Elke siel is hier om iets te doen, of dit nou gaan ontwikkel, om te rus, of in seldsame geleenthede, net om te bestaan. Ons kan egter nie eers kyk totdat ons ons werk in hierdie lewe bereik het nie. Vir my verklaar ek vrye wil soos volg: "Jy kan gelukkig of ellendig wees, maar jy sal loop die pad wat jy en die heelal ooreengekom het voordat jy hierdie fisiese vorm ingeskryf het. "
Daar is 'n vreemde ontkoppeling daar tussen die vrye wil en die sielpad. Die sielpad lyk amper asof dit beteken dat daar nie so iets soos vrye wil is nie, maar dis nie wat ek glo nie. Ons het 'n pad, ons het 'n doel, maar hoe ons daar kom, is vir ons.
Ons kan gelukkig of hartseer wees, maar aan die einde van ons lewens, ons sal bereik het wat ons nodig het om te bereik. Ons is altyd op pad, altyd met 'n doel. As ons nie wil ons lewens, dan moet ons ons persepsie verander. Al die ander volg.
En dit is ook waar intuïsie in die spel kom. Wanneer ons ons intuïsie vertrou, volg ons net ons sielpad. Die twee is intrinsiek gekoppel, en dit is onmoontlik dat een korrek is terwyl die ander vals is.
Moet nooit iets sê wat goed of sleg is nie
Ek was in die vrees af, en het net aan die groepe gepreek wat my wou hoor. Ek het my nie oopgemaak vir die groepe wat my nie wou hoor nie. Ek het besef dat ek op die pad moes bly, ek moes myself vir almal oopmaak, en ek het dit gedoen. Binnekort het almal my begin vind - diegene wat my nodig gehad het, en diegene wat nie glo nie.
Wat het ek geleer? Moet nooit enigiets gesê persoonlik, goed of sleg. Elke woord is eenvoudig dat 'n woord met geen ander is as wat ek gee om dit betekenis.
Ek het die afgelope agtien jaar op verskeie nasionale en internasionale radioprogramme verskyn. By 'n paar keer het ek e-posse ontvang wat gesê het: "Hoe durf jy geld vir jou dienste vra, of," Jy is 'n roes op die samelewing. "Ek sal antwoord," Dankie vir jou mening, omdat jy my gevoelens vertel het . "
Ek het geleer dat as ek nie iemand ontstel het deur wat ek gesê het nie, het ek waarskynlik my werk nie ten volle gedoen nie. Die belangrike ding was om hul gevoelens te bekragtig, en moenie dit persoonlik opneem nie, en ook nie met woorde wat 'n verstoping in my liggaam sou veroorsaak, sal beantwoord nie. Onthou: enige woede of seer sal in my liggaam gestoor word, nie van hulle nie.
Integrasie van onvoorwaardelikheid deur Nie-Ego en Nie-Oordeel
Om onvoorwaardelikheid deur nie-ego en nie-oordeel in jou lewe te integreer, moet daar geen skeiding wees tussen wie jy by die werk is of waar jy ookal is nie, en wie jy as persoon is.
Ek doen dieselfde, ongeag watter rol ek in fasiliteerder, vrou, moeder of onderwyser is. Amerikaners onderskryf veral 'n teorie dat hulle van nege tot vyf een pad is, en 'n ander manier by die huis.
Weerstaan ​​daardie denke. As jy gesegmenteer is, is jy minder as 'n hele persoon.
Stap in 'n liefdevolle staat elke minuut van die dag
Ek het eenkeer 'n klein seuntjie met kanker in 'n hospitaal besoek, waar 'n Reiki-meester en 'n terapeutiese aanrakingpraktisyn in die kamer staan ​​en die hele dag op die kleintjie gewerk het. Ek het ingekom en die klein seuntjie aangeraak.
Die ander twee het gesê: "Wag! Jy het jouself nie beskerm! Jy het jouself nie grond. "
Ek het na hulle gekyk en gesê: "Jy is albei geveinsdes as jy nie elke minuut van die dag in 'n liefdevolle toestand loop nie."
Dink daaroor: as jy moet ophou om jouself te beskerm, laat jy vrees toe om deel van jou lewe te wees. As jy verstaan ​​dat nie een van ons is solied nie, dan weet jy dat siekte net 'n vibrasie is.
