Die meeste siektes by Australiese parakeets - Diere - 2022
Siektes van Australiese parakeets
die Australiese parakiete Hulle was al lank een van die mees algemene geselskapvoëls in ons huise, en hoewel hul oorsprong aan die ander kant van die wêreld is, kan min sê dat hulle nog nooit 'n huis binnegekom het waar daar 'n paar kleurvolle voëls was nie.
Alhoewel ons hulle met lang lewe en geselligheid vereenselwig, neem die lewe in ballingskap ook sy tol, en hoewel dit toenemend voorkom om hulle as pasiënte in veeartsenykundige klinieke te vind, verskyn daar ook meer patologieë weens onbehoorlike bestuur. Daarom sal ons in hierdie artikel van Animal Expert probeer om die mees algemene siektes vanAustraliese parakiete en hoe om dit te voorkom, as 'n fundamentele deel van 'n voldoende aksieplan.
Die genusmyt cnemidocoptes is verantwoordelik vir hierdie siekte wat so gereeld by outraal-papegaaie voorkom, wat hiperkeratose of verdikking van die vel van die bene en die was van die bek.
Dermale oorgroei gee 'n gevoel van 'ekstra vingers', soos genoem in die Expert Animal-artikel oor kanariemyte, en kan die bek van die dier vervorm as dit vorder sonder behandeling.
Deur die letsels te skraap, kan hierdie myt onder 'n mikroskoop waargeneem word, wat lei tot diagnose saam met die kenmerkende letsels.
die ivermektien Dit is die doeltreffendste behandeling en kan binnespiers, onderhuids of selfs mondelings toegedien word. In die geval dat die skurfte baie gelokaliseer is, en dit in die beginfases toegedien kan word, kan dit in sommige olie, soos teeboom, vervoer word, maar dit is moeilik om nie die terapeutiese dosis op hierdie manier te oorskry nie.
Dit word aanbeveel om na 'n paar weke te herhaal, en 'n derde dosis kan selfs nodig wees.
Die gebrek aan jodium in die dieet kan die papegaaie beïnvloed wat uitsluitlik min uiteenlopende sade inneem, veral as die mees voorkomende fraksie millet is. Die lae bydrae van jodium op 'n volgehoue ​​manier met verloop van tyd lei tot 'n gebrek aan hierdie fundamentele element om skildklierhormone deur die skildklier te sintetiseer, dit wil sê sekondêre hipotireose.
Hierdie klier hipertrofie in 'n poging om die produksie van skildklierhormone te handhaaf, wat veroorsaak dat die tipiese nekbult wat bekend staan ​​as "goiter." Ons kan die knop, en tekens soos veranderinge in die stem, probleme met asemhaling of die opskudding van voedsel opmerk, omdat die oormatige groei van die tiroïed kompressie van die tragea en slukderm veroorsaak.
'N Afwisselende dieet en waarin vermy word dat die dier kies wat hy die meeste wil hou, is noodsaaklik om die ontwikkeling van hierdie algemene siekte in Australiese parakeets te voorkom. Sekere groente bevat genoeg jodium, dus bied die dier hierdie kosse twee of drie keer per week aan dat hierdie probleem nie voorkom nie, ongeag 'n gebalanseerde dieet. die spinasie of blaarslaaiDit kan 'n interessante kos wees as dit twee keer per week voorsien word, die oormaat na 'n rukkie verwyder word en vermy word. Moenie die lys vrugte en groente wat goed is vir parakeets, mis nie.
Besmetting deur Chlamydia psittaci Dit kan subklinies wees; dit is ons draers van die parakeet sonder simptome, maar ontwikkel gewoonlik in enige stresituasie (oorbevolking, omgewingsverandering, siekte, gebrek aan higiëne.) Hierdie bakterie word deur middel van ontlasting, urine, naso-faringeale en nasale afskeidings uitgeskei, en kan chroniese draers opwek wat dit met tussenposes uitskakel en dit na die omgewing oordra en sodoende die aanhangers daarvan besmet.
