Patisson: saailinge van saad groei, plant en versorg in die oop veld, foto - Miscellanea
Groente muurbal, of skottel pampoen, is 'n soort gewone pampoen. Dit is 'n kruidagtige eenjarige plant, wat algemeen in kultuur bekend is, maar nie in die natuur voorkom nie. Die muurbal wat reeds in die 17de eeu van Amerika na Europa gebring is, het so gewild geword dat dit twee eeue later selfs in Siberië begin groei het. Die naam van die plant is deur die Franse gegee, dit word gevorm uit die woord patee (pie) en hierdie naam word geassosieer met die vorm van die vrugte.
In die plaaslike klassifikasie van plante word muurbal as Cucurbita pepo var aangeteken. Patisson, en internasionaal as Cucurbita pepo subsp. ovifera, var. ovifera.
Plant en versorging van muurbal
Landing: saai saad in die grond - einde Mei, saai saailinge - in die tweede of derde dekade van April, plant saailinge in die grond - aan die einde van Mei of vroeg in Junie.
Beligting: helder sonlig.
Die grond: los chernozem of neutrale leem. Suur gronde word met houtas geneutraliseer.
Gieter: voor blom - elke 5-6 dae met 'n verbruik van 6-8 liter per m² van die perseel, tydens blom en gedurende die periode van vrugvorming - elke 3-4 dae teen 8-10 liter per m².
Topversiering: minstens twee keer per seisoen: voor blom en tydens vrugteryp. Daar word beide minerale komplekse kunsmisstowwe en organiese kunsmis gebruik - 'n oplossing van mullein (1:10) of hoendermis (1:20).
Peste: lepels en hul ruspes, spanspekluise, witvliegies, spinnekoppe, bere, spruitvlieë, wortelwurmaalwurms en slakke.
Siektes: swart been, fusarium, skimmel, peronosporose, wortel, grys en wit verrotting, virussiektes (wit, groen gespikkelde mosaïeke en gewone komkommermosaïek), antraknose.
Lees hieronder meer oor die groei van muurbal.
Groentepampoen - beskrywing
Die pampoenplant is 'n kruidagtige eenjarige vorm van 'n halfbos of bosvorm met harde groot blare, enkele eenslagtige een-geel geel blomme en 'n skyfvormige of klokvormige pampoenvrug, afhangende van die variëteit, van wit, groen, geel, pers of bont kleur - met strepe en kolle. Die waarde van muurbal is in die smaak van hul vrugte, gestoof, gebraai, gepekel en gesout geëet. Dit lyk soos courgette, maar terselfdertyd is hul fyner smaak vergelykbaar met artisjokke en aspersies.
Patisson is 'n dieetproduk wat aanbeveel word vir siektes in die maag, lewer en niere, asook vir aterosklerose. Dit het 'n aktiewe diuretiese eienskap wat oortollige vloeistof uit die liggaam verwyder en sout spoel.
Groeiende pampoen van sade
Saai die sade van pampoen
Patissone reproduseer generatief - deur sade wat gekoop kan word, of wat uit 'n goed ryp vrugte onttrek kan word. Groeiende muurbal in die oop veld word op saailinge en nie-saailinge uitgevoer. Maar watter metode u ook al kies, voordat u die pampoen plant, moet u die sade voorberei vir plant. Dompel dit vir 'n dag in 'n wateroplossing van 'n groeistimulant, spoel dit dan deeglik met water, draai dit toe in klam gaas en hou dit twee dae op 20-25 ºC.
Daar is nog 'n manier om saadjies voor te berei: dit word 5-6 uur op 'n temperatuur van 50-60 ° C verhit. Hierdie maatstaf verminder die risiko om muurbal met virusinfeksies op te doen waarvoor daar geen geneesmiddel is nie. Die verharding van saad lewer goeie resultate. Hiervoor word die sade wat in weefselsakke geplaas word, eers ses uur by 'n temperatuur van 18-20 ºC gehou, en dan vir ongeveer 'n dag by 'n temperatuur van 0-1 ºC. Ontsmet die pampoenpitte onmiddellik voor saai in 'n 1% oplossing van kaliumpermanganaat, spoel dit dan af in skoon water en droog.
