Amerikaanse president Donald Trump, wie meer as 11,000 keer getweet in die eerste twee jaar van sy presidentskap, is hy baie ontsteld oor Twitter.
Vroeër hierdie week het Trump klagtes oor e-pos-stembriewe getweet, waarin hy kiesersbedrog beweer het - a bekende Trump-leuen. Twitter het 'n etiket aan twee van sy tweets met skakels na bronne wat -Feit gekontroleer die tweets het getoon dat Trump se bewerings ongegrond was.
Trump het weer met die mag van die presidentskap vergeld. Op 28 Mei het hy 'n “Uitvoerende bevel oor die voorkoming van aanlyn sensuur". Die bevel fokus op 'n belangrike wetgewing: artikel 230 van die Wet op Kommunikasie-ordentlikheid 1996.
Wat is artikel 230?
Afdeling 230 is beskryf as “die basis van die internet".
Dit beïnvloed ondernemings wat inhoud op die internet aanbied. Dit bied deels:
(2) Siviele aanspreeklikheid. Geen verskaffer of gebruiker van 'n interaktiewe rekenaardiens kan aanspreeklik gehou word op grond van
(A) enige aksie wat vrywillig in goeder trou geneem word om toegang tot of beskikbaarheid van materiaal wat die aanbieder of gebruiker as onwelvoeglik, onheilspellend, wispelturig, vuil, buitengewoon gewelddadig, teisterend of andersins aanstootlik beperk, ongeag of dit grondwetlik is of nie beskerm; of
(B) enige stappe wat geneem word om die tegniese maniere om inligting tot die inhoud in paragraaf (1) beskryf, aan die verskaffers van inligting of ander beskikbaar te stel of beskikbaar te stel.
Dit beteken dat die maatskappye agter Google, Facebook, Twitter en ander “internet tussengangers”Is nie aanspreeklik vir die inhoud op hul platforms nie.
Byvoorbeeld, as iets lasterlik geskryf word deur 'n Twitter-gebruiker, die maatskappy Twitter Inc sal 'n skild teen aanspreeklikheid in die Verenigde State geniet, selfs al doen die skrywer dit nie.
Trump se uitvoerende bevel
Binne die Amerikaanse regstelsel is 'n uitvoerende bevel is 'n "opdrag onderteken, geskryf en gepubliseer van die President van die Verenigde State wat die bedrywighede van die federale regering bestuur". Dit is nie wetgewing nie. Onder die Grondwet van die Verenigde State, Die Kongres - die ekwivalent van ons Parlement - het die mag om wetgewing uit te voer.
Trump se uitvoerende bevel beweer vrye spraak te beskerm by vernouing van die beskerming artikel 230 maak voorsiening vir maatskappye op sosiale media.
Die teks van die bestelling sluit die volgende in:
Dit is die beleid van die Verenigde State dat so 'n verskaffer [wat nie in 'n "goeie trou" optree nie, maar standpunte waarmee hulle nie saamstem nie] die beskermingsbeperking van subparagraaf (c) (2) (A) en wees blootgestel aan aanspreeklikheid soos enige tradisionele redakteur en uitgewer wat nie 'n aanlynverskaffer is nie ...
Om [hierdie] beleid uit te voer ... moet alle uitvoerende departemente en agentskappe toesien dat die toepassing van artikel 230 (c) die smal doel van die afdeling behoorlik weerspieël en alle toepaslike stappe in hierdie verband neem.
Die bestelling probeer om baie ander dinge te doen ook. Dit vra byvoorbeeld dat nuwe regulasies rakende artikel 230 ingestel moet word, en wat “in goeder trou ingeneem” is.
Trump se optrede het 'n mate van steun. Republikeinse senator Marco Rubio gesê as sosiale media-ondernemings “nou besluit het om 'n redaksionele rol soos 'n uitgewer te vervul, moet hulle nie langer teen aanspreeklikheid beskerm word nie en onder die wet as uitgewers behandel word”.
Kritici voer aan dat die orde die vryheid van spraak dus bedreig, eerder as om dit te beskerm die internet self bedreig.
Die status van hierdie bevel binne die Amerikaanse regstelsel is 'n probleem vir Amerikaanse konstitusionele prokureurs. Kenners was vinnig besig om voor te stel die bevel is ongrondwetlik; dit blyk in stryd met die skeiding van magte wat in die Amerikaanse Grondwet (wat deels die Australiese grondwet geïnspireer).
