Data oor die aspekte van vaderskap, insluitend die aantal kinders by die huis, is onwrikbaar in Australië. Paolo.Pace
Maar is dit 'n realiteit van die familie lewe of bloot media mite maak?
Verlede week het die Guardian se opskrif "Bly-by-huis pa's op die punt: een uit elke sewe pa's is hoofkinders"Was 'n groot verskuiwing in geslagsrolle bekend.
Die opname wat aangehaal word, was van Aviva, een van die grootste versekeraars in die Verenigde Koninkryk, wat 2000-ouers gevra het oor kindersorg.
Van die respondente het 'n kwart van die pa's (26%) werk of verminderde werksure na die geboorte van kinders opgegee, en 44% het gesê hulle het gereeld na kinders gekyk terwyl hul maat gewerk het.
Maar die groot nuus was hoeveel pa's van ma's oorgeneem het.
Toe gevra is: "Wat is die geslag van die persoon in jou huishouding wat die meeste kindersorg verrig?" Het 'n groot 14% na die pa gewys. Dit beteken dat Aviva uitgepluis het, dat 1.4 miljoen mans in die Verenigde Koninkryk nou by die huis bly.
Ouderdom vader en geld was gelyke bestuurders van die verandering.
Byna die helfte van hul tuis-pa's (43%) het gesê hulle voel gelukkig om die geleentheid te gee om meer tyd saam met hul kinders te spandeer, terwyl 46% van die families gesê het dat hul besluit die hoofinkomste, die moeder, toegelaat het om hou aan werk.
Kan hierdie figure vertaal na Australiese families? Moontlik.
In 2010 is volwassenes wat nie in die arbeidsmag was nie gevra waarom hulle nie werk soek nie. Uit die 168,000 wat hul hoofrede gegee het om na kinders te kyk 8,500 (5%) was mans.
As die patroon in Australië soortgelyk is aan wat in Aviva se Britse opname aangeteken is en soveel mans weer die hoofversorger is omdat hul vrouens meer verdien, dan sou Australië ongeveer 10% -blou-by-huis-pa hê.
Terwyl hierdie syfer onder die Verenigde Koninkryk (14%) is, toon dit steeds 'n belowende tendens.
Een uit tien gesinne waar vader die versorging gee, is skaars die 50-50 wat deur 'gelyke sorg' geïmpliseer word, maar dit kan steeds 'n belangrike verandering weerspieël.
Die moeilikheid is om op private besighede te staat om verandering te meet en media om die syfers te interpreteer, laat baie ruimte vir oordrywing.
Eers verlede April het die Guardian 'n baie soortgelyke verhaal gehardloop, en weer aangehaal as 'n feit, 'n opname van Aviva.
Die kop verlede jaar was selfs meer dramatiese "Tienvoudige styging in verblyf-by-huis vaders in 10 jaar".
In daardie storie, net 18 maande gelede, is die aantal ouers wat by die huis was, aangemeld as 600,000 of 6% van die respondente.
Na 'n tienvoudige styging in tien jaar, blyk dit dat 'n ekstra 800,000-gesin rolle in net 18 maande verander het, meer as verdubbeling van die persentasie huise waar pappa die meeste omgee.
So miskien is daar 'n groot verandering aan die gang. Sekerlik, die manier waarop ouers hul kinders versorg, is 'n belangrike sosiale vraag. Dit is rede genoeg om akkurate en gereelde maatreëls van ouerskap te vra.
Maar in Australië is ons een of ander manier om goeie data te hê. Ons volg moeders en moederskap baie goed, maar ons data oor vaders en vaderskap is onvolwasse.
Dit beteken dat die oordeel van verandering nog steeds raaiwerk is.
Ons basiese rekord van geboortes, byvoorbeeld, die ma se ouderdom, rookstatus en Aboriginaliteit, maar bevat niks oor vaders nie. En ons groot nasionale studie van kinders onderhoude moeders oor elke aspek van die kind se lewe, maar laat vorms oor sommige onderwerpe vir vaders om te voltooi.
In die aanloop tot die bekendstelling van betaalde vaderskapsverlof volgende jaar, om die rekords reg te stel op hoeveel vaders en moeders daar is, en dan vra vaders sowel as moeders wat dit doen, sal ons help om belangrike sosiale veranderinge in die gesinslewe op te spoor.
Richard Fletcher, Senior Lektor, Fakulteit Gesondheid, Universiteit van Newcastle
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Paartjies > Die verborgenheid van verblyf by die huis