Word daar oor oorsake of simptome gedebatteer?Bennie van Zyl. Foto: Reint Dykema Die grondbedat woed voort. Die vraag duik noodwendig op oor wat hier aan die gang is? Enige logiesdenkende mens besef tog dat dit wat die ANC predik (met selfs enige weergawe daarvan wat kort-kort verander) nie in beste belang van Suid-Afrika en sy mense is nie. Waar gaan dit ons land heen neem? Om uit te wys dat beleggingsvertroue afgebreek word en onrealistiese en onuitvoerbare verwagtinge geskep word, is al amper holruggeryde woorde. Dit is belangrik dat besef word waarheen die ANC met die land op pad is. Deur dit te verstaan, sal dit dalk meehelp om met ander invalshoeke aan die debat deel te neem. Daar is net té veel optredes en standpunte met verloop van tyd deur die ANC (en sy ander vennote) gemaak sodat daar nie meer twyfel kan wees dat hulle beleid ‘n glybaan is om sosialisme en kommunisme in Suid-Afrika te vestig. Daarteenoor is daar rolspelers wat besef dat die al hoe groter wordende armoede en werkloosheid wat onder ANC-beleid en bestuur net toeneem, inderdaad ‘n tydbom is waarop die land sit. Vir die hoeveelste keer deur die hoeveelste persoon word dit opnuut bevestig. Die land se knelpunte kan net oplossend aangespreek word indien die kapasiteit geskep word om dit te kan doen. Daarvoor is daar net een volhoubare oplossing, naamlik dat die ekonomie dramaties sal moet groei. Die ANC is tans die regerende party, maar ’n mens kan baie dae wonder of hulle wel die koningmakers ook is. Die radikale standpunte van die ekstreme linkerflank se invloed is in baie gevalle net te sterk om te aanvaar dat die ANC wel stewig op hul eie op koers is. ‘n Koers wat sonder die invloede van die ekstreme linkerflank alreeds op sy eie nie ‘n volhoubare toekoms kan skep nie. Hoeveel energie word opgevreet om te poog om die korttermyndoelwitte wat die ANC wil implementeer, te kan hanteer? Telkens is almal aan die gons oor net nog ’n aspek wat na vore kom. Sodra die stof effens gaan lê, kom die volgende aankondiging en is almal weer daarmee besig. Intussen stu hulle onverpoosd voort om hul oorspronklike hoofdoelwit te bereik. Wanneer besef en verstaan word dat dit hul einddoel is om weg te breek uit ‘n bestaande orde en dat elke skuif gemaak een is van posisionering om die mag te behou ten einde ‘n sosialistiese en kommunistiese staat te vestig, begin mens anders na eie keuses kyk. Hul tegniek is juis om te sus en oppervlakkig tevrede te stel en daarom is hul agenda daarop gerig om oppervlakkige gerustheid te skep sodat kritici en ander deelnemers daar kan uitstap met ‘n heerlike warm gevoel omdat dit (weer) ‘n baie goeie gesprek was. Intussen word hulle net gesus tot die volgende tree deur die ANC om hul doel te bereik. Die glybaan van transformasie is waaroor dit gaan vir die ANC. Deur gesprek te voer oor hoe om hul verskillende programme op die glybaan te maak werk, bring mee dat mense aandadig is om ANC-doelwitte te bereik. Dit is net om die simptome van ‘n stelsel wat geleidelik geskep word, aan te vat. Weet ons wat is hul eerlike agenda? Dit beteken nie dat daar nie gesprek gevoer moet word nie. Dit is belangrik om ’n eie agenda te bepaal en seker te maak dat daar duidelike antwoorde verkry word. Gesprekke moet deursigtig wees en is dit uiters gevaarlik om agter die skerms te heul en te verwag dat mense daarmee verlief moet neem. Openbaar elke gesprek en kry verbintenisse op skrif en openbaar dit. Ná alles is ons besig met die toekoms van die land en al sy mense (met spesiale verwysing na ons kinders). Nadat alles klaar gesê is, staan ons steeds by die vurk in die pad en sal daar uitsluitsel verkry moet word oor waarheen ons op pad is. Dit is inderdaad die belangrikste aspek wat uitklaring verg. Is dit die sosialisme en kommunisme slagpale waarheen die ANC ons lei of is dit op die weg van private besitreg en die vrye mark wat die potensiaal het om welvaart te skep vir daardie mense wat bereid is om die verantwoordelikheid van wat die ekonomiese proses van ons vereis, te aanvaar. Alvorens ons nie hieroor uitsluitsel kry nie, is daar eintlik niks om oor te kan gesels of te onderhandel nie. Enige gesprek met die ANC moet hierdie punt druk tot by ‘n antwoord. Dit is die kern van die saak en daarom moet die gevolge verreken word. Daarna sal almal weet waarvoor om hul voor te berei en of dit enigsins sin maak om voort te gaan om energie in gesprekke te sit.