Is die Egiptiese mummifikasie afkomstig van 'n meer ou en miskien omkeerbare bewaringstegniek? - Inligting - 2022
Is die Egiptiese mummifikasie afkomstig van 'n meer ou en miskien omkeerbare bewaringstegniek?
'N Sentrale konsep in die roman Die Sfinxrolle is of daar ooit 'n mummifikasietegnologie bestaan ​​het wat iemand vir 'n lang tyd kan bewaar en behou die potensiaal om hulle weer lewendig te maak. Die boek stel die hipotese bekend dat Egiptiese mummifikasie sy inspirasie put uit 'n ouer en meer gevorderde stelsel wat oor sulke vermoëns beskik. Maar hoe vergesog is die idee?
Mummifikasie in antieke Egipte, ondanks die sukses daarvan om menslike weefsel oor duisende jare te bewaar, was in wese simbolies. Neem die geloof in hul geestelike hiernamaals weg, en die mummifikasieproses was net 'n gesofistikeerde weergawe van taksidermie, wat bedoel was om die verval van velselle te stop. Daar is van interne organe ontslae geraak, aangesien daar geen mengsel van speserye en soute was wat diep genoeg kon dring om dit te red nie.
Kai-i-nefer-mummie, Egipte, laat periode, 525-332 vC.
Maar kon Egiptiese mummifikasie 'n vereenvoudigde, nie-funksionele weergawe gewees het van 'n verlore kuns van liggaamsbehoud wat 'n werklike kans op herimimasie gehad het? Hierdie idee het slegs geloofwaardigheid as daar eers aanvaar word dat die Ou Egiptenare afstam van 'n hoogs gevorderde antidiluviaanse beskawing, wat sedertdien in die geskiedenis verlore gegaan het. Hierdie kontroversiële teorie is gebaseer op talle vondste, nuuskierighede en skynbare afwykings wat die tergende idee ondersteun dat Egiptiese prestasies, in plaas van die hoogtepunt van die tegnologiese ontwikkeling van die mens, die einde van die agteruitgang van 'n nog groter samelewing aandui.
Antieke kennis en tegnologie
In 1837 het Egiptoloog kolonel Howard Vyse 'n gat in die Groot Piramide van Giza geblaas en 'n stuk ysterplaat ontdek wat tussen die binne blokke gelê het. Tog is die piramide twee millennia voor die Ystertydperk gebou. Verder het 'n metallurgiese ontleding van 1989 van die yster spore van goud op die oppervlak gevind, wat daarop dui dat dit verguld was. Dit sou kennis van elektrisiteit vereis het.
Mediese raaisel van Usermontu: waarom die ontdekking van 2600-jarige knieskroef kenners stom laat staan
Loop soos 'n Egiptenaar ... Wetenskaplikes bewaar die moderne menslike been met behulp van ou Egiptiese metodes
Ander leidrade kan ook dui op 'n begrip van elektrisiteit. Die Hathor -tempel in Dendera spog met klipreliëfe wat uitbeeld wat sommige as gloeilampe geïnterpreteer het.
Die Dendera Light ( CC BY-SA 3.0 )
Sommige navorsers het verder bespiegel dat die afwesigheid van roet of brandmerke van vlamme in sommige Egiptiese grafte die gebruik van 'n stelsel van elektriese beligting kan aandui. Dan is daar nog die geboorde gate in die graniet van die Groot Piramide en op baie ander plekke, insluitend steengroewe. Is hierdie perfek sirkelvormige, diep gate moontlik gesny met 'n instrument wat elektriese krag benodig? Wat van die eienaardige hiërogliewe in die Tempel van Seti I by Abydos wat blykbaar 'n helikopter, 'n boot en 'n vliegtuig wys?
Die hiërogliewe in die tempel van Seti I.
'N Enkele afwykende artefak kan verklaar word as 'n toeval of 'n moderne verkeerde interpretasie. Daar word vermoed dat die sny van die helikopter die gevolg is van oorvleuelende hiërogliewe na die hergebruik van dieselfde klip. Maar moet ons, ten spyte van baie ander gevalle wat die gevestigde historiese tydlyn blyk te trotseer, ten minste die moontlikheid oorweeg dat farao -Egipte die herontdekking van die mensdom verteenwoordig van 'n fraksie van wat dit eens geweet het? Het die vermoë om die Groot Piramide van Giza met so 'n omvang en akkuraatheid te bou, relatief skielik in 'n Bronstydperk -samelewing gekom, of het die bouers daarvan kennis gebruik wat al generasies lank bewaar is?
Die Groot Sfinx van Giza kan duisende jare ouer wees as die piramides. Sommige geoloë wat die verweringspatrone bestudeer het, beweer dat dit uit 'n tyd dateer toe die Giza -plato 'n nat klimaat gehad het - etlike millennia voor die piramidebouers. As dit waar is, kan dit die teorie van verlore beskawing ondersteun. Kon die Farao's afstam van 'n gevorderde antediluviaanse beskawing? Was eertydse Egiptenare vaagweg bewus van 'n glorie uit die verlede, van 'n tyd toe hul voorouers die potensiaal het om 'vir ewig te lewe'?
