Die belangrikste foute by die skep van heinings - Interessant
Die belangrikste foute by die skep van heinings
Heinings is goed sonder foute
As u vandag in die somerhuisies en tuinpersele rondkyk, kan u nie anders as om op te let dat al hoe meer verouderde en vervalle houtheinings vervang word nie. heinings uit 'n wye verskeidenheid bome en struike.
Ongelukkig openbaar hulle, by nadere ondersoek van sulke heinings, hul taamlik lae dekoratiewe, en soms selfs voor die hand liggende verwaarlosing, sonder om 'n wenk te gee aan die vereistes van tuinontwerp. Na my mening is die hoofrede vir hierdie situasie die gebrek aan betroubare aanbevelings vir die skepping van heinings in gebiede met 'n baie klein gebied, gewoonlik net 6 tot 10 hektaar.
As gevolg hiervan word perseleienaars swak gelei in die vereistes vir die konstruksie van heinings en in die gebruik van sekere bome en struike daarin. In hierdie geval begaan tuiniers gewoonlik die volgende foute:
Die gebruik van hoë bome. Aangesien denne en dennepos uit die bos meestal gebruik word om 'n heining te skep, sowel as populier, asp, sipres en ander plante met 'n hoogte van tot 4-5 m of meer, beskadig hulle die oggend- en aandure tuingewasse, wat hul blom en vrugte duidelik vererger.
Skep van hekkies in 2-3 rye. In hierdie geval is die afstand tussen rye en bome gewoonlik minstens 0,7 meter, wat beteken dat sulke heinings die oppervlakte van die terrein wat vir nuttige aanplantings van tuinbougewasse gebruik word, met amper 'n kwart verminder, wat die algehele opbrengs verminder.
Toediening in heinings van ingevoerde spesies. Aangesien dit meestal plante van suidelike, Wes-Europese of Amerikaanse oorsprong is, is die heinings nie net baie duur vir die eienaar van die werf nie, maar ook in ons klimaat. Ek het byvoorbeeld die geleentheid gehad om meermale spyt te wees oor bure wat in die eerste jaar gesterf het. turksvy uit Amerika, en die ander een het 'n denneboom uit Italië. Maar hierdie saailinge kos hulle nie minder nie as hul pensioen.
Gebruik vir heinings van berk, esdoorn, populier en wilgers. Die onwenslikheid om hierdie gesteentes op die terrein te plaas, lê nie net in hul grootte nie, maar hoofsaaklik vanweë hul spesifieke eienskappe. Berk beïnvloed byvoorbeeld vrugtebome wat in die omgewing groei, en asblaar esdoorn, met sy aggressiewe selfsaad, verdrink byna alle gewasse in die omgewing. Populier is dikwels vatbaar vir infeksie met sitosporose, bakteriële kanker, en populiermot ontwikkel daarop. Die onwenslikheid van wilgers, byvoorbeeld wilgers en wilgers, is dat hulle vatbaar is vir broosheid onder die invloed van wind- en sneeulading.
Onsuksesvolle seleksie van hout vir die heining. Sowel by die koop van 'n saailing as by die grawe in die bos, word die veiligheid van die knop van die moederaarde, die wortelstelsel en dikwels die sentrale wortel dikwels nie verseker nie, wat lei tot die swak oorlewing van die boom en selfs tot die dood daarvan na plant op 'n nuwe plek.
Verkeerde boomplant. Dikwels word saailinge in baie vlak gate (minder as 50-6 cm) geplant, nie gevul met vrugbare grond nie, sonder verdigting en water, terwyl die wortelkraag bo die grondvlak is. Dit is veral moeilik vir saailinge om wortel te skiet, byvoorbeeld uit sanderige grond en in kleigrond geplant, asook wanneer saailinge van verskillende rasse agtereenvolgens geplant word.
Verkeerd, skaars en ontydig snoei of 'n kapsel. In die reël lei dit alles tot die blootstelling van die onderste sone van plante en om die beskerming van die heining nie te vervul nie.
Dit kan gesien word uit die voorbeelde wat gegee word dat al die aangeduide foute in die skep van heinings redelik oorkombaar is. Dit word bevestig deur die werf-eienaars se ervaring waar heinings nie net beskerming en skoonheid aan die werf bied nie, maar ook voordeel trek uit bessies, sowel as 'n gesonde mikroklimaat. Op grond van hul resultate kan ons aflei dat pretensielose en rypbestande gewasse baie geskik is vir enige terrein, boonop as bladwisselend - meidoorn, kamperfoelie, viburnum, berberis, spireas, rose heup en ander, en naaldbome - spar, en jenewer gewone, thuja western en ander rasse.
