Slaapversteuring kan 'n vroeë teken van demensie wees
Skade aan die brein kan die slaapwakker sirkadiese patrone verskuif
Een van die vroeë tekens wat 'n probleem met die brein kan voorstel, soos demensie , kan 'n ontwrigting in slaappatrone wees. Hoekom slaap nie dementie pasiënte nie? Leer hoe veranderinge in die brein die slaapwakkerpatrone kan beïnvloed weens die beskadiging van kritiese strukture en hoe die toestande in bygewerkte leefomgewings voorkom, hierdie effekte kan vererger.
Hoe veranderinge in die brein beïnvloed slaap in demensie
Die suprachiasmatiese kern (SCN) in die hipotalamus van die brein is verantwoordelik vir die beheer van ons slaapwakkerpatrone.
Dit word dikwels 'n sirkadiese ritme genoem, want hierdie patrone is geneig om in 'n nabygeleë tydperk te bly.
Met baie tipes neurodegeneratiewe siektes - insluitende dementieë soos Alzheimer se siekte , sowel as bewegingsversteurings soos Parkinson se siekte - kan sekere dele van die brein oor die jare degenereer. Breinselle (neurone) kan minder reageer op chemikalieë genaamd neurotransmitters, of puin kan opbou om hul funksie te ontwrig. Globale brein degenerasie, genoem atrofie, kan voorkom as individuele neurone sterf. Daarbenewens kan spesifieke streke van die brein verlore gaan.
As die SCN verlore gaan, sal ons vermoë om 'n normale slaapwakkerpatroon te handhaaf, nadelig beïnvloed word. Dit kan manifesteer in verskeie sirkadiese ritmestoornisse . Dikwels sal bejaardes gevorderde slaapfase sindroom ervaar . Dit behels die begeerte om vroeg te gaan slaap en wakker te word. Hierdie begeerte om hul slaapskedule te verander, kan buite hul beheer wees en kan veranderinge in die brein voorstel soos dit eeueer.
Sundowning en die impak van slaapstoornisse op versorgers
Daarbenewens kan baie individue met neurokognitiewe inkorting, soos in demensie voorkom, die slaapwakker siklusse ontwrig het. Hulle kan dalk hul begeerte hê om snags te slaap, verminder terwyl hulle die middae wemel. Soms kan geliefdes agterdogtig word vir demensie wanneer 'n individu gedurende die nag ongewone aktiwiteite begin, soos omstreeks 3:00 omstreeks 3:00 of ander aktiwiteite.
Onreëlmatige slaapwakkerpatrone demonstreer gewoonlik ten minste 3 slaapperiodes in 24 uur, met die oornagslae wat dikwels verminder word.
Die verskynsel van sonsondergang, waarin 'n persoon met demensie toenemend verwar word en in die nag geroer word, kan 'n sirkadiese ritmeprobleem voorstel. Hierdie gedrag is effektief behandel met ligte blootstelling en melatonien, wat as tydswyses vir heroriëntasie kan dien.
Dikwels sal pasiënte met demensie minder verwar word as hulle in 'n bekende omgewing gehou word, soos 'n lewenslange tuiste, eerder as 'n hospitaal of verpleeginrigting. Daarbenewens kan die gebruik van 'n roetine hul geheue en gedrag versterk en vir maksimale sukses toelaat. Dit kan ook moontlik wees dat sonkrag uitgeputte reserwes verteenwoordig; dit is, aan die einde van die dag het die individu nie meer die geestelike energie om waaksaam te bly oor hul oriëntasie en denke nie. As gevolg hiervan word dit of word hulle dalk meer verward.
Slaap ontwrigting kan ook 'n vroeë teken van die siekte wat baie later kan ontwikkel. Navorsing dui byvoorbeeld daarop dat slaapstoornis met 'n vinnige oogbeweging (REM) gedrag die ontwikkeling van Parkinson se siekte of Lewy-liggaamsdementie dekades kan voorafgaan voordat hierdie afwykings tot sommige van die ander algemene kenmerke vorder.
Dit is belangrik om te erken dat baie neurologiese afwykings komponente van slaaponderbreking het, aangesien die prosesse die area van die brein kan beïnvloed wat verantwoordelik is vir die beheer van ons slaapwakker siklusse. Dit kan lei tot ontwrigting van hierdie siklusse, en variasie in hierdie sirkadiese ritmes kan die eerste teken wees dat iets verkeerd is. Deur hierdie veranderinge noukeurig af te stem, kan ons vroeg hulp kry vir diegene in nood.
Vir diegene wat aan demensie ly, kan daar 'n paar nuttige veranderings wees. Dit is belangrik om 'n gereelde slaapwakkerskedule te handhaaf. Môre lig blootstelling is krities belangrik, en lig gedurende die dag en duisternis snags help om slaappatrone te versterk.
Naps moet gedurende die dag verminder word om slaap te optimaliseer. Lae dosisse melatonien kan nuttig wees in sommige. Ander oor-die-toonbank en voorgeskrewe slaappille moet verminder word as gevolg van die verhoogde risiko's van verwarring, urinêre retensie en val. As slaapapnee teenwoordig is, moet dit behandel word om langtermyn-effekte op die geheue te beperk.
As u hulp nodig het, reik u uit na u huisarts en oorweeg 'n verwysing na 'n slaap spesialis indien nodig.
> Bachman, D. et al . "Sundowning en ander tydelike geassosieerde agitatietoestande in dementie pasiënte." Jaarlikse oorsig van medisyne. 57: 499-511, 2006.
> Deschenes, CL et al . "Huidige behandelings vir slaapstoornisse by individue met demensie." Huidige Psigiatrie Verslae. 11 (1): 20-6, 2009 Februarie.
> Dowling, GA et al . "Melatonien en helder lig behandeling vir rus-aktiwiteit ontwrigting in geïnstitusionaliseerde pasiënte met Alzheimer se siekte." Tydskrif van die Amerikaanse Geriatrie Vereniging. 56 (2): 239-46, 2008 Feb.
> Gehrman, PR et al . "Melatonien versuim om slaap of agitasie te verbeter in dubbelblinde, randomized placebo-controlled trial van geïnstitusionaliseerde pasiënte met Alzheimer-siekte." Amerikaanse Tydskrif vir Geriatriese Psigiatrie. 17 (2): 166-9, 2009 Feb.
> Hickman, SE et al . "Die effek van omringende helder ligterapie op depressiewe simptome by persone met demensie." Tydskrif van die Amerikaanse Geriatrie Vereniging. 55 (11): 1817-24, 2007 Nov.
> Riemersma-van der Lek, RF et al . "Effek van helder lig en melatonien op kognitiewe en nie-kognitiewe funksie by bejaarde inwoners van groepversorgingsfasiliteite: 'n gerandomiseerde beheerde proef." JAMA. 299 (22): 2642-55, 2008 11 Junie.
> Shub, D. et al . "Nie-farmakologiese behandeling van slapeloosheid by persone met demensie." Geriatrie . 64 (2): 22-6, 2009 Februarie.