Lodewyk XIV - Inligting
Lodewyk XIV - Geskiedenis
Louis het as kind van vyf op die troon van Frankryk gekom. In sy jeug is die staatspligte uitgevoer deur sy ma, Anne van Oostenryk, en haar minnaar, die kardinaal Mazarin. Op 22 trou Louis met die Infanta van Spanje en kort daarna neem hy beheer oor sy regering oor en dien as sy eie 'premier'. Bekend om sy 'L'état c'est moi' filosofie, het Louis self die meerderheid belangrike besluite vir sy land geneem. 'N Groot deel van sy lang bewind word beskou as 'n glans, veral in die literatuur en die kunste. Sommige van Frankryk se grootste artistieke seuns, waaronder Racine, Moliere en Poussin, onder andere, floreer onder Louis, net soos die ontluikende balletkuns. Maar dit was nie al waaroor Louis gegaan het nie. Sy vroeë kragte was gerig op die hervorming van die Franse leër in die sterkste militêre mag van Europa, en 'n vloot is ook geskep. Verskeie militêre pogings is geloods terwyl Louis probeer om voordeel te trek uit die voortdurende verskuiwing van die Europese politieke realiteite. Aan die donkerkant het Louis se herroeping van die Edik van Nantes (1685) gelei tot massiewe vervolging van Franse Protestante sowel as die grootmigrasie van die Hugenote na Engeland en Nederland. Die rampspoedige "Oorlog van die Spaanse opvolging" het Frankryk feitlik bankrot gelaat. Op sombere ouderdom sterf Louis twee jaar nadat die Verdrag van Utrecht onderteken is; hy is opgevolg deur sy agterkleinseun, nog 'n 5-jarige koning, Louis XV.
Benewens die ingrypende binnelandse hervormings, wat die proses voltooi het om Frankryk onder die uitsluitlike gesag van die koning in die absolute monargie te maak, het Louis XIV daarna gestreef om Frankryk die leidende Europese moondheid te maak. Sy ambisies het ander vooraanstaande Europese state gedwing om alliansies te sluit teen 'n toenemend aggressiewe Frankryk. Drie groot oorloë, die Frans-Hollandse Oorlog, die Negejarige Oorlog en#8217-oorlog, en die Spaanse Opvolgingsoorlog, asook twee mindere konflikte, die Ontwikkelingsoorlog en die Reüniesoorlog, het Frankryk in staat gestel om die magtigste te word staat in Europa. Hierdie sukses, wat gepaard gegaan het met die prys van massiewe buitelandse en militêre uitgawes, het Frankryk egter op die rand van bankrotskap gehou. Terwyl Louis se teenstanders aangevoer het dat die oorlogsverwante uitgawes Frankryk tot 'n uiterste mate verarm, het sy ondersteuners daarop gewys dat terwyl die staat arm was, Frankryk, met al sy territoriale en politieke winste, nie so was nie.
Louis XIV in 1670, gegraveerde portret deur Robert Nanteuil, Yale University Art Gallery. Tydens Louis se bewind was Frankryk die toonaangewende Europese moondheid en het hy drie groot oorloë gevoer: die Frans-Hollandse Oorlog, die Oorlog van die Bond van Augsburg en die Oorlog van die Spaanse opvolging. Daar was ook twee mindere konflikte: die Oorlog van Ontploffing en die Oorlog van die Reünies.
In die tydperk van Louis XIV -jeug, (1643–1660) toe Frankryk effektief deur sy moeder, Anne van Oostenryk, bestuur is, was die meubelstyl dié van sy vader, Louis XIII, gemeng met die Italiaanse invloed wat kardinaal Mazarin meegebring het. Kamers is oorheers deur massiewe kaste, versier met kolomme, frontons, pilasters, balustrades, nisse en ander versierings. wat pas by die uitgebreide gesnyde houtpanele, genoem lambris, is vierkante of reghoeke op die mure geplaas, en die plafonne met soortgelyke versierings. Kabinette, tafels en stoele was meetkundig. Leunstoele verskyn met hoë rug, gemaak van stukke bois tourné, in 'n spiraalvorm gesny. 
