Alpyngeit: rasbeskrywing en -kenmerke, teelkenmerke - Raad - 2022
Alpine is 'n unieke ras wat aangepas is vir lewe en voedsel in moeilike klimaatstoestande. Die versorging van 'n kalm en pretensielose Alpyngeit is nie moeilik nie, onderhoud benodig nie spesiale vaardighede nie. Die ras behoort aan suiwelprodukte; diere word gewaardeer vir hoë melkopbrengste, melk van hoë gehalte sonder 'n spesifieke reuk, duur van die laktasieperiode, maklike melkproses.
Geskiedenis van die Alpynse bokras
Die geskiedenis van die ras het in Frankryk begin, in die Savoy-streek, wat aan die voorheuwels van die Alpe geleë is. Hierdie streek verbind egter die grense van drie Europese lande: Frankryk, Switserland, Italië. Daarom word algemeen aanvaar dat Alpe-bokke nie net Franse nie, maar ook Switsers. Aktiewe teling van die ras in Frankryk het aan die begin van die 20ste eeu begin. Tot op daardie tydstip is die rots, aangepas om in bergagtige gebiede te woon, weiding te eet, fonteinwater te drink, uitsluitlik deur boere in die Savoyestreek en die omliggende Switserse streke geteel.
Die rasstandaard, wat die voorkoms en produktiwiteit beskryf, is in 1930 deur Franse telers opgestel. Maar 'n dekade tevore is 22 individue na die Verenigde State vervoer, waar telers op hul basis 'n Amerikaanse variëteit binne-in-ras ontvang het.
Vandag is alpiene bokke gewild in Wes-Europa en die VSA. In hierdie lande maak teeldiere 90% van die vee uit.
Beskrywing en eienskappe van die dier
Die rasstandaard waarvolgens 'n goeie individu gekies word, word in die tabel getoon.
Voorkoms eienskappe Standaard parameters
kop langwerpig, nie sterk plat nie
horings plat, met 'n holte binne en sterk beenweefsel
nek middel lengte
ore gelyk, regop
bors afgerond, effens konveks
ledemate medium lengte, sterk, seningrig, in verhouding tot die liggaam
wol kort, met 'n digte onderlaag, nie geskik vir gebruik in pelshare nie
skofhoogte manlik - 85-90 cm, vroulik - 70-80 cm
Alpyngeitkleure is uiteenlopend:
kunavar - die voorste helfte van die liggaam is swart, die agterste helfte is wit;
witnek - die nek en skouers is wit, die res van die liggaam is swart of grys;
rooi-nek - die nek en skouers is bruinrooi, die res van die liggaam is swart of donkerbruin;
betaal - die liggaam is bedek met kolle of vlekke;
sandgou - wit kolle op die swart lyf;
gemes - die liggaam is rooi, rooi-bruin of bruinrooi, die kop en nek is bedek met swart spikkels, die ledemate is swart, daar is 'n swart streep langs die ruggraatkolom;
ekster - die kop is wit en die liggaam is versier met kolle;
tweekleure en driekleure is tweekleurige en driekleurige individue.
Alpyngeite is kalm, vriendelik, onafhanklik, benodig nie konstante beheer en spesiale sorg van die eienaar nie. Hulle kom sonder probleme oor die weg met ander bokrasse, asook met ander nie-aggressiewe mak diere. Alpiene troeteldiere is aktief, sterk, lewendig, gehard. Dit is nie vir hulle 'n paar kilometer om kos te soek nie. By beweiding tree diere vinnig, speels op, waardeur hulle nie aan vetsug onderwerp word nie.
Alpyngeit is een van die produktiefste bokke. Die gemiddelde jaarlikse produktiwiteit van een wyfie is 1,5 ton melk. Maar individuele rekordhouers kan 2 ton lewer. Gemiddelde daaglikse produktiwiteit is 4,5 liter.
Melk het 'n verhoogde proteïeninhoud - 3,1% en melkvet - 3,5%. Die smaak van die produk is soet, daar is geen spesifieke bokreuk nie. Die melk van Switserse bokke word gebruik om babakos, kaas en maaskaas te maak.
Alpine is een van die gewildste rasse onder Europese en Amerikaanse boere.
uithouvermoë, pretensieloosheid van bokke, vinnige aanpassing aan klimaatstoestande;
die vermoë om negatiewe wintertemperature te verdra;
kalm, gebalanseerde, buigsame, onafhanklike karakter;
onafhanklikheid van die persoon gedurende die somerweiding;
aangename smaak van suiwelprodukte sonder 'n spesifieke reuk;
die moontlikheid om met verteenwoordigers van ander rasse te paar om hul genetiese eienskappe te verbeter.
buitensporige eise aan die kwaliteit en varsheid van water;
moeilike soeke na rasegte individue om te koop, aangesien die ras nog nie wydverspreid in ons land is nie;
die hoë koste van rasegte bokke vanweë hul seldsaamheid;
lae produktiwiteit in vleisproduksie.
Reëls vir die aanhou en versorging van die ras
Gemak om alpiene troeteldiere aan te hou - as daar nie kapitaalbou nodig is nie. Een bok het 'n ruimte van 3-4 m nodig2... Dit is nie nodig om die gebou te isoleer nie; indien verkies, kan u minerale wol gebruik. Maar konsepte is onaanvaarbaar; daar moet nie 'n gaping in die mure wees nie. Bokke verdra lae probleme sonder probleme, maar is sensitief vir trek en vogtigheid, en ontwikkel longontsteking, gepaard met 'n intense hoes. Die gebou moet met 'n goeie ventilasiestelsel toegerus wees; hiervoor word 'n paar ventilasiegate in die mure aangebring.
