyd al geweet het van Zinkplaat. Hulle het toe net aangehou om my Beer te noem."
Beer Adriaanse Foto: Chantelle Loots
In die onderhoud sit hy met 'n kitaar op sy skoot wat hy bly tokkel. Nes hy sy ander rolle oënskynlik maklik onder die knie gekry het, besef 'n mens dan dadelik dat hy die kitaar ook gou sal baasraak.