• Sweeds-Noorweegse Unie
10 402 070 (88ste)
$674,263 miljard (39ste)
$62 926 (16de)
$621,241 miljard (23ste)
$57 978 (12de)
Gini (2021) 26,8 – laag
Swede (Sweeds: Sverige, [ˈsvæ̌rjɛ], luister (hulp·inligting)), amptelik die Koninkryk Swede (Sweeds: Konungariket Sverige, [ˈkôːnɵŋaˌriːkɛt ˈsvæ̌rjɛ], luister (hulp·inligting)), is met 'n oppervlakte van 450 295 vierkante kilometer en 'n bevolking van sowat 10,4 miljoen die grootste van die Skandinawiese lande. Die hoofstad en grootste stad is Stockholm. Swede is 'n konstitusionele, erflike monargie met koning Carl XVI Gustaf as seremoniële staatshoof en 'n parlementêre demokratiese regeringstelsel met 'n eenkamerparlement, die Riksdag.
Volkslied en nasionale simbole[wysig | wysig bron]
Wiking-tydperk en kerstening[wysig | wysig bron]
Stigting van die Koninkryk Swede[wysig | wysig bron]
Die Hansetydperk[wysig | wysig bron]
Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Hanse.
Die Kalmarunie[wysig | wysig bron]
Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Kalmarunie.
Die Wasa-tydperk[wysig | wysig bron]
Swede as 'n Noord-Europese groot moondheid[wysig | wysig bron]
Die Groot Nordiese Oorlog (1700–1721)[wysig | wysig bron]
Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Groot Nordiese Oorlog.
Die Vryheidstydperk (1719–1772)[wysig | wysig bron]
Die Gustaviaanse tydperk (1772–1809)[wysig | wysig bron]
As gevolg van Napoleon Bonaparte se Empire-stelsel, wat 'n Franse oorheersing van talle Europese lande beteken het, is die Franse maarskalk Jean Baptiste Bernadotte in 1810 as Karl XIV Johan tot Sweedse troonopvolger gekies. Hy het die land tussen 1818 en 1844 regeer en in reaksie op sy oorwegend konserwatiewe beleid het gedurende sy heerskappy 'n sterk liberale opposisie begin ontwikkel. Die invoering van die algemene skoolplig en die volkskool was een van die beduidendste prestasies in hierdie periode. Sy seun en opvolger Oskar I het ondanks sy nou politieke bande met Engeland die Skandinawistiese beweging bevorder. Tydens die Duits-Deense konflik het Swede gevolglik 'n militêre konvensie met Denemarke onderteken. Die Sweedse grense is in 1855 deur Frankryk en Engeland gewaarborg. Sowel onder Oskar I asook sy seun Karl XV (1859–1872) het die liberalisme 'n sterk invloed op die regeringsbeleid uitgeoefen. Die afskaffing van die gildestelsel, die erkenning van die vryheid van beroep in 1846, die bevordering van die vryehandel sedert die 1850's en 1860's, die invoering van selfregerende plaaslike owerhede en 'n hervorming van die parlement in 1866, waardeur die ou statekamer deur 'n moderne tweekamerstelsel vervang is, was beduidende ekonomiese en politieke mylpale.
Steun vir linkse regerings en organisasies[wysig | wysig bron]
Die laat 20ste en vroeë 21ste eeu[wysig | wysig bron]
Die Russiese inval in Oekraïne in 2022 het in beide Swede en Finland tot 'n spoedige herbesinning oor albei lande se tradisionele militêre neutraliteit gelei. Nadat herhaaldelike meningspeilings 'n toename vir 'n NAVO-lidmaatskap getoon het, het op 17 Mei 2022 die Sweedse regering saam met sy Finse eweknie 'n aansoek vir lidmaatskap ingedien, wat op 18 Mei by die NAVO-hoofkantoor in Brussel aan die sekretaris-generaal Jens Stoltenberg oorhandig is.
Bevolkingsregister[wysig | wysig bron]
Demografiese ontwikkeling in die 20ste eeu[wysig | wysig bron]
Die werkloosheid tydens die Groot Depressie van die dertigerjare het met laer geboortesyfers gepaardgegaan en die jaarlikse bevolkingsgroei het afgeneem tot 0,3 persent. Die demografiese ontwikkeling het destyds die aanleiding gegee tot 'n nasionale gesinsbeleid wat daarop gemik was om die situasie van vroue te verbeter en beroeps- en gesinslewe met mekaar te versoen. Gunnar Myrdal se werk oor die Sweedse demografiese krisis, Kris i befolkningsfrågan, wat in 1935 verskyn het, het 'n belangrike rol by die formulering van die nuwe beleid gespeel.
