David Lyon en Colin Bennett
Die gebruik van data tydens verkiesingsveldtogte is niks nuuts nie. Maar namate die Kanadese federale verkiesing nader, moet die owerhede baie ywerig wees dat die opsporing van data nie toesig word nie. (Shutter)
Dit is 'n kwessie van toesig, want as kundiges wat toesig bestudeer, weet ons dat politieke adviesondernemings data versamel, ontleed en gebruik om die bevolking wat sterk meestal onbewus van hoe hulle data verwerk word. Dekking en ingewikkeldheid is algemene kenmerke van kontemporêre toesigkwessies.
Hierdie vrae het wêreldwyd onder die publieke aandag gekom as gevolg van die Cambridge Analytica en Facebook skandale.
Die logo van die nou ontbinde Cambridge Analytica. Shutter
Die nou ontbinde Cambridge Analytica het 'n simbool geword van alles wat indringend en manipulerend is oor die data-gedrewe verkiesing.
Nietemin het data en data-ontleding jare lank 'n rol gespeel in die verkiesing. Alle moderne veldtogte in alle demokrasieë gebruik data - selfs al is dit bloot stemmingsdata.
Maar vandag se massiewe platform vir kiesersverhoudinge gebruik digitale veldtogpraktyke wat die mag van sosiale media, mobiele apps, geo-gerigtheid en kunsmatige intelligensie benut om dit na 'n ander vlak te neem.
'N Onlangse werkswinkel gereël deur die Big Data Surveillance projek aangebied en aangebied deur die Kantoor van die inligting- en privaatheidskommissaris van Brits-Columbië, het internasionale geleerdes, advokate van die burgerlike samelewing en reguleerders bymekaar gebring om voorraad op te stel in die nasleep van die Cambridge Analytica-skandaal.
Hoe kan ons die aard en gevolge van data-gedrewe verkiesings in verskillende lande verstaan? Watter kwessies sal ons reguleerders in die komende jare belas?
Mites teenoor realiteite
Digitale veldtog en die benutting van die krag van Big Data is al lank beskou as 'n sleutel tot verkiesingsukses in die Verenigde State en toenemend in ander lande.
Politici regoor die wêreld glo nou dat hulle verkiesings kan wen as hulle net beter, meer verfynde en meer akkurate gegewens oor die kiesers het.
Op 'n stadium beweer Cambridge Analytica dat hy ongeveer 5,000 verskillende datapunte oor die Amerikaanse kiesers het. Hulle was nie alleen nie. Die kieseranalise-industrie in die VSA - insluitend maatskappye soos Catalist, i360 en HaystaqDNA - spog met 'n buitengewone hoeveelheid persoonlike inligting onder hulle beheer. Die data is beide gratis en aangekoop, en van openbare en kommersiële bronne.
'N Onlangse verslag deur die Taktiese Tegniese kollektief in Duitsland dokumenteer die reeks maatskappye, adviesbureaus, agentskappe en bemarkingsfirmas - van plaaslike ondernemings tot globale strategiste - wat partye en veldtogte regoor die politieke spektrum aggressief teiken. Data word gebruik as 'n bate, as intelligensie en as invloed.
Terselfdertyd word die mag van data-gedrewe verkiesings oordrewe. Bewyse oor hoe en of Big Data wel verkiesings wen, is moeilik om empiries te bepaal. Navorsing deur die Amerikaanse kommunikasiekundige Jessica Baldwin-Philippi dui daarop datagedrewe veldtogstrategieë is baie meer effektief om aanhangers en donateurs te mobiliseer as om kiesers te oorreed. Die klem op grootte en skaal word dikwels gekonfronteer as aansprake van effektiwiteit.
Die VSA teenoor die res
In die algemeen is kieseranalise in die VSA pionier en na ander demokratiese lande uitgevoer. 'N Opwindende onlangse illustrasie is die skadelike gebruik van WhatsApp in Brasilië vir die verspreiding van rassistiese, misoginistiese en homofobiese boodskappe deur die veldtog van Jair Bolsonaro toe hy suksesvol vir president.
Op hierdie Mei 2019-foto hou ondersteuners hul slimfone op om 'n foto van die Brasiliaanse president Jair Bolsonaro in Brasilia te neem. Bolsonaro het Globo, die grootste mediamaatskappy in Brasilië, verwys as 'die vyand' in Whatsapp-boodskappe wat aan die media uitgelek is. (AP Photo / Eraldo Peres)
In ander lande staar die veld van kieseranalise beperkings in die gesig wat die impak daarvan temper en miskien verdraai.
