Geskryf deur Shannon A. Bowen
Groot branding in Vero Beach, Florida, voor die orkaan Dorian. AP Foto / Gerald Herbert
Agter die skerms tydens orkane en ander rampe, is daar tientalle openbare inligtingsbeamptes in staats- en plaaslike regeringsagentskappe op hul skerms vasgemaak - dikwels in 24-uur-skofte - feite en feite met veldrye en telefoongesprekke, om hulle vinnig te informeer na die nuusmedia en die publiek. Alhoewel hierdie werk dalk nie so krities lyk soos soek-en-reddingsoperasies nie, is dit noodsaaklik. Doeltreffende, vinnige en akkurate informasievloei tydens 'n noodgeval kan lewens red, veral tydens komplekse, ontwikkelende gebeure soos die orkaan Dorian.
My kundigheid is in openbare sake en krisiskommunikasie. in 'n onlangse studie, my kollega Alessandro Lovari en ek het beoordeel hoe PIO's sosiale media gebruik om tydens noodgevalle te kommunikeer.
Ons het gevind dat sosiale media die landskap van kommunikasie in die openbare sektor verander het, en nou 'n belangrike hulpmiddel is tydens rampe en noodgevalle. Maar dit bring ook nuwe uitdagings op, soos om groot hoeveelhede inligting te hanteer en te bepaal of verslae geloofwaardig is.
Oorstromings naby Columbia, SC, Okt. 4, 2015.
Oorstroom met inligting
Ons het 'n gevallestudie van historiese studies gedoen storms en oorstromings in Suid-Carolina vanaf Oktober 1-5, 2015. Tydens hierdie gebeurtenis, waarin verskillende weerstelsels konvergeer, het 11 triljoen liter water binne vyf dae op die staat geval en brûe en paaie weggespoel, in geboue oopgemaak en huise oorstroom. Negentien mense is dood en skade word op ongeveer $ 1.5 miljard geraam.
Na die standaardprosedure vir noodbestuur het Suid-Carolina 'n operasiesentrum georganiseer wat as krisisbestuurkwartier vir die betrokke departemente en agentskappe gedien het, soos die nasionale wag en die staatsdepartement van vervoer. Die staat se afdeling vir noodbestuur het die leiding geneem met die verspreiding van boodskappe, onder die bevel van die goewerneur en hoof van die South Carolina National Guard. Boodskappe is uitgesaai en via sosiale media gestuur, wat gereeld op Twitter verskyn.
In ons onderhoude, wat in die drie maande na die vloed plaasgevind het, het ons met noodbestuurders op alle regeringsvlakke gesels om te verstaan ​​hoe hulle inligting tydens die ramp aan die publiek en die media oorgedra het, veral met instrumente soos Twitter en Facebook. Ons ondersoek het getoon dat dinge oor die algemeen redelik doeltreffend werk. Nuusmedia het geweet wie om op hierdie kanale te volg en het onmiddellik boodskappe uitgestoot, wat verslaggewers as geloofwaardig beskou.
Hierdie proses beweeg baie vinniger as in die verlede toe amptenare papiernuusberigte uitgereik of op 'n webwerf geplaas het. Een van ons bronne het daarop gewys dat “media soos wolwe is, en ons moet binne 'n paar sekondes herweet.”
Dit is waar dinge lastig raak. Bestuurders op sosiale media op alle vlakke - die staat, die provinsie en die stad - het berig dat hulle tweets ontvang het wat noodhulp benodig, soos reddingsversoeke van 'n dak. Hulle het nie geweet of owerhede in die voorste linies alreeds van hierdie situasies bewus was nie, en daarom moes hulle waardevolle tyd gebruik om op hierdie versoeke te reageer of aan die eerste respondente te stuur.
Openbare inligtingsbeamptes het ook sosiale media gesoek vir verwikkelinge en op soek na nuus vanuit die staat se noodoperasiesentrum om nuwe en opkomende berigte te kry.
