Skoolmishandeling - oorsake, tipes, voorkoming - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Skoolafwyking - dit is 'n afwyking van aanpassing van 'n skoolgaande kind aan die voorwaardes van 'n opvoedkundige instelling, waarin die vermoë om te leer verminder word, en verhoudings met onderwysers en klasmaats versleg. Dikwels kom dit voor in jonger skoolkinders, maar kan dit ook in kinders op hoërskool manifesteer.
Skoolmishandeling is 'n skending van die student se aanpassing aan eksterne vereistes, wat ook 'n afwyking is van die algemene vermoë om psigologiese aanpassing as gevolg van sekere patologiese faktore. Dit blyk dus dat skoolmishandeling 'n biomediese probleem is.
In hierdie opsig tree skooladaptasie op vir ouers, onderwysers en dokters, as 'n vektor "siekte / gesondheidsversteuring, ontwikkelingsversteuring of gedragsversteuring". In hierdie opsig word die houding teenoor die verskynsel van skoolaanpassing uitgedruk as iets ongesond, wat praat van die patologie van ontwikkeling en gesondheid.
Die negatiewe gevolg van hierdie verhouding is 'n verwysingspunt vir verpligte toetsing voordat 'n kind skool toe gaan of om die ontwikkelingsvlak van 'n student te evalueer in verband met sy oorgang van een skoolvlak na die volgende wanneer hy van die afwesigheid van afwykings moet beskik in die vermoë om te studeer volgens die program wat deur onderwysers aangebied word en die skool wat die ouers gekies het.
Nog 'n gevolg is die uitgesproke neiging van onderwysers wat nie 'n student kan hanteer nie, hom na 'n sielkundige of psigiater rig. Kinders met 'n aanpassingsversteuring word op 'n spesiale manier uitgesonder. Hulle word gemerk as volg uit die kliniese praktyk vir alledaagse gebruik - "psigopaat", "histeries", "skisoid" en ander verskillende voorbeelde van psigiatriese terme wat heeltemal onregverdig gebruik word vir sosiale, psigologiese en opvoedkundige doeleindes. om die magteloosheid, gebrek aan professionaliteit en onbevoegdheid van diegene wat verantwoordelik is vir die opvoeding, opvoeding van die kind en maatskaplike bystand vir hom te dek en te regverdig.
Die voorkoms van tekens van psigiese aanpassingsversteuring word in baie studente waargeneem. Sommige kenners meen dat ongeveer 15-20% van die studente psigoterapeutiese hulp nodig het. Daar is ook vasgestel dat daar 'n afhanklikheid is van die frekwensie van die voorkoms van aanpassingsversteuring op die ouderdom van die student. By jong skoolkinders word skoolmishandeling in 5-8% van episodes waargeneem. In adolessente is hierdie syfer aansienlik hoër en beloop 18-20% van die gevalle. Daar is ook data van 'n ander studie, volgens watter aanpassingsversteuring by leerlinge tussen die ouderdomme 7-9 jaar in 7% van die gevalle verskyn.
In adolessente word skoolafwyking in 15.6% van die gevalle waargeneem.
Die meeste idees oor die verskynsel van skoolmishandeling ignoreer die individu en ouderdomspesifisiteit van die kind se ontwikkeling.
Die redes vir skoolmishandelingstudente
Daar is verskeie faktore wat skoolmishandeling veroorsaak. Hieronder sal oorweeg word, wat is die oorsake van skoolmishandeling van studente, onder wie is daar:
- onvoldoende voorbereidingsvlak van die kind vir skooltoestande; gebrek aan kennis en onvoldoende ontwikkeling van psigomotoriese vaardighede, waardeur die kind stadiger is as die ander om take te hanteer;
- Onvoldoende beheer van gedrag - dit is moeilik vir 'n kind om 'n hele les te sit, stil en nie opstaan ​​nie;
- onvermoë om aan te pas by die pas van die program;
- sosio-sielkundige aspek - die mislukking van persoonlike kontak met die onderwyspersoneel en met eweknieë;
- Lae vlak van ontwikkeling van die funksionele vermoëns van kognitiewe prosesse.
