Doodsklok lui vir ʼn roemryke SA rugbytradisieGeld, het die wêreldwyd gerespekteerde doyen van Suid-Afrikaanse rugbybase en bittereinder-amateur, Danie Craven, voorspel, sal die gees en aard van rugby wesenlik en onherroeplik verander. Dat hy volkome reg was, is lankal nie meer oor te redeneer nie. Nou lyk dit of een van Suid-Afrika se oudste en roemrykste rugbytradisies die volgende offer op die altaar van die geldgod sal wees. Ja, die doodsklok is aan ʼt lui vir die Curriebeker. Die reeks wat eens op ʼn tyd bekend was vir die meedoënlose mededinging wat dit opgelewer het, het in die jongste jare toenemend verwater, veral vanweë die groot getalle topspelers wat deur geld oorsee gelok is. Luidens berigte is daar reeds vanjaar kort duskant 50 Suid-Afrikaanse Superrugbyspelers wat nie vir die Curriebekerreeks beskikbaar is nie. Dis die sterkte van sowat een en ʼn halwe franchise. Nou gaan twee gewese Superrugbyfranchise’e, die Cheetahs en die Kings, aan die Europese Pro14-reeks deelneem, terwyl die Curriebekerreeks aan die gang is. Natuurlik gaan die beste stuk of sestig spelers waarop die twee franchise’e hul hande kan lê oorsee speel – insluitende die groep wat tans die Cheetas in die Curriebeker verteenwoordig. Skielik is die oorskiet “Curriebekermateriaal”. Die Curriebekerreeks word verder verwater – terwyl die Pro14-base gierig hul hande vryf vir die groter sny aan die TV-geldkoek wat hul deel word. Dit was uit die staanspoor enersyds ʼn misplaaste en ondeurdagte politieke besluit, en andersyds die hebsug en megalomanie van Sanzaar se base wat nie die glans van ʼn wêreldwye geldryk kon weerstaan nie, wat permanensie aan die glorielose Kings verleen het. Pleks hulle het eers hul spore in die Curriebekerreeks probeer verdien. ʼn Gebrek aan diepte, en die gevolglike swakker mededingendheid – vir Suid-Afrikaanse rugby as sulks – is dan juis die primêre rede vir die uitvaart van die twee spanne uit die Superrugbyreeks. Anders gestel, ʼn gebrek aan diepte is die grondliggende probleem. Probeer die rugbybybase enigiets doen om dié probleem uit die weg te ruim? Nee, en as ʼn mens die gerugte moet glo, stel Mark Alexander hom ten doel om 12 Suid-Afrikaanse spanne in oorsese reekse te laat speel. Hoekom? In watter ander reekse as die Pro14? Watter 12 spanne? Gaan van die bestaande bonde dalk saamsmelt? ʼn Mens kan nie help om te wonder of die rugbybase die aard van die probleem snap nie. Dit lyk alte veel of hulle eerder agter wedstryde oorsee aan wil rondjakker, terwyl die ondersteuners droëbek tuis sit. Sou die oplossing vir die probleem (diepte) nie dalk daarin kon lê om skaars bronne plaaslik (in die Curriebekerreeks) so gekonsentreerd as moontlik (krag teen krag) aan te wend nie? Hoeveel insig, versiendheid en veral skeppende denke kan ʼn mens in hierdie opsig van die SA rugbybase verwag? Is dit nie maar dieselfde mense wat die een ná die ander bond (tot dusver al Grens, SWD, die OP en die WP) oor die finansiële afgrond bestuur het, in wie se hande die heil van Suid-Afrikaanse rugby opgesluit lê nie? Tensy daar ʼn ingrypende kentering plaasvind, is dit te laat om die Curriebeker te red. Soos Gracie Fields in die Tweede Wêreldoorlog die vertrekkende soldate toegesing het: “Wish me luck when you wave me goodbye.”