Alwyn Uys: Sien jou omstandighede deur ’n ander lensAlwyn Uys (Foto: LightLounge/Verskaf) Deur Yolanda Wessels Alwyn Uys, boorling van Patensie in die Oos-Kaap, se liefde vir die lewe en sport is geensins geblus ná sy lewensveranderende motorongeluk, op 24-jarige ouderdom, waarin hy verlam is nie. Hy staan geensins terug vir uitdagings nie en sy nuutste avontuur was om op 11 Desember 2020 die eerste parapleeg ter wêreld te word wat die 8 km van Robbeneiland na Bloubergstrand geswem het. Dié avontuur word eersdaags op M-Net uitgesaai. Alwyn was altyd ŉ buitemens en gek oor sport. Hy het vir die o.19-span van die Sharks gespeel en geleef vir dié sport wat hy op daardie stadium gevoel het hom definieer. Hy het sy BCom-graad in kwantitatiewe bestuur voltooi, met ŉ honneursgraad in finansiële bestuur by die Universiteit van Stellenbosch. Daarna het hy teruggekeer na die Oos-Kaap om vir sy pa te werk wat ŉ vrugte-uitvoermaatskappy bedryf het. Dit is hier waar hy, op 13 Desember 2014, in die motorongeluk was wat sy lewe verander het. “Ek het my oë net vir ŉ sekonde lank van die pad weggeneem, die motor het op die gruis beland en ek het beheer verloor. My motor het gerol en ek is uit die voertuig geslinger. Ek het verskeie beenfrakture opgedoen in my nek, femur en ribbes, waarvan die ergste die besering aan my rug was. Ek het ŉ besering aan my spinale koord, naby my T8-rugwerwel, opgedoen en die prognose was dat ek nie weer sal kan loop nie. Ek is verlam van my bors af ondertoe. Dit is ŉ wonderwerk dat ek vandag leef, maar op daardie oomblik kon ek nie sin maak van hoekom dit juis met my moes gebeur nie.” Alwyn vertel die moeilikste tyd ná die ongeluk was sy ontslag uit die hospitaal na drie maande. “Ek het by die huis gekom en die rolstoel kon nie in my kamer, my veilige stilteplek, in nie. Ek kon nie in die badkamer in nie en dit was vir my ŉ geweldige realiteitsbesef van hoe my lewe in ŉ oogwink verander het.” Deur alles, is God sy baken. Hy het geleer om op God te vertrou in moeilike tye en nie vas te kyk in sy realiteit nie. “Toe ek begin het om ŉ normale lewe te lei nadat ek verlam is, het dit gevoel of ek my grootste vrees en uitdaging in die wêreld oorkom het. Skaars ŉ maand voor die ongeluk het ek vir my vriende gesê dat om verlam te wees my grootste vrees is. Ek het gevoel of ek enigiets kon oorkom. “Ek was nie meer Alwyn die rugbyspeler nie. Ek moes ŉ nuwe identiteit vorm, ŉ persoonlike verhouding met God bou wat ek nie vantevore gehad het nie. Ek het besef dat my beproewinge oorkom kan word deur deursettingsvermoë. Dat ek ŉ ander doel in die lewe gehad het en dat ek my perspektief moes verander en myself deur spirituele oë moes sien. Ek moet elke dag die besluit neem om aan te gaan en te glo, want elke mens se beproewing is jou eie beproewing en kan die geleentheid wees om die beste uit jou te bring.” Alwyn moes ŉ groot kopskuif maak van sy aktiewe en avontuurlustige ou self, na iemand wat nie meer alles kan doen soos voorheen nie. “Of dit was my persepsie aan die begin maar soos tyd aangegaan het, het ek geleer ek kan steeds amper alles doen waarvoor ek lief is − maar net op ŉ ander manier. Toe ek dit ontdek vind ek weer my vreugde en liefde vir sport, aktief wees en die buitelewe. Ek glo ek is geroep om sulke uitdagings aan te pak. Die Here gee my krag en dis ŉ wonderwerk vir my om verlam te wees en dit te kan doen.” Alwyn glo dit is God wat die uitdaging van Robbeneiland op sy hart gelê het. “Dit was ŉ aantrekkingskrag dat geen parapleeg in die wêreld dit nog gedoen het nie en ook ŉ voorreg dat die Here my sou gebruik om so iets te doen. Boonop het ek iets gesoek wat my uitdaag en bangmaak en om dit dan te oorkom. Ek gee alle eer aan die Here wat hy in my lewe doen en wat Hy my in staat stel om te doen. So word die Here se krag ŉ realiteit en sigbaar in my lewe.” Die swem was ŉ enorme uitdaging en was onderhewig aan verskeie elemente, waarvan die grootste die watertemperatuur, strome en toestande was, want dit was 8 km wat hy moes swem. Daar is ook net ŉ sekere venstertydperk