Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 10 Augustus 2003 (aanddiens).
Lofpsalm 9:1, 7.
Psalm 32:1, 3.
Skriflesing: Johannes 3.
Teks: Kategismus Sondag 7. Johannes 3 : 16
Want so lief het God die wêreld gehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore mag gaan nie, maar die ewige lewe kan hê.
Ons hoor nogal dikwels die aanhaling van Johannes 3 : 16.
Gewoonlik word die vers uit verband aangehaal: die tweede deel van die vers wat die onderskeid maak tussen mense wat glo of nie glo nie, word meestal verswyg, of nie in sy konsekwensies erken nie.
Ons hoor net dat God die wêreld so liefgehad het dat Hy sy eniggebore Seun gegee het.
Maar ons hoor nie dan ook dat Hy nie vir almal gesterf het nie, maar net vir diè wat glo nie.
Hierdie vers maak tog baie duidelik dat die Here self ‘n onderskeid tussen die mense tref, want Hy laat nie sy Seun onvoorwaardelik vir almal sterf nie.
Ons kan die saak ook uit ‘n ander hoek bekyk:
Uit ewige liefde skenk God sy Seun aan die mense.
Maar deur die werking van die sonde, en ook kragtens die uitverkiesing, is daar mense wat nie die behoefte aan ‘n Messias het nie.
Hulle verwerp Jesus. Hulle gaan dus verlore.
Daarom gaan die Here verder en word sy Gees teruggestuur nadat Christus na die hemel toe gevaar het.
Hierdie Heilige Gees werk die geloof in die mense se harte.
Die geloof is uiteindelik in sy betekenis die aanneming van Christus en sy weldade.
Buiten Christus is geen verlosssing moontlik nie, daarom moet ons geloof ons juis na die Evangelie in Jesus Christus toe lei. Romeine 1 : 17
Maar die regverdige sal uit die geloof lewe!
Die hele saak van die verlossing word herhaaldelik in die Skrif aangetoon, bv. in 2 Korinthiërs 5 : 18, 19.
En dit alles is uit God wat ons met Homself versoen het deur Jesus Christus en ons die bediening van die versoening gegee het, naamlik dat God in Christus die wêreld met Homself versoen het deur hulle hul misdade nie toe te reken nie en die woord van die versoening aan ons toe te vertrou. (2 Korintiërs 5:18-19 AFR1953)
God het ons met Hom versoen en aan ons die bediening van die versoening gegee.
Dit word deur die Gees van die Here in ons gewerk.
Die geloof bewys dit.
Op ons gebed wat in ons geloof gebore is, word die verlossing dan ook aan ons geskenk.
Ons kan ons preek in drie dele verdeel.
1. Ons weerlê die leer van die algemene versoening.
2. Ons gee aandag aan die Middel van versoening.
3. Ons bely die Evangelie van versoening.
1. Eerste dan die saak van die algemene versoening.
Algemene versoening beteken dat alle mense wat daar lewe, hemel toe gaan.
Die leer verkondig dat alle mense in Christus verlos word soos wat almal in Adam verdoem is. Ons leer daarteen dat die Bybel ander leer.
Ons leer dat Christus net vir gelowiges gesterf het.
Die leer van die algemene versoening leer verder dat as mense hel toe gaan, dit is omdat hulle uit hulleself die Here nie wou aanneem nie.
Net so gaan hulle ook hemel toe omdat dit hulle eie keuse was om te glo.
Volgens die leer van die algemene versoening is verlossing dus heeltemal ‘n saak wat berus in die vrye wilsbeskikking van die mens: God bied die verlossing aan, en enige mens kan nou maar self besluit of hy die verlossing wil aanneem of laat staan.
Teenoor hierdie leer sê ons dat die Bybel ander leer.
God skenk sy Seun, dis waar.
Maar Hy skenk Hom net ter wille van die uitverkorenes.
By die uitverkorenes is verlossing ook glad nie ‘n vrywillge saak nie.
God het lankal in sy raad vasgestel dat hulle die verlossing sal aanvaar.
Niks kan God se beplanning verander nie.
Daarom ontvang hierdie uitverkorenes ook die ware geloof in hulle harte, want God stuur dan juis sy Gees om dit daar te gaan bewerk.
