Watter kitskosondernemings besoedel ons oseane die meeste? - Tradisionele resepte - 2021
Watter kitskosondernemings besoedel ons oseane die meeste?
As u by een van hierdie kitskosrestaurante eet, beïnvloed u meer as net u eie maag.
Hier is iets om aan te kou terwyl u op u Whopper val: hoeveel impak, positief of negatief, het kitskosrestaurante op die omgewing? Aangesien die kitskosbedryf een van die grootste in Amerika is en dat $ 11,4 miljard se nie-herwinbare verpakking jaarliks ​​vermors word, is die antwoord: 'n beduidende impak. Die National Resources Defense Council en As You Sow het sopas ondersoek die verpakkings- en herwinningspraktyke van 47 kitskos- en vinnige diensondernemings, en het bevind dat nie een van die ondernemings aan die NRDC se standaarde vir "beste praktyke" voldoen nie.
Bo-aan die lys vir 'beter praktyke' was eintlik Starbucks en McDonald's, ondanks die vullis wat ontstaan ​​het uit die ophoping van koffiekoppies en opneemhouers. Agt van die kitskosondernemings wat onder die ranglys was, het in die ergste kategorie beland, wat beteken dat hul verpakkings- en herwinningspraktyke te wense oorgelaat het. Hierdie maatskappye sluit in Arby's, Quizno's, Burger King, Wendy's, Jack in the Box, Dairy Queen, Domino's en Papa John's.
Die ondernemings is ingedeel volgens die soort verpakking wat gebruik word, of die verpakking herwinbaar is, gekomposteer of uit herwinde inhoud gemaak kan word, en wat die ondernemings eintlik doen om die herwinning van hul pakkette te bevorder, volgens Care2.com.
"Eenmalige voedsel- en drankverpakkings is 'n belangrike komponent van die plastiekbesoedeling in ons oseane en waterweë, wat die seelewe doodmaak en beseer en 'n moontlike bedreiging vir die menslike gesondheid inhou," het Darby Hoover, senior hulpbronspesialis en verpakkingsverslagprojekredakteur vir het die Raad vir Natuurlike Hulpbronne in 'n verklaring gesê. 'Maatskappye het 'n geleentheid en 'n verpligting om hierdie besoedeling te bekamp. Beter verpakkingsontwerp en verbeterde ondersteuning en aanvaarding van herwinning is die sleutel om hierdie onnodige afval te keer. "
Die Daily Meal het uitgereik na elk van die top- en onderaanstaande ondernemings en sal hierdie verhaal met hul kommentaar opdateer.
Hierdie 10 ondernemings oorstroom die planeet met weggooi -plastiek
Sluit aan by miljoene mense regoor die wêreld om aksie te neem om plastiese besoedeling te stop.
Greenpeace -vrywilligers in Suid -Korea het hierdie Coke -bottel gevind as deel van 'n skoonmaak- en handelsmerkoudit van die gewilde Hongdae -woonbuurt in Seoul.
Die ekwivalent van een vragmotor plastiek kom elke minuut die see binne - maar waar kom dit vandaan? Tot onlangs was ons nie seker nie. Maar om die plastiekbesoedelingskrisis op te los, het ons geweet dat ons die beste inligting moet kry.
Dus, saam met ons vennote in die Break Free from Plastic -beweging, het ons die hulp van 10 000 vrywilligers in 42 lande ingeroep om die wêreld se mees ambisieuse plastiekopruimings- en handelsmerkouditprojek tot nog toe te begin. Nege maande, ses kontinente, 239 opruimingsgebeurtenisse en meer as 187 000 vullis later, het ons nou die mees omvattende momentopname van hoe ondernemings bydra tot die wêreldwye plastiekbesoedelingsprobleem.
Hulle is, van die meeste tot die minste algemeen, in globale handelsoudits gevind:
En dit is net die top tien uit honderde multinasionale handelsmerke wat wêreldwyd bydra tot plastiekbesoedeling.
Wat is die grootste bron van besoedeling in die see?
As groot stukke land geploeg word, kan die blootgestelde grond tydens reënstorms erodeer. 'N Groot deel van hierdie afloop vloei na die see en dra landbemesting en plaagdoders mee.
