Geskryf deur Marcus Hedahl en Bradley Jay Strawser
Lede van die weermag wat op die Amerikaanse weermag spesiale magte gedra het, sluit betogers naby Lafayette Park en die Withuis op 3 Junie 2020 in. Drew Angerer / Getty Images
President Donald Trump het aangekondig dat hy dit oorweeg die federale weermag in die strate te stuur van talle Amerikaanse stede - bo en behalwe die wat na Washington, DC - in 'n poging om die betogings en geweld wat na vore gekom het, te beheer 25 Mei dood van George Floyd.
Hy het sedertdien beveel dat die weermag onttrek moet word uit die hoofstad, maar het nie die moontlikheid uitgesluit om in die toekoms troepe in soortgelyke situasies te gebruik nie.
Daardie optrede het tot wydverspreide besware gelei - waaronder 'n verskoning van die land se top militêre amptenaar omdat hy op 1 Junie aan Trump se stap oor Lafayetteplein deelgeneem het. Trump se eie voormalige sekretaris van verdediging, afgetrede Marine-generaal James Mattis, het verder gegaan en Amerikaners versoek om "die amptenare wat 'n bespotting van ons Grondwet sou bespot, verwerp en verantwoordbaar hou. "
Vir die meeste Amerikaners kan die soort reaksie 'n verskeidenheid vorme aanneem, insluitend protesoptogte, stemme en kontak met verkose verteenwoordigers. Maar lede van die Amerikaanse weermag het 'n bykomende opsie: hulle kan weier om die bevele van hul opperbevelvoerder te volg as hulle meen dat hierdie bevele strydig met hul eed aan die Grondwet was.
Regskrag en morele verpligtinge
Genl. Mark Milley, voorsitter van die gesamentlike stafhoofde, het op 2 Junie 'n militêre memorandum gestuur. Pentagon
As voormalige offisiere self, en as huidige professore van militêre etiek, neem ons hierdie moontlikheid nie ligtelik op nie. Ons bespreek gereeld die feit dat militêre lede is nie verpligtend nie onwettige bevele te volg. In werklikheid is dit so verwag, en soms wetlik verpligtend, om te weier om hulle te gehoorsaam.
In hierdie geval het baie mense aangevoer dat die Opstandingswet van 1807 gee die president die wettige gesag om die weermag te ontplooi binne die Verenigde State om die burgerlike orde te herstel. En as gevolg van die stad unieke grondwetlike status as 'n federale distrik, het die president dit reeds gestel federale troepe op straat van die District of Columbia sonder om daardie daad te beroep.
Militêre lede word egter nie vrygestel nie morele verantwoordelikheid bloot omdat bevele binne die perke van die wet val, want dit neem ook 'n eed om te "ondersteun en te verdedig" en om "die ware geloof en trou aan die Grondwet te dra".
Op 2 Junie het die voorsitter van die gesamentlike stafhoofde - die hoogste amptenaar in die Amerikaanse weermag - so ver gevorder dat hy dit uitgereik het 'n dienswye memo wat troepe aan daardie eed herinner, een wat is waarskynlik in stryd met wat die president hulle kan beveel om te doen as hy hulle na die Amerikaanse stede sou terugstuur.
Burgerlike beheer en die redes vir beginsels
Die feit dat 'n militêre lid hom bekommer oor die grondwetlikheid van 'n orde, kan natuurlik nie 'n beslissende rede wees om ongehoorsaam te wees nie. Dit is gewoonlik die rol van diegene wat hoër in die kommandoketting is - dikwels burgerlike leierskap - om te bepaal of 'n bevel grondwetlik is.
Hierdie soort besorgdheid sou goed gewees het in die afgelope dae toe senior burgerlike en militêre amptenare berig het Trump se begeerte vir troepe met aktiewe diens weerstaan om nog meer betrokke te raak.
Die Amerikaanse weermag is lankal toegewy aan die beginsel van burgerlike beheer. Die stigters van die land het die Grondwet geskryf wat vereis dat die president, 'n burger, die opperbevelvoerder van die weermag sou wees. In die nasleep van die Tweede Wêreldoorlog het die Kongres verder gevorder, die leër herstruktureer en vereis dat die sekretaris van verdediging behoort ook 'n burger te wees.
Tog is die onderliggende morele redes wat in die algemeen ten gunste van uitstel tot burgerlike leierskap spreek is miskien nie so eenvoudig nie as dit kom by federale troepe op Amerikaanse strate.
Dink byvoorbeeld aan die feit dat John Adams en Thomas Jefferson bekommerd was oor 'n militêre mag lojaal teenoor 'n spesifieke leier eerder as aan 'n vorm van regering. Madison was besorg dat soldate deur diegene gebruik kan word aan bewind as instrumente van onderdrukking teen die burger.
