Die derde belangrike idee vir die verskuiwing van buite eenvoudige eksperimente is meganismes. Meganismes vertel ons hoekom of hoe 'n behandeling 'n effek veroorsaak. Die proses van soek na meganismes is ook soms genoem soek gryp veranderlikes of bemiddeling veranderlikes. Hoewel eksperimente is goed vir die beraming van oorsaaklike uitwerking, word hulle dikwels nie ontwerp is om meganismes te openbaar. Digitale era eksperimente kan ons help om meganismes te identifiseer op twee maniere: 1) hulle ons in staat stel om meer verwerk data in te samel en 2) hulle ons in staat stel om baie verwante behandelings te toets.
Omdat meganismes is moeilik om formeel te definieer (Hedström and Ylikoski 2010) , ek gaan om te begin met 'n eenvoudige voorbeeld: lemmetjies en skeurbuik (Gerber and Green 2012) . In die 18de eeu het dokters 'n goeie sin dat wanneer matrose geëet lemmetjies hulle nie skeurbuik kry. Skeurbuik is 'n vreeslike siekte so dit was 'n kragtige inligting. Maar, het die dokters nie hoekom lemmetjies verhoed skeurbuik. Dit was eers in 1932, byna 200 jaar later, wat wetenskaplikes betroubaar kan toon dat vitamien C was die rede dat kalk verhoed skeurbuik (Carpenter 1988, p 191) . In hierdie geval, vitamien C is die meganisme waardeur lemmetjies verhoed skeurbuik (Figuur 4.9). Natuurlik, die identifisering van die meganisme is baie belangrik wetenskaplik-baie van die wetenskap is oor die begrip van hoekom dinge gebeur. Die identifisering van meganismes is baie belangrik prakties. Sodra ons verstaan ​​waarom 'n behandeling werk, kan ons potensieel die ontwikkeling van nuwe behandelings wat nog beter werk.
Figuur 4.9: Limes verhoed skeurbuik en die meganisme is Vitamien C.
Ongelukkig, te isoleer meganismes is baie moeilik. In teenstelling met lemmetjies en skeurbuik, in baie sosiale instellings, behandelings waarskynlik bedryf deur baie interafhanklik paaie, wat isolasie van meganismes uiters moeilik maak. Maar in die geval van sosiale norme en energieverbruik, navorsers het probeer om meganismes te isoleer deur die versameling proses data en toets verwante behandelings.
Een manier om moontlike meganismes te toets is deur die versameling proses data oor hoe die behandeling beïnvloed moontlike meganismes. Byvoorbeeld, onthou dat Allcott (2011) het getoon dat Home Energie Verslae veroorsaak dat mense hul elektrisiteitsverbruik te verlaag. Maar, hoe doen hierdie verslae laer elektrisiteitsverbruik? Wat was die meganismes? In 'n opvolgstudie, Allcott and Rogers (2014) 'n vennootskap met 'n krag maatskappy wat deur 'n korting program, het inligting oor wat verbruikers hul toestelle opgegradeer om meer energiedoeltreffend modelle verkry. Allcott and Rogers (2014) het bevind dat 'n bietjie meer mense wat die huis energie Verslae opgegradeer hul toestelle. Maar, hierdie verskil was so klein dat dit net kan rekening vir 2% van die afname in die gebruik van energie in die behandelde huishoudings. Met ander woorde, toestel opgraderings was nie die dominante meganisme waardeur die Huis Energie Verslag afgeneem elektrisiteitsverbruik.
'N Tweede manier om meganismes te bestudeer is om eksperimente met effens verskillende weergawes van die behandeling uit te voer. Byvoorbeeld, in die eksperiment van Schultz et al. (2007) en al die daaropvolgende Tuis Energie Verslag eksperimente, was deelnemers voorsien van 'n behandeling wat twee hoofdele 1) wenke oor energiebesparing en 2) inligting oor hul energie gebruik in vergelyking met hul eweknieë (Figuur 4.6) het. Dus, is dit moontlik dat die energiebesparende wenke is wat veroorsaak het dat die verandering, nie die eweknie inligting. Om die moontlikheid dat die wenke alleen voldoende sou gewees evalueer, Ferraro, Miranda, and Price (2011) 'n vennootskap met 'n water maatskappy naby Atlanta, GA, en het hy 'n verwante eksperiment op waterbewaring wat ongeveer 100,000 huishoudings. Daar was vier voorwaardes:
'n groep wat wenke ontvang oor die besparing van water.
'n groep wat wenke ontvang oor die besparing van water + 'n morele appèl om water te bespaar.