Wat is die simptome van voëlchlamydiose?
Asemhalingstekens en soms lewertekens, sowel as ander bevindings, is 'n aanduiding van hierdie infeksie:
Asemhaling (kortasem, oop snawel)
Biliverdinuria (groen ontlasting en urine, wat 'n aanduiding is van lewer)
In ernstige gevalle, apatie, lusteloosheid en anoreksie
Vir die diagnose word die waarneming van simptome gekombineer met spesifieke toetse, soos 'n serologiese toets waarin die verhoging van immunoglobuliene M gemeet word, of 'n laboratoriumtegniek genaamd PCR, wat bewys lewer van die genetiese materiaal van die bakterieë wat in ontlasting en faringeale eksudaat voorkom. van die parakeet.
maak bloedmonsters Dit is gewoonlik baie behulpsaam, 'n toename in leukosiete kan waargeneem word, en in biochemie word lewersparameters gewoonlik verhoog. Nie alle infeksies as gevolg van Chlamydia hulle is ewe ernstig, dit hang af van die serovar van die bakterieë (daar is baie "rasse" binne wat ons ken Chlamydia), en bly dikwels as 'n chroniese infeksie in die vorm van konstante asemhalingsprobleme, byvoorbeeld.
Die gebruik van doxycycline, 'n antibiotikum uit die tetrasiklienfamilie, is die doeltreffendste behandeling wat bekend is om hierdie baie algemene siekte by outraliaanse parakeets te behandel. Dit moet ongeveer 45 dae toegedien word, aangesien dit die binnespierse inspuiting van die verbinding vir mense kan gebruik, hoewel dit die weefsel (nekrose) baie beskadig. Dit is gereserveer vir ernstige gevalle waarin aggressiewe aanvanklike behandeling benodig word. As daar egter geen ander manier is nie, kan u elke 7 dae, ongeveer 7 weke agtereenvolgens in die pektorale spiere, kies vir 'n doksiklieninspuiting.
Die vorm van behandeling wat gekies word, is die orale weg, direk op die toppunt met doxycycline stroop, hoewel dit dien om die poeier as gevolg van die verpletterende doxycycline tablette in die saadmengsel te voeg, met behulp van olie, sodat die poeier kleef aan die oppervlak van dieselfde
Vermy stres, belaste en onhigiëniese omgewings, oorbevolking van voëls en die bekendstelling van nuwe individue sonder kwarantyn of onbekende herkoms, is noodsaaklik. Op hierdie punt is skoonmaak weer die belangrikste bondgenoot.
Onthou dat mense wat met groepe voëls, veeartse werk, of mense met 'n intieme kontak met parakiete (eienaars van 'n groot groep), deur hierdie bakterie, wat as 'n soönose beskou word, geraak kan word.
Inwendige parasitose kom nie gereeld voor in ons metgesel-parket nie, maar dit kan waargeneem word by voëls wat op stortingsterreine met land en in groot gemeenskappe woon.
Mikroskopiese parasiete: as Giardiaof coccidia dit kan ons parakiete beïnvloed, met tipiese intermitterende of akute diarree, vuil riooldrag, gewigsverlies, apatie. Met 'n ontlastingondersoek onder 'n mikroskoop kan u die Giardia of die voortplantingsvorme van CoccidiosOnderskeidelik. Die isolasie van die siek dier, 'n deeglike ontsmetting en die behandeling van die aangetaste voël met toltrazuril (coccidia) en metronidasool of fenbendasool (Giardia) plus die nodige ondersteuningsterapie, kan die probleem oplos indien dit betyds vasgevang word.
Makroskopiese parasiete: Ascarids is die gereeldste by parakeets, maar dit is nie baie gereeld om dit by gevange voëls waar te neem nie. Hierdie derm-aalwurms (rondewurms) kan diarree en gewigsverlies veroorsaak, sowel as 'n effense wellustige en vuil verekleed. In die mikroskopiese ondersoek van die ontlasting is dit maklik om hul eiers op te spoor, en behandeling met ivermektien of albendazool of fenbendazool is gewoonlik 'n baie effektiewe opsie.