Tagtig persent van die besoedeling van die mariene omgewing kom van die land af. Een van die grootste bronne word nonpoint -bronbesoedeling genoem, wat as gevolg van afloop voorkom. Besoedeling sonder bronbronne sluit baie klein bronne in, soos septiese tenks, motors, vragmotors en bote, plus groter bronne, soos plase, plase en bosgebiede. Miljoene motorvoertuie gooi daagliks klein hoeveelhede olie op paaie en parkeerterreine. Baie hiervan loop ook na die see.
Sommige waterbesoedeling begin eintlik as lugbesoedeling, wat in waterweë en oseane beland. Vuil kan 'n besoedeling wees. Bo -grond of slik van velde of konstruksieterreine kan in waterweë loop en vis en wildlewe benadeel.
Besoedeling deur nie -bron kan die water van die rivier en die see onveilig maak vir mense en die natuur. In sommige gebiede is hierdie besoedeling so erg dat dit veroorsaak dat strande gesluit word ná reënbuie.
Meer as 'n derde van die skulpvis-groeiende waters van die Verenigde State word nadelig beïnvloed deur besoedeling deur die kus.
Dit is duur om die skadelike gevolge van besoedeling van nie -bronbronne reg te stel. Elke jaar word miljoene dollars bestee aan die herstel en beskerming van gebiede wat beskadig of in gevaar is deur besoedelstowwe wat nie uit die bron voorkom nie. NOAA werk saam met die Amerikaanse omgewingsbeskermingsagentskap, departement van landbou en ander federale en staatsagentskappe om maniere te ontwikkel om besoedeling deur nie -bronbronne te beheer. Hierdie agentskappe werk saam om besoedeling wat nie op 'n natuurlike manier en deur menslike optrede kan ontstaan ​​nie, te monitor, te evalueer en te beperk.
NOAA se kusgebiedbestuursprogram help om spesiale planne vir besoedelingsbeheer vir nie -bronbronne op te stel vir elke kusstaat wat aan die program deelneem. As besoedeling deur 'n bron nie probleme veroorsaak nie, help NOAA -wetenskaplikes om die presiese oorsake op te spoor en oplossings te vind.
Die 15 slegste ondernemings vir die planeet
Vir al die bemarking rondom groen is daar geen ontkoming aan die feit dat die handel verwoesting op die aarde veroorsaak nie.
As die volgende lys van die 15 slegste ondernemings vir die omgewing baie duidelik maak, is daar ook nie veel verbruikers wat kan doen om die ergste oortreders te vermy nie.
Die slegste ondernemings ter wêreld, soos bepaal deur Newsweek, is meestal hulpprogramme. Dit is moeilik om sonder elektrisiteit te lewe. Een van die min uitsonderings is ConAgra, die reuse verpakte voedselbedryf. As u na u kombuis gaan, is die kans groot dat u baie ConAgra -produkte sal vind.
En dit is nie net ons kos en ons energie wat uit hierdie omgewingsvriendelike ondernemings kom nie. Ons pensioenfondse en onderlinge fondse word daarin belê.
GreenBiz: 'n Ontleding van die publiek beskikbare data toon dat die 50 grootste beleggers in die maatskappye wat die laagste tellings behaal het - dié wat 490 tot 500 op die Newsweek se lys behaal - drie vooraanstaande pensioenfondse vir openbare werknemers insluit, asook groot onderlinge fondse wat miljoene Amerikaners besit. 'pensioenrekeninge, insluitend (in alfabetiese volgorde) American Century, Fidelity, T. Rowe Price, TIAA-CREF en Vanguard Group. Alles in ag genome, het die 50 grootste beleggers meer as $ 55 miljard ingesink in die ondernemings wat die swakste gegradeer is.
Soos Joel Makower by GreenBiz berig, is al die geld wat in hierdie maatskappye vasgemaak is, by institusionele beleggers. As mense regtig bekommerd is oor die omgewing, moet hulle hierdie groepe, selfs meer as die ondernemings self, onder druk plaas om iets te doen.
7 maatskappye wat hulself daartoe verbind om plastiese besoedeling op te ruim
Een -tot -een -belofte: Norton Point belowe om een ​​pond seeplastiek te verwyder vir elke sonbril wat dit verkoop.
