Die bereiking van balans in die lewe
Al my lewe was ek iets van 'n oorwinnaar in die sin dat daar altyd baie dinge was waarin ek baie belangstelling gehad het. Ek het ook gekies om deel te neem aan die meeste van hulle. Dit was baie duidelik toe ek net 'n kleuter was, en dit is formeel gedokumenteer so vroeg as die hoërskool. Op die agtergrond van ons jaarboek is daar 'n lys van die aktiwiteite waaraan elke senior klaslede deelgeneem het tydens hul hoërskoolloopbane. My lysinskrywing toon agtien verskillende aktiwiteite - die meeste van enigiemand, en verskeie van hulle verteenwoordig twee of selfs drie jaar deelname. Ek was nog altyd 'n baie besige ou met baie belangstelling in baie dinge.
Dit het nie verander in die kollege, in die nagraadse skool, tydens my eerste werk nie, of enige tyd sedert. Ek is steeds besig met 'n magdom aktiwiteite, waarvan baie 'n beduidende hoeveelheid tyd, dissipline, nuut geleerde vaardighede en toewyding vereis. Een van my vriende stel my voor as iemand wat nie net multidimensioneel is nie, maar oordimensioneel! Dit sou te maklik wees om te aanvaar dat die "Jack of All Trades, Master of None" moniker op my toegepas kan word, maar my ervarings en suksesse dui daarop dat dit onakkuraat sal wees.
Leun na balans in die lewe
As ek terugkyk, dink ek ek het goed gedoen in soveel verskillende dissiplines omdat ek een of ander manier inherent 'n manier ontwikkel om op een of twee gebiede te fokus totdat daar 'n gepaste plek was om my aandag te skuif of totdat omstandighede my gedwing het om my konsentrasie te breek en van te beweeg een ding na 'n ander. Kortom, ek het 'n natuurlike neiging wat my lei tot balans in my lewe eerder as om daarvan weg te kom. Ek kan, soos dit was, baie keer op 'n keer baie dinge jongleren sonder dat die jongleren self op my dra. Dit is net die afgelope paar dekades dat ek dit erken het vir die ongelooflike geskenk wat dit is.
Dit was eers nadat ek begin het om ander mense oor die middel van die bestuur te bestuur deur my loopbaan in korporatiewe Amerika, dat ek begin sien het dat ander - veral diegene wat ek onder toesig gehad het, aangesien my bestuurstyl naby hulle en die totale van hul lewens moes kom - het probleme ondervind om hul lewens in balans te hou.
Aanvanklik kon ek dit eenvoudig nie verstaan ​​nie. Die meeste van hierdie mense het veel minder dinge te doen as wat ek gedoen het, en tog het hulle ook 'n baie moeiliker tyd gehad as wat ek met die eise wat aan hulle gestel is, moes hanteer. Baie kon glad nie hanteer nie, en ek het gekyk hoe hul gesinne en verhoudings of hul gesondheid of hul werkproduktiwiteit of enige kombinasie van dinge inmekaargeslaan het. My vriende, medewerkers, mede-werkers en werknemers het gelyk asof hulle in hul lewens geviktimiseer word. Hulle het hul aandag dikwels aangedring.
As hulle met hulle praat, eintlik meer dikwels na hulle luister terwyl hulle in die middel van 'n stresvolle episode was, het ek die gevoel gehad dat hulle geen beheer gehad het oor wat hulle met hul tyd en aandag gedoen het nie. Die mense, aktiwiteite, en selfs die besittings wat hulle ingesamel het, het eise aan hulle gestel, en hulle was magteloos om iets te doen behalwe om te reageer. Die lewe vir hulle het een reaksie na die ander geword.
Hulle het skynbaar geen sin gehad het van hoe hul lewens eintlik lyk nie; hulle kon nie uit die besonderhede van die bome kom om die totaliteit van die bos te sien nie. Nog belangriker, hulle het geen plan gehad om hul lewens te skuif na iets wat beter vir hulle en vir diegene in hul onmiddellike kringe - gesinne, vriende en mede-werkers kan wees nie.
Dit het my voorgekom dat ek toegang gehad het tot 'n ingesteldheid en 'n paar vaardighede wat vir hierdie mense nuttig sou wees. Om in baie dinge betrokke te wees, het my nodig gehad om 'n gedissiplineerde metodologie en 'n konstruksie te ontwikkel om al die verskillende elemente van my lewe te hou.
Ek het ook besef dat omdat ek so baie aktiwiteite in my lewe gehad het waarin ek baie belangstelling gehad het, het dit byna onmoontlik geword dat enigeen van hulle my uit balans sou stoot. O, ek het dalk oorweldig gevoel deur alles wat op 'n gegewe tydstip te doen gehad het, maar selfs die afwisselende tydperke was op een of ander manier self gebalanseer. Dit was nooit net een ding waarmee my lewe soos 'n onstuitbare stortvloed gly nie.
Om bewuste en soms moeilike keuses te maak
Die behoefte om tred te hou en te verseker dat ek al die take vir al die aspekte van my lewensaktiwiteite voltooi het, het uiteindelik tot 'n dissipline van allerhande soorte ontwikkel en dit het my nodig gehad om bewuste en soms moeilike keuses te maak. Maak nie saak hoe ingewikkeld die vereistes of die mengsel geword het nie, ek het dit reggekry om dit te hanteer en het selde buite beheer gebly.
En dit is wat ek gebring het aan baie van die gesprekke met ander wat in die onstuimigheidswaan gevang is - hoop dat dinge vir hulle beter kan word, tesame met spesifieke gereedskap en dinge om te doen wat eintlik die veranderinge sal veroorsaak wat hulle nou kan toelaat.
Wat jy hier in hierdie boek het, is 'n merkwaardige geleentheid - dalk selfs 'n geleentheid wat een keer in die lewe is - om beheer oor jou lewe te neem en om dit te balanseer gebaseer op 'n visie wat jy glo vir jou sal werk. Dit is 'n geleentheid vir jou om jouself vorentoe te beweeg na 'n Lewensbalansvergelyking wat beter vir jou en vir almal rondom jou kan wees, eerder as om net die beste te maak van wat aan jou behandel is. Die meeste mense weet nie eens dat dit 'n opsie is nie. As jy hierdie boek voltooi het, sal jy nie net weet dat dit 'n opsie is nie, maar jy sal presies weet hoe om dit te doen.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Finansies & Careers > Loopbaan & Sukses > Die bereiking van balans wanneer die lewe een reaksie na 'n ander geword het