Nou wat van die wat nie die evangelie gehoor het nie, soos die in Fiji voordat die sendeling James Baker gekom het wat hulle eers opgeëet het en net sy skoen in die museum nog te sien is, word hulle geoordeel of verlos weens die lig wat hulle het? Preek die Gees van Jesus Christus vir hulle sonder dat die mens die evangelie bring? Word hulle gered wanneer hulle, hul voorvaarders se wette gehoorsaam het? Of soos die mens inherente goedheid besit. Om al die vrae te antwoord sal ons geestelik versteurd maak om al God se verborgenhede wat Hy net gedeeltelik openbaar te verstaan. Kom ons gaan terug na die Fijiaan wat mensvleis geëet het, sy naam was Goro Goro en het ŉ gedokumenteerde 800 mense geëet. Hoe word hy regverdiglik geoordeel? Volgens Romeine 2 het niemand ŉ verskoning wat verderf toe gaan nie want die natuur wette, sy gewete, sy lig wat hy het oordeel hom, maar hoe word hy gered, deur genade alleen is al wat ons skriftuurlik kan sê, en die res vir die Groot Regter oorlaat op Oordeels dag.
Gereformeerdheid het die Skriftuurlike antwoord vir die vrae. Vrye-Wilisme het nie Skriftuurlike antwoorde nie. Hulle kan nie sê of hulle kind van ses jaar oud hemel toe is nie want hy het nie tot bekering gekom nie en die sondaars gebedjie gedoen nie. Wanneer hulle sê dat die Koninkryk van die hemele behoort aan die kindertjies neem hulle die Skrif weer uit verband uit want Christus het bedoel die kinders van God, wat soos kindertjies is, is Sy kinders. Wat van as hy sestien jaar oud is en nog rebels is en nie ŉ besluit geneem het nie, is hy dan verlore? Die arme ouers wat geen sekerheid ooit sal hê indien hulle vasklou aan Vrye-Wilisme nie.
Vir die eenvoudige rede dat gereformeerdheid is nie meer gereformeerd nie. Ons het juis van die Charismatiese religie afstand gedoen om te beweeg na die Skriftuurlike verfyning van ons teologie. Noudat ons die soetheid van die waarheid ervaar het (wat ons nog altyd gehad het, maar nie effektief geleer is nie) en ŉ kampvegter raak vir die ware oue evangelie nou vind ons baie reformatore nie meer in die kamp van ware evangelie nie.
Dit is ŉ groot skok as jy Die Groot Christelike Woordeboek lees van Adrio König en sien hoe hy sy eie idees en nie die Bybelse definisies gebruik nie. Oor die Vyf Punte het Adrio König weinig te sê en wanneer hy die vyf punte bespreek dan bevraagteken hy God se ware evangelie asof daar iets mee fout is. Geen wonder hy sê ook dat God verbaas was toe die vliegtuie in die Twin Towers vas vlieg nie. In König se hand is God hulpeloos en van die troon af net soos hy die mens dan sien as op die troon en God hulpeloos toekyk hoedat die mens soewerein is in sy dade en in sy keuse. König moet soos baie gereformeerdes intelligent vir die wêreld voorkom asook die Christene wat ŉ vertikale skepping en ŉ horisontale evolusie aanhang. Dit genoeg gesê van die man wat uit God se hande is met sy verwronge mensgemaakte teologie.
Aangesien die mneumonie, TULIP, die algemene naam is vir die Vyf Punte van Dort, wat die antitese is, asook ŉ antwoord van die dwaalleer wat die Vyf Punte van die Remonstrants verteenwoordig, wat Jakob Harmenzoon van Oude Water, (sy Latynse naam Arminius), van sy Patriarg Palagius laat herleef het, verduidelik ons die Afrikaanse terme daarvan. Daar word hoofsaaklik gebruik gemaak van JI Packer se beskrywing van hoe John Owen se onbetwisbare verduideliking van die ware evangelie; soos die Skrif dit weergee beskou.
Daar moet nadruk gelê word op die feit dat die afwatering van skriftuurlike dogma die evangelie meer humanisties probeer maak het, God in ŉ meer aanvaarbare lig vir menslike logika probeer stel het, maar daarvolgens ŉ nuwe evangelie daar gestel het wat soos dag en nag, soos hel en hemel, soos heilig en onheilig van die Heilige Skrif verskil. Dit was mooi vir die mens want dit het hom weer terug in die Paradys geplaas waar hy nog ŉ vrye wil gehad het om ŉ boom te kies. Hy is nou weer met Arminianisme in ŉ skyntoestand van status integriteit soos Eva en word weer in sy oor gefluister dat hy soos God kan wees, dat hy kan God op sy vlak plaas deur op die troon te sit en sodoende kaptein te wees van sy eie siel, meester van sy lot. Hy het sy lot gevind in Arminianisme en is nou meester van sy lot, sy lot is egter ewige dood in sy strewe na onafhanklikheid van God.
