1941 DIE PALMACH GEVORM - Geskiedenis Podcasts - 2022
Migdal (toring gaan op)
Die Palmach is gevorm om die eerste staande leër van die Haganah te wees - 'n elite -mag wat in staat was om krag te voorsien wanneer nodig.
Teen die agtergrond van 'n moontlike Duitse inval in Palestina op 16 Mei 1941, is die Palmach geskep om 'n elite -gereed reservaat vir die Haganah te vestig. Die Palmach het bestaan ​​uit voltydse soldate wat 14 dae per maand aan kibboetse gewerk het en nog tien dae lank opgelei het. Tussen 1941 en 1943 was daar noue samewerking tussen die Palmach en die Britte, met die Britte wat Palmach-eenhede gebruik het vir aanvalle agter die lyne in Libanon en Sirië wat deur Vichy gedomineer is. Teen 1943, namate die as -dreigement teruggekeer het, het die Britte begin vrees dat die Palmach 'n bedreiging vir hul voortgesette heerskappy in Palestina kan word, en daarom het hulle mislukte pogings aangewend om die Palmach te onderdruk. Vanaf laat 1945 tot middel 1946 werk die Palmach saam met die Irgun in 'n poging om die Britse bewind in Palestina te ondermyn. Van 1946 tot 1947 konsentreer die Palmach daarop om Joodse emigrasie na Palestina te help vergemaklik. Toe die Vryheidsoorlog begin, was die Palmach die enigste gereedstaande leër wat beskikbaar was om die Arabiese aanval af te weer.
Die Palmach het tydens die oorlog dapper geveg, maar het groot ongevalle opgedoen. Aan die einde van die oorlog het Ben Gurion die onafhanklike struktuur van die Palmach ontbind en dit in die IDF saamgesmelt.
Die Palmach is op 14 Mei 1941 deur die Haganah -opperbevel gestig. Die doel was om die Palestynse Joodse gemeenskap te verdedig teen twee moontlike bedreigings. Eerstens die besetting van Palestina deur die as in die geval van hul oorwinning oor die Britte in Noord -Afrika. Tweedens, as die Britse leër uit Palestina sou terugtrek, sou Joodse nedersettings moontlik deur die Arabiese bevolking aangeval word. Yitzhak Sadeh is aangewys as Palmach -bevelvoerder.  Aanvanklik het die groep uit ongeveer honderd man bestaan. In die vroeë somer van 1941 het die Britse militêre owerhede ingestem tot gesamentlike operasies teen Vichy -Franse magte in Libanon en Sirië. Die eerste aksie was 'n sabotasiemissie (Operasie BOATSWAIN) teen olie -installasies in Tripoli, Libanon.  Drie-en-twintig Palmach-lede en 'n Britse skakelbeampte wat langs die see vertrek het, maar nooit weer van hulle gehoor is nie.  Op 8 Junie het gemengde groepe Palmach en Australiërs in Libanon en Sirië begin werk. Die sukses van hierdie operasies het daartoe gelei dat die Britse GHQ 'n sabotasie -oefenkamp vir driehonderd man by Mishmar HaEmek befonds het. Aangesien die Palmach uit onbetaalde vrywilligers bestaan ​​het, is die geld gebruik om die behoeftes van twee keer soveel mans te dek.  Toe die Britte beveel het om die aftakeling van Palmach na die geallieerde oorwinning in die Tweede Slag van El Alamein in 1942, te onderbreek, het die organisasie ondergronds gegaan.
Aangesien die Britse befondsing gestaak het, het Yitzhak Tabenkin, hoof van die kibboetsvakbond HaKibbutz HaMeuhad, voorgestel dat die Palmach selffinansierend kan wees deur sy lede in die kibboetse te laat werk. Elke kibboets sou 'n peloton van Palmach huisves en kos, huise en hulpbronne aan hulle voorsien. In ruil daarvoor sou die peloton die kibboets beskerm en werk soos landbouwerk verrig.  Die voorstel word in Augustus 1942 aanvaar, toe daar ook besluit is dat elke maand Palmach -lede agt opleidingsdae, 14 werksdae en sewe dae verlof het. Die program vir gekombineerde militêre opleiding, landbouwerk en Sionistiese opvoeding heet "Hach'shara Meguyeset" ה כ ש ר ה מ ג ו י ס ת (wat "Opgestel/gewerf" beteken Opleiding "). Later het Sionistiese jeugbewegings lede van 18 en#821120 'n geleentheid gebied om by kerngroepe (gar'in) aan te sluit vir landbou nedersetting wat die basis vir die Nahal geword het.
