'N Dag op die strand is diep leer vir 'n kind
Geskryf deur Lotje Hives en Tara-Lynn Scheffel
Herinneringe en ervarings wat deur spel opgedoen is, is 'n fundamentele faktor vir lewenslange leer. (Shutter)
Die strand bied 'n wye, oop speelruimte waar kinders deur nuuskierigheid aangevuur word. Of dit nou op die strand of elders in die buitelug is, dit help om 'n oomblik te neem om die wêreld te sien deur die lens van 'n kind wat die wêreld opnuut ontdek en vertraag om teenwoordig te wees.
'N Deel van wat deur kinderspeletjies gebeur, is die opgewondenheid om keuses te maak. Hierdie keuses, en die gevolge daarvan, is deel van die kind se opkomende gevoel van agentskap en identiteit.
Kinders se nuuskierige gedagtes hunker na geleenthede wat hulle in staat stel om ontwerpers, bouers, wiskundiges en innoveerders van hul wêreld te word.
Sandbeelde verkrummel, maar beide herinneringe en die ervarings wat deur spel opgedoen word, is 'n grondslag vir lewenslange leer. As ouer of voog kan u die diepgaande leer ondersteun wat deur middel van spel regdeur u kind se dag plaasvind, en later ook wanneer u waardevolle herinneringe besoek.
Wye oop keuses
Die strandlandskap verander voortdurend, en bied uitdagings om te oorkom - en eindelose keuses om mee te eksperimenteer. Kinders se skrywer Douglas Wood vertel die kosbare opwinding wat 'n kind in sy boek ervaar Niemand anders as U nie; hy ondersoek oomblikke waarheen kinders kom verstaan ​​hulself en hoe hulle uniek aan die wêreld gekoppel is.
'Niemand anders as jy nie' deur Douglas Wood. (Candlewick Press)
Ontwerpkeuses strek anderkant die horison. Swembaddens wat kinders in die sand grawe, is badkies vir poppe, watergate vir dinosourusse of reuse-kasteelkatte. Vir kinders is die doel nie altyd 'n voltooide projek nie. 'N Kind kan hulself miskien uitdaag om dieper te grawe, hoër te stapel of om kronkelende paaie langer vir water te maak.
Om terugslae te beleef is 'n natuurlike deel van die lewe, en as kinders weer probeer of iets op 'n nuwe manier probeer, bou hulle hul deursettingsvermoë by tot die ontwikkeling van selfregulering. Leer en lewe gaan oor uitdagings, dus begrip hoe om jouself te reguleer is fundamenteel vir sielkundige, fisieke, gedrags- en opvoedkundige welstand.
Stuart Shanker, professor emeritus aan die Universiteit van York in sielkunde en filosofie, en 'n kenner van selfregulering, som selfregulering op as 'die manier waarop mense stres in hul lewens hanteer. "
As 'n kind besig is om te vul, te bou, meeue te jaag en die uiteenlopende terrein van die strand te verken, bestuur hulle spanning wat in die spel kom. Sandkastele kan op 'n onvoorsiene tyd wankel, golwe kan 'n sanderige boodskap wegspoel, wind en reën kan 'n plan demp en brûe kan ineenstort.
Die onvoorspelbaarheid van probleemoplossing leen hom tot uitdagings, suksesse en mislukkings.
Wanneer kinders hul vinnigste kan hardloop, bestuur van die verskillende risiko's en stressors van die terrein, struikel, rol en herstel hulle hul fisieke vermoëns. Hulle ontwikkel fisiese geletterdheidom hul motivering, vertroue, bekwaamheid en ingesteldheid op te bou om aktief te wees.
Die strand is 'n organiese simfonie van klank met die wind wat fluit, die golwe spring en die voëls roep. Die oop lug, altyd veranderend, nooi die wolke om dop te hou.
'Wave' deur Suzy Lee. (Kroniekboeke)
Die woordelose boek van Suzy Lee Wave vang die ryk drama en choreografie van die speeldag van 'n kind op die strand vas.
