Wat 'n naweek! « Om die Kombuistafel
So vat one toe vroeg Saterdagoggend die pad uit die stad uit die doel van die rit is om ons ses jaar se saamesein te vier en sommer terselfdertyd Quinton se verjaardag te gedenk. Ons ry die reservaat binne en kyk rond, in my hart het ek net een wens en dit is om net een lewendige renoster te sien, mens weet nooit vir hoe lank hulle nog daar gaan wees nie.
Ons sien mis langs die pad en weet dat hulle iewers moet wees, gelukkig roep die natuur en moet ons by die koffie winkel stop om badkamer toe te gaan. Ons hoor 'n geluid, amper soos 'n snork en Hannie se skerp waarneeemingsvermoe maak dat sy die bruin grys kolos raaksien. Ons gaan nader en daar is hulle so nabay dat ons amber aan hulle kan vat, nie een nie, nie twee nie, maar sommer ses volwassenes en die simboliek van ses jaar se saam wee gaan nie by my verby nie en dan die bonus sommer twee van die mooiste goed wat jy ook kan sien, twee babas wat agter hulle mammas aan huppel!! Niemand kon my 'n groter geskenk gegee het nie.
Hulle stap weg bly 'n ruk weeg en kom later weer nader so asof hulle weet dis veilig so naby die mense, net jammer dieselfde spesie is besig om hulle uit te moor!
Ons braai in die piekniek area en so dan en wan sien jy die mooi groot ore so om die hoek uitsteek. Die kinders hardloop, speel en spring trampolien en dit word sommer maklik een van die mooiste dae.
Sondag maak ons tuin, dis tyd om seker te maak dat daar vars groente sal wees om klein lyfies en besige beentjies fiks en gesond te hou, nou vir die uitsien na die groente om hulle koppies bokant die gond uit te steek.
So begin daar nog 'n week met die harsteer nuus dat 'n 3 jarige seuntjie op sy ma se skoot in die kop geskiet is terwyl hulle oppad huistoe was na 'n partytjie op dieselfde Saterdag as wat ons fees gevier het. Weereens besef ek hoe gelukkig ons is en hoe kosbaar die lewe is.