Die diep hartseer en skok van die Kruis daardie donker Vrydag, is opgevang in die verstommende gebeure die Sondag en die heerlike meesleurende nuus van die verskyning van Jesus aan ‘n wye verskeidenheid mense. Hy het opgestaan, Hy leef, Hy is alles wat Hy gesê het Hy is. Alles wat almal geglo het, het onherroeplik verander. Hulle het God aanskou en beleef in Sy oorwinning oor die dood en Hy het nog ‘n belofte gemaak vir die tyd wat volg. Hy gaan nooit weer weg nie. Hy sal altyd by hulle wees. Die opdrag kom – gaan wag in Jerusalem.
Die Hebreeuse woord vir gees is pneuma wat wind of asem beteken en word so gebruik in die gesprek van Jesus met Nikodemus in Johannes 3. Vir my is dit ‘n wonderlike beskrywende gedagte om aan die Heilige Gees te dink as die asem van God, daardie lewendgewende teug wat my diepste wese vul. In Openbaring 11:11: word dieselfde woord gebruik om die Goddellike asem van lewe te beskryf. Ook in Amos 4:13 praat dit van die Gees of wind.
Daar in die geboorte van die aarde, die skeppende, magtige aktiwiteit van die Godheid oor die chaos, reeds daar sien ons die karakter van die werking van die Heilige Gees in die chaos van hierdie wêreld. As Hy vir die oseane en die gebergtes hulle plek bepaal, hoeveel te meer in die onmoontlike van jou lewe. Die asem van die Almagtige in jou.