Lag is 'n deel van menslike gedrag wat deur die brein gereguleer word, wat mense help om hul voornemens in sosiale interaksie uit te klaar en 'n emosionele konteks aan gesprekke te bied. Lag word gebruik as 'n teken om deel te wees van 'n groep — dit dui op aanvaarding en positiewe interaksie met ander. Lag word soms as aansteeklik beskou en die gelag van een persoon kan selfs die gelag van ander uitlok as 'n positiewe terugvoer. 
Norman Cousins het 'n herstelprogram ontwikkel wat megadosisse vitamien C bevat, saam met 'n positiewe houding, liefde, geloof, hoop en lag wat veroorsaak word deur Marx Brothers-films. "Ek het die vreugdevolle ontdekking gemaak dat tien minute van ware skaterlag 'n verdowingseffek gehad het en my minstens twee uur pynvrye slaap sou gee," het hy berig. "As die pyn-doodmaak-effek van die gelag verdwyn het, sou ons weer die rolprent-projektor aanskakel en sou dit weer tot 'n volgende pynvrye interval lei." 
'n Algemene teorie wat lag verklaar, word die reliëfteorie genoem. Sigmund Freud het dit in sy teorie opgesom dat lag spanning en 'psigiese energie' vrylaat. Hierdie teorie is een van die regverdigings van die oortuiging dat lag voordelig is vir 'n mens se gesondheid.  Hierdie teorie verduidelik waarom lag as 'n hanteringsmeganisme gebruik kan word as iemand ontsteld, kwaad of hartseer is.
Filosoof John Morreall teoretiseer dat die menslike gelag sy biologiese oorsprong kan hê as 'n soort gedeelde uitdrukking van verligting by die ervaring van gevaar. Friedrich Nietzsche, daarenteen, het lag voorgestel as 'n reaksie op die gevoel van eksistensiële eensaamheid en sterflikheid wat slegs mense kan voel.
Byvoorbeeld: 'n grap skep 'n teenstrydigheid en die gehoor probeer outomaties verstaan wat die teenstrydigheid beteken; as hulle suksesvol is met die oplossing van hierdie kognitiewe raaisel en hulle besef dat die verrassing nie gevaarlik was nie, lag hulle uit verligting. As die teenstrydigheid nie opgelos word nie, is daar geen gelag nie, soos Mack Sennett daarop gewys het: "as die gehoor verward is, lag hulle nie." Dit is een van die basiese wette van 'n komediant, waarna verwys word as akkuraatheid. Dit is belangrik om daarop te let dat die teenstrydigheid soms opgelos kan word en dat daar steeds nie gelag kan word nie. Omdat lag 'n sosiale meganisme is, kan 'n gehoor nie voel of hulle in gevaar is nie en lag kan nie plaasvind nie. Boonop het die omvang van die teenstrydigheid (en aspekte van die tydsberekening en ritme daarvan) te make met die hoeveelheid gevaar wat die gehoor voel en hoe hard of lank hulle lag.
Die volgorde van toonhoogtes waarin dit produseer. Dit kan subjektief op die Andreoli- skaal gemeet word vir hartlikheid, met 'n hoër maatstaf wat groter robuustheid aandui, gewoonlik in 'n manlike aspek.
Duiende gelag: lag sonder om jou mond oop te maak met die lippe geseël met 'n geluid wat binnesmonds geproduseer word.
'n Normale lag het die struktuur van "ha-ha-ha" of "ho-ho-ho". Dit is onnatuurlik en 'n mens is fisies nie in staat om 'n lagstruktuur van "ha-ho-ha-ho" te hê nie. Die gewone variasies van 'n gelag kom meestal voor in die eerste of finale noot in 'n reeks - daarom is "ho-ha-ha" of "ha-ha-ho" -gelag moontlik. Normale tydsduur met 'n buitengewone lang of kort intervalle vind nie plaas nie as gevolg van die beperking van stembande. Met hierdie basiese struktuur kan 'n mens 'n gelag herken ten spyte van individuele variante. 
