Skoliose - simptome, oorsake en behandelingsopsies - Siektes - 2022
As die ruggraat afwyk van sy normale vorm en 'n laterale buiging en 'n rotasie van die werwelsorg toon, dan praat 'n mens van 'n mate van kromming van 'n skoliose. Hierdie misvorming kom hoofsaaklik voor in die ouderdom van die ouderdom en kan soms regruk sonder behandeling. In gevalle met groter afmetings en met 'n progressiewe kursus, is fisioterapie, korsetbehandeling en minder gereeld ook operasies nodig om ernstige gevolge, pyn en beperkte beweging te voorkom.
'N Kort oorsig
Skoliose is 'n bekende term vir krom liggaamshouding en gebuigde ruggraat. Maar wat presies is agter hierdie kliniese beeld en watter behandeling word aanbeveel vir diegene wat geraak word? Lees die belangrikste feite in die kort oorsig hieronder en vind meer uit in die volgende artikel.
definisie: Skoliose beskryf 'n laterale kromming van die ruggraat met ten minste tien grade (volgens die Cobb) in kombinasie met 'n rotasie van die werwelkolom, wat lei tot 'n driedimensionele vervorming van die ruggraat. Hierdie verskynsels kom veral voor gedurende die groeifases.
simptome: Die tipiese eksterne identifiseringsmerke vir hierdie tipe wanaanpassing kan lei tot sielkundige stres, veral by adolessente. As daar 'n groter mate is, kan pyn en beperkte beweging of selfs funksionele beperkings van sekere organe voorkom.
oorsake: Die oorsake is nog grotendeels onverklaarbaar en volgens alle aannames is die siekte multifaktoriaal. Die meeste skoliose word as idiopaties geklassifiseer, dit wil sê sonder 'n duidelike oorsaak. Sommige onderliggende siektes kan egter werweldekromming veroorsaak en 'n oorerflike komponent word ook aanvaar.
diagnose: Vroeë diagnose is die belangrikste aspek vir 'n goeie prognose. Ooreenstemmende fisiese inspeksies, spesiale mediese geskiedenisse en, indien vermoed, ook beeldvormingsprosedures, moet gebruik word, veral vir ondersoeke by vroeë opsporing by kinders en adolessente, om skoliose of ander moontlike siektes presies te kan bepaal.
behandeling: Dit is nie ongewoon dat spesiale behandeling nodig is nie, veral nie in adolessensie nie, omdat die kromming spontaan tydens groei kan oplos. Die omvang en ouderdom, maar ook die simptome (veral by volwassenes) is deurslaggewende kriteria vir die keuse van terapie. Benewens fisioterapie en die dra van 'n korset, is chirurgie minder gereeld raadsaam.
Naturopatiese behandeling: Naturopatie kan gebruik word om simptome van pyn en spierspanning te verlig. Geaffekteerde mense rapporteer goeie resultate met hitte- of elektriese behandelings of na akupunktuur.
Die ruggraat het natuurlik 'n dubbele "S" -vorm, met die servikale en lumbale ruggraat wat effens vorentoe boog (lordose) en die torakale en sakrale ruggraat (sakrum) effens agtertoe beweeg (kifose). Verskillende permanente afwykings van hierdie gesonde struktuur word opgesom onder ruggraatdeformiteite. Benewens die normale vorm (met 'n effense kromming aan die voor- en agterkant), is daar ook 'n sywaartse buiging (met ten minste tien grade volgens die Cobb-Angle-metode) tesame met kinkels van die werwels. Die mediese term is afgelei van die Griekse "skolios" vir "krom" of "krom".
Daar is gewoonlik 'n primêre kromming (primêre kromming), waarop addisionele kompensatoriese krommings gevorm word (sekondêre kromming) om voort te gaan om 'n regop liggaamshouding te verseker. In beginsel word daar onderskeid getref in verskillende vorme van skoliose waarin die ruggraatstuk van die kromming gemanifesteer is en of daar 'n regter- of links-buiging is. Laterale kromming sonder rotasieafwyking tel nie as skoliose nie.
Benewens die indeling volgens die ligging en die krommingspatroon (indeling volgens Lenke of King), word skoliose meestal volgens die oorsaak en volgens ouderdom geklassifiseer.
Daar word geglo dat ongeveer drie tot vyf persent van die bevolking aan skoliose ly, met die ligte vorme wat aansienlik meer gereeld voorkom. In die algemeen word meer meisies / vroue as seuns / mans beïnvloed, hoewel hierdie verhouding in 'n latere stadium of ouer ouderdom opvallend is. Met toenemende ouderdom neem die aantal diagnose van skoliose ook algemeen toe.
Verskillende vorms kan duidelik sigbare tekens en klagtes veroorsaak, of dit kan moeilik herkenbare of waarneembare probleme veroorsaak vir diegene wat geraak word. Die ooreenstemmende kliniese beeld verskil dus afsonderlik.
