Is ons kennis oor disleksie verouderd? Navorsers werp nuwe ligFoto: Pixabay/Pexels.com Internasionale Disleksie-bewustheidsmaand word jaarliks waargeneem in Oktober en poog om eensgesinde organisasies saam te snoer deur kennis en hulpbronne oor disleksie te deel met ouers, onderwysers en die algemene publiek. Ter ondersteuning van hierdie inisiatief kyk die wiskunde-, lees-en-leerkliniek Edublox na hoe vroeë navorsing oor disleksie bygedra het tot ŉ paar wanopvattings en mites oor hierdie leerprobleem. “ŉ Gewilde sienswyse is dat disleksie ’n breinversteuring is wat andersins intelligente en slim kinders laat sukkel met lees, spel en skryf,” verduidelik Susan du Plessis, direkteur van opvoedkundige programme by Edublox. “Die probleem lê daarin dat ŉ gebrek aan voldoende inligting oor disleksie ouers oorweldig laat voel die oomblik dat hulle die gevreesde woord hoor.” Die term “disleksie” is reeds in 1884 gemunt deur die Duitse oftalmoloog, Rudolf Berlin, en dit is afkomstig van die Griekse woord “dys” wat moeilik beteken, en “lexis”, wat woord beteken. Sedertdien het navorsers oor ŉ wye spektrum van dissiplines probeer om te verstaan wat disleksie veroorsaak, en hoe dit oorkom kan word. “In plaas daarvan dat ons die verloop van die navorsing en die groter prentjie oorweeg, is ons geneig om slegs brokkies inligting en feite te onthou. Dikwels is hierdie brokkies inligting en persepsies verouderd en kom dit uit ŉ tydperk voor moderne tegnologie en navorsing ook goeie nuus rakende disleksie aangedui het,” voeg Susan by. In ŉ neutedop behels sommige van hierdie wanpersepsies: Susan verduidelik dat kontemporêre navorsing nuwe lig werp op hierdie ou sienswyses. Moderne breinskanderingstegnologie het neurowetenskaplikes toegelaat om die menslike brein meer intensief te bestudeer as ooit tevore. Neuroplastisiteit is ŉ ander studieveld wat bygedra het tot nuwe sienswyses oor disleksie. Navorsing in hierdie veld dui aan dat die mens se brein die vermoë het om inligting te herorganiseer deur nuwe verbindings te vorm deur die verloop van ŉ mens se hele lewe. Hier is ’n paar hedendaagse sienswyses wat voortgespruit het uit onlangse navorsing: Javier Guardiola, skrywer van die navorsingsartikel, “Die evolusie van navorsing oor disleksie”, is ŉ aanhanger van kontemporêre navorsing en hoe dit bygedra het tot bewustheid oor disleksie. “Navorsing oor disleksie betrek nou verskeie dissiplines, van opvoedkunde tot neurobiologie. Navorsers hoop die uiteindelike oplossing vir hierdie leergebrek lê waar al hierdie dissiplines bymekaarkom,” sê hy. “Om bewustheid te kweek oor disleksie, moet ons op die hoogte bly van die jongste navorsing en wat dit vir ons kinders beteken. Ons as ouers moet bly uitkyk vir oplossings en ondersteuningsnetwerke wat kan help om simptome wat met disleksie gepaardgaan, te verlig. Die goeie nuus is dat daar nog nooit ŉ beter tyd was om dit te doen nie,” sluit Susan af.