Skuldige tieners bely diefstal van reuse -wors - Tradisionele resepte - 2021
Skuldige tieners bely diefstal van reuse -wors
'N Mensgrootte wors is deur twee tieners weggevoer
'N Paar skuldige tieners het erken dat hulle 'n wors van 176 pond gesteel het uit 'n kosmark.
Die polisie was stomgeslaan toe 'n groot mortadella -wors verlede week uit 'n kosmark se staanplek verdwyn het, meestal omdat die vermiste wors meer as 170 pond geweeg het. Maar 'n paar skuldgevoelens het hierdie week na vore gekom en die raaisel is opgelos.
Volgens The Local sê twee seuns van 17 en 19 jaar van St. Michael in Lungau, Oostenryk, dat hulle die goeie idee gekry het om by 'n Italiaanse worsverkoper se stalletjie in te sluip en met een van sy grootste worsies weg te gaan. Op een of ander manier het hulle daarin geslaag om 'n mortadella wat 'n meter en 'n half meter lank was, weg te dra sonder om deur iemand raakgesien te word. Hulle het met die gestolde wors tot by die 17-jarige se huis gekom en dadelik die getuienis geëet, maar hulle kon nie regtig 'n duik daarin maak nie. Omdat hulle nie hul eie liggaamsgewig in wors kon eet nie, het hulle uiteindelik opgegee en die oorskiet in 'n sloot gerol.
Die volgende dag het hulle egter skuldig begin voel toe die nuus van die misdaad uitkom.
"Die volgende dag, nadat hulle radioberigte oor die vermiste mortadella gehoor het, is die seuns deur hul skuldige gewete getref," het die polisie in 'n verklaring gesê. Die tieners het na vore gekom om te bely, en die polisie sê dat hulle beloof het om vir die misdaad te betaal. Die worsverkoper skat dat die wors ongeveer € 2000 of meer as $ 2,700 werd was.
Maklike direkte resepte vir kinders wat graag kook (of net daarvan hou om te eet)
Dit is nie altyd maklik om u kinders te laat eet aan u Pinterest-geïnspireerde skeppings nie, nie waar nie? Dikwels is hierdie resepte nie gebaseer op 'n kindervriendelike werklikheid nie. Dit is egter Instant Pot -resepte vir kinders. Elke resep kom uit 'n gereg waaraan u baba reeds 'n obsessie het, en dit is bloot daarop gemik om dit 'n bietjie op te skud of dit makliker te maak tydens die ete. Maklike resepte met een pot en spens was nog nooit so belangrik as nou nie, toe die meeste gesinne in die VSA in 'n self-kwarantyn van koronavirus besig is om tuis te werk en die kinders te vermaak. En tussen alles wat u het, moet u hulle ook voed!
Gelukkig is dit 'n deel van die pandemie wat u kan beheer. Het u 'n taco-liefdevolle kleuter? Ons het twee wonderlike taco-geïnspireerde Instant Pot-resepte gevind. Is u tussentyd op 'n Easy Mac -skop, maar wil u 'n bietjie gesonder hê vir hul groeiende liggaam? Ons het jou.
Ons resep begin in 'n onmiddellike pot, wat beteken dat dit maklik is om te maak, en maak 'n stewige, vrieskas gereed, sodat al u kinders hoef te verhit as hulle lus het. Wat kan beter wees? O, jy weet, net tien of so ander heerlike eenvoudige resepte om ook te probeer.
Pannekoeke soos gewoonlik, maar stil aan die kant
Miskien is dit slegs omstandigheidsgetuienis, maar daar is geen twyfel dat Vasilyos (Bill) Marmaras beeldende kuns waardeer nie.
Mense wat Pancake Heaven, Marmaras se restaurant in Maclaylaan in San Fernando binnegaan, word begroet deur 'n afdruk van Monet se "Landscape Near Zaandan." Hierdie rustige beeld-'n huis op die water, 'n seilboot wat uit die verte naderkom-hang bo die tandvleisbalmasjiene en min liefdadigheidsadvertensies wat verbygangers aanspoor om hul muntstukke aan die gevegte teen wêreldhonger en leukemie te wy.
Elders is meer afdrukke. Daar is 'n paar Van Gogh, meer Monet, 'n paar minder bekende name.
Ek het Maandagoggend in 'n vinielhokkie gesit onder 'n stillewe van Kay Gallway met die titel "Yellow Lillies and Fruit in Studio" en besluit om die appelpannekoeke en koffie te probeer. My bure was Pat Mackaman en haar man, John. Hulle is toegewyde stamgaste wat sewe kilometer van Sun Valley af ry omdat John van die Country Breakfast hou-wors, eiers, flapjacks-en albei hou van die geselskap.
Dit is moeilik om kelnerinne te vind wat so gaaf en vriendelik is soos Lisa en Esmeralda, sê hulle. En Bill is ook 'n gawe ou, hoewel hy die afgelope tyd verstaanbaar nie baie spraaksaam was nie.
Toe die Mackamans aanbied om my voor te stel, was ek 'n bietjie verbaas. 'Hy is die man met die poniestert,' het John gesê. Om een ​​of ander rede het ek nie verwag dat Vasilyos (Bill) Marmaras hier sou wees nie. Ek het gedink dat hy nie borgtog geplaas het nie, of dat hy homself skaars gemaak het.
In plaas daarvan het die polisie in Los Angeles verlede Vrydag gearresteer in verband met diefstal en poging tot die verkoop van kunswerke ter waarde van $ 9 miljoen, soos gewoonlik.
Hierdie 36-jarige Griekse immigrant, wat volgens die polisie probeer het om skilderye deur Picasso, Chagall, Degas en Modigliani vir $ 3,5 miljoen te omhein, het 'n netjiese klein restaurant gelei wat natuurlik baat gevind het by 'n groot belegging in trots.
Marmaras is die derde verdagte in hierdie misdaad wat so onwaarskynlik lyk dat dit baie mense as vermaaklik beskou het. Sy vermeende kamerade was immers 'n elektrisiën wat motorfietse verkies bo Modigliani en 'n skrynwerker wat toevallig by die pakhuis van Public Storage gewerk het, waar die slagoffer, 'n 85-jarige Van Nuys-vrou, die skilderye wat sy geërf het, bewaar het. suster.
Ons gesprek was kort. Marmaras het nie 'n protes van onskuld of 'n bekentenis aangebied nie. Hy het beleefd verduidelik dat sy prokureur hom aangeraai het om nie die saak te bespreek nie, en hy was natuurlik van plan om die advies te volg.
Marmaras is 'n stylvolle ou. Hy het 'n swart gebreide hemp oor broeke van 'n Europese snit gedra. Sy juweliersware was silwer, ten minste in kleur. Hy sou meer tuis gelyk het in die Polo Lounge as Pancake Heaven.
Wat egter die opvallendste was, is die intensiteit van sy bruin oë en die kommer wat hulle oordra.
Marmaras het homself verskoon en gesê dat hy 'n vergadering moes bywoon. Die Mackamans het vir my gesê dat hy 'n afspraak gehad het om saam met sy 10-jarige seun te gaan fietsry.
Hierdie gereelde mense wil nie glo dat Marmaras 'n kaartjie uit Pancake Heaven gesoek het nie. Maar die ironie is nie te vermy dat Pancake Heaven se dekor slegs 'n jaar gelede van eenvoudiger smaak gepraat het nie. Toe Bill in die kombuis werk en sy oom John die restaurant besit het, was die mure versier met landskappe wat, uit nadere ondersoek, getoon het, legkaarte vasgeplak.
Toe sterf oom John verlede jaar aan 'n hartaanval, en Bill leen geld by sy ma om die besigheid te koop. Hy sit afdrukke van die meesters op en gooi die ou legkaartprente weg. Pat Mackaman het gesê verskeie kliënte wens Bill het die ou kunswerk aan hulle gegee.
Die Mackamans het Bill nie oor die bewerings uitgevra nie.
'Ek het nie 'n woord gesê nie,' het John gesê. 'En hy het ook nie. Soos dit nooit gebeur het nie. "
Dit is dus aan Lisa Torres, die kelnerin, oorgelaat om die rol van advokaat te speel. Lisa het gesê dat Bill haar van sy onskuld verseker het. En sy glo hom.
Volgens haar sou 'n skuldige man nie by die werk opdaag asof niks gebeur het nie. As Bill regtig iets verkeerds gedoen het, waarom kruip hy dan nie weg nie? In hierdie land, het Lisa daarop gewys, is mense veronderstel om onskuldig te wees totdat hulle skuldig bewys is, maar dit werk nie so nie.
En hoekom, wonder Lisa, maak die media so 'n groot probleem oor 'n paar skilderye as 14-jarige kinders op straat deur mekaar wegwaai? 'Hulle weet daarvan in sy tuisdorp in Griekeland,' het sy gesê. 'Dit was op CNN.'
En nog iets: hoekom het die dame nie net een van die skilderye verkoop en die geld gebruik om versekering vir die ander te koop en dit op 'n veilige plek te bêre nie?
Esmeralda het aangekom om Lisa te vervang, en dit het onderwerpe verander.
Pat groet haar met 'n drukkie. Esmeralda het Saterdag getrou en pas teruggekom van 'n wittebroodreis van twee dae in Las Vegas. Mense lag en glimlag.
Vir 'n paar minute lyk dit asof Pancake Heaven soos gewoonlik weer aan die gang is.
Scott Harris se rubriek verskyn Dinsdag, Donderdag en Sondag. Lesers kan Harris skryf by The Times Valley Edition, 20000 Prairie St., Chatsworth 91311.
Ons gesprek was kort. Marmaras het nie 'n protes van onskuld of 'n bekentenis aangebied nie.
"Dit is die mees verregaande ding wat ek nog ooit gesien het. Dit maak geen sin nie. "
DNS -bewyse bewys dat Lydell Grant onskuldig is. Waarom sal die hoogste strafhof van die staat hom dan nie vryspreek nie?
In sy donkerste ure sou Lydell Grant terugdink aan die belofte wat hy aan sy ma gemaak het. Sedert hy by die Hughes-eenheid, 'n gevangenis met maksimum veiligheid in Gatesville, net wes van Waco, aangekom het, het Grant fanatiese werkgewoontes ontwikkel. Hy het elke oggend om 03:00 opgestaan ​​en driehonderd push-ups en 150 sit-ups gedoen. Teen 5:30 is hy oor 'n lessenaar in die regsbiblioteek gebuig. Hy het 'n student geword van die Amerikaanse grondwet en die kriminele kode in Texas.
Hy het tientalle briewe aan advokate gestuur, hoewel die meeste onbeantwoord was. Hy het ten minste agt mosies ingedien en appèlle by verskeie howe is byna almal van die hand gewys. Een jaar strek tot twee twee tot drie. Voordat hy weet, het byna sewe jaar verloop.
Hy was vasbeslote om te bewys dat hy nie agter tralies hoort nie.
Maar hoe meer Grant geleer het, hoe meer het hy besef hoe moeilik die taak gaan wees. Volgens 'n mening van 2006 wat deur die Texas Court of Criminal Appeals gelewer is, is die hoogste strafhof van die staat, wat aantoon dat u 'eintlik onskuldig' is, 'n 'Herculean' poging. Grant sal 'duidelike en oortuigende' nuwe bewyse moet versamel om die vonnis van die jurie teen hom te herroep. Dit sou beteken dat die getuienis van 'n halfdosyn ooggetuies op 'n manier sou oorkom wat beweer het dat hy 'n man in 2010 buite 'n nagklub in Houston doodgesteek het. DNA-bewyse was 'n manier. 'N Bekentenis van die ware moordenaar was 'n ander. Grant het laatnag in sy sel van agt-tot-twaalf voet gesit en voel dat geen van die moontlikhede moontlik is nie.
As dit veral donker lyk, sou hy die kort oomblikke na sy vonnisoproep onthou. Toe die balju op die boeie klap, draai Grant om en kyk na sy ma, wat trane in haar oë het. Sy het geweet dat hy in die verlede verskriklike foute gemaak het, maar hy het daarvoor betaal. Dit was anders. Veel erger. Hy sou die res van sy lewe weggaan vir 'n moord wat hy nie gepleeg het nie.
'Moenie bekommerd wees nie, mamma', het hy so kalm as moontlik gesê. "Ek sal terug wees."
Club Blur, waar Aaron Scheerhoorn in Desember 2010 in Houston vermoor is. Foto deur Rahim Fortune
Ek was 'n soel Desember -aand in Houston, en vier mans - drie uitsmyters en 'n kroegman -assistent - het 'n kort stilte buite Club Blur geniet. Die deur was toe, maar hulle kon die polsende gedruis van dansmusiek binne hoor. Club Blur sit op die hoek van Crocker- en Pacific -strate, in die Montrose -distrik, die middelpunt van die gay kultuurlewe van Houston. Dit was 'n tipies bedrywige aand, en daar was 'n warboel menigtes wat in die strate deurdring. Maar omstreeks 23:45 het die vier iets verkeerdelik gehoor: 'n stem wat wanhopig skree.
"Help!" huil iemand. "Iemand help my!"
Die gehuil het harder geword, en binne 'n paar oomblikke het 'n stewige man met kort donker hare na die groep toe gestroom. "Help my!" skree hy. 'Hy probeer my doodmaak!'
Die man se naam, sou hulle later leer, was Aaron Scheerhoorn. Hy buk agter die uitsmyters in en probeer die deur oopmaak, wat een van die mans geblokkeer het. Swaar asemhaal, maak Scheerhoorn sy baadjie oop om sy bloed deurdrenkte hemp te onthul. Op daardie oomblik kom 'n tweede man by die groep aan. Hy het stilgehou, 'n mes met 'n lem van drie of vier duim uitgepluk en dit dreigend begin waai. Hy slinger op Scheerhoorn.
Die Club Blur -werknemers versprei, en Scheerhoorn
vlug na die klub se parkeerterrein, waar sy agtervolgster hom betrap en herhaaldelik met 'n mes gesteek het. Toe Scheerhoorn uiteindelik in duie stort, vou die aanvaller die mes op, steek dit in sy sak en stap rustig weg.
Scheerhoorn, wat minstens sewe keer gesteek is, is kort daarna dood. Hy was 28.
Daar was geen tekort aan getuies nie. Toe polisiebeamptes opdaag, het hulle onderhoude gevoer met die uitsmyters, die barback en verskeie ander, waaronder 'n verbyganger op straat en twee beskermhere van die klub wat verskrik van die patio op die tweede verdieping af gekyk het hoe die woeste aanval hieronder afspeel. Die hele ding het vinnig gebeur, binne 'n paar minute. Die ooggetuieverslae het slegs 'n paar vae beskrywende besonderhede van die aanvaller gemeen: hy was 'n swart man met kort hare wat tussen 6 en 6 voet lank was en 'n "gemiddelde" of "gespierde" voorkoms gehad het (tussen 200 en 230 pond).
Die polisie soek steeds na 'n verdagte toe die son die volgende oggend, 11 Desember 2010. Die son opkom, '' Brutale 'moord kan 'n misdaad van hartstog wees,' lui die opskrif in daardie dag se Houston Chronicle. 'Deur die naam te kry, kan die saak veroorsaak of breek,' het speurder -sersant Eli Cisneros, polisie van Houston, aan die koerant gesê. 'U kan talle getuies hê, maar as u nie 'n naam het nie, het u niks.'
Cisneros hoef nie lank te wag nie. Die aand na die aanval het die barback weer buite Club Blur gestaan ​​toe hy 'n lang, gespierde swart man met kort hare sien uitstaan ​​uit 'n wit Pontiac Grand Prix nadat hy voor die kroeg parkeer het. Die man stap in die straat af na 'n ander klub, en die barback skryf die nommer van die motor neer. Hy het Crime Stoppers gebel. Die wenk is aan die polisiekantoor in Houston oorgedra en deurgegee aan Cisneros, wat die motor se eienaar opgesoek het toe hy die volgende oggend by die kantoor kom.
Nou het Cisneros 'n naam gehad. Lydell Grant (33) het 'n lang rapblad gehad, sodat speurders 'n foto van hom kon maak. Hulle het 'n fotosessie gemaak en een van Grant se bekerfoto's in 'n reeks saamgestel met foto's van vyf ander jong swart mans. Daardie oggend het Cisneros die ooggetuies besoek, begin met die kroeg. Teen die einde van die dag het ses ooggetuies - 'n buitengewone aantal weens 'n geweldsmisdaad - Grant as die moordenaar van Scheerhoorn gekies.