in ŉ jaar waarin hy dit kon doen, so dit het haarfyn beplanning geverg. “Ek doen al ŉ paar jaar lank driekamp, maar het nog nooit ŉ swemtog aangepak nie. Ek het voluit begin oefen en gemiddeld 4,4 km per dag geswem in ŉ swembad en oop water, ses maal per week. Soms het ek 20 km per week geswem om myself geestelik voor te berei en te weet hoe dit voel om vir drie ure aaneen te swem.” Alwyn is dankbaar vir sy span en hulle ondersteunende funksie waarsonder hy dit nie sou kon vermag het nie. “Ek het soveel mense en vriende wat my ondersteun. Die Big Bay Life Saving Club het alles gereël en ondersteuning gegee, asook my afrigter op die boot saam met my in die water. Hierdie is absoluut ŉ spanpoging, want ek sou dit nie alleen in die water kon doen sonder die mense op die boot en op land nie.” (Foto verskaf) Hy lê klem daarop dat dit geestelik belangrik is vir hom om positiewe mense om hom te hê. “Op jou eie kan jy so maklik vasgevang word in jou eie gedagtes en dan raak jou dag lank en moeilik. Jy moet mense om jou hê wat positief is en jou help om deur dit te kom, dis wat aan jou ondersteuning bied.” Die watertemperatuur van byna 14 ˚C wat Alwyn benodig het was reg en hy moes ononderbroke swem met die groot fokus daarop dat hy nie hipotermies word nie. “My bloed sirkuleer weens my verlamming nie dieselfde as ander mense s’n nie en ek kon natuurlik slegs my arms gebruik om te swem, sonder die hulp van my bene. Maar op 11 Desember, net soos ek beplan het, het die groot dag aangebreek.” Die span het gehoop vir rustige, warm, stroomlose water, maar die strome was sy grootste uitdaging op dié dag. “Dit was ontsettend moeilik, want ek moes heeltyd veg teen die strome. Die toestande was nie ideaal nie, maar ek het hard gewerk hiervoor. My hele span van vyftien lede was by my en daar was nie omdraaikans nie. Ek het gedink aan my ongeluk, dit het gebeur, jy kan niks daaraan doen nie en jy moet deurdruk. Dis ŉ belangrike ding in die lewe, ons word gekonfronteer met uitdagings en partykeer moet jy vir jouself sê daar is geen manier as om net deur te druk nie.” wyn voel geroep en tree gereeld as motiveringspreker by skole en konferensies op. (Foto verskaf) Tydens die swemtog het Alwyn slegs gefokus op elke swemhaal en dit opgebreek in halfuur-segmente van so 1,5 km elk. Hy het geswem tot elke breek, vinnig iets geëet vir energie en verder geswem. “Dit was regtig moeilik, veral toe ek naby die einde begin kom en die tyd stadig verbygaan. Maar ek het net gefokus op die oomblik.” Ná die uitdaging het dit baie onrealisties gevoel, byna soos ŉ droom. Ek het nooit getwyfel of ek dit sal kan voltooi nie, maar ek het geweet dit gaan moeilik wees. Dit was soveel voorbereidings, opwinding, oefening en opbou na dié dag. Nou is dit verby en dis ŉ ongelooflike gevoel om te weet jy het dit gemaak, gedoen, alles ingesit en dit suksesvol voltooi.” Alwyn het al soveel uitdagings aangepak soos half-ysterman-kompetisies, fietswedrenne en die swemuitdaging. Tydens inperking het hy ŉ 90 km virtuele Comrades-ultramarathon gedoen asook ŉ 200 km-fietswedren ŉ paar weke voor die swemuitdaging. “Hierdie geleentheid het my oë oopgemaak en nou begin ek leef en droom oor plaaslike en internasionale ysterman-kompetisies. Dit is my groot droom om oorsee hieraan te kan deelneem op elke kontinent. Ek wil dit na die volgende stap neem, met die wêreld deel en ŉ inspirasie en motivering te wees vir alle mense.” Alwyn voel geroep en tree gereeld as motiveringspreker by skole en konferensies op. Hy bedien ook gemeentes waar hy sy ervarings deel as bemoediging dat die hekkies wat op ons lewenspad geplaas word wel oorkombaar is met die regte gesindheid en ŉ veranderde perspektief. “Ek hoop om ŉ verskil te maak in elkeen wat ek aan God opdra, en vir wie ek bid, se lewe en sodoende genesing te bring vir hulle en myself. Jou verhouding met God moet in jou binnekamer, jou veilige plek, aangevuur word, sodat jy kan uitgaan en Sy woord verkondig en mense bedien sodat daar ŉ herlewing kan plaasvind in mense se verhoudings met hul Skepper.”