aardvarken - (buistandig zoogdier)
aardvark s.nw. (verouderd)
Samestelling van aard en vark, so genoem omdat die dier in die grond grawe op soek na kos en ook ondergrondse tonnels grawe om bedags daarin te bly, en verder omdat sy snoet aan dié van 'n vark herinner. Eerste optekening in vroeë Afr. by Wikar (1779) (WNT). Hoewel tans in Afr. kwalik gebruiklik naas die alg. vorm erdvark, is dit die oorspr. of oudste geskrewe vorm: 'De naam is afkomstig van de Hollandsche kolonisten aldaar' (WNT). Vgl. Mansvelt (1884): 'een dier van 't geslacht der miereneters, dat trots zijn langen start, evenals 't zwijn zijn taalkundigen start (en) verloren heef'.
Amer.Eng. aardvark, Eng. aardvark (1833), Ndl. aardvarken. Vanuit vroeë Afr. in S.A.Eng. (1786).
Soogdier wat veral van rysmiere leef wat hy bekom deur hulle neste oop te breek.
Uit verouderde, vroeë Afr. aardvark, onder invloed van die aa/e(e)-wisseling voor r wat in Afr. voorkom, en is tans die alg. gebruiklike vorm. Eerste optekeninge in Afr. by Pannevis (1880) en Mansvelt (1884).
aardvarken (verouderd Afrikaans aardvark)
aardvarken ‘wroetend, gravend zoogdier’ -> Engels aard-vark ‘soort mierenetend zoogdier’ ; Deens jordsvin ‘wroetend, gravend zoogdier’ ; Noors jordsvin ‘wroetend, gravend zoogdier’ ; Zuid-Afrikaans-Engels earth-hog, earth-pig, aardvark ‘soort mierenetend zoogdier’; Amerikaans-Engels groundhog ‘bosmarmot’.
aardvarken buistandig zoogdier 1779 [WNT] <Afrikaans