Van verchrooming tot nanobuise: die moderne chemie wat eers in antieke tye gebruik is
Moderne weergawe van antieke Egiptiese praktyk van mummifikasie is nou beskikbaar
17 out-of-place artefakte wat gesê word om voor te stel dat daar hoë-tegnologie prehistoriese beskawings bestaan
As die teorieë dat Egiptiese tegnologie 'n oorblyfsel van iets ouer en groter is, waar is, kan die mummifikasie daarvan dan ook 'n afgewaterde weergawe wees van 'n prehistoriese tegniek wat meer komplekse chemie gebruik het? Het hulle 'n bleek herinnering gehad aan 'n prosedure wat selle in die liggaam bewaar het, nie net die vel nie, en wat selfs omkeerbaar was? Indien wel, het hulle slegs gedeeltelike kennis behou. Hulle het nie die volledige resep gehad om hul dooies te mummifiseer met die vooruitsig op ware heropbou nie.
Muurskildery van Egiptiese mummievoorbereiding by die Rosicrucian Egyptian Museum. ( CC BY-NC-SA 2.0 )
Die krionistiese wetenskap van vandag is daarop gemik om mense sonder verval te bewaar, sodat 'n terminale siekte op 'n toekomstige datum genees kan word en die onderwerp herleef kan word vir 'n tweede kans op lewe. Kryoniese tegnieke vermy sellulêre skade deur ys tydens die vriesproses deur kriobeskermende chemikalieë by die liggaam te voeg. Dit stel water in en om die selle in staat om solied te word sonder om yskristalle te vorm. Maar die kriobeskermingsmiddels self is skadelik, en die stelsel maak staat op die hoop dat toekomstige wetenskaplikes die nadelige gevolge van die gebruik daarvan kan omkeer. Is dit denkbaar dat die ou mense 'n sellulêre antivries kon formuleer wat yskade sonder skadelike newe-effekte kon vermy? Het hulle 'n manier gehad om die biologiese tyd te stop sonder om permanente lae temperature te veroorsaak? Is daar 'n chemiese verbinding wat, as dit deur die liggaam gepomp word om die bloed op die dood te vervang, onbepaalde bewaring sonder krag of ys moontlik maak?
Die bewaarde ou Egiptiese mummie van Seti I. ( CC BY-NC-SA 2.0 )
Dit is spekulasie, nie wetenskap nie. Hipotese, nie geskiedenis nie. Dit is maklik om verbeelding te gebruik om by die kolletjies van die geskiedenis aan te sluit om 'n samehangende tydlyn van gebeure te skep sonder veel bewyse, maar die tydlyn moet erken word vir sy spekulatiewe aard. Buitendien, as daar in die verre verlede 'n omkeerbare vorm van mummifikasie van temperatuur was, sou daar sekerlik so 'n behoue ​​liggaam gevind gewees het? Wel, nie noodwendig nie. Oorlog of natuurramp kan hul afwesigheid verklaar. Of ons soek dalk op die verkeerde plek. Gaan 'n oomblik vol fantasie en dink Plato se weergawe van Atlantis was gebaseer op 'n ware verlore beskawing met gevorderde tegnologie, elektronika, motorvlug, navigasie en gesofistikeerde medisyne. Daar word gesê dat die Atlantiërs verby ons atmosfeer gesoek het na die antwoord op ewige ultra-lae temperature wat nodig is vir die behoud van kiore. Hulle het moontlik vuurpyle gebruik om gemummifiseerde liggame na die buitenste bereik van die sonnestelsel te stuur, en dit is wat hul afstammelinge, die Egiptenare, simbolies probeer navolg het en gedink het dat hul dooies 'n reis na die sterre sou onderneem.
Dit is tans onderwerpe vir fiksie. Die Sfinxrolle sluit by die kolletjies aan om 'n samehangende, dramatiese geskiedenis te skep wat op hierdie idees gebaseer is. Dit ondersoek wat kon wees opreg. Maar die konsepte in die roman, hoe onwaarskynlik ook al, is nie onmoontlik nie. Miskien bestaan ​​die volledige resep vir 'onsterflikheid' nog steeds, bewaar in die legendariese 'rekordsaal' wat verband hou met die Sfinx? Vandag se fiksie kan nog die feit van môre word.
Stewart Ferris is die skrywer van Die Sfinxrolle .
Antieke vreemdelinge en Jesus
Gee antieke vreemdelinge afstand van die afleiding van Jesus as gevolg van 'n afval van godsdienstige ekstremiste? Soos ek verstaan ​​dat dit met vuur sou speel, is ek ook geïnteresseerd in hulle mening. Iemand verlig my asseblief.
Ek het self na die teorie gekyk en moet sê dat dit 'n interessante vooruitsig is. Ek dink u het egter die reg dat AA altyd uiters versigtig was om nie met kontroversiële godsdienstige oortuigings pad te loop nie. Ek dink nie hulle sal spring om 'n episode daaroor te maak nie, alhoewel dit 'n wonderlike episode sou wees.
