Omdat die Bybelboeke in ‘n bepaalde historiese konteks tot stand gekom het, spreek dit vanself dat die gebruike van die spesifieke tyd, die verwysingsraamwerk, die taalgebruik, die lewensomstandighede, kortom die kultuureie van die betrokke tyd, inderdaad die lewens- en wêreldbeskouing van die tyd, in hierdie so menslike boeke weerspieël sal word, en dat kennis daarvan onontbeerlik is vir ‘n goeie verstaan van die boeke.
Om tussen die historiese en/of retoriese situasie van ‘n geskrif en die onderlinge samehang van die onderdele van ‘n boek te onderskei, word dikwels na eersgenoemde verwys as die konteks van die geskrif en na die tweede as die verband waarin ‘n gedeelte staan. Ek gebruik daarom ook hier dié twee onderskeidings. Met konteks word hier dus verwys na die situasie waarin die boek tot stand gekom het. En dit sluit ook in die vraag na waarom die boek geskryf is. Hierbo is reeds kortliks na die probleem verwys, maar daar moet hier iets meer daaroor gesê word.
Sou ‘n mens nie kon sê dat geen geskrif sonder ‘n doel ontstaan nie? Waarom besluit ‘n mens om iets op skrif te stel, ‘n brief, of ‘n verhaal, of ‘n artikel, of ‘n pleitskrif, of ‘n raadgewing, of ‘n beswaarskrif, of wat ookal? Is dit nie in alle gevalle so dat ‘n bepaalde situasie ontwikkel het waaroor die skrywer iets wil sê, ‘n bydrae wil lewer, ‘n verskil wil maak nie? Ek dink in elk geval so. En nou, om ‘n bepaalde geskrif te verstaan, is dit van wesenlike belang dat die situasie agter die geskrif, die konteks daarvan, begryp moet word. Toegegee, dit is nie altyd maklik nie, want die skrywer sê selde wat die situasie is waarop s/hy besig is om te reageer. ‘n Mens moet dan maar deur te lees en te herlees probeer om die betrokke situasie agter te kom. En as dit ‘n ou geskrif is, soos wat ons in die Bybel teenkom, moet die leeswerk beslis ook soveel navorsing as moontlik wat deur die eeue heen oor die geskrif gedoen is, insluit. Gewoonlik bevat die geskrif self darem ook leidrade wat dui op die situasie waarteen die gemik is, of wat tot die skryf daarvan aanleiding gegee het.
Oor hierdie afdeling kan ons kort wees omdat dit saamhang met die volgende punt. Maar dit is baie belangrik en moet afsonderlik vermeld word. Die rede hiervoor lê daarin dat die saak wat ‘n skrywer aan die orde wil stel, gedra word deur die geskrif as geheel en nie deur ‘losstaande’ onderdele nie. Dit bring mee dat, wanneer ‘n leser besig is met ‘n onderdeel van ‘n geskrif, daar steeds en telkemale rekening gehou sal word met alles wat geskryf is. Om dit te kan bemeester, is dit belangrik dat die leser moet verstaan hoe die geskrif saamgestel is, om te begryp hoe die skrywer sy/haar gedagtes agtermekaar gesit het, met ander woorde: wat die struktuur van die geskrif is. En daarmee is ons dan meteen pens en pootjies binne in die volgende afdeling.
(3) Vers 7 vorm ‘n kort oorgang na die hoofdeel van die brief in die vorm van ‘n persoonlike ontboeseming deur Paulus soos meermale in sy briewe voorkom.
Kyk ons nou na hoe die versoek gestruktureer is, kom dit aan die lig dat die perikoop opgebou is uit vier onderafdelings, soos volg:-
Wanneer jy ’n nuwe huis bou, moet jy ’n reling rondom die dak aanbring sodat jy nie met jou huis iemand se dood veroorsaak as hy van die dak af val nie.
Die teks is op sigself heeltemaal duidelik. Dit beoog die voorkoming van lewensverlies en gepaardgaande moeilikhede in ‘n tyd en plek toe huise met plat dakke gebou is om byvoorbeeld as rusplek in die koel aandlug te dien. ‘n Prediker preek oor hierdie teks en sê hoe belangrik dit is om so ‘n omheining soos die reling van die platdak, ‘n beskermingsmuur, in alle lewensituasies op te rig. En toe gaan hy voort om te preek oor die oprig van mure. Hy sê die mense moet mure oprig om die volkslewe; mure om die sosiale lewe; en mure om die huwelikslewe. So het dit ‘n preek geword wat die destydse apartheidstrukture gedien het. Hoe spitsvondig dit ookal klink – hier is die teks uit verband geruk en onaanneemlike gebruik daarvan gemaak!
In die lig van die voorafgaande onderdele moet dit tog duidelik wees dat al die faktore wat die geskrif so gemaak het soos dit is by die lees daarvan in ag geneem moet word, en ja, dat ook elke onderdeel gelees moet word om te verstaan watter bydrae dit maak tot die totale geskrif en die oogmerk wat daardeur bereik wou word. Die onderdeel moet gelees word in die lig van die geheel. So word dit binne verband gelees en word verdraaiing uitgeskakel.