Infidelity Fiction Stories
Translator: Ingrid LezarReviewer: Christiaan Crafford Ek is ‘n storieverteller. Ek wil julle ‘n paarpersoonlike stories vertel oor quot;die gevaar van die enkele storiequot;. Ek’t op ‘n universiteitskampusin oosNigeriÃ« grootgeword. My ma sÃª ek’t op twee begin lees, alhoewel ek dink viernader aan die waarheid is. So ek was ‘n vroeÃ« leser
en ek’t Britse enAmerikaanse kinderboeke gelees. Ek was ook ‘n vroeÃ« skrywer. Toe ek begin skryf,op omtrent sewe, stories in potlood met krytillustrasies, wat my arme ma mÃ³Ã©s lees, skryf ek presies die tipe storieswat ek gelees het: Al my karakters was wit met blou oÃ«, hulle’t in die sneeu gespeel,
hulle’t appels geÃ«et (Gelag) en hulle’t baie oor die weer gepraat, hoe lieflik dit was,dat die son uitgekom het. (Gelag) Ondanks die feitdat ek in NigeriÃ« gewoon het. Ek was toe nog nooit buite NigeriÃ« nie. Ons’t niks sneeu gehad nie,
ons het mangoes geÃ«et, en ons’t nooit oor die weer gepraat nie, want dit was onnodig. My karakters het ookbaie gemmerbier gedrink, want die karakters in die Britse boekehet gemmerbier gedrink. Ongeag dat ek g’n benulvan gemmerbier gehad het nie. (Gelag) En vir baie jare daarna
sou ek ‘n brandende begeerte hÃªom gemmerbier te proe. Maar dis ‘n ander storie. Wat hierdie wys, dink ek, is hoe ontvanklik en vatbaar ons is met ‘n storie voor oÃ«, veral as kinders. Omdat ek nÃ©t boeke gelees hetwaarin karakters anders was, was ek oortuig
dat boeke vanselfsprekendvreemdelinge moes in hÃª en oor dinge moes gaanwaarmee ek nie kon identifiseer nie. Dinge het verandertoe ek Afrikaboeke ontdek het. Daar was nie veel beskikbaar nie en hulle was nie so verkrygbaarsoos die buitelandse boeke nie. Maar dank skrywerssoos Chinua Achebe en Camara Laye, het ek ‘n sielsverskuiwingin my begrip van letterkunde beleef. Ek het besef dat mense soos ek,