Hulle praat oor die Maya -gode, hoe ou mense ruimtevaarders as gode kon verwar, ens. Dit is nie presies dat hulle versigtig is vir ander godsdienstige oortuigings nie.
Ek sou kon sweer hulle het 'n segment, nie 'n volledige episode ter waarde van materiaal nie, maar slegs 'n vermelding of twee. Ek kan verkeerd wees.
Hulle het dit aangeraak, wel, hulle het die Jode in die woestyn en die manamasjien laat ronddwaal. Wat die boog van die verbond was, sê hulle alien wepon. Hulle het gepraat oor Esegiël en die wiele binne wiele. Hulle het moontlik Mohammed genoem en wat sy vlieënde perd was, maar ek onthou dit nie seker nie
Eintlik het hulle gesê die Ark is 'n holografiese kommunikasietoestel. Ek onthou die episode waarin gesê word dat die Ark 'n interaktiewe beeld van God produseer het waarmee die dissipels en 'quotholy men' gepraat het.
Jesus was koninklik. Uit 'n gesin wat verdryf is en klante -konings in hul plek gekom het. Herodes 1 en 2, naamlik perse wat hulde gebring het aan die Romeine om Judea te hê.
Jesus kom uit die geslag van Dawid en was dus die regmatige koning van die Jode soos geïdentifiseer deur Johannes die doper, Messias beteken redder ja, maar nie in die Katolieke sin nie. Dit is eerder die gesalfde (die koning) en hou sterk verband met die herstel van die vaderland aan die Jode.
Dit is hierdie eenvoudige waarheid wat die Tempeliers ontdek het en deur die Rooms -Katolieke uitgeroei is omdat hulle hierdie waarheid binne hul orde onthul het.
In 1837 het Egiptoloog kolonel Howard Vyse 'n gat in die Groot Piramide van Giza geblaas.
Hy het gevind dat 'n stuk ysterplaat tussen die binneste blokke vasgemaak is, alhoewel die piramide tweeduisend jaar voor die ystertydperk gebou is.
Verder het 'n metallurgiese ondersoek van 1989 van die yster spore van goud op die oppervlak onthul, wat daarop dui dat dit moontlik bedek was.
Hierdie tegniek sou die kennis van elektrisiteit nodig gehad het. Selfs vreemd is die Hathor -tempel in Dendera met klipreliëfs, wat wys wat sommige gedink het gloeilampe was.
Die "Dendera -lig ", wat die enkele voorstelling aan die linkermuur van die regtervleuel in een van die grafkelders toon Foto -krediet
Sommige ander navorsers het verder teoretiseer dat die gebrek aan brandwonde of roet van vlamme in verskeie Egiptiese grafte die gebruik van 'n stelsel van elektriese beligting kan aandui.
Daar is nog geboorde gate in die graniet van die Groot Piramide en op verskeie ander plekke, insluitend die steengroewe.
Kon hierdie perfek sirkelvormige, diep gate gesny gewees het met 'n instrument wat elektriese krag benodig?
Nuuskierige hiërogliewe kan gevind word in die tempel van Seti I by Abydos - dit lyk asof hulle 'n vliegtuig, 'n boot en 'n helikopter vertoon.
'N Enkele abnormale artefak kan verklaar word as 'n toevallige gebeurtenis of 'n moderne verkeerde interpretasie.
Daar word vermoed dat die helikoptergravure byvoorbeeld die gevolg was van die hiërogliewe wat oorvleuel het na die hergebruik van dieselfde klip.
Moet ons, ten spyte van verskeie ander gevalle wat blykbaar die historiese tydlyn uitdaag, ten minste die moontlikheid oorweeg dat die farao -Egipte die mensdom 'n breuk verteenwoordig het van wat dit eens geweet het?
Het die vermoë om die Groot Piramide van Giza met so 'n akkuraatheid en omvang te bou skielik in die Bronstydperk -kultuur gekom?
Of het die skeppers kennis wat vir generasies behoue ​​gebly het?
'N Egiptiese mummifikasie
Mummifikasie is die behoud van 'n liggaam, hetsy dier as mens. Sommige mummies word nat bewaar, sommige word gevries en sommige word gedroog. Dit kan 'n natuurlike proses wees, of dit kan doelbewus bereik word. Die Egiptiese mummies is doelbewus gemaak deur die liggaam te droog. Deur vog uit te skakel, het u die bron van verval uitgeskakel. Hulle het die liggaam gedroog deur 'n soutmengsel genaamd natron te gebruik. Natron is 'n natuurlike stof wat in oorvloed langs die Nyl voorkom. Natron bestaan ​​uit vier soute: natriumkarbonaat, natriumbikarbonaat, natriumchloried en natriumsulfaat. Die natriumkarbonaat werk as 'n droogmiddel en trek die water uit die liggaam. Terselfdertyd verhoog die bikarbonaat, wanneer dit aan vog blootgestel word, die pH wat 'n vyandige omgewing vir bakterieë skep. Die Egiptiese klimaat was goed vir die mummifikasieproses, omdat dit baie warm en droog was.
