Kliproos: plantspesies, plant en voed jonk in die oop grond - 'n voorstel - 2020
Steenroosplant: plant en versorg in die oop grond
Die kliproos, wat 'n ander naam het - jonk, behoort tot die vetplante van die Tolstyankov-familie. Deur die vorm en rangskikking van die blare, lyk dit soos 'n groen roos wat direk van die grond af groei. Die mense noem so 'n plant dikwels "hardnekkig", aangesien hierdie geharde en lewendige blom selfs op klippe kan groei en enige weerstoestande kan verdra. Vanweë die ongewone en skouspelagtige voorkoms, word die plant dikwels in landskapontwerp gebruik om alpien glybane, paadjies en tuinpersele te versier.
Beskrywing van 'n kliproos
In die natuur kan jeugdiges in Oos- en Suid-Europa, Klein-Asië, sowel as in Oos-Rusland en die Noord-Kaukasus aangetref word. Sy gunsteling plek vir groei is bergagtige terrein, dennebos en klipperige gebiede met sanderige grond.
Hierdie ongewone blom behoort aan meerjariges. Dit het 'n dik en sappige blare van 'n liggroen kleur, wat ronde rosette vorm met 'n deursnee van twee tot vyftien sentimeter. Die blare van 'n kliproos is langwerpig, met 'n skerp punt en klein serrasies aan die rande. Die plant het lang lote aan die kante waarop klein knoppe jong blare is. Die stingels is reguit en bedek met 'n harde kanon.
Jong groei begin blom in die somer, in die derde lewensjaar. Blomme kan die mees uiteenlopende kleur hê, afhangende van die plantsoort: pers, rooi, geel, wit, pienk. Die blom begin in Julie en duur 1,5 maande. Daarna sterf gewoonlik 'n kliproos, maar laat baie jong plante agter.
Rasse eksotiese blomme
Meer as 700 spesies van hierdie kultuur is wêreldwyd bekend, waarvan ongeveer vyftig in Rusland groei. Onder hierdie plante kan 'n klomp basters amper van mekaar onderskei word. Blomme kan 'n ander kleur en vorm hê, afhangend van die tyd van die jaar en die toestande waarin hulle moet groei.
Die volgende plante kan aan die gewilde variëteite van kliprose toegeskryf word:
dak. Die mees algemene tipe jong. In die natuur kan dit voorkom in Wes- en Oos-Europa, Asië, Afrika. Hierdie plant word soms gebruik om die dakke van privaat huise te versier. Rosette van die blom het die vorm van 'n bal en kan in dwarssnit van 8 tot 16 cm bereik. Die blare is sappig en dig, langwerpig, bruinrooi in die boonste deel. Die plant begin vroeg in Augustus blom, rooi-rooi bloeiwyses, wat op lang voetstukke geleë is.
Russiese. Hierdie spesie groei in Klein-Asië, sowel as die steppe en woude van ons vaderland. Die blare het 'n liggroen kleur en 'n ovaalvorm met 'n skerp punt aan die einde. Rosette kan 'n deursnee van 6-7 cm bereik. Die blom begin in die somer en duur 1 maand. Op die oomblik verskyn klein geel knoppe op die plant.
Wulf. Hierdie verskeidenheid kom gereeld in die Alpe voor, aangesien hierdie blom die rotsagtige en bergagtige streke van Europa verkies. Groen blare word aan die basis van 'n ligrooi kleur geverf en vorm klein rosette, ongeveer 4-5 cm in deursnee. Die lote is taamlik styf en lank. In die somer verskyn geel-bordeauxknoppies op voetstukke.
spinnerak. Dit groei in groot hoeveelhede in die berge van Europa, sowel as in die Noord-Kaukasus. Die aanleg het sy naam gekry vanweë die teenwoordigheid van pluis op die blare, wat baie soos 'n web lyk. Klein afsetpunte het 'n ronde vorm, in die somer is hulle groen, en nader aan die herfs kry hulle 'n donker kleur en is bedek met pluisige drade. In Julie vorm helderrooi bloeiwyses op die voetstukke, wat die oog 'n maand lank met hul skoonheid verlustig.
marmer. Hierdie sukkulente se blare is gekleur met pienk en groen vlekke met 'n wit rand rondom die rande. Met die aanvang van die winter word sommige plantsoorte heeltemal rooi. In 'n jong roos is die blare bedek met 'n ligte pluis, en in 'n volwasse blom het dit 'n gladde oppervlak.
