Inflammatoriese Darmsiekte (IBD) by honde | Troeteldiere Huishouding
Wat is inflammatoriese dermsiekte?
Inflammatoriese dermsiekte is 'n toestand waarin die dunderm kronies geïnfiltreer word deur inflammatoriese selle. Dit word gekenmerk deur sekere selle wat die wand van die ingewande of maag binnedring. Die selle is dié wat met inflammasie verband hou, wat die liggaam se reaksie op 'n belediging of besering is.
Inflammatoriese selle sluit in limfosiete en plasmasiete wat direk verantwoordelik is vir die liggaam se immuunrespons. Eosinofiele is 'n ander sel wat algemeen voorkom in inflammasie. Ander inflammatoriese selle genaamd neutrofiele is verantwoordelik vir die werklike vernietiging van buitelandse indringers soos bakterieë of opruiming van beskadigde weefsel. Ten slotte, in chroniese inflammasie, kan normale weefsel vervang word deur veselagtige (littekenagtige) weefsel.
Die tipes selle wat die ingewande infiltreer, bepaal die tipe inflammatoriese dermsiekte wat teenwoordig is.
Limfosiete en Plasmaciete Limfositiese-plasmasitiese IBD Mees algemene vorm van IBD
eosinofiele Eosinofiele IBD Die tweede mees algemene vorm is geneig om erger te wees as limfosities-plasmasitiese
Veselagtige Weefsel en Eosinofiele Streek Granulomatous Skaars Soortgelyk aan Crohn se siekte by mense
neutrofiele Aanvullende of Neutrofiele Moet bakteriële infeksie as 'n oorsaak van die infiltreer uitsluit
Wat veroorsaak inflammatoriese dermsiekte by honde?
Die oorsaak van inflammatoriese dermsiekte is onbekend. Genetika, voeding, aansteeklike middels en abnormaliteite van die immuunstelsel kan almal 'n rol speel. Inflammatoriese dermsiekte mag nie 'n werklike siekte op homself wees nie, maar 'n kenmerkende reaksie van die liggaam op sekere toestande wat veroorsaak word deur 'n verskeidenheid faktore.
Wat is die simptome van inflammatoriese dermsiekte?
Die mees algemene tekens van inflammatoriese dermsiekte by honde is diarree, braking en gewigsverlies. Die tekens kan wissel afhangende van die gedeelte van die betrokke maagdarm, dws braking is meer algemeen wanneer die maag of boonste gedeelte van die dunderm betrokke is en diarree is meer algemeen wanneer die dikderm betrokke is. Daar is 'n toename in die frekwensie van ontlasting, maar minder ontlasting word elke keer geproduseer. Daar word dikwels slym of bloed in die stoel toegeneem. Soms word stoelgang los. Baie keer kan die diarree en braking tussenposes wees (kom en gaan). As erger word sommige diere depressief, sal nie eet nie, en koors hê.
Hoe is inflammatoriese dermsiekte gediagnoseer?
Om inflammatoriese dermsiekte genoem te word, moet die toestand chronies wees, infiltrasies van inflammatoriese selle moet teenwoordig wees, en ander oorsake van hierdie infiltrate (bv. Kanker, voedselintoleransie, bakteriese infeksies, parasiete) is uitgesluit.
Die geskiedenis van langdurige diarree en / of braking, gewigsverlies, verhoogde slym in die stoelgang en moontlik bloed in die stoel, sal 'n veearts lei om IBD as moontlike oorsaak te oorweeg.
Die hond kan dun word op fisiese eksamen. In sommige diere kan veeartse die verdikte derms laat voel (voel).
In die meeste gevalle is die chemiese paneel van 'n hond met inflammatoriese dermsiekte normaal. As die inflammasie van die ingewande erg is, kan die naburige lewer en pankreas ook ontsteek word. Dit lei tot 'n vermeerdering van lewer ensieme en / of panreatiese lipase immunoreaktiwiteit. Lipase word deur die pankreas vervaardig, en as die pankreas ontsteek word, word die waardes verhoog. Daar kan 'n verminderde hoeveelheid proteïene in die bloed wees, en as die braking betekenisvol is, kan die elektroliete (veral kalium) op abnormale vlakke wees.
