Generaal -majoor Bernard Cyril Freyberg, VC (1889-1963) - Geskiedenis Podcasts - 2022
Generaal -majoor Bernard Cyril Freyberg, VC (1889 - 1963)
Generaal -majoor Bernard Cyril Freyberg, VC (1889-1963)
Freyberg was een van die mees charismatiese leiers van die Tweede Wêreldoorlog, en hoewel hy op 21 Maart 1889 in Richmond, Londen gebore is, het hy die grootste deel van sy kinderjare in Nieu -Seeland deurgebring, en Wellington College van 1897 tot 1904 bygewoon. yards Kampioen in 1906 en 1910. Hy het in 1911 'n gekwalifiseerde tandarts geword en in 1912 'n kommissie in die Nieu -Seelandse gebiede gekry. By die uitbreek van die oorlog in 1914, het hy teruggekeer na Brittanje en daarin geslaag om te veg in Antwerpen in die Hood Bataljon van die pas opgeleide Royal Naval Division nadat hy 'n kommissie gekry het. Hy het ook by Gallipoli geveg, waar hy sy swemvaardighede gebruik het om te swem tussen skepe wat fakkels aansteek om die vyand se aandag af te lei en waar hy die eerste van vier DSO's ontvang het. Aan die Westelike Front is 'n aantal kere gewond en is hy in November 1916 tydens die Slag van die Somme met die Victoria-kruis bekroon, waar hy die aanval van sy bataljon by Beaucourt sur Ancre gelei het en vier keer in vier-en-twintig uur gewond is. Hy is op 21 April 1917 op 29 -jarige ouderdom bevorder tot brigadier -generaal (onder leiding van 'n brigade in die 59ste Afdeling) en word kort daarna bevelvoerder van die 29ste Afdeling. Hy het gedurende die tussenoorlogse jare in die weermag gebly, maar is weens noodsaak uiteindelik gedwing om af te tree. Tog bied hy sy dienste in 1939 aan die Nieu -Seelandse regering aan, en as gevolg van sy reputasie, kry hy die bevel oor die 2de Nieu -Seelandse ekspedisiemag. Dit was dieselfde eienskappe, sowel as sy persoonlike verhouding met Winston Churchill wat daartoe gelei het dat hy as algemene bevelvoerder van die 'Creforce' -garnisoen op Kreta gekies is net voor Operation Mercury in Mei 1941. Na die veldtog het hy die bevelvoerder van die New Seelandse divisie deur sy betrokkenheid by Noord -Afrika en Italië. Na die oorlog word hy sy land se goewerneur-generaal van 1946 tot 1952 en word hy as baron (van Wellington, Nieu-Seeland en Munstead, Surrey) in 1951. Hy word aangestel as adjunk-konstabel en luitenant-goewerneur van Windsor Castle op 1 Maart 1953 , en die volgende jaar sy intrek in die Norman Gateway. Hy sterf op 4 Julie 1963 en word begrawe op die kerkhof van St Martha on the Hill, Guildford, Surrey.
Stevens, W G. Freyberg VC: 1939-1945, The Man, A H & A W Reed, Wellington, Nieu -Seeland, 1965.
Freyberg by Firstworldwar.com
Freyberg by fact-index.comM.
Wie is wie - Bernard Freyberg
Bernard Cyril Freyberg (1889-1963) verdien die Victoria Cross vir moed op die Somme in November 1916 plus nog vier DSO's vir soortgelyke dapperheid.
Freyberg, gebore in Brittanje, maar grootgeword in Nieu -Seeland, kwalifiseer as tandarts in 1911, maar soek (en ontvang) 'n kommissie in die New Zealand Territorials in 1912. Die jaar daarna verander Freyberg skielik van loopbaan deur 'n skeepstoker te word.
In Londen, toe die oorlog in 1914 uitbreek, ontmoet Freyberg die eerste Lord of the Admiralty Winston Churchill om hom 'n kommissie in die Hood Battalion van die Royal Navy Naval Division te gee.
Nadat hy gedien het tydens die verdediging van Antwerpen by die Royal Naval Division in Augustus 1914, is Freyberg na Gallipoli gestuur waar hy na 'n merkwaardige prestasie tydens die aanvanklike landings (toe hy van skip tot skip geswem het as 'n misleiding operasie gemaak het, en hom 'n DSO verdien het) ) dien hy tot die ontruiming van die Geallieerde.
Soos met baie oud-Gallipoli-soldate, was Freyberg se volgende bestemming die Westelike Front. Tydens diens aan die rivier die Ancre tydens die stertkant van die Allied Somme-offensief, het Freyberg 'n Victoria-kruis verdien omdat hy geweier het om die Hood-bataljon te verlaat, ondanks die feit dat hy nie minder nie as vier wonde in die bestek van 24 uur opgedoen het. Hy het vroeër die aanval van sy bataljon op Beaucourt gelei, wat gelei het tot die gevangenskap van 500 gevangenes.