'n groep wat wenke ontvang oor die besparing van water + 'n morele beroep op water + inligting te red oor hul watergebruik in vergelyking met hul eweknieë.
Die navorsers het bevind dat die wenke enigste behandeling geen effek op waterverbruik in die kort (een jaar), medium (twee jaar), en 'n lang (drie jaar) termyn het. Die wenke + appèl behandeling veroorsaak deelnemers om waterverbruik te verminder nie, maar slegs in die kort termyn. Ten slotte, die wenke + appèl + peer inligting behandeling veroorsaak verminderde gebruik in die kort-, medium- en langtermyn (Figuur 4.10). Hierdie soort eksperimente met ontbondel behandelings is 'n goeie manier om uit te vind watter deel van die behandeling-of watter dele saam-is die mense wat die effek veroorsaak (Gerber and Green 2012, Sec. 10.6) . Byvoorbeeld, die eksperiment van Ferraro en kollegas wys vir ons wenke alleen dat waterbesparing is nie genoeg om waterverbruik te verminder.
Figuur 4.10: Resultate van Ferraro, Miranda, and Price (2011) . Behandelings gestuur 21 Mei 2007, en die gevolge was gemeet tydens die somers van 2007, 2008 en 2009. Teen ontbondeling die behandeling het die navorsers hoop om 'n beter begrip van die meganismes te ontwikkel. Die wenke enigste behandeling moes in wese geen effek op die kort (een jaar), medium (twee jaar), en 'n lang (drie jaar) termyn. Die wenke + appèl behandeling veroorsaak deelnemers om waterverbruik te verminder nie, maar slegs in die kort termyn. Die raad + appèl + peer inligting behandeling veroorsaak deelnemers om waterverbruik in die kort-, medium- en langtermyn te verminder. Vertikale bars is na raming vertrouensintervalle. Sien Bernedo, Ferraro, and Price (2014) vir die werklike studiemateriaal.
Die ideaal is, sou 'n mens verder as die lae van komponente (wenke, wenke + appelleer; wenke + appèl + peer inligting) om 'n volledige faktoriale ontwerp-ook soms bekend as 'n \ (2 ^ k \) faktoriaal ontwerp-waar elke moontlike kombinasie van die drie elemente getoets (Tabel 4.1). Deur die toets van elke moontlike kombinasie van komponente, kan navorsers ten volle die effek van elke komponent te evalueer in isolasie en in kombinasie. Byvoorbeeld, het die eksperiment van Ferraro en kollegas nie openbaar of peer vergelyking alleen voldoende is om te lei tot 'n lang veranderinge term in gedrag sou gewees het. In die verlede het hierdie volle faktoriaal ontwerpe moeilik om te hardloop, want hulle het 'n groot aantal deelnemers vereis en wat hulle nodig het navorsers in staat wees om presies te beheer en lewer 'n groot aantal behandelings. Maar, die digitale era verwyder hierdie logistieke beperkinge in sommige gevalle.
Tabel 4.1: Voorbeeld van behandelings in 'n volle faktoriale ontwerp met 3 elemente: wenke, appèl, en peer inligting. Die werklike ontwerp van Ferraro, Miranda, and Price (2011) was 'n breukdeel faktoriaal ontwerp wat drie behandelings sluit in: wenke; wenke + beroep; en wenke + appèl + peer inligting (Figuur 4.10).
4 peer inligting
6 wenke + peer inligting
7 appèl + peer inligting
8 wenke + appèl + peer inligting
Om op te som, meganismes-die weë waardeur 'n behandeling het 'n uitwerking-is ongelooflik belangrik. Digitale era eksperimente kan help navorsers leer oor meganismes 1) invordering proses data en 2) sodat volle faktoriaal ontwerpe. Die meganismes hierdie benaderings voorgestel kan dan deur direk deur eksperimente wat spesifiek ontwerp is om meganismes te toets getoets (Ludwig, Kling, and Mullainathan 2011; Imai, Tingley, and Yamamoto 2013; Pirlott and MacKinnon 2016) .
In totaal, hierdie drie konsepte-geldigheid; heterogeniteit van behandeling effekte; en meganismes-bied 'n kragtige stel idees vir die ontwerp en vertolking van eksperimente. Hierdie konsepte hulp navorsers gaan as eenvoudige eksperimente oor wat "werke" ryker eksperimente wat strenger skakels na teorie het, wat openbaar waar en hoekom behandelings werk, en kan selfs help om navorsers te ontwerp meer doeltreffende behandeling. Gegewe hierdie konseptuele agtergrond oor eksperimente, sal ek nou na hoe jy eintlik kan maak jou eksperimente gebeur.