Lyding is nie verniet nie – Filippense 2:1-11 – NGK Somerstrand
Written by Chris van Wyk on 28/03/2021 . Posted in Chris van Wyk.
Youtube Familiediens – Filippense 2:5-11 – 28 Maart 2021
Ons lees vandag die brief aan die gemeente in Filippi, die eerste gemeente in Europa. Paulus praat regdeur die brief oor ons onderskeiding van wat regtig belangrik is. Na buite en na binne. Te alle tye, sê Paulus, moet ons die voorbeeld van Christus volg. Ons lewenstyl moet ooreenstem met die evangelie wat ons verkondig.
Selfs al moet ons ly. Trouens, lyding is 'n voorreg, en 'n teken van ware geloof. Lyding wys dat ons ware burgers van die hemel is. Want, soos hy in hoofstuk 2 gaan aantoon, lyding is nie verniet nie.
Hy roep daarom elkeen van ons op een van gees en siel saam te stry vir "die geloof in die evangelie", al is daar ook hoeveel teëstand teen die evangelie. Want, lyding is nie verniet nie.
Vandag verjaar Hendrik van Zyl, Lenay Schoeman en Susan Coetzer. Baie geluk. Hierdie week word Annike Ungerer 12 jaar oud. Baie geluk.
Goeie Vrydag en Paasdiens
Ons hou nagmaal met Goeie Vrydag 09:00 in die kerk. Kom vier ook Paasfees saam met ons in die kerk om 09:00. Ons sal ook die normale Youtube dienste hê. Daar is nie Pulse nie. Dit hervat weer die 11de April.
Wat was jou drome as kind?
Toe ek jonk was, wou ek die beste sportman wees. So vinnig soos Paul Nash. Hy was die eerste Suid-Afrikaner wat die 100 meter in 10 sekondes "flat" gehardloop het. In die laerskool was ek nogal vinnig. So net oor die 12 sekondes vir die 100 meter. Toe breek ek my knie, en toe is ek nie meer so vinnig nie.
Waaroor het jy gedroom?
Om eerste te staan in die klas? Om 'n Springbok te word? Om baie geld te maak?
Waarom droom ons oor sulke dinge?
Is dit vir die eer daarvan? Om bewonder te word?
Vir die beloning? Om ryk te word uit jou prestasies?
Vir die status? Dat ander na jou sal kyk en sal dink, jô, maar jy is goed?
Jy sal self weet wat jou motiveer het.
En daar is natuurlik niks verkeerds daarin om jou talente so goed as moontlik te gebruik nie. Daar is niks verkeerd om die beste te wil wees nie. Kompetisie is 'n goeie ding. Dit bring die beste in ons na vore.
Jesus is ons Voorbeeld
Maar, in die Christelike lewe is daar 'n ander waardestelsel. Dit gaan oor ons motivering. Waarom ons doen wat ons doen. Met watter doel ons dit doen.
Want, sien, Jesus is ons voorbeeld. En Hy is 'n voorbeeld vir ons in alles.
Dit verander alles. Dit verander jou drome. Selfs vandag nog.
Paulus skryf daaroor in hoofstuk 2 van sy brief aan die Filippense.
Paulus skrywe oor wat Christenskap vir jou gegee het, want as 'n mens dit goed verstaan, gaan jy verstaan wat Jesus wil hê dat jy met jou lewe moet doen.
2:1 Daarom, as daar enige aansporing in Christus is, as daar enige troos uit die liefde, as daar enige gemeenskap van die Gees, as daar enige innige meelewing en ontferming, 2 maak dan my blydskap volkome deur eensgesind te wees – een in liefde, een van gees (siel), een in denke; 3 deur nie iets uit selfsug of ydelheid te doen nie, maar in nederigheid die een die ander hoër te ag as homself; 4 deur elkeen nie net na sy eie belange om te sien nie, maar ook na dié van ander.
Paulus herinner ons aan die gawes wat God vir ons gee. Dat Hy vir ons lief is. Dat Hy vir ons sy Gees gegee het. Dat Hy vir ons 'n klomp Christen vriende gegee het, diep geestelike vriende.