Tipiese sigbare tekens
As u na die stam van 'n aangetaste persoon van agter kyk, word die volgende klassieke asimmetrieë opvallend in die geval van ernstige skoliose:
Skouergordel en bekkenwapen is krom,
Middellyf driehoek (driehoek tussen sy kontoer en reguit hangarm) duidelik verskil aan die regter- en linkerkant,
Kop is nie oor die bekken gesentreer nie (skuins kop houding),
Skouerblaaie is krom, 'n skouerblad steek uit.
Ook in die sogenaamde Adams-toets, waarin diegene wat geraak word, 'n voorwaartse buiging van die kofferbak maak en hul arms los hang, kan 'n skuins houding duideliker word. In die reël is 'n skuins bult en 'n eensydige uitsteek van lumbale spiere (lumbale bult) tipiese tekens van 'n duidelike rotasie van die werwelkolom.
Moontlike klagtes en beperkings
Aan die begin van skoliose en met geringe manifestasies is diegene wat geraak word, dikwels simptoomvry (waardeur baba skoliose 'n eie, dikwels tydelike simptoombeeld het), en dit is eerder optiese faktore wat tot psigososiale probleme kan lei, veral by adolessente.
Die ligging en erns van die buiging bepaal grootliks die simptome. As daar oor 'n lang tydperk 'n kromming is, is daar baie meer waarskynlik tekens van slytasie op die ruggraat as gevolg van die spesiale en eensydige las, en is daar gevolglike probleme soos spierspanning en pyn. Dit is toenemend die geval vanaf die ouderdom van dertig.
Longkapasiteit kan ook verminder en kortasem, 'n gevoel van druk op die bors of vinnige hartklop kan voorkom.
Algemene siektetoestande wat in verskillende grade voorkom by skoliose en ook tot beperkte beweging kan lei, sluit in:
Pyn in die sakrumme,
Spierspanning in die rug (veral BWS, LWS),
As die kromming en rotasie van die ruggraat uitgespreek word, kan die omliggende strukture in die bors en buik ook vernou word, en kan sekere organe soos die hart, longe, maag en ingewande of niere in funksie beperk word.
Longfunksie blyk direk afhanklik te wees van die mate van kromming en funksionele inkortings kom relatief vroeg voor wanneer die longvolume daal. 'N Opvallende kortasemheid, soos kardiovaskulêre klagtes en ander gestremdhede, word gewoonlik slegs in gevorderde stadiums sigbaar.
Die oorsake is nog nie duidelik uitgeklaar nie en daar word geglo dat verskeie faktore 'n rol speel in die ontwikkeling van die siekte. Daarom kom idiopatiese skoliose gereeld voor, ongeveer tagtig tot negentig persent. 'N Klassifikasie wat 'n kromming van die ruggraat sonder 'n bekende oorsaak definieer. Afhangend van die ouderdom waarop die siekte voorkom, word 'n onderskeid getref tussen idiopatiese skoliose, infantiele, jeugdig, adolessent of volwassene (vanaf agtien jaar oud).
Skoliose is een van die ruggraatdeformiteite wat hoofsaaklik tydens groei ontwikkel en sonder behandeling kan vererger, veral gedurende die groeifases en tydens puberteit. By volwassenes is dit dikwels moeilik om uit te vind of die kromming eintlik ontstaan ​​het ('de novo' skoliose) of daar 'n progressie is vanaf 'n kromming wat reeds in die kinderjare en adolessensie begin het.
Die kromming van die ruggraat kom minder voor as gevolg van ander (bepaalbare) oorsake. Dit kan byvoorbeeld wees met aangebore misvormings, degeneratiewe prosesse (by volwassenes), trauma of ander onderliggende siektes, soos die spiere en senuwees, bindweefsel en metabolisme. Daar word ook aanvaar dat 'n sekere oorerflike komponent die triggerende faktor is.
Vroeë diagnose en ooreenstemmende ondersoeke met vroeë opsporing in kinderjare en tienerjare is van groot belang. Omdat hoe gouer 'n skoliose voorkom, is die kursusse ernstiger, wat die beste teengewerk kan word, veral met die tydige behandeling.
Gespesialiseerde, ortopediese ondersoeke kan gebruik word om die eerste afwykings en moontlike klagtes na te gaan en te klassifiseer deur middel van 'n mediese geskiedenis en fisiese ondersoek. Benewens die beoordeling van tipiese identifiserende merke, bevat dit ook verdere ontledings van die ruggraat terwyl u staan ​​en sit. Op hierdie manier kan ander (addisionele) misvormings ook geïdentifiseer word (byvoorbeeld kyfose of spondylolistese) of verskille in beenlengte wat ook deurslaggewend is vir die onderskeie behandelingsvorm.
As daar kinders of adolessente geraak word, word tye van groeispore en die eerste menstruasieperiode (menarche) gevra met 'n spesiale mediese geskiedenis, en die duur van die groeifases word ook bepaal, indien moontlik.
Tydens die mediese ondersoek moet ook aandag geskenk word aan sogenaamde café-au-lait kolle, aangesien dit bewys kan lewer van die teenwoordigheid van neurofibromatose, 'n moontlike oorsaak van die ontwikkeling van skoliose.
