Geskryf deur Anthony Veal
Die druk om gesinsverpligtinge en persoonlike verbintenisse binne die paar uur tussen die huis en die slapenstyd in te pas, is waarskynlik die belangrikste bron van spanning. www.shutterstock.com Anthony Veal, Universiteit van Tegnologie Sydney
Toe Microsoft sy 2,300 werknemers in Japan gee vyf Vrydae in 'n ry, vind dit dat die produktiwiteit met 40% gestyg het.
Toe die finansiële dienste-onderneming Perpetual Guardian in Nieu-Seeland geëindig het agt Vrydae in 'n ry, het hul 240 personeel berig dat hulle meer toegewyd, gestimuleer en bemagtig is.
Ewigdurende proefuitkomste, gemeet aan navorsers van die Universiteit van Auckland en die Auckland Universiteit vir Tegnologie. 4dayweek.com, CC BY-SA
Regoor die wêreld is daar hernieude belangstelling in die vermindering van die standaardwerkweek. Maar 'n vraag ontstaan. Is die instelling van die vierdaagse week, terwyl u die agt uur werksdag behou, die beste manier om werksure te verminder?
Dit is waarskynlik 'n beter manier om die vyfdaagse week te behou, maar die werksdag tot sewe of ses uur te verklein.
Korter dae, dan weke
Die geskiedenis beklemtoon enkele van die verskille tussen die twee opsies.
Op die hoogtepunt van die industriële rewolusie, in die 1850's, was 'n 12-uur werksdag en 'n ses-dae werksweek - in totaal 72 uur - algemeen.
Massa-veldtogte, wat heftig teengestaan ​​is deur ondernemers, het na vore gekom om die werksdae te verminder, aanvanklik van 12 uur tot tien, daarna tot agt.
Bouwerkers in Victoria, Australië, was een van die eerstes ter wêreld wat 'n agt uur lange dag bekom het, in 1856. Vir die meeste werkers in die meeste lande het dit egter eers standaard geword in die eerste dekades van die 20ste eeu.
Werkers herdenk 'n werksdag van agt uur in Melbourne, Australië, omstreeks 1900. Die agt uur lange dag was in 1860 wydverspreid in Victoria en is in 1879 herdenk met die oog op 'n openbare vakansiedag bekend as Arbeidsdag. www.wikimedia.org
Die veldtog vir korter werksdae was grotendeels gebaseer op werknemers se moegheid en kommer oor gesondheid en veiligheid. Maar daar is ook aangevoer dat werkende mans tyd nodig het om te lees en te studeer, en dit sou wees beter mans, vaders en landsburgers.
Later in die 20ste eeu het die lengte van die werkweek van ses dae verminder.
Eers is dit verminder tot vyf-en-'n-half dae, daarna tot vyf, wat gelei het tot die skepping van die "naweek". Dit het in die grootste deel van die geïndustrialiseerde wêreld plaasgevind vanaf die 1940's tot 1960's. In Australië het die 40-uur vyf-dae-werkweek die land se wet geword in 1948. Hierdie veranderinge het plaasgevind ondanks twee wêreldoorloë en die Groot Depressie.
In die 1970's het veldtogte vir verminderde werksure tot stilstand gekom in die meeste geïndustrialiseerde lande.
Namate meer vroue by die betaalde werksmag aangesluit het, is daar egter die totale werklas (betaal en onbetaal) die gemiddelde gesin het toegeneem. Dit het gelei tot kommer oor 'tydknyp' en oorwerk.
Die kwessie het die afgelope dekade of so weer na vore gekom uit 'n verskeidenheid belange, insluitend feminisme en omgewingsgesindheid.
Terug op die agenda
'N Belangrike bekommernis is steeds moegheid vir werknemers, beide geestelik en liggaamlik. Dit kom nie net uit betaalde werk nie, maar ook van die groeiende eise van die gesins- en sosiale lewe in die 21ste eeu. Dit ontstaan ​​daagliks, weekliks, jaarliks ​​en leeftyd.
Ons probeer om te herstel van daaglikse moegheid tydens slaap en daaglikse ontspanning. Nog 'n mate van moegheid word egter gedurende die week opgehoop, waarna ons die naweek herstel. Oor langer periodes herstel ons gedurende openbare vakansiedae (langnaweke) en jaarlikse vakansiedae en selfs gedurende 'n leeftyd gedurende aftrede.
Sou ons beter daaraan toe wees om minder ure per dag te werk of 'n langer naweek te hê?
Dit is waarskynlik die druk om gesinsverpligtinge en persoonlike verpligtinge binne die paar uur tussen die huis en die slapenstyd in te pas, wat die belangrikste bron van die tydstip van vandag is, veral vir gesinne. Dit dui daarop dat die korter werksdag eerder as die vierdagweek moet wees.
Die sosioloog Cynthia Negrey is een van diegene wat voorstel dat die werksdag verleng moet word, veral om met skooldae vir kinders te werk, as deel van die feministiese onderneming om die 'gevoel van daaglikse hongersnood' te verlig waaroor sy skryf in haar boek uit 2012, Werktyd: konflik, beheer en verandering.
Dit is die moeite werd om in gedagte te hou dat die historiese daling in die werksweek van 72 tot 40 uur in 'n koers van ongeveer 3.5 uur per dekade behaal is. Die grootste enkele stap - van ses tot vyf en 'n halwe dag - was 'n vermindering van 8% in werksure. Om na 'n ses-uur-dag of 'n vier-dag week oor te gaan, sou 'n vermindering van ongeveer 20% in een stap behels. Dit lyk dus prakties om in 'n aantal stadiums hiervoor te veldtog.
Ons moet ook die resultate van eenmalige, korttermyn-, enkelbedryfseksperimente met die vierdaagse week met omsigtigheid behandel. Dit kom tipies voor in organisasies met leierskap en werkkulture wat bereid is om met die konsep te eksperimenteer. Werknemers beskou hulself waarskynlik as 'spesiaal' en is bewus van die behoefte om die eksperiment te laat werk. Pynlose ekonomie wye aansoek kan nie as vanselfsprekend aanvaar word nie.
Anthony Veal, Adjunct Professor, Business School, Universiteit van Tegnologie Sydney
Jy is hier: Tuis > Lewe > Finansies & Careers > Loopbaan & Sukses > 'N Lewe van langnaweke is aanloklik, maar die korter werksdag kan meer prakties wees