Die volgende jaar het Freyberg 'n promosie op 21 April 1917 na brigadier -generaal gebring, wat hom op 27 die jongste in die Britse leër gemaak het. Hy kry 'n brigade en daarna 'n afdelings (29ste) bevel. By die wapenstilstand is hy by nege geleenthede gewond.
Freyberg se militêre loopbaan het egter nie in November 1918 geëindig nie. Hy het uiteenlopend in bevel- en stafrolle gedien tot met die aanvang van die Tweede Wêreldoorlog, toe hy bevel gekry het oor die Nieu -Seelandse magte in die Middellandse See.
In April 1941 speel Freyberg 'n rol in die verdediging van Griekeland en lei daarna Britse en Griekse troepe op Kreta tot hul vernederende nederlaag wat ten minste iets te danke was aan sy swak leierskap.
Daarna het hy diens gedoen as 'n korpsbevelvoerder in die 8ste leër in die Westelike Woestyn in Noord -Afrika, terwyl hy tydens die Tweede Slag van Sidi Rezegh en by Minqar Qaim (waar hy verder gewond is) optree.
Nadat hy 'n prominente rol gespeel het tydens die Tweede Slag van El Alamein in November 1942, lei hy die flankende mag onderweg na Tunisië. Sy volgende rol was as bevelvoerder van die Nieu -Seelandse magte in Italië, wat sy hoogtepunt bereik het toe sy troepe op 2 Mei 1945 Trieste binnegegaan het.
Met sy merkwaardige, bekroonde en bekroonde militêre loopbaan wat tot 'n einde gekom het, het hy in die loop van die loop van die loop van vier nie net die DSO's verdien, benewens die Victoriakruis en die rang van luitenant -generaal geword, maar daarna dien hy as nuwe Seelandse goewerneur-generaal in 1946.
Freyberg is in 1951 'n baron (van Wellington en Munstead) en sterf in 1963.
Brittanje het op 2 Februarie 1916 vir die eerste keer diensplig ingestel.
Freyberg, gebore in Richmond, Surrey, van verre Oostenrykse afkoms,  verhuis op tweejarige ouderdom saam met sy ouers na Nieu -Seeland. Hy het Wellington College van 1897 tot 1904 bygewoon.
Hy was 'n sterk swemmer en het die Nieu-Seelandse 100 meter-kampioenskap in 1906 en 1910 gewen.
Op 22 Mei 1911 het Freyberg formele registrasie as tandarts verkry. Hy werk as 'n assistent -tandarts in Morrinsville en praktiseer later in Hamilton en in Levin. Terwyl hy in Morrinsville was, is hy gevra om 'n subalternskap in die plaaslike territoriale leër -eenheid aan te neem, maar hy het nie daarin geslaag om die koning se kommissie te kry nie.
Freyberg verlaat Nieu -Seeland in Maart 1914. Daar bestaan ​​rekords van hom in San Francisco en in Mexiko, waar hy moontlik deelgeneem het aan die burgeroorlog wat toe in daardie land woed en na bewering kaptein geword het onder Pancho Villa. Toe hy hoor van die uitbreek van die oorlog in Europa in Augustus 1914, reis hy na Brittanje via Los Angeles (waar hy 'n swemkompetisie gewen het) en New York (waar hy 'n prysgeveg gewen het) om geld te verdien om die Verenigde State en die Atlantiese Oseaan oor te steek . 
In 1914 ontmoet ek Freyberg die Britse marineminister Winston Churchill en hy kan ook na die offisier van die Royal Naval Volunteer Reserve en die nuwe vloot van die Royal Naval Division gaan.
I 1915 blev Freyberg betrokke in felttoget ved Dardanellerne. Under the allieredes first landgang efter det mislykkede forsøg på at sejle gennem strædet, svømmede Freyberg i land i Sarosbugten. Toe hy in die begin begin het, het ons gedink dat die seinblus vir die afwerking van die tyrkiske verdediging van die faktiese landgang, wat voorheen deur Gallipoli was. Selfs as hy onder kragtige beskrywings kan kom, kan hy veilig terugkom uit sy uitflugting. Vir hierdie dåd fik han Distinguished Service Order. Hy word ernstig aangemeld deur verskeie geleenthede en verlate gedeeltes, en die afdeling word in Januarie 1916 evakueret.
