Sosiale wanaanpassing van kinders en adolessente - oorsake, regstelling - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Sosiale wanaanpassing - dit is die volledige of gedeeltelike verlies deur die onderwerp van die vermoë om aan te pas by die toestande van die samelewing. Dit is 'n skending van die verhouding van 'n persoon met die omgewing, wat gekenmerk word deur die onmoontlikheid van sy positiewe sosiale rol in sekere sosiale omstandighede wat ooreenstem met sy potensiaal.
Sosiale disadaptation word gekenmerk deur verskeie vlakke wat sy diepte weerspieël: latente manifestasies van disadaptasieverskynsels, wanadaptiewe "storings", die vernietiging van voorheen gevormde adaptiewe meganismes en verbindings, verskanste wanaanpassing.
Aanpassing beteken letterlik aanpassing. Dit is een van die belangrikste konsepte in biologie. Dit word wyd gebruik in konsepte wat die verhoudings van individue met hul omgewing as homeostatiese balanseringsprosesse behandel. Dit word beskou vanuit die oogpunt van sy twee oriëntasies: die aanpassing van die individu tot die eksterne nuwe omgewing en aanpassing as die vorming op grond hiervan van nuwe persoonlikheidseienskappe.
Daar is twee grade van aanpassing van die vak: wanaanpassing of diep aanpassing.
Sosio-sielkundige aanpassing is die interaksie van die sosiale omgewing en die individu, wat lei tot die ideale balans van waardes en doelwitte van die groep in die algemeen en die individu in die besonder. In die loop van so 'n aanpassing word die behoeftes en aspirasies, die belange van die individu vervul, sy individualiteit word gevind en gevorm, die individu betree 'n sosiaal-nuwe omgewing. Die gevolg van hierdie aanpassing is die vorming van professionele en sosiale eienskappe van kommunikasie, aktiwiteite en gedragsreaksies wat in 'n bepaalde samelewing aangeneem word.
As ons die aanpasbare prosesse van die vak vanuit die sosio-psigologiese proses van insluiting in die aktiwiteit oorweeg, moet die hoofpunte van die aktiwiteit die vasstelling van belangstelling daarin wees, die vestiging van kontak met individue wat omring, bevrediging met sulke verhoudings, insluiting in die sosiale lewe.
Die konsep van sosiale wanaanpassing van persoonlikheid beteken die uiteensetting van die prosesse van interaksie van die vak met die omgewing, wat daarop gemik is om balans tussen die liggaam, tussen die organisme en die omgewing te handhaaf. Hierdie term verskyn relatief onlangs in sielkunde en psigiatrie. Die gebruik van die konsep van "disadaptation" is eerder teenstrydig en dubbelsinnig, wat hoofsaaklik opgespoor kan word in die assessering van die plek en rol van wanaanpassingsstate met betrekking tot sulke kategorieë as "norm" of "pathology", aangesien die parameters van "norm" en "pathology" in die sielkunde steeds bietjie ontwikkel.
Sosiale wanaanpassing van persoonlikheid is 'n taamlike veelsydige verskynsel, wat gebaseer is op sekere faktore van sosiale wanaanpassing wat die sosiale aanpassing van die individu belemmer.
Faktore van sosiale wanaanpassing:
relatiewe kulturele en sosiale ontbering (ontneming van noodsaaklike goedere of noodsaaklike behoeftes);
sielkundige en pedagogiese verwaarlosing;
oorstimulasie met nuwe (deur inhoud) sosiale aansporings;
gebrek aan voorbereiding vir selfreguleringsprosesse;
verlies van reeds gevestigde vorme van mentorskap;
verlies van die gewone span;
lae graad van sielkundige gereedheid om die professie te bemeester;
dinamiese stereotipes breek;
kognitiewe dissonansie, wat veroorsaak is as gevolg van die teenstrydigheid van oordele oor lewe en posisie in werklikheid;
As gevolg van die probleme van sosio-sielkundige wanaanpassing impliseer dit 'n verandering in die interne en eksterne omstandighede van sosialisering. dit wil sê sosiale wanaanpassing van persoonlikheid is 'n relatief korttermyn-situasiestaat, wat die gevolg is van die invloed van nuwe, ongewone irriterende faktore van 'n veranderde omgewing en dui op 'n wanbalans tussen die eise van die omgewing en geestelike aktiwiteit. Dit kan gedefinieer word as 'n moeilikheid, ingewikkeld deur enige aanpassingsfaktore vir die omskakeling van toestande, wat uitgedruk word in onvoldoende reaksies en gedrag van die vak. Dit is die belangrikste proses van sosialisering van die individu.