Basiese opleiding sluit in fisieke fiksheid, handwapens, m êl ée en KAPAP, basiese mariene opleiding, topografie, noodhulp en groepsoperasies. Die meeste van die Palmach-lede het gevorderde opleiding op een of meer van die volgende gebiede ontvang: sabotasie en plofstof, verkenning, skerpskerms, kommunikasie en radio, ligte en medium masjiengewere en operasie van 2-duim en 3-duim mortiere. Die pelotonopleiding het lang optogte, gekombineerde oefensessies met artillerie en masjiengewere en mortiere gekombineer.
Die Palmach het groot klem gelê op die opleiding van onafhanklike en breë breinveldbevelvoerders wat die inisiatief sou neem en 'n voorbeeld vir hul troepe sou stel. Dit het groepsbevelvoerders en kompanjebevelvoerders opgelei. Die belangrikste opleidingskursus vir bevelvoerders was in die Palmach en baie Haganah -bevelvoerders is gestuur om in die Palmach opgelei te word. Die Palmach -bevelvoerderskursus was die bron vir baie veldkommandante, wat die ruggraat van Haganah en later die Israeliese weermag was.
Die tragedie en triomf van die Palmach, op die 75ste herdenking van sy stigting
Hierdie week, soos elke jaar, onthou ons 15 Mei as die herdenking van die stigting van die staat Israel (volgens die Gregoriaanse kalender). 15 Mei moet ook onthou word vir nog 'n belangrike gebeurtenis op daardie dag in 1941: Die Haganah het nege gevorm Plugot Mahatz — losweg vertaal, "staakondernemings en#8221 — wat te alle tye voltydse rekrute onder die wapen sou behels, onder die afkorting" Palmach ".
'N Paar dae later, terwyl die Palmach slegs op papier bestaan, het die Haganah 23 van sy beste vegters verloor tydens 'n poging tot aanval op die Franse militêre teikens van Vichy in Libanon. Baie van die gevalle is bestem vir leiersposisies in die nuwe mag. Dus, die eerste bevelvoerder van die Palmach, die legendariese Yitzchak Sadeh, wat hartseer was oor die verlies van soveel jong mans wat hy gekweek en persoonlik opgelei het, het nuwe bevelvoerders gekies om as sy adjunkte op te tree: Moshe Dayan en Yigal Allon.
Die Palmach se eerste missie was verkenning, wat Britse operasies ondersteun het teen pro-Nazi, deur Vichy beheerde Libanon. Tydens hierdie veldtog het Moshe Dayan die eerste slagoffer van die Palmach geword toe hy sy oog verloor het in die geveg.
Getrou aan sy sosialistiese oriëntasie, het die Palmach sowel vroue as mans gewerf, sommige wat in die geveg gedien het. Alhoewel dit 'n bevelstruktuur gehad het, het alle "kamerade", soos hulle hulself noem, saam geleef en gewerk. Onderskeidings gebaseer op rang was minimaal in vergelyking met gewone leërs. Nietemin het Sadeh en Allon daarin geslaag om die Palmach tot 'n flink en hoogs effektiewe guerrilla -leër te vorm.
Die Palmach het die stryd teen die Britse bewind gelei. Dit het 'n reeks skouspelagtige aanvalle uitgevoer, met 'n hoogtepunt van 'The Night of the Bridges' waartydens kommando's van Palmach brûe vernietig het wat Palestina met sy bure verbind het. Palmach -agente het eweneens gehelp om Joodse vlugtelinge oor land en see te smokkel. In teenstelling met die regse ondergrondse milisies wat ook teen die Britte veg, het die Palmach probeer om nie die Britse personeel te benadeel nie en het slegs 'n handjievol Britse ongevalle in hul operasies aangerig.
In 1947 kondig Brittanje aan om Palestina in 1948 te verlaat. Op 29 November 1947 stel die VN se Algemene Vergadering voor om Palestina in 'n Joodse en Arabiese staat te verdeel. Die Arabiese kant het die voorstel verwerp en die volgende dag begin Israel se onafhanklikheidsoorlog toe Arabiese gewapende bendes Joodse teikens regoor Palestina aanval. Terwyl die Haganah gesukkel het om sy groot milisie in 'n voltydse vegmag te omskep, was slegs die Palmach gereed om onmiddellik Arabiese aggressie te weerstaan ​​en sekuriteit te bied aan beleërde Joodse dorpe en vervoerslyne. Toe die Joodse kant in Maart 1948 na die offensief oorgaan, het Palmach -eenhede die aanvalle op Arabiese vestings en strategiese posisies gelei.
