Die lewe in Ferretland - Algemene - 2022
Die lewe in Ferretland
As studieleier op die speelgrond moet Julia Tandy, universiteitstudent, fyn dophou vir wangedrag. Sy is omring deur 30 kleintjies, spring, spat in die swembad, grawe in die sand en speel speels met mekaar.
Sy soek dadelik diegene wat te opgewonde raak en bring hulle vir 'n paar minute na 'n "time-out". Sy wil nie hê dat vriendelike stryd ernstig moet word nie.
'Ek hou hul sterte dop,' sê sy, terwyl die fretten hulself in Ferretland, die land se enigste speelgrond vir fretse, geniet, om haar voete spring. 'Hulle sterte sal opborrel - soos 'n bottelborsel soos 'n bottelborsel - as hulle geroer word. Dit is dan wanneer hulle tyd moet inlui.'
Home Goes to the Frrets
Ferretland - 'n omheining van ongeveer 400 vierkante voet van tonnels met fret-grootte, hol hout, 'n betonkasteel, 'n vlak swembad, 'n waterspuite vulkaan, 'n waterglip en ander fret-lekkernye - is die breinkind van Randy Horton, die 45 -jarige stigter van veral Ferrets, een van die grootste organisasies vir reddingsreddings ter wêreld.
Horton en sy vrou, Gloria, het almal behalwe een kamer in hul voorstedelike Denver in die huis na die geliefde frette oorgedra. 'N Voormalige slaapkamer is nou 'n ysterhospitaal, waar 14 siek wesens tans na die gesondheid verpleeg word. Nog 'n dertig is in die 'inlaatkamer', die plek waar nuwelinge 'n paar weke deurbring om aan te pas by die lewe in 'n skuiling. Die res - daar is deesdae ongeveer 130 mense - hang gewoonlik in die 'gemeenskapskamer'. Hulle neem beurte om na Ferretland te gaan, wat die Hortons se agterplaas vul.
Verlede jaar het die Hortons en hul bemanning van ongeveer 50 vrywilligers meer as 900 frette gered. Sommige is in die steek gelaat. Sommige is beseer gevind. Sommige is dood, gewoonlik in die arms van 'n vrywilliger. Die meeste - 726 - is in nuwe aannemingshuise geplaas. Die res het semi-permanente verblyf by 'n skuiling of in pleegsorg by een van die vrywilligers opgeneem.
Ferretland, wat elke dag gedurende die somer oop is en dwarsdeur die jaar op dae wanneer dit warm en sonnig is, trek fretten-eienaars van regoor die land. Ferret Fun Day, wat fretwedrenne en ander spesiale geleenthede insluit, is die laaste Saterdag van elke maand. Toelating is $ 5 vir lede, $ 7 vir nie-lede. Eienaars kan bly en kyk hoe hul fret met die ander fretten speel, of hulle soggens in die oggend kan aflaai en dit later op die dag gaan haal, met die kennis dat hul dier onder toesig sal wees - en teen die einde van die dag uitgeput is.
Victoria Gonyier het 'n uur van Boulder gery om haar fretten, Pooper en Buddy, saam te bring om Julie se Ferret Fun Day te geniet.
"Dit is my eerste keer," sê Gonyier, wat werk vir die Humane Society of Boulder Valley. Dit is waar sy van veral Ferrets en Ferretland gehoor het. 'Ek het gedink hulle sal baie pret hê - en Buddy is vet en het die oefening nodig. Pooper was nog nooit eens met ander fretten gewees nie. Dit sal 'n heeltemal nuwe ervaring vir hom wees. "
Laura en Steve Hendricks, wat ses uur hiervandaan in Montrose, Colo, woon, het besluit om hul fret, Slinky, saam te bring toe hulle na Denver kom kuier. Hulle het van veral Ferrets gehoor en gedink dit sal 'n goeie plek wees om 'n permanente speelmaat vir Slinky te vind.
'Ek dink hy is oorweldig,' sê Laura Hendricks en gaan sit in die skaduwee naby die vulkaan wat water spuit en probeer om haar fret dop te hou terwyl hy tussen al die ander rondkwyn. 'Hy het beslis nog nooit met 30 ander fretten gespeel nie.'
Frette maak nuwe vriende
Horton bekyk die toneel in sy agterplaas gelukkig. Daar was soms soveel as 100 fretten in Ferretland. "Dit is net gegiggel en geglimlag as ons soveel het," sê hy. 'Hulle spring. Hulle speel. En hulle maak nuwe vriende.'
Horton is ongewoon afgestem op die behoeftes van klein diertjies. Hy is 'n kaptein met 'n afgetrede vissersboot, en hy reken dat hy iets van 'n karmisrekening het om te skik vir die twintig jaar wat hy die lewe van diere bestee het.
'Ek het vroeër die dood van diere gevier. Ek het gedink ek is 'n groot kans om 'n 500 pond swaardvis dood te maak', sê hy. 'Ek kon dit nie nou doen nie.'
Verneder deur 'n reeks gesondheidsprobleme, vind Horton nou sy passie by fretten. 'N Hartaanval ses jaar gelede het hom gedwing om die meeste van sy aktiwiteite te beperk, en hy het in 'n diep depressie geval. As hy gelag het oor 'n troeteldierferet, het hy hom uiteindelik uit sy wanhoop gebring en hom 'n nuwe doel in die lewe gegee. Die afgelope vier jaar spandeer hy feitlik elke wakker uur aan die versorging van fretten in nood.
Nog 'n hartaanval in Mei, gevolg deur 'n viervoudige omseiloperasie, het hom gedwing om die meeste van die pligte om die skuiling aan sy vrou en vrywilligers uit te voer, af te staan. Maar hy is stadig besig om vinniger te word en te doen wat hy kan, omring deur sy geliefde fretten.
'Ek dink God is nog nie met my nie,' sê hy. 'Regte sou ek in Mei gesterf het, maar daar is nog net soveel werk te doen.'
'N Groter, beter Ferretland
Horton voorsien die dag waarop die skuiling van sy huis na 'n 80 miljoen akker, $ 20 miljoen fasiliteit kan verhuis, kompleet met kamervriendelike kampeerplekke, hotelkamers vir beskermhere, 'n veel groter fret-speelterrein, terapeutiese fret-speelprogramme vir die (menslike) gestremde jeugdiges, 'n heiligdom vir die bedreigde wilde swartvoet-fretten en ruimte vir duisende binnelandse fretten om te leef.
'N Argitek het reeds die planne opgestel, en 'n skenker het aangebied om die grond beskikbaar te stel. Aangesien veral Ferrets onlangs 'n federale belastingvrystelling gekry het, is dit nou net 'n kwessie van die insameling van fondse om die droom 'n werklikheid te maak.
'Weet jy,' sê Horton en hou van die yster-geïnspireerde chaos in sy agterplaas, 'ek is moeg om arm te wees, en soms raak ek hartseer as ek dink hoe arm ek is. Maar dan dink ek hoe ryk ek is, en dit maak my weer gelukkig. '