Alex Brady was nog op skool toe hy sy pa verloor het in die 9/11 aanvalle op New York. In die proses het hy sy hart gedraai op God, die meisie vir wie hy baie lief was, en ook gedeeltelik op sy ma. Hy het ‘n polisieman geword wat boosheid met al sy mag beveg het, en het amper nie meer ‘n normale lewe gehad nie. Saam met sy hond, Bo, het hulle elke moontlike uur van die dag gewerk om te verhoed dat onskuldige mense seerkry.
Danksy ‘n paar gebeure, ‘n wonderwerk of twee, en goeie vriende wat vir hom omgee, het hy weer besin en kon sy lewe weer na normaal terugkeer. Die groot les is dat jy kan dink iets is reg wat jy doen, maar dat dit jou eintlik na die dood kan lei.
Ek vind haar boeke ook te soetsappig na my smaak. Verkies Francine Rivers. Ek is bly jy sê dit ook…. voel.dan nie so alleen nie. 😚
Ek ly aan ‘n ander vrees waarvan ek nie die term ken nie: Ek vrees my tablet is aan die gaan, en daarop is nog ‘n hele klomp takealotbieke wat ek nog nie gelees het nie. Ek sal hulle maar op my foon moet lees, want ek wil vir my ‘n kindle kry. Daar verval jou boeke nooit.
‘n Gesoute vertaler soos die wat vir uitgewers werk, sal nooit ‘n boek soetsappiger laat klink as die oorspronklike nie.