Fries en Nederlands perd: rasseienskappe - Algemene inligting - 2019
Die Friesse perd is 'n ras wat doelbewus geteel is deur Nederlandse karre met grasieuse Spaanse perde oor te steek. Hierdie ras word tereg beskou as een van die mooiste ter wêreld en is baie gewild in baie Europese lande. Moeilik om te glo, maar sodra die Friese perde was op die rand van uitwissing.
Nou, hierdie dekoratiewe perde kan gevind word in perdplase, en in die stalle van bekende persone - "sterre" en verteenwoordigers van die hoë samelewing. Friese perde het baie tekortkominge, maar hulle word meer as vergoed skouspelagtige voorkoms. Geen wonder dat een van die hingste van hierdie ras as die mooiste perd in die wêreld erken is nie. Hierdie ras het nie ekonomiese waarde nie, en die sportfries kan ook nie spog nie. Maar hierdie gemaklike en oulike perde kan goeie vriende word vir kinders en volwassenes.
Die Friese perd het sy naam gekry vanweë die feit dat haar bene net 'n bietjie hoër as die hoefies gedeeltelik bedek is met wol. Fries by die perd - Dit is die professionele naam van die dik jas op die bene. Die kleur van diere is van alle skakerings van swart en donkergrys, sonder wit kolle:
"Kleur van nat asfalt",
Swart (sogenaamde swart),
Kleur, wat herinner aan steenkool of grafiet.
'N merrie mag 'n klein merk (die sogenaamde sterretjie) op die voorkop hê, maar die deursnee moet nie meer as drie sentimeter wees nie. Geen manlike perde nie punte moet nie wees nie. Eenvormige eenvormige kleur dui op die suiwerheid van die ras. Enige kleur met kolle (baai, kolletjies, "in appels") dui aan dat ander rasse hul merk op die stamboom van 'n merrie of hings laat staan ​​het. Daarbenewens moet daar in gedagte gehou word dat frise op die bene kenmerkend is van baie dekoratiewe rasse. Daarom is die beoordeling van die oorsprong van 'n perd slegs op hierdie grondslag ten minste verkeerd.
Friese perde verskil nie baie groot grootte nie. In hulle is daar min van die Nederlandse swaar vragmotors. Maar die diere grasieus gestapel, hulle het goed ontwikkelde spiere. Die man en stert van perde van hierdie ras is as 'n reël dik en lank. Die jas word gereeld opgedateer en groei vinnig.
Die Friese perde het 'n grasieuse lang nek, 'n indrukwekkende kopgrootte en lang ore van gereelde vorm. Die hoewe het 'n afgeronde vorm.
Dit is bekend dat die skoonheid van die Friese perde deur William Shakespeare in een van sy sonnetjies gesing is. In die besonder, sê die groot Engelse digter dat hierdie volbloed perde "warm" oë het. Inderdaad, frisse is intelligent en insiggewend. met 'n oogopslag. Dit lyk asof die perd reguit kyk na die siel van sy meester.
Kenners sê dat ten einde die kleurvolle voorkoms te behou, is dit nie die moeite werd om die frise op die manne en haarlyn op die bene te sny nie. Baie telers deel hierdie mening. Die perd, bedek met dik hare, lyk baie ongewoon en staar uit teen ander gladde rasse. Hierdie perde word dikwels aangewend om kleuters gedurende die Nuwejaar en Kersvakansie te ry. Dit skep die indruk dat dit oor die Frisiane gaan dat die bekende kinderliedjie oor die Kersboom gesing word, waar die "pelsvoetpaard" genoem word.
Ongelukkig moet daarop gelet word dat hierdie ras gedeeltelik in die tweede helfte van die twintigste eeu sy genade verloor het, want tydens die Tweede Wêreldoorlog het 'n groot aantal Friese perde aansienlik afgeneem en om die aantal veehouers te herstel moes rasse-frisse met ander rasse oorgesteek word. nietemin perde daarin geslaag om te red, en hul kenmerkende eienskappe is byna heeltemal bewaar tot vandag toe.
Galery: Friese en Nederlandse perd (25 foto's)
Karakter en intelligensie
Friesiese perdras verskil van gepaste humeur. Hulle is onbekend met so 'n eienskap van karakter as koppigheid en wederkerigheid. Frisse word vinnig aan die persoon geheg en aanpas by die vereistes van die eienaar. Hulle word onderskei deur uithouvermoë, geduld, Friesperde is maklik om te leer. Maar, in vergelyking met ander rasse, is hul vlak van intelligensie ver van die hoogste. Daarom, om deel te neem in gesogte Sportwedstryde Uitstaande jockeys kies gewoonlik perde van ander rasse.
