Gedagte vir die dag: Hoe groot is U!Foto: pixabay.com As ek u hemel aanskou, die werk van u vingers, die maan en die sterre waaraan U ’n plek gegee het, wat is die mens dan dat U aan hom dink, die mensekind dat U na hom omsien? (Psalm 8:4-5) Dawid kyk op na die donker hemelruim en sien die maan, die sterre en die melkweg. Hy is oorbluf oor die grootsheid daarvan – en hy het nie eens naastenby besef hoe groot dit werklik is nie! Oral om hom beleef hy die wonder van die natuur: die trek van die voëls, die wonder van ’n volmaakte geboorte, die sirkel van die lewe … Hy wonder dan: Wat beteken hierdie wonderlike skepping? Wat sê dit? Waar pas ek in? Dawid besef dat die skepping een groot simfonie is. Alle skepsele sing saam – deur hulle blote bestaan en deur hul skeppingsdoel ten volle uit te leef. Die feit dat ons die skeppingslied nie hoor nie, is bloot ons eie skuld – ons is so selfgesentreerd en besig met ons eie dinge dat ons die gebulder van die heelal heeltemal mis! Wat moet ons doen? Ons moet die simfonie hoor deur daarvoor op te let – en dan moet ons ons stem, ons eie klein stemmetjie, tot hierdie reuse koor byvoeg. Dan sal ons die wonderlikste harmonie beleef! Ek sal sing, Skepper – ek sal juig! Alles wat U gemaak het, is pragtig. Amen.