Haussmannization - Interessant kollektiewe fasiliteite, die skepping van 'n burgerlike stad, die bou van 'n samehangende stedelike ontwikkeling. Die skilderye en foto's van die tyd weerspieël dikwels die laaste twee aspekte: die opening van hoofslaga" /> kollektiewe fasiliteite, die skepping van 'n burgerlike stad, die bou van 'n samehangende stedelike ontwikkeling. Die skilderye en foto's van die tyd weerspieël dikwels die laaste twee aspekte: die opening van hoofslaga" />
'N Balkon, boulevard Haussmann.
Titel: 'N Balkon, boulevard Haussmann.
Afmetings: Hoogte 69 - Breedte 62
Tegniek en ander aanduidings: Rondom 1903-1908.
Prentverwysing: Oos. Eo 109b bte4; T039522
Titel: Prefektuur Hotel.
Skrywer: TERRIS Adolphe (-)
Datum getoon: 1864
Stooring plek: Departementele argiewe van Bouches-du-Rhône webwerf
Kontak kopiereg: © Departementele argiewe van Bouches-du-Rhône
© Departementele argiewe van Bouches-du-Rhône
Alhoewel dit veertig jaar na dié van Londen plaasgevind het, het die wrede metamorfose van Parys onder die Tweede Ryk die nasionale en internasionale mening getref. Die oorspronklikheid van die werk van prefect Haussmann, wat van 1853 tot 1870 regeer "amper soos 'n minister van die hoofstad", lê in drie punte: die belang wat openbare fasiliteite kry, die skepping van 'n burgerlike stad, die die bou van 'n samehangende eenheid vir stadsbeplanning. Skilderye en foto's uit die tydperk weerspieël dikwels laasgenoemde twee aspekte.
Die opening van hoofarters (Boulevard de Strasbourg, Boulevard de Sébastopol, Boulevard Saint-Michel vir die noord-suid-as, Boulevard Saint-Germain, Rue de Rennes, ens.) En die uitbreiding van Ander paaie (rue de Rivoli en rue Saint-Antoine vir die oos-wes-as) is volgens Haussmann 'die manier om in die behoeftes van steeds meer aktiewe verkeer te voorsien' (HAUSSMANN, Onderbroeke, t. 3, Groot werke van Parys, Victor Havard, 1893, p. 53). Die inrigting van die fasades, hul identiese plan en die gereelde verhoudings van die sagte geboue, gebou vir die hoër middelklas van die Tweede Ryk, dra ook by tot die harmonie van die geheel.
In die skildery van Caillebotte, bo die blare, styg die geboue op Boulevard Haussmann op die kruising van Rue La Fayette. 'N Man in 'n pak en hoë hoed, op sy elegante ysterbalkon, leun vorentoe om na die gewoel van die sypaadjies te kyk. Die lig van die blare, die roomwit van die gesnyde klippe, die lugagtige indruk wat spruit uit hierdie wye boulevard wat tussen 1857 en 1862 deurboor is, pas perfek by die estetika van die nuwe stad, want dit is waar dat die laan Haussmannian is 'breed en reguit'. […] Die breë sypaadjies is beplant met bome […]; sagte geboue bied 'n lang gevel met 'n porte-cochère, balkonne en gebeeldhouwde versiering '(L. GIRARD, Nuwe geskiedenis van Parys. Die Tweede Republiek en die Tweede Ryk). Deur hierdie helder en vars doek te skilder, staan ​​Caillebotte as getuie van sy tyd, wat een van die kenmerke van die impressionistiese skilderkuns (en die natuurwetenskaplike literatuur) is.
