Varkkotelette met gebraaide rooikoolresep - Nuwe resepte
Varkkotelette met gebraaide rooikool
1/4 koppie growwe kosher sout
1/4 koppie (verpak) goue bruinsuiker
4 1 tot 1 1/4 duim dik varkribbetjies
3/4 koppie dun gesnyde rooi ui
6 koppies dun gesnyde rooikool (ongeveer 1/2 groot kop)
1 groot vars tiemietakkie
2 vars salieblare plus 1 teelepel gekapte vars salie
1 groot vars roosmaryntakkie
Bring 6 koppies water, 1/4 koppie kosher sout, 1/4 koppie bruinsuiker, heelpeper en lourierblare in 'n groot kastrol, roer om sout en bruinsuiker op te los. Koel pekelwater heeltemal in yskas; voeg varktjops by en sit oornag in die yskas.
VIR ROOI KABEL:
Verhit olyfolie in 'n groot kastrol oor medium hoë hitte. Voeg gesnyde rooi ui by en soteer 2 minute. Roer lourierblaar, salie takkie en gedroogde fyngemaakte rooipeper by. Voeg gesnyde rooikool by en kook tot verlep en bros, roer gereeld, ongeveer 10 minute. VOORUIT: Kan 2 uur vooruit gemaak word. Laat staan ​​by kamertemperatuur.
Voorverhit die oond tot 300 ° F. Verwyder varktjops uit pekelwater; klop droog. Geur liggies met sout en mildelik met gemaalde swartpeper. Verhit olyfolie in 'n groot oondvaste pan oor hoë hitte. Kook varktjops in die pan tot bruin, sowat 3 minute aan elke kant. Plaas die pannetjie in die oond en kook tot die termometer, ongeveer 7 minute, horisontaal in varkkotelette geplaas word. Plaas die varkvleis op die bord (moenie die pannetjie skoonmaak nie). Voeg hoenderbouillon, beesvleisbouillon, tiemietakkie, salieblare, roosmaryntakkie en pietersielietakkie by die pan en kook tot die vloeistof ongeveer 9 minute verminder is tot 1/2 koppie. Gooi kruie weg. Klits 1 teelepel gekapte salie en 1 eetlepel botter by. Bly warm.
Opwarm kool. Roer die oorblywende 2 eetlepels botter en 2 eetlepels rooiwynasyn by. Geur na smaak met sout en peper.
Verdeel kool tussen borde. Plaas 1 varkvleis op elke bord. Bedruip varkvleis met sous en sit voor.
Resep deur Church Main in Canajoharie NY Beoordelingsafdeling
Gebraaide kool en 'n vinnige en eenvoudige Ierse bygereg
Gebraaide kool of gebraaide kool word eers gesny en dan in warm gesmelte botter in 'n pan oor medium hoë hitte gegooi. Hierdie gaarmaakmetode skep 'n sagte, maar effens bros koolbykos.
Gesoteerde of gebraaide kool is moontlik nie bo-aan jou lys van groente-geregte nie, tensy jy van kool hou soos ek. Ek is Iers, en ek het grootgeword met kool en hou van allerhande groen groente.
Vroeër jare in Ierland is kool saam met spek gaargemaak in 'n groot swart pot, bekend as 'bastible'. Die hele gesin het gekook in hierdie pot wat oor die oop vuur in die Ierse kothuise gehang het.
Gekookte kool is die meer tradisionele manier om Ierse styl van kool te kook. Maar vandag wil ek my nuwe gunsteling manier om kool te kook, deel in 'n warm pan met gesmelte botter. Gewoonlik 'n lekker liplek.
Lendertjie varkvleis met gebraaide groente
Ek het baie soetrissies by die kruidenierswinkel gaan haal, die geel en oranje soetrissie is teen dieselfde prys as die rooi soetrissies te koop, wat die idee gemaak het dat kleurvolle pepergeregte onweerstaanbaar is. Daar was ook 'n uitstekende prys vir bababok -choy, wat altyd heerlik is saam met varkvleis, en ek het besluit om 'n varktjop en groente -gereg te maak.
Ek het begin deur 2 lendertjops in 'n marinade van 1 eetlepel grondboontjiebotter, 2 teelepels tamari -sous en 1 eetlepel gerasperde vars gemmer vir ongeveer 4 uur te marineer. Toe dit tyd was om te kook, het ek alles begin kap, aangesien hulle almal relatief vinnig kook.
Ek het 1/4 van 'n geel en 'n rooi soetrissie, 3 baba bok choy, ongeveer 1/4 van 'n rooi ui, 1 groot knoffelhuisie, 1 duim vars gemmer en 1/4 van 'n jalapeño peper gekap. Ek het ook 'n suurlemoen in die helfte gesny en gereed om uit te druk.
