(2017 11 12 2e) Christus koop sondaars met sy bloed los Heb 9 v15 tot 28 – Gereformeerde Kerk Vereeniging
Christus is Middelaar van God se verbond
Die skrywer gebruik ‘n Griekse woord in twee betekenisse; in Afrikaans testament en verbond. Hy benut beide betekenisse:
‘n Testament tree in werking wanneer die testamentmaker doodgaan. God is die Een wat die testament gemaak het. Natuurlik kan die lewende God nie doodgaan nie. Hy het beskik dat sy Seun as offer moes sterf. Ons is baie bekend met mense wat gewelddadig sterf. Die slagoffers se bloed vloei. Die dood en bloed kom in ons fokusgedeelte aan die orde.
In die ou verbond het dierebloed twee funksies gehad:
Die gebruik was om ‘n staatsverdrag of -verbond te verseël met diere geslag is. Die karkasse is in twee helftes verdeel op die grond uitgepak met ‘n paadjie tussenin. Hierdie seremonie tussen die Here en Abram word in Gen 15 beskryf. Die Here het alleen die paadjie deurgegaan in die teken van ‘n oond wat rook en ‘n fakkel wat brand. Daarmee het die Here self sy verbond met Abram en sy nageslag verseël.
Die eerste testament of verbond het die Here by Sinai met sy volk gesluit. In opdrag van die Here het geslagte diere in die tabernakel en die tempel as offer gedien. Die bloed is op beide volk en die tabernakel gesprinkel om hulle te reinig vir die ontmoeting met die Here.
Moses het die jong Israeliete gestuur om bulle as maaltydoffer en brandoffer te offer. Die helfte van die bloed is oor die altaar gesprinkel, die ander helfte op die volk met die woorde: Dit is die bloed van die verbond wat die Here op grond van al hierdie gebooie met julle gesluit het (Eks 24:8; vgl ook Lev 14 en Heb 9:19, 20). Die bloed van die diere waarmee die goed en die mense besprinkel is, het twee funksies gehad: (1) dit het die Here se verbond met sy volk simbolies verseël en (2) die simboliese reiniging van die tabernakel en alles daarin, sowel as van die volk van die Here.; dus dien dit as seël en as reiniging.
Die skrywer voer die aangeleentheid onder leiding van die Heilige Gees verder: Byna alles word volgens die wet met bloed gereinig, en sonder die vergieting van bloed vind daar geen vergewing plaas nie (Heb 9:22). Bloed verseël en reinig; gestorte bloed lei tot vergewing van sondes; tot loskoping van die sondaar (Heb 9:15). Hier is dit nodig om op te merk: Al die bloed van die ou testament of verbond het vooruit gewys na die bloed van Christus wat Hy vir ons sondes gestort het.
Vanaand gaan twee mense met water wat besprinkel word, gedoop word. Waarom besprinkeling? Sedert die tyd van die ou testament of verbond het besprinkeling gedien om die Here se verbond simbolies te beseël en om die volk te reinig. Die water van die doop wys ook vanaand terug na die bloed van Christus wat die Here se verbond met ons beseël en wat ons van al ons sondes reinig.
Iemand (König) merk op dat die NT op twee plekke na besprinkeling verwys, maar nêrens na onderdompeling nie. Ons kyk na hierdie twee Skrifgedeeltes:
… laat ons toetree met ’n waaragtige hart in volle geloofsversekerdheid, die harte deur besprenkeling gereinig van ’n slegte gewete en die liggaam gewas met rein water (Heb 10:22 – ‘53 vert) en
Soos God die Vader dit vooraf bestem het, het Hy julle uitverkies en deur die Gees afgesonder om aan Hom gehoorsaam te wees en besprinkel te word met die bloed van Jesus Christus (1 Pet 1:2).
Die teenstanders van die besprinkelingsdoop beweer dat die woord doop in die Nuwe Testament altyd net onderdompeling beteken. Kom ons toets dit aan die Skrif: Omdat hulle almal vir Moses gevolg het, is hulle almal in die wolk en in die see gedoop (1 Kor 10:2). Die Israeliete in in die see gedoop. Nie hulle nie, maar die Egiptenaars is in die see onderdompel.
Josh en Vicky, julle besprinkelingsdoop vanaand is ‘n Bybelse en daarom ‘n Bybelse, geldige en werklike doop. Met julle doop beseël die Here sy verbond met julle deur die bloed van sy Seun en bevestig Hy dat Hy julle deur sy bloed gereinig het van julle sondes. Die bloed van die Seun van God is die saak waarom julle doop gaan – waarom elke doop behoort te gaan.