Nou gebeur dit so dat daar sekere gelowe is wat sê ons het ‘n ergerlike leer, want ons leer gee aanstoot dit verwerp sommige mense.
Dit is waar, hierdie leer gee aanstoot, maar dit gee nie aanstoot aan enige ware gelowige nie.
Dit gee net aanstoot aan mense wat graag losbandig wil lewe, en wat God se raad wil verander en buig soos wat dit hulle pas.
Die mense beweer ook dat hierdie leer onbarmhartig is. Ons sou dan met hierdie leer van ons die godsdiens ‘n wrede en onregverdige saak maak.
Daarom moet ons vandag weer ons leer aan die Bybel gaan toets om te sien of ons reg is!
Leer die Bybel ‘n algemene versoening, of verwerp Hy dit?
Matteus 7 : 13 verdeel die mense duidelik in twee groepe. Twee oneweredige groepe. Die een groep is baie groter as die ander een.
Gaan in deur die nou poort, want breed is die poort en wyd is die pad wat na die verderf lei, en daar is baie wat daardeur ingaan. Want die poort is nou en die pad is smal wat na die lewe lei, en daar is min wat dit vind.
Die Here self praat hier van baie teenoor min!
Of Johannes 3 : 36 waar daar staan dat daar mense is wat aan die Seun ongehoorsaam is, en dat die toorn van God op hulle bly, en dat hulle die lewe nie sal sien nie!
Hierdie gedeelte praat net daarvan dat daar mense is wat beslis hel toe gaan. God se toorn bly op hulle.
Die leer van die algemene versoening word dus sover verwerp.
Romeine 9 : 11 leer dan ook dat die Here aanvaar wie Hy wil, en verwerp wie Hy wil, selfs nog baie lank voor hulle gebore is.
Die feit dat die Here reeds voor mense se geboorte bekendmaak of Hy hulle verwerp of liefhet, is om aan te toon dat:
dit nie gaan oor die werke wat mense in hulle lewe gedoen het nie,
maar oor wat God oor hulle beslis.
Die Bybel se eie woorde:
Dat die voorneme van God volgens die uitverkiesing kon bly staan, nie uit die werke nie, maar uit Hom wat roep.
Dit gaan natuurlik in hierdie saak oor selfondersoek. Die waarheid in die Bybel moet altyd op ons betrekking hê.
Daarom moet ons ons aan hierdie waarhede gaan toets.
Geen mens kan lewe sonder om vas te stel wat God se doel met hom is nie!
Bewys jou lewe dat jy ‘n uitverkorene is?
God het al die genademiddele aan jou geskenk,
en jy is ‘n verbondsmens, want God het jou self in sy verbond ingelyf,
Lewe jy dalk so sorgeloos dat dit bewys dat jy hierdie dinge nie glo nie?
Òf : benut jy die genade van God soos jy dit behoort te doen?
Hierdie leer van genade behoort iets met my te doen:
Dit behoort te maak dat ek op my knieë neersak en God dank en prys vir dit wat Hy alles aan my skenk sonder dat ek dit verdien.
En dit behoort ook te maak dat ek God smeek om my te help om te volhard in ‘n goeie en regte lewe, en om weg te bly van die kwaad af, sodat ek nie myself met ‘n ydele hoop bedrieg nie.
Die leer van die algemene verkiesing is dus onaanvaarbaar, want dit sal die waarheid van God se Woord en ook die verlossing in Christus geweld aandoen.
Dit is juis omdat Christus nie voor die voet vir alle mense sterf nie, dat die Bybel leer dat Christus vir sommiges ‘n dwaasheid is, en vir andere weer ‘n rots van struikeling.
Christus sê self ook dat Hy kom om verdeeldheid te bring.
Hy skei die wêreld en die kerk in twee groepe: gelowig en ongelowig.
As Hy sonder meer vir almal sou sterf, sou hierdie skeiding mos verval!
Hy sou Hom ook daarmee as onmagtig bewys:
dit sou bewys dat Christus nie God is nie, omdat sy versoening onbekwaam is om alle mense te verlos!
Ons weet mos uit die Bybel dat daar nog mense is wat saam met die Satan in die Hel sal wees.
