MEDIKASIE: CANNABIS AS 'N MIDDEL - MEDISYNE - 2022
Cannabis as 'n dwelm
"Darling, ek is so snaaks ...", in die sewentigerjare asemhaal, die Oostenrykse sanger Georg Danzer in die mikrofoon. En dadelik vermoed hasj in die sjokolade eier. Wat in die 70's nie net in die sjokolade-eier nie, maar ook in koekies en tee was, is vandag nog in groot aanvraag. Volgens 'n verslag van die Verenigde Nasies se Narkotiese Dwelmbeheerraad is cannabis ook die nommer een-onwettige dwelm in Duitsland.
Konsentrasie het sterk toegeneem
Benewens die skerp toename in cannabis Kosum, is verslawingskundiges bekommerd oor die konsentrasie van die verslawende middel. Terwyl die konsentrasie van die dronkbare tretrahidrokannabinol (THC) in die sewentigerjare 2 persent was, is dit vandag 25 persent. Cannabis is geensins 'n onskadelike dwelm nie. Maar meer en meer Westerlinge is onwettig teling van hennep om hul dwelmbehoeftes te bevredig.
In Duitsland is die gebruik van cannabis vir selfmedikasie of vir plesier doeleindes verbied. Sedert 1983 kan nanotoon, 'n sintetiese THC-afgeleide, sedert 1998 die kannabis-dwelmdronabinol (THC) voorgeskryf word deur dokters onder die Narkotika-wet.
Terwyl die voor- en nadele van die wettiging van cannabis onder politici, sosiale wetenskaplikes en gesondheidskenners bespreek word, het die administratiewe hof van Keulen nou besluit teen vyf pasiënte wat aan siektes soos vigs, meervoudige sklerose of Crohn se siekte ly. Hulle wou 'n spesiale permit vir die verbouing van cannabis in die hof verkry deur die Federale Instituut vir Dwelms en Mediese Toestelle.
Hierdie instituut besluit gewoonlik oor die verbouing of verkryging van cannabis vir wetenskaplike of ander openbare doeleindes. Volgens die Hof bestaan ​​egter nie die toestand in die geval van die betrokke chronies siekes nie. Dit beteken dat selfs krities siek pasiënte nog nie toegelaat word om cannabis te groei of te koop vir hul eie terapeutiese doeleindes nie.
Wye verskeidenheid toepassings moontlik
Mediese kennis van die verskillende gebruike van cannabis is baie gemeng. Vir naarheid en braking in kanker chemoterapie, verlies aan eetlus en emasie in MIV / VIGS, asook spastisiteit in veelvuldige sklerose en dwarssnee-siektes, word kennis verseker. By ander siektes soos epilepsie, bewegingsversteurings en depressie is die bewyse egter relatief arm.
Daar is egter geen gebrek aan ervaringverslae van onwettige gebruikers nie - wetenskaplike studies met 'n verstaanbare studieontwerp, is egter slegs beskikbaar vir 'n paar gevalle met lae deelnemers aan die deelnemers. Dit ondersoek die wyse van optrede van individuele kannabinoïede, dit wil sê sintetiese afgeleides, asook die effek van die sogenaamde hele plantpreparate, dit wil sê gerookte dagga of kapsules.
By toeval, in die ondersoek na die aptytverhogende effek van THC in Alzheimer se siektepasiënte in 1997, was dit nie net verhoogde eetlus en gewig nie, maar ook verminderde verwarrende gedrag. Die aptytverhogende effek is ook getoon in 'n langtermyn studie van 94 pasiënte oor ses weke. Daarbenewens was pasiënte in staat om hul gewig vir 7 maande of meer te handhaaf. Ewe toevallig was die ontdekking dat sekere dosisse cannabis die intraokulêre druk verminder, wat geskik is vir gloukoompasiënte.
Meester naarheid en braking
Behalwe die gewenste effekte, moet die behandeling met die belangrikste cannabis-aktiewe THC altyd die ongewenste newe-effekte in ag neem. Hierdie ervaring is in die 1980's gemaak toe cannabis wyd gebruik en wetenskaplik bestudeer is om die newe-effekte van kankerterapie te verlig. THC was relatief hoë dosis, sodat baie pasiënte aan sielkundige newe-effekte gely het.