Immigrasie en multikulturele samelewing[wysig | wysig bron]
In 2008 het sowel die aantal immigrante (101 071) asook die aantal emigrante (meer as 45 000) 'n nuwe rekordvlak bereik. Die grootste groepe immigrante was Sweedse burgers wat voorheen in die buiteland werksaam was, naas Irakis, burgers van Nordiese buurlande en Pole. Die emigrasiesyfers was in 2007 en 2008 die hoogstes sedert die groot emigrasiegolwe na Noord-Amerika in die vroeë 20ste eeu. 54 persent van alle emigrante in 2007 was buitelanders wat hulle vroeër in Swede gevestig het. Die ander 46 persent was merendeels Sweedse burgers wat hulle in die buurlande Noorweë, Denemarke en Finland gevestig het.
Gesinstruktuur[wysig | wysig bron]
Die eerste minister (statsminister) word deur die Ryksdag benoem. Hy benoem op sy beurt die ministers (stadsråden) van sy regering. Sedert November 2021 word die land deur 'n minderheidsregering onder die Sosiaaldemokrate geregeer. Die amp van eerste minister word beklee deur Magdalena Andersson (S).
As strukturele sterktes van die Sweedse ekonomie word veral die hoogs ontwikkelde infrastruktuur, die betreklik hoë persentasie ekonomies aktiewe vroue, die groot persentasie Sweedse werknemers wat hoër opleiding voltooi het, aansienlike beleggings in menslike kapitaal, navorsing en ontwikkeling asook die relatief lae belasting op bedryfsinkomste uitgewys. Daarenteen word die uitgebreide werkloosheidskoers (onder meer onder jeugdiges – 17,8 persent in 2017), die groot getal vroeg afgetredenes en langtermynsiekes en hoë prysvlakke as gevolg van die markmag wat 'n relatief klein aantal groot ondernemings in bepaalde sektore soos die bou- en voedselbedryf en staatsmonopolies soos dié op drank.
Die huidige ekonomiese welvaart van Swede is 'n fenomeen wat eers ná die Tweede Wêreldoorlog ontwikkel het. In vergelyking met ander Europese gebiede was die land ten opsigte van sy topografie, geologie en klimaat eeue lank benadeel en het net danksy verbeterde verbouingsmetodes in die landbousektor, tegniese vooruitgang en die invoering van tegniese kommunikasie- en vervoermiddels sedert die middel van die 19de eeu 'n vinnige modernisering en industrialisering beleef.
Nogtans het die Sweedse ystererts- en kopervoorrade al in die Middeleeue 'n belangrike rol vir die inheemse en Europese ekonomie gespeel. Die kopermyn in Falun was vanaf die jaar 1280 die beduidendste in Europa wat van Swede 'n belangrike moondheid gemaak het. Die ysterertsontginning het in die 14de eeu in Sentraal-Swede begin; later is ystertertsmyne ook in die noorde van die land geopen. Omstreeks 1750 het Swede sowat 40 persent van die wêreldproduksie opgelewer. Hierdie aandeel het intussen tot sowat twee persent gedaal, tog bly Swede steeds een van die belangrikste uitvoerders van ystererts. Die land beskik oor 90 persent van alle Europese voorrade van ystererts van gehalte. Die baie hoë kwaliteit van die plaaslike ystererts het ook van Sweedse staal 'n gewilde uitvoerproduk gemaak.
Die grootskaalse uitvoer van ystererts, hout en pulp het 'n gesonde basis vir die verdere ekonomiese ontwikkeling van die land geskep. Swede het genoeg buitelandse valuta verdien om gevorderde tegnologieë en gesofistikeerde nywerheidsgoedere in te voer en geleidelik begin om ook self nuwe nywerheidsprodukte te ontwikkel. Die eerste tafeltelefoon is deur Lars-Magnus Ericsson gebou; Sven Wingquist het die ontwerp en gehalte van moderne koeëllaers verbeter; Alexander Lagerman het 'n nuwe masjien vir die massavervaardiging van vuurhoutjies ontwikkel; Alfred Nobel het 'n patent vir dinamiet ontvang; Baltzar von Platen het die eerste gasaangederwe koelmasjien gebou en Gustaf de Laval het bekendheid as die uitvinder van die moderne melkskeier verwerf.