Friese perde was altyd lojale helpers van mense. Merries en hings van hierdie ras:
Hulle doen 'n uitstekende werk met landbouwerk, stel hulle gewillig in staat om te gebruik en vinnig te verstaan ​​wat van hulle vereis word in die veld. Op die platteland het die frise van die vroegste tye die Hollandse boere gehelp om te ploeg en harrow,
As gevolg van hul uithouvermoë is betroubare kamerade in die oorlog. Hulle kry maklik lang kruisings op enige grond. As die pad egter nie baie gerieflik is nie, sal die Friese perd sy spoed aansienlik verminder. Maar hy word nie moeg nie,
Word aktief gebruik in perdewedrenskole en -areas vir opleiding van beginners in perdry. Nie net 'n volwasse ruiter kan die frise maklik hanteer nie, maar ook 'n kind van laerskool ouderdom. Hul karakter is kalm en hul gedrag is redelik voorspelbaar,
Hulle is gelukkig om in die harnas te gaan en word dikwels gebruik om jong kinders te ry. Jy kan een perd of twee of drie perde in 'n kar aanbring, hulle sal nie met mekaar bots nie.
Friese perde voel goed die houding van 'n persoon, verstaan ​​die liefdevolle en onbeskofte toon. Dit mag in geen geval onbeskof wees vir merries en hingste van hierdie ras nie, aangesien die dier vanself kan onttrek in rowwe behandeling en ophou om die eienaar waar te neem. Dit kan nie beskou word as 'n manifestasie van banale koppigheid nie. Sulke demonstreerbare gedrag is eerder 'n manifestasie van wrewel.
Wanneer diere opgee word, moet mens die metode van aanmoediging aktief gebruik en die straf verminder. As die fries geen taak kan hanteer nie, moet jy nie die dier dwing om dit te dwing nie. Dit moet onthou word dat hierdie rassiste nie die hoogste vlak van intelligensie het nie, so sommige take is eenvoudig te moeilik vir hulle. Dit moet met begrip behandel word.
Kenmerke sorg vir diere
Die perdfries is redelik skaars in Rusland. Maar liefhebbers van dekoratiewe perde, maak dit sin om hierdie diere te hou, want die Friese perde is redelik pretensieloos en onverskillend om te sorg. Hulle pas maklik aan by enige klimaatstoestande, soos in Holland, waar die frise vandaan kom, klimaat nie die sagste en warmste nie.
By die versorging van perde van hierdie ras moet spesiale aandag aan dik hare gegee word. Hier is hoe om behoorlik te sorg vir die frise, stert en mane van die Nederlandse rassers:
Na die stap is dit nodig om die perd se voete en hoewe skoon te maak met 'n spesiale kwas,
Dik wol op die frise moet gereeld gekam word. As die eienaar nie tyd daarvoor het nie, kan jy dit 'n bietjie verkort. Dit is die beste om die dienste van 'n spesialis te gebruik, aangesien die perd die kapsel baie negatief kan ervaar en selfs die eienaar kan beseer, met 'n hoef skop,
Stert en manne het gereelde was nodig. Om dit te doen, kan jy net 'n spesiale sjampoe vir perde gebruik, wat in veeartsenykundige apteke verkoop word,
As die haarlyn in matte geval het, moet die matte versigtig gesny word. Jy moet versigtig wees, want daar is 'n groot risiko om die vel van die dier te beskadig.
Soos hoefies groei, moet hulle skoongemaak en gesmeer word. Die frekwensie van hierdie prosedure hang af van hoe vinnig die dier sy hoof groei. Hulle groei die meeste intens in jong merries en hingste, maar in ou perde word hierdie proses aansienlik vertraag.
In die daaglikse rantsoen moet frise baie proteïen hê sodat die spiere en bene goed in perde groei. 'N Gebrek aan proteïen lei tot 'n gebrek aan spiermassa. Mares dat hawe of voervullings die grootste behoefte aan proteïene ervaar. Ook in die dieet van frisse moet baie kalsium wees, aangesien kalsiumtekort tot breekbaarheid van die been lei. As die perd kalsium het, kan enige val of onsuksesvolle beweging van die dier so 'n ernstige besering veroorsaak as 'n oop of geslote fraktuur.
