Ons spandeer baie tyd oor die toekoms. Ons kan dinge vir ure beplan. "Ek sal eers hierdie saak doen, dan is dit uiteindelik die derde. Of sal dit vinniger wees om dit in omgekeerde volgorde te doen? Of dalk moet ek dit op verskillende dae doen?"
Heen en weer beweeg ons gedagtes en probeer om te besluit wat om te doen. "Ek gaan na hierdie kollege, doen werk aan die een en stuur dan my resume om die werk wat ek nog altyd wou hê, te land." Of, vir Dharma-praktisyns, terwyl ons 'n retraite doen, dagdroom ons oor al die ander praktykgeleenthede wat voor ons lê. "Hierdie onderwyser lei 'n toevlug in die berge. Ek kan daarheen gaan en hierdie diepgaande oefening leer. Dan gaan ek na hierdie ander toevlugsentrum en doen 'n lang retraite. As dit klaar is, sal ek gereed wees vir 'n privaat hermitage. " Geen oefening word nou gedoen nie, want ons is besig om al die wonderlike leerstellings te beplan wat ons gaan ontvang en terugkom wat ons in die toekoms gaan doen.
Onrealistiese verwagtinge vir die toekoms
Om die toekoms te voorsien, skep ons idealistiese drome. "Die regte man / vrou sal verskyn. Hy / sy sal my perfek verstaan ​​en dan voel ek heeltemal." "Hierdie werk sal my volkome vervul. Ek sal vinnig slaag en nasionaal erken word as uitstekend in my veld." "Ek sal bodhichitta en leegheid besef en dan 'n groot Dharma-onderwyser word met soveel dissipels wat my liefhet."
As gevolg hiervan loop ons aanhangsel wild, en ons ontwikkel onrealistiese verwagtings wat ons teleurgesteld maak oor wat is. Daarbenewens skep ons nie die oorsake om die dinge wat ons voorstel, te doen nie, want ons sit vas in ons kop en stel dit net voor.
Bekommerd oor die toekoms
Ons toekomstige herkouings kan ook met bekommernis rondbeweeg. 'Wat as my ouers siek word?' "Wat as ek my werk verloor?" "Wat as my kind probleme het?" In die skool is ons dalk nie baie goed met kreatiewe skryfwerk nie, maar in ons koppe droom ons fantastiese dramas en horror stories op. Dit lei tot 'n verhoogde stresvlak, aangesien ons angstig tragedies verwag wat gewoonlik nie voorkom nie.
Ons bekommernisse kan rondom die toestand van die wêreld soom. "Wat gebeur as die ekonomie plummets? As die osoonlaag steeds toeneem? As terroriste die land oorneem? As ons ons burgerlike vryhede verloor, veg ons terrorisme?" Hierdeur lei ons kreatiewe skryfvermoë ook tot fantastiese scenario's wat dalk of mag nie gebeur nie, maar ons kan ook onsself in 'n toestand van ongekende wanhoop werk. Dit lei op sy beurt dikwels tot woede in die magte wat of alternatief tot apatie is, en dink eenvoudig dat aangesien alles vrot is, niks doen nie. In beide gevalle is ons so donker dat ons verwaarloos om opbouende op te tree op maniere wat probleme verhelp en goedheid skep.
Die Teenwoordigheid: die lewe gebeur hier en nou
Die enigste keer wat ons ooit moet lewe, is nou. Die enigste keer dat die geestelike praktyk gedoen word, is nou.
As ons liefde en deernis gaan kweek, moet dit in die huidige oomblik wees, want ons leef nie in enige ander oomblik nie. Dus, al is die huidige voortdurend verander, is dit alles wat ons het.
Die lewe gebeur nou. Ons verlede glories is eenvoudig dit. Ons verlede seer gebeur nie nou nie. Ons toekomstige drome is bloot toekomstige drome. Die toekomstige tragedies wat ons opdoen, bestaan ​​nie in hierdie tyd nie.
Thubten Chodron bied praktiese tegnieke om ons te help om 'n ruimer perspektief op verhoudings te kry, om onsself te bevry om ander te blameer vir ons probleme, en leer om ter plaatse te wees en verantwoordelikheid vir ons lewens te neem. "Hierdie boek help om ... vrede en tevredenheid te vind deur 'n praktiese toepassing van die leer van die medelydende Boeddha. Ven Thubten Chodron het 'n wye verskeidenheid situasies gekies wat ons in die daaglikse lewe ervaar en het verduidelik hoe om dit te hanteer van 'n Boeddhistiese oogpunt, in woorde wat maklik verstaanbaar is. " - Sy Heiligheid die Dalai Lama
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Die skep van Realiteite > Waar is jy nou? Hemel, Hel of Limbo?