Selfbeskerming is 'n vorm van afsluiting, en dit kom van vrees. Dit is 'n wanbetaler, want daar is niks om jouself te beskerm nie. Jy kan nie iemand anders se probleem aangaan nie. Persoonlike verantwoordelikheid beteken om verantwoordelik te wees vir hoe jy jou hele lewe uitvoer. Wees kongruent. Maak oop.
As Ek lê van hande op iemand vir genesing, ek wil daardie selfde energie en gevoel om te gaan na iemand wat ek terloops raak in die kruidenierswinkel. Hoekom moet dit anders wees nie?
Daar is geen "Hoekom," Daar Net "Is"
Jare gelede het ek vroegoggend 'n oproep gekry van 'n pa wat die hartseer nuus gedeel het dat sy seun sterf. Na 'n paar maande saam met die jong seun gewerk het, het ek hom belowe dat ek by hom sou wees toe hy verbygegaan het.
En so het ek ongelukkig in my voertuig geklim en na die hospitaal gery om 'n gesin te help as hul sewejarige seun aan leukemie sterf. Ek het hom in my arms gehou, vir hom gesing, met sy ouers gepraat. Daar was soveel liefde in daardie kamer, dit was fenomenaal.
Nadat hy gesterf het, het sy ouers en ek tyd gebid, en gepraat. Die algemene vraag van die ouers was, "Waarom?" Ongelukkig is daar op 'n menslike vlak nie 'hoekom' nie. Daar is net '' '- 'n ongelooflike harde konsep vir ouers wat net die kosbaarste ding in hul lewe verloor het.
Terwyl ons gepraat het en hulle begin verstaan ​​het dat hulle seun nie weg was nie, het hy eenvoudig vorms verander. Dit het makliker geword vir hulle om te gaan. Die hartseer was nog steeds groot, maar hul begrip het gehelp om die rou seer weg te neem.
Ek het die hospitaal verlaat en by die poskantoor op pad huis toe gestop. Binne was 'n ouer vrou wat net so hartseer gekyk het. Toe ek haar die eerste keer sien, het ek besef hoe eensaam en verlate sy voel. Niemand waardeer haar nie, of neem tyd vir haar nie. Miskien was sy eksentrieke, of nie te intelligent nie, maar om watter rede dan ook, het sy nie deur haar vriende en familie as 'n mens bekragtig nie.
Haar lewendige bloes het haar oë gemik, so ek het na haar toe geloop en haar so vertel. Sy glimlag dadelik, bedank my, vat my hand en vertel my ek was haar engel. Ek het geglimlag en ons het vir 'n paar minute gepraat. Die kort gesprek - die klein uitruil van energie van my na haar - het haar bevestig van wie sy was: 'n pragtige, intelligente siel.
Wat het dit vir my gee? Dit het my 'n glimlag, 'n gelukkige wese om te weet dat net 'n paar minute haar persepsie van die lewe verander het.
Onvoorwaardelike Liefde gee 24 ure 'n dag
Terug by die huis het ek gedrink en gereed gemaak vir 'n datum. My manlike vriend was aandagtig en het my met rose, 'n pragtige ete en 'n werklik magiese aand van intimiteit en 'n deel van ongelooflike energieë getoon. Hy het gegee, ek het gegee, en tussen ons twee het ons energieë van vreugde, saligheid, koestering en liefde geskep.
Aan die einde van daardie dag het dit my voorgekom dat niemand van my enige ander energie ontvang het nie - nie die klein seuntjie wat geslaag het nie, nie sy ouers nie, nie die ouer vrou nie, en nie my datum nie. Elkeen van hulle het identiese energievloei van my ontvang.
Hoekom? Omdat niemand van ons weet wat sal gebeur met diegene waarmee ons in kontak kom nie. Wie het my die reg gegee om onvoorwaardelik lief te hê oor die ander? Wie het my vertel dat ek 'n bewuste keuse kon maak oor wie meer van my verdien as die ander?
Elke enkele persoon wat ek in hierdie wêreld in aanraking kom, verdien my almal - nie deel van my nie, maar elke molekuul.
Kyk na 'n video met Patti Conklin, Mediese Intuïtief
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > jouself > Is daar skeiding tussen wie jy by die werk en by die huis is?