Waarom het die eertydse Egiptenaar hul dooies gemummifiseer?
Die Egiptenare het geglo dat daar ses belangrike aspekte is waaruit 'n mens bestaan: die fisiese liggaam, skaduwee, naam, ka (gees), ba (persoonlikheid) en die akh (onsterflikheid). Elkeen van hierdie elemente het 'n belangrike rol gespeel in die welstand van 'n individu. Elkeen was nodig om wedergeboorte in die hiernamaals te bereik.
Met die uitsondering van die akh, sluit al hierdie elemente by 'n persoon by geboorte aan. 'N Persoon se skaduwee was altyd teenwoordig. 'N Persoon kan nie sonder 'n skaduwee bestaan ​​nie, en ook nie die skaduwee sonder die persoon nie. Die skaduwee word voorgestel as 'n klein menslike figuur wat heeltemal swart geverf is.
'N Persoon se naam is by geboorte aan hulle gegee en sou lewe so lank as wat die naam genoem word. Dit is waarom pogings aangewend is om die naam te beskerm. 'N Cartouche (magiese tou) is gebruik om die naam te omring en dit vir ewig te beskerm.
Die ka was 'n dubbele persoon. Dit is wat ons 'n gees of 'n siel sou noem. Die ka is op dieselfde tyd as die fisiese liggaam geskep. Die dubbelspel is op 'n pottebakkerswiel gemaak deur die god met ramkop, Khnum. Die ka bestaan ​​in die fisiese wêreld en woon in die graf. Dit het dieselfde behoeftes as wat die persoon in die lewe gehad het, naamlik om te eet, te drink, ens.
Die ba kan die beste beskryf word as iemand se persoonlikheid. Soos 'n persoon se liggaam, was elke ba 'n individu. Dit het 'n mens se liggaam binnegedring met die asem van die lewe en dit het vertrek tydens die dood. Dit het vrylik beweeg tussen die onderwêreld en die fisiese wêreld. Die ba het die vermoë om verskillende vorme aan te neem.
Die akh was die aspek van 'n persoon wat by die gode in die onderwêreld sou aansluit as onsterflik en onveranderlik. Dit is na die dood geskep deur die gebruik van begrafnisteks en spreuke, wat ontwerp is om 'n akh te bring. Sodra dit bereik is, is die individu verseker dat hy nie 'n tweede keer sou sterf nie en dat dit die einde van een bestaan ​​sou beteken.
'N Ongeskonde liggaam was 'n integrale deel van 'n mens se hiernamaals. Sonder 'n fisiese liggaam was daar geen skaduwee, geen naam, geen ka, ba of akh nie. Deur mummifikasie het die Egiptenare geglo dat hulle hulself 'n suksesvolle wedergeboorte in die hiernamaals verseker.
Mumab I. 'n Moderne mamma.
Van 21 Mei tot 25 Junie 1994 nC het 'n span wetenskaplikes van The University of Maryland en die Long Island University die eerste menslike mummifikasie in byna 2000 jaar uitgevoer. Hulle gebruik replika's van ou Egiptiese balsemingsgereedskap, honderd meter fyn Egiptiese linne, meer as 600 pond natron, wierook en mirre, sederolie, palmwyn en natuurlike harsen. Die mummifikasie is voorgestel aan die University of Maryland Medical School in Baltimore, MD.
Die twee mans wat verantwoordelik was vir hierdie reuse -sprong terug in die tyd, is Ronn Wade (links), die direkteur van anatomiese dienste aan die University of Maryland Medical School in Baltimore Bob Brier (regs), 'n Egiptoloog aan die C. W. Post Campus van Long Island University. Hulle mammie word Mumab genoem. Volgens Ronn is Mumab voor en tydens die mummifikasie getoets en sal dit voortgaan om te toets in 'n poging om 'n basislyn te skep waarteen alle mummies ondersoek kan word. Anders as ou mummies, het hierdie een 'n mediese geskiedenis, verlede, hede en toekoms. Laat ons kyk na wat hulle van Mumab bereik en geleer het.
Ronn en Bob het 'n geruime tyd gesoek na 'n geskikte skenker. Hulle het 'n lys vereistes waaraan voldoen moes word. Hulle was op soek na 'n gemiddelde menslike voorbeeld, iemand wat hulle met die gemiddelde Egiptenaar kon vergelyk. Dit moes iemand wees wat hul liggaam aan die wetenskap geskenk het en beskikbaar was vir 'n baie lang langtermynprojek. Dit moes iemand wees wat nog nooit 'n ernstige siekte gehad het nie en nooit 'n operasie ondergaan het nie. Die dood moes uit natuurlike oorsake ontstaan ​​het, maar dit het nie saak gemaak of dit 'n man of 'n vrou was nie. Gelukkig was dit 'n bejaarde man uit Baltimore wat aan hartversaking gesterf het. Die antieke Egiptiese mummifikasieproses het 70 dae geneem. Daarna sou hierdie bejaarde man uit Baltimore Mumab wees.
