Faktore wat houdings oor jag onder die ekonomies aktiewe bevolking in Port Elizabeth beïnvloed : oorspronklike navorsing
Authors: Wentzel C. Coetzer and Pieter du P. Van Niekerk
'n Opname oor houdings teenoor jag onder die ekonomies aktiewe publiek in Port Elizabeth is gedurende 2009 gedoen. Die doel van die opname was om faktore wat die publiek se houding teenoor jag beïnvloed, te identifiseer en te ondersoek. Jag vorm 'n noodsaaklike deel van bewaring en wildbestuur op wildplase. Negatiewe houdings teenoor jag onder die publiek het potensieel 'n sosiale bedreiging vir die jagbedryf geword, wat die doeltreffende bewaring en bestuur van wild op wildplase bedreig. Hierdie sosiale bedreiging is by wyse van 'n statisties verteenwoordigende opname onder die ekonomies aktiewe publiek in Port Elizabeth ondersoek. Die data is met behulp van self-geadministreerde vraelyste ingesamel en 384 vraelyste is voltooi. Verskeie faktore wat die publiek se houding teenoor jag beïnvloed, is geïdentifiseer. Daar is bevind dat die mate waartoe 'n persoon aan jag blootgestel is, asook hul sosiale verbintenisse 'n beduidende invloed op houdings teenoor jag het. Onkunde oor jag belemmer 'n persoon se vermoë om 'n akkurate begrip van jag te vorm en het negatiewe houdings teenoor jag tot gevolg. Die opvatting dat jag nie 'n belangrike deel van wildbestuur vorm nie, asook die opvatting dat jag wild in gevaar stel, is grootliks vir negatiewe houdings oor jag verantwoordelik. Wanpersepsies oor jag kan reggestel word deur die publiek oor wild en die belangrikheid van jag in die bestuur van wild op te voed. Wanpersepsies oor jag kan verder aangespreek word deur die publiek daarvan te oortuig dat die primêre rede waarom daar gejag word op ekologiese oorwegings en wildbestuur berus.
An investigation into factors influencing attitudes towards hunting amongst the economically active public in Port Elizabeth
A survey on attitudes towards hunting was conducted amongst the economically active public in Port Elizabeth during 2009. The aim was to identify and investigate factors influencing public attitudes towards hunting. Hunting has become an essential part of conservation and wildlife management on game farms. Negative attitudes towards hunting within the larger society have become a threat to the hunting industry, which in turn may jeopardise conservation and the effective management of game. This social threat was investigated by conducting a survey amongst a statistically representative sample of the economically active public in Port Elizabeth. Two sampling procedures, namely simple random sampling and proportional stratified sampling, were followed to ensure that a statistically representative sample was obtained. Self-administered questionnaires were used as the survey instrument. A total of 384 questionnaires were completed. Various factors influencing public attitudes towards hunting were identified and investigated, and it was found that the extent to which a person has been exposed to hunting, as well as a person's social ties have a significant influence on attitudes towards hunting. Furthermore, negative attitudes towards hunting amongst the public are based on misconceptions regarding hunting. The perception that hunting is not an important part of wildlife management as well as the belief that hunting endangers wildlife are largely responsible for provoking negative attitudes towards hunting. Incorrect perceptions regarding hunting need to be addressed by educating the public about wildlife and the importance of hunting in the management of wildlife on game farms and privately owned land. The public also needs to be convinced that the primary motivation for hunting is based on wildlife management considerations and ecological concerns.
Die karst-ekologie van die Bakwenagrot (Gauteng) : oorspronklike navorsing
Authors: Francois Durand, Werner Marais, Eduard Venter, Antoinette Swart, Johan Habig, Ansie Dippenaar-Schoeman, Eddie Ueckermann, Riana Jacobs, Candice Jansen van Rensburg, Ansie Dippenaar-Schoeman and Louwrens Tiedt
Source: Suid-Afrikaanse Tydskrif vir Natuurwetenskap en Tegnologie 31, pp 1 –17 (2012)
Die ontwikkeling van maatskaplik-verantwoordelike lewenswetenskappe-onderwysers deur gemeenskapsdiensleer : oorspronklike navorsing
Author J.J. Rian De Villiers
Die Suid-Afrikaanse hoëronderwysbeleid vereis van tersiêre instellings om gegradueerdes te lewer wat maatskaplik-verantwoordelike burgers is. Een van die maniere waarop dit bereik kan word, is deur diensleerinisiatiewe. Dieretuine as gemeenskapsvennote kan opwindende opvoedkundige geleenthede vir studente bied om dieregedrag te bestudeer en om maatskaplike verantwoordelikheid te ontwikkel. In 'n steekproef het 58 voordiens lewenswetenskappeonderwysers aan 'n Suid-Afrikaanse universiteit vraelyste oor hulle dieregedragstudies wat by 'n dieretuin uitgevoer is, voltooi. Die studie was daarop gemik om te bepaal hoe dieregedragstudie suksesvol by 'n gemeenskapsdiensleerprojek in 'n dieretuin geïnkorporeer kan word, wat die opvoedkundige waarde van die dieregedragstudie is en wat die voordele daarvan was dat hierdie gemeenskapsdiensleerprojek in die lewenswetenskappekursus geïnkorporeer is. Die inkorporering van die diensleerkomponent in die dierkundekursus het gelei tot studente se persoonlike en professionele ontwikkeling, kennis van hulleself, sensitiwiteit vir kulturele verskeidenheid, burgerlike verantwoordelikheid en insig in die manier waarop gemeenskappe bedryf word. Vir 'n diensleerprojek om suksesvol te wees, moet dosente, studente en gemeenskapsvennote almal 'n sin van betrokkenheid toon. 'n Aantal voorstelle word gemaak om die inkorporering van hierdie diensleerkomponent by die bestaande dierkundekursus te verbeter.