Soos alle voëls, kan lêversteurings by wyfies voorkom, soos chroniese instelling, of probleme in die vorming van die eierdop wat veroorsaak breekvan die eier in die buik en gevolglike peritonitis.
Die chroniese instelling is moeilik om te hanteer; daar word gepoog om die ure se lig te verminder en die wyfie van die mannetjie weg te beweeg (sonder om dit te sien of te hoor), maar die doeltreffendste is gewoonlik hormonale inplantaat wat die hipotalamus-pituïtêre-gonad-as belemmer. Dit wil sê om die eierstokkeaktiwiteit te stop. Dit duur 'n paar maande, is wisselvallig en benodig kalmeerplek vir plasing, maar soms is dit die enigste oplossing vir hierdie gevaarlike verandering.
Die gevolge van 'n dystosie (onmoontlikheid om te presteer) As gevolg van 'n buitengewone groot eier, of die breek van die eier in die buik as gevolg van die swakheid van die dop, veroorsaak dit peritonitis, of celomitis as ons praat oor voëls, wat impliseer dat dit dringend genoeg is, en waarvan min voëls daarin slaag om te herstel.
As tekens kan ons opgeblasenheid, anorexia, apatie, lusteloosheid waarneem. almal van hulle is baie nie-spesifiek en dit moet deur ons veearts ondersoek word om hul oorsprong te bepaal en korrek te behandel, hoewel die prognose in hierdie gevalle nie baie gunstig is nie.
As u meer artikels wil lees wat soortgelyk is aan Die meeste siektes by Australiese parakeets, beveel ons aan dat u ons afdeling Voorkoming besoek.
10 Siektes van Australiese parakeets
Soos enige ander voël, word Australiese parakeets deur die algemeenste siektes aangeval. Hierdie siektes hou gewoonlik verband met die soort voedsel en die omgewing waarin hulle voorkom. Die verhouding wat hulle met ander voëls het wat te eniger tyd 'n siekte kan oordra, is ook van belang.
Dit is 'n siekte wat algemeen by alle voëls en mense voorkom. Dit word veroorsaak deur die gebrek aan genoeg jodium. Wat die skildklier vergroot en uiteindelik die stem van die parkiet verander na 'n swak en diep stem.
Daar is baie soorte gewasse waarvoor 'n parkiet kwesbaar is. Die meeste van hulle kan in enige stadium ernstig wees. Van die algemeenste gewasse is vetterige gewasse, in die niere, byniere en testikulêre gewasse.
7.- Australiese parakietkoors
Dit is een van die siektes van Australiese parakeets. Dit is ernstig omdat dit aan volwassenes oorgedra kan word. Sodra hierdie siekte voorkom, word die parakeet in 'n privaat ruimte geïsoleer om nie die res van die parakeets en mense wat nie bewus is van die siekte, te besmet nie.
9.- Psitaciform siekte van die bek en vere
Dit veroorsaak 'n slegte vorming van die vere en stert (dikwels in kombinasie met Polyomavirus). Geraffekteerde voëls word dikwels klimmers genoem omdat hulle nie vliegvere het nie en dus nie kan vlieg nie. Dit is nog een van die siektes van Australiese parakeets.
10.- Was bruin hipertrofie.
Dit is 'n hormonale wanbalans van ouer vroulike parakeets. Dit kan vergelyk word met 'n verkoue op die slymvlak en kom voor in baie soorte chroniese siektes. Blykbaar word dit nie deur 'n plaaslike infeksie veroorsaak nie. Ideaal gesproke behels behandeling om die onderliggende oorsaak te vind en te behandel. Die was moet ook behandel word deur die stapelmateriaal te versamel en 'n bietjie olierige lotion aan te wend.
Wat om te doen as u Australiese parkiet siek is?