Plastiekvullis het 'n wêreldwye probleem veroorsaak. Gelukkig het sommige wêreldwye ondernemings ingeskakel om dit te help opruim, op te gebruik en te keer dat meer daarvan weggegooi word. Ter ere van Earth Day 2018 en Earth Day Network 's "End Plastic Pollution " -veldtog, is hier sewe ondernemings wat hulself daartoe verbind om plastiese besoedeling op te ruim:
Adidas Adidas werk saam met die nie-winsgewende Parley for the Oceans om 'n skoen te ontwikkel wat gemaak is van herwinde mariene plastiek. Die "UltraBoost " sneaker gebruik gemiddeld 11 plastiekbottels, wat herwinde plastiek in skoenveters bevat, die bande en voering op hakke en oortreksels van die sokkie. UltraBoosts is uiters gewild en 'n miljoen van die skoene wat in 2017 verkoop is. Geen wonder dat Eric Liedtke, die hoof van die Adidas ' Global Brands -eenheid, op die SXSW -konferensie gesê het dat die onderneming teen 2024 al sy produkte uit herwinde oseaanplastiek wil vervaardig Intussen het Adidas ook begin om plastieksakke in sy 2900 kleinhandelwinkels wêreldwyd uit te faseer.
Metode – Metode het sy merk op die wêreld van skoonmaakprodukte gemaak deur skoonmaakmiddels te skep wat veiliger bestanddele bevat in stylvolle bottels wat verbruikers nie sou bedink om hul tafelblaaie op te hou nie. Die nuwe Metodebottels het weer 'n nuwe baan gebring deur die eerste te wees wat gemaak is uit plastiekafval wat uit die see versamel is. Hier is waarom – en hoe – hulle dit gedoen het.
Norton Point – Hierdie vervaardiger van sonbrille bestaan ​​om volhoubare sonbrille te maak van oseaanplastiek en plantaardige materiale. Norton Point versamel plastiek uit die waters in en rondom Haïti, verwerk dit dan in korrels en vorm dit in rame vir The Tide Sunglasses -versameling. Die in Massachusetts gevestigde onderneming gee ook 5% van die netto wins terug aan wêreldwye skoonmaak-, opvoedings- en herstelpraktyke."Ons glo dat plastiek wat in ons oseane vloei, een van ons grootste omgewingsuitdagings is," Ryan Schoenike, medestigter van die onderneming, gesê. Ons het gekies om deel van die oplossing te word. " Vir hierdie doel het Norton Point belowe om 'n pond plastiek uit die see op te ruim vir elke produk wat dit verkoop.
Wes -poot Aangesien oseaanplastiek soveel waterdiere benadeel, is daar iets soets aan die feit dat West Paw herwinde plastiek gebruik vir die speelgoed en beddens wat dit maak vir die landdiere waarvan ons die meeste hou, en ons troeteldiere. Die onderneming se eko-vesel word in hondekussings en beddens gestop en in sagte speelgoed geweef soos die oulike Madison Moose. Tot dusver het die gebruik van IntelliLoft West Paw gehelp om 12,6 miljoen plastiekbottels van die stortingsterrein af te lei, en dit is nie iets om na te blaf nie.
ClifBar – Die power bar -onderneming het 'n beduidende verbintenis tot die afval van gepaste op Earth Day 2001 aangegaan. Aanvanklik het hulle oorgeskakel na herwinde papier en ontmoedigde weggooibare skottelgoed. Vandag het hulle opgehou om die bokse wat hul stawe bevat, te krimp en maak hulle die bokse self uit 100 % herwinde karton. Die verpakking van die onderneming SHOT BLOKS is herontwerp om 25 000 pond verpakking per jaar te bespaar. Terloops, ClifBar is ook geen probleem op die gebied van klimaatsverandering nie. Die hoofkwartier van 115 000 vierkante meter is LEED Platinum -gesertifiseer. Die meerderheid van sy elektrisiteit en 70% van sy warm water kom van sonkrag. En die KOELHUISPROGRAM van die innoveerder en werknemers bied jaarliks ​​tot $ 1,000 aan werknemers om hul huise te verbeter.
Waitrose – Die eerbare Britse kruidenierswinkelketting het daartoe verbind om alle weggooikoffiekoppies, insluitend hul plastiekdeksels, teen die herfs van 2018 uit die winkels te verwyder. Ons glo daaraan om alles in ons vermoë te doen om ons omgewing te beskerm, en#8221 verklaar die onderneming op sy webwerf. Alhoewel ons weet dat ons meer moet doen, is die verwydering van weggooibare koppies die regte ding. " Waitrose sê die besluit sal jaarliks ​​meer as 52 miljoen koppies bespaar, asook 221 ton plastiek en 665 ton papier per jaar. Waitrose se optrede staan ​​in skrille kontras met dié van Starbuck 's, wat die doelwit geword het van die wêreldwye veldtog Break Free From Plastic " wat eis dat die koffiemaatskappy meer verantwoordelikheid moet neem vir sy bydrae tot die groeiende plastiekbesoedelingskrisis.