Op 15 Mei 1948, sewe jaar van die dag dat die Palmach tot stand gekom het, verklaar die staat Israel sy onafhanklikheid en verskeie Arabiese gereelde leërs val die land binne. Gedurende die eerste maand van die oorlog, die gevaarlikste in die geskiedenis van Israel, het Palmach -eenhede die swaarkry op alle fronte gedra en desperaat geveg met niks anders as ligte wapens teen gemeganiseerde eenhede, artillerie en vliegtuie. Palmach-eenhede het die Libanese weermag in die noorde gestop, gehelp om die Siriërs in die ooste te stuit, die Egiptiese stoot noordwaarts na Tel Aviv af te dwing en gevegte te voer teen die superieure, deur die Britse geleide Arabiese legioen in en om Jerusalem.
Tydens die eerste van drie wapenstilstand het die Israeliese weermag (IDF), wat op 26 Mei 1948 gestig is, die skrikwekkende taak begin om van die uiteenlopende ondergrondse militêre organisasies in 'n samehangende, moderne leër te organiseer. Die Palmach sou spoedig ophou om op papier te bestaan, maar toe die gevegte hervat word, het die Palmach -eenhede onafhanklik voortgegaan om te werk en sou hulle dit tot die einde van die oorlog met groot dapperheid en sukses doen. 'N Bekende prentjie toon die Palmach se Avraham "Bren" Adan wat 'n tuisgemaakte Israeliese vlag lig oor wat Eilat sou word as die laaste daad van die oorlog.
Adan, Allon, Dayan en toekomstige premier Yitzchak Rabin was slegs 'n paar bekende Palmach-veterane wat een van die belangrikste leiers in die IDF en die regering sou word. Soveel veterane van Palmach het in die 60's en 70's leiers geword dat dit amper makliker is om te vertel wie dit gedoen het nie het 'n dienstyd in die Palmach. Dit is die nalatenskap daarvan en moet in hierdie tyd van sy geseënde herdenking geëer word.
Israeliese gevegskuns - 'n blik op die geskiedenis
Google die term Israeliese vechtkunsten en u kry meer as 1,7 miljoen bladsye.
'N Vinnige blik op die Wikipedia -inskrywing onthul twee kort lyne met twee name, Kapap en Krav Maga as Israeli Martial Arts. Alhoewel daar verskeie ander name wat vir Israeliese gevegskuns gebruik word, is hierdie twee die bekendste en boei dit die verbeelding van miljoene mense regoor die wêreld.
'N Bespreking van wat 'n Israeliese gevegskuns is, sou maklik die basis vir 'n artikel wees, maar dit sal nie die onderwerp van hierdie artikel wees nie. In plaas daarvan sal ons die vele wanopvattings rakende Israeliese vechtkunsten en die oorsprong daarvan bespreek.
Wanopvattings oor die oorsprong van Israeliese gevegskuns is volop. Gegewe die kopie plak -kultuur wat deur die internet geskep is en die dekking van Krav Maga en Kapap, is dit nie verbasend nie. 'N Vinnige blik op die internet bied voldoende bewyse om hierdie stelling te bevestig.
Soveel van hierdie webinligting bevestig en bevestig inligting oor Israeliese gevegskuns, maar hierdie bevestiging en herbevestiging maak die inligting nie waar nie. In vechtkunstenstyle speel mondelinge tradisie 'n belangrike rol in die geskiedenis van die kunste. Ons weet almal dat mondelinge tradisie histories nie noodwendig betroubaar is nie. As voorbeeld het navorsers bevind dat gedokumenteerde mondelinge tradisies van afstammelinge in Afrika -stamme binne dekades aansienlik verander het, wat persepsies, verhoudings en historiese feite verander het. Dieselfde geld in die wêreld van vechtkunsten, in die ooste en in die weste.
Om hierdie rede is dit uiters belangrik dat ons die historiese ontvouing van gebeure so akkuraat as moontlik bekyk, die verskillende ontwikkelingsfases van Israeliese gevegskuns erken en spesifieke innovasies, veranderings en aanpassings toeskryf aan diegene wat verantwoordelik is vir die proses.
Vir die doel van hierdie artikel sal ons konsentreer op belangrike stukke inligting wat gereeld versprei word, hul plek in die geskiedenis van die gevegskuns van Israel en die inligtingverhouding met wat sommige die nuwe "upstart " Kapap noem.
Hier volg 'n paar skakels na webinligting oor Israeliese gevegskuns van verskillende organisasies. Die inligting vertel dieselfde basiese verhaal, met slegs geringe variasies.
Al hierdie 'geskiedenisse' kondenseer die geskiedenis van die Israeliese gevegskuns en verdraai sodoende die geskiedenis en skep misleidende indrukke van die historiese gebeure wat hulle beskryf. Sommige van die "geskiedenis" is eenvoudig onkundig oor die regte geskiedenis, ander laat belangrike feite weg wat nie pas by die verhaal wat hulle probeer vertel nie.
