Peterjasie Patriot #158
Die pasella hierdie keer is 'n eBoek wat ek per epos ontvang het - Baaie lekker resepte - gaan kyk self hier onder en laai dit af.
Die resepte die keer is koekies, koekies en nogmaals koekies! Gaan kyk hieronder.
Dis weer kosmostyd en 'n plesier om die mooi blomme al langs die pad te ervaar. Hieronder is 'n foto wat ek geneem het, klik daarop om dit te vergroot en laai dit dan af as jou skermbeeld. (Regs klik op die groot foto)
Hierdie maand se pasella is 'n eBoek wat ek per ePos ontvang het - Baaaie lekker resepte - regs klik hier om die boek af te laai
My ma vertel ek kan bly wees ek heti in 2010 honnematriek geskryf nie want sy se die matriekuitslae is nie die papier waarop dit geskryf is, wert nie! Sy se met al die stakings en twak wil sy ook nooit 'n 2010 matriekielant in diens neem nie, want die pinte is 'n lieg.
Jannie het baie by Sewes van Rensburg gekuier en ook 'n langspeelplaat aan hom opgedra. Jannie was baie populêr en op 'n stadium het al wat jong mens is hom nagevolg. Hy het ook 'n boereorkes bymekaar gekry wat hy die Morelig Orkes genoem het.
Klik hier om Mirna se ander artikels te leews
Geniet wat jy doen en jy sal nooit weer werk nie!
Standaard kroeg SMS - Hi my vrou, ek is oor 20 minute by die huis,...drink gou my laaste bier.
As ek nie betyds is nie, lees weer hierdie SMS.
Hier gaan ek sterf
Ek het onlangs die rolprent 127 Hours gaan kyk. Indien jy 'n swak hart het, moet jy nie hierdie prent op die groot skerm gaan kyk, met net drie mense in die teater, en reg voor in die fliek sit nie, want 127 Hours is 'n verskriklike erg spannende drama.
127 Hours is die ware verhaal van Aron Ralston wat 'n obsessie het. Sy obsessie is die avontuur van die groot wye ruimtes van die buitelug. Op 26 April 2003 het die 27-jarige Ralston in die afgeleë suidooste van Utah, alleen in 'n canyon gaan rondklim sonder om vir enigeen te vertel waarnatoe hy gaan. Wat daardie Saterdagmiddag om 14:41 - en in die vyf-en-'n-half dae daarna - gebeur het, is die onderwerp van hierdie film. Met sy klimmery in die Bluejohn Canyon het Ralston 'n 800-pond rots losgetrap en saam met die klip in die skeur afgestort. Sy regterhand word uiteindelik vasgepen tussen hierdie klip en die rotswand van die canyon. Met slegs een liter water en geen baadjie nie, begin hierdie jong man se oorlewingstryd op die silwerdoek ontvou. Hy het by hom slegs enkele items soos 'n videokamera, 'n tou, 'n bottel water en 'n stomp mes.
Die verhaal van Aron Ralston het wêreldwyd opslae gemaak. Maar indien jy, vir een of ander rede nie weet Ralston gedoen het nie, en die film wil gaan kyk, en die genieting vir die flim nie bederf wil hê nie, moet jy nou nie verder lees nie. Die fliek is gebaseer op Ralston se boek Between a Rock and a Hard Place.
127 Hours is 'n film wat 'n mens behoort te sien - veral op die groot skerm. Eerder as in jou sitkamer voor die skermpie van jou televisiestel, waar jy die ongemak van gebeure kan ontvlug deur peuselhappies in die kombuis te gaan soek. Die reggiseur van die flim is Danny Boyle en die akteur in die hoofrol is James Franco.
Dat hierdie film gemaak kon word is eintlik merkwaardig. Die grootste gedeelte van die prent handel oor een man wat op een spesifieke plek vasgepen is. So veel van aksie en rondbeweeg en interaksie kan daar dus nie sprake wees nie. Tog slaag die reggiseur daarin om 'n mens op die punt van jou stoel vasgenael te hou.
