Sheringham Shoal windplaas van die Norfolk-kus, Engeland
Beeld: Harald Pettersen / Statoil via Wikimedia Commons
Omgewingsveldtogte en plattelandse conservators is nie die enigste aanhangers van die groot turbines, wat hernieubare energie opwek van die winde op see. Grys ​​en hawe seëls in die Noordsee begin ook 'n voorkeur vir buitelandse windplase.
Deborah Russell, navorsingsgenoot aan die Universiteit van St Andrews, Skotland, en kollegas het die bewegings van beide die hawe seël opgespoor (Phoca Vitulina) en die grys seël (Halichoerus grypus).
Daar is 'n geraamde 56,000-hawe seëls in die Noordsee en rondom 65,000 van die grays wat op die Britse kus alleen op die Noordsee uitbeweeg. Gegradueerde monsters, met hul bewegings wat deur GPS-satellietstelsels gevolg word terwyl hulle oorblaas om asem te haal, onthul baie oor die ekologie van elke spesie en hul reaksie op omgewingsverandering.
Die navorsers rapporteer in die joernaal Huidige Biologie dat sommige van hul gemerkte diere 'n duidelike voorkeur vir buitelandse windplase en gepaardgaande pyplyne toon. Elf hawe seëls het na twee windplase gegaan: een was Alpha Ventus, noord van Duitsland, en die ander was Sheringham Shoal, van die Noord-Norfolk kus, Engeland.
Sommige individue het gereeld die webwerwe gekruis, en sommige het selfs 'n patroon van roosteragtige bewegings aan die lig gebring voer by individuele turbines. Twee seëls in Nederland is opgespoor langs dele van duikboot pyplyn, op visvangspedisies wat 10 dae op 'n slag geduur het.
Die raai is dat die robbe die buitelandse strukture as kunsmatige riwwe beskou waar skaaldiere hulself vestig en vis saamsmelt.
Turbine lemme kan draai teen 'n snelheid van tot 280 kilometer per uur en verteenwoordig 'n gevaar vir voëls en vlermuise. Een skatting is dat sulke strukture in die VSA-rekening vir 600,000 vlermuis dood n jaar. Maar mariene wesens ver onder die sirkelblaaie lyk 'n tikkie varsgemaakte, driedimensionele skuiling in die modderige kom van 'n vlak see.
"Ek was geskok toe ek die pragtige roosterpatroon van 'n seëlbaan rondom Sheringham Shoal sien," het dr Russell gesê. "Jy kon sien dat die individu in reguit lyne tussen turbines beweeg het, asof hy hulle na potensiële prooi gekontroleer het, en dan by sekere mense stop."
Slegs 'n klein deel van die bane het 'n voorkeur vir windplase gehad, en sulke strukture dek nog net 'n klein gedeelte van die beskikbare kus. Maar die navorsing laat 'n aantal vrae oop.
Die een is of, soos windplase by die beskikbare habitat in die Noordsee voeg, sal hulle die beskikbare vis- en skaaldierebevolkings verhoog, of hulle net die prooi lok en die lewe makliker maak vir innoverende roofdiere.
Namate buitelandse beleggings groei, kan sulke studies die ingenieurs help om plase te ontwerp wat beide die verbruiker as die wilde dinge in die buitelandse waters help.
Die navorsers sê: "In hierdie tydperk van ongekende ontwikkeling van die mariene hernubare industrie, sal die aantal roofvisdiere wat sulke strukture ondervind, waarskynlik toeneem. Die ekologiese gevolge kan afhang van of sodanige riwwe 'n toename of net 'n konsentrasie van prooi is. "
Foraging Seals Jag Rond Windplase
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Aanpassing en mitigasie > Seëls in die Noordsee Goedkeuring van Buitelandse Windturbines