BYBELSE BEGINSELS vir REGERING - Reformation Society
BYBELSE BEGINSELS vir REGERING
“... waar die Gees van die Here is, daar is vryheid.” 2 Korinthiërs 3:17
Die enigste hoop vir Afrika is om in berou terug te keer tot God, om die Bybelse agenda te herontdek en om die Bybelse beginsels in elke aspek van persoonlike en gemeenskapslewe te herstel.
Baie mense leef onder die illusie dat die Bybel niks te sê het met betrekking tot sosiale strukture, konstitusionele modelle en politieke sake nie. Soos sommige teoloë egter uitwys, handel ongeveer 29% van die Bybel oor ons persoonlike lewens, terwyl 71% handel oor sosiale, politieke en nasionale sake.
God het 4 sfere van regering ingestel:
Selfbestuur – gesimboliseer deur ons gewetens
(Spreuke 16:32; 1 Timótheüs 3:4-5; 2 Petrus 1:6);
Gesinsbestuur – die roede van dissipline
(Deuteronómium 6:1-7; Efésiërs 6:1-4; 1 Timótheüs 3:4-5);
Kerkbestuur – die sleutels van Kerklike dissipline
(Handelinge 6:1-6; 1 Timótheüs 3:1-13; Titus 1:5-9);
Burgerlike Regering – die swaard van geregtigheid
(Génesis 9:5-7; Romeine 13:1-4; 1 Petrus 2:13-14);
God het ook in die regering van Israel tien sleutel beginsels van vryheid ingestel:
1.‘n Geskrewe grondwet (verbond) gebaseer op die geopenbaarde Woord van God (Exodus 20; Deuteronómium 5-8; Johannes 19:11). ‘n Bybelse grondwet sal die mag van die regering duidelik definieer en beperk. Dit behoort te funksioneer as ‘n ketting om die magsmisbruik van regeerders te voorkom. Dit moet geskryf wees sodat dit spesifiek, duidelik en permanent is. Dit is die voorskrif van die wet.
“Die wet van die Here is volmaak; dit verkwik die siel; die getuienis van die Here is gewis: dit gee wysheid aan die eenvoudige. Die bevele van die Here is reg: hulle verbly die hart; die gebod van die Here is suiwer: dit verlig die oë. Die vrees van die Here is rein: dit bestaan tot in ewigheid...” Psalm 19:8-10
2.‘n Verdeling van magte en funksies in drie takke van burgerlike regering:
Uitvoerende (die koning), wetgewende (die Raad en Sanhedrin) en regtelike (die oudstes of regters in elke gemeenskap). Hierdie drie funksies van regering is gebaseer op hoe die Here Sy regering bekend gemaak het (Jesaja 9:6,7).
“Want die Here is ons Regter, die Here is ons Aanvoerder, die Here is ons Koning.” Jesaja 33:22
3.‘n Onafhanklike regbank en die reg op ‘n regverdige verhoor (Exodus 23:1-3).
“En hy het regters aangestel in die land, in al die versterkte stede van Juda, in elke stad. En hy het aan die regters gesê: Kyk wat julle doen, want julle spreek nie reg vir die mens nie, maar vir die Here; en Hy is by julle in die regspraak. Mag die skrik vir die Here dan nou op julle wees; handel nougeset, want by die Here onse God is geen onreg of partydigheid of aanneming van geskenke nie.” 2 Kronieke 19:5-7
In Deuteronómium 19:15-19 word die beginsels vir ‘n regverdige verhoor uiteengesit: (i) iemand is onskuldig tot hy/sy skuldig bewys is, (ii) die reg op ‘n behoorlike verloop van die wet, (iii) getuies moet die beskuldigde persoonlik konfronteer, (iv) ‘n saak moet vasgestel word deur twee of drie getuies, en (v) regters moet onpartydig wees.
4.‘n Nasionale Wetgewer (wetgewende liggaam) waar die een huis saamgestel was deur verteenwoordigende regters of amptenare wat deur die mense verkies was (Deuteronómium 1:13-17). Natuurlik is die Wet alreeds deur God geopenbaar, opgesom in die Tien Gebooie en Exodus se wette van oorsaak en gevolg. Wetgewers moet net God se Wette toepas op hul besondere omstandighede.
5.‘n Tweede huis in die wetgewer was saamgestel uit twee oorgeërfde oudstes uit elk van die 11 stamme (of geografiese areas) van Israel, daarbenewens ook 24 priesters van die stam van Levi, en 2 regsgeleerdes (skrifgeleerdes) van elk van die 12 stamme. Hierdie nie-verkose (maar aangestelde) liggaam was in totaal 70 man en het bekend gestaan as die Sanhedrin (Exodus 24:1; Númeri 11:16-17).
6.‘n Uitvoerende beampte (Regter of Koning) verkies met die leiding van God en die toestemming van die oudstes (Deuteronómuim 17:14-20).