Ter wille van hierdie artikel het ons gekies om te fokus op 'n belangrike oomblik in die Israeliese geskiedenis, die oorgang van die Joodse gemeenskap in staatskaping en die vorming van sy weermag, die IDF.
Kom ons kyk na 'n voorbeeld van hierdie " -geskiedenis " soos dit op beide private en organisatoriese webwerwe aangebied word en ontleed wat hulle ons vertel.
In 1948 word die staat Israel gevorm en die jong Israeliese regering het Imi gevra om 'n effektiewe stelsel van selfverdediging en geveg te ontwikkel, wat later die Krav Maga -stelsel geword het. Die Haganah is uiteindelik opgeneem in die Israeliese weermag, en Imi het die hoofinstrukteur van die militêre skool vir liggaamlike opleiding en Krav Maga geword.
In 1948 word 'n staat gevorm met die naam Israel, dit het 'n regering en die regering het 'n persoon opdrag gegee om 'n effektiewe stelsel van selfverdediging te ontwikkel. Hierdie stelsel het later Krav Maga geword. Die Hagana is uiteindelik by die IDF ingelyf. Imi het die hoofinstrukteur van die militêre skool vir liggaamlike opleiding en Krav Maga geword.
Wat word geïmpliseer?
By die aanvang van die staat Israel in 1948 is 'n regering gevorm. Hierdie regering was direk betrokke by mikrobestuur van die weermag en het daarom 'n man met die naam Imi Lichtenfeld opdrag gegee om 'n selfverdedigingstelsel te ontwikkel om die ondoeltreffende naamlose stelsels wat tot op daardie stadium gebruik is, te vervang. Die stelsel is ontwikkel en is later Krav Maga genoem. 'N Militêre skool vir liggaamlike opleiding en Krav Maga is gestig en Imi het die hoofinstrukteur van hierdie skool geword.
Let op die gebrek aan vermelding van datums in die proses. Dit laat die kondensasie van tydperke toe en laat die volgorde van gebeure oorskakel.
Op hierdie punt moet ons stop en vra: is hierdie stellings en die implisiete betekenis daarvan waar en akkuraat?
Die antwoord is nee, hulle is nie akkuraat nie. 'N Regering is inderdaad gevorm, maar was nie betrokke by mikrobestuur van die weermag nie en daarom is dit onwaarskynlik dat individue binne die regering iemand sal vra om 'n selfverdedigingstelsel te ontwikkel.
Hierdie stelsel is vermoedelik ontwikkel vir militêre gebruik, aangesien daar destyds geen ander doel was nie. Militêre hand -tot -hand -geveg gaan nie oor selfverdediging nie, en hierdie soort taal is konseptueel verkeerd. Die verwysing na hierdie selfverdedigingstelsel impliseer ook dat watter stelsel ook al destyds gebruik is, ondoeltreffend was. Die weglating van Kapap is gerieflik en daar word dus geen konflik geskep oor die bestaan ​​daarvan voor Krav Maga nie.
Die chronologie van gebeure of die gebrek aan korrekte chronologie bied ook probleme. Die regte volgorde van gebeure moet soos volg wees:
stigting van die staat Israel
vorming van die weermag op grond van die Hagana -magte
vorming van 'n skool vir liggaamlike opleiding
stigting van 'n Krav Maga -tak binne daardie skool
aanstelling van Imi as hoof van die Krav Maga -tak
Om die gebeure krities te ontleed en reg te organiseer, was twee elemente nodig. Die eerste, kennis van historiese gebeure in hul chronologiese volgorde en die tweede, 'n kennis van die biografiese agtergrond van die persoon oor wie hierdie inligting verskaf word.
Om eerlik te wees teenoor die outeurs van hierdie paragraaf, het hulle wel agtergrondinligting oor Imi verskaf oor die jare wat die gebeure voorafgegaan het. Ons het hulle weggelaat sodat ons hierdie artikel tot 'n redelike grootte kon hou. Dit sou net so onthullend gewees het om die vorige paragrawe te ontleed. Ongelukkig sou ons vind dat hulle dieselfde foute en verwringings het.
Hieronder is historiese datums, en om die antwoorde te vind wat ons soek, moet ons hierdie datums vergelyk met die persoonlike biografie van Imi.
'N Algemene tydlyn:
In 1920 word die Hagana gevorm as 'n burgerlike milisie wie se handves die Joodse gemeenskap in verpligte Palestina wil beskerm. Vanaf hierdie oomblik, en selfs voorheen, word daar voortdurend ondersoek ingestel na hand -tot -hand -bestrydings- en oefenmetodes.
