Geskryf deur Dan Evansy en Jess Davies
Die openbare belangstelling in die verbou van groente en vrugte tuis het sedert die sluitingstyd gestyg. Saadpakkies is vlieg van die rakke af en waglyste vir toewysings is besig om te swel, met een raad wat 'n toename van 300% in aansoeke ontvang. Die vrees vir voedseltekorte sal sommige mense gemotiveer het, maar ander wat meer tyd op hul hande het, sal die geleentheid kry om spanning te verlig wat gesonde aktiwiteite doen.
Die entoesiasme vir tuisgemaakte voedsel is moontlik gesaai, maar dit is noodsaaklik om dit te handhaaf. Stedelike boerdery het baie om te bied in die nasleep van die pandemie. Dit kan gemeenskappe help om die veerkragtigheid van hul vars groente en vrugte te bevorder, die inwoners se gesondheid te verbeter en hulle te help om meer volhoubare lewenstyl te lei.
Hier is vier redes waarom voedselverbouing na COVID-19 'n meerjarige kenmerk van ons tuine, dorpe en stede moet word.
1. Groener dorpe en stede groei
Meer as die helfte van die wêreldbevolking woon in stedelike gebiede, en dit sal na verwagting styg tot 68% teen 2050. Vir die Verenigde Koninkryk is dit selfs hoër - daar word verwag dat nege uit die tien mense teen hierdie tyd in dorpe en stede sal woon.
As u voedsel in die stadslewe groei, kan groen en wilde diere nader aan die huis gebring word. Die COVID-19-sluiting het daartoe bygedra om die belangstelling in die tuisgroei te wek, maar een uit elke agt Britse huishoudings het geen toegang tot 'n tuin nie. Gelukkig strek die geleenthede vir stedelike boerdery verder as dakke, mure - en selfs ondergrondse ruimtes, soos verlate tonnels of lugaanval skuilings, bied 'n verskeidenheid opsies vir die uitbreiding van voedselproduksie in stede, terwyl die stedelike omgewing kreatief herontwikkel word.
Eetbare dakke, mure en rand kan ook help om die oorstromingsrisiko te verlaag, natuurlike geboue en strate te verkoel en om lugbesoedeling te verminder.
2. Veerkragtige voedselvoorrade
Deur te diversifiseer waar en hoe ons ons voedsel verbou, kan dit die verspreiding van voedselvoorrade versprei.
Die Verenigde Koninkryk se afhanklikheid van invoere neem toe onlangse dekades. Tans is 84% ​​van die vrugte en 46% van die groente wat in die Verenigde Koninkryk verbruik word ingevoer. Brexit en COVID-19 kan die bestendige aanbod bedreig, terwyl die probleme wat veroorsaak word deur klimaatsverandering, soos waterskaarste, risiko loop om die invoer van voedsel uit die buiteland te ontwrig.
Die groei van vrugte en groente in dorpe en stede sal hierdie skokke kan help weerstaan. Die oes tekort aan arbeid wat tydens die pandemie gesien is, sou dit miskien nie so erg gevoel het as stedelike plase voedsel kweek waar mense woon nie.
Vertikale en ondergrondse gewasse is meer bestand teen ekstreme weer of plae, binne-groeiende omgewings is makliker om te beheer as in die veld, en temperatuur en humiditeit is stabiel ondergronds. Die hoë aanvangskoste en energierekeninge vir hierdie soort boerdery het daartoe gelei dat binnenshuise boerderye tans 'n klein aantal hoëwaardegewasse lewer, soos blaargroente en kruie. Maar soos die tegnologie verval, sal die verskeidenheid produkte wat binnenshuis gekweek word, uitbrei.
3. Gesonder lewens
Om in te gaan aard en tuinmaak kan u geestesgesondheid en fisieke fiksheid verbeter. ons navorsing dui daarop dat om betrokke te raak by die kweek van stedelike voedsel, of bloot blootgestel te word aan dit in ons daaglikse lewens, ook tot gesonder dieet kan lei.
Stedelike telers kan om verskillende redes gedryf word om gesonder voedselkeuses te maak. Hulle het 'n groter toegang tot vars groente en vrugte, en om in die buitelug en in die natuur in te kom, kan stres help verminder, wat mense minder geneig maak om te doen ongesonde koskeuses. Ons studie het voorgestel dat die groei van stedelike voedsel ook kan help om houdings ten opsigte van voedsel te verander, sodat mense meer waarde heg aan produkte wat volhoubaar, gesond en eties is.
4. Gesonder ekosisteme
Terwyl verstedeliking beskou word as een van die grootste bedreigings tot biodiversiteit, groeiende voedsel in dorpe en stede het getoon om die oorvloed en verskeidenheid van natuurlewe 'n hupstoot te gee, asook om hul habitatte te beskerm.
In 'n onlangse studie gevind dat gemeenskaps tuine en toebehore as 'n hotspot vir die bestuiwing van insekte dien, omdat dit geneig is om 'n verskeidenheid vrugtige en inheemse plante te bevat.
As dit behoorlik ontwerp en geïmplementeer word, kan lotte en gemeenskapstuine die biodiversiteit baie bevoordeel. Onvrugbare ruimtes moet nie net in groen en produktiewe erwe omgeskakel word nie, maar dit is ook belangrik dat daar verbande tussen hierdie omgewings is om wild te help om tussen hulle te beweeg.
Kanale en fietspaaie kan optree as hierdie gange van die natuurlewe. Terwyl ons begin om die ruimtes wat gebruik word om voedsel te kweek, veral op ons dakke en ondergronds, te diversifiseer, sal 'n opwindende uitdaging wees om nuwe maniere te vind om dit vir die natuurlewe te verbind. Groen brûe was getoon om wild te help om besige paaie oor te steek - miskien kan soortgelyke kruisings tussen tuine op die dak koppel.
Al hierdie redes en meer moet ons dwing om voedselproduksie in dorpe in stede te vergroot. COVID-19 het ons die rede gegee om te herwaardeer hoe belangrik plaaslike stedelike groen ruimtes vir ons is, en wat ons wil hê uit ons hoë strate, parke en sypaadjies. Te oordeel na die verkope van die tuinsentrum, toewysingslyste en sosiale media, het baie mense besluit hulle wil meer vrugte en groente in daardie ruimtes hê. Die geleentheid is vir stedelike beplanners en ontwikkelaars om te oorweeg wat die boerdery na stedelike landskappe kan bied.
Dan Evans, senior navorsingsgenoot in fisiese geografie, Lancaster Universiteit en Jess Davies, voorsitter van volhoubaarheid, Lancaster Universiteit