Ek het in 1916 Freyberg oorgeneem tot die Britse soldaat wat in Queen's (Royal West Surrey) Regiment kaptein was. ⎜ ] Maar ek het ook 'n ekstra tydelike hoofvak met#9116 ] gekry en saam met hulle na Frankrig. Under the afsluttende faser af slaget ved Somme, udmærkede han sig, mens had had kommandoen over en bataljon som midlertidig oberstløjtnant. Og det ved erobringen af ​​landsbyen Beaucourt at han blev tildelt Victoria Cross. Ώ ] Den 13. november 1916 ⎝ ] ved Beaucourt-sur-Ancre i Frankrig. Efter at Freybergs bataljon had before it indledende angreb gennem fjendens system of skyttegrave, fik han samling on sine own menns and some andre, and beforete them under et vellykket angreb mod their secondære target, howunder han blev såret to gange, men forsatte med at lede og holdt stand over dagen og natten. Da hy fik forstærkninger næste morgen angreb og erobrede en stærkt befæstet landsby og tog 500 fanger. Selv om hy vir een jaar lank net meer gegaan het, en die ander gang ernstig sou wees, sou Freyberg by die verlate linjêre gewees het, voordat hy 'n uitgedrukte verklaring van die orde gehad het. Begrundelsen for ordenen, Ώ ] som blev publicgjort i London Gazette beskrev resultes of these actioner and fastslog at "[Freyberg] possiblegjorde at korpsets stilling could holdes permanent, and on this sted blev linjen til sidst fastlagt" Ώ ] som grundlag vir later fremstød.
Onder sit stay on Vestfronten fortsatte Freyberg with at lede through sit example. Hans lederskab het egter algehele koste:
Freyberg word forfremmet to midlertidig brigadegeneral (om nog steeds permanent te kon rangskik) ⎞ ] en overtog kommandoen over en brigade i 58. division in april 1917, some after signende betød, at han var den yngste general i den britiske hær. Han word tildelt en Companion in the Order of St Michael and St George same år. Ek het in September 'n geglasuurde ontploffing en ontploffing van sy voeder. Det afstedkom de værste af hans mange sår. Da han vendte back to sin post i January 1918 kommanderede han igen 88. brigade i 29. division, ⎛ ] hvor han udmærkede sig under den tyske offensiv i marts-april 1918. Han fik en bjælke for sin DSO in september det jaar.
Freyberg sluttede krigen med at lede and kavaleri eskradron fra 7. dragongarde ved erobringen af ​​en bro ved Lessines. Dit word afgesloten en minuut voor die wapenstilstand van die draad, wat vir ons 'n derde DSO kan maak. Γ ] ⎟ ] Ved krigens slutning had Freyberg also got det franske Croix de Guerre, and was blevet nævnt in depecher fem gange after his eskapade by Saros.
Die veteraan Meksičke revolucije, Freyberg is 'n goeie manier om u te help. Sudjelovao is u iskrcavanju na Galipolje as u 'n biografiese Britse generaal het wat u na Zapadnom frontu kan gebruik, kan u ook die Viktorijinim-krieks in die DSO-film gebruik, maar u kan ook na die Britse branski ry. Freyberg je volio biti blizu borbi, a Winston Churchill mu je dao nadimak "Salamander", zbog njegove sposobnosti da se provuče neozlijeđen kroz vatru.
U kan ook 'n funksie van Monte Cassina gebruik, maar u kan ook die pad na ons deelneem. Nakon rata, preselio se na Novi Zeland, gdje je od 1946. do 1952. bio generalni guverner.
U kan ook die funksie, Freyberg in Englesku sien, en u kan dit ook in Domu lordova doen. Ons is 1963. 'n Goddelike ruptuur word deur 'n groot aantal mense in 'n groot groep in Guildforda geplaas.
"Creforce " – Die bevelvoerders van die geallieerde magte tydens die Slag van Kreta
Elke feit in ons wêreld se geskiedenis is 'n gevolg van menslike optrede. Die grootste oorlog van alle tye verberg geheime ooreenkomste, politieke belange, winste en optrede van mense. In hierdie kort artikel sal ons ontleed en kyk watter mense die belangrikste rol gespeel het en wie agter die skerms was. Hitler- en as -magte beset Europa stadig. Sedert 1939 is Oostenryk, Tsjeggo -Slowakye en Pole die eerste lande wat die woede van Wehrmacht proe. Intussen sluit Benito Mussolini en sy visie van 'n nuwe Romeinse ryk en "Mare Nostrum " (ons Middellandse See) die Balkan en Griekeland in.
