Vir my is die skepping in sy rykheid en variasie ‘n bron van gedigte. ‘n Mens kan byvoorbeeld sterre pluk en ‘n ruiker maak. Intellektuele neem egter “shelfies’. ’n Mens sou kon spekuleer of dié shelfies, of foto’s van boekrakke, ‘n tipe projeksie van die Ideale Self is. En natuurlik – hoe dan anders?! – hieronder volg sy nuutste gedig vir jou leesplesier. Here, mag die ontvangs van U heilige Misteries nie lei tot my vonnis of veroordeling nie, maar tot genesing van my siel en my liggaam." *31 *32 Hy het so ‘n indruk op my gemaak dat ek aan hom in die teenwoordige tyd dink, maar hy is reeds in 1977 dood, so bring asb. die nodige tydsveranderinge aan in bg opmerking. Uiteindelik sou die snare ook vir hom treur: die datums van Lorca se kort leeftyd val presies saam met ‘n epog van onsekerheid in Spanje – en onsekerheid baar kreatiwiteit en, al te dikwels, dood. Hy is gebore in 1898, die jaar van Spanje se neerlaag teen die VSA en die verlies van die land se laaste noemenswaardige kolonie in die Westelike Halfrond, Kuba.