As gevolg van skoolmishandeling is daar verskeie ander faktore wat die student se gedrag by die skool beïnvloed en die gebrek aan normale aanpassing.
Die mees invloedryke faktor is die invloed van die eienskappe van die familie en ouers. Wanneer sommige ouers te emosionele reaksies op die mislukkings van hul kind in die skool is, is hulle self, en glad nie geweet nie, nadelig vir die indrukwekkende kinderlike psige. As gevolg van hierdie houding begin die kind hom skandeer vir sy onkunde oor onderskeidelik 'n onderwerp. Hy is bang om sy ouers die volgende keer te teleurstel. In hierdie verband ontwikkel die baba 'n negatiewe reaksie ten opsigte van alles wat met die skool verband hou, wat weer tot die vorming van skoolmishandeling lei.
Die tweede belangrikste faktor na die invloed van ouers is die invloed van die onderwysers self, met wie die kind met die skool in wisselwerking tree. Dit gebeur dat onderwysers verkeerdelik 'n leerparadigma bou, wat weer die ontwikkeling van misverstand en negatiwiteit van studente beïnvloed.
Skoolmishandeling van adolessente manifesteer in te hoë aktiwiteit, die manifestasie van sy karakter en persoonlikheid deur klere en voorkoms. As die onderwysers in reaksie op sulke uitdrukkings van die skoolkinders te gewelddadig reageer, sal dit die negatief reageer. As 'n protes teen die leerstelsel, kan 'n tiener die verskynsel van skoolmishandeling in die gesig staar.
Nog 'n invloedryke faktor in die ontwikkeling van skoolmishandeling is die invloed van eweknieë. Veral skooladaptasie van adolessente is baie afhanklik van hierdie faktor.
Tieners is 'n baie spesiale kategorie mense, wat gekenmerk word deur verhoogde indrukbaarheid. Tieners kommunikeer altyd met maatskappye, dus die opinie van vriende wat in hul kommunikasiekring is, word gesaghebbend vir hulle. Dit is hoekom, as eweknieë protes teen die leerstelsel uitdruk, is daar 'n hoë waarskynlikheid dat die kind self ook by die universele protes sal aansluit. Alhoewel dit meestal meer konformele individue betref.
Om die redes vir skoolmishandeling van studente te ken, kan 'n mens die wanaanpassing van die skool by die aanvang van primêre simptome diagnoseer en betyds begin werk. Byvoorbeeld, as 'n student op 'n oomblik sy onwilligheid verklaar om skool toe te gaan, sy eie akademiese prestasie daal, hy begin negatief en baie skerp praat oor onderwysers, dan is dit die moeite werd om te dink oor moontlike disadaptasie. Hoe gouer die probleem geïdentifiseer word, hoe gouer kan dit hanteer word.
Skoolmishandeling mag nie eers op die prestasie en dissipline van studente vertoon word nie, uitgedruk in subjektiewe ervarings of in die vorm van psigogene afwykings. Byvoorbeeld, onvoldoende reaksies op stres en probleme wat verband hou met die disintegrasie van gedrag, die ontstaan ​​van konflikte met ander mense, 'n skerp en skielike afname in belangstelling in die leerproses in die skool, negativisme, verhoogde angs, disintegrasie van leervaardighede.
Vorme van skoolmishandeling sluit in kenmerke van die opvoedkundige aktiwiteite van laerskoolstudente. Jonger studente sal waarskynlik die vakkant van die leerproses bemeester - die vaardighede, tegnieke en vaardighede waardeur nuwe kennis geleer word.
Die ontwikkeling van die motiveringsbehoefteskant van leeraktiwiteit vind op latente wyse plaas: die norme en vorme van sosiale gedrag van volwassenes geleidelik aan te pas. Die kind weet nog steeds nie hoe om dit so aktief as volwassenes te gebruik nie, maar bly steeds baie afhanklik van volwassenes in hul verhoudings met mense.
