Tremor, wat dit is - oorsake, simptome, behandeling - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
bewing - dit is ritmiese, vinnige kontraksies van spiere van die stam of ledemate van 'n onwillekeurige aard. Letterlik beteken die term spierbewering 'bewing'. Bewing kan tydens rus of uitsluitlik met vrywillige beweging plaasvind. Spier bewing laat jou toe om meer ruwe werk te doen. Dikwels is aksies wat verband hou met fyn motoriese vaardighede moeilik. Byvoorbeeld, dit is dikwels moeilik om 'n draad in die oog van 'n naald te plaas of die handskrif word aansienlik versleg. Hipotermie, moegheid, verhoogde konsentrasie van aandag, oormatige spierspanning vermeerder gewoonlik bewing. Die mees algemeen beskryf skending raak die boonste ledemate, minder dikwels die proksimale dele van die liggaam. Mense van die ouderdomsgroep is die meeste vatbaar vir bewing, maar kan ook op 'n nogal jong ouderdom ontstaan.
Voordat u die faktore wat onwillekeurige spierkontraksies veroorsaak, uitvind, moet u die vraag beantwoord: "bewing, wat dit is."
Tremor is 'n onwillekeurige ritmiese sametrekking van spiergroepe van sekere dele van die liggaam. Meer dikwels, jitter is 'n teken van 'n soort wanfunksionering wat lei tot die liggaam, eerder as 'n aparte kwaal.
Onwillekeurige spierkontraksies kan 'n simptoom wees wat verband hou met disfunksie van breinareas wat spiere beheer. Daarbenewens kan bewing voorkom as gevolg van 'n aantal neurologiese afwykings, soos veelvuldige sklerose, beroerte, breinskade en sommige neurodegeneratiewe siektes wat 'n vernietigende effek op sekere dele van die brein of serebellum, soos Parkinson se siekte, het.
Daar is 'n aantal ander faktore wat die ontwikkeling van bewing van die liggaam en ledemate veroorsaak:
- aterosklerose van die breinvate (as gevolg van die akkumulasie van cholesterolplakkies op die mure van die kapillêre, die arteriële vate smal), wat lei tot die ontwikkeling van chroniese patologie van serebrale sirkulasie;
- Meneer se siekte of noodsaaklike bewing, wat 'n oorerflike benigne siekte is en manifesteer deur nie-progressiewe bewing, meestal nekspiere;
- skildklier disfunksie, wat veroorsaak dat verhoogde produksie van hormone (tirotoksikose) en ander endokriene stelsel patologieë;
- misbruik van alkoholhoudende drank;
- akute sirkulatoriese afwykings in die brein, veral in die area wat die serebellum met bloed verskaf;
- tumorprosesse, absesse in die serebellum;
- degeneratiewe versteurings (olivopontocerebellêre degenerasie): 'n groep siektes met onbekende etiologie wat lei tot die geleidelike dood van breinselle;
- Wilson-Konovalov siekte, wat 'n oorerflike patologie is, waarvan die kern 'n skending van kopermetabolisme is;
- newe-effekte van sommige dwelms;
- lewer- of nierversaking;
- vergiftiging met giftige stowwe;
- 'N skerp afname in bloedsuikervlakke, die sogenaamde hipoglisemie wat voorkom met diabetes.
Daarbenewens word bewing dikwels waargeneem tydens angs, emosionele oorstremming en fisiese moegheid. Dit is die sogenaamde fisiologiese bewing.
Om die simptome van bewing te bepaal, is dit nodig om die bewing te bepaal, wat dit is en die vorms daarvan.
Soos hierbo geskryf is, is bewing meestal 'n simptoom van die siekte, en nie 'n aparte oortreding nie. Dit manifesteer in die vorm van onwillekeurige ritmiese kontraksies van die spiere. Daar is twee hoof tipes van hierdie toestand: patologiese bewing en fisiologiese. Die eerste is veroorsaak deur ernstige disfunksies van sommige dele van die senuweestelsel.
