Tsikas palm: tuisversorging, voortplanting, oorplanting, foto - Miscellanea
Tsikas, oftewel cycad, is een van die min oorlewende verteenwoordigers van die oudste flora van die planeet.
Uiterlik lyk die cicassus soos 'n palmboom, maar dit is nie 'n palm nie. Cycad is 'n tussenschakel tussen varings en ginkgo.
Om 'n fietsry tuis te verbou, is nogal 'n lang proses. Daar is nog 'n komplikasie: 'n volwasse plant het baie ruimte nodig, en u moet dit in ag neem.
In ons artikel vind u aanbevelings vir die verbouing van cicassa in 'n kamerkultuur. Daaruit sal u leer:
wat is die tipes sikades;
hoe die cicassus voortplant;
hoe om na 'n cycad om te sien;
watter probleme in cicas kan voorkom en hoe om dit te hanteer.
Plant en versorging van cicada
Temperatuur: gedurende die groeiseisoen - gewoonlik in woonplekke, in die winter - minstens 15 ˚C.
Gieter: in die somer is dit matig, in die winter is dit skaars.
Lug humiditeit: hoog - 70-80%. Die blare word gereeld met water bespuit en met 'n klam spons afgevee, sowel as om die stam met nat sphagnummos toe te draai.
Topversiering: gedurende die periode van aktiewe groei, een keer per maand met organiese bemestingstowwe wat nie kalium en magnesium bevat nie: 'n oplossing van mullein of perdmis. Minerale kunsmis is nie geskik vir cicas nie.
Rustyd: relatief, van laat herfs tot vroeë lente.
Oordrag: jong plante - een keer elke 2-3 jaar is dit beter om volwassenes nie te oorplant nie, maar verwyder die boonste laag van die substraat 5 cm dik uit die pot en lê vars grond.
Voortplanting: laterale nageslag, indien enige. Die vermeerdering van saad is vir spesialiste.
Peste: insekte, plantluise, witluise, spinmyt.
Siektes: wortelvrot, caudex vrot, chlorose.
Lees hieronder meer oor die kweek van cicas.
Plant cycas (Latin Cycas), of cycad, of sago palm - behoort tot die enigste soort gymnosperms van die familie Cycadaceae, wat volgens verskillende bronne van negentig tot tweehonderd spesies kombineer. Die verskeidenheid van hierdie soort strek tot in Asië - van Indië tot Japan, tot die Stille Oseaan-eilande - Fidji, Samoa, Mariana en Madagaskar. Die oorblyfsels van hierdie plante is gevind in die sedimente van die aardkors van die Mesosoïese periode. En hoewel baie verteenwoordigers van cycads nie meer in die natuur bestaan ​​nie, bly die genus Cycas steeds uitsluitlik vanweë die pretensieloosheid daarvan. Vandag is die cicas-palmboom tuis 'n wenslike en duur dekoratiewe element.
In sy voorkoms lyk die cicas-blom soos 'n palmboom - 'n boom van twee tot vyftien meter hoog met 'n redelike dik stam. Met 'n drie meter hoogte van 'n cicassa kan sy stam 'n dikte van 'n meter bereik. Die romp is "in 'n dop vasgeketting" van die oorblyfsels van dooie blare. Cycas-blare, veeragtige of dubbel veeragtige, soortgelyk aan varingblare, groei vanaf die bokant van die stam. Tsikas leef meer as honderd jaar. Huishoudelike kikas groei net tot 'n halwe meter of tot 80 cm hoog, en in een jaar voeg dit nie meer as drie sentimeter groei toe nie, en laat slegs een ry blare vry, eers sag en effens puberteit, heldergroen en uiteindelik word donkerder, hard, kaal en blink.