Binnekort sal die Italiaanse leër Griekeland binnedring en vir die heel eerste keer in die Tweede Wêreldoorlog wen 'n nie-as-land die asmagte. Die klein, maar strategiese en kritiese land van Griekeland aan die rand van die Middellandse See, die land tussen Asië, Europa en Afrika, is verset teen fascisme en nasionaal-sosialisme. Die arm en basies toegeruste Griekse leër rem die Italiaanse een by die Grieks-Albanese grensmanne en dien as 'n goeie en ligte voorbeeld vir die Europese lande. Dit is die eerste keer dat burgerlikes aan die oorlog deelneem en hul land verdedig met alles wat hulle het. Na die drievoudige inval van die Italiaanse, Duitse en Bulgaarse leër uit die noorde, word die Griekse vasteland deur die as beset. Die enigste gratis gebied van Griekeland is die eiland Kreta. En op hierdie land sal sommige van die mees heroïese optrede plaasvind. Ons sal nie nou die feite tydens die slag van Kreta en die Duitse besetting ontleed nie, maar ons sal die hoofkarakters van hierdie dramatiese geveg van naderby bekyk.
Sir Winston Leonard Spencer-Churchill (30 November 1874 - 24 Januarie 1965) was die premier van die Verenigde Koninkryk van 1940 tot 1945. Griekeland en die eiland Kreta was vir hom baie belangrik. Na die inname van Griekeland deur die Duitsers, het hy geglo dat die geallieerde magte op Kreta die eiland ten alle koste moet hou. Hy bewonder die Griekse vegters van die Albanese front tydens die Grieks-Italiaanse oorlog 1940-1941 en baie mense gee hom die frase "Van nou af moet ons sê dat helde soos Grieke veg#8221. Na die slag van Griekeland sal Churchill 'n baie goeie vriend van hom vertrou om die eiland Kreta te verdedig. In samewerking met die geallieerde hoofkwartier van die Midde -Ooste en veldmaarskalk Wavell, kies hulle generaal Fryberg.
Tydens die ballet van Kreta was die opperbevelhebbers:
Statebondsmagte, Midde -Ooste: Veldmaarskalk Archibald Wavell
Mediterreense vloot: Admiraal sir Andrew B. Cunningham
Lugbeampte, Midde -Ooste: Air Chief Marshal Sir Arthur Longmore
Admiraal van die vloot Andrew Browne Cunningham, 1st Burggraaf Cunningham van Hyndhope (7 Januarie 1883 - 12 Junie 1963) was 'n senior offisier van die Royal Navy tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was wyd bekend onder sy bynaam, "ABC ".
Tydens die slag van Kreta het die Britse vloot die Duitse konvooi van 70 skepe wat na Kreta gelei het (21 en 22 Mei) gebreek en die see -inval op die eiland is vermy. Na 'n week van hewige gevegte, het Britse bevelvoerders besluit dat die situasie hopeloos was en beveel om terug te trek uit Sfakia. In die volgende vier nagte is 16 000 troepe deur skepe na Egipte ontruim. 'N Kleiner aantal skepe sou troepe onttrek op 'n aparte sending van Heraklion, maar hierdie skepe is onderweg aangeval deur Luftwaffe -duikbomwerpers. Sonder lugbedekking het skepe van Cunningham ernstige verliese gely. Cunningham was egter vasbeslote dat die leër nie die weermag in die steek moes laat nie, en toe weermaggeneraals vrees dat hy te veel skepe sou verloor, het Cunningham beroemd gesê: Dit neem die vloot drie jaar om 'n skip te bou. Dit sal driehonderd jaar neem om 'n nuwe tradisie op te bou. Die ontruiming sal voortgaan.
Die " sê nooit dat die gesindheid van Cunningham en die mans onder sy bevel beteken het dat van 22 000 man op Kreta 16 500 mense gered is nie, maar met die verlies van drie kruisers en ses verwoesters. Vyftien ander groot oorlogskepe is beskadig.
Air Chief Marshal Sir Arthur Murray Longmore (8 Oktober 1885 - 10 Desember 1970) was 'n vroeë vlootvlieënier voordat hy 'n hoë rang in die Royal Air Force bereik het. Hy was van 1940 tot 1941 die opperbevelhebber van die RAF se Midde-Ooste-kommando.
Tydens die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog was Longmore 'n lugmaghoof en leier van RAF Training Command. Op 2 April 1940 word hy aangestel as lugdiensbevelvoerder in die Midde -Ooste. Hy het nie lank die volle vertroue van Winston Churchill in daardie posisie geniet nie en is in Mei 1941 onthef van sy bevel. Sy laaste rol voor sy formele uittrede in 1942 was as inspekteur-generaal van die RAF.
