RaptorDB - the Document Store - CodeProject 11,046,625 members (83,432 online)
Last Visit: 31-Dec-99 19:00 Last Update: 26-Nov-14 19:05Refresh12345678910 Next » LitNet Akademies (Regte): Stylriglyne | LitNet
LitNet Akademies (Regte): Stylriglyne
LitNet LitNet Akademies (Regte) 2011-11-01
Medewerkers word vriendelik versoek om asseblief die volgende voorskrifte stiptelik te volg by voorleggings aan LitNet Akademies (Regte), aangesien enige afwykings daarvan die hele proses vanaf keuring tot redigering en oplaai op die webtuiste aansienlik vertraag en bemoeilik. Indien daar wel om uitsonderlike redes van die riglyne afgewyk moet word, moet sulke redes asseblief skriftelik aan die redaksie verskaf word.
Hoogstens twee bydraes (artikels, aantekeninge of vonnisbesprekings) per skrywer per kalenderjaar kwalifiseer vir die R9 000 (navorsingsartikels) of R4 000 (aantekeninge en vonnisbesprekings) wat deur LitNet Akademies betaal word.
Die publikasiedatum van ’n bydrae berus by die redaksie, wat sal poog om finale weergawes van gekeurde bydraes so spoedig moontlik te plaas.
’n Artikel moet vergesel wees van ’n Afrikaanse opsomming van hoogstens 300 woorde. Die opsomming moet die volgende inligting bevat: die doel/navorsingsvraag, die teoretiese raamwerk/vertrekpunt, die metodiek en die bevindings. Die opsomming moet nie bloot ’n herhaling van die inleiding wees nie.
’n Uitgebreide Engelse opsomming (Summary) van ongeveer 1 000 tot 1 500 woorde sal aangevra word wanneer ’n artikel vir publikasie aanvaar word. Dit is dus nie nodig om sodanige Engelse opsomming reeds saam met die aanvanklike voorlegging in te dien nie.
’n Aantekening of vonnisbespreking moet vergesel wees van ’n Engelse opsomming van hoogstens 300 woorde.
Verskaf asseblief, in alfabetiese volgorde, toepaslike Afrikaanse en Engelse trefwoorde (keywords) vir alle artikels, vonnisbesprekings en aantekeninge.
Aantekeninge en vonnisbesprekings moet nie korter as 4 000 woorde en nie langer as 7 000 woorde wees nie.
Hou asseblief in gedagte dat keurders by die beoordeling van ’n bydrae op onder andere die volgende let:
Slegs elektroniese voorleggings word aanvaar, maar nie in PDF-formaat nie.
’n Bydrae (of ’n wesenlike gedeelte daarvan) wat aan LitNet Akademies (Regte) voorgelê word, mag nie elders óf onder oorweging óf reeds gepubliseer wees nie (dit sluit vertalings en plasing op LitNet se SeminaarKamer in).
’n Bydrae moet vergesel wees van ’n kort biografie (nie langer as 300 woorde nie) en ’n foto van die skrywer in JPEG- of ’n soortgelyke formaat. Die biografie moet narratief wees en minstens die volgende gegewens bevat: die outeur se voor­letters en van, sy/haar akademiese kwalifikasies, ’n beskrywing van sy/haar betrekking en die naam van die instansie waaraan hy/sy verbonde is.
Bydraes moet behoorlik, en tot in die fynste besonderhede, taalkundig en tegnies versorg en volgens die stylriglyne geformateer wees.
Kopiereg van artikels berus by die skrywers. Indien ’n artikel, of ’n verwerkte vorm daarvan, later ook elders gepubliseer word, sal ’n erkenning aan LitNet Akademies waardeer word.
Gebruik enkelspasiëring, en laat ook telkens net een spasie na die einde van ’n sin.
Die laaiproses word aansienlik vergemaklik as skrywers oop reëls tussen paragrawe skep deur eenvoudig “Enter” twee keer te druk, en nie deur vooraf die paragraafspasiëring via die “Formateer (Format) > Paragraaf (Paragraph) > Spasiëring (Spacing)”-bevele te stel nie – verseker dus asseblief dat “Spasiëring (Spacing) > Voor (Before)” en “Spasiëring (Spacing) > Na (After)” albei op 0 gestel is voordat u begin.
Skrywers moet ook nie opskrifte met bevele soos “Opskrif 1” (“Heading 1”), “Opskrif 2” (“Heading 2”), ensovoorts formateer nie, maar moet eenvoudig “Enter” twee druk om ’n spasie tussen die betrokke opskrif en die teks wat volg, te verkry.
Scott, T.J. en D.P. Visser (reds.). 2000. Developing delict: Essays in honour of Robert Feenstra. Lansdowne: Juta.
