Met altwee oë aan dieselfde kant van die kop en met die bek grotesk verwring, is die platvisse nou nie juis die aantreklikste skepsels op aarde nie. Maar hul rare eienskappe maak hulle wonderlik geskik vir hul lewe op die seebodem...
YK in die spieël na jou gesig. Dit lyk simmetries, oftewel alkant eenders—hoewel natuurlik nie op ’n haar eenders nie. Maar jou neus en mond is in die middel, en weerskante het jy ’n oog en ’n oor. Selfs die linker- en regterkant van jou lyf is simmetries, en jy is gewoond daaraan om regop te loop.
Maar sê nou jy moes jou lewe lank op jou sy op die grond gelê het? Dan sou jou regs-links-simmetrie maar bloedweinig vir jou beteken het. Daar is egter ’n groep visse wat, pleks van deur die water te swem, die meeste van hul tyd op die seebodem lê. Platvisse—wat die tongvis, bot, skol en heilbot insluit—het liggame wat lyk asof dit horisontaal afgeplat is, hoewel hulle in der waardheid op hul sye lê.
Terselfdertyd verdonker die kant van die liggaam waar die oë is, terwyl die ooglose kant byna kleurloos word. Die verdonkering help om die boonste deel van die liggaam te kamoefleer. Die kant wat aan die seebodem raak, het geen kleur nodig nie.
Die eindresultaat is ’n groep kreature wat bra komies lyk. Maar as jy dink hulle lyk raar, dink net hoe bisar jou eie gesig sou gelyk het as dieselfde met jou gebeur het!
BO: Die rugkant van ’n klein heilbot. Die larwes begin die lewe soos gewone visse met ’n oog aan elke kant van die kop. Wanneer hulle nagenoeg drie, vier sentimeter lank is, verskuif die oë oor die snoet na die regterkant van die kop, terwyl die kleur aan die linkerkant verdof.
PRAAT van die tongvis en baie mense dink aan ’n smaaklike gereg in ’n restaurant. Tien teen een dink hulle nooit eens aan die vreemde anatomie van die skepsel op hul borde nie—genoodsaak deur sy lewenstyl op die seebodem.
Soos ander platvisse lyk die stuk of veertig soorte tongvisse soos '’normale'' klein vissies wanneer hulle uitbroei. Maar in hul vroeë lewenstadiums gaan lê hulle op hul linkersy en die linkeroog beweeg oor na die regterkant toe. ’n Groot deel van die bek raak verwronge onder die kop. Teen die tyd dat hulle volwassenheid bereik, is die liggaam plat en ovaalvormig, en het die rug-, aars- en stertvinne reeds ’n volledige rand om die vis gevorm.
Omdat sy bek so anders sit, vreet die tongvis deur die voorkant van sy kop oor die slagoffer te maneuvreer en dit dan van die sand af in sy bek op te raap.
Soos by ander platvisse sit altwee die oë van volwasse botte aan die een kant van die kop en wys die bek sywaarts. Hulle kan hul kleur soos verkleurmannetjies verander om met hul omgewing saam te smelt. Trouens, hulle is so vasbeslote om hulself te vermom dat ’n vis wat onder die water op ’n skaakbord geplaas word ook só ’n blokkiespatroon aanneem.
LINKS: As ’n bot onder die water op ’n skaakbord lê, sal hy homself probeer kamoefleer deur swart en wit vlekke te ontwikkel.
Botte vreet garnale, weekdiere en wurms wat in die sand of modder lewe. Hierdie skepseltjies speel wegkruipertjie wanneer dit laagwater is, maar met hoogwater kom hulle te voorskyn om die inkomende plankton te vreet. Dan is dit vir die botte maklik om oor die sand of modder te swem en hulle op te vreet.
Foto: Hans Hillewaert, wat dit op hierdie bladsy in Wikimedia op die wêreldwye web geplaas het en dit gelisensieer het ingevolge die Creative Commons Attribution ShareAlike 2.5-lisensie. Kortom, gebruik word vergun mits Hans Hillewaert behoorlik erken word en dit slegs versprei sal word ingevolge ’n lisensie soortgelyk aan hierdie een. Amptelike lisensie.
Foto deur Skorpion87, wat dit in die Wikipedia-ensiklopedie op die wêreldwye web tot openbare besit verklaar het (“in the public domain”). Foto gewysig.