Veldmaarskalk Archibald Percival Wavell (5 Mei 1883 - 24 Mei 1950) was 'n senior offisier van die Britse leër. Hy het gedien in die Tweede Boereoorlog, die Bazar Valley -veldtog en die Eerste Wêreldoorlog, waartydens hy in die Tweede Slag van Ieper gewond is. Hy het in die Tweede Wêreldoorlog gedien, aanvanklik as opperbevelhebber in die Midde-Ooste, in watter rol hy die Britse magte gelei het tot die oorwinning oor die Italianers in Wes-Egipte en Oos-Libië tydens Operasie Kompas in Desember 1940, net om deur die Duitser verslaan te word Weermag in die Westelike Woestyn in April 1941.
Tydens die verdedigingsontplooiing op die eiland Kreta het Wavell deur die inligting van ULTRA, generaal Bernard Freyberg, bevelvoerder van "Creforce ", baie keer gewaarsku oor die inval in die lug. Daar is versendings van Wavell na "Creforce " se hoofkwartier wat die kennis oor die Duitse aanval bewys voordat dit gebeur.
Luitenant -generaal Bernard Cyril Freyberg (21 Maart 1889-4 Julie 1963) was 'n Britse gebore soldaat en Victoria Cross-ontvanger, wat later dien as die 7de goewerneur-generaal van Nieu-Seeland van 1946 tot 1952. Hy was 'n WWI-held en volgens sy manne 'n baie dapper soldaat.
Winston Churchill en die Britse leër het Freyberg in 1937 as ongeskik vir aktiewe diens geklassifiseer. Na die uitbreek van die oorlog in September 1939 keer hy in Desember terug na sy aktiewe lys as 'n spesiaal-aangestelde majoor-generaal. Toe die Nieu -Seelandse regering hom genader het, bied Freyberg sy dienste aan en word hy aangestel as bevelvoerder van die 2de Nieu -Seelandse ekspedisiemag en die 2de Nieu -Seelandse afdeling. In die chaos van die terugtog uit die Slag van Griekeland in 1941, gee Churchill Freyberg bevel oor die geallieerde magte tydens die Slag van Kreta. Daar is baie verskillende menings oor die optrede van Fryberg, sy verantwoordelikhede en uiteindelik die gevolg van die slag van Kreta. Opgedra om 'n aanval uit die lug te voorkom, bly hy behep met die (hoogs onwaarskynlike) moontlikheid van 'n vlootlanding en baseer sy taktiek daarop, en versuim voldoende om die vliegveld by Maleme te verdedig en ignoreer ULTRA -intelligensieboodskappe, wat toon dat die aanval deur die lug kom. Uiteindelik verloor die bondgenote Kreta in minder as 10 dae, maar moedig veg teen die Duitse valskermsoldate en bergtroepe.
Die ontruimingsplan was suksesvol en baie van Kreta se vegters het na Alexandria gekom. Bevorder tot luitenant-generaal en tot ridder as ridderbevelvoerder in die Orde van die Britse Ryk, het Freyberg voortgegaan om die 2de Nieu-Seelandse afdeling te beveel deur middel van die Noord-Afrikaanse en Italiaanse veldtogte van die Agtste Leër. Hy het 'n uitstekende reputasie gehad as taktikus op afdelingsvlak. Winston Churchill beskryf Freyberg as sy "salamander " vanweë sy liefde vir vuur en om altyd in die middel van die aksie te wees.
As gevolg van die geografiese samestelling van die eiland en sy voorkennis van Duitse planne, beplan Freyberg sy verdediging rondom vier selfstandige veggroepe wat ontplooi is in die streke waar die indringers in die lug waarskynlik vastrapplek sou kry. Hierdie gebiede sou die fokuspunte van die Kreta -verdedigingsplan vorm.
Die eerste hiervan, by Heraklion, sou verdedig word deur 'n garnisoen van 8 000 man wat bestaan ​​uit Australiese, Britse en Griekse troepe onder bevel van Brigadier B.H. Chappell. Die tweede, in die Rethimnon-Georgioupolis sektor, sou hê Brigadier G. A. Vasey bevelvoerende Australiese en Griekse eenhede van altesaam 7.500 man. Die derde, in die Souda Bay-Chania sektor, was onder bevel van Generaal -majoor Weston met 'n mag van 8 000 man, terwyl die vierde, onder Brigadier E. Puttick, het die Maleme-Galatas sektor net wes van Chania. Die Nieu -Seelanders in hierdie streek was verantwoordelik vir die verdediging van die vliegveld, die kus en die gevangenisvallei teen die Duitsers.