Aan die einde van Mei, wanneer die grond wat op die herfs voorberei word vir die muurbal, goed opgewarm word en die bedreiging van terugkoue ryp word, moet u die grond gelyk maak met 'n hark, onkruid verwyder, beddings vorm en gate 70x70 groot word sodat die aanplantings is nie te dik nie en die muurbal verrot nie. Saad word tot ongeveer 8 cm diep gesaai, verskeie stukke in een gat, hulle word met grond besprinkel, versigtig natgemaak, die grond word saamgepers en met 'n film bedek voordat lote verskyn.
Groeiende saailinge van muurbal
Vir diegene wat so vroeg as moontlik 'n oes wil hê, is daar geen ander uitweg as om saailinge van muurbal te kweek nie. Die plant van stampmielies vir saailinge word in die tweede of derde dekade van April uitgevoer, twee sade elk in weggooibare bekers met 'n deursnee van 8-10 cm met 'n mengsel van humus en bosgrond tot 'n diepte van 3-4 cm. met foelie of glas gehou en by 'n temperatuur van 28-32 ºC gehou, maar wanneer die saad ontkiem, moet die glas verwyder word en die temperatuur gedurende die dag tot ongeveer 22 ºC en 18 ° C in die nag verlaag word. Dit word gedoen sodat die saailinge nie te lank groei nie, maar energie spandeer aan die ontwikkeling van die wortelstelsel en saadlobblare. Na 'n week kan u terugkeer na die vorige temperatuurregime.
Die versorging van die plantjies van muurbal bestaan ​​uit gereelde vogtiging van die grond en die topbemesting. Wanneer die saailinge 10 dae oud is, word dit bemes met 'n oplossing van mullein in 'n verhouding van 1:10 met die toevoeging van superfosfaat-infusie, waarvan 15 g die dag vantevore met 'n klein hoeveelheid water gegiet word, wat 'n dag lank toegedien word. , dan word die vloeistof in die mullein-oplossing gegooi sonder om die oorblywende sediment te gebruik. Voordat saailinge in die grond geplant word, word dit weer gevoer met 'n oplossing van 50 g nitrophoska in 10 liter water.
Hoe om muurbal te duik? Glad nie. Wanneer die ware blare in die muurbal ontwikkel, word 'n sterker van twee saailinge in 'n glas gelaat, en die tweede word nie uitgetrek nie, maar met 'n skêr of 'n skerp mes direk bo die grond gesny om die wortelstelsel nie te beseer nie. die oorblywende saailing.
Groeiende muurbal in 'n kweekhuis
Die plant van muurbal in 'n kweekhuis word aan die einde van April uitgevoer in weggooibakkies met 'n deursnee van 10 cm tot 'n diepte van ongeveer 3 cm in los grond wat bestaan ​​uit turf of gras, sand of saagsels en humus in 'n verhouding van 5: 1 : 4. Voordat dit in bekers gelê word, word die grond bemes met 'n dosis van 7 g ammoniumnitraat, 5 g kaliumsulfied, 6 g kryt en 6 g dubbele superfosfaat per emmer grondmengsel, meng deeglik en maak dit nat. Bekers met 2-3 sade in elk word met glas of foelie bedek en bedags op 22-25 ºC gehou en snags 17-18 ºC.
Sodra die saailinge verskyn, word die film verwyder, die saailinge word vir die eerste keer teen direkte sonlig beskerm en die temperatuur van die inhoud deur die lug uitgesaai word verlaag tot 18-20 ºC en snags tot 15-17 ºC. 'N Week later keer hulle terug na die vorige temperatuurregime.
Groeiende pampoenplantjies in 'n kweekhuis benodig oorvloedige, maar ongereelde besproeiing met die verpligte daaropvolgende ventilasie van die kweekhuis. Tien dae na die opkoms van saailinge word die saailinge gevoer met 'n mullein verdun met water in 'n verhouding van 1:10, met die toevoeging van nitrophoska teen 'n dosis van 50 g per 10 l water. Gesonde saailinge moet 'n bonkige, lae stam met kort internodes en twee of drie ontwikkelde blare hê, sonder die saadlobbe, voordat dit in oop grond geplant word. Wanneer moet u pampoenplantjies in die tuin plant? Die plant van pampoene in 'n oop grond vanaf 'n kweekhuis word vroeg in Junie uitgevoer.
