onthou-koutjies, notules, versies, gewaarwordings en gebeure... daarop uit om die mono-manier van dink oor dinge te vermink
Gesprek met 'n loodgieter...
Ek het noudiedag met ' n outjie gesels wat geysers regmaak. Nie binne werksure ontmoet nie, sommer iemand wat by ' n partytjie aan my voorgestel is. Die normale formaliteite, my naam is pietie, my naam is sannie. En dan die alledaagse vraag: Wat doen jy?
Hy het aanhou om my vraag te ontduik. Ek vrae weer, en hy trippel al om die antwoord, om die antwoord. Toe besef ek dat dit vir hom ' n verleentheid is om te sê wat hy doen. Dat hy dink ek gaan hom oordeel volgens die baadjie wat hy elke dag aantrek.
Dis vir my ' n interessante ding, die.
Ons oordeel seker almal so. Daar is seker mense wat erger oordeel as ander.
Mens hoor van clubs waar mans by die kroeg sit met hul karsleutels op die toonbank om vroue te beïndruk. Maar hoe lank is die nuutste Porsche of Z4/5/6 (waar trek ons nou al?) goed genoeg?
Wat ek besef het is dat die rede waarom ek vra nie werklik is om te hoor wat die persoon doen nie. Ek vra maar omdat dit is wat ' n mens vra. Dis die gebruik. Maar waarna ek eintlik luister is die stemtoon. Ek kyk eintlik na die manier hoe die mens se oë dof word of verhelder by die vraag.
Jy sien: Ek wil eintlik weet of jy doen wat jy doen omdat daar vir jou geen ander doen-ding is wat jou lewe die moeite werd sal maak nie. Of jy met oortuiging elke dag aanpak omdat jy weet jy is waar jy jou heel beste bydrae kan lewer. Trek jy in die oggend jou droom saam met jou werksklere aan, loop jy by die deur uit met integriteit?
Ek is self soms in die posisie waar ek iets moet doen wat ek weet nie helemal is wat ek moet doen nie. Ek dink ons loop almal soms omdraaie na ons nissie toe. Maar die kruks is of jy vir altyd daar gaan bly. Dalk uit vrees vir jou eintlike uitdaging. As jy net daar bly vir die nodige tydperk, terwyl jy sekere verpligtinge moet nakom, is dit goed. Maar ons moet almal oppas om nie ons nis prys te gee vir ' n bietjie gemak nie. Doen wat nodig is, maar hou aan soek na die gaping om te word waarvoor jy gemaak is.
Dalk moet ek in die vervolg die vraag verander.
Goeiedag, My naam is Linda. Lekker weer wat ons het.
Is jy oortuig jy doen wat jy moet vir 'n lewe?
Posted by stroibessi at 3:29 pm 1 comment:
Ek is dol oor kommunikasie, en raak maklik verstrengel in die manier hoe ons betekenis aan dinge soos woorde en beelde heg.
Blog Archive February 2010 (1) December 2009 (2) November 2009 (2) October 2009 (1) July 2009 (1) June 2009 (1) May 2009 (3) July 2008 (1) June 2008 (3) May 2008 (1) February 2008 (1) January 2008 (2) December 2007 (2) September 2007 (2) August 2007 (2) July 2007 (2) June 2007 (2) May 2007 (3) April 2007 (3) March 2007 (6) February 2007 (3) January 2007 (2) December 2006 (8) November 2006 (2) October 2006 (5) September 2006 (2) August 2006 (4) July 2006 (3) June 2006 (3)
Die Goree instituut
Garg se Unzola (a.k.a: Di Buti)
Postsecret: eienaardige gemeenskapskunsprojek vir depressiewe mense.