In hierdie geval is dit belangrik om ylheid en verdikking te vermy. By die plant word 'n laag vrugbare grond wat sand, turf en kompos bevat, bedek aan die onderkant van kuile ​​en loopgrawe, waarna 'n boom met 'n knop aarde geplant word, wat sy wortels reguit maak. Daarna word die landingsplek tot op die wortelhalsvlak bedek, vasgepen, natgemaak en gedek.
Tydens die plant moet u 'n paar eenvoudige reëls volg wat die hoë oorlewingsyfer van saailinge en hul veiligheid verseker:
- dit is nodig om die aangeplante plante vas te maak om die wortels te beskerm teen beweging onder windbelasting;
- die dosis water tydens besproeiing moet twee emmers wees, met die toevoeging van een heteroauxin-tablet aan elkeen;
- landingsplekke moet gedek word 'n mengsel van naald- en blaarvullis met turf of saagsels met 'n laag van tot 5-7 cm.
As ons al die opmerkings hierbo in ag neem, kan u op enige werf skanse maak wat voldoen aan alle ontwerpvereistes en gemak in die land bied.
Anatoly Veselov, tuinier
Kenmerke van die uitleg en ontwerp van 'n plot van 10 hektaar
Die opstel van 'n erf van 10 hektaar sal help om die mees onversorgde gebied te omskep in 'n gemaklike plek vir seisoenale vakansies of permanente verblyf. Bekwame beplanning los die belangrikste probleem op - hoe om alles wat nodig is op die perseel te rangskik, op elke sentimeter grond.
Tabel. Die verhouding tussen die funksionele areas van die terrein en sy totale oppervlakte.
Bestudering van die terrein
Metodes om voorwerpe op die werf te rangskik
Oop en geslote ruimtes
Wat is standpunte
Landskaps- en tuinmaak van die terrein
Voorbeelde van die beplanning van 'n erf van 10 hektaar
Kenmerke van die uitleg van erwe van verskillende vorms
Daar is 'n groot verskeidenheid tuinstruike in die wêreld. En almal het 'n sekere mate van sorg nodig, insluitend snoei. Die behoefte aan 'n kapsel hang af van die werklike verskeidenheid. Alle sierstruike is verdeel in blom en bladwisselend.
Spirea is 'n verteenwoordiger van blomstruike Een van die mooiste bladwisselende struike - Japannese esdoorn
Die taak van dekoratiewe beskawings is om die terrein te versier, wat beteken dat die hoofdoel van die versiering daarvan is om die mees estetiese voorkoms te verkry. Aanbevelings vir die verwydering van onnodige takke hang af van watter groepe 'n spesifieke plant behoort. Daar is drie afwerkingsgroepe. Beskou hulle hieronder in meer besonderhede.
Aandag: om uit te vind wanneer u takke moet begin verwyder, moet u bepaal aan watter groepe u bos behoort.
Dit is beskawings wat groei gee aan die rand van hul kroon. Hulle benodig net 'n minimale kapsel. In die reël is dit vroeë snoei (lente voor sapvloei). Hierdie groep sluit in: cotoneaster, viburnum, daphne, lila, gras, esdoorn, hibiscus en vele ander.
Sering - struik van die eerste snoeigroep
Sorg vir die vorming van die skelet van die bos gedurende die eerste drie jaar van die lewe van die bos. Alle swak, gekruiste takke wat na binne gerig is en die skoon voorkoms van die kultuur bederf, kan verwyder word.
Dit is gewasse waarvan die blom in die lente of somer (begin) plaasvind en op die lote van die afgelope seisoen kom. Lente-vroeë somer is die tyd wanneer hulle blom. Sulke bosse groei gewoonlik baie aktief, dus word plante aanbeveel op die ouderdom van 2-3 jaar. In die lente word slegs siek, droë en gebreekte takke uit hierdie groep uitgeskakel. Die hoofsnoei kom in die herfs uit: dan word die verbleikte takke verwyder. Dit moet elke jaar gedoen word. Tipiese verteenwoordigers: hortensia, aksie, weigela, chubushnik, amandels, spireas en ander.
Moenie vergeet om 'n gedeelte van die lote van verlede jaar onder die wortel te verwyder nie
Dit is bosse wat kleur gee aan die lote van die huidige seisoen. Dit paniekerig raak en boom hortensia, klierkersie, ens. In die aanvanklike stadium van groei (die eerste 3-4 jaar), is haarsny nie so belangrik vir sulke beskawings nie, maar hulle kry krag. En eers daarna is dit die moeite werd om 'n jaarlikse redelike sterk snoeiwerk te begin. Stuur vroeg in die lente 'n groot aantal takke - dit sal die groei van lote en die prag van blom stimuleer. As dit nie gedoen word nie, sal die bosse teen die herfs te veel uitgroei, wat natuurlik nie hul voorkoms gunstig sal beïnvloed nie.
Paniculata hortensia is 'n tipiese verteenwoordiger van hierdie groep.
