'n droom wat wag om waar te word | Op reis deur die lewe
Op reis deur die lewe
« 'n stil brug oor ons weerloosheid
'n droom wat wag om waar te word
Dink net: As 'n jaar 'n dag was, was die lug nou nog die ene slaappienk en bleekblou pastelle. En het die voëls kwetterend begin geselsies maak. Hoor jy? Mossies en spreeus. Piet-my-vrou. Janfrederik. Daai harde Hadida skater. Die sug van 'n duif. Tarentaal kuikens wat kipkipkip deur die tuin agter hulle ma aan.
Die flukses onder ons vlieg reeds vroeg uit die vere en begin al oefen en werk. Dié wat nog so gelukkig is om vakansie te hou, lê vir oulaas 'n bietjie laat (en laag). Lees, eet 'n langsame ontbyt, wonder lui wat hulle vandag sal doen.
Ek skat die son se eerste strale tref ons almal in die komende week wanneer die skole heropen. Dan gaan dit sommer vroegdag al bloedig word!
Soos enige ander dag lê hierdie jaar voor ons: Met dinge wat gedoen moet word, geniet gaan word, verduur gaan word. Met tonekrul vooruitsigte na lekkertes en verrassings. Met rugkriewel voorspooksels van verkeerd-loop en verlies.
Tot 'n mate voorspelbaar. Maar eintlik ook glad nie. Die dag is 'n wit doek. Met hier en daar 'n vae buitelyn. Sy storie moet nog ingekleur word …
KYK HAAR OË –
Woordfees 2016: 6 Maart 10:00; 13 Maart 20:30.
Vandag begin teken, ontwerp, verf, speel, eksperimenteer, mors, ontdek en dans ek met kryt en kwaste aan 'n plakkaat/skildery vir die KYK HAAR OË-show wat ek op die Woordfees gaan doen
Saam met fluweelstem Chris van Niekerk, wat die teks vertolk; meesterlike Matthys Maree op die klawers en hopelik vlindervinger Juan (Floors) Oosthuizen op kitaar – hopelik, want ons probeer nog repetisie skedules uitpluis.
Venue: Laer as Laag – wat dalk mag klink soos kruip of vloere vee, of lag tot jy lê, maar dis 'n stylvolle saal met dik rooi-fluweel verhoog gordyne en 'n nostalgiese (en dramatiese) victoriaanse swart en wit skaakbord-vloer.
Die ontwerp waaraan ek vanoggend begin werk het skets 'n vrou voor 'n skilder esel. Haar kwas huiwer op die wit doek. In haar is beelde van Afrika … waar die grond 'n vrou is, bruin en rond, wild en stukkend en mooi.
Ek gaan daai vrou word op die verhoog, wanneer Chris begin vertel: "Sy het in die somer gekom. Sy't ons op reis geneem, die ooptes in. Ons ook vasgekeer in klowe. Ons kon nie omdraai nie. Daar was nooit weer uitkomkans nie. Kyk haar oë – sy's wonderlik mooi!"
En dan begin ons skilder – met stemme en woorde en stories en klank; met die wortelgrond van ons wese – in harmonie en solo; met riffs en runs; en asemsnak stiltes. Ek sien uit na 'n enorme ervaring! Dis 'n droom wat wag om waar te word.
Hou Facebook dop. Ek sal elke week iets post oor hoe die show ontwikkel en bymekaarkom …
Dink net: As hierdie nuwe jaar 'n dag was … of 'n skoon skilderdoek …
En ons neem, (ek haal J. van der Berg aan uit sy boek: ook die klein dingetjies) "ons gereedskap op en hamer en beitel en borduur ons merkie op die helder dag wat groot en hoog oor ons seil; en saans, as die stof van ons gewerskaf saam met die dag in die weste sak, dan gaan bêre die sterwende dag dit by die skatte van die verlede – die waardevolle stippeltjies saam met die waardelose rommel.
Ons weet nie waarom die helder dae oor ons afgerol word uit die rol van die ewigheid wat by sterrestelsels en heelal verbystrek nie; ons weet nie waarom dit aan ons gegun word om, ten goede of ten kwade, ons merk daarop te laat nie; ons weet alleen dat die ewig bewegende doek daar is en dat dit in ons gelê is om dit te wil versier."
Daarmee dan my wens vir jou vir 2016:
Maak mooi! Maak jou merk. Voeg jou unieke kwashaal tot die ewige skilder-doek van die menslike verhaal. En …
This entry was posted on Januarie 7, 2016 at 10:44 vm and is filed under Ongekategoriseerd.	You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.