Patologiese bewing is een van die simptome van die siekte. Die tweede is 'n effense skudding wat onder sekere toestande in die verlengde boonste ledemate voorkom. Hierdie toestand verloop gewoonlik redelik vinnig na die uitskakeling van die oorsaak. Hierdie redes sluit in: oormatige oefening, verskeie stresfaktore, die gebruik van sekere middels, ens.
Een van die tipes fisiologiese bewing is bewing tydens opgewondenheid. Die verskyning van onwillekeurige spiersametrekking tydens angs is 'n redelik algemene verskynsel wat op verskillende maniere kan manifesteer. Dikwels kom dit voor as gevolg van 'n stresvolle situasie of 'n depressiewe toestand. Bewing tydens opwinding word gemanifesteer deur die hande en vingers, kop, ledemate of larinks te ruk. Hierdie soort bewing tydens agitasie is slegs 'n organisme se reaksie op angs, angs, en verloop gewoonlik op sy eie.
As jitter vir 'n paar weke waargeneem word, as dit nie geassosieer word met dwelm inname, oefening, stres, oormatige alkoholverbruik nie, dan is daar 'n moontlikheid dat spierkontraksies veroorsaak word deur ernstige patologieë in die funksionering van die liggaam.
Jy kan ook jitter klassifiseer deur sy voorkoms - plaaslike en algemene jitter. Die eerste word waargeneem in afsonderlike dele van die liggaam (tong, kop, ledemate). Algemene spierkontraksie word eweredig deur die liggaam versprei.
In terme van amplitude kan die jitter in die volgende vorms verdeel word: kleinschalig en grootskaalse.
Volgens die kenmerke van die manifestasie van bewing kan statiese en dinamiese vorm geklassifiseer word. Die eerste vorm is 'n rustige jitter, aangesien hierdie vorm waargeneem word en die meeste gemanifesteer word in 'n ontspanne spier. Die tweede vorm is die aksie jitter, wat tydens aktiewe bewegings gemanifesteer of versterk word. Op sy beurt is dit posturaal, opsetlike en sametrekking. Posturale bewing plaasvind of versleg terwyl 'n posisie behou word (byvoorbeeld, hou reguit arms voor jou). Opsetlike spierkontraksie kom voor wanneer fyn presiese bewegings uitgevoer word (byvoorbeeld, raak die neus met die punt van 'n vinger).
Die bewing van sametrekking kom voor of word vererger deur die spier in 'n gekontrakteerde toestand te hou (byvoorbeeld langdurige druk van die vingers in 'n vuis).
Die bewing van die liggaam kom dikwels voor met die misbruik van alkoholiese drank of chroniese alkoholisme en dit word alkoholies genoem. Die beskryf tipe jitter verskyn "geskud" geskeide vingers, wat dikwels na die kop of torso van 'n individu versprei. Hierdie simptoom word vaker waargeneem in pasiënte en word verby na die volgende gebruik van alkoholhoudende vloeistowwe. Dieselfde situasie word waargeneem in dwelmverslaafdes met onttrekkingsindroom.
By die gebruik van narkotiese stowwe of onjuiste inname van sekere middels word onreëlmatige kleinskaalse jitter in die vingers of hande aangeteken. Om hierdie simptoom uit te skakel, moet jy ophou om die geneesmiddel te gebruik.
Postural tremor is inherent hoofsaaklik aan mense wat ly aan outonome disfunksie, te ontstellende en verdagte individue. Hierdie vorm van die siekte kan wees as gevolg van skildklierafwykings, 'n aantal dwelms en alkoholiese drankies, en kan ook oorerflike wortels hê. Hierdie vorm van bewing veroorsaak onthouding, chemiese vergiftiging.
Posturale bewing het 'n kleinskaalse karakter en is meer uitgespreek wanneer die arms verleng word en die vingers versprei word. Dit word versterk deur 'n poging om te konsentreer wanneer die individu probeer om die jitter te verminder, en wanneer die beweging nie verdwyn nie.
