Dit is byna onmoontlik om in werklike ontwikkeling betrokke te raak sonder om bewus te wees van die elemente van ons make-up wat ons nie net persoonlik, maar ook as besighede, 'n spesie en 'n planeet, sonder ons besef het nie. Aangesien bewustheid van ons binnelandse wêreld toeneem, en ons sien patrone vir ons denke, emosies en gedrag, sal ons waarskynlik ontdek dat dit nie altyd lekker is om die maniere waarop ons op dinge reageer te sien nie. Sulke reaksies kan moeilik wees om te erken, laat staan ​​ten volle eie.
Nietemin, ontwaking van die feit dat ons 'n kragtige persoon is met iets wat werklik die moeite werd is om gedurende ons tyd by te dra om die aarde te loop, vereis dat ons bewus word van ons onbewuste gewoontes, beide in ons werkspatrone en in ons persoonlike lewe. Dit kan die spyskaart verhoed om in gedagte veel van die tyd te verloor, impulsief te optree, om emosionele redes te eet in plaas van wanneer ons werklik honger is, of te veel te drink om onsself tot die onaangename verstand te laat val, is ons vasgevang in 'n situasie wat vervelig of pynlik is.
Kortom, om selfbewus te word, word bewus van al die verskillende dele van onsself, waarvan sommige meer bekend sal lyk en waarvan sommige ons verras. Die goeie nuus is dat die uitdagende dele van ons persoonlikhede minder bedreigend voel as ons ons sterkpunte leer ken en meer selfversekerd voel. Ons kan ons meer problematiese probleme aanspreek deur ons intelligensie te gebruik, tesame met minder verdedigings of selfbeoordeling. Dit word 'n kragtige en praktiese bate.
Onbewus van ons neiging tot selfsabotasie?
Die meeste van ons is baie meer defensief en onbewus van ons neiging tot self-sabotasie as wat ons besef. As ons 'n obduksie op ons gedrag doen, kan ons 'n neiging sien om negatief te wees, om te weier, te sluit, om 'n ondersoeklyn af te sluit sonder die nodige proses. Omgekeerd kan ons ontdek dat ons 'n gewoonte het om op 'n stokperdjie te spring sonder deeglike navorsing, waardeur ons swak gedagtes besluite neem wat ons dan deurdring, veral wanneer die konsensus momentum is. Hierdie is die soorte tendense wat nie geïgnoreer kan word nie en moet gekonfronteer word, maak nie saak hoe pynlik dit is nie.
Dit is omdat die proses van ontwaking tot ons potensiaal is gelyktydig opwindende en uitdagende, dat dit moed verg. Sulke moed is aangespoor soos ons spontaan bevind ons ervaar 'n bestendige afname in ons gebruiklike ongemak, 'n vermindering van ons deurdringende angs, en 'n vermindering van ons ontevredenheid. Sulke vordering in die kwaliteit van ons dag verstrek die motivering om die reis van ontwaking voortgaan.
Ego se gekoesterde idees oor ons eie
Dit mag skokkend om te wees nie, maar die meeste van ons het idees oor onsself wat nie presies die waarheid gekoester. Ons kan glo ons het vermoëns of het gewoontes wat ons nie regtig in besit te neem gestig, of dalk ons ​​dink ons ​​is vry van probleme ander kan duidelik sien is steeds teenwoordig. Soms kan ons dink ons ​​is eintlik erger as wat ons werklik is, nie sien nie die goeie in onsself of die erkenning van ons gawes. Nodeloos om te sê, ons dikwels hou insgelyks verwring menings van ander, veral mense wat vir ons belangrik.
Om hierdie rede vereis werklike verandering dat sommige van ons gekoesterde menings losgelaat moet word. Een van my oortuigings was byvoorbeeld dat dit sterk moes wees, ek moes in beheer wees. As ons personeel oorweldig voel, het ek die situasie beheer. Die wyser kursus sou gewees het om hulle te laat ervaar - en selfs stoof in - die ongemak van hul gevoelens totdat hulle self 'n oplossing ontwikkel het of gemotiveer was om my hulp te soek om 'n oplossing te skep.
