Oorspronklike titel Архипела́г ГУЛА́Г
Outeur Aleksandr Solzhenitsyn
Vertaler Geneviève Johannet, José Johannet, Nikita Struve (Frans)
Thomas P. Whitney (Engels)
Uitgewer Éditions du Seuil
The Gulag Archipelago (Russies: Архипела́г ГУЛА́Г, Afrikaans: Die Goelag-argipel) is 'n roman deur die Russiese skrywer Aleksandr Solzhenitsyn. Die boek gaan oor die dwangarbeidskampe vir andersdenkendes wat vervolg word deur die Sowjetregime van die jare ná die Tweede Wêreldoorlog. Alhoewel vonnisse (wat wissel van maande tot jare) van andersdenkendes volgens die Sowjetstrafreg grondig is, is daar baie kritiek dat 'n groot deel van die vervolgde andersdenkendes onskuldig is aan enige werklike misdaad.
Die boek self is in die tydperk tussen 1958 en 1968 as 'n ooggetuieverslag deur Solzhenitsyn geskryf. Solzhenitsyn is oor 'n tydperk van 8 jaar vanaf 1945 tydens die leierskap van Josef Stalin aangehou. Die boek is onwettig versprei as 'n samizdat-werk in die Sowjetunie en word in die Weste in 1973 in Parys gepubliseer. In Rusland is die boek eers in 1989 amptelik uitgereik.
Die titel van die boek verwys na die geïsoleerde "eilande" van kampe wat oor die Sowjetunie versprei is. Goelag kom van die Russiese akroniem vir Главное управление исправительно-трудовых лагерей (Glawnoje Oeprawlenije isprawitelno-troedowich Lagerje), "hoofadministrasie vir straf- en arbeidskampe". Laasgenoemde was die liggaam wat die kampe bestuur het.
Impak op die samelewingWysig
Die boek word beskou as een van die invloedrykste boeke van die twintigste eeu. In die Weste is die dwangarbeidskampe deur baie van die Kommunistiese partye beskou as 'n afwyking wat deur Stalin veroorsaak is, eerder as inherent aan die Sowjetregime. In sy boek verduidelik Solzhenitsyn egter dat Wladimir Lenin die stelsel reeds aan die begin van die vestiging van die Sowetunie gevestig het.
Die Goelag-argipel word nou ook algemeen beskou as deel van die wêreldliteratuur en is in 1999 opgeneem in Le Monde se 100 boeke van die eeu.