In die lig van alles wat die Ou Egiptenare ons in ontelbare tekste en skilderye oor byna elke aspek van hul beskawing aan ons vertel het, is dit vreemd dat hulle sulke gapings in ons kennis gelaat het. Ons weet byvoorbeeld baie min van hoe die piramides gebou is, of hoe obeliske opgehef is. Soos hierdie raaisels, het die ou Egiptenare ons niks vertel van die mummifikasieproses nie. Miskien is dit as so heilig beskou dat dit slegs mondelings verby was aan diegene wat die kennis waardig geag het.
Een geskrewe verslag oor mummifikasie wat oorleef het, kom van die Griekse historikus Herodotus, wat Egipte omstreeks 450 vC besoek het. Hy beskryf hoe die Egiptenare hul dooies bewaar het. Maar selfs met die hulp van Herodotus bly daar baie vrae oor. 'N Groot deel van die proses van Herodotus is sketsmatig en kan bespiegel word. Byvoorbeeld, hoe die Egiptenare natron gebruik het om die liggaam te droog, was 'n twis sedert die vroeë Egiptoloë die teks van Herodotus vertaal het. Sommige het dit vertaal om te beteken dat die liggaam in 'n natronoplossing gepik is. Hierdie tegniek sou groot vate vereis om die lyke in te week, daar is nog nooit bewyse gevind om hierdie teorie te ondersteun nie. In plaas daarvan is daar bewyse dat groot tafels vir die droogproses gebruik word. Maar dit was nog nooit duidelik waarom hierdie tafels byna 30 meter breed is, breed genoeg om twee lyke te pas nie. Hierdie en nog vele meer vrae is beantwoord tydens die mummifikasie van Mumab.
Die eerste stap om 'n moderne mummie saam te stel, was om die gereedskap en bestanddele bymekaar te maak wat nodig sou wees vir die proses. 'N Silwersmid het replika's gemaak van Egiptiese balsemingsgereedskap (hierbo). 'N Meester timmerman is aangewys om 'n outentieke balsemingstafel te bou, soortgelyk aan die een wat in 'n Egiptiese graf gevind is. Die keramiekafdeling van die Long Island Universiteit het die opdrag gekry om al die vaartuie wat nodig is vir die proses te vervaardig. Elkeen is gemerk met hiërogliewe om die funksie daarvan aan te dui. Dié afdeling het ook die canopiese potte en 365 ushabtis (links) een geestelike werker vir elke dag van die jaar gemaak.
'N Reis na Egipte was nodig om die speserye en olies wat gebruik sou word, te versamel. Bob is na die Wadi Natrun -distrik tussen Kaïro en Alexandrië om die meer as 270 kilogram natron wat nodig sou wees, in te samel. Hier voed die Nyl verskeie mere wat in die loop van elke jaar styg en terugtrek, wat groot soutafsettings langs die oewer laat. Hierdie natron sal gebruik word om die liggaam te droog. Volgens Ronn werk Natron deur water uit die weefsel te haal, as jy nie water het nie, het jy nie verval nie. "
Dit was tyd om te begin. Ronn en Bob het die bejaarde Baltimore -man na sy ibu gebring, die tent van suiwering, wat in hierdie geval 'n kamer by die School of Medicine in Baltimore was. Hier is die liggaam gewas met 'n oplossing van natron en water. Om die liggaam heeltemal te droog, moet die interne organe verwyder word.
Die eerste orgaan wat verwyder is, was die brein. Die Egiptenare het geglo dat die brein van min belang is en dat dit weggegooi word wanneer dit verwyder word. Weereens gebruik ons ​​Herodotus ' -rekening vir leiding. Hy verklaar dat die brein onttrek is deur 'n gat in die dun been aan die bokant van die neusgate, die etmoïede been, te steek. 'N Groot bronsnaald met 'n haak- of spiraalpunt is gebruik om hierdie prosedure uit te voer. Dit was egter nog nooit duidelik hoe so 'n groot orgaan deur so 'n klein gaatjie verwyder is nie. Daar is bespiegel dat die Egiptenare hierdie haak deur die neus sou steek en die brein in stukke getrek kon word. Dit was baie moeilik om met hierdie metode te verwyder. Ronn en Bob geïmproviseer. Terwyl die lyk op sy rug lê, steek hulle die haak deur die neus en slaag daarin om die breinweefsel in 'n byna vloeibare toestand te verpulver. Toe draai hulle die liggaam op sy maag, en die vloeibare breinweefsel trek deur die neusgate. Palmwyn en wierook is gebruik om die skedelholte te spoel en skoon te maak.
