Charles Stewart Parnell - Daarbenewens - 2021
Charles Stewart Parnell is gebore in Junie 1846 en is in 1891 oorlede. Charles Stewart Parnell is een van die leidende figure in die onlangse Ierse geskiedenis en word die meeste geassosieer met die tuisregering en die kwessies rondom hom.
Parnell se ouers was sterk Ierse nasionaliste en hy het grootgeword met 'n toenemende wrok oor die heerskappy van Ierland in Londen. Parnell het homself aktief by die politiek betrek ná die teregstelling van drie Feniërs in 1874. Hierdie mans het bekend gestaan ​​as die 'Manchester Martyrs' en baie in Ierland het geglo dat die teregstelling daarvan 'n growwe wangedrag was. Parnell, 29 jaar oud, het vinnig vir hom 'n naam gemaak en in 1875 is hy tot parlementslid vir Meath verkies. Hy het hom by die Huisreëlparty van Issac Butt aangesluit. Parnell het vinnig besef dat een manier om aandag te gee aan die saak van die Iere was om die werking van die 'Moeder van die hele parlement' heeltemal te ontwrig. Parnell het vaardig geraak in praat en praat. Sy toesprake kon ure duur en veroorsaak groot ontwrigting van die heilige maniere van Westminster.
In 1879 word die Irish National Land League gestig en Parnell word as president benoem. Die Landliga het drie eenvoudige beleidsrigtings gehad, die sogenaamde 'Three F's';
Billike huur Vaste verblyfreg Gratis verkoop van grond
Parnell se langtermyndoelwit was dat die boere van Ierland hul eie grond moes besit. Gladstone se pogings om grondhervorming vir Ierland deur te dring, is in die House of Lords verslaan. Dit het die Landliga gedwing om gewelddadige dade te ondersteun in 'n poging om Westminster te dwing om grondhervormingsaksies te aanvaar. In 1880 het Charles Stuart Parnell sy geloof in die openbaar verklaar:
'As 'n man 'n plaas aanneem waarvandaan 'n ander uitgesit is, moet hy hom langs die pad vermy as jy hom ontmoet, moet jy hom in die strate van die stad vermy, moet jy hom in die winkel vermy, en hom in die stad moet vermy. skoongroen en op die mark, en selfs in die plek van aanbidding, deur hom alleen te laat, deur hom in 'n morele Coventry te plaas, deur hom van die res van sy land te isoleer asof hy die melaatse van ouds is, moet u u afskuwing toon van die misdaad wat hy gepleeg het. "
So 'n taktiek is gebruik teen 'n landagent genaamd Boycott en boikot is as 'n woord gebruik om die taktiek wat Parnell voorstaan ​​te beskryf.
Parnell reis na Amerika om sy saak te bevorder en geld in te samel vir die nasionalistiese beweging in Ierland. In laasgenoemde was hy baie suksesvol om £ 26,000 in te samel en baie verwys na Parnell as die "Uncrowned King of Ireland".
Vir al die steun wat hy in Amerika en Ierland ontvang het, was Parnell egter nie suksesvol om enige grondhervorming in Ierland te bewerkstellig nie. Dit het gelei tot meer geweld op die platteland van Ierland en die Britse regering het wetgewing ingestel om dit teen te werk. 'N Dwangwet het gelei tot die inhegtenisneming van Parnell en ander in 1881 en die Ierse Landliga is onderdruk. In Maart 1882 het Parnell en Gladstone ingestem tot die 'Kilmainham-verdrag'. Dit het gelei tot die vrylating van Parnell en die woede wat die landkwessie in Ierland omring het, het 'n ruk lank gedaal.
Parnell het diegene wat Lord Frederick Cavendish en T Burke in die Phoenix Park-moorde vermoor het, veroordeel. Gladstone het sy dialoog met Parnell voortgesit en was steeds toegewyd aan die tuisregering. Aan die einde van 1882 het dit gelyk of Parnell verloop. In Desember 1882 is die Irish National League geskep om die Irish land League te vervang. Parnell wil hê dat hierdie nuwe party onder sy beheer moet wees met die primêre doel om die huisreël te wen. Teen 1884 is die Irish National League baie deur Parnell beheer. Die krag van die party en Parnell se posisie in Ierland op hierdie stadium is getoon in die uitslae van die nasionale verkiesing van 1885. Die Irish National League het elke setel in Ierland gewen, met die uitsondering van die Universiteit van Dublin en die oostelike Ulster. Gladstone en die Liberale Party is die verkiesing van 1885 gewen. Gladstone het sy steun vir die tuisreël duidelik gemaak, maar dit is in sy eie gedagtes bevestig deur die blote sukses van Parnell se party in Ierland. Gladstone se steun aan tuisregering het hom in direkte konflik gebring met die konserwatiewe wat glo dat enige verswakking van die rol van Londen in Ierland tot die verbrokkeling van die Britse ryk sou lei, omdat ander binne die ryk dieselfde sou probeer kry as die Iere.
