Opblaasbare microfoon neon groen 40 cm - Speelgoed microfoon - Popster verkleed accessoire - Feestartikelen | Blokker
Opblaasbare microfoon neon groen 40 cm - Speelgoed microfoon - Popster verkleed accessoire - Feestartikelen
Bekijk alle Opblaasfiguren
Opblaasbare neon groene microfoon. Opblaasbare speelgoed microfoon van ongeveer 40 cm groot. Materiaal: kunststof. Nep microfoon popster verkleed accessoire. Opblaasbaar speelgoed voor kinderen vanaf 3 jaar. PressReader - Kuier: 2015-09-23 - Il­se Klink praat oor haar rol as Ta­ma­ra in Roer Jou Voe­te
Il­se Klink praat oor haar rol as Ta­ma­ra in Roer Jou Voe­te
Sy is een van die land se be­kend­ste ak­tri­ses en was al te sien in ver­skeie TV-reek­se en te­a­ter­pro­duk­sies. Tog is sy plat op die aar­de en is ma-wees as­ook tyd span­deer met haar fa­mi­lie, haar be­lang­rik­ste rol­le nóg.
Kuier - 2015-09-23 - INHOUD - DEUR VI­R­GI­NIA KEPPLER
Sy’s nie een vir tier­lan­tyn­tjies nie en ook nie ge­maak om ge­tem te word nie. Sy’s dood­ge­woon Il­se Klink, ’n vrou wat self be­sluit hoe sy wil le­we. En een ding wat sy weet, is dat sy ge­bo­re is om ’n ak­tri­se te wees. Il­se is geen v­reem­de­ling op ons kas­sie nie – baie men­se ont­hou haar nog van die TV-reek­se Tus­sen Dui­wels,
Mo­lo­fish en as I­si­din­go se Va­nes­sa Booy­sens.
Sy is tans te sien op SABC 3 as Ta­ma­ra van Nie­kerk in die reeks Roer
Jou Voe­te. Ta­ma­ra klou vas aan ’n ou lief­de, wy­le S­te­faans P­re­to­ri­us, en leef haar uit by ’n dans­klub in die hart van ’n denk­beel­di­ge Ka­roo­myn­dorp, Ver­lo­ren. Ta­ma­ra was dol­ver­lief op S­te­faans en suk­kel ná sy dood om aan te be­weeg.
“Ta­ma­ra is ’n sterk vrou wat vrees­lik vol ge­hei­me is,” ver­tel Il­se. “Sy sal tot al­le leng­tes gaan om die­ge­ne te be­skerm vir wie sy lief is. Ek en Ta­ma­ra is al­bei sterk, maar ek sal be­slis nie die goed doen wat sy doen nie.”
Haar TV-ka­rak­ter sal dalk e­nig­iets doen om tog net lief­ge­hê te word, maar sy wat Il­se is, wil nie eens die woord hoor nie.
“Ek dink men­se wat ge­troud is, is baie bra­ve,”sê sy, am­per te­ge­ly­ker­tyd ska­me­rig én self­ver­se­kerd. Haar krul­kop dans om haar ge­sig.“Vir my is dit is ’n kom­plek­se si­tu­a­sie om jou­self vir e­wig aan ie­mand te bind.”
Oor die hu­we­lik bly sy skep­ties, sê Il­se (van“iets in die 40’s”), om­dat sy sien hoe baie men­se daar­mee suk­kel.“Ek dink nie ek het nou die sta­mi­na om dit te doen nie. Dis iets wat ge­doen wíl word, maar ek sien nie my­self daar­in nie. My brein wil dit nie hê nie.”
Haar brein“skop uit”wan­neer sy aan trou dink en tog het sy groot re­spek vir haar eie ou­ers, Flo­ren­ce en Ne­w­ton (al­bei 71), wat al 46 jaar ge­troud is.“Par­ty men­se is ge­luk­kig en hul­le lyk goed. Maar dit is nie vir al­mal be­doel nie …”
Dit be­te­ken eg­ter nie sy is self­sug­tig nie, ver­tel Il­se, want sy deel reeds al­les met haar kin­ders, fa­mi­lie en an­de­re.
“As ek van­dag vir my kin­ders sê ons gaan hier­heen ry, wil ek nie nog dink ek moet vir ie­mand vra of ken in die saak nie.”
