Die geheime swembad van Kuang Si waterval - Reisverhale - 2020
"Wil jy saam met ons wees om die watervalle môre te sien?" Het die meisies oor die tafel gevra.
"Sure!" Het ek geantwoord.
En net so, ek was op pad na Luang Prabang se bekende Kuang Si watervalle met drie meisies wat ek ontmoet het by aandete.
Loop om Luang Prabang vir meer as twee sekondes en dekades tuk-tuk-bestuurders sal vra of jy na die watervalle wil gaan.
En hulle bedoel slegs een: Kuang Si.
In 'n dorp wat nie veel te doen het nie (dit is 'n seën), is dit die gewildste aantreklikheid vir reisigers.
Die watervalle is in my gids as 'n "moet-doen" genoem, en elke reisiger wat ek gepraat het voordat ek die stad besoek het, het gesê ek sal mal wees om nie valle te sien nie.
Normaalweg, wanneer so baie mense so entoesiasties oor 'n plek praat, word ek skepties. Dit gaan 'n toeristeval wees, dink ek. Dit gaan een van daardie pragtige plekke wees, so oorweldig deur die skare wat vir die perfekte selfie staar, ek sal nie vir 'n oomblik van kalmte kan ontsnap nie.
Maar ek is baie lief vir watervalle. Hulle is ongelooflik strelend.
Toe ek die volgende oggend vroeg wakker geword het, het ek by die toepaslike ontmoetingsplek vir my nuwe vriende gewag. Toe hulle te laat was, het dit my tyd gegee om met een van die vele tuk-tuk-bestuurders wat rondom die hoofroete sit, te reël. 'N Mens kom na my toe en ons begin met ons dans: ons het gespring, geskerts, ons arms in frustrasie gegooi, weggestap en toe gekom tot 'n prys wat hy verouder het, was te laag en ek het geweet dat dit nogal te hoog was.
Nadat my vriende aangekom het, het ons saam met 'n paar ander vreemdelinge ons gedeelde taxi aangepak en die uur buite die dorp na die watervalle gery. Die lug het afgekoel terwyl ons deur klein, stowwerige dorpe geslaag het, verby skole waar kinders gespeel en geskree het, en pragtige Boeddha standbeelde, rysvelde en groen berge in die verte. Dit was my eerste werklike blik op Laos sedert ek die vorige aand geland het. Daar was 'n eenvoudige, ongerepte skoonheid.
Nadat ons ons 20,000 kip ($ 2.50 USD) toegangsgelde aangekom het, het ons eers by die beroemde beerreservaat gestop. Asiatiese swartbere, of maanbere, is 'n bedreigde spesie, aangesien hul gal in Chinese medisyne gebruik word om "interne hitte te verlig" (dit word ook voorgeskryf vir enigiets van kateries tot by kanker en word in algemene badprodukte aangetref). Hierdie heiligdom red hulle en huisves 23 bome wat nou toegelaat word om rond te loop en die lewe buite 'n hok te geniet. Dit het veroorsaak dat ek 'n beer wil hê. Hulle was so oulik en harder. Kyk net:
Ons het gekyk hoe hulle op en af ​​bome klim, met mekaar speel en water drink. 'N Kollektiewe "awwww" het die toeskouers geskrap elke keer as 'n beer in die nabye toekoms gekom het.
Met die ogling oor, het ons voortgegaan na die watervalle, gretig vir 'n swem.
Kuang Si is 'n reusagtige waterval wat deur kalksteenryke oerwoud vloei en in 'n reeks van drie liggies waterval swem. Van die laagste een lyk elke swembad as 'n stap op pad na 'n heilige tempel.
Die legende het dit dat 'n wyse ou man die water ontbied het deur in die aarde te grawe. Toe het 'n goue hert sy huis onder 'n rots wat uit die nuwe waters uitsteek. Dit is waar die naam Kuang Si vandaan kom: kuang beteken hert, en si beteken grawe.
Ons het by die laagste swembad begin en dwaal na die waterval. Soos jy deur en om elke swembad loop, voel jy of jy jouself in 'n sprokie gevind het, met water wat oor wit kalksteenrotse vloei in akwamarien poele omring deur tropiese bome wat net die regte hoeveelheid lig inlig. Hoe nader jy by die waterval kom, hoe meer groepe mense het ek gesien, onder die waterval geswem, op die rotse geloop en eindelose foto's geneem.
Gaan deur die skare en vloek stil in die hoop dat hulle uit die foto's sal kom wat ek probeer om te neem. Ek kan nie help nie, maar wonder hoe mooi die toneel was. Almal was reg: hierdie plek was 'n moet-sien. As dit op die blougroen water gestaan ​​het terwyl dit oor die rotse se rande val, met die lig wat 'n eteriese gloed op die toneel werp, kon die skare en geraas nie wegneem van die skoonheid van hierdie plek nie.
