Atletiek: wat dit is en watter dissiplines dit insluit - Soektogte - 2022
L 'Atletiek bevat 'n aantal dissiplines wat in die volgende drie makro-kategorieë gegroepeer kan word: hardloop, spring en gooi.
Die meeste atletiekdissiplines is oorspronklik in antieke Griekeland. In die eerste uitgawe van die Olimpiese Spele, wat dateer uit 1896, is atletiek onder die beoefen dissiplines ingesluit en was dit sedertdien nog altyd deel van die Olimpiese program.
Die rit bied goed 14 verskillende dissiplines in Olimpiese baan- en veldprogram, word byna almal geoefen spoor met die uitsondering van die marathon wat op die pad plaasvind.
Daar hardloop in atletiek tel hy in 4 sub-kategorieë: naellope, hekkies, middel- en landloop.
1) Atletiek: naelloop
Spoedwedrenne is beslis die mees fassinerende en gewildste in die atletiekpanorama. Dit bevat vyf dissiplines: 100 m, 200 m, 400 m, 4 × 100 m en 4 × 400 m.
Wat hierdie vakgebiede gemeen het, is die tipe vertrek wat plaasvind deur die gebruik van beginblok.
In atletiek bestaan ​​sprintwedrenne uit vier fases: uitgang uit die blokke, versnelling, instandhouding van spoed en vertraging.
Om die blok te verlaat, is noodsaaklik in naelloopatletiekkompetisies, veral op 100 en 200 meter.
Die atleet moet so vinnig as moontlik uitklim deur op die skeidsregter se skoot te reageer.
Vir 'n goeie begin van die blokke, beveel ek aan om die steun twee trappe aan die linkerkant en drie aan die regterkant te plaas, of andersom.
In die versnellingsfase moet die atleet sy maksimum spoed bereik, natuurlik sal dit op 400 m laer wees as 100 m, anders loop u die kans om nie u wedloop te voltooi nie!
In hierdie fase hardloop u op 'n taamlike uitgestrekte manier en gebruik u soveel as moontlik krag met u arms en bene. Dit is baie belangrik om 20/30 m laag by die liggaam te bly.
Gedurende die spoedonderhoudsfase sal u 'lig' moet hardloop om die pas so lank as moontlik te hou.
Uiteindelik sal u die vertraagingsfase in die gesig staar wat in alle soorte atletiek-naellope voorkom en word veroorsaak deur die toename in melksuur, 'n stof wat deur ons liggaam gegenereer word wanneer die spiere onder spanning verkeer.
2) Atletiek: hindernisse
In atletiek sluit die hindernisbaan die volgende dissiplines in: 110 uur (100 uur vir vroue) en 400 uur.
In hierdie spesialiteit moet die atleet die hindernisse wat tydens die kursus gevind is, oorkom. Hierdie tegniese gebaar word omskryf gedeelte.
Dit is baie belangrik vir die atleet om nie die wedloop tydens die gang te onderbreek nie. Om hierdie doel te bereik, sal hy moet probeer om nie te hoog te spring nie, terwyl hy die wedloop soveel as moontlik hou as hy die hindernis oorkom.
In die 110 uur is daar 10 hindernisse op die baan, elk met 'n hoogte van 1.067 m vir die absolute kategorie.
Die eerste hindernis is 13,72 m van die beginlyn af, terwyl die volgende 9,14 m verder is.
Soos hierbo gesien vir die naelloop atletiek kompetisies selfs in 110 uur vind die begin met die blok plaas.
Elke hindernis word deur die drie fases geslaag: aanval, vlug en landing.
Aan die begin neem atlete gewoonlik 7/8 treë voordat hulle die eerste hindernis slaag, en probeer altyd om die bolyf laag te hou. Dit is belangrik dat die atleet danksy die ritme leer om die eerste hindernis te voel.
In die 100 uur vrouens is die struikelblokke altyd 10 m hoog 0,840 m, die eerste hindernis is 13 m weg, terwyl die volgende 9,5 m uitmekaar is.
Die 400 uur is die langste afstand in die kategorie in atletiek. Die struikelblokke is altyd 10, maar meer verwyderd van mekaar.
Die eerste hindernis word 45 m van die beginlyn af geplaas, terwyl die volgende 9 met 35 m van mekaar af is.
Die hoogte van die hindernisse is 0,762 m vir vroue en 0,914 m vir mans.
Wat die 400 verdiepings betref, vind die vertrek ook in hierdie geval vanaf die blok plaas.
3) Atletiek: middelafstand
In atletiek word middelafstandkompetisies in 3 verskillende subkategorieë verdeel: vinnige middelafstand, suiwer middelafstand en verlengde middelafstand.
In die vinnige middelafstandbaan is die 800 en 1500 m-wedlope ingesluit, in die suiwer middelafstand is die 3000 heinings en die 3000 m, uiteindelik is daar in die verlengde middelafstand die 5000 en 10000 m.
Al hierdie vakgebiede het gemeen dat dit op die baan uitgevoer word.
Anders as sprint- en hindernisbaan- en veldbyeenkomste, hardloop die atlete almal in die eerste baan.
Die wegspringposisies is dieselfde as in die 400 m, ons begin twee per baan en na 100 m konvergeer al die atlete in die eerste baan.
4) Atletiek: landloop
Die marathon is 'n wedloop met 'n totale aërobiese bydrae oor 'n afstand van 42,195 km en is verreweg die langste Olimpiese ren in atletiek.
