Ons globale ekonomie sal nooit meer produktief wees as ons steeds rykdom laat konsentreer nie.
Die verlangsaming in globale ekonomiese produktiwiteitsgroei en stygende ongelykheid gaan hand in hand.
Die wêreld se mees hoë profiel "gevorderde" korporasies manipuleer hul markkrag om onverdiende "huurgeld" van die res van ons te onttrek.
Die "beter af oral" gebruik hul voordele in alles van inkomste en rykdom aan gesondheid en opvoeding - en sluit hul gesinsvoorreg in plek vir die komende generasies.
Diegene wat ons verseker dat ons kan reken op hoë-tegnologie "innovasie" en "ekonomiese groei" om ekonomiese sekuriteit na die wêreld se hardste druk te bring, is blaasrook.
As jy dink dit is die gevolgtrekkings van 'n paar ver linkse propagandiste, dink weer:
Hierdie dapper eise kom almal voor in 'n nuwe artikel van die Organisasie vir Ekonomiese Samewerking en Ontwikkeling (OESO), die Parys-gebaseerde navorsings- en beleidsagentskap wat deur die 34-lande, insluitend die VSA, befonds word, wat die kern van die "ontwikkelde wêreld . "
OESO-ontleders dra nie vurkhokke nie. Hulle spreek hulself uit in 'n taamlik ponderlike burokratiese prosa. Maar in hul nuwe verslag, Die Productivity-Inclusivity Nexus, die ontleders het 'n taamlik kragtige kopspeler uitgereik vir die wêreld se politieke bewegers en shakers.
Bly op jou huidige ekonomiese kursus, hulle basiese boodskap gaan, en ons sal onsself vasgevang word in 'n "vicieuze siklus" wat die ware innovasie verlaat en wêreldwyd stagneer en sink.
Hierdie OESO-artikel gaan voort met die bestendige tromslag van waarskuwings die afgelope jaar van ontleders van die wêreld se belangrikste ekonomiese instellings. Die uitdaging waarvoor die internasionale ekonomiese bestel vandag te staan ​​kom, voer die nuwe OESO-analise aan, behels veel meer as om die Groot Resessie ongedaan te maak.
Die ontwikkelde wêreld, die ontledingsnotas, staan ​​voor 'n "kommerwekkende verlangsaming in produktiwiteitsgroei", 'n tendens wat nou in 90 persent van die OESO se lidlande voorkom.
Gevolglik hierdie verlangsaming in produktiwiteitsgroei: 'n Ewe kommerwekkende toename in ongelykheid. In alle 18 OESO-lande met vergelykbare data, hou die mees welvarende 10 persent nou minstens die helfte van alle huishoudelike rykdom. Al hierdie nasies het ook 'n drie-dekade 'n toename in inkomste boonop gesien, veral die top-1-persent. " Dit sluit die VSA in
Korporatiewe reuse draai hul mark oorheersing om die verspreiding van nuwe knowhow te vertraag.
Die wêreld is gesigte, die OESO-analise erken ook ander uitdagings. Maar min van hierdie "stel groter struikelblokke vir beter ekonomiese prestasie as die produktiwiteit verlangsaming en die toename in ongelykhede." En hierdie ontvouende tendense, volgens die OESO, versterk mekaar.
Een voorbeeld: Die korporatiewe reuse, die OESO-etikette "grensmaatskappye", skyn hul dominante markmonopolieposisie te benut om sodoende die verspreiding van nuwe knowhow te vertraag. Dit beperk produktiwiteitswinste en in die proses om ongelykhede van inkomste te verskans, veral deur werkers in onproduktiewe aktiwiteite en lae gehalte werksgeleenthede vas te lê en om 'n "wenner alles in die ekonomie te skep".
Die "groeiende gewig" van groot banke in die wêreldekonomie het intussen 'n belegging weg van produktiewe aktiwiteite afgelei, 'n skuif wat 'n steeds hoër konsentrasie van rykdom bo-op die inkomsteverspreiding tot gevolg gehad het.
Hoe meer inkomste boonop konsentreer, hoe meer onder die "akkommodeer nadele", verklaar die OESO.
'N "beleidsomgewing wat die uitkoms gee waar sommige mense min hulpbronne het," soos die nuwe OESO-studie dit stel, sal minder mense bespar en belê "in hul eie vaardighede." In hierdie omgewing sal produktiwiteitsgroei byna altyd "sub-optimaal wees."
Ook "suboptimale" vir groter produktiwiteit, in hierdie OESO-analise: owerheidsbegrotings wat veiligheidsnette afbreek vir die kwesbare, die "regulerende vang" van die regering waghonde deur kragtige nywerhede, en die oulike staatsubsidies wat na fossielbrandstofmaatskappye gaan. En moenie patentreëls vergeet wat "onnodig" korporatiewe reuse ten gunste van innoverende nuwe mededingers gun nie.
Terwyl die OESO oor alle ontwikkelde lande gepraat het, was daardie besparingsbegrotings, veiligheidsnetgate, die vaslegging van regulasies - of deregulering - en die weelderige subsidies ook die afgelope tien jaar of meer kenmerkend van die VSA.
Wat doen ons aan al hierdie dinge? Hoe kan ons die groot ekonomiese uitdagings van ons tyd sinvol die hoof bied? Soms bied hierdie nuwe OESO-verslag voorstelle om ons wêreldwye korporatiewe kragpakke te laat kronkel:
Ons kan die "onproduktiewe konsentrasie van winste" beperk, het die OESO-ontleders op een punt gesê as ons die speelveld vergelyk en maatskappye in staatsbesit regtig meeding met privaat-ondernemings.
Ons kan die konsentrasie van die rykdom beperk as ons die ondernemings in staatsbesit regtig meeding met die private sektor.
Maar hierdie nuwe OESO-analise dryf meestal weg van enige spesifieke aspekte wat die ryk en kragtig ongemaklik sou maak. Ons oorkoepelende doelwit, "sê die ontleders, moet" wen-wen-beleid identifiseer wat beide verbeterde inklusiwiteit en produktiwiteitsgroei kan lewer. "
Maar geen aandrang op 'wen-wen-beleid' sal ons ooit bring waar ons moet wees nie. Geen diep ongelyke samelewing sal ooit betekenisvol meer gelyk wees nie, tensy diegene wat die meeste voordeel trek uit ongelykheid, 'n aansienlike deel van hul voorreg en mag verloor.
Om dit te laat gebeur, neem gewoonlik plofstande, 'n bereidwilligheid om groot private fortuin te konfronteer en die politici wat dit bedien.
Ons kan natuurlik nie verwag dat 'n amptelike agentskap soos die OESO om eiers te konfronteer, konfronteer nie. Maar ons kan ten minste die OESO bedank vir die help om ons verskriklike ongelyke ekonomiese status quo te delegitimiseer - en diegene wat daaraan dink.
Longtime arbeid joernalis Sam Pizzigati mede-edits Inequality.org en sy aanlyn nuusbrief, Te veel, 'n projek van die Instituut vir Beleidstudie.
Sam Pizzigati is 'n langdurige arbeidjoernalis Sam Pizzigati mede-wysigings Inequality.org en sy aanlyn nuusbrief, te veel, 'n projek van die Instituut vir Beleidstudie.