Die tweede periode, van 1660 tot ongeveer 1690, was die begin van die persoonlike bewind van Lodewyk XIV. Baie van die meubels van hierdie tydperk is gemaak vir die versiering van die groot nuwe sale van die paleis van Versailles wat deur Louis Le Vau ontwerp is en daarna deur Jules Hardouin-Mansart. Die kenmerke van die eerste styl in versiering en meubels was rykdom aan materiale en 'n poging om 'n monumentale effek te verkry. Dekoratiewe elemente op die mure en meubels was dikwels militêre helms, gekruiste wapens, eikehout -trosse wat oorwinning simboliseer, gevorm, vergul en op die mure geplaas. Ander algemene versierings was maskers van Apollo (die songod simboliseer Louis, die "sonkoning") die arend van Jupiter, die leeu, die haan en 'n wye verskeidenheid krone, scepters en koninklike knuppels. 
Die Royal meubelfabriek is in 1667 gestig, deel van die koninklike kunsinstelling wat die Akademie vir Beeldende Kunste en die koninklike tapisserievervaardiging in Sèvres insluit. Die ontwerpers en vakmanne het die meeste nuwe meubels gemaak vir die paleis van Versailles en ander koninklike wonings. 
In die laaste tydperk, vanaf ongeveer 1690, onder die invloed van Haroudin-Mansart, Pierre Lapautre en ander ontwerpers, het die styl van dekor en meubels minder grandioos geword en meer elegante marmer op mure is vervang deur houtpanele in ligte kleure, of natuurlike hout wat was of verdwyn het. Namate die verwarmingstelsels verbeter het, word die kaggels kleiner namate die glastegnologie verbeter, die spieëls word groter en kan die hele mure bedek, net soos in Versailles. Nuwe en ligter dekoratiewe temas verskyn wat dikwels eksoties en speels was, veral putti of gerubs, en groteske, arabeske en kantagtige dentelle ontwerpe. 
Die styl van die laaste periode is sterk beïnvloed deur die markering van die ebeniste André-Charles Boulle, wat tussen 1675-80 die klassieke tegnieke vir die aanbring van dun gedenkplaat ebbehout, eksotiese hout, koper, skilpad en pêrelmoer baie verfyn het. Soms is koperversiering op die agtergrond van die skilpad geplaas, en soms was die ontwerp van die skilpad op 'n agtergrond van koper. Die dekor word al meer uitgebrei, fantasievol en eksoties, veral in die werk van 'n ander invloedryke ontwerper, Jean Bérain die Ouere. 'N Ander gewilde versiering op meubels was bronsversiering, gevorm en vergul. Reliëfs van vergulde brons bedek die gesigte van die meubels en versier die sleutelgate en die hoeke. Op die hoeke van kommodo's is beelde van vroue of engele beset, en die voete was geklee in vergulde bronsskoene of beelde van leeus of takbokke. 
In die latere styl is die meetkundige vorme geleidelik vervang deur geboë lyne, en 'n verskeidenheid nuwe, meer draagbare meubels verskyn, insluitend opvoubare stoele en klein tafels, genaamd tabourette, wat maklik van kamer tot kamer verskuif kon word. Hierdie neigings het direk gelei tot die meer fantasieuse en geboë vorme van Louis XV -meubels. 
Meubelsontwerpe deur Jean Bérain die Ouere (laat 17de-vroeë 18de eeu)
Die bewind van Lodewyk XV 1715 - 1774
Na die dood van Lodewyk XIV in September 1715 het die hof Versailles vir Vincennes laat vaar en homself die volgende Desember kort daarna na Parys oorgeplant. Versailles het 'n lang tydperk van verwaarlosing betree. Die goewerneur van die landgoed het gesorg dat die Grandes Eaux -fonteinvertoning elke twee weke geaktiveer is om dit in werkende toestand te hou. Die paleis was bloot 'n bron van nuuskierigheid, en tsaar Peter die Grote het twee keer tussen Mei en Junie 1717 besoek afgelê. Eers op 15 Junie 1722 het die jong Lodewyk XV na Versailles teruggekeer. Sy eerste bekommernis was om die werk van sy oupagrootjie te voltooi, maar hy wou ook meer intieme en privaat ruimtes skep om sy kennis te vervolmaak. Sy traagheid het daartoe gelei dat hy die aantal klein kamers waarin hy meer op sy gemak was, vergroot het as in die groot openbare ruimtes wat deur Louis XIV geskep is. Alhoewel Lodewyk XV nie die plek respekteer nie, woon hy nie uitsluitlik in Versailles nie, maar woon hy dikwels in Fontainebleau, Marly en Compiègne, sowel as in paleise verder weg van die setel, soos Choisy, La Muette, Saint-Hubert en Bellevue.
