Ducati Supersport 950 – Italiaanse skouperd(Foto: Brian Cheyne) Sommige dinge doen jy met jou hart. Selfs al het jy al die praktiese en ekonomiese faktore oorweeg, wen die hart. Ek ry al motorfiets vandat ek 14 is en ek moet erken dat ek nie een spesifieke vervaardiger hoër ag as ’n ander nie. En tog is daar twee motorfietsvervaardigers wat ’n spesiale plek in my hart het: Vespa en Ducati. Dit klink nou teenstrydig, maar daar is net iets aan hierdie fietse wat ek nie in woorde kan sit nie. Hulle praat net met my. Met ’n Vespa wil ek gaan toer teen ’n slakkepas, en met ’n Ducati wil ek net ry. Geen doel, geen bestemming. Net die aksie van beweging deur die landskap met daardie unieke klank van sy L-twee-enjin is vir my genoeg. (Foto: Brian Cheyne) My eerste kennismaking met die Ducati Supersport was in 2017. Ducati het hierdie fiets in 2016 bekendgestel en dit was bedoel om ’n meer ontspanne weergawe van sy Panigale-reeks te wees. Die handvatsels is hoër gemonteer, die voetruste laer en die saal is gemakliker gemaak. Dit was die gewone man se Panigale. Ducati het selfs so ver gegaan om bagasie vir die fiets beskikbaar te maak, sodat jy ’n naweek ’n lang afstand kon ry en net ontspan, sonder dat jy jou fisioterapeut saam moes bring. Daar was selfs die verwagting dat hierdie fiets beter sou verkoop as Ducati se eie middelslag-Panigale, die 959. Toe, in 2020, het Ducati heelwat veranderinge aangebring wat die Supersport vir my net nog meer aanloklik gemaak het. Die LED-koplig het nou dagryligte wat die voorkant skerper laat lyk, en twee regop vinne met luginlate aan weerskante laat die voorkant ook breër lyk. Die kantpanele is herontwerp en bevat nou twee uitlate aan die kant, net soos op die Panigale V4. Die stilering lyk nou baie meer na die Panigale, maar die veranderinge is nie net bloot kosmeties nie. Die twee inlate langs die kopligte herlei koel lug na die ryer se bene. Die gevormde uitlate op die kantpanele is ook so ontwerp om die warm lug weg van die ryer te kry. (Foto: Brian Cheyne) Onder die elegante bakpanele skuil daar ’n tralieraam wat ’n eenheid vorm met die 937 cc-Testastretta-enjin. Die enjin lewer 110 pk teen 9 000 rpm. Die lys van elektroniese hulpmiddels is baie lank met baie afkortings en is gerig daarop om die fiets so mak moontlik te maak vir beginners. Hoe meer jou selfvertroue egter toeneem, hoe meer van die hulpmiddels kan jy afskakel. Die instrumentepaneel is ook nuut en is nou ’n volkleur-TFT-skerm. Al die funksies op die skerm word uiters maklik gehanteer deur ’n paar skakelaars op die handvatsel en is die eenvoud vanself. (Foto: Brian Cheyne) Ek was op die Ducati Mystery Ride met hierdie fiets, en ná 4 700 km in sewe dae kan ek bevestig dat dit ’n ongelooflik gemaklike fiets is om mee te ry, met sy sportiewe voorkoms en al. Vir ’n toerfiets is die brandstoftenk aan die klein kant, maar jy kan ’n reikafstand van 300 km verwag. Dit is nou as jy jou regterhand in toom kan hou. Op die Mystery Ride het ons die een bergpas ná die ander aangepak, en hier kan ek verder bevestig dat die Supersport geensins hantering inboet vir gemak nie. Inteendeel, dit is asof die fiets ’n siel kry en begin saamdans. Die vering is verstelbaar op die standaard-950, en as jy nog so ’n paar rand ekstra wil bestee aan die S-model, kry jy elektroniese Öhlins-vering. Nou staan die Ducati Supersport 950 in my motorhuis as ’n hartsbesluit. Iets wat ek nog altyd wou besit. Ek sal mettertyd weer ’n eerlike verslag doen oor hoe ek die fiets ervaar. Ek was egter onlangs met hom Magoebaskloof toe, en sover oorheers my hart nog die gesprek. Tyd sal leer. Die feite: Besoek gerus Ducati se webwerf hier.