Die binnenshuise blomkikas lyk meer soos 'n bossie as 'n boom, en ondanks die feit dat baie die plant as 'n palmboom beskou - die naam self kom van die antieke Griekse woord kykas, wat 'palm' beteken - dit het niks met palm te doen nie bome, maar dit hou verband met varings. As gevolg van sy stadige groei, word die plant dikwels as 'n bonsai gekweek. Tsikas blom baie selde by die huis. By vroulike plante word groot oranje sade gevorm in die kegels aan die bokant van die stam, wat 3 tot 5 cm lank is, maar om sade te kry wat geskik is vir voortplanting, is die kweekhuisomstandighede en die inspanning van 'n ervare spesialis nodig.
Sorg vir cicada by die huis
Voordat u cicas verbou, moet u 'n plek in die woonstel vind wat hierdie plant waardig is, en as u besluit om 'n reeds oud genoeg eksemplaar te koop, moet u in gedagte hou dat daar baie ruimte benodig word. Binnenshuise kikas is 'n fotofiele plant, maar direkte blootstelling aan blare aan die blare verkort hul lewe en ontneem hulle aantreklikheid. Cycas groei in gedeeltelike skaduwee, maar die gebrek aan beligting vertraag die vorming van nuwe blare, en die cicas is in elk geval nie haastig om te groei nie. Die temperatuurregime, gewoonlik in ons woonstelle, is baie geskik vir die kikas; in die winter verkies die kikasplante koelte, maar die termometer mag nie onder 15 ° C daal nie.
Die versorging van cicas is hoofsaaklik die goed georganiseerde natmaak van die plant. In die somer moet die grond wat vogtig is in die pot matig wees; in die winter word water verminder en die hoeveelheid water wat benodig word om te bevochtig is in direkte verhouding tot die kamertemperatuur: hoe koeler die kamer, hoe minder water is nodig en hoe minder gereeld moet die cicas natgemaak word. Gebruik sagte, vaste water by besproeiing by kamertemperatuur of 'n paar grade warmer. Probeer vermy om water in die kroon van die plant te kry.
Die lugvog vir cicassa benodig verhoogde - 70-80%, dit kan bereik word deur die blare gereeld met afgesette water te spuit, die stam met nat mos toe te draai en die blare gereeld met 'n klam spons af te vee.
Die versorging van die cicas-palmboom maak voorsiening vir die voeding van die plant een keer per maand gedurende die periode van aktiewe groei met organiese bemestingstowwe wat nie magnesium- en kaliumsoute bevat nie. Die beste kunsmis vir kikas is katoen- of perdemis wat in water verdun word. Cicas verdra nie minerale kunsmisstowwe nie.
'N Jong cicasa word elke 2-3 jaar oorgeplant, en dit word nie aanbeveel om volwasse plante weer met 'n oorplanting te versteur nie. Verander dus net die pot vir die plant as dit natuurlik klein is vir die cicasa. 'N Cicassus-pot is slegs 2-3 cm in deursnee nodig, meer as die deursnee van die plant se stam, en die diepte van die houer moet gelyk wees aan 2-2,5 van sy diameter. Dit wil sê, as u 'n pot met 'n deursnee van 15 cm benodig, moet die diepte daarvan 30-35 cm wees. Die cicas-grond verkies neutraal of effens suur, met goeie deurlaatbaarheid van water: water moet deur die grond gaan en na die palet vloei binne enkele sekondes. Om die deurlaatbaarheid van die water te verhoog, bestaan ​​die grond vir cicas uit puimsteen, growwe perliet, baie growwe sand of growwe turf.
Hier is 'n benaderde samestelling van 'n grondmengsel wat geskik is vir cicas: een deel puimsteen of slak, een deel van growwe dennebas, een deel van gebreekte klip of klippies, een deel van grofgemaalde houtskool, een deel van growwe turf, een deel growwe perliet en een tiende beenmeel - dit alles moet gemeng word en die resulterende mengsel moet gesteriliseer word.
