Hy was die vierde wenner! - Nuttige inligting - 2022
Hy was die vierde wenner!
Die tagtigerjare het geboorte-ervarings in Hongarye, Hong Kong, Frankfurt en Parys gebring, en vir die vierde keer kon 'n Hongaarse privaat hospitaal dit probeer.
Moeders met veelvuldige kinders sê gereeld dat alle swangerskappe verskillend is. In my geval dink ek dit is min of meer waar, aangesien ek tuis gebore is in die 1980's en 1990's. Met my klein seuntjie, wat nou sewentig maande oud is, het ek my tyd in Parys deurgebring en lewendig gemaak, en hierdie keer het ons ses maande swanger van Kannabu af huis toe gekom. Ek het baie dokters, dokters en hospitale ontmoet, en hierdie internasionale siening het my ook in Hongarye laat soek na 'n goeie geboortesyfers. Destyds het ek nie eers op die beste baba in my lewe gehoop nie.
Dit was interessant om te sien hoe verskillende houdings oor geboorte en verwagting in verskillende lande verskil. In Frankfurt het ek die Duitse presisie gesien om aandag te gee aan selfs die kleinste dinge. In Parys was ek deur my stemme aan masjiene vasgemaak, deur voortdurend die geluid van my baba te laat hoor en die welpies te wys. Ek het heeltemal veilig gevoel, maar die stemming was baie "humoristies". In Hong Kong beskou hulle aptyt as 'n natuurlike toestand, doen hulle nie onnodige eksamens nie en laat hul besigheid sy eie gang gaan.
Toe ek ses maande swanger by die huis in Hongarye kom, het ek 'n lys gemaak van die huise wat ons wou sien. Ons keuse het uiteindelik op 'n privaat huis geval. U geboortebestuurder het ons verwelkom, vir ons ons kamers, die gesinswoonstel en my dogter gewys. Vir die eerste keer kon ons die hele span leer ken. Daar was 'n baba, 'n pediater en 'n baba-verpleegster wat my baie gehelp het tydens borsvoeding.
Ek wou my vierde kind op die mees natuurlike manier moontlik baar, daarom kies ek die tradisionele ouerskapmetode wat vandag die alternatief genoem word. Selfs 'n ervare moeder sou nie kon dink dat dit so 'n verskil tussen ouers kan wees nie. Ek kan eerlik sê dat ek, ten spyte van al my pyn, wonderlik gevoel het. Byna ongelooflik, maar nou sien ek die baba eers, ek kyk hoe my baba gebore is, ek kon daaraan raak en dit is nie weggeneem nie. Ek onthou toe ek my eerste twee kinders gehad het, was ek net verbaas oor hulle en bring hulle eers terug na die verpligte eksamens. Sy is deur die verpleegster gebring vir borsvoeding. Dit kan nie vergelyk word met my huidige geboorte nie! In 'n nederige omgewing kon ek net met my pasgebore kind in volkome gemoedsrus omgaan. My kêrel en my baba was die hele tyd by my, niemand het my aangespoor nie, alles het gebeur soos ek wou. Die hele geboortespan het agter op hulle gewag, ingeval iets ingewikkeld sou wees. Gelukkig het alles gebeur soos die natuur bepaal het.
Ek het veertig jaar lank die ware wonder van geboorte verbygesteek. Toe ek jonger was, was ek nog meer ongeduldig, ek kon dit nie regtig begryp nie. Die vertaler doen dit regtig, wat, net soos ek, 'n vervoerbandbeeld van die geboorte van die tagtigerjare ervaar het, wat die swanger as 'n pasiënt beskou.
My baba, Alex, het ook die meeste pret gehad. Na die bevalling is sy nie gebad nie, en daar het amniotiese vloeistof gebly, waarvan die soet geur nie anders was nie. Ek is jammer dat my vorige ouers nie die geleentheid gehad het om dit te leer ken nie. Ek wens elke vrou dat sy onder sulke omstandighede die grootste wonder van haar lewe kon geniet! Molnбr Tünde, Boedapest