Soos in onderstaande stel voorbeelde geïllustreer, verskyn slegs die naam van die skrywer/redakteur van ’n boek, ’n aanduiding van skrywer-/redakteurskap en die publikasiedatum ná ’n hoofstuktitel. Die volledige besonderhede van die boek verskyn as afsonderlike inskrywing in die bibliografie:
McQuoid-Mason, D.J. 2000. Invasion of privacy: Common law v constitutional delict – Does it make a difference? In Scott en Visser (reds.) 2000.
Alberts, R.W. 2005. The relevance of prior use in trademark conflicts. Ongepubliseerde LLD-proefskrif, Universiteit van Suid-Afrika.
Midgley, J.R. 1999. Media liability for defamation. South African Law Journal, 116(2):211–25.
Neethling, J. 2007. Raakpunte tussen die Suid-Afrikaanse en Duitse grondwetlike beskerming van menswaardigheid – enkele riglyne vir die ontplooiing van ons reg. Tydskrif vir Hedendaagse Romeins-Hollandse Reg, 70(3):489–96.
Ngqiyaza, B. 1997. Socio-economic rights must be enforced in South Africa – Pityana. Business Day. 19 September, bl. 4.
Sonnekus, J.C. 2011. Verbeurdverklaring van voordele – welke voordele? Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg, 4:787–800.
Waar ’n artikel in druk én ook op die internet beskikbaar is, en die skrywer albei soorte bronne wil aangee, kan dit gedoen word deur eers die bron se volledige drukbesonderhede te verskaf en dan die bronadres (URL). Indien die skrywer die internetbron geraadpleeg het, volg “[datum] geraadpleeg” tussen hakies daarna, met ’n punt ná die sluithakie, soos in die voorbeeld in 1.7 hier onder.
1.5 Romeinse en Romeins-Hollandse bronne
Grotius (De Groot), H. 1631 (1767). Inleiding tot de Hollandsche rechtsreleerdheyt. Amsterdam.
Gee die Latynse of Nederlandse titel van die boek en nie ’n vertaling daarvan in Engels of Afrikaans nie. ’n Nuttige gids vir titels is te vinde in Hahlo, H.R. 1985. The South African law of husband and wife. Kaapstad, Wynberg, Johannesburg: Juta. xi e.v. en Corbett, M.M. e.a. 1980. The law of succession in South Africa. Kaapstad, Wynberg, Johannesburg: Juta. ix e.v.
1.6 Argivale bronne
Sien asseblief die bibliografie by Hein Viljoen se artikel “Op soek na Leipoldt se oom Gert – ’n studie in historiese resonansies” in LitNet Akademies as voorbeeld: http://www. litnet.co.za/Article/op-soek-na-leipoldt-se-oom-gert-n-studie-in-historiese-resonansies.
Mamoepa, B. 1997. The Act on Higher Education. http://www.star.hsrc.ac.za/nche.html (16 November 1997 geraadpleeg).
Neethling, J. 1998. Persoonlikheidsreg. 4de uitgawe. Durban: Butterworths.
—. 2008. Van Heerden-Neethling unlawful competition. 2de uitgawe. Durban: LexisNexis.
Neethling, J. 2008. Van Heerden-Neethling unlawful competition. 2de uitgawe. Durban: LexisNexis.
Die name van die partye en die v daartussen word gekursiveer.
Alle nienoodsaaklike inligting word weggelaat, soos “NO”, “and others”.
Hakies en vierkantige hakies word in die reël in verwysings weggelaat, maar die afkorting van die naam van die hof word wel tussen hakies geplaas.
Die Engelse verwysings van die naam van die hof vir voor-1947-vonnisse word ook in Afrikaanse bydraes gebruik.
Vir die verwysings van die naam van die hof na 1947 tot 2009, asook die herbenaming van die howe na 1 Maart 2009, raadpleeg asseblief Herbenaming van die Hoë Howe 2009 3 SA 4.
Vir ongerapporteerde vonnisse word die saaknaam, die datum van die uitspraak, die saaknommer en die naam van die hof aangegee.
Carmichele v Minister of Safety and Security (Centre for Applied Legal Studies Intervening) 2001 4 SA 938 (KH).
Telematrix (Pty) Ltd t/a Matrix Vehicle Tracking v Advertising Standards Authority SA 2006 1 SA 461 (HHA).
Freddy Hirsch Group (Pty) Ltd v Chickenland (Pty) Ltd 2010 1 SA 8 (GSJ).
Botha v Botha 1979 3 SA 792 (T).
Talbot v Von Boris 1911 1 KB 854.
Ex parte F 1963 1 PH B9 (N).
Re Waxed Papers Ltd 1937 2 All ER 481 (CA).
Shatz v Josman 1935 NPD 142.
Maimela v Makhado Municipality 2011-5-20 saaknr. 269/10 (HHA).