Il­se Klink Dit was nie ’n be­sluit om ’n ak­tri­se te word nie, dit is waar­mee ek ge­bo­re is. Wat ook­al jou ta­lent is, doen dit.
OM NET MA TE WEES
Haar kin­ders, Ty­ler (22) en Jos­hua (9), is haar al­les. Vir hul­le is sy nie net ma nie, maar ook ’n vrien­din wat hul­le al twee jaar lank som­mer Il­ford noem.“Ons het een­dag deur ’n na­me­boek ge­gaan en dis toe dat Ty­ler my só be­gin noem het. Jos­hua het na­tuur­lik net in­ge­val.”
Ty­ler het ’n sterk per­soon­lik­heid, sê Il­se.“Sy is baie vol­was­se en doel­ge­rig. Sy stu­deer tans siel­kun­de en doen ook script wri­ting en TV-s­tu­dies by Wits-u­ni­ver­si­teit. Maar dit is vir Jos­hua, my ar­me kind, wat ek so jam­mer voel oor die baie skool­werk wat hul­le kry om tuis te doen.”
Il­se help Jos­hua baie, maar sy is oor­tuig dat die on­der­wys­stel­sel te veel druk op ver­al jon­ger kin­ders plaas.“Dit is te veel werk en dit is as­of hul­le nie om­gee vir die kin­ders wat ag­ter raak nie. Drie ver­skil­len­de kon­sep­te in een week. Hoe­kom? Dit is on­no­dig en dan won­der hul­le hoe­kom doen die kin­ders so swak, maar hul­le pro­beer te veel goed in­druk in ’n kort tyd­jie.”
Dit is die ein­ste Jos­hua wat een­dag weens as­ma in ’n hos­pi­taal be­land het. Il­se het nag­te langs sy hos­pi­taal­bed ge­waak en saans moes sy steeds haar bes­te ver­to­nings op die te­a­ter­ver­hoog uit­haal.
“Een aand was ek so moeg, ek het in die kleed­ka­mer vas aan die slaap ge­raak en net so vaag­weg ge­hoor ie­mand roep oor die mi­kro­foon:‘Il­se Klink, na die ver­hoog ‘se­blief’,” ver­tel sy lag­gend.
Maar die op­of­fe­rings was als die moei­te werd, want van­dag is Il­se een van die land se be­kend­ste ak­tri­ses.
“My ou­ers ver­tel al­tyd toe ek so drie of vier jaar oud was, het ek al­tyd kui­er­gas­te na­ge­maak. Dit was nie ’n be­sluit om ’n ak­tri­se te word nie, dit is waar­mee ek ge­bo­re is. Wat ook­al jou ta­lent is, doen dit.”
Sy sê as jou werk ook jou pas­sie is, sal suk­ses ver­se­ker volg. “As jy vir iets lief is en ook daar­in goed is, gaan iets goed daar­van kom. My eer­ste groot te­le­vi­sie­rol was in 1996 in Tus­sen Dui­wels. Ek het ook Mo­lo­fish ge­doen – al­les in een jaar. Som­mer drie mo­vies ook in een jaar. Daar­na het ek weer baie te­a­ter­werk ge­doen.”
Moet haar eg­ter nie vra of sy te­a­ter bo TV-werk ver­kies nie.“So­lank mens net act, is jy ge­luk­kig, of dit nou op die plan­ke of voor die ka­me­ra is.”Sy moes wel in 1999 ’n groot keu­se maak tus­sen haar ka­rak­ter Va­nes­sa in I­si­din­go en ’n te­a­ter­pro­duk­sie,
Fie­la se kind. “Dit was ’n baie moei­li­ke loop­baan­be­sluit. Ek was toe net 27, maar ek wóú Fie­la speel.”
Il­se dink sy was nog al­tyd ge­sien as ’n “act of gra­vi­ty”en daar­om sou sy dié rol kon speel,“maar toe bel die men­se van
I­si­din­go my en sê:‘Mei­sie, ons soek jou’, en dit is waar ek vir vyf en ’n half jaar be­land het. Ek was baie ge­luk­kig. I­si­din­go was ’n goeie leer­skool. Daar­na het ek baie mu­si­ka­le te­a­ter­werk ge­doen en dit was heer­lik.”
Tans hou dié ak­tri­se haar be­sig met pro­duk­sies vir ver­skeie groot maat­skap­pye en sy is ook bin­ne­kort te sien in twee kort mi­ni­reek­se waar­oor sy nog nie die aap uit die mou wil laat nie.