Rubberbediende – Dit is moeiliker om besoedeling op te ruim as om te voorkom dat dit in die eerste plek gebeur. Goed dat Rubber Maid daar is. Die onderneming is al lank besig met die verkoop van herbruikbare voedselhouers wat plastiekwrap, plastieksakkies, plastiekwaterbottels, plastiekreinigingsbottels kan vervang, en u kry die punt. Maar Rubber Maid fokus nie net op die vermindering van plastiekafval nie. Die webwerf van Green Living skakel ook na die webwerf van die federale regering se Energy Savers -webwerf, gee wenke oor hoe om te herwin, en kan u help om eenvoudig sonder rommel te lewe. " Alles goed!
Wil jy meer leer? Earth Day Network het hierdie wonderlike primer- en aksie -gereedskapstel saamgestel wat u selfs 'n sakrekenaar gee, sodat u kan sien hoeveel plastiek u werklik elke dag gebruik. En leer wat plastiek met skoon lug te doen het, en waarom u die besoedeling van plastiek moet laat vaar.
Mariene besoedeling is 'n kombinasie van chemikalieë en vullis, waarvan die meeste uit landbronne kom en in die oseaan gewas word. Hierdie besoedeling lei tot skade aan die omgewing, die gesondheid van alle organismes en ekonomiese strukture wêreldwyd.
Biologie, ekologie, aardkunde, oseanografie
Besoedeling word in die see gestort. Hierdie afval beïnvloed die daaglikse lewe van visse en ander seediere.
Dit bevat die logo's van programme of vennote van NG Education wat die inhoud op hierdie bladsy verskaf of bygedra het. Aangedryf deur
Mariene besoedeling is 'n toenemende probleem in die huidige en rsquos -wêreld. Ons oseaan word oorstroom met twee hooftipes besoedeling: chemikalieë en asblik.
Chemiese besmetting, of besoedeling met voedingstowwe, is kommerwekkend om gesondheids-, omgewings- en ekonomiese redes. Hierdie tipe besoedeling vind plaas wanneer menslike aktiwiteite, veral die gebruik van kunsmis op plase, lei tot die afloop van chemikalieë in waterweë wat uiteindelik in die see vloei. Die verhoogde konsentrasie chemikalieë, soos stikstof en fosfor, in die kus -oseaan bevorder die groei van algeblomme, wat giftig kan wees vir die natuur en skadelik vir die mens kan wees. Die negatiewe uitwerking op die gesondheid en die omgewing as gevolg van algbloeisels het die plaaslike vissery- en toerismebedryf benadeel.
Mariene asblik omvat alle vervaardigde produkte en die meeste daarvan is plastiek en vullis wat in die see beland. Rommel, stormwinde en swak afvalbestuur dra alles by tot die ophoping van hierdie puin, waarvan 80 persent uit bronne op land kom. Algemene soorte mariene puin sluit in verskillende plastiekvoorwerpe, soos inkopiesakke en drankbottels, sigaretstompies, botteldoppies, kospakkies en visgereedskap. Plastiese afval is veral problematies as 'n besoedeling omdat dit so lank hou. Plastiek kan honderde jare neem om te ontbind.
Hierdie asblik hou gevare in vir mense en diere. Vis raak verstrengel en beseer in die puin, en sommige diere verwar items soos plastieksakke vir kos en eet dit. Klein organismes voed op klein stukkies afgebreekte plastiek, mikroplastiek genoem, en absorbeer die chemikalieë van die plastiek in hul weefsels. Mikroplastiek is minder as vyf millimeter (0,2 duim) in deursnee en is aangetref in 'n verskeidenheid mariene spesies, insluitend plankton en walvisse. As klein organismes wat mikroplastiek verbruik, deur groter diere geëet word, word die giftige chemikalieë dan deel van hul weefsels. Op hierdie manier migreer die mikroplastiese besoedeling deur die voedselketting en word dit uiteindelik deel van die voedsel wat mense eet.
