Johann de Lange Foto: Edrea Cloete
Johann de Lange is op 22 Desember 1959 in Pretoria gebore. Hy debuteer in 1982 met die digbundel Akwarelle van die dors waarvoor hy in 1983 die Ingrid Jonker-prys ontvang. Daarop volg Waterwoestyn (1984), Snel grys fantoom (1986) en Wordende naak (1988) waarvoor hy die Rapportprys vir Poësie ontvang. Daarna volg Nagsweet (1990), Vleiswond (1993), Wat sag is vergaan (1995) en Die algebra van nood (2009). In 1997 stel hy Soort soek soort saam, ’n bundel gay kortverhale uit die laaste honderd jaar, en saam met Antjie Krog in 1998 ’n bloemlesing erotiese poësie, getiteld Die dye trek die dye aan. De Lange ontvang die Pankratorprys in ’n internasionale poësiekompetisie van UNESCO vir sy gedig “Skerpskutter” en ’n Avanti-toekenning vir sy draaiboek oor die lewe van Ingrid Jonker (“Verdrinkte hande”). Sy vertalings van Afrikaanse gedigte verskyn in verskeie publikasies, onder meer in The heart in exile: South African poetry in English 1990–1995 (1996) en The lava of this land: South African Poetry 1960–1996 (1997). Vertalings van Wilma Stockenström se gedigte verskyn in 2007 as The wisdom of water.
Gedigte is op versoek van Johann de Lange verwyder. – Red.
Klaaglied vir Ralph (1960–2002)
Al wat oorbly, is ek en jy
Die wattel is ’n dors boom
die wattel is ’n nors boom
Die wattel is ’n skuilboom
die wattel is ’n huilboom
’n wattel is die vreemdeling
II Vry na Ingrid Jonker
huis toe, hoe lui die windklok van die sterre. Die voetpaadjies
’n joint & rol met rustige vingers,
Ek het gedroom daar’s ’n einde aan die blou lug
Daar’s ’n einde, & die einders los op
soos ’n far-out acid trip,
daar’s ’n einde waar alles vibreer
niks meer. Daar’s ’n einde
en die einde het jou ontroof
tot jy oplaas net ’n laaste rooi vloed
voel klop het agter geslote oë.