The development of socially responsible life-sciences teachers through community service-learning
In South Africa, polices in higher education are urging tertiary institutions to produce graduates who are socially responsible citizens. One method of achieving this is through service-learning initiatives. Zoos as community partners can provide exciting educational opportunities for students to do animal behaviour studies and to develop their social responsibility. A sample of 58 pre-service life-sciences teachers from a South African university completed a questionnaire on their animal behaviour studies. This study sought to determine how animal behaviour studies could successfully be incorporated as a community service-learning project in a zoo setting, what the educational value of these studies was and what the benefits were of incorporating this community service-learning component in the life-sciences course. The incorporation of the service-learning component into the zoology course led to the students' personal and professional development, knowledge about themselves, sensitivity to cultural diversity, civic responsibility and insights into the ways in which communities operate. For a successful service-learning project, lectures, students and community partners should all have a sense of engagement. A number of suggestions are made to improve the incorporation of this service-learning component into the existing zoology course.
Die ontwikkeling van wiskundige kreatiwiteit deur modelontlokkende aktiwiteite : oorspronklike navorsing
Author Helena M. Wessels
Source: Suid-Afrikaanse Tydskrif vir Natuurwetenskap en Tegnologie 31, pp 1 –12 (2012)
Die vermoë om kreatief te dink en probleme op te los word as noodsaaklik vir ekonomiese en persoonlike sukses beskou. Die tradisionele benadering in klaskamers is nie bevorderlik vir wiskundige kreatiwiteit nie en voornemende onderwysers behoort blootgestel te word aan alternatiewe probleemoplossingsaktiwiteite waardeur wiskundige kennis, bevoegdhede en kreatiwiteit ontwikkel kan word. Navorsingstudies wys op die moontlikhede en suksesse van 'n wiskundige modelleringsbenadering waarin komplekse, oop probleme gebruik word om betekenisvolle wiskundige kennis te ontwikkel en leerders voor te berei vir die alledaagse lewe sowel as vir tersiêre studie en hul beroepe. Modelontlokkende aktwiteite (MOA's) ontwikkel nie net wiskundige kennis nie, maar ook kreatiwiteit. Vyfhonderd-en-een voornemende grondslagfase-onderwysers het verskillende modelontlokkende aktiwiteite (MOA's) in 'n longitudinale projek oor 'n tydperk van twee jaar opgelos. Die doel was om hul eie wiskundige kennis te verbreed en te konsolideer, en terselfdertyd kreatiwiteit en modelleringsbevoegdhede te ontwikkel. Die uiteindelike doel is om hulle voor te berei om wiskundige modellering te gebruik om kreatiwiteit in kinders van ses tot nege jaar te bevorder. Deur die oplos van MOA's word leerders se wiskundige kennis opgebou en gekonsolideer, en verbeter hulle hul probleemoplossingsvaardighede. 'n Raamwerk met vier kriteria vir die identifisering van kreatiwiteit is gebruik om vlakke van kreatiwiteit in die oplossing van MOA's suksesvol te evalueer. Studente se finale modelle het redelik konsekwente vlakke van kreatiwiteit volgens die vier kriteria getoon. Studente se bereidwilligheid om MOA's op te los en met veelvuldige, oorspronklike en bruikbare - dus kreatiewe - oplossings vorendag te kom het ook toegeneem in die tydperk waarin hulle aan modelleringstake blootgestel is.