Friese perde in die sport
Friese hengste en merries was nooit kampioene van perdewedrenne nie. Hulle verskil egter in hul natuurlike vermoë om te bestuur. Ry is 'n kompetisie waar spanne wat uit een of meer perde bestaan, in spoed meeding. Vrystellings, in teenstelling met baie ander rasse, stel jou vrywillig in staat om aan te trek en vinnig te verstaan ​​wat van hulle benodig word. Hierdie wedrenne is gehard, taai, nie-teenstrydig, dus die bestuurder kan die kar maklik beheer.
Ook, danksy hul sagmoedige en vredeliewende natuur, word hulle gewillig gebruik vir skietfoto's. Gewoonlik sien hulle vreemdelinge kalm en gewillig die gewenste posisie voor die lens. In baie groot ontspanningsparke in Wes-Europa, kan jy frise vind wat rondrol in 'n kring van kleintjies. Skating kan beide in die wa en in die saal plaasvind. In laasgenoemde geval lei die eienaar deur die toom van die berg waarop die kind sit.
Die vaderland van die Friesse ras is Nederland. Meer spesifiek, Friesland. Die keiser van antieke Rome, Caesar, beskryf die perde wat deur die Germaanse stamme besit word. Friese perdras voldoen volledig aan hierdie beskrywing. Maar kenners dink dat die Kelte saam met hulle swaar vragmotors, waaruit die ras ontstaan ​​het. Tacitus, die beroemde Romeinse historikus, het oor hierdie perde geskryf, soos nie baie mooi nie, maar baie sterk.
Bronsmonument vir die swart aantreklike
Vir die eerste keer is keuring gedurende die Middeleeue uitgevoer. So is die perde uitgetrek, in staat om in die geveg te gaan. Hulle moet swaar en groot wees. Dit is betroubaar bekend dat dit die Crusaders is wat hierdie perde vir hul veldtogte gebruik het. Teen hierdie tyd het perde meestal met die oosterse rasse gebeur.
Daar is getuienisse en dokumente wat na ons dae gekom het, waarin geskryf word dat die Friese perdras deelgeneem het aan die perderente van Engeland en 'n groot invloed gehad het, aangesien die perde vir talle Middeleeuse oorloë en veldtogte gebruik is.
Toe die Romeinse Ryk opgebreek het, het frisse in Engeland en Noorweë verskyn. In hierdie gebiede is perde gebruik om te broei om plaaslike rasse te verbeter. Die resultaat was 'n ponie, byvoorbeeld, Fellian, wat baie ooreenstem met die fries in die miniatuur. Kenners is geneig om te glo dat daar onder die voorouers van die Shires ook perde is.
In die 16de eeu, die jaar wat Spanje in Holland besit, het die ras uiteindelik ontstaan. Perde uit Andalusië en Berberia is gekies vir teling. Die eerste het die frise 'n statige voorkoms gegee. Grys ​​pak het gevolglik tussen die Friese verskyn. Daar is historiese bewyse wat verband hou met hierdie tyd, wat getuig van hierdie feit. Maar die frise het begin gebruik as 'n geveg, aangesien die kavalerie, bestaande uit swaar ridders, lig geword het en die frise is vervang deur Andalusiërs. In verband met hierdie omstandighede het die Frise al hoe meer begin om in verskillende waens te gebruik.
In die 17de eeu, toe die Barok oorheers het, is die Friesse perdras erken deur die regerende persone wat in sy broei betrokke was. Hulle het die monarges self gekry. Vervolgens het opstande en revolusies in Europa ontstaan, waardeur baie monarges omvergewerp is. Toe het die frise 'n boerperd geword.
Daarna is opgemerk dat die frise 'n goeie behendigheid het. Dit het 'n fundamentele punt geword. Dié trotters, wat veral verskil het, het begin om "gardtraberami" genoem te word. Hulle is gebruik in teling Amerikaanse trotters, sowel as bekende orlovtsev. Laasgenoemde geërf groot en prominente hoewe van die voorvaders van die Friese, 'n aansienlike kruis. Ook, dit was die frisse wat die swart pak in die geledere van die orlovtsev gebring het. Kenners glo dat die rak, 'n ras van Norfolk, ook sy bestaan ​​aan die frise verskuldig is.
Swart kleur en sterk grondwet
In die 19de eeu was frisse nie meer so gewild soos voorheen nie. Hulle is gebruik deur amateur atlete. Slegs boere was betrokke by broeivries. Hulle het nie besonder gepla oor die keuse nie. Van perdewedrenne, sowel as hippodrome, het die Friese begin uitdruk, daarom het die getal van die ras aansienlik afgeneem.
Om die ras te herstel, 'n spesiaal geskepde samelewing. Dit was betrokke by teling perde, mediumgrootte, sodat dit vir verskillende behoeftes in die landbou gebruik kon word. Die situasie was egter so buite beheer dat die vee nie net herstel het nie, maar steeds gedaal het. Dit was te danke aan die feit dat die werkperde meer mededingend was.