In Januarie 1941 word hand -aan -hand gevegsdissiplines soos boks, mesgevegte, stokgevegte en jujutsu afsonderlik onderrig met riglyne en eenvormige metodologieë onder die naam Kapap. Die eerste Hagana Kapap -instrukteurskursus vind plaas. Die hoofinstrukteurs van die kursusse is: Maishel Horowitz, Menashe Harel, Gershon Kofler, Yitzhak Shtibel.
In Mei 1941 word die Palmach saam met die Britse militêre mandaatmagte gevorm. Kort na die stigting daarvan, gaan die Palmach ondergronds en word hy ook die militêre mag van die Hagana, behalwe sy militiese magte.
In Mei 1941 word Maishel Horowitz na die Palmach gebring om sy stokgevegmetode te leer as deel van die eerste Kapap -instrukteurskursus vir die Palmach. Moshe Pinkel Zohar word aangestel as hoofinstrukteur van fisiese opleiding in die Palmach en bly in hierdie pos tot 1948 wanneer die Palmach by die IDF ingelyf word, waar Moshe Pinkel Zohar hierdie pos bly vul.
Op 29 November neem die Algemene Vergadering van die VN resolusie 181 aan, wat 'n verdelingsplan vir Palestina is, 'n tweestaat -oplossing. As gevolg hiervan en die verwerping van die plan deur die Arabiese leierskap, het burgeroorlog tussen beide gemeenskappe in Palestina uitgebreek.
In Mei 1948 word die staat Israel gevorm. Die Arabiese state reageer met 'n militêre inval in die staat Israel, wat die konflik in 'n volslae oorlog verander. Binne twee weke na die verklaring van Israel se onafhanklikheid word die IDF ('n dienspligtige weermag) gevorm, wat die drie Joodse ondergrondse organisasies Hagana, Palmach integreer (Palmach was deel van die Hagan en nie 'n onafhanklike organisasie nie. Dit was die staande leër van die Hagans) en Etzel en Lehi tot een militêre liggaam.
In Mei en Junie 1948 word die diens vir liggaamlike opleiding (Sherut Leimun Gufany) in die IDF gevorm en die hoof van die diens is Moshe Pinkel Zohar. Binne die diens word 'n skool vir liggaamlike opleiding gevorm en die hoofbeampte is Mairon Avramson.
In Junie 1949 word die diens vir liggaamlike opleiding gestaak en vervang deur die tak van liggaamlike opleiding. Die skool en sy personeel bly net in hul hoedanigheid as deel van die tak.
In September 1948 word die eerste gedokumenteerde gebruik van die term Krav Maga uitruilbaar met Kapap gebruik. Die eerste keer verskyn in die dokumente van 'n offisier met die naam Amos Golani, wie se taak is om toesig te hou oor die fisiese opleiding in die gevegs -eenhede.
1954 word die terme Kapap en Krav Maga nog steeds uitruilbaar in amptelike dokumente gebruik.
Imi se ooreenstemmende biografiese tydlyn "
In 1920 is Imi 10 jaar oud en woon hy in Bratislava.
In 1939 is Imi hoof van 'n Joodse selfverdedigingsgroep in Bratislava. Op die oomblik het hy ervaring as 'n bekwame sportstoeier en bokser en ken hy jujitsu.
In 1940 vertrek Imi na Israel.
In 1941 is hy aktief in die Tsjeggiese legioen onder bevel van die Britse weermag en dien hy 'n jaar lank in Egipte, Libië en Sirië.
In 1942 arriveer Imi in Israel, en op aanbeveling van voormalige kamerade van sy selfverdedigingsgroep word hy in die Palmach ingeroep.
Tussen 1942-1948 funksioneer Imi as 'n Kapap-instrukteur wat mes, jujutsu en boks onderrig volgens die Palmach-kurrikulum.
In 1948, met die integrasie van die Palmach in die IDF en die stigting van die skool vir liggaamlike opleiding, word Imi aangestel as een van die elf instrukteurs oor personeel by die skool.
Iewers tussen 1956 en 1958 word Imi die hoofinstrukteur van fisiese opleiding en miskien die hoof van 'n nuwe tak, die Krav Maga -tak. Dit is nog onbekend wanneer hierdie tak gevorm is, maar dit is bekend dat dit al in 1958 bestaan ​​het. Dokumentasie wat vroeër datums bevestig, moet nog gevind word. Hersiening van dokumente uit die tydperk 1956-1958 word nog afgehandel. Geen getuienis is gevind om enige vroeëre datums te bevestig nie.
In 1963 tree Imi uit die IDF en maak sy burgerlike Krav Maga -klub in Netanya oop.