The development of mathematical creativity through model-eliciting activities
The ability to think creatively and solve problems is regarded as crucial for economic and personal success. The traditional approach in classrooms is not conducive to mathematical creativity, and prospective teachers should be exposed to alternative problem solving activities through which mathematical knowledge, competencies and creativity can be developed. Research studies have pointed out the possibilities and successes of a modelling approach in which complex, open problems or model-eliciting problems are used to develop meaningful mathematical knowledge and prepare learners for everyday life, as well as for tertiary studies and their occupations. Model-eliciting activities (MEAs) do not only develop mathematical knowledge, but also creativity. Five hundred and one preservice Foundation Phase teachers completed different model-eliciting activities (MEAs) in a longitudinal project over a period of two years. The purpose was to develop and consolidate their own mathematical knowledge, and at the same time develop creativity and modelling competencies. The ultimate purpose of the project is to prepare preservice teachers to use mathematical modelling to develop creativity in young children aged six to nine. Through solving MEAs learners also build and consolidate their mathematical knowledge and improve their own problem-solving abilities. A framework with four criteria for the identification of creativity was successfully used to evaluate levels of creativity in the solutions offered to the MEAs. Preservice teachers' final models displayed reasonably consistent levels of creativity regarding the four criteria. Their willingness to solve MEAs and create multiple, original and useful - therefore creative - solutions also increased over the period of their exposure to modelling tasks.
Fasilitering van refleksie by onderrig of leer van wiskunde - geïnspireer deur maatskaplike verantwoordbaarheid : oorspronklike navorsing
Die stand van wiskundeonderwys in Afrikaanse skole : oorspronklike navorsing
Hoërordedenkvaardighede is noodsaaklike basiese vaardighede vir die een-en-twintigste eeu aangesien rekenaars berekeninge en algoritmes baie vinniger en akkurater kan doen as mense. Dit beteken dat skole leerders moet toerus om logies te dink, patrone te ontdek, bewyse te lewer, asook om nieroetineprobleme op te los. Hierdie fasette wat as hoërordedenke geklassifiseer word, is die kern van wiskundige denke en ontwikkeling. Suid-Afrika neem aan verskeie internasionaal vergelykende studies deel. Met behulp van hierdie vergelykende studies kan bepaal word hoe die Afrikaanse wiskundeleerders in Suid-Afrika se prestasie met dié van leerders in ander lande vergelyk en ook wat die tekortkominge in die wiskundeonderwys is. Volgens die 2003-TIMSS-uitslae is die probleem in Afrikaanse skole juis dié vrae wat hoërordedenke vereis. Dit beteken dat die Afrikaanse skole 'n doelbewuste poging sal moet aanwend om hoërordedenke te ontwikkel. Die 1999-TIMSS-videostudie toon dat die lande wat die beste presteer, soos Japan, tydens onderrig meer tyd wy aan die ontwikkeling van begripsvorming en aan die oplos van moeiliker probleme. Die fokus in die presterende lande is op die ontwikkeling van hoërordedenke deur probleemoplossing. Daar word dus minder tyd afgestaan aan herhaling van roetine- of soortgelyke oefeninge wat 'n rekenaar ook kan doen. Die omgekeerde hiervan is 'n tipiese verskynsel in Afrikaanse skole, waar 'n onderwyser byvoorbeeld een of meer voorbeelde op die bord doen waarna die leerders 'n hele aantal soortgelyke roetine-oefeninge doen.
The state of mathematics education in Afrikaans schools
Higher-order thinking skills are essential basic skills for the 21st century as computers can do calculations and algorithms faster and more accurately than people. This means that schools should equip students to think logically, search for patterns, do proofs and solve non-routine problems. These activities are part of higher-order thinking, which is the essence of mathematical thinking and development. South Africa participates in several international comparative studies. Using these comparative studies, it has been possible to determine how the performance of Afrikaans mathematics learners in South Africa compares to that of learners of other countries and also to highlight possible deficiencies in mathematics education. According to the TIMSS 2003 results, Afrikaans learners perform poorly in the TIMSS advanced level questions, where higher-order thinking is required. This means that Afrikaans schools should purposely develop higher-order thinking. The TIMSS 1999 Video Study shows that the best performing countries like Japan spend more time in class on the development of conceptual understanding and working on complex problems. High-performing countries are focused on the development of higher-order thinking through problem solving. They also spend less time on doing routine or repetition exercises which can rather be done by a computer. The contrary is typically the case in Afrikaans schools where a teacher will for example do one or more examples on the blackboard and the students will follow and do a number of similar routine exercises.
'n Oorsig oor maatskaplik verantwoordbare navorsing en onderrig in die lewenswetenskappe : voorwoord
Author William J. Fraser
Ons verantwoordbaarheid of toerekenbaarheid teenoor die staat en gemeenskap vir die navorsing en onderrig wat ons doen, is redelik gevestig. Dit word egter in 'n groot mate deur ons lewens- en wêreldbeskouinge beïnvloed (Cetina 2005-2006:7). Cetina (2005-2006:8) onderskei tussen drie 'vorms' van verantwoordbaarheid, te wete etiese of filosofiese verantwoordbaarheid, maatskaplike verantwoordbaarheid en produktiewe verantwoordbaarheid. Whitty (2008:11) brei hierdie dimensies verder uit en voeg aspekte soos regsverantwoordbaarheid, interne verantwoordbaarheid en kontraktuele verantwoordbaarheid by tot die lys.
