Hartwurm siekte, behandeling en voorkoming by hondjies * Alles oor diere
Hartwurm medisyne vir hondjies
Honde is die natuurlike gasheer, en hartwurms was ten minste sedert 1922 'n probleem toe hulle die eerste keer ontdek is. Vandag word hartwurms oor die hele wêreld aangetref.
Die hartwurm Dirofilaria immitis behoort tot 'n groep parasiete wat filariede genoem word en is 'n tipe rondewurm. Hulle woon in die regterhartkamers en longslagare - die longe - van besmette honde. Soos u kan voorstel, kan die longe en hart wat met wurms gevul is, die normale orgaanfunksie beskadig en dit belemmer.
U kan nie sien of u hondjie hartwurms het nie. U kan hulle nie sien soos vlooie of bosluise nie. En jou hondjie sal nie eers siek optree totdat hy 'n geruime tyd lank besmet is nie.
Lewensiklus van hartwurm
'N Tussengasheer, die muskiet, is nodig om die siekte oor te dra. Muskiete inneem baba hartwurms wat genoem word mikrofilaria wanneer u 'n bloedmeel van 'n reeds besmette hond neem.
Die onvolwasse parasiete spandeer ongeveer drie weke in die muskiet en migreer na die insek se monddele. As die muskiet weer bloedmeel inneem, word larwes op die vel neergesit en kry toegang tot die nuwe gasheer se liggaam deur die bytwond wat die muskiet agterlaat.
Sodra hy in die hond se liggaam is, ondergaan die onvolwasse hartwurm meer smelt- en ontwikkelingsfases. Laastens migreer dit na die hart- en pulmonêre arteries waar dit volwasse word.
Volwasse wurms kan 4 tot 12 duim lank word. Dit is nie ongewoon dat besmette honde dosyne wurms dra nie; meer as 250 is by 'n enkele hond gevind. Volwasse wurms pak en wyfies gooi elke dag soveel as 5000 mikrofilariae in die hond se bloedstroom. Hierdie mikrofilariae moet deur 'n muskiet ingeneem word om hul ontwikkeling voort te sit, maar kan tot drie jaar lewendig en aansteeklik bly in die bloedstroom van die hond.
Die lewensiklus duur ongeveer ses tot sewe maande. Klein hondjies kan met microfilariae besmet word en toon nie tekens van siektes nie, selfs al is hulle vir baie maande getoets. Dit mag jare lank nie simptome toon nie, maar die skade duur voort solank dit besmet is.
Alle honde kan die siekte opdoen, maar diegene wat dit wel doen, word meer gereeld aan muskiete blootgestel. Dit beteken buite-hondjies wat naby die beste muskietteeltgrond soos moerasse of staande water woon, is die grootste risiko.
Simptome van hartwurmsiekte
Hartwurms kan tot vyf jaar in die hond bly. Die hond mag aanvanklik nie slegte gevolge hê nie, maar simptome ontwikkel en word mettertyd erger. Algemene tekens is hoes, kortasem en onwilligheid om te oefen. Besmette hondjies kan beswyk na uitbundige spel of speletjies.
Uiteindelik word die hond swak, listeloos, verloor hy gewig en kan hy bloed ophoes. Erge tekens van laat-stadiumsiekte is hartversaking wat kan lei tot skielike ineenstorting en dood.
Tradisionele toetse kyk na mikrofilariae in die bloedstroom. Die veearts neem 'n monster van die bloed van die hond en bekyk dit onder die mikroskoop om die baba-wurms te vind. Moderne diagnose is gebaseer op 'n kombinasie van faktore. Eerder as om visueel na die mikrofilaria te soek, kan antigeentoetse deur bloedskerms die teenwoordigheid van volwasse vroulike wurms opspoor, nog voordat hulle babas gehad het. X-strale en echokardiografie ondersoek hart- en longveranderings, en urinalise kyk na duidelike tekens van proteïene.
Honde val in vier kategorieë sodra hulle gediagnoseer is. Die laagste risikokategorie, Klas 1, is geneig om jong honde te wees of diegene met vroeë infeksies en min simptome sonder hartskade sigbaar. Klas II-honde wat matig aangetas is, het ligte of onderbroke simptome, hoewel hulle nog steeds in 'n relatiewe goeie gesondheid is, maar het 'n bewys van hartskade. Klas III honde word ernstig aangetas. Klas IV Kavaleindroom honde val inmekaar en sterf as gevolg van hul wurmbelasting, tensy die wurms chirurgies verwyder word.