Die naam en nommer van ’n wet word nie gekursiveer nie en word só weergegee: Die Wet op die Nasionale Kernreguleerder 47 van 1999; die Lugvaartwet 74 van 1962.
Waar die wet net in Engels gepromulgeer is, word die Engelse benaming gebruik, byvoorbeeld: die Consumer Protection Act 68 van 2008.
Alle bronverwysings word in die eindnotas, en nie in die teks nie, geplaas.
In vonnisbesprekings en aantekeninge moet slegs lang verwysings wat die lees van die bydrae bemoeilik in eindnotas geplaas word.
Die verwysings na bibliografiese bronne is soos volg: Die skrywer se van, gevolg deur die publikasiedatum (sonder ’n komma tussen die skrywer se van en die jaartal), gevolg deur ’n dubbelpunt teen die jaartal, en dan die bladsynommer(s) (sonder ’n spasie tussen die dubbelpunt en die bladsy).
Waar drie of meer skrywers betrokke is, word slegs die eerste skrywer se van gebruik, gevolg deur “e.a.”.
Die eerste verwysing na ’n vonnis of ’n wet moet volledig weergegee word. Daarna kan die verwysings (ook in die teks) meer informeel wees sodra dit vir dle leser duidelik is na watter vonnis of wet verwys word (byvoorbeeld: die Maimela-saak of bloot Maimela; die 1926-wet, die Maatskappywet).
Geen afkortings word in die teks gebruik nie; in die eindnotas, daarenteen, word soveel erkende afkortings as moontlik gebruik.
Al die erkende konvensies soos deur Afrikaanse Woordelys en Spelreëls (2009) voorgeskryf (o.a. die gebruik van punte waar dié as verpligtend aangedui word), moet in bydraes gevolg word.
Die gebruik van hoofletters word sover moontlik beperk.
In die teks: regter; appèlregter; regterpresident; hoofregter; maar R; AR: RP; HR in die eindnotas
staatspresident; parlement, minister
Soos by afkortings, moet die voorskrifte van Afrikaanse Woordelys en Spelreëls (2009) ten opsigte van die gebruik van hoofletters egter verder stiptelik gevolg word. Hiervolgens begin woorde wat as eiename optree met hoofletters. Dit geld wat Regte betref veral vir die amptelike name van bv. die howe, staatsdepartemente en die ministers van sodanige departemente: dus Hooggeregshof van Suid-Afrika; Hoogste Hof van Appèl; Konstitusionele Hof; Grondeisehof; Arbeidsappèlhof; Departement van Justisie; Departement van Korrektiewe Dienste; Minister van Justisie; Minister van Menslike Nedersettings; ens.
3. Vreemdtalige woorde, frases en aanhalings
Woorde en frases in ander tale as Afrikaans (soos Engels, Duits en Latyn) word gekursiveer en nie tussen aanhalingstekens geplaas nie, bv. rule of law, dolus, fait accompli, Grundnorm. Die name van vreemdtalige wetgewing word egter nie gekursiveer nie, soos die Child Justice Act 75 van 2008.
Vreemdtalige aanhalings (ook dié uit Latyn) word tussen aanhalingstekens geplaas en nie gekursiveer nie.
4. Sogenaamde selfnoemfunksie by woorde
6. Aandagstreep teenoor koppelteken
Tussen datums, bladsynommers e.d.m. word nie ’n koppelteken nie, maar ’n aandagstreep (en-lyn, o.a. by “Insert” (“Voeg in”) > “Symbol” (“Simbool”) beskikbaar). Dus:
1969–70, nie 1969-70 nie.
7. Eindnotas teenoor voetnote
’n Eindnotasyfertjie volg onmiddellik op ’n leesteken, nie omgekeerd nie; dus:
8. Drie stylsakies
8.1 Germaans teenoor Klassiek
Die redaksie van LitNet Akademies wil graag die Germaanse karakter van Afrikaans probeer bevorder en bewaar. Skrywers word dus vriendelik versoek om, waar moontlik, voorkeur aan Germaanse bo Klassieke woorde te gee; dus byvoorbeeld ontleed eerder as analiseer; vasberade eerder as gedetermineerd. Ons herhaal graag: dit is bloot ’n redaksionele versoek en voorkeur, nie ’n voorskrif nie.
8.2 Oortollige frases
8.3 Eerste versus derde persoon
Die gebruik van die eerste persoon word verkies. Skryf dus “Ek het in 2009 op ’n artikel afgekom wat my navorsing ’n hupstoot gegee het” eerder as “Hierdie navorser het in 2009 op ’n artikel afgekom wat haar navorsing ’n hupstoot gegee het.”
Waar slegs een skrywer betrokke is, of ’n skrywer nie spesifiek namens ’n span skryf of verslag doen nie, is die woord ons (om my uit beskeidenheid te probeer vermy) onvanpas.