Ek het die vark lendertjies in my gietyster -braaipan gebraai, ongeveer 5 minute aan die een kant en 3 aan die ander kant. Ek haal toe die pan van die hitte af en verhit my braaipan met 1 eetlepel grondboontjiebotter. Ek het die gemmer, knoffel en jalapeño bygevoeg met 'n bietjie sout en peper en dit saam geroer en ongeveer 'n minuut laat kook voordat die rooi uie bygevoeg word. Toe hulle effens sag word, voeg ek die soetrissie by. Ek laat hulle ongeveer 2 minute kook voordat ek die bok choy byvoeg. Ek het sout en peper en 'n skeut sriracha -sous bygevoeg en laat kook tot sag. Toe druk ek die suurlemoen bo -op en roer dit by.
Dit het 2 porsies gemaak. Die geurmengsel was heerlik, die skeut sriracha 'n bietjie warmte in 'n taamlik sagte mengsel van groente wat as 'n heerlike agtergrond vir 'n lekker kapsel gedien het.
Gekapte mosterdvarkies met gebraaide kool
Hierdie een-pannetjie-maaltyd is ideaal vir vermaak. Deur die varktjops te sny, kry hulle 'n lekker bruin kors en vorm 'n goeie basis in die koekpan vir die mosterdsous. Sit voor saam met gekookte gebotterde aartappels of gestoomde rys.
6 koppies gesnyde rooikool
4 ingebakte varktjops (ongeveer 1-1/4 lb/565 g totaal)
1 eetlepel korrelige Dijon -mosterd
Kalium 778 mg
Totale koolhidraat 14 g
Verhit 2 teelepels olyfolie in 'n groot stoofpan oor medium-hoë hitte, ui, roer gereeld tot sag, sowat 8 minute. Druk aan die kant van die pan.
Voeg kool by die pan, roer af en toe tot dit begin sag word, ongeveer 5 minute. Roer 1/4 koppie water by en 1/4 teelepel elke sout en peper, kook tot kool sag is, ongeveer 5 minute. Haal uit na skottel en hou warm.
Sprinkel elke sout en peper oor albei kante van die tjoppies. Verhit 2 teelepels olyfolie in dieselfde pan oor bruin varktjops aan medium kante aan beide kante, draai een keer, ongeveer 5 minute. Haal uit en hou eenkant.
Voeg wyn, mosterd en knippie elke sout en peper in die pan, en verbruin stukkies. Plaas die kotelette terug in die koekpan totdat die sappe helder word as daar vark gesteek word en net 'n bietjie pienk binne bly, ongeveer 2 minute.
4 snye dik gesnyde spek (ongeveer 4 onse), in stukke van 1 duim gesny
1 pond rooikool, ontkern en in skywe gesny
1 eetlepel fyngekapte vars platblaar-pietersielieblare
Kook die spek in 'n groot swaarboompan oor matige hitte, roer af en toe tot bros, sowat 10 minute. Plaas die spek met 'n gaatjieslepel op 'n papierhanddoek en 'n plat bord. Tersyde gestel. Giet alles behalwe 2 eetlepels spekvet af.
Voeg die kool by die warm pannetjie en kook, af en toe roer, tot bros, 6 tot 8 minute. Voeg die asyn by en kook tot die vloeistof verdamp het. Verwyder van die hitte en geur met sout en peper.
Plaas die kool in 'n opdienbak en strooi die gereserveerde spek daaroor. Garneer met die pietersielie en sit voor.
Gesnyde varkkotelette met soet appels en rooi uie
Ek sal eerlik wees, varktjies was nog altyd nie my eerste proteïenkeuse vir aandete nie. Maar hierdie varktjops verander alles!
Hulle is perfek gebrand, perfek gekruid en gekruid, en ek kan net nie genoeg kry van die vars appel- en rooi -ui -toevoeging nie.
O en daai pansous! Laat ons 'n oomblik daaroor praat, want dit is 'n belangrike hoogtepunt van hierdie gereg.
Dit is gemaak met hoenderbouillon vir diepte, appelasyn vir soetigheid (en omdat dit die perfekte kombinasie met varkvleis is), dan dijon -mosterd vir rits, en die vars kruie en herfs speserye vir geur.
U ken die speserye wat ek die afgelope tyd nie kan byvoeg nie, selfs my hoofgereg.
Hier is die proe -lepels spelers. Ek is in die middel (Carolyn). Dogter Sara aan die regterkant en skoondogter Karen aan die linkerkant. Ek het die blog in 2007 begin as 'n manier om resepte met my gesin te deel. Nou in 2021 sal ek nog steeds deelneem, maar die twee dogters gaan van hier af meer plasings doen.