Die industriële ontwikkeling het sy hoogtepunt teen die middel van die 1960's bereik, terwyl die aantal werknemers in die nywerheidsektor sedert die 1970's ten gunste van die dienssektor afgeneem het. In 2003 was 2,1 persent van die werknemers in die landbou werksaam, 22,6 persent in die nywerheid- en 75,1 persent in die dienssektor.
Die Sweedse welvaartstaat[wysig | wysig bron]
Die eerste fase, wat omstreeks 1870 begin en tot die 1960's geduur het, was gekenmerk deur 'n liberale ekonomiese beleid waarby die staat die vryemark net soos die gesondheids- en onderwysstelsel en die land se infrastruktuur met sy vooruitstrewende wetgewing ondersteun en ontwikkel het. Die totale staatsuitgawes – gemeet as aandeel aan die bruto binnelandse produk (BBP) – was in 1960 nog so hoog soos dié van die Verenigde State. Tydens hierdie fase het Swede, gemeet aan die bruto binnelandse produk per capita, van een van die armste lande in Wes-Europa tot die derde welvarendste ontwikkel.
'n Belangrike kenmerk van die Sweedse model was die noue samewerking tussen die regering, werkgewers en werknemers. Die Sosiaal-Demokratiese Party het hierdie samewerking as die enigste konstruktiewe manier beskou waarop die ontwikkeling tot 'n welvaartstaat moontlik sou wees. Die Sosiaal-Demokrate het hierby voordeel getrek uit die feit dat die land se nywerheidsektor deur 'n klein aantal welvarende gesinne oorheers is (waaronder die Wallenbergs wat nog steeds 'n leidende dinastie van nyweraars is) wat bereid was om Swede se ekonomiese en maatskaplike model saam met die regering te beplan. Daarnaas het die Sosiaal-Demokrate die land vanaf 1932 dekades lank geregeer – met die uitsondering van twee periodes tussen 1976 en 1982, en tussen 1991 en 1994 – en sodoende vir politieke stabiliteit gesorg.
Die Sweedse welvaartsmodelstaat het sowel die posisie van vakbonde asook dié van werkgewers versterk. Nadat die eerste derde van die 20ste eeu deur 'n groot aantal stakings gekenmerk was, het vakbondleiers en nyweraars in 1938 in Saltsjöbaden naby Stockholm byeengekom om 'n historiese ooreenkoms te sluit. Die vakbonde het hulself daartoe verplig om stakings en ander maatreëls vroegtydig aan te kondig, terwyl die werkgewers ingestem het om meer regte aan werknemers te gee. Die ooreenkoms is in 1940 onderteken en die Sweedse nywerheidsektor het oor die volgende dekades vinnig ontwikkel sonder om deur stakings of nasionaliserings ontwrig te word. Ná die Tweede Wêreldoorlog was werkloosheidsyfers uiters laag, die privaatsektor was mededingend en winsgewend, terwyl korporatiewe belasting met sowat 28 persent een van die laagstes in Europa was.
Die tweede fase het van 1960 tot 1985 geduur. In hierdie periode het Swede steeds aan sy vryemarkbeleid vasgehou, die hoofimpuls van die destydse beleid was egter die bou van 'n omvattende welvaartstelsel. Die staatsuitgawes as aandeel van die BBP het gevolglik skerp gestyg van 30 persent in 1960 tot 'n rekordsyfer van byna 65 persent in die laat 1980's. In dieselfde tydperk is die maksimale persoonlike inkomstebelasting vir die meeste voltydse werknemers van 40 tot tussen 65 en 75 persent verhoog.
Swede se ekonomiese prestasie was in hierdie tydperk middelmatig – die BBP per capita was tussen 1970 en 1995 18 persent laer as dié van die welvarendste OESO-lidstate en Swede is net as die 17de rykste land in die OESO gelys.
Die Sweedse Minister vir Volhoubare Ontwikkeling, Mona Sahlin, het op 7 Februarie 2006 'n regeringsplan aan die publiek bekend gestel waarvolgens Swede teen 2020 die eerste "olievrye ekonomie ter wêreld" sal wees. Die toekomstige energiebeleid sal op die uitbou van hernubare energiebronne, veral die gebruik van bioenergie deur middel van houtverwerking, windkrag, golfkrag (branderkrag) en biogas, konsentreer. Die ontwikkeling van effisiënte tegnologieë ter vermindering van die energieverbruik is 'n tweede hoofdoelwit.