Dit moet ons help om op 'n ander manier met mekaar te werk. Ons moet nie die hele tyd druk om voor in die ry te kom nie. Ons moenie ons self beter voordoen as wat ons regtig is nie. Ons moet onsself opsy sit, sodat ander vooruit kan gaan.
Soos hierdie atleet, Simon Cheprot, wat op pad was om die 10 km in 'n groot wedloop in Nigerië vir die tweede keer in 'n ry te wen, toe hy sy opponent Kenneth Kipkemoi sien val. Hy het hom opgehelp en sy posisie prys gegee om sy opponent te help oor die wenstreep. Dit was 28 Mei 2019.
"My dad told me one day, 'When you're walking and you meet a sick person on the road, help him. Do not leave him', so that was the first thing that came to my mind when I saw my friend on the ground," het hy na die wedloop gesê.
Interessant, dit kan uit 'n kompetisie hoek as dwaas beskou word. Die hele punt van 'n atletiekwedloop is immers om te wen. Maar, die optrede van Simon het hom 'n klomp geld in die sak gebring. Mense is aangeraak deur sy selfontlediging het hom daarvoor beloon.
Nou, dit is miskien nie iets wat algemeen in atletiek sal posvat nie. Maar, dit is iets wat aan mekaar moet gebeur in die Christelike lewe. Dit is wat Paulus hier vir ons wil sê.
Dit is die hele doel van die ondersteuning en inspirasie wat Christus vir ons gee. Dit is waarvoor sy troos (paraklesis) bedoel is, die aansporing van sy liefde. Dat ons ander hoër sal ag as onsself. Dit is waarvoor die gemeenskap (koinonia) en innige meegevoel en meelewing van sy Gees bedoel is. Dit is die dinge wat God ons gee om ons selfsug en eersug te laat plek maak om aan ander se belange te dink.
God se doel vir ons lewe sal net 'n droom bly, as elkeen van ons ingestel bly op ons eie belange. Let egter op dat Paulus nie hier sê dat 'n mens jouself en jou eie belange moet ontken of vermy nie, maar juis nederig in diens moet stel van ander se belange. Niemand kan dit op jou afdwing nie. Jy alleen kan besluit om jou lewe vrywillig vir ander te gee.
Paulus gaan verder om ons met die voorbeeld van Christus te motiveer:
5 Laat dan die gesindheid wat daar in Christus Jesus was, ook in julle wees:
6 Hoewel (Omdat) Hy in die gestalte van God was, het Hy gelykheid aan God nie beskou as iets om aan vas te klem nie, 7 maar Hy het Homself daarvan leeggemaak, deur die gestalte van 'n slaaf aan te neem en aan mense gelyk te word. En toe Hy in die vorm van 'n mens verskyn het,
8 het Hy Homself verneder,
deurdat Hy gehoorsaam
geword het tot die dood toe, ja, die dood aan die kruis.
Paulus sê die geheim in die lewe is om aan jouself te dink soos Jesus aan Homself gedink het. Hy het gelyke status gehad met God. Hy was God.
Maar, Hy het 'n droom gehad. Om die mense van hierdie wêreld met God te versoen. Daarom het Hy sy status as God opsy gesit. Hy het 'n mens geword sonder al die voordele van sy Godheid.
Dit was 'n ongelooflike vernederende proses. Maar, Hy het nie spesiale voorregte geëis nie. Hy het sy lewe volledig vir ander mense gegee. Hy het hulle gesond gemaak. Hy het hulle van God geleer. Hy het demone uit hulle gedryf.
En Hy was gehoorsaam. Alles wat God van Hom gevra het, het Hy gedoen. Tot aan die kruis gesterf vir ons sondes. Die ergste dood wat daar was.
Vers 6 begin in die oorspronklike Grieks met die woordjie hoewel. "Hoewel Hy in die gestalte van God was …" Dit kan egter ook vertaal word met omdat. "Omdat Hy in die gestalte van God was, het Hy sy bestaan op Godgelyke wyse nie beskou as iets waaraan Hy Hom moes vasklem nie, maar het Hy Homself verneder (ekenôsen) deur die gestalte van 'n slaaf aan te neem en aan mense gelyk te word."
