‘n Ou, bekende pad – sovele kere gery in ‘n ander, meer geborge tyd, toe my (gewese) skoonsus en haar oorlede man se deur steeds wawyd oopgestaan het vir haar boetie en sy gesin. Die Afrikalug tower die mooiste sonsondergangkleure op, spesiaal vir my VSA-kind, wat ‘n tydjie afknyp om vir haar Bosveldfamilie te gaan kuier – mense wat sy nege jaar laas gesien het en na wie sy so verlang.
My skoonsus se seun en sy liewe vrou het saam kom kuier. Die st. 5-seuntjie van weleer is nou ‘n welvarende sakeman, boer en gemeenskapsleier. Ek onthou…
Ons gaan kyk na die jong boer se nuwe Brahmanstoet: soos die veewagter Josef vir hulle fluit, doem die groot roomkleurige diere geruisloos tussen die lang groen riete op. Josef stap na ‘n mooi jong vers, slaan sy arm om die groot nek, krap die bees op die voorkop. As sy kon, sou sy sekerlik gespin het. Haar naam is “Mistress”.
My jonger skoonsus borduur graag om spesiale geskenke te kan gee. Terwyl sy borduur, weef sy wense en gebede vir daardie persoon in haar handewerk in. In my tas is ‘n geskenkhanddoek waarop sy geborduur het: VREDE. Hoe het sy geweet…?