Ons neem deel aan 'n Amazon -program wat 'n klein bietjie $ beloon iets (pennies, regtig) as jy koop die aanbevole boeke (hieronder), of koop produkte wat soms op die blog genoem word met 'n Amazon -skakel.
Geen twyfel nie, die eienaardigste boek wat ek die afgelope tyd gelees het, 'n aanbeveling van my vriendin Karen, West with Giraffes: A Novel deur Lynda Rutledge. Die boek IS 'n roman, maar die gebeurtenis is waar. In die dertigerjare is 'n klein groepie kameelperde van Afrika na New York oor die Atlantiese Oseaan gebring, bestem vir die destydse groeiende dieretuin in San Diego. Op die vaart ontmoet die skip 'n orkaan en verskeie kameelperde gaan verlore, maar twee kleintjies oorleef. Die verhaal is van hul reis deur die Verenigde State in die sorg van twee baie verskillende mense, albei met 'n missie. 'N Jong seun (skaars 'n volwassene) word die bestuurder (sy enigste doel is sy begeerte om na Kalifornië te gaan), saam met die afgevaardigde van die dieretuin ('n middeljarige man met 'n verlede), en dit is die verhaal oor hierdie twee mispassings en hul versorging van die kameelperde, wat hulle voed (dit is 'n lag en uie speel 'n groot rol). Destyds was daar geen snelweë nie, en die verstandelike beeld van die voertuig wat hulle gebruik het (basies 'n klein vragmotor) met die twee kameelperde in twee hoë bokse wat vasgemaak was aan die vragmotor, en hoe hulle onder brûe en oor riviere kom en ry. net 'n toeter. Ek wou so graag hê dat hierdie storie waar moet wees en dat#dele daarvan waar is. Die moeite werd om te lees as u van sulke dierestories hou. Die kameelperde oorleef gelukkig, en hulle het albei op 'n ryp ouderdom in die dieretuin geleef!
Ook 'n soort eienaardige boek van Beth Miller, The Missing Letters of Mrs. Bright. Stel jou voor hoe 'n middeljarige vrou die lewe deurloop met 'n nie-oplettende man, volwasse kinders, en op 'n dag besluit sy om te vertrek. Heeltemal. Miskien het sy 'n lys met 'n lys, en sy het geweet dat geen van die plekke ooit in haar lewe sou gebeur as sy daar bly nie. Sy gaan op soek na 'n verlore vriendin. Die boek handel oor haar reis. Haar reise. Vriendskappe en verlore vriendskappe. Almal kan waarskynlik empatie hê met Kay Bright terwyl sy haar lewe ondersoek. En ja, daar is briewe en hoofstukke met haar dogter, Stella. Oulike boek.
Katherine Center se boek, Things You Save in a Fire: A Novel is beslis lewendig. Daar is nie baie vroulike brandweermanne in die wêreld nie, en dit is ongeveer een. 'N Roman egter. Oor haar werkslewe en die teistering wat sy verduur (sommige daarvan met liefde, sommige nie) en oor haar verhoudings. Die voor- en nadele van die oorskakeling na 'n ander brandweerstasie (net soos by elke taak, nie altyd glad nie). Goeie lees.
Opwindende verhaal van Japan na die Tweede Wêreldoorlog in die roman van Ana Johns, The Woman in the White Kimono: A Novel. Oor 'n jong Japannese meisie wat verlief raak op 'n Amerikaanse diensman. Sulke verhoudings was belaai met probleme van die baie streng Japannese gesinne wat die Amerikaanse teenwoordigheid in hul land ontstel het, tot die Amerikaanse militêre hoër persone wat dit vir die dienspligtiges onmoontlik gemaak het om met Japannese onderdane te trou. Kon dit skaars neersit. Ja, dit is 'n romanse, maar nie in die tipiese sin van vandag se roman-romanse nie. Daar is nie altyd 'n gelukkige begin, middel of einde nie, maar tussendeur sorg dit vir baie interessante leesstof.
Lees ook die roman van Rishi Reddi, Passage West: 'n roman met 'n heel ander mening oor die migrasie van Indiërs (Oos -Indië) na die landbougrond in Kalifornië oos van San Diego gedurende die 1920's en 30's. Sjoe. Wat 'n oogopener. Van hul klein, maar getroue familie-enklawe, die hard-scrabble lewens wat hulle gelei het, die byna armoede van boerdery. Ek het nooit gehoor dat enige Indiese migrante deel was van die boerdery hier in Kalifornië nie. Dit was duidelik 'n baie klein persentasie van die immigrante wat hulle daar gevestig het.