Laurence Tribe, professor in die konstitusionele reg van Harvard Law School het die bevel beskryf as “heeltemal absurd en wettig ongeletterd”.
Dit kan wel so wees, maar die grondwetlikheid van die bevel is 'n probleem vir die Amerikaanse regbank. Baie regters in die Verenigde State is deur Trump aangestel of sy ideologiese bondgenote.
Selfs as die bevel wettig ongeletterd is, moet daar nie aanvaar word dat dit krag het nie.
Wat dit vir Australië beteken
Artikel 230 is deel van die Amerikaanse reg. Dit is nie in Australië van krag nie. Maar die gevolge daarvan word oor die hele wêreld gevoel.
Maatskappye op sosiale media wat andersins veilig sou voel ingevolge artikel 230, sal waarskynlik meer inhoud verwyder as hulle met regstappe gedreig word.
Die bestelling kan veroorsaak dat hierdie ondernemings hul interne beleid en praktyke verander. As dit gebeur, kan beleidsveranderings op wêreldwye vlak geïmplementeer word.
Vergelyk byvoorbeeld wat gebeur het toe die Europese Unie dit bekendgestel het Algemene databeskermingsregulasie (GDPR). Ontelbare maatskappye in Australië moes verseker hulle het aan Europese standaarde voldoen. Amerikaanse-gebaseerde tegniese ondernemings soos Facebook het hul privaatheidsbeleide en onthullings wêreldwyd verander - hulle wou nie aan twee verskillende privaatheidstandaarde voldoen nie.
As artikel 230 verminder word, kan dit ook Australiese litigasies beïnvloed deur 'n ander teiken te bied vir mense wat beseer is deur inhoud op sosiale media te beskadig, of beskikbaar is op die internet. As jou buurman jou byvoorbeeld op Facebook laster, kan jy sowel die buurman as Facebook dagvaar.
Dit was alreeds die wet in Australië. Maar as u wen, kan die uitspraak sonder tandheelkunde 230 afdwingbaar wees in die VSA.
Dit is nie altyd 'n goeie idee om sekere Amerikaanse tegniese ondernemings te dagvaar nie. Al wen jy, sal jy moontlik nie die Australiese uitspraak oorsee kan afdwing nie. Tegniese ondernemings is hiervan bewus.
In 2017 het litigasie, Twitter het nie eens gepla nie iemand stuur om te reageer op regsgedinge in die Hooggeregshof van Nieu-Suid-Wallis wat lekkasies van vertroulike inligting per tweet insluit. Wanneer tegniese ondernemings soos Google het gereageer op Aussie-litigasie, dit kan verstaan ​​word as 'n vreemde handelsmerk van maatskaplike verantwoordelikheid: 'n manier om optredes in 'n ekonomie te behou wat geld verdien.
'N Groot dag vir' sosiale media en regverdigheid '?
Toe Trump sy bevel maak, noem hy dit 'n groot dag vir “regverdigheid”. Dit is standaard Trump-tarief. Maar dit moet nie heeltemal van die hand gewys word nie.
Soos ons eie Australiese kompetisie- en verbruikerskommissie verlede jaar erken het Ondersoek na digitale platforms, het maatskappye soos Twitter enorme markkrag. Hul uitoefening van daardie mag bevoordeel nie altyd die gemeenskap nie.
In onlangse jare, sosiale media het die doelwitte van terroriste bevorder en die demokrasie ondermyn. As sosiale media-ondernemings dus wettiglik aanspreeklik gehou kan word vir iets wat hulle veroorsaak, kan dit baie goed doen.
Wat Twitter betref, was die insluiting van feiteskakelskakels 'n goeie ding. Dit is nie asof hulle Trump se tweets uitgevee het nie. Hulle is ook 'n private maatskappy, en Trump is nie verplig om Twitter te gebruik nie.
Ons moet Twitter se erkenning van sy morele verantwoordelikheid vir die verspreiding van inligting (en verkeerde inligting) ondersteun, terwyl ons steeds ruimte laat vir vrye spraak.
Trump se uitvoerende bevel is wettig ongeletterd, maar dit behoort ons te laat nadink oor hoe vry ons wil hê dat die internet moet wees. En ons moet die saak ernstiger opneem as wat Trump se bevel neem.
Michael Douglas, senior lektor in die regte, Universiteit van Wes-Australië
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > Kultuurverskille > Waarom Trump se Twitter Tantrum die internet kan verwoes