Trouens, dis meer as ’n skeeftrek. Die regering van die dag – wat gerieflikheidshalwe deur die regerende party aan die ANC gelyk gestel word – werk met ’n begrip van nasie wat daarop uit is om hierdie binêre spanning te vernietig. Tensy, miskien, behalwe. As hierdie spanning swart Afrika-gemeenskappe betrek.
Daar is verskeie redes waarom die ANC dit doen. Die belangrikste hiervan is dat dit ’n swart nasionalisme beplan wat identiteite wat nie daarmee saamval, sal vernietig. Al sê die ANC ook wat, dis die indruk wat hy skep en ek dink dis reg as nie-swart Suid-Afrikaanse gemeenskappe dit so sien – en op hul hoede is daarvoor.
Maar nou eers, ’n inleidende nota oor my blog vir vandag. Ek sit enkele weke gelede in Algiers, die hoofstad van Algerië. Ek was daar as deel van ’n kontingent Suid-Afrikaanse skrywers wat Breyten Breytenbach en Rian Malan ingesluit het. Een oggend sluit my swart kollega, die skrywer en digter Vonani Bila by ons aan op die terras. Bila skryf in siTsonga, Sotho sowel as Engels en as uitgewer gee hy letterkunde uit in swart inheemse Suid-Afrikaanse tale.
Ons beskou onsself albei as “taalstryders”. Ons het heerlik hieroor gesels en oor veel saamgestem. Maar op ’n kol draai hy na my en sê met ’n troefende glimlag: “So, ek sien jy sê die vlag kan darem maar bly.” Ek het ’n paar sekondes geneem op te snap. Hy ket my vorige blog op hierdie webwerf in sy hotelkamer in Algiers gelees. Uiteraard het hy dit in Afrikaans gelees, die taal waarin die blog geskryf is.