Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 29 Februarie 2004v (oggend)
Lofpsalm: Psalm 122:1
Psalm 141:8, 9
Psalm 81:1, 4
Skriflesing: Lukas 19
Teks: Lukas 19: 38
Geseënd is die Koning wat kom in die Naam van die Here, vrede in die hemel en heerlikheid in die hoogste hemele.
Toe hierdie intog van die Here in Jerusalem plaasgevind het, het ’n baie ou profesie waar geword. Ongeveer vyf eeue tevore het Sagaria hierdie gebeurtenis presies voorspel. Die profeet Sagaria (9:9) het geprofeteer en die volk aangespoor om te sing (AFR83):
Hy is regverdig
en Hy is ’n Oorwinnaar
Hy is nederig en ry op ’n donkie
die hingsvul van ’n donkie.
Toe kom die Koning! Dit was ’n baie merkwaardige tydstip toe die profesie in vervulling gegaan het:
Jesus het vir die laaste keer tydens sy aardse lewe Jerusalem toe gekom.
Hy het gekom om te sterf – en Hy het dit geweet.
Hy het gekom om as die God van lewe die dood te oorwin nadat Hy gesterf het. En om ook na sy opstanding as die Ewiglewende na die hemel toe weg te vaar.
Sagaria het dit voorspel met die woorde:
. . . kragtens die bloed van jou verbond sal Ek jou gevangenes loslaat uit die put sonder water.
Sagaria se profesie was selfs nog meer presies. Hy het tot die rydier en die wyse van die intog voorspel:
Verheug jou grootliks, o dogter van Sion! Juig, o dogter van Jerusalem! Kyk, jou Koning kom na jou; regverdig en ’n oorwinnaar is Hy; nederig en Hy ry op ’n esel – op ’n jong esel, die vul van ’n eselin (Sag. 9:9 AFR53).
Om die volk te laat verstaan dat dit die Messias is wat gekom het, het die Here Jerusalem toe gery, presies soos wat dit voorspel is: op ’n jong donkiehingsvul. Die veronderstelling was dat elkeen wat sy Bybel geken het dadelik die geleentheid uit die Bybel sou onthou, en daarmee terselfdertyd ook die Messias sou herken het.
Die volk se verwagting van Wie en hoe die Messias moes wees, was egter verkeerd omdat dit hoofsaaklik daarop gerig was dat Hy ’n aardse leier moes wees.
Die feit dat Hy op ’n donkie gery het, was juis om daarmee sy nederigheid en diens wat Hy aan die kruis gaan volbring het, uit te beeld.
Die bedoeling was om daarmee uit te beeld dat sy toekomstige heerskappy nie een van geweld gaan wees nie, maar een van vrede en in sagtheid.
Al het die skares dit nie presies verstaan nie, het die Here dit by hierdie geleentheid nogtans so beskik dat die skares Hom as die Messias-Koning in Jerusalem ingelei het.
Daarmee het Jesus openlik aanspraak gemaak daarop dat Hy Israel se Vredekoning is. Sagaria het dit ook voorspel (9:10).
Hy het gesê dat hierdie Koning van Sion die strydboog sal vernietig en aan die nasies vrede sal gee.
Sy heerskappy sal ook nie deur landsgrense beperk word nie: sy heerskappy sal wees tot aan die eindes van die aarde.
Hy het vir die laaste keer Jerusalem toe gekom om by hierdie geleentheid deur die dood heen sy Koninkryk van ewige lewe op te rig.
Dit beteken dat die Here na sy kruisdood en opstanding na die hemele gaan terugkeer. Daarom is daar ook die groot ooreenstemming tussen hierdie dag en die nag van sy geboorte.
Toe Hy gebore is, het die engele gesing: Eer aan God in die hoogste hemele, in die mense ’n welbehae.
Nou het die volk uitgeroep: Geseënd is die Koning wat aankom in die Naam van die Here! Vrede in die hemel en heerlikheid in die hoogste hemele.
Matteus skryf dat die skare uitgeroep het: Hosanna in die hoogste hemele!
In hierdie vreugde-uitroepe, soos die twee evangeliste dit beskryf, kom die hele verlossingsraad van God in Christus na vore.
Christus is inderdaad God en Koning.
Hy het gekom om aan ons die ewige vrede te gee – ’n vrede wat ons vry maak van sonde en van alle vorme van gebrokenheid, lyding en agteruitgang.
Die vreugde-uitroepe van die volk het egter by die kruis verbygespring, want dit het uitgeroep dat daar heerlikheid in die hoogste hemele is. Natuurlik sien dit daarop dat Jesus opvaar na die hemel, en dat die hemel gevul word met sy Goddelike heerlikheid.
Dit is heeltemal waar, maar ons gedenk vanoggend die gebeurtenis wat al hierdie dinge waar en werklik gemaak het, naamlik die kruisdood van die Here Jesus.
Hy het die dood juis direk gekonfronteer, en oorwin.
In hierdie proses het Hy aan die een kant God se straf oor ons sondes gedra. Aan die ander kant het Hy ons met God versoen.
Met sy opstanding het Hy vir ons die pad uit die dood uit terug in die lewe oopgemaak.
Kom vier Nagmaal, en luister na die Here se woorde as Hy u van al hierdie dinge verseker.
Sy liggaam is gebreek, en sy bloed is vergiet, sodat ons opstanding en verblyf in sy koninkryk ’n werklikheid is.
Daarmee saam sê ons ook in ons harte: Geseënd is die Koning wat in God se Naam gekom het. Terselfdertyd dank ons God dat ons die vrede in die hemel kan beleef in die gebruik van die sakrament.
En ons rig ons oë op die heerlikheid in die hoogste hemele waarheen die Here Jesus ons na ons dood en met sy wederkoms neem kragtens die kruis.
Psalm 32:2, 3
Tydens Nagmaal: Psalm 145; Psalm 118
Slotpsalm: Psalm 116
Datum: 29 Februarie 2004v (oggend)