Dit was minder as 48 uur sedert die messtekery, en Cisneros het 'n oop-en-toe-saak gelyk.
Sedert Grant in hegtenis geneem is vir die moord op Scheerhoorn, wonder hy of hy God op een of ander manier kwaad gemaak het, of hy gestraf word. Miskien, dink hy, probeer God iets vir hom sê of red.
Grant het grootgeword in die Windsor Village-omgewing in die Hiram Clarke-gebied in die suidweste van Houston, 'n werkersklasgemeenskap met baksteenhuise wat ook bekend was as 'n sentrum van bendebedrywighede. (Vince Young, wat 'n ster -quarterback aan die Universiteit van Texas sou word, is 'n paar jaar na Lydell grootgemaak in "The Clarke" en skryf sy hardheid toe daar grootword.) Lydell se ma, Donna, het nooit met sy pa getrou nie, maar in 1979 , toe Lydell twee was, trou sy met Zachary Poe, 'n operateur by 'n Shell -vervaardigingsaanleg en 'n diaken in die New South Main Baptist Church. Grant was die middelste kind van vyf, 'n stil, maer, netjiese kind met die bynaam Dello. Hy het op 'n jong ouderdom musiek aangetrek, veral hip-hop deur kunstenaars soos Public Enemy en LL Cool J. Hy en sy broers en susters het in die koor in die kerk van Poe gesing.
Grant en Alonzo Poe, sy jonger halfbroer met 'n jaar, het alles saam gedoen. Hulle pa sou hulle die kerk laat onderhou, die bejaarde bure maai en die gemeenskapsnuusbrief versprei. Op agtjarige ouderdom het Alonzo 'n entrepreneur geword en sy eie landskapsonderneming begin. Vyf jaar later het hy geleer hoe om Sheetrock op te hang en saam met plaaslike kontrakteurs optredes te maak. Hy het Lydell altyd ingeroep om te help met alles wat hy wou doen.
Rondom die middelbare skool het Lydell egter met moeilikheidmakers begin kuier, gevegte aangegaan, onkruid gerook en klein diefstal beoefen - Air Jordans, Guess -jeans. Sy ma, wat as lessenaar by 'n Hilton -hotel gewerk het nadat hy jare lank met 'n skoolbus gery het, sou hom gereeld teister. 'U sal uself moet regruk,' sou sy sê. Hy ignoreer haar.
Toe Grant sestien was, het hy saam met 'n vriend wat drie jaar ouer was, by 'n plaaslike droogskoonmaker ingeloop. Grant sou later daarop aandring dat hy geen idee gehad het dat sy vriend die plek sou beroof nie - of dat hy 'n pistool dra, wat hy op werknemers en kliënte getrek het voordat hy hul geld geneem het. Albei tieners het gevlug en is gevang. Grant se ma was platgeslaan. Sy prokureur het hom oortuig om skuld te erken en tien jaar gevangenisstraf te aanvaar, om 'n vonnis wat vier keer so lank kon gewees het, te vermy. 'Ek weet nie beter nie,' het Grant gesê.
Grant is in Harris County -aanhouding aangehou totdat hy agtien geword het en daarna tronk toe gestuur is. Hy spandeer sy tyd om gewigte op te lig, basketbal te speel en te boks. Hy was nie meer 'n maer kind nie, en het by 'n bende aangesluit. In sy sel het Grant die tyd deurgebring om raps oor sy lewe te skryf en droom hy van 'n loopbaan agter die mikrofoon.
Nadat hy sy volle vonnis uitgedien het, is Grant vrygelaat in 2004. Hy het werk gekry saam met sy broer Alonzo en sy neefs as pypmonteur by verskillende raffinaderye naby die Houston Ship Channel. Hy begin ook optree onder die naam Dello Da Rude Dude en kuier saam met lede van die Screwed Up Click, 'n los groep van rappers uit Houston onder leiding van wyle DJ Screw, wat beroemd was omdat hy raps vertraag en op kassette gesit het. Die "verwoeste" styl was baie gewild in Houston en oor die suide.
Grant het ook aangesluit by die Ballaticians, 'n hip-hop-groep wat ligte sukses behaal het. Een van die liedjies van die uitrusting, 'Gettin Money Ova Here', is gespeel op die plaaslike hip-hop-stasie 97.9 the Box, en 'n musiekvideo van die liedjie is vertoon op Straatflava, 'n plaaslike TV -program op Saterdagaand. 'U verstaan ​​nie hoe ek my lewe leef nie,' het Grant gesê, 'geen huwelikspapiere, geen ringe nie. Ek is nie veilig vir geen vrou nie. "
Grant het nog steeds 'n lewe van misdaad geleef. Hy is vasgekeer vir die besit van dagga en diefstal van kredietkaarte. Stints agter tralies het deel geword van 'n siklus: hy sou gevang word, tyd uitdien, uitklim en weer vasgevang word. Die hele tyd het hy aanhou skryf oor sy ervarings, en hy het aanhou rappe. Hy het 'n reputasie opgebou as 'n charismatiese kunstenaar - "Hy kan 'n verhoog beklee", sê sy neef Kemani Anthony - en hy toer deur die staat en doen shows in Austin, Corpus Christi en Dallas. Sy ma was trots. 'Hy het so goed gevaar met sy musiek,' onthou Donna.
Grant voel asof hy op die punt staan ​​van iets groots. 'Ek het vlak op vlak in die toneel beweeg,' sê hy. Maar dit het op 15 Desember 2010 tot 'n einde gekom toe hy in hegtenis geneem is weens die wrede moord by Club Blur. 'Ons het ses ooggetuies wat u positief kan identifiseer as die moordenaar van Aaron Scheerhoorn,' onthou Grant toe 'n speurder hom vertel het.
'Ek gee nie om of u seshonderd getuies het nie,' antwoord hy."Ek het hom nie doodgemaak nie."
'N Lonzo glo hom. Grant se boetie het 'n veteraanprokureur gehuur en betaal. Maar die man is 'n jaar later aan kanker dood, voordat Grant se saak verhoor is. Grant is aangestel as 'n tweede advokaat van die Harris County Public Defender se kantoor, maar hy het ook siek geword van kanker en moes onttrek. Grant is toe aangestel as 'n ander prokureur.
Hy was vol vertroue dat hy onskuldig bevind sou word. Hy het 'n alibi gehad, en daar was geen fisiese bewyse wat hom aan die misdaad verbind het nie, wat vreemd was weens die gewelddadige aard van die aanval. Op die eerste dag van verhoor, 3 Desember 2012, toe Grant by die verdedigingstafel sit met 'n nuwe grys pak, erken een van die aanklaers selfs in 'n openingsverklaring aan die jurie: 'Ek verwag nie dat ons motief vir jou kan bewys. "
Aanklaers het nie lank gewag om hul sterkste bewyse uit te dra nie. Min dinge swaai 'n jurie soos 'n selfversekerde ooggetuie wat letterlik 'n verdagte in die hofsaal uitwys. En in Grant se geval het die distriksprokureur ses ooggetuies wat met hoë sekerheid getuig het dat Grant Scheerhoorn gesteek het. Drie het gesê dat hulle 'positief' was, twee 'honderd persent seker', en 'n ander 'baie seker'. Grant se gesig "is onmiddellik in my geheue ingebrand", sê een getuie wat die moord gesien het vanaf die klubstoep op die tweede verdieping, ongeveer twintig voet bo die aanval.
Die staat het toe DNS -bewyse voorgelê. 'N Ontleder van die polisie se misdaadlaboratorium in die polisiekantoor in Houston het DNA -profiele gevind vir twee mense onder die vingernaels van Scheerhoorn, hoewel sy net 'n volledige profiel vir een van hulle kon vind. Dit behoort, het sy gesê, aan Aaron Scheerhoorn.
Maar toe die ontleder oor die ander profiel praat, het die jurielede verward inligting gekry. Sy getuig dat sy Grant nie kon uitsluit nie, wat impliseer dat Grant se DNA was moontlik onder Scheerhoorn se vingernaels. Grant se prokureur, wat nie 'n DNS -kenner aangestel het nie, het nie beswaar gemaak nie, hoewel hy die ontleder gedwing het om te bevestig dat sy Grant nie met die DNA -mengsel kan assosieer nie.
Grant se prokureurs het slegs een getuie geroep. 'N Man met die naam Raul Rodriguez het getuig dat hy en Grant die aand van 10 Desember 'n gesprek op die parkeerterrein van 'n ander Montrose -kroeg gevoer het. Hulle het saam gaan inkopies doen (hulle het nooit by Club Blur ingetrek nie) en later in die hotelkamer van Rodriguez geland, waar hulle tot die oggend gebly het.
Na drie dae se getuienis het die jurie midde-oggend van dag vier afgetree. Hulle het nie lank beraadslaag nie en het voor middagete teruggekeer. Grant staan ​​geskok toe hy die uitspraak hoor en daarna die vonnis. Hy neem 'n rukkie om homself saam te stel en soek toe sy ma. Terwyl die offisiere gereed was om hom weg te neem, het hy haar sy belofte gegee.
Eers voordat hy skuldig bevind is, toe Grant in die Harris County -gevangenis was en verhoorafwagtend was, het Grant die regsbiblioteek begin besoek so gereeld as wat hy toegelaat is. Hy het 'n mosie ingedien waarin die regter gevra word om hom meer tyd te gee "weens die erns van die aanklag." (Die regter het die versoek geweier.) Hy en Alonzo het gereeld gesels. Alonzo sou na die State Law Library in Austin ry om dokumente te fotokopieer van sake wat soortgelyk was aan Grant.
Kort nadat Grant skuldig bevind is, het hy 'n brief geskryf. 'Geagte leser,' begin hy, 'ek is vals beskuldig, gearresteer, aangekla, opgesluit, aangekla en onregmatig skuldig bevind. … Wat skrikwekkend is, is hoe hardnekkig die polisie en aanklaers by hul aanvanklike aannames hou - en hoeveel dit weerspieël basiese menslike neigings. " Hy en Alonzo, sy vurigste bondgenoot, het afskrifte van die brief aan tientalle prokureurs gestuur, waaronder dié by die Innocence Project in New York City en die Innocence Project of Texas, gevestig in Fort Worth. Hulle het dit na bekendes soos Oprah Winfrey en die radiogasheer Tom Joyner gestuur na plaaslike radiostasies, waaronder Houston se 97.9 the Box en na verskillende kerke. Min het moeite gedoen om te reageer.
Alonzo het sy broer elke week by die Hughes -eenheid besoek, en die twee het regsstrategie bespreek. Grant was vasbeslote om homself te herprogrammeer. Hy spandeer nou byna al sy vrye tyd in die gevangeniswetbiblioteek, waar hy 'n ander gevangene ontmoet het wat voorgestel het dat hy die polisie se verslae van die messtekery versoek. Grant het, saam met die nege volumes proefafskrifte, wat hy in 'n groot boks aan die voet van sy bedjie gestoor het. Hy het dit telkens gelees en op soek na teenstrydighede in getuienis, enigiets wat hy in 'n appèl kan opper. Sy biblioteekvriend het die transkripsies gelees en aan Grant gesê dat die DNS -uitslae wat tydens die verhoor so verwarrend gelyk het, vir hom gunstig was. Trouens, in die ontledersverslag is dit duidelik gesê: "daar sal geen gevolgtrekkings gemaak word rakende Lydell Grant as 'n moontlike bydraer nie." Die man het Grant aangemoedig om 'n onafhanklike laboratorium te kry om die resultate te ontleed.
Grant het 'n verskeidenheid regsdokumente versamel, waaronder die ses en dertigste uitgawe van die Georgetown Law Journal'S Jaarlikse hersiening van strafproses. Hy lees die roman van Scott Turow Vermoed onskuldig (wat gemaak is in 'n film met Harrison Ford in die hoofrol) oor 'n man wat verkeerdelik weens moord verhoor is. Grant het hom daartoe verbind om sy woordeskat te verbeter en vyf nuwe woorde per week te leer, wat hy in sy briewe en bewegings sou probeer inkorporeer. Hy het elke dag geskryf, maar nou was dit nie rap -lirieke nie, dit was mosies en appèlle. Hy het ure lank sy prosa hersien, sy handskrif was presies en gestileer. Anders as tydens die eerste keer dat hy in die gevangenis was, kuier Grant slegs saam met vriende uit die gevangeniskerk en diegene wat hul sake ondersoek, en droom daarvan om terug te keer huis toe. Ander gevangenes het na hom begin kom vir regsadvies. Toe sy ma, Donna, besoek aflê, kon sy sien hoe toegewyd hy was, hoe hoog sy gemoed was. 'Dit was die enigste ding wat my in vrede gehou het,' onthou sy.
Grant in September saam met sy ma, Donna Poe, by hul huis in Houston. Foto deur Rahim Fortune
Grant is aangestel as 'n prokureur om appèl aan te lê, maar na ses maande het die gevangene by die hof betoog dat die prokureur nie met hom saamgewerk het nie. Grant het toestemming gevra om alleen die appèl in te dien. Die advokaat het uiteindelik appèl aangeteken, maar in 2014 is dit van die hand gewys. Die volgende jaar is Grant oorgeplaas na die Michael Unit, in Tennessee Colony, naby Palestina. Nadat hy die sesde wysigingsreg van die Amerikaanse grondwet op effektiewe hulp van advokate bestudeer het, het Grant 'n mosie ingedien vir 'n prokureur om hom te help met 'n geskrif van habeas corpus, wat gebruik word om die fundamentele regverdigheid van 'n skuldigbevinding aan te spreek. Grant het beweer dat sy verhooradvokaat versuim het om 'n onderhoud met ooggetuies te voer, nooit beswaar gemaak het teen hoorsêgetuienis tydens die verhoor nie en het nagelaat om 'n DNS -kenner aan te stel.
Grant was oortuig dat hy net 'n toegewyde prokureur nodig het. Hy versoek 'n advokaat wat deur die hof aangestel is om hom te help om na-skuldigbevinding DNA-toetsing te doen-om die DNA-mengsel te toets-en word in 2016 as 'n verteenwoordiger aangestel. het woedend geword en 'n ander prokureur geëis. In Januarie 2018 is hy toegewys aan Brittany Lacayo, wat 'n mosie vir DNS -toetsing ingedien het.
Grant het geglo dat dit net 'n kwessie van tyd was.
Op daardie stadium het een van sy briewe die lessenaar bereik van Mike Ware, die uitvoerende direkteur van die Innocence Project of Texas (IPTX), 'n nie -winsgewende groep wat gehelp het om 27 verkeerdelik veroordeelde Texans vry te laat sedert die bekendstelling in 2006. Die organisasie ontvang duisende van briewe per jaar van gevangenes, waarvan baie deur regstudente getoets word. Ware gee onderwys aan die Texas A & ampM School of Law, in Fort Worth, en sodra hy Grant se brief gelees het - waarin hy gesweer het dat hy onskuldig is en gesê het dat hy skuldig bevind is aan die verkeerde ooggetuie - het die professor dit aan een van die studente in sy werklike opgedra Onskuld kliniek.
Ware (66) is een van die mees ervare advokate vir onskuld in die land. Hy het 'n hand in ongeveer drie dosyn vrywarings gehad, beide met IPTX (hy het in 2016 die leier geword) en by die kantoor van die distriksprokureur in Dallas County, waar hy van 2007 tot 2011 'n eenheid vir skuldigbevinding gelei het wat toesig gehou het oor 25 ondersoeke na onregmatige veroordelings. In die klas het die prikkelende, rukkerige prokureur geleer dat, volgens navorsing deur die Innocence Project en die National Register of Exonerations, die verkeerde ooggetuie-identifikasie die grootste oorsaak was van onregmatige skuldigbevindings. Ons dink graag aan ons brein as 'n videokamera, wat ons ervarings opneem en dit weglê. Maar geheue werk nie so nie. Dit is veranderlik, geneig tot foute. Boonop het eksperimente telkens getoon dat mense van een ras groot probleme ondervind om individue van 'n ander ras te identifiseer, 'n faktor in ongeveer twee vyfdes van alle op DNA gebaseerde vrystellings. Van die ses getuies in Grant se saak was een Swart, twee Latino, twee wit en een Asiatiese Amerikaner.
