Geskryf deur Christopher J White
Dit was 'n slegte rekord. Op 20 Junie 2020 het die kwik bereik 38 ° C in Verkhoyansk, Siberië - die warmste wat nog ooit in die Noordpoolgebied in die geskiedenis opgeteken was. Met die hittegolwe het die brand ontstaan, en teen die begin van Augustus was ongeveer 600 individuele brande aan die brand elke dag bespeur. Begin September het dele van die Siberiese Noordpool sedert die tweede week van Junie gebrand.
Die CO₂-uitstoot van hierdie brande het met meer as 'n derde toegeneem in vergelyking met 2019, volgens wetenskaplikes van die Copernicus Atmosphere Monitoring Service. Die veldbrande het tussen Januarie en Augustus na raming 244 megaton CO produced opgelewer, wat duisende jare opgebergde koolstof vrygestel het.
Die somer van 2019 was al 'n rekordbreker vir temperature en brande oor die Noordpoolgebied. Om hierdie gebeure in 2020 weer te sien afspeel - op 'n selfs groter skaal - is die wetenskaplike gemeenskap bekommerd. Wat beteken dit alles vir die Noordpoolgebied, klimaatsverandering en die res van die wêreld?
Vroeër as wat voorspel is?
Selfs met klimaatsverandering sou die erge hittegolf van 2020 gemiddeld minder as plaasvind een keer elke 130 jaar. Veldbrandwaarnemings in die Noordpoolgebied is redelik beperk voor die middel negentigerjare, maar daar is geen bewyse van soortgelyke ekstreme brande in die jare daarvoor nie roetine-monitering is begin.
Hoër temperature wêreldwyd sal waarskynlik die toename in veldbrand aandryf frekwensie en duur. Maar die modellering van veldbrande is moeilik. Klimaatmodelle voorspel nie veldbrande nie, en dit kan nie aandui wanneer toekomstige uiterste gebeurtenisse jaar op jaar sal plaasvind nie. In plaas daarvan fokus klimaatmodelleerders op die vraag of hulle die voorspelling van die regte voorwaardes vir gebeurtenisse soos veldbrande, soos hoë temperature en sterk winde.
En hierdie projeksies oor klimaatmodelle toon dat die soort ekstreme somertemperature wat ons in 2020 in die Noordpoolgebied gesien het, waarskynlik nie voor die middel 21ste eeu, wat voorspellings met dekades oortref.
Alhoewel 'n toenemende neiging van hoë temperature en toestande wat geskik is vir veldbrande, voorspel word klimaatmodelleDit is skrikwekkend dat hierdie brande so erg is, twee jaar agtereenvolgens in dieselfde streek voorgekom het en veroorsaak is deur toestande wat eers in die toekoms verwag sou word.
Die Arktiese gebied is besig om vinniger op te warm as die wêreldgemiddelde. Yelantsevv / Shutterstock
Loops vir klimaatterugvoer
So, wat veroorsaak hierdie vinnige verandering? Die afgelope dekades het die temperature in die noordelikste dele van die aarde vinniger toegeneem as die res van die wêreld, met die verhitting van die poolgebied teen meer as twee keer die tempo van die wêreldgemiddelde.
Die brande wat deur hierdie warm, droë toestande veroorsaak word, is voorkom in afgeleë en yl bevolkte woude, toendra en turfmoerasse, waar daar genoeg brandstof is.
Maar hierdie uiterste gebeure lewer ook kommerwekkende bewyse van klimaat 'terugvoer loops", Wat voorspel sou word namate die klimaat warm word. Dit is waar toenemende konsentrasies kweekhuisgasse in die atmosfeer bydra tot verdere verwarming deur gebeurtenisse - soos veldbrande - wat selfs meer kweekhuisgas vrystel, te bevorder, wat 'n self-voortdurende proses skep wat klimaatsverandering versnel.
rekord CO₂-emissies wat gedurende die somer van 2020 uit die brandende Arktiese woude vrygelaat word, sal toekomstige toestande nog warmer maak. Maar as en ander deeltjies uit die veldbrande sal uiteindelik op die ys en sneeu neersak, wat hulle donkerder sal maak en hul smelt versnel deurdat dit maklik verminder hoe maklik hul oppervlak sonlig weerkaats.
Klimaatsverandering is nie die direkte oorsaak van die somer se brande nie, maar dit help om die regte omstandighede daarvoor te skep. Die uiterste temperature en veldbrande wat in die hele Noordpoolgebied in 2020 gesien is, sou byna onmoontlik gewees het sonder die invloed van mens-geïnduseerde klimaatsverandering - en hulle voed hulself.
Wat van die res van die wêreld?
As ons aan die Arktiese gebied dink, is ons nie geneig om veldbrande en hittegolwe voor te stel nie; ons dink aan sneeu en ys en lang, wrede winters. Tog verander die streek voor ons oë. Dit is te vroeg om te sê of die afgelope twee somers 'n permanente stapverandering is, of 'n nuwe "brand regime", Vir die Noordpoolgebied. Slegs waarnemings oor 'n baie langer tydskaal kon dit bevestig.
Maar hierdie rekordgebeurtenisse in die Arktiese gebied word aangevuur deur menslike invloede wat ons wêreld se klimaat vroeër verander as wat baie mense verwag het. Met klimaatmodelle 'n toekoms voorspel waar al warm en brandgevoelige gebiede waarskynlik meer gaan word, teken die rekordtemperature van 2020 'n kommerwekkende neiging tot meer van dieselfde.
Die Noordpool is aan die voorpunt van klimaatsverandering. Wat ons hier eers sien, is enkele van die vinnigste en mees intense gevolge van klimaatsverandering. Alhoewel die impak verwoestend is - rekord CO₂-uitstoot, beskadigde woude en gronde, smeltende permafrost - kan hierdie gebeure 'n belangrike teken wees van die toekomstige dinge vir die res van die wêreld.
Christopher J White, senior lektor in water- en omgewingsingenieurswese, Universiteit van Strathclyde
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Bewyse van verhitting > Klimaatverandering - Die feite deur sir David Attenborough