Die nedersetting is 3 km lank, lê op die noordelike oewer van die riviertjie wat uit die Seweweekspoort kom en dan aan die voet van die Amaliënsteinrif verbyvloei. Tydens die sensus van 1891 in die Kaapkolonie was hier 1 400 inwoners. Nou staan die getal op nagenoeg 4 660. Werkloosheid en armoede is besonder groot. Op beperkte skaal word appels en vye gelewer. Toerisme kan dalk 'n bydrae tot die ekonomie lewer. Zoar se droë klimaat en afgesonderdheid maak dit ideaal geskik vir die produksie van organiese saad. Hierdie saadproduksie word ondersoek as 'n projek vir werkskepping en die opheffing van mindergegoedes.
Zoar is in 1817 op die plaas Elandsfontein gestig as 'n sendingstasie van die Suid-Afrikaanse Sendinggenootskap (SASG). Dit was die eerste sendingstasie in die Klein Karoo en die eerste van die SASG buite Kaapstad. Die stasie se stigtingsdatum maak dit dus heelwat ouer as Oudtshoorn, Ladismith en Calitzdorp. In Genesis 13:10, 14:2-8 en 19:20-23 kom die naam van Zoar 'n paar maal voor. Dit lê in die vlakte van die Jordaanrivier en oos van die Dooie See. Zoar is 'n Hebreeuse woord met die aanvanklike betekenis van “klein”, maar met 'n latere betekenisontwikkeling “toevlugsoord”.