Ek is al jare dors vir die woord. My siel is skurf van die droogte, want ek het lanklaas ’n druppel kerk in gehad. Dit is goed om die gees gehidreer te hou. Van droogte kom krake en van krake kom verbrokkeling.
Ek het al ’n jare lange stryd met kerksoek. Ek kry nie een wat aan my sit soos ’n goeie paar jeans nie.
Kerke het soos die skoolgrond geword. Onthou jy daai dae. Jy het die sportiewes, passiewes en boekwurms gehad en die lys is so lank soos ’n rebelse skoolseun se hare. Almal was in dieselfde skool, maar het nie saam gekuier nie.
So gaan ek op die web en soek ’n kerk in my omgewing. ’n Lekker een. Ek dink mos die Here is gemaklik, daarom wil ek nie soos ’n gevangene in sy huis voel nie.
Dit is klubs met ’n klomp orige seuns wat op die jag is vir ander orige seuns – morsige besigheid. Dit is ’n jagveld. Ek weet dat die meeste kuierplekke so is, maar ek voel dies met net mans ’n unieke intensiteit het.
Dit was 09:20 die Paassondag toe ek so kerk gesoek het. Ek lees toe meer oor die homokerk. Ek sien dit begin 10:00. Ek gooi toe myself in en uit die stort om die diens betyds te maak. Die kerk was nog ’n halfuur se ry weg van my.
Ek het binne die spoedbeperking op die grens van die spoedbeperking bestuur, so dors was ek vir ’n sluk van die woord.
In die algemeen het dit gelyk soos ander kerke. Die gemeentelede kon netsowel in die NG of AGS of APK Kerk gewees het – ek takseer bloot op die uiterlike. Geen verskil.
So die punt van die gebabbel is: Ek was weer kerk toe en my siel het ’n druppel van die woord gekry. Ek sal teruggaan na dié kerk en hopelik sit dit soos ’n jean aan my.