As die jonger student nie die vaardighede van leeraktiwiteite of die metodes en tegnieke ontwikkel wat hy gebruik nie en wat in hom vasgestel word, nie produktief genoeg is nie en nie ontwerp is om meer komplekse materiaal te bestudeer nie, lê hy agter klasmaats en begin hy ernstige leerprobleme ervaar.
So, een van die tekens van skoolmishandeling kom voor - 'n afname in akademiese prestasie. Die redes kan die individuele kenmerke van psigomotoriese en intellektuele ontwikkeling wees, wat egter nie noodlottig is nie. Baie onderwysers, sielkundiges en psigoterapeute glo dat met die behoorlike organisasie van werk met sulke studente, met inagneming van individuele eienskappe, aandag gee aan hoe kinders met take van wisselende kompleksiteit te doen kry, is dit moontlik om 'n paar maande uit te skakel, sonder om kinders van die klas af te skei. in studie- en ontwikkelingsvertraging vergoeding.
Nog 'n vorm van skoolmishandeling onder jonger studente het 'n sterk verband met die spesifieke aspekte van ouderdomsontwikkeling. Die vervanging van die hoofaktiwiteit (leer kom om die speletjies te vervang), wat voorkom by kinders so jonk as ses jaar, is te danke aan die feit dat slegs die verstaanbare en aanvaarde motiewe van die leerstellings gevestigde motiewe onder gevestigde omstandighede word.
Die navorsers het bevind dat daar onder die ondervraagde studente van die eerste tot derde grade diegene was wat 'n voorskoolse karakter gehad het met betrekking tot leer. Dit beteken dat daar nie soveel leeraktiwiteite vir hulle was as die situasie in die skool en al die eksterne eienskappe wat die kinders in die spel gebruik het nie. Die rede vir die opkoms van hierdie vorm van skoolmishandeling lê in die onoplettendheid van ouers vir hul kinders. Eksterne tekens van die onvolwassenheid van leermotivering manifesteer as 'n onverantwoordelike houding van die student teenoor skoolwerk, uitgedruk deur indiskipline, ondanks die hoë mate van vorming van kognitiewe vermoëns.
Die volgende vorm van skoolmishandeling is die onvermoë om selfbeheersing, die willekeurige beheer van gedrag en aandag te gee. Die onvermoë om aan te pas by die skooltoestande en beheersgedrag in ooreenstemming met die aanvaarde standaarde, kan die gevolg wees van onbehoorlike opvoeding, wat redelik nadelig beïnvloed en bydra tot die verergering van sekere sielkundige eienskappe, byvoorbeeld verhoogde opwinding, probleme om aandag te vestig, emosionele labiliteit en ander.
Die hoofkarakter van die gesinsstyl van hierdie kinders is die volledige afwesigheid van eksterne raamwerke en norme, wat die middele van selfregering vir die kind word, of die beskikbaarheid van beheermaatreëls net buite.
In die eerste geval is dit inherent in die gesinne waar die kind absoluut aan hom oorgelaat word en ontwikkel in die omstandighede van volledige verwaarlosing, of gesinne met 'n "kinderkultus". Dit beteken dat die kind absoluut alles wat hy wil hê en sy vryheid nie beperk is nie.
Die vierde vorm van skoolmishandeling onder jonger skoolkinders is die onvermoë om aan te pas by die ritme van die lewe op skool.
Die meeste voorkom dit by kinders met 'n verswakte liggaam en lae immuniteit, kinders met vertraagde fisiese ontwikkeling, 'n swak senuweestelsel, met gestremdhede van die ontleders en ander siektes. Die rede vir hierdie vorm van skoolmishandeling in die verkeerde gesinsopvoeding of om die individuele eienskappe van kinders te ignoreer.
