Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 21 Mei 2006 (aand)
Sing vooraf: Psalm 33:1, 3 (157)
Lofpsalm 104:1, 20 (510)
Psalm 25:7 (117)
Skriflesing: 2 Samuel 9:1-12 en Romeine 3
Teks: Romeine 3:20-24; Kategismus Sondag 23
. . . aangesien uit die werke van die wet geen vlees voor Hom geregverdig sal word nie, want deur die wet is die kennis van sonde. Maar nou is die geregtigheid van God geopenbaar sonder die wet, terwyl die wet en die profete daarvan getuig, die geregtigheid naamlik van God deur die geloof in Jesus Christus vir almal en oor almal wat glo, want daar is geen onderskeid nie; want almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God, en hulle word deur sy genade sonder verdienste geregverdig deur die verlossing wat in Christus Jesus is. (Romeine 3:20-24 AFR53)
In ons hele lewe – ook ons geloofslewe – gebeur daar dinge van genade en dinge van oordeel. Anders gesê: Daar gebeur dinge van vreugde en dinge van smart. Kom ons noem voorbeelde van sulke dinge:
Ons is deur ons eie sonde verdoem tot in die diepste dieptes van die hel – totaal van die heerlikheid van God beroof.
Maar ons is nogtans inwoners van die hemel omdat ons verlos is van sonde deur Jesus Christus. Hy het ons beklee met die heerlikheid van God se teenwoordigheid.
Kom ons kyk na enkele dinge rondom die manier waarop ons regverdig word sodat ons in die hiernamaals kan wees.
1. Geloof is ’n saamlooppunt
2. Wat is die oorsaak van ons regverdigverklaring?
3. Hoe is al hierdie dinge moontlik?
Geloof is die een ding waar al hierdie dinge soos verdoemenis en die ewige saligheid in ons lewe by mekaar kom.
Geloof is om hierdie dinge te ken en om te weet wat die balans tussen al hierdie dinge is.
Geloof is om van harte alles aan te hang wat die Here ons leer, sonder om sekere dele daarvan te verwerp, en te weet die dinge het op my betrekking.
Dit is ’n kenmerk van ’n ware geloof dat hy die hele waarheid aanhang – van die sondeval tot die wederopstanding van die vlees en die ewige lewe.
Nou kom die vraag: Watter saak maak dit nou aan jou dat jy al hierdie dinge glo?
Daarop antwoord ons dat dit baie saak maak, want hierdie dinge gee my die versekering dat ek voor God geregverdig is, en ’n erfgenaam van die ewige lewe.
Dit gaan dus in die eerste plek oor die waarde wat die regverdiging in Jesus Christus vir my het.
Ons kom sonder enige reg in ’n posisie van verdienstelikheid.
Soos Mefiboset van die Ou Testament, die seun van Jonathan,
toe Dawid al die besittings van Saul aan hom gegee het
en daarby ook nog vir hom die versekering gegee het dat hy altyd brood aan Dawid se koningstafel sou eet.
Uit die bloute het daar vir Mefiboset versorging gekom.
Dit was genade waarop hy geen reg of aanspraak gehad het nie.
Daarom kon hy ook antwoord: Wat is u kneg dat u omgesien het na ’n dooie hond soos ek?
Die verdere simbool kom natuurlik daarin uit dat Mefiboset sy oupa se besittings erf, met ander woorde besittings in die hande kry, wat buitendien syne sou geword het as die geskiedenis normaal sou verloop het.
Kom ons kyk na onsself.
Ons is vuil in ons sondes.
En dan dek God die tafel van genade vir ons.
Ons ontvang die brood van die ewige lewe – Jesus Christus – en die ewige versoening met God.
Met die geloof kom ons ook in ’n erfgenaam-posisie voor die Here.
Ons erf die besittings wat ons buitendien sou gehad het as Adam nie in sonde geval het nie.
Ons kom dus in aanmerking vir die heilsgoedere wat ons vroegste stamvader van God af ontvang het.
Hy was in persoonlike kontak met die Here, en sy heerlikheid was in hom ingeskape.
Deur die geloof in Christus kry ons die belofte van die bruilof saam met die Lam – ’n fees om ons terugkeer na die volmaakte verhouding met God te vier.
Elkeen ken homself. Ons sal blatant oneerlik wees as ons ontken dat ons vol ongeregtigheid is.
Eerlik gestel moet die Here ons verdoem oor alles wat ons doen, dink en sê.
Die Here se regverdigheid behoort eintlik te sê dat die enigste manier wat daar is om reg aan ons te laat geskied, is om ons die ewige lewe te ontneem, en ons te betaal met die ewige dood.
Ons voel ook baie keer so onwaardig oor al die waarheid van ons sondes dat ons onsself nie kan sien as erfgename van die ewige lewe nie.
Maar dan kom die geloof wat leer dat daar by God nie net oordeel is nie.
Die geloof wat leer dat ons tog ondanks alles ’n erfgenaam is van die koninkryk van God.
Ek het ondanks alles wat teen my tel nog die hoop op die ewige lewe.
Ons word volkome vry verklaar.
Nie sommer net so met woorde nie.
Daar is werklik ’n hofsaak waarin God die Regter is en ons verhoor word.
In hierdie saak word ons vrygespreek van sondes en skuld.
Nie omdat ons geen sondes gedoen het nie.
Ook nie omdat ons werklik onskuldig is nie. Maar juis omdat ons kragtens al hierdie dinge waaraan ons glo, deur Jesus Christus vrygemaak word. Hy is gestraf vir al my oortredinge, sodat ek vrygespreek kan word.