Weerspreek Bavinck wat ons hier probeer verduidelik van totale verdorwenheid, nee, dit verduidelik dat die mens weet van lig as in God se ewebeeld geskape, die kennis daarvan verloor jy nie, maar jy is blind gelaat omrede jy die ewebeeld so besoedel het dat God in jou gewete, dit laat sterwe het, en net God kan dit weer vernuwe uit genade sodat jy die verligting kan ervaar. Jy kry geloof sodat jy kan glo, dit is dan jou daad, of jy kry nie geloof nie en bly in ongeloof sodat jy nie glo nie en dit is jou daad wat jou verdoem. Dit is jou lot en ook jou skuld. Meer kan en hoef ons nie te weet van God se werking nie, ons kan net die lig wat die Skrif ons openbaar aanvaar of nie aanvaar nie.
Die Arminianis besef nie wat “dood in jou sonde,” werklik is nie, dat dit jou in ŉ algehele wanhopige, desperate, hulpelose kreatuur maak sonder enige goed in jou nou of vir ewig want jy is verdoem, in die graf van ŉ dodesel in afwagting op jou doodsvonnis wat jy verdien. Om te dink jy kan nog ŉ besluit neem teen die lot, wat jou skuld is, is maar weereens die mensgesentreerde logika wat eenvoudig sonde is. Dit is nie soos God hom openbaar nie, en ŉ valse menslike redenerende sienswyse want hy kan nie sê hoe God moet wees en optree nie. Jy kan nie God uitpluis nie, Hy is kosmies verhewe, Sy denke en dade en Sy Raad.
Dit is nie anders as wat God die wêreld se mense vernietig het in die Vloed nie om sodoende met uitverkorenes in die lewe te bewaar volgens Sy goeddunke. Hy het volle seggenskap oor wie en wanneer Hy dit wil doen want Hy het hulle gekoop met Sy bloed, die enigste manier vir vergiffenis van sonde. Dit was God se plan, sy misterieuse plan dat bloed moes vloei, dit maak nie sin vir die mens nie, so maak God se keuse nie sin vir die mens nie, dit maak nie sin vir die menslike redenasie hoe God moet regverdig wees nie. Die mens kan dit nie uitredeneer nie, hy moet aanvaar wat God homself gedeeltelik openbaar en moet nie sy eie teologie maak hoe hy dink God moet optree nie.
Jy bly sondig mens en sal altyd God se wil kritiseer, dit is maar sondige natuur waarvan jy nie kan ontslae raak nie. Jy kan nie kies om heilige te lewe en al God se gebooie hou nie, net so min kan jy kies om lid te word van die familie van God. Hou op om mens te dink, en dink daaraan wat daarbo vir ons gesê word. Vergeet van jou vooropgestelde idees wat die sondige mens jou leer, en jy volg ŉ sondaar mens wat op sigself sonde is. Indien jy die een is wat tog verlos is en vergiffenis gesmaak het, maar nog klou jy vas aan jou verkeerde menslike denkwyse dat jy lewend genoeg was om ŉ keuse vir God te gemaak het, het God jou sonde vergewe van ŉ dwaalleer en mistasting dat jy dink dat jy ŉ bydrae gemaak het aan jou verlossing, maar nou is die tyd om weer te kyk na hoe en wat jy glo en waarom jy so glo en doodeenvoudig jou sonde bely dat jy op jouself vertrou het.
Begin by die soewereinheid van God, die almagtige, die kosmiese heerser wat bo alles troon, veral oor die nietige sondige mens. Jy kan hom nooit weerstaan nie, jy kan Sy werk in die mens nie weerstaan nie, jy kan nie Sy werk, Sy keuse kritiseer nie. Jy is totaal hulpeloos in Sy hande en sal nooit iets goeds doen, of iets goeds besluit om Sy almagtige hand te beweeg nie. Daar is geen voorwaardes vir Sy keuse nie. Dit is erg vir die mens om in so ŉ toestand te wees, dit verbrokkel sy selfbeeld, vernietig sy self vertroue, hy wil maar meester wees van sy lot en kaptein van sy siel, van nature wil die mens God beheer en in sy natuurlike rebellie weerstaan. Afgesien van die sondige natuur roep God nog met liefde daardie mens met sy sondige idees, sy dwaalleer, sy misverstand, en wederbaar hom uit die dood, sodat hy kan sien, hoor en glo, en uitroep na God in berou dat hy so menslik was, dat hy so menslik is, God so verlaag het na sy vlak. Dit is die ware evangelie dat die mens hulpeloos dood is en dat God red jou sonder voorwaardes en meriete, en dat verlossing is algeheel van God en niks kan die mens bydra nie, veral nie vir God ŉ keuse maak nie.
Nee, die Verlosser se dood red werklik Sy mense, nie moontlik alle mense nie, soos dit bedoel was om te doen deur die Skepper wie se plan nie gefnuik kan word nie.
Dit is die triomferende oortuiging waar onder die oue evangelie rus soos dit in die hele Nuwe Testament is.