So twee jaar teug het ek en die seuns gaan kyk na die naglewe op die rotse by die see. Ons elkeen het sy eie koplig aangehad en kon baie van die verskillende diere soorte sien wat op en om die rotse lewe.
Hulle was mal daaroor, want as jy op die strand staan sien mens net die donker kolle waar die rotse is, maar skielik toe ons lig daarop skyn – het dit ‘n nuwe wêreld vir ons oopgesluit.
Ek dink nou skielik aan hoe die Gees soos ‘n vlam op elke kop van die dissiepels gaan sit het, met pinkster, as ek na die beskrywing kyk het hulle sekerlik soos kerse gelyk.
Die Here het hulle “opgesteek” (v15) sodat hulle ‘n lig vir die nasies kon wees. Hoekom het Hy dit gedoen? – sodat almal hulle kon sien!
Die Heilige Gees kom sit nou wel nie op ons kop nie, maar Hy Brand defnitief in ons hart! Hy gee ons moed, gee ons “guts” om die goeie en regte ding te doen. Hy gee ons krag en wysheid en insig, sodat ander ons “andersheid” kan raaksien!
Deur ons werke sluit die Here ‘n nuwe wêreld vir die ongereddes en vir die babatjie en vir die jongelinge oop – iets wat voorheen net vir hulle na ‘n donker kol gelyk het. Maar nou dat Sy Lig deur ons daarop skyn – nou sal hulle wat nie kon sien nie - sien!
Laat jou lig skyn – eindelik – is dit nie Sy lig wat deur ons skyn nie? Is dit nie om hierdie rede waarom Hy ons harte aan die brand gesteek het nie! Laat jou hart brand! Laat jou lig skyn!