Die tweeledigheid van die Skrifte | 4windkoinonia
← ‘n Groot wolk van getuies
Niemand spring die vuur vry nie! →
Die tweeledigheid van die Skrifte
Posted on Maart 5, 2018	by 4windkoinonia
G___________ skryf weer:
“….waarmee ek sukkel is die beeld van Christus se liggaam wat “opstyg” en dan ‘n wolk wat van dáár uit die “hemel” (lug) kom en Hom uit sy dissipels se gesigsveld wegneem…”
Ja, ek stem saam met jou dat die “opstyg” van Jesus in fisiese terme, was definitief ‘n onnatuurlike gebeurtenis. Die wolk het definitief uit die fisiese hemel neergedaal. Wolke kan seker dit doen as God hulle beweeg. Kyk na hierdie wolk(kolom):
Eks 14:19-20 En die Engel van God wat voor die leër van Israel uit getrek het, het daar weggegaan en agter hulle aan getrek. En die wolkkolom het ook voor hulle weggetrek en agter hulle gaan staan; (20) so het dit dan tussen die leër van die Egiptenaars en die leër van Israel in gekom. En die wolk was daar met die duisternis, en dit het die nag verlig, sodat die een nie naby die ander gekom het die hele nag deur nie.
Hierdie was ‘n werklike fisiese wolk vir die aardse oë, maar wat was dit eintlik vir diegene met geestelike oë. Die antwoord is in die teks:
Vir die aardse oë was dit ‘n wolkkolom. Vir hulle met geestelike oë is dit die Engel van die Here. Kyk wat maak die wolk – Hy vertoon Homself as duisternis vir die Egiptenare en as Lig vir die Israeliete. Dit is hoe God dinge doen. Hy verblind sommige en ander gee Hy Sy Lig (Jesus Christus) – die Vader neem die besluit:
Joh 6:44 Niemand kan na My toe kom as die Vader wat My gestuur het, hom nie trek nie; en Ek sal hom opwek in die laaste dag.
Ons kan dus na dieselfde woorde kyk in die Skrifte en daar sal altyd twee uiteenlopende beelde gesien word. Een sal fisies wees en die ander sal geestelik wees. Ons almal sien eers aardse beelde en heg daaraan betekenisse. En so gaan ons voort en kan niks geestelik in die beelde sien nie. Dit is die aardse denke. Dit is beperk – ‘n tipe gevangenis. Maar later, wanneer God ons oë oopmaak, dan lyk dinge anders. Aardse beelde kry dan dieper geestelike betekenisse en so begin ons God se “onsienlike dinge” verstaan. Die hele Bybel gee ons hierdie simboliese taal deur woorde, en die betekenis van hierdie simbole word net in die Skrifte self verduidelik. Ons kyk dus nie buite die hele konteks van die geskrewe Woord vir die betekenisse van die simbole nie:
1Ko 4:6 Hierdie dinge, broeders, het ek op myself en Apollos toegepas om julle ontwil, dat julle aan ons kan leer om nie te dink bo wat geskrywe is nie, sodat julle nie die een ter wille van die ander opgeblase sou wees teen ‘n derde nie.
As ons wil “opgeblase” wees en mekaar wil beindruk, dan gebruik ons hoogdrawende buite-Skriftelike verwysings wat net die aardse ego streel. God gebruik die dinge van hierdie skepping eerstens om ons primêre begripsvermoë te bevredig. Ons primêre begripsvermoë kan as ‘n ‘eerste hemel’ uitgebeeld word. Paulus praat van ‘n “derde hemel” waarin hy opgeneem was om die diepste openbaring van God ervaar het:
2Kor 12:1-4 Dit is waarlik vir my nie nuttig om te roem nie, want ek sal kom tot gesigte en openbaringe van die Here. 2 Ek weet van ‘n man in Christus, veertien jaar gelede—of dit in die liggaam was, weet ek nie, of buite die liggaam, weet ek nie, God weet dit—dat so iemand weggeruk is tot in die derde hemel. 3 En ek weet van so ‘n man—of dit in die liggaam of buite die liggaam was, weet ek nie, God weet dit— 4 dat hy weggeruk is in die Paradys en onuitspreeklike woorde gehoor het wat ‘n mens nie mag uitspreek nie.
