Hierdie is die laaste ekonomiese kommentaar wat ek vir Sanlam skryf en dit is dus gepas om terug te kyk op die afgelope meer as 20 jaar waarin ek oor die wel en wee van die Suid-Afrikaanse ekonomie kommentaar gelewer het.
Die onderwerp waaroor ek die meeste geskryf het, was ekonomiese groei: die kritieke belangrikheid daarvan vir die behaling van die doelwitte van die Nuwe SuidAfrika en wat om te doen om die groeipotensiaal van die ekonomie te verbeter. Soos aangetoon in die onderstaande grafiek wat Suid-Afrika se groeiprestasie vir die afgelope 30 jaar illustreer, is ons weer terug by die beginpunt – al die harde werk wat gedoen is om die ekonomie te moderniseer en op ‘n hoër groeibaan te plaas, was verniet.
Derdens word gereeld erken dat die Suid-Afrikaanse ekonomie deur ‘n oorvloed strukturele beperkings gekniehalter word. Die politieke wil om kritieke strukturele verandering deur te voer, ontbreek egter. Strukturele verandering is ook nie ‘n eenmalige gebeurtenis nie – ons lewe in ‘n dinamiese wêreld wat voortdurende aanpassing vereis. Ek is bevrees dat Suid-Afrika al hoe verder agterraak namate die wêreld ons verbysteek.
Ek dink nie so nie. Om mee te begin, sal dit voldoende wees om die NOP, en selfs GEAR en ASGISA, af te stof, dit by te werk deur kennis te neem van die wêreld waarin ons ons vandag bevind, die beste elemente daarvan te kombineer en te IMPLEMENTEER. Maar dit is net die begin en Suid-Afrika sal aan die wêreld moet bewys dat hy kan bybly.