Gedenkdiens vir Nommer 9 | SARIE
Gedenkdiens vir Nommer 9	deur Liani Jansen van Rensburg
“Wat vir my altyd uitgestaan het van Joost, is hoe ’n planmaker hy op die veld was. Ek het geweet as hy in die span is, moet ek hom dophou, want hy het altyd gesorg vir uitstekende foto’s met sy wegbreke by die skrum en sy swenk-lopies om teenstanders te ontduik. Een van die mees opwindende spelers wat ek in aksie afgeneem het. Van die veld af was hy ’n gewone ou wat homself nooit belangriker as ander geag het nie.”
Maandag 6 Februarie het Joost sy stryd teen motorneuronsiekte (MNS) verloor. In die voorafgaande ses jaar sou hy sien hoe sy eie liggaam, eens sterk en Springbokfiks, stukkie vir stukkie agteruitgaan. Maar hy het nooit gaan lê nie, altyd bly veg en wêreldwyd ander inspireer.
Huldeblyke van oor die wêreld heen Plaaslike sowel as internasionale media het oor Joost se afsterwe geskryf. Op sosiale media het huldeblyke uit onder andere All Black- en Wallaby-geledere – van spelers sowel as afrigters en administrateurs – asook ander bekendes ingestroom.
Joost van der Westhuizen was a hero and an inspiration to me both for the way he played his rugby and for the way he fought his illness RIP pic.twitter.com/NbLeZ0Zwy8
— Mike Phillips (@mikephillips009) February 6, 2017
Our thoughts are with the friends and family of Joost van der Westhuizen, who has sadly passed away at the age of 45…#RugbyFamily pic.twitter.com/WGWhtYZ0xz
Prins van rugby
Joost het nie net die hart van ’n Springbok gehad nie, maar ook dié van ’n Blou Bul. In sy loopbaan, wat van 1993 tot 2003 gestrek het, het hy nét vir een provinsiale span gespeel: die Blou Bulle. Hy was ook deel van die legendariese 1995-Bokspan wat die eerste keer die Wêreldbeker vir Suid-Afrika verower het.