'N Behoorlik geformuleerde waterdeurlaatbare substraat sluit nie die behoefte uit om 'n dik laag dreinering in die pot te plaas nie. U kan 'n plant in enige seisoen oorplant, maar die tyd voor die aanvang van aktiewe plantgroei is meer geskik hiervoor - die lente. Weerhou u van die uitplant van cicasas wanneer jong blare vorm - dit kan maklik beskadig word. Voordat u 'n cicasa oorplant, moet u een derde van die blare verwyder, begin met die oudste blare, en probeer om die wortels van die plant nie te beskadig nie, aangesien vervorming of trauma van die dik wortels die risiko van cicasus-vrot verhoog.
U sal waarskynlik nie daarin slaag om 'n sikkas uit saad te kweek nie: spesialiste in kweekhuise en kwekerye is besig met die voortplanting van saad, aangesien die sikkas byna nooit tuis blom nie, en daar is niemand wat die bloeiende kikas in woonstelle bestuif nie. Maar as u goeie sade kry, week dit 'n dag in warm water, smeer dit dan oor die perliet en druk dit liggies daarin. Ontkieming moet gedurende twee tot drie maande by 'n temperatuur van minstens 25 ºC plaasvind. Wanneer die eerste blaar 'n maand of twee na ontkieming in die saailing gevorm word, kan die cicasa van die sade in die grond oorgeplant word vir 'n volwasse plant.
Voortplanting deur skeiding van die aanhangsel
Onder gunstige toestande vir die cicassus gee dit 'n nageslag op die stam. Met 'n baie skerp mes, probeer om die stam nie te beskadig nie, word die nageslag afgesny, alle blare word daaruit verwyder, die sny word behandel met 'n swamdoder, dan met 'n wortel, geplant in growwe perliet of baie growwe sand en natgemaak. Moenie vergeet om die sny aan die stam van die moederplant met gebreekte houtskool te behandel nie. Dit is nodig om die nageslag wat wortel, in gedeeltelike skaduwee by 'n temperatuur van ongeveer 30 ºC te hou. Dit is belangrik dat die ondergrond te alle tye effens klam is. Dit kan van 6 maande tot 'n jaar duur om te wortel, maar wanneer die wortels uiteindelik weer groei, kan die nageslag versigtig in 'n medium oorgeplant word vir 'n volwasse cikade.
Van die plae is die gevaarlikste vir die cicassa die skaalinsek, aangesien dit beskerm word teen die werking van insekdoders deur 'n wasbedekking. Volwassenes moet met die hand versamel word en die larwes word vernietig deur die grondgedeelte van die plant te behandel met kontakmiddels en sistemiese werking: asefaat, karbaryl, piretrien, pyriproxyfen of ander piretroïede. Behandeling word soggens of saans by temperature onder 30 ºC gedoen. Herbehandelings kan met tussenposes van 5 tot 10 dae uitgevoer word.
Cycas word beïnvloed deur witluise wat deur die plant versprei. Tel die plae met u hande op, behandel dan die hele plant met 'n preparaat wat cypermetrien bevat, en vergeet nie om die grond in 'n pot met die samestelling nat te maak nie. Indien nodig, kan die behandeling na vyf dae herhaal word, die aantal bespuitings - tot vier sessies.
As die plantluise deur plantluise beset word, moet die plant 2-3 keer met 'n interval van 'n week met fosforpreparate bespuit word. En plantmyte wat in die aardse deel van die kikas vestig, word weekliks met drievoudige behandeling vernietig met voorbereidings vir aarsmoord.
Van die siektes van die cicas is dit meestal nodig om wortelvrot en caudex te hanteer - die onderste gedeelte van die stam. Die plant moet versigtig uit die pot gehaal word, die wortels moet van die substraat skoongemaak word, alles verduister en verdonker word, asook sagte plekke moet met 'n skerp steriele mes verwyder word, die cicas moet vir 'n halwe hoeveelheid in 'n swamdoder gedompel word. uur, dan moet al die gedeeltes met fyngemaakte houtskool besprinkel word en die plant 'n paar uur moet laat droog word. Dan moet die cicas in 'n vars, gesteriliseerde substraat geplant word nadat die wortels in 'n oplossing gedompel is wat die proses van wortelvorming versnel.