Die afname in die vee van die Friese perde rasse het gelei tot die feit dat in 1913 slegs drie van die suiwerbredie-frise gebly het. Boere uit Nederland het tot by die redding gekom en hierdie hengste met Oldenburg perde gekruis.
Maar in die 60 jaar was die vee slegs 300 stukke. Na die herstel van die spesie het die Friesse ras weer gewild geword, dit het geteel en geproduseer. Nou is hulle gebruik vir perdewedrenne.
Op die oomblik het die samelewing belangstelling in die Barok geword, gevolglik het mense erkenning gekry, en hulle bevolking word in getal toeneem. Baie sirkuskunstenaars gebruik Friese perde vir hul vertonings. In die Weste is mededingingskompetisies baie gewild, in watter frise ook deelneem.
Tans word hierdie perdras in Holland, sowel as ander lande, byvoorbeeld in Amerika geteel. In Suid-Afrika en in Wes-Europa is daar ook stoetplase wat frise versprei. So is die vee van frise ongeveer 12 duisend perde.
Hulle is swart, asof die toonhoogte baie statig en lank is. Maar nie minder geheimsinnig en ongelooflik trots nie. Hulle kan gereeld in rolprente verfilm word, in die veld van sport skyn en selfs karre van enige koninklike gesinne sleep! Hierdie perde is in die sestiende en sewentiende eeu geteel. Dit het in die noorde van Nederland gebeur. Reeds aan die begin van die twintigste eeu was dit heel moontlik om perde van die frise met 'n baai pak te ontmoet.
Wel, in die Middeleeue was al die huidige en chubêre perde van hierdie ras reeds daar. In die huidige tyd verteenwoordig die vriesperde egter die swart perde wat geen merk het nie. Hulle het 'n ongelooflike pragtige nekkromming, sterk benige voor- en agter ledemate, en 'n lang rug. 'N Eiesoortige kenmerk van hierdie perde is lang, dik en ruige borsels op die bene.
Hulle het altyd 'n baie versigtige voorkoms, wat 'n ware "kaartjie" van hierdie ras is. Eerlik, dit is ongelooflik aandagige perde, hulle sal nooit iets misloop nie. Frizov onderskei een oomblik. Hul stert en mankrul. Dit is ook goed om onder die toesig van mense te vries. Na alles, so lank krulle, is dit baie moeilik om in perfekte volgorde te hou. Die ding is dat daar altyd iets in hulle raak! En onder alle telers is daar 'n soort oorspronklike tradisie. Jy kan nooit 'n kwas, 'n man of 'n stert van 'n Friese perd sny en trek nie.
So kan hulle dikwels reguit op die grond groei. Die perde van die Friese ras het nie net 'n pragtige voorkoms nie, maar ook hardloop, so hulle kan fisies fiks wees op 'n hoë vlak. Hulle is op 'n draf, baie hoë bene wat opgewek word, wat hul lopie lyk, net ongelooflik skouspelagtig. Baie mense glo dat diere op hierdie hardloop baie energie spandeer, maar hulle hardloop, en hulle raak moeg meer as al die ander.
Dit is egter 'n wanopvatting. Die Friese perde het immers al lankal hulself as uitstekende hardlopers in 'n span bewys. Dikwels wen hulle 'n ordentlike kompetisie om te bestuur. Dit is, op spoed en krullerige rit in 'n verskeidenheid van slee! Perde hierdie personages is publiek. Dit is immers die amptelike ras van die koninklike familie van Nederland self. En sedert 1985, in 'n luukse wa met ses swart Friese perde, het die wonderlike Koningin van Groot-Brittanje, Elizabeth II, gerol. By verskeie perdewedstryde, speletjies en uitstallings, voer hierdie perde gereeld die opening van die kompetisie uit met 'n demonstrasie van hul eie hardloopspoet of in harnas. Die frise is 'n universele perd. Dit is 'n oorgangstipe tussen 'n ligte sportperd en 'n swaar, stadig bewegende swaar vragmotor.
Ingebore nuuskierigheid en goeie natuurlike ingesteldheid kan sulke diere help om op die gebied van perdewedrenne groot sukses te behaal, en uithouvermoë en sterkte bied uitstekende prestasie in ry, spanne en karre. Die voorkoms van die Friese perd is egter sy grootste voordeel, en niemand laat onverskillig wees nie, absoluut niemand nie. In hierdie wonderlike perd is dit onmoontlik om nie verlief te raak nie.