Dit is ’n saak waaraan ons moet aandag gee. Wat is die oorsaak van hierdie regverdigverklaring?
Geen hofprosedure maak daarvoor voorsiening dat iemand wat skuldig is aan ’n hele reeks van sondes sommer net so uit die hand vrygespreek en regverdig verklaar kan word nie.
Maar in God se hofsitting oor my saak gebeur dit tog!
Romeine 8:33 vv. stel dit duidelik dat God sy kinders so regverdig maak dat niemand ’n klag teen hulle kan inbring nie! Ons sing dit ook treffend:
Waar is die mond wat durf verdoem as God sy kind regverdig noem?
Ons kan maar net sê: Sonder enige verdienste.
Net die genade van die Here alleen laat dit met ons gebeur.
Dit is die enigste rede dat ons sommer so regverdig verklaar kan word.
Ons is in dieselfde posisie as die tollenaar wat gaan bid het in die gelykenis.
Deur die genade kan ons bid.
En deur die genade kan ons regverdig weggaan.
Dit is waarom ons bely dat ons gewete ons aankla dat ons teen al die gebooie van die Here swaar gesondig het.
Wie of wat is hierdie genade wat al hierdie dinge aan my laat toekom?
Die Here Jesus Christus.
Hy is die vervulling van die genade van God.
Dit kom baie mooi na vore in die betoog wat Paulus lewer in Romeine 8.
Wat sal ons dan van hierdie dinge sê? As God vír ons is, wie kan teen ons wees? Hy wat selfs sy eie Seun nie gespaar het nie, maar Hom vir ons almal oorgegee het, hoe sal Hy nie saam met Hom ons ook alles genadiglik skenk nie? (Romeine 8:31-32 AFR53)
Die bedoeling is dat ons net een uitspraak oor die sonde kan gee, en dit is dat die genade van die Here ons daarin teen sy veroordeling beskerm.
Die apostel Paulus vervolg sy betoog:
Dit is ’n feit dat die Here selfs sy eie Seun nie gespaar het nie.
Hy het Hom vir ons almal oorgegee.
Daarom sal Hy saam met Hom ons ook alles genadiglik skenk. Dit beteken ons kry ten volle deel aan alle genade en gawes wat die Here Jesus deur sy dood verwerf het.
Ons hoor dit ook by Nagmaal.
Die Here Jesus Christus moes buig onder die oordeel en toorn van God ter wille van ons sondes.
Op ’n ander plek sê die Bybel dat die skuldbrief van ons sondes saam met die Here Jesus aan die kruis vasgeslaan is.
As die Here Jesus Christus dan vir ons sondes al hierdie dinge moes deurmaak, waarom sal die Here dit dan nou van ons af weghou?
Hy sal dit dan natuurlik mos nie weghou nie, maar juis skenk!
Van nature staan ons half afkerig teenoor die genade.
Eintlik baie onverskillig!
Luister maar hoe verhard is ons as ons vermaan word!
Maar die Here is nie onverskillig nie!
Hy beplan ’n wrede dood vir sy Seun om daarmee sy toorn oor ons onverskilligheid te wreek.
Nou bewys die Here genade aan ons, al is ons ook onverskillig.
Ons Borg moes die losprys betaal vir ons onverantwoordelikheid.
Die Here Jesus Christus skenk dus eintlik twee dinge:
Die een is die verlossing uit die hel.
Die ander is die toegang tot die hemel.
Hoe kan dit wees dat my regverdigverklaring so geweldig baie waarde het? Hoe kan Christus se genade veroorsaak dat ons al hierdie dinge bekom?
Dan is die antwoord dat die dinge moontlik is deur die geloof.
Deur die geloof alleen is regverdigmaking moontlik. Romeine 1:16-17 openbaar dat die regverdige deur sy geloof sal lewe.
Die inhoud van geloof is juis hierdie hele raadsplan van die Here, naamlik verlossing uit sonde, en die ewige lewe.
Geloof is juis om jou eie geregtigheid te besef.
Geloof is ook om jou saligheid by die Here te gaan soek.
Die vervulling van die raad van God se verlossing oor ons berus op ons geloof alleen – van ons kant af gesien.
Deur die werking van die Heilige Gees word dit moontlik om Christus aan te neem tot my regverdigmaking. Romeine 5:1-2 stel dit die beste:
Nou moet ons onsself teen die agtergrond van hierdie regverdigmaking van Jesus Christus sien – teen die agtergrond van die hele raadsplan van God ten opsigte van ons regverdigverklaring.
Dan blyk dit hoe ons rondspartel in ons eie pogings om onsself te regverdig.
Ons stel onsself as regter aan oor ons optrede teenoor ons naaste.
Ons stel onsself aan as die beoordelaar oor die behoeftes van ons geloof en ons siel.
Daarmee mis ons die regverdigmaking van die Here Jesus Christus, want ons probeer voortwoeker in ons eie krag.
Geen mens kan sy eie regter wees nie. Net die Here is dit.
Die Here alleen kan die Regter wees wat my onskuldig verklaar
as ek met die regte geloof my swakhede sien en ken, en
as ek met die regte geloof die vrede van skuldvergifnis by Jesus Christus aan die kruis verwag.
Kom ons lees Kategismus Sondag 23 saam.
(a)Rom 3:21, 22, 24; 5:1, 2; Gal 2:16; Ef 2:8, 9; Fil 3:9. (b) Rom 3:9. (c) Rom 7:23. (d) Rom 4:4;
Skrifberyming 1-1:7 (24:7)
Datum: 21 Mei 2006 (aand)