Die taak is om met albei tydlyne te trou en dit dan te vergelyk met die verkorte vertelling wat op die webwerwe in hierdie artikel aangehaal word.
'N Kort vertelling wat die geïntegreerde tydlyne beskryf:
In 1948 is die IDF gevorm en die magte van die Palmach is daarin opgeneem. As gevolg hiervan het Imi Lichtenfeld, 'n talentvolle Kapap -instrukteur, saam met sy mede -instrukteurs en offisiere die opdrag gekry om soldate in die hand -tot -hand -gevegsdissiplines wat destyds bekend was as Kapap, te onderrig en op te lei. Imi was 15 jaar aktief in diens as 'n hand -tot -hand en fisiese opleidingsinstrukteur in die IDF. Gedurende die 15 jaar was hy deel van die proses om die hand -tot -hand -bestrydingsdissiplines in die IDF te ontwikkel. Imi het in rang en verantwoordelikheid gestyg totdat hy in die afgelope vyf jaar aan die hoof was van die nuutgestigte Krav Maga -tak in die IDF. Hierdie tydperk blyk die tydsbestek te wees waartydens Krav Maga begin oorgaan het na 'n 'geïntegreerde stelsel' wat bestaan ​​uit Kapap se struktuurgroep van hand -tot -hand -bekampingsvaardighede en die gebruik van Kapap se leidende beginsels.
Wat lei ons uit hierdie tydlyn af in vergelyking met die gewilde verhale wat aangehaal word?
Daar was geen opdrag van persone om 'n stelsel te ontwikkel nie, maar 'n bekende groep mense is verantwoordelik vir 'n herkenbare proses om die bestaande stelsel te ontwikkel en aan te pas by die tyd en organisasies wat dit gebruik.
Daar was geen naamlose, ondoeltreffende stelsel om te vervang nie, maar eerder die bekende stelsel van Kapap, sy dissiplines, beginsels en metodologieë is as grondslag gebruik.
Daar was geen hoofposisie nie en daar was geen tak waaroor Imi die hoof sou wees tot 'n baie later tyd nie.
Soos dit blyk, was Kapap die voorloper van Krav Maga. Krav Maga was aanvanklik bloot 'n nuwe weergawe van Kapap. Alhoewel Krav Maga baie verskillende burgerlike weergawes laat ontstaan ​​het, kan 'n mens nog steeds die wortels van Krav Maga herken, soos weerspieël in die historiese Kapap. Moderne Kapap, aan die ander kant, kan erken word as getrou aan die benadering en filosofie van Kapap, maar nie op grond van sy fisiese eienskappe nie.
As ons bereid is om die verhaal van Krav Maga en Israeliese gevegskuns na ons mening te ondersoek, sal ons die bydraes van al die figure, soos Imi Lichtenfeld, wat gehelp het met die ontwikkeling van Israeliese vegkuns, kan waardeer.
Ons het so akkuraat as moontlik na die ontplooiing van historiese gebeure rondom die ontwikkeling van Israeliese vechtkunsten gekyk. Ons herken die verskillende stadiums van die ontwikkeling en daarom kan ons veranderinge en aanpassings toeskryf aan almal wat 'n rol gespeel het in die ontwikkeling van Israeliese vechtkunsten. In die lig van historiese feite sien ons Imi vir wie hy was, 'n belangrike figuur in die oorgang van Kapap na Krav Maga, en hy is die oorsprong van die burgerlike Krav Maga.
Die Palmach (Hebreeuse afkorting vir Plugoth Mahatz = Shock Companies) is die eerste keer in 1941 deur die Haganah (die geheime leër van die Joodse Agentskap) gestig om Palestina te help verdedig teen moontlike inval deur die asmagte. Dit het die vorm aanneem van 'n gewilde milisie, saamgestel uit mans wat bereid was om hul tuisdorp of dorp te verdedig. In 1945 word 'n Flying Platoon gestig met agt Palmach -lede wat voorheen hul vlieënierslisensies by Aviron (wat ook deur die Joodse Agentskap besit is) verwerf het. die historiese saad van die Hagana pre-state "lugmag". Die eenheid het vliegtuie by Aviron geleen soos benodig. Gedurende 1947 was daar 'n vinnige toename in spanning tussen die Joodse en Arabiese bevolking en ook met die Britse veiligheidsmagte. As gevolg hiervan moes die eenheid baie toevoer- en kommunikasievlugte na die Haganah -magte in die Negev -streek onderneem, asook die ondersoek na moontlike teikens en strategiese punte. Die peloton is vervang deur die stigting van die Sherut Avir (Lugdiens) in November 1947 en die oprigting van die Tel Aviv -eskader.
