In memoriam : Speaking across generations: Nelson Rolihlahla Mandela 1918 - 2013]]>
Madiba would have agreed: "The law is for protection of the people"]]>
Patrimonial consequences at the conversion of the marriage system]]>
Access to justice in the South African social security system: Towards a conceptual approach]]>
A contractual perspective on the strict liability principle in the World Anti-Doping Code]]>
Die beginsel van strenge aanspreeklikheid in die World Anti-doping Code bepaal dat indien die atleet se bloed of urinemonster 'n positiewe resultaat vir verbode middels toon, die atleet outomaties skuldig is aan 'n oortreding ingevolge die kode. Die skuldigbevinding staan ongeag of die atleet op 'n skuldige of onskludige wyse gehandel het. Die afwesigheid van skuld sal slegs 'n rol speel by die bepaling van die sanksie wat die atleet ontvang. Hierdie beginsel is direk uit die privaatreg oorgeplant om toepassing te vind in dissiplinêre verhore wat handel oor die gebruik van verbode middels in sport. Sommige skrywers meen dat privaatregtelike beginsels nie 'n plek in dié soort tugverhore behoort te hê nie. Hulle verloor egter uit die oog dat die verhouding tussen atleet en sportligaam 'n kontraktuele verhouding is en dat die atleet kontraktueel gebonde is om nie in stryd met die kode te handel nie. Dus, indien die atleet 'n bepaling van die kode oortree, stel dit kontrakbreuk daar in die vorm van positiewe wanprestasie. In die geval van positiewe wanprestasie is dit nie nodig vir die eiser om te bewys dat die verweerder skuld gehad het toe kontrakbreuk plaasgevind het nie. Geen verontskuldiging kan die kontrakbreuk tot niet maak nie. Die afwesigheid van skuld, al dan nie, speel slegs 'n rol by die bepaling van die mate waartoe die verweerder aanspreeklik gehou kan word. Daarom word aangevoer dat die beginsel van strenge aanspreeklikheid in tugverhore rakende die gebruik van verbode middels deur atlete slegs 'n toepassing is van die algemene beginsels van die kontraktereg.
Section 49, lethal force and lessons from the De Menezes shooting in the United Kingdom]]>
Die Strafproseswysigingswetsontwerp 2010 stel sekere wysigings aan artikel 49 van die Strafproseswet 51 van 1977 voor ten einde die artikel in lyn te bring met die riglyne wat vasgestel is deur die Konstitusionele Hof in Ex parte: The Minister of Safety and Security: In re S v Walters 2002 2 SASV 105 (KH) rakende die gebruik van geweld ten einde 'n inhegtenisneming uit te voer. Hierdie artikel poog om die aandag te vestig op die tekortkominge van die voorgestelde wysigings aan artikel 49, deur gebruik te maak van die De Menezes-voorval wat plaasgevind het in die Verenigde Koninkryk, as 'n voorbeeld om die potensiële probleme met die bewoording van die wysigingswetsontwerp toe te lig. Hierdie voorval, waarin 'n onskuldige man deur die Britse polisie doodgeskiet is, gee aanleiding tot 'n aantal interessante vraagstukke met betrekking tot die vlak van geweld wat deur die polisie gebruik mag word om 'n inhegtenisneming te bewerkstellig, en die impak wat terrorisme -spesifiek selfmoordterrorisme - internationaal gehad het op polisie taktiek. In lyn met die Britse ondervinding, sal dit betoog word dat die voorgestelde wysigings aan artikel 49 nie 'n aanvaarbare oplossing in Suid-Afrika bied vir 'n soortgelyke terroristebedreiging nie. Hierdie argument is gebaseer op die voorgestelde teks in artikel 49(2)(b) -naamlik dat "the suspect is suspected" ("die verdagte word vermoed") mag lei tot onskuldige dodings, aangesien die woorde die potensiaal het om die beluitneming, rakende die gebruik van dodelike geweld, van die arresteerder na die verwyderde "supervisor" ("inspekteur") oor te dra. Verder het die insluiting van die teks, "having committed a crime" ("wat 'n misdryf gepleeg het"), en die uitsluiting van die frase, "future death or grievous bodily harm" ("toekomstige doding of ernstige liggaamlike besering"), die gevolg dat die voorgestelde artikel 49 slegs bruikbaar sal wees in voorvalle waar die verdagte ook 'n verdagte is in 'n vorige misdaad, en sal dit nie van hulp wees vir die arresteerder in gevalle waar die verdagte moontlik 'n misdaad in die toekoms beplan nie.