Moenie bekommerd wees as die cicada al die blare tydens die wortelstorting vergiet nie - dit maak dit makliker vir hom om te oorleef. Erger nog, as verrotting die stam van binne tref, dan sal die plant doodgaan.
Tsikas word geel
In lesersbriewe word daar meestal klagtes gehoor dat die blare van die cicas geel word. Dit is 'n baie algemene probleem wat gelukkig in die meeste gevalle opgelos kan word. As u nie weet wat u moet doen as die kikaste geel word nie, begin dan met die oplossing van die probleem deur die rede te bepaal waarom die kikasta geel word, en soos gewoonlik kan daar verskillende redes wees:
gebrek aan spoorelemente;
stikstofgebrek in die grond;
trauma aan die wortelstelsel.
In die eerste geval kan die probleem te wyte wees aan die feit dat u nie bemesting toegedien het nie, of dit kan te wyte wees aan die feit dat die plant nie die ingevoerde bemesting kan assimileer nie as gevolg van te lae temperatuur of as gevolg van 'n verandering in die pH van die grond, wat chroniese hidrasie met harde water veroorsaak het. As gevolg hiervan het die wortels opgehou om te ontwikkel. As die feit is dat u nie die nodige mikro-elemente aan die plant voorsien het nie, sal die probleem na bevrugting opgelos word, en die volgende blare wat op die kikade verskyn, sal al geel wees.
As die rede chroniese oortreding is van die voorwaardes vir die aanhou van cicas, moet die plant in nuwe grond oorgeplant word, en u moet die versorgingsreëls onthou. Die stikstoftekort word uitgeskakel deur die toediening van verbande wat hierdie element in die samestelling bevat, maar die ou, vergeelde blare hiervan word helaas nie meer groen nie.
Wat die verkeerde beligting betref, moet u hier ook na die reëls gaan om die plant te hou, want elke tipe cicassa het sy eie vereistes vir verligting, sodat die blare nie net geel word as daar baie lig is nie, maar ook by sommige soorte gebeur dit juis omdat daar min lig is. Soms word cicas-blare geel as u dit in die lente na die balkon of tuin neem sonder om dit voor te verhard.
Cycas-blare word geel as die plant nog lank nie natgemaak is nie, inteendeel, hulle het dit te gereeld gedoen, en ook as die wortels van die cicas koud is of as u te gekonsentreerd gevoed het - die wortelstelsel beduie u 'n ernstige probleem met vergeling van blare, en hoe gouer u die sein sien, hoe makliker sal u die probleem oplos.
As die onderste blare van die cicas geel en droog word, is dit 'n natuurlike proses, en as die blare se punte uitdroog, is die lug in die kamer waarskynlik te droog of het u die verband in die verkeerde dosis aangebring . Maak hierdie probleme duidelik en stel foute reg. Tsikas is 'n te duur plant om ligtelik op te neem.
Die volgende soorte kikas word meestal in kultuur gekweek:
Cicas hang, of gerol cicas, of cicas revoluta (Cycas revoluta)
Tuisland waarvan Suid-Japan is. Die stam van hierdie plant is tot drie meter hoog, kolomvormig, dik - tot een meter in deursnee. Die blare is vreemd, tot 2 meter lank, hul talle smal, lineêre, effens geboë leeragtige blare is dig gerangskik, is jonk op 'n jong ouderdom, maar word mettertyd donkerder, word kaal en glansend. Kegels van manlike plante is smal-silindries, tot 80 cm lank en tot 15 cm in deursnee, vroulike keëls is los, bedek met 'n rooierige donsige. Die sade is groot, oranje van kleur. Hierdie spesie word meestal in die kamerkultuur gekweek, en dit was die versorging van die cicada-rewolusie wat die basis van ons artikel was.