Oplossings vir mariene besoedeling sluit voorkoming en opruiming in. Weggooibare en eenmalige plastiek word in die huidige samelewing in oorvloed gebruik, van inkopiesakke tot verpakking tot plastiekbottels. Die veranderende samelewing en benadering tot plastiekgebruik sal 'n lang en ekonomies uitdagende proses wees. Opruiming, in teenstelling, kan vir sommige items onmoontlik wees. Baie soorte puin (insluitend plastiek) dryf nie, sodat dit diep in die see verlore gaan. Plastiek wat wel dryf, is geneig om te versamel in groot hoeveelhede en in die oseaan. Die Pacific Garbage Patch is 'n voorbeeld van so 'n versameling, met plastiek en mikroplastiek wat op en onder die oppervlak van wervelende seestrome tussen Kalifornië en Hawaii dryf in 'n gebied van ongeveer 1,6 miljoen vierkante kilometer (617,763 vierkante myl), hoewel die grootte nie reggemaak. Hierdie kolle is minder soos vullis -eilande en, soos die National Oceanic and Atmospheric Administration sê, meer soos vlekke mikroplastiese peper wat om 'n oseaan sop draai. Selfs 'n paar belowende oplossings is onvoldoende vir die bestryding van mariene besoedeling. Sogenaamde & ldquobioafbreekbare en rdquo-plastiek breek dikwels slegs af by temperature hoër as wat ooit in die see bereik sal word.
Tog neem baie lande aksie. Volgens 'n verslag van die Verenigde Nasies van 2018 het meer as sestig lande regulasies uitgevaardig om die gebruik van weggooibare plastiekartikels te beperk of te verbied.
Besoedeling deur die see:11 feite wat u moet weet
So, hoe kom rommel in die see? Dit word gestort, gepomp, gemors, gelek en selfs met ons wasgoed uitgespoel. Elke jaar stel ons die wêreld se waterweë bloot aan 'n toenemende verskeidenheid besoedelstowwe - plastiekafval, chemiese afloop, ru -olie en meer.
Gelukkig is dit nie te laat om ons optrede op te ruim nie. Deel die vuil waarheid oor oseaanbesoedeling en help om 'n verskil te maak.
Oliestortings is nie die groot probleem nie.
Oliemors wat op die oog af gryp, is verantwoordelik vir slegs 12 persent van die olie in ons oseane. Drie keer soveel olie word na die see gelei deur afloop van ons paaie, riviere en afvoerpype.
Meer plastiek as vis.
Agt miljoen ton: Dit is hoeveel plastiek ons ​​jaarliks ​​in die oseane stort. Dit is ongeveer 17,6 miljard pond - of die ekwivalent van byna 57 000 blouwalvisse - elke jaar. Teen 2050 sal die plastiek van die see swaarder weeg as al die visse van die oseaan.
Daar is soveel rommel op see, die puin het reuse vullisvlekke gevorm. Daar is vyf van hulle regoor die wêreld, en die grootste - die Great Pacific Garbage Patch - bevat na raming 1,8 biljoen vullis en beslaan 'n gebied wat twee keer die grootte van Texas is.
Plastiek hou 'n dubbele gevaar in.
Asblik kan in kleiner stukkies - wat bekend staan ​​as mikroplastiek - deur sonblootstelling en golfwerking opgebreek word, waarna dit in die voedselketting kan kom. As dit uiteindelik agteruitgaan (wat die meeste plastiek 400 jaar neem), stel die proses chemikalieë vry wat die see verder besoedel.
China, Indonesië is die hoogste asblik.
Meer plastiek in die see kom uit China en Indonesië as op enige ander plek-saam is hulle verantwoordelik vir 'n derde van die plastiekbesoedeling. In werklikheid kom 80 persent van plastiekbesoedeling uit slegs 20 lande, insluitend die Verenigde State.
Besoedeling is in die mode (letterlik).
Met elke vrag wasgoed word meer as 700 000 sintetiese mikrovesels in ons waterweë gespoel. Anders as natuurlike materiale soos katoen of wol, breek hierdie plastiese vesels nie af nie. Een studie het getoon dat sintetiese mikrovesels tot 85 persent van alle strandvullis uitmaak.
Die meeste oseaanvullis lê op die bodem.
Net so onooglik soos die besoedeling van die see, kan dit wat ons nie kan sien nie, erger wees: 70 persent van die vullis van die see sak eintlik na die seebodem, wat beteken dat dit onwaarskynlik is dat ons dit ooit sal kan opruim.
Selfs voedingstowwe kan skadelik raak.
As dit in groot hoeveelhede op see gestort word, kan landbouvoedingstowwe soos stikstof die plofbare groei van alge stimuleer. As die alge ontbind, word suurstof in die omliggende waters verbruik, wat 'n uitgestrekte dooie gebied kan veroorsaak wat kan lei tot massa-afsterf van visse en ander seelewe.