On­danks haar be­kend­heid is Il­se geen di­va nie. Sy lag mak­lik, praat eer­lik en leef diep. Sy’t nie ’n vals haar op haar kop nie en is min­der bang om haar sê te sê. ’n Vrou wat trots is op haar her­koms.
“Ek is net ’n ge­wo­ne mei­sie van mixed des­cent van Mit­chells Plain en daar is baie van my soort. Ek het ’n paar s­proe­te van Eu­ro­pa, don­ker Ma­lei­sie­se oë en ’n Duit­se van,”ver­tel Il­se, en lag ska­me­rig.
Maar Il­se hou vol haar skaam­geit het sy in die Kaap ag­ter­ge­los. Die Klink-ge­sin het, toe sy net 15 was, in Eer­ste­rust, P­re­to­ria nes­ge­skop na­dat pa Ne­w­ton ’n werk daar ge­kry het.“Dit was des­tyds die e­nig­ste plek waar ons kon gaan bly.”
Sy het ’n ou­er sus­ter, Ja­ni­ne C­hang­l­rayn, en ’n jon­ger broer, A­dri­an Klink.“My sus­ter het on­langs ná 10 jaar in Dur­ban te­rug­ge­trek Gau­teng toe. Dit is maar oor die fa­mi­lie. Mens wil maar by jou fa­mi­lie en jou ou­ers wees.”
Il­se kui­er el­ke na­week saam met haar ou­ers.“As ek hul­le nie sien nie, voel dit of ek nie grond vat nie. Ek moet huis toe gaan en net bie­tjie by my ma en pa wees, so­dat ek net weer ge­grond voel om te kan aan­gaan. Ons fa­mi­lie hou daar­van om saam te wees. Ons is nét lief vir me­kaar en dit is te lek­ker.”
In Gau­teng het sy ge­leer om haar sê te sê.“Maar dit was ’n groot aan­pas­sing, want ons het van­uit ’n oor­we­gen­de En­gel­se ge­meen­skap ge­trek na ’n A­fri­kaan­se ge­meen­skap. My ma is A­fri­kaans en sy het nog al­tyd die taal met ons ge­praat, maar toe ek in Eer­ste­rust kom, was dit an­ders.”
Dit is ook in Eer­ste­rust waar sy van die so­si­a­le pro­ble­me be­wus ge­word het. Sy het hier vir die eer­ste keer ge­sien hoe som­mi­ge ou­ers hul kin­ders so jonk as vier jaar stuur om vir hul­le ’n bier te gaan koop.
“Ek dink een van die pro­ble­me in Eer­ste­rust is dalk dat daar nie ge­noeg is vir die jeug om te doen nie. Daar is selfs on­langs vir die eer­ste keer by my ma se huis in­ge­breek,” ver­tel Il­se.
Il­se het ná ma­triek by die U­ni­ver­si­teit van P­re­to­ria dra­ma ge­swot en ná haar 21ste ver­jaar­dag sak en pak Bloem­fon­tein toe ge­trek om daar te­a­ter­werk te gaan doen.“Ek het daar in al die groot, in­ter­na­si­o­na­le mu­siek­op­voe­rings ge­speel wat na Suid A­fri­ka ge­bring is.”
Maar van al die rol­le wat sy al ge­speel het, is dit Ta­ma­ra in Roer Jou Voe­te wat haar die mees­te by­bly.“Wat in­te­res­sant is van Ta­ma­ra is dat sy nie daar­van hou as men­se goed vir haar weg­steek nie, ter­wyl sy self baie ge­heim­sin­nig is. Ta­ma­ra raak ook kwaad as men­se vir haar lieg.”
Sy’s ook nie juis ’n vrou vir die kol­lig nie, maar eer­der ie­mand wat daar­van hou om in haar vry­e­tyd te lees of vi­de­o­spe­le­tjies te speel. En ter­wyl mees­te an­der vroue droom van ’n skuim­bad, sê Il­se dis nie vir haar nie.
Dié en­kel­ma wil ont­hou word as ie­mand met ’n pas­sie vir haar werk.
HOOFFOTO EN REGS: Die ak­tri­se Il­se Klink is tans op die kas­sie te sien as Ta­ma­ra in Roer Jou
Voe­te. En net soos haar ka­rak­ter is Il­se ook ’n sterk vrou wat haar sê kan sê.