Een aspek wat by my opgekom het, terwyl ek die film gekyk het, is dat enigeen in 'n haglike posisie kan beland. In Ralston se geval kan dit wees dat jy fisies in 'n rotsskeur in 'n verlate canyon geklem is. Of jy kan byvoorbeeld jouself in 'n slegte finansiële posisie bevind as gevolg van sekere keuses wat jy gemaak het. In benarde omstandighede kan jy terugkyk en besef dat jy eerder ander besluite en optredes moes gedoen het. Jy kan die aanleidende gebeure oor en oor in jou kop afspeel, en vir jouself sê: "As ek dit maar net anders gedoen het..." maar helaas, te laat. "As ek maar net nie my ore aan ander mense uitgeleen het nie." Maar nou het jy. Dit is die spreekwoordelike water onder die brug deur. Jy word gekonfronteer met die realiteit van jou situasie en dit is hierdie situasie wat hanteer moet word, ongeag die oorsaak hiervan. Jy het nodig om te fokus op jou huidige situasie, eerder as om tyd en energie te mors op dinge wat buite jou beheer is.
'n Tweede aspek wat in die film uitstaan, is hoe gedagtes aan jou geliefdes jou in tyd van beproewing en krisis kan deurdra. In 127 Hours is die gedagtes om herenig te word met sy familie wat maak dat Ralston nie moed opgee nie. Ek lees dat die akteur James Franco, toe hy die eerste keer vir Aron Ralston ontmoet het, deur Ralston gevra is waarom hy die rol wil vertolk. Franco het geantwoord dat dit interessant sal wees om te sien hoe iemand uit sy omgewing geneem en werklik geforseer word om te sien watter tipe mens hy is. Dan voeg Franco by: "And Aron didn't like that answer. He said: 'Well, thank you, but actually one of the things that really drove me was my connection to my loved ones.'"
Die derde aspek, en dit sluit aan by die vorige een, is dat ons dikwels in ons normale en gejaagde lewe nie genoeg waardering vir ons geliefdes toon nie. Ons skeep baiekeer ons eggenoot en ouers en kinders af. Dit is eers wanneer die lewe jou tot stilstand ruk dat jy die betekenis en waarde van jou geliefdes besef. Ek en jy moet elke dag met groot dankbaarheid besef hoe bevoorreg ons is om geliefdes en familie in ons lewe te hê. Kom ons waardeer ons vriende, gesin en familie elke dag. Waardeer hulle voordat dit te laat is.
'n Vierde aspek wat my getref het, is dat ons tog so vol fiemies kan wees oor allerhande dinge. Ons raak vinnig kwaad oor die kleinste van dingetjies. Ons voel gou verontreg oor ietsie kleins en spring dan op ons perdjie. Maar in die gesig van die dood val al hierdie kleinlikhede weg. Dan word gewaande belangrikheid en skynheiligheid nuttelose entiteite in jou lewe. Dalk het dit tyd geword om te besin oor wat werklik belangrik en betekenisvol in jou lewe is. Ja, dis tyd, vir jou en ook vir my, om ons plastiekfoefies af te skud en by die kernwaardes van ons menswees uit te kom.
'n Vyfde aspek. Wat is jou uithouvermoë? Waartoe is jy instaat, wanneer jy uit jou gemaksone gehaal word, gestel word in 'n bedenklike situasie, wat iets van jou verg, fisies en emosioneel, wat jy nie kon voorsien nie? Dit is tydens rampspoedige oomblikke, waar jy tot die uiterste beproef word, dat ongekende dimensies van jou karakter na vore kom.
127 Hours bied soveel stof tot nadenke, maar om hierdie artikel af te sluit, die belangrike vraag waarmee jy in hierdie prent gekonfronteer word. Indien jy, soos Aron Ralston na vyf dae, met jou regterhand steeds vasgeklem tussen 'n onbeweegbare klip en 'n rotswand, besef jy gaan sterf:wat sou jy gedoen het?
En miskien 'n nog belangriker vraag: sou jy dit kon gedoen het?
