GENESIS - REEKS NO 27: Jakob se leer! - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
GENESIS – REEKS NO 27: Jakob se leer!
GENESIS-REEKS NO 27
Genesis 28: Die soeker is gevind!
Die Here God het ‘n manier om Sy mense se lewens te vorm en te skaaf selfs nog voordat hulle Hom regtig leer ken. Van Jakob sien ‘n mens byvoorbeeld nie tekens van bekering vóór Genesis 28 nie. In Gen 27:20 praat hy nog van die Here as “u God”. Maar in Gen 28:11 bely hy: “Die Here sal MY God wees.”
Jakob op pad na Haran vertoon kompleet soos Saulus op pad na Damaskus – baie godsdienstig, maar sonder persoonlike geloofsvertroue en bekering. Beide Jakob en Saulus word uit die hemel gearresteer deur ‘n Godgegewe visoen wat hulle lewens sou verander. En tog het die Here lank vooraf aan beide geskaaf en gebeitel. Want beide was deur God uitverkies tot saligheid voor die skepping reeds. Al het hulle Hom nie geken nie, het Hy hulle van voor geboorte geken (vrgl Gal 1:15).
1 JAKOB SÊ VAARWEL EN ESAU IS GEFRUSTREERD
Jakob en sy ma Rebekka kon nooit voorsien het wat die gevolge sou wees indien hulle plan om vir Isak se bedrieg sou slaag nie (vorige hfst). Esau was wraaklustig en wou vir Jakob doodmaak. Die verwydering tussen Rebekka en Isak en Esau is groter as ooit. Jakob moes vlug, maar nooit sou hulle kon dink dat hy en sy ma mekaar nooit weer sou sien nie. Hy sou eers na 20 jr terugkeer en volgens alle aanduidings was sy toe reeds oorlede.
Aan die einde van hfst 27 gaan Rebekka met lis te werk om vir Isak so ver te kry om vir Jakob na Haran te laat gaan, na haar broer Laban toe – sodat hy daar vir hom ‘n vrou kon kry, want sy kon dit – volgens haar – nie uithou met Esau se uitlandse vroue nie. As Jakob nou ook met ‘n vrou uit Kanaän by die huis moet kom, sal sy sterf – so vertel sy vir Isak. Op hierdie manier manipuleer sy vir Isak sodat hy nie anders kon as om vir Jakob weg te stuur nie. Terwyl sy weet wat die regtige rede vir Jakob se vertrek is. Isak stuur dan vir Jakob weg met die opdrag om vir hom ‘n vrou van sy oom se dogters te gaan neem.
Esau hoor hiervan en besef vir die eerste keer in 37 jaar dat sy uitlandse vroue sy ouers mishaag het. Hy gaan toe na Ismael, sy pa se halfbroer en gaan neem daar vir hom ‘n vrou. Net in ‘n poging om sy pa se guns te behou, want hy was baie onseker van homself en onseker van pa se liefde. Maar daardeur trou hy onder die Ismaeliete in en vloei die Ismael-Esau-lyn ineen in – wat ons vandag ken – as die Arabiese nasies.
Esau en Jakob was dus nooit deur hulle ouers geleer dat om ‘n dame uit heidense Kanaän as vrou te neem, teenstrydig was met die Here se wil vir Sy volk nie. Hierdie opdrag van Isak aan Jakob was totaal te laat en ontydig. Jakob was toe reeds 77. En Esau was op daardie stadium reeds 37 jaar met sy heidense vroue uit Kanaän getroud.
Ons kan dus aflei dat Isak se geestelike opleiding van sy seuns in die weë van die Here maar aan die skraal kant was.
Uit die seënbede wat Isak oor Jakob uitspreek, kan ons sien dat hy nou vrede gemaak het met die feit dat die verbondsbeloftes van God aan Abraham oor Jakob sou loop en nie Esau nie. Dis die seëninge van die Abrahamverbond wat Isak aan Jakob toesê.
Ons moet in gedagte hou dat Jakob nie geseën was omdat hy die held was en Esau verwerp was omdat hy die skurk was nie. Romeine 9 maak dit duidelik God vir Jakob gekies het en vir Esau verwerp het sonder enige inagneming van hulle dade (9:11-12).
