Oktober 17, 2012 in Sonder kategorie
Mag ons trek ook so mooi afloop soos hierdie gemsbokke se trek oor die wye vlaktes van Tsondabvallei!
Hierdie ou dierasie is my “kleinkind” en ek moes hom verlede naweek oppas.Ek het sy kombers gewas en oor die tuinstoele gegooi om droog te word.Toe ek weer kyk,sit ta daar met die mismoedigste uitdrukking op sy gesig.Hy wil mens die heeltyd sien en toe ons hom ignoreer en rugby in die sitkamer kyk,het hy daar opgeklim,seker “om beter te kan sien my kind”(alla Rooikappie se ouma).
Die ou het ‘n hele uur daar deurgebring en net al treuriger en treuriger begin lyk.Hy is ‘n regte ou skattebol en wie se hart sal nou nie week word by aanskoue van so ‘n hanggevreet nie?
Die foto’s is bietjie greinerig,want ek het dit met my selfoon geneem.
Verrassings in die gras
Groot was ons vreugde toe ons onverwags op hierdie lieflike kat afkom.Die luiperd bly maar een van die mooiste diere op aarde.Elke keer wanneer ek een sien,snak ek na my asem en kry koue rillings van aandoening.
Nog ‘n bonus,was die uiters skaars en bedreigde Bastergemsbokke.Hulle is verskriklik sku en neem omtrent ‘n lang tyd om genoeg moed bymekaar te skraap vir ‘n lekseltjie water.Hulle kyk eers die kat goed uit die boom uit en hardloop omtrent drie of vier keer weg,voordat hulle uiteindelik water drink!
Hier was dit weer sulke tyd en die senuweeagtige kalfie skrik sommer vir sy eie skaduwee.Let op na die groot donkie-ore en die gemsbokagtige horings,wat heelwat korter is as dié van die gemsbok.
Naas die Eland is die Bastergemsbok die grootste boksoort in Afrika met ‘n gemiddelde massa van 270kg.
Een oggend vroeg word ons deur hierdie asemrowende gesig begroet.In die verte sien ons net ‘n stofstreep en soos dit naderkom,verskyn Afrika se grootste,gevaarlikste diere uit die stofnewels!Seker maklik sewehonderd buffels was op ‘n drafstap,agter mekaar oppad water toe.
Die eerstes bereik die water en steek dorstige snoete in die koel lafenis in.
Die voorstes drink al en nog steeds kom hulle aangestreep!
Nadat gedrink is,is daar tyd vir bad en rol in die modder!
Niks kom by die atmosfeer van sagte gebulk,die geswoesj van water en die ongelooflike interaksie van buffels in ‘n trop nie!
Oktober 10, 2012 in Sonder kategorie
Ek plaas ‘n paar foto’s van die kampe waar ons gebly het,om ‘n idee te kry hoe dit daar lyk.
Shumbakamp waar ons drie dae gekamp het.Let op hoe lendelam die draad is.Wanneer die hekke toe is,kan ‘n leeu regop onderdeur loop!
Grasafdakkie en piekniektafels waar dagbesoekers kan uitspan.Agter die reuse wurgvy,is die toilette.
Oom Olifant het juis in die nag oor die lae draad geklim en heerlik gesmul aan die vyeboom.
Dit was angswekkend,want ons was bang hy stoot sommer die boom om.Gelukkig het hy na ‘n angsvolle
uur of wat,sy lyf weer oor die draad gelig!
Ons tent met kombuisie en stort agter.Gelukkig was daar ‘n donkie waarin David,
die kampopsigter, vir ons vuur gemaak het.Die stort was heerlik warm.
Ons volgende kampplek was Kennedy 1.Hier is ons reg langs die oulike kombuisie geparkeer.
Die opsigter,Simon, en sy vrou,hou die plek tip-top met die minimum geriewe soos skoonmaakmiddels,
ens.tot hul beskikking.Horingou, deurgewaste,dun handdoeke uit ‘n vervloeë kolonialistiese era,hang silwerskoon
langs die buitelug wasbakke.
Ngweshla Piekniekplek.Ons het nie hier oornag nie,maar twee keer hier aangery vir middagete.
Die mense wat die kamp gehuur het,was vreeslik beïndruk met die opsigter,Vincent.
Hy het sommer hul klere ook gegryp en gewas sonder dat hulle gevra het!Wat ‘n skatlike omie,
oud al,maar so hardwerkend en hulpvaardig..het ons skottelgoed ook gegryp en gewas!
Die ingang tot Ngweshla.Vincent is baie trots op sy versierings en hark en vee heeldag!
Ons was sowat drie weke gelede in die Hwange-natuurreservaat in Zimbabwe.Die afgelope paar jare,tydens die krisis in Zimbabwe,het hierdie wonderlike plek heeltemal ten gronde gegaan.Dinge is egter besig om stadig maar seker te verbeter.
Die eens goeie hoofpad in die reservaat,bestaan tans uit flentertjies teer met groot gate daarin,maar is darem redelik rybaar langsaan!Die grondpaaie word geskraap en met ‘n viertrek voertuig is dit heel gangbaar.Daar is nog nie baie besoekers nie,maar heelparty safari maatskappye het nou kampe in die reservaat en hulle kry heelwat buitelandse besoekers.
Ons het in twee kampe oorgebly.Dis klein privaatkampies en jy huur die hele kamp vir jouself plus vriende.Die kampies is “omhein”,sodanig dat oom olifant sommer maklik bo-oor die draad geklim het en ons in die nag op hol gehad het soos hy takke breek bokant ons tent!
By elke kamp is daar ‘n persoon wat die kampie onderhou,vir jou vuurmaak,skottelgoed was en die heel skaflike badkamers skoonhou.Bedags kom die safarigroepe daar verby en mag die kamp se geriewe gebruik en daar piekniek hou,al het jy die kamp gehuur.Dit was gladnie hinderlik nie en ons kon lekker gesels en inligting uitruil met die mense.
Dit was ontsettend droog,maar daar is heelwat watergate wat aan die gang gehou word deur skenkers en vriende van Hwange.Wanneer alles eendag weer heeltemal reg gaan kom,sal net oom Bob en sy tjomme weet. Intussen is daar mense wat onverpoosd werk om dié eens spogwildtuin te bly bewaar!
Bobbie Bobbejaan kom haastig aangehardloop,vir ‘n vinnige slukkie water voordat die son sak!
Die laaste sonstrale skyn deur die stof.
Hierdie olifantkarkas is die harde werklikheid van die lewe..dood is altyd op die drumpel!
Een van die skaarsste boksoorte,wat dit die moeite werd maak om so ver te ry..
die pragtige Swartwitpens!
Sonsondergang is oral mooi,al is dit dor en droog.
Hopelik gaan hierdie wonderwêreld weer herleef tot sy eertydse glorie.