Ware het aan sy studente verduidelik dat ondersoekers wat 'n fotoverspreiding gebruik, per ongeluk getuies na 'n spesifieke persoon in die groep kan stuur deur byvoorbeeld op 'n sekere foto kommentaar te lewer of deur te glimlag of te knik as 'n getuie na 'n spesifieke gesig kyk. Ontleders het ook bevind dat die vertoning van verskeie foto's tegelykertyd daartoe kan lei dat getuies iemand kies, net omdat die persoon meer soos die verdagte lyk as iemand anders in die paneel.
In 2011, na die steun van IPTX, het die Texas -wetgewer 'n wet goedgekeur wat die manier waarop wetstoepassers opgestel het, verander het. Dit het gevra dat 'n gestandaardiseerde metodologie aangeneem word wat 'dubbelblinde' opstellings insluit, waarin die beampte wat 'n opstelling beheer, nie kan weet wie die verdagte is nie en daarom nie in staat is om die ooggetuies af te wys nie. Dit laat natuurlik nog baie ruimte vir foute, maar dit was 'n groot verbetering. Ongelukkig het Grant, wie se reeks in 2010 plaasgevind het, niks gehelp nie.
Die student Ware wat in Grant se saak toegewys is, het verskeie rooi vlae met sy oortuiging opgemerk, en na 'n klasbespreking stem die professor saam met die student se beoordeling. Ware is ook nie geïntimideer deur die groot aantal getuies nie. Hy het geweet dat daar 'n presedent is dat verskeie getuies hulle misgis. In 1984 identifiseer vyf verkragtingslagoffers Thomas Haynesworth as hul aanvaller in Richmond, Virginia. Hy is skuldig bevind en het 27 jaar gevangenisstraf deurgebring voordat hy in 2011 deur DNA -bewyse vrygespreek is. In 1985 het vyf ooggetuies in Rosedale, Maryland, getuig dat hulle 'n man met die naam Kirk Bloodsworth gesien het saam met 'n jong meisie wat later verkrag en vermoor is. Bloodsworth is skuldig bevind, maar later deur DNA vrygespreek.
Dit was nie net die ooggetuie wat Ware ontstel het nie. Hy het honderde DNS -toetse in sy loopbaan gesien, en toe hy na die data van die moord op Scheerhoorn kyk, het hy talle allele (die herhalende genetiese variasies wat 'n profiel uitmaak) opgemerk wat nie aan die slagoffer of Grant behoort nie. Hy lees die proefskrif en sien dat die ontleder impliseer dat Grant se profiel in die mengsel kon gewees het.
Vroeg in 2019 het Ware Lacayo, die prokureur wat deur die hof aangestel is, gekontak om DNA -toetsing aan te teken en aangebied om as pro bono -advokaat te help. Hy het ook geraadpleeg met Angie Ambers, 'n forensiese DNA -ontleder en professor aan die Universiteit van New Haven, in Connecticut, wat die data van die oorspronklike toets omgeskakel en in 'n Excel -sigblad gepons het. Wat sy gesien het, was merkwaardig: ses-en-twintig allele wat nie aan Grant of Scheerhoorn behoort nie. 'Dit was redelik eenvoudig,' sê sy. 'Uiteraard was iemand anders se DNA daar.' Grant se DNA, het sy aan Ware gesê, was duidelik nie in die mengsel nie.
Sy stel Ware voor dat hy haar analise bevestig met behulp van 'n nuwe sagteware-gebaseerde metode om DNA-mengsels te ontleed, genaamd probabilistiese genotipering, wat rekenaars met 'n hoë krag gebruik en mengsels kan interpreteer deur al die dele ingewikkeld te ontrafel. In Maart 2019 stuur Ware die rou data na Cybergenetics Corporation, in Pittsburgh. Die verslag van die laboratorium het Grant nie net finaal uitgesluit nie, maar ook 'n tweede profiel, wat dan in die FBI se nasionale databasis van ongeveer 14 miljoen veroordeelde misdadigers opgelaai is.
In Junie het die databasis 'n treffer gekry. Jermarico Carter het 'n uitgebreide kriminele geskiedenis in Houston, maar het 'n paar maande na die moord na Atlanta verhuis. Carter was swart, en ongeveer dieselfde lengte en gewig as Grant, alhoewel die twee mans min ooreenkoms gehad het. Hy en Grant is selfs op dieselfde dag gebore, een jaar uitmekaar.
Carter is onlangs in Atlanta gearresteer weens 'n oortreding van parool, en toe 'n onderhoud met die polisie in Houston onderneem is, het hy aanvanklik die moord ontken. Toe hy egter met die DNS -bewyse gekonfronteer word, het hy op videoband erken dat hy 'n onderonsie met Scheerhoorn gehad het. Hy het erken dat hy Scheerhoorn na die kroeg gejaag het terwyl hy 'n mes gedra het, maar hy het beweer dat hy hom net met die vuis geslaan het.
In Oktober het Grant se prokureurs 'n aansoek van habeas corpus ingedien waarin hulle beweer dat hy wettiglik "onskuldig" was, dat hulle nuwe DNA-bewyse ontwikkel het wat 'n ander man impliseer, en dat die DNA-ontleder tydens die verhoor onakkurate getuienis gelewer het wat die regte van Grant in stryd was. . Ware het die DNS -uitslae by die kantoor van die distriksprokureur in Harris County afgelewer, wat die polisiekantoor in Houston gevra het om die misdaad te ondersoek. Beamptes kon geen verband tussen Grant en Scheerhoorn vind nie, maar hulle het gevind dat Carter in 2010 in Houston gewoon het. Hy was voorheen in die Montrose -omgewing gearresteer en is daarvan beskuldig dat hy iemand in Atlanta gesteek het vier maande nadat Scheerhoorn vermoor is.
Dinge het daarna vinnig beweeg. Net voor Thanksgiving, met die DA se goedkeuring, is Grant vrygelaat op 'n borg van $ 100,000 terwyl die polisie en die DA se afdeling vir oortuiging van oortuiging hul ondersoek voortgesit het. Grant het uit die Harris County -tronk gestap na 'n skare familielede. Toe hy die menigte media toespreek, word hy deur sy ma en Alonzo geflankeer. "Wat is die les hier?" vra iemand. 'Moet nooit opgee nie,' antwoord Donna en straal na haar seun, wat al amper 'n dekade agter tralies sit. 'U kan nie,' sê Grant en skud sy kop. "Jy kan nie, jy kan nie. As u beslis weet dat u onskuldig is aan enige misdaad wat u na bewering gepleeg het, moet u nooit opgee nie - en vertrou op God. "
Die polisie het hul ondersoek afgehandel. Net voor Kersfees het die DA se kantoor die saak teen Grant laat vaar en Carter van moord aangekla. 'Ons sal onmiddellik met die vrywaringsproses vir Lydell Grant begin,' het distriksprokureur Kim Ogg gesê. Dieselfde dag het die polisiehoof van Houston, Art Acevedo, 'n merkwaardige verklaring uitgereik: "Namens die polisiedepartement van Houston wil ek 'n verskoning aan Grant en sy gesin toedig, aangesien hulle al die jare op geregtigheid gewag het."
Mike Ware, heel links, met Lydell Grant, wat glimlag nadat hy op borgtog vrygelaat is, op 26 November 2019. Jon Shapley/Houston Chronicle via AP
'N Week later beslis die verhoorregter George Powell die appèl oor habeas: Grant het bewys dat hy eintlik onskuldig is. Dit was asof die hele Houston -regsgemeenskap bymekaargekom het om 'n vreeslike onreg reg te stel.
Nou hoef Grant net die hooggeregshof in Austin te oorreed: die hof vir kriminele appèlle. Die insette kon nie hoër gewees het nie. 'N Werklike onskuldvonnis sou nie net die moordveroordeling van sy rekord verwyder nie, maar ook 'n vergoeding van $ 80 000 per jaar, plus gesubsidieerde gesondheidsversekering.
Dit sal nie vergoed vir wat gebeur het nie, dink Grant. Maar dit was 'n begin.
Die meeste state het 'n finale hof. Texas het twee. Die hooggeregshof in Texas hanteer die appèlle van siviele sake, die Texas Court of Criminal Appeals, of CCA, sorg vir strafsake.
Die CCA het nege lede, en soos alle ander staatshowe, is dit 'n verkose liggaam, sodat die filosofiese samestelling daarvan mettertyd verander. Dit kan dramatiese gevolge hê vir diegene wie se sake deur die hof oorweeg word. Sedert 1998 is elke gekose regter 'n Republikein. Sewe lede van die huidige hof is voormalige aanklaers, en baie het skeptisisme teenoor kriminele beskuldigdes en hul advokate op die bank gebring. Dit was nie altyd so nie.
Die CCA was in die vroeë negentigerjare geheel en al saamgestel uit Demokrate en het 'n reputasie gehad dat hulle oortuigings op grond van tegniese aspekte omverwerp. In 1996 het die hof 'n historiese uitspraak gemaak wat gevangenes soos nooit tevore sou bemagtig nie. Joe Elizondo is in 1984 in Port Arthur skuldig bevind aan die seksuele aanranding van sy stiefseun. Jare later het die jong man sy getuienis teruggetrek, en Elizondo het 'n bevel van habeas corpus ingedien waarin hy beweer dat hy onskuldig was op grond van hierdie nuwe bewyse. Die verhoorhof het sy skuldigbevinding uitgegooi en die CCA het in 'n besluit wat deur die voormalige advokaat Larry Meyers geskryf is, nie net die beslissing bekragtig nie, maar ook geskryf dat 'bewerings van werklike onskuld deur hierdie hof herkenbaar is'. Die uitspraak maak van Texas een van die eerste state in die land wat gevangenes toegelaat het om hul skuldigbevindings om te keer op grond van nuwe bewyse van hul 'werklike onskuld'.
Tot op daardie stadium moes die geskrif van 'n gevangene op 'n breë grondwetlike probleem berus. Die howe sou nie 'n eis van werklike onskuld aanhoor nie, selfs al sou die gevangene tereggestel word, tensy hy kon aantoon dat hy 'n regsproses geweier is. Soos die ontslape Amerikaanse hooggeregshofregter Antonin Scalia in 2009 beroemd geskryf het: 'This Court has nooit was van mening dat die Grondwet die teregstelling van 'n veroordeelde beskuldigde wat 'n volledige en regverdige verhoor gehad het, verbied, maar later 'n habeas -hof kan oortuig dat hy 'eintlik' onskuldig is. "
Alhoewel die Elizondo presedent was histories, dit het nie gelei tot 'n toename in vrystellings nie. Dit is omdat die eis van werklike onskuld een ding is dat dit 'n ander saak is. Om definitief te bewys dat iemand nie iets gedoen het nie, is soos om te bewys dat 'n negatiewe afwesigheid van 'n video van iemand anders wat die misdaad begaan, grens aan onmoontlik. Die standaard wat deur die CCA gestel is: die veroordeelde moet nuwe bewyse opspoor wat so 'duidelik en oortuigend' is dat geen redelike jurielid hom in die lig daarvan sou skuldig bevind het nie. Dit is 'n baie hoë balk. En die veroordeelde moet eers die regter oortuig in die verhoorhof, waar die habeas -klag ingedien word, en dan moet die regter se beslissing deur die meerderheid van die CCA bevestig word. Gewoonlik aanvaar die CCA die beslissing van die verhoorregter. Maar nie altyd nie.
En selfs nie met skynbaar afdoende DNA -bewyse nie. Een van die meer berugte voorbeelde hiervan was 'n besluit van 1998 waarin Roy Criner betrokke was. 'N Inwoner van New Caney, net noord van Houston, is Criner in 1990 skuldig bevind aan die verkragting en moord op 'n tienermeisie, meestal gebaseer op die getuienis van drie vriende wat gesê het dat hy gespog het dat hy 'n lifter gedwing het om seks met hom te hê . Criner is tot 99 jaar tronkstraf gevonnis.In 1997 het DNA -toetse egter getoon dat die saad wat by die slagoffer gevind is, nie syne was nie. 'N Verhoorregter het 'n nuwe verhoor gelas, maar vier maande later het die CCA die besluit herroep. Regter Sharon Keller het geskryf: "Die nuwe getuienis bevestig nie onskuld nie."
Keller was toe al drie jaar in die hof. Daarvoor het sy sewe jaar in die appèlafdeling van die kantoor van die DA in Dallas County gewerk. In 1994, toe Keller op 41-jarige ouderdom verkiesbaar was vir die CCA, beskryf sy haarself as 'pro-aanklaer'. Wat dit beteken, het sy in 'n sterk erkenning van vooroordeel gesê: "sien regskwessies vanuit die staat se perspektief in plaas van die perspektief van die verdediging." Sy het behoorlik gewen. En hoewel die maatstaf vir die bewys van werklike onskuld reeds hoog was, het sy dit gou duidelik gemaak dat sy dit nog hoër wil verhoog.
Selfs medekonserwatiewes het nie altyd met haar saamgestem nie. Die destydse goewerneur George W. Bush, byvoorbeeld, het Criner uiteindelik vergewe, in 2000, twee jaar nadat die CCA geweier het om hom te bevry op grond van die nuwe DNA-bewyse. In dieselfde jaar word Keller voorsitter, en sy probeer om die hof geleidelik in 'n meer prosaanklaer rigting te beweeg. By tye was die beslissings teen beskuldigdes en gevangenes skraal. Miskien was die berugste voorbeeld van Keller self op 25 September 2007. Rondom 16:45 het advokate wat die gevangenis in die doodstraf verteenwoordig, 'n ekstra dertig minute versoek om 'n laaste sekondêre klag in te dien. 'Ons sluit om vyf,' antwoord Keller, ontken die appèl en veroordeel Richard om ure later te sterf. Die besluit is woedend, en die staatskommissie vir geregtelike optrede het 'n ondersoek begin. Die New York Times vra dat sy in 'n hoofartikel verwyder moet word en wys op haar 'fundamentele wanbegrip van geregtigheid'.
Maar Keller gaan nêrens heen nie. Die CJC het haar 'n 'openbare waarskuwing' gegee, wat 'n spesiale beoordelingshof later van die hand gewys het. En in 2015 vind sy 'n aktiewe bondgenoot in wat baie hofwagte as 'n kruistog beskou het teen gevangenes wat hul werklike onskuld bewys het. Dit was die jaar toe Kevin Yeary, toe 49, die hof binnekom. Yeary, wat grootgeword het in Laredo en aan die kollege en regsskool aan die St Mary's University in San Antonio gegaan het, was filosofies in ooreenstemming met Keller. Van 1991 tot 1992 het hy gewerk as 'n inligtingsadvokaat vir die konserwatiewe CCA -regter Bill White (nie die burgemeester van Houston en die demokratiese kandidaat vir goewerneur nie), wat later een van Keller se mentors geword het. Na die jaar wat hy vir White gewerk het, het hy twintig jaar in die appèlafdelings van die DA se kantore in Dallas, Houston en San Antonio gewerk.
Die nuwe regter maak vinnig sy standpunt oor die werklike onskuld bekend in die saak van Sonia Cacy, wat in 1993 verkeerdelik skuldig bevind is aan die aansteek van 'n vuur in Fort Stockton wat haar oom doodgemaak het. In 2016 het die CCA haar skuldigbevinding uit die weg geruim en haar werklike onskuld toegestaan. Hoewel Yeary van mening was dat Cacy 'n nuwe verhoor verdien, het hy 'n aparte mening geskryf, saam met Keller, wat aangevoer het dat die CCA nie verder moet gaan nie. "Ek sou die etiket van werklike onskuld vermy," het Yeary geskryf, "ten minste as daar geen bewyse was wat finaal bewys nie, nie net dat 'n redelike jurie deur duidelike en oortuigende bewyse nie skuldig bevind [haar], maar dat die applikant klaarblyklik het die oortreding nie begaan nie.'Die klem was Yeary's, 'n teken van hoe sterk hy voel dat Cacy letterlik moet bewys dat sy onskuldig is. Gee haar 'n nuwe verhoor, het hy gesê, maar niks meer nie.