Noudat ons van die siektes van Australiese papegaaie weet, moet ons weet wat om te doen as dit voorkom. Ken 'n paar interessante punte van hoe u 'n siek parkiet behandel.
Budgies is geneig om die feit dat hulle siek is, weg te steek. Teen die tyd dat u agterkom dat u troeteldier nie goed voel nie, is dit waarskynlik dat hy 'n ruk lank teen 'n siekte veg. En dit het sekerlik so gevorderd geword dat dit nie meer kan wegsteek nie.
Dit is belangrik om die simptome sodat u u vriendin betyds kan help. Die simptome wat u besorgdheid moet veroorsaak, is asemhalingsprobleme, droë of ontsteekte neus, abnormale of bloeiende vere. Daarbenewens sien ons hom eerste val, lomerig en swak en nie in staat om te sit nie. Braking, gewigsverlies, waarneembare klonte of swelling en afskeiding van die oë, bek of neus kan ook waargeneem word.
Dit is alles tekens van 'n kritieke siekte, en u moet dadelik 'n voëlveearts besoek. Simptome soos verlies> 'n Simptoom wat by manlike parakiete gesien kan word, is 'n verandering in die kleur van die was, die neus, van blou na bruin, wat 'n teken van testikulêre kanker kan wees.
Hitte en humiditeit
Voëls het 'n vinnige metabolisme, bestee baie energie en hulpbronne wat die liggaamstemperatuur ongeveer 104 grade Fahrenheit handhaaf. As u die parkiet siek hou met 'n hitte tussen 85 en 90 grade, kan u hulpbronne uit u liggaam help om siektes te beveg. U moet egter fyn dophou en die hitte afskakel as dit te warm lyk.
Sodra u beter is, verlaag die temperatuur bietjie vir bietjie, ongeveer 5 grade per dag, totdat u weer terug is in kamertemperatuur. Vir asemhalingsiektes is dit belangrik om vog te voorsien met 'n verdamper of lugbevochtiger. As nie een hiervan beskikbaar is nie, plaas u hok in die badkamer en voer 'n stoom stort warm water oor die hele ruimte.
Moenie vergeet om te weet watter kleure katte sien nie
Kos en vloeistowwe
'N Siek parkiet mag nie meer water drink as wat sy liggaam nodig het terwyl hy siek is nie. Om te voorkom dat die uwe ontwater word, gebruik gereeld 'n spuit, drupper of vinger om vloeistowwe te gee. U kan elektrolietoplossings vir babas gebruik, aangesien dit 'n goeie opsie is. Soos appelsap, druiwesap of gekookte water versoet met heuning.
Vermy Gatorade weens die hoë soutinhoud. Sorg dat hy aanhou eet tydens sy siekte, selfs al moet hy hom met die hand of met geweld deur 'n spuit voer. Sonder gereelde voeding kan 'n siek voël binne 'n kort tydjie honger ly.. Die beste kos vir 'n siek voël moet maklik wees om te verteer en hoog in koolhidrate te wees, soos babakos of baba rysgraan.
Voorsien u siek parakeet van vrede en rustigheid. Doen wat u kan om rus te vergemaklik. U kan u hok in 'n stil kamer plaas en u speelgoed en enige iets waarop u kan klim, verwyder. As u die hok met 'n ander voël deel, plaas u dit in 'n aparte en afgesonderde hok tydens u siekte. Hou u kamer somber en beperk aktiwiteit soveel as moontlik.
As die veearts antibiotika of ander medikasie voorskryf, moet u die volledige behandeling neem, selfs nadat dit beter voel. Net soos voëls aan die begin hul siekte probeer wegsteek, sal hulle ook aan die einde daarvan beter wil lyk. Alhoewel hulle nog tyd nodig het om te genees. Om hierdie rede moet u dit bewaar as u die parakeet na sy normale roetine terugkeer.
Basies kan baie siektes vermy word deur voldoende voeding aan die parkiet en 'n skoon omgewing te gee.