Gat in die osoonlaag: oorsake en gevolge Netwerk meteorologie
Gat in die osoonlaag
Die osoonlaag is die gebied waar die osoonkonsentrasie hoër is as normaal. Hierdie laag beskerm ons teen skadelike ultravioletstraling van die son. Die emissie van sommige chemiese stowwe wat ook bekend staan ​​onder die naam chloorfluoorkoolstowwe a veroorsaak het a gat in die osoonlaag. Hierdie gat is al dekades lank bekend en krimp danksy die Montreal-protokol.
In hierdie artikel gaan ons u alles vertel wat u moet weet oor die gat in die osoonlaag.
1 Definisie van die osoonlaag
2 Gat in die osoonlaag
3 Gevolge van die gat in die osoonlaag
3.1 Gevolge vir menslike gesondheid
3.2 Gevolge op land- en seediere
3.3 Gevolge op plante
Definisie van die osoonlaag
Laat ons eers weet wat die osoonlaag is. Dit is 'n soort beskermende laag wat in die stratosfeer geleë is. Hierdie laag het opgetree as 'n filter vir ultraviolet sonstraling wat skadelik is vir lewende wesens. Dit dien nie as 'n skild teen hierdie ultravioletstraling op 'n manier wat lewe op aarde soos ons dit vandag ken, waarborg nie.
Ondanks die feit dat hierdie laag baie belangrik is vir oorlewing, blyk dit dat mense nog steeds vasbeslote is om dit te vernietig. Chloorfluoorkoolstowwe Dit is chemiese stowwe wat deur verskillende reaksies die osoon wat in die stratosfeer voorkom, vernietig. Dit is gasse wat bestaan ​​uit fluoor, chloor en koolstof. Wanneer hierdie chemikalie die stratosfeer bereik, reageer dit fotolities met ultravioletstraling van die son. Dit laat die molekule afbreek en hulle wil chlooratome hê. Chloor reageer met osoon in die stratosfeer, wat veroorsaak dat suurstofatome vorm en osoon afbreek. Op hierdie manier veroorsaak die emissie van hierdie chemikalieë voortdurend die vernietiging van die osoonlaag.
Verder moet in ag geneem word dat hierdie chemikalieë 'n lang lewensduur in die atmosfeer het. Danksy die Montreal-protokol was die emissie van hierdie chemikalieë totaal verbode. Tot vandag toe, die osoonlaag is steeds beskadig. Die gat in die osoonlaag verbeter merkbaar gedurende vorige dekades. Kom ons kyk hierna van naderby.
Osoon is geleë in die stratosfeer op 'n hoogte tussen 15 en 30 kilometer. Hierdie laag bestaan ​​uit osoonmolekules wat op hul beurt uit 3 atoom suurstofatome bestaan. Die funksie van hierdie laag is om ultraviolet B-straling op te neem, wat dien as filter om skade te verminder.
Die vernietiging van die osoonlaag vind plaas as daar chemiese reaksies is wat die vernietiging van hierdie stratosferiese osoon veroorsaak. Die invallende sonstraling word deur die osoonlaag gefiltreer en dit is waar die osoonmolekules afbreek deur ultraviolet B. Wanneer dit gebeur, dissosieer die osoonmolekules in suurstof en dioksied. Hierdie proses word fotolise genoem. Dit beteken die afbreek van 'n molekule deur die werking van die lig.
Die vorme van dioksied en suurstof word nie heeltemal gedissosieer nie, maar sluit weer aan en vorm weer osoon. Hierdie stap gebeur nie altyd nie en dit is die oorsaak van gate in die osoonlaag. Die hoofoorsake vir diegene wat die osoonlaag teen 'n versnelde tempo vernietig, is te danke aan die emissie van chloorfluorkoolstowwe. Alhoewel ons genoem het dat die invallende lig van die son osoon vernietig, doen dit dit op so 'n manier dat die balans neutraal is. Dit wil sê, die hoeveelheid osoon wat deur fotolise verbreek word, is gelyk aan of minder as die hoeveelheid osoon wat gevorm kan word deur assosiasie tussen molekules.
Dit beteken dat die hoofoorsaak van die afbreek van die osoonlaag te wyte is aan die vrystelling van chloorfluorkoolstowwe. Die Wêreld Meteorologiese Organisasie bevestig dat die herstel van die osoonlaag omstreeks 2050 sal plaasvind danksy die verbod op hierdie produkte. Onthou dat dit alles beramings is, want selfs al word hierdie chemikalieë gestaak, bly dit dekades lank in die atmosfeer.
Gevolge van die gat in die osoonlaag
Die osoongat is veral oor Antarktika. Ondanks die feit dat die meeste gasse wat skadelik is vir die osoonlaag in ontwikkelde lande vrygestel word, is daar 'n atmosferiese stroom wat hierdie gasse na Antarktika lei. Ook hieraan Ons moet die tyd toevoeg dat hierdie gasse in die atmosfeer bly en dat dit osoon kan beskadig.
Danksy die algemene sirkulasie van die planeet het hierdie gasse voordeel getrek uit die lae temperature in die suidelike halfrond en het dit hierdie konsentrasie osoon grotendeels verbreek. En dit is dat die vernietiging van die laag as dit beklemtoon word, hoe laer die temperatuur. Dit laat die afname in osoonkonsentrasie in die winter toeneem terwyl dit in die lente herstel.
Daar is verskillende gevolge van die agteruitgang of vernietiging van die osoonlaag. Ons sal analiseer wat dit is, afhangende van wie dit beïnvloed.
Gevolge vir menslike gesondheid
Velkanker: Dit is een van die bekendste siektes wat verband hou met blootstelling aan ultraviolet B-straling. Dit is nodig om te beskerm met sonbeskerming, aangesien die siekte op die oomblik nie maar deur die jare voorkom.
Immuunstelselliefde: As u op die organisme reageer, verminder dit die vermoë om onsself teen aansteeklike siektes te beskerm.
Visieversteuring: dit kan meer dikwels tot katarakte en presbyopie lei.
Asemhalingsprobleme: Sommige probleme is asma as gevolg van die toename in osoon in die onderste lae van die atmosfeer.
Gevolge op land- en seediere
Dit raak alle landdiere negatief en het soortgelyke gevolge as mense. Wat die mariene fauna betref, bereik hierdie bestraling die oppervlak op 'n manier wat die fitoplankton in die oseane direk beïnvloed. Die populasies van hierdie fitoplankton word sodanig verminder dat dit die voedselketting beïnvloed.
Gevolge op plante
Die voorkoms van hierdie skadelikste ultraviolette bestraling beïnvloed die ontwikkeling van plantspesies, wat veroorsaak dat die blom- en groeityd daarvan wissel. Dit alles beïnvloed die vermindering van plant- en gewaspopulasies.