'Ek voel onveilig in ons land' | Netwerk24
Deur Dominique Fuchs, Universiteit Stellenbosch 16 Mei 2019 09:31
Dis ’n idilliese dag in Hermanus en ek wil die laaste somersonstrale geniet. Maar ek voel onveilig soos ek hier in my swembroek sit op ’n verlate strand in Hermanus.
Ek het my handdoek op ’n strategiese punt gegooi sodat ek die hele strand kan dophou. Ek kyk kort-kort op van my boek, net om veilig te wees. Al hierdie dinge doen ek onbewustelik.
Toe ek ’n paar jaar gelede in Oostenryk was, het ek nie so gevoel nie. In die middernagtelike ure het ons drie meisies alleen deur die strate gestap huis toe.
Ons ry trein, ons verken die stad. Sonder om bang te wees of oor ons skouers te loer. Ek kan nie daardie lieflike gevoel van vryheid vergeet nie en ek smag permanent daarna.
Hoekom wil ek dan hier leef?
My ouers en hul ouers het dit anders ervaar. Hulle kon in die strate speel tot laataand en misdaad was in baie gebiede nie ’n kwessie nie. Wat as ek eendag kinders het en angstig raak elke oomblik wat hulle nie onder my wakende oog is nie? Hoekom sal ek kinders in só ’n omgewing wil grootmaak?
Hulle kon in die strate speel tot laataand en misdaad was in baie gebiede nie ’n kwessie nie.
Ek wil verken op my eie terme. Ek wil nie heeltyd iemand saamsleep net om veiligheidsredes nie. ’n Mens verdink almal van die ergste – ’n persoon wat effens verslons lyk, kan ’n potensiële misdadiger wees, hoewel daar ’n groter moontlikheid is dat dit jou professor of buurman kan wees.
Hoekom wil ek leef in ’n land waar ek konstant bedreig voel en altyd die ergste verwag? Is dit verkeerd om só te dink of is dit ’n veiligheidsmeganisme?
Ek sal emigreer vir dié rede
As ek gaan draf, vat ek meestal my pepersproei saam en kyk heeltyd om my rond. Ek kan nie werklik ontspan of dagdroom nie. Wanneer vreemde mans verby my stap, is ek dadelik op my hoede. As ’n vrou verbyloop, groet ek haar (meestal). Ek moet ook eers mooi dink wanneer ek laataand flieks gaan kyk by die Pulp-fliekteater in Die Neelsie.
Kan ek die geniet van die fliek opweeg teen die onrustige gevoel wat ek ervaar as ek in die pikdonkerte alleen moet terugstap koshuis toe?
Ek is ontsettend lief vir my land, die joviale mense en die beeldskone natuur, maar veiligheid is die groot rede waarom ek Suid-Afrika vaarwel sal toeroep.
En ja, mans ervaar dit anders. Maar ek sal wraggies emigreer net weens dié rede – veiligheid. Om te weet ek kan vrou-alleen ’n plek verken. Ek is ontsettend lief vir my land, die joviale mense en die beeldskone natuur, maar veiligheid is die groot rede waarom ek Suid-Afrika vaarwel sal toeroep.
Ons voel nie opsetlik so nie, dit gebeur instinktief. Die Suid-Afrikaanse samelewing het dit in ons menswees ingeprent. Maar wil ons regtig die res van ons lewe met ’n wolk van onveiligheid oor ons kop leef?
Meningstukke is rubriekskrywers se eie en weerspieël nie noodwendig dié van Netwerk24 nie.
'Verlies en verwerping is nie meer welkom in my huis nie'
Ou landsvlag: 'Moenie aspris wees nie'
'Hannah Cornelius moes hier gewees het'