As 'n mens dit só vertaal, is hierdie antieke lied nie net 'n nuwe perspektief op wie Jesus is nie. Dit is 'n nuwe verstaan van God self. Christus se ontlediging is nie iets wat aan Hom gedoen word nie. Dit is deel van sy identiteit. Sy ontlediging en menswording is daarom nie 'n afstand doen of ontkenning van sy Goddelikheid nie, maar die manier waarop Hy wys dat Hy inderdaad God is (Gorman)!
Goddelikheid is om te gee, nie om iets te ontvang nie – "not getting but giving" (Moule).
Jesus gebruik dus sy posisie as God tot voordeel van die mensdom en ook die skepping, anders as Adam wat juis sy posisie as beelddraer van God misbruik het en gekies het om op selfsugtige wyse die vrug, "om soos God te wees", te eet.
Dit is die tipe lewe wat Jesus van elkeen van ons vra.
Om nie net die beste te wees ter wille van onsself en die voorregte wat dit vir ons gee nie. Maar, om die beste vir ander mense te doen. Soos Hy dit vir ons gedoen het.
En let op, dit is nie iets wat op jou af geforseer kan word nie. Jesus het dit uit sy eie gedoen. Hy het Homself opgeoffer ter wille van wat dit vir ons kan beteken.
Ek wil dit illustreer met die wonderlike storie van Jim en Elizabeth Elliot.
Jim het op sesjarige ouderdom tot bekering gekom. Hy was ook avontuurlustig. Sy ouers het hom aangemoedig om voluit "vir Christus te lewe".
So gee die Here vir hom as jongman die roeping om in Ecuador die evangelie te gaan deel met die Quechua-volk. Veral die Huaorani,'n stam in Ecuador.
Al probleem was dat die stam baie gewelddadig en gevaarlik was vir buitestaanders. Hulle het nie vreemdelinge in hulle midde toegelaat nie.
Dit het Jim egter nie afgesit nie. Jim skryf in sy joernaal 'n paar jaar tevore – 28 Oktober 1949 – dat om vir Jesus te werk belangriker was as sy lewe. "Want elkeen wat sy lewe red, sal dit verloor; maar elkeen wat sy lewe om my ontwil verloor, hy sal dit red." (Lukas 9:24) Hy het geskryf: "Hy is geen dwaas wat gee wat hy nie kan hou nie, om te verkry wat hy nie kan verloor nie."
Saam met vier ander sendelinge het hulle daarom in 1952 kontak gemaak met die Huaorani. Hulle het met vliegtuig oor die gebied gevlieg en 'n mandjie afgegooi om geskenke vir die stam te gee.
Na 'n paar maande van sulke kontakte het die sendelinge besluit om 'n basis 'n entjie van die Huaorani langs die Curaray-rivier te bou.
'n Jaar later het hy met Elizabeth in 1953 getrou.
Vanaf die basis het die sendelinge verdere kontak gehad met 'n klein groepie van die Huaorani. Hulle het selfs een nuuskierige Huaorani 'n vliegtuigrit gegee. Hulle het hom "George" genoem (sy regte naam was Naenkiwi).
Hierdie vriendelike ontmoetings het hulle aangemoedig om vier jaar later die Huaorani in lewende lywe te probeer besoek. Dit het egter op 'n tragedie uitgeloop. Op 8 Januarie 1956 is hulle vermoor deur van die krygers van die stam.
Sy vrou, Elizabeth was nou 'n weduwee en hulle 10 maande oue dogtertjie Valerie vaderloos.
Ek wonder wat jy sou gedoen het as jy in Elizabeth se skoene was?
Wel, sy het die voorbeeld van Jesus gevolg. Sy het nie met geweld gereageer nie, maar besluit om voort te gaan met hulle uitreik na die Huaorani.
Elizabeth was baie goed in tale. Twee Huaorani-vroue het vir Elizabeth die Huao-taal aangeleer. Een van hulle, Dayuma, het twee jaar later onderhandel met die stam dat Elizabeth by die Huaorani kon gaan woon met haar driejarige dogter Valerie.
