De nomenclatura et lapso Freudii
Julie 24, 2010 in Sonder kategorie
Ek het al verskeie kere vertel van Vroukie wat op onaardige tye haar werk ter wille na Aapstad (City of Tshwane) moet gaan. More is dit my beurt, vergesel van drie chick kollegas, twee Leghorns en 'n Australorp. Die geleentheid is die bywoning van 'n seminaar, genadiglik die keer suiwer oor my professie, geen urelange gebeusel oor die way fowhid nie. En die venue is in Proesstraat! (Sies Andries Hendrik Pretorius, is dit al waaraan julle mense gedink het!) en nee, dis nie waar oorle Lolly se Teazers klub is nie!
Nou los ek vir Vroukie alleen op die Sabbat, darem is die hondgetroue Pamela hier om soos Odusseus se brak haar ounooi op te pas.
Aaah Vroukie, ek gaan jou mis, maar die wedersiens is altyd baaaie lekker!!
Van spys en drank en wat daarop volg.
"Jinne Vroukie! Wat gaat aan hier in die kombuis? Lyk my jy kook uit die boeke uit! "
"Vanaand gaan ek vir ons lekker kos maak, Lewies. Kyk daar in die kas, daar is 'n bottel ordentlike wyn, skink vir ons 'n glasie."
"Nou wat is die okkasie? Dis Vrydagaand, ons eet mos sommer gewoonlik iets wat nie skottelgoed baar nie. Verjaar iemand?" (O fok verjaar sy? Januarie, Februarie, Maart, nee, dis nou Julie, dis nie sy nie. Verligting.)
"Nee Lewies, ek wil net vir jou dankie sê vir al jou besorgdheid toe ek siek was. Ek was nie van veel hulp in die huis nie, en jy het my so mooi gehelp"
Ek stoot my bors (bors?!) so effe uit en trek my broek op.
"Aaah, dis so sweet van jou. Noudat jy weer bruikbaar is kan jy nie dalk aan nog 'n manier dink om dankie te sê nie?"
En sy het.
(Dankie Roosmaryn vir "bruikbaar")
In 'n ander katelkooi
Hier in die Lewieshuishouding is die rustige gang van sake versteur. Vroukie het uitgetrek. Sy bevind haar tans in die arms van ene Laringitis. Hy het haar uit ons slaapkamer ontfutsel, haar tuisgemaak in die spaarkamer, daar waar haar nagtelike gehoes die uwe se onbetroubare slaappatrone nie verder onder druk sal plaas nie. Aanvanklik het ek in ydele ligsinnigheid gedink: Aaah, rust en vree! Nou kan ek my backside aan die saligheid oorgee. Rugby, sokker, Tour de France, Miskruiers van Afrika, Multiple fuck up on the Interstate 52, al hierdie prima TV kykgenot is myne om ongestoord te geniet. Helaas. Ek mis haar. Ek bekommer my oor die rou gehoes, die skor, krapperige stem, die skottelgoed wat ophoop.
Word gou gesond Vroukie, die katelkooi is koud sonder jou!
Gister in die groen posbus met die nommer 19 op lê 'n dik koevert, amper so dik soos die Noord-Wes telefoongids. Ek skeur dit met beklemming oop. Wie stuur ongevraag so 'n intimiderende posstuk na my adres? Dit blyk toe 'n eise -opsomming van die mediese fonds te wees. Op die stadium is die skade aan Die Vinger R24 931, 00. Dankie tog vir Keyhealth, al teem en teef ek soms so lustig oor wat ek as burokratiese stront aan die fonds se kant beskou. As dit nie vir mediese versekering was wat my toegelaat het om na 'n dokter van my keuse en 'n privaat hospitaal te gaan nie, was ek nou minus die r wysvinger, daarvan is ek oortuig.
Die Vinger is ampertjies ok, nog effe geswel en styf, die vel mooi pienk en glad soos 'n baba se boud.
Wat my laat dink, sal die prosedure dan nie ook suksesvol wees om die gelaat te vernuwe met blinknuwe, plooilose vel nie? En die styfheid van die vinger, mmm… kan mos werk vir Daai Probleem! Viagra se moer, hier kom Arachnida!