'N Hoog aangeskrewe kunskritikus, skrywer, digter, opsteller en draaiboekskrywer, John Berger het sy loopbaan as skilder in Londen begin. Onder sy bekendste werke is Ways of Seeing (1972), 'n reeks opstelle oor die krag van visuele beelde, en G. (ook 1972), 'n eksperimentele roman wat beide die Booker-prys as die James Tait Black Memorial-prys toegeken is. vir fiksie .
In hierdie gedeelte van En Ons Gesigte, My Hart, Kort as Foto's (1984), trek Berger die geskrifte van Mircea Eliade, 'n Roemeens-gebore historikus van godsdiens, om 'n uitgebreide definisie van die huis te bied .
Die betekenis van die huis
deur John Berger
Die term huis (Oud-Noorse Heimer , Hoë-Duitse wêreld , Griekse komi , wat beteken "dorp") is sedert lang tyd oorgeneem deur twee soorte moraliste, beide lief vir diegene wat mag gebruik. Die idee van die huis het die sleutelsteen geword vir 'n kode van binnelandse moraliteit, die beskerming van die eiendom (wat die vroue ingesluit het) van die familie. Terselfdertyd het die idee van tuisland die eerste geloofsartikel vir patriotisme verskaf, wat mans oorreed om in oorloë te sterf, wat dikwels geen ander belang gehad het nie, behalwe dié van 'n minderheid van hul regerende klas. Beide gebruike het die oorspronklike betekenis verborge.
Oorspronklik het die huis die middelpunt van die wêreld beteken - nie in 'n geografiese, maar in 'n ontologiese sin nie. Mircea Eliade het getoon hoe die huis die plek was waaruit die wêreld gegrond kan word. 'N Huis is gestig, soos hy sê, "in die hart van die ware." In tradisionele samelewings was alles wat sin van die wêreld gemaak het, werklik; Die omliggende chaos het bestaan ​​en was bedreigend, maar dit was bedreigend omdat dit onwerklik was .
Sonder 'n huis in die middel van die eintlike was 'n mens nie net skuiling nie, maar ook verlore in nonbeing, in onwerklikheid. Sonder 'n huis was alles fragmentasie.
Huis was die middelpunt van die wêreld, want dit was die plek waar 'n horisontale vertikale lyn gekruis het. Die vertikale lyn was 'n pad wat opwaarts na die lug en afwaarts na die onderwêreld lei.
Die horisontale lyn verteenwoordig die verkeer van die wêreld, al die moontlike paaie wat oor die aarde na ander plekke lei. So, by die huis was een die naaste aan die gode in die lug en tot die dood van die onderwêreld. Hierdie nabyheid het toegang tot beide beloof. En terselfdertyd was een by die beginpunt en hopelik die terugkeerpunt van alle aardse reise.
* Oorspronklik gepubliseer in And Our Faces, My Heart, Kort as Foto's , deur John Berger (Pantheon Books, 1984).