‘n Ruiker koedoes | Tannie Frannie
Hulle land vroegoggend via Londen van die VSA af, huur ‘n motor en kom slaap ‘n paar uur op my bed. Ek is nie bekommerd oor die twee lywe op ‘n enkelbed nie, want ek onthou hoe my dogter na drie jaar se getroude lewe een Sondagmiddag voor die TV kop, pens en pootjies bo-op haar Amerikaanse wederhelf gelê en slaap het, en hoe hy hom dit laat welgeval het. Vyf jaar later soek hulle nog steeds mekaar se nabyheid op: hier ‘n drukkie, daar ‘n soentjie. Hoe innig dankbaar is hierdie moederhart!
Vrydagaand kuier ons by Kream in die Mall of Africa saam met nog sewe vriende wat op my dogter se fb-oproep tot kuier gereageer het. (Og mense, daardie skaapvleis!) Toe na haar kosbare vriendin H se Randburgse meenthuis, waar 2l Cream Soda in ‘n ysemmer saam met twee fyn glase pryk en ‘n ruiker pers blomme die besoekers uitbundig verwelkom.
Saterdagoggend, na ‘n feestelike ontbyt, vat ons die pad Dinokeng toe.
By ‘n piekniekplek met die sjarmante naam “Veldjierondom” eet ons lemoene, terwyl agt kameelperde ewe statig uit die bosveld verskyn en verbystap, so asof hulle ‘n formele afspraak met ons gehad het.
Ouklip het twaalf luukse, kraakskoon tenthuise met rooi dakke, elkeen met sy eie lapa.
Daar is mak njalas, rooibokke en ‘n springbok binne-in die kamp en een rooibokram wat bedremmeld buite die elektriese omheining rondhang. Volgens my skoonseun probeer daardie ram sy bes om van buite af by die kamp in te kom en by die “veiliges” daarbinne aan te sluit. Hoe mooi en uniek is elke bok ingekleur en watter voorreg om die volle lengte van hulle pote van so naby te kan bekyk, sonder die lang gras wat gewoonlik die kunstige kousies verberg!
Ons verdwaal en kom met ‘n agterlangse paadjie op plaasdierhokke af, waar ‘n ietwat verwarde hoenderhaan tweeuur die middag met luide gekraai aankondig. (Sondagoggend vyfuur het hy darem sy plig met beter tydsberekening uitgevoer.) Ons dwaal verder en voel behoorlik skuldig as ons die “Privaat”-bordjie by die regte paadjie se ingang sien.
Die groot, goedige boer vat ons om te gaan wild kyk. (By ons terugkeer word twee yorkies in die safarilorrie ingelaai, waarvan enetjie die boer se ore sopnat lek in entoesiastiese verwelkoming.)
Vlakvarke wroet op hulle knieë in die grond; ‘n windmaker-volstruismannetjie draf verby met drie vaal wyfies agterna. Daar is koedoes, rooihartebeeste, blouwildebeeste, sebras… Die voëls lyk almal effe groter as gewoonlik omdat hulle vere opgepof is teen die koue. Later die dag sien die jongmense ‘n trop olifante. In die nag tjank die jakkalsies – wanneer laas het ek daardie wonderlike wilde klanke gehoor?
Op die gesellige stoep kyk my kind deur haar foto’s: “Kyk, Mamma, ‘n ruiker koedoes!”
Dankie, my liewe kinders, vir hierdie ruiker herinneringe.
24 thoughts on “‘n Ruiker koedoes”
Julie 10, 2018 om 8:42 nm
Mensig maar dit was n wonderlike tydjie in die natuur. Baie dankie dat jy dit gedeel het. As ek my oe toemaak sien ek die hele prentjie. Ook die Yorkie wat die die baas se oor sopnat lek. My seun se enetjie doen dieselfde. Sy moet selfs altwee ore nat slobber! Die ruiker koedoes is uniek.