Gekrulde cicas, of cicasus cochlea (Cycas circinalis = Cycas neocaledonica)
'N Plant met 'n kolomagtige stam tot drie meter hoog en blare wat twee meter lank word, wat verskeie stukke in een tros groei, in die jeug wys en later horisontaal. Op pinnate blare is daar tot 50-60 smal lansetvormige blare aan weerskante van die sentrale aar, hulle lengte is 25 cm en die breedte is 1,5 cm.
Dit is 'n palmboom van tot sewe meter hoog met veeragtige blare wat 180 cm lank is. Die blare word in 'n roset aan die bokant van die stam versamel. Manlike keëls is klein, net tot 25 cm lank, vroulike keëls lyk soos 'n bos ore. In Noord-Australië, in die 19de eeu, is die sade van hierdie cycad vir voedsel gebruik, maar voorheen is dit weens die toksisiteit aan spesiale verwerking onderwerp.
Een van die hoogste spesies in Sri Lanka, sy stam bereik 'n hoogte van 8 tot 15 m. Veeragtige blare, tot 2 meter lank, groei in trosse. Pamflette is lineêr-lansetvormig, tot 30 cm lank en tot 2 cm breed.
Van die savanne-woude van Indochina word dit net 180 cm hoog, en die stam word van die wortels tot in die middel verdik en word dan dunner. Die blare is pinnetjies, effens meer as 'n meter lank, met smallynige puntige blare tot 10 cm lank en 'n halwe sentimeter breed van 'n blou-wit tint.
Kenmerke en ander plante uit die Cycad-familie
Afdelings: Binneplante Sierwisselende Bome binne Palms Plante op C Cycadaceae
Hamedorea bamboespalm: tuisversorging, foto van 'n blomplant, nuttige aanbevelings vir blomkwekers
Hamedorea (Chamaedorea) is 'n blomplant uit die Palmfamilie (Arecaceae). Dit word ook bamboes of bergpalm genoem. In die natuur kom dit voor in die tropiese woude van Sentraal- en Suid-Amerika, Oos-Afrika, Madagaskar. Koudbestande spesies groei in die suide van Europa, in die Kaukasus en op die Krim. In totaal is ongeveer 130 spesies chamedorea bekend.
Die plant het dun bamboesagtige groen stamme wat direk uit die risoom groei. Hulle kan enkel of meervoudig wees, afhangende van die spesie. Hierdie palmboom groei baie stadig. Ten spyte hiervan is dit gewild as kamerkultuur. Kultuur is nie wispelturig nie en kan 'n versiering vir enige interieur wees, ongeag die grootte.
Tipes en variëteite van hamedorea om tuis te groei
Grasieus of elegansie
Palm van hamedorea in die huis: tekens en bygelowe
Die plant lyk soos 'n palmboom. Die boom bereik 'n hoogte van 2-15 m en het 'n redelike dik stam. As die cicasus tot 3 m groei, kan die stam 1 m omtrek bereik. Die stam is bedek met die oorblyfsels van dooie blare.
Tsikas het veeragtige of dubbel veeragtige blare wat lyk soos 'n varing. Blare groei vanaf die bokant van die stam. Palmbome het 'n lewensduur van 100 jaar
Die grootte van 'n mak sago-palm oorskry nie 50-80 cm nie. Vir 1 jaar groei die kultuur met maksimum 3 cm en lewer slegs een ry blare op. Hulle het gewoonlik 'n sagte tekstuur en is bedek met pluis.
Na 'n geruime tyd kry hulle 'n donkerder skaduwee en 'n stewige struktuur, wat naak en blink word.
Binnenshuise cicassus lyk meer soos 'n struik as 'n boom. Die stadige ontwikkeling van die plant laat dit toe as 'n bonsai. Bloei by die huis is uiters skaars.
Vroulike gewasse vorm kegels met groot oranje sade bo-aan die stam. Maar net spesialiste kan plantmateriaal kry vir voortplanting.