Plant muurbal in die grond
Wanneer u pampoen in die grond moet plant
Saailinge wat tuis gekweek word, word in die grond geplant as die saailinge 3-4 weke oud is en hulle sal 2-3 ware blare ontwikkel, dit wil sê ook teen die einde van Mei of vroeg in Junie. Die saailinge is vooraf verhard en gewoond hulle geleidelik aan vars lug, die son en die temperatuur buite. Om dit te doen, word die saailinge na 'n bedrade balkon of onverhitte stoep gehaal, en 'n venster of venster word 'n paar uur in die kamer afgeskeur, wat die lug elke dag verhoog. Die laaste dag of twee is die venster glad nie gesluit nie.
Grond vir muurbal
Die plek vir muurbal moet beskerm word teen die wind, sonnig, suid of suid, met diep grondwater. Plante hou van krullerige chernozems en neutrale leem. Suur grond vir muurbal is nie geskik nie - dit moet met houtas geneutraliseer word. Pampoen groei goed na plante soos groen mis, kool, radyse, wortel, ui, groente, tamatie, ertjies, aartappels en vroeë groente. Voorlopers soos courgette, pampoene, komkommers en muurbal is ongewens.
Die voorbereiding van die terrein vir muurbal word in die herfs uitgevoer: die grond word opgegrawe met verrotte mis en minerale kunsmis:
Daar word 2 kg organiese materiaal, 1 teelepel kaliumsulfaat en superfosfaat en 2 eetlepels houtas per m² gevoeg om tot 'n diepte van 20-25 cm te grawe;
2-3 kg turf met die toevoeging van humus en saagsels, sowel as 'n eetlepel superfosfaat en 2 eetlepels houtas per 1 m² word in die herfs by kleigrond gevoeg om tot op die diepte van 'n bajonet te grawe;
in sanderige grond bring hulle 'n emmer turf en sooi grond in vir 1 m² grawe, 3 kg saagsels en humus, en dieselfde kunsmis vir muurbal as kleigrond.
in die chernozem-grond word 2 kg saagsels per m² toegedien, 'n eetlepel superfosfaat in poeier en 2 eetlepels houtas toegedien.
In die lente, 3-5 dae voor plant, word die bed natgemaak met 'n oplossing van 2 eetlepels Agricola-5 in 10 liter water teen 'n dosis van 3 liter per m², waarna die bed bedek is met 'n film, wat word slegs verwyder op die dag van die plant van saailinge in die grond.
Hoe om muurbal in oop grond te plant
Saailinge word op 'n kalm bewolkte dag of saans geplant. Putjies met 'n diepte van minstens 12 cm word op dieselfde afstand geplaas as wanneer u saad in die grond saai - 70x70 cm, maar voordat die saailinge geplant word, word die gate met warm water gemors, dan word 'n saailing met 'n erdklont oorgedra. elke gaatjie en so geposisioneer dat die saailinge van die saailing op die oppervlak gelyk het, waarna hulle aarde by die gat voeg, dit kompak, die bed met turf dek en die saailinge vir die eerste keer teen direkte sonlig skadu.
Sorg vir muurbal
Hoe om muurbal te kweek
Groeiende pampoene in die oop veld benodig gereelde natmaak en onkruid van die beddings, sowel as tydige bemesting. Gieter is die maklikste na reën en natmaak as die grond goed bevochtig is. U moet egter baie versigtig met 'n skoffel werk om nie die oppervlakwortelstelsel van die muurbal te beskadig nie - omdat die wortels van die plante baie naby aan die oppervlak is, word die gebied met muurbal nie losgemaak nie en dit is waarom u die beddings met turf, saagsels of ander materiaal nie moet versuim nie.
As u agterkom dat die muurbal die groentemassa intensief vergroot, maar nie haastig is om vrugte te vorm nie, moet u soggens in sonnige weer 1-2 ou blare uit so 'n bos sny en dit na 4-5 dae herhaal. Hou ook in gedagte dat insekbestuiwers nodig is om vrugte van pampoene aan te bring, dus probeer om bye, perdebye en hommels na die blom te begin lok deur die plante met 'n oplossing van 100 g suiker in 'n liter water te spuit.
