Privacyverklaring | Webslim | Goedkope website | Simpel en professioneel
Privacyverklaring – 9 september 2018 (PDF – 488 KB) Bach is in Eisenach gebore. Hy was die seun van Johann Ambrosius Bach, 'n stadsfluitis, en Elisabeth Líimmerhirt. As koorknaap het hy reeds vroeg kennis gemaak met die orrel, wat hy later meesterlik sou bespeel. In 1694, toe Bach nege jaar oud was, het sy moeder gesterf en 'n jaar daarna ook sy vader. Hy en sy broer, Johann Jakob, het na sy oudste broer, Johann Christoph, verhuis, wat 'n orrelis in Ohrdruf was.
In 1703 is Bach aangestel in die kapel van hertog Johannes Ernst in Weimar en in 1704 as orrelis in Arnstadt. In 1707 het hy begin om in die Blasius-kerk in Mühlhausen as orrelis te werk. Hy het egter teruggekeer na Arnstadt om met sy niggie, Maria Barbara Bach, te trou. Kerklike onenigheid het hom in 1709 na Weimar laat terugkeer. Hier het hy hoforrelis geword van die kerk wat aan die paleis van die regerende hertog verbonde was. Hoewel sy eerste groot orrelwerke en kantates in Weimar ontstaan het, het Bach ook hier probleme gehad.
In 1717 het hy bedank om 'n pos aan die hof van die vors van Anhalt-Köthen te aanvaar. Hierdie jare het tot die aangenaamste van sy lewe behoort. Die vors was self 'n goeie musikus en Bach het hom veral op kamermusiek toegelê. Hier het hy sy bekende Engelse en Franse suites gekomponeer, die partitas vir solo-instrumente, die eerste deel van Das wohltemperierte Klavier (24 preludes en fugas in alle majeur- en mineur-toonsoorte), die vioolkonserte en die ses Brandenburg-konserte. In 1720 het sy vrou gesterf. Hulle het sewe kinders gehad, van wie drie vroeg oorlede is. In Desember 1721 het Bach weer in die huwelik getree met die 21-jarige sangeres Anna Magdalene Wülken. Ter wille van die opvoeding van sy kinders het hy in 1723 die kantoraat aan die Thomasskool, Leipzig, aanvaar, waar hy tot en met sy dood sou aanbly. Bach is op 28 Julie 1750 in Leipzig oorlede.
Arnstadt/Mühlhausen (tot 1707)
In hierdie tyd is hy wat styl betref, veral in sy koraalverwerkings, beïnvloed deur Pchelbel, Buxtehude en Böhm. Die preludes en fugas vir orrel uit die tyd herinner sterk aan Buxtehude, hoewel die tematiek nog nie so kernagtig vertoon soos in latere temas na ŉ studie van die Italiaanse styl nie.
Kõthen (1717 – 1723)
Hier het Bach sy klawerbordwerke, suites, invensies en die eerste deel van sy Das wohltemperierte Clavier, ŉ reeks van 48 preludes in alle toonsoorte, geskryf. Sy solowerke vir viool en tjello, sowel as instrumentale kamer- en orkesmusiek, onder andere die ses Brandenburg-konserte wat hy in 1721 in opdrag van die Markgraaf van Brandenburg gekomponeer het, het hier ontstaan. Dan is daar ook die vier orkessuite, vioolkonserte en die sogenaamde “Tripelkonzert”. Bach se enigste orrelwerk wat in Kõthen ontstaan het, is die Fantasie en Fuga in G, geskryf voor sy reis na Hamburg in 1720.
Vir die orrel het hy triosonates geskryf (as oefenmateriaal vir sy seun Wilhelm Friedemann) sowel as ŉ aantal preludes, fugas en koraalvoorspele. Hier het hy ook heelwat van sy klavesimbelmusiek gekomponeer, byvoorbeeld die Italiaanse Konsert en die Goldberg-variasies. Hy het ook konserte geskryf vir een of meer klavesimbels, wat dikwels verwerkings van sy eie vioolkonserte was.
Wilhelm se musiek kan tot die Storm en Drang gereken word. Die digterlike inhoud van sy musiek is egter nie deur goeie vormbeheersing in bedwang gehou nie. Sy eerste opleiding het hy van sy vader gekry en het later in die regte aan die Universiteit van Leipzig gestudeer. Voordat hy sy kursus voltooi het, het hy reeds sy eerste virtuooskonsert vir klawerbord en strykers gekomponeer. Hy was nie baie pligsgetrou nie en het uiteindelik 'n bestaan as klavieronderwyser in Berlyn gemaak, waar hy op 1 Julie 1784 in uiterste armoede oorlede is.
Carl Philipp het sy opleiding ook van sy vader ontvang, en is later aan die hof van Frederik die Grote aangestel, waar hy die fluitspelende koning begelei het. Omdat sy musiek waarskynlik te modern vir die koning was, is hy nooit as hofkomponis aangestel nie. Daarom het hy die pos van direkteur van kerkmusiek in Hamburg aanvaar. Hy is as die grootste klavierpedagoog van sy tyd beskou, en sy sonates "für Kenner und Liebhaber", met 'n grillige en bitsige styl , het 'n groot invloed op Beethoven gehad.
Johann Christian Bach was die enigste Bach wat na Italië gegaan het. Die première van sy eerste opera, Artaserse, het in 1761 plaasgevind en is spoedig deur ander gevolg . Hy kan eintlik as 'n Italiaanse komponis beskou word. As leier van die Italiaanse opera in die King's Theatre, het hy die eerste keer met Londen kennis gemaak. Later is hy as die koningin se musiekonderwyser aangestel. Hy het toe die komponis Karl Friedrich Abel (1723-1787) ontmoet, en saam het hulle die beroemde Bach-Abelseisoenkonserte begin. In 1764 het hy vir Mozart les gegee en sy invloed is duidelik in die werke van Mozart te bespeur. Behalwe operas en liedere, het hy ook ongeveer 60 simfonieë, almal volgens die galante Duitse styl, gekomponeer. Liriek was sy sterkste gebied.
Interaktiewe Media (Flash)