Daarbenewens moet die ruige bene van die frise altyd skoon gehou word sodat hulle die hele tyd baie pragtig kan bly. Maar nou kan net 'n swart perd as 'n frise beskou word. By tye word perde gebore met 'n baaipakfoel. Maar dan kom hulle met 'n ander ras op en skryf net frisse af! In Friese perde, ten spyte van hul kalmte, is die karakter baie mobiel. Hulle moet altyd links, hardloop en besig wees om hul eie tyd met groot voordeel te spandeer!
Hulle is spesiaal vir slede en waens geteel, maar nou word ook frisse gebruik onder die saal. Рост у фризских пород лошадей от 160 до 170 сантиметров. А масть вороная, без всяких отметин. Используют лошадок этих для седла и упряжки.
Являясь типичной изнеженной породой, фризская лошадь не может довольствоваться одними лишь сеном и травой. Haar dieet moet ook graan insluit (hele hawer, semels, gemaalde gars, koring en koring), groente (rou wortels, bietjies in enige vorm en aartappels) en minerale toevoegsels (insluitende sout). 'N Klein hoeveelheid kuilvoer word ook toegelaat. Dit is verbode om in die dieetvoeding vir beeste en ander diere in te voer, aangesien dit komponente bevat wat die spysverteringstelsel van die Friese sportperd kan benadeel.
Voeding moet altyd met strooi, hooi of ander ruvoer begin. Dan moet jy die perd 'n gedeelte vetvleis en graan as 'n nagereg gee. Etes moet drie etes per dag in die winter wees en twee etes per dag in die somer, en altyd op dieselfde tyd.
Laastens sou dit nie oorbodig wees om te noem dat diere toegang tot skoon drinkwater moet hê nie.
Aangesien die ras bekend is vir sy dik mannetjie, stert en frise, vereis die Friese perd spesiale sorg vir hierdie elemente van sy voorkoms. Hulle moet elke dag gekam word en gereeld met sjampoe gewas word. Elke paar dae kan die stert en manne bespuit word met 'n conditioner wat die kaming vergemaklik.
Voordele en nadele van die Friese perd
Op die oomblik is die wêreldbevolking van perde van hierdie ras ongeveer 60 duisend, waarvan die helfte self in Nederland is. Volgens moderne standaarde is die aantal Friese perde baie hoog, dit is die ras baie gewild. Sy gewildheid kom uit die volgende eienskappe:
Pragtige buite. Die Friese perd word waardeer oor die hele wêreld, in die eerste plek vir sy uitstaande elegante voorkoms. Die ras is net perfek vir gebruik in seremonies, sowel as vir toeristedoeleindes. Terloops, hoewel die standaard van die ras slegs 'n swart kleur toegelaat word, word soms wit vullens gebore. Natuurlik, 'n wit Friese perd is 'n suiwer huwelik, wat nie binne-in die ras mag broei nie, maar is nie erger vir gebruik as swart perde nie.
Gerief vir die ruiter. Gewoonlik word so 'n kenmerk van perde as gerief vir die ruiter nie in die beskrywing van die rasse genoem nie. Maar in die geval van Friese perde, is hul kwaliteit so opvallend dat dit 'n spesiale vermelding verdien.
Voldoenende karakter. Friese perde is bekend vir hul maklike leer, gehoorsaamheid en algemeen kalm humeur, hoewel hul intellek skaars uitstaande genoem kan word.
Ongelukkig is daar 'n Friese ras en 'n paar beduidende nadele:
Vereisende toestande en voer. Om die Friesse perd goed te ontwikkel, het goeie gesondheid, lyk mooi en werk met volle toewyding, dit moet die mees gemaklike toestande in die stal skep. Daarbenewens is dit ook nodig om dit op 'n streng saamgestelde dieet te voer, wat baie komponente insluit.
Ongeskiktheid vir sport. Foto's van die Friese perd het baie selde 'n sport tema. Die feit is dat die ras slegs aktief in een sportdissipline gebruik word. En hier het dit nie veel sukses nie, dit lewer vinniger en meer weerstandbiedende rasse.
Friese perderente vooruitsigte
Op die oomblik word frise hoofsaaklik as 'n ornamentele ras gebruik. As gevolg van die baie skouspelagtige elegante voorkoms, is frise uitstekend vir gebruik in sledeparadies en onder die ruiters by parades en ander spesiale geleenthede.
Baie goed, hierdie perde manifesteer hulself in ruiterpark toerisme, want selfs 'n onervare ruiter voel baie gemaklik in die saal. Om dieselfde rede word frisse gereeld deur private individue opgerig vir die gebruik om vir perde te ry.