Binnekort het Keller en Yeary nog verder gegaan. Texas het die afgelope vyftien jaar een van die land se standaarddraers geword in die hervorming van wetgewende strafreg. Dit is aangespoor deur 'n reeks vrywarings in Dallas County, wat baie Texans wakker gemaak het tot die realiteit dat 'n aansienlike aantal onskuldige mense in die gevangenis sit. Die wette wat gevolg het, sluit in revolusionêre nuwe reëls vir ooggetuies en ruim vergoedingspakkette vir eksonere. 'N Baanbrekende Forensiese Wetenskapskommissie is gestig. In 2013 het 'n baanbrekende wet dit moontlik gemaak dat gevangenes habeas -skrywes kon gebruik om veroordelings op grond van verouderde of foutiewe forensiese wetenskap om te keer. In 2018 het die CCA hierdie wet gebruik om daadwerklike onskuld te verleen aan Steven Chaney, wat 28 jaar in die tronk gesit het nadat hy verkeerdelik skuldig bevind is aan 'n moord in Dallas, gebaseer op sedert-gediskrediteerde bytbewyse.
Keller het egter die saak van Chaney gebruik as 'n geleentheid om 'n aparte mening te skryf waarin sy voorstel om die Elizondo 'n mate van "duidelike en oortuigende" getuienis tot 'n byna onbereikbare hoogte: bewys van onskuld bo redelike twyfel. Yeary het geskryf dat hy 'geïntrigeer' is deur Keller se idee en 'oop is vir 'n gesprek met my kollegas oor die moontlikheid in 'n gepaste geval.' Die praktiese effek van wat die twee suggereer, was duidelik: dit maak dit in wese onmoontlik dat 'n persoon wat verkeerdelik skuldig bevind is, eintlik onskuldig verklaar word.
Hulle eweknieë, eweneens konserwatiewe Republikeine, was ontsteld oor die idee en het dit in hul opinies gesê. 'Dit is 'n te hoë hindernis', het Bert Richardson geskryf en opgemerk dat dit sou beteken dat selfs die duidelik onskuldige Chaney vryspraak sou geweier word. In 'n buitengewoon moeilike uitwissing het hy Yeary se 'merkwaardige posisie' geringskat.
In dieselfde mening het Yeary 'n paar van sy mede -beoordelaars bespot oor wat hy as hul entoesiasme vir finansiële herstel beskou het. 'Dit is vir my duidelik', het hy geskryf, 'dat sommige lede van hierdie hof daarvan hou om die arbiters te wees van wie geldelike vergoeding ontvang en 'n leeftyd van voordele vir gesondheidsorg teen laer koste.' Hy was nie die eerste wat brom oor die betaling van voormalige gevangenes nie. Tydens die CCA se weeklikse konferensies is dit bekend dat verskeie regters, waaronder Keller, voorgestel het dat vergoedingspakkette 'n vermorsing van belastingbetalers se geld is. Ander regters het aangevoer dat geen bedrag geld iemand kan terugbetaal omdat hy onregmatig opgesluit is deur amptenare wat in die openbare trust werk nie.
Die CCA het Grant se opspraakwekkende saak in Januarie ontvang, nie lank nadat die polisiehoof van Acevedo in Houston sy openbare verskoning afgelê het nie. Vir Grant en Ware het dit gelyk asof dit 'n slapgat was.
Die hof kry honderde sake per maand, en 'n personeelprokureur werk gewoonlik 'n memorandum op en gee dit aan die regter wat lukraak aan die saak toegewys is. Baie van die sake word vinnig van die hand gewys, sommige word uiteindelik tydens die hof se weeklikse konferensies bespreek. En elke regter wat in 'n saak belangstel, kan dit 'optel' en die moontlikheid ondersoek om 'n mening te skryf.
Die meeste van die CCA se werk word uit die openbare oog gedoen, en sy regters en advokate van die personeel het versoeke geweier om die saak van Grant te bespreek. Ons weet wel dat iemand - óf 'n personeelprokureur óf 'n regter - op 'n stadium nadat die CCA Grant se saak ontvang het, opgemerk het dat Carter se bekentenis nie by die saakmateriaal ingesluit is nie en daarom voorgestel dat dit na die verhoorhof teruggestuur word. Hierdie uitstel kon met of sonder bespreking deur die beoordelaars op hul weeklikse konferensie gelas gewees het; dit verg 'n meerderheid om 'n uitstel te beveel. Op 1 April is die bevel met twee paragrawe na die hof van Powell in Houston gestuur.
Die bekentenis is toe op 1 Mei by die CCA ingedien. Teen daardie tyd het die beoordelaars en personeel op afstand gewerk as gevolg van die pandemie. Later die week is die staat se hofstelsel besmet met ransomware, en alle bedieners is gesluit. Die Texas Appellate Management and eFiling System (TAMEs) is ook gesluit. (Die CCA het daarop aangedring dat die koronavirus 'nie 'n uitwerking op die hof se vermoë gehad het om oor 'n saak te beraadslaag nie', en dat die ransomware 'ons data- of saakbestuurstelsels nie in gevaar gestel het nie ... Nadat ekstra sekuriteitsprotokolle geïmplementeer is, het ons voortgegaan om te werk as gewoonlik. ")
Op 'n stadium daarna, met die somer se rus, het Grant se saak tydens 'n weeklikse konferensie ter sprake gekom. Ons weet nie wat bespreek is nie, maar op 1 Julie het die regters (behalwe David Newell, wat homself teruggetrek het omdat hy tydens die appèl van Grant by die Harris County DA -kantoor gewerk het) dit weer na die verhoorhof terugbesorg. Die meeste herhalings is twee of drie paragrawe lank, hierdie een het ses paragrawe geneem en was baie gedetailleerd. Dit het die verhoorhof gevra vir enige beskikbare foto's van Carter uit 2010, asook beëdigde verklarings van ooggetuies waarin hulle sou reageer op die werklike eis van Grant. Dit was 'n raaiselagtige versoek. Daar was geen besonderhede oor waarop die getuies presies moes reageer nie. Sou hulle byvoorbeeld hul mening gee oor die akkuraatheid van die waarskynlikheidsgenotipering, wat die werklike moordenaar se DNA -profiel onderskei het? Die verhoor het die hof ook beveel om weer te kyk of Grant bewys het dat hy eintlik onskuldig is, of dat hy bloot 'n nuwe verhoor verdien.
Vir Grant beteken hierdie besluit dat hy steeds as 'n veroordeelde moordenaar beskou word, en dat hy van vergoeding beroof is, terwyl hy vry van verband was. Alhoewel die verhoor moontlik deur 'n personeelprokureur geskryf is, sou dit deur 'n regter onder toesig gewees het en deur 'n meerderheid van die tribunaal goedgekeur word. 'Dit is die stem van iemand wat die werklike onskuld beveg,' sê 'n veteraanprokureur wat al talle sake voor die CCA aangevoer het. 'Hierdie bestelling bevat Kevin Yeary.'
Grant na sy vrylating, omring deur sy ma Donna en sy broer Alonzo Poe. Jon Shapley/Houston Chronicle via AP
Die reaksie was vinnig. Die Houston Chronicle het die besluit 'skandelik' genoem.
Ware het gesê dat hy nog nooit so iets gesien het nie. 'Die verhoorregter, DA en polisiehoof - elkeen van hulle sê dat hy onskuldig is. Skielik ignoreer die regters DNA, bevraagteken die geldigheid daarvan as 'n wetenskap, en wil hê dat die verhoorhof die getuies moet laat terugtrek. Dit is die mees verregaande ding wat ek nog ooit gesien het. Dit maak nie sin nie."
Die DNS -wetenskaplike Ambers was ontsteld ("Ek weet nie wat Grant nog kan doen nie - dit word nie meer definitief as dit nie"), net soos aanklaers in die Harris County DA se kantoor. Hulle het opgemerk dat die bevel van die CCA dit moeiliker gemaak het om Carter te vervolg, wat hulle op grond van die nuwe DNA -bewyse en sy verklarings aan die polisie as werklik skuldig aan die moord beskou.
Verskeie voormalige CCA -beoordelaars was woedend. 'Lydell Grant het oorweldigende bewyse aan sy kant,' het Elsa Alcala, 'n regter van die hof van 2011 tot 2018, gesê. 'Dit is bo redelike twyfel. Dit is verby almal twyfel. Daar is geen rasionele verklaring vir die optrede van die hof nie. " Alcala het erken dat die lente 'n chaotiese, vreeslike tyd vir die hof was. 'Maar ek vermy die CCA nie. Die hooggeregshof in Texas het sy dossier skoongemaak. "
Cathy Cochran, wat van 2001 tot 2014 in die CCA gedien het nadat hy as aanklaer en advokaat gewerk het, het gesê: ''n Ander aanhoudings vertraag die geregtigheid van die ooglopend onskuldige Lydell Grant, en dit beledig die ywer van die verhoorregter, die DA, en wetstoepassers om dit reg te stel. "
Ander prokureurs het gedink dat die hof onregverdig gekritiseer word. Op dieselfde dag toe Grant se saak weer teruggehou word, het die hof Otis Mallet jr. Werklik onskuldig toegeken. (Yeary het weer die huidige standaard bevraagteken.)
David Botsford, 'n advokaat vir kriminele verdediging in Austin vir 42 jaar, het gesê dat hy nog nooit 'n duideliker geval van werklike onskuld as Grant s'n gesien het nie. Maar hy het ook opgemerk: "Die hof het 'n plig om na die rekord te kyk en seker te maak dat dit akkuraat is." Botsford was in die sewentigerjare 'n inligtingsadvokaat vir die CCA. 'As die staat en die verdediging dit eens is en die verhoorregter teken af', het hy gesê, 'hoef dit nie noodwendig rubber deur die CCA gestempel te word nie. 'N Bekentenis van foute deur die staat is geregtig op groot gewig, maar dit is nie beheersend nie. Ek blameer die hof glad nie dat hy sy plig uitgeoefen het nie. "
En tog sal die eindspel - terug na die ooggetuies - uiteindelik vrugteloos wees. 'Wat kan hulle moontlik sê om die prentjie te verander?' vra Alcala. 'Hulle het dit in die eerste plek verkeerd verstaan. Almal van hulle kon sê: 'Ek dink nog steeds dat hy dit gedoen het', en die hof sou moes sê: 'Ooggetuie -getuienis is onbelangrik as dit teen DNA -bewyse gekonfronteer word.'
Wat Alcala die meeste ontstel, is dat haar voormalige kollegas ook skuldig is aan 'n lokval waarin sy af en toe beland het: die implementering van antiseptiese regslogika terwyl 'n werklike menslike lewe geraak word. 'Regters vergeet - mense se lewens is in die wiele gery. Vir ons is dit 'n lêer, 'n stuk papier. Vir die persoon wat geraak word, kan hy nie werk kry nie. Hy was in die gevangenis vir iets wat hy nie gedoen het nie, en nou sit hy steeds in die gevangenis, net 'n ander soort. "
Alcala is seker dat Keller en Yeary agter die laaste besluit in die Grant -saak gestaan ​​het. Ware het vir my gesê dat hy ongeveer 25 vryspraak as aanklaer by die Dallas County DA gewerk het. 'In al die verkragtingsake,' sê Ware, 'het die CCA nooit gevra om terug te gaan en verklarings van die ooggetuies te kry nie. Lydell se saak is 'n DNS -saak, punt. Die objektiewe feite is dat Lydell Grant dit nie gedoen het nie. En ons het die bewyse wat dit bewys. Om een ​​of ander rede maak dit iemand op die CCA mal. "
Een rede kan die groot hoeveelheid ooggetuies wees. Miskien is die beoordelaars nuuskierig oor hoe ses van hulle dit so verkeerd kon verstaan ​​het. Maar selfs dan sê Laura Smalarz, 'n professor aan die Arizona State University, wat uitgebreide navorsing oor ooggetuies gehad het, dat die besluit van die CCA verkeerd is. Smalarz het opgemerk dat die polisiebeampte wat speurders Cisneros beheer, ook die hoofondersoeker in die saak was - en dat Grant sy enigste verdagte was. Alhoewel sy nie presies kon vasstel waarom al ses verkeerd was nie, het sy gesê Grant se saak is vergelykbaar met ander wat sy bestudeer het. 'Die mees aanneemlike verklaring waarom die ooggetuies vir Grant gekies het, is dat die speurder die getuies op een of ander manier na hom toe gestuur het. Dit kon gebeur het as gevolg van opsetlike of onbedoelde leidrade. "
Sy het bereken dat die waarskynlikheid dat ses onbevooroordeelde ooggetuies onafhanklik dieselfde onskuldige man kies, ongeveer .00002 is, of een uit elke vyftig duisend. Smalarz skryf die hoë vertroue van die getuies toe aan Cisneros, wat baie van hulle positiewe terugvoer gegee het ná hul keuse. (Cisneros het nie op versoeke om kommentaar gereageer nie.) Drie getuies het byvoorbeeld getuig dat die speurder vir hulle gesê het dat hulle dieselfde verdagte gekies het wat deur ander gekies is. (Cisneros het dit tydens Grant se verhoor ontken.) Hy het ook aan ten minste twee van die getuies 'goeie werk' gesê nadat hulle gekies het. Al hierdie bevestigende terugvoer, het Smalarz geskryf in 'n artikel wat sy oor Grant se saak op die akademiese nuuswebwerf "The Conversation" gepubliseer het, verhoog 'n persoon se vertroue in hul geheue. Nie net dit nie, dit kan die oorspronklike geheue fundamenteel verander. As gevolg hiervan is die persoon wat hierdie ooggetuies vandag in hul geestesoog sien, moontlik nie die persoon wat hulle tien jaar gelede op daardie verskriklike nag by Club Blur gesien het nie.
Om al hierdie redes het sy tot die gevolgtrekking gekom: 'Dit is min om te verdien as u met die oorspronklike ooggetuies uit die saak van Lydell Grant praat.'
Op 'n snikhete dag aan die einde van Julie het Grant op die buitestoep van 'n Starbucks naby die Galleria, in Houston, gesit en 'n mokka -Frappuccino geniet met 'n ekstra sweep en motreën. Grant is nou 43, 'n groot man van 240 cm. Hy het 'n swart Ralph Lauren-kortbroek aangehad, 'n rooi T-hemp, Adidas-tekkies, 'n swart COVID-19-masker en twee goue kettings (een met 'n Bart Simpson-hanger, die ander met 'n eenhoringkop). Nadat hy 'n stukkie suurlemoenkoek klaargemaak het, wys hy op sy kapsel, kort bo -op en aan die kante geskeer. 'Dit staan ​​bekend as 'n Suidekant,"Sê hy met 'n groot glimlag. 'Mense uit Houston, ons het dit uitgevind.'
Grant het 'n seuntjie lag en 'n wye, ekspressiewe gesig. As hy glimlag, vorm daar diep kuiltjies in sy wange. Hy praat vinnig, entoesiasties. Hy is uitgaande en vriendelik, selfs met 'n masker aan, en voer voortdurend gesprekke met vreemdelinge.
Hy woon saam met sy ma, Donna Poe, wat nou 64 is en werk as kassier by H-E-B, in haar twee verdiepings baksteenhuis in die Berkshire-woonbuurt in die noordweste van Houston. Hy bring die grootste deel van sy tyd daar deur, briewe op te stel aan vriende wat nog in die gevangenis is en werk aan 'n geheue met die titel Waar het ek verkeerd gegaan? Hy volg ook aanlynkursusse aan die American InterContinental University. Hy studeer nog steeds regte, maar nou fokus hy op die afdeling van die strafwet wat die habeas -skrif bepaal.
Hy sukkel om werk te kry. 'Ek sit vas,' het hy gesê. 'Ek het baie liefde en ondersteuning, maar ek kan nie werk kry nie. Sedert hy in Desember vrygelaat is, het hy verskeie posisies by pakhuise en kruidenierswinkels aangevra, en hy het verskeie onderhoude gekry, maar dit val altyd uitmekaar nadat hulle die moord skuldig bevind het op sy kriminele agtergrond. 'Dit is verleentheid,' het hy gesê. Hy kontroleer elke week met sy borgtog. Hy weet dat een misstap hom in ernstige moeilikheid kan beland.