Die marathon loop geheel en al op die baan, waar die laaste 352 m gehardloop word.
In atletiek is die springkompetisies word verdeel in twee kategorieë: spring in verlenging is spring in hoogte.
1) Atletiek: spring in verlenging
Uitbreidingspronge is verspring- en driesprongkompetisies.
In die verspring neem die atleet 'n lang lopie tot by die kolfblad, waar hy in die gat gevul met sand spring.
Die lengte van die sprong word vanaf die stopas gemeet.
Die verspring bestaan ​​uit 4 fases: ophardloop, opstyg, vlieg, landing.
Die aanloop is volgens die atlete se diskresie en wissel tussen 30 en 45 meter.
Gedurende die opstyg- en vlugfase is dit belangrik om in gedagte te hou om die hoogte na bo te soek om so lank as moontlik te spring.
Die landingsfase is noodsaaklik vir hierdie atletiekdissipline, die eerste deel van die liggaam wat die grond raak, is die hakke en die bolyf moet oor die voetspore links beweeg.
Op hierdie manier vermy u die verlies van kosbare sentimeter deur agteruit te val.
Volgens die regulasies is die sprong nietig wanneer:
Die atleet raak die grond wat na die opstyglyn geleë is sonder om te spring
Die atleet spring agter die doodlyn aan
Die atleet keer terug na die beginlyn nadat hy die sprong uitgevoer het
Die atleet voer 'n salto uit
Die driesprong is soortgelyk aan die verspring met die verskil dat die atleet na die doodsone drie opeenvolgende spronge maak.
2) Atletiek: spring in hoogte
Die hoogspronge is die hoogspring en die paalsprong.
In die hoogspring moet die atleet na 'n kort draai spring om die balk wat voor die matras geplaas is, te oorkom.
Aanvanklik word die balk op 'n beskeie hoogte geplaas en kies die atleet wanneer hy aan die wedloop wil deelneem.
Na drie opeenvolgende onsuksesvolle spronge word die atleet uitgeskakel, van wanneer die atleet gebel word, het hy 60 sekondes, wanneer 2/3 oorbly, het hy 90 sekondes en wanneer slegs 3 minute oorbly.
Die staaf is gemaak van plastiek met 'n glasversterking, maar nooit metaal nie.
Poolspring, daarenteen, is een van die ingewikkeldste dissiplines in atletiek.
Volgens die voorskrifte kan die atleet stokke van enige lengte van bamboes of veselglas gebruik en dit na willekeur vashou.
Na die loslating is dit nie moontlik om die paal te klim nie.
Wat die hoogspring betref, verhoog die hoogte van die paal geleidelik totdat daar net een atleet oor is in die kompetisie, daar is 3 spronge beskikbaar.
Die landingsmatras is soortgelyk aan dié van die hoogspring, dit is reghoekig en meet 7 × 6 meter met 'n hoogte van 80 cm.
In atletiek is die gooi kompetisies word verdeel in 4 soorte afhangende van die voorwerp wat gegooi word: gewigstoot, diskusgooi, spiesgooi en hamergooi.
In die gewigstoot het die atleet 3 kwalifiserende spronge, die beste 8 gaan na die finaal waar daar nog 3 spronge beskikbaar is.
1) Skoot van die gewig
Die lanseerplatform moet van asfalt of enige gladde materiaal wees, die binnediameter is 2.135m.
Die herfsektor moet gemaak word van 'n materiaal waarop die gewig wat gegooi word, 'n merk kan laat.
Die valsektor word deur wit lyne gekenmerk en het 'n hoekopening van 34,92 °.
Die gewig kan van enige materiaal wees wat nie ligter as koper is nie, die vorm is bolvormig en die oppervlak glad.
Vir die absolute kategorie mans is die gewig 7 260 kg, en vir vroue 4 kg.
Diskusgooiery is een van die oudste dissiplines in atletiek, en sy oorsprong dateer uit antieke Griekeland.
Atlete het drie kwalifiserende spronge tot hulle beskikking, die eerste 8 gaan na die finaal, waar hulle nog drie spronge het om te verbeter.
Die skyf vir vroue weeg 1 kg met 'n deursnee van ongeveer 180 mm en 'n dikte van ongeveer 38 mm, vir mans weeg die skyf 2 kg met 'n deursnee van ongeveer 220 mm en 'n dikte van ongeveer 45 mm.
Die lanseringsektor het 'n hoekopening van 34 °.
3) Gooi die spies
In die spiesgooi is die gewig 600 g vir vroue, terwyl dit 800 g vir mans is.
Die atleet het drie kwalifiserende spronge om toegang te kry tot die finaal, wat die beste agt insluit. In die finaal het die atlete nog drie spronge beskikbaar.
Die lanseerplaat moet 30 tot 36,5 m lank en 4 m breed wees.
4) Gooi die hamer
Die hamer bestaan ​​uit 'n bolvormige metaalkop, 'n staalkabel en 'n handvatsel.
Die gewig van die hamer vir mans is ongeveer 7.260 kg, die deursnee van die kop is 11 cm, terwyl die afstand tussen die handvatsel en die kop 120 cm is.
Die gewig van die hamer vir vroue is ongeveer 4 kg, die hoofdeursnee is 9,5 cm, terwyl die afstand tussen die kop en die handvatsel 116 cm is.
Dit is alles vir die oomblik! Ek hoop ek het u geïnteresseerd met hierdie artikel wat toegewy is aan atletiek en ... tot op die baan! ;-)