Sosiaalaanspreeklike etnobotaniese opnames in die Kaapse flora : etiese beginsels, metodologie en kwantifisering van data : oorspronklike navorsing
Authors: Ben-Erik Van Wyk and Josef J. De Beer
'n Voorlopige studie van die waarde van 'n gekombineerde kwantitatiewe-kwalitatiewe benadering tot beroepsvoorligting vir 'n natuurwetenskapstudent : 'n longitudinale gevalstudie : oorspronklike navorsing
Source: Suid-Afrikaanse Tydskrif vir Natuurwetenskap en Tegnologie 31, pp 1 –11 (2012)
Ruimtelike oriëntering en kognitiewe belading as faktore wat leer by blinde leerders in die lewenswetenskappe beïnvloed : oorspronklike navorsing
Authors: Mbulaheni O. Maguvhe, Msongelwa J. Gumede, William J. Fraser and Henoch Schoeman
Source: Suid-Afrikaanse Tydskrif vir Natuurwetenskap en Tegnologie 31, pp 1 –10 (2012)
Inheemse kennis in die lewenswetenskappe-klaskamer : wetenskap, pseudo-wetenskap, of 'n vermiste skakel? : oorspronklike navorsing
Alhoewel die lewenswetenskappe-kurrikulum vereis dat inheemse kennisstrukture in die klaskamer aangespreek moet word, word dit óf baie oppervlakkig gedoen deur middel van 'n voorbeeld of twee, óf dit is totaal afwesig. Hierdie gemengde-metode ondersoek (met die klem op die kwalitatiewe data) na die stand van inheemse kennis in die lewenswetenskappeklaskamer in Gauteng en Limpopo, het weereens beklemtoon wat Rogan en Grayston (2003) opgemerk het: in Suid-Afrika word daar tydens die kurrikulumproses te veel op die wat (die kurrikulum self) en te min op die hoe (die implementering van die kurrikulum) gefokus. Alhoewel die progressiewe kurrikulum dit duidelik maak dat inheemse kennis aangespreek moet word, word baie min riglyne aan onderwysers verskaf oor hoe dit gedoen moet word. Twee probleme word in hierdie artikel belig: onderwysers se gebrekkige vakkundige onderrigvaardigheid (pedagogiese inhoudskennis, of PCK soos in die literatuur bekend), en hul gebrekkige begrip van die aard van die natuurwetenskappe. 'n Onderwyser se sosiale aanspreeklikheid beteken onder andere dat hulle leerders bewus sal maak van die kulturele en praktiese waarde van inheemse kennis en ook hul belangstelling sal prikkel in vakrigtings soos etnobotanie en chemotaksonomie.
Indigenous knowledge in the life sciences classroom : science, pseudo-science or a missing link?
Although the life sciences curriculum asks for the inclusion of indigenous knowledge systems in the classroom, it is either done very superficially by only providing an example or two, or ignored completely. This mixed-methods study (with emphasis on the qualitative inquiry) on the status of indigenous knowledge in the life sciences classroom in Gauteng and Limpopo, once again echoed what Rogan and Grayston (2003) reported: the South African curriculum process focuses too much on the what (the curriculum itself) at the expense of the how (the implementation of the curriculum). Although the progressive curriculum makes it clear that indigenous knowledge should be addressed, it provides very little guidance to teachers on how this should be done. Two problems are highlighted in this article: teachers' lack of pedagogical content knowledge in addressing indigenous knowledge systems, as well as their poor understanding of the nature of science. A teacher's social responsibility also entails making learners aware of the cultural and practical value of indigenous knowledge, and stimulating learners' interest in scientific fields such as ethnobotany and chemotaxonomy.
Die professionele ontwikkeling van lewenswetenskappe-onderwysers op basis van 'n ekologie van praktyk : oorspronklike navorsing
Authors: Neal T. Petersen and Josef J. De Beer
Suid-Afrika lewer nie genoeg natuurwetenskaplikes op om in die ontwikkelingsbehoeftes en ekonomiese groei van die land te voorsien nie. Leerders vaar ook relatief swak in nasionale en internasionale assesserings omdat baie onderwysers nie beskik oor die vereiste pedagogiese inhoudskennis en vaardighede om die voortdurende kurrikulumveranderinge die hoof te bied nie. Die etnografiese studie waaroor in hierdie artikel verslag gedoen word, bevestig vorige bevindings dat onderwysers in lewenswetenskappe-onderrig nog hoofsaaklik van oordraggebaseerde onderrigmetodes gebruik maak. Op grond van die teorie van die sone van proksimale ontwikkeling word aangevoer dat bestaande ontwikkelingsprogramme vir onderwysers ontoereikend is om die probleem die hoof te bied; die gaping tussen die werklike ontwikkelingsvlak van die onderwyser en die eise wat aan hom of haar in die onderrig gestel word, is te groot. 'n Nuwe program vir die ontwikkeling van onderwysers, naamlik 'n effektiewe ekologie van praktyk, moet ontwikkel word. Dit sal die betrokke ontwikkelingsprogramme konteksspesifiek maak en dus beter in die individuele behoeftes van onderwysers voorsien. Maatskaplike aanspreeklikheid teenoor onderwysers moet gesien kan word in hul bemagtiging. In dié artikel maak die outeurs aanbevelings aangaande die professionele ontwikkeling van onderwysers binne ekologieë van praktyk.