"Jy weet, ek het hieroor gedink. Elke ding is... dit kom nou bymekaar. Dit is ek. Ek het dit gekies. Ek het dit alles gekies. Hierdie rots... hierdie rots het vir my gewag, my hele lewe lank, vir my gewag. Die hele lewe van hierdie rots, van dat dit 'n meteoriet was 'n miljoen, 'n biljoen jaar, gelede. In die ruimte. Dit het gewag, om hierheen te kom. Reg, reg hier. Ek het beweeg na hierdie rots met my hele lewe. Die oomblik wat ek gebore was, elke asemteug, elke aksie het my gelei na hierdie skeur in die aarde." - James Franco as Aron Ralston in die flim 127 Hours -
Interessant dat die naam Aron beteken "berg van sterkte". Toevallig?
Hier is 'n resep wat regtig werk en baie, baie lekker is:
5ml vanieljegeursel geursel
Voeg kondensmelk, stooisuiker en margarien/botter saam in 'n groot glasbak (ongeveer 15 cm hoog – mengsel borrel hoog gedurende kook proses!).
Kook op "high" vir 2 minute.
Haal uit; roer goed en plaas terug vir 8 minute op "high".
Haar uit; voeg 5ml vanieljegeursel by.
Laat staan vir 2 minute.
(Opsioneel: kan ook neute/rosyntjies/rice krispies/gebreekte beskuitjies bygooi of smelt sjokolade en smeer bo-oor)
5 eetlepels (75 ml) sagte botter
1 koppie (250 ml) versiersuiker, gesif
2 teelepels (10 ml) pepermentlikeur
8 sagte Spearmint- lekkers, grof gekap
3 druppels groen voedselkleursel
1 koppie (250 ml) volroommelkpoeier
250g donker sjokolade, in blokkies
1 pakkie (200g) Romany Creams
1 koppie (250 ml) sagte sjokoladekoekkrummels
¼ pak (125g) botter, gesmelt
1. Vulsel: Klits botter met elektriese klitser tot romerig en voeg versiersuiker by.
2. Klits likeur en voedselkleursel by en hou aan met klits tot versiersuiker donserig is. Hou eenkant tot benodig.
3. Kors: Smelt sjokolade in mikrogolfoond of oor dubbelkoker.
4. Kap koekies in voedselverwerker tot fyn.
5. Roer koekiestukkies en koekkrummels by gesmelte sjokolade.
6. Roer gesmelte botter by tot 'n sagte koekiemengsel vorm.
7. Sprinkel bietjie strooisuiker oor 'n groot stuk swaar foelie.
8. Druk koekiemengsel in 'n reghoek van 22 cm x 28 cm.
9. Smeer vulsel oor koekiereghoek tot 1 cm van kant af.
10. Rol mengsel met behulp van foelie so styf as moontlik op.
11. Plaas oornag in vrieskas. Hou daarna in yskas en sny in skyfies net voor dit voorgesit word.
Lewer ongeveer 24 wieletjies
2 eetlepel (30ml) kakao, gesif
1. Smelt botter, suiker en kakao saam.
2. Klits eier en vanielje saam, gooi by bottermengsel.
3. Terwyl alles smelt breek 1 ½ pakkie Marie beskuitjies daarin en roer deeglik.
4. Druk in gesmeerde pan en krummel oorblywende Marie beskuitjies bo- oor.
5. Laat afkoel in yskas en sny in blokkies.
½ koppie (125ml) melk
300g hawermout (Jungle Oats)
1. Plaas die suiker, kakao, melk en botter in 'n kastrol.
2. Roer oor lae hitte tot die botter gesmelt het en die suiker heeltemal opgelos is. Laat kook en prut dan vir 1 minuut.
3. Voeg die hawermout, klapper en okkerneute by die mengsel in die kastrol en roer deeglik.
4. Skep lepels vol daarvan op 'n bakplaat- werk vinnig voor die mengsel stol.
5. Laat stol en bêre in 'n lugdigte houer.
Lewer ongeveer 30 stukke
1. Smelt botter in groot genoeg kastrol. Roer kakao, koffiepoeier, kondensmelk en vanielje by tot koffiekorrels goed opgelos het.