Van Oktober 1958 af het sy die Huaorani bedien met die evangelie sodat die hele stam uiteindelik die Here Jesus as Verlosser aanvaar het. Sy het 'n geliefde deel van hulle samelewing geword. Die Huaorani het Elizabeth selfs die stamnaam Gikari gegee, Huao vir "Woodpecker". Nogal 'n goeie beskrywing van hoe sy volhard het om die evangelie vir hulle te bring.
Onthou, niemand het Elizabeth gedwing om hierdie offer te bring nie. Sy het self besluit om haar lewe op te offer, om ten spyte van die verlies van haar man, ten spyte van die gevaar vir haarself en haar dogter, uit te reik na hierdie stam. Omdat sy hulle wou bereik deur die evangelie.
En die Here het haar offer beloon. Elizabeth kan daarom oor haar lewe sê: Suffering is never for nothing. Jy kan na haar getuienis by hierdie skakel kyk waar sy daarop uitbrei:
Want, dit is wat God doen vir mense wat hulle lewens opoffer. Jim het wel met sy lewe geboet in die proses. Maar, die Here het selfs die dood gebruik om uiteindelik deur die werk van Elizabeht die stam te bereik.
Dit is presies wat ons lees verder aan in Filippense:
9 Daarom het God Hom
ook uitermate verhoog en aan Hom die Naam geskenk wat bo elke naam is,
10 sodat in die Naam van Jesus
elke knie sal buig –
van diegene in die hemel
en onder die aarde –
11 en elke tong sal bely, "Jesus Christus is die Here!"
tot eer van God die Vader. (2020-vertaling)
So, kom ons gesels weer oor jou drome.
Wat het waar geword van jou kindertyd drome? Het jy nog 'n "bucket list" oor van dinge wat jy nog graag wil bereik.
Wat daarvan as jy die Here vra om nader te beweeg aan sy droom vir jou lewe?
Om in die tyd wat oor is sy voorbeeld te volg om met die geleerdheid, gawes en geleenthede wat jy het, 'n verskil te maak op die plek wat Hy vir jou aanwys.
Jim en Elizabeth Elliot wys vir ons dat dit die moeite werd is om jou lewe vir ander op te offer. Dit is die moeite werd om te ly vir die evangelie. Selfs al kos dit jou lewe.
Daar is 'n interessante ooreenkoms tussen hierdie lied en die beskrywing van die voetewas episode in Joh. 13:3-17:
Jesus het sy bokleed uitgetrek in Johannes. Jesus het sy Goddelike gestalte ontledig in Filippense.
Jesus het voete gewas soos 'n slaaf in Johannes. Jesus het 'n slaaf geword deur aan mense gelyk te word in Filippense.
Jesus het weer sy bokleed aangetrek in Johannes. Jesus is tot die hoogste eer in die skepping verhef in Filippense.
Jesus het deur die voetewas bevestig dat Hy die Here is in Johannes. God het Jesus verhoog tot die hoogste eer sodat almal uiteindelik sal moet erken dat Hy die Here is in Filippense.
Dit lyk nie asof die ooreenkoms toevallig is nie, veral weens die feit dat Paulus hierdie selfontlediging ook as voorbeeld gebruik om die Filippense aan te moedig om dieselfde gesindheid as Christus Jesus te hê, net soos Jesus ook aan sy dissipels die opdrag gegee het om mekaar se voete te was, deur mekaar lief te hê.
Voetewas is dus 'n praktiese metafoor waarmee 'n mens die boodskap van Filippense 2 deel van jou lewe kan maak. Daarom is kenosis die kern-begrip, en die kern-paradigma wat ons moet navolg.
1. Kom ons praat oor eenheid. Paulus roep ons op om: "een in liefde, een van siel, en een in denke" te wees. Dit is: "a unity of spirit and sentiment in which powerful tensions are held together by an overmastering loyalty to each other as brothers and sisters in Christ".