As hy wel uitgaan, is dit soms nodig om sy rooi Kia Optima uit 2007 na plaaslike kerke te ry, insluitend New South Main Baptist, waar hy groepe kinders toespreek wat hom 'n paar dekades gelede baie aan homself herinner. Hy probeer hulle inspireer met sy verhaal, van jeugdige moeilikheidmaker tot veroordeelde rower tot 'n man wat onregmatig skuldig bevind is aan moord tot 'n heeltemal nuwe lewe. 'My weleer definieer my nie,' sê hy. 'Dit het daartoe bygedra dat ek geword het soos ek vandag is. Ek het dit ervaar sodat ek met my lewe kon aangaan. "
Maar Grant se optimisme het perke. Hy word geteister deur erge pyn in sy nek en rug, wat veroorsaak word deur jare in die gevangenis "slaap op beton en staal." Hy kan nie bekostig om na 'n dokter te gaan vir behandeling nie. Hy word ook geteister deur wanhoop. Net soos hy vinnig glimlag en grap, is hy ook geneig tot woede -uitbarstings. Dit is algemeen dat eksonere met bitterheid worstel nadat hulle jare van hul lewens gesteel is. Grant se gevoelens word vererger deur die feit dat hy steeds wetlik as 'n moordenaar beskou word, selfs nadat nuwe DNA -bewyse op die werklike moordenaar dui.
Hy bring die saak voor van Michael Morton, waarskynlik die beroemdste Texas exoneree, wat skuldig bevind is aan die moord op sy vrou in 1987 en vrygelaat in 2011 nadat nuwe DNA -bewyse na 'n ander man verwys het. Nadat die aansoek ingedien is, het die CCA slegs agt dae geneem om in te stem dat Morton onskuldig is. 'Hulle het hom sonder probleme deurgeloop. Wat is anders tussen my en Michael Morton? " Een antwoord: Morton is wit. Grant het ook gesien Skreeu, die onlangs uitgereikte Showtime-dokumentêr oor Greg Kelley, 'n goue seuntjie en voormalige hoërskoolvoetbalster wat die CCA onlangs ingestem het, eintlik onskuldig was aan seksuele aanranding deur 'n kind, 'n besluit geneem, alhoewel Kelley geen DNA-bewyse aan sy sy gehad het nie.
Nie lank nadat die CCA in Grant se saak aangehou is nie, het Ware 'n opskrif vir die Houston Chronicle opskrif "Ja, rassisme is sistemies.Vra Lydell Grant, 'n onskuldige swart man wat die howe nie vrygespreek het nie." Ware het geskryf: 'Ongelukkig is hierdie soort onverklaarbare en ongeregverdigde vertraging om 'n ooglopend onskuldige man vry te spreek, nie ongewoon nie. Sistemiese rassisme deurdring die hele strafregstelsel van die straatbeampte tot die regbank. " 'N Studie van die National Register of Exonerations uit 2017 het bevind dat swartes sewe keer meer geneig is as blankes om verkeerdelik skuldig bevind te word aan moord - en dat hulle drie jaar langer moet wag om vrygespreek te word.
Donna meen haar seun se veelvuldige arrestasies en veroordelings voor sy moordsaak is nog 'n faktor in die manier waarop die CCA hom vandag behandel. Miskien is die regters meer skepties oor sy onskuld, of behou hy minder empatie vir hom vanweë sy kriminele rekord. As ma maak dit haar woedend. Haar seun het vir sy vorige sondes betaal, en om aan te hou straf vir iets wat hy nie gedoen het nie, is wreed en willekeurig, sê sy. 'Ek verstaan ​​dit nie. Hy het sy onskuld bewys. Wat meer het hulle nodig? "
Beide Donna en Alonzo Poe vrees dat Grant aan PTSD ly as gevolg van sy tyd in die gevangenis. Sy sê die ratel van sleutels en die flits van ligte kan veroorsaak dat hy van die handvatsel af vlieg. Een aand stap sy by haar kombuis in en draai die lig aan. Grant was daar en sit in die donker, en hy begin skree: "Mamma, ek het jou gesê ek het nie die lig nodig nie!"
Die CCA het die verhoorhof aanvanklik tot 30 September gegee om sy versoeke te voltooi, maar teen daardie datum kon die kantoor van die DA slegs een ooggetuieverklaring aflê, sodat aanklaers om uitstel gevra het. Hulle het nou tyd tot 25 Januarie.
Tydens 'n Zoom -geleentheid op 29 September wat deur IPTX aangebied is, was onregmatige skuldigbevindings en werklike onskuld die belangrikste onderwerpe waaroor kandidate debatteer. Richardson en Newell het deelgeneem aan die bespreking, net soos hul teenstanders. Yeary was egter nie daar nie (hy het gesê hy het 'n skeduleringskonflik), en sy uitdager, Dallas -regter Tina Clinton, het die geleentheid gebruik om hom te bestraf. 'My teenstander is een van die individue wat nie glo dat daar iets soos onskuld is nie,' het sy gesê. Sy skryf die verskillende maniere toe waarop die CCA met Morton en Grant se sake omgegaan het, toe op 'n 'rasse -ongelykheid'. Grant, "het sy gesê," het sedert Desember 'n skuld van $ 100 000 op 'n borg gehad, en 'n ander man is reeds in die saak aangekla. "
Sodra die CCA uiteindelik al die dokumente in orde het, is daar geen waarborg dat dit Grant daadwerklike onskuld sal gee nie. Sommige is in werklikheid bang dat die hof daarop ingestel is om hom bloot 'n nuwe verhoor toe te staan. 'Dit', sê die voormalige regter van die CCA, Cochran, 'sou 'n wettige oneerlike en moreel onverdedigbare einde wees aan sy werklike onskuld. Tog is sy hoopvol dat haar gewese kollegas uiteindelik die regte ding sal doen. 'Ek is vol vertroue dat die hof nie sy plig sal ontwyk of die bevindings en aanbevelings van die verhoorregter en die vervolging tersyde stel nie.
Ondanks al sy ervarings bly Grant optimisties, seker dat die CCA hom sal vryspreek. Hy het gereeld gedink oor die vergoeding, waarvan hy 'n deel wil gebruik om 'n vragmotor en 'n sleepwa te koop en 'n vullisonderneming te begin. "Ek is mal oor vragmotors. Al my vriende by die chemiese aanlegte het vragmotors gehad. "
Hoe om 'n vermeende dief te benader
Iemand het geld van my gesteel en ek het 'n idee dat dit 'n huisgenoot was. Hoe sou u hierdie konfrontasie benader? Ons verhouding is nie sterk of sleg nie, net redelik nuut.
Ek weet nie hoe ek haar moet vra sonder om haar onveilig te laat voel nie. En ek kan my beslis nie voorstel dat sy gesê het nie, selfs al neem sy regtig die geld. Wat moet ek sê?
Ek het simpatie met u situasie. Iets ergs het gebeur. U kan geen aanneemlike verklaring behalwe diefstal genereer nie. En tog is dit moeilik om hierdie nuwe huisgenoot as 'n dief te sien.
Een van die moeilikste tye om jouself te motiveer om te praat, is wanneer jy nie in regverdige verontwaardiging opblaas nie. U twyfel aan uself en u wil nie pyn veroorsaak vir 'n moontlik onskuldige persoon nie. Aan die ander kant is dit ook die beste tyd om te praat, want u is presies in die regte gemoedstoestand vir werklike dialoog. U is nederig genoeg om verkeerd te wees en sorg genoeg om u te bekommer oor die impak van u benadering.
Wat u doen, hang natuurlik af van die sterkte van die verhaal wat u uself tans vertel. Daarom bied ek raad vir drie scenario's. U kies watter pas:
1. Geen bewyse nie. Die enigste rede waarom u selfs dink dat u kamermaat u geld geneem het, is deur middel van uitskakeling. Met ander woorde, u dink nie sy het dit gesteel nie, maar u kan nie aan 'n ander verduideliking dink nie.
In hierdie geval moet u die ontbrekende geld opbring. Deel die feite - nie u verhaal nie (dat u wonder of u kamermaat dit gesteel het). As u kamermaat niks daarmee te doen gehad het nie, sal dit haar help om die soektog te betrek of haar te waarsku oor probleme wat u albei kan teister. Sê eenvoudig iets soos: " Gisteraand het ek twee $ 100 rekeninge in my beursie gehad. Ek het dit in die kombuis gelos en vanoggend was hulle weg. Het u onlangs iets ontbreek? As u huisgenoot betrokke was, sal hierdie gesprek haar laat weet dat u bewus is van iets snaaks of die grondslag lê vir 'n toekomstige, meer direkte gesprek. Maar ek beveel hierdie baie vae benadering nie aan as u meer rede het om u huisgenoot te vermoed nie.
2. 'n Bietjie meer bewyse, maar baie vrees. U het 'n aantal redes om haar te vermoed (bv. Sy het twee rekeninge van $ 100 gehad toe u gisteraand gaan eet het), maar u het redes om te glo dat 'n gesprek meer skade as goed sal doen (sy het 'n warm humeur en dra 'n taser) .
In hierdie situasie het u tot die gevolgtrekking gekom dat die potensiële voordeel van 'n gesprek nie die risiko van konflik teenoor die hand is nie. Die groot fout wat mense in hierdie situasie maak, is besluiteloosheid. Hulle mors tyd en voel gegrief oor die werklikheid in plaas van bloot hul eie beoordeling te aanvaar en 'n moeilike keuse te maak om a) aan te pas by die onveilige omgewing deur u waardevolle besittings te beveilig of b) te beweeg. Kom daaroor - as u besluit het dat u nie sal praat nie, aanvaar die verantwoordelikheid vir die keuse en besluit hoe u die toekoms sal hanteer.
3. 'n Bietjie meer bewyse, maar niks om te verloor nie. U het 'n aantal redes om haar te vermoed en niks om te verloor deur die gesprek te probeer nie. Die ergste wat kan gebeur, is dat sy dit ontken, 'n ergernis vir u het en u verhuis. Die enigste verskil van die tweede opsie is dat u die moontlikheid oopgemaak het om haar dade te erken en dat u tot 'n besluit kom. Hier is 'n paar idees om die gesprek te voer.
Moenie u mond oopmaak totdat u verbind is tot plan B. Besluit wat u sal doen as sy dit ontken en u nog steeds agterdogtig is of as u dit ontken en die verhouding versuur. As u voorbereid is op hierdie gebeurtenis, voel u 'n bietjie minder spanning tydens die gesprek.
Begin met 'n opregte en nadruklike verskoning. Ek het 'n bron van kommer, en ek voel vreeslik om dit selfs aan die orde te stel. Maar ek weet dat as ek dit nie doen nie, dit my sal pla en my verhouding kan belemmer. Mag ek met u daaroor praat? "
Neem haar versigtig op u pad na aksie. Deel u data versigtig en nie-veroordelend. Neem al die tyd wat u nodig het en moenie enige element van wat u besorg is, oorslaan nie. Deel dan, baie voorlopig, u gevolgtrekking. Die ander aand het ek twee $ 100 -rekeninge in my beursie gehad toe ek dit op die toonbank gelos het. Ek weet dat ek dit gedoen het, want ek het my rekening oopgemaak om $ 5 vir taxirit te verwyder toe ek by die huis kom. Die volgende oggend was dit weg. Ek het my brein ontwrig om te dink wat daarmee kon gebeur. Toe ek en jy die aand gaan eet het, het jy twee $ 100 rekeninge. "
Erken u vermoede, maar wees voorlopig. Op hierdie punt weet sy waarna u lei. U moet die veiligheid op twee maniere vinnig herstel: 1) deur haar te laat weet dat u hierdie gevolgtrekking haat - alhoewel u daaroor bekommerd is en 2) deur haar te laat weet as sy 'n fout gemaak het, kan u haar steeds respekteer. Ek weet dit klink vir my verskriklik om selfs te vra. Maar kan u sien waarom ek wonder? Aangesien ek geen ander verduideliking kan kry oor hoe dit kan ontbreek nie, het ek besluit dat ek met u moet praat eerder as om dit tussen ons te laat bly. En ek wil hê dat u moet weet of u 'n fout gemaak het, ek het dit ook in my lewe gedoen.
Maak die dialoog oop. Nou is dit haar beurt. Het u om enige rede die geld uit my beursie gehaal? " Wees voorbereid dat sy seergemaak en verdedigend is. As dit die geval is, moet u nie terugtrek nie. Gaan voort om haar te vra om u te help om die bekommernisse te verlig terwyl u haar verseker dat alles wat u wil doen, is om dit uit te werk.
Dit is moeilik, maar die koste om nie te praat nie, is baie hoër as die risiko's om nou op te tree. Wees nederig en eerlik, en u sal alles in u vermoë doen. Laastens, as u besluit om te vertrek, doen dit vinnig en genadiglik. As u weier dat ander u as 'n skurk laat skilder, stel u hulle in staat om hulself te ondersoek eerder as om hul oortredings te regverdig deur u wraakgierige reaksie te gebruik.
'As ek u nie uitgedaag het nie, het ek u nie gehelp nie. Joseph Grenny is 'n New York Times topverkoper -skrywer, hoofspreker en toonaangewende sosiale wetenskaplike vir sakeprestasie. Sy werk is in agt-en-twintig tale vertaal, beskikbaar in ses-en-dertig lande en het resultate opgelewer vir driehonderd van die Fortune 500.
Die idees in hierdie artikel is gebaseer op die vaardighede en beginsels wat in Crucial Conversations geleer word. Kom meer te wete oor belangrike gesprekke
'N Man in Texas wat sê dat die duiwel hom aangespoor het om 'n tiener te vermoor, word onbevoeg bevind om verhoor te word
13:20 op 27 Maart 2018 CDT
'N Man wat op bevel van die duiwel erken het dat hy 'n 13-jarige meisie vermoor het, is geestelik siek en onbevoeg bevind om verhoor te word. Wichita Falls Times Record News berig Maandag.
Kody Austin Lott (22) word aangekla van die skietery in September 2016 waarin Lauren Landavazo dood en Makayla Smith gewond is. Lott het na bewering die meisies, wat destyds 13 was, geskiet terwyl hulle van die skool af huis toe gestap het.
Lott het die misdaad erken en aan die polisie gesê dat hy deur frustrasie gemotiveer is omdat hy nie 'n vriendin het nie, en dat hy die skietery saam met die duiwel beplan het.
Lott sal na die maksimum sekuriteitseenheid van 'n goedgekeurde geesteshospitaal oorgeplaas word vir verdere ondersoek en behandeling wat bedoel is om hom te help om geestelike bevoegdheid te bereik om verhoor te word. Die behandelingsperiode mag nie 120 dae oorskry nie, die Times Record News gerapporteer.
Lott het in sy bekentenis gesê dat hy kwaad was omdat hy aangetrokke was tot Lauren, maar sy het 'n kêrel.
Toe hy die meisies van die skool af sien huis toe stap, gaan hy na sy stiefpa se huis en vat sy geweer van 0,22 kaliber. Hy kyk na die meisies uit die venster van die huis, ry toe in 'n stegie en skiet hulle. Die Times Record News berig dat Lauren 14 keer geskiet is.
Lott word aangehou in die tronk van Wichita Falls County met 'n borgtog van meer as $ 1 miljoen. Lott word aangekla van moord, ernstige aanranding, die besit van 'n verbode wapen, drie aanklagte van die besit van kinderpornografie en diefstal.
As hy teregstaan ​​en skuldig bevind word, kan Lott lewenslange tronkstraf opgelê word.
Die rede waarom die meeste van ons skuld of skaamte voel vir ons dade uit die verlede, is omdat die dade nie in lyn was met ons huidige sedes en waardes nie. Op hierdie manier kan ons vorige oortredings ons eintlik aandui wat ons nou belangrik ag. Dink na oor wat u nou waardeer en hoe dit anders is as die verlede. Hierdie proses sal u help om 'n duideliker beeld te kry van die rede waarom u seergemaak het en u nader aan die pad na selfvergifnis bring.
Sluit daartoe aan om die negatiewe gedagtes en gedrag te vervang deur meer gepaste gedagtes wat in pas is met die sedes en waardes wat u pas geïdentifiseer het. Sodoende bevestig u weer aan uself dat u situasies kan hanteer soos u wil. Dit kan lei tot 'n gevoel van trots, wat 'n groot deel is van die opbou van selfbeeld en om jouself te vergewe.
'N Disclaimer aan die einde van die krediete lui: "Die mense en gebeure wat in hierdie program uitgebeeld word, is werklik. Sekere gebeurtenisse is moontlik vir dramatiese doeleindes weer uitgevoer." 
