ODE AAN DIE HERINNERING | | INK ODE AAN DIE HERINNERING – INK
Titel: ODE AAN DIE HERINNERING
Datum gepubliseer: 10 Julie 2017 Aantal woorde: 459 749 Kere gelees ♥7
[Eerstmaals op INK: 1. April 2016; my eerste plasing]
dit gil en krys soos die wiel van die wa
wat oor die klipgrond-afgrond skuiwe
ewig ver, doer in my Afrika.
En ek dink aan die zoem van die tsetsevlieg,
daar hoor ek hiëna se snikkende roep. . .
as ek nou eerlikwaar moet bieg:
Ek verlang na my oupa se stoep!
Daar het ek etlike langaande destyds geluister
na die bosveld se roemoer en klanke
in al vinniger toenemende duister:
Gebrul en gefluit, geknor, die getjanke.
Dink maar, selfs die roep van afskuwelik hadida
kom my voor soos ‘n lied uit ‘n heerlike droom —
en ek wens, ek wens en verlang na Suid-Afrika,
waar die reier staan — en mý droom vir my droom.
Dis die droom van ‘n heeltemal anderse wêreld,
van die son met die geur van smeulende vleisbraai hout
of kerrie so skerp, die sweet om my neus maak pêrels —
wanneer niemand eers dink aan die woordjie „koud”;
waar die helder dag vinnig opkom, en hy kom om te bly,
en die nagdonker heel later ‘n kombers kom bedel;
die gesig van die maan straal oor die ganse kontrei
geteken met ink op sy blasronde skedel.
Maar in hierdie uiterste, koudste hoek van die hel
waar alles so stram is, dit breek maklik af
— daar ís soiets, laat ek jou mooi vertel —
daar hoor ek die lied van die jakkals se blaf . . .
Hier, waar die berkebome vol nagryp tot namiddag
opgery staan langs die padrand soos bruide
voor ‘n chinese massa-huwelik met duisend pare,
daar trek my hart soos ‘n speer na die suide . . .
Niks kan verdelg die ysige koue wat kruip deur die vingers
die tone, die knieë, die heupe (verstyf en verroes)
tot in die buik, in die borskas waar die hart lê en tril:
Gaan ek die winter oorleef? Of ek wil?
My kamer’s vol kleure – daarbuite is’t grou.
Deur die pype kom warmte – teen die uiterste kou.
Dis wat binne is wat besluit, dis die eintlike wil
wat sê, „Jy moet uithou, net uithou. Dis netnou April!”
Of ek wil? Of ek wil? Ek moet net wil!
©1. April 2016…..☼☼☼☼☼⬡⬡⬡☼☼☼☼☼……………tje
[Hierdies het ek al Februarie geskryf, toe dit nou werklik koud was; toe kom die mislike newelige ,winter aan die kus’. En nou issital April. Vandag skyn iets daarbuite — ja, die son! Verbeel jou, die son!!!
Origens so lank sukkel arme ou analfabeet ek om lid te word. Nouja, so is dit, laat dit so wees.]
Lees soortgelyke Winter nostalgie (1 Junie 2016 tot 30 Junie 2016)
sjoe dis so mooi en vol nostalgie.. mens voel jou diep verlange na ons pragtige sonskynland!
Soos Anze dit stel, vol nostalgie
Al klink dit ookal hoe romanties om daar elders in Europa te vertoef, sien ek nie kans vir die sneeu en sy koues nie. Nee wat,, jy maak my sommer weer kans sien vir ons winterrypies! Maar mooi bly my vriend en namens ons Land sê ek voorbarig dankie vir jou teurlied vol verlange, Laat mens maar weer besef hoe dankbaar ons hier behoort te wees!
Aitsa Toom, hoe gaan grawe jy darem nou hier vir ‘n woorskildery soos min. Knap gedaan.
Julie 1, 2016
Wat ‘n puik-puik briljante gedig uit Oom Toom se pen!!
1 Lid, 186 gaste aanlyn