“Die week se swaar reën het gister sy tol op Kaapse paaie geëis en vandag lê moontlike donderbuie en erge koue voor. Behalwe dat dit nóg gaan reën en waarskynlik op die hoë pieke gaan sneeu, styg die kwik op min plekke in die provinsie vandag bo 13 °C. Die son maak eers Sondag net ’n vinnige gasverskyning voordat die reën Maandag voortduur” (Die Burger)
Op pad van Piekenierskloof na Stellenbosch sien ons die donker reen en sneeu wolke oor die berge en plek-plek kan ons die sneeu op die bergpieke sien lê. Dis maar erg koud en renerig. Ons trek weg in die reen, en later klaar dit darem op sodat die son plek-plek skyn. Ons ry tot in Stellenbosch waar ons 'n paar dae sou oorbly.
Ons boottrip is van die baan. Ons is belowe dat ons volgende naweek wel 'n plek op die boot sal he. Later die aand bel ons vir Trevor Hardaker, en hy deel ons mee dat ons wel more (Sondag) sou uitgaan en dat ons hom in Simonstad se hawe moet ontmoet. Ons hoor agterna die kinders het die hele nag gebid dat ons weer veilig sou terugkeer en hul kon nie glo dat ons wel die boottrip sou meemaak nie !
Nadat die weer oornag opklaar, vertrek ons net na 07:00 vanaf Simonstad met die Zest 11, 'n torpedo-boot uit die Tweede Wereld-oorlog om seevoels te gaan soek. Ons gidse was Trevor Hardaker, John Graham en Peter Ryan. Ons is twaalf pasasiers, die skipper, die drie gidse en 'n bemanningslid op die boot. Aanvanklik was die see redelik kalm en is die deinings nie te erg nie. Die see rondom Kaap Punt was maar rof, maar ons het gelukkig waterdigte klere saamgebring. Die sproei is lasting, maar ons bly redelik droog. Aangesien ons meegedeel is dat die see later rof gaan word, is ons kameras veilig onder in die ruim gelaat. Ons ry verby Kaap punt en kry na 3½ uur se ry ver die diepsee in suid van Kaap Punt ‘n vissersboot besig om vis te vang. Daar is letterlik duisende voels wat aas agter die boot aan. Ons volg die vissersboot vir sowat twee ure en het genoeg tyd om die voels te bekyk. Die gidse wys die verskillende voels wat teen 'n dik spoed verby ons vlieg vir ons uit, maar die boot skommel so dat dit moeilik is om fotos te neem. Daar is ook nie tyd om name af te skryf nie, en die boekie sal in elk geval nat spat.
Voor ons omdraai terug Simonstad toe, bedien hul toebroodjies en koeldrank vir die aanwesiges. Een Fransman wat die helfte van die tyd katte geskiet het, het liewers niks ge-eet nie.
Die weerburo beloof sonskyn, en ons gaan na Kirstenbosch om te kyk of ons die Oranjebors Suikerbekkie te siene kan kry. Ons ry van Stellenbosch en hoe nader ons aan Kirstenbosch kom, hoe meer trek die wolke saam. Ons betaal ons toegangsgelde en begin om deur die tuine te stap. 'n Onbegonne taak om vir 'n spesifieke voel in die groot tuine te soek. Ons kry 'n buitelandse toeris wat ook met 'n verkyker rondloop, en begin gesels. Sy vertel dat sy ;n rukkie gelede die Suikerbekkie in die Protea Tuin gesien het. Ons kry aanwysings hoe om daar te kom, en kies koers daarheen.
Langs die pad daarheen stap ons verby 'n boom waar 'n mannetjie Gevlekte Oor Uil (Spotted Eaghle Owl) op die tak sit en slaap en sy wyfie op die nes onder die boom, net agter 'n paar groot rotse, sit..