Die televisieresensent Ben Pobjie skryf:Mystery Diners het enorme sukses op SBS Food Network behaal, alhoewel hy glad nie oortuigend probeer was nie. Hierdie vertoning, wat veronderstel is om werknemers van restaurante te ontbloot wat hul werkgewers afskrik, bevat soveel onwaarskynlike scenario's, onbekwame akteurs en deursigtige vals ontknopings dat dit nogal verfrissend is. "
Die vertoning fokus op die Mystery Diners, 'n organisasie wat op versoek van hul eienaars onder die dekmantel by spesifieke restaurante gaan, en onderdaksteke en onsigbare bewakingskameras oprig om wangedrag van restaurantmedewerkers op te spoor. 
Begin in seisoen 9, Mystery Diners het sy formaat verander, insluitend die toevoeging van private ondersoekers, nuwe tegnologie, nuwe grafika en openingskrediete en gevorderde toerusting. In die openingsreeks vertel Stiles dat die veranderinge aangebring is onder die voorwendsel dat restaurantpersoneel meer bewus geword het van die vertoning en die onderneming en dat hulle meer bedrieglik geraak het in hul swendelary.
Die konsultasie wysig
Charles groet die eienaars met sy handtekening, "Charles Stiles, Mystery Diners" aan die begin van die episode. Hy en een of meer van sy mede Mystery Diners vergader met 'n restaurant se eienaar (s) om die restaurant (s) se probleme te bespreek voordat hulle oopmaak, of op 'n neutrale plek, en Charles verneem van die moontlike verdagte (s). Charles vertel dan aan die eienaar (s) dat sy span na ure sal kom om die restaurant met versteekte kameras en mikrofone te bedrieg.
Die verteller gee besonderhede van waar die versteekte kameras en mikrofone opgestel is (gewoonlik met 'n grafiese vloerplan met 'n vereenvoudigde uitleg van die onderneming), en noem ook watter Mystery Diners as nuwe personeellede of kliënte onder die dekking gaan kom. Mikrofone en kameras is slegs opgestel in gebiede van die restaurant waar dit wettiglik toegelaat word en kliënte en werknemers geen privaatheid verwag nie (met toilette en kleedkamers wat universeel uitgesluit is van steke), en word soms buite in die patio- en 'breekkamer' -gebiede van die ondernemings, hetsy buite of binne.
Die Sting Edit
Charles en die eienaar (s) werk vanuit 'n beheerkamer, gewoonlik binne 'n geïsoleerde deel van die gebou sonder maklike toegang van werknemers, of in 'n ander nabygeleë gebou wat tydelik gehuur word tydens die angel. Soms word 'n lutonwa of soortgelyke huur gehuur. 'N Aantal grootskerm-LCD-televisies met die lewendige kameramateriaal en grafika waarby die angel-onderwerpe bestaan, is in 'n multi-skerm matriks opgestel en 'n skakelstelsel word gebruik, asook klankmonitering van die instelling deur haelgeweermikrofone. Die werknemers en kliënte van die Mystery Diner-bedragery is bedek met 'n verborge duplex-tweerigtingkommunikasie na Stiles en die beheerkamer, hetsy deur hoorbare middele en/of kameras wat in algemene voorwerpe soos brille of ander persoonlike besittings versteek is.
Gewoonlik stel die eienaar een onderdak spanlid (wat moontlik al 'n paar dae by die instansie deurgebring het voor die angel) aan die personeel voor as 'n kelner. Die eienaar trek dan terug na die beheerkamer om te sien hoe gebeurtenisse afspeel. Alhoewel die eienaar (s) gewoonlik die kontakpersoon is, kan hierdie persoon namens hom optree. By 'n paar keer het 'n ondergeskikte werknemer of mede-vennoot Stiles gekontak vir 'n steek teen 'n eienaar wat beskuldig word van nalatige toesig, bediening van die restaurant of diefstal.
In verskillende episodes het Stiles ook 'n steek gemaak namens eienaars wat in elk geval iemand waardeer aan wie hulle hul onderneming wil verkoop, omdat die kopers 'n slegte voorneme het.
Ander in die span verskyn as gereelde maaltye en gee 'n uiteensetting van die vordering van diens en kwaliteit van die kos, en kyk gewoonlik na die personeel om te help onthul wat tydens die restaurant se gewone bedrywighede aangaan.
Vanaf seisoen 9 het Charles ook een van sy privaat ondersoekers ingebring wat die eienaar inligting wys wat hy gevind het terwyl hy agtergrondondersoeke gedoen het oor die werknemers en besonderhede wat verband hou met enige onwettige aktiwiteite.
Die konfrontasie wysig
Nadat hy genoeg gesien het, gaan die eienaar af en maak die personeellede wat vir die probleme verantwoordelik is, bymekaar en bring hulle na die beheerkamer om deur Charles Stiles gekonfronteer te word, 'n gebeurtenis wat gewoonlik eindig met die ontslag van personeellede en/of af en toe ingryping van wetstoepassing as 'n konfrontasie gewelddadig raak (alhoewel verskeie die steek gesien het en vinnig uit die gebou vlug voordat die konfrontasie kan plaasvind). Andersins word onskuldige personeellede wat blykbaar deur die lastige personeellid gemanipuleer is, gewoonlik deur die eienaars gespaar. Daar is ook gevalle waarin die personeellid bloot berispe word of ophou sonder om die eienaar in staat te stel om teen hom/haar optrede te doen.
Vier maande later of restaurantopdatering wysig
Tydens die slotkrediete vertel die verteller aan die kykers wat met die opname gebeur het, na voormalige en oorblywende werknemers en enigiemand anders wat betrokke was en rapporteer oor die huidige status van die restaurant.
'N Grafiek aan die einde van elke episode sê: "Sekere gebeurtenisse is moontlik vir dramatiese doeleindes herontwerp."
Die opdateringselement "Vier maande later" is verlaat namate die tyd aanstap en die segment neem die algemene "Restaurant Update" -opskrif aan, aangesien die program hul redigeringsproses kon bespaar om 'n episode in veel minder tyd om te skakel as die vorige seisoene.
1 7 20 Mei 2012 29 Junie 2012
2 13 19 Oktober 2012 25 Januarie 2013
3 13 19 April 2013 10 Julie 2013
4 13 17 Julie 2013 9 Oktober 2013
5 13 6 Januarie 2014 31 Maart 2014
6 13  7 April 2014  30 Junie 2014 
7 13 30 Julie 2014 13 Oktober 2014
8 13 13 Oktober 2014 7 Januarie 2015
9 15 4 Februarie 2015 29 April 2015
10 14 3 Junie 2015 21 Oktober 2015
Seisoen 1 (2012) Wysig
1 "Raiding the Bar" 14 Desember 2011 (2011-12-14) YM0100H 1.21 
Die eienaar van Maeve's Residuals in Studio City, Kalifornië, vermoed dat een van haar nuut gehuurde kroegmanne dalk te veel geld vir kliënte gee, te veel gratis drankies weggee en homself te veel laat drink. Tydens die angel word gesien hoe die kroegman besig was om te drink terwyl hy die gereelde kliënte ignoreer ten gunste van Mystery Diners Shellene en Jessica, wat alkohol in die boonste rakke gooi en slegs $ 12 vir drankies ter waarde van $ 122 vra. Die eienaar het die kroegman gekonfronteer en hom afgedank, en hy het die geld uit sy kruikbak aan die eienaar gegee. Sy uitgangsonderhoud het gesê dat die eienaar 'n goeie kroegman verloor het.Die verteller onthul dat die eienaar sedert die vertrek van die kroegman geen diefstal meer gehad het nie en dat al haar stamgaste sedertdien teruggekeer het.
2 "Spyseniering aan die kant" 20 Mei 2012 (2012-05-20) YM0101H 1.32 
As die eienaar van The Groves Bar & amp Grill in Gilbert, Arizona, bekommerd raak oor 'n groot verlies aan voedsel en voorrade, gaan die Mystery Diners onder die dekmantel met verborge kameras terwyl nuwe werknemers en kliënte vermoed dat 'n sjef wat onlangs aangestel is, iets beplan. Die steek onthul dat die nuut gehuurde sjef inderdaad sy eie spysenieringsonderneming bedryf met behulp van die restaurant se kombuis en voorrade, en dat sake by The Groves swaarkry, terwyl kliënte lank op hul bestellings wag. Met Charles byderhand konfronteer en ontslaan die eienaar die sjef. Die verteller onthul dat die voormalige sjef sonder sy eie koste uitgegaan het. Die Groves se onderneming het verbeter noudat die eienaar al sy kos en voorraad in toom het
3 "Die huis afbring" 25 Mei 2012 (2012-05-25) YM0102H 1.28 
Brett en Rose, man-en-vrou-eienaars van die Duitse restaurant Haus Murphy in Glendale, Arizona, verskil oor byna alles, veral oor die aanstelling van Rose se skoonseun as hul nuwe restaurantbestuurder. Uit vrees dat hy onbevoeg is vir die pos, huur hulle Charles en Mystery Diners Danny, Chris en Deanna om hulself te bedek en hulle die omvang van hul neef se onbekwaamheid te wys. Tydens die steek was die bestuurder bewys dat hy aaklig was vir personeel en kliënte, en het hy selfs bier onder sy neus se neus gesteel. Tydens die konfrontasie moet Rose haar neef se diens by Haus Murphy beëindig. Die verteller het onthul dat die neef elders werk gekry het. Die bestuurder het om verskoning gevra vir sy optrede nadat hy berispe is en die gesteelde bier teruggegee.
4 "Big Earl's Gone Wild" 1 Junie 2012 (2012-06-01) YM0103H 1.44 
Nadat die eienaar van Big Earl's Greasy Eats in Cave Creek, Arizona, duisende dollars aan alkohol verloor het en gerugte gehoor het van personeellede in die nag, kontak Charles, en Mystery Diners Shellene en Chris gaan onder die dekmantel as 'n kelnerin en flirterige kliënt in die hoop om uitnodigings aan te teken tot 'n na-ure bash. Die vermeende kroegman het aan die werk gedrink, geld in die sak gesteek en 'n buite-beheerpartytjie gehou nadat die kroeg gesluit is. Die eienaar het teruggekeer na die restaurant om almal uit te gooi en die kroegman tydens die konfrontasie afgedank. Die verteller onthul dat die voormalige kroegman om verskoning gevra het vir haar optrede en na 'n nuwe werk oorgegaan het. Al die alkohol van die kroeg is verantwoord, en die inkomste was by Big Earl's.
5 "F vir inspanning" 8 Junie 2012 (2012-06-08) YM0104H 1.36 
Nadat hy talle slegte diensbeoordelings ontvang het en 'n afname in inkomste van 30% opgemerk het, kontak die eienaar van Caffe Boa in Tempe, Arizona, Charles en die Mystery Diners om hom te help om die oorsaak te vind. Mystery Diner Danny onderduik as 'n kelner en ontdek drie probleemmedewerkers: 'n kelner, 'n kelnerin en 'n kelnerin in opleiding. Ondanks die feit dat eienaar Jay 'n vuil naam is, blyk die kelnerin 'n modelwerknemer te wees. Die kelner was 'n goeie werknemer, maar het 'n gebrek aan selfvertroue en 'n humeur. Die kelnerin in opleiding was die werklike probleem: sy drink op die werk, eet kos uit die bordjies van kliënte en was onbeskof teenoor kliënte. Tydens die konfrontasie prys Jay Gwen, moedig Brad aan om meer selfvertroue te hê en ontslaan Sophia. Die verteller onthul dat die kelnerin in opleiding elders werk gekry het. Die kelner het 'n wyn-waarderingskursus gevolg. Die kelnerin is tot hoofbediener bevorder. Winste en diens is weer normaal na Caffe Boa.
6 "Rampbestuur" 15 Junie 2012 (2012-06-15) YM0105H 1.35 
Die eienaar van Amaro Italian Bistro in Cave Creek, Arizona, meen sy bestuurder tree onvanpas op met die personeel en kies gunstelinge op grond van voorkoms. Mystery Diners Destiney (Charles se dogter) en Sarah gaan onderdak en voer 'n onderhoud met kelnerinne om te sien of die bestuurder 'n aantreklike kelnerin oor 'n gekwalifiseerde sal aanstel. Dit word bewys as die bestuurder flirterig raak met Destiney, tot groot ergernis van Charles. Die bestuurder het ook probeer om die personeel te stroop deur hulle werk by sy en sy broer se eie restaurant aan te bied. Tydens die konfrontasie kom die bestuurder in 'n rusie met die eienaar en Charles, wat eindig met die ophou. Die verteller onthul dat die voormalige bestuurder en sy broer na twee maande nie hul eie restaurant kon bestuur nie en albei werk soek. Die eienaar het 'n nuwe bestuurder aangestel en sake het aansienlik verbeter.
7 "Knorrige Tom" 22 Junie 2012 (2012-06-22) YM0106H 1.46 
Charles and the Mystery Diners kom af op The Blue Moose in Scottsdale, Arizona, waar die jarelange sjef "Grumpy Tom" die vermoë het om almal in die plek te respekteer-insluitend die nuut geïnstalleerde mede-eienaar en bestuurder van die tweede generasie. Mystery Diner Jessica onderduik as 'n kelnerin om te bewys hoe knorrig Tom is en hoe sy houding die besigheid negatief beïnvloed. Tydens die angel was Tom ongeduldig, verbaal beledigend en het hy min respek vir die eienaar. Toe die bestuurder hom konfronteer, het hy ook begin skree en bewys dat hy sy eie optrede moes beheer. Toe hy teruggebring is na die beheerkamer vir die konfrontasie, stap Tom aanvanklik uit, maar Charles kon hom terug lok. Na bespreking kon hulle 'n kompromis bereik. Die verteller het onthul dat die eienaars 'n opleidingsprogram geïmplementeer het. Tom en die bestuurder het wedersydse respek vir mekaar.
8 "Undercover broer" 6 Julie 2012 (2012-07-06) YM0107H 1.37 
Die eienaar van die bistro 3 Tomatoes & A Mozzarella in Las Vegas is bang dat sy bestuurder, wat ook sy broer is, nie die vaardighede het om die voorkant van die huis te bestuur nie, net soos die agterkant van die huis. Hy wou ook kyk na 'n veteraanbediener wat volgens hom apaties was, maar dit was 'n aanwins vir die restaurant. Die bestuurder was onprofessioneel met personeel, was maklik opgewonde en onbeskof teenoor kliënte en het selfs gedrink. Voordat Charles en die eienaar die bestuurder kon konfronteer, het hy in die middel van sy skof die restaurant verlaat en hulle kon hom nie vang toe hy wegry nie. Die eienaar het die kelnerin geprys en haar selfs tot assistentbestuurder bevorder. Die verteller het onthul dat die eienaar se broer om verskoning gevra het vir sy optrede en 'n tweede kans op sy oorspronklike pos as kombuisbestuurder gekry het. Sake was nog nooit so goed by 3 Tomatoes & A Mozzarella nie.
Seisoen 2 (2012–13) Redigeer
1 "Die keerpunt" 19 Oktober 2012 (2012-10-19) YM0201H 1.06 
Nadat hy talle klagtes van die personeel ontvang het dat die hoofbediener wat onlangs bevorder is, nie die gepunte wenke eweredig versprei nie, kontak die hoofbestuurder van D'Cache-restaurant in Toluca Lake, Kalifornië, Charles en die Mystery Diners om hom te help vasstel of die gerug waar is. Charles stuur Destiney en Grant in as kliënt en kelner, en hulle ontdek dat die hoofbediener kliënte vertel dat die kaartstelsel af is en die geld in beslag neem. Die kelner probeer om Grant op te stel deur 'n hele rekening te steel en vra Grant dan om die rekening te gaan haal. As hy gekonfronteer word, probeer die kelner homself verdedig, en stel dat die bestuurder wenke gee aan mense wat dit nie verdien het nie. Die bestuurder koop dit nie en ontslaan hom. Die verteller het onthul dat die voormalige kelner steeds beweer dat hy niks verkeerd gedoen het nie en as kroegman by 'n ander restaurant aangestel is. Inkomste en moraal vir werknemers het albei teruggegaan.