Ons sien dat die vrees van die stigters besef word wanneer president Trump na die weermag verwys as "my generaals. " Ons sien dit weer wanneer 'n grotendeels vreedsame betoging is gewelddadig beëindig deur owerhede om 'n oomblik van politieke teater te skep, eerder as uit openbare veiligheid.
Deur te weier om opdragte te volg om na Amerikaanse stede te ontplooi, kan lede van die gewapende magte eintlik die redes respekteer wat die beginsel van burgerlike beheer uiteindelik in die eerste plek berus. Die ramme was immers altyd van plan om dit te wees die volk se militêre eerder as die president.
Inskrywings by alle takke van die Amerikaanse weermag doen hul eed tydens 'n Veteran's Day-viering in Dallas in 2012. AP Photo / LM Otero)
Die risiko's vir die weermag
Die redes vir ongehoorsaamheid in hierdie soort gevalle moet egter nog sterker wees, want daar is ook 'n lang en belangrike tradisie dat die Amerikaanse weermag apart van die politiek moet bly.
Politieke optrede deur die weermag verminder die vertroue van die publiek in die waarheid, bekwaamheid en betroubaarheid van die weermag.
Die ongehoorsaamheid van bestellings bring beslis die risiko mee, omdat baie van die president se ondersteuners sou waarskynlik verval enige weiering van 'n soldaat om gehoorsaam te wees as 'n partydige vlek op 'n nie-partydige instelling.
Tog is dit nie duidelik dat daar enige manier is om die vlek te vermy as lede van die Amerikaanse weermag na Amerikaanse stede bestel word nie. Nie na die nasionale wagte wat kamoefleer en dra outomatiese wapens het daardie wapens opgetrek uiteraard vreedsame burgers. Nie na 'n foto van soldate wat toesig hou nie die Lincoln Memorial het vrae geopper oor wat of wie hulle beskerm. Nie nadat burgers hoofsaaklik met vreedsame protesoptog betrokke was nie onderworpe aan gasbakke en granate wat rubberkorrels bevat.
Dus, as militêre lede hulself in 'n tragiese situasie bevind waarin 'n mate van partydigheid onvermydelik is, sal hulle dan moet oorweeg watter aksie die leër en ons land meer sal beskadig. Sommige mense sal waarskynlik weiering om presidentiële bevele te volg as 'n hiperpartydige beskou. Na onlangse gebeure sou ander die militêre teenwoordigheid egter nie net as 'n partydige sien nie, maar as 'n verklaring dat die mense wat hulle 'n eed afgelê het om te verdedig, beskou moet word nie as medeburgers nie, maar as vyande van die staat.
Nuwe gegradueerdes van die US Air Force Academy neem hul eed by die gradeplegtighede in 2016. AP Foto / Pablo Martinez Monsivais
Ander risiko's ook
Anders as hul burgerlike leiers, kan lede van die weermag nie net bedank nie omdat hulle nie met 'n bevel saamstem nie. As hulle ongehoorsaam is aan wettige bevele, loop die troepe ondergang en tronk tyd.
Maar daar is nietemin: lang lyn militêre helde wat 'n ander soort risiko aangaan - met die morele moed om nie immorele bevele te volg nie. Alhoewel die effek van die ongehoorsaamheid die grootste sou wees as dit kom uit diegene aan die bopunt - sê generaals - kan dit op enige vlak van die bevelketting kragtig wees.
Dit was immers 'n junior offisier wat eerste blootgestel die wydverspreide gebruik van marteling in die oorlog teen terreur, en 'n nog laer rang-offisier wat verhoed nog meer onskuldige lewens is verlore in die land My bloedbad in Lai in Vietnam.
Daarom vra ons ons studente om hulself in verskillende etiese situasies voor te stel, beide realisties en verbeelde. In die wêreld waarin ons ons bevind, kan een stel etiese vrae egter vinnig baie meer konkreet raak vir diegene wat reeds dien: Sou u 'n bevel van 'n president - hierdie president - gehoorsaam om na 'n Amerikaanse stad te ontplooi? Wat kan dit vir die nasie beteken as u dit doen? En wat kan dit vir die Amerikaanse demokrasie beteken as u in sommige omstandighede dapper genoeg was om dit nie te doen nie?
Marcus Hedahl, medeprofessor in filosofie, Verenigde State Naval Academy en Bradley Jay Strawser, medeprofessor in filosofie, Naval Nagraadse Skool
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Waarom soldate dalk ongehoorsaam is aan die president se bevele om Amerikaanse stede te beset