Die lewensverhaal van 'n parfuum
JY LEES NOU Die lewensverhaal van 'n parfuum
In die 1920’s was parfuums gewoonlik eenvoudige samestellings gegrond op een blomgeur. Maar Coco Chanel het gesê: “Ek wil vir vroue ’n kunsmatige parfuum gee, soos ’n rok, iets wat gemáák is.”
Chanel No. 5 was die eerste parfuum waarin groot hoeveelhede sintetiese aldehiede gebruik is om die blom-note uit te lig en hul sensualiteit te verhoog.
Die parfuummaker Ernest Beaux het glo sy inspirasie vir No. 5 in 1920 gekry toe hy tydens ’n militêre operasie in die Noordpoolsirkel beland het. Onder die middernagson gee die mere en riviere glo ’n baie spesiale geur af. Hy wou dit herskep.
Vir 30 ml Chanel No. 5-parfuumekstrak word 1 000 jasmynblomme, 24 eenhede ilang-ilang, 12 eenhede roos (rose de mai), Bourbon-vanielje, kuskusgras én die misterieuse bestanddeel – die talent van “die neus” (parfuummaker) – ingespan.
In die 1920’s was parfuumbottels erg opgesmuk. Die bottel was byna belangriker as dít wat binne-in was. Vir Coco het alles egter oor die inhoud gegaan. By die verpakking het sy geglo minder is meer. Sy wou iets elegants hê en het uiteindelik ’n eenvoudige bottel uit ’n man se toiletwaresakkie gekies. Sedert 1959 het die No. 5-bottel ’n permanente plek in New York se Museum of Modern Art.
In 1954 het Marilyn Monroe heel toevallig tydens ’n onderhoud genoem sy slaap nét in Chanel No. 5. Dit het natuurlik tot die parfuum se legende bygedra!
Coco Chanel het haar lewe lank lojaal aan die parfuum gebly. Elke oggend nadat sy haar wooneenheid in die Ritz-hotel in Parys verlaat het, het haar kamermeisie glo haar personeel gebel sodat hulle haar kantoor met Chanel No. 5 kon bespuit en sy haar dagtaak omring met dié geur kon begin.
Elke 30 sekondes word ’n bottel Chanel No. 5 êrens in die wêreld verkoop.
* Kyk na hierdie Chanel-kortflieks vir inspirasie soos nét Chanel kan!
Ontmoet die nuutste Chanel-muse, Audrey Tautou, in die November-uitgawe van SARIE (vanaf 12 Oktober te koop)