Die aantal dooie sones groei.
In 2004 tel wetenskaplikes 146 hipoksiese sones (gebiede met so 'n lae suurstofkonsentrasie dat dierelewe versmoor en sterf) in die wêreld se oseane. Teen 2008 het die getal tot 405 gestyg. In 2017, in die Golf van Mexiko, het oseanograwe 'n dooie gebied byna die grootte van New Jersey opgespoor - die grootste dooie sone wat nog ooit gemeet is.
​Die oseane verloor mosselmassa.
Een uitwerking van kweekhuisvrystellings is verhoogde versuring van die oseaan, wat dit vir tweekleppiges, soos mossels, mossels en oesters, moeiliker maak om skulpe te vorm, wat die kans op oorlewing verminder, die voedselketting ontstel en die skulpvisbedryf van miljarde dollar beïnvloed.
Ons maak 'n raket daar onder.
Geraasbesoedeling wat deur skeepvaart en militêre aktiwiteite veroorsaak word, kan selskade veroorsaak aan 'n klas ongewerweldes wat jellievisse en anemone insluit. Hierdie diere is 'n belangrike voedselbron vir tuna, haaie, seeskilpaaie en ander wesens.
Watter lande skep die meeste asblik in die see?
SAN JOSE, Kalifornië - China en Indonesië is waarskynlik die belangrikste bronne van plastiek wat die oseane bereik, en is verantwoordelik vir meer as 'n derde van die plastiekbottels, sakke en ander afval wat in die see uitgespoel is, het 'n internasionale navorsingspan van omgewingswetenskaplikes berig.
Mariene bioloë en seeanaktiviste is ontsteld oor die plastiek wat deur die see vloei en strome van die Arktiese gebied na die Suidelike Stille Oseaan verstop. Maar die werklike hoeveelheid en bron daarvan is nie bekend nie, want verbruikersgewoontes en praktyke vir die beheer van besoedeling wissel wêreldwyd so wyd.
In 'n nuwe verslag oor globale vullis het navorsers in die VSA en Australië onder leiding van Jenna Jambeck, 'n omgewingsingenieur aan die Universiteit van Georgia, die deel bereken wat elk van 192 lande kon bydra tot plastiekafval in die oseane. Hulle studie is gebaseer op verbruikersdata en inligting oor afvalbestuur wat kusbevolkings regoor die wêreld dek. Die VSA was volgens die skatting van die navorsers die 20ste plek, wat verantwoordelik gehou word vir net minder as 1% van die wanbestuurde plastiekafval.
Hulle het hul berekeninge Donderdag in die joernaal Science gerapporteer en dit op die jaarlikse vergadering van die American Association for the Advancement of Science hier aangebied.
Dr Jambeck en haar kollegas het bereken dat mense wat binne 50 kilometer van die kus in hierdie lande woon, 'n totaal van 275 miljoen ton plastiekafval in 2010 genereer het. 'N Klein maar beduidende deel daarvan - tussen 4.8 miljoen en 12,7 miljoen ton weggegooide bottels, sakke, strooitjies, verpakking en ander items - het in die wêreld se oseane beland.
Top mariene puinitems wat gedurende die afgelope 25 jaar gevind is in opruimings
Hoe is dit gemeet?
Die doel van skoon water is ongewoon omdat die vier komponente daarvan-asblikbesoedeling, voedingstofbesoedeling, chemiese besoedeling en patogeenbesoedeling-beide status en druk aandui. Lae vlakke van hierdie faktore lewer 'n hoë doelstelling, maar hoë vlakke lewer 'n lae telling. Byvoorbeeld, heeltemal skoon water het geen asblikbesoedeling nie, dus word die status van hierdie komponent uitgedruk as 1 - Asblikbesoedeling. Die status van die ander komponente word ook uitgespreek. Vanaf 2015 is insetdata vir asblik verkry van Eriksen et al. (2014). Insetbronne vir data wat gebruik word om die status- en druk tellings vir die ander komponente te bereken, word in tabel S23 van Halpern et al. 2015. Die algehele doelstelling is die meetkundige gemiddelde van die tellings vir die vier komponente, wat ewe veel geweeg word.
Die gebruik van die meetkundige gemiddelde vergroot die belangrikheid van 'n baie slegte telling vir een van die komponente, wat ooreenstem met die openbare opvatting dat baie hoë vlakke van 'n enkele besoedeling die water 'te vuil' laat maak vir ontspanning of estetiese doeleindes.