Na die leiding van Herodotus ', was die volgende stap om die interne organe te verwyder. Herodotus beskryf die gebruik van 'n skerp swart klip om die buik oop te sny. Daar word aanvaar dat dit gemaak is van obsidiaan, 'n swart vulkaniese glas. Daar is bespiegel dat obsidiaan vanweë ritualistiese doeleindes gebruik is. Maar dit is moontlik bloot gebruik omdat dit die beste materiaal was om deur menslike weefsel te sny. 'N Klein insnyding is aan die linkerkant gemaak waardeur die interne organe verwyder is. Die hart was die enigste orgaan wat die Egiptenare ongeskonde gelaat het, want dit is waar hulle geglo het dat die essensie van 'n persoon leef. Nadat die interne organe verwyder is, is dit gewas met wierook, mirre en palmwyn. Dan word hulle met natron gedroog. Nadat die organe individueel bewaar is, word hulle in 'n spesiale houer gebêre, 'n canopiese kruik, geberg. Die deksels van canopiese potte is gevorm soos die koppe van Egiptiese gode, die vier seuns van Horus. Hulle is die bewakers van die ingewande. Die blikkies met die inhoud daarvan word saam met die mummie in die graf geplaas.
Nadat die interne organe verwyder is, spoel Ronn en Bob sy buik- en torakale holtes met palmwyn en mirre. Hierdie ritueel het waarskynlik praktiese wortels gehad, aangesien dit 'n aangenamer geur verskaf as dit wat gewoonlik uit 'n dooie liggaam spruit. Hierdie holtes is daarna gevul met klein sakkies natron om die lyk van binne na buite te droog.
Die balsemingstafel is opgestel volgens die spesifikasies van dié wat in Egiptiese grafte gevind is. Die vrae waarom hierdie tafel so wyd was, sal binnekort beantwoord word? Terwyl natron eers op die tafel gegooi is en daarna oor die liggaam, het dit duidelik geword dat hulle die breedte nodig sou hê om die liggaam heeltemal omring te hou met die 600 pond natron. Die temperatuur is gehandhaaf op ongeveer 115 'F (46 'C). Die humiditeit is onder 30 persent gehou. Dieselfde toestande as in antieke Egipte. Na 35 dae begrawe in natron, was Mumab heeltemal uitgedroog. Die vog wat hy verloor het, beloop 100 van sy oorspronklike 160 pond.
Die droogproses van mummifikasie het slegs 35 dae geneem. Waarom het 'n Egiptiese mummifikasie -ritueel dan 70 dae geneem? Die antwoord lê moontlik in die bewegings van die ster Sirius. Sirius was 'n belangrike ster vir die Egiptenare en ons weet dat hulle sy bewegings baie noukeurig gevolg het. Die opkoms van die hondster, Sirius, was die Egiptiese Nuwejaar, die begin van die seisoen van oorstroming. Die tyd toe Sirius in die lug verdwyn het tot die tyd dat dit terugkeer (Egiptiese Nuwejaar) was 70 dae, miskien het die Egiptenare hierdie astronomiese verskynsels gelykgestel aan die tyd wat nodig was van die dood in die fisiese wêreld tot die wedergeboorte in die hiernamaals.
Noudat die droogproses voltooi was, kon die sakke natron wat in die liggaam geplaas is, verwyder word. Die leë holte is bedek met palmwyn en vol speserye, mirre en mousseline -pakkies houtskaafsels. Die liggaam is gevryf met 'n mengsel van vyf olies: wierook, mirre, palm, lotus en sederhout. Die wetenskaplikes het weefselmonsters verwyder vir biopsie, en die mummie is heeltemal nagegaan op die teenwoordigheid van bakterieë. Opmerklik, drie maande nadat hierdie man gesterf het, het al die kulture aangedui dat daar geen bakterieë was nie. Dit was die punt waarop die mummifikasie as 'n sukses beskou is.
Die proses is nie voltooi nie, want die mummie moes nog toegedraai word. Foto's van die mummie van Tuthmosis III sou as riglyn gebruik word. Die verpakking is vooraf gevorm met lang repe linneverbande en doeke wat uit Egipte ingevoer is. Elke strook linne was volledig met gepaste hiërogliewe inskripsies. Hulle is met 'n natuurlike hars vasgemaak. By sommige ou Egiptiese mummies blyk dit dat die hars die hele liggaam bedek is. Waarnemings van hierdie teeragtige stof is hoe mummies hul naam gekry het. Vroeë waarnemers het geglo dat hierdie hars bitumen (teer) is, die Persiese woord vir bitumen is moumia. Die hele inpakproses het etlike dae geduur en meer as 6 lae of 9 kilogram linne benodig. In ooreenstemming met die ou praktyk, is 'n hartamulet oor die hart van Mumab geplaas.
Op hierdie punt, as Mumab werklik 'n ou Egiptiese mummie was, sou hy begrafnisrituele ondergaan wat handel oor suiwering en voorbereiding vir die hiernamaals, soos die opening van die mondseremonie. Die liggaam van Mumab is nie bestem vir die hiernamaals nie. Hy rus nou in die Museum of Man in San Diego, CA. Hy sal voortgaan om bestudeer te word deur Ronn Wade, Bob Brier, en wetenskaplikes hiervan, en toekomstige geslagte.