Dwerg of petiet. So 'n jong - 'n baie klein plantjie. Die deursnee van die rosette is nie groter as 3 cm nie en die blare is puntig, pienk-groen van kleur. Die plant blom met donkerrooi knoppe met 'n pers kleur. Sy gunsteling plek vir groei is die rotsagtige berge van die Kaukasus en die Alpe.
globulêre. Hierdie blom kom in die bergagtige streke van die Kaukasus en Turkye voor. Die blare het 'n liggroen kleur met rooi punte. Die rosette van die plant is klein, ongeveer 5 cm in dwarssnit. Die blom blom vanaf Julie tot Augustus, en dan blom geel knoppe op 'n sferiese kleintjie.
kalk. Baie effektiewe graad van 'n kliproos. Die blom het dun, puntige blare van groenblou kleur met donkerbruin ente. Die plant blom in die middel van die somer, met pragtige bloeiwyses van 'n ligte pienk kleur.
Pobegonosnaya of Scion. So 'n verskeidenheid jong groei kom wydverspreid voor in die dennewoude van Europa en Rusland. Klein rosette het 'n bolvormige vorm en is 4-5 cm groot, die blare is vlesig en veerkragtig, groen van kleur met skerp ente. Die plant blom van Julie tot Augustus, groengeel blomme.
berg. Rosette van die plant is klein in grootte (ongeveer 3 cm) en liggroen van kleur. Sy blomme is weelderig en delikaat, in pienk geverf en in klein groepies gerangskik. Vetplante van hierdie spesie kom gereeld voor in woude van Oos- en Wes-Europa.
Cauca. Die blare van hierdie blom is geverf in helder groen met donker punte. Die blomperiode begin in die middel van die somer, op die tydstip waar vioierrooi bloeiwyses op die plant voorkom. So 'n jong kultivar groei goed in die berge van die Noord-Kaukasus, op grond met stene.
Onder natuurlike toestande en op die tuingrond kan jong groei vinnig groei, en bedek groot dele van die aarde met 'n blomtapyt. Daarom kweek baie blomkwekers hierdie plant graag vir dekoratiewe doeleindes, boonop is die blom taamlik onpretensieus en is dit absoluut eenvoudig en aangenaam om dit te versorg.
Buitenplanting en versorging
As gevolg van sy skouspelagtige voorkoms, sal so 'n plant ongetwyfeld 'n versiering van blombeddings, paadjies en grasperke in u tuin wees. Aangesien die blom nie ingewikkelde sorg benodig nie en 'n klein wortelstelsel het, kan dit op ontoeganklike en ongewone plekke geplant word. Dit kan klein ruimtes tussen klippe wees, smal gapings tussen beeldhoukomposisies, breë vase, potte en selfs ou skoene. Kom ons kyk in meer besonderhede na die eienskappe van 'n kliproos, plant en versorg dit.
Jongelinge is baie goed daarby om aan te pas by weersveranderinge. Die plant kan somerhitte en ernstige ryp in die winter verduur. Maar sodat hy gemaklik en knus in jou tuin kan wees, is dit die beste om die mees verligte plek op die terrein vir die blom te kies. Daar moet in gedagte gehou word dat 'n roos wat in die helder son gekweek word, 'n klein grootte en 'n ryk skaduwee van blare het, en in die skaduwee sal die plant groter, maar eerder bleek wees. Daarom word nie aanbeveel om dit naby struike en bome te plant nie, aangesien die skaduwee van hulle die vetplante vir die son kan verberg.
Onder natuurlike omstandighede wil jong groei verkies om teen die berghange, bedek met klippe, te groei in grond wat 'n groot persentasie klei en sand bevat. Om soortgelyke toestande te skep, moet hierdie blom in ligte en sanderige grond geplant word en sorg dat dit goed dreineer. Hiervoor kan klein klippies, uitgebreide klei of klein gruis geskik wees. Daar hoef nie kunsmisstowwe in die grond geplant te word nie, want 'n suur omgewing kan die groei van die plant benadeel.
In die lente en somer moet rose op 'n tuingrond geplant word, sodat die plant tyd het om op 'n nuwe plek wortel te skiet en gereed is vir die koue weer. Eerstens moet u die grond voorberei: goed los, skoon van onkruid en verdun met sand of klein klippies. Maak dan klein gaatjies daarin waar saailinge geplant gaan word. U kan die saad van die plant plant, maar dan groei dit baie stadig.
