Die Here se voorskrif oor die misbruik van sy Naam
Twee mans het stry gekry: Die een was deur en deur 'n Israeliet. Die ander een het 'n Israelitiese ma en Egiptiese pa gehad. Hy het getel onder diegene wat saam met die Israeliete getrek het, sonder dat hulle regtig Israeliete was.
Moontlik was sy pa al dood, of het hy in Egipte agtergebly. Sy ma se naam en stamverband word genoem. Sy eie naam word nie genoem nie. Dit gaan nie om wie hy was nie, maar wel om wat hy gedoen het. Twee stellings beskryf wat hy gedoen het toe die gestry in 'n geveg ontaard het: Hy het die Naam (dit beteken die Naam van die Here) lasterlik gebruik. Hy het ook gevloek.
Wat die saak moeilik gemaak het, was dat die man nie deur en deur 'n Israeliet was nie. Hy was van gemengde afkoms. Die mense het hierdie man na Moses toe gevat en gevange gehou. Moses het gesê hulle moes wag op die Here se beslissing in hierdie saak. Wat volg, was dus die Here se opdrag. Daardie opdrag het verskillende onderdele:
"Vat die man wat gelaster het, uit die kamp uit (Lev 24:14a).
Die voorskrifte van die Here het skerp onderskei tussen dit wat rein en dit wat onrein was. Niks wat die kamp van die Israeliete kon verontreiging, is in die kamp geduld nie. Alles wat die laer sou verontreinig, is uit die kamp gevat.
Die man wat die Naam van die Here gelaster en gevloek het, moes uit die kamp verwyder word, sodat hy nie met sy teenwoordigheid die hele Israelitiese kamp verontreinig nie
Laat almal wat hom hoor laster het, hulle hande op sy kop sit (Lev 24:14a),
Is Suid-Afrika is die reëls vir 'n regsgeldige arrestasie: Die polisiebeampte moet aan die skuldige vat, homself identifiseer en sê op watter aanklag hy hom arresteer. 'n Mens kan jou voorstel die polisieman vat die man op so 'n manier en praat so, dat daar geen misverstand kan wees dat die spesifieke persoon gearresteer is en waarvoor nie.
Opmerklik dat dit verband hou met die Here se voorskrif aan Moses en sy volk. Die getuies moes hulle hande op die kop van die lasteraar lê. Jy kon iemand nie sommer so maklik van ver af vals aankla nie. Ander redes vir hierdie voorskrif sluit in: die getuies lê simbolies sy skuld op hom en sê ook daarmee dat die skuldige verantwoordelik is vir sy eie dood.
… laat die hele gemeente hom daarna met klippe doodgooi (Lev 24:14a).
Die hele vergadering van God se volk, sy hele gemeente, moes die doodvonnis voltrek. Dit was 'n verskriklike dood. Vandag sou so 'n daad nie net as barbaars beoordeel word nie, maar mense wat iemand met klippe doodgooi, sal van moord aangekla word.
Sê dan vir die Israeliete: Elkeen wat vir God laster, sal die straf daarvoor kry. Wie die Naam van die Here oneerbiedig gebruik, moet die doodstraf kry. Die hele gemeente moet hom met klippe doodgooi. Dit geld vir gebore Israeliete en vir vreemdelinge: wie die Godsnaam oneerbiedig gebruik, moet sterf (Lev 24:15 – 16).
Die volk van die Here moes hoor dat die misbruik van die Naam van die Here 'n ernstige oortreding is. Soos vir moord, verdien 'n mens daarvoor die doodstraf. Ook die nie-Jood mag die Here se Naam nie anders nie, as met eerbied en respek gebruik.
Die Israeliete het groot erns gemaak met die nakom van die derde gebod:
In koning Agab se tyd is Nabot doodgemaak nadat twee gewetenlose manne hom valslik daarvan beskuldig het dat hy 'n vloek teen God en die koning uitgespreek het (1 Kon 21:10, 13).
Jesus het sy volgelinge gewaarsku om eerder nie 'n eed af te lê nie (Matt 5:33 – 37).
Jesus is deur die Joodse Raad van Godslastering aangekla en skuldig bevind (Matt 26:65, 66).
Stefanus, een van die eerste groep diakens, is op grond van hierdie gebod met klippe doodgegooi (Hand 6:11 ev).