The professional development of life sciences teachers in an ecology of practice
South Africa does not produce enough scientists to cater for the developmental needs and economic growth of the country. Learners perform relatively poor in national and international assessments because many teachers do not possess the requisite pedagogical content knowledge and skills to confront the ongoing curriculum change. The ethnographic study reported in this article, supports previous findings of teachers teaching Life Sciences mainly by means of transfer-based teaching methods. From the basis of the theory of the Zone of Proximal Development it is argued that existing teacher developmental programmes are inadequate to face this problem; the gap between the actual developmental level of the teacher and the demands regarding teaching is too large. A new developmental platform for teachers, namely an effective ecology of practice, must be developed. It will contribute to more context-specific teacher developmental programmes and will therefore provide better in the individual needs of teachers. Social accountability towards teachers should be seen in their empowerment, and in this article the authors make recommendations about the professional development of teachers within ecologies of practice.
Betekenisgewing : 'n noodsaaklikheid vir effektiewe leer van Wiskunde : oorspronklike navorsing
Author Gabriel F. Du Toit
Die artikel ondersoek die verskynsel van hoekom effektiewe leer nie altyd in Wiskunde en, meer spesifiek, in Algebra op skool verwesenlik word nie. In 'n poging om te verstaan hoekom leerders nie effektief leer nie, is 'n narratiewe ondersoek uitgevoer op toekomstige onderwysers (studente) wat vir 'n Wiskundeonderwyskursus geregistreer is en op onderwysers wat verder in Wiskundeonderwys wil studeer. Hierdie narratiewe ondersoek beoog ook om die navorser se ondervindings van verskeie struikelblokke in die aanbieding van Wiskundeonderwys bekend te maak en om insigte vanuit die navorser se persoonlike besinnings te lewer. Die uitkomste word vergelyk met moontlike redes soos weergegee in die literatuur. Die deelnemers se antwoorde word bespreek deur hul reaksies op sommige van die vrae te analiseer.
Sense-making : a necessity for effective learning of Mathematics
This article examines the phenomenon of why effective learning does not always materialise in Mathematics and, more specifically, in Algebra at school level. In an attempt to understand why effective learning evades learners, a narrative inquiry was conducted on future teachers (students) enrolled for a Mathematics education course as well as on teachers furthering their studies in Mathematics education. Such narrative inquiry also aims to make known the researcher's experience of the various obstacles encountered in the teaching of Mathematics education and to offer insights afforded by the researcher's personal reflections. The outcomes are compared with possible reasons as portrayed in literature. The participants' responses are discussed by analysing their responses to some of the questions posed to them.
Die Suid-Afrikaanse varkkarkas-klassifikasiestelsel : oorspronklike navorsing
Authors: Francois K. Siebrits, Berno W. Hambrock, Elsje Pieterse and Elsje Pieterse
Die regressievergelyking waarmee varkkarkasvleispersentasie in Suid-Afrika beraam word, is in 1992 opgestel en sedertdien nog nie weer opgedateer nie. Intussen het varke aansienlik maerder geword. Die regressievergelyking is opgestel met karkasse waarvan die massa nie 90 kg oorskry het nie, terwyl dit al meer in die praktyk gebeur. Dit het dus nodig geword om die huidige klassifikasieregressies weer krities te ondersoek om te bepaal of die verbetering in genetiese potensiaal 'n wesentlike uitwerking op die vleisvoorspelling sou hê en of die vergelyking gebruik kan word om te ekstrapoleer. Uiteindelik moet bepaal word of die vergoeding wat die produsent ontvang, regverdig bepaal word. 'n Totaal van 81 varke, bestaande uit 5 verteenwoordigende genotipes en 3 geslagte (soggies, bere en burge) met 'n lewende massa van tussen 20 kg en 30 kg, is in agt slaggroepe verdeel, ad libitum op 'n standaarddieet gevoer en tussen 74 kg en 160 kg lewende massa geslag. Vetmate is met die Hennessy® graderingspeilstif en die Intraskoop® op die karkasse geneem waarna die linkersye in die groothandelsnitte gesny en in been, vet, vel en vleis gedissekteer is. Vetmate is ook met die Renco Lean Meater® op die lewendige varke geneem. Regressies is tussen vleispersentasies en vetdiktemate en oogspierdeursnit beraam met stapsgewyse regressieanalise. Hoewel die oorpronklike (1992) regressievergelykings nog geldig is - ook vir swaarder karkasse - is die afwyking van die voorspelde klassifikasie vanaf die klassifikasie gebaseer op die waargenome vleispersentasie, kommerwekkend. Dit beteken dat Suid-Afrikaanse varkprodusente te min vergoed word, of die vleishandel en die verbruiker moet te veel betaal. Die prysverskille tussen die maerste twee klasse en die vetste twee klasse is egter so klein dat dit nie 'n noemenswaardige invloed op die vleisprys het nie.