Die behandeling van hartwurms behandel die verskillende lewensfases van die parasiet. Die pasgebore microfilariae wat in die bloedstroom swem, en die "adolessente" stadia wat deur die vel van die hond migreer, moet eers uitgeskakel word. Dit dien twee doeleindes.
As slegs die volwasse wurms in die hart behandel word, sal hierdie onvolwasse parasiete hulle vervang sodra hulle volwasse word. Die doodmaak van hierdie onvolwasse parasiete verminder ook eers die getal volwassenes wat later behandel moet word. Sommige van die maandelikse voorkomende medisyne kan twee of drie maande tuis deur die eienaar gegee word om hierdie onvolwasse hartwurms veilig uit te skakel voordat u volwassenes behandel.
Sodra die onvolwasse parasiete behandel is, word die volwasse wurms doodgemaak met 'n reeks van twee of drie behandelings van 'n wurmdodende gif, genaamd melarsomien-dihidrochloried. Hierdie stof hou verband met arseen en word in die spiere van die hond se rug ingespuit. Hierdie behandeling kan selfs op 'n gesonde hond se liggaam moeilik wees. Die inspuiting is seer en kan pynmedikasie en opvolgversorging benodig om moontlike absesse te voorkom.
Die behandelde hond kan huis toe gaan, maar moet minstens 'n maand lank ingeperk word. Dit laat die dooie wurms deur die liggaam opgeneem word. Oefening kan veroorsaak dat dooie wurmafval in die bloedstroom beweeg en 'n verstopping - embolisme - kan veroorsaak wat die longe beskadig of hartversaking veroorsaak.
Die inspuiting kan pynlik en duur wees. In die verlede kon honde met 'n lae risiko, wat as Klas I gediagnoseer is, op lang termyn behandel word met ivermektien-gebaseerde hartwurm-voorkomende produkte, gewoonlik in 'n pilvorm. Dit sal die volwassenes nie doodmaak nie, maar dit sal steriliseer sodat hulle nie hul lewensduur kan reproduseer en verkort nie. Dit maak die onvolwasse stadiums van die parasiet dood. Hierdie honde bly oor twee jaar hartwurm positief, en simptome kan erger word totdat die volwasse wurms uiteindelik op ouderdom sterf. U veearts kan u die beste raad gee oor die behandeling van u hond.
Vanaf Augustus 2013 beveel die kundiges aan om hartwurmvoorkomende medikasie soos Ivermectin te gebruik in 'n "slow-kill" -metode, omdat dit weerstand teen medisyne in die hartwurm kan aanmoedig, en dit dus moeiliker maak om honde suksesvol te behandel of te beskerm. Dit is deels te wyte aan die feit dat soveel as 20 persent van die honde wat met hartwurms besmet is, steeds mikrofilariae sirkuleer vir 'n jaar of langer wanneer hulle maandeliks behandel word. Wanneer hulle volwasse word en voortplant, kan hulle moontlik meer medisyne-weerstandige parasiete versprei. Daarom bly die behandeling tans volwassenes behandel - dwelms om die volwasse hartwurm dood te maak.
Die huidige aanbeveling is egter dat die behandeling van Ivermectin vir twee maande moet behandel word om die mikrofilariae dood te maak voordat dit met melarsomien behandel word om volwasse wurms dood te maak. Dit, saam met Doxycycline ('n antibiotikum) en miskien 'n steroïed-tipe medikasie, help om die risiko vir komplikasies by longskade wat met dooie wurms geassosieer kan word, te verminder. U veearts sal die nuutste inligting vir u troeteldier hê.
Die veranderinge in die behandeling maak nie 'n verskil aan voorkomingsprotokolle nie. Dit is baie makliker en goedkoper om hartwurmsiekte by u hondjie te voorkom. Volgens dr. Wallace Graham, voormalige president van die American Heartworm Society, moet hondjies op ses tot agt weke ouderdom voorkomende middels begin. Vir kleintjies van ses maande of ouer wat nie voorkomend was nie, moet 'n hartwurmtoets gedoen word voordat medikasie begin word, en die hond ses maande later getoets word om seker te wees dat daar geen parasiete is nie. Daarna word jaarlikse toetse verseker dat u hondjie gesond bly. Alhoewel sommige geografiese streke soos die suidelike state en die Mississippi Delta-streek 'n hoër voorkoms van hartwurms het, word die siekte in al vyftig lande gevind.
Daar is verskeie voorkomende medisyne vir hartwurm beskikbaar, sommige in koubare tablette en ander gekombineer met vlooi of ander parasietvoorkomende produkte as 'n behandeling. Vra u veearts om die beste opsie vir u hondjie aan te beveel.