Die onderliggende beginsels
Terwyl die Here sy volk laat onderskei het tussen dit wat rein was teenoor die onreine, sê Hy vir sy volk: betreffende die gebruik van sy Naam is daar geen onderskeid tussen die Israeliet en die persoon van gemengde bloed nie. Israeliet en nie-Israeliet moet sy Naam met eerbied en ontsag gebruik. Wie sy Naam misbruik, bly nie ongestraf nie. Hy verdien die dood.
Die verskriklike straf wat die Here vir die oortreder aankondig wat sy Naam misbruik, berus op die beginsel van ekwivalente vergoeding. Uit die vervolg bly die werking van hierdie beginsel. Wie sy medemens beseer, moet net so beseer word; wie iemand anders se dier doodmaak, moet dit met 'n ander dier vervang.
Die een wat die Naam van die Here misbruik, die Here so onteer, is in opdrag van die Here buitekant die kamp van die Israeliete met klippe doodgegooi – hy word as misdadiger omgebring. Hy wat die Here onteer het, se eer word hom dus so ontneem.
Positief gaan dit daarom dat die een wat skade gely het, deur skadevergoeding weer in sy oorspronklike posisie moet wees. Die Kategeet stel die wyse waarop ons die Here se Naam mag gebruik positief in die woorde: … ons mag die heilige Naam van God nie anders as met vrees en eerbied gebruik nie, sodat Hy deur ons reg bely, aangeroep en in al ons woorde en werke geprys word (HK 36:99). Uiteindelik is die toets of ek en jy ten alle tye self die Here se Naam met eerbied en ontsag gebruik.
Toegepas op ons situasie
Ons tema vanaand is: Wat van … (5) ek hoor die Naam van God word misbruik?
Ons kan nie so iemand vandag met klippe doodgooi nie. So 'n daad sou ons skuldig aan moord maak. Ons bely wel: … Verder mag ons nie deur stil te bly of dit toe te laat ons aan sulke verskriklike sondes skuldig maak nie (HK 36:99).
Bespreek: Hoe moet ons dit hanteer?
Spreek die skuldige dadelik aan? Die reaksie kan positief of negatief wees.
Hande op sy kop gelê – doel dat hy weet hy word aangespreek.
Spreek die skuldige eenkant aan; noem dat die Here sê Hy laat die misbruik van sy Naam nie ongestraf nie. Vra hom / haar om twv die eer van die Naam van die Here, maar ook twv hoe dit jou raak, moet staak; les bes ook om nie God se straf op hom te haal nie. Dit sou in werklikheid 'n daad van liefde wees wat ek aan iemand bewys.
'n Tweede toepassing: Hoe gebruik ek die Naam van die Here met eerbied en ontsag?
Bespreek: Hoe gebruik ek die Here se Naam met eerbied en ontsag?
Voor die hand liggend?
… sodat Hy deur ons reg bely, aangeroep en in al ons woorde en werke geprys word (HK 36:99).
'n Derde toepassing: Hou woord, sonder om God tot getuie te roep.
Mense moet weet waar hulle met my staan. Hulle moet aanvaar dat ek deurentyd die waarheid praat. Dit moet onnodig wees dat ek sweer dat ek die waarheid praat.
Daar is wel geldige eedswering. … as die owerheid dit van sy onderdane eis of as die nood dit vereis om daardeur trou en waarheid te bevestig. Dit moet dan tot eer van God en tot heil van ons naaste gedoen word (HK 37:101).
Wat moet ek doen? Wat moet ek doen as ek hoor iemand misbruik die Here se Naam?
Ons mag nie stilbly of dit toelaat nie – ons het wyses bespreek waarop ons dit kan hanteer.
Self moet ons die Here se Naam altyd met eerbied en ontsag gebruik.
Ons moet altyd woord hou, sodat dit onnodig is om God tot getuie te roep deur te sweer.
Daar is geldige eedswering.
Die preek is beskikbaar in .pdf-formaat. Kliek op die naam wat volg: (2017 02 26) Wat van … (5) ek hoor die Naam van God word misbruik? Lev 24 v10 tot 16 en 23
CategoriesLeefwyse as Christen, Levitikus, Preke, Wat van - vraagstukke
Previous PostPrevious (2017 02 26 1e) Betrokkenheid (5) Die Woord maak die wat luister treurig maar ook bly Neh 8 v9 tot 13 ♪
Next PostNext (2017 03 05 1e) Ons weet Hy is waarlik die Verlosser van die wereld Joh 4 v39 tot 42 ♪