’n Onlangse uitnodiging aan Chanette Paul deur die Jungiaanse vereniging van Kaapstad toon dat sy nie bloot ’n blitsverkoper is nie, die akademici begin nou ook raaksien wat die gemiddelde leser al lankal weet: Onder die spanningsvolle oppervlakte skuil hier ’n meesterlike verteller wie se boeke op vele vlakke gelees kan word.
Ewebeeld stel nie teleur nie. Die spanning gryp die leser reeds op die eerste paar bladsye wanneer ons agterkom dat Lanie, die derde mevrou Von Fürstenberg, ’n gevangene is in die sprokiesagtige kasteel. Wat meer is, die vorige twee vroue wat hier vertoef het, is albei koelbloedig uit die weg geruim om plek te maak vir nog ’n identiese vrou.
Roux van Reenen word met ’n slenter ook in die kasteel toegelaat. Hy is ’n kenner van brandglas en was verantwoordelik vir die uitbeelding van die verskeie mitologiese panele op die kasteel se brandglasvensters. Vir die akademici vertel die onderskeie panele ’n baie interessante verhaal. Vir die lekkerleesleser beteken dit dat hulle begin naels kou wanneer beide Roux en Lanie besef dat daar oënskynlik geen ontsnapkans is daar nie. Die dood skyn hulle voorland te wees.
Lesers van sprokies weet egter dat kastele altyd ’n toring het vanwaar jy soos ’n voëltjie kan probeer vlieg, maar wat van die drake? Von Fürstenberg het nie eens vlieënde drake nodig nie: hy betaal oudspesmaglede om sy vuilwerk te doen.
Wat volg, is ’n uiters spannende aantal hoofstukke met gesteelde motors en oneindig baie adrenalien. Vullisdromme word deursoek, televisieprogramme word gekaap en verskeie messe trek bloed…
Suid-Afrika is ’n land waar honderde vroue jaarliks deur hulle manlike metgeselle vermoor word. Chanette Paul is al vir baie jare ’n aktivis teen vrouemishandeling en tydens die lees van Ewebeeld is daar verskeie verwysings na hoëprofielhofsake waar mans aangekla word van geweld teen vroue. Nie net skep dit ’n konteks vir die verhaal nie, dit skep ook spanning: Hierdie vroue het dit nie een oorleef nie…
Hoewel die akademiese leser heelwat letterkundige truuks in haar werk sal raaksien, is Chanette skaamteloos dat sy haar boeke só skryf dat gewone mens dit moet geniet. In ’n onderhoud het sy gesê: “Boeke is soos vye of turksvye, ek skryf vye.”
Ná die Gys Niemand-reeks volg die Maanschijnbaai-tweeluik wat saam ’n humoristiese familiedrama vorm oor die vier Calitz-vroue van verskillende ouderdomme, en in verskillende lewensfases, wat moet saamstaan teen die samelewing.
In haar jonger dae het Chanette ’n Perskorprys gewen. Sy was al twee maal ’n finalis vir die ATKV-Prosaprys, een maal ’n finalis vir ’n ATKV-Woordveertjie in die spanningskategorie en een maal in die liefdesromankategorie.
Chanette het ook reeds twee maal die Lekkerlit-prys gewen – ’n prys wat deur lesers, nie skrywers nie, uitgeloof word.