Die sogenaamde 'Etablissement' het gebruik gemaak van enige taktiek wat dit kon om die posisie van Parnell in Ierland te ondermyn en om hom te diskrediteer. In 1887 lewer 'The Times' 'n reeks artikels wat volgens die koerant beweer het dat Parnell aan moorde in Ierland gekoppel is. Een brief het die handtekening van Parnell gehad - 'n brief wat die moorde op Phoenix Park verskoon en ondersteun het. Die regering het 'n ondersoek ingestel en dit het twee jaar geduur voordat daar bewys is dat al die bewyse wat deur die Times gebruik is, gesmee is. Een van die vervalsers het later in Madrid selfmoord gepleeg. Parnell het 'n groot bedrag geld van die Times ontvang en sy naam is volledig en in die openbaar uitgeklaar. 1889 was die jaar toe die politieke mag van Parnell op sy hoogtepunt was - Gladstone het hom by sy huis in Hawarden vermaak en hy is vryman van Edinburgh. Hierna het sy politieke mag egter skerp gedaal.
In Victoriaanse Brittanje is egskeiding nog steeds 'n skandalige saak. Die huwelik is as heilig beskou, en almal wat betrokke was by 'n inmenging in die huwelik van iemand anders, word as 'n 'cad' of 'bounder' gesien. In Desember 1889 raak Parnell betrokke by 'n egskeiding wat sy politieke invloed sou beëindig, en die trauma van hierdie egskeiding het waarskynlik sy vroeë dood verhaas.
Parnell is in die egskeidingspapier tussen kaptein O'Shea en sy vrou, Katherine, genoem. Baie het instinktief onthou van die onlangse poging van 'The Times' om Parnell op te stel, en dit is aanvanklik gesien as 'n ander manier om die gesag van 'n gewilde politikus te ondermyn. Parnell was egter nie opgerig nie - hy het Katherine O'Shea al in 1880 gesien. Sy nabye vertroueling het Parnell aangeraai om tydelik af te neem van die politiek om die probleem 'n natuurlike dood te laat sterf. Hy het geweier. Parnell het daarin geslaag om die party wat baie van die inwoners van Ierland by Westminster, die Ierse parlementêre party, te verdeel. Sommige het saam met Parnell gestaan, terwyl ander dit nie gedoen het nie. Sewe-en-twintig het Parnell en vier-en-veertig saam met Justin McCarthy, die vise-voorsitter van die party. Hierdie skeuring het na Ierland oorgespoel, waar jy óf as een van Parnell se ondersteuners gesien is, óf jy nie was nie - dit het baie swart of wit geword. Die mag van die Rooms-Katolieke Kerk was hier belangrik, veral in landelike gebiede waar dit baie mag gehad het. Vir die kerk was die heiligheid van die huwelik van kritieke belang en was egskeiding amper 'n sonde. Die grootste sondaar van almal was die persoon wat die kern van die egskeiding was, dit wil sê die oorsaak daarvan. Die politieke reputasie van Parnell het sleg gely, maar nie eindig nie. In Junie 1891 trou hy met Katherine en bly hy aktief in die politiek. Baie mense voel egter dat hy sy liggaam te hard gedruk het, omdat hy homself nie daarvan gespaar het om deur die land te reis nie. In Oktober 1891 sterf Parnell in Brighton, Sussex, vyf-en-veertig.
Wat was die impak van Parnell?
Parnell het die hele kwessie van tuisregering op die voorgrond gebring in die Britse politiek. Hy het gehelp om 'n politieke party te skep wat dissipline het en effektief kon funksioneer by Westminster. Parnell het die steun van die belangrikste Britse politikus op daardie tydstip suksesvol beywer - William Gladstone Parnell het getoon dat daar was afdelings van die Britse onderneming wat niks meer sou stop om die Iere se saak te ondermyn nie.