Agter hierdie beeld lê moontlik die Griekse idee dat ware vriende een siel was wat in twee liggame geleef het. Iets daarvan is waar in ons verhouding met die Here Jesus. Soos ons groei in ons verhouding met Hom raak ons een van gees met Hom. Want, dit is presies wat die Gees in ons doen. Iets daarvan is ook waar in ons verhoudings met mekaar. Soos ons groei in gemeenskap met mekaar kom ons al hoe meer in gelid met mekaar, groei ons in liefde, groei ons in samehorigheid, groei ons in eensgesindheid.
Dink net watter effek só 'n eensgesindheid op ons ervaring van ons onderlinge gemeenskap sal hê om nie te praat van die getuienis wat ons na ander sal uitdra as kerk nie!
Daar is net een manier om dit te kan vestig in ons Christelike gemeenskap en dit is om dieselfde gesindheid te hê wat daar in Christus Jesus is. Wat Homself ontledig het. Wat nederig genoeg was om nie vas te hou aan alles wat vir Hom kosbaar was as God nie, maar dit te gebruik om ons met God te verenig deur sy kruisdood en opstanding.
2. Kom ons praat oor belydenis. Daar is maar een waarheid. Dit is die waarheid in Christus. Dit is die waarheid in die Woord wat Hy ons gegee het. Ons eenheid moet dus in die waarheid gewortel wees.
Daar is randsake waaroor ons kan verskil. Wat ons eet. Wat ons drink.
Maar daar is kernsake waaroor ons nooit kan verskil nie. Wat ons glo. Wat ons bely. Oor God. Oor die mens. Oor die wêreld. Die groot dogmatiese en etiese sake.
Ons sal uiteindelik almal saam voor Christus verskyn. Hy sal deur almal as die Here erken word. Sommige sal dit tot hulle skaamte moet erken. Ander met vreugde.
En die onderskeid tussen ons sal ons getrouheid aan die waarheid wees.
3. Kom ons praat oor diens. Daar is tyd vir 'n "bucket list" in ons lewe. 'n Boek wat ons wil skrywe. 'n Staptog wat ons wil doen. 'n Projek wat ons wil aanpak en afhandel.
Maar, die kanse is daar dat jou "bucket list" al jou tyd in beslag kan neem en jy nooit uitkom by die eintlike doel van jou lewe. Om jouself in te stort in ander mense se lewens om hulle deur jou gebed en getuienis aan die Here Jesus self te verbind.
Sommige van ons is beter met die gebedsdeel daarvan. Sommige van ons is beter met die ondersteuning van ander in hulle getuienistaak. Dink aan ons sendelinge en bid vir hulle en gee mildelik sodat hulle namens jou die evangelie kan uitdra.
Maar, daar moet ook diegene onder ons wees wat self tot getuienis en diens oorgaan. Die gevaar van die inperking is dat ons uiteindelik in ons gees ingeperk word, en nie meer blootgestel word aan geleenthede tot getuienis nie. En nie meer die voorbeeld van Jesus kan of wil volg wat gehoorsaam geraak het in sy getuienis tot die dood toe nie.
Soos Jesus hierdie besluit om mens te word self geneem het, en gehoorsaam geword het tot die dood toe, is dit 'n besluit wat jy ook self moet neem. Niemand kan jou dwing nie. En as iemand jou dwing, weet dat dit verkeerd is.
Maar, dit is wel 'n besluit wat jy nie kan weg wens nie. Jy het 'n voorbeeld in Jesus. In Jim Elliot. In Elizabeth Elliot. In mense soos Theo Havemann in ons gemeente wat sy lewe gee vir bosslapers en mense op straat om hulle te help om weer op hulle voete te kom.
Die keuse sal pynlik wees. Die keuse sal baie van jou vra. Wel, dit sal jou hele lewe vra. Maar, die belofte is: lyding is nie verniet nie. Dit het 'n doel. 'n Goddelike doel.
Sê dus ja vir God se doel met jou lewe.
Jy kan ook die erediens in die kerkgebou bywoon – maksimum 100. Bespreking dus belangrik. Skryf in by Liésl (info@somerstrandgemeente.co.za).