The South African pig carcass classification system
The current regression equations for the prediction of pig carcass lean content in South Africa were calculated in 1992 and had not been updated since, whilst pig carcasses became much leaner and often heavier than the 90 kg originally used. It therefore became necessary to critically evaluate the classification regressions to establish whether the genetic improvement had a substantial effect on lean prediction and whether the same regression may be extrapolated to heavier carcasses. Ultimately, it must be established whether the producer is fairly remunerated. Eighty-one pigs, consisting of five representative genotypes and three sexes (gilts, boars and barrows) at a live mass between 20 kg and 30 kg, were allocated to eight slaughter groups, fed a standard diet ad libitum and slaughtered at live masses ranging from 74 kg to 160 kg. Fat measurements were taken on the carcasses using a Hennessy Grading Probe® and an Intrascope®, whereafter the left sides were divided into wholesale cuts and dissected into lean, fat, skin and bone. Fat measurements were also taken on the live animals prior to slaughter using a Renco Lean Meater®. Stepwise linear regression analysis was used to calculate regression equations between lean percentage and fat measurements as well as eye muscle diameter. Although the original equations still hold, even for heavier carcasses, alarming deviations from frequencies of observed carcass classifications were observed. This implies that either the producers are paid less than what they deserve, or the meat trade and consumer pay more than what they should. However, the price differences between both the two leanest classes and the two fattest classes are too small to have a significant effect on the price of pork.
Lewenswetenskappe en indiensneembaarheid : oorspronklike navorsing
Authors: Wynand J. Boshoff and William J. Fraser
Hierdie artikel handel oor landelike werkloosheid. Suid-Afrika ly tegelykertyd onder 'n vaardigheidstekort en 'n hoë werkloosheidsyfer. In landelike gebiede is die probleem selfs groter as in metropole. Die institusionele werklikheid van onderrig is dat elke klein dorpie oor 'n hoërskool beskik, wat primêr poog om leerders vir verdere studie voor te berei, terwyl Verdere Onderwys en Opleiding (VOO) kolleges (voorheen tegniese kolleges) slegs in groter sentra gekonsentreer is. Gegewe hierdie werklikheid, is die vraag wat hoërskole kan doen om die probleem te verlig. Dit is opmerklik dat landelike werkgewers nie van skoolverlaters verwag om oor toepaslike kennis te beskik nie, maar wel oor die vermoë en bepaalde persoonlikheidseienskappe wat hulle opleibaar sal maak. Selfs dít vind hulle nie altyd by jong mense wat hul skoolloopbaan suksesvol voltooi nie. Onderwysers, ook van 'n teoretiese vak soos lewenswetenskappe, kan 'n bydrae lewer deur enkele nietradisionele insigte by die onderwyspraktyk in te lyf.
Life Sciences and employability
This article addresses unemployment in rural areas. South Africa is also characterised by skills shortage and high unemployment figures, especially in rural areas as compared to urban areas. The institutional reality of education is that every rural village hosts a high school which is primarily engaged in preparing learners for further studies, whilst the Further Training Colleges (previously known as technical colleges) are mainly located in the larger centres. It is with this scenario as a backdrop that the possible role of high schools to alleviate the problem is being argued. It is clear that rural employers do not expect from school leavers to be in possession of applicable knowledge, but rather to be in possession of the ability as well as certain personal characteristics that would make them employable. Unfortunately, however, this is not always found in young persons who have completed their schooling successfully. Life Sciences educators can render a valuable service should certain nontraditional approaches be incorporated into the teaching practice. This will enable them to contribute to solving one of South Africa's serious problems.
Wiskunde-onderwysers se reflektiewe klaskamerpraktyk en die gehalte van onderrig : oorspronklike navorsing
Author A. Barbara Posthuma
Navorsers en teoretici verskil of onderwysers se refleksie oor hul klaskamerpraktyk en die effektiewe onderrig van wiskunde met mekaar verband hou. Die doel van hierdie artikel is om te rapporteer oor die ondersoek wat gedoen is om reflektiewe klaskameronderrig in verband te bring met die gehalte van onderrig en die leer van wiskunde. 'n Kwalitatiewe gevallestudie is gedoen van vyf wiskunde-onderwysers in 'n plattelandse hoërskool in die Vrystaat. Data is ingesamel deur onderhoude te voer en lesaanbiedings waar te neem. Die reflektiewe aspek is geëvalueer deur gebruik te maak van Lee (2005) se drie refleksievlakke naamlik recall level [beskrywingsvlak], rationalisation level [rasionaliseringsvlak] en reflective level [refklektiewe vlak]. Die gehalte van die onderwysers se wiskunde-onderrig is vergelyk met beginsels vir effektiewe onderrig wat saamgestel is deur Anthony en Walshaw (2009). Die studie het getoon dat daar wel 'n verband bestaan tussen onderwysers se reflektiewe klaskamerpraktyk en die wyse waarop hulle die leer van wiskunde effektief fasiliteer. Die onderwysers wat meer reflektief gehandel het in die beplanning en aanbieding van hul les, was ook dié wat geëvalueer is deur die navorser as die mees effektiewe onderwysers. Die resultate van die studie hou implikasies in vir die professionele ontwikkeling van praktiserende onderwysers - nie alleen deur die feit dat onderwysers opgelei en aangemoedig behoort te word om te reflekteer oor hul onderrig en die leer van wiskunde nie, maar ook dat hulle in groepsverband bymekaar moet kom en besin oor die effektiewe onderrig van wiskunde.
