Redakteursbrief: ŉ Splinternuwe huis vir Maroela MediaBeste Maroela-leser Toe Maroela vandag, elf jaar gelede sy deure oopgegooi het, was die droom om ŉ tuiskomplek vir Afrikaanssprekendes te wees. ŉ Huis, as ‘t ware, (al is dit nou ook digitaal), waar mense hul skoene kan uitskop, ŉ beker boeretroos kan skink en op die stoep kan kuier. ŉ Plek waar hulle met oorgawe Afrikaans kan wees en praat, waar hulle idees kan uitruil, waar hulle mekaar kan verryk, troos en uitdaag. Vandag, op Maroela Media se elfde verjaardag, het Maroela ŉ regte-egte huis gekry. Een met ŉ stoep, ŉ sinkdak, ŉ koolstoof wat vroeg soggens lekker smeul, ŉ groot kombuistafel waar almal ŉ sitplek het, ŉ waardige ou staanhorlosie wat stemmig tik en elke kwartier ŉ deuntjie speel, boekrakke swaargelaai met boeke oor elke onderwerp, stokou houtmeubels wat liefdevol gerestoureer is, laatmiddagson wat deur die blare van die groot bome in die tuin na binne filter. Ek onthou Maroela se nederige begin, elf jaar gelede. ŉ Enkele kantoortjie met twee lessenaars wat ek en Nico Strydom, vandag Maroela Media se redakteur, gedeel het. Ons het groot drome om dié twee tafels gedroom en prentjies geteken van hoe Maroela moes lyk. Maroela het gou aanklank gevind by Afrikaanssprekende lesers, en ons het vinnig-vinnig in getalle mylpale begin bereik: 10 000 lesers; toe 100 000; toe 500 000; toe 1 miljoen, en uiteindelik 2 miljoen lesers per maand. Daarmee saam het die Maroela-span uitgebrei: Ons het nog joernaliste aangestel, toe iemand wat advertensies kan werf, toe administratiewe hulp, toe nóg joernaliste. Ons een kantoor het twee geword, en mettertyd het ons kantoorspasie ál met die gang af gekruip tot ons uiteindelik die volle spasie waar ons kantore was, gehuur en benut het. ŉ Boer maak mos maar ŉ plan, en so deur die jare het ons sowaar baie planne in daardie kantore van ons gemaak. Ons het kantore mooigemaak met ŉ knap begroting en ŉ paar blikke verf; ons het ŉ ateljee vir radioproduksies ingerig met die minimum toerusting; ons het gelas en geplak en gebreek om die nuuskantoor ruim genoeg te kry vir die joernalistieke span wat aanhou uitbrei het. Maar ná tien jaar (en met die hupstoot van die Covid-pandemie waar persoonlike ruimte skielik vir mense belangrik geword het) het ons geweet: Dié spasie van ons gaan nie meer die ding doen nie. Daar was regtig nie meer plek vir ŉ muis nie. Dit was tyd om vir Maroela ŉ nuwe tuiste te vind. Die vraag was, waar? Maroela se kantore kon nie sommer enige plek wees nie. Ons moes ŉ plek kry waar mens kon uitstap na buite as jy ŉ blaaskans nodig het, waar jy vars lug kan inasem as die nuus jou benoud maak, en waar die span in die oggend as ‘t ware voel of hulle by Maroela se webwerf instap. Ons het voelers uitgesteek, verken, kantoorspasies bekyk en uitgemeet, maar niks wou reg sit nie. En toe sit ek een oggend in ŉ vergadering en iemand fluister vir my: “Ek het gehoor daar is kantoorspasie by die Voortrekkermonument wat moontlik binnekort uitgehuur gaan word… Maar gaan kyk maar eers.” Ek het geweet ons het ons nuwe Maroela-tuiste gekry, al het ek nog nie eens geweet hoe die spasie lyk en óf dit inderdaad beskikbaar of leefbaar is nie. Toe ek ŉ paar weke later gaan kyk, was die stokou gebou aan die voet van die Voortrekkermonument maar ŉ treurige gesig. Die kantore was nou en donker, met swaar tralies voor die vensters en deure. ŉ Lang, donker gang het deur die gebou gekronkel, en die swaar knotty pine-plafonne