Die einde van die laaste ystydperk, ongeveer 12,000 XNUMX jaar gelede, is gekenmerk deur 'n finale kouefase genaamd die Jonger Dryas. Skandinawië was nog meestal bedek met ys, en dwarsoor Europa het die berge baie meer en groter gletsers gehad as vandag. Daar was 'n aansienlike ysveld in die weste van Skotland en gletsers kon op baie berge regoor die Britse eilande gevind word.
Toe, soos nou, het die poolstraalstroom voor ('n vinnig bewegende windgordel op groot hoogte) het 'n groot invloed op die weer in Europa gehad en het neerslae (reën en sneeu) vanaf die Atlantiese Oseaan oor die hele vasteland gebring. Voor die tyd van die geskrewe klimaatrekords word die tyd, hoeveelheid en patroon van neerslae egter sleg verstaan.
Dit is in wese die hoogte op die gletser waar die opeenhoping van sneeu en die smelt van die sneeu aan die einde van September gelyk is en kan gesien word as die sneeu. Die resultate het ongeveer 12,000 XNUMX jaar gelede 'n kaart van neerslae in Europa gelewer wat deur die straalstroom beheer is.
Regoor Portugal, Spanje en die Middellandse See was die wintermaande waarskynlik die natste, met die herfs en lente ietwat droër. Dit is die eerste keer dat ons gedurende die jongere Dryas 'n insig het in die seisoenale weerpatrone in Europa, en sulke glimpse van die klimaat in die verlede, buiten die tydperk waarvoor ons klimaatwaarnemings opgeteken het, is skaars.
Normaalweg is dit net numeriese klimaatmodelle wat so 'n streeks-skaalbeskouing toon oor atmosferiese sirkulasie, stormspore en neerslae in die verlede. Numeriese klimaatmodelle teken ons weer en klimaat op deur die atmosfeer, die aardoppervlak en die oseaan in meervoudige onderling verbind selle, vertikaal en horisontaal, in 'n driedimensionele rooster te verdeel en komplekse wiskundige vergelykings op te los om te bepaal hoe energie en materie deur die stelsel beweeg.
In ons studie is 'n vergelyking getref van die neerslag van 12,000 XNUMX jaar gelede van die gletser, met die uitsette van verskeie paleoklimaat (die studie van klimaat in die verlede) rekenaarsimulasies. Numeriese klimaatmodelle is uiters ingewikkeld, maar tog bly dit 'n vereenvoudiging van die werklikheid, en verskillende modelle genereer onvermydelik uitsette wat verskil en verskil.