"Moet ons gaan swem of stap?" Ek het die meisies gevra.
"Kom ons stap nog meer."
Ons het voortgegaan en verwonderd by elke swembad tot die waterval uiteindelik bereik het. Soos die water in 'n stroom van geluid neergeslaan het, het ons gekyk met kakebene. Wat 'n pragtige werf om te sien! Hierdie waterval sny deur die oerwoud soos 'n skeermes. Ek kon nie oor hoe intens en wonderlik dit lyk nie.
Van die regterkant van die valle het ons 'n modderige, ongeslagde, verslete roete geklim wat dikwels 'n bietjie bergklimvaardighede benodig. Ons prys was die top en sy skouspelagtige uitsig oor die vallei. Ons het om die top van die omheinde waterval rondgewaai, deur poele gewaai en kruisige stoepe oorsteek. Ek is getref op hoe min mense daar onder vergelyk is. Alhoewel die swembaddens hieronder vol mense was, het skaars 'n fraksie van hulle opgekom om die uitsig te geniet.
Aan die rand het ons in die uitgestrekte Laos gegaan. Ek het 'n hoorbare "wow" uitgelaat. Ek het geen idee gehad hoe groen Laos was nie. Ons staan ​​daar en staar.
Toe ons gaan daal, het 'n vriend van die meisies opgekom en gevra of hulle die ingang na die geheime swembad gekry het.
"Watter geheime swembad?" Het ons in harmonie gevra.
Hy het ons vertel dat verder, langs die pad wat ons al geklim het, 'n verborge ingang was tot 'n middelvlakpoel wat feitlik leeg was. Hy kon dit nie sien nie en wou ons hulp hê. Die meisies wou bymekaarkom, en alhoewel ek hamer en hawed (soos ek honger was), het ek ingestem, en ons het teruggetrek na die manier waarop ons gekom het om hierdie verborge ingang te soek.
Soos ons neergedaal het, het ons gespeel wat lyk soos 'n ander klein pad in die bos, geblokkeer deur 'n geboorde en doringdraad heining. Dit was 'n plek wat ons duidelik nie hoort nie, maar daar was ook 'n gat wat ons daarna uitgespreek het. Dit moet dit wees, het ons gedink.
Ons het geklim deur die eerste een versperring en dan 'n ander om langs 'n pad te loop. Binne 'n minuut het ons by die geheime swembad gekom. Voor my was 'n akwamarienkom onder 'n waterval wat opgeval het met die son van die dag. Stralingsligte het deur digte bome geplant en 'n nog meer sprokieagtige omgewing geskep as die een hieronder. Omring deur oerwoud, dit was asof ons die wêreld vir onsself gehad het. Geen touts, geen skares, niemand het foto's geneem nie - dit was net ons mines wat hierdie geskenk van die natuur geniet.
Maar die geheime swembad was nie heeltemal 'n geheim nie. 'N Handjievol ander onverskrokke backpackers het geswem.
"Maak nie saak nie," het ek gedink. Ek moes afkoel na my lang staptog in die warm son. Na 'n lang, warm dag van stap, was die water, hoewel koud, verfrissend, en na 'n paar minute het my liggaam dit opgewarm. Die water was diep genoeg om te swem, en ons het in die swembad gespeel en na die rand gegaan waar ons 'n klein rak gekry het om op te sit, af te kyk en die toeriste onder te spioeneer, wat nie daarvan bewus was nie spesiale plek reg bokant hulle.
Nadat ons gespeel het wat lyk soos minute maar regtig ure was, het ons teruggekom met net genoeg tyd om te eet by een van die stalletjies wat die pad voor ons rit aangeloop het. Ons het op BBQ hoender, taai rys, en Som tam (Pittige Papajaslaai) gevier. Die hoender is perfek gekook, met die vel net die regte hoeveelheid knapperige, en die taai rys het die perfek versoette tam opgevlam.
Dae later het ek teruggekom met 'n nuwe stel vriende en het hulle die nie-so-geheime swembad gewys voordat ek weer op die hoender gevoer het. Kuang Si was net so amazing die tweede keer.
Aan Kunag Si is maklik. Net haal die tuk-tuks uit die middel van die dorp in Luang Prabang. Hulle vertrek enige tyd wat jy wil en kos ongeveer 30-40,000 kip. Maak seker dat jy jou dag beplan om ten minste vier uur by die val self te laat. Die toegangsprys is 20.000 kip ($ 2.50 USD). Om die geheime waterval te bereik, volg die instruksies hierbo.
Die hoenderplek het nie 'n behoorlike naam nie, maar as jy die val val, is dit die derde restaurant aan jou linkerkant met die vrugte-smoothie-stalletjie voor. Die hoender kos 15 000 kip.