Ten spyte van die feit dat die Friese perd uitstekend is in "tegniese" terme vir landry toerisme, word dit byna nooit gebruik nie. Dit is omdat die ruige stert en die "frise" op die bene van die perd baie vinnig vuil raak en vuil word met kloue en ander plantrommel. In so 'n situasie is 'n minder elegante perd meer voorkeur.
Die onvermoë om die Friese perde suksesvol in ruitersport te gebruik, dra ook nie by tot die groei van sy gewildheid onder wedrenentoesiaste nie. En gegewe die feit dat slegs hierdie kategorie privaatpaartelers in Rusland kan bekostig om duur Friese perde vir sorg en voeding te hou, is die vooruitsigte vir die ras in ons land vandag baie beperk.
Natuurlik is die vleis-en-melk rigting in die geval van die Friese perd ook buite die vraag as gevolg van sy lae produktiwiteit en probleme met versorging en voeding.
As gevolg hiervan kan gestel word dat vandag die Friesse perdras in Rusland 'n uiters smal nis van gebruik het en daarom nie baie gewild is nie.
In 'n Friese perd is nie net die voorkoms merkwaardig nie, maar ook die beweging. Hardloop is 'n duidelike gang waar die perde hul bene hoog opstaan. As gevolg hiervan lyk hulle lynx meer grasieus as ander rasse. Onder spesialiste word so 'n ren genoem 'n "koetsbaan": op 'n soliede gladde oppervlak beweeg die dier nie baie vinnig nie, maar op 'n los grond of in sneeu spandeer dit 'n minimum moeite. Maar hulle het 'n sagte stap, wat baie gerieflik is vir beginners.
Tydens die teelinspeksie word spesiale aandag aan die kwaliteit van die stride en lynx gegee. In 'n volbloed perd moet die stroompie 'n vierslag wees (4 agtereenvolgende hoewe wat die oppervlak tref) en 'n tweeslagspoot. Beweging by stap en hardloop moet uniform, lig en wyd wees.
Friese perd: 'n afstammeling van Keltiese perde
Friese perde is energieke, temperamentele diere, maar met 'n gebalanseerde temperament. Hulle is vriendelik, maklik opgelei, onvermoeibaar, word vinnig gewoond aan die eienaar. En tog, die instandhouding van sulke diere verg baie moeite, tyd en geduld. Perde moet voldoende sorg en gemaklike lewensvoorwaardes voorsien, hulle benodig 'n gebalanseerde dieet.
Friese perde - energieke, temperamentele diere
Raad. As jy 'n volbloed perd gaan koop, maak seker dat jy die voor- en nadele weeg, bestudeer noukeurig die nuanses van die inhoud. Dink aan dit is baie makliker om so 'n dier te koop as om te verkoop, so as 'n perd te veel vir jou is, kan daar 'n ernstige probleem wees om dit te heg.
Dieet van Friese perde
By die opstel van die rantsoen is dit nodig om al die behoeftes van die perd se liggaam in ag te neem, want op die gras en hooi sal die dier nie gesond wees nie. Daarbenewens moet die dieet aangepas word afhangende van die seisoen, ouderdom en geslag van die troeteldier.
Daaglikse dieet van 'n volwasse perd
Daarbenewens moet die dieet aartappels en bietjies in enige vorm bevat, koring, mielies, jy kan 'n bietjie kuilvoer byvoeg. Eet moet altyd begin met ruvoer (lente strooi, hooi), en gee dan vetplante en uiteindelik - graan. Hulle voer perde terselfdertyd, in die winter drie keer per dag, in die warm seisoen - in die oggend en in die aand. As diere opleiding verskaf word, word graanvoere twee tot drie uur voor die aanvang gegee, anders sal jou troeteldier 'n moeilike tyd hê om te beweeg. In die voerder moet sout sout en lizunets wees.
Lichweedvoeder Himalaja sout weeg 3-4,5 kg met tou
As die kos behoorlik georganiseer word, ontvang die liggaam al die voedingstowwe ten volle. Sulke perde, selfs tydens intensiewe vragte, benodig nie sintetiese vitamiene nie. As die dieet beperk is, bevat die diere nie mikronutriënte en vitamiene nie, wat beteken dat dit nodig is om spesiale vitamienaanvullings in die voer in te voer.
Daar is gereedgemaakte gekombineerde voer spesifiek vir perde. Standaard samestelling sluit hawer, koring semels, gars, koek, sonneblomolie, krijt in. Alle komponente word verpletter, verryk met vitamiene en spoorelemente, dan saamgepers in korrels. Bykomend tot die standaardvoer is daar variëteite vir vee, hings, teling perde.