Bogenoemde vorms van skoolmishandeling is nou verwant aan die sosiale faktore van hul ontwikkeling, die opkoms van nuwe hoofaktiwiteite en vereistes. So, psigogeniese, skoolmishandeling is onlosmaaklik gekoppel aan die aard en eienskappe van die verhouding van belangrike volwassenes (ouers en onderwysers) aan die kind. Hierdie houding kan uitgedruk word deur die styl van kommunikasie. Eintlik kan die kommunikasiestyl van beduidende volwassenes met laerskoolkinders 'n struikelblok vir leeraktiwiteite word, of lei tot die feit dat werklike of gekonfronteerde probleme en probleme wat met studie verband hou, deur die kind as onverganklik beskou sal word, gegenereer deur sy tekortkominge en ondankbare.
As negatiewe ervarings nie vergoed word nie, as daar geen beduidende mense is wat van harte wil en dat hulle 'n benadering tot die kind kan vind om sy selfbeeld te verhoog nie, sal hy psigogene reaksies hê op enige skoolprobleme wat as gevolg daarvan 'n sindroom sal vorm psigogene disadaptasie.
Voordat jy die tipes skoolmishandeling beskryf, moet jy die kriteria uitlig:
- versuim om te studeer in programme wat voldoen aan die ouderdom en vermoëns van die student, tesame met tekens soos herhaling, chroniese mislukking, gebrek aan opvoedkundige kennis en gebrek aan nodige vaardighede;
- versteuring van emosionele persoonlike houding teenoor die leerproses, onderwysers en lewensverwante geleenthede wat met studie verband hou;
- episodiese nie-korrektiewe gedragsversteurings (antidissiplinêre gedrag met betogende opposisie teenoor ander studente, inagneming van die reëls en verpligtinge van lewe in skool, manifestasies van vandalisme);
- patogene wanaanpassing, wat die gevolg is van die ontwrigting van die senuweestelsel, sensoriese analiseerders, breinsiektes en manifestasies van verskillende vrese;
- psigososiale wanaanpassing, wat as 'n geslagsouderdom se individuele eienskappe van die kind dien, wat sy nie-standaard bepaal en 'n spesiale benadering in die skoolvoorwaardes benodig;
- sosiale wanaanpassing (ondermyn van orde, morele en wetlike norme, antisosiale gedrag, vervorming van interne regulering, sowel as sosiale houdings).
Daar is vyf hoof tipes manifestasies van skoolmishandeling.
Die eerste tipe is 'n kognitiewe skoolmishandeling, wat die kind se mislukking uitdruk in die onderrig van programme wat ooreenstem met die student se vermoëns.
Die tweede tipe skoolmishaanstelling is emosioneel-evaluatief, wat gepaard gaan met permanente oortredings van die emosionele-persoonlike houding, beide vir die leerproses as 'n geheel en vir individuele vakke. Sluit angs en bekommernisse oor probleme by die skool.
Die derde soort skoolmishandeling is gedrag, dit is die herhaling van die oortreding van gedrag in die skoolomgewing en opleiding (aggressie, onwilligheid om kontak en passiewe weieringreaksies te maak).
Die vierde tipe skoolmishandeling is somaties, dit word geassosieer met afwykings in die fisiese ontwikkeling en gesondheid van die student.
Die vyfde tipe skoolmishandeling is kommunikatiewe, dit spreek probleme uit om kontakte met beide volwassenes en eweknieë te identifiseer.
Voorkoming van skoolmishandeling
Die eerste stap in die voorkoming van skoolaanpassing is die vestiging van die kind se sielkundige gereedheid om oor te skakel na 'n nuwe, ongewone regime. Sielkundige gereedheid is egter net een van die komponente van die kind se omvattende voorbereiding vir die skool. Terselfdertyd word die vlak van bestaande kennis en vaardighede bepaal, die potensiaalvermoëns, die vlak van ontwikkeling van denke, aandag, geheue word bestudeer en, indien nodig, word sielkundige regstelling gebruik.