As ons selfverstaan ​​soek, is dit nuttig om te verhoed dat u eers na die verstand kyk, wat geneig is om te analiseer. Veral verkieslik is dat ons ons volle aandag aan ons liggaam gee. Selfondersoek moet a wees fout ervaring, nie 'n intellektuele oefening nie. Dit moet die derm betrek, wat die hele liggaam verteenwoordig, saam met die hart en die kop. Hierdie volle betrokkenheid by onsself laat 'n dieper "kennis" toe. Hierdie ervaringsbewustheid word natuurlik in gedagtes en woorde daarna geplaas.
Wat is regtig gebeur wanneer ons onsself vind
Ons ego laat ons nie alleen van mekaar skei nie, maar uit feitlik alles, in wese kompartementalisering van die werklikheid. Dit is hierdie toestand wat mense in staat stel om te glo dat besighede, of enige soort struktuur vir daardie saak, in isolasie kan funksioneer. Besigheid is besigheid, familie is familie, gemeenskap is gemeenskap, die omgewing is die omgewing, en "nooit sal die twee ontmoet nie." Dit is die egoïese verwringing van die werklikheid.
Ongehoorsaam van ons kollektiewe eenheid, ons verwelk verdeeldheid - en die skurk wat daarmee gepaard gaan, regeer in plaas van die eenheid om as 'n span saam te werk en sodoende ons menslike potensiaal te ondermyn, indien dit nie torpedoer nie.
Menseverhoudings onvermydelik gesig oomblikke van spanning en misverstand. Alhoewel die klem in die sakewêreld is op praktiese, ons werk is geen verskil tussen ons private lewe in hierdie verband.
Om te ondersoek wat presies dit is, is dit wat ons onttrek
As ons ontsteld raak oor iets of iemand, of dit nou 'n projek of kollega is, is dit waardevol om te verken wat presies dit is wat ons ontstel. Hoe gaan dit met ons? Waar voel ons dit en kan ons sy wortels opspoor? Dit is nie net 'n verstandelike oefening nie. Ons kan eintlik vind waar hierdie gedagtes en emosies in ons liggaam registreer.
Dit kom eenvoudig nie vir die meeste van ons voor dat die rede waarom ons voel dat ons druk, druk of ontsteld raak met ons eie staat. As ons knoppies egter gedruk word, moet ons onsself herinner dat hulle is ons knoppies-ons persoonlike probleme wat daar lank voor die huidige ontstoke was.
Ons moet ook in gedagte hou dat dit baie energie verg om ander te verdedig en te ignoreer, en dit is hierdie groot drein op ons energie wat veroorsaak dat ons geknyp en geknyp word. Om te verloor in gedagte en emosionele reaktiwiteit, soos baie van ons, is om onder druk te leef. Dikwels is dit nie die lewe en die vereistes wat ons dreineer nie, selfs al dink ons ​​dit is die geval. Inteendeel, dit is ons enorme en meestal onbewustelike weerstand teen dinge wat in ons liggaam as spanning manifesteer.
Erkenning van ons onderlinge verbintenis
Die kenmerk van 'n ontwaakte verhouding is dat ons afsonderlike individue is wat erken dat daar uiteindelik geen skeiding is nie. Die erkenning van ons onderlinge verwantskap lig ons denke oor die beste manier om voort te gaan met enige projekte wat ons saam doen.
Gesonde verhoudings in die werkplek is nie net moontlik nie, maar ek sou argumenteer hulle is onvermydelik wanneer ons wakker is. Omdat wakker te wees is om te werk in die hier en nou, beweeg ons buite ons historiese menings van mekaar, wat dikwels nie meer as ons ego's neem op die ander is, en sien mekaar met vars oë.
Mense wil nie altyd saamwerk nie, maar hulle kan aanvaar dat hulle tog van mekaar afhanklik is van sukses en tevredenheid. Aanvaarding beteken nie dat ons noodwendig soos wat gebeur nie, maar ons kan oop wees vir hoe iets uitwerk, met 'n minimum van reaktiwiteit.
Nie-aanhangsel skep 'n ruimte binne ons wat ons in staat stel om op die mees geskikte manier te reageer. In plaas van die impuls om te reageer, wat 'n poging is om ons wil op te dwing op 'n situasie, soek ons ​​na die moontlikhede wat die situasie bevat.