Voer vir perde
Dit is belangrik! Dit is verbode om perdevoere vir beeste, varke of ander lewende wesens te gee. Daar is heeltemal verskillende komposisies waarvan die komponente die spysverteringstelsel van perde nadelig kan beïnvloed.
Dit is baie belangrik om konstante toegang tot skoon en vars water te verseker. Indien moontlik, installeer 'n outomatiese watermasjien wat aansluit by die watervoorsiening - dit sal die noodsaaklikheid om die water elke dag handmatig te verander, uitskakel. In die afwesigheid van so 'n geleentheid moet jy gereeld die drinkers spoel en elke dag skoon water spuit. Residue moet altyd gedreineer word om te voorkom dat water stagneer.
Autodrink vir perde
Hoe om die merries te voed
Friese merries vanaf die eerste dae van swangerskap moet net die beste kos ontvang. In die warm seisoen moet hulle minstens 5 uur per dag op goeie weivelde bewei word. In die winterseisoen bied hulle die mees gevarieerde voeding. Benewens graanmengsels, koringklier, peulgewasse en wei hooi, wortels, appels, kuilvoer in klein hoeveelhede, fosfor en kalsiumaanvullings word benodig. Die mees waardevolle kos is ontkiemde graan, wat saam met konsentrate gegee word. Hulle gebruik dit geleidelik: die eerste gedeelte is nie meer as 50 g nie, dan word dit daagliks met 10-15 g verhoog, wat die hoeveelheid tot 300 g per dag verhoog.
Dit is baie belangrik om die kwaliteit van die korrels te monitor en die voorkoms van vorm te voorkom. Mouldy voer moet nie gegee word vir veer merries, of net gesonde perde, om nie siektes uit te daag nie. In die laaste twee maande is die hoeveelheid boontjie hooi en alfalfa verminder, en die totale massa ruvoer mag nie 2 kg per dag per 100 kg liggaamsgewig oorskry nie. Die gehalte van voer moet spesiale aandag kry, aangesien die verbruik van hooi wat gebreek is of swam, rotte wortels, verouderde vitamienaanvullings nie net lei tot merries se siektes nie, maar ook tot die dood van die fetus. In die ernstigste gevalle kan die merries sterf.
Die hoeveelheid voer is nie minder belangrik as kwaliteit nie. In ondervoede, uitgeputte perde blyk dit dat daar te swak en pynlike vullings in die algemeen voorkom en lae melkproduksie word waargeneem. In oorvolse merries word ook swak gevels gebore, wat later gewig ontwikkel en ontwikkel. Dit is beter as die dier 'n vetheid bo die gemiddelde het, maar sonder uitgesproke tekens van vetsug. Dit is hierdie individue wat sterk nageslag het en daar is geen probleme met melkproduksie nie.
Die dieet van foal merries sluit 4 voerings met gereelde tussenposes in. In hierdie geval word die hooi verdeel in gelyke dele vir elke voeding. Die gekonsentreerde voer word gelykop verdeel tussen die eerste drie dosisse. Die wortels word slegs tydens die dag gegee. Sukkulente voer moet in die vorm van mos met semels wees. Wortelgroente word vooraf gewas, groot in stukkies gesny.
Dit is moontlik om eers 'n veul op 'n weiding te produseer nadat die dou drup of hoarfrost het. Jy kan nie wei op vrieslike wintergewasse nie. Eet nat en koue gras in die meeste gevalle veroorsaak die aborsie van diere. Drie weke voor die kaf is heeltemal uitgesluit van die dieet, word kos meer dikwels en in kleiner gedeeltes gegee. Klas word nie gestoom nie, en kook en gee al in die vorm van pap. Gegevat met water by kamertemperatuur, in die hoeveelheid van 9-10 liter drie keer per dag.
Dikmane, sterte en borsels op die bene, wat Frisiese perde onderskei, vereis baie versigtige sorg. Om die perd op 'n skouspelagtige wyse te laat lyk, moet jy daagliks kam, sjampoe en spuit gereeld gebruik. Vir gerief, kan jy pigtails vleis na kammen - hierdie haarstyl is genoeg vir 'n paar dae. Twee of drie keer per week, dit word aanbeveel om die stert en mannetjies met 'n spesiale conditioner te spuit wat kaming fasiliteer. Dit is ook nodig om die jas op die liggaam te kam sodat stof en roos daarin nie ophoop nie.