Daar is dus vlakke van openbaringe wat elkeen van ons sal ervaar. Ons eerste primêre vlak van openbaring kan dus as die ‘eerste hemel’ gesien word. Dit is ons beginplek om dinge op ‘n abstrakte manier te internaliseer. Dit is wat die volgende teks vir ons wil sê:
Rom 1:20 Want sy onsigbare dinge kan van die skepping van die wêreld af in sy werke verstaan en duidelik gesien word, naamlik sy ewige krag en goddelikheid, sodat hulle geen verontskuldiging het nie.
Alles het dus ‘n tweeledige betekenis – die aardse (uiterlike beeld) en ‘n hemelse (innerlike beeld). Net so het die konsep van “opstyg” ‘n tweeledige betekenis. Dinge kan dus vir ons aanvanklik net ‘n fisiese betekenis het, maar ons sal mettertyd deur God tot ander vlakke van betekenis geneem word. Dit is ook ‘n geestelike verwysing wat betrekking het op ons geestelike groei. Ons geestelike groei gaan deur verskillende “hemele” en dit verwys na hoe ons dinge in ons denke ervaar. Ons denke is aardsgebonde aanvanklik, en God se geestelike denke is nie belangrik vir ons aardse natuurlike mensdenke op daardie stadium nie.
God se geestelike denke is egter ver verwyderd van die aardse denke:
Jes 55:8-9 Want my gedagtes is nie julle gedagtes nie, en julle weë is nie my weë nie, spreek die HERE. (9) Want soos die hemel hoër is as die aarde, so is my weë hoër as julle weë en my gedagtes as julle gedagtes.
Daar is dit! Jesaja gee hier een van die bewyse dat hemele verband hou met denke – “my gedagtes” = hemel (God se insigte) teenoor “julle gedagtes” = aarde (mens se insigte). Mens is dus basies aanvanklik vasgevang in sy eie aardse denke (sy eie insig van dinge). Kom ons kyk weer na die teks en neem dan die eerste verse in Genesis as voorbeeld van die eerste twee ‘hemele’ (die eerste twee vlakke van openbaring) IN ons:
Gen 1:1-8 In die begin het God die hemel en die aarde geskape. 2 En die aarde was woes en leeg, en duisternis was op die wêreldvloed, en die Gees van God het gesweef op die waters. 3 En God het gesê: Laat daar lig wees! En daar was lig. 4 Toe sien God dat die lig goed was. En God het skeiding gemaak tussen die lig en die duisternis; 5 en God het die lig dag genoem, en die duisternis het Hy nag genoem. En dit was aand en dit was môre, die eerste dag. 6 En God het gesê: Laat daar ‘n uitspansel wees tussen die waters, en laat dit skeiding maak tussen waters en waters. 7 God het toe die uitspansel gemaak en die waters wat onder die uitspansel is, geskei van die waters wat bo die uitspansel is. En dit was so. 8 En God het die uitspansel hemel genoem. En dit was aand en dit was môre, die tweede dag.
Die eerste twee skeppingsdae gee aan ons die beelde van die eerste twee hemele wat God reg aan die begin in Genesis aan ons bekendstel – die “wêreldvloed” (die water) en die “droë grond”. Die watervloed wat in duisternis gehul was, gee ‘n prent van die geestelike duisternis wat inherent aan die mens (die eerste Adam) was. Dit wys na ons aardse mens se aanvanklike insig in God se werke. Die mens is aanvanklik nie bewus van God se waarheid nie en kan nie gehoorsaam wees aan God nie. Dit is baie duidelik uit die optrede van Adam ne Eva. Die eerste Adam was nie met volmaakte geestelike insigte geskep soos deur meeste Christene geglo word nie. Nie net was Adam se denke (sy eerste hemel-insigte) duister nie, maar sy vlees (sy aarde) was ook nie deel van God se geestelike koninkryk nie. “Vlees en bloed” was nooit en sal nooit deel wees van God se geestelike perfekte koninkryk nie:
1Ko 15:50 Maar dit verklaar ek, broeders, dat vlees en bloed die koninkryk van God nie kan beërwe nie; ook beërwe die verganklikheid nie die onverganklikheid nie.
