Oorsake en behandeling van bloedarmoede in premature babas
Kindergesondheid Preemie Gesondheidskwessies
Anemie in Premature Babas
Gaps in fetale ontwikkeling kan ernstige tekorte veroorsaak
Anemie word eenvoudig gedefinieer as 'n gebrek aan rooibloedselle ( hemoglobien ). Aangesien rooibloedselle verantwoordelik is vir die vervoer van suurstof na die selle en weefsels van die liggaam, kan die gebrek aan hemoglobien tot slaperigheid, swakheid, asemhalingsprobleme, hartafwyking en ander komplikasies lei.
By premature babas kan die komplikasies veel groter wees, wat lei tot ontwikkelingsprobleme en 'n versuim om in ernstiger gevalle te floreer.
Oorsake van bloedarmoede in Preterm-babas
Dit is nie ongewoon dat pasgeborenes 'n ligte bloedarmoede het nie. As 'n reël breek die rooibloedselle van 'n baba vinniger af as nuwes gemaak word. Babas is geneig om omtrent twee tot drie maande by hul meeste anemiese te wees en word geleidelik oor die volgende twee jaar verbeter. Bloedarmoede van hierdie tipe het gewoonlik geen ander behandeling nodig as 'n gesonde dieet met baie yster nie.
Preemies is 'n heel ander storie. In sommige gevalle kan hulle 'n erger tipe bloedarmoede ontwikkel, naamlik anemie van prematuriteit. Dit beteken eenvoudig dat die preemie nie biologiese veranderinge ondergaan het wat nodig is om nuwe bloed selle onafhanklik van hul ma te produseer nie.
Sommige van hierdie veranderinge gebeur in die laaste weke van swangerskap, insluitend die stadium wanneer rooibloedselle van die lewer na die beenmurg oorgedra word. Hierdie leemtes in fetale ontwikkeling kan maklik tot bloedarmoede lei.
Neonatale intensiewe sorg kan bloedarmoede vererger wanneer selfs 'n klein bloeddruk kan 'n dramatiese daling in die preemie se hemoglobien telling veroorsaak.
Simptome en diagnose van bloedarmoede
Die simptome van anemie kan wissel van subtiel tot ernstig, gebaseer op die onderliggende oorsaak. 'N Preterm baba met bloedarmoede sal dikwels ervaar:
tagikardie ('n vinnige hartklop)
Tachypnea (vinnige asemhalingstempo)
apnee (onderbreking van asemhaling of onreëlmatigheid van respirasie)
bradikardie (stadiger as normale hartklop)
verlies gewig en versuim om te floreer
probleme met voeding as gevolg van swakheid en lusteloosheid
'n verhoogde behoefte aan respiratoriese ondersteuning
Anemie word gediagnoseer deur 'n standaard bloedtoets wat die aantal rooibloedselle meet asook die persentasie rooibloedselle in 'n bloedmonster ( hematokrit ).
Behandeling van Anemie in Preterm Babas
Voltydse babas benodig gewoonlik nie behandeling vir bloedarmoede nie. Solank as wat die baba genoeg yster kry deur borsmelk of yster versterkte formule of voedsel, sal die bloedarmoede tipies beter op sy eie raak.
By preterm babas sal die simptome van anemie meer dikwels behandel moet word. Onder die behandelingsopsies:
Bloedoortapping is die vinnigste manier om die rooibloedseltelling in 'n baba te verhoog. Tydens 'n transfusie word gepakte rooibloedselle van donorbloed of 'n familielid ('n direkte skenking genoem) deur 'n intraveneuse (IV) lyn gelewer.
Hormoonterapie kan verskaf word in die vorm van rekombinante menslike eritropoëtien (rhEPO), 'n tipe glikoproteïen wat die produksie van rooibloedselle stimuleer. Die voordeel van rhEPO is dat dit kan help om die aantal transfusies 'n preemie-behoefte te verminder, hoewel dit tyd neem om te werk en baie duur kan wees.
> Von Kohorn, I. en Ehrenkranz, R. "Anemie in die premature baba: Erythropoietin versus eritrosietransfusie - Dit is nie so eenvoudig nie." Kliniese Perinatologie. 2009; 36 (1): 111-123.