Oorsake van sosiale wanaanpassing
Sosiale wanaanpassing van die individu is nie 'n ingebore proses nie en kom nooit spontaan of onverwags voor nie. Haar opleiding word voorafgegaan deur 'n gefaseerde kompleks van negatiewe persoonlikheids-neoplasmas. Daar is ook 5 belangrike oorsake wat die voorkoms van wanadaptiewe versteurings beïnvloed. Hierdie redes sluit in: sosiale, biologiese, sielkundige, ouderdom, sosio-ekonomiese.
Vandag beskou die meeste wetenskaplikes sosiale oorsake om die primêre bron van afwykings in gedrag te wees. As gevolg van onbehoorlike gesinsopvoeding, interpersoonlike kommunikasieversteurings, vind die sogenaamde vervorming van die prosesse van akkumulasie van sosiale ondervinding plaas. Hierdie vervorming kom dikwels voor in adolessensie en kinders weens verkeerde opvoeding, swak verhoudings met ouers, gebrek aan begrip, geestelike trauma in die kinderjare.
Biologiese redes sluit in aangebore patologie of breinbesering, wat die emosionele-vrywillige sfeer van kinders beïnvloed. Kinders met patologie of trauma word gekenmerk deur verhoogde moegheid, probleme met kommunikasieprosesse, prikkelbaarheid, onvermoë om langdurige en gereelde inspanning, onvermoë om oefening te doen. As so 'n kind grootword in 'n disfunksionele gesin, dan versterk dit net die neiging tot afwykende gedrag.
Sielkundige oorsake van voorkoms word veroorsaak deur die eienaardigheid van die senuweestelsel, karakter aksentuasies, wat onder ongunstige omstandighede van opvoeding anomale karaktertrekke en patologieë in gedrag vorm (impulsiwiteit, hoë opwinding, gebrek aan balans, selfbeheersing, oormatige aktiwiteit, ens.).
Ouderdom redes is kenmerkend van die adolessent se ouderdom, labiliteit en opgewondenheid, wat die vorming van hedonisme, die begeerte tot ledigheid en onverskilligheid versnel.
Sosio-ekonomiese redes sluit in oormatige kommersialisering van die samelewing, lae familie-inkomste, die kriminalisering van die samelewing.
Sosiale wanaanpassing van kinders
Die betekenis van die probleme van sosiale wanaanpassing van kinders word bepaal deur die huidige situasie in die samelewing. Die huidige situasie wat in die samelewing ontwikkel het, moet as krities beskou word. Onlangse studies toon 'n skerp toename onder kinders van sulke negatiewe manifestasies soos pedagogiese verwaarlosing, gebrek aan bereidwilligheid om te leer, verstandelike vertraging, moegheid, swak bui, uitputting, oormatige aktiwiteit en mobiliteit, gebrek aan fokus in geestelike aktiwiteit, konsentrasie probleme, vroeë narkose en alkoholisme.
Dit is duidelik dat die vorming van hierdie manifestasies direk geraak word deur biologiese en sosiale omstandighede, wat nou verwant is en in die eerste plek veroorsaak word deur die getransformeerde lewensomstandighede van kinders en volwassenes.
Probleme van die samelewing word direk op die gesin in die algemeen en veral kinders vertoon. Op grond van die navorsing kan ons tot die gevolgtrekking kom dat 10% van die kinders vandag gekenmerk word deur verskeie ontwikkelingsgestremdhede. Die meeste kinders vanaf die kleuter na adolessensie het enige soort siekte.
Die sosiale aanpassing van 'n volwasse jongmens word beïnvloed deur die vorming van die kind in die kinder- en adolessensie, die sosialisering daarvan in die omgewing van 'n sosiale kind. Daarom is daar 'n beduidende probleem van sosiale en skoolmishandeling van die kind. Sy hooftaak is voorkoming - voorkoming, en regstelling, d.w.z. korrektiewe metodes.