Hierdie waarheid word reg in die begin in Genesis vir ons gesê in die volgende woorde – vir hulle wat dit kan sien en hoor.
Gen 1:1-2 In die begin het God die hemel en die aarde geskape. (2) En die aarde was woes en leeg, en duisternis was op die wêreldvloed, en die Gees van God het gesweef op die waters.
Die “wêreldvloed” (die water) is ons ‘eerste hemel’ en die denke van die aardse mens is gehul in duisternis. As die Lig (Christus) na ons gebring word, dan word ons bewus gemaak van ons duistenis en ons kom tot ander insigte – ons ‘styg op’ na die tweede “hemel” – ons denke word opgehef tot ‘n hoër begrip van dinge. Dit kom as gevolg van die “Lig”:
Gen 1:3-5 En God het gesê: Laat daar lig wees! En daar was lig. (4) Toe sien God dat die lig goed was. En God het skeiding gemaak tussen die lig en die duisternis; (5) en God het die lig dag genoem, en die duisternis het Hy nag genoem. En dit was aand en dit was môre, die eerste dag.
As die “droë grond” dus na vore kom uit die “wêreldvloed” (die “waters”), is die mens oortuig hy is gered….van die “wêreld[vloed]”:
Gen 1:9-10 En God het gesê: Laat die waters onder die hemel hulle op een plek versamel, sodat die droë grond sigbaar word. En dit was so. (10) En God het die droë grond aarde genoem, en die versameling van die waters het Hy see genoem. Toe sien God dat dit goed was.
Soos die “droë grond” nog verbind is aan die aardse waters in die natuur, so is die ‘tweede hemel’ nog steeds gekoppel aan ‘n onvervulde aardse denke. Die ‘eerste hemel’ en die ‘tweede hemel’ is dus nie so ver van mekaar nie. Die “droë grond” bring ook net voort “grasspruitjies, plante wat saad gee en bome wat, volgens hulle soorte, vrugte dra”, wat vir ons ‘n beeld gee van geestelike onvolwassenheid:
Gen 1:11-13 En God het gesê: Laat die aarde voortbring grasspruitjies, plante wat saad gee en bome wat, volgens hulle soorte, vrugte dra, waarin hulle saad is, op die aarde. En dit was so. (12) Die aarde het voortgebring grasspruitjies, plante wat saad gee volgens hulle soorte en bome wat vrugte dra, waarin hulle saad is, volgens hulle soorte. Toe sien God dat dit goed was. (13) En dit was aand en dit was môre, die derde dag.
Mens moet in hierdie toestand (die ‘tweede hemel’) tevrede wees met plante as sy stapeldieet!
Gen 1:29 Verder het God gesê: Ek gee nou aan julle al die plante wat saad gee, wat op die hele aarde is, en al die bome waar boomvrugte aan is, wat saad dra. Dit sal julle voedsel wees.
Om plante (groente) te eet bring nie vervulling nie. Groente is ‘n teken van geestelike onvolwassenheid:
Rom 14:1-2 En neem hom aan wat swak is in die geloof, nie om oor sy gevoelens te oordeel nie. (2) Die een glo dat ‘n mens alles mag eet, maar hy wat swak is, eet groente.
Adam (en Eva) was inderdaad as fisiese volwassenes geskep, maar geestelik was hulle “swak” en totaal blind. Hulle kon nie eens hul eie naaktheid in die verband herken nie:
Gen 2:25 En hulle was altwee naak, die mens en sy vrou, maar hulle het hul nie geskaam nie.
Om dus te beweeg van die ‘eerste hemel’ tot die ‘tweede hemel’ (om uit die donker waters op te kom tot op die droë grond) is dus nie wat geestelike volwassenheid teweeg bring nie. Mens kan dus uit die sondige wêreld geneem word en as Christen bekendstaan, maar nog steeds innerlik deel wees van die denkpatrone van die wêreld. Daarom is die gemeente van die Laodicense deur die gees van God uitgewys as ‘n tipe van alle kerkgemeenskappe wat Christus in naam bely, maar vasklou aan hul hoogmoedigheid oor hul eie vleeslike werke. Hulle dink hulle is vol wysheid en op pad ‘hemel toe’ (die “derde hemel” wat Paulus van praat in 2Kor 12:1-4), terwyl hulle eintlik “ellendig en beklaenswaardig en arm en blind en naak is”.