Brian Herbert Chappell (Geen foto beskikbaar nie)
Brigadier Brian Herbert Chappell was die bevelvoerder van die 14de Infanterie Brigade – (Heraklion Sektor)
Onder sy bevel:
2de Bataljon, Leicestershire Regiment (Lt. -kolonel C.H.V. Cox, DSO, MC) (637 beamptes en mans)
2de Bataljon, York en Lancaster Regiment (Lt. -kolonel A Gilroy) (742 beamptes en mans)
2de bataljon, Black Watch (Majoor AA Pitcairn in tydelike bevel) (867 beamptes en mans)
2/4de Australiese infanteriebataljon (Lt. -kolonel Ivan Noel Dougherty) (550 beamptes en mans)
1ste Bataljon, Argyll en Sutherland Highlanders (Lieut. Kol. RCB Anderson, DSO, MC Tymbaki Sektor)
7de Medium Regiment, RA (Maj.R.J.B. Snoek, DSO (gewond – 20 Mei 1941). Geen artillerie -toerusting en#8211 gewapen as infanterie. (450 beamptes en mans)
3de Griekse regiment (656 offisiere en mans), (Lt. -kolonel Ant Betinakis)
7de Griekse regiment (877 offisiere en mans), (Kol. E Cheretis)
Griekse Garnisoenbataljon (oud-Griekse 5de "Kreta " Afdeling, agtergelaat as garnisoen toe hul afdeling ontbied is om die vasteland te verdedig, 830 offisiere en mans)
C.E. Weston (geen foto beskikbaar nie)
Generaal -majoor C.E. Weston was die bevelvoerder van die Mobile Base Defense Organization – Chania & amp; Souda Bay
15de Kusregiment, RA
"S " Royal Marine Composite Battalion, maj. R Garrett (Royal Marines)
1ste Bataljon, The Rangers, The King 's Royal Rifle Corps – (later aangewys as 9de Bataljon, The King 's Royal Rifle Corps (The Rangers)
102ste (Northumberland Hussars) Anti-Tank Regiment, Royal Artillery – geen toerusting, gebruik as infanterie
106ste (Lancashire Huzars) Ligte regiment teen lugvaartuie, Royal Artillery – Lt.-kolonel AF Hely
16de Australiese Brigade Saamgestelde Bataljon – 350 offisiere en mans Gevorm uit die ondersterkte 2/2de en 2/3de Australiese Infanteriebataljonne
17de Australiese Brigade Saamgestelde Bataljon – 270 offisiere en mans Gevorm uit die onder-sterkte 2/5de en 2/6de Australiese Infanteriebataljonne
2de Griekse regiment – 930 offisiere en mans
2de swaar lugweerregiment, Royal Marines
Generaal -majoor George Alan Vasey (29 Maart 1895 - 5 Maart 1945) was 'n Australiese offisier. Hy het tydens die Tweede Wêreldoorlog tot die rang van generaal -majoor gestyg, voordat hy in 1945 dood is tydens 'n vliegtuigongeluk naby Cairns.
In Maart 1941 word Vasey bevorder tot tydelike brigadier en neem hy die bevel oor die 19de Infanterie Brigade van die 6de Afdeling na die vertrek van Horace Robertson na Australië om mediese redes. Hy het dit in Griekeland gelei en 'n nederlaag tydens die Slag van Vevi gely. Die instruksies van Vasey aan sy mans was in tipiese Vasey -terme opgesluit: Hier is dit goed, en jy bly goed. En as daar 'n bloedige Duitser tussen u pos en die volgende kom, draai dan u bleddie bren om en skiet hom teen die esel op. " Die 19de Infanteriebrigade is ontruim na Kreta, waar dit in die Slag van Kreta geveg het. Vasey is geprys vir sy werk op Kreta en was een van die laaste wat na Egipte ontruim is, maar ongeveer 3 000 Australiërs is gevange geneem. Alhoewel dit 'n bittere nederlaag was, word die prestasie van Vasey as uitstaande beskou, maar hy is aangestel as 'n bevelvoerder in die Orde van die Britse Ryk (CBE), 'n balie toegeken aan sy DSO en later die Griekse Oorlogskruis.
2/3rd Field Artillery Regiment, RAA Maj.IJ Bessell-Browne No.6 Battery, bestaande uit 90 mans gewapen met vier gevange Italiaanse 100 mm gewere en 4 x 75 mm gewere
2/1ste Australiese infanteriebataljon Lt. -kolonel Ian R Campbell 620 beamptes en mans (Rethymnon)
2/11de Australiese infanteriebataljon Lt. -kolonel Ray Sandover 650 beamptes en mans (Rethymnon)
2/7de Australiese infanteriebataljon Lt. -kolonel Theo Walker
2/8ste Australiese infanteriebataljon Lt. -kolonel John W Mitchell
4de Griekse regiment Kol. M Trifon 1 300 beamptes en mans (Rethymnon)
5de Griekse regiment Lt. -kolonel I Servos 1200 beamptes en mans (Rethymnon)
Gendarmerie Privates School Kol. Iak Chaniotis 916 Beamptes en mans (Rethymnon)
Generaal -majoor Sir Edward Puttick, (26 Junie 1890 - 25 Julie 1976) was 'n offisier wat tydens die Eerste en Tweede Wêreldoorloë by die Nieu -Seelandse weermag gedien het. Die eerste in Nieu-Seeland gebore soldaat wat die rang van luitenant-generaal bereik het, was van 1941 tot 1945 hoof van die algemene staf van die Nieu-Seelandse militêre magte.
