Die Veld is pragtig groen, en ons kronkel deur die heuwels met die twee spoor paadjie oppad na Bezuidenhouts pas
Weer gesukkel om in die pad te kom, want het te lekker gekuier saam mense wat ons ontmoet het met die oulikste seuntjie… wat “ook bike ry”, soos hy gese het…
Toe begin die wolke inrol, en daar is n ligte fyn reentjie uitsak. Dit tip tip so liggies op die helmet… Genoeg om die pad op na Quacha’s Nek Grenspos lekker snotterig te maak. Soos ons hoër en hoër op ry raak die mis digter en digter. Visie was bietjie van n probleem. En by die grenspos bo is die reentjie bietjie meer dringend.
Toe die oom Phillip en sy vrou van Resthaven aan kom het ons Maria help inlaai, en saam Willem terug gery na die teerpad. Hier het ons paaidjies geskei. Was vir almal baie swaar omdat dinge nou so uitgewerk het… Ons is gese om aan te gaan met die trip. Maar dit was nie meer die selfde sonder die Nordeje’s nie.