hier reg bokant my kop en die swart leiklipvloere het my kortasem gemaak. Maar ek kon ook die gebou voel asemhaal, asof dit die geskiedenis fluister van alles wat deur dekades tussen dié mure gebeur het en opgeteken is. Ons het planne gemaak, somme gemaak, drome gedroom en prentjies geteken, net soos tien jaar terug. Dié keer was dit egter nie prentjies vir ŉ digitale tuiste nie, maar vir ŉ regte-egte Maroela-tuiste. Junie 2021: Planne word gemaak. Francois van Vuuren (projekbestuurder, links) en Jeremie Malan (die argitek). Almal met wie ons gesels het, het saam gedroom – en vir hulle almal wil ek vandag dankie sê: Maroela Media se finansiële komitee en direksie wat van die begin af vuur en vlam was. Kanton, die Solidariteit Beweging se beleggingsmaatskappy wat eienaarskap geneem het van die bouprojek. Die Voortrekkermonument se bestuur, wat van die begin af ons visie gedeel en ons met ope arms op die terrein verwelkom het. Die projekbestuurder, Francois van Vuuren; die argitek, Jeremie Malan; en die binneontwerper, Wytske van Wyk. Elke betrokkene en kontrakteur wat met die grootste werksetiek ingespring en deel van die span geword het. Desember verlede jaar het die kontrakteurs begin mure afbreek en vloere uitkap, en teen Kersfees was ons nuwe kantore ŉ leë dop en ŉ hoop bourommel. Met dié afbrekery het ons die mooiste versteekte juweel van die gebou onder die lae en lae plafonne ontdek: rooibruin hout-dakbalke wat deur die hele gebou loop, en lang, smal vensters onder die dakrand wat die daglig laat instroom. Jeremie is summier versoek om die planne aan te pas sodat die balke een van die fokuspunte van die kantore kon wees. Januarie het die bouwerk begin, en stadig maar seker het die prentjie vorm aangeneem. Vir elke uitdaging het die kontrakteurs ŉ plan gemaak, en die wenslysie wat ek so terloops tydens ons eerste beplanningsvergadering op die tafel gesit het, is noukeurig ingewerk. In die kombuis – ŉ groot kuierkombuis soos jy in elke plaashuis kry – is ŉ koolstoof staangemaak. Die stoep is gebou en het ŉ sinkdak gekry. Teen elke moontlike oop muur is ŉ boekrak gebou. Die ateljee het sy eie kombuis gekry waar ons reseptevideo’s kan skiet, en ŉ drama-ateljee waar radiodramas na hartelus vervaardig kan word. Die nuusspan kan uit die nuuskantoor buitentoe stap, en in die inheemse tuin of op die stoep sit en werk. Ons eie Maroela-muurpapier, soos dié wat die agtergrond van Maroela se webwerf vorm, is ontwerp en in party vertrekke aangebring. En hier op die laaste, twee dae gelede, het ŉ 90 jaar oue oupa-staanhorlosie sy plek in die Maroela-raadsaal gekry. Ek wens elke Maroela-leser kon ŉ draai deur Maroela se nuwe huis kom stap en ŉ koppie koffie by die kombuistafel geniet. Want dis nie net ons tuiste nie, dis elke Maroela-leser se tuiste. Dis ŉ plek wat elke oggend as ons instap, elke Maroela-spanlid moet herinner: Daar buite is ŉ Afrikaanse gemeenskap wat wil behóórt. As die staanhorlosie sy deuntjie speel, moet ons onthou: ons mense soek ŉ plek waar hulle tuis voel, waar hulle onbeskaamd Afrikaans kan wees. Dis ons roeping om dié plek vir hulle te skep. Toe ek gistermiddag huis toe is, het ek die deur van Maroela Media se splinternuwe kantore agter my toegetrek. Ek het omgedraai en teruggekyk. Voor my was ŉ droom wat waar geword het: Maroela het ŉ huis gekry. Groetnis Susan NS As jy by die Voortrekkermonument is en ŉ draai wil kom maak, laat weet ons gerus! Ons kuier graag saam met ons lesers.