Jy het die refrein gehoor, "ons leef in die inligtingsouderdom." Ons het toegang tot die internet, en gee ons groot hoeveelhede inligting. Daar is nie meer verskonings vir ons om te sê ons het nie die inligting nie; dit is daar, maar aan ons om op die inligting op te tree.
Bogenoemde is alles waar, maar baie onvolledig. Inligtingstegnologie (IT), nou die verskaffer van miljoene werkgeleenthede, het nie sy eie waardegebaseerde noodsaaklikheid nie. Die kragstruktuur is baie selektief oor wat hierdie tegnologie toegang het om die krag in sy konsentreerende korporatiewe en regeringshande te behou.
Vir 'n voorbeeld hoef jy net te kyk na hoe wanhopige regeringsagentskappe reageer as klokkenluiders soos Chelsea Manning en Edward Snowden die gordyne skeur en wydverspreide onheil of kriminele aktiwiteite openbaar.
Oorweeg 'n voorbeeld van wat 'n selektiewe inligting ouderdom weg van ons vingerpunte, weg van die wolk, en weg van jou slimfone:
1) Verbruikers kontrakte wat jou bind en jou regte en bedingingsmag in knope bind, is dikwels nie beskikbaar nie. U kan soms opsommings sien van wat Senator Elizabeth Warren (Dem. Massa) "muise druk" noem (kontrakte met verskeie bladsye in kleinprenteseis), maar u kan nie die hele kontrak agter u lugdiens, trein of buskaartjie kry nie. , jou versekeringsdekking, selfs jou bankrekeninge of ander sake wat jy in die mark verrig. Uiteraard kan hierdie fynskrif u na die skoonmakers bring, u van u dag in die hof uitsluit, u fyn maak en verkopers toelaat om eensydig die bepalings van die ooreenkoms te verander.
2) As belastingbetalers kan u die opsommings kry van baie van die $ 500 miljard van die federale kontrakte met maatskappye, maar u kan gewoonlik nie die volledige teks aanlyn kry nie. Jy kan sommige van hulle kry as jy vra en wag, maar die meeste opgeblase of kontroversiële kontrakte, soos dié wat algemeen in die verdedigingbedryf of die korporatiewe welsynsbedryf voorkom, bly geheim of verborge.
3) Baie van die produkte en chemikalieë in jou kos is gemerk. Maar baie meer is nie, insluitende voedsel van geneties gemanipuleerde gewasse en ander bestanddele wat bekend is aan die produsente of verwerkers.
4) Om u volledige mediese rekords te ontvang wat u of u versekeringsmaatskappy verskaffers betaal om saam te stel, kan 'n werklike probleem wees. Inskrywbare lang mediese rekeninge, vol met kodes en bedrog, verberg wat duidelike itemisering moet wees vir die pasiënte om te hersien. Harvard Universiteit kenner, Malcolm Sparrow, beraam dat gerekenariseerde faktuurbedrog en -misbruik minstens tien persent van alle uitgawes vir gesondheidsorg is. Hierdie jaar sal dit meer as $ 270 miljard in die drein val. Jy sal met al die afval dink dat hulle dit makliker sal maak vir pasiënte om hul rekeninge te hersien, maar nie in die selektiewe inligtingsouderdom nie.
5) In vergelyking met 'n generasie gelede, is dit moeilik om selfs die telefoonnommers vir die kantore van hoofde van korporasies te kry. In sommige gevalle kan jy nie eens hul sekretaresses en personeel bel nie.
Die beperking van toegang tot klaghanteerders maak dit moeilik om effektief te kla, om 'n krediet telling te ontvang, 'n waargenome oorlaai of enige ander probleme uit te daag. Meer problematies is die koue impak van 'n verkoper wat 'n aanhoudende verbruiker waarsku om nie te hard te druk as die verbruiker sy of haar kredietgradering of kredietgradering wil behou nie.
6) Inwoners op 'n Hawaiiaanse eiland het onlangs inligting geweier oor die plaagdoders wat gebruik word deur 'n agribesigheid wat oor hul asemhalingsruimte waf. Die maatskappy beweer die inligting was 'n handelsgeheim en wou nie die inligting vrystel weens sy potensiële mededingers nie.
Misbruik van die "handelsgeheim" verskoning is omvattend en word dikwels gebruik deur regeringsveiligheidsagentskappe (soos die voedsel- en dwelmadministrasie) wat dikwels geheimhouding word wanneer 'n maatskappy voldoen aan 'n versoek om inligting bekend te maak of 'n goedkeuring wil verkoop sy produk. Giftige of waarskynlik skadelike aangeleentheid moet nooit geheim bly om korporatiewe winste te verhoog of bruto roekeloosheid te bedek nie.
Die ouderdom van inligting selektiwiteit is egter nie beperk tot die Internet nie; dit deurdring alle vlakke van regering en korporatiewe bedrywighede. Ons leef nou in 'n tyd van groot regeringsgeheim. Regeringsagentskappe verval dikwels federale en staatsvryheid van inligtingswette. Selfs sommige wette, regulasies, uitvoerende bevele en wetlike memoranda wat twyfelagtige regerings avonture toelaat, is geheim. Onder presidente George W. Bush en Barack Obama was daar 'n oplewing van geheime reg, geheime howe, geheime getuienis, geheime uitgawes vir gewelddadige kwagmiere in die buiteland, geheime gevangenisse, geheime snuffel, arrestasies sonder oop aanklagte en selfs - kry dit-geredigeer of gedeeltelike gesensoriseerde hofbeslissings wat in die openbaar gepubliseer word.
Kombineer die bogenoemde met geheime veldtogbydraes deur middel van super-PAC's en dit is maklik om verlede jaar die voormalige president Jimmy Carter se verklaring te verstaan ​​dat die VSA nie meer 'n funksionele demokrasie het nie.
Op die staats- en plaaslike regeringsvlak is die vloek van geheimhouding hoog. In die Distrik van Columbia het die Kantoor van die Adjunk Burgemeester vir Beplanning en Ekonomiese Ontwikkeling herhaaldelik weier om formele versoeke, ingevolge die DC Freedom of Information Act, dat dit die kontrakte met betrekking tot die "verkoop" van openbare eiendomme (biblioteke, brandstasies , polisiestasies, skole, ens.) aan private ontwikkelaars. As openbare kontrakte vereis die wet dat hulle aanlyn gepubliseer moet word vir openbare inspeksie, selfs al is daar geen versoek ingedien deur 'n burger nie.
Dan is daar die inligting dat korporatiewe bestuurders hul eienaars - die aandeelhouers - ontken omdat hulle dikwels die grootskaalse "besigheidsoordeelreël" genoem het. Seker, aandeelhouers, met die reëls van die Securities and Exchange Commission, kry inligting oor die inligting, maar nie veel van die sensitiewe inligting oor die korporatiewe baas wat hulself verryk nie, slegte besluite neem of die aandeelhouers van hul eiendomsregte staak.
Die voorbeelde van kritiese of spelveranderende inligting - ver bo jou vingerpunte - is legioen. Laat ons dus nie ekstase oor die inligtingsontploffing wees nie, sonder om meer aandag te skenk aan die inligting-implosie in die spesiale belanggrotte van donker geheimhouding. Snares en waanstrepe skyn meer diskriminerende gedagtes vry van die "gee-whiz technotwits" wat ons lei met die nuutste inligting-gadgets.
Hierdie artikel verskyn eers op Nader.org
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Verkeerde Geheimhouding, Snares, en Bedrog