Die strand bied 'n oorvloed van sensoriese keuses waarmee te kampe het. Deur hierdie sensoriese verbintenisse 'n kind bou multisensoriese breinweë en ondersoek maniere om te leef as deel van die ekosisteem.
Verbeelding word aangesteek as kinders die verskeidenheid teksture, vorms en groottes van die geskenke van die natuur verken. Klippies, skulpe, sandkorrels en stokke bied verskeie moontlikhede om te wees gemanipuleer en geskuif. As u 'n bietjie water meng, voeg u die keuse van kleur en tekstuur by tot die smeermiddel.
Ondersteuning van leer met praat
Daar sal ongetwyfeld gesprekke deur die briesie gevoer word.
"Ek het dit gedoen! EK HET DIT GEDOEN! Dit vlieg !!! "
'Hey Wave! Jy kan my nie vang nie! "
Die laat Britse taalteoretikus James Britton bespreek hoe geletterdheid sweef op 'n see van praat.
As volwassenes rondom kinders, kan ons luister en na die ryk praat van kinders kyk. In 'n speelgebaseerde leeromgewing ondersteun onderwysers van jong kinders leer deur middel van praatjies. Die volwassene kan byvoorbeeld op die kantlyn staan ​​en sonder die onderbreking van kinderspeletjies, kan die volwassene help om te noem wat die kind demonstreer as die geleentheid hom voordoen. Of alternatiewelik kan die volwassene die kind nooi om oor hul idees te praat. Byvoorbeeld:
'U het regtig hard gewerk om daardie diep gat te grawe! Ek sien hoe julle saamgewerk het om die water uit te hou. U gesigte lyk beslis trots en u het nie moed opgegee nie, selfs al was dit moeilik, het u weer probeer. '
'Dit lyk baie opwindend! Kan u my vertel wat u bou ?! "
'Stel die hemel voor'deur Barbara Reid. (North Winds Press)
Barbara Reid se boek Stel die hemelruimte voor illustreer hoe die lug waarneming en gesprek kan ontlok en demonstreer hoe deur op kinderspraatjies voort te bou, lei dit tot groter vermoë om die wêreld te lees.
Volwassenes kan sien dat kinders vroeë wiskunde-ervarings doen op maniere wat vir hulle belangrik is. U kan help om die wiskunde wat op die oppervlak kom te noem in oomblikke wat die vloei van kinderspel nie sal ontwrig nie. Byvoorbeeld:
'Daardie gat lyk nog groter! Ek wonder hoeveel emmers water dit kan neem om dit te vul? Moet ons hulle saam tel? "
Om met 'n probleem om te gaan en oplossingskeuses te maak, kan lei tot kragtige leer.
Verlaat die strand en tuis
Selfs onder die oop lug ervaar kinders patrone soos die tyd verloop en die posisie van die son en skaduwees verander.
Die stranddag moet onvermydelik tot 'n einde kom. Hierdie oorgang kan 'n stressor wees omdat die kind verlaat iets wat hulle geniet het.
"Dag op die strand'deur Tom Booth. (Simon en Schuster)
Laat die kind weet dit sal wees tyd om te vertrek - byvoorbeeld, deur 'n stophorlosie alarm met u kind in te stel - en te praat oor wat gedoen moet word om skoon te maak, is dit tyd om voor te berei op die oorgang en die geleentheid kry om 'n netjiese rol te besit.
Tuis kan u in die daaropvolgende dae kontak maak met u kind wanneer u hul speelherinneringe herbesoek.
Tom Booths se boek Dag op die strand sal dit verseker dat hierdie gedeelde oomblikke onthou word. Dit ondersoek hoe kinders doel vind en hulself uitdaag bo wat hulle weet, leer deur die pad.
Om keuses te maak, onverwagse uitdagings te ondervind en sosiale ervarings te ondervind, help alles om meer as sandkastele te bou!
Lotje Hives, navorsingsmedewerker, deeltydse instrukteur, Schulich School of Education, Nipissing Universiteit en Tara-Lynn Scheffel, medeprofessor, Schulich School of Education, Nipissing Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Ouerskap > 'N Dag op die strand is diep leer vir 'n kind