DIE HAKHSHAROT HA-MEGUYASSOT
Wanneer die Hakhsharot ha-Meguyassot by die Palma aangesluith in 1943 het die verhouding vroue van tien tot ongeveer dertig persent gestyg en 'n heeltemal nuwe nie-selektiewe sektor is ingestel, wat nie as 'individue' aangesluit het nie, maar as 'n groep, nie noodwendig uit 'n begeerte om in die Palma te dien nieh maar bloot omdat dit die gevolg was van hul besluit om by a hakhsharah. Hulle impak op die status en pligte van vroue was aansienlik.
Terwyl Ha-Mahanot ha- vroulik/sing. individu (s) wat na Israel immigreer, dit wil sê "maak aliyah." Olim die jeugbeweging was die eerste wat die aansluiting by die Palma bespreek heth, die eerste beweging om dit te doen was die No'ar Oved, waarvan vier groepe aangesluit het tussen Maart en Julie, 1943. Hulle toegang tot hierdie elite Palmah raamwerk was nie 'n sukses nie, veral die jong vroue was ontsteld oor hul minderwaardige status. In 1943 het die Palmah het die voorstel van die A vrywillige kollektiewe gemeenskap goedgekeur, hoofsaaklik landbou, waarin daar geen private welvaart is nie en wat verantwoordelik is vir al die behoeftes van sy lede en hul gesinne. Kibbutz ha-Meuhadvertensie leierskap om elkeen te aanvaar hakhsharah in sy geheel as 'n groep wat bestaan ​​uit mans en vroue, sonder om iemand te verwyder of ander rekrute by te voeg.
Hierdie groepe, wat uit gelyke getalle mans en vroue bestaan, was 'n probleem vir die Palmah, wat 'n verhouding van een derde vroue bo twee derdes mans in sy maatskappye verkies het. Nietemin, die Palmah voldoen aan die eise van die hakhsharot en die oorheersende element in die memoires van die hakhsharah vroue is dié van die lewe "saam", die algemene agtergrond van die jeugbeweging. Wat vir hulle die belangrikste was, was presies dit gesamentlike werwing as 'n hakhsharah, eerder as om by die Palma aan te sluith, wat in hul skatting heeltemal sekondêr was. Miskien was dit juis omdat die Palmah Dit was minder belangrik as om by 'n kibboets aan te sluit, dat hierdie vroue minder gemoeid was met deelname aan opleiding en gevegte as om saam met hul manlike kamerade te wees. Hulle het dus sosiaal beter gegaan en wat die moraal betref, selfs tydens die onafhanklikheidsoorlog, aanvaar hulle die nie-deelname van vroue aan gevegte en put hulle die meeste uit die behoud van kontak met hul groep, naby die vegtende mans en omgee vir hulle.
In die eerste en derde bataljons waaruit die Yiftah brigade in die Vryheidsoorlog gestig is, het dit 'n groot aantal lede uit die hakhsharot dat, in die woorde van sy bevelvoerder Yigal Alon, "Dit kon die bynaam die Blue Shirts Brigade gehad het. Die aansienlike aantal vroue het nie net bygedra tot die fisiese aantreklikheid van die brigade nie, maar ook tot die verbetering van die moraal, die versterking van die struktuur en die verbetering van sy dienste. Die vroue het selfs aan die gevegseenhede deelgeneem. " Alhoewel vroue veertig persent van die brigade uitmaak, het die boek opgedra aan die brigade wat in 1970 verskyn het, nie 'n enkele vrou onder die redakteurs nie. Slegs die illustrasies getuig van hul teenwoordigheid, maar die baie min vroue wat bydra tot die boek, beklemtoon dat hulle 'n ware gemeenskap met die mans in die oorlogspoging beleef het en hulself nie as 'n aantreklike element beskou het wat bydra tot die handhawing van die moraal van mans nie.
Trouens, die meeste vroue in die Yiftah Die brigade het grootliks 'n moederlike rol vervul deur die manneklere te was en te stryk, die beddens voor te berei vir hul terugkeer, 'n stuk sjokolade en 'n vaas blomme neer te sit. 'Hulle het as vegters, radiooperateurs, klerke, medici, kwartiermeesters gedien, maar hulle was ook' moeders '.' Elke groep het twee sulke 'moeders'. Die hoofkwartier bestaan ​​hoofsaaklik uit vroue.
In die hele Yiftah Brigade daar was slegs drie vrouebeamptes - 'n vrouebeampte, 'n welsynsbeampte en, in die derde bataljon, 'n kommunikasiebeampte - en dit ondanks die aansienlike aantal vroue in die bataljons wat in administrasie, kommunikasie, kwartiermeesterswinkels, onderwys en kultuur gewerk het .