Kamer skilderye. Uitsigte
Nie alle soorte bamboespalms is geskik vir tuisverbouing nie (dit is nog 'n algemene naam vir verkragtings). Oorweeg slegs diegene wat goed groei in binnenshuise toestande. Rapis en sy sorg is nie moeisaam tuis en tuis nie.
Hoë verkragting - eksepsa... U kan uitvind hoe hierdie palmboom lyk deur die volgende prentjie te ondersoek:
In die natuurlike omgewing sal u nie lang rapseps vind nie: die palm is die resultaat van die harde werk van telers. Borde van waaiervormige blare met hoë skilderye het 'n diep donkergroen tint. Hulle is gevorm uit segmente waarvan die aantal wissel van 6 tot 10 stukke. Die blare word gekenmerk deur 'n blink leeragtige oppervlak. In hoogte bereik 'n kamerpalm, 'n lang rapis, soms 3 meter. Die bosigheid daarvan word gevorm deur talle lote van die wortelstelsel. Ongelukkig blom hoë raapsaad by die huis amper nie, maak nie saak watter soort sorg nie.
Koolzaad laag - humilis.
Die blare van die onderkant is ook glansend met 'n diep donkergroen tint. Al die rekords het 'n maksimum van 8 slae. Die binnenshuise palmboom, lae rapis, word hoogstens anderhalf meter hoog. 'N Foto van hierdie plant is hieronder.
Die stingels is dun, rietagtig (soortgelyk aan bamboes), dig veselagtig, met 'n deursnee van 1 tot 2 cm.
Daar is geen konsensus onder plantkundiges nie. Vanweë die feit dat die binnekantpalm met lae koolzaad soortgelyk is aan die hoë koolzaad, skryf wetenskaplikes dit as 'n kultivar en nie as 'n aparte spesie nie.
Oorplant cicas palm
Oorplanting van cicasas moet baie skaars wees, aangesien hierdie prosedure spanning op die plant en die ernstige uitputting veroorsaak. As die binnenshuise palm jaarliks ​​een laag blare groei, moet dit nie weer geplant word nie. Hulle steur die plant ook nie gedurende die rustyd nie. Voldoende reëlmaat vir grondveranderings is een keer elke vyf jaar. Om die prosedure pynloos te kan verduur, moet dit korrek uitgevoer word:
Droog die voorbereide grond in die pot.
Kies 'n nuwe blompot van die regte grootte.
Berei die grondmengsel korrek voor.
Plaas 'n dreineringslaag van ongeveer 5 cm op die bodem van die pot.
Om die wortelstelsel pynloos uit te trek, gebruik 'n vaste, reguit voorwerp om die grond van die kante van die pot los te maak.
Tsikas moet oorgedra word deur 'n hele erdklont saam met die wortelstelsel te plaas sonder om dit te verpletter.
Die leemtes word gevul met 'n substraat op so 'n manier dat dit van lugkamers ontslae raak.
Die grond is bevogtig en verdig.
Voordat dit geplant word, moet 'n spesiale voedingssubstraat voorberei word, wat uit kleisoda en humusblaargrond, turf, mis en sand gemeng word in 'n verhouding van 2: 2: 1: 1: 1 met die toevoeging van 'n klein hoeveelheid houtskool. Hierdie grondmengsel het goeie vog- en lugdeurdringbaarheid en is ideaal om binnenshuise palm te kweek. Daar moet in ag geneem word dat die wortelstelsel meestal in die boonste lae van die grond groei, dus moet die volgende houer wyer gekies word. As u egter 'n verskeidenheid kikas het wat in diepte groei, kies dan 'n dieper pot.
Na uitplant moet matige bevogtiging en stofverwydering van die blare van die blom vir twee weke uitgevoer word. Voordat die grond in 'n nuwe pot geplaas word, moet dit gesteriliseer word. Dit word gedoen deur die aarde in 'n metaalhouer te plaas, wat dan in 'n groter houer gevul met water gedompel word. Stoom die grond anderhalf tot twee uur in 'n waterbad. Sodoende sal alle patogene virusse en bakterieë, sowel as eiers en larwes van plae, vernietig word.
