Die skrywer Carina van der Walt het tien jaar gelede vir die Suid-Afrikaanse landskapkunstenaar Strijdom van der Merwe gesê sy sal graag eendag ’n kunsboek oor sy werk wil skryf. Van der Merwe het toe net beskeie oor haar wens geglimlag, maar hy glimlag ’n dekade later waarskynlik heelwat breër: Van der Walt het daad by die woord gevoeg en die monografie Stilspraak, Strijdom van der Merwe en landkuns uitgereik, wat sy werk in merkwaardige en insiggewende besonderheid in oënskou neem.
Van der Walt sê sy hoop dat die “samespel” van inligting en kunsfoto’s in die boek almal sal bekoor – ook dat Van der Merwe se grootste bewonderaars verras sal wees deur die stelling dat hy die digter van die landskap is.
“Hy het ’n poëtiese blik op die natuur. Hy gebruik graag gedigte in sy landkuns. Sy werkwyse sluit aan by visuele digters se werk aan die begin van die vorige eeu in Europa. Waar Van der Merwe kleur gebruik om inhoud aan sy geometriese vorm te gee, het visuele digters taal gebruik om inhoud aan hulle digvorms te gee. Kleur en taal is dus die kunstenaar en die digter se uitruilbare werkinstrumente, terwyl vorm hul ooreenkomstige instrument is.”