85 Woodstone Road, Denville Twp., NJ 07866 (MLS #3508235) :: The Sue Adler Team
85 Woodstone Road
MLS #: 3508235 Custom Scrollbar Library version 1.1 - CodeProject 10,952,101 members (71,263 online)
Please help me, thanks alot. Last Visit: 31-Dec-99 18:00 Last Update: 21-Oct-14 20:47Refresh123456 Next » 18 Oktober 1944 (1944-10-18) (75 jaar oud)
Boa Esperança, Minas Gerais, Brasilië
Nelson Freire (gebore op 18 Oktober 1944) is 'n Brasiliaanse klassieke pianis.
Freire het op die ouderdom van slegs drie jaar begin klavier speel. Hy het uit sy geheue stukke bespeel wat sy ouer suster, Nelma, oomblikke vantevore gespeel het.
Sy onderwysers in Brasilië was Lucia Branco, 'n voormalige student van Arthur de Greef ('n leerling van Liszt) en haar assistent Nise Obino. Freire het vir sy eerste openbare uitvoering op die leeftyd van vier jaar Mozart se Klaviersonate No. 11 in A majeur K. 331, gekies. In 1957 het Freire Beethoven se Klavierconcerto No. 5 op die ouderdom van slegs twaalf jaar uitgevoer. Hy het 7de plek tydens die Rio de Janeiro Internasionale Klavierkompetisie verower. Hy het gevolglik 'n toegif oftewel toelaag van die Brasiliaanse regering ontvang om in Wene te studeer onder Bruno Seidlhofer. Freire het reeds teen 1964 eersteprys tydens die Vianna da Motta Internasionale Musiekkompetisie in Lissabon, Portugal (ex-aequo met Vladimir Krainev) gewen. Hy het ook in Londen, Engeland die Dinu Lipatti Medalje en die Harriet Cohen Medalje ontvang. In Desember 2001 was hy die voorsitter van die paneel tydens die Marguerite Long Kompetisie in Parys. Sy buiging by die The Proms was in Augustus 2005.
Oor die algemeen neig Freire daarna om die kalklig, publisiteit en onderhoude te vermy. Freire het egter in 2011, ter ondersteuning van die musikante van die OSB, onttrek van 'n geskeduleerde optrede saam met die Orquestra Sinfônica Brasileira (OSB) en die dirigent Roberto Minczuk, na die afdanking van omtrent drie dosyn OSB musikante deur Minczuk.
Freire het vir Sony/CBS, Teldec, Philips, en Deutsche Grammophon opnames gemaak. Hy het Liszt se Klavierconcertos saam met die Dresden Filharmoniese Orkes onder Michel Plasson vir die Berlin Classics plate-etiket opgeneem. Freire het op kommersiële vlak saam met Martha Argerich opnames gemaak, saam met wie hy 'n lang assosiasie en vriendskap deel. Freire het onlangs 'n eksklusiewe kontrak met Decca aangegaan, die eerste projekte wat hieruit voortgespruit het was opnames van die werke van Chopin, wat die Diapason d’Or en 'n "Choc" prys van Monde de la Musique ontvang het. Dit is ook as 'n "10" deur die Répertoire tydskrif gelys en "aanbeveel" deur Classica. Die opnames (op 2 CDs) omvat die 24 klavier études en die 2de en 3de sonates, sowel as die Barcarolle op. 60. Daaropvolgende Decca opnames sluit 'n 2-CD stel van die Brahms klavierconcertos met die Gewandhaus Simfonieorkes onder Riccardo Chailly in, wat die 2007 Classic FM en Gramophone toekenning in die Plaat van die Jaar en Concerto kategorieë gewen het, asook CD's gewy aan die Beethoven sonates, Chopin, en Debussy.
↑ 1,0 1,1 "Pianist searches for improvement and change". The Vancouver Sun. 22 Januarie 1987. p. C6.
↑ Andrew Clements (1 Augustus 2005). "BBCSSO/ Volkov". The Guardian (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 November 2019. Besoek op 25 Desember 2014.
↑ 4,0 4,1 Leslie Kendall (2 April 2000). "Pianist Takes Back Seat, But His Talent Doesn't". New York Times (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 November 2019. Besoek op 25 Desember 2014.
↑ Andrew Clements (3 September 2014). "Nelson Freire: Radio Days – Concerto Broadcasts 1968-1979 review – not a dud among them". The Guardian (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 November 2019. Besoek op 25 Desember 2014.
↑ Cristina Grillo (4 Junie 2011). "Solistas incendeiam crise na OSB". Folha de S.Paulo (in Portugees). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Februarie 2017. Besoek op 25 Desember 2014.
↑ Nicholas Kenyon (6 Desember 2009). "Martha Argerich and Nelson Freire: Live from Salzburg". The Observer (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 November 2019. Besoek op 25 Desember 2014.
↑ Andrew Clements (16 Junie 2006). "Brahms: Piano Concertos Nos 1 & 2, Freire/ Leipzig Gewandhaus O/ Chailly". The Guardian (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 November 2019. Besoek op 25 Desember 2014.
↑ Andrew Clements (31 Mei 2007). "Beethoven: Piano Sonatas Opp 27 no 2, 53, 81a and 110, Nelson Freire". The Guardian (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 November 2019. Besoek op 25 Desember 2014.
↑ Andrew Clements (4 Maart 2010). "Chopin: The Nocturnes". The Guardian (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 November 2019. Besoek op 25 Desember 2014.
↑ Andrew Clements (23 Januarie 2009). "Debussy: Preludes Book 1; Children's Corner; etc: Nelson Freire". The Guardian (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 November 2019. Besoek op 25 Desember 2014.
Amptelike webwerf van Nelson Freire
Nelson Freire biografie by Decca Classics
Columbia Artists Management Inc agentskapbiografie van Nelson Freire
"Nelson Freire cancela concertos com a Orquestra Sinfônica Brasileira". Globo.com, 4 April 2011
Video van Freire wat Schumann se Klavierconcerto speel
BNF: cb13894151z (data)
ISNI: 0000 0001 1487 6116
WorldCat Identities: lccn-n84088602
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Nelson_Freire&oldid=2211544"
Die bladsy is laas op 20 Junie 2020 om 15:51 bygewerk.