Met die stigting van Lydenburg het ook die kerksake ‘n aanvang geneem. Aanvanklik tel Kaleshaan nie onder die kerkraadslede nie, moontlik weens sy pligte as Volksraadslid en die talle ekspedisies wat hy moes onderneem.
Die hoeksteen van die nuwe kerk is op 12 April 1890 deur Ds. Neethling gelê. Vir die gemeentelede moes dit ‘n blye dag gewees het. Die plegtigheid was vir hulle ‘n bewys dat daar vrug op hulle arbeid was.
“Plegtig is die verrigtinge wat vir die geleentheid gereël is. Om 10 uur die oggend is eers van die kerkgebou afskeid geneem en daarvandaan het die optog na die nuwe kerk daar naby gegaan.” (Ibid.: 45). Vir die bejaarde Kaleshaan moes dit ‘n trotse oomblik gewees het om te aanskou hoe sy seun Marcus, met die Bybel en gesangeboek in die hand, die optog na die kerkplein lei.
Petrus Willem, soos hy later bekend gestaan het, is gebore op 22 Mei 1828 in die Klaas-Smithsrivierwyk te Cradock. Hy was slegs 8 jaar oud toe die Groot Trek begin het. Saam met sy ouers en broers oorleef hy die ontberinge van die Groot Trek. Toe die Coetsers in 1848 op Lydenburg aangekom het, was hy reeds ‘n jongman van 20 jaar.
In 1861 trou hy met Anna Alida Petronella Badenhorst. Waar die egpaar hulle presies in die beginjare gevestig het, is nie bekend nie. Dit wil voorkom of hulle vir ‘n tyd lank op Sterkspruit gebly het.
Hy en die ander pioniers het die gebied getem en vir die nageslag leefbaar gemaak. Hy en sy gade se stoflike oorskotte rus in die familiekerkhof op Renosterhoek.
Daar bestaan weinig inligting oor hierdie broer van Kaleshaan. In die politiek en kerksake het hy wel belangstelling getoon want sy naam verskyn van tyd tot tyd op versoekskrifte wat aan die Volksraad gerig is.
Hendrik het na sy troue naby Potloodspruit geboer. Daar het hy die stene vir die nuwe kerkgebou gemaak. Later verlaat hy Potloodspruit en woon vir ‘n tyd lank op Sterkspruit. Hy was ‘n knaphandige man en het vir die tyd wat hy op Sterkspruit gewoon het, take as bouer onderneem. Of daar nog van sy bouwerke te sien is, is moeilik om te bepaal.
Oor hierdie stamvader is daar min inligting beskikbaar. Wat wel bekend is, is dat hy, soos sy ander broers, ook sy beskeie bydrae gelewer het om die wildernis te tem sodat dit vir die nageslag leefbaar kon wees.
Dankie, Johann! Wens net ek het meer tyd gehad om die geskiedenis behoorlik na te vors en bymekaar te bring. Afgesien van wat my pa bymekaar gehark het, lyk alles vir my so verstrooid - kompleet soos 'n hand vol sand wat in die lug gegooi is en toe deur die wind geskep en verwaai is. Waar, vra ek jou, soek mens na al die korrels sand? Ag, en eintlik, behalwe vir die interessanthede wat hier en daar ontdek word, is dit so 'n mors van tyd om die verlede, en spesifiek 'n stamboom, te probeer orden. Wat maak dit nou eintlik saak wie was/is wie se oupa en oupagrootjie? Maar genealogie is mos soos legkaartbou - as jy eers begin, kan jou siel nie rus alvorens dit volledig klaar gebou is nie. Die verskil is egter dat genealogie blykbaar nie behoorlik gebou kan word nie - té veel dele het verlore gegaan. Maar nou ja... as die gogga eers gebyt het... (Ek beduie nou maar 'n kruis op my.)