Fliek - Inligting - 2022
Bioskoop ... (van die Griekse kinéo - skuif, beweeg) - 'n deel van ingewikkelde woorde wat 'n verband met die bioskoop aandui; byvoorbeeld bioskope, teater, ens.
Kinematografie is 'n tak van menslike aktiwiteite wat bestaan ​​uit die skep van bewegende beelde. Soms word ook kinematografie (van Frans cinématographe, verouderd) en kinematografie genoem. Kinematografie is in die 19de eeu uitgevind en het baie gewild geword in die 20ste eeu.
Die konsep kinematografie behels kinematografie - 'n soort moderne beeldende kuns, waarvan werke geskep word met bewegende beelde, en die filmbedryf (filmbedryf) - 'n vertakking van die ekonomie wat films vervaardig, spesiale effekte vir films, animasie en hierdie werke vir kykers demonstreer. Bioskoopwerke word met behulp van filmtegnologie geskep. Die studie van kinematografie is die wetenskap van kinematografie.
Die invloed van die film op kultuur en kuns is onbetwisbaar; daar is selfs suggesties oor die invloed van die film se invloed op die politiek en die ekonomie. Rolprente word in teaters, op televisie vertoon en versprei "op video" in die vorm van videobande en videodisks.
Bioscoop is 'n geslote wêreld, jy kan nie daar kom nie; die waarheid hiervan is slegs aan die kantlyn bekend, dit is net 'n halwe mite. Cinema is inderdaad 'n geslote wêreld. Waar is die mite, waar is die werklikheid, is dit moeilik om selfs die "kykers van binne af" te verstaan ​​- direk aan die deelnemers aan die filmbedryf? Cinema het sy eie mites oor projekte, oor kunstenaars. Boonop stel die deelnemers aan die proses belang om mites oor hulself en oor films te versprei. Omdat die kyker altyd vatbaar is vir die geheimsinnige, en hy hou daarvan om na allerlei sprokies te luister.
Dit is nie so moeilik om in die bioskoop te kom nie. Baie kunstenaars verklaar eerlik dat hulle per ongeluk in die bioskoop is, en dit is 'n feit. Byvoorbeeld, Alexei Serebryakov, Jean Gabin, Alain Delon en ander grotes. Dus het die sterre "saamgeval". Dit maak nie saak of hulle van waarnemende gesinne kom nie.
Daar is min inligting oor film. Daar is baie inligting, maar min waarheid. Daar is baie fiksies van joernaliste en televisie. Maar as ons al die verskillende inligting wat aangebied word, vergelyk, kom daar 'n skilderagtige prentjie van die filmbedryf na vore.
Alle produsente, kunstenaars, regisseurs is die rykste, onafhanklike, gevorderde mense; hulle vorm die elite van die samelewing. Dit is 'n politieke mite. Die salarisse van akteurs, regisseurs en ander filmmakers in die Sowjet-tyd was werklik vernederend. Sy kon nie eens haar gesin onderhou nie. Daarom het hulle hierdie mite, wat nog steeds herhaal word, geskep oor die steilheid van die toneelspel, sodat mense die toneelspel betree. Nou is die akteur se salaris effens hoër, en dit is ver van stabiel. Teater is oor die algemeen swak. Alle deelnemers aan filmprojekte is baie afhanklik van produsente, regisseurs en eindig met akteurs - sensuur, beperkte finansiering, die staat.
Almal wat in films optree, is buitengewoon talentvolle mense van God, en hulle het dit slegs in die bioskoop gebring danksy hul talent. Daar is 'twee kante van dieselfde munt' in hierdie stelling. Akteurs word gewoonlik in twee kategorieë verdeel: groot en regverdige akteurs. Sommige het slegs sukses behaal, danksy hul natuurlike talent en skoonheid, ander as gevolg van toneelspel, geld en konneksies. Toneel is 'n verworwe vaardigheid. Sommige het dit van nature, ander het geleer, en ander is eenvoudig banaal en word verfilm. Iemand het dit dus nodig.
Diegene wat in films optree, verdien maklik geld. Dit is wat mense wat ver van die bioskoop is, sê. Die toneelspelberoep en die lewe is baie intens en dinamies. Die opname van een raam duur soms van 'n paar uur tot 'n paar dae. En as jy buite skiet! En hoe is dit om in verskillende omstandighede te werk ?! Die regisseur is net so gespanne soos die akteur! En 'n propvol rolle snags! En eindelose sakereise! Boonop is verdienste onstabiel en rolle word selde aangebied! Dat ons nie van maklike geld praat nie, as ons oor groot geld praat, wat 'n uitsondering is.
Om 'n film te maak, moet u beslis van 'n groot meester leer. Niks soos hierdie nie! Rolprentmeesterstukke word uit die as gebore. Pryse word toegeken aan innoveerders wat die projek buite die kassie genader het. Pavel Lungin het byvoorbeeld 'n prys op die Cannes Film Festival for Taxi Blues gewen. Hy het in 'n onderhoud gesê dat hy glad nie regie bestudeer het nie. En daar is baie sulke voorbeelde in die bioskoop.
Dit is onmoontlik vir 'n huishoudelike akteur om by die Westerse teater in te breek. Dit is regtig 'n werklikheid. Niemand sal 'n Russiese akteur skiet of 'n duidelike rol speel nie. Amerikaners verstaan ​​nie die Russiese kultuur en toneelspel nie. Ons moet ook die politieke kant in ag neem.
Russiese filmsterre word in die Weste hoog aangeslaan. Russiese akteurs word beslis nie gelys nie. Onder die regisseurs is Mikhalkov en Soloviev bekend, en selfs meer as draaiboekskrywers.
Die beste plek vir kreatiewe films is Rusland. Ver daarvan. U moet 'n spesiale talent hê om geld vir filmprojekte te lok. In Rusland is daar nou meer as ooit probleme met die finansiering van die film. Staatsbeleid beperk sy vryheid van filmvervaardiging met sy sensuur.
As 'n briljante draaiboek geskryf word, sal dit dadelik aangebring word. Dit is nie die geval nie. Probleme om die draaiboek op te stel, kan oral rondlê: geen geld, geen geskikte akteurs, geen toerusting vir spesiale effekte, politiek, sensuur, intriges van die filmbedryf nie.