Alle druk, insluitend mariene vullis, het verskillende effekte op verskillende doelwitte. Vir elke doel word die invloed van elke druk 'laag' (1), 'medium' (2) of 'hoog' (3) geweeg. Die werklike data-afgeleide waarde van die druk word dan vermenigvuldig met die gewig wat aan die doel toegeken is. Die proses word herhaal vir elke druk-doel-kombinasie. Die som van die waardes gedeel deur 3 (die (die maksimum druk-doelwaarde) druk die totale invloed van die druk op die doel uit.
Mariene asblik is 'n druk vir verskeie van die Ocean Health Index -doelwitte. Mariene afval het 'n hoë effek (gewig = 3) op toerisme en ontspanning, lewensbestaan ​​en ekonomie aan die kus (toerisme), 'n gevoel van plek (spesiale plekke) en skoon waters. Dit het 'n lae effek (gewig = 1) op die lewensbestaan ​​en -ekonomie van die kus (waarneming van mariene walvisse), sin van plek (ikoniese spesies) en biodiversiteit (spesies).
Het u al ooit by 'n watermassa verbygegaan en 'n walglike asblik daar bo sien dryf? Was die water 'n afstootlike bruin slyk as gevolg van oormatige hoeveelhede riool daarin? As jy dit nog nie beleef het nie, het ek. Ek is in die span vir my skool. Ons ervaar elke dag die gruwelike riool en rommel wat in die riviere gestort word. Ons roei op twee riviere in Washington, DC: die Anacostia en die Potomac. Hierdie riviere is die tuiste van allerhande wildlewe en is ook feitlik die tuiste van roeiers. Die dag voor 'n groot regatta het my span 'n boot geneem om te oefen, toe die polisie ons stop. Hulle het vir ons gesê 200 000 liter riool word in ons rivier gestort, wat veroorsaak dat ons nie roei nie omdat die bakteriepeil te hoog was. Ontsteld het ek huis toe gegaan en navorsing gedoen. Dit blyk dat die meeste besoedeling wat in die riviere gestort word, eerder deur groot ondernemings as deur individue veroorsaak is. Ek het ook uitgevind dat die regering nie genoeg doen om dit te stop nie!
Die besoedelde riviere is nie net veilig vir mense nie, maar dit belemmer ook die reputasie van ons land se hoofstad. As die riviere vuil is, gee dit toeriste die indruk dat Amerika walglik is. Selfs president Lyndon Johnson het gesê: "Die Potomacrivier is 'n nasionale skande." As die president dink dat die rivier 'n skande is, dink dan aan wat buitelandse besoekers moet dink. Ongelukkig is die Potomacrivier nie die enigste rivier in die VSA met besoedelingsprobleme nie. Die Cuyahoga -rivier in Ohio het byvoorbeeld aan die brand geslaan weens industriële afval. Dink daaraan, die rivier aan die brand geslaan. Alhoewel mense in die VSA meer omgewingsversigtig en pligsgetrou geword het, neem die regering nie naastenby genoeg stappe om besoedeling te voorkom nie.
Groot ondernemings dink nie aan die gevolge van die omgewing as hulle van hul ongewenste afval ontslae raak nie. Dit is makliker vir die korporasie om hul afval in die plaaslike waterweg te gooi as om dit behoorlik te verwyder. As hulle gevang word, beboet die regering hulle. 'N Klein boete is egter geen probleem vir grootskaalse ondernemings nie. Hulle betaal net die boete en gooi hul oorskiet in die water. Dit bring die idee dat daar groter boetes en persoonlike aanspreeklikheid moet wees vir korporasies wat ons waters besoedel.
Alhoewel boetes verhoog moet word, kan die regering wys op beleidsredes waarom daar nie groter boetes vir korporasies moet wees nie. Die regering handhaaf byvoorbeeld 'n beleid wat korporasie beskerm, en beweer byvoorbeeld dat ondernemings 'n reg op privaatheid verdien via die Grondwet. Tweedens wys die regering op moontlike bankrotskap as gevolg van boetes, wat weer tot werkloosheid kan lei. Ten slotte kan die regering ook glo dat ondernemings nie so baie skade aan die omgewing veroorsaak nie, of dat grootskaalse ondernemings moontlik nie die enigste faktore van besoedeling is nie.
