Geskryf deur Barry Richards
Baie politici van vandag blyk 'n beroep op die basiese menslike behoefte aan veiligheid te hê, en bied hul weergawes van sterk leierskap aan as die beste hoop op orde en veiligheid in 'n vreesaanjaende wêreld van groeiende onstabiliteit en risiko. Veel getuienis bevestig dat hierdie beroep beslis 'n belangrike faktor in die politieke landskap is.
Maar hiermee saam is ander sielkundige dinamieke tans 'n invloed op 'n aantal Westerse demokrasieë - veral om mense te lok om populistiese leiers en hul agendas te ondersteun.
Een hiervan - wat veral van belang is vir die president van die Amerikaanse president, Donald Trump, is die plesier en opgewondenheid wat sommige burgers blyk te vind by 'n leier wat reëls verbreek en taboes ignoreer. Hierdie oortredings kan in verskillende vorme voorkom, soos kontroversiële uitsprake, onkonvensionele lewenstyl of oneerbiedige benaderings tot die politieke proses. Maar dit kan ook strek tot onbehoorlike aktiwiteite en magsmisbruik - soos dié wat in die aanklag teen Trump - of anti-demokratiese aktiwiteit en geweld.
Ek stel voor dat ondersteuning vir hierdie soort leier verstaan ​​kan word as "identifisering met die oortreder". Dit is 'n idee gebaseer op die konsep van "identifikasie met die aggressor", 'n term wat deur die psigoanalis geskep is Anna Freud in 1936. Sedertdien het sielkundiges dit gebruik om 'n verskeidenheid gedrag te verstaan, insluitend ons verdraagsaamheid of samespanning met boelies.
Verskillende soorte oortredende leiers kan 'n beroep op oortredende dele van onsself doen. Soos ander voor hom, het die psigoanalis Sigmund Freud, Anna se vader, opgemerk dat 'n mate van wrok teenoor gesag en van 'n verlange om die reëls opsy te sit, 'n universele kenmerk van die menslike psige. In die ontwikkeling sedert Freud het die psigoanalitiese tradisie ondersoek ingestel na hoe hierdie verlange 'n nalatenskap is van die pynlike proses van emosionele ontwikkeling wat ons elkeen baie vroeg in die lewe ondergaan, namate ons aanvaar die perke wat op ons geplaas word as vereistes vir lidmaatskap van die menslike samelewing.
Waar daar goeie redes is om te dink dat normale politieke prosesse misluk, kan baie mense 'n oplewing van dankbaarheid ervaar teenoor 'n leier wat met sommige konvensies breek met die doel om meer integriteit en legitimiteit in die politieke lewe te bring. Lech Wałęsa in Pole en Vaclav Havel in Tsjeggo-Slowakye, en ander wat die weg uit totalitarisme gelei het vir lande in die Kommunistiese blok, was beslis oortreders binne die politieke wêrelde waarmee hulle gekonfronteer is. Hulle kan wees geïdentifiseer as 'n krag ten goede in 'n korrupte of sklerotiese stelsel.
Maar gegewe ons ingeboude ambivalensie teenoor gesag en reëls, kan ons ook identifiseer met politieke leiers wie se oortredings ten minste deels deur meer vernietigende impulse gedryf word. Terwyl hulle hul ondersteuners 'n beter wêreld belowe, gebruik hierdie leiers retoriek wat fokus op die dringende behoefte om bestaande owerhede aan te val en bestaande reëlings te vernietig, met weinig aandag aan die vervanging daarvan.
'N Voorbeeld is 'n staatsgreepleier wat, nadat hy aan bewind was, min plan het om hul land te verbeter. Op sy ergste is die leier vry van die meeste, indien nie alle morele beperking nie, wat minagtend is van internasionale gedragstandaarde, en wat nie die menslike koste verbonde is aan sy of haar eie gedrag nie.
Trump is van plan om die reëls van die Amerikaanse politiek te verbreek. Deur oleskalashnik / Shutterstock
Impak op kiesers
Daarom is 'n sielkundige vraagstuk oor die Amerikaanse vervolgingverrigtinge die mate waarin Trump se ondersteuningsbasis hom negatief sal beoordeel oor die gebeure in die middel van die vervolgingverhoor. As Amerikaners in November 2020 na die stembus toe gaan, hoeveel sal hulle dan geneig wees om Trump se onheilspellende afdanking van enige kritiek te geniet, en sy vermoë om dit uit te brei?
Onthou, bewyse van Trump se twyfelagtige morele optrede was in 2016 beskikbaar vir die Amerikaanse kiesers. Na die vrylating voor die verkiesing van 'n videoband waarin hy gespog het dat hy vroue sonder hul toestemming gegroet het, het 91% van diegene wat waarskynlik vir Trump sal stem, in 'n a CBS / YouGov-peiling dat die band nie hul siening van hom verander het nie. En Trump is verkies.
Die weiering van baie kiesers om Trump te veroordeel weens sy oortredings, het 'n kragtige sielkundige basis in die wens om vryheid van gesag te verbreek. Dit kan ook geniet word sonder die skuldgevoelens wat vir die meeste mense gewoonlik gepaard gaan met 'n aanranding op wye waardes.
Dit is omdat 'n leier soos Trump 'n geleentheid bied om oortredende plesier met die morele hoë grond te kombineer. Hierdie emosionele pakket word aangebied aan diegene wat hulself met Trump (ietwat onregmatige) selfaanbieding identifiseer as 'n samesmelting van plesier-soekende rebel en visioenêre verlosser, wat 'n opstand teen die korrupte owerhede lei - 'die moeras'.
Die eulogistiese boek oor Trump deur die konserwatiewe kommentator, Ann Coulter, is een van die vele demonstrasies van hoe baie sy ondersteuners aangespoor word deur die wens om die "instelling" aan te val vir hul eie beweerde oortredings.
Hierdie populistiese aanval op die gevestigde elite kan die ondersteuners van die oortredende leier in staat stel om te voel dat hulle op 'n morele kruistog is, en ook daar is vir 'n plesierskop. Dit kan 'n kragtige hulp vir Trump in die komende verkiesing wees. Ons moet verwag dat so 'n oortrederpersoon steeds sterk identifikasie en ondersteuning sal aantrek, tensy dit deur 'n leier uitgedaag word wat op een of ander manier die sielkundige verhouding van die oortreder met hul ondersteuningsbasis kan ontwrig.
Barry Richards, professor in politieke sielkunde, Bournemouth University
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Waarom sommige mense hou van leiers wat die reëls oortree