Miskien nie almal se koppie tee nie, maar die Mary Morris -boek, A Very Private Diary: A Nurse in Wartime, vertel die ware daaglikse lewe van 'n jong Ierse meisie wat verpleegster word, in Engeland, Frankryk en België te midde van die Tweede Wêreldoorlog en onmiddellik na die oorlog. 'N Fassinerende blik op die ontberinge, nie net vir pasiënte (die oorlogsgewonde) nie, maar ook vir die ondergewaardeerde en hardwerkende personeel by verskillende hospitale (selfs 'n tent in Normandië waar sy baie maande na D-Day gewerk het). Sy ontmoet haar toekomstige man en selfs dit is uit baie hoeke moeilik.
Kon Kruger 's se boek This Tender Land: A Novel skaars neersit. My vriendin Ann het dit aanbeveel. Ek het die storie in die eerste paragraaf aangegryp, en dit het nooit opgehou totdat ek die laaste bladsy omgedraai het nie. Vertel die hartverskeurende verhaal van 'n jong seun, Odie, (en sy broer Albert) wat in die 30's weeskinders geword het. Aanvanklik is daar 'n kosskool, wat deel uitmaak van 'n Indiese ooreenkoms (inheems), hoewel dit nie 'n Indiër is nie. Daar gebeur baie lelike dinge by die skool. Uiteindelik ontsnap hulle, en hulle is op die vlug. " Met 'n paar ander by hulle. As u van Huckleberry Finn hou, sal u hierdie storie baie waardeer, aangesien hulle 'n kano gebruik om die rivier af te val. Nooit te veel om te eet en te gereeld in die moeilikheid te kom nie, en owerhede op hul stert. Wel, u hoef net die boek te lees om uit te vind wat gebeur.
Pas klaar met die nuutste boek van Kristin Hannah, The Four Winds: A Novel. Wat 'n storie. Een waarvan ek nog nooit gelees het nie, alhoewel ek sekerlik gehoor het van die stofkom en die jare dat daar 'n konstante migrasie van afwaartse boere uit die Midde-Weste, na Kalifornië was, vir wat hulle gehoop het om die Amerikaner te wees Droom. Dit vertel die verhaal van een spesifieke gesin, die Martinellis, die grootouers, hul seun, sy vrou en hul twee kinders. Die boek is hartverskeurend, maar een van dié wat almal moet lees. Die swaarkry, die honger, die vuil en stof, die mislukte oeste, die gebrek aan reën, en dan begin die verhaal weer in die middel van Kalifornië, in die dag toe die welgestelde produsente die migrante net opgebruik het. Ek wil nie die storie bederf nie. Dus die moeite werd om te lees. Hannah weet regtig hoe om 'n verhaal te weef.
Brit Bennett het nogal 'n boek geskryf, The Vanishing Half: A Novel. Dit is 'n roman, maar ek is seker daar is sulke situasies in die werklike lewe. Tweelingmeisies word gebore vir 'n jong vrou in die Suide. In 'n stad (wat waarskynlik nie bestaan ​​nie) wat trots is op swart mense. Die pa was baie donker, maar hy speel eintlik geen rol in hierdie verhaal nie. Toe hulle grootgeword het, vertrek die meisies op 18 om die huis in New Orleans te vind. Skielik verdwyn een tweeling (haar klere en tas is in 'n oogwink weg). Haar agtergeblewe tweeling het geen idee wat met haar gebeur het nie. Soos die verhaal onthul, met 'n verdeelde pad, gaan die een tweeling haar lewe as 'n swart vrou voort, en die ander tweeling, die een wat weg is, kan as 'n wit vrou verbygaan. Sy trou goed, het 'n dogter. Wel, laat ons maar sê dat daar baie goddelose weefsels in die hele verhaal is, begin by die meisies se moeder wat nooit weer wil praat van haar verlore dogter nie. Maar jy weet waarheen dit op pad is, nie waar nie? Dinge word uitgevind. Die skrywer werk baie goed om die verhaal uitmekaar te weef en dan weer bymekaar te maak.
Wat 'n boek. Die enigste vrou in die kamer: 'n roman deur Marie Benedict. 'N Verfilmde biografie van Hedy Lamarr, die beroemde aktrise. Sy was 'n briljante verstand en 'n pragtige vrou. Dit vertel die verhaal van haar mondigwording, hoe sy in daardie tydperk teruggekeer het in die wêreld van toneelspel (sy was Oostenrykers en Hitler was aan bewind). Die skryfwerk was baie goed gedoen om die storie van Hedy met detail en treffend te vertel. Uiteindelik het Hedy die VSA bereik en haar lewensverhaal het verander, maar het steeds probleme ondervind. Ek was mal oor die boek, begin tot einde. Sy moes 'n ingenieur geword het, aangesien sy verskeie oorlogsverwante bomwerktuie uitgevind het. Baie die moeite werd om te lees.