Plaaslike amptenare is nie by die sentrum vir noodoperasies opgeneem nie en het gesê dat inligting soms moeilik bekombaar is. Hulle moes noodonderbrekings en weerberigte aan hul sektore, graafskappe of stede en die gemeenskappe wat van hulle afhanklik was vir gelokaliseerde inligting, oordra. Sommige amptenare van die provinsie, stad en meer op plaaslike vlak, wat nie in die operasiesentrum opgeneem is nie, het gekla van 'n gebrek aan tydige kommunikasie. Hulle voel in die donker gelaat oor brugonderbrekings, ineenstorting van die dam of die laaste padsluitings.
Sommige van ons ondervraers het beskryf dat hulle oorweldig voel deur die hoeveelheid boodskappe wat hulle veeleisende antwoorde ontvang het. Soos een klaagliedere het: 'Ons was nie beman nie, daar was geen begroting daarvoor nie.'
'N Ander bron het bygevoeg: "As damme misluk, wie het ons met die oë op die grond wat dit kan bevestig?" In sulke gevalle was die staatsdepartement van vervoer oor die algemeen in beheer, en wetstoepassingsagentskappe het gebeure op die grond bevestig. Die omvang van inligting het 'n agterstand en druk op sosiale mediabestuurders veroorsaak, wat albei inligting aan die publiek versprei en op versoeke om hulp gereageer het.
🆘kweek hulp🆘 #charlestonflooding buite my woonstel pic.twitter.com/LViJFiwexZ
- Danielle Ferenz (@danielle_ferenz) Oktober 4, 2015
Besluit watter verslae om te deel
Openbare inligtingsbeamptes is verantwoordelik vir die kommunikasie oor die situasie op verskeie platforms, insluitend nie net sosiale media nie, maar ook ander winkels soos AM-radio en strooibiljette in Engels en Spaans. En hulle moet gerugte en verkeerde inligting, wat vinnig oor sosiale media versprei, beheer. Tydens die oorstromings in Suid-Carolina is die meeste kommunikasiebeamptes amptelik verbied om die inligting wat deur die mense versamel is te hergebruik, omdat die geloofwaardigheid daarvan onseker was.
Om gerugte te hanteer, het die tydverhoudinge van die mediaverhoudinge geneem. Een van ons ondervraers het gesê: 'Ek is nie seker dat iemand weet hoe om verkeerde inligting op sosiale media reg te stel nie. Ons probeer gerugte regstel deur vinnig media, redakteurs of nuusdirekteure te skakel, maar dit is moeilik, veral tydens 'n krisis. ”
Ons bevindinge toon 'n behoefte aan meer opgeleide personeel wat sosiale media tydens 'n ramp gebruik, en om geld te befonds om organisasies in die openbare sektor voldoende toe te rus vir noodgevalle. Na my mening befonds state hierdie behoeftes drasties.
Daar moet kundiges gehuur en opgelei word voor die ramp. Hulle moet ook evalueringsnavorsing gebruik na noodgevalle om te meet hoe goed hulle gekommunikeer het, en om gebiede te verbeter om spoed, akkuraatheid te verbeter en om diegene te bereik wat die meeste inligting benodig, soos plaaslike regeringsagentskappe en landelike gehore. Die digitale wêreld bied etiese uitdagings wat breë pogings op baie platforms verg, en met aandag en verantwoordelikheid.
Openbare onderwys is ook noodsaaklik. Mense moet weet wie om tydens noodgevalle digitaal te volg of te skakel vir akkurate inligting of hulp. Die orkaan Dorian is die nuutste toets, maar ander sal sekerlik volg.
Shannon A. Bowen, professor in joernalistiek en massakommunikasie, Universiteit van Suid-Carolina
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Aanpassing en mitigasie > Goeie kommunikasie is 'n belangrike deel van ramprespons