Die slagoffers van gebroke huise ly. Die verlate vrou wat verwerp is deur haar man vir ‘n ander vrou. Die man wat die liefde van ‘n vrou verloor het. Die kinders wat hulle sekuriteit verloor het.
Wanneer jy diep seergemaak is – kan geen mens op hierdie aarde die innerlike vrese en diepste pyn stil nie. Selfs die beste vriende kan nie werklik die stryd waardeur jy gaan of die wonde wat jou toegedien word verstaan nie.
Wat die seerste maak, is dat jy weet dat jou liefde vir God sterk is – maar jy kan skynbaar nie verstaan wat Hy in jou lewe probeer doen nie. Jy sou kon verstaan waarom gebede onverhoor bly indien jy koud teenoor Sy liefde was. As jy van God af weggeloop het, sou jy waarskynlik kon verstaan waarom die toetse en ernstige beproewings aanhou kom. As jy ‘n volslae sondaar was wat die dinge van God verag het, sou jy jouself sover kon bring om te glo jy verdien om sleg seergemaak te word. Maar jy hardloop nie weg nie – jy verwerp Hom nie op enige manier nie. Jy verlang om Sy volmaakte wil te doen. Jy smag daarna om Hom te dien met alles wat binne-in jou is. En dit is waarom jou seerkry so verlammend is. Dit laat jou voel of daar iets verskriklik verkeerd is met jou. Jy bevraagteken jou geestelike diepte; en soms, bevraagteken jy selfs jou gesonde verstand. Van iewers af diep binne-in jou, fluister ‘n stem, “Miskien is ek op een of ander manier foutief! Miskien word ek so diep seergemaak omdat God nie veel goed in my kan raaksien nie! Ek moet so buite Sy wil wees, dat Hy my moet tugtig om my gehoorsaam te maak.”
Dit is alles goed en wel, maar dit is prediking wat gewoonlik kom van Christene wat nog nooit baie lyding in hulle eie lewens geken het nie. Hulle is soos Job se “baba-oppassers,” wat al die antwoorde geken het – maar wat sy pyn nie kon verlig nie. Job het van hulle gesê, “Julle is almal geneeshere sonder waarde.” Dank God vir vriende wat goed bedoel, maar as hulle jou pyn vir slegs een uur kon beleef, sou hulle hul deuntjies verander het. Stel hulle net een keer in jou plek, om te voel wat jy voel, die innerlike pyn te ly wat jy ly en dan sou hulle vir jou sê, “Hoe op die aarde kan jy dit hanteer? Ek sou nie kon hanteer waardeur jy gaan nie.”
Wanneer jy ly, sal tyd slegs die pyn vererger. Dae en weke gaan verby en die lyding duur voort. Die seer wil nie weggaan nie, maak nie saak wat die kalender wys nie. Tyd mag die pyn dieper in die verstand indruk, maar een herinnerinkie kan dit na vore bring.
Dit is waar dat die Here die wat Hy liefhet tugtig. Maar tugtiging is net vir ‘n tydperk en is nie bedoel om ons te laat skade ly nie. God is nie die outeur van die verwarring in jou lewe nie. Jy ook nie. Dit is menslike gebrek. Dit is die vyand wat onkruid saai in jou veld van onderneming. Dit is die misleiding in iemand anders naby jou wat geloof in God verloor het. Die vyand probeer ons seermaak deur ander mense, net soos hy probeer het om Job seer te maak deur ‘n ongelowige vrou.
Jou hemelse Vader waak oor jou met ‘n onwrikbare oog. Elke beweging word gemonitor. Elke traan word opgevang. Hy identifiseer met al jou pyn. Hy voel alle hartseer. En Hy weet wanneer jy aan genoeg teistering deur die vyand blootgestel was. Hy tree in en sê, “Genoeg!” wanneer die hartseer en pyn jou nie langer nader aan die Here trek nie – wanneer dit, in plaas daarvan, begin om jou geestelike lewe af te breek – beweeg God in. Hy sal nie toelaat dat ‘n vertrouende kind van Hom ondergaan omdat Hy te veel pyn en angs in sy siel het nie. Wanneer die hartseer begin werk tot jou nadeel – wanneer dit begin om jou groei te verhinder – moet God optree en jou vir ‘n rukkie uit die stryd lig. Hy sal nooit toelaat dat jy verdrink in jou trane nie. Hy sal nie toelaat dat jou hartseer jou verstand laat agteruitgaan nie. Hy belowe om betyds te kom, om jou trane af te vee en vir jou blydskap in plaas van hartseer te gee. God se Woord sê, “Saans vernag die geween, maar smôrens is daar gejuig” (Psalm 30:6).
‘n Vrou wat ‘n mastektomie deurgegaan het, het ‘n boek geskryf, genaamd, “Eers Huil Jy.” Onlangs het ek met ‘n vriend gepraat wat ingelig is dat hy terminale kanker het, “Die eerste ding wat jy doen,” het hy gesê, “is om te huil totdat daar geen trane meer oor is nie. Dan begin jy nader aan Jesus te beweeg, totdat jy weet Sy arms hou jou styf vas.”
4.Oortuig jouself dat jy sal oorleef – jy sal daaruit kom – dat, lewend of dood, jy behoort aan die Here!
Jy kan jouself nie help nie! Jy kan die pyn en hartseer nie keer nie. Maar ons geseënde Here sal na jou toe kom – en Hy sal Sy liefdevolle hand onder jou plaas en jou uitlig om weer in die hemelse plekke te sit. Hy sal jou verlos uit die vrees vir die dood. Hy sal Sy eindelose liefde aan jou openbaar.
Kyk op! Bemoedig jouself in die Here. Wanneer die mis jou omring en jy nie jou weg uit jou dilemma kan sien nie – leun terug in die arms van Jesus en vertrou Hom bloot. Hy moet dit alles doen! Hy wil jou geloof hê – jou vrymoedigeid. Hy wil hê jy moet hardop huil – “Jesus het my lief! Hy is met my! Hy sal my nie teleurstel nie! Hy werk dit nou alles uit! Ek sal nie terneergedruk wees nie! Ek sal nie verslaan wees nie! Ek sal nie ‘n slagoffer van Satan wees nie! Ek sal nie my verstand of my rigting verloor nie! God is aan my kant! Ek het Hom lief – en Hy het my lief!”