Laaste deel van die legkaart
'N Mummie se oorskot dateer uit die Bronstydperk © Laastens het daaropvolgende forensiese toetse 'n derde en laaste bewys vir mummifikasie onthul.
Die tegniek wat gebruik word om dit te onthul, is gebaseer op die feit dat die bakterieë in die ingewande na die dood die liggaam begin verslind en die skelet aanval. Die bakteriese aanslag verander die been deur dit met klein gaatjies te besaai. Die graad van bakteriese skade kan dan met 'n hoë akkuraatheid getoets word deur 'n forensiese prosedure wat deur wetenskaplikes bekend staan ​​as kwikporosimetrie.
Die lyke is nie lank toegelaat om te ontbind nie
'N Stukkie been, waarvan die volume baie akkuraat gemeet is, word in 'n houer met 'n bekende volume geplaas. Kwik word dan onder druk in die houer gedwing. Sommige van die kwik kom in die klein gaatjies wat die bakterieë maak - en die wetenskaplikes kan dan meet hoeveel kwik in die been ingedring het en dus hoeveel bakteriese aanvalle plaasgevind het. In die geval van die twee South Uist -geraamtes het die toets 'n baie lae bakteriële aanval getoon - 'n vlak wat ooreenstem met die liggaam wat 'n dag of twee na die dood in 'n veenmoer geplaas word.
Die toets dui sterk daarop dat die lyke nie lank mag ontbind nie. Dit het aangedui dat die ontbindingsproses in 'n vroeë stadium gestaak is - vermoedelik toe die lyk in die veenvleis geplaas is, of miskien as dit uitgevee is voordat dit in die moeras gedompel is.
Die nalatenskap van Golems
In die meeste verhale word Golems as 'n manlike voorkoms beskryf en is dit bedoel om Joodse mense te red (selfs al was daar 'n ongelukkige einde aan die verhaal. Daar is egter 'n paar noemenswaardige legendes ook oor vroulike golems. Byvoorbeeld, 'n rabbi Horowitz sou na bewering 'n 'pragtig stil' golem vir hom gehad het om seks mee te maak.
Golems is so prominente figure in die Joodse legende dat hulle tot vandag toe kunstenaars en skrywers inspireer. Hierdie wesens het ten minste die afgelope tweehonderd jaar hul weg geskep na skildery, beeldhouwerk, illustrasies en meer onlangs video- en digitale kunswerke. Hulle het nog steeds 'n gevoel van bekoring en magie, maar herinner ons ook daaraan om te bevraagteken wat dit werklik beteken om 'n mens te wees.
Bo -prent: "The Golem en Rabbi Loew." Bron: CC BY SA
Dit is belangrik om daarop te let dat alhoewel die term balseming gebruik word vir antieke sowel as moderne metodes om 'n oorledene te bewaar, daar 'n baie min verband is tussen werklike praktyke of finale estetiese resultate.
Die Chinchorro-kultuur in die Atacama-woestyn van die huidige Chili en Peru is een van die vroegste kulture wat reeds 5000 tot –6000 v.C. 
Miskien was Egipte die antieke kultuur wat die grootste balseming ontwikkel het. Reeds in die Eerste Dinastie (3200 v.C.) was gespesialiseerde priesters in beheer van balseming en mummifikasie. Hulle het dit gedoen deur organe te verwyder, die liggaam van vog te verwyder en die liggaam met natron te bedek.  Die ou Egiptenare het geglo dat mummifikasie die siel in staat stel om na die dood terug te keer na die bewaarde lyk.
Ander kulture wat bekend is dat hulle balsemingstegnieke in die oudheid gebruik het, sluit in die Meroïete, Guanches, Peruane, Jivaro -Indiane, Asteke, Tolteke, Maya's en Tibetaanse en suidelike Nigeriese stamme. 
Die vroegste bewyse van kunsmatige bewaring in Europa is in Osorno (Spanje) gevind en is ongeveer 5000 jaar oud menslike bene bedek met kaneel vir bewaring, maar balseming bly ongewoon in Europa tot in die tyd van die Romeinse Ryk. 
In China is kunsmatig bewaarde oorblyfsels uit die tydperk van die Han -dinastie (206 v.C. - 220 n.C.) herwin, met die belangrikste voorbeelde dié van Xin Zhui en die grafte van Mawangdui Han. Alhoewel hierdie oorblyfsels buitengewoon goed bewaar gebly het, is die balsemingsvloeistowwe en die gebruikte metodes onbekend. 