Soms word die muurbal om die een of ander rede nie bestuif nie, dus u moet hulle hierin help - om kunsmatige bestuiwing uit te voer. Om dit te doen word soggens verskeie manlike blomme aan 'n lang stingel gepluk en op 'n kort stingel oor die vroulike blomme gehou. Dit is belangrik dat daar geen vog in die blomme is na reën of natmaak nie, anders sal bestuiwing nie voorkom nie. Hoe meer manlike blomme gebruik word om die vroulike blom te bestuif, hoe meer sade in die vrugte vorm.
Giet die muurbal nat
Hoe om muurbal nat te maak? Saailinge word gereeld en oorvloedig natgemaak terwyl hulle wortel skiet. Die muurbal moet meer natgemaak word en gedurende die periode van vrugvorming. Water benodig, warm - 22-25 ºС. Gieter - 6-8 liter per 1 m² van die tuin elke 5-6 dae voor blom, en tydens blom en eierstokvorming - 8-10 liter per m² elke 3-4 dae. U moet water by die wortel of in 'n spesiaal gemaakte voor rondom elke plant gooi sodat water nie op die blare, blomme en eierstokke kom nie. Met so intensiewe natmaak word die wortels van die muurbal vinnig blootgestel, en om dit te beskerm, word dekgras gedurende die groeiseisoen verskeie kere bygevoeg.
Wanneer vrugte begin vorm, plaas borde onder die wat op die grond lê, sodat dit nie vrot van kontak met nat grond nie.
Topbemesting van muurbal
Grondpampoen word twee keer bemes. Hoe kan u pampoen bemes? Voordat hulle blom, word hulle gevoed deur 15-25 g dubbele superfosfaat, 20-30 g kaliumsulfaat en 20-30 g ammoniumsulfaat op 'n plot van vierkante meter in te voer. Tydens die rypwordingstydperk word sulke bemestingstowwe op elke m² van die tuin toegedien: 40-50 g superfosfaat en kaliumsulfaat en 20-25 g ammoniumsulfaat word in 10 liter water opgelos. As u organiese voeding verkies, is dit die beste oplossing vir mullein (1:10) of hoendermis (1:20).
Peste en siektes van muurbal
Waarmee word die muurbal siek? Patissons kan meestal geraak word deur siektes soos antraknose, ascochitis, witvrot, meeldou en swart vorm. Al hierdie siektes is swam, en u kan daarvan ontslae raak as veranderinge in die grondgedeeltes van die plant betyds opgespoor word. Ons bied u ook aan om vertroud te raak met die simptome van hierdie siektes.
Antraknose - groot waterige geelagtige kolle verskyn op die blare van die muurbal, 'n pienk blom van swamspore vorm op die are, dan verskyn pienk sere op die stingels, vrugte, blaarsteeltjies wat teen die herfs swart word. Die swam is veral aktief in nat weer.
Askogitose manifesteer as swart kolle in die knope van die lote, op die stingels en blare. Vervolgens droog die aangetaste gebiede uit en kan die plant vrek.
Wit verrotting kan aan die ligbruin kolle op die stingels en blare herken word, wat uiteindelik in diep maagsere gevul met pienk slym word, wat ook die vrugte van die muurbal beïnvloed. Hoë humiditeit dra by tot die ontwikkeling van die siekte.
Poeieragtige skimmel lyk soos 'n ligte, los poeieragtige laag aan die bokant van die blare, wat lei tot voortydige uitdroging. Vrugte en stingels pampoen word ook aangetas. Die siekte ontwikkel vinniger in hoë toestande.
Swart vorm lyk soos geelbruin kolle tussen die are van die blare, dan verskyn 'n donker blom met swamspore op hul plek. Nadat die kolle droog is, vorm gate op die blare. Geaffekteerde vrugte hou op om te ontwikkel en te krimp.
Van die plae word die gevaar vir muurbal voorgestel deur bolletjies - tuin en winter, sowel as spanspekluise. Skadu muurbal en slakke.
Scoops hulle lê eiers, waaruit ruspes verskyn, wat die gronddele van die plant eet en aan die wortels knaag.
