Hoe sal ons tog lewe? (3)
Die vorige keer het ons gekyk na: "Hy sal hom leer aangaande die weg wat hy moet kies." Vandag gaan ons verder met: "sodat hy voorspoed sal geniet en sy nageslag die land sal bly bewoon" uit die 83-vertaling.
Op die oog af wil dit voorkom asof hier staan: wie God vrees het voorspoed. Maar hoe bring ek dit in verband met die harde werklikheid van elke dag? Dit wil soms voorkom of die pad van die vrome eerder met dorings besaai lê. Die Here Jesus het gesê: "in die wêreld sal julle verdrukking hê" (Joh 16:33). En die Bybel is vol daarvan. Maar in dieselfde Bybel word ook gepraat van die voorspoed vir dié wat in die vrees van die HERE lewe. Die wysheid van die Spreukeboek praat daarvan, die geskiedenis van Israel spreek daarvan en dit word besing in die Psalms: "Ek was jonk, ook het ek oud geword, maar nooit het ek die regverdige verlate gesien, of dat sy nageslag brood soek nie." (Ps 37:25; 53-vertaling). Dit is 'n gevolgtrekking waartoe ons nie kan kom as ons die wêreld deur ons eie oë bekyk nie. Want dit lyk eerder asof die wêreld aan die goddeloses behoort. En die gelowiges ken ook die worsteling van Asaf as hy vra: waarom is die goddelose voorspoedig? (Ps 73).
Maar dan word dit duidelik dat ons ons deur die skyn laat verblind. Asaf het dit ook ontdek. Hy sê self: "Toe ek verbitter was en veronreg gevoel het, was ek dom en sonder insig" (Ps 73:21-22). Dit hang net af hóé 'n mens kyk en met watter maat jy meet.
Maar nou kan ek nie sê dat ek daarmee alle vrae en probleme kan oplos nie. Dit weet ek wel: dat die tye van die grootste skynbare teëspoed die tye van die grootste voorspoed kán wees. Want voorspoed beteken nie dat 'n mens dit gemaklik het nie, maar wel dat 'n mens vrug dra. Dit is, dat my lewe iets beteken. En dit sal slegs die geval wees as dit beheers word deur die vrees van die Here. As die vrees van die Here maar in my is; as my hart maar op God en Sy beloftes gerig bly, dan is dit nie net 'n geestelike ervaring nie, maar dan word die lewe geleef. Hy sal "vernag in die goeie" (53-vertaling) vertel vir ons iets oor die duursaamheid daarvan. Dan is dit nie so dat dit vandag goed gaan en môre weer sleg nie, maar dan staan ek in die blye sekerheid van die onverganklike.
So het Paulus voorspoed gehad en Stefanus en Moses en Dawid. Mag ek dit sê: hulle lewens was geslaagd: suksesvol. Dit het vrug gedra en het 'n spoor nagelaat oor alle eeue heen en tot in ewigheid. Dit is voorspoed. So spreek die profeet ook van die Woord wat voorspoedig sal wees in sy sending (Jes 52:13). Daar is in die hele wêreld niks wat so teenstand ondervind as die Woord van God nie. Maar daar is ook niks wat só voorspoedig is nie; wat só beantwoord aan die bestemming wat God daaraan gegee het en wat só 'n ryklike en heerlike vrug dra nie.
So is die voorspoed van dié wat die Here vrees. Nee, dit beteken nie dat hulle dit maklik sal hê nie. Nee, dit beteken nie dat die slae en die rampe by hulle sal verbygaan nie. Juis nie. Maar hulle lewens dra vrug. Hulle lewens bereik hul Goddelike bestemming. Dit laat iets na. En dit hou nie by hulle op nie, want die werk wat God deur hulle gedoen het, gaan voort, ook in hulle nageslagte: "sy nageslag sal die land beërwe". Daarin skitter die heerlikheid van God se verbond. Die deurlopende lyn van God se genade.
Weet jy wie 'n geslaagde lewe gehad het? Weet jy wie voorspoedig was onder die mense? Dan kan ek maar net een naam noem: Jesus Christus ons Here. Hy oor wie almal net hul koppe geskud het. Van wie die geleerde mense van sy tyd gesê het dat Hy 'n volkome mislukking was. Wat aan die kruis in hel en donkerheid verkeer het. En wat dáár die dood tot niet gemaak het en die lewe laat oorwin het. Wat alle mag het, hier en nou, en tot in ewigheid.