Nie-aanhangsel verander aanvaarding in 'n springplank
Baie is geneig om die aanvaarding met verwarring te verwar, maar die twee het niks gemeen nie. Inderdaad, ons moet besef dat dit eers is wanneer ons aanvaar dat die realiteit aan ons voorgehou word dat ons wys in die situasie kan optree. Die sleutel is om te sien hoe dit ookal is, ons het 'n weerstand teen, dan, in plaas daarvan om dit te bestry. Identifiseer wat ons kan en kan nie beheer nie. Deur toe te laat wat daar ontstaan, maak ons ​​die potensiaalvloei oop. Weerstand dien net om die vloei te dam.
Wanneer ons dit moeilik vind om te reageer op provokasie of 'n moeilike situasie met aanvaarding, kan dit nuttig wees om die Boeddhistiese praktyk wat genoem word, aan te neem Tonglen, waarin ons ander se pyn inasem en die energie wat ons vir daardie persoon wil hê, asemhaal. U kan dit probeer as 'n spanlid optree op 'n manier wat veroorsaak dat u daarop reageer. In plaas daarvan om vieslik teenoor die individu te voel, voel jy jammer vir hulle.
Dit is 'n aksioma dat wanneer ons diep genoeg gaan in ons eenheid, die gevoel is wat omgee. Medelye bring ons intelligensie met ons hart in lyn sodat ons op 'n nuttige manier reageer.
Medelye vir iemand beteken nie om hulle te coddle nie, en nie medelydend teenoor onsself is nie, beteken dat ons onsself met kinderhandskoene moet behandel. Inteendeel, dit gaan soms oor moeilike waarhede as om ons te verhef. Dit is deernis om eerlik te kyk op die maniere waarop ons nie in lyn is met die werklikheid nie, maar net in die mate waarin ons self konfronteer, gee ons ons werklik om. Om ons menslikheid op te neem, vereis moed en wilskrag.
Eie omgee is 'n belangrike teenvoeter vir uitbranding. Deel van eerlik met onsself behels in staat is om te diskrimineer tussen daardie tye wanneer dit noodsaaklik is om "gaan vir gebreek," en wanneer dit nodig is om te hernu en te herstel.
'N verbintenis om wakker te word
Een rede waarom maatskappye voordeel trek uit die aanmoediging van hul werknemers om meer selfbewus te word, is dat wanneer 'n maatskappy 'n groeiende aantal ontwaakte individue het, wat eerder as om uit ego, narcisme of verdedigende perspektief te kom, die vermoë het om met ander te werk, hulle kan saamwerk om probleme op te los en te herstel vir sukses. Dit is waarom ons onsself eerste werk en is 'n integrale deel van elke stadium van die ontwikkeling wat volg.
Aangesien ontwaakte individue bewus is van hul potensiaal as kreatiewe persoon en ook van hul skaduwee, spandeer hulle doelbewus tyd om hul sterk punte te ontwikkel en hul probleme te konfronteer. Omdat hulle dit doen, kan hulle hul aksies ooreenstem met bewustelik gekose doelwitte.
Alhoewel die doelwitte 'n nuttige doel het, word dit vir wakker individue instrumente, nie die dryfkrag nie. Doelwitte is dus geneig om meer buigsaam te wees. Soos ons bewustheid toeneem, kan ons selfs 'n doel laat vaar en ons doel verander na iets heeltemal anders.
Die doelgerigte stem in ons kan beswaar maak: "Wat is die punt as ek nie die doel kan bereik wat ek stel nie?" Maar dit is die werklike ervaring van die reis van die lewe - die oomblikke tussen ons gedefinieerde begin- en eindpunte - wat ons daaglikse lewens vorm , en daarom maak die meeste saak. Om werklik teenwoordig te wees in elk van die oomblikke tussen hierdie begin- en eindpunte is die werklike doelwit.
Dit is nie hoe ons begin en eindig wat saak maak nie, maar wat ons doen in die tussen-wat ons leer, bereik, gee en deel. Het ons gedurende die maklike en uitdagende tye ons lewe met morele integriteit geleef, en het ons belangrike lesse geleer?
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Die Lae Binne: Wat Eie Waarneming ons kan wys