Spanspekluis affekteer lote, blomme en eierstokke van muurbal, die onderkant van die blare, daarom krul dit en kreukel. Vogtige en warm weer dra by tot die vernietigende plantluislewe.
Slakke is gevaarliker vir jong plante, omdat hulle hul blare heeltemal opvreet of groot gate daarin maak.
Die bestryding van siektes en peste van pampoene word uitgevoer, beide met die voorkoms van 'n siekte of besering, en ook voorkomend. Verder, as u betyds voorkomend behandel, kan siektes of skade aan plae deur plae moontlik nie voorkom nie. Wat is ingesluit in die konsep van "voorkomende maatreëls"?
Eerstens, die nakoming van die reëls vir wisselbou - hou streng dop watter plante daarna gekweek kan word en watter nie.
Tweedens, Dit is baie belangrik om aan alle landboutegniese voorwaardes vir die gewas te voldoen, veral om verdikking van die bosse te voorkom, wat die humiditeit op die terrein verhoog, asook die verpligte behandeling voor die saai van sade en grond.
Derdens, voorkomende behandeling van plante voor blom is nodig.
Hoe behandel u muurbal vir swamsiektes? Een persent Bordeaux-vloeistof werk die beste, asook swamdoders soos Fitosporin en Topsin.
Slakke word met die hand versamel: aas word in die vorm van stukke spanspek, pampoen of waatlemoenskille op die terrein neergelê, en wanneer die slakke afskuif om middagete te eet, word dit versamel en vernietig. Plantluise sterf na behandeling van plante met 'n oplossing van 300 g seep in 10 liter water, en teen die ruspes van bolletjies is dit effektief om pampoentjies met 'n oplossing van een persent Bitoxibacillin en 'n halwe persent Gomelin-oplossing te bespuit.
Daar is ander effektiewe middele wat insekte en patogene vernietig, maar dink eers aan die feit dat hierdie probleme byna vermy kon word as u landboutegnieke uitgevoer het en die wisselbou waargeneem het.
Versameling en berging van muurbal
Oes van pampoene word uitgevoer as hulle tegniese volwassenheid bereik - hul skil moet sag, wasagtig wees en die sade binne - klein en nie taai nie. Dit wil sê squash is een van die groente wat onryp geëet word, soos komkommers en courgette. Pampoen in die stadium van biologiese of volle volwassenheid het 'n digte, growwe skil, soos 'n ryp pampoen, en groot harde sade - dit is beter om so 'n monster vir sade te laat.
Hoe om muurbal te versamel? Twee of drie keer per week word hulle saam met die steel afgekap en dan tot die herfs elke dag groei. Moenie dat die vrugte op die bosse te ryp word nie, want dit laat die pampoentjies los en die opbrengs daal. Die laaste vrugte word voor ryp verwyder en die toppe van gesonde bosse word in kompos gelê. Pampoen word gebraai en gestoof, klein jong pampoen word gepekel en gesout - in hierdie vorm is dit selfs lekkerder as murg.
Melkrypheid word nie langer as tien dae by 'n temperatuur van 10 ° C geberg nie. Pampoen met geharde bas in die stadium van biologiese volwassenheid word onder dieselfde omstandighede as pampoen of pampoen geberg - op 'n donker, koel, droë plek met goeie ventilasie, en plaas dit so dat dit nie met mekaar in aanraking kom nie. Van tyd tot tyd moet pampoen geïnspekteer word om bederfde vrugte betyds op te spoor en om nie vrot na ander vrugte te laat versprei nie.
Soorte en variëteite pampoen
Eintlik is stampmielies plante vir oop grond, en slegs hul saailinge word gewoonlik in kweekhuise gekweek. Dit is natuurlik moontlik as u baie ruimte in u kas het, om pampoen in kweekhuise en kweekhuise te kweek tot dit ryp is, maar is dit sinvol?
Verskeie pampoentjies vir oop grond is bos en halfbos, vroeg en middel seisoen. Variëteite verskil ook in die kleur van die bas en die vorm van die vrugte. In die vorm van die vrugte lyk muurbal soos 'n skyf, 'n bak, 'n klok en 'n bord met golwende, gekartelde of selfs rande. Tradisioneel het die muurbal 'n wit of liggroen kors, maar danksy telers is daar vandag variëteite geel-oranje, pers en donkergroen muurbal.
