Daar is so baie stukkende verhoudings in ons lewens. Dit sal beter gaan wanneer ons onthou dat waar die liefde regeer, daar geen begeerte tot mag is nie, en waar mag oorheers, ontbreek die liefde gewoonlik want dit kan nie forseer word nie – dit is die mees spontane emosie van ons lewens. Moet dus nie die liefde in die skadu van magsbeheptheid plaas nie, dit sal nie gedy nie!
Ons het 2053 gaste aanlyn Depi Beerr video chat room – CLIPONYU | Video Chat Online
Depi Beerrhay seemuanya bagaimana punya kABAR
HotBasicPremiumLuxuryToDepi BeerrJumlahPattern1888188288588888Sendchoose goods!!My Bag Heather Marie Jaehn
Heather Marie Jaehn became a registered member 1 year, 10 months ago
Heather Marie Jaehn joined the group Rock Your Resume! 14 years, 10 months ago Posts Tagged ‘Charl-Pierre Naudé’
Tags: Charl-Pierre Naudé, Charl-Pierre Naudé gedigte Posted in Gedigte | 9 Kommentare »
Add this post to Del.icio.us - Digg Nini Bennett. Die opbloei van vampirisme.
Tags: Bram Stoker, Charl-Pierre Naudé, Charles Baudelaire, Dracula, From dusk till dawn, Interview with the vampire, John Polidori, Les Fleurs du Mal, Mellet Moll, Nosferatu., Stephenie Meyer, Swanesange, The Vampyre, Twilight, vampiere, vampierfiksie, vampierfilms, vampierpoësie Posted in Binneblik | 7 Kommentare »
Add this post to Del.icio.us - Digg Wicus Luwes. Die maskers van Verwoerdburg
Tags: Charl-Pierre Naudé, Dolf van Niekerk, Johann Rossouw, Portrette in my gang Dolf van Niekerk Posted in Binneblik, Wicus Luwes | Comments Off on Wicus Luwes. Die maskers van Verwoerdburg
Add this post to Del.icio.us - Digg Wicus Luwes. Boetie in Zoeloeland
Tags: Charl-Pierre Naudé, TS Eliot Posted in Binneblik, Wicus Luwes | 3 Kommentare »
Add this post to Del.icio.us - Digg Digstring: Charl-Pierre Naudé. “Eergister en môre, met visse”
(c) Charl-Pierre Naudé (Uit: Al die lieflike dade, 2014: Tafelberg)
Ek het die gedig een middag in 2013, ek dink dit was September of nog Augustus, geskryf. Dit was koud in Johannnesburg. Die gedig het in sy geheel na my gekom, binne een skryfsitting. Daarna het ek so ŉ bietjie daaraan verfyn. Ek het gedink dis die laaste gedig van my nuwe bundel en het dit agterna aan die uitgewer gestuur, maar dit was toe nie die laaste nie.
Meeste van my gedigte ontwikkel deur verskeie weergawes in die rigting van ŉ finale vorm. Maar hierdie bepaalde gedig se geval was anders. Die gedig was van die begin af daar.
In hierdie geval was die agterna gewroeg en gesweet ŉ minimum. Maar kyk, in daardie eerste sitting wroeg ek wel baie. Wroeging is nooit minder as 50% van die aktiwiteit vir my nie.
Die gedig het ontstaan via die sement-beeld in die eerste strofe. Gedigte het duisend maal duisend verskillende maniere waarop dit kan ontstaan, via ŉ ingewing, ŉ idee, ŉ gevoel of ŉ beeld, of wat ook al. In hierdie geval was dit ŉ beeld. Gedigte kan ook ontstaan via hul afloop, of einde, ook. Daar is maniere waarop gedigte kan ontstaan wat nog nie uitgevind is nie. Ek dink ebnige digter wat gereeld dig vind dit vir hom- of haarself uit. Selfs vir een praktisyn is die maniere van ŉ gedig se ontstaan nie altyd dieselfde nie.