Aan die begin van 1940 word die 4de Infanteriebrigade met Puttick bevorder tot tydelike brigadier, aangesien sy bevelvoerder die eerste brigade van die nuutgestigte 2de Nieu -Seelandse divisie sou wees, onder die algemene bevel van generaal -majoor Bernard Freyberg.
Op Kreta is Puttick bevorder tot tydelike generaal -majoor en het na die aanstelling van Freyberg as die bevelvoerder van Creforce die verantwoordelikheid vir die 2de Nieu -Seelandse afdeling oorgeneem. Tydens die Slag van Kreta het sy versuim om James Hargest, een van sy brigade -bevelvoerders, onder druk te sit om die heuwel 107 en Maleme -vliegveld in die begin te hou en dan 'n teenaanval te maak om die verdedigers van Maleme -vliegveld te ondersteun, gelei tot die uiteindelike verlies van die Duitsers.
4de Nieu -Seelandse Infanterie Brigade (Brig. Lindsay Inglis) tussen Chania en Galatas
18de Nieu -Seelandse infanteriebataljon
19de Nieu -Seelandse infanteriebataljon
20ste Nieu -Seelandse infanteriebataljon
5de Nieu -Seelandse Infanterie Brigade (Brig. James Hargest) (Maleme en Platanias)
21ste Nieu -Seelandse infanteriebataljon
22ste Nieu -Seelandse infanteriebataljon
23ste Nieu -Seelandse infanteriebataljon
28ste (Maori) Infanteriebataljon
7de Field Company Nieu -Seelandse ingenieurs
19de Army Field Corps Company
Gevangenes in Nieu -Seeland (FPC) is vrygelaat om die vyand te beveg.
1ste Griekse regiment (1 030 offisiere en mans), (Kol. IP Papadimitropoulos)
Evelpidon Officers ' Academy (17 beamptes, 300 kadette), (Lt. -kolonel Loukas Kitsos)
10de Nieu -Seelandse Infanterie Brigade (Lt. -kolonel Howard Kippenberger) (Galatas)
Nieu -Seelandse afdeling Kavallerie
Nieu -Seeland Saamgestelde Bataljon (700 gewere)
6de Griekse regiment (1 389 offisiere en mans), (Lt. -kolonel M Grigoriou)
8ste Griekse regiment (840 offisiere en mans), (Lt. -kolonel Pan Karkoulas)
Brigadier James Hargest (4 September 1891 - 12 Augustus 1944) was 'n offisier van die Nieu -Seelandse militêre magte, wat in die Eerste en Tweede Wêreldoorloë gedien het. Hy was 'n lid van die parlement in Nieu -Seeland van 1931 tot 1944, en verteenwoordig eerstens die Invercargill en daarna die Awarua -kiesers.
Tydens die Slag van Kreta was hy bevelvoerder van die 5de Nieu -Seelandse Infanteriebrigade en verantwoordelik vir die Maleme- en Platanias -sektor. Hy het swak oordeel getoon in die posisie van sy magte rondom die belangrike Maleme -vliegveld en in die beheer van hul bewegings sodra die geveg begin het. Weens 'n gebrek aan kommunikasie weens die groot lugaanval was daar 'n chaos in hierdie sektor. Na die kommunikasie met Leslie Andrew (22ste bataljonbevelvoerder) in die aand van 20 Mei (Hy besluit om terug te keer van punt 107 na 'n nabygeleë rant), het Hargest ingestem tot die onttrekking - beroemd geantwoord: 'as jy moet, moet jy'. Tot die 22ste Mei na die mislukkings met die teenaanvalle, het die 5de Brigade die sektor Maleme en Platanias aan die Duitsers oorgelaat.
5de Nieu -Seelandse Infanterie Brigade (Maleme en Platanias)
28ste (Maori) Infanterie Bataljon
1ste Griekse regiment (1 030 offisiere en mans), (kolonel IP Papadimitropoulos)
Evelpidon Officers ' Academy (17 beamptes, 300 kadette), (luitenant -kolonel Loukas Kitsos)
Generaal -majoor Sir Howard Karl Kippenberger (28 Januarie 1897 - 5 Mei 1957), bekend as "Kip ", was 'n offisier van die Nieu -Seelandse militêre magte wat in die Eerste en Tweede Wêreldoorloë gedien het.