Lees ook The Secret of the Chateau: Aangrypende en hartverskeurende historiese fiksie met 'n raaisel in die hart van Kathleen McGurl. Daar is twee verhale hier. Die historiese deel is net voor en tot die Franse Revolusie, toe aristokrate agtervolg en vermoor is, in baie gevalle guillotineer. Daar is 'n jong paartjie (deel van die koninklike hof) wat ontsnap na 'n afgeleë klein kasteel wat sy familie besit, aan die rand van Frankryk en Italië, in die hoop om die rewolusie uit te wag en te hoop dat die dorpenaars vir hulle lief is en omgee. Spring dan na die huidige dag terwyl 'n klein Engelse groep goeie vriende besluit om êrens op die vasteland af te tree en op 'n klein verlate kasteel in die afgeleë heuwels van Frankryk langs die Italiaanse grens te gaan woon. Het jy die prentjie? Die historikus in die groep is baie geïnteresseerd in die geskiedenis van die huis, en leidrade word onthul (in die toring) wat haar en die groep op 'n soektog lei om te ontdek wat gebeur het met die egpaar wat daar gewoon het. Daar was eens 'n vuur. Daar is 'n lastige spook. Daar is ook 'n baie ou kind pop/speelhuis op die terrein. Boonop is daar 'n klein begraafplaas. Dit is BAIE intrigerend. Baie interessant. Ek is mal oor historiese romans soos hierdie, en veral hierdie een het ook nogal 'n raaisel.
Het ook die onlangse boek van Sue Monk Kidd ', The Book of Longings: A Novel, gelees. Dit is 'n boek wat sommige Christenlesers kan uitdaag, aangesien dit die verhaal vertel van Jesus wat met 'n vrou met die naam Maria trou. Die verhaal handel oor Maria, haar grootwordjare, haar geleerdheid en daarna vanaf die oomblik dat sy Jesus as jong man ontmoet. Die verhaal volg tot en met sy dood aan die kruis. In die tyd van Christus was dit uiters ongewoon vir 'n man nie om te trou. Dit was amper onbeskof. Ek is vermoedelik vol vermoedens. Alhoewel die Skrif, as die Skrif, hier nie 'n baie sterk rol speel nie, sal u baie van die verhale oor Jesus se lewe deur Maria se oë sien as u die Bybel gelees het. Ek was mal oor die boek van die eerste woord tot die laaste een. Die boek is vir my geloofwaardig, al sê die Bybel nooit op die een of ander manier waarmee Jesus ooit getroud was nie. Daar word vermoed dat hy dit nooit gedoen het nie. Maar miskien het hy dit gedoen?
Jeanine Cummins het 'n oogopener, American Dirt, geskryf. 'N Moet lees. Ag my genade. Ek sal nooit, sonder simpatie, na Mexikaanse (en verder suidelike) migrante kyk nie, veral nie die slagoffers van die bose kartelle nie. Dit vertel die verhaal van 'n vrou en haar jong seun, wat gelukkig was om weg te kruip toe die kartel elke lid van haar gesin vermoor het, haar man, haar ma en vele ander. Haar man was 'n joernalis, en sy lewe was altyd in gevaar omdat hy die waarheid geskryf het, en dit was 'n risiko. Die verhaal handel oor haar ontvlugting, met ontstellende hoofstukke terwyl sy noordwaarts van Acapulco af wegbeweeg, met verskeie groot ompaaie, een tree, of soms niks meer as 'n haarbreedte voor die kartelbediendes wat haar probeer vind nie. Ek kon hierdie boek NIE neersit nie. Die skrywer is nie Spaans nie, en sommige het haar daarvoor gekritiseer, maar sy het haar navorsing gedoen, en baie skrywers skryf oor plekke en mense wat dit nie is nie. Ek het niks anders as respek daarvoor dat sy hierdie verhaal vertel het nie. U moet dit lees.