Witpampoen word voorgestel deur die volgende variëteite:
Wit 13 - 'n bos- of halfstruik-middelseisoenvariëteit met klein of mediumgrootte vrugte met 'n effens getande rand, liggroen of wit bas en liggeel growwe sade;
Skyf - 'n dun vroeë variëteit met vrugte wat tot 350 g weeg met nie baie sappige en onversoete pulp nie;
Brood - 'n vroeë vrugbare variëteit wat spesiale groeitoestande benodig met vrugte wat tot 270 g weeg;
Sambreel - 'n vroeë variëteit met vrugte met vrugte wat tot anderhalf kilogram weeg in die vorm van 'n bak of klok;
Rodeo - 'n vroeë ryp vrugtevariëteit met klein vrugte met 'n pikante smaak met 'n digte, maar nie baie sappige pulp nie;
Cheburashka - vroeë rypwordende kouebestande variëteite, dunvrugte wat tot 400 g weeg en sappige pulp word 35-40 dae ryp.
Die bekendste variëteite met 'n geel-oranje kors is:
Tobolinsky - siektebestande bosse mid-seisoenvariëteit met gladde oranje plaatvormige oranje vrugte wat 220 tot 300 g weeg;
Son - 'n produktiewe variëteit in die middel van die seisoen met vrugte wat tot 300 g weeg met romerige pulp, en op 'n jong ouderdom is die bas van die vrugte heldergeel en in die stadium van biologiese volwassenheid is dit oranje;
Fouette - vroegryp, goed gestoorde variëteit met wit pulp en aangename smaak. Vrugte gewig - 250-300 g;
UFO - 'n vroeë variëteit wat ontkieming selfs onder ongunstige toestande waarborg. Die vrugte wat tot 280 g weeg met oranje pulp, bevat nie baie sappige vrugte nie, net soos die bas, bevat yster, magnesium en vitamien C in groot hoeveelhede.
Die gewildste pers baspampoen:
Bingo bongo - vroeë rypwording, ryp in ongeveer veertig dae met vrugte wat tot 450 g weeg met sappige pulp.
Goe - vroeë rypwording met melkagtige vleis en 'n baie donker, amper swart kors;
Chunga-Changa - vrugteverskeidenheid in die middel van die seisoen met donker, sagte en sappige vrugte wat tot 700 g weeg.
Afsonderlik moet opgemerk word dat nuwe basterporsies:
Chartreuse F1 - donkergroen, amper swart vrugte met die fynste pulp;
Sonontploffing F1- 'n vroeë kompakte bossoort met klein heldergeel vrugte wat tot 100 g weeg, met 'n digte romerige pulp en 'n klein bietjie saad.
Eienskappe en ander plante van die familie Pumpkin
Afdelings: Pampoenvrugte Tuinplante Spanspekplante op Bl
Die groei van platikodon uit sade tuis
Sommige tuiniers saai Platycodon direk in oop grond, voor die winter en met die aanvang van die lente. Maar dit is die beste om 'n blom volgens die saailinge te laat groei. Vir hierdie doeleindes word sade geplant vanaf die tweede dekade van Februarie tot einde Maart.
Behandeling van saad vooraf
Vir beter ontkieming word die sade vooraf geweek. U moet 'n sak gaas maak, die korrels daarin plaas en in 'n houer met water sak. Oor 48 uur is die plantmateriaal gereed vir gebruik.
Grond en houer vir die ontvang van saailinge
Dit is die beste om 'n gekoopte substraat vir plant te gebruik. Die beste opsie is 'n universele onderlaag vir blomplantsoorte. U kan ook die grond self voorberei. Om dit te doen, moet u dieselfde hoeveelheid turf, humus en riviersand neem en goed meng. Enige houers is geskik: bokse gemaak van plastiek- of houthouers wat vir saailinge bedoel is.
Vir die kweek van saailinge is dit beter om wye en diep blompotte te gebruik.
Saai platycodon vir saailinge
Om shirokokolokolchik-saailinge te kweek, is dit nodig om die korrels nie meer as 0,5 cm te verdiep nie, en bestrooi dit met riviersand bo-op. U kan ook die plantmateriaal op die grondoppervlak versprei.
