'N Poolse ma wat in Madrid woon - Publiek - 2022
'N Poolse ma wat in Madrid woon
My naam is Justyna en ek is Pools. Toe ek eendag in Poznan, in die noordweste van Pole, in 'n straat afstap, vra hy my waar die Plaza Mayor is. Ek het hom daarheen vergesel en sedertdien het ons avontuur saam begin. Ek is al 14 jaar in Spanje. Ek is 'n chemikus en werk in die laboratorium van 'n navorsingsentrum.
Om 'n gesin te vorm is altyd 'n illusie en in my geval was die gewag lank, daarom het ek tyd gehad om my werkslewe te organiseer en gewoond te raak aan die Spaanse gesinsmodel. Ek was besig met 'n paar verskillende gebruike, terwyl ek my Spaanse vriende en my skoonsusters gesien het.
Ek is 'n aanneem-moeder van 'n wonderlike langverwagte seun, Jan, 6 jaar oud. Die feit dat ek nie my ouers of my man moet nakom nie, maak dit moeilik om die kind groot te maak, maar gelukkig is my skedule goed en kan ek dit geniet en my aande daaraan wy. Die nadeel is dat Jan nie die liefde van haar grootouers kan sien nie, en dat sy ook nie oomblikke met haar niggies en ooms kan deel nie. Ons besoek familie so gereeld as moontlik en probeer om geen belangrike gesinsgebeurtenisse te mis nie.
Ek het van kleins af met Jan in Pools gepraat, en hoewel begrip haar perfek oorheers, het hy besluit om net in Spaans te praat. Hy gaan elke Saterdag na 'n Poolse skool waar hy die taal en die gebruike leer. Dit kos hom 'n bietjie, veral as hy opstaan, en van tyd tot tyd kla hy, maar dan geniet hy baie en kan jy al hoor hoe hy 'n paar dinge in my taal sê. Hy hou ook van tipiese Poolse geregte, veral "pierogi", 'n soort gevulde gekookte kluitjies.
Ek glo dat moederskap die begeerte van byna alle vroue is en dat moederskap op 'n gepaste tyd moet kom (familie, werk, finansiële, ens.). Ek dink dat in die twee lande Spanje en Pole - en in baie ander - steeds die feit dat daar op 'n seun of 'n dogter gewag word, nie altyd goeie nuus in die werkplek van vroue is nie. Hierdie ingesteldheid moet verander en maatskappye moet meer "ma-vriendelik" wees.
Ek sê met ma's omdat die aankondiging van 'n toekomstige moederskap nie dieselfde is as die aankondiging van 'n toekomstige vaderskap nie. Alles is geluk en vreugde aan 'n toekomstige pa. Dit is nie altyd dieselfde met 'n toekomstige ma nie. Behalwe in baie gevalle beteken dit tydelik 'n loopbaan deur 'n ma prysgee. Die tydsduur van hierdie tydelike tydperk kan korter of langer wees, afhangende van die vrou self en die ondersteuning wat sy van haar omgewing sowel as van haar onderneming ontvang. Dit is dinge wat reeds as 'n soort voor die hand liggend beskou word en dit is wat nie aanvaar moet word nie. Sommige ondernemings implementeer fasiliteite vir moeders of pa's om die gesinslewe te vergemaklik, maar baie min kan hierop roem. 'N Dogter of seun is immers 'n toekoms en hul emosionele welstand kom almal tot voordeel.
Van die Spaanse moeders het ek geleer dat ek kinders grootmaak. As 'n kind 'n dag later gaan slaap, gebeur daar niks nie, en ek dink niks gebeur regtig nie. Poolse moeders lyk vir my te opofferend. Hulle moet alles tuis doen, alles moet perfek wees en op die vasgestelde tyd en indien nie, het hulle 'n hoë skuldgevoel.
Die belangrikste verskil tussen moederskap in Pole en Spanje is dat Poolse ma's probeer om so lank as moontlik met hul jong kinders deur te bring. Hulle laat hul babas selde in die dagsorg. Dit is ook omdat daar baie min kwekerye vir kinders tot drie jaar oud is.
Die Die kraamverlof in Pole is tans 26 weke, en vanaf 2013, 26 bykomende weke wat deur die moeder of die vader geniet kan word. Later, totdat die kind vier jaar oud is, kan daar 'n verlof gevra word. Mense wat dit kan geniet. Indien nie, kom grootouers op die toneel, wat 'n baie belangrike pilaar in die Poolse familie is. In baie gevalle versorg grootouers hul kleinkinders tot hulle vyf jaar oud is, dit is wanneer die verpligte onderwys begin.
U kan meer artikels lees soos 'N Poolse ma wat in Madrid woon, in die kategorie Mammas regoor die wêreld op die terrein.