Esau was niks anders as enige ongelowige verbondsmens wie se hart nog nie deur die Gees lewendgemaak is nie. Hy was nie MEER verlore en MEER verdorwe as enige ander sondaar nie. Rom 3:10 sê daar is NIEMAND wat regverdig is nie en NIEMAND wat vir God soek nie. GEEN natuurlike mens kan geestelike realiteite snap nie, en God se liefde verstaan nie. Esau kon ook nie. Gedurig het hy sy pa se goedkeuring en guns gesoek. Dis waarom hy die Ismaelitiese vrou gaan trou het. Hy wou sy pa se guns wen, maar handel teen die Here se wil, want Ismael was ‘n versinnebeelding van die spesifieke saak wat God juis haat naamlik die selfdoen-aksie van die mens om by God in guns te kom (die vlees). Ismael was mos gebore uit Abraham en Sara se selfdoenplanne. Dis duidelik dat Esau nie die geestelike beginsels verstaan het nie. En die rede waarom hy dit nie kon verstaan nie, was dat God hom in die duisternis laat bly het – waarin hy van nature was nes enige ander mens ooit gebore. Dit sê Romeine 9 glashelderduidelik.
Jakob was in dieselfde duisternis, maar God het gekies om hom geestelik lewend te maak. Dis God se vrye reg, want Hy is niks aan enige mens verskuldig nie. Hy is die pottebakker, nie die mens nie. Dis waarom Jakob tot geloofsvertroue kon kom. Omdat God hom gekies het. Nie omdat hy beter kwaliteite as Esau gehad het nie. God self moet te alle tye alle eer kry. Eer vir die feit dat Hy by sommige in Sy ewige besluit verbygaan. Eer aan God! Loof Hom vir Sy regverdige oordele! Eer vir die feit dat Hy in Sy ewige besluit sommige begenadig. Eer aan God! Loof Hom vir Sy onverdiende guns!
2 JAKOB VERTREK EN ONTVANG ‘N VISIOEN
Jakob was stoksielalleen in sy reis na Haran. En dis duidelik dat hy aan die einde van homself gekom het. Sy selfversekerdheid was geknak. Hy was broos voor die Here en stukkend in sy trots en eiegeregtigheid. Dit was alles die werk van die Here se Gees en genade. Die Here was besig om hom by die punt te bring waar hy besef dat self-strewe ‘n mens nie by die ware God bring nie. Jy moet deur Hom gevind word en dan tot rus kom in Sy beloftewoord. Dan kom die werklike seën van God jou lewe binne. Voor die tyd was Jakob die tipiese mens wat deur self-strewe en self-pogings by God probeer guns wen het. Maar in Genesis word die soeker gevind! Hy word gevind terwyl hy slaap – en dus passief is en niks kon presteer of doen nie! Dis in terugkeer en RUS wat die saligheid is en deur stilwees en vertroue wat die krag kom, sê Jesaja 30:15.
En toe ontvang Jakob die droom van die Here van ‘n leer wat van die aarde tot in die hemel strek, met engele wat op en neer gaan en God self aan die bokant van die leer.
En die Here praat met Jakob en gee aan hom ‘n hernude versekering van Sy verbondsbeloftes aan Abraham en Isak. Dit bevestig dus dat die koms van die beloofde Messias deur Jakob sou realiseer.
Daardie woorde van God in verse 13-15 is so aangrypend. Die woord “Ek sal” kom 7 keer voor in drie verse. Dis m.a.w. ‘n verbondsbelofte van die Here wat doen en Jakob wat vertrou en ontvang. Dis nie beloftes wat aan Jakob se prestasies gekoppel is nie. Dis beloftes van vrye guns. En dit gaan hoofsaaklik oor die LAND wat aan Jakob se nageslag gegee sal word. Die kwessie van ‘n land/grond was belangrik, want dit sou die uiteindelike plek wees waar die Messias gebore sou word en gekruisig sou word. Dit klink dus of die verbondsbelofte baie AARDS is, maar eintlik gaan alles oor die komende Messias.
Jakob besef meteens dat die plek waar hy gelê en slaap het, heilige grond is en hy noem dit Betel, wat beteken “Huis van God”.
Eintlik reageer Jakob deur drie dinge te doen (verse 18-22):
1 > Hy rig ‘n gedenkteken op – die klip wat sy kussing was. Die PLEK was belangrik. Daar is ‘n plek waar die Here beloof het om te seën. En vandag is hierdie beginsel steeds belangrik – om nie op die verkeerde plek te wees nie. Mense sê vandag dat dit nie broodnodig is om in die erediens te wees nie, want die Here kan op die gholfbaan ook aanbid word. Die plek maak nie saak nie. Tog is dit nie wat Hebr 10:25 sê nie. In daardie vers sê die Heilige Gees dat die gelowige NIE die byeenkomste van die gemeente mag systap nie. Daar is ‘n PLEK wat God beloof het om te praat en te seën.