In die Verenigde State is dit reeds in 1985 as 'n anti-emetiese middel deur die Food and Drug Administration (FDA) goedgekeur. Dit help ook in individuele gevalle, selfs as ander remedies vir braking misluk of hul newe-effekte onhoudbaar is.
Positiewe effek op stuiptrekkings en spasmas
By pasiënte met paraplegie en veelvuldige sklerose het kleiner studies bevind dat kannabisprodukte 'n positiewe uitwerking op krampe en spasmas het. Daarbenewens was cannabisadministrasie voordelig vir simptome soos pyn, ongemak en bewing. Ten spyte van af en toe positiewe individuele verslae, kan hierdie effek nog nie vir Parkinson se pasiënte bevestig word nie.
Studies oor die effek van cannabis by pasiënte met Tourette-sindroom is belowend. Terwyl die meeste pasiënte min verbetering toon, het sommige pasiënte merkwaardig goeie en soms simptome beheer.
In epilepsie pasiënte is cannabis histories bewys as 'n geneesmiddel. Die anti-epileptiese effek van sommige cannabisprodukte is getoon in dierproewe asook die feit dat die ooreenstemmende effek van bestaande middels deur THC verbeter is.
Moeilikheid met die dosering
Cannabis moet individueel en baie anders toegedien word afhangende van die spesifieke siekte. Dokters en wetenskaplikes beveel dus 'n "kruipende" dosis aan, dus die stadige toename in die dosis. In Nederland is die verwagtinge wat verband hou met die vrylating van cannabis nie nagekom nie. Daar was die regering die eerste land om cannabis vir gesondheidsdoeleindes te lisensieer.
Die Nederlandse koffiewinkels wat cannabis verkoop, bewys egter 'n sterk mededinger vir apteke. Hier is die pryse vir 5 gram cannabis teen ongeveer 10 €, terwyl die stof in die apteek 44 tot 50 euro kos. Die Nederlandse owerhede waarsku teen inkopies in die koffiewinkels, want die kwaliteit wat daar aangebied word, voldoen nie aan die mediese vereistes nie.
Cannabis & Co in die Wet op Narkotika
Duitse wette onderskei vyf groepe stowwe in terme van mediese gebruik. Drie groepe word beheer deur die Wet op Narkotika en word gereguleer in die bylae I tot III. Dit sluit in THC (dronabinol) en cannabis.
Stowwe wat deel van Bylae I van die Wet op Narkotika is, is onwettig. Hulle is "nie-voorskrif" en "nie-bemarkbaar" soos heroïen, psilocybin, cannabis en LSD. 'N uitsondering op hierdie algemene verbod "mag slegs buitengewoon uitgereik word deur die Federale Instituut vir Geneesmiddels en Mediese Toestelle vir wetenskaplike of ander doeleindes van openbare belang."
Stowwe van Aanhangsel II is nie voorskriftelik nie, maar is bemarkbaar. Dit beteken dat apteke stowwe van Bylae II kan produseer en koop, maar mag nie aan pasiënte lewer nie. Baie van die stowwe in Aanhangsel II is voorlopers van stowwe in Bylae III, soos isometadoon en dihidromorfoon.
Stowwe wat in Bylae III opgeneem word, mag slegs op spesiale voorskrif, 'n sogenaamde verdovende voorskrif, afgehandel word. Hierdie middels sluit in morfien, kokaïen, opium, petidien, metadon, ens. Sedert 1983 is die sintetiese dronabinol-afgeleide nabilone in Bylaag III. Dronabinol (THC) is sedert 1998 op 'n narkotiese formule voorgeskryf. Narkotika kan deur enige dokter voorgeskryf word.
Twee ander groepe medikasie word nie deur die Narkotika-wet gereguleer nie. Daar is die voorskrif dwelms en die nie-voorskrif dwelms. Die voorskrifmedikasie, soos slaappille, moet op 'n gereelde voorskrif deur 'n dokter voorgeskryf word. Die nie-voorskrifmedisyne kan sonder voorskrif by 'n apteek gekoop word. Daarbenewens is sommige medisyne nie voorskrif nie, maar slegs apteek: hulle mag slegs by 'n apteek verkry word.