Tydens sy bewind het die paleis egter binne en buite groot werk ondergaan, insluitend die volledige opknapping van sy woonstelle, die afbreek van die Ambassadeurs -trap en die bou van die groot teater, die Royal Opera House, wat deur Louis XIV begin is. Dit was in Versailles dat Damien in 1757 'n sluipmoord op sy lewe gedoen het, en waar Mozart as 'n wonderkind opgetree het. Toe hy aan die eerste simptome van pokke in Trianon begin ly, is Louis XV onmiddellik na Versailles verskuif, waar hy op 10 Mei 1774 gesterf het.
Koning uit goddelike reg
Aan die begin van sy bewind, voordat hy na meer politieke allegorieë oorgaan, het Lodewyk XIV die son as sy persoonlike embleem gekies. Die son is die simbool van Apollo, die god van vrede en die kunste, dit is ook die ster wat lewe gee aan alle dinge, wat opkom en ondergaan met onwankelbare gereeldheid. Net soos die god, was Lodewyk XIV 'n vegter wat veg om vrede te herstel; hy was ook 'n beskermheer van die kunste en die bron van alle voorregte. Alhoewel die onwrikbare gereeldheid van sy lewe en met die openbare opstaan ​​en gaan slaap, het hy die simboliese parallelle gehamer. Die paleis van Versailles is vol voorstellings en allegoriese verwysings na die songod (lourierkranse, liere, driepote) gekombineer met koninklike portrette en embleme.
'N Absolute monargie
As soewerein uit goddelike reg was die Koning God se verteenwoordiger op aarde. In hierdie opsig was sy mag 'absoluut', wat in Latyn letterlik 'vry van alle beperkings' beteken: die koning was aan niemand anders as God verantwoordelik nie. Tydens sy kroning het Lodewyk XIV gesweer om die Katolieke geloof te verdedig. Om hierdie belofte te eerbiedig en die godsdienstige eenheid van sy koninkryk te behou, het hy die Janseniste van Port-Royal aangeval en die vervolging van Protestante beveel. Die vorige beleid van godsdienstige verdraagsaamheid is laat vaar met die herroeping van die Edik van Nantes in 1685. Protestante moes hulle bekeer, en meer as tweehonderdduisend het uit die land gevlug. Vanaf sy basis in Versailles regeer Lodewyk XIV oor 'n gesentraliseerde, absolutistiese staat wat geheel en al om hom draai. Die koning woon in die hoofvleuel van die paleis, op die eerste verdieping, in 'n suite van drie woonstelle wat vir hom gebruik is. Hy het 'n streng etiket by die hof toegepas, 'n stel reëls en protokolle waarvolgens sy edele hofdienaars moes voldoen. Met die hulp van Colbert het hy toesig gehou oor die administratiewe en finansiële herorganisasie van sy koninkryk, en het hy ook produksies opgerig en gewerk om die handel 'n hupstoot te gee. Met Louvois hervorm hy die weermag en geniet 'n reeks militêre oorwinnings.
Na 72 jaar op die troon sterf Lodewyk XIV op 1 September 1715. Hy is begrawe in die Saint-Denis-basiliek, en die troon gaan oor na sy agterkleinseun Lodewyk XV, vyf jaar oud.
Lodewyk XIV bly die Grand Siècle belig, sinoniem met die glans van Versailles en die glorie van Frankryk.
Louis XIV -styl
Louis XIV -styl, beeldende kunste wat in Frankryk tydens die bewind van Lodewyk XIV (1638–1715) vervaardig is. Die invloedrykste man in die Franse skilderkuns van die tydperk was Nicolas Poussin. Alhoewel Poussin self die grootste deel van sy volwasse lewe in Italië gewoon het, het sy vriende in Parys werke laat doen waarmee sy klassisisme aan Franse skilders bekend gemaak is. In 1648 stig die skilder Charles Le Brun, bygestaan ​​deur die koning, die Royal Academy of Painting and Sculpture, 'n organisasie wat styl in so 'n mate bepaal het dat dit die lot van alle Franse kunstenaars vir die res van die bewind feitlik beheer het. Franse beeldhouwerk bereik op hierdie tydstip 'n nuwe hoogtepunt, na die middelmatigheid van die eerste helfte van die eeu. François Girardon was 'n gunsteling van die koning en het verskeie portretbeeldhouwerke van hom gedoen, sowel as die graf van die kardinaal de Richelieu. Antoine Coysevox het ook koninklike kommissies ontvang, waaronder die graf van kardinaal Mazarin, terwyl Pierre Puget, wie se werk sterk Italiaanse barokke invloede toon, nie so gunstig by die hof was nie.
