Ruptured Anterior Cruciate Ligament (ACL) | Troeteldiere Huishouding
Die knie is geneig tot 'n aantal beserings soos enige sokkerspeler jou sal vertel. Een van die mees algemene kniebeserings by honde is 'n gebroke kruisligament.
Die knie is 'n gewrig wat gevorm word deur drie bene: Femur (die langbeen wat uit die heup uitstrek); Tibia (die been tussen die knie en enkel); en Patella (die kniebeen). Hierdie bene word deur 'n aantal ligamente verbind, wat taai veselagtige bande van weefsel is. Twee ligamente kruis in die gewrig van die femur tot die tibia en word kruisligamente genoem (kruismiddel kruis). Die een na die voorkant van die been word die anterior kruisligament genoem en die een kruising agter dit is die posterior kruisligament. Hierdie ligamente verhoed dat die punte van die femur en tibia om heen en weer oor mekaar beweeg.
Normale Knie Anatomie
'N Ruptuur van die anterior kruisligament (ACL)
Ruptured Anterior Cruciate
Wanneer die anterior kruisligament breek (geskeur), word die gewrig onstabiel en die femur en tibia kan heen en weer oor mekaar beweeg. Die anterior kruisligament word algemeen geskeur wanneer die hond op sy agterbeen draai. Die draaiende beweging plaas te veel spanning op die ligament en dit trane. Dit gebeur dikwels as die hond op 'n gladde oppervlak gly, 'n skielike draai maak terwyl hy hardloop of deur 'n motor getref word. Vetsug sit te veel gewig op die knie en oorgewig honde is geneig om meer voorkomings van gebroke kruisligamente te hê. Dit blyk dat die ACL stadig in die meeste honde met die probleem degenerateer en word swakker totdat dit breek, sonder enige skielike besering. Sekere rasse blyk 'n groter kans op ACL-degenerasie en sluit die Newfoundland, Labrador Retriever, Rottweiler, Bichon Frize, St Bernard en ander in. Baie honde met 'n degenererende ACL sal die toestand in beide knieë hê. In klein honde kan 'n luxerende patella hulle vooroordeel aan 'n gebreekte anterior kruisligament.
Simptome van 'n gebroke kruisligament
Honde wat hul kruisligament geskeur het, sal skielik lam word, en hou gewoonlik die voet van die aangetaste been van die grond af. Die knie kan geswel word. Met verloop van tyd kan die hond weer die been begin gebruik, maar dikwels keer hy terug. Honde met 'n degenererende ACL kan ook pyn toon, en daar kan swelling in die gewrig wees.
Diagnose van 'n gebroke kruisligament
Veearts die knie van 'n hond vir 'n
Die diagnose van 'n gebroke kruisligament word gemaak deur abnormale beweging van die gewrig te waarneem. 'N Veearts sal presies die een hand om die femur en een rondom die tibia plaas. Deur die druk op die knie toe te pas, sal die veearts die bene beweeg abnormaal beweeg in wat 'n "laaiteken" genoem word. Dit word genoem omdat die beweging van die femur in verhouding tot die tibia soortgelyk is aan die trek en druk in die laai van 'n kabinet. As 'n dier baie pyn of baie senuweeagtig is, kan die spiere naby die knie so gespanne wees dat hulle voorkom dat die laerbeweging plaasvind. As 'n veearts 'n geskeurde kruisligament in 'n hond vermoed, maar nie die laaiteken kan ontlok nie, kan die hond swaar verdoof word om die spiere te ontspan en dan weer vir die laaisteken te ondersoek. Baie honde met 'n gebreekte kruisligament sal op die binnekant van die knie swel, en dit word 'n mediale skouer genoem. Radiograwe word gewoonlik uitgevoer om die hoeveelheid artritis wat moontlik teenwoordig is, beter te assesseer.