Die hele voorstedelike gebied moet in verskillende sones verdeel word. Dit kan 'n blomtuin, 'n ontspanningsarea, 'n plek vir die aanplant van groente en ander vrugte wees. Die vrye sone het gewoonlik 'n grasperk. Die ontspanningsarea is nader aan die huis, maar die beddens is al verder weg sodat dit nie opvallend is nie.
Wanneer u 'n landskapontwerpplan opstel, moet u op die area van die terrein vertrou. Selfs vir 5 hektaar of vir 'n groter erf van 15 hektaar, kan u 'n elegante ontwerp kies en dit verfyn. En dit maak nie saak waar die tuin geleë is nie: in die dorp of in die stad. Die uitleg van die tuinlandskapsontwerp en die rangskikking daarvan met u eie hande help om die plante korrek te versprei, terwyl u die mees ongewone en eksklusiewe idees gebruik.
Selfs in die kleinste omgewing kan jy 'n unieke en betowerende landskap skep. Om dit te doen, is dit beter om eers die fotogalery te bestudeer, waar voorafbeplande oplossings aangebied word. U kan ook 'n projek met u eie hande opstel, met inagneming van persoonlike voorkeure. Daarbenewens kan u kontak maak met 'n spesiale diens wat 'n ontwerpprojek vir die tuin sal opstel.
In groot gebiede kan u gebruik maak van die interessantste uitlegopsies. U kan dus 'n gazebo, 'n badhuis, 'n klein dammetjie of fontein, bankies, swaaie, wandelpaaie, paadjies, 'n speelarea vir 'n kind en ander opsies op die werf voorsien. As u ontwerpopsies kies, moet u besluit oor die tipe plantegroei en die toepaslike argitektoniese elemente daarvoor kies. Hulle laat u toe om nie net blombeddings te versier nie, maar ook 'n kunsmatige reservoir.
By die beplanning is dit belangrik om voorsiening te maak vir beligting van hoë gehalte en al die nodige kommunikasie. Die volgende voorwerpe moet op die plan gemerk word:
Hierdie lys kan uitgebrei word as gevolg van u behoeftes. As gevolg hiervan, met behoorlike beplanning, moet u 'n pragtige ontwerp hê wat u in die tuin gemaklik sal maak. Die tuin moet ruim en mooi wees, elke element van landskapontwerp moet aangenaam wees vir die oog.
Maar dit is beter om dit so te beplan dat u die landskapontwerp in 'n enkele styl kan uitvoer, waarna u moet hou as u die hele terrein landskap ontwerp.
Thuja. Algemene kenmerke van die gesin
Thuja occidentalis (in Latyn Thúja occidentális) is 'n immergroen naaldboom wat deel uitmaak van die Cypress-familie, genus Tui. Die tuisland van die plant is die noordelike state van Amerika en Kanada. Vir die eerste keer is die beskrywing daarvan in die middel van die 18de eeu saamgestel deur die wetenskaplike Karl Linnaeus. Alhoewel dit baie vroeër as 'n kultuur bekend gestaan ​​het.
In Europa het die plant in die middel van die 16de eeu verskyn en sedertdien het hulle basters begin teel - Europese thuja. Die naam uit Grieks beteken 'offer' of 'wierook', wat verklaar word deur die aroma van hout wat brand. Daar word geglo dat thuja tydens offers gebruik is.
Afhangend van die spesie, kan die boom tot 38 m groei. Die kroon kan piramidaal en ovaal wees. Die hout is sag, duursaam, geurig en verrot nie.
Die boom verander elke drie jaar van groen uitrusting. Die naalde val reg van die tak af. Die verskynsel word takval genoem.
'N Groot struik tot 4 m hoog of 'n boom tot 5 m, met 'n digte, ovale kroon en netelige takke. Die blare is onbehaard, tot 5 cm lank, met 3-5 lobbe. Blomme - wit of pienk, in 5-10 stukke in skilde versamel. Die blomduur is 10-12 dae. Vrugte is rond, tot 1,2 cm in deursnee, helderrooi tot pers van kleur, met geel vleis. Dit groei stadig, skadu-verdraagsaam, droogtebestand, onpretensieus vir die grond (dit ontwikkel suksesvol selfs op klipperige), ryphard, verdra die kapsel en vorming perfek.
Hierdie meidoorn word gebruik om heinings wat moeilik begaanbaar is, te skep. Dit het 'n aantal dekoratiewe vorms, waarvan dit meestal gebruik word: tweekleurig - wit blomme met rooi rande Pauli - met blink karmosynrooi dubbelblomme eikebome - blare met afgeronde, wye lobbe, wat aan eikeblare herinner goue - met geel vrugte. Dekoratiewe vorms word gebruik vir standaardkultuur in enkel- en losgroepaanplantings.