Genesis 44, Bybel vir almal (ABA) | The Bible App
1Josef het vir die bestuurder van sy huis gesê: “Maak die manne se sakke vol koring. Maak dit so vol soos hulle kan dra en sit elkeen se geld terug in sy sak. 2My #44:2 beker: Mense het in die tyd van die Bybel partymaal probeer om te sê wat later sal gebeur. Die *heidense volke het op baie maniere probeer om *tekens te sien van wat later sal gebeur. (Kyk Eseg 21:21-22). Omdat Josef 'n belangrike Egiptiese *amptenaar was, moes hy ook probeer om te sê wat later sal gebeur. Hy het daarvoor sy silwer beker gebruik (Gen 44:2-17). Ons weet nie hoe hy dit gedoen het nie. Omdat dit nie altyd die Here is wat vir hulle sê wat sal gebeur nie, sê die Here die Israeliete mag nie sulke dinge doen nie (Deut 18:9-14)beker, die silwer beker, moet jy bo in die sak van die jongste broer sit saam met die geld vir sy koring.”
Die bestuurder het gedoen wat Josef vir hom gesê het. 3Toe dit lig word die volgende oggend, het Josef se #44:3 slaaf: 'n Slaaf is 'n mens wat aan iemand anders behoort en wat vir hom moet werkslawe die broers met hulle donkies laat gaan.
4Die broers was nog nie ver van die stad nie, toe sê Josef vir die bestuurder van sy huis: “Volg daardie manne. As jy by hulle kom, dan moet jy vir hulle vra: ‘Hoekom doen julle slegte dinge aan my? Ek was goed vir julle. 5Waar is die beker waaruit Meneer drink? Dit is die beker wat hy gebruik as hy vooruit wil sê wat later sal gebeur. Julle het 'n baie slegte ding gedoen.’ ”
11Elkeen sit toe gou sy sak op die grond neer en maak dit oop. 12Die bestuurder het in die sakke gesoek. Hy het by die oudste broer begin en by die jongste opgehou. Hy kry toe die beker in Benjamin se sak. 13Die broers het hulle #44:13 klere skeur: Wanneer iemand wou wys dat hy *rou, of dat hy hartseer of jammer is, of dat hy baie ontsteld is, dan het hy partymaal sy klere geskeurklere geskeur omdat hulle hartseer en ontsteld was. Hulle het weer hulle goed op die donkies gelaai en teruggegaan na die stad.
14Toe Juda en sy broers by Josef se huis aankom, was Josef nog daar. Hulle het voor hom gaan lê met hulle gesigte teen die grond. 15Josef vra toe vir hulle: “Wat het julle gedoen? Julle wéét dat 'n man soos ek vooruit moet kan sê wat later sal gebeur.”
16Juda het vir hom geantwoord: “Wat kan ons vir Meneer sê? Wat kan ons praat en hoe kan ons bewys dat ons #44:16 onskuldig: Nie verkeerd gedoen nie. Onskuldige mense is mense wat nie verkeerd gedoen het nieonskuldig is? God het gewys dat ons #44:16 skuldig: Wanneer iemand skuldig is, dan is dit seker dat hy verkeerd gedoen hetskuldig is. Hier is ons nou, ons is Meneer se slawe, ons en ook die een by wie die beker was.”
18Juda het nader gekom na Josef toe en hy het vir hom gesê: “Asseblief, Meneer, mag ek alleen met Meneer praat? Moenie kwaad word vir my nie, want jy is soos die #44:18 farao: Hulle het die koning van Egipte “die farao” genoem. Dit is 'n woord in die Egiptiese taal en dit beteken “Groot huis”farao. 19Toe ons die eerste maal hier was, het Meneer vir ons gevra of ons 'n pa en nog 'n broer het. 20En ons het vir Meneer gesê ons het 'n pa wat al oud is en ons het nog 'n broer. Hy is die jongste. Hy is gebore toe ons pa al oud was en hy het 'n ander ma as ons. Haar ander seun is dood, en ons jongste broer het alleen oorgebly. Sy pa is baie lief vir hom. 21Meneer het toe vir ons gesê ons moet hom na Meneer toe bring, want Meneer wil hom sien. 22Ons het vir Meneer gesê die seun kan nie weggaan van sy pa nie. As hy weggaan, dan sal sy pa sterf. 23Maar Meneer het vir ons gesê as ons nie ons jongste broer saambring nie, dan mag ons nie weer vir Meneer sien nie. 24Ons het toe by ons pa gekom en ons het vir hom gesê wat Meneer gesê het.
25“Eendag het ons pa vir ons gesê ons moet weer gaan kos koop, 26en toe het ons gesê ons kan nie gaan as ons jongste broer nie saam met ons gaan nie. As ons gaan en ons jongste broer is nie by ons nie, dan mag ons jou nie sien nie. 27Ons pa het vir ons gesê: ‘Julle weet dat ek net twee kinders by hierdie vrou gehad het. 28Die een kind het weggegaan van my, en ek dink 'n wilde dier het hom opgevreet. Ek het hom nog nie weer gesien nie, tot vandag toe nie. 29Ek is 'n ou man. As julle ook hierdie seun wegvat van my, en daar gebeur iets met hom, dan sal ek, 'n ou man, sterf van hartseer.’ 30As ek nou by my pa kom en die seun vir wie hy so lief is, is nie by ons nie, wat sal gebeur? 31My pa sal sterf as hy sien die seun is nie daar nie. Dan sal dit ons skuld wees as ons pa wat al 'n ou man is, sterf van hartseer. 32Ek het vir my pa belowe dat ek die seun goed sal oppas. Ek het gesê as hy nie terugkom na my pa toe nie, dan sal dit vir altyd my skuld wees. 33Meneer moet my asseblief hier in die seun se plek laat bly. Ek sal Meneer se #44:33 slaaf: 'n Slaaf is 'n mens wat aan iemand anders behoort en wat vir hom moet werkslaaf wees, maar Meneer moet die seun saam met sy ander broers laat teruggaan. 34Ek kan nie na my pa toe gaan as die seun nie by my is nie. Ek wil nie sien hoe ongelukkig my pa dan sal wees nie.”