T7 vs pBAD promotor sterkte - Inligting - 2022
T7 vs pBAD promotor sterkte
Hoe vergelyk pBAD- en T7 -promotorsterkte as pBAD geïnduseer word onder omstandighede wat tot die hoogste sterkte daarvan kan lei? Is daar enige vraestelle wat die twee induseerbare promotorsisteme vergelyk?
Die presiese getalle hang af van die proteïen.
In my hande sou ek tussen die pAraBAD en 'n pLac-T5 sê dat u 'n bietjie verbetering kan verwag en pAraBAD en 'n pT7-promotor wat u van 'n grootte kan verwag ... maar daar is twee groot voorbehoud.
Eerstens werk pET en ander T7-gedrewe plasmiede nie in K-12-stamme (sonder die pTARA) nie, dus word BL21 algemeen gebruik. BL21 is oor die algemeen baie beter as K-12-stamme (meer primêre metaboliete vgl. omics -papier) vir baie dinge, insluitend proteïenuitdrukking. Die begeleidingsbalans is 'n verskil, dus u sal ook daaruit verskil -as u die TAKARA -plasmiedspan gebruik het, sal u agterkom hoe eienaardig proteïenuitdrukking kan wees.
Tweedens, as jou proteïen 'n kofaktor het, het jy 'n groot probleem. FeS-klusters, PLP, heem of selfs O2 (vir rypwording van GFP, sê) word tempo beperkend en ooruitdrukking van die proteïen kan dit hoogs giftig maak en jy kan dalk in 'n groter piekel wees as met 'n laer vlak promotor. In my proefskrif het ek piridoksien by 'n pBAD -uitdrukking gevoeg, omdat dit 'n verbetering gegee het.
Voetnoot: as die uitdrukkingsvlakke regtig sleg is, is die veranderende promotor dalk nie so groot nie, aangesien die aanname van lineariteit nie geld nie.
Oorweeg die gebruik van pRARE as heteroloog en nie kodon geoptimaliseer is nie.
Indien onoplosbaar, oorweeg dit om etanolskok en die TAKARA chaperon plasmied-span te gebruik.
As suurstof sensitief, helaas, doen uitdrukking en suiwering anaërobies.
Die beste verwysing wat ek kon vind is 'n boekhoofstuk (hier beskikbaar as 'n .pdf) uit 'n boek oor die optimalisering van die uitdrukking van membraanproteïene wat vir T7 argumenteer. Alhoewel dit blykbaar nie na 'n bron vir daardie spesifieke bewering verwys nie, kan sommige van die verwysings daar naby nuttig wees. Dit wil voorkom asof dit in die algemeen geld, nie net vir membraanproteïene nie. Hulle bring ook beperkings van die araBAD -stelsel na vore:
Noukeurige studies van die araBAD -promotor deur Siegele et al.  en Giacalone et al.  het albei saamgestem dat proteïenuitdrukkingkulture teen onderversadigingsvlakke van l-arabinose 'n gemengde populasie bevat met slegs sommige van die selle wat proteïen uitdruk. Daarbenewens is die potensiaal vir proteïenooruitdrukking oor die algemeen laer wanneer 'n pBAD vektor vergelyk word met T7-gemedieerde uitdrukking vanaf 'n pET konstruk.
Oor die algemeen, T7 is sterker in die vervaardiging van mRNA. Die uiteindelike hoeveelheid proteïen wat geproduseer word, hang egter af van ander faktore soos proteïenoplosbaarheid, stabiliteit en toksisiteit. Hier is https://microbialcellfactories.biomedcentral.com/articles/10.1186/1475-2859-12-26 'n studie wat T7 en ander promotors vergelyk vir die vervaardiging van min verskillende proteïene.