Toelaatbaarheid van elektroniese kommunikasie as getuienis - Jy en die RegJy en die Reg
Tuis › Artikels › Arbeidsreg › Toelaatbaarheid van elektroniese kommunikasie as getuienis
Elektroniese kommunikasie word gereguleer deur die Wet op Elektroniese Kommunikasie en Transaksies (No 25 van 2002), hierna WEKT. In die woordomskrywing word data omskryf as die elektroniese aanbieding van inligting in enige vorm.
Datasubjek beteken enige natuurlike persoon ten opsigte van wie persoonlike inligting na die inwerkingtreding van hierdie Wet versoek, versamel, gekollasioneer, geprosesseer of geberg word.
Persoonlike inligting beteken inligting oor 'n identifiseerbare individu, insluitende maar nie beperk nie tot:
inligting oor ras, gender, geslag, swangerskap, huwelikstaat, nasionaliteit, etniese of sosiale herkoms, kleur, seksuele georiënteerdheid, ouderdom, liggaamlike of geestesgesondheid, welstand, gestremdheid, godsdiens, gewete, geloof, kultuur, taal en geboorte.
inligting oor die onderwys of die mediese, strafregtelike of werkgeskiedenis van die individu.
(f) korrespondensie wat deur die individu gestuur is wat implisiet of eksplisiet van 'n privaat en vertroulike aard is of verdere korrespondensie wat die inhoud van die oorspronklike korrespondensie sal onthul.
Artikel 15 van WEKT handel oor die toelaatbaarheid en bewysregtelike gewig van databoodskappe.
15(4): 'n Databoodskap deur 'n persoon in die gewone loop van sake (my beklemtoning) of 'n kopie of drukstuk van of 'n uittreksel uit sodanige databoodskap wat as korrek gesertifiseer is deur 'n beampte in diens van sodanige persoon, is by blote voorlegging daarvan in enige siviele, strafregtelike, administratiewe of dissiplinêre verrigtinge ingevolge enige wet, die reëls van 'n selfregulerende organisasie of enige ander wet of die gemenereg toelaatbaar as getuienis teen enige persoon en weerlegbare getuienis van die feite vervat in sodanige rekord, kopie, drukstuk of uittreksel.
In Trent (Pty) Ltd & another vs SARS & another is daar beslis dat 'n party wat hom op artikel 15(4) van WEKT wil beroep, moet bewys dat die dokument wat die party wil toelaat, 'n drukstuk is van inligting wat in elektroniese vorm bestaan.
Die vraag ontstaan dus of die kommunikasie, soos in die saak bedoel, in die gewone loop van sake gedoen is.
Indirekte kommunikasie beteken die oordrag van inligting, insluitende 'n boodskap of enige deel van 'n boodskap, hetsy in die vorm van spraak, musiek of ander klank, data, teks, visuele beeld … in enige ander vorm, of in enige kombinasie van vorms, wat in geheel of gedeeltelik deur middel van 'n posdiens of 'n telekommunikasiestelsel versend word.
Die blote voorlegging van sodanige kommunikasie is dus nie genoeg om te bevind dat dit in ooreenstemming met die beste getuienis-reël en ook toelaatbaar kan wees nie. Die bewyslas om op sodanige getuienis te steun, rus op die party wat dit in die verrigtinge wil gebruik. Sodanige party moet dus die getuienis ooreenkomstig artikel 15(4) steun.