Ek dink hier is ŉ ordeningsbeginsel, ja. Dikwels voel ek tydens die skryf van ŉ gedig dat ek strofes moet omruil. Ordening is uiters belangrik. Of ŉ digter altyd weet wat presies daardie ordeningsbeginsels is – terwyl hy of sy in die intuïtiewe proses van die skryf gewikkel is, en selfs daarna – daarvan is glad nie seker nie. Ek dink die konspetualisering, die totstandkoming, van hierdie gedig het met ŉ wisselwerking tussen die idees van ontasbaar en tasbaar gewerk, as jy weet wat ek bedoel. (Daar is ŉ gedig in my tweede bundel, In die geheim van die dag, waarvan die titel “Tasbaar en ontasbaar” is.)
In die begin van my aangehaalde gedig werk ek met die gevoel van afwesigheid en verlies. In die daaropvolgende strofes werk die gedig met die idee van totstandbrenging uit niks. In die laaste strofes is die idee van “weergawe”/ afdruk/ geheue. Ek dink hierin is ŉ ordeningsbeginsel te bespeur.
Ek dink die idee wat ŉ progressie in die gedig ondergaan is die idee van “afdruk”: In die begin is dit ŉ afwesigheid. Aan die einde van die gedig is dit ŉ áánwesigheid.
Ek het dit vir Nicky gewys. Sy was dadelik gaande daaroor, iets wat my bly gemaak het, want die kombuis was nog nog opgeruim nie. En toe besluit ek later om die gedig bietjie te verfyn. Ek hou sommige van my weergawes van gedigte, of ek probeer hulle hou. Soms vergeet ek. As ek na hierdie gedig se wordingslegger gaan kyk, is daar slegs drie vorige weergawes wat ek gehou het. Sommige ander gedigte het elf of sestien weergawes. En dis maar die wat ek gehou het.
Hierdie vers het nêrens voorheen verskyn nie, Louis, behalwe in die bundel waaruit dit kom, Al die lieflike dade. Die publikasie daarvan in die bundel vind sowat ŉ jaar na die skryf van die gedig plaas.
Dis nie ŉ liriese vers oor die “ek” nie, so daar is min “feit” of herskrewe feit daarin wat lesers sal boei. My vorige bundel bevat gedigte wat eers as private gedigte, joernaalagtige goeters, geskryf was.
Al wat ek kan sê is dat ek al voorheen sulke mere gesien het, eindelose, plat gewaters wat mens bang maak as jy daarna kyk, en die gefluit in die peule is seker “feitelik” gesproke ŉ klein bietjie tinnitus. J Ek hou baie van die maniere waarop wind met mens raat. Wind is my vriend. Laat daar wind wees, altyd. In elk geval, die sementbeeld kom van Godfrey, ŉ Malawiër wat vir my vrou werk. Hy het sement by haar gastehuis gegooi, en sy voete daarin verewig.
Lekker vraag. Die gedig handel oor geheue, sou ek meen, geheue van die indiwidu, maar ook die historiese geheue van ŉ kollektief soos die menslike spesie. Ek dink al hierdie vorms van geheue bestaan in die indiwidu. Dwarsdeur die gedig is daar sprake van ŉ “afdruk” wat gemaak word: die voetspore in die sement en die persoon wat dit gelaat het wat nou weg is; pieksels (die klein grinterige kolletjies waaruit ŉ beeld op papier dikwels opgebou is); ŉ CD; die merke of sleepsels van takke of iets dergeliks op ŉ bodemmeer; en ŉ vingerafdruk.
Baie belangrik in die gedig is die partikeltjie-motief: pieksels (van ŉ gereproduseerde prent), peule (van bome), voetspore (van ŉ mens of dier), die ringe (van ŉ vingerafdruk) en – allerbelangrik – die visse van die titel (wat ŉ skool visse opmaak). Die visse is ook “partikeltjies”. In die gedig word die visse by verstek vergelyk met die pieksels van ŉ beeld (die woord “herrysenis” vervat dit). Daar is ook sprake van ŉ akwarel, net ná die verwysing na pieksels. Nou ŉ akwarel gaan waarskynlik nie uit pieksels bestaan nie, nie in sy oorspronklike vorm nie, wel as jy ŉ afdruk daarvan maak. So die beeld in sy onthoude fase is soos ŉ treknet vol visse (wat die herinnering opmaak).