2 "Iets ruik vieslik" 26 Oktober 2012 (2012-10-26) YM0202H 1.13 
As Mario, eienaar van La Traviata in Long Beach, Kalifornië, bekommerd raak oor klagtes oor die kwaliteit van sy vis, ontdek Charles en die Mystery Diners dat 'n sjef wat uit die vorige eienaarskap geërf is, nie eerlik is oor wat in sy duur geregte is nie, en Mystery Diners Rob, Shellene en Lauren gaan onderdak om antwoorde vir Mario in te haal. Tydens die angel laat die sjef Mystery Diner Shellene nie-organiese bestanddele aanskaf, goedkoop karp as Chileense seebaars afgee en die oorskiet geld wat hy deur die eienaar gegee is om die bestanddele vir die dag aan te skaf, in beslag neem. Mario eis die geld terug van die sjef, wat hy in Mario se gesig gegooi het. Die sjef is afgedank en Mario het sy voormalige sjef aangestel. Die verteller het onthul dat die voormalige sjef elders werk gekry het. Die kwaliteit van voedsel en kliëntetevredenheid het gestyg.
3 "Om 'n been op te staan" 2 November 2012 (2012-11-02) YM0204H 1.08 
Derrick Pipkin, eienaar van Pips on La Brea in Los Angeles, het 'n kelner met die naam Bob wat beweer dat hy sy been seergemaak het die dag toe Derrick hom moes afdank omdat hy nie sy werk gedoen het nie. Bob dreig om Derrick te dagvaar, en Derrick maak van Bob 'n gasheer. Maar Bob is nog steeds lui, en Derrick wonder of hy enigsins beseer is. Derrick kontak Charles, en Mystery Diners Shellene, Lukas en Tracy gaan onder die dekmantel om te sien of Bob sy besering opdoen. Deur haar voor te stel as ''n jonkvrou in nood', ondersoek Tracy dat Derrick reg het oor Bob. Derrick vuur Bob af tydens die konfrontasie, beenstut en al. Die verteller onthul dat Bob 'aanhou loop' het en Derrick nog nie van hom gehoor het sedert die steek vasgemaak is nie. Pips het weer begin en sake was nog nooit beter nie.
4 "Die spel verhoog" 9 November 2012 (2012-11-09) YM0205H 1.04 
Ali, eienaar van 'n restaurant met 'n Marokkaanse tema in Studio City, Kalifornië, genaamd Marrakesh, meen dat sy bestuurder 'n dobbelprobleem het buite die werk wat sy vermoë om sy werk te doen beïnvloed. Mystery Diners Rob, Scarlet en Loree gaan onder die dekmantel om hom die waarheid te dien. Selfs voor die angel het die Mystery Diner die bestuurder se onprofessionele gedrag opgemerk. Tydens die angel word die bestuurder betrap terwyl hy aan die werk gedrink het, spysenieringsmonsters wat bedoel was vir 'n Mystery Diner wat hom as 'n kliënt voorgedoen het, aan sy vriende gegee het, die restaurant vroeg gesluit het sodat hy en sy vriende poker kon speel en geld uit die restaurant gesteel het om te ondersteun sy dobbelverslawing. Die bestuurder is tydens die konfrontasie afgedank. Die verteller onthul dat die voormalige bestuurder hulp gesoek het vir sy dobbelverslawing.
5 "Buitemuurse" 16 November 2012 (2012-11-16) YM0206H 0.97 
Johnny, eienaar van Pina Pizza House in Downey, Kalifornië, is van mening dat sy kelner wat 'n kollege ingeskryf het, dalk nie sy beste belange op die hart dra nie, en dat hy dalk die partytjie van die kampus na sy restaurant neem. Mystery Diners Grant en Jill gaan onder die dekmantel om te sien of die kelner sy werk so ernstig opneem as wat hy beweer dat hy sy klasse neem. Tydens die angel word die kelner betrap met swak kliëntediens, drank drink, alkohol bedien sonder om identifikasie te vra en opsetlik opdragte om sy vriende gratis kos te gee. Net voordat die eienaar die kelner konfronteer, berei hy hom voor om 'n biervat aan Mystery Diners te verkoop, wat hom as kliënte voorgedoen het. Die kelner is tydens die konfrontasie verbasend afgedank. Die verteller het onthul dat die voormalige kelner om verskoning gevra het vir sy optrede. Johnny verloor nie meer geld nie en sy voedselverkope word alles verantwoord.
6 "Valet Disservice" 23 November 2012 (2012-11-23) YM0203H 1.01 
Nadat die bestuurder van Ca'Brea in Los Angeles persoonlik verlof moes neem, het eienaar George klagtes ontvang oor sy nuwe bestuurder sowel as sy afleweringsdiens. Tydens die angel word gesien hoe die bestuurder deur motors karring, blootgestelde geld en 'n selfoon uit 'n motor van 'n Mystery Diner gesteel het en 'n ander Mystery Diner's Bentley vir aflewering saam met die afleweringsseun geneem het. Tydens die konfrontasie is die afleweringsseun vir 'n week geskors terwyl die valetbestuurder ontslaan is. Die verteller het onthul dat die voormalige valet elders werk gekry het. George se valetbestuurder het teruggekeer van sy verlof. Die afleweringsseun veroorsaak nie meer probleme nie.
7 "Slaap op die baan" 7 Desember 2012 (2012-12-07) YM0207H 1.08 
Sjef Marc, eienaar van Parma in Las Vegas, kontak Charles en die Mystery Diners wanneer hy ongelykhede in verkoopbewyse en voorraad opmerk met sy eksklusiewe Italiaanse lekkernye. Mystery Diner Shane gaan as 'n busboy onder die dekmantel en ontdek dat een van Marc se werknemers sy geluk teëgekom het en moontlik restaurantbenodigdhede gebruik om homself op te tel. Een van sy werknemers word betrap met die ruil van kos, die klop van kliënte en die eet van die restaurant. Toe hy gekonfronteer word, het die werknemer genoem dat hy uit sy huis geskop is en selfsugtig opgetree het om te oorleef. Die eienaar het besluit om hom 'n tweede kans te gee en het hom gehelp om weer op die been te kom. Hy het die restaurant uitgebrei en verloor nie meer geld nie.
8 "Singles Night" 14 Desember 2012 (2012-12-14) YM0208H 1.05 
As Will, mede-eienaar van Whiskey Dick's in Las Vegas, bekommerd raak oor 'n konstante afname in vroulike beskermhere, gaan Mystery Diner Shellene as 'n kelnerin onder die dekmantel en verneem dat die bestuurder meer bedien as net drankies uit die kroeg. Daar is gesien hoe die bestuurder gratis kos en alkohol weggee, vroue ignoreer wat na die restaurante kom en die wagpersoneel aanmoedig om vir die mans te sorg, 'n afspraakdiens op te stel wat nie deur die eienaar goedgekeur is nie. Die eienaar het die bestuurder afgedank wat haar kelnerinne saamgeneem het. Die verteller onthul dat Will sedert die opname van hierdie angel nie van hulle gesien of gehoor het nie. Die vroulike beskermhere en winste het teruggekeer.
9 "Suur druiwe" 21 Desember 2012 (2012-12-21) YM0209H N/A
Scott, eienaar van Rhythm Kitchen in Las Vegas, vermoed dat sy gesofistikeerde, maar effens arrogante wynsommelier 'n negatiewe invloed op die wynverkope kan hê, kan hy ook sy eie wyn aan die kliënt verkoop en die wins behou? Charles stuur Mystery Diners Chelsea en Hollie as kliënte om uit te vind. Tydens die angel word die sommelier as onbeskof teenoor kliënte beskou, terugslae van die wynverspreider aanvaar, wynverkope op sy persoonlike rekening gebring en wyn van lae gehalte op kliënte gedruk in plaas daarvan om hul versoeke te eerbiedig. Scott het hom afgedank weens sy diefstal en het persoonlik die verantwoordelikhede van die sommelier oorgeneem. Die verteller onthul dat die voormalige sommelier elders werk gekry het. Wynverkope en kliëntetevredenheid het verbeter.
10 "Nagskof" 4 Januarie 2013 (2013-01-04) YM0210H 1.22 
Janaya, hoofbestuurder van Putter's Bar & amp Grill in Las Vegas, kontak Charles nadat hy tydens die begraafplaasverskuiwing ongewoon lae verkope opgemerk het. The Mystery Diners gaan as kliënte onder die dekmantel en ontdek dat die kroegman oornag sy eie kroeg uit Putter's, The Junkyard, bestuur. Hy tik op sy eie bier, gee sy vriende toegang tot die kroeg en kombuis en verlaat die kroeg sonder toesig tydens sy skof. Tydens die konfrontasie herken die kroegman Charles en vlug en beveel die agtervolgende kameraman om op te hou om hom te volg. Die verteller onthul dat Janaya nie die huidige verblyfplek van "The Junkyard" ken nie en het 'n nuwe oornagbestuurder aangestel. Winste het na normaal teruggekeer.
11 "My broer se bewaarder" 11 Januarie 2013 (2013-01-11) YM0211H N/A
Nadat Nico Santucci, eienaar van Capo's Speakeasy's in Las Vegas, klagtes gehoor het dat sy broer/bestuurder Dominic onvanpas met gaste optree, bel hy Charles. Behalwe dat hy hom betrap op vroulike beskermhere, ontdek die Mystery Diners dat 'n ontevrede kelner geld en voorrade uit die restaurant steel. Tydens die konfrontasie word die kelner afgedank en Nico bied Dominic 'n tweede kans. Die verteller onthul dat Dominic hom gedra en dat die voormalige kelner om verskoning gevra het vir sy optrede en elders werk gekry het.
12 "Liefde maak seer" 18 Januarie 2013 (2013-01-18) YM0212H 1.07 
Jeff en Rhonda, eienaars van Marche Bacchus in Las Vegas, kontak Charles oor die uitbreek van hul bestuurder en kelner. Die bestuurder was nog steeds opgehang aan die kelner en het hom gestraf deur hom geen tafels te gee nie. Sy het onbehoorlik met kliënte geflirt en selfs water in die gesig van haar eks-kêrel voor kliënte gegooi. Tydens die konfrontasie het Jeff en Rhonda die bestuurder afgedank. Die verteller onthul dat die voormalige bestuurder elders werk gekry het. Jeff en Rhonda het 'n streng no-dating beleid onder hul personeel geïmplementeer. Die moraal van die werknemers en die tevredenheid van die klante is weer normaal.
13 "Waar is die beesvleis?" 25 Januarie 2013 (2013-01-25) YM0213H 1.06 
As Adam, eienaar van Via Brasil in Las Vegas, bekommerd is dat vleisverkope nie in sy register weerspieël word nie, ontdek die Mystery Diners dat die bestuurder nie net gratis steak weggee nie. Tydens die angel word die bestuurder betrap dat hy die restaurant se beleid verbreek om kos huis toe te neem, vleis te steel en geld in te samel vir 'n valse liefdadigheid in ruil vir gratis reise na die buffet. Adam het die bestuurder afgedank. Die verteller het onthul dat die voormalige bestuurder elders werk gekry het. Die hoofkelner is tot bestuurder bevorder. Al die vleis is verantwoord en die wins is weer normaal.
Seisoen 3 (2013) Wysig
1 "Eet in die donker" 19 April 2013 (2013-04-19) YM0302H 1.11 
Die eienaar van Catharsis in Miami, Florida, ontvang klagtes oor onvanpaste aanraking en diefstal van items tydens die restaurant "Dining in the Dark". Die doelwitte is drie nuut gehuurde bedieners (twee mans, een vrou). The Mystery Diners ontdek dat twee van die bedieners 'n speletjie geskep het deur van kliënte te steel en met hulle en die kos te skroef. Albei word tydens die konfrontasie afgedank. Die verteller onthul dat die ontwrigtende duo hul eie gang gegaan het. Die oorblywende bediener is tot hoofbediener bevorder.
2 "Kaas-inbreker" 26 April 2013 (2013-04-26) YM0301H 1.13 
As die eienaars van Cheeseburger Baby in Miami berigte oor diefstal van geld uit die kasregister hoor, vra hulle Charles om 'n eks-kelner wat hulle gehuur het, te ondersoek om hom 'n tweede kans op die lewe te gee. The Mystery Diners onthul 'n groot probleem: hul kelnerin Krystia sit agter die diefstal en vervals getuienis om die klante en eienaars teen die voormalige kelner te stel, wat hom haar sondebok maak. Toe sy gekonfronteer word, probeer Krystia haarself verdedig, maar die eienaars is keelvol vir haar leuens en beveel haar om te bely. Sy doen uiteindelik die geld terug, maar hulle ontslaan haar en vra die kelner om verskoning omdat hy gedink het hy het die geld gesteel. Die verteller onthul dat daar nooit weer van Krystia gehoor is nie. Die kelner vier sy 10-jarige bestaan ​​by Cheeseburger Baby. Die eienaars het 'n nuwe diefstalvoorkomingsregister geïmplementeer.
3 "Partytjie monster" 3 Mei 2013 (2013-05-03) YM0303H 1.06 
Die eienaar van George's in Miami meen sy personeel gaan te ver met die partytjie -atmosfeer nadat hy 'n beduidende inkomsteverlies opgemerk het. Hy is tereg bekommerd: sy bestuurder en kroegman bedien vroue gratis skote, laat kliënte uit 'n bierbong drink en dreig om die hele restaurant af te brand terwyl een van hulle 'n Napoleon-hoed van George dra.Tydens die konfrontasie vuur George hulle albei af. Die verteller onthul dat die voormalige bestuurder en kroegman elders werk gekry het. Die kelner leer om 'n bestuurder te word. Net George mag sy Napoleon -hoed dra.
4 "Vang van die dag" 10 Mei 2013 (2013-05-10) YM0304H 1.28 
Die eienaar van Garcia's Seafood in Miami sien 'n ongewone lae hoeveelheid krapkloue en baie vermorsde produkte raak. Die span vind uit dat 'n visserman wie se pa lank gelede by sy onderneming gewerk het, die vangs aan 'n ander koper verkoop het en 'n voorkoker vis onbehoorlik fileteer. Die eienaar gaan hard op die visserman tydens die konfrontasie en vuur hom af, en die voorkok word beveel om sy filetvaardighede te verbeter. Die verteller onthul dat die voormalige visserman by 'n ander vissersmaatskappy werk. Die voorkok is geen produk meer nie. Die eienaar het 'n duur sekuriteitstelsel geïnstalleer om na sy restaurant vanuit sy kantoor te kyk.
5 "Alles in die gesin" 17 Mei 2013 (2013-05-17) YM0305H 0.99 
Die eienaar van R & ampO's Restaurant in New Orleans is keelvol vir die gebrek aan respek. Die Diners ontdek groot probleme: die eienaar se niggie Dee Dee, 'n kelnerin, is onbeskof teenoor kliënte en personeel, en die neef van die eienaar, Chris, 'n busseun, kom moeg van die universiteit af en slaap net 'n paar oomblikke. Tydens die konfrontasie, ontslaan die eienaar Dee Dee vir haar blatante disrespek en verbied haar om terug te keer. Sy dreig om haar ma te stuur om hom te konfronteer op pad uit. Chris vra om verskoning terwyl hy sê dat hy nog kollege werk moet doen, en sy oom sê dat hy met sy ma sal praat. Die verteller onthul dat Dee Dee om verskoning gevra het vir haar optrede nadat sy deur haar ma uitgeskel is en na 'n ander werk oorgegaan het. Met 'n ligter werklading, het Chris reguit A's gekry. 'N Ander niggie met die naam Amanda is bevorder tot assistent-bestuurder. Die eienaar het nuwe werknemers aangestel wat by sy gesin pas.
6 "Vriende met voordele" 24 Mei 2013 (2013-05-24) YM0306H 1.21 
Die man-en-vrou-eienaars van N'awlins Café in New Orleans vra hulp om vas te stel waarom hul restaurant nie floreer nie. Charles en sy span ontdek dat die bestuurder die plek saam met haar vriende beman het, waarvan min ten volle gekwalifiseerd is. Daar word gewys dat een kelner, die kêrel van die bestuurder, 'n blaaskans neem in plaas van om te werk, en dat die bestuurder en die kelner 'n bestelling eet wat deurmekaar is en onbeskof is vir moeilike kliënte. Tydens die konfrontasie word die bestuurder en die kelner afgedank. Charles beweer dat die kroegman wat die bestuurder aangestel het 'n goeie werknemer kan wees. Die verteller noem nie wat met die voormalige bestuurder en kelner gebeur het nie, maar hy noem wel dat die kroegman die volledige kroegmanopleiding aangebied het om net op te hou. Die eienaars het die vriende van die voormalige bestuurder vervang deur meer bekwame mense.