Nadat die saad geplant is, word die grond met water bespuit. Die temperatuur van die vloeistof moet ongeveer 20 0 C grade wees. In die proses van saailinge moet die voginhoud van die aardse koma voortdurend gemonitor word. Die boonste laag moet nie te nat en droog wees nie. Vir vinnige ontkieming word die potte bedek met 'n film, gehou op 'n temperatuur van +20 tot +24 0 C. Na 2 weke verskyn die eerste lote.
Na die ontkieming van die korrels word die "kas" verwyder en die temperatuur van die inhoud effens verlaag - tot +18 - +20 0 C. Na die vorming van 4 blare word die saailinge van Platicodon in klein houers geduik met 'n deursnee van 1-1,5 cm. die straat gaan deur die nagryp.
In die inhoud is okra baie tegemoetkomend en pretensieloos, dus dit sal nie ernstige probleme van u vereis nie. Plantversorging bestaan ​​uit die uitvoering van eenvoudige aktiwiteite:
Wingerde word nie te gereeld natgelei nie. Voor die aanvang van die vrugte is grondbevochtiging slegs nodig in droë, warm weer. Gedurende die vorming van eierstokke word water elke 10-12 dae uitgevoer. Dit is baie belangrik om dit nie te oordadig te maak met die hoeveelheid besproeiingswater nie - okra is baie sensitief vir vogstagnasie by die wortels. Dit sal 'n korttermyn-droogte baie beter oorleef as versuiping van die grond.
Op 'n hoogte van 40–60 cm moet die sentrale plantstingels geknyp word om aktiewe grondbewerking te stimuleer. As u 'n lang variëteit gekies het, moet u die wingerde geskik, anders sal die vrugte verswak as dit met die grond in aanraking kom, en dit sal ongemaklik wees om dit op te vang.
Die grond onder die okra word van tyd tot tyd losgemaak, terwyl die basis van die stamme gelyktydig gemors word.
As u die terrein goed bevrug het voordat u plant, is dit nie nodig om die okra te voer nie, maar as die plant swak ontwikkel is, kan u dit natmaak met 'n oplossing van komplekse minerale kunsmis.
Dit is al die verpligte minimum. Onderhewig aan landboutegnologie, sal u okra redelik gemaklik voel en met rasse skrede ontwikkel.
Plant cineraria in oop grond
Cineraria word nie as moeilik gekweek nie: onderhewig aan die basiese versorgingsvoorwaardes, skep hierdie blom nie probleme nie. Maar die regte keuse van die landingsplek speel 'n belangrike rol in die ontwikkeling daarvan. Die bosse floreer in die son, maar hulle moet die middaguur laat skadu. Gebrek aan beligting sal die bloei of kleur van die blare negatief beïnvloed - dit word grys en minder aantreklik. Voedingryke, gedreineerde grond wat neutraal of effens alkalies is, is die beste. Dit word aanbeveel om cineraria-saailinge in oop grond te plant nadat die nagtelike ryp verby is - ongeveer middel Mei.
As u die bosse cineraria in die tuin versprei, moet u minstens 20 cm tussen hulle hou. Die saailinge word saam met 'n grondkluit of onmiddellik in 'n veenpot in die grond geplant. Die diepte van die gat moet die saailing self bevat; aan die onderkant kan u 'n kunsmislaag lê wat gemeng is met grond. Na plant word die grond vasgedruk en natgemaak. As die cineraria te vroeg op die blombedding moes geplant word, en die rypgevaar (tot 5 grade) steeds voortduur, kan die plant saans beskerm word met bedekkingsmateriaal. In die oggend word die skuiling verwyder.
Osteospermum word gekweek op balkonne, terrasse, in die oop veld in blombeddings en rante. Dit is een van die mooiste aksente in blommerangskikkings. Blomme lyk baie mooi op die balkon.
Plante kan individueel en in groepe geplaas word. Kombinasies van verskillende variëteite in een kleur lyk interessant.
Plante groei sterk en bereik 'n breedte van 40-50 cm. Daarom word slegs een osteospermum in 'n groot pot geplant om te versier, byvoorbeeld 'n klein balkon of trappe na die huis. Osteospermums kan ook in balkondose geplaas word in kombinasie met ander seisoenale plante - verbena, sanvitalia, tou.