'N Mishandelde kind is 'n kind wat van sy eweknieë verskil weens redes van aanpassingsprobleme in die leefomgewing wat sy ontwikkeling, sosialiseringsprosesse en die vermoë om oplossings vir natuurlike probleme vir sy ouderdom teweeg gebring het, beïnvloed het.
In beginsel, die meeste kinders, eerder vinnig en maklik, sonder enige probleme, oorkom die state van wanaanpassing waarmee hulle in die proses van lewensaktiwiteit voorkom.
Die hoofoorsake van oortredings in die sosiale aanpassing van kinders, hulle konflik kan persoonlikheid of psige wees, soos:
gebrek aan basiese kommunikasievaardighede;
onvoldoende evaluering van jouself in kommunikasieprosesse;
oormatige eise aan die mense wat hulle omring. Dit is veral akuut in gevalle waar die kind intellektueel ontwikkel word en word gekenmerk deur bogemiddelde geestelike ontwikkeling in die groep;
Voorkoms van installasies wat kommunikatiewe prosesse belemmer. Byvoorbeeld, die vernedering van die gesprek, 'n manifestasie van hul superioriteit, wat kommunikasie in 'n mededingende proses verander;
vrees vir kommunikasie en angs;
Afhanklik van die oorsake van oortredings in sosiale wanaanpassing, kan die kind óf passief voorlê om eweknieë uit sy kring te druk, of hy kan die verbitterde een verlaat en met die begeerte om wraak te neem op die span.
Gebrek aan kommunikasievaardighede is 'n beduidende hindernis vir kinders se interpersoonlike kommunikasie. Vaardighede kan ontwikkel word deur gedragsopleiding.
Sosiale wanaanpassing kan dikwels in die aggressie van die kind manifesteer. Tekens van sosiale wanaanpassing: lae selfbeeld, tesame met oormatige eise aan eweknieë en volwassenes, gebrek aan kommunikasie en vrees vir kommunikasie, gebrek aan balans, gemanifesteer in 'n abrupte verandering van bui, demonstrasie van emosies "in die openbaar", isolasie.
Disadaptasie is redelik gevaarlik vir kinders, aangesien dit kan lei tot die volgende negatiewe gevolge: persoonlike misvormings, vertraagde fisiese en geestelike ontwikkeling, moontlike brein disfunksies, tipiese afwykings van die senuweestelsel (depressie, inhibisie of opwinding, aggressiwiteit), eensaamheid of selfvervorming, probleme in verhoudings met eweknieë en ander mense, tot die onderdrukking van die instink van selfbehoud, selfmoord.
Sosiale wanaanpassing van adolessente
Die proses van sosialisering is die bekendstelling van die kind in die samelewing. Hierdie proses word gekenmerk deur kompleksiteit, multi-faktorialiteit, multidirectionality en swak voorspelling op die ou end. Die sosialiseringsproses kan 'n leeftyd verduur. Dit is nie nodig om die impak van die aangebore eienskappe van die liggaam op persoonlike eienskappe te ontken nie. Daar is immers net 'n vorming van persoonlikheid sover dit die insluiting van 'n persoon in die omliggende samelewing insluit.
Een van die voorvereistes vir die vorming van persoonlikheid is die interaksie met ander vakke, die versameling van die opgehoopte kennis en lewenservaring. Dit word bereik deur nie net sosiale verhoudings te bemeester nie, maar as gevolg van 'n komplekse interaksie van sosiale (eksterne) en psigofisiese (interne) neigings van ontwikkeling. En dit verteenwoordig die samehang van sosio-tipiese eienskappe en individueel belangrike eienskappe. Dit volg hieruit dat die persoonlikheid sosiaal gekondisioneer is, dit ontwikkel slegs in die proses van lewensaktiwiteit, in die verandering van kinders se houding teenoor die omliggende werklikheid. Hieruit kan ons aflei dat die mate van sosialisering van 'n individu bepaal word deur die menigte komponente wat in kombinasie die algemene struktuur van die invloed van die samelewing op 'n enkele individu optel. En die teenwoordigheid van sekere gebreke in elk van hierdie komponente lei tot die vorming in die persoonlikheid van sosiale en sielkundige eienskappe wat 'n persoon in spesifieke omstandighede kan lei om situasies met die samelewing te konfronteer.