Mathematics teachers' reflective practice and the quality of their instruction
Researchers and theorists differ whether teachers' reflection on their classroom practices and teaching mathematics effectively are linked or not. This study aims to align the benefits of reflective practice with the quality of education and the learning of mathematics. A qualitative case study was conducted with five mathematics teachers at a high school in a rural area of the Free State. Data were collected by conducting interviews and observing lesson presentations. The reflective aspect was evaluated by employing Lee's (2005) three levels of reflection - 'recall level', 'rationalisation level' and 'reflective level'. The quality of the teachers' mathematics instruction was compared to the principles for effective teaching set by Anthony and Walshaw (2009). The study found that there was indeed a link between the teachers' reflective classroom practice and their effectiveness in facilitating the learning of mathematics. The teachers who were more reflective in the preparation and presentation of their lessons, were also evaluated to be more effective teachers than those who were less reflective. The results of the study have implications for the professional development of practising teachers - not only due to the fact that teachers should be trained and encouraged to reflect on their teaching and the learning of mathematics, but also because they have to discuss the effective teaching of mathematics cooperatively with their fellow teachers.
Sal die 'ewolusie' vanaf biologie na lewenswetenskappe 'uitsterwing' van die vakgebied voorkom? : oorspronklike navorsing
In hierdie artikel word die wysiging van die skoolvak van 'biologie' na 'lewenswetenskappe' bespreek, asook die gepaardgaande en verwagte implikasies van die verandering. Die vraag word gestel of die beoogde wysiging wel noemenswaardig is en of dit enigsins 'n verskil aan die dalende belangstelling in die lewenswetenskappe op tersiêre vlak sal maak. Die wysigings in die nuwe kurrikula verhoog die relevansie van die vakinhoud vir leerders en vir die gemeenskap, maar sekere kwessies kry nie aandag nie. Voorstelle word gemaak om die kurrikulum te wysig en onderrigmetodes aan te pas om die nodige vaardighede by leerders te vestig.
Could the 'evolution' from biology to life sciences prevent 'extinction' of the subject field?
In this article the change of the school subject 'biology' to 'life sciences' as well as the associated and expected implications of this change are discussed. The question arises whether the intended change is significant enough and whether it would address the decreasing interest in the life sciences at tertiary level. The changes in the new curricula make the content more relevant to learners and the community itself, but certain selected issues are not addressed. Suggestions are made to amend the curriculum and to adapt teaching methods to facilitate the development of the necessary skills in learners.
Lewenswetenskappe-onderwys in die een-en-twintigste eeu : 'n paradigmaskuif : oorspronklike navorsing
Author Marie Louise Botha
Die ontwikkeling van 'n gehalte onderwyskorps is 'n 'primêre voorwaarde vir opvoedkundige transformasie' (Nasionale Onderwysbeleidondersoek [NEPI] 1993:235). Die gehalte van leer word beduidend beïnvloed deur die gehalte van onderwysers en hulle onderrig (McGrath 2008). Die gehalte van leer kan dus gekoppel word aan uitnemendheid in onderrig wat deur nuwe, kreatiewe denke bereik kan word. Dit kan moontlik realiseer met die implementering van vernuwende vaardighede en tegnieke wat voldoen aan die kreatiewe en vernuwende beplanning van die kurrikulum (Departement van Basiese Onderwys [DBO] 2011:8). Daar word van opvoeders (lektore of onderwysers) verwag om 'n stimulerende en ondersteunende leer- en onderrigomgewing te skep. In die ontwikkelende wêreld van opvoeding het die fokus duidelik van 'n onderwysergesentreerde klaskamerpraktyk geskuif na 'n meer leerdergesentreerde benadering soos in die kurrikulum vir Lewenswetenskappe (Departement van Onderwys 2003) weerspieël word. Die uitdaging is gevolglik dat opvoeders gekonfronteer word om Lewenswetenskappe sodanig te onderrig dat dit op sowel 'n kognitiewe as 'n affektiewe vlak by alle leerders in die een-en-twintigste eeu aanklank vind. Nuwe kurrikuluminisiatiewe verg dus aanpassings en veranderings in die praktyk van die opvoeder. Hierdie teoretiese studie het ten doel om verslag te lewer oor die herbesinning van Lewenswetenskappe-onderwys in die een-en-twintigste eeu in Suid-Afrika. Dit is noodsaaklik dat kennis geneem word van die behoeftes en uitdagings in kreatiewe Lewenswetenskappeonderwys en -opvoeding vir die een-en-twintigste eeu. Hoë gehalte navorsing in Biologieonderrig word as noodsaaklik beskou ten einde die beroep van 'n Lewenswetenskappeonderwyser te vorm en te verbeter.
