Foto’s en video: Slimkoppe spog met besonderse Lego-robotte | Maroela Media
Spanlede van Spectre bring ‘n paar verstellings aan hulle robot aan voor die finale rondte van die WRO-kompetisie. Foto: Esté Meyer Jansen/Maroela Media.
Die spanne het dit op 29 September by die Thinus Bester-saal van die Tshwane-Universiteit vir Tegnologie uitgespook om met die titel weg te stap as die land se beste robotbouers en -programmeerders. Die elf beste spanne van die dag het ook gekwalifiseer om aan die internasionale been van die kompetisie, wat later vanjaar Thailand sal plaas, te gaan deelneem.
Volgens Brent Hutcheson, die organiseerder van die kompetisie, was vanjaar se olimpiade ŉ besonderse tegniese kompetisie. Deelnemers is met ŉ ekstra reël op die oggend van die kompetisie verras om die spanne se robotte en programmeervermoëns tot op die uiterste te toets.
Elke jaar se kompetisie het ŉ tema en vanjaar was die fokus op voedsel. Robotte moes hindernisbane voltooi in ŉ poging om voedselvermorsing te voorkom, met akkuraatheid te boer of kos te versprei. In die ope kategorie het die spanne gespog met robotte wat gedroogde vrugtestafies en gesondheidsdrankies aanmekaar slaan tot geoutomatiseerde trekkers en ŉ ten volle selfaangedrewe hidroponikaboerdery.
Nog ŉ baie gewilde afdeling was die robotsokkerspanne wat dit op die veld vir ŉ Lego-bekker uitgestry het.
“Dit is skoliere en klubs wat aan hierdie robotika-kompetisie deelneem en die deelnemers se ouderdomme wissel van 8 tot 19 jaar.
“Ons het ondervind hoe jonger ŉ kind begin om met hierdie tegnologie te werk, hoe makliker is dit om hulle langer geïnteresseerd te hou in robotika en hoe meer leer hulle,” het Hutcheson gesê.
Die gewildheid van dié kompetisie is ook net aan die toeneem. Daar het in 2010 net 42 spanne deelgeneem en hierdie jaar moes die beoordelaars 589 spanne tydens die streeksrondes van die WRO uitdun tot die beste spanne vir die eindronde.
Volgens Hutcheson word die hele kompetisie van streeksrondes tot die eindronde deur vrywilligers georganiseer en beoordeel.
“Ek is so beïndruk met die kinders se oopkop- en logiese denke. ŉ Mens kon dit veral sien by die ope kategorie met die projekte wat die kinders daar uitgestal het – hulle het soveel nuwe idees,” het Prasaadhini Reddy gesê.
Reddy, ŉ ingenieur, het self aan die WRO deelgeneem en is deesdae ŉ vrywilliger wat by die opleiding van robotika-klubs in informele nedersettings is.
“Die kinders van die informele nedersettings hoef werklik nie ŉ tree terug te staan vir enige ander robotika-klub nie, want hulle het nie ŉ tekort aan goeie idees nie. Dit is dikwels maar net finansies wat ŉ uitdagings is.”
Sy is van mening dat meisies beslis ook die potensiaal het om uit te blink in robotika en die kompetisie is vir enige iemand wat hul denke oor tegnologie wil demonstreer en die moontlikheid daarvan uitbrei.
Die wenners van die nasionale ronde van die kompetisie:
Sokker: Mecha Strikers
Gevorderde robotika: Gold Stance GT
Tegniese afdeling – Elementêr: Front Runners
Tegniese afdeling – Junior: Mad Monkey
Tegniese afdeling – Seniors: Spectre
Ope kategorie – Elementêr: Health Mongers
Ope kategorie – Junior: Boer maak ŉ plan
Ope kategorie – Senior: Masterminds
Spectre het ook die Rheeders-prys vir uitnemendheid ontvang.
Die span Mad Monkey wag in spanning om te hoor hoe hulle robot dié rondte op die hindernisbaan gepresteer het. Foto: Esté Meyer Jansen/Maroela Media.
Nog ŉ robot op die tegniese afdeling se elementêre baan in aksie. Foto: Esté Meyer Jansen/Maroela Media.
Nog ŉ hoogte punt van die WRO is die robotte wat aan sokkerwedstryde deelneem. Foto: Esté Meyer Jansen/Maroela Media.
Lynnies se span gee mekaar ŉ druk van vreugde na hulle robot die hindernisbaan suksesvol voltooi het. Foto: Esté Meyer Jansen/Maroela Media.
Die verskillende robotte is ook gemeet om te verseker hulle voldoen aan die regte groottes voordat hulle aan die kompetisie deelneem. Foto: Esté Meyer Jansen/Maroela Media.
Deel van: Blikslim, Ouerskap, SA-nuus
So kyk ek terug op 65 jaar gelede toe ons die ‘gevaarlike’ kennetjie gespeel het. Ook albasters, kleilat gooi (ook na mekaar!), foe-fie slide. swem in waterkuile en plaasdamme, pampoene uithol met ‘n kers binne, 12 jaar oud en met pa se ,22 alleen in koppe en klowe kon rondloop, nie ‘n vervelige oomblik op ‘n klein dorpie Trichardt met skaars 800 inwoners.
Dan ook my Meccano-stelle nommer 1 en nommer 5 wat ek nog steeds het. Ek dink dit sal onregverdig wees om die hede met die verlede te vergelyk. Ons het egter meer blootstelling gehad aan die natuurlike manier van kindwees, of nie? Amper vergeet ek van die donkiery en natuurlik die afspring wanneer hy met jou langs die doringdraad hardloop. Ek het leer fietsry in ‘n sanitêrelaan met turksvye aan weerskante. Nodeloos om te sê dat ek eers geval het ná die turksvye.
Kan mens iewers meer detail kry van die projekte?
Stel veral belang in die ‘selfaangedrewe hidroponikaboerdery’