Lees ook die boek JoJo Moyes ', The Giver of Stars. Ag, wat 'n GROOT boek. Alice, wat in 'n Engelse huis woon wat nie veel het nie, spring in om met 'n besoekende Amerikaner te trou. Dit was vir haar 'n ontvlugting. Hy is 'n man met 'n familie -rykdom, en sy reis gedurende die twintigerjare van Engeland na Kentucky. Nadat sy in die gesinshuis gevestig was, ontdek sy dat die huwelikslewe nie was wat sy verwag het nie. Liefde ontbreek, en sy moet die huis deel met haar tiranniese skoonpa, die eienaar van myne in die diep berge. En met die spook van die oorlede skoonma. Die gesinskok sal Alice se hulp in die kombuis nie duld nie. Alice is vreeslik eensaam en ongelukkig. Die stad hou nie veel van hierdie Engelse vrou met haar snaakse manier van praat nie. Maar dan ontmoet sy 'n vrou wat haar aanmoedig om by die perdbibliotekarisse aan te sluit. Met angs begin sy deur die afgeleë heuwels deur ongelooflike weer deurkruis om ou, gehawende en versplinterde boeke aan die afgeleë inwoners van die omgewing te lewer. Sy maak vriende, wonderlike, liefdevolle mense uit alle lewensterreine. Daar is geweldige spanning van die gevaar van die myne, die vakbonde wat probeer vastrapplek kry, plus die ontknoping van haar huwelik, insluitend die gevreesde skoonpa wat voel dat sy hom moet antwoord, gedra soos hy wil. Uh, nee. Alice loop haar eie pad. Haar nuwe vriende word haar familie, en, o, watter liefde. Daar is baie kritiek op Moyes se moontlike plagiaat van 'n ander boek rakende die perdbibliotekarisse. Ek het die ander boek gelees, maar ek was nie so geïntrigeerd deur die verhaal soos deur die Moyes -weergawe nie. 'N Voel -goed -verhaal, maar dit neem 'n rukkie om by die einde van die goeie deel te kom.
Frances Liardet het 'n groot verhaal, We Must Be Brave, geskryf. Ek kan hierdie boek nie sterk genoeg aanbeveel nie. Alhoewel die toneel in die Tweede Wêreldoorlog Engeland is, handel hierdie boek nie eintlik oor die oorlog nie. Dit gaan oor die mense by die huis wat wag, wag met genoeg kos, klere en genoeg hitte. Dit gaan oor Ellen. Haar vroeë jare, onder baie swaarkry. Oor haar tienerjare, sommige daarvan as 'n weeskind. Dan 'n jong volwassene, wat die huwelik insluit, 'n huwelik blanc, wat ek nie verstaan ​​het totdat u die betekenis geleer het nie. Dan kom 'n kind in die prentjie, 'n kind wat 'n fokuspunt sal word vir die res van die boek. Deur die oorlog, en verder. Ek het 'n paar keer gehuil, net soos jy, vermoed ek. Wat 'n konstante is, is die beskrywings van die plek, 'n stad met die naam Upton, naby Southampton. Oor die heuwels en dale, die flora en fauna, die reën, die modder soms, die oorstromings soms. Maar deurgaans gaan dit oor bure wat omgee vir bure en oor liefde. 'N Moet lees. Sal 'n baie goeie boekklub laat lees.
William Kent Krueger het Ordinary Grace geskryf. Van Amazon: 'n briljante ontroering van 'n seuntjie wat voor die deur van sy jongmens staan ​​en 'n wêreld probeer verstaan ​​wat om hom lyk. Dit is 'n onvergeetlike roman oor die ontdekking van die verskriklike prys van wysheid en die blywende genade van God. Dit is 'n mondigwording verhaal.
Beste boek wat ek onlangs gelees het. Nie nuut nie. Genaamd Follow the River: A Novel deur James Alexander Thom. Hierdie een is ook gebaseer op die geskiedenis van 'n vrou (getroud, swanger) wat deur die Shawnee gevange geneem is tydens die vroeë nedersettings oos van die Ohio -rivier, ongeveer 1755. En haar uiteindelike ontsnapping. Ek het alle ure wakker gebly om aan te hou lees. Die boek is uit die vele tydskrifte geskryf en deur haar kinders saamgestel. Haar naam: Mary Ingles. En dit beskryf haar tog van 1000 myl in verraderlike weer en oor onbekende grond. Wat 'n wonderlike vrou, en wat 'n storie.
A Column of Fire: 'n Roman deur Ken Follett. Dit vind plaas in die 1500's, in Engeland, en het alles te doen met die oorlog tussen die Katolieke en die Protestante, wat gedurende hierdie tyd in Europa woed, wat uitloop op die Spaanse Inkwisisie.
My Name Is Resolute deur Nancy Turner. Sy is die outeur van 'n ander bekende boek, This is my Words: The Diary of Sarah Agnes Prine, 1881-1901 (P.S.). Resoluut is wat ek hier bespreek. Dit is fiksie, maar sommige is gebaseer op 'n ware verhaal. Resolute, as jong meisie uit 'n bevoorregte lewe op 'n plantasie in Jamaika, is deur slawe gevange geneem en uiteindelik in koloniale Amerika beland. Hierdie boek is die verhaal van haar lewe. Die mense wat sy ontmoet het, die mans in haar lewe, haar kinders en altyd oor haar onvermoeide energie vir die lewe. Hoop altyd om terug te keer na Jamaika.