In die meeste gevalle is die totale bloedtelling (CBC) normaal. Sommige diere sal 'n toename in die aantal eosinofiele in die bloed toon.
Radiografie (X-strale) en Ultraklank:
Daar is geen konsekwente radiologiese bevinding by honde met inflammatoriese dermsiekte nie. Die ingewande kan verdik word en daar mag meer gas as normaal in die ingewande wees, maar hierdie tekens kan in baie toestande voorkom.
Die enigste definitiewe manier om inflammatoriese dermsiekte te diagnoseer, is deur middel van 'n biopsie. Die biopsie sal toenemende getalle inflammatoriese selle in die dermwand demonstreer. Die tipes selle wat teenwoordig is, sal aandui watter tipe inflammatoriese dermsiekte teenwoordig is. Biopsies kan verkry word deur gebruik te maak van 'n endoskoop of verkennende operasie. Die ingewande kan normaal lyk na die blote oog, maar die veranderinge kan mikroskopies gesien word. In ander gevalle is die letsels van die spysverteringskanaal redelik duidelik.
Reël Ander oorsake:
Ander oorsake van diarree en of sellulêre infiltrate moet uitgesluit word. Dus, in 'n volledige opdrag, sal 'n fekale eksamen uitgevoer word om parasiete soos Giardia uit te skakel, bakteriese kulture sal verkry word om byvoorbeeld Salmonella uit te sluit en verdere bloedtoetse om ander gelyktydige siektes soos lewersiekte te voorkom, sou uitgevoer word.
Hoe word inflammatoriese dermsiekte behandel?
Die behandeling van inflammatoriese dermsiekte behels gewoonlik 'n kombinasie van verandering in dieet en die gebruik van verskeie medisyne.
A voedselverhoor Die gebruik van hipo allergene diëte is gewoonlik een van die eerste stappe in die aanvanklike behandeling, en word gebruik om die diagnose te verifieer. Die sleutel is om 'n proteïenbron en koolhidraatbron te gebruik waarvan die dier nog nooit geëet het nie, soos eend en aartappel, of om 'n dieet bestaande uit gehidroliseerde proteïene te gebruik. Die hond moet niks anders eet nie, insluitend lekkernye. As 'n dieetverandering sal help, sal dit oor die algemeen oor twee weke begin.
As 'n hipo-allergene dieet nie die toestand verbeter nie, kan ander diëte probeer word.Diets met 'n lae vet is oor die algemeen beter verdraagsaam by honde met IBD. Sommige honde doen beter op 'n lae vesel dieet, terwyl ander, veral diegene met die dikdermsiekte, geneig is om beter te doen op die dieet wat hoër in vesel is. Tuisgemaakte diëte word soms gebruik, maar hulle moet deur 'n veearts ontwikkel word om te verseker dat hulle volledig en gebalanseerd is.
Soos u kan sien, kan verskeie diëte probeer word voordat u 'n verbetering in die hond se toestand sien. Dit verg baie geduld aan die kant van die eienaar.
Een van die mees algemene foute in die behandeling van inflammatoriese dermsiekte is om te vroeg medikasie te stop.
Verskeie medisyne word gebruik om die aantal inflammatoriese selle wat in die spysverteringskanaal beweeg, te verminder.
Prednisolone, budesonide, en deksametason kan die immuunstelsel onderdruk en help om die simptome te verminder.
Azathioprine en Cyclofosfamide:
Hierdie middels is immuunonderdrukkende middels en word gewoonlik slegs gebruik indien ander behandelings misluk het. Hierdie middels kan die beenmurg onderdruk (minder bloedselle word dan geproduseer), dus word dit noukeurig gemonitor deur gereelde volledige bloedtellings.