Dit sluit in beperkings op veldtogfinansiering, verskillende party- en kiesstelsels en baie verskillende kieswette en databeskermingsreëls.
Hoe gaan dit met werkers en vrywilligers van die politieke party om die terrein te navigeer, veral as die werklike metodes en beweerde gevolge van kieseranalise so onduidelik is?
Geen politieke party wil gedateer wees in sy metodes of agter sy mededingers wees omdat hy nie die veronderstelde voordele van data-analise vir sukses erken nie.
Maar as navorsers weet ons te min oor hoe data-gedrewe veldtog interaksie het met verskillende institusionele en kulturele praktyke. Ons weet ook nie hoe data deur professionele persone en vrywilligers op plaaslike en sentrale vlakke van veldtogte regoor die wêreld beoordeel word nie.
Dit is ook duidelik dat die belangrikste platforms van Google en Facebook verskillend presteer in verskillende lande. Joernalistiek en media-professor Daniel Kreiss van die Universiteit van Noord-Carolina vergelyk Google en Facebook as 'demokratiese infrastruktuur' in terme van die dienste wat aangebied word.
Selfs platforms wat beweer dat hulle nie-ideologies is, soos die prominente kieserspoorsnyer Nationbuilder, is skaars apolitiek, soos die Fenwick McKelvey-universiteit van Concordia het getoon. Google-algoritmes demonstreer ook die inherente politieke vooroordele wat in sy soekfunksies ingebou is.
Nuwe praktyke teenoor gedateerde wette
Verouderde wette beheer die kieseranalise-industrie en digitale veldtogte. Dit sluit in verkiesingswette wat die verspreiding van lyste beheer, en wette op databeskerming wat tot onlangs, is nie gebruik om die vaslegging, gebruik en verspreiding van persoonlike gegewens deur politieke veldtogte te reguleer nie.
Wette op die beskerming van inligting, soos die Die Europese Unie se algemene verordening op die beskerming van data (GDPR), die vaslegging en verwerking van sensitiewe persoonlike gegewens oor politieke menings beperk.
Maar die probleme behels nie net privaatheid en indringendheid nie; dit sluit ook databeheer, vryheid van spraak, disinformasie en demokrasie self in. Data-gedrewe verkiesings verg nuwe denke oor die balans tussen die demokratiese belang van 'n ingeligte en gemobiliseerde publiek aan die een kant en die gevare van buitensporige kiesersbewaking aan die ander kant.
Deursigtigheid teenoor geheimhouding
Die kwessie van deursigtigheid is 'n verwante sleutelaangeleentheid, nie net beperk tot die data-gedrewe verkiesing nie, maar deur hulle illustreer.
Daar is 'n skeiding tussen die publiek wat min bekend is oor wat eintlik gebeur in platformondernemings wat aanlynnetwerke skep, soos Facebook of Twitter, en wat ondersteuners van behoorlike demokratiese praktyke moet ken.
Immers, as dit by verkiesings kom, is die oop deel van relevante inligting van kritieke belang. Kiesersplatforms soos Cambridge Analytica is inherent geheim, beide oor hul politieke betaalmeesters en hul werklike praktyke. Min weet wie byvoorbeeld vir politieke advertensies betaal.
Diegene wat aan die verkiesing deelneem en daaraan deelneem, het 'n belangrike belang in die deursigtigheid van alle partye as die voorvereiste vir verantwoordbaarheid. Omdat die gebruik van data om die verkiesingsuitkomste te beïnvloed fundamenteel ondeursigtig is, is die spanning tasbaar.
Dit is derhalwe moeilik om te weet wat in die data-gedrewe verkiesing plaasvind.
Universiteit van Wisconsin professor Jong Mie Kim voer 'n stealth-mediaprojek aan: 'n gebruikergebaseerde, real-time digitale advertensie-opsporing-app wat navorsers in staat stel om die borge van politieke veldtogte in die VSA op te spoor, verdagte bronne te identifiseer en die patrone van kiesergerigtheid te beoordeel.
Die amptenare wat verantwoordelik is vir die hou van verkiesings, moet let op hierdie soort inligting in Kanada namate die federale verkiesing nader - en regoor die wêreld.
David Lyon, direkteur, sentrum vir toesigstudies, professor in sosiologie, Queen's University, Ontario en Colin Bennett, professor, politieke wetenskap, Universiteit van Victoria