Drie dekades later het Atget dieselfde ambisie. Sy foto van Boulevard des Italiens toon 'n wye perspektief beplant met bome. Dit is in 1685 geopen en het nie gewag tot die beroemdheid van die Haussmannization van Parys nie. Die Hannover-paviljoen, in die middel, is in 1760 deur die maarskalk Richelieu gebou. Die fasades van die gebou is nou in die Parc de Sceaux in die streek Parys geleë. Kom op Boulevard Haussmann en ook die tuiste van die Ryk koffie, die Engelse koffie en Tortonique, die Crédit Lyonnais-gebou, die Boulevard des Italiens, hierdie koning van die "groot boulevards", neem deel aan die keiserlike fees. Dit is miskien verbasend dat Atget daarin belangstel, aangesien die fotograaf uit die ou Parys geen liefde vir "Haussmanniaanse Parys, ryk, pompagtig en grandioos" gehad het nie.
Die stedelike transformasies van die Tweede Ryk het ook die provinsie geraak, veral Lyon, Lille, Bordeaux en Marseille. Die Phocaean-hawe is verryk met baie geboue, waaronder die paleis van die sakekamer, Notre-Dame de la Garde en die prefektuur, 'n groot wit en sober gebou wat Terris in volle konstruksie gefotografeer het. Marseille het ook 'n moderne rioolstelsel en hoofpaaie soos Rue Impériale, nou Rue de la République, is oop deur ou kwartiere.
Onder die Tweede Ryk het Haussmannization die ruimtelike en sosiale organisasie van die belangrikste stede van Frankryk ontstel.
Onteiening, deurbrake en nuwe konstruksies het in Parys gelei tot 'n toename in pryse wat die werkersklasse nie kon hanteer nie, sodat die Haussmann-onderneming die verskille tussen Parys en die voorstede, tussen ryk distrikte van die Weste en arm distrikte van die Ooste, tussen regteroewer en linkeroewer "(B. MARCHAND, Parys, geskiedenis van 'n stad (XIXe-XXe eeu), Drempel, 1993, p. 88).
Dit is veral die algemene aspek van Parys wat getransformeer is. Hierdie groot reglynige paaie, vertoonvensters van die Ryk, sou die indruk wek dat die stad mooier en lugtiger geword het en nou die lig, die mense en die water wat hulle nodig gehad het, ingelaat het. Hierdie sirkulasiebehoefte reageer op 'n behoefte aan aansien, maar ook om orde te handhaaf. Dit is die dubbele funksie van hierdie wye asse wat ook ontwerp is vir die troepe, soos die Boulevard du Prince-Eugène (tans Boulevard Voltaire), wat die gewilde distrik Faubourg Saint-Antoine kan bewaak.
Tydgenote het oor die algemeen gevoel dat die stad gesonder geword het en 'sy beskawing opgeruim het: geen klam hokke meer waar ellende gepaard gaan met epidemies nie, en te dikwels met ondeug'. Parys het homself uiteindelik toegerus met 'wonings waardig vir die mens, waarin gesondheid saam met die lug neerdaal en rustige gedagtes met die lig van die son' (T. GAUTIER, voorwoord van E. FOURNIER, Parys gesloop, 1855).
Maar tot aan die einde van die XIXe eeu, sal baie die enorme skuld wat "die fantastiese verslae van Haussmann" agtergelaat het, berou, volgens die titel van Jules Ferry se pamflet, die sosiale segregasie wat deur die werke en die vernietiging geskep is, asook die stedelike beplanningskeuses van die baron. In 1926 lees ons nog steeds uit die pen van skerp kritiek: 'Ons moet hom nie beskuldig dat hy Haussmannized te veel, maar te min. Ondanks sy teoretiese megalomanie, het hy nêrens in die praktyk breed genoeg gesien nie, nêrens het hy die toekoms voorsien nie. Al sy sienings het 'n tekort aan omvang, al sy weë is te eng. [...] Bowenal het die Parys van die Tweede Ryk skoonheid ontbreek "(L. DUBECH, P. D'ESPEZEL, Geskiedenis van Parys, Payot, 2 jaargang, 1926, p. 164).
Patrice DE MONCAN, Christian MAHOUT, Die Parys van baron Haussmann. Parys onder die Tweede Ryk, Parys, Red. SEESAM-RCI, 1991.