gerooide struiken en boompjes.jpg (13.51 KiB) 2896 keer bekeken
klaar voor noten en hazelaar.jpg (11.95 KiB) 2896 keer bekeken
de vondst van gisteren.jpg (4.71 KiB) 2894 keer bekeken
ook na, beetje donker al.jpg (2.87 KiB) 2894 keer bekeken
na.jpg (11.9 KiB) 2894 keer bekeken
voor.jpg (10.49 KiB) 2894 keer bekeken
ouwe ppo bak in nieuwe wildernis.jpg (11.02 KiB) 2894 keer bekeken
nieuwe wildernis.jpg (11.65 KiB) 2894 keer bekeken
bosmaaier.jpg (9.47 KiB) 2894 keer bekeken
bosmaai.jpg (7.83 KiB) 2894 keer bekeken
bosmaaier of grasmaaier.jpg (7.46 KiB) 2894 keer bekeken
eerste vuurtje.jpg (12.74 KiB) 2894 keer bekeken
eerste rocket Max.jpg (61.81 KiB) 2786 keer bekeken
verrassing.jpg (43.27 KiB) 1302 keer bekeken
pootstukje.jpg (55.3 KiB) 1302 keer bekeken
rest hazelnoten.jpg (52.45 KiB) 1302 keer bekeken
hazelnoot.jpg (34.3 KiB) 1278 keer bekeken Expat | Thulana
Om ‘n expat te wees in enige ander land as jou geboorteland klink misterieus, en dramaties eksoties vir my familie en vriende. Vir die een of ander rede het hulle hierdie verwronge idee dat ek vliegtuie nader wink soos taxi’s, en vlinderagtig gaat net waar en wanneer my gemoedsbevlieging my neem? Miskien omdat ons nooit ooit met ’n ander vorm van reis tuis aanland nie? Daar is min wat ons hier in Akkra in gemeen het met die leefwyse in Windhoek. My hartklop verloor sommer ritme wanneer ek besef hoeveel ons uitmis op goete soos Kermis, vleisfees, filmteaters, boeremarkte, kunstefeeste, straatoptogte, bierfeeste, reënruik, rugby en krieket ondersteun langs die veld en sterre tel vanaf die stoep.
Nou in Desember-vakansie snuffel Lena en ek, in dieselfde supermark, vir sonbrandroom. “Haai sjoe” koer Lena, “jy’s my mees exotic-maaitjie wat ek ken.” Slaat my met ‘n nat vis, stokstyf! My Vrystaat-man bloos hom roos-rooi as ek hom vertel sy vrou is ‘eksoties’ gereken. Lena en ek het in die laaste ses jaar een keer kontak gehad; toe sy ‘n teks gestuur het om haar seun se skoolkermis kaartjies wou smous. Daai einste seun gaan nou graad vang, as die Universiteit nog nie afgebrand is nie. Ek besef almal van my vriende het aanbeweeg, verjaardae en Kersfees gevier en gebraai en kinders groot gemaak en kontak verloor met ons. Vriendskappe se hande – het vashou verloor. Uit die oog en uit die hart. Iewers lê ‘n groot verlies waarmee ek moet somme maak.
Geen mens kom na Akkra vir ‘n jollietyd of vakansie nie. Jy’s hier want daar is nie werk in RSA vir jou nie, of jy beskik oor ‘n talent wat hier te kort skiet. Al daai bloedjong ronde Amerikaners met hulle loop-kieries, wat bulder soos oumense met gehoor probleme –kom om hulle ‘African roots’ te soek. Dit tel nie vir toerisme in Akkra nie. Dis net domgeit, hulle word behendig verlig van hulle dik dollar rolle, elke keer as hulle driekeer meer betaal sonder om te kibbel oor pryse. Mens bly nuwe gesinne ontmoet en gou kuier almal oor en weer. Die enigste konstant hier langs is verandering. Ons het nou opgehou tel hoeveel keer ons vriende moes groet wanneer ‘n kontrak klaarmaak, en hulle na ‘n ander land verhuis.
Ek maak dit nie ‘n gewoonte om met Karma te lol nie, maar Akkra het so bekruip manier om jou wieletjies af te blaas. Vanoggend is ek is so boos ek kan ‘n krokodil oopbek soen! My Vrystaat-seun se nuwe spierwit hemp is nou vaal grys, met ‘n tint van kots-groen. Onse Kombuis-feëtjie wys my trots sy het onthou om die kraag en voorarms met ‘n blik stysel by te kom. Dis juis hoe sy die geen-stryk hemp se kreukels permanent stokstyf gekry het. Hier is nie ‘n Trappers Trading of Cape Union winkel waar ek sy splinternuwe hemp kan vervang nie. Ek byt my onderlip tot ek bloed proe. Enige iets om die trane te keer. Laat aand vra Vrystaat-lief of dit trane van hartseer of woede was. Ek onthou nie nou nie; deesdae is dit meer gereeld dat ek bars om groot emosie wat my oorweldig, terug te hou van vreemdes.
Ouma Henna se wyse woorde steek laatnag iewers in die newels vas. Mens mog nooit iemand ignoreer wat jou lief het, vir jou omgee of na jou verlang nie. Eendag skrik jy wakker en besef jy het jou hele Maan verloor terwyl jy tyd gemors het om sterre te tel. Maar tel iemand jou ster? Dit voel al hoe meer soos igroneer…
Slaap is my nie beskore nie. Ek lê stokstyf en tel my seëninge op die koue badkamervloer. Dis die koelste deel van die huis want vanaand is die krag weer af. Dis donker Afrika, misterieus – niemand het voorsiening gemaak vir diesel vir die kragopwekker nie. Eksoties…
This entry was posted in Expat Living, Ghana, Living in Africa, Oumense se dinge, Vreemde dinge and tagged Accra, Africa, Afrikaans, Eksoties, Expat, Ghana, Karma, Windhoek on March 7, 2016 by Daniël Bezuidenhout.
Farmers Day is an upcoming National Holiday in which farmers that excel in Ghana are recognised on a National scale. The day is celebrated close to Ghana’s late president’s Kwame Nkruma’s Birthday, and celebrated on the first weekend of December.
Imagine lots of grandiose speeches, colourful dancing and lavish traditional food dishes being served. This year the theme is “Grow more food”. As you can imagine, the party each and every year is bigger and better than the previous year. As it is done every year, many companies and banks have donated cars, cash, farming implements and various equipment to the government to be used as prizes for various positions. There are numerous categories, cocoa, foodstuff, animal breeding and poultry. An overall best farmer is then chosen from each category. The national best farmer is awarded with a car, cash cheque, farming equipment and even a four bedroom house.
Some traditions are upheld in the way people do things. The way they marry, the way they bury, and the way they do business. I am not sure that we will ever eradicate the corruption system in Africa. Each person knows that politicians all over enrich themselves and assist each other in covering up their pilfering. Certain African traditions will be upheld forever.
Read here about Farmers Day.. http://www.myjoyonline.com/news/2014/October-27th/accra-brewery-donates-towards-2014-national-farmers-day.php
Watch here the talented Barbara van Rijn’s short film in Cashew nut farming in Ghana: https://www.youtube.com/watch?v=mL5PkeBjqPQ&list=UUUQNXwF5N6eJgi401Cf9FAg
This entry was posted in Expat Living, Living in Africa and tagged Accra, Africa, Culture, Expat, family, Ghana, tradition, West Africa on October 27, 2014 by Daniël Bezuidenhout.