Die Balfour-verklaring van 1917 - Daarbenewens - 2021
Die Balfour-verklaring is in November 1917 gemaak. Die Balfour-verklaring het die Joodse gemeenskap in Brittanje en Amerika laat glo dat Groot-Brittanje die skepping van 'n Joodse staat in die Midde-Ooste sou ondersteun.
Op 2 November 1917 het Arthur James Balfour, die Britse minister van Buitelandse Sake, destyds aan Lord Rothschild geskryf. Die Rothschild's word deur baie Jode beskou as een van die invloedrykste van alle Joodse gesinne - hulle was beslis een van die rykste. Hul invloed in Amerika word as baie belangrik vir die Britse regering beskou.
Balfour verklaar sy steun vir die vestiging van 'n Joodse vaderland in die gebied wat Palestina genoem word - hoewel daar voorsorgmaatreëls moes wees vir die "regte van nie-Joodse gemeenskappe in Palestina". Hierdie kommunikasie is deur die Joodse gemeenskap aanvaar as die steun van Groot-Brittanje vir 'n Joodse vaderland. Ander lande wat vir die Geallieerdes veg, het hul steun vir die verklaring aangebied.
Vanuit 'n Palestynse Arabiese oogpunt is dieselfde gebied egter aan hulle belowe dat hulle saam met die Geallieerdes in die Eerste Wêreldoorlog sou optree en teen die Turke veg wat aan die kant van die Duitsers veg.
Daarom, toe Brittanje Palestina gegee het om aan die einde van die oorlog as 'n Volkebond se mandaat te regeer, het beide die Jode en die Arabiere geglo dat hulle verraai is, omdat albei geglo het dat hulle dieselfde stuk land belowe het. Na 1918 sou die politiek in die Midde-Ooste baie ingewikkelder word, omdat baie Jode die Balfour-verklaring geneem het en na Palestina geëmigreer het. Die Arabiere daar het die toenemende aantal Jode wat na die streek verhuis het gesien as 'n bedreiging vir hul lewenswyse en probleme vinnig vermenigvuldig.