Daar is verdere “motiewe” in die gedig: van bevatting (“omhelsing”, “treknet”, “konsentriese kringe” in hul meervoud, ŉ “maalkolk”, ŉ “vingerafdruk” in sy volledigheid van ringe, die boom wat die peule bevat, ensovoorts); van verdwyning; van hersamestelling; van “klein” en “groot”.
Daar is drie “vektore” in die betekenissamestelling: vertikaal na “bo” (die man wat deur sement geloop het); vertikaal na onder (die treknet wat visse te voorskyn haal); en die “sirkel” (konsentriese kringe, die CD, omhelsing, maalkolk, “hele dorpie”, en miskien enkele meer).
Ek wonder. Nie seker nie. Ja! ŉ Waterverfskildery uit my jeug, van my ma (oorlede), wat aan haar ma (oorlede) behoort het. Die akwarel beeld ŉ meer uit met riete omsoom iewers in Ohio, VSA, waar daardie ouma vandaan gekom het.
Een ding doen ek nooit nie, ek luister nie na musiek terwyl ek skryf nie, ook nie selfs in die geval van prosa skryf nie. Ook nie wanneer ek lees nie. Mens moet die ritme van ŉ sin kan “hoor”, prosa is ook maar net poësie wat bietjie talm. En musiek meng in met hierdie dinge se “gehoor”.
Ja, ek het. Ek sal myself soms van ŉ gedig distansieer, en dit probeer lees soos wat ek dink ŉ leser sou as die gedig sê nou maar deur iemand anders geskryf was. So ja, op so ŉ kunsmatige manier werk ek met ŉ denkbeeldige leser. Werklike mense? Nie eintlik nie. Soms Nicky. Een van die vroegste verse van die bundel is “Skelet van ŉ lente”. Ek het dit vir Rachelle Greeff gewys en haar kommentaar was baie positief. Dit het my tot die res van die bundel se vergrype geïnspireer.
Dit gaan afhang watter ander gedigte jy in gedagte het. Ek het genoeg geëksperimenteer met die langer gedig. (Amper sê ek “vers”, maar akademies gesproke is die vers mos ŉ versreël nie waar nie? Is ek reg?) (Hierdie woord skep nogal verwarring soos wat dit tans uiteenlopend gebruik word. Ek dink ons moet hou by die akademiese gebruik en dit eens en vir altyd so ook in resensies gebruik.) Ek wil voortaan met die korter gedig eksperimenteer. En hierdie gedig is so iets. Baie van my gedigte het bewegende tyd in (soos in “verhaaltyd” van ŉ storie, as ek die regte term beet het). Hierdie gedig se “tyd” is egter alles op dieselfde oomblik, wat baie herkenbaar liries is. (Gedigte wat aspekte uit die prosa inspan, soos baie dikwels deesdae gebeur, is minder onmiddelik herkenbaar as liries.)
Die meer, wat uit Ohio kom, herinner aan iets uit die Vrystaat, sê maar. Ohio en sommige plekke in RSA lyk op mekaar. Dis waarom my ouma in hierdie land so gelukkig was (volgens my ma, daardie ouma nooit self geken nie.)
En mere en lagunes is tekenend van die Suid-Afrikaanse kus. Dis die mooiste kus in die wêreld. Verruklik. Ek hou veral van die lagunes van die Oos-Kaap, waar ek grootgeword het. Die Europese en noordelike halfrond se mere is groter, definitief dieper. Iewers tydens die skryf van die gedig het ek ook aan van hulle gedink.
Ek versaak nooit ŉ gedig wat ek laat publiseer het nie. Selfs ná die publikasie daarvan sal ek iets sien wat ek skielik anders sal wil hê.
Op hierdie bepaalde gedig het ek vanuit Afrikaanse geledere nog nie juis terugvoer ontvang nie, nie in sy spesifieke, losstaande hoedanigheid nie. Die gedig is wel deur Sylvia Geist in Duits vertaal, en die terugvoer daarop hier in Duitsland is sover baie positief. Ek verbeel my die gedig is ook in Nederlands vertaal.
Ja, die naam was “Twee wêrelde”. Ek hoop die NALN-argiewe in Bloemfontein het dit nog. (Ek is baie bekommmerd oor my materiaal wat ek lank gelede na hulle gestuur het, voordat daar probleme daar gekom het, en ek kan niks nuuts aan hulle stuur nie voordat ek nie verneem dat dit wat hulle van my gekry het, nog veilig is. So ek hoop dat hulle my hieroor kan kontak, of anders sal ek hulle kontak.)
