Die Palazzo Venezia (ook bekend as Palazzo di Venezia of Palazzo Barbo) is 'n paleis in die Italiaanse hoofstad Rome, geleë aan die weskant van besige plein Piazza Venezia waaraan dit sy naam verleen het. Oorspronklik as een van die eerste Renaissance-paleise in Rome tussen 1455 en 1467 opgerig in opdrag van die Venesiaanse kardinaal Pietro Barbo, wat in 1465 as pous verkies is en die naam Paulus II aanvaar het, het dit 'n tyd lank as pouslike residensie gedien. Later was die paleis in besit van die Republiek Venesië en het as ampsetel van die Venesiaanse ambassadeur by die Heilige Stoel gedien. Ná die ontbinding van die Republiek Venesië was die Oostenrykse monargie se ambassade hier gesetel.
Nadat die Palazzo Venezia tydens die Eerste Wêreldoorlog deur die Italiaanse staat gekonfiskeer is, het dit vanaf 1929 tot 1943 as fascistiese hoofkwartier en ampsetel vir die Italiaanse staatshoof (duce) Benito Mussolini gedien wat hier op 'n balkon sy befaamde toesprake aan die Romeine gehou en op 10 Junie 1940 Italië se toetreding tot die oorlog teen die Verenigde Koninkryk en Frankryk geproklameer het.
Tans huisves die paleis 'n museum wat aan sy geskiedenis gewy is, die Museo di Palazzo Venezia, die nasionale kunsbiblioteek Biblioteca di Archeologia e Storia dell'Arte, die Nasionale Instituut vir Argeologie en Kunsgeskiedenis (Istituto Nazionale di Archeologia e Storia dell'Arte) asook die hoofkantoor van die Italiaanse staatsmusea in die administratiewe streek Latium (Lazio).
Navorsing oor die versameling van beeldhouwerke in die Palazzo se museum is tussen 2008 en 2010 gedoen as deel van 'n projek wat deur die Getty-stigting te Los Angeles befonds en in boekvorm gepubliseer is.
↑ Paul Baxa: Roads and Ruins: The Symbolic Landscape of Fascist Rome. Toronto | Buffalo | London: University of Toronto Press 2010, bl. 76