Ek sal hulle gaan wys waar die vrouens is, en ek vra die polisieman dat hy die ambulans helikopter moes skakel vir die vrou wat nog lewe.
Hulle ry agter my aan tot waar hulle die voertuie agterlos. Gou besef hulle dat ek reg was, dat die enigste manier om die aangevalde vroue te bereik vanuit die lug of te voet deur die grotte was.
Ek kyk om en sien die flitsligte van die polisie manne agter my aankom. Op een of ander manier volg hulle my nie so vinnig soos wat ek gehoop het nie. Dit is of iets hulle stadiger maak. Tog is die lig van hulle flitse wat ek nog agter my sien, gerusstellend.
Ek wil nie hê dat sy saam met my moes gaan nie, dit is te gevaarlik, en sy kon nie vlieg nie. Dit sou te stadig gaan as ek saam met haar moes stap.
“Ousus, vat jy maar eerder die rottang, ek is bietjie vinniger op my voete as jy daarom vat ek die swaard!” Beveel sy my en begin dapper aanstap op die smal voetpadjie.
Ek vlieg nader, land op my voete, en die rottang styg van die grond af op. Ingedagte strek ek my regterhand daarna uit.