In elk geval, daardie was die gedig se naam. Ek het dit vir my ma geskryf. Ek het dit op ŉ tikmasjien uitgetik en ook mooi vir haar “gestensil” (daardie snaakse gebruikie van die vroeg-sewentigerjare). Daar was ossewaens in (ou wêreld ) en moderne goed (nuwe wêreld). Ha ha. Nou ja.
Tags: Al die lieflike dade, Charl-Pierre Naudé, Ergister en môre, met visse Posted in Digstring | 3 Kommentare »
I had the good fortune to be involved in both festivals. I was asked to comment in my personal capacity, which means my opinions do not necessarily reflect those of my colleagues in either festival. With regard to the first – held in the northern provinces of Gauteng, Northwest and Limpopo – I was an invited reader. With the second festival, I was involved in the conceptualization, albeit on the fringe in my capacity as a member of the Pirogue Collective, one of the overseeing agencies of the festival. Both festivals had a caravan component – i.e. they were roaming festivals, a kind of festival which utilizes the possibilities of changing landscape and the effect this has on the poetry. (I did not attend the jaunts of the Spier Festival into the Western Cape hinterland though, during which the invited poets translated work of one another. I heard it was riveting in its riches.) Both festivals functioned as an installment of a train of prior and intended further festivals. The “What is Poetry?” festival of South Africa 2013 was curated by Indra Wussow, director of the Sylt Foundation for the arts, Germany and Jozi Artlab, Johannesburg. This caravan roamed the north of the country from 23rd April to 3rd May and the event followed on the Forum Penyair International Indonesia, a poetry caravan on the island of Java the previous year. (The Javanese caravan was curated by Indonesian poet Dudy Anggawi and German radio journalist and literature academic Silke Behl, one of the co-founders the Bremen Poetry on the Road festival). These two festivals were the first and second installments of the on-going international poetry project What’s Poetry? (curated by German poet Michael Augustin) – borrowing its name from a poem by British “Mersy-poet” (after the river of Liverpool), Adrian Henry. A caravan leg of the What’s Poetry project is currently being planned for mainland China as a third installment of the project.
© Versindaba 2013 Tags: Breyten Breytenbach, Charl-Pierre Naudé, Dancing in orther words, Dancing in Other Words, Dansende Digtersfees, What is poetry festival Gauteng Posted in Binneblik | 17 Kommentare »
Add this post to Del.icio.us - Digg Persverklaring. “What is Poetry?” Internasionale Poësiefees
Fantastiese nuus is dat daar nog ‘n Internasionale Poësiefees op hande is. Dit is naamlik die tweeweeklange Indonesiese “What is Poetry?“-fees waarby veral digters van Indonesië, Indië, Sjina, Japan, Switserland, Rusland, en Suid-Afrika betrokke is. Suid-Afrikaanse digters wat tydens die program gaan optree, is Vonani Bila, Kgafela oa Magogodi, Rustum Kozain, Charl Pierre Naudé, Mbali Kgosidintsi, Alan Finlay en Lesego Rampolokeng.
Die fees besoek vele stede in die periode 21 April tot 4 Mei 2013.
Onderstaande persverklaring is van die organiseerders ontvang.
What is poetry?- Festival hits South Africa´s Shores from 21st April to 4th May
Programme announcement: “A celebration of Language“, a Festival of Poetry and the Arts is happening from the 21st April to 4th May, 2013 and will travel Northern South Africa and Zimbabwe soon!
Johannesburg: 21st April – Mahikeng 22nd April – Johannesburg 23rd to 25th April – Polokwane 26th April- Makhado 27th April – Hifa Festival Harare 29th – 3rd May.
It is a follow up on the hugely successful festival that took place in Indonesia in 2012. The festival brings together poets from South Africa, Indonesia, China and many other countries of the world. This two-week celebration of language will focus not only on how poets use language, but how they adapt and change it.