Behandeling van 'n geskeurde kruisligament
As die ligament heeltemal geskeur is, word die hond (veral 'n groot hond) oor die algemeen behandel met chirurgie. Daar is verskeie verskillende metodes wat gebruik word om die kniegewrig te herstel wanneer 'n anterior ligament geskeur word. Sommige behels die gebruik van sintetiese sutuurmateriaal, of 'n gedeelte van aangrensende veselagtige weefsel om basies die ligament weer te skep. Die sutuur of weefsel word gemaak om van die buitenste onderste gedeelte van die femur na die binneste boonste gedeelte van die tibia uit te brei. Na die operasie moet die hond vir 2 weke streng beperk word. Teen dag 10 na chirurgie raak die meeste honde aan die tone van die aangetaste been teen die grond en sal dit minimale gewig op die been dra. Sodra die hond hierdie punt bereik het, is dit dikwels baie moeilik om die hond stil te hou totdat volledige genesing plaasgevind het. Die hond moet oor die algemeen beperk word tot slegs 'n leiband vir 'n minimum van 4-6 weke; Die presiese hoeveelheid tyd hang af van die omvang van die besering en die korrektiewe prosedure wat uitgevoer word. Dit is uiters belangrik om te verhoed dat die chirurgiese regstelling skeur. Die veearts se instruksies oor oefening gedurende die herstelperiode moet baie versigtig gevolg word.
Nog 'n operasie wat uitgevoer kan word, is die tibiale plateau nivellerende osteotomie (TPLO). In hierdie prosedure word 'n gedeelte van die tibia gesny, verskuif, en aan 'n ander deel van die tibia vasgemaak met plate en skroewe. Deur die vorming van die tibia te verander, word die gewrig gestabiliseer. Dit is 'n tegnies moeilike operasie, maar dit het getoon uitstekende resultate te lewer, dikwels met minder artritis. Hierdie operasie word veral aanbeveel vir honde wat meer as 50 pond in gewig is. Die herstelperiode is soortgelyk aan dié met die ander chirurgiese prosedures.
Die derde prosedure wat gebruik kan word, is die Tibial Tuberosity Advance (TTA). Dit is nog 'n operasie waarin 'n ander gedeelte van die tibia gesny word en toegelaat word om op 'n ander hoek te genees om die meganiese spanning op die gewrig te verander. Soos met die TPLO, is hierdie operasie meer kompleks en benodig spesiale toerusting en opleiding.
In sommige gevalle, as die kruisligament slegs gedeeltelik geskeur word, is die dier ouer, het mediese toestande wat genesing kan beinvloed, of die eienaars sal nie die hond vir 'n paar weke na die operasie stil kan hou nie, word mediese behandeling gebruik. .Dit behels basies die beheer van die hond se aktiwiteit vir 8-12 weke. Swem- en lae-effek oefening (loop) kan op 'n beheerde basis gedoen word, soos deur 'n veearts opdrag gegee, om spierkrag te behou. Nie-steroïede anti-inflammatoriese middels (NSAIDS) soos karprofen, etodolak, meloksikam, derakoksib, gebufferde aspirien of ander medikasie word dikwels gebruik om inflammasie in die gewrig te verminder en pyn te verlig. Gee jou kat aspirien, tensy deur jou veearts voorgeskryf.) Daar word ook aanbeveel dat produkte wat glukosamien, chondroïtien, perna-mossel, polysulfate-glikosaminoglikane en ander chondroprotektiewe middels bevat.
As 'n hond met 'n gebroke kruis nie behandel word nie, vind erge degeneratiewe gewrigsiekte (artritis) gewoonlik plaas. Daarbenewens, omdat die hond die aangetaste been bevoordeel, sal hy oor die algemeen meer gewig op die onaangeraakte been plaas. Dit is nie ongewoon dat die hond ook die anterior kruisligament op die been breek as gevolg van die verhoogde spanning op die been nie.
As die hond se oefening beperk word soos opdrag gegee word, en oorgewig honde keer terug na die normale liggaamsgewig, is die prognose goed. Afhangende van die hoeveelheid besering aan die knie en die lengte van die tyd tussen die besering en regstelling van die probleem, degeneratiewe gewrigsiekte mag voorkom as die troeteldier ouderdom.