The Shepherd's Life: Modern Dispatches from an Ancient Landscape deur James Rebanks. Dit is 'n herinnering, so 'n ware verhaal, van 'n jong man wat grootgeword het in die Lake District van Noord -Engeland, die seun van 'n boeregesin, wat alles in sy wese saboteer oor skoolgaan en vertrek sodra hy in staat is ( waarskynlik ongeveer 8ste klas, vermoed ek). En word 'n herder. En snags lees hy literatuur wat hy by sy oupa versamel het. En wat gebeur dan met hom as hy groot word. Klinkend.
Wat is Rotkohl
Rotkohl is 'n Duitse gebraaide rooikool wat 'n kenmerk het soet en suur smaak. Dit is een van die gewildste Duitse bykosse, dikwels bedien met vleis en aartappels. Sommige kokke voeg spek by en sommige sal dit nie doen nie. As die spek bygevoeg word, is dit dikwels aan die begin van die kookproses, sodat die kool met die spek gesmoor word.
Persoonlik verkies ek knapperige spek en daarom het ek dit aan die einde gebraai en dan bo -op my kool gevoeg. Sommige sal beweer dat tradisionele Rotkohl glad nie spek sou hê nie, dus gebruik u eie diskresie hier.
Om in my huis 'n gesmoorde kool te bedien wat geëet en geniet kan word, moet dit met spek bedek wees.
Ek het ook botter gebruik om die uie aan die begin van die kookproses te soteer, maar as jy wil Rotkohl vegan maak, gebruik olie in plaas van botter en slaan natuurlik die spek oor.
Wat gee Rotkohl sy kenmerkende soet en suur smaak
Gesmoorde rooikool is baie gewild in Europa en die meeste lande het hul eie variasies. In Pole, word dit met uie gesmoor en met 'n skeut asyn klaargemaak, en dit sal waarskynlik verdik word met 'n meel-gebaseerde roux. My ma het ook altyd dille bo -oor gesprinkel, maar nie almal doen dit nie. Die Poolse weergawe van rooi gesmoorde kool is egter glad nie soet nie.
Duitse rooikool word gaargemaak 'n appel en suiker. Soms kersie bewaar word ook daarby gevoeg. Dit gee die kool sy soetheid. Ek het myne met 'n paar gesny appelwyn benewens water, wat hierdie kool 'n ekstra geur gee.
En om die suur geur te versterk, daar is#8217s asyn by hierdie Duitse kool. Sommige mense sou dit aan die begin byvoeg en al die geure tydens die braaiproses laat trou. ek het gebruik appelasyn en voeg dit by aan die einde van die kook. U sal beslis verbaas wees hoeveel kleur 'n skeut asyn na die andersins vaal rooi kool bring.
Watter bestanddele is nodig om gestoofde kool in Duitse styl te maak?
Hier is 'n lys bestanddele wat u moet versamel om hierdie wonderlike gesmoorde kool te maak. Trouens, sommige van hulle is moontlik reeds in u spens. Al die opsionele bestanddele is fantasties om by te voeg, maar beklemtoon dit nie as u dit nie het nie of dit nie wil gebruik nie. Jou kool sal heerlik wees sonder hulle ook.
Speserye: lourierblaar, allspice, naeltjie en opsionele jenewerbessies
Appelasyn en water of groentebouillon, vir braai
Hoe om Duitse gestoofde kool (Rotkohl) te maak
Stap 1: Kap uie, appel en kool.
Stap 2: Verhit jou botter in die braaipan, voeg uie by en soteer ongeveer 5 minute tot deursigtig.
Stap 3: Voeg kool, appel en speserye (suiker, sout, peper, speserye, naeltjie, lourierblaar en appelasyn) by en bedek dit.
Stap 4: Braai die kool vir ongeveer 'n uur. Meng dit gereeld om te verhoed dat dit brand en voeg meer vloeistof by indien nodig (u kan 'n bietjie meer appelasyn byvoeg, maar in hierdie stadium voeg u meestal water of groente -aftreksel by). Maak seker dat u kool meestal in vloeistof gedompel is.
Stap 5: Kap spek en braai die stukke tot bros.
Stap 6: Voeg appelasyn by die koolmengsel en geur na smaak. Pas aan met sout en peper indien nodig.
Stap 7: Plaas die kool in 'n opdienbak, bedek met spek en (opsioneel) met dille. Bedieningsvoorstelle kan hieronder gevind word.