Vanweë sy weerstand teen droë toestande word osteospermum ook in rotsagtige tuine verbou.
Osteospermum is 'n eksotiese plant in ons klimaat. As gevolg van sy skoonheid, wat tuine en balkonne perfek versier, wen die blom gewildheid. Met die regte versorging van plante, sal hierdie blomme u gedurende die somer verheug.
Die saxifrage het goeie immuniteit, maar dit bied nie 'n absolute waarborg vir die afwesigheid van siektes en plae nie. Dikwels word hul nederlaag veroorsaak deur onbehoorlike plantversorging of ongunstige klimaatstoestande.
Een van die probleme is skimmel. Dit is 'n swamsiekte wat veroorsaak word deur hoë humiditeit, oortollige stikstof en sterk plantverdikking. Dit word uitgedruk deur 'n wit blom van mycelium op die blare. Namate die spore volwasse word, verskyn druppels vloeistof. Die aangetaste dele van die plant word bruin en val af.
Daar is verskillende metodes om saxifrage-skimmel te hanteer:
swamdoderpreparate - Topaz, Fundazol, Fitosporin, Alirin-B, kolloïdale swael, kopersulfaat
volksmiddels - serum, jodium, kaliumpermanganaat, aftreksel van uieskil.
Om skimmel te voorkom, is dit nodig om die aangetaste residue te vernietig, gebruik kalium-fosfor kunsmisstowwe
Nog 'n swamsiekte is roes. Dit manifesteer as kussings op die blare, waaruit 'n oranje poeier na die krake uitloop. Dit is swamspore.
Roesgeteisterde blare droog en val af, die plant se immuniteit verminder. U moet die siekte bestry met swamdoders: Topaz, Fitosporin-M, Bactofit, kolloïdale swael, Bordeaux-vloeistof.
Om roes te voorkom, is dit nodig om plantreste te verbrand, die saxifrage matig nat te maak en nie te veel stikstof te voer nie.
Roes beïnvloed alle lugdele van die plant, dit kan dit vernietig
Met oormatige water en swak dreinering kan saxifrage onder wortelvrot ly. Terselfdertyd verdor die lugdele van die plant, val die blomme af, die hele bossie sterf geleidelik. Vir die behandeling word swamdoders gebruik - Alirin-B, Discor, Glyocladin.
Wortelvrot word deur die grond oorgedra, verskillende implemente - sterilisasie is nodig vir voorkoming
Onder die plae kan die witluis die saxifrage beïnvloed. Die grootte van die insek is slegs 5-10 mm.
Die witluis beïnvloed die lugdele van die plant. Die simptoom is 'n wit, katoenagtige wasagtige laag. U kan dit verwyder met 'n watte wat in seepwater gedoop is. Dan moet u bespuit:
voorbereidings - Aktara, Fitoverm, Biotlin, Tanrek
volksmiddels - aftreksel van knoffel of tabak, afkooksel van siklamen.
Vir die voorkoming van witluis is dit nodig om gedroogde blare betyds te verwyder.
Die saxifrage kan beïnvloed word deur plantluise wat op plantsappe voed. Terselfdertyd begin die blom droog word en verdor, stadig vrek. Daar is baie maniere om die plaag te bestry:
dwelms - Tornado, Tanrek, Biotlin, Aktara, Apache
volksmiddels - oplossings van knoffel, uie, tabak, kamille, aartappeltoppe
plante wat plantluise met 'n sterk reuk afstoot - knoffel, vinkel, kruisement, koljander, basiliekruid, gousblomme.
Die kleur van plantluise hang af van die soort en is swart, rooi, groen, bruin, geel
'N Ander vyand van die saxifrage is die spinmyt. Dit is moeilik om dit te sien, maar dit kan uitgeken word aan 'n dun spinnerak aan die onderkant van die blare, wit kolletjies en onredelike uitdroging. Om die bosluis te bestry, word die middels Fufanon, Kleschevit, Fitoverm, Bitoxibacillin, Iskra Bio gebruik.
Die grootte van 'n spinmyt is minder as 1 mm, die plaag is nie gevaarlik vir mense, diere en voëls nie