Christus as Hoëpriester en volmaakte offer
Jesus Christus word ook in ons fokusgedeelte aan ons voorgehou as beide Hoëpriester en offer. Ons lees in Heb 7 hoedat Christus, ooreenkomstig Ps 110 ‘n priester vir ewig (Heb 7:21) is en wél volgens die priesterorde van Melgisedek (Heb 7:17).
As ons enigste Hoëpriester bring ons Here Jesus Christus ook ‘n offer. Tussen sy offerande en dié van die hoëpriester van die Ou Testament, is daar egter belangrike verskille:
Christus bring ‘n eenmalige offer
Die hoëpriester van die Ou Testament moes eenmaal per jaar op die Groot Versoendag die offer bring ter versoening van sy en die volk se sondes. Elke jong bul en elke ram wat geoffer is, het die boodskap van onvolkomenheid gedra. Elke jong bul en elke ram het as’t ware geroep na die ware offer.
Christus se offer is die egte, die werklike offer. Sy offer vervul elke offer wat in die ou bedeling gebring is. Sy enkele offer was genoeg om sondaars los te koop en te vergewe.
Die plek waar die offer gebring is
Sy offer het Hy nie in die tent van samekoms / ontmoeting gebring, soos wat Aäron dit gedoen het nie en ook nie in die tempel, soos wat die priesters sedert Salomo se tyd dit gedoen het nie. Beide die tent van samekoms / ontmoeting en die tempel te Jerusalem was blote namaaksel, teëbeeld, antitipe van die ware heiligdom, dié heiligdom waar Christus sy offer gebring het.
Hy bring sy offer in die hemelse heiligdom. Sy verdienste lê Hy na sy hemelvaart voor die genadetroon in die hemel neer. Daar lê Hy sy volmaakte offer neer; sluit Hy sy verlossingswerk af.
Die offer wat gebring is
Die hoëpriester het die tent van samekoms / ontmoeting ingegaan met die bloed van ‘n jong bul en ‘n ram – dus nie met sy eie bloed nie (Heb 9:25). Die bloed van die dier moes vloei, vanweë die erns van die mens se sonde. Tog was dit nie mensebloed, die bloed van die werklike skuldige wat gevloei het nie.
Toe Christus die hemelse heiligdom binnegegaan het, was dit met sy eie bloed. Hy is ware mens. Sy bloed is op Golgota gestort. Daar het Hy geboet vir al die sondes van al die mense van alle tye. Daar het God sy oordeel oor die sonde voltrek: die mens wat gesondig het, moet sterf. Christus het sy lewe aan die kruis op Golgota af gelê.
Hy is die sondelose hoëpriester
Die hoëpriester van die Ou Testamentiese bedeling moes op die Groot Versoendag eers vir sy eie sonde versoening doen. Aäron se seuns wat nie erns met hul eie sondeskuld gemaak het nie en sommer maar net die allerheiligste in die tent van samekoms / ontmoeting betree het, voor die Heilige God wou verskyn, het daarom gesterf (Lev 16:1).
Toe Christus die versoeningsoffer bring, het Hy dit as sondelose Hoëpriester, as die ware hoëpriester gebring. Sy offer was die volmaakte offer net vir ons sondes. Hy het ware versoening tussen ons en die Here God bewerk.
As enigste Middelaar en groot Hoëpriester het Christus Homself een maal en vir altyd geoffer. Sy bloed reinig sondaars en koop ons los. Ons verlossing is te danke aan Christus alleen.
Die skrywer gebruik ‘n Griekse woord in twee betekenisse; in Afrikaans testament en verbond. ‘n Testament tree in werking wanneer die testamentmaker doodgaan. In die ou verbond het dierebloed gedien as offer en ook om beide volk en die tabernakel te reinig vir die ontmoeting met die Here. As enigste Middelaar en groot Hoëpriester het Christus Homself een maal en vir altyd geoffer. Sy bloed reinig sondaars en koop ons los. Ons verlossing is te danke aan Christus alleen.
Die preek is beskikbaar in .pdf-formaat. Kliek op die naam wat volg: (2017 11 12) Net Christus se offer koop sondaars los Heb 9 v15 tot 28
CategoriesGereformeerde Identiteit, Hebreërs, Preke, Sakramente - doop
Previous PostPrevious (2017 11 12 1e) Die koninkryk van God is net vir kinders Mark 10 v14b tot 16 ♪
Next PostNext Doop na belydenis en aflegging van belydenis van geloof