In 2008 het Swede nog sowat 'n derde van sy energie uit fossielbrandstowwe opgewek – veral die vervoersektor is sterk afhanklik van ru-olieinvoere. Kernkrag- en waterkragsentrales lewer respektiewelik die helfte van alle krag op wat in die land opgewek word. Die Sweedse energieverskaffer Vattenfall het in Mei 2006 aangekondig dat hy groot bedrae aan die uitbou van windkrag sal bestee. Die vermoë van sy windkragaanlegtes sal van 7 terawattuur in 2006 tot 17 terawattuur in 2016 uitgebou word.
Die Olimpiese Stadion in Stockholm is ter geleentheid van die Olimpiese Somerspele 1912 opgerig
Die voormalige nommer-een-tennisspeler Björn Borg
Sportaktiwiteite is 'n nasionale beweging aangesien die helfte van die bevolking by sportaktiwiteite betrokke is. Die twee gewildste sportsoorte is sokker en yshokkie. Tweede na sokker is perdesport (waaraan meestal vroue deelneem) met die naasmeeste deelnemers. Daarna volg gholf, oriëntasieloop, gimnastiek, baan en veld, asook die spanspoorte yshokkie, handbal, floorball, basketbal en bandy in terme van deelnemers. Van die bekendste Sweedse tennisspelers sluit in Björn Borg, Thomas Johansson en Robin Söderling.
Die Sweedse nasionale mansyshokkiespan, met die bynaam Tre Kronor (Sweeds: "drie krone"; die nasionale span simbool van Swede), word as een van die beste in die wêreld beskou. Die span het die wêreldkampioenskap nege keer gewen, wat hulle derde in die medaltabel van alle tye plaas. Tre Kronor het ook die goue medalje tydens die Olimpiese Winterspele in 1994 en 2006 gewen. In 2006 het Tre Kronor die eerste nasionale yshokkiespan geword wat beide die Olimpiese en Wêreldkampioenskap in dieselfde jaar gewen het. Die Sweedse nasionale sokkerspan was veral in die verlede tydens die Sokker-Wêreldbeker suksesvol, tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1958 het die gasheer as naaswenner ná Brasilië geëindig, en twee keer derde, in 1950 en 1994.
Swede het die Olimpiese Somerspele 1912, die ruitersportwedstryde tydens die Olimpiese Somerspele 1956, die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1958 en die Paralimpiese Winterspele 1976 aangebied. Ander belangrike sporttoernooie wat in Swede gehou is, sluit in die Europese Sokkerkampioenskap 1992, FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi vir vroue in 1995, Wêreldatletiekkampioenskap 1995, Europese Vrouesokkerkampioenskap 2013 en verskeie toernooie in yshokkie, ysbal, atletiek, ski, bandy, kunsskaats en swem.
↑ (en) "Surface water and surface water change". OESO. Besoek op 15 Junie 2022.
↑ (sv) "Befolkningsstatistik". Statistiek Swede. 18 Augustus 2021. Besoek op 15 Junie 2022.
↑ (sv) "Population Statistics". Statistiek Swede. Besoek op 15 Junie 2022.
↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 (en) "Sweden". Internasionale Monetêre Fonds. April 2022. Besoek op 15 Junie 2022.
↑ (en) "Human Development Report 2020" (PDF). United Nations Development Programme. 2020. Besoek op 15 Junie 2022.
↑ (en) "Gini coefficient of equivalised disposable income – EU-SILC survey". Eurostat. Besoek op 15 Junie 2022.
↑ (de) "NATO-Beitritt als Schutzschild in Reichweite". Österreichischer Rundfunk. 9 April 2022. Besoek op 15 Junie 2022.
↑ (de) "Beitrittserklärung unterzeichnet: Schweden beantragt Aufnahme in NATO". Tagesschau. 17 Mei 2022. Besoek op 15 Junie 2022.
↑ (de) Helena Gries, Lukas Zigo, Sonja Thomaser, Nadja Austel, Vincent Büssow, Christian Stör (18 Mei 2022). "NATO-Beitritt: Schweden und Finnland bekommen Unterstützung". Frankfurter Rundschau. Besoek op 15 Junie 2022. AS1-onderhoud: meer as een naam: authors list (link)