2 > Hy doen ‘n belydenis van geloofsvertroue. Hy sê: “AS die Here sal woord hou ivm alles wat Hy nou gesê het, sal Hy my God wees”. Die AS klink asof Jakob God se onvoorwaardelike beloftes omdraai en dit voorwaardelik maak… AS God dit en dat, sal ek so en so… Maar die AS moet eerder as AANGESIEN vertaal word. “Aangesien die Here dit en dat beloof en aan my toegesê het, sal ek so en so..”
Hoewel Jakob ook moes leer – nes ons vandag moet leer – dat die uitspreek van ‘n opregte belydenis van geloofsvertroue nie beteken dat jy onmiddelik op ‘n pad geplaas word wat met rose besaai is nie! Vir die volgende 20 jaar was dit hardepad vir Jakob en sy oom Laban het vir hom ‘n goeie dosis van sy eie medisyne gegee. Om ‘n Christus-gelowige te word beteken nie ‘n waarborg vir lekker tye nie. Ja, jy en ek ontvang die versekering van vergifnis en van God se trou. En DAARMEE moet ons die harde pad loop.
3 > Jakob maak ‘n belofte: “Na hierdie gedenkteken toe sal ek terugkeer en dit sal ‘n Godshuis wees en ek sal aan die Here tiendes van alles gee. Waarom hy so vasbeslote was om terug te keer is omdat die Here Sy verbondsbelofte verseël en bevestig het met die visioen van die leer wat tot in die hemel gaan. Daarmee het die Here vir Jakob verseker dat die grond waarop hy hom bevind, die plek is waar hemel en aarde mekaar ontmoet. Dis die grond/land waar God eendag sal mens-word in Christus en waar die mens weer vrye toegang tot God sal bekom. Daardie grond was die toegangspoort tot die hemel. Jakob het dit natuurlik nie 100% so verstaan soos wat ons dit vandag verstaan nie – ons besit immers die getuienis van die NT. Maar Jakob het genoeg verstaan om te besef dat hy na hierdie beloofde land moet en sal terugkeer, want hier sou God se ewige beloftes vervul word. Dis die land waar God se seën op Sy uitverkore volk uitgestort sou word en waar die Here Jesus uiteindelik sou kom.
Ons mag nie by hierdie gedeelte verbygaan sonder om by die Here Jesus se woorde aan Nataniël in Johannes 1:51 stil te staan nie. Want daar verwys Jesus na die droom wat Jakob ontvang het, maar Hy gee daaraan ‘n nuwe betekenis sodat ons besef dat daar iets meer was aan daardie droom as wat Jakob besef het.
Nataniël het by homself gewonder hoe die Messias van ‘n ou dorpie soos Nasaret kon kom. En ja, die Messias hét van Nasaret gekom. Heeltemal reg, Nataniël. Maar Nataniël, jy fokus te veel op die plek, die grond, die land. Jesus sê vir Nataniël: “Waarlik ek sê vir jou: Jy sal die hemele oop sien en die engele van God wat op en neer gaan op die Seun van die Mens”!
Jesus sê vir Nataniël: “Jy is nou soos Jakob wat die visioen van die leer gesien het, maar toe gaan haak hy net by die GROND, die land waarop die leer gestaan het, vas. Nataniël, jy moet besef dat EKSELF die leer is!”
Skielik was die grond/land nie meer die belangrikste nie, maar die leer – wat ‘n Persoon is – Jesus self! HY is die vervulling van die visioen wat Jakob gesien het. Nie ‘n leer nie, maar die Seun van God self oorbrug die afstand tussen hemel en aarde. Dit is deur Hom wat berouvolle sondaars met God (die hemel) versoen word. God het dus na die mens afgekom in die Persoon van Christus.
Alle nie-Christelike godsdienste leer dat die mens na die hemel moet probeer opklim volgens die voorskrifte wat hulle gee. Maar die boodskap van die Bybel is presies andersom (en daarom die unieke waarheid!): God het uit genade die hemel verlaat en aarde toe gekom! En Jakob het reeds iets daarvan gesnap. Maar Jesus het dit volledig vir ons kom openbaar. Hoe onuitspreeklik wonderbaar is die Skrif nie.