Opn 3:17 Want jy sê: Ek is ryk en het verryk geword en het aan niks gebrek nie; en jy weet nie dat dit jy is wat ellendig en beklaenswaardig en arm en blind en naak is nie.
Ons moet totaal afsien en verlos word van hierdie ‘tweede hemel’ wat nog aards is. Dit is eers wanneer ons in die “derde hemel” opgeneem word (“opstyg”) dat ons met geestelike volwassenheid in ons denke en dade optree:
2Ko 12:2-4 Ek weet van ‘n man in Christus, veertien jaar gelede—of dit in die liggaam was, weet ek nie, of buite die liggaam, weet ek nie, God weet dit—dat so iemand weggeruk is tot in die derde hemel. (3) En ek weet van so ‘n man—of dit in die liggaam of buite die liggaam was, weet ek nie, God weet dit— (4) dat hy weggeruk is in die Paradys en onuitspreeklike woorde gehoor het wat ‘n mens nie mag uitspreek nie.
Ja, die derde hemel is ‘n plek wat nie nou vir baie beskore is nie. Paulus wat as een van die hoogste gekwalifiseerdes in die Nuwe Testament erken word, het al sy aardse kwalifikasies as “drek” begin sien nadat hy die denke van die “derde hemel” deelagtig geword het:
Fil 3:4-8 alhoewel ek rede het om ook te vertrou op die vlees. As iemand anders meen dat hy op die vlees kan vertrou, ek nog meer. (5) Ek is besny op die agtste dag, uit die geslag van Israel, uit die stam van Benjamin, ‘n Hebreër uit die Hebreërs; wat die wet betref, ‘n Fariseër; (6) wat ywer betref, ‘n vervolger van die gemeente; wat die geregtigheid in die wet betref, onberispelik. (7) Maar wat vir my wins was, dit het ek om Christus wil skade geag. (8) Ja waarlik, ek ag ook alles skade om die uitnemendheid van die kennis van Christus Jesus, my Here, ter wille van wie ek alles prysgegee het en as drek beskou, om Christus as wins te verkry.
Die woorde wat Paulus van praat wat hy gehoor het in die “derde hemel” is vir die aardse wyses te laag, te onedel om te gebruik te word in ordentlike (akademiese) geselskap. God het egter die wysheid van die mens belaglik gemaak, en min kan dit sien:
1Ko 1:24-29 maar vir die wat geroep is, Jode sowel as Grieke: Christus, die krag van God en die wysheid van God. (25) Want wat dwaas is by God, is wyser as die mense; en wat swak is by God, is sterker as die mense. (26) Want let op julle roeping, broeders: julle is nie baie wyse na die vlees nie, nie baie magtiges, nie baie edeles nie; (27) maar wat dwaas is by die wêreld, het God uitverkies om die wyse te beskaam; en wat swak is by die wêreld, het God uitverkies om wat sterk is, te beskaam; (28) en wat onedel is by die wêreld en wat verag is, het God uitverkies, en wat niks is nie, om wat iets is, tot niet te maak, (29) sodat geen vlees voor Hom sou roem nie.
Die gees van God leer uitsluitlik die teologie van die hemelse dinge van God, wat in geen teologiese fakulteit op aarde as ‘n module aangebied word nie. Maar hulle wat God in gees en waarheid aanbid, preek net deur “geestelike dinge met geestelike” te vergelyk:
1Ko 2:13 Daarvan spreek ons ook, nie met woorde wat die menslike wysheid leer nie, maar met dié wat die Heilige Gees leer, sodat ons geestelike dinge met geestelike vergelyk.
Hoe "bind" en "ontbind" ons?
'Aan die vrugte word die boom geken'
Waar was Jesus na Hy gekruisig was, en voor Hy opgestaan het uit die dode?
Wat beteken "die Naam van Jesus”
'As God vír ons is, wie kan teen ons wees?'
Lees eers hier (661)
Julie 2020 (11)