Vampiere - Inligting - 2022
Vampiere word dood herwaardeer, wat danksy dierlike of menslike bloed in die liggaam kan leef na die dood. In 'n aantal voorstellings van folklore word nie-menslike wesens ook vampiere genoem, soos vlermuise, honde, spinnekoppe, ens. In 'n breë sin word die term "vampier" gebruik om te verwys na enige roofdierparasiet wat nie net bloed suig nie, maar ook energie van die slagoffers teen hul wil (energieke vampier).
In die regte lewe bestaan ​​vampiere nie. Dit is slegs gedeeltelik waar. Onder dierkundiges word die term "vampirisme" byvoorbeeld op bloedsuiers en vampiervlermuise toegepas. Die situasie met mense is baie interessanter. Daar word geglo dat verhale oor vampiere onder die invloed van 'n werklike eksterne faktor verskyn het - 'n seldsame bloedversteuring wat geenproduksie, genaamd "porphyria, benadeel. Daar word geglo dat ongeveer 1000 jaar gelede porfirie algemeen voorkom in klein dorpies in Transsylvanië, waarvandaan die mites van vampiere na ons gekom het. Hulle kon die siekte eers in die tweede helfte van die 20ste eeu beskryf, en tot op daardie stadium het die samelewing vreemde pasiënte redelik radeloos behandel en alle onverklaarbare sterftes daaraan toegeskryf. Porphyria is 'n taamlik seldsame vorm van genetiese patologie (dit is gemiddeld inherent aan een persoon uit 200 duisend), wat die pigmentmetabolisme in bloed en weefsels onder toestande van ultravioletstraling in die sonde ontwrig. Die siekteproses ontneem 'n persoon van die geleentheid om in die son te verskyn en lei in sommige gevalle tot vervorming van die senings.
Die vampierverhaal begin met graaf Dracula. Inteendeel, die verhaal is gewild. Vampiere het baie vroeër aan die mensdom bekend geword. Vroeë Babiloniese demonologie vertel van die vampieragtige geeste Lilu, Sumerian - oor bloedsuikende aksharas, waarvan een van die demonesse met die naam Lilith later deur die Joodse demonologie aangeneem is. Antieke Indiese folklore vertel ook van die vampieragtige wesens van die vetaal, die dooies wat onderstebo hang in die bome wat naby die begraafplase groei. Nie sonder vampiere en in Italië nie, in die volksverhale wat inligting oor die spookbloedige lamias bevat.
Graaf Dracula was 'n regte persoon. Maar die vampier van hom was nutteloos. Die Roemeense prins Vlad Tepes, bekend as Vlad III Dracula, is onderskei deur besondere wreedheid en gruweldade teen sy onderdane. Lord Tepes was bekend vir veral gesofistikeerde teregstellings, 'n hunkering na die vergieting van bloed en volledige kalmte vir laasgenoemde. Die bloedige tonele van pyniging het hom nie geskrik nie, maar inteendeel, dikwels as 'n agtergrond gedien vir ete. Danksy dit het Vlad Tepes blykbaar in die volk se geheue die vreeslikste ding gebly waaraan daar destyds kon gedink word - 'n bloedvergieter wat tot die duiwelse wêreld behoort.
Bloeddrinkende vlermuise word deur tradisionele vampiere na vampiere vernoem. In Europa word vlermuise al lank met die transendentale wêreld geassosieer, maar daar was geen vretende vlermuise onder hulle nie. Vir die eerste keer het Europeërs in Latyns-Amerika in die 16de eeu bloeddrinkende vlermuise teëgekom en hul smaakvoorkeure verneem, en laasgenoemde na folklore-vampiere vernoem.
Vampiere is so bleek soos die dood. Slegs in Hollywood-films. In die lewe het alles die teenoorgestelde uitgedraai. Etlike eeue gelede was die praktyk om die grafte van vermoedelike vampirisme oop te maak, en die vermoedens het telkens op dieselfde lyke geval - nie onderhewig aan verval nie. Mense het destyds nie in ag geneem dat liggame teen verskillende snelhede ontbind nie, afhangende van die samestelling van die grond, temperatuur, humiditeit, die oorledene se gesondheidstoestand, ens, ens. Sulke idees het gelei tot die valse gevolgtrekking dat die dooie liggaam nie net ontbind het nie, maar ook voortgegaan het om te lewe. Die wanopvattings is ook ondersteun deur die feit dat die uitgegrawe liggame in die reël op die stadium van verval gevind is, toe hulle weens fisiese redes swel en rooi van die bloed probeer het om die liggaam te verlaat. As gevolg hiervan het die oorledene, wat gedurende sy leeftyd maer en bleek was, soms gesonder gelyk as gedurende sy leeftyd.
'N Vampier kan vernietig word met 'n houtstokkie wat in die hart vassteek, silwerkoeëls, sy kop ontneem of die lyk heeltemal verbrand. En vampiere word nie in spieëls weerspieël nie, veral nie met knoffel nie, en is bang vir sonlig, heilige water en kruisiging. Dit is alles deel van die Oos-Europese konsep van vampiere. In die afwesigheid van werklike feite wat die bestaan ​​van vampiere bevestig, en metodes om dit te hanteer, bly slegs fantasie.
Die slagoffer van 'n vampier word ook 'n vampier. Hierdie oortuiging is die uitsondering eerder as die reël in vampiermites. Boonop, as dit so was, sou die verhale van vampiere vinnig verdwyn weens die feit dat almal deur hulle gebyt het, ander op hul beurt sou gebyt het, en daar sou eenvoudig niemand wees om op die aardbol te byt nie, want daar sou niemand wees nie. glo dan of nie in vampierverhale nie.
Die beroemdheid van vampiere is die uitvinding van skrywers en draaiboekskrywers. Dit blyk dat dit 'n uitvinding van die lewe self is. Dit is bekend dat die vel rondom die mond en lippe by pasiënte met porfirie mettertyd uitdroog en sodoende die tande ontbloot. Die tandvleis wat vervorm is as gevolg van siektes, voeg hul eie aanraking by die geheelbeeld, wat die tande in hondsdakke verander. By sommige pasiënte verskyn porfirienafsettings ook op die tande, wat die beenweefsel van die tande in 'n rooierige kleur verkleur.
Daar is geen plek vir vampiere in die moderne lewe nie. In werklikheid is moderne kuns so vol met vampierverhale dat mense nie ophou glo in hul werklikheid nie. Dus, in die middel-90's in Latyns-Amerika, het gerugte versprei oor die chupacabra, 'n eng klein wese wat bloed drink en vleis van mak diere eet. Daar is lank gesoek na Chupacabra en aanhoudend het daar enkele onduidelike foto's van 'n ongekende dier in die pers verskyn, maar geen werklike bevestiging van die bestaan ​​van 'n dierevampier is gevind nie. Boonop het vampiriese histerie aan die begin van hierdie eeu deur 'n aantal lande gevlieg, vol onbevestigde verhale oor die aanval van humanoïde vampiere op mense.