“So het dan al het die oudstes van Israel na die koning in Hebron gekom, en Dawid het met hulle ‘n verbond gesluit in Hebron voor die aangesig van die Here, en hulle het Dawid as koning oor Israel gesalf volgens die woord van die Here deur die diens van Samuel.” 1 Kronieke 11:3
7.‘n Gedesentraliseerde staat met die meeste van die verantwoordelikhede en mag wat berus by die plaaslike regering, die gesin en die individu (Exodus 24:1; Deuteronómium 1:13-17, Handelinge 17:26). Sentralisasie van mag in ‘n unitêre staat was altyd ‘n heidense neiging soos gesien by Ninevé en Babel (Génesis 10:11 en 11:1) . Omdat mag korrupsie bevorder, is dit wys om die mag van burgerlike regering te beperk en te verdeel in ‘n stelsel van kontroles en balanse.
8.‘n Burgerlike weermag (burgermag) wat bestaan uit opgeleide burgers wat die reg en plig het om wapens te dra vir die beskerming van hul huis en gesin, gemeenskap en nasie (Númeri 1:2-3; Rigters 3:2; Exodus 22:2; Deuteronómuim 20:1-4). Een van die beste voorsorgmaatreëls teen tirannie is ‘n gewapende burgery.
“Julle moet nie bang wees vir hulle nie; dink aan die grote en gedugte Here, en veg vir julle broers, julle seuns en julle dogters, julle vroue en julle huise.” Nehemía 4:14
Plaaslike burgermag eenhede verkies hul eie bevelvoerders (Deuteronómuim 20:9), en elke soldaat voorsien sy eie basiese wapens (Númeri 32:20; 1 Samuel 25:13). Dit was gebaseer op die reg van elke wetsgehoorsame burger om ‘n wapen vir selfverdediging te besit en te gebruik. Enige poging om die reg van ‘n individu om wapens te dra te verbied was nie Bybels nie, en was ‘n heidense poging om buitensporige mag wederregtelik te sentraliseer (Rigters 5:8; 1 Samuel 13:19-22).
9.‘n Vryemark ekonomie gebaseer op die privaatbesit van eiendom (Exodus 20:15,17; Deuteronómuim 19:14) en individuele vrye ondernemerskap (Hooglied 5:19; Spreuke 10:2-4; 12:24; 13:4,11; 1 Thessalonicense 3:10). Enige belasting van 10% of hoër was gedefinieer as onderdrukking (1 Samuel 8:10-18), en enige eiendomsbelasting, of boedelbelasting, was streng verbode! (1 Konings 21:3). Belasting op instellings en individue wat voltyds in diens van die Here gestaan was verbode (Esra 7:23,24). Enige ongelyke progressiewe belastingstelsel was uitdruklik verbode (Exodus 30:14-15; Levítikus 19:15). Bybelse ekonomie verbied ook onregverdige gewigte (geldeenhede wat nie ondersteun is nie) en mate (inflasie) (Levítikus 19:35-36; Spreuke 11:1; 20:10; Amos 8:5-7; Miga 6:11,12).
“Julle moet... ‘n vrylating in die land uitroep aan al sy bewoners...” Levítikus 25:10
10. ‘n Onderwys program wat beheer word deur die ouers, ondersteun word deur die Kerk, maar onafhanklik is van die staat (Deuteronómuim 6:7; Hosea 4:6; Matthéüs 28:19; Efésiërs 6:4; Kolossense 2:8). Mens kan geen regering vertrou om die denke van toekomstige stemgeregtigdes te vorm nie. Die beheer van die onderwys moet in die hande van die ouers wees en die inhoud van die onderwys moet moreel, karakter opbouend en Bybelgebaseerd wees.
“Hy wat nie weet hoe om ‘n Provinsie te bestuur nie, kan nie ‘n koninkryk regeer nie; hy wat nie ‘n stad kan hanteer nie, kan nie ‘n Provinsie beheer nie; hy wat nie ‘n dorpie kan reguleer nie, kan nie ‘n stad beheer nie; hy wat nie ‘n gesin kan bestuur nie, kan ook nie ‘n dorpie reguleer nie, ook kan ‘n man nie ‘n gesin goed bestuur, as hy nie homself kan beheer nie, verder kan niemand homself beheer as sy rede nie meester is nie en sy wil en aptyte sy dienaars nie; ook kan rede nie regeer as syself nie deur God regeer word in volle diensbaarheid aan Hom nie.” Hugo Grotius (17de Eeuse Nederlandse Teoloog).
Vir u inligting, sien asseblief meer informasie oor die 2016 KIESERSGIDS hier onder.
Die boonste artikel is ‘n hoofstuk uit die Bybelse Beginsels vir Afrika boek, geskryf deur dr. Peter Hammond. Om meer te sien oor die oorspronklike Engelse weergawe, Biblical Principles for Africa, klik hier.
Hierdie boeke kan verkry word vanaf: Christian Liberty Books