Onder die invloed van die sosio-psigologiese toestande van die omgewing en in die teenwoordigheid van interne faktore, verskyn die kind wanaanpassing, manifesteer in die vorm van abnormale afwykende gedrag. Sosiale wanaanpassing van adolessente word gebore met oortredings van normale sosialisering en word gekenmerk deur die vervorming van die verwysings- en waardeoriëntering van adolessente, 'n afname in die betekenis van die verwysingskarakter en vervreemding, hoofsaaklik uit die impak van onderwysers in die skool.
Afhangende van die mate van vervreemding en die diepte van die gevolglike vervormings van waarde- en verwysingsoriëntering, is daar twee fases van sosiale disadaptasie. Die eerste fase bestaan ​​uit pedagogiese verwaarlosing en word gekenmerk deur vervreemding van die skool en die verlies van verwysingsbelang in die skool, terwyl 'n redelik hoë verwysing in die gesin behou word. Die tweede fase is meer gevaarlik en word gekenmerk deur vervreemding van beide die skool en die familie. Verlore verbinding met die hoofinstellings van sosialisering. Daar is 'n assimilasie van verwronge waarde-normatiewe idees en die eerste kriminele ervaring verskyn in jeuggroepe. Die uitslag sal nie net 'n vertraging in die skool wees nie, 'n swak akademiese prestasie, maar ook 'n toename in sielkundige ongemak wat deur adolessente op skool ervaar word. Dit stoot adolessente op soek na 'n nuwe, nie-skool kommunikasie-omgewing, 'n ander portuurverwysingsgroep, wat later 'n leidende rol speel in die sosialisering van adolessente.
Faktore van sosiale disadaptasie van adolessente: druk uit 'n situasie van groei en persoonlike ontwikkeling, verontagsaming van die persoonlike begeerte om selfverwesenliking, selfbevestiging op 'n sosiaal aanvaarbare manier. Die gevolg van wanaanpassing sal sielkundige isolasie in die kommunikatiewe sfeer wees, met die verlies van 'n gevoel van deel van sy kultuur, oorgang na houdings en waardes wat die mikro-omgewing oorheers.
Onvoltooide behoeftes kan lei tot verhoogde sosiale aktiwiteit. En sy kan op sy beurt tot sosiale kreatiwiteit lei, en dit sal 'n positiewe afwyking wees, of manifesteer in antisosiale aktiwiteite. As sy nie 'n uitweg kry nie, kan sy haastig soek na 'n uitweg in die verslawing aan alkohol of dwelms. In die mees ongunstige ontwikkeling - 'n selfmoordpoging.
Die heersende sosiale, ekonomiese onstabiliteit, kritiese toestand van gesondheidsorg en onderwysstelsels dra nie net by tot die gemaklike sosialisering van die individu nie, maar vererger ook adolessente wanaanpassingsprosesse wat verband hou met probleme in gesinsopvoeding, wat lei tot selfs groter afwykings in adolessente gedragsresponse. Daarom word die proses van sosialisering van adolessente al hoe meer negatief. Die situasie word vererger deur die geestelike druk van die kriminele wêreld en hul waardes, eerder as burgerlike instellings. Die vernietiging van die basiese instellings van sosialisering lei tot 'n toename in jeugmisdadigheid.
Die volgende sosiale teenstrydighede beïnvloed ook die skerp toename in die aantal maladjusteerde adolessente: onverskilligheid in die sekondêre skool om te rook, die gebrek aan 'n effektiewe metode om afwesigheid te hanteer, wat vandag prakties die norm van skoolgedrag geword het, asook die voortgesette vermindering van opvoedkundige en voorkomende werk in regeringsorganisasies en ontspanningsfasiliteite en die opvoeding van kinders; aanvulling van jeugdige groepe misdadigers ten koste van adolessente wat uit die skool gelos en agtergelaat is in hul studies, tesame met 'n afname in die sosiale interverwantskappe van die gesin met onderwysers. Dit fasiliteer die vestiging van kontak tussen adolessente en jeugdige bendes, waar onwettige en afwykende gedrag vrylik ontwikkel en aangemoedig word; krisis verskynsels in die samelewing, wat bydra tot die groei van afwykings in die sosialisering van adolessente, tesame met die verswakking van die opvoedkundige invloed op adolessente van openbare groepe, wat onderwys en openbare beheer oor die optrede van minderjariges moet uitoefen.