By die Gobelins -fabriek, gestig deur Louis vir die vervaardiging van meubles de luxe en meubels vir die koninklike paleise en die openbare geboue, het 'n nasionale dekoratiewe kunsstyl ontwikkel wat sy invloed spoedig na buurlande versprei het. Meubels is byvoorbeeld gefineer met skilpaddop of vreemde hout, ingelê met koper, tin en ivoor, of swaar verguld oor swaar vergulde bronshouers wat die hoeke en ander dele teen wrywing en ruwe hantering beskerm het en verder versier. Die naam van André-Charles Boulle hou veral verband met hierdie styl van meubelontwerp. Algemene dekoratiewe motiewe van die tydperk sluit in skulpe, satiere, gerubs, feeste en kranse, mitologiese temas, kartonne (sierrame), blaarrolle en dolfyne.
Die vermoë van die koning om 'n sterk 'nasionale' styl te vorm, is veral op argitektuur gebied. Die jaar 1665 was deurslaggewend vir die geskiedenis van die Franse kuns, want in daardie jaar het Gian Lorenzo Bernini in Parys aangekom om 'n nuwe fasade vir die Louvre te ontwerp. Daar is egter besluit dat die Italiaanse barokstyl onverenigbaar was met die Franse temperament, en die Louvre is voltooi volgens die nuwe beginsels van die Franse klassisisme.
Die Louvre was die projek van Louis se minister Colbert the King se belangstelling in Versailles, waar hy in die 1660's 'n ou jaglokaal opgeknap het en die gevolglike paleis die wêreld verblind het. Nog nooit het 'n enkele man op so 'n groot skaal 'n argitektoniese plan probeer nie. Die resultaat is 'n meesterstuk van formele grootsheid, en omdat die kunste almal onder die streng beheer van die staat was, is elke element in Versailles onder toesig gehou en ontwerp om by die geheel te pas. Versailles, hoewel dit gewoonlik deur die Franse as klassiek beskou word, kan beskou word as die uiteindelike barokkomposisie waarin beweging altyd teenwoordig is, maar altyd vervat is.
Nie die minste belangrike element in Versailles was die landskap nie. André Le Nôtre, die grootste kunstenaar in die geskiedenis van die Europese landskapargitektuur, het saam met die koning gewerk aan die ontwerp van uitsigte, fonteine ​​en vele ander buitelugreëlings. Versailles het 'n enorme impak op die res van Europa gehad, beide artistiek en sielkundig, maar die hele kompleks was so groot dat selfs die uiters lang lewe van Lodewyk XIV nie genoeg jare gehou het om dit te voltooi nie.
Philippe se vroue en vennote
Alhoewel dit nie duidelik is wanneer Philippe tot mans aangetrokke begin raak het nie, word opgemerk dat sy optrede meer prominent geword het in 1658. Daar is bespiegelinge dat Philippe se mentor, Kardinaal Mazarin het probeer om hom te laat ontbloem deur sy neef, Philippe Jules Mancini, die hertog van Nevers in 'Italian Vice' ('n subtiele verwysing na homoseksualiteit).
Maar die seksualiteit van Philippe was 'n goeie teken. Ten minste vir sy ma. Hulle was van mening dat hy nie 'n groot bedreiging vir Louis sou wees as hy homoseksuele eienskappe toon nie (baie vooroordeel, ma).
Dit was in daardie jaar Philippe ontmoet Philippe de Lorraine, bekend as die Chevalier de Lorraine (Oh boy! Ek vermoed Philippe het 'n fetisj gehad vir mans met die naam Philippe) wat sy lewe lank sy seksuele vennoot en emosionele gehegtheid blyk te wees.
