Moet jy jou tiener 'n gemagtigde gebruiker op jou kredietkaart maak? - belênone
Hoof belê Moet jy jou tiener 'n gemagtigde gebruiker op jou kredietkaart maak?
Terwyl 17-jarige Aiveen Dunn hierdie herfs universiteit toe gaan, doen sy dit met 'n beursie vol plastiek – en die vaardighede om haar geld te bestuur. Dit is omdat haar ouers die afgelope twee jaar geleidelik haar finansiële verantwoordelikheid vergroot het, wat uitgeloop het op die toevoeging van Aiveen en haar 15-jarige broer, Chris, as gemagtigde gebruikers op een van hul kredietkaarte hierdie somer.
Onderrig van finansiële geletterdheid
Met gemagtigde gebruikerstatus kry 'n persoon 'n kredietkaart wat sy of haar naam op het, maar die kaart is gekoppel aan iemand anders se rekening. Om 'n gemagtigde gebruiker te wees, kan 'n belangrike deel van 'n kind se finansiële opvoeding wees. Maar ouers moet die grondslag lê voordat hulle daardie stap neem, sê Carrie Houchins-Witt, 'n finansiële adviseur in Coralville, Iowa.
"Ouers moet kinders leer oor begroting, spaar en harde werk voordat hulle die konsep van skuld en kredietkaarte leer," sê sy.
Dit is hoekom Chris en Aiveen se ouers, Dan en Mayumi Dunn van Elk Ridge, Maryland, begin het deur hul toelae op voorafbetaalde debietkaarte te plaas sodat hulle moes leer om hul uitgawes te begroot.
"Aanvanklik het hulle baie geld bestee," sê Dan Dunn, wat in inligtingstegnologie werk. Maar kort voor lank het hulle begin spaar vir items met groot kaartjies en met mekaar onderhandel om die koste van videospeletjies te deel wat hulle albei beplan het om te speel.
"Hulle het heeltemal opgehou om my vir ekstra geld te vra," sê Dunn.
Toe die gesin planne gemaak het dat die kinders hul eerste internasionale reis sonder chaperon om familie in Japan te besoek, het Dunn en sy vrou hulle as gemagtigde gebruikers op 'n reisbeloningskredietkaart bygevoeg.
"As hulle iewers vashaak en hulle het geld nodig, of moet uit 'n situasie kom, wil ek hê hulle moet toegang daartoe hê," sê Dunn.
Omdat hulle die primêre kaarthouers is, is Dan en Mayumi steeds uiteindelik verantwoordelik vir enige geld wat die kinders op die kaart spandeer. Maar hulle het duidelike instruksies gegee oor wanneer die kaart gebruik moes word. Die gesin het met 'n witbord gaan sit en geskets wanneer dit gepas is om die kredietkaart te gebruik - wat geen internasionale transaksiefooie het nie - en wanneer die kinders hul voorafbetaalde debietkaarte moet gebruik.
"Hulle is beter hiermee as ek," sê Dunn, wat sê hy is spyt dat niemand hom geleer het hoe om geld te bestuur toe hy jonk was nie. Aiveen het so vaardig geword, sê hy, dat hy selfs vir haar 'n kaart gegee het wat aan sy buigsame uitgawesrekening vir gesondheidsorg gekoppel is, om slegs vir dokter se kantoorbybetalings en ander mediese uitgawes te gebruik terwyl sy weg is by kollege.
Op grond van wat kenners sê, doen die Dunn-gesin goeie werk om finansiële verantwoordelikheid te leer.
Laura Levine, president van die Jump$tart-koalisie vir persoonlike finansiële geletterdheid, gebaseer in Washington, D.C., stem saam dat die toevoeging van kinders as gemagtigde gebruikers op 'n kredietkaart 'n wonderlike onderriginstrument kan wees - maar slegs 'n hulpmiddel.
"Onthou dat die kredietkaart nie die onderrig gaan doen nie," sê sy. "Die ouers moet die onderrig doen."
Levine sê finansiële opvoeding in skole kan help, maar die meeste kinders sal beter vaar as hulle ook tuis oor persoonlike finansies leer.
"Jy kan jou eie waardes in daardie leer inkorporeer," sê sy. Die klem op die manier waarop waardes besteding beïnvloed, kan die belangrikheid van die bou van goeie finansiële gewoontes versterk.