Life Sciences teaching in the 21st century : a paradigm shift
The development of a quality teaching corps is a 'primary condition for educational transformation' (NEPI 1993:235). According to McGrath (2008) the quality of teachers and their teaching has a significant impact on the quality of learning. The quality of learning could be linked to excellence in education and could be achieved through new, innovative reasoning. This could be obtained by implementing new and innovative skills and techniques that should adhere to the creative and innovative planning of the curriculum (DBE 2011:8). It is therefore expected of the educators (lecturers and teachers) to create and sustain a stimulating and supportive learning and teaching environment. Within the evolving world of education the focus has clearly moved from a teacher-centred classroom practice to a more learner-centred approach as reflected in the curriculum for Life Sciences (Department of Education 2003). The challenge is the confrontation of teachers to teach Life Sciences on a cognitive as well as affective level in order to reach all learners in the 21st century. New curriculum initiatives suggests adaption and changes in the educators' practice. This article presents a theoretical study, aiming to report on rethinking Life Science education in the 21st century in South Africa. It is therefore imperative to take note of the needs and challenges in creative Life Science teaching and education for the 21st century. High quality research in Biological education is needed that could afford the chance to form and remould the profession of a Life Science educator.
Veranderinge in skoolbiologie in Suid-Afrika nà apartheid : oorspronklike navorsing
Die skoolbiologie (Lewenswetenskappe) kurrikulum het sedert die afskaf van apartheid verskeie veranderinge ondergaan. Dié veranderinge is gekenmerk aan pendulumswaaie tussen tradisionele akademiese biologie en humanistiese biologie. Ek bespreek in hierdie artikel die verskille tussen hierdie twee benaderings en die redes waarom die een soms voorkeur bo die ander geniet. Ek wys ook daarop dat die verskillende kurrikulumraamwerke vir Lewenswetenskappe wat sedert apartheid ontwikkel is, ten spyte van die motiverings daarvoor, herhalings van dieselfde kurrikulumpatroon verteenwoordig omdat al hierdie raamwerke op die Tyler-lees geskoei is. Ek argumenteer verder dat die produktiewe aanleer van akademiese of humanistiese biologie van wat onderwysers doen en dink eerder as die inhoud van 'n bepaalde kurrikulumraamwerk afhang.
Changes in school biology in South Africa after 'apartheid'
The national curriculum frameworks for school biology (Life Sciences) have undergone several changes since the dismantling of apartheid. These changes have been characterised by pendulum swings between traditional academic biology and humanistic biology. In this article I discuss these pendulum swings and the reasons for them. I point out that even though we have witnessed these pendulum swings, the different curriculum frameworks for Life Sciences can be seen as iterations of the same curriculum paradigm - all according to the Tylerian mould. I also argue that productive learning of both academic and humanistic biology depends on what teachers do and think, rather than the content of a particular curriculum framework.
Bevordering van transformerende leer : die skryf van 'n reflektiewe joernaal in die Natuurwetenskappe : oorspronklike navorsing
Author Erna R. Du Toit
Die doel van die artikel is om aan te toon hoe die skryf van 'n reflektiewe joernaal in die Natuurwetenskappe die perspektiewe en denke van onderwysstudente kan transformeer en/of leer kan bevorder. Die studie maak voorspraak vir die gebruik van 'n reflektiewe joernaal as 'n instrument vir studente om betekenis te gee aan die leeromgewing vanuit verskillende perspektiewe deur te leer in praktyk. 'n Kwalitatiewe navorsingsmetode is gevolg om die inskrywings in 'n joernaal te analiseer aan die hand van bepaalde indikatore. Die bevindinge toon dat die meeste studente na die praktykervaring positief was en sommiges het tot ander perspektiewe vanweë hul ervaring gekom.
Promoting transformative learning : writing a reflective journal in Natural Sciences
This article aims to show that writing a reflective journal in Natural Science can transform the perspectives and thoughts of teacher students and/or promote learning. The study mediates for the use of a reflective journal as an instrument to give meaning to the learning environment from various perspectives by learning in practice. A qualitative research method is used to analyse the entries in a journal on the basis of specific indicators. The findings indicate that the majority of students were positive following the practical experience, and some students showed other perspectives on account of their experience.