6. Sy wou meer vir hom hê
As jong Lodewyk XIV se regent, het koningin Anne met die verskillende faksies van die hof omgegaan. Sy doen dit met groot opoffering vir haar veiligheid en neem ongewilde besluite wat ernstige gevolge vir Lodewyk XIV kan inhou. Terwyl sy die wet probeer aanpas om die mag vir haar seun te konsolideer, het 'n aantal Franse feodale aristokrate gesukkel om haar te stuit.
Hierdie geskarrel, die Frondes genoem, stel Anne en Lodewyk XIV in groot gevaar. Opstandige soldate het hulle selfs in huisarres geplaas - maar die gevaar het nie daar opgehou nie.
Lodewyk XIV was die seun van Lodewyk XIII en oorheers Frankryk in die tweede helfte van die sewentiende eeu. Lodewyk XIV noem homself die 'sonkoning' en sy bewind is bekend vir die verlenging van die absolute koninklike bewind en die bou van die paleis in Versailles, wat die regering van Louis XIV 'n opsomming gee. Die twee politici wat die meeste met Louis XIV verbind word, is Jean-Baptiste Colbert en Jules Mazarin.
Lodewyk XIV is gebore in 1638. Hy word koning van Frankryk op 5 -jarige ouderdom by die dood van sy vader, Lodewyk XIII, in 1643. Hy sterf in 1715. As koning van Frankryk ontwikkel Lodewyk XIV 'n formidabele verhouding met die beroemdste politikus van hom heerskappy - Jules Mazarin (Giulio Mazzarini).
Louis XIII wou hê dat sy seun alles wat goed was vir Frankryk verteenwoordig. Lodewyk XIV se opvoeding was deeglik, maar het 'n groot bydrae gelewer tot fisiese werk, sodat hy 'n sterk heerser was. Sy vroeë lewenservarings het hom 'opgelei' om mense te wantrou - veral die adel wat histories ontrou was aan 'n swak monarg, soos gesien is in die Franse godsdiensoorloë. In een opsig was die Frondes 'n bepalende tyd in Louis XIV se lewe waar hy op tienjarige ouderdom drie keer uit Parys moes vlug. Die Frondes het ook gesien dat sy lewe bedreig word deur die 'Paris Mob'. Mazarin ondersteun die begeerte van sy meester om 'n absolute heerser te wees.
Louis neem sy posisie as koning baie ernstig op. Hy het gesien dat wat vir hom goed was, goed was vir Frankryk. Trouens, hy het min verskil tussen die twee gesien. Louis het tussen 6 en 9 uur per dag gewerk aan kwessies rakende Frankryk. Die ligsinnige kant wat sommige Europese monarge vertoon, is nie in Lodewyk XIV gevind nie - hoewel hy 'n vrou was. Louis XIV, vaardig in kuns en wetenskap, was ook 'n goeie jagter.
Hy is getroud met Maria Theresa in 1660 op die ouderdom van 22. Maria was die dogter van Philip IV van Spanje. Hulle het ses kinders gehad, maar slegs een het oorleef - die Dauphin, Louis de France.
Lodewyk XIV trou weer in 1683 of 1684 met Francoise, die weduwee van 'n digter genaamd Paul Scarron. Hierdie huwelik was in die geheim, daarom is ons nie seker wanneer die huwelik was nie.
Louis het ook 'n aantal openbare aangeleenthede gehad wat skynbaar deur almal geduld is.
Sy eerste groot minnares was Marie Mancini tussen 1657 en 1660. Sy was die niggie van Mazarin.
Tussen 1661 en 1667 was sy minnares Louise de la Valliere met wie hy vier kinders gehad het.
Louis XIV se derde groot minnares was Athenais de Montespan met wie hy sewe kinders gehad het.
Lodewyk XIV sterf in 1715, 77 jaar oud. Hy dien sy land 72 jaar lank as koning.
Louis XIV: Wat Frankryk se Sun King vir kuns gedoen het
Hy gee nie om vir politiek nie, maar Lodewyk XIV het artistieke skatte agtergelaat. Hy is hierdie maand 300 jaar gelede oorlede en Frankryk vier fees deur wit pruike, maskers en ou instrumente uit te haal.