As vermoed word dat skoliose gebruik word, word 'n X-straalondersoek of ander beeldmetodes in die oorgrote meerderheid van die gevalle gebruik. Die beelde kan aanvullende inligting verskaf oor die onderliggende oorsake en dit moontlik maak om die erns te bepaal presies via die krommingshoeke (Cobb-hoek) en die skelet volwassenheid (Risser-simbool). Al hierdie faktore beïnvloed die prognose en daaropvolgende behandelingsopsies. Daar word geglo dat met idiopatiese adolessente skoliose, die risiko van progressie van die siekte toeneem met die omvang van die kromming, maar afneem met toenemende skelet volwassenheid.
As daar ander eienaardighede is, of as die omvang daarvan ernstig is, byvoorbeeld met bestaande orgaan-disfunksie, is verdere ondersoeke nodig.
Die presiese diagnose (vir die vorm en oorsaak), die ouderdom en die individuele simptome van die betrokke persoon, besluit oor die noodsaaklikheid en die vorm van die beste vorm van terapie. Daar is geen eenvormige behandelingstrategie nie en dit is ook moontlik dat geen behandeling geskeduleer sal word nie, weens die genoemde faktore. Daar word aanvaar dat die oorgrote meerderheid skoliose hulself spontaan tydens die groei korrigeer. In hierdie konteks speel noukeurige opvolgkontroles egter 'n belangrike rol. As die siekte vorder (ook onverwags), is behandeling noodsaaklik.
Die doel van enige terapie in groeiende ouderdom moet wees om die kromming te verminder of ten minste te voorkom dat dit op die langtermyn en stabiel ontwikkel. In volwassenheid word skoliose by volwassenes egter meer behandel volgens die simptome.
In die meeste gevalle en in die geval van ligte vorms, word konserwatiewe terapiemetodes eerstens oorweeg. Dit is gereelde fisioterapie met spesiale toepassings en oefeninge en die dra van 'n korset (ortose) vir erger skuins posisies.
By korsetbehandeling moet groei gerig word teen die huidige misvorming in die rigting van die normale toestand. Hierdie maatreël word meer gereeld by kinders en adolessente gebruik, aangesien groei van die ruggraat nie meer by volwassenes voorkom nie. In sommige gevalle kan 'n korset ook help om die ruggraat by ouer mense te stabiliseer.
In veral ernstige vorms, met inagneming van alle voor- en nadele, word verskillende chirurgiese ingrepe gebruik wat moontlik verskeie kere uitgevoer moet word. Post-operatiewe, fisioterapie en moontlik 'n korset is net so 'n belangrike deel van die terapie vir rehabilitasie.
As sekere onderliggende siektes geïdentifiseer is as die oorsaak van 'n skoliose, speel behandelingskonsepte ook 'n rol.
Vorme van terapie na die bepaling van die Cobb-hoek
Die Cobb-hoek (mate van die laterale werwelkromming) speel reeds 'n deurslaggewende rol in die diagnose, want skoliose word slegs by kinders vanaf tien grade genoem. Samevattend kan in die behandelingsvraag gestel word dat die behandeling in beginsel slegs op twintig grade moet plaasvind om 'n verwagte progressie tydens groei teë te werk.
Terwyl fisioterapie ook onder laer krommingshoeke aanbeveel word, word 'n ortose meestal slegs vyf en twintig grade aanbeveel. As die Cobb-hoek veertig grade of selfs meer is, veral as die groei voltooi is, kan chirurgie nodig wees.
Vir simptomatiese behandeling, veral teen rugpyn wat voorkom, is daar 'n aantal maniere en metodes beskikbaar op die gebied van naturopatie wat die gebruik van pynverligting kan aanvul of selfs kan vervang. Dit sluit in hitte en elektroterapie (bv. Transkutane elektriese senuweestimulasie) of akupunktuur. (tf, cs)
Seifert, Jens Thielemann, Falk, Bernstein, Peter: idiopatiese skoliose vir volwassenes, riglyne vir praktiese gebruik. in: The Orthopedist, Uitgawe 6/2016
Bernstein, Peter en Seifert, Jens: skoliose in groei, in: Ortopedie en traumakirurgie up2date Uitgawe 10/04 (2015), pp. 259-276, thieme.de
Trobisch, Per et al .: Idiopatiese skoliose. in: Deutsches Ärzteblatt Int. Uitgawe 107/49 (2010), pp. 875-884, aerzteblatt.de
Stücker, Rlaf: Die idiopatiese skoliose, in ortopedie en traumakirurgie up2 date 5/1 (2010), pp. 39-56
Webwerf van die Duitse Scoliosis-netwerk (DSN): http://www.deutsches-skoliose-netzwerk.de (toeganklik: 18 Junie 2019)
Duitse Vereniging vir Ortopedie en Ortopediese Chirurgie (DGOOC): Spesiale rehabilitasiebeginsel vir ruggraatafwykings, vanaf 03/2012 (hersien), gepubliseer deur AWMF aanlyn, awmf.org
ICD-kodes vir hierdie siekte: M41ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.