Die belangrike punt hier is dat ons moet besef dat ons die sonde oorerf, maar God se genade ontvang na die welbehae van God.
2. Die tweede saak is die Middel van versoening.
Die middel waardeur ons aan die Here Jesus se versoening deel kry, is die geloof. Dink weer aan wat die apostel Paulus skryf: die regverdige sal deur die geloof lewe.
… deur die geloof …
Ons kry in die Bybel ‘n volledige beskrywing van die verskillende voorkomste wat gelowe kan aanneem.
Ons vergelyk die gelykenisse van Matteus 13, die gelykenis van die saaier.
Saad het op die pad geval - mense wat glad nie glo nie…
op die rotse - mense wat ‘n entjie wegspring met die geloof, maar dan in duie stort…
tussen die onkruid - die mense wat maar wurg met die geloof, maar nooit ‘n saak daarvan maak nie, want hulle leef meer tussen verkeerde waardes…
en in die goeie grond - mense wat die ware geloof besit.
Tydsgeloof en ongeloof is almal vorms van valse geloof.
Die Here gee die beskrywing juis sodat ons onsself kan sien en kan beoordeel waar ons inpas.
Want alleen die ware geloof kan ons aan Christus laat vashou.
Alleen die ware geloof laat jou vashou aan die Here Jesus Christus, en aan die Woord van God.
Dit laat ons steun op die genade van God, en skenk die lus om werklik aan God gehoorsaam te wees.
Jou ware geloof is dus jou praktiese bewys dat jy die ewige lewe het.
Ons ware geloof is dus ons praktiese bewys dat ons onder diè is wat met ‘n gelowige hart die weldade van Christus aanneem.
Die ware geloof is dus twee dinge:
Dis ‘n gewisse kennis dat die Here Jesus my verlos het.
Dis ‘n vaste vertroue dat hierdie Verlosser ook aan my die Heilige Gees geskenk het - wat my van hierdie verlossing verseker.
3. Die derde saak is dat ons hierdie saak van die Evangelie van die versoening bely.
As ons geloof nie die volle Bybel aanvaar nie, is dit vals. ‘n Ware geloof aanvaar nie net sekere punte van die Bybel en verwerp of verswyg ander nie.
Die hele saak van verlossing is vir die ongelowiges en die mense wat glad nie aan God glo nie, ‘n belaglike saak.
Hulle vra hoe dit moontlik kan wees dat Christus God kan wees?
Hoe kan God ook ‘n mens wees?
Waarom moet ‘n mens sterf om ander mense te verlos?
Ons antwoord is dat dit juis die enigste ware geloof is wat ons dit alles laat glo.
Die Heilige Gees van God openbaar dit aan ons.
2 Petrus 1 : 17 leer dat Christus sy eer en heerlikheid van God af ontvang het, toe God die Heilige Gees luisterryk op Hom neergedaal het, en die Vader gesê het: Dit is My geliefde Seun in Wie Ek ‘n welbehae het.
Die Heilige Gees werk nie net hierdie geloof nie, Hy bevestig ook die hele inhoud van die Evangelie van die begin af tot aan die einde van God se Woord aan ons.
Hierdie geloof se inhoud is dat in Christus se sterwe vir sy uitverkorenes juis die heiligheid en krag van die Drie-Enige God tot openbaring kom.
Daarom kan ons onbevange bely dat dit vir ‘n Christen nodig is om alles te glo wat in die heilige Evangelie beloof word.
Die toepassing is dit:
Moet nooit dink dat God aan ons iets verskuldig is nie.
Ons kan nie God se raadsplan beweeg nie.
Ons kan God dus nie dwing om ons te verlos nie.
Ons staan baie swak, en buitendien sondebevlek, voor God.
Wat ons van God ontvang, is genade.
Daarom moet ons so dankbaar en verantwoordelik wees as die Heilige Gees hierdie verlossing aan ons kom verkondig, en ons moet dit dan met ‘n gelowige hart aanneem.
Kom ons lees Kategismus Sondag 7 saam:
U Naam, o Heer, so hoog in heerlikheid
Verhef ons vir ewig en altyd.
U koningseer wat alle krone oorstraal
Verhoog ons in onvermoeide taal.
Slotpsalm 25 : 7
Datum: 10 Augustus 2003 (aanddiens).