Die Onafhanklikheidsoorlog het duidelik die onoplosbare konflik na vore gebring deur die inname van die hakhsharot in hul geheel: aan die een kant die vestiging van die Palmah as 'n elite -eenheid en, aan die ander kant, insluitend vroue en fisies minder bekwame mans. Die Palmah het die mans dringend nodig gehad, nie net omdat hulle destyds die belangrikste bron van mannekrag was nie (1943–1944), maar ook omdat hulle 'n uitgesoekte groep was, intelligent en hoogs gemotiveerd. Maar die mans kom saam met hul vroulike mede -lede en met hierdie probleem die Palmah het aanvanklik geen oplossing gehad nie.
Die jare wat verloop het tussen die eerste werwing van die hakhsharot en die Onafhanklikheidsoorlog het die transformasie van die Palma moontlik gemaakh in 'n "gewerfde jeugbeweging". Die lede spandeer die grootste deel van hul tyd saam in die werkkampe en opleiding in die A vrywillige kollektiewe gemeenskap, hoofsaaklik landbou, waarin daar geen privaat rykdom is nie en wat verantwoordelik is vir al die behoeftes van sy lede en hul gesinne. kibboetse waarin hulle geplaas is. Hier het die militêre aspekte van hul opleiding nie oorheers nie, beide vanweë die ondergrondse, partydige en informele aard en vanweë die alledaagse, burgerlike omgewing. Alhoewel hierdie omgewing van die kibboets in stryd was met die norme en vereistes van 'n militêre eenheid, was dit 'n suksesvolle teelaarde vir die unieke sosiale ervaring van die gewerfde jeugbeweging.
Wat die jong vroue betref, het hierdie jare 'n groot mate van identifikasie ontwikkel met die groep waarvan hulle deel was - beide die hegte, intieme hakhsharah en die groter Palmah. Toe die oorlog uitbreek en die verskil tussen die verwagtinge en wat werklik plaasgevind het, onthul het, was hulle egter nie net in staat nie, maar was hulle ook nie bereid om openlik te verskil nie.
Veterane van Palmach maak gereed vir 'n algehele PR-stryd teen die gedenkteken vir die ontevrede wyle generaal
Die herinnering aan Joodse vegters voor die staat moet nie ten koste van die waarheid kom nie
Rachel Savorai, Palmach-vegter wat saam met Meir Har-Zion na Petra gegaan het, sterf op 90
"Die gewonde beampte het 'n geruime tyd in die straat gelê en bloei, want volgens 'n opdrag van hoog op is geen Magen David Adom -ambulans gestuur nie," berig die Hebreeuse koerant Hamashkif. Bruce is naby middernag in die Mount Scopus -militêre hospitaal dood.
'' N Britse inspekteur is gisteraand op Jaffaweg vermoor terwyl hy alleen in burgerlike drag op Zion Square geloop het, 'berig Haaretz die volgende dag.
Waarom is Bruce vermoor en deur wie? Aanvanklik beweer die media dat Bruce nie die teiken was nie en dat hy per ongeluk geskiet is. 'Dit blyk dat die offisier William Bruce se moordenaars nie van plan was om hom leed aan te doen nie, maar eerder 'n onderduimse polisiebeampte wat by Bruce was tot 'n paar minute voor sy moord,' skryf Haaretz.
Tog was die aanvanklike berigte verkeerd, net soos die berigte dat die regse ondergrondse Etzel en Lehi-die voor die hand liggende verdagtes in sulke voorvalle-agter die sluipmoord was.
Sewentig jaar het verbygegaan, en dit blyk dat Bruce inderdaad die teiken was. Op 'n duidelike uitsondering was die moordenaars ook van die Palmach, die elite -strydmag wat in 1941 gestig is en aanvanklik met die Britte saamgewerk het. Die rede vir die moord is ook bekend: wraak omdat Bruce etlike maande tevore Palmach -gevangenes in 'n Britse gevangenis gemartel het.
[T]he museum uses the walk-through experience as a unique way to combine education and entertainment in a style known as 'edutainment.' Using a trail along which the audience walks, the museum tells the story in a very dramatic way of a fictional filmed group of young people at a historical crossroad, the choices they made, and their fates, while also giving serious histo-documentary information. The 'story of the group' is projected in full color while the documentary footage is in black and white. The experience, in fact, is more like watching a play while surrounded by the scenery and actors. At each stage, visitors watch three-dimensional replicas of people and situations, which reflect the experiences and landscapes in which the Palmach opgetree het. The dimming of light and sound on one particular stage acts as a cue for the audience to move on to the next scene.
Kyk die video: смоленское сражение 1941 год героизм и первые успехи советских воинов (Januarie 2022).