En toe sterf haar man. Ma het haar by die AA probeer betrek, maar sy wou nie daarvan hoor nie. Die versugting na iets beters was egter tog nog daar. Sy het eendag vir Ma ges� sy wens soms sy kan soos Ma wees en ook soveel liefde in haar huis h�. Waarop Ma geantwoord het: Liesbet, Hy kan jou verander. Hy het my verander ...
Toe dit n tyd lank n bietjie beter gaan, het n familielid wat Ma se pogings dopgehou het, verwoord wat baie gedink het: Ag jong, ek ken daardie soort  hulle hou net n rukkie. Romeine 14:4 het egter die hoop op n wonderwerk in Ma laat bly flikker: Wie is jy om oor iemand anders se bediende te oordeel? Sy eie werkgewer sal oordeel of hy goed doen of nie. Maar hy sal goed doen; daarvoor sal die Here sorg.
Later die dag het hulle weer gepraat. Liesbet, ek kan n bietjie wyn neem en baie ander mense kan, maar vir jou is dit die duiwel self. Soos so baie kere vantevore het hulle sommer daar in Nanna se kamer op hulle knie� gegaan.
Tydens n onlangse besoek aan die Holocaust-museum in Washington het ek gelees van konsentrasiekamp-oorlewendes wat ges� het hulle het hul geloof in God verloor. Ek het bly soek vir iemand wat van die teendeel getuig. Naby die uitgang van die museum is n rolprent vertoon waarin van die oorlewendes gepraat het. Presies op die oomblik dat ek die vertrek moes verlaat om by die res van ons groep aan te sluit, het n vrou op die skerm verskyn wat vertel het hoe sy n groep mense na die gaskamers sien loop het terwyl hulle n lofgesang gesing het. Haar volgende woorde was vir my soos n geskenk: Jy sal oplet dat ek jou nie vertel van die gille of die gehuil wat ek gehoor het nie.  That sound overrode all the other sounds ... 
Terug in Suid-Afrika het ek in n koerantberig gelees wat die pa van n seun wat vermoor is, aan sy predikant gevra het: Waar was jou God toe my seun vermoor is? Die predikant se antwoord was: Net waar Hy was toe Sy eie Seun aan die kruis gehang het.