Galstene in adolessente - Gesondheid - 2022
Liggaamsgewig en etnisiteit speel 'n rol in die risiko vir galstene.
Galstene kan voorkom by kinders van enige ouderdom, vanaf baba tot tienerjare. Dit lyk asof die risiko toeneem met die ouderdom, met 50 persent van alle galstene in die kinderjare wat tussen die ouderdomme van 14 en 18 voorkom. Baie adolessente het stil galstene wat geen simptome veroorsaak nie en geen behandeling nodig het nie. Chirurgie is die keuse van behandeling vir adolessente wat galstene het wat simptome veroorsaak.
Adolessente kan cholesterolstene of hemolitiese galstene ontwikkel. Onder adolessente is die vetsugtige meisies die grootste risikogroep vir die ontwikkeling van cholesterolsteenstene, maar vetsug is 'n beduidende risikofaktor vir beide seuns en dogters in adolessensie.
Ander risikofaktore vir cholesterolsteenstene sluit in familiegeskiedenis, swangerskap, kontraseptiewe gebruik, chemoterapie of 'n chroniese siekte soos sistiese fibrose. Etnisiteit is ook 'n faktor, aangesien inheemse Amerikaners en Mexikaanse Amerikaners waarskynlik meer galstene ontwikkel. Hemolitiese klippe, wat veroorsaak word deur die afbreek van bloedselle, word by byna 50 persent van adolessente met sekelsiekte gesien.
Adolessente met galstene het moontlik geen simptome nie. As simptome teenwoordig is, kla adolessente meestal van naarheid, braking en buikpyn, 'n toestand genaamd galkoliek. 'N Adolessent met akute cholekistitis - ontsteking van die galblaas wat skielik opkom - kan pyn in die boonste regterkant van die buik, koors en 'n geswelde galblaas opdoen. Met chroniese cholecysitis, 'n ontsteking in die galblaas wat herhalende episodes veroorsaak, kan die adolessent na eet eet van minder ernstige aanvalle van buikpyn, en afwisselend met periodes om goed te voel. Galstene in die galweg tussen die lewer en die galblaas kan veroorsaak dat die vel en die wit van die oë geel word, 'n toestand wat geelsug genoem word.
Die fisiese ondersoek van 'n adolessent met galstene kan normaal wees, tensy 'n galsteen 'n galbuis blokkeer. Die gesondheidsorgverskaffer kan bloedtoetse bestel om vas te stel of daar infeksie is of die lewer of pankreas beskadig is. Die mees bruikbare toets is die abdominale ultraklank, wat ten minste 95 persent van galstene in die galblaas kan opspoor. Abstrak-ultraklank is nie so effektief in die identifisering van galstene wat 'n galkanaal belemmer nie, dus kan 'n skandering, genaamd cholescintigraphy - 'n beeldskandering wat volg op die vloei van gal, nodig wees. Abstrakte x-strale identifiseer slegs ongeveer 30 persent van die galstene wat teenwoordig is, en CT-skanderings word meestal nie gebruik nie, tensy daar kommer bestaan ​​oor komplikasies met die hoof galweg of die pankreas.
As die adolessent stil galstene het wat nie simptome veroorsaak nie, is daar geen behandeling nodig nie. Die gesondheidsorgverskaffer hou gewoonlik die adolessent dop om te kyk of die simptome later voorkom.
Vir adolessente met galstene wat simptome veroorsaak, is die keuse om die galblaas te verwyder met behulp van 'n minimaal indringende tegniek genaamd laparoskopiese cholecystectomy. Alhoewel 'n paar pasiënte na die operasie steeds simptome ondervind, herstel die meeste goed en ontwikkel hulle nie nuwe simptome nie. Die probleem met die gebruik van galsuurmedisyne by adolessente om klippe sonder chirurgie op te los, is nog nie opgelos nie en word nie aanbeveel nie.