Opsetlike ossillasie vind plaas as gevolg van skade aan die breinstam of serebellum. In hierdie vorm van jitter word grootskaalse spierkontraksies waargeneem wat afwesig is in die russtaat, maar voorkom tydens doelbewuste bewegings, veral wanneer die doel bereik word. Die pasiënt, in 'n staande posisie met sy oë toe, arms reguit en uitgestrek, nie in staat om die neus aan te raak nie.
Hierdie vorm van bewing kan tumorprosesse in die liggaam veroorsaak, besering, Konovalov-Wilson-siekte, vaskulêre siektes, veelvuldige sklerose.
Die bewing van die spiere van die hande, gegenereer deur letsels van die serebellum, patologieë van die strukture van die subcortex en die breinstam word gekenmerk deur konstantheid.
Die gevaarlikste tipe onwillekeurige spierswapillasies is asterixis. Sy kenmerkende kenmerk is die vee, aritmie, asymmetrie van kontraksies. Bewing herinner aan flapende vlerke. Hierdie vorm word uitsluitlik waargeneem met arbitrêre spierspanning.
Die beskryf tipe bewing word veroorsaak deur 'n periodieke paroksysmale afname in die toon van die spiere wat verantwoordelik is vir die handhawing van 'n sekere postuur. Dit is hoekom uitwaarts, asterixis lyk soos 'n onreëlmatige, flapping jitter wat verskyn wanneer die hand verleng word en die arm reguit is. Na 'n paar sekondes nadat die arm gerig is, word sy skerp bewing aangeteken met 'n verdere oombliklike terugkeer na die vorige posisie. Soortgelyke twitching word opgespoor wanneer die toniese spanning van ander spiere.
Dikwels kan 'n mens bilaterale asteriksis waarneem, wat teen die agtergrond van 'n verduisterde bewussyn voorkom. Dit is die hoof simptoom van metaboliese enkefalopatie. Unilaterale asterixis kom dikwels voor met 'n beroerte.
Die ritmiese myoklonus word gekenmerk deur die vee van die hele liggaam, wat met spierspanning toeneem (tydens bewegings) en verdwyn heeltemal met spierverslapping. Hierdie vorm van bewing is dikwels 'n metgesel van die volgende kwale: verskeie patologieë van die brein en vaskulêre siektes, Wilson se siekte, veelvuldige sklerose.
Parkinsoniese bewing is 'n gevolg van die nederlaag van die subkortiese areas van die brein. Wanneer Parkinson se siekte word gekenmerk deur rus in die rus, verdwyn of aansienlik afneem met die aanvang van die aksie.
Parkinson spier bewing is meer dikwels asimmetries. Dit word gemanifesteer in die ongelyke intensiteit van die bewing, byvoorbeeld, die linkerhand skud meer as die reg. In hierdie geval verminder die oscillasie of verdwyn heeltemal as die individu probeer om spontaan met hierdie hand te werk. Wanneer parkinsonisme beweging aansienlik vertraag, maar duidelik.
Gesinsbeen word genoem oorerflike predisposisie, of soos dit ook noodsaaklike bewing genoem word. Dikwels word dit waargeneem in ouer individue, minder dikwels by kinders. Hierdie tipe van jitter verskyn dikwels wanneer 'n sekere posisie probeer word. Essensiële bewing word gekenmerk deur klein of medium amplitude ossillasies met onveranderde spiertonus. Snoei bly voort, maar nie vererger deur die boonste ledemate sonder ondersteuning te buig nie. Rusbeweging word baie minder gereeld as in Parkinson se siekte waargeneem.