Waarmee bedien jy Rotkohl
In Duitsland sou hierdie kool bedien word as 'n bykos vir vleis soos varkschnitzel, wiener -schnitzel, wors of vleis, met sous soos goulash of sauerbraten, en vergesel van 'n stysel, soos aartappels, spaetzle, aartappelkluitjies of aartappelpannekoeke.
As u idees soek, is hier 'n paar van my voorstelle vir vleis:
Dit kan ook vergesel word van:
Watter toerusting is nodig om gestoofde rooikool te maak?
Daar is nie baie toerusting nodig om hierdie kool te maak nie. Ek vermoed dat u die meeste daarvan waarskynlik reeds tuis het. Die belangrikste toerusting is 'n braaipan of 'n Nederlandse oond met 'n deksel wat in u kool kan pas.
U benodig ook 'n snyplank en 'n stel messe om uie, appel en kool te sny. U kan Mandoline gebruik om die kool te versnipper, maar dit is nie nodig nie. Ek gebruik gewoonlik net 'n mes. 'N Houtlepel is ook 'n goeie idee om die kool af en toe te roer, en dit verseker dat u nie die oppervlak van u pot sal krap nie.
Ek raai u ook aan om 'n maatbeker te kry om die hoeveelheid appelasyn te meet wat nodig is om die kool te strooi, en maatlepels om 'n presiese hoeveelheid appelasyn by te voeg.
As u spek aan die einde wil byvoeg, benodig u 'n braaipan om die spekstukke skerp te maak.
Varkkotelette met rooikool
Gedurende die somer het ek en Mike en die seuns na die suide van Illinois gegaan om by ons goeie kollegas te gaan kuier. Dit was so lekker om ons vriende te sien en te sien hoe al ons kinders twee nagte oor die weg kom.
Terwyl ons daar was, het ons oor braai gesels. Dit was terug toe ek besig was met my burger- en bier -somer -Instagram -reeks. Die gesprek het gegaan van hamburgers tot varkvleis. Varkbiefstukke om meer presies te wees. Ek het nog nie die varkbiefstukke probeer waarvan die STL-ers gepraat het nie.
Ek het egter by die huis gekom en my vriend Ryan se varkmarinade dadelik getoets. Die marinade bestaan ​​uit sojasous, water, asyn en suiker. Dit is dit! Hierdie marinade skep die perfekste en lekkerste kors op 'n geroosterde varkvleis.
Aangesien ek nie so gereeld buite kan braai as wat ek gedurende die somer was nie, terwyl Mike die meeste nagte weg was om sokker af te rig, het ek die resep binnenshuis en na my gietysterpan geneem.
Varkkotelette gemarineer in die spesiale marinade en dan gekruid met 'n bietjie chilipoeier, sout, peper en knoffel word op hoë hitte gaargemaak. Sodra die vark diep gekarameliseer is, word dit uit die pan gehaal. 'N Bietjie suurlemoensap en kool word ingesamel om al die oortollige bruin stukkies en geur op te tel.
Hierdie maaltyd is maklik en duur goed van onder 30 minute van begin tot einde. Ek hou daarvan as 'n hele gereg, 'n bykos en 'n hoofgereg so in een pan bymekaarkom.
Ek neem moontlik nie binnekort die 4 uur se ry om my vriende te besoek nie. Ek het darem hierdie resep wat my altyd daaraan laat dink. Gelukkig kook ek hierdie varktjops minstens een keer elke twee weke met rooikool.
4 goedgesnyde ribbetjies, 8 gram elk
1 pakkie (1 pond) koolslaai -mengsel
3/4 koppie asyn
1 teelepel karwijsaad, opsioneel
3/4 pond klein rooi aartappels, gesny 1/4 duim dik
Verhit 1 eetlepel olie in medium oond in 'n Nederlandse oond (5-liter pot met 'n styf deksel). Sprinkel varkvleis mildelik met sout en peper. Kook tot goudbruin, ongeveer 3 minute aan elke kant. Verwyder varkvleis.
Verlaag hitte tot medium-laag. Voeg die oorblywende eetlepel olie, ui, koolslaai -mengsel en knoffel by met sout en peper. Kook, roer gereeld, tot kool verdroog het, sowat 10 minute.
Verhoog hitte tot hoog. Voeg asyn, karwijsaad en 1 1/4 koppies water by tot kookpunt. Voeg aartappels by en verlaag hitte tot kookpunt. Bedek en kook tot kool en aartappels amper sag is, ongeveer 20 minute.
Plaas die varkvleis terug op die deksel en kook totdat die vark net gaar is en die aartappels sag is, nog 10 tot 15 minute.