Hoe die lewe in 'n ysterlong was
Vreemde verhaal 60.9k lesers Melissa Sartore Opgedateer 3 Oktober 201960,9k uitsig13 items
Die ysterlong, wat in die 1920's ontwikkel is, is uitgevind om mense met polio asem te haal nadat hul kern- en buikspiere opgehou werk het. Die ysterlong is gedurende die 20ste eeu verbeter, maar die byna verouderde hospitaalapparaat lyk nog steeds soos 'n ondervragingsmasjien of 'n wrede mediese hulpmiddel. Vir baie was en is die lewensreddende voordele van die ysterlong die moeite werd om in 'n silindriese ventilator te woon.
Om in 'n ysterlong te leef, beteken dat jy baie ure spandeer om die verstand besig te hou terwyl die liggaam die vermoë het om asem te haal. 'N Ysterlong kan beskou word as 'n mediese wonder, 'n potensiële gevangenis of 'n geringe ongerief omdat die ervaring om dit te gebruik mettertyd verander het. Om in 'n ysterlong te wees, beteken oorlewing en vryheid van pyn, maar ten koste van fisiese vryheid. Uiteindelik besluit die gebruiker watter lewe hy moet te midde van metaal, pype en die konstante ritme van die ysterlong.
Foto: Amerikaanse voedsel- en dwelmadministrasie / Wikimedia Commons / Publieke domein
Die ysterlonge het baie pasiënte broodnodige verligting en herstel gebring
1930, Gewilde werktuigkundiges Magazine het die proses beskryf waarin 'n pasiënt 'n ysterlong binnegekom het:
Die pasiënt word op die skuifbed geplaas, in die kas gedruk en die skild word dig toegemaak. 'N Rubberkraag is om die nek van die pasiënt aangebring en pas so styf dat byna geen lug deurlaat nie. 'N Skakelaar word aangeskakel en die kas begin werk.
Marshall Barr , wat die eerste keer in die 1970's 'n ysterlong gebruik het, het gesê dat die ervaring aangenaam was:
Die verligting om nie 'n ventilator op jou mond te hê nie en net plat op jou rug te lê terwyl die asemhaling oorgeneem is, was nogal ontspannend. Dit was rustig, want daar was nie veel te doen in die ysterlong nie ... gewoonlik het jy net jou oë toegemaak en gaan slaap.
In 2016, Jim Costello beskryf sy ervaring met 'n ysterlong nadat hy in die vyftigerjare polio opgedoen het:
Ek het daar gelê en luister hoe die enjin 'n groot blaasbalk pomp, wat die lugdruk binne verander. Dit het 'n gedeeltelike vakuum geskep om my bors op te hef om lug in my longe in te trek en dan positiewe druk om my longe gedeeltelik saam te pers sodat ek kon uitasem.
Ek was nie bang om in daardie kassie te gaan nie. Ek was te siek en het te veel pyn gehad om om te gee. Wat my regtig bang gemaak het, was toe 'n verpleegster of dokter die ysterlong probeer oopmaak het. Aanvanklik kon ek nie asemhaal sodra dit oop was nie en dit het my lewe bang gemaak.
Foto: Jenni Konrad / Flickr / CC BY-NC 2.0
Die ysterlong is in die 1920's uitgevind om diegene wat met polio besmet was, te help
Polio (kort vir poliomyelitis) is veroorsaak deur die poliovirus wat die senuweestelsel verswak. Baie mense wat daaraan blootgestel word, het geen simptome nie, terwyl ander koors, maag en pyn het. In gevalle waar polio betrokke is Ruggraat en breinstam , lei die siekte tot gevoelloosheid, styfheid en uiteindelik verlamming. Totdat Jonas Salk in die vyftigerjare 'n entstof ontwikkel het, was daar min behandelings vir mense met polio.
Polio-uitbrake in die laat 19de en vroeë 20ste eeu is vererger deur stedelike groei na die industriële rewolusie. Tienduisende gevalle is jaarliks ​​aangemeld, en duisende mense sterf aan die siekte. Polio het meestal babas, kinders en bejaardes aangetas, en dokters het min opsies gehad om pasiënte te help wat asem verloor het toe die virus hul bors en buik verlam het.