Oormatige opwekking is 'n algemene simptoom wat verband hou met manies-depressiewe psigoses en manie / hipomanie. Dit lyk asof diegene wat aan skisofreniese psigose ly, die teenoorgestelde is; hulle verstaan nie humor of kry geen vreugde daaruit nie. 'n Aanval beskryf 'n abnormale tyd waarin 'n mens nie die gelag of jou liggaam kan beheer nie en soms lei dit tot aanvalle of 'n kort tydjie van bewusteloosheid. Sommige mense glo dat 'n lagaanval 'n vorm van epilepsie is. 
Lag word al baie jare as 'n terapeutiese hulpmiddel gebruik omdat dit 'n natuurlike vorm van genesing is. Lag is beskikbaar vir almal en dit bied voordele vir 'n persoon se liggaamlike, emosionele en sosiale welstand. Sommige van die voordele van die gebruik van lagterapie is dat dit spanning kan verlig en die hele liggaam kan verslap. Dit kan ook die immuunstelsel versterk en endorfiene vrystel om pyn te verlig. Lag kan ook help om hartsiektes te voorkom deur die bloedvloei te verhoog en die funksie van bloedvate te verbeter.  Sommige van die emosionele voordele sluit in die vermindering van angs, die verbetering van die algemene gemoedstoestand en vreugde in 'n mens se lewe. Dit is ook bekend dat lag allergiese reaksies verminder in 'n voorlopige studie wat verband hou met stofmytallergie-lyers.
Lagterapie hou ook 'n paar sosiale voordele in, soos die versterking van verhoudings, die verbetering van spanwerk en die vermindering van konflikte en om jouself aantrekliker vir ander te maak. Dus, of 'n persoon probeer om 'n terminale siekte die hoof te bied of net om hul stres- of angsvlakke te probeer hanteer, kan lagterapie 'n belangrike verbetering in 'n persoon se lewe wees.  
Lag in die letterkunde,  is 'n onderwerp wat aandag in die geskrewe woord ontvang het vir duisende jare. Die gebruik van humor en lag in literêre werke is deur die antieke Griekse filosowe bestudeer en ontleed deur baie denkers en skrywers. Henri Bergson's Laughter: An Essay on the Meaning of the Comic (Le rire, 1901) is 'n noemenswaardige bydrae uit die 20ste eeu.
Daar is 'n wye verskeidenheid ervarings met lag. 'n Studie van 1999 deur twee humornavorsers het 80 mense gevra om 'n daaglikse lagrekord te hou en het gevind dat hulle gemiddeld 18 keer per dag lag. Hulle studie het egter ook 'n wye verskeidenheid gevind, met sommige mense wat soveel as 89 keer per dag lag en ander wat tot 0 keer per dag lag. 
Friedrich Nietzsche onderskei twee verskillende doeleindes vir die gebruik van lag. In 'n positiewe sin, gebruik die mens die komiese as terapie teen die beperkende grens van logika, moraliteit en rede. Hy het van tyd tot tyd 'n onskadelike ondergang van rede en swaarkry nodig en in hierdie sin het lag 'n positiewe karakter vir Nietzsche.  Lag kan egter ook 'n negatiewe konnotasie hê en dit kan gebruik word vir die uitdrukking van sosiale konflik. Dit word byvoorbeeld uitgedruk in The Gay Science: "Laughter - Laughing is to be schadenfroh, but with clear conscience." 
In Laughter: An Essay on the Meaning of the Comic, probeer die Franse filosoof Henri Bergson, bekend vir sy filosofiese studies oor materialiteit, geheue, lewe en bewussyn, die wette van die strokiesprent bepaal en die fundamentele oorsake van komiese situasies verstaan.  Sy metode bestaan uit die bepaling van die oorsake van die prent in plaas daarvan om die gevolge daarvan te ontleed. Hy het lag in verband met die menslike lewe, kollektiewe verbeelding en kuns gebring, om 'n beter kennis van die samelewing te hê.  Een van die teorieë van die opstel is dat lag as 'n kollektiewe aktiwiteit 'n sosiale en morele rol speel om mense te dwing om hul negatiewe denke uit te skakel. Dit is 'n faktor van eenvormigheid van gedrag, aangesien dit belaglike en eksentrieke gedrag veroordeel.