Op Kreta word Kippenberger bevorder tot tydelike kolonel en word bevel gegee oor die 10de Brigade, 'n ad-hoc-formasie, wat 'n saamgestelde bataljon van 750 man bevat, wat hoofsaaklik bestaan ​​uit artillerie- en weermagdienskorps (sonder die meeste van hul swaar toerusting en vragmotors) , Nieu -Seelandse afdelingskavallerie, 'n paar masjiengeweerders en twee Griekse regimente. Sy 20ste bataljon was ook deel van die brigade, maar daar was streng beheer oor die ontplooiing en gebruik daarvan.
Toe die Duitsers op 20 Mei die inval in Kreta begin, was Kippenberger, soos die meeste verdedigers van die eiland, verbaas toe honderde Fallschirmjäger (valskermsoldate) onder valskerms neerdaal. Hy het vinnig herstel en was op pad na sy hoofkwartier toe 'n skietgeweer van 'n valskermsoldaat op sy pad was. Nadat hy sy enkel gedraai het om die skietery te vermy, het hy die valskermsoldaat doodgeskiet met 'n skoot op die kop. Sy brigade was oos van die Maleme -vliegveld, op die Galatas -vlaktes. Dit was goed geplaas om verspreide valskermsoldate teen te val wat begin konsolideer het in 'n goeie beginposisie waaruit 'n aanval op die vliegveld geloods kon word. Sy versoek om dit te doen is geweier deur die waarnemende afdelingsbevelvoerder, brigadier Edward Puttick. 'N Aanval wat later geloods is sonder kennis van Kippenberger ', het misluk, alhoewel hy geglo het dat die uitkoms anders kon gewees het as sy troepe betrokke was.
Vir die meeste van die oorblywende dae van die geveg is 'n reeks aanvalle en teenaanvalle geloods. Die 10de Brigade is ondergeskik gestel aan die 4de Infanteriebrigade, hoewel Kippenberger in bevel van die voorste troepe van die brigade rondom die stad Galatas gebly het. Die volgende paar dae was hy 'n belangrike rol in die handhawing van die verdedigende dissipline van die voorste troepe, van wie die meeste nie opgeleide infanterie was nie. Toe Galatas op 25 Mei op die Duitsers val, het hy vinnig 'n suksesvolle teenaanval beplan, gelei en uitgevoer om die stad te herower. Ondanks hierdie noemenswaardige sukses was dit van korte duur, aangesien die brigade na 'n korter verdedigingslinie moes terugtrek en die stad verlaat is. Kippenberger sluit aan by die 20ste bataljon toe dit geleidelik terugtrek na Sphakia, aan die suidkus van die eiland, waarvandaan dit na Egipte moes ontruim word. By sy aankoms in Sphakia moes hy 'n aantal van sy manne kies om as agterhoede te bly terwyl die res van die bataljon op 30 Mei ontruim is. Tot sy plesier kon die agterhoede wat hy gedink het hy op Kreta moes laat vaar, die volgende dag volg.
As gevolg van sy optrede in Griekeland en Kreta, het Kippenberger vir hom 'n reputasie gesmee as een van die voorste offisiere van die 2de afdeling. Sy brigade -bevelvoerder, Puttick, het hom aanbeveel vir die leiding van 'n infanterie -brigade, hoewel hy vir eers die bevelvoerder van die 20ste bataljon sou bly. Later in die jaar kry hy 'n Distinguished Service Order (DSO) vir sy leiding tydens die Slag van Kreta.
Ultimately, Crete was lost for Freyberg even before the first German paratrooper landed. A week before, following his confident cable to Churchill, Freyberg learned from Ultra that his troops were in fact nie properly situated to meet the invasion, and he warned Wavell. The British commander reminded Freyberg by special messenger that he could not compromise Ultra.
Originally published in the November 2006 issue of Tweede Wereldoorlog. Klik hier om in te teken.
geen. 37417. p. 203. 1 January 1946.
geen. 33281. p. 3629. 3 June 1927.
geen. 33463. p. 867. 29 February 1929.
geen. 33699. p. 1802. 17 March 1931.
geen. 33978. p. 6014. 15 September 1933.
geen. 34070. p. 4591. 17 July 1934.
geen. 34238. p. 767. 31 December 1935.
geen. 34444. p. 6372. 15 October 1937.
Fitzgerald was born in the family home, in the Melbourne suburb of Kew, the second son of Frank Fitzgerald and Margaret née Poynton. Frank Fitzgerald was a journalist with Die ouderdom for approximately ten years and about eight years with The Argus. He periodically filled the roles of general reporting, leader writing, political correspondent, art critic, music critic, theatre critic and motoring editor.
Kyk die video: Into The Storm - Winston Churchill meets Major General Bernard Montgomery (Mei 2022).