Kombinasie word gedoen met spesiale borsels en groomers, in die rigting van haargroei. Dit moet baie versigtig gedoen word om nie die vel te beskadig nie en nie die hare uit te trek nie, anders sal die dier rusteloos optree en sal dit nie werk nie. Nadat jy kamgemaak het, is dit raadsaam om die wol met 'n stuk suede stof af te vee - dit gee 'n aangename glans en die perd lyk selfs meer skouspelagtig.
Periodiek moet jy jou troeteldier bad, met water gespuit. Dit is selfs beter as daar 'n reservoir naby is: in 'n warm seisoen kan jy 'n perd in 'n rivier of 'n dam hardloop, en sy sal haarself graag bad.
Ongeveer een keer elke 1-1,5 maande moet die hoewe van die opgehoopte vuil verwyder word. Daarbenewens is daar spesiale harde borsels en hake met 'n stomp punt. Na die skoonmaak word alle hoewe behandel met voedingssalf om plooie te voorkom. Sommige telers gebruik olyfolie in plaas van salf. Die kwaliteit van die skoen is van groot belang vir die gesondheid van die hoef. Ou, uitgeputte of onbehoorlik gestopte perdehoes kan die hoef nie beskerm teen meganiese skade en besering van ongelyke ruwe grond. En deur hulle word verskeie infeksies en swamme maklik deurdring, wat die dier groot ongemak gee. Daarom moet die hoef gereeld geïnspekteer word en gereeld na 'n spesialis gestuur word om die perdehoes te vervang.
Met gereelde opruiming kom hoofsiekte baie selde voor.
Om die hoewe skoon te maak, verhoog dit in die perd, of hierdie ledemaat, en hou dit met hul hande of 'n tou wat oor die skuins van die dier of deur die paal gegooi word.
Die growwe oppervlak van die plantaardige rand van die horingmuur is in lyn met 'n rasp, effens afgerond langs die rande
Om te loop, ken gratis plekke naby die stalle toe. Hulle word skoongemaak sodat die perde vryelik kan hardloop, 'n heining omsluit, die skuur in die geval van reën toerus. Gemiddeld moet 'n spasie van minstens 20 m2 voorsien word vir een dier, 40 m2 vir jongvee, en nie minder as 60 m2 vir hingste moet aan produsente toegewys word nie.
Teel Friese perde
Vir teling kan jy diere van 3 tot 5 jaar gebruik. Hulle moet gesond wees, sterk, met al die kenmerkende tekens van die Friesse ras. Die duur van estrus by die merre wissel binne 5-15 dae, en die jag is ongeveer 2 dae. Soms is dit redelik moeilik om die optimale tyd van paring te bepaal, dus dit is beter vir beginnertelers om 'n veearts of veearts te kontak. Die swangerskap duur is 11 maande, die kaf duur gemiddeld 5-6 uur, die maksimum tydperk is 12 uur.
Ongeveer 'n maand voor die geboorte, is 'n aparte stalletjie voorberei vir die merrie, en selfs beter - 'n aparte kamer. Daar moet droog, warm en skoon wees, sover moontlik om die voorsiening van water en die voorwaardes vir die verwarming daarvan te verseker. Hulle voorberei ook vooraf antiseptika, gereedskap en medisyne wat nodig mag wees.
Met die aanvang van arbeid word die rommel verander na 'n vars en droë een, die maag en geslagsdele van die perd met 'n antiseptiese warm oplossing. In die normale verloop van die proses word die veul binne 'n kort tyd op sy eie gebore, en na 'n halfuur skei die na-baba. As dit nie gebeur nie, moet jy die veearts skakel om komplikasies te vermy.
Challion (foal gebore)
In 'n veul is die naelstring gelig en gesny, die snit word met jodium behandel, die ore, neus en slyp word van slym skoongemaak. Vervolgens moet jy die perd met 'n skoon lap afvee, water gee en die rommel weer vervang. Drie uur later is sy weer water gegee en besprinkel op vars hooi. Op hierdie tydstip ontvang die veulen reeds kolostrum van die ma. As een of ander rede kunsmatige voeding benodig word, neem koeimelk en verdun dit met warm gekookte water vir 'n derde.
Perde lek veul
Vanaf die vyfde dag kan die veulentjie saam met die merrie uitgelaat word, mits die weer warm en windloos is. Looptijd duur ongeveer 40 minute. Binne twee maande word die veul melk elke 2 uur gegee, dan word die tussenposes tussen voer geleidelik toegeneem. Op sewe maande word die veulens van hul moeders gespeen en in 'n aparte stal gehou, en in die jaar word hulle reeds onafhanklik op weiding vrygestel.