Gevolglik is die groei van wanaanpassing, afwykende gedrag, jeugmisdadigheid - die gevolg van die wêreldwye sosiale uitsluiting van kinders en jeugdiges uit die samelewing. En dit is 'n gevolg van die skending van direk die sosialiseringsprosesse, wat onontbeerlik, spontaan geword het.
Tekens van sosiale wanaanpassing van adolessente wat met so 'n instelling van sosialisering as 'n skool geassosieer word:
Die eerste teken is skoolversaking, wat insluit: chroniese skoolmislukking, herhaling, onvoldoende en fragmentariteit van die geleerde algemene opvoedkundige inligting, dws gebrek aan kennis en vaardighede in leer.
Die volgende teken is 'n sistematiese skending van 'n emosionele gekleurde persoonlike houding ten opsigte van leer in die algemeen, en veral vakke, onderwysers, lewensperspektiewe wat met leer verband hou. Поведение может быть равнодушно-безучастным, пассивно-негативным, демонстративно-пренебрежительным и др.
Третий признак - регулярно повторяющиеся аномалии поведения в процессе школьного обучения и в школьной среде. Byvoorbeeld, passiewe weieringsgedrag, gebrek aan kontak, volledige verwerping van skool, volgehoue ​​gedrag met dissiplinêre oortreding, gekenmerk deur opposisie-uitdagende aksies, insluitende aktiewe en demonstratiewe teenkanting van sy persoonlikheid teenoor ander studente, onderwysers, ignoreer van die skoolreëls wat in skool geneem word, vandalisme in die skool .
Korreksie van sosiale wanaanpassing
In die kinderjare moet die hoofriglyne vir die regstelling van sosiale wanaanpassing van 'n individu wees: ontwikkeling van kommunikasievaardighede, harmonisering van interpersoonlike kommunikasie in die gesin en in portuurgroepe, regstelling van sommige persoonlikheidseienskappe wat kommunikasie of transformasie van die manifestasies van eienskappe voorkom, sodat hulle nie kommunikasie negatief kan beïnvloed nie sfeer, die aanpassing van kinders se selfbeeld om dit nader aan die normale te bring.
Tans is opleidings veral gewild in die regstelling van sosiale wanaanpassing: psigotiese speletjies gemik op die ontwikkeling van verskillende funksies van die psige, wat geassosieer word met transformasies in bewussyn en rolgebaseerde sosio-sielkundige opleiding.
Hierdie opleiding is daarop gemik om die interne teenstrydighede van die vak op te los in terme van die ontwikkeling van sekere vaardighede om spesifieke sosiale funksies uit te voer (die vorming en konsolidasie van die nodige maatskaplike en kulturele norme). Opleiding vind plaas in die vorm van 'n spel.
Die belangrikste funksies van die opleiding:
opleiding wat bestaan ​​uit die ontwikkeling van vaardighede en vaardighede wat nodig is vir leer, soos: aandag, geheue, voortplanting van die inligting wat ontvang word, vaardighede in vreemde spraak;
onderhoudend, dien 'n gunstiger atmosfeer by die opleiding, wat leer omskep in 'n opwindende en vermaaklike avontuur;
kommunikatiewe, bestaande uit die vestiging van emosionele kontakte;
ontspanning - daarop gemik om emosionele stres te verlig;
psigotiese, gekenmerk deur die vorming van vaardighede vir die voorbereiding van hul eie fisiologiese toestand om meer inligting te verkry;
voorkomende, gemik op die voorkoming van ongewenste gedrag;
Ontwikkeling, gekenmerk deur die ontwikkeling van persoonlikheid van verskillende kante, die ontwikkeling van karaktertrekke deur allerhande moontlike situasies te speel.
Sosio-sielkundige opleiding is 'n spesifieke sielkundige impak, wat gebaseer is op aktiewe werkmetodes in groepe. Dit word gekenmerk deur die intensiteit van die voorbereiding van die individu vir 'n meer volle en aktiewe lewe. Die essensie van die opleiding is spesiaal georganiseerde opleiding vir die selfverbetering van die persoonlikheid van die individu. Dit is daarop gemik om sulke take op te los soos om sosiale en pedagogiese kennis te bemeester, om die vermoëns te ken om jouself en ander te ken, om idees oor die belangrikheid van 'n mens te verbeter en om verskillende vaardighede, vaardighede en vermoëns te vorm.
