ToekomsVenster: Jesus in GetsemaneFoto: Stacey Franco/Unsplash.com Toe kom hulle by ‘n plek met die naam Getsemane, en Jesus sê vir sy dissipels: “Sit hier terwyl Ek gaan bid.” Daarna neem Hy vir Petrus, Jakobus en Johannes saam met Hom. Hy het ontsteld en beangs geword en vir hulle gesê: “Ek voel doodsbenoud. Bly hier en waak!” Hy het toe ‘n entjie daarvandaan op die grond gaan kniel en gebid dat, as dit moontlik is, die uur van lyding nie vir Hom sou aanbreek nie. Hy het gesê: “Abba, Vader, alles is vir U moontlik. Neem hierdie lydensbeker van My af weg. Moet nogtans nie doen wat Ek wil nie, maar wat U wil.” Hy kom toe terug en kry die drie aan die slaap en vra vir Petrus: “Simon, slaap jy? Kon jy nie eens een uur lank wakker bly nie? Julle moet waak en bid, sodat julle nie in versoeking kom nie. Die gees is wel gewillig, maar die vlees is swak.” Hy het weer gaan bid en dieselfde gebed as voorheen uitgespreek. Hy kom toe terug en kry die drie weer aan die slaap, want hulle was baie vaak. Hulle het nie geweet wat om vir Hom te sê nie. Toe Hy die derde keer terugkom, sê Hy vir hulle: “Slaap en rus julle nou nog? Dit is genoeg. Die tyd het gekom. Die Seun van die mens word in die hande van die sondaars oorgegee. Staan op, kom ons loop. Kyk, die man wat My verraai, is hier naby.” Markus 14:32-42 Vaak is mos ŉ vreeslike ding! Jy kan jou gesig in die koel wind laaf, jou oë met koue water uitspoel, ŉ paar rukbewegings maak, maar dit haal jou in. Die driemanskap Petrus, Johannes en Jakobus vergesel Jesus na die tuin van Getsemane. Dit word ŉ plek van innige worsteling met sy Vader. Jesus raak ontsteld as Hy aan sy naderende marteldood dink. In sy mensheid tree hy nie masochisties op nie. Die lewe is kosbaar. Die pyn van sy naderende dood oorweldig Hom. Jesus bid: “Vader, by U is alles moontlik. Neem die lydingsbeker van my af weg, maar nie soos ek wil nie maar U wil, laat dit geskied”. Jesus se aardse lewe was ŉ gestadigde dood. Van die begin af was Hy onwelkom. Johannes vertel dat Hy na sy eiendom gekom het maar dat hulle Hom nie ontvang het nie. Hy is uitgejou en uit gemeenskappe verdryf. Sy lewe was dikwels in gevaar. Boonop het hy nie luukshede geken nie. Hy het van aalmoese geleef en was aangewese op onder andere die vroue wat Hom versorg het. Die geestelikes het in welige oorvloed gewoon. Hul het hulself die goeie veroorloof. Die Seun van die mens egter het nie ŉ plek waar Hy sy hoof kan neerlê nie. “Jakkalse het gate en die voëls van die hemel het neste maar die Seun van die mens is ŉ vreemdeling op aarde”. (Matt.8:20) Nou, binne die volgende ure sal Hy aan strydlustige soldate oorgelewer word, hulle, onder aanstigting van die geestelikes, sal Hom verneder, kroon en gesel. Hulle sal Hom stroop van menslikheid en bedekking, in die openbaar vertoon soos ŉ slaaf, ŉ misdadiger. Hulle sal Hom onverkwiklike dinge toesnou. Barnabas sal vrygelaat word onder die waansinnige uitroepe van die Godsvolk maar Hy, die Messias koning, sal doodgemaak word. Wreedaardig, stadig, vertonerig. Jesus is volkome mens. Hy voel, ervaar, huil, kry koud en honger, Hy verlang, voel alleen, verlate, desperaat. Hy weet Hy is God in menslike gedaante maar kies om swak te wees terwille van die swakkes. Hulle sal nooit ooit sal kan sê “U weet nie hoe dit is nie. U weet nie hoe dit voel nie”. Sy antwoord is ŉ klinkklare “Ek weet, Ek was self daar, Ek het dit ervaar, meer as dit, ek het die uiteinde van daardie pad, die pad van die dood, opgehef en hoop ontsluit”. Sy dissipels slaap. Die oomblik is te groot, die hartseer oorweldigend. So het hulle hul Here nog nooit gesien nie, hulle wil dit nie aanskou nie. Hulle slaap liewer, dan vergeet mens mos. Ons word meer dikwels in die Bybel opgeroep om waaksaam te wees. 1 Korintiërs 16:13 – Wees waaksaam, staan vas in die geloof, wees manmoedig, wees sterk.