Waarskynlik die grootste gebrek in die hele proses is dat daar nooit voorsiening gemaak is vir een of ander vorm van administratiewe hersiening nie. Dit beteken dat waar 'n amnestiekomitee 'n verkeerde bevinding gemaak het en amnestie geweier is, die persoon aan wie amnestie geweier is, die Hooggeregshof om hersiening moet nader. Die regskoste in so 'n geval kan enorm wees en 'n miljoen of meer rand beloop wat dit vir die meeste oud-lede van die veiligheidstak onbekostigbaar maak. Daarbenewens is die gronde waarop hersiening gevra kan word meer beperk as in die geval van 'n gewone strafsaak. Inderdaad 'n skreiende onreg waaraan oud-lede van die veiligheidstak blootgestel is.