Die skuur word een keer per week skoongemaak. Die rommel moet altyd droog en skoon wees. Mans word apart van wyfies en welpies gehou. Die plankvloer moet opgehef word tot 'n hoogte van ongeveer 20 cm bo die grond, gevoer met strooi. Moenie bokke op kaal grond hou nie, hulle kloue is gevoelig vir vuilheid en vogtigheid. Aangesien die alpiene ras rotsagtig is, slaap sy verteenwoordigers verkieslik op 'n heuwel. Daarom word slapende plankrakke in die skuur opgerig op 'n hoogte van 50 cm van die vloer af.
Hoe om alpbokke te voer
Weiding is 'n moet. Bokke verkies boonop droë en veselryke kos. Benewens gras gebruik hulle ook struik takke, jong boomlote, droë blare, dun bas. Daarom sal die boer 'n weiding moet vind waar sulke voedsel beskikbaar is, of die bokke ook met takkies en bas moet behandel.
In die winter word hooi die belangrikste bron van vesel, maar in die somer word dit ook in die bak geplaas. Een bok eet 55-60 sakke hooi styf gevul per jaar.
Hooi in die dieet moet gekombineer word met graanvoer, graanmengsels. In die winter word die dieet aangevul met kragvoer, die daaglikse hoeveelheid is 250-300 g per individu. Klontjies sout om te lek, word naby die drinkbak geplaas.
Alpynse bokwater moet kristalhelder wees. Verteenwoordigers van die ras is baie snaaks oor die drink, hulle sal nie stilstaande water drink nie, selfs al staan ​​dit net 'n dag en is dit nie besmet nie. Daarom moet boere die water 2-3 keer per dag verander, of outomatiese drinkers installeer.
Wyfies word teen 6 maande oud geslagsryp. Maar 'n bok wat minstens 35 kg weeg, word gekies vir paring. Die optimale ouderdom vir die eerste paring is minstens 9 maande, maksimum 1,5 jaar. 'N Bok kom voor tydens estrus, wat ongeveer 'n week duur. As die mannetjie nie vir teelwerk bedoel is nie, word hy gekastreer tot 3 maande oud.
Alpyngeit kan op verskillende maniere geproduseer word:
Kunsmatige inseminasie is 'n gewilde metode op groot veeplase. Die prosedure is lank, duur, maar gerieflik.
Handmatige paring. Die geselekteerde mannetjie en wyfie word in 'n aparte heining gedryf waar hulle paar. Die metode is optimaal vir die verkryging van rasegte nageslag met die vereiste eienskappe.
Gratis paring. Diere is in 'n gemeenskaplike heining, paar sonder menslike beheer.
Wyfies dra nageslag vir 5 maande. Geboorte is gewoonlik maklik en verg geen menslike ingryping nie. Dit is slegs nodig om die uier met warm water te was voor die geboorteproses. Alpyngeit broei 1-4 welpies. Pasgebore kinders begin dadelik met moedersmelk, wat hul immuniteit versterk. Die nageslag kan lank by die moeder gelaat word, maar dit sal die melkproduksie verminder.
Alpynbokke het 'n sterk immuniteit, daar is geen oorerflike siektes nie. Maar verteenwoordigers van die ras kan 'n infeksie kry, siek word as gevolg van onbehoorlike sorg.
Gevaarlike siektes vir bokke:
Brucellose is 'n aansteeklike patologie wat gevaarlik is vir mense. Daarom moet besmette melk en vleis weggegooi word. Graanvoer van swak gehalte kan 'n bron van infeksie wees.
Pleuropneumonie is 'n aansteeklike siekte waarin longontsteking oorspoel. Kom voor by bokke wat laag gehou word.
Agalactia is die milklessness van 'n aansteeklike oorsprong. Die infeksie beïnvloed die uier en gewrigte. Swangerskap eindig dikwels in miskraam.
Hoefpatologieë veroorsaak deur swak gehalte versorging. Die siek dier is mank, soms kan hy nie eers regop kom nie.
Alpyngeit in Rusland
Russiese boere hou van Alpynse bokke vanweë hul eenvoud en hoë melkopbrengs, maar hulle koop dit hoofsaaklik in die buiteland. In ons land kan u 'n dier slegs in privaat kwekerye koop, aangesien die ras nog nie wydverspreid is nie.
Die aankoop moet met omsigtigheid benader word om nie 'n gewetenlose teler teë te kom nie. U moet na 'n gerekende kwekery soek, lees die resensies. By die verkoper se plaas, moet u die melk probeer, kyk in watter omstandighede die vee aangehou word.
Dit is die moeite werd om aandag te skenk aan die volgende kwekerye vir alpiene bokke:
Die plaas "Kozinsky". Samara-streek, distrik Stavropol, dorp Aleksandrovka.
LPH "Bosland". Nizhny Novgorod.
LPH "Golden Compound". Tula-streek, Bogoroditsky-distrik, die dorp Krasny Posad.
LPH "Senavlana". Sint Petersburg, metro Admiralteyskaya.
Vir 'n alpiene troeteldier moet u 'n aansienlike bedrag betaal. 'N Bok vir teling kos 40-50 duisend roebels. Vir 'n rasegte vrou in kwekerye vra hulle 25-30 duisend. U kan 'n kind vir 5-8 duisend koop.