In Europa het die ou praktyk van kunsmatige bewaring teen ongeveer 500 nC wydverspreid geword. Die periode van die Middeleeue en die Renaissance staan ​​bekend as die anatomiste se periode van balseming en word gekenmerk deur 'n groter invloed van wetenskaplike ontwikkelings in die geneeskunde en die behoefte aan liggame vir disseksiedoeleindes. Vroeë gebruikte metodes word gedokumenteer deur hedendaagse dokters soos Peter Forestus (1522–1597) en Ambroise Pare (1510-1590). Die eerste pogings om die vaskulêre stelsel te spuit, is gedoen deur Alessandra Giliani, wat in 1326 oorlede is. Verskeie pogings en prosedures is aangemeld deur Leonardo da Vinci (1452-1519), Jacobus Berengar (1470-1550), Bartholomeo Eustachius (1520-1574) ), Reinier de Graaf (1641–1673), Jan Swammerdam (1637–1680), en Frederik Ruysch (1638–1731). 
Moderne metodes Redigeer
Die moderne balsemingsmetode behels die inspuiting van verskillende chemiese oplossings in die arteriële netwerk van die liggaam om die ontbindingsproses hoofsaaklik te ontsmet en te vertraag. William Harvey, die Engelse geneesheer uit die 17de eeu wat die eerste keer die bloedsomloopstelsel beskryf het, het sy ontdekkings gemaak deur gekleurde oplossings in lyke te spuit. [ aanhaling nodig ]
Die Skotse chirurg William Hunter was die eerste om hierdie metodes toe te pas op die kuns van balseming as deel van lykshuispraktyk. Hy het 'n wydverspreide verslag geskryf oor die geskikte metodes vir arteriële en holtebalseming om liggame vir begrawe te bewaar. His brother, John Hunter, applied these methods and advertised his embalming services to the general public from the mid-18th century. [ aanhaling nodig ]
Alternative methods of preservation, such as ice packing or laying the body on so called 'cooling boards', gradually lost ground to the increasingly popular and effective methods of embalming. By the mid 19th century, the newly emerging profession of businessmen-undertakers - who provided funeral and burial services - began adopting embalming methods as standard. [ aanhaling nodig ]
The period from about 1861 is sometimes known as the funeral period of embalming and is marked by a separation of the fields of embalming by undertakers and embalming (anatomical wetting) for medical and scientific purposes.  Dr. Thomas Holmes received a commission from the Army Medical Corps to embalm the corpses of dead Union officers to return to their families. Military authorities also permitted private embalmers to work in military-controlled areas. The passage of Abraham Lincoln's body home for burial was made possible by embalming, and it brought the possibilities and potential of embalming to wider public notice. [ aanhaling nodig ]
Until the early 20th century, embalming fluids often contained arsenic until it was supplanted by more effective and less toxic chemicals. There was concern about the possibility of arsenic from embalmed bodies contaminating ground water supplies and legal concerns that people suspected of murder by arsenic poisoning might claim in defense that levels of poison in the deceased's body were the result of post-mortem embalming not homicide. [ aanhaling nodig ]
In 1867, the German chemist August Wilhelm von Hofmann discovered formaldehyde, whose preservative properties were soon noted, and it became the foundation for modern methods of embalming. [ aanhaling nodig ]
A successful viewing of the body is considered to be helpful in the grieving process.   Embalming has the potential to prevent mourners from having to deal with the rotting and eventual putrescence of the corpse.  It is a general legal requirement for international repatriation of human remains (although exceptions do occur) [ aanhaling nodig ] and is required by a variety of laws depending on locality and circumstance, such as for extended time between death and final disposition or above-ground entombment.
After the deceased has been dressed, they are generally placed in their coffin or casket. In American English, the word kis is used to refer to an anthropoid (stretched hexagonal) form, whereas casket refers specifically to a rectangular coffin. It is common for photographs, notes, cards, and favourite personal items to be placed in the coffin with the deceased. Bulky and expensive items, such as electric guitars, are occasionally interred with a body. In some ways this mirrors the ancient practice of placing grave goods with a person for their use or enjoyment in the afterlife. In traditional Chinese culture, paper substitutes of the goods are buried or cremated with the deceased instead, as well as paper money specifically purchased for the occasion.
The time frame for the reign of Ramesses II is often believed to have coincided with the Exodus of the Israelites from Egypt, as Rameses II built his capital Per-Ramses, on the site of Hyksos Avaris, shifting the capital of Egypt to the Delta (the land of Goshen). Others dispute this claim, setting exodus as an earlier or later event, or disputing whether Exodus was a historical event at all. There are no records in Egyptian history of any of the events described in the Bible, nor any archaeological evidence. Indeed, even though there are records so detailed as to describe the escape of a pair of minor convicts from Egyptian territory, there is no such record for hundreds of thousands of Israelite slaves. Linguistic studies have drawn certain potential origins for elements of biblical history, although they do conflict substantially with the biblical accounts - for example, records about the Sea Peoples may indicate that the Israelite tribe of Dana and possibly Asher attacked Egypt during the later 19th and early 20th Dynasty, although they also indicate that these tribes were allied met the Philistines rather than against them.
Kyk die video: Hébreux chapitre 1 ; Le Trône de Jésus ou le trône de Osiris! 12 (Januarie 2022).
Copyright 2022 \ Is die Egiptiese mummifikasie afkomstig van 'n meer ou en miskien omkeerbare bewaringstegniek?...