Vieringe in Frankryk wat die 300ste herdenking van die dood van Lodewyk XIV (1638 -1715) vier, is goed geskik vir 'n koning. Altesaam 30 000 velle van die mooiste goudblaar is gebruik vir die opknapping van die beroemde fontein van Latona, een van die talle historiese bakens in Parys wat honderde duisende toeriste van regoor die wêreld lok.
Hierdie jaar vier die hele land sy sonkoning, wat eens in die spook van die hoogste amp van die staat in September 1715 oneerlik verjaag is.
Die bewind van koning Lodewyk XIV, een van die langste in die moderne era, is gekenmerk deur teenstrydighede.
Die Sun King was meer geïnteresseerd in beeldende kunste as in politiek en regeringsake, en hy het 'n paar indrukwekkende argitektoniese prestasies agtergelaat, waaronder die Les Invalides-gebouekompleks, die Place Vendôme en die elegante Champs-Elysées-boulevard wat nou tuis is na die gesogte Ritz Hotel en die duurste juwelierswinkels in die stad.
Versailles, deel van Louis XIV se nalatenskap, is bo-aan die lys van die meeste toeriste se taaklys
Die middelpunt van sy hof was die paleis van Versailles, 'n barok simbool van sy onbeperkte mag, sy liefde vir kuns en sy enorme rykdom. Deesdae is dit bo-aan die lys van toeriste se moet-sien-plekke.
Lodewyk XIV het kuns bo politiek gekies
Met sy uitgebreide tuine, speelse paviljoene en edele paleisgeboue, bied Versailles die geskikte agtergrond vir die artistieke lewe by die hof van Lodewyk XIV, wat homself omring het met duisende aristokrate, komponiste en kunstenaars.
Hele legioene bediendes sorg vir die welstand van die koninklike gaste wat deur die koning genooi is om aan sy weelderige feeste en gemaskerde balle deel te neem. Die openbare voorkoms van sy minnaresse was altyd 'n hoogtepunt van sy uitspattige partytjies.
As koning van Frankryk en Navarra van 1643 tot 1715 was Lodewyk XIV veral trots op sy weelderig versierde, 73 meter lange (240 voet) spieëlsaal. Dit is waar kasteelkonserte, teateropvoerings en veral Louis se geliefde dans -quadrilles plaasgevind het.
Sy Majesteit self, geklee in verskillende kostuums, was lief daarvoor om in hierdie danse op te tree. Onder die toeskouers was ook die dramaturg en akteur Molière. Nadat hy die guns van die kunsvriendelike Sun King gewen het, behoort hy tot sy gevolg vanaf 1611. Aangesien Molière die voorreg gehad het om die koning van naderby te sien, bevat baie van sy bekende toneelstukke karakterstudies van die sieklike soewerein.
Versailles: Lodewyk XIV het nie hoeke geknip wat luukse betref nie
Volgens die tradisie van die Franse konings tree Lodewyk XIV graag op as 'n vrygewige beskermheer en ondersteuner van kunstenaars - met die bybedoel om homself te verewig in skilderye en komposisies. Die kleur "koningsblou" is immers namens hom in die kuns bekendgestel.
Louis XIV het die Italiaanse balletmeester en komponis Jean-Baptiste Lully aangestel as 'musiekmeester van die koninklike familie', Molière het toneelstukke vir hom geskryf, en die landskap- en tuinontwerper André Le Notre het die versierde paleistuine in Versailles vir die veeleisende koning gerealiseer.
Parys trek sy pruike en maskers aan
Die voorbereidings vir die aanbieding van die ryk kulturele wêreld van Lodewyk XIV is tans in volle gang in Frankryk, veral in Parys. Historiese gemaskerde balle met pruike en crinolines, vergesel van musiek uit die dag, herinner 'n hedendaagse publiek aan die smaak wat tydens Louis XIV se bewind geheers het.
'N Groot uitstalling getiteld "The King is Dead" word vanaf Oktober 2015 in die Paleis van Versailles vertoon. Soos kurator Gérard Sabatier aan die pers gesê het, sal dit die eerste in sy soort wees.
Voorwerpe en juwele uit die koninklike skatkamer sal verskyn, tekeninge, litografieë, skilderye en kosbare dokumente, soos die testament van die Sun King van 16 bladsye. Dit het dekades lank verdwyn, maar het tydens 'n veiling in 2009 weer opgeduik en is nou in besit van 'n Franse belegger.