Sommige mense voel dat die regering nie by die onderneming se onderneming betrokke moet raak nie. Die hoeksteen van ons samelewing is dat ons in 'n vrye land woon, en dan per definisie die reg op privaatheid het; die regering behoort nie betrokke te raak nie, of ten minste daarby betrokke te wees. Die regering sal egter nie besoedeling kan voorkom voordat hy die presiese oorsaak van die besoedeling in die onderneming agterkom nie. Sodra dit uitvind wat die besoedeling veroorsaak, kan dit 'n manier vind om van die besoedeling ontslae te raak. Boonop verteenwoordig die regering ons nasie en moet hulle die beste belang van die burgers in gedagte hou. Dit moet besorg wees oor ons algemene welsyn, wat in die aanhef van die Grondwet staan. Die regering kan nie vir ons gesondheid sorg nie, tensy dit besoedeling probeer voorkom deur boetes te verhoog.
'N Ander idee wat deur die burgers kan gaan, is dat maatskappye bankrot kan raak as boetes verhoog word, wat mense kan laat werkloos raak. Daar kan aangevoer word dat Amerika reeds 'n aansienlike bedrag skuld het en dat daar geen positiewe uitkoms sou wees as meer mense hul werk verloor nie. Tog, as ondernemings soveel besoedeling veroorsaak en ons gesondheid benadeel, moet die onderneming miskien nie meer werk nie. Ons gesondheid moet voor hul wins kom. Daarbenewens is daar ander werk wat mense kan verrig wat nie soveel besmetting veroorsaak nie. Terselfdertyd is daar werknemers wat nie bewus is van die besoedeling nie, wat vir die onderneming werk, maar nie betrokke is by die deel wat besoedel nie. Daarom, in plaas daarvan om die hele onderneming te sluit en ALLES in die onderneming te laat verloor, moet daar ook persoonlike aanspreeklikheid wees, soos tronkstraf, vir die werknemers wat verantwoordelik is vir die gedrag van die onderneming, soos#8211 die uitvoerende hoof.
Benewens bankrotskap, is daar die oortuiging dat ondernemings nie die omgewing baie skade berokken nie, sodat die regering dit nie moet hef nie. In werklikheid veroorsaak ondernemings 'n GROOT hoeveelheid omgewingskwessies. Die hoeveelheid besoedeling wat ondernemings genereer, is so groot dat dit die voedselweb van die omgewing deurmekaar maak, soos gesien in 'n studie in 1995. 'n Groot vis se dieet bestaan ​​byvoorbeeld uit kleiner visse wat insekte eet wat plante eet. As een van die spesies uitsterf, het die ander spesies minder kans om te oorleef. As die insek weens besoedeling uitsterf, sal die kleiner visse nie kan eet nie, ens. Dus, hoe hou dit verband met burgers?
'N Voorbeeld kan gesien word in die Exxon Oil Spill. Exxon vervoer olie oor 'n Sound in Alaska toe hulle 10,9 miljoen liter olie in die water gelek het. Dit vorm 'n versperringslaag oor die water. Die Exxon Company het gedink dit is net 'n laag olie en sal nie veel skade berokken nie. Daardie een laag olie het egter verhoed dat sonlig binnedring, wat verhoed dat fotosintese in die waterplante voorkom, wat veroorsaak dat hulle sterf. As gevolg hiervan het die hele voedselketting 'n impak gehad en uiteindelik mense geraak. Mense verbruik jaarliks ​​tussen 1 biljoen en 2,7 biljoen pond vis. As vis uitgesterf het, sou mense 'n alternatiewe bron vir voedsel moes vind. Besoedeling wat die voedselvoorraad deurmekaar maak, kan uitgeskakel of tot die minimum beperk word as daar hoër boetes of persoonlike aanspreeklikheid vir besoedelende ondernemings is.
Behalwe dat dit die voedselwebben benadeel, kom baie mense se gesondheidsprobleme ook voor met waterbesoedeling. Volgens dosomething.org dra kinders en tieners in besoedelde omgewings op 'n gegewe tydstip ongeveer 1000 parasitiese wurms in hul liggaam, wat veroorsaak dat 'n kind elke 20 sekondes aan 'n waterverwante siekte sterf. A typical school classroom has around 25 students. If a child dies every 20 seconds from a water related disease, it would take a little over 8 minutes for everyone in that class to die. As if parasitic worms aren't enough, the world's water pollution and sanitation crisis claims more lives through disease than any war can claim through the use of weapons.