Sulfasalazine, 5-ASA, en Mesalamien Verbindings:
Sulfasalasien, 5-ASA, mesalamien, en verwante verbindings word gebruik by honde met hoofsaaklik groot ingewande. Dit het beide 'n immuunonderdrukkende komponent en antibakteriese eienskappe. Hulle kan egter 'n toestand veroorsaak keratokonjunctivitis sicca (KCS of droë oog), sodat hulle met omsigtigheid gebruik moet word. KCS is 'n gevolg van 'n abnormaal lae traanproduksie. Sulfasalazine, deur 'n onbekende meganisme, kan onomkeerbaar die hoeveelheid trane wat geproduseer word, verminder. Sulfasalazien en soortgelyke verbindings bevat salisilate (so ook aspirien) wat baie giftig vir katte kan wees.
Antibiotika word gegee om te probeer om die aantal en tipe bakterieë wat die siekte kan veroorsaak, te verminder.
Metronidasool of Tylosien:
Metronidasool kan alleen of in kombinasie met kortikosteroïede gebruik word. Dit is 'n antibiotika en inhibeer ook die immuunstelsel. As metronidasool nie deur die kat geduld word nie, kan tylosien probeer word.
Kobalamien is 'n B-vitamien wat dikwels onvoltooid is by honde met IBD, dus word dit dikwels aangevul.
'N Wormer soos fenbendasool, wat verskeie soorte wurms sal doodmaak, word dikwels gegee om enige onderliggende parasitiese infeksies in die ingewande te behandel wat nie deur 'n roetine-fekale ondersoek gediagnoseer kan word nie.
Sommige studies het voorgestel dat diëte verryk in omega-3 vetsure kan help om die ontsteking in die spysverteringskanaal te verminder. Eikosapentansuur en dokosaheksaensuur (vetsure uit visolie) het voordelig by menslike pasiënte. Meer navorsing moet gedoen word om hul voordeel in katte met inflammatoriese dermsiekte te bepaal.
Prebiotika en probiotika:
Prebiotika help om die omgewing van die dermkanaal te verander om die groei van goeie bakterieë te bevorder. Probiotika is 'n bron van hierdie goeie bakterieë. Prebiotika en / of probiotika mag deur u veearts aanbeveel word om die aantal voordelige bakterieë in die dunderm te verhoog en diegene wat siektes kan veroorsaak, te verlaag.
Dwelms wat Motiliteit beïnvloed:
Antidiarrheale middels soos loperamied (Imodium) of difenoksilaat (Lomotil) kan 'n paar voordelige effekte hê. Antispasmodiese middels is ook in sommige gevalle gebruik.
Wat is die voorspelling vir honde met inflammatoriese dermsiekte?
Inflammatoriese dermsiekte kan beheer word, maar nie genees word nie. Beheer is afhanklik van die korrekte keuse van dieet en medikasie, die korrekte langdurige instandhoudingsdosisse, die versigtige monitering deur die veearts en die eienaar en die afwesigheid van ander gelyktydige siektes. Tog kan volharding van ligte tekens of herhaling van erger tekens voorkom.
Cerquetella, M; Spaterna, A; Laus, F; Tesei, B; Rossi, G; Antonelli, E; et al. Inflammatoriese dermsiekte in die hond: Verskille en ooreenkomste met mense. World Journal of Gastroenterology 2010 7 Maart; 16 (9): 1050 - 1056.
Jergens AE, Crandell J, Morrison JA, Deitz K, Pressel M, Ackermann M, Suchodolski JS, Steiner JM, Evans R. Vergelyking van mondelinge prednisoon en prednisoon gekombineer met metronidasool vir induksieterapie van honde inflammatoriese dermsiekte: 'n gerandomiseerde beheerde proef . Tydskrif vir Veterinêre Interne Geneeskunde. 2010 Mar-Apr; 24 (2): 269-77