Die aantal mense wat hul dooie familielede begrawe sonder enige amptelike seremonie neem vinnig toe in Swede, van minder as 2% 'n dekade gelede tot 8% vanjaar. Wikipedia, CC BY-SA
Die aantal mense wat hul dooie familielede begrawe sonder enige amptelike seremonie is neem vinnig toe in Swede, van minder as 2% 'n dekade gelede tot 8% vanjaar. In baie groot stede word die liggame van ongeveer een uit elke tien oorledene direk vanaf die hospitaal na 'n krematorium oorgeplaas, terwyl die as dikwels deur personeel in anonieme gedenkparke versprei of begrawe word.
Volgens Die Sweedse begrafnishuisvereniging, wat die gegewens bekend gemaak het, is sulke begrafnisse uiters skaars in ander lande. Alhoewel dit volgens nuwe gegewens van die grootste begrafnisdirekteur, Co-op Funeralcare, die Verenigde Koninkryk is, is dit ook besig om in die Verenigde Koninkryk aan die toeneem te wees - met een in 25 begrafnisse direkte verassings, miskien geïnspireer deur die ontslape musikant David Bowie.
'N Verklaring vir hul gewildheid in Swede kan wees een van die sekulêrste lande ter wêreld, en weerstaan ​​dikwels tradisie. Maar by die meerderheid jong mense in 12 Europese lande berig hulle glo nie, kan dit ook elders opstyg? En beteken dit dat rituele in die algemeen op pad is?
In Swede neem die aantal gereelde kerkgangers al 'n geruime tyd af gaan voort om dit te doen. Dit wil voorkom asof tradisionele kerklike rituele nie moderne, sekulêre mense lok wat hulle as betekenisloos kan ervaar nie.
Neem troues. Tradisionele kerkseremonies is betroubaar: as u die reëls en die gesag van die seremonieleier aanvaar en volg, sal die huwelik tot stand kom. Sulke rituele word egter gereeld ervaar as formele praktyke en as 'n gebrek aan persoonlike aanraking.
Terwyl sommige bruidspare steeds in die kerk trou - dikwels om estetiese of historiese redes - is die meerderheid Swede vandag kies vir nie-godsdienstige troues. Dit kan soms in die natuur of op meer skouspelagtige plekke wees.
Obituaries bied 'n verdere insig in hoe Swede wegbeweeg van godsdiens. Vandag is die simbole wat in die sterftes gebruik word om na die oorledene te verwys, meestal indeksiese tekens eerder as die tradisionele kruis, wat oorspronklik 'n ewige lewe was. 'N Teddiebeer kan gebruik word as die oorledene 'n kind is, 'n seilboot vir die matroos, blomme vir 'n natuurliefhebber en so aan.
En begrafnisse verander al 'n geruime tyd. Terwyl die meerderheid van die begrafnisse nog steeds is deur die kerk uitgevoersommige verkies nie-godsdienstige seremonies. In baie Westerse lande word deesdae popliedjies of ballades wat die oorledene liefgehad het, eerder as tradisionele, godsdienstige gesange gespeel. 'N Historiese gewilde Sweedse begrafnislied was gebaseer op die beeld van die hemel as ''n stad bo die wolke', met 'strande in sonskyn verdrink'.
Maar die boodskap is nie 'n beroep op die moderne persoon nie. Nie-godsdienstige mense trek nie hul hoop op 'n hiernamaals nie. Dit is die lewe hier en nou wat vervul moet word. Dit word weerspieël in n lied uit die gewilde Sweedse film Soos dit in die hemel is wat nou ook gereeld by begrafnisse afgespeel word: "En die hemel het ek gedink bestaan ​​... ek sal êrens hier ... ek wil voel dat ek my lewe geleef het."
Dit is duidelik dat die opkoms van sekularisme gekoppel is aan 'n toename in individualisme - in die afwesigheid van 'n god en 'n hiernamaals word ons en die nou belangriker. Dus, net soos ons kan sien in troues en begrafnisse, moderne rituele fokus toenemend op die individu.
Byvoorbeeld, in Swede die viering van die gradeplegtigheid op A-vlak (hoërskool) word 'n al hoe belangriker ritueel. Nie-godsdienstige naamlik seremonies vir babas is raak ook gewilder, ten koste van die tradisionele doop. In 2000 is 72% van die Sweedse babas gedoop vergeleke met 42% in 2010.
Die stad Helsingborg vier die gradeplegtigheid. Wikipedia, CC BY-SA
Hierdie skuif na individualisme word gerugsteun deur navorsing. Die Amerikaanse wetenskaplike wetenskaplike, Catherine Bell, het gesê dat nuwe rituele ook meer privaat is as publiek. “Leerstellings en etiese leringe word onderstreep ten gunste van taal wat baie persoonlike prosesse van transformasie, verwesenliking en toewyding beklemtoon,” sy het geskryf in die boek Ritual: Perspectives and Dimensions.
Dit is ook gekoördineer in die vorm van afrigting en leke-terapie (dit wil sê terapie wat nie op skoolmedisyne of tradisionele kerkberading gebaseer is nie), soos ek in my navorsing getoon het. In hierdie nuwe praktyke moet 'n persoon se 'innerlike potensiaal' of 'eg my' geïdentifiseer en bevry word deur self-gesertifiseerde ondernemers.
dit strewe na 'menslike innerlike kapitaal' is deurdringend in bestuurskursusse, media en geselsprogramme, en het 'n geestelike beweging geword allerhande. Dit genereer nuwe praktyke - of nuwe rituele vir selfverbetering soos daaglikse bevestigings - dit kan ook die uitvoering van tradisionele seremonies beïnvloed.
Met hierdie nuwe, individueel-gesentreerde rituele wat fokus op die huidige lewe eerder as die hiernamaals, is dit nie verbasend dat baie Swede sonder enige seremonie begrawe word nie. Daar word gereeld versoek dat die as versprei moet word op plekke waaraan die oorledene, soos die see, gekoppel was.
In baie van hierdie gevalle het die oorledene so 'n begrafnis versoek - soms omdat hulle nie wou skep nie ekstra werk vir hul familielede. In ander gevalle, dit is 'n finansiële besluit, of die familielede kon nie saamstem oor watter seremonie gebruik moes word nie. Soms is daar geen familielede nie - Swede het die land die meeste mense wat alleen woon in die wêreld.
Maar hoe waarskynlik is dit dat hierdie tipe begrafnis standaardpraktyk sal word - in Swede of elders? Dit sal waarskynlik nie binnekort gebeur nie. Baie rouklaers voel die behoefte om op een of ander manier die einde van 'n lewe te merk - iets wat ook pas by individualisme. Dit gesê, dit is waarskynlik dat nie-godsdienstige begrafnisse en privaat seremonies in die komende jare meer gereeld sal voorkom as tradisionele begrafnisse in toenemende sekulêre lande.
Navorsing het ook getoon dat die internet aanbied 'n nuwe manier van rou, wat die dooies die ewige lewe gee via Facebook byvoorbeeld. Dit stel ander in staat om verjaarsdaggroete te stuur of herinneringe aan die dooies te deel op die dag van hul dood - 'n soort seremonie.
Dit is duidelik dat, ten spyte van sekularisasie, moderniteit en individualisering, rituele nie verdwyn nie, hulle slegs van vorm verander en aanpas by nuwe kontekste.
Anne-Christine Hornborg, professor Emerita in History of Religions, Lund Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Dood & Dying > Begrafnisse van die toekoms? Swede sien skerp styging in begrafnisse sonder seremonie