Essensiële bewing word beskou as die mees algemene vorm van die betrokke siekte. Dikwels word dit in verskeie familielede gevind. Dit word deur jitter geopenbaar wanneer enige aksie uitgevoer word. Met ander woorde, bewing ontstaan ​​wanneer spierspanning en armbeweging. In vyf en twintig persent van die gevalle kan onwillekeurige spierkontraksies geassosieer word met 'n geringe mate van tortikollis, skryfstoornis (skryf spasma), 'n effense toename in die toon van die armspiere, wat nooit tot die vlak van rigiditeit strek wat tipies is vir 'n aantal siektes, byvoorbeeld Parkinson se siekte nie.
Familie bewing word beskou as een van die mees algemene oorerflike kwale van die senuweestelsel.
Essensiële bewing tydens slaap is meer uitgespreek. Daarbenewens word sy manifestasies vererger wanneer die individu die fisiese vrag op die boonste ledemate vergroot, byvoorbeeld by die skryf of knoppies. Dit is met goeie motoriese vaardighede. Dikwels lei dit tot probleme in die uitvoer van daaglikse take. Vir sulke mense is hulpmiddels ontwikkel wat help om alledaagse werk te doen. So, byvoorbeeld, is spesiale penne ontwikkel vir skryfwerk, vir bevestigingsknoppies met ander spesifieke toestelle van smal rigiditeit.
Versterking van die intensiteit van noodsaaklike jitter kan die gebruik van alkoholiese drank of emosionele stres. Daarbenewens kan familie bewing dikwels gepaard gaan met ander neurologiese patologieë wat ander vorms van bewing veroorsaak.
Rubrale bewing of middel serebrale word waargeneem in disfunksie van die middelbrein as gevolg van beroerte, hoofbesering, minder dikwels in 'n demyeliniserende of neoplastiese proses in die brein. Dit word gekenmerk deur 'n kombinasie van die volgende vorms van bewing: bewing in 'n toestand van spier ontspanning, posturale tremor en uitgespreek voornemende skommelinge. Hierdie vorm van bewing word aangetref in die ekstremiteite teenoor die sone van skade aan die middelbrein.
Een van die variasies van psigologiese motoriese patologieë is psigiese bewing. Kliniese kriteria vir hierdie vorm van jitter sluit in 'n skielike aanvang, 'n golwende of statiese, nie-progressiewe kursus. Daarbenewens word psigogene kronkels gekenmerk deur die teenwoordigheid van spontane remissions of remissions wat veroorsaak word deur psigoterapeutiese behandeling, die kompleksiteit van die manifestasies van spierkontraksies (alle groot vorms van bewing kan in dieselfde mate waargeneem word), die effektiwiteit van placebo.
Vererger die verloop van die betrokke siekte van enige vorm van misbruik van drank wat kafeïen bevat, alkoholhoudende vloeistowwe, geestelike oorstremming, skildklier disfunksie, 'n oorgangsperiode.
Die basis van enige antwoord op die vraag: hoe om bewing te behandel? Daar is 'n kwalitatiewe en bekwame diagnose wat die vorm van bewing bepaal en die faktore wat die ontwikkeling daarvan veroorsaak het. Aangesien dit op die oorsake van bewing is, die keuse van terapeutiese middels.
Diagnose van die siekte wat aanleiding gegee het tot bewing, is dikwels 'n taamlik gekompliseerde taak, wat slegs opgelos kan word as daar 'n presiese beskrywing van die kliniese manifestasies is.
Die belangrikste beginsel in die diagnose is dus die duidelike onderskeid tussen die drie tipes bewing, naamlik bewing in die toestand van spierrus, opsetlike en posturale bewing. Byvoorbeeld, om 'n kombinasie van hierdie drie tipes bewing in een pasiënt te identifiseer, is dit nodig om dit te beskryf en as afsonderlike, onafhanklike vorms te registreer. In hierdie geval is dit nodig om die relatiewe erns van elk van bogenoemde rasse toe te ken. Byvoorbeeld, 'n pasiënt kan growwe bewing in 'n ontspanne toestand ervaar, minder uitgespreek postuurspierkontraksie, en selfs minder uitgesproke opsetlike bewing. 'N Soortgelyke patroon is kenmerkend van die bewing van Parkinson se siekte. Dieselfde komponente van bewing buite die grense van Parkinson se siekte word gewoonlik gekenmerk deur 'n ander verhouding - óf posturale spierkontraksie oorheers (inherent aan erge familie-bewing), of opsetlike (voorkom in serebellêre patologieë).