Ouers moet baie aandag gee aan hul kinders en verstaan ​​dat die leerling tydens die aanpassingsperiode veral die ondersteuning van geliefdes benodig en bereid is om emosionele probleme, angs en ervarings saam te ervaar.
Die belangrikste manier om die skool se wanaanpassing te hanteer, is sielkundige hulp. Dit is baie belangrik dat mense, veral ouers, die nodige aandag moet gee aan langtermynwerk met 'n sielkundige. In die geval van 'n negatiewe invloed van die gesin op die student, is dit die moeite werd om sulke manifestasies van afkeuring op te los. Ouers is verplig om hulself te onthou en te herinner dat enige mislukking van 'n kind by die skool nie sy ineenstorting beteken nie. Gevolglik is dit nie nodig om dit te veroordeel vir elke slegte assessering nie. Dit is die beste om 'n deeglike bespreking te voer oor die moontlike oorsake van mislukkings. Deur vriendelike verhoudings tussen die kind en die ouers te handhaaf, is dit moontlik om 'n meer suksesvolle oorwinning van lewensprobleme te bewerkstellig.
Die resultaat sal meer effektief wees as die hulp van 'n sielkundige gekombineer word met die ondersteuning van ouers en 'n verandering in die skoolomgewing. In die geval waar die student se verhoudings met onderwysers en ander studente nie optel nie, of hierdie mense 'n negatiewe uitwerking op hom het, wat antipathie tot die skool veroorsaak, is dit raadsaam om te dink oor die verandering van die skool. Miskien in 'n ander skoolinrigting sal die student belangstel om nuwe vriende te studeer en te maak.
Dit is dus moontlik om die sterk ontwikkeling van skoolmishandeling te voorkom of selfs die ernstigste wanaanpassing te oorkom. Die sukses van voorkoming van aanpassingsversteuring by die skool hang af van die tydige betrokkenheid van ouers en die skoolsielkundige in die oplossing van die probleme van die kind.
Voorkoming van skoolmishandeling sluit in die skep van klasse kompenserende onderwys, die gebruik van raadgewende sielkundige hulp wanneer nodig, die gebruik van psigo-regstelling, sosiale opleiding, opleiding van studente met ouers, onderwysers wat die metodes van korrektiewe en ontwikkelingsonderrig bemeester wat op opvoedkundige aktiwiteite gemik is.
Skoolmishandeling van adolessente onderskei daardie adolessente wat aangepas is op skool deur hul baie houding teenoor leer. Подростки с дезадаптацией часто указывают на то, что им тяжело учиться, что в учебе есть очень много непонятного. Адаптивные школьники в два раза чаще говорят о трудностях в недостатке свободного времени через загруженность занятиями.
Die benadering van maatskaplike voorkoming as die hoofdoel beklemtoon die uitskakeling van oorsake en toestande van verskeie negatiewe verskynsels. Met hierdie benadering word die regstelling van skoolmishandeling aangepak.
Maatskaplike voorkoming sluit in 'n stelsel van regs-, sosio-omgewings- en opvoedkundige aktiwiteite wat deur die samelewing uitgevoer word om die oorsake van afwykende gedrag te neutraliseer, wat lei tot 'n aanpassingsversteuring in die skool.
By die voorkoming van skoolmishandeling is daar 'n sielkundige-pedagogiese benadering. Met die hulp word die eienskappe van 'n persoon met wanadaptiewe gedrag herstel of reggestel, veral op morele-vrywillige kwaliteite.
Die inligtingsbenadering is gebaseer op die idee dat afwykings van die gedragsnorme voorkom omdat kinders niks van die norme self weet nie. Hierdie benadering is veral gemoeid met adolessente, hulle word ingelig oor die regte en verpligtinge wat aan hulle voorgelê word.
Korreksie van skoolmishandeling word deur 'n sielkundige op skool uitgevoer, maar ouers stuur dikwels die kind na 'n individueel-praktiserende sielkundige, want kinders is bang dat almal van hul probleme sal weet. Hulle word dan aan 'n spesialis met 'n soutkorrel geplaas.