Geskryf deur José M. Rey Benayas
'N Verlate dorpie in die Huesca Pyrenees het' passiewe heropbou 'ondergaan. Joseph Sohm / Shutterstock
Rewilding word dikwels beskou as 'n fantastiese toekomsvisie. Op 'n dag kan ons die landskap met wolwe en bere deel, maar dit lyk onwaarskynlik dat dit vandag sal voorkom. Vir baie mense in Europa is dit egter presies wat hulle die afgelope dekade gedoen het.
Hervorming beteken om die spesies en habitatte wat uit 'n streek verdwyn het, terug te bring. Aanvanklik het bewaringsbewustes hulself voorgestel om groot natuurreservate te skep wat deur 'wildkorridors' van woud verbind kon word, sodat karnivore soos lynx weer ingestel en gedy kan word in 'n landskap wat baie deur mense verander is.
Maar die idee verander. Die huidige klem gaan verder as net die herstel van habitatte vir weer ingevoerde spesies en die ekosisteme as 'n geheel beskou, en hoe hulle gehelp kan word om te herstel. Nog beter, baie hiervan behels weinig menslike inspanning en kan dit positiewe gevolge vir die samelewing en ekosisteme hê.
Die verskil tussen die herstelde (geel piramide) en die afgebreekte ekosisteem (oranje piramide) dui op die gevolge van heropbou op 'n ekosisteem. Hervorming kan help om sosiale verwagtinge (stippellyne) na die ekologiese potensiaal (oranje pyle) te verskuif. Perino et al. 2019. skrywer met dien verstande
Van landbougrond tot bos
Die goedkoopste en doeltreffendste manier om 'n landskap te herbou, is om die oorsake wat daartoe bygedra het, soveel moontlik uit te skakel of te verminder. Die afgelope 12,000 jaar in Europa het hierdie oorsake grotendeels betrekking gehad op landbou en weidende vee wat natuurlike plantegroei, veral woude, grasvlaktes en vleilande, vernietig het en dit vervang het met gewasse en weivelde.
Terwyl mense van landelike gebiede na stede getrek het, het groot landbougrond - veral geïsoleerde kolle in afgeleë gebiede - na die natuur teruggekeer. Dit het gebeur in Europa sedert die tweede helfte van die 20de eeu.
Landbedekking van Europa in 1900. Departement Geo-inligtingkunde en afstandwaarneming, Wageningen Universiteit, Nederland.
Landbedekking van Europa in 2010. Departement Geo-inligtingkunde en afstandwaarneming, Wageningen Universiteit, Nederland.
Aangesien gewasse en weivelde verlaat word, herstel struikgewasse en woude natuurlik weer. Ten spyte van 40% van die wêreld se aarde word permanent gekweek of bewei deur huishoudelike herbivoreDaar was 'n groot toename in die gebied wat deur bosse beset is, die afgelope dekades, hoofsaaklik verklaar deur hierdie habitatte wat natuurlik weer opgroei namate die mens vertrek het.
Bosse het teruggekeer teen 'n koers van 2.2m hektaar per jaar tussen 2010-2015 alleen. Spanje, byvoorbeeld, het sy woudarea verdriedubbel sedert 1900 - wat van 8% tot 25% van sy grondgebied gestyg het. Die land het 96,000 hektaar bos opgedoen elke jaar vanaf 2000-2015.
Natuurlike wedergeboorte van die Mediterreense boswêreld in La Mancha, sentraal Spanje, weens die verlating van lande en uitgebreide boerdery. skrywer met dien verstande
Al hierdie nuwe habitatte word deur die natuur herleef. Die bevolking van groot vleisetende diere soos die bruin beer, die wolf, die Eurasiese lyn en die wolweryn het almal toegeneem in Europa. Die bevolking van groot en mediumgrootte herbivore, soos die rooi takbokke, die wildevleis, die hertbok en die Iberiese steenbok, het ook toegeneem. Ander spesies, soos die Iberiese lyn en die Europese bison, word met opset weer ingestel.
Herstel soveel as moontlik
Dieselfde strategieë kan nie oral veralgemeen word nie, en dit moet ook nie altyd wees om ongerepte ekosisteme te herwin nie, wat in die wêreld van vandag eenvoudig nie moontlik is nie.
Die doel moet meestal wees om die ekologiese toestand van landskappe so veel as moontlik te verbeter en te verseker dat dit verskeie funksies vir mense en natuurlewe kan dien. Ekologiese herstel moet buigsaam en pragmaties wees sonder om bewus te raak van hoe die natuurlike ekosisteem oorspronklik gelyk het, om sodoende die hoogste moontlike biodiversiteitsvlakke te herwin.
Klein dam wat in 'n olyfboord in Noves in Toledo, Spanje, geskep is. Die dam is gekoloniseer deur veelvuldige akwatiese spesies. skrywer met dien verstande
In Europa word ongeveer 30% van die land vir gewasse verbou, en 'n verdere 15% word deur weivelde of heide en heideland bedek. Ongeveer 10% van die gebied bestaan ​​uit dorpe, stede en paaie. In al hierdie omgewings kan meer woestyn aangemoedig word, wat landbou en veeproduksie of woongebiede en nywerheid kan laat saamleef met hoër vlakke van biodiversiteit.
Groot dele van Europa herbou reeds dekades lank passief, namate mense uit landelike gebiede verhuis het. Die herproduksie van spesies op 'n wyer manier kan slegs gedoen word met die goedkeuring van die verskillende persone wat waarskynlik geraak sal word. As gevolg van die lae digtheid van mense in die afgeleë gebiede van die landelike gebiede van Europa, bly hulle die beste opsies vir plekke om wilde herbivore en karnivore weer in te stel, wat die natuurlike prosesse sal herstel danksy hul sleutelrol in voedselwebbe.
José M. Rey Benayas, Catedrático de Ecología, Universiteit van Alcalá
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Terwyl landbougrond en dorpe verlaat word, keer woude, wolwe en bere terug na Europa