Ander noodsaaklike beginsels wat jitter beskryf en help om die korrekte diagnose te bepaal, wat lei tot die definisie van taktiek, hoe om bewing te behandel, is die volgende: lokalisering, bewegingspatroon van ossillasies, amplitude-frekwensie-eienskappe, sintromiese omgewing van bewing.
Bewing kan in verskillende dele van die liggaam gelokaliseer word: op die boonste of onderste ledemate, kop, onderkaak, tong, lippe, nek, ens. Vir 'n bekwame diagnose is dit ook nodig om die eienskappe van verspreiding (lokaal of veralgemeend volgens hemitip) en ander topografiese kenmerke in ag te neem (byvoorbeeld spiersametrekkings van die abdominale wand, kronkeling van die oogbale, ortostatiese bewing, proksimale vibrasie-skommeling, asimmetrie).
Die volgende eienskappe kan toegeskryf word aan die motor jitter parameter: fleksie-uitbreiding, flapping, pronasie-supinasie, ens.
Die parameter amplitude-frekwensie eienskappe sluit in die erns van ossillatoriese bewegings, eienskappe van die vloei van jitter (die begin en dinamika).
Die sindroom van bewing is die beskrywing van al die neurologiese simptome wat tremor vergesel.
Voldoening aan bogenoemde basiese beginsels van jitter diagnostiek sal help om 'n voldoende terapie te kies.
Hoe om ontslae te raak van bewing?
Om van die noodsaaklike jitter ontslae te raak, word die volgende middels voorgeskryf: bensodiasepiene, beta-adrenoreceptor antagoniste en Primidon. Die mees effektiewe is beta-blokkers, wat daarop gemik is om die amplitude van ossillasie te verminder. Minimum dosisse bensodiasepiene kan ook die erns van familiale bewing verminder. Hulle kan as monoterapie gebruik word of in kombinasie met beta-blokkers. Dit word aanbeveel om hierdie middels in kursusse te gebruik, want oor die tyd kan onsensitiwiteit vir hulle ontwikkel.
Dwelm-effekte op serebellêre bewing is dikwels ondoeltreffend. Mikrostimulasie van die thalamus of stereotaktiese thalamotomie word beskou as 'n effektiewe benadering tot die behandeling van ernstige serebellêre bewing.
Propanolol is effektief in die behandeling van alkoholskudding na 'n babelaas. Пациентам в молодом возрасте часто дополнительно назначаются лекарственные вещества группы бета-блокаторов, поскольку они эффективны при повышенном давлении.Bejaarde pasiënte wie se alkoholafhanklikheid in 'n gevorderde stadium is, word aanbeveel om Primidone te neem, aangesien dit nie newe-effekte op die kardiovaskulêre stelsel het nie.
Behandeling vir bewing wat veroorsaak word deur Parkinson se siekte behels die gebruik van dwelms soos dopamien (Pergolid, Ropinirol). Hulle moet met groot sorg geneem word, want hulle kan aanleiding gee tot die volgende manifestasies: tardiewe dyskinesie, klonus en psigose. Aanbeveel ook die afspraak om die erns van parkinsoniese bewing van anticholinergiese middels (Benzatropien) en Amantadien te verminder.
Pasiënte met rommelbotsing kan verlig word deur anticholinergiese middels of levadope te gebruik.
Daarbenewens het mense wat belangstel in die antwoord op die vraag: hoe om ontslae te raak van bewing, kan die geheime van tradisionele medisyne gebruik. Dit word egter aanbeveel om enige onafhanklike bevryding van 'n pynlike simptoom onder die toesig van spesialiste te begin.