Die afstand tussen die afsetpunte moet ongeveer 20 cm wees, sodat jong lote daarna vrylik kan groei. As u besluit om 'n dwerg-jeug te plant, is dit beter om 'n spasie van 5-7 cm tussen die blomme te laat. Jong plante moet vlak in die gate geplaas word, tesame met 'n knop aarde op die wortels, en vul dit dan versigtig met die aarde en liggies aan. Hierna moet saailinge natgemaak word.
Ten spyte van die eienaardige en ongewone voorkoms van die blom, is die versorging daarvan eenvoudig en sal dit nie veel moeite en tyd verg nie. Maar om die plant vinnig te laat ontwikkel en gemaklik te voel en daarvoor te sorg, moet u die volgende reëls nakom:
Vetplante hoef selde natgemaak te word.aangesien die versuiping van die grond lei tot verrotting van die wortels. In die somer is een keer elke 7 dae genoeg, en in die winter slegs indien nodig. Dit is baie belangrik om seker te maak dat water nie binne die afsetpunte beland nie, want dit kan lei tot die verval van die blare, veral met die aanvang van koel dae. Om negatiewe gevolge te voorkom, moet water naby die plant gestort word, en die wortels neem in elk geval die nodige hoeveelheid vog op.
Maak seker dat u die grond van onkruid rondom die blomme periodiek skoonmaak. Onkruidgras kan voorkom dat die plant groei, dus moet u vry wees plek vir jong rose. Dit moet gereeld en noukeurig gedoen word. Pasop dat u nie die klein afsetpunte beskadig nie.
Dit is nie nodig om die plant te voed nie, aangesien 'n oormaat voedingstowwe die kleur en groei van die jeug kan beïnvloed, en dit ook 'n slegte invloed op sy gesondheid het. Bemesting in die grond is slegs 3-4 jaar na plant moontlik. Hiervoor is spesiale mengsels vir die voeding van kaktusse geskik.
Humiditeit vir 'n blom maak nie saak nie. Daarom het hy geen bespuiting nodig nie, en in die warm seisoen kan dit selfs kwaad aandoen, aangesien druppels water die blare van die vetplant kan verbrand. Maak ook nie die blare af nie, want dit is bedek met 'n spesiale film wat hulle beskerm.
Thaw is 'n rypbestande plant en kan perfek oorwinter onder 'n sneeubedekking. Maar dit is die beste om die blom gedurende die koue periode te bedek, veral as dit onlangs geplant is en nie tyd gehad het om sterk te word nie. Om dit te doen, kan u herfsblare en naaldtakke gebruik.
Om 'n ongewone blom uit te plant, word nie aanbeveel nie, aangesien dit nie hierdie proses duld nie. Maar indien nodig, kan u 'n plant versigtig uit klam grond grawe en dit op 'n voorbereide plek met 'n klomp aarde plant. Dit is die moeite werd om te oorweeg dat die jeug nie gereelde oorplantings sal verdra nie.
Siektes en plae van 'n klip het gestyg
Jong groei het 'n taamlike sterk immuniteit, daarom kom siektes meestal voor as gevolg van onbehoorlike versorging. Daar is ook soorte insekte wat die plant baie kan benadeel. Die algemeenste siektes en plae van sukkulente sluit in:
Bederf van die wortelstelsel en voetstukke. Die rede hiervoor is dat die grond versuip. By die eerste tekens van verval moet die aangetaste deel van die blom gesny word, die plant ontsmet word en dan na 'n ander plek oorgeplant word. As hierdie probleem die wortels beïnvloed het, moet die roos vernietig word, sodat die siekte nie na gesonde blomme versprei nie.
onkruid. Onnodige gras, wat tussen sappige rosette kan ontkiem, kan hulle water en voedingstowwe in die grond ontneem. As daar te veel onkruid is, kan dit die sierplant verduister, wat die voorkoms en gesondheid baie negatief sal beïnvloed. Daarom is dit nodig om gereeld die kliproos te laat onkruid.
kever. Die larwes van hierdie plaag is in staat om die plant te vreet en lang strepe daarin te maak. In hierdie geval moet die kleintjies na 'n ander blombedding oorgeplant word, en die grond moet behandel word met chemiese preparate wat van insekte ontslae sal raak.
Uitdunning kan 'n wonderlike versiering van die tuin wees, wat u ten minste tyd sal spandeer. Die eienaar wat hy benodig, is geskik vir grond en matige natmaak. Boonop kan u met behulp van 'n eksotiese plant baie interessante komposisies skep wat u buitekant waarlik sal versier en gaste en bure sal vermaak.