We celebrate the ways how poets all over the world reinvent language to express new ideas and insights and thus provoke change and reflection. Through the work of poetry we dare a comparative analysis over its importance for cultural identity and change. The core of the festival are readings, workshops, reflections and performances with 25 renowned poets. The discussions will incorporate poets, visual artists, dancers and composers.
The programme of „What is Poetry?“ 2013, the annual International Festival of Poets and Artists, is now available on our website www.whatispoetry.net.
Participants include Toeti Herty, Samar Gantang, Rosa Herliany and Saut Situmorang from Indonesia, Sujata Bhatt (India), Chirikure Chirikure (Zimbabwe) Mindy Zhang (China), Raphael Urweider (Switzerland) Sylvia Geist and Michael Augustin from Germany, Kae Morii (Japan), Stanislav Lvovsky (Russia) from overseas and the South African poets Vonani Bila, Kgafela oa Magogodi, Rustum Kozain, Charl Pierre Naudé, Mbali Kgosidintsi Alan Finlay and Lesego Rampolokeng.
The artists Paul Emmanuel, Stephan Erasmus, Volker März, Cedric Nunn, Katharina Rohde and Minnette Vari, dancer Tumi Mokgope and pianist Jill Richards join the poets.
This two-weeks event is curated by Indra Wussow, director of the Sylt Foundation (based in Johannesburg and Sylt/Germany) and editor of a series of African fiction for the German publisher AfrikAWunderhorn.
What is Poetry? Festivals are an initiatve by: Dudy Anggawi, Michael Augustin, Silke Behl, Indra Wussow
The programme: The event consists of internal workshops that will be held at universities which are partners of the What is Poetry?-Festival, such as the University of the Witwatersrand, the University of the North West and the University of Limpopo. Topics like „ Lived Diversity or Paradise Lost? The Global World of Poetry” or Lost in Translation – The Art of Translating Poetry” and “Once There was the Word…The Transformation of Poetry into other Art Forms” will be discussed with students, scholars, fellow poets and artists. As cooking is a language itself there will be an Indonesian food safari happening, too.
These events will be shared with the audience:
Johannesburg, 21st April 5 p.m.
Sophiatown – Forced Removals Remembered
Talk with photographer Cedric Nunn
Johannesburg, 21st April
Afrikan Freedom Station, Westdene
In Words we Trust – opening gala Performance Kgafela le Marabele (entrance please check with AFS)
Mahikeng, 22nd April 8 p.m.
Africa, I Hear Your Voice So Strong – Poets Speak Out!!!
Local poets interact with poets of the international caravan
Johannesburg, 23rd April
(For dining guests only, please make reservations at the restaurant: 011 6841007)
Soweto, 24th April
When Words Become the Fiercest Weapon – The Role of Poetry in The Struggle Against Apartheid and Colonialism
Sujata Bhatt, Chirikure Chirikure, Toeti Heraty, Saut Situmorang, Xoli Norman, Kwezi Gule
Moderation: Michael Gardiner
Music: The MIAGI Footprint Trio
Johannesburg, 25th April 8 p.m.
Now Words Come Strange Currencies
Dinner and poetry performance
(For dining guests only, please make reservations at the restaurant: 011 482 5572)
Polokwane, 26th April
Africa, I Hear Your Voice So Strong – Poets Speak Out!
Local poets interact with poets of the international caravan.
Makhado, 27th April
Guyo Book Center, Makhado
Miludzi ya Shango
Tshivenda poetry book launch
For further information please visit our website www.whatispoetry.net or visit us on facebook and twitter.
Please direct all enquiries and requests for interviews to the curator
Indra Wussow | indra@jozi-artlab.co.za | 076 501 42 91 | 011 482 98 77
Tags: Charl-Pierre Naudé, What is Poetry? Poësiefees Posted in Brieweboks | Comments Off on Persverklaring. “What is Poetry?” Internasionale Poësiefees
Add this post to Del.icio.us - Digg Louis Esterhuizen. Februarie is liefdesmaand, inderdaad
Ek is teen die liefde, die hele storie van vermenigvuldiging: Die Vatikaan se mooibroodjiesbakkery,
Tags: Charl-Pierre Naudé, Poetry International Posted in Louis Esterhuizen | Comments Off on Louis Esterhuizen. Februarie is liefdesmaand, inderdaad