Match fixing in sport: a top priority and ongoing challenge for sports governing bodies]]>
Die gewildheid, wêreldwye invloed en finansiële impak van sport - wat tans meer as 3% tot internasionale handel bydra - is ook verantwoordelik vir 'n groot aantal noemenswaardige probleme, onder andere korrupsie in die vorm van knoeiery, wat al meer algemeen voorkom en soveel verskillende sportsoorte raak, insluitende sokker - die wêreld se gunsteling en mees winsgewende sport! Sport beheerliggame op internasionale-, nasionale- en streeksvlakke is gedurig besig om hierdie plaag van knoeiery te probeer hokslaan, met gemengde resultate. 'n Groot probleem wat hulle in die gesig staar is om op hoogte te bly met nuwe tegnologiese ontwikkelinge, soos aanlyn weddenskappe wat deur groot weddenskap-sindikate gebruike word om resultate van sport byeenkomste te beïnvloed, wat die integriteit en regverdigheid waarvoor sport bekend is, of ten minste bekend moet wees, ondermyn. Hierdie is 'n deurlopende stryd wat gewen moet word! Hierdie artikel bespreek die voortdurende stappe wat geneem word deur sport beheerliggame en ander organisasies met 'n gevestigde belang daarin om ontslae te raak van knoeiery in sport.
The right to say "I don't": The reception of the action for breach of promise]]>
Section 85 of the National Credit Act 34 of 2005: thoughts on its scope and nature]]>
The continued relevance of the mandament van spolie: recent developments relating to dispossession and eviction]]>
Ten spyte daarvan dat artikel 26(3) van die Grondwet die uitsetting van persone in die afwesigheid van 'n hofbevel verbied, het drie onlangse hofsake aangedui dat sulke uitsettings steeds plaasvind. Hoewel verskeie opsies vir die applikante (staatsorgane) beskikbaar was om persone uit geboue en skuilings te verwyder, (nood-, gesondheids- en rampmaatreëls en die Uitsettingswet 19 van 1998), is uitsetting in die gevalle onder bespreking effektiewelik bewerk deur spoliasie - van die gebou of skuiling as 'n geheel of van elemente wat integraal tot die skuiling was (ontneming van dakplate). Om besitsherstel te bewerkstellig (en uitsetting om te keer), is die mandament van spolie deur die respondente geopper. Hoewel die feite en omstandighede soortgelyk (maar nie identies nie) was, is die uitsprake taamlik uiteenlopend. In twee van die drie sake was die mandament onsuksesvol en is 'n grondwetlike besitsherstelremedie ontwikkel. In die derde geval was die mandament inderdaad suksesvol, hoewel die dakplate met plaasvervangende materiaal herstel moes word. Die bydrae ontleed die drie sake in die lig van (a) die basiese beginsels van die mandament en die redes vir die remedie in die algemeen; en (b) die noodsaaklikheid (al dan nie) om die remedie te ontwikkel. Dit wil voorkom of die mandament toenemend aangewend word om ander oogmerke, byvoorbeeld grondwetlike beskerming teen uitsetting, te bereik. Dit is problematies in die lig daarvan dat die mandament nooit beoog het om substantiewe regte of, soos in hierdie gevalle, veilige grondbeheer ("secure tenure") daar te stel nie. Wat egter duidelik na vore kom, is dat (a) die Uitsettingswet nie persone beskerm wat in dieselfde posisie as die respondente is nie omdat die Wet te reaktief is; en (b) dat die mandament steeds relevansie het deurdat alle rolspelers gedwing om aan 'n formele proses wat by 'n openbare forum afspeel, deel te neem. Solank as wat die leemtes in die Uitsettingswet voortbestaan, is die mandament relevant, nie net as besitsherstelremedie nie, maar ook as meganisme om die belange van kwesbares - veral by onwettige uitsetting - uit te lig.
A new role for crime victims? An evaluation of restorative justice procedures in the Child Justice Act 2008]]>
Infringement of the right to goodwill; the basic legal principles in relation to South African case law]]>
Share issues and shareholder protection]]>
A (Pty) Ltd v The Commissioner for the South African Revenue Service ITC 12644 (2012)]]>
Modjadji Florah Mayelane v Mphephu Maria Ngwenyama  ZACC 14]]>
Baker Tilly (a firm) v Makar  EWCA Civ 1411]]>