Hoe om 'n gesonde bamboespalm in die winkel te kies
Let op wanneer u die eksterne dekoratief ondersoek. As die blare sappig is, ryk aan kleur, sonder droë punte en kolle, is dit 'n gesonde plant. Die aanwesigheid van spinnerakke, strepe, droë gebiede en vergeling is redes om te weier om te koop. Die grootte van die blompotte is belangrik. Verkeerde hoogte of breedte kan verkeerde siektes veroorsaak.
Na vervoer moet dit oorgeplant word, want die stoorgrond met 'n oormaat voedingstowwe is vernietigend.
Siektes en ander probleme wanneer u cicas versorg
Wat om te doen as u cicada-blare geel word?
Die laagste humiditeit is die rede waarom die cicassus geel word. As die aanwyser onder 50% is, begin die blare se punte uitdroog en geel word, wat gedoen moet word soos beskryf in die gedeelte oor die versorging van die plant.
Nog 'n moontlike rede vir hierdie gedrag van die binnenshuise blom is die onvoldoende hoeveelheid beligting wat die cicassus so nodig het. In die geval van 'n klein bietjie lig, word die blare van die palmboom lank, maar onderontwikkeld en val gou af. Tsikas, wat nie son het nie, kan ophou groei en die hele jaar nie een blaar los nie.
Daarbenewens, onder die moontlike oorsake van blaarval: oormatige water, te groot bemesting van die grond, onbehoorlike grondsamestelling, gebrek aan belangrike elemente in die grond, oortollige alkali in die grond. Dit alles is regstelbaar.
Maar die vergeling van die ou onderste blare dui net op die naderende voorkoms van nuwe blare, dus is daar niks om oor bekommerd te wees nie. In enige van die bogenoemde gevalle moet geel of bruin blare verwyder word.
Wat om te doen as cicada krul laat
Die mees algemene rede vir die krul van blare is oormatige droogte in die lug of aarde, wat onderskeidelik met banale bespuiting of gereelde water bestry kan word. Terloops, u kan spesiale voorbereidings by die water voeg vir bespuiting wat die beskermende eienskappe van die blare verhoog.
Algemene siektes van cicas
As die stam aan die onderkant sag geword het en met bruin kolle bedek is, is dit seker tekens van verval... Haal die plant so gou as moontlik uit die pot, maak die grond skoon van die wortels en sny vrot plante af. Sny die verrotting op die stam dan versigtig uit met 'n skerp, gesuiwerde mes.
Die wond moet in 'n swamdoder-oplossing geweek word, dan deeglik gedroog word en met tuinvernis bedek word. Behandel die basis van die stam met 'n wortelvormer en plant die cicasa in nuwe gesteriliseerde grond op 'n vlak diepte. As nuwe wortels nie begin verskyn nie, het die verrotting nie opgehou nie - probeer die prosedure herhaal.
As die blare bruin word, is daar twee waarskynlikste verklarings. Of hulle gee hul energie vir die ontwikkeling van nuwe blare - dan is alles in orde. Of daar is te veel kunsmis in die grond, dan moet die grond gewas word. Bruin kolle kan egter brandwonde wees (as die plant onmiddellik in helder son geplaas word sonder om geleidelik aan te pas), moet u die pot net weer met die palmboom herrangskik. Bruin kolle kan ook tekens van verval wees - die nodige stappe word hierbo beskryf.
As u meer wil weet oor die magiese eienskappe van cyclamen, sal ons u daarvan vertel.
Vir 'n gedetailleerde stap-vir-stap gids oor die oorplant van siklane, sien hier.
Die versorging van 'n cicada is nie te moeilik nie, maar dit vereis geduld as gevolg van die trae plant. Maar so 'n eksotiese plant met 'n lang geskiedenis sal 'n indrukwekkende versiering vir enige interieur wees.