Opleiding is 'n kompleks van opeenvolgende klasse met een groep. Take en oefeninge word vir elke groep individueel gekies.
Voorkoming van sosiale wanaanpassing
Voorkoming is 'n hele stelsel van maatskaplik, ekonomies en higiënies gerigte maatreëls wat deur individue en openbare organisasies op staatsvlak uitgevoer word om 'n hoër graad van openbare gesondheid te verseker en siektes te voorkom.
Voorkoming van maatskaplike wanaanpassing is wetenskaplik gekondisioneerde en tydige aksies wat daarop gemik is om moontlike fisiese, sosiokulturele en sielkundige botsings van sekere vakke van 'n risikogroep te voorkom, die gesondheid van die mens te beskerm en te beskerm, die bereiking van doelwitte te ondersteun en interne potensiaal te ontdek.
Die konsep van voorkoming is om sekere probleme te vermy. Om hierdie probleem op te los, is dit nodig om die bestaande oorsake van risiko uit te skakel en die beskermende meganismes te verhoog. Daar is twee benaderings in voorkoming: een is gemik op die individu, die ander - by die struktuur. Om hierdie twee benaderings so effektief moontlik te maak, moet hulle in kombinasie gebruik word. Alle voorkomende maatreëls moet gerig word op die algemene bevolking, by sekere groepe en by spesifieke individue in gevaar.
Daar is primêre, sekondêre en tersiêre voorkoming. Primêr - word gekenmerk deur 'n fokus op die voorkoming van probleemsituasies, die uitskakeling van negatiewe faktore en ongunstige toestande wat sekere verskynsels veroorsaak, asook die verhoging van die weerstand van 'n individu tot die effekte van sulke faktore. Sekondêr - ontwerp om die vroeë manifestasies van wanadaptiewe gedrag van individue te erken (daar is sekere maatstawwe van sosiale wanaanpassing wat bydra tot vroeë opsporing), die simptome daarvan en die vermindering daarvan. Sulke voorkomende maatreëls word geneem ten opsigte van kinders uit risikogroepe net voor die voorkoms van probleme. Tersiêre - is om aktiwiteite uit te voer in die stadium van 'n reeds opkomende siekte. dit wil sê Hierdie maatreëls word getref om die probleem wat reeds ontstaan ​​het, uit te skakel, maar terselfdertyd is dit ook daarop gemik om die opkoms van nuwes te voorkom.
Afhangende van die redes vir wanaanpassing word die volgende tipes voorkomende maatreëls onderskei: neutralisering en vergoeding, maatreëls gemik op die voorkoming van situasies wat bydra tot die ontstaan ​​van wanaanpassing; uitskakeling van sulke situasies, beheer van voorkomende maatreëls en die resultate daarvan
Die doeltreffendheid van voorkomende werk met wanaanpassende vakke hang in die meeste gevalle af van die beskikbaarheid van 'n ontwikkelde en geïntegreerde infrastruktuur. Dit sluit in onder meer: ​​gekwalifiseerde spesialiste, finansiële en organisatoriese ondersteuning van regulatoriese en staatsliggame, interkonneksie met wetenskaplike departemente, spesiaal geskep sosiale ruimte oplossings vir wanadaptiewe probleme, wat hul tradisies moet ontwikkel, maniere om met onregverdige mense te werk .
Die hoofdoel van maatskaplike voorkomende werk moet sielkundige aanpassing en sy finale uitkoms wees - suksesvolle toegang tot 'n sosiale span, die opkoms van 'n gevoel van vertroue in verhoudings met lede van 'n kollektiewe groep en tevredenheid met sy eie posisie in so 'n verhoudingsstelsel. So, enige voorkomende aktiwiteit moet doelgerig wees vir 'n individu as 'n onderwerp van sosiale aanpassing en bestaan ​​daarin om sy aanpasbare potensiaal, op die omgewing en op die voorwaardes van die beste interaksie te verhoog.