Potensiële slaggate van gemagtigde gebruikerstatus
Gemagtigde gebruikerstatus kan met 'n warboel probleme kom. Levine sê sommige ouers verstaan ​​nie dat hulle 'n wetlike verantwoordelikheid het om te betaal vir enigiets wat hul kind vra nie - selfs al oorskry die kind die ooreengekome bestedingslimiete. Sy beklemtoon ook die noodsaaklikheid dat ouers hul kinders moet leer hoe om persoonlike inligting veilig te hou. Selfs wanneer kinders geleer het om verantwoordelik te wees met geld, weet hulle dalk nie hoe om kredietkaartnommers en ander sensitiewe inligting te beskerm nie.
"Die kind los die kaart met die gesig na bo in die koshuiskamer by die skool," het Levine gesê, "of deel die nommer aanlyn en beskerm dit nie met 'n wagwoord nie. Die ouer moet onthou dat dit ook hul identiteit is."
Dit kan ook 'n goeie idee wees om nie 'n kind by die kredietkaarte te voeg wat die ouers die meeste gebruik nie, sê Ken Chaplin, 'n senior vise-president van die TransUnion-kredietverslagdoeningsburo. In plaas daarvan, sê hy, om die kinders toegang tot 'n kaart met 'n laer limiet te gee, is 'n ekstra voorsorgmaatreël ingeval 'n jong spandeerder in die moeilikheid beland.
'n Aparte kaart stel ouers ook in staat om duidelik te sien hoeveel hul kind spandeer. Sommige kredietkaartuitreikers sal transaksies volgens gebruiker verdeel, maar baie nie. Chaplin beveel aan om die kaartuitreiker te bel voordat jy jou kind as 'n gemagtigde gebruiker byvoeg.
"Elke kaartuitreiker is anders," sê hy.
Sommige uitreikers rapporteer dalk nie gemagtigde gebruikers by die kredietburo's nie, wat 'n nadeel is omdat gemagtigde gebruikerstatus 'n jong volwassene kan help om 'n sterk kredietgeskiedenis te bou.
Dit kan ook 'n goeie idee wees om 'n kind se kredietverslag na te gaan voordat hy of haar by 'n kaart gevoeg word. Die beste uitkoms is om glad niks op die verslag te vind nie. Levine sê kinders is soms die slagoffers van identiteitsdiefstal, daarom is dit wys om seker te maak dat daar geen bestaande rekeninge in hul naam oopgemaak is nie.
En dan is daar natuurlik die risiko dat 'n jong persoon hierdie nuutgevonde verantwoordelikheid nie goed kan hanteer nie. David Ruff, nou 'n prokureur in sy 30's wat vir die Kaliforniese Wetgewer werk, sê sy pa het hom 'n gemagtigde gebruiker op 'n kredietkaart gemaak toe hy op hoërskool was.
"Ek was 'n redelik eerlike kind," sê hy. Maar hy het die grense getoets. Sy pa het redelik vinnig agtergekom dat om net 'n paar dollar by 'n vulstasie te vra, beteken dat Ruff sigarette koop.
"Hy is nie 'n dom man nie," sê Ruff. "Dit is indirek deur humor hanteer. Ek is seker hy is baie bly ek rook nie meer nie."
Maureen Breen, 'n gesertifiseerde openbare rekenmeester in Philadelphia, het meer rede om spyt te wees dat sy haar seun 'n voorafbetaalde debietkaart gegee het. Sy het dit opgestel sodat sy van elke aanklag in kennis gestel sou word, en as enigiets vieslik lyk, kan sy die transaksie blokkeer.
"Jammer dat ek sekondes te laat was om die aanklag by Moo Tattoo te stop toe ek dit sien tref," sê sy. Haar seun, nou 24, het steeds 'n tatoeëermerk van Lady Justice op sy kuit, en Breen skud steeds haar kop oor sy hantering van geld.
As 'n kredietkaart met jou kind se naam daarop wys, kan dit 'n kragtige hulpmiddel wees om hom of haar te help om te leer om te begroot en krediet verantwoordelik te gebruik. Maar dit is aan alle ouers om hul kinders te leer hoe om geld te bestuur. Al die kredietkaarte in die wêreld kan dit nie vir jou leer nie.