Korintiese helm - Wikipedia
'n Brons Korintiese helm
Die Korintiese helm (Oudgrieks: κόρυς κορινθίη) was 'n tipe bronshelm waarvan latere tipes die hele hoof en nek bedek het, met openinge vir die oë en die mond. 'n Lang en gebuigde beskermende plaat het die agterkant van die nek beskerm, soortgelyk aan die latere Romeinse Cassis of die Duitse Stahlhelm.
Argeologiese bewyse[wysig | wysig bron]
Die Korintiese helm blyk (op basis van artistieke en argeologiese bewyse) die gewildste tipe helm te gewees het gedurende die argaïese en klassieke tydperk. Die het egter geleidelik plekgemaak vir die Pylostipe, wat goedkoper was om te maak en nie die draers se sig en gehoor belemmer het nie. In die 4de eeu v.C. is die Korintiese helmtipe dan ook deur die Thraciese, Chalkidisiese en Attiese tipes vervang. Talryke voorbeelde van hierdie helm is al opgegrawe. Ook word dit dikwels afgebeeld op Oud-Griekse keramiek.
Literêre bewyse[wysig | wysig bron]
Herodotus vermeld die Korintiese helm in sy Historiëe waar hy skryf oor die Machlyers en Auseërs, twee stamme wat langs die Triton-rivier in antieke Libië gewoon het (die area omvat ook 'n deel van die huidige Tunisië). Hierdie stamme het jaarliks twee groepe van die mooiste maagde gekies om 'n seremoniële geveg teen mekaar te voer. Die rituele geveg het deel uitgemaak van 'n fees ter ere van die maagdelike godin Athena. Daar is geglo dat jong vroue wat tydens hierdie ritueel aan hul wonde beswyk het oneerlik was oor hul maagdelikheid (Historiëe IV 180).