Julie 10, 2018 om 9:15 nm
Daardie koedoe foto lyk nes ‘n baie goeie skildery! Ek het lekker gelag oor daardie piekniekplek se naam! Asook die Yorkie wat graag ore wil skoonmaak!
Julie 11, 2018 om 4:37 vm
Wat ń heerlike tyd saam met hulle, Frannie. Ek hoop jou verlang-glasie is nou weer gevul.
Julie 11, 2018 om 5:21 vm
Gevul, dankie Una – en daar wag nog vyf slapies by die wintersee saam met al drie my kinders en hulle gesinne!
Julie 11, 2018 om 5:44 vm
Wonderlik Frannie. Ek gun jou elke oomblik hiervan.💐
Julie 11, 2018 om 5:58 vm
Dis nou so mooi beskryf. “Wroet”… wat ‘n wonderlike woord, wat mens selde hoor! Natuurlik is dit ook die mooiste foto en dis sowaar soos ‘n ruiker. Ai, Frannie, wat ‘n lekkerte saam met al jou geliefdes!
Julie 11, 2018 om 6:10 vm
My tipe ruiker Frannie. Heerlike saam met jou gekuier.
Julie 11, 2018 om 7:53 vm
Koedoes het die mooiste ore van al die bokke. Ek moet alewig die van Helsdingen terugrem in die mouterkar in wanneer sy wil uitklim om hulle ore te gaan vryf.
Julie 11, 2018 om 12:07 nm
Ja, hulle lyk mooi sag en donsig, maar ek is innig bly dat jy die van Helsdingetjie terugrem!
Julie 11, 2018 om 8:32 vm
Tannie beskryd dit so mooi, ek kan dit sien voel en ruik
Julie 11, 2018 om 8:34 vm
Julie 11, 2018 om 9:06 vm
Oe lekker tannie, maak al tannie se spense vol onthou vir later…
Julie 11, 2018 om 12:33 nm
Kan hoor jy geniet jouself terdeë. Dis kosbare oomblikke…. jy gaan ‘n groot ruiker vol onthou saam met jou terugbring.
Julie 11, 2018 om 6:43 nm
Ag dit klink heerlik.
Julie 12, 2018 om 1:59 vm
Ons was self so 18 maande gelede by Dinokeng en Ouklip en kan ons net indink hoe baie jy die spesiale plek geniet, Tannie Frannie!
Julie 12, 2018 om 9:53 vm
Pragtig beskryf Frannie! Geniet die wonderlike tye saam !
Julie 14, 2018 om 2:59 nm
Gek oor ‘vlakvarke wroet’!
Julie 14, 2018 om 4:47 nm
Dat jy hier lees, is vir my baie spesiaal.
Julie 16, 2018 om 12:44 nm
Onthou jy so twee of drie dekades terug was daar ‘n tyd wat werkende moeders altyd hulleself verweer het deur te sê hulle spandeer kwaliteit-tyd saam met hulle kinders en dit maak op vir die gebrek aan kwantiteit-tyd? Dis nog steeds ‘n spreekwoord in ons huis en hierdie klink vir my na kwaliteit-tyd herinneriinge. Ek is bly jy het dit geniet.
Julie 17, 2018 om 11:26 vm
Sjoe, die koedoes is pragtig!!!! Nou mis ek al my avonture in die wildernis….
Julie 26, 2018 om 9:25 nm
‘n ruiker koedoes! Pragtig. Bly julle het so geniet!!
Augustus 6, 2018 om 6:59 nm
Ek bieg – ek’s ‘n ‘word nerd’. En synde so ‘n persoon is ek mal oor die keurigheid (outydse woord, ek weet) van jou taal!
Augustus 7, 2018 om 11:24 vm
Sjoe, baie dankie…
Augustus 12, 2018 om 9:21 vm
Een van die items op ‘n logofiel se pligstaat is immers om die outydse woorde af te stof, nie waar nie? 😉