Harvard-navorsers Philip Drinker en Louis Agassiz Shaw Jr. het 'n toestel ontwikkel wat mense laat asemhaal het in die laat 1920's. Die uitvinding is ontwerp om pasiënte te help om lank genoeg asem te haal sodat hul liggame kan herstel. Drinker en Shaw se tenk respirator is gemaak met 'n elektriese motor, stofsuiers en 'n verseëlde ysterboks. Die Stofsuigapparaat het die pasiënt se longe gedwing om lug in te neem.
Foto: CDC / Wikimedia Commons / Publieke domein
Om in 'n ysterlong te wees, beteken nie isolasie en eensaamheid nie
Mense soos Martha Morgan, Paul Anderson en Mark O'Brien was vasbeslote om 'n volledige, onafhanklike lewe te lei ondanks hul afhanklikheid van ysterlonge.
Wyle Morgan het 'n memoir van haar dekades in 'n ysterlong geskryf Asem: 'n lewe op die ritme van 'n ysterlong . Mary Dalton See , wat in 2005 geregtig was op 'n dokumentêr oor MorganMartha in Lattimore, universiteit toe gegaan het, was ongelooflik goed gelees, aandete gehou en tallose maniere gevind om vriende en nuwe ervarings te maak nadat hulle 'n rekenaar in 1994 gekry het.
Anderson aan CBC Radio gesê :
Aanvanklik het ek gesien dat dit aanpas by die ysterlong of om die ysterlong aan te pas by my begeertes [en] my lewenstyl. Daarom het ek besluit hoe gaan dit met laasgenoemde?
Hy het sy belofte gestand gedoen, aan die kollege studeer en aan die regte skool gegradueer.
O'Brien , 'n digter wat in 1996 die Oscar-bekroonde dokumentêr speelAsemhalingslesse: Die lewe en werk van Mark O'Brien, verwerf 'n baccalaureus- en meestersgraad aan die Universiteit van Kalifornië, Berkeley. As joernalis het O'Brien bygedra tot talle publikasies en verskeie boeke geskryf, waaronderDie man in die ysterlong. Hy gebruik 'n stok om te tik, 'n radio en televisie te gebruik en die bladsye deur te blaai. O'Brien het in sy eie woonstel gewoon, waar deeltydse werkers hom met sommige van sy daaglikse aktiwiteite gehelp het.
O'Brien het dit gesêLos angeles tye :
Ek het besluit dat ek eerder [weg] sou wees as in 'n instansie. Daar is 'n dokter se mite dat gestremdes 24-uur-sorg benodig. As u nooit wil hê dat dinge verkeerd moet loop nie, kan u dit sê, maar ek wil eerder my kanse waag ...
Ek moes die idee aanvaar dat ek in beheer was, wat ek in die begin baie moeilik gevind het. Ek moes my eie maatskaplike werker wees wat saam met vier of vyf verskillende agentskappe gewerk het. Ek moes leer om my nie deur die burokrasieë te laat intimideer nie en om aan te dring, aan te dring, aan te dring en myself regtig 'n pyn in die gat te gee.
Die eerste mense wat die ysterlong gebruik het, was kinders
Philip Drinker en Louis Agassiz Shaw Jr. het hul eerste ysterlongtoetse uitgevoer by katte, maar spoedig vestig hulle hul aandag op die kinders. In 1928 sit hulle 'n 8-jarige meisie met polio in hul toestel Kinderhospitaal in Boston . sy was kan asemhaal na 'n paar minute in die masjien. John Emerson het toe 'n ligter, doeltreffender ysterlong uitgevind.
Met die verspreiding van polio by kinders, Kinderhospitale in stede soos Philadelphia en Chicago, het die toestel binnekort begin gebruik. Hospitale het hele kamers met ysterlonge gebou om gelyktydig verskeie pasiënte te behandel.