7 "Geheime sous" 31 Mei 2013 (2013-05-31) YM0309H 1.20 
Terry, eienaar van Cooper's Old Time Pit Bar-B-Que in Fort Worth, Texas, is bekommerd dat een van sy werknemers sy geheime gesinsresep aan sy mededingers verkoop en Charles inroep om die skuldige te vind. The Mystery Diners ontdek dat Terry se neef Michael, wat as bestuurder werk, hier agter sit. Tydens die konfrontasie skiet Terry hom af. Die verteller onthul dat Michael van die familieonderneming ontsê is. Die res van die kombuispersoneel het 'n geheimhoudingsooreenkoms onderteken.
8 "Geen lag nie" 7 Junie 2013 (2013-06-07) YM0307H 0.96 
Charles en sy span arriveer by Deanie's Seafood in New Orleans om die bestuurder van die restaurant, 'n wannabe -komediant, dop te hou. Hulle ontdek ook dat een van die kelners besig is om te drink en wyn steel terwyl die bestuurder sy stand-up-roetine in die middel van die restaurant uitvoer. As albei gekonfronteer word, word die kelner afgedank en word die bestuurder op 'n verlof van 3 maande met 'n degradering na die kelner teruggekeer. Die verteller onthul dat die voormalige kelner werk by 'n ander restaurant gevind het. Die gedegradeerde bestuurder sit sy droom voort om 'n professionele komediant te wees en tree op by klubs in New Orleans.
9 "Crazy Hearts" 14 Junie 2013 (2013-06-14) YM0308H 1.18 
Die eienaar van Poppy's The Crazy Lobster in New Orleans lewer klagtes in oor konstante bakleiery tussen die kokke, en sy neef, 'n deeltydse diere-afrigter, bring wilde diere na die restaurant. The Mystery Diners wys na 'n kelnerin wat die grill -toesighouer speel en teen mekaar kook, aangesien sy met die kok uitgaan en 'n verhouding met die toesighouer het. Die neef probeer 'n indruk maak op 'n Mystery Diner wat hom as 'n kliënt voordoen deur 'n baba -krokodil te wys. Tydens die konfrontasie slaan die kok uit na die rooster -toesighouer oor wat onthul is toe die eienaar die argument verbreek. Die kelnerin en die grill -toesighouer word albei afgedank terwyl die kok en neef geskors word. Die verteller onthul dat die voormalige kelnerin en grill -toesighouer opgehou het om ander te sien. Die kok is besig met opleiding om die grill -toesighouer te word. Die neef bring nie meer wilde diere na die restaurant nie.
10 "Menu Mayhem" 21 Junie 2013 (2013-06-21) YM0310H 1.21 
Francesco, eienaar van Zio Cecio in Dallas, hoor goeie resensies oor Tex-Mex-kos wat in sy Italiaanse restaurant bedien word. The Mystery Diners bewys dat hy hom reggekry het: die sjef en die vloerbestuurder bedryf 'n syonderneming wat Tex-Mex-kos bedien, en die vloerbestuurder het ook vir die bedieners gesê om die Tex-Mex-spyskaart te stoot vir 'n kontantaansporing. kliënte stroop ook met planne om hul eie restaurant binne 6 maande te open. Tydens die konfrontasie ontslaan Francesco die sjef en die vloerbestuurder. In hul uittrede -onderhoude kla die voormalige bestuurder oor onregverdige behandeling en die voormalige kok verklaar dat hy een van Dallas se beste sjefs is en oor ses maande suksesvol sal wees. Die verteller onthul dat daar geen aanduiding is dat die duo daarin slaag om hul eie Tex-Mex-restaurant te begin of nie.
11 "Baas Hog" 28 Junie 2013 (2013-06-28) YM0311H 1.57 
Rick Fairless, eienaar van Stroker's Ice House, 'n motorfiets -kroeg en rooster in Dallas, en sy ma bel Charles in om 'n inkomstedaling te rapporteer wat verband hou met Rick se motorfietswinkel. The Mystery Diners vind dat twee kelnerinne agter sy rug geld gesteel het, een van hulle, Sammi, steel en verkoop motorfietsonderdele saam met haar werktuigkundige Lobo, wat by Rick se motorwinkel werk. Rick ontslaan die egpaar tydens die konfrontasie en sy ma sê hulle moet die ander kelnerin saamneem. Die verteller onthul dat Lobo, Sammi en die ander kelnerin nuwe werk gekry het. Die bestuurder word slegs na die kroegman oorgedra om te bedank. Rick se ma is tydelik terug aan die werk en is op soek na nuwe bestuurders.
12 "Gewapende dienste" 3 Julie 2013 (2013-07-03) YM0312H 1.41 
Die eienaar van Buttons Restaurant in Dallas vra Charles om ondersoek in te stel nadat hy klagtes ingedien het dat sy voormalige militêre bestuurder te streng is. The Mystery Diners ontdek dat die voormalige militêre bestuurder een werknemer, 'n ROTC-leerling wat na hom opkyk, 'n rondte in die restaurant laat rondloop het omdat hy gemors het en een van die bedieners laat ophou het. Toe die eienaar en Charles gekonfronteer het, sê die bestuurder dat hy hulle net in die ry gehou het en sê hy moet hom afdank as hy moet. Die eienaar, wat ook in die weermag was, besluit om hom nie af te dank nie, maar raai hom aan om sy benadering te versag. Charles raai die eienaar aan om die bedankte bediener weer in diens te neem. Die verteller onthul dat die bestuurder 'n positiewe benadering tot sy werk volg. Die bediener wat opgehou het, is heraangestel en tot hoofbediener bevorder.
13 "Kook die boeke" 10 Julie 2013 (2013-07-10) YM0313H 1.70 
Jamie en Francine Alba, eienaars van Sisley Italian Kitchen in Sherman Oaks, Kalifornië, roep Charles op om 'n inkomsteverskil te bereik wat hul boekhouer Pamela kan behels. Tydens die angel word sy betrap dat sy laat werk kom, persoonlike oproepe maak en slaap, maar is eintlik eerlik om 'n kontantverskil by die bestuurder aan te meld. The Mystery Diners onthul dan dat die bestuurder, Mike, eintlik agter die onenigheid sit deur 'n ekstra salaris in te vorder vir 'n werknemer met die naam Hector Rodriguez en ook 'n tjek vir 'n vensterreinigingsonderneming in te vorder nadat hy hulle afgedank het en die busse die vensters laat skoonmaak het. Tydens die konfrontasie probeer Mike homself verdedig deur te sê dat die restaurant skoongemaak word, maar Jamie en Francine het genoeg gehad en hom laat ontslaan en hom laat vertel dat hy ook afgedank is. In sy uittree -onderhoud verklaar Mike dat hy weet wat hy werd is en dat hy oral 'n werk kan kry. Jamie en Francine besluit om Pamela te skors in plaas daarvan om haar op Charles se advies af te dank. Die verteller onthul dat Mike en Hector opgehou het om onverdiende salarisstate in te samel. Pamela het teruggekeer werk toe ná haar skorsing.
Seisoen 4 (2013) Wysig
Die eienaars van Big and Little's Restaurant in Chicago, Illinois, reageer op gerugte dat werknemers onwettig alkohol aan hul restaurante verkoop. The Mystery Diners ontdek dat die bestuurder 'n syonderneming met sy vriend, Enrique, verkoop, wat byna die aandag van die polisie trek. Tydens die konfrontasie, ontslaan die eienaars die bestuurder en beveel hom om Enrique in kennis te stel om nooit weer terug te keer nie. Die verteller onthul dat daar nooit weer van die voormalige bestuurder en Enrique gehoor is nie. Alle ander betrokkenes is óf berispe óf beëindig.
Seisoen 5 (2014) Redigeer
Charles help die eienaars van Redballs Rock & amp Roll Pizza in Moorpark, Kalifornië, wat afwykings in hul pizza -voorrade gevind het. The Mystery Diners ontdek dat die bestuurder die kelnerin opdrag gegee het om 'n sny kaaspizza as bier op te sit om die bande met bier te speel, benewens sy eie uitsmijter om geld by klante by die deur en binne die restaurant in te samel en die geld vir homself en die betaling van die groepe weerhou. Die manlike eienaar moet na buite hardloop om te keer dat een van die groepe in sy vragmotor wegry om te verseker dat hy nie betaal word nie. Die eienaars konfronteer die betrokke bestuurder en die kelnerin en ontslaan hulle albei. Die verteller onthul dat die voormalige bestuurder en kelnerin na ander poste oorgegaan het. Die pizzasjef wat hulle van Staten Island gekoop het, is tot bestuurder bevorder.
Seisoen 6 (2014) Wysig
Doug, eienaar van Pelons Tex-Mex Restaurant in Austin, Texas, hoor van sy personeel wat skenkings insamel vir 'n ongemagtigde liefdadigheidsorganisasie. The Mystery Diners ontdek dat die bestuurder Anthony sowel as ander personeellede van plan is om die geld wat hulle gemaak het, aan 'n ware liefdadigheidsorganisasie (die een wat Doug soms geskenk het) te gee, wat behels dat hulle hul kop moet skeer. Tydens die konfrontasie aanvaar Anthony verantwoordelikheid vir sy dade en word hy saam met die ander berispe. Die verteller het onthul dat Doug voortgegaan het om die geld aan liefdadigheid te skenk en die personeel fokus slegs op hul werk.
Seisoen 7 (2014) Wysig
1 "Gaan na die honde"  30 Julie 2014 (2014-07-30) YM0701H TBA
Die eienaars van Shades Bistro Front in San Diego ontdek afwykings in hul hoender- en beesvleisvoorraad. The Mystery Diners wys vir hulle dat hul sjef Clint albei vleise gesteel en met hondekos vervang het as wraak teen die eienaars omdat hulle die honde "mense se kos" laat voer het. Erger nog, bestuurder Alicia was te besig om haar eie doggy-dagsorg te bestuur om die diefstal raak te sien. Boonop gee sy 'n gratis hondjie weg en laat die kelnerin Genevieve en die res van die personeel hul honde werk toe bring. Tydens die konfrontasie word Clint en Alicia afgedank. In sy vertrekonderhoud voel Clint skuldig oor diefstalle, maar dring daarop aan dat honde net hondekos moet eet. Die verteller onthul dat Clint en Alicia elders werk gevind het. Genevieve is berispe en bring nie meer haar hond werk toe nie.
2 "Cocktail misluk"  6 Augustus 2014 (2014-08-06) YM0702H TBA
Sara, eienaar van The Compass in Carlsbad, Kalifornië, vrees dat 'n wedywering tussen haar twee flair -kroegmanne Levi en Steve spanning, negatiewe resensies en alkohol ontbreek. The Mystery Diners ontdek dat die ontevrede kelnerin Andrea wenke van albei kroegmanne gesteel het, slegte resensies van haar selfoon af gestuur het en leë bottels gebreek het om dit teen mekaar te sit, in die hoop dat hulle beëindig sou word. In die konfrontasie skiet Sara Andrea af nadat sy haar probeer vang het om Levi en Steve te saboteer, slegte resensies geplaas het en met Charles gestry het ter verdediging van haar optrede. Sy bly berouloos in haar uitgangsonderhoud en verklaar dat sy probeer het om die bediening se frustrasies te verlig, en dink Sara het 'n groot fout gemaak om haar af te dank en die wenke van die personeel sal ly, want Andrea het Levi en Steve gehou en haar gestart. Toe Charles vir Levi en Steve vertel van Andrea se bedrogspul, besluit hulle om hul wedywering te beëindig deur te besef dat hulle uit frustrasie opgetree het en Andrea moes vermoed het dat hulle hulle gesaboteer het. Die verteller onthul dat Andrea elders werk gekry het. Levi en Steve het 'n skietstilstand beëindig en vriende geword. Sara het 'n beleid vir die deel van wenke vir haar personeel toegepas.
3 "Promosiesabotasie"  13 Augustus 2014 (2014-08-13) YM0703H TBA
Isabel en haar kêrel Todd, eienaars van Barrio Star in San Diego, twis oor watter kelner hulle moet bevorder na die bestuurder van hul tweede restaurant in San Francisco: Cal of Mark. The Mystery Diners ontdek dat hul kelnerin Jessica voordeel trek uit hul geskil deur Mark te saboteer omdat sy steeds gevoelens vir hom het ná hul eerste afspraak en nie wil hê dat hy die restaurant moet verlaat nie. As Mark haar vertel om hom met rus te laat, neem Jessica terug deur die bevele van sy kliënte te vernietig en is die direkte oorsaak van hul klagtes. Tydens die konfrontasie vuur Isabel Jessica af en vertel haar dat sy skaam is oor haar gedrag. In haar vertrekonderhoud dring Jessica daarop aan dat sy terugkom by Mark omdat sy haar verneder het, maar sy is berouvol omdat sy nooit van plan was om Isabel en Todd in die verleentheid te stel nie. Mark word gewaarsku om nie persoonlike verhoudings met sake te meng nie. Die verteller onthul dat Jessica elders werk gekry het. Cal is bevorder tot bestuurder en oorgeplaas na die Barrio Star in San Francisco. Mark het om verskoning gevra en is volgende in die ry vir promosie. Isabel en Todd het 'n "No Dating" -beleid in hul restaurant toegepas.
4 "Dueling Food Trucks"  20 Augustus 2014 (2014-08-20) YM0704H TBA
Die mededinger van die eienaars van voedselvoertrokke in San Diego, Marko en Brett, werk saam met Charles om die verlies aan inkomste in albei hul vragmotors te ondersoek. Dit is bevestig toe twee van hul werknemers meegesleur is en 'n vriendskaplike kompetisie in 'n stryd voer. Terwyl een werknemer tydens die konfrontasie die identifikasie van Charles Stiles verlaat, word die ander twee werkers afgedank en die ander een het sy baas oorreed om hom te spaar terwyl hy om verskoning vra dat hy nie die aksie vroeër onderneem het nie. Die verteller het onthul dat die drie voormalige werknemers van albei vragmotors elders werk gekry het. Die oorblywende werknemer het sy baas reggemaak.
5 "Probleme met handelsmerke"  27 Augustus 2014 (2014-08-27) YM0705H TBA
Nadat hy 'n regsgeding oor die regte op sy handtekeningitem-die Torpasta-afgeweer het, is Damien, eienaar van Devine Pastabilities in San Diego, bang dat iemand in sy onderneming sy skepping wil steel, en sien dat die voorraadverskille met sy ontbrekende handtekeningstawe en brood in ag neem . Charles and the Mystery Diners wys vir Damien dat sy bestuurder Seth sy handtekeningresep gesteel het en probeer het om Torpasta knockoff "Torpatty" as sy eie en afpersende sjef Alfredo te verkoop om hom te help met hierdie plan. Tydens die konfrontasie word Alfredo gespaar as hy van Seth se bedrogspul bewus gemaak word en na sy werk terugkeer. Damien ontslaan Seth vir sy dade. Die verteller onthul dat Seth na 'n ander werk oorgegaan het. Alfredo is bevorder tot kombuisbestuurder. Damien ontbreek nie meer voorraaditems nie.
6 "Klante se kommer"  3 September 2014 (2014-09-03) YM0706H TBA
Larry, eienaar van 730 South in Denver, voel dat sommige van sy kliënte te geregtig geword het. The Mystery Diners ontdek dat die kliënte hulle nie verkeerd gedra het nie en eintlik goed was om op verskillende plekke in die restaurant te sit. Hulle vind wel dat Larry se kelnerin Katrina probeer om die kelner Andy te manipuleer om haar te help om 'n sak hashbrowns teen Larry se reëls te bêre en met die gasvrou Mimi te veg omdat sy geweier het om haar te help deur 'n gereserveerde bord van 'n tafel te verwyder om 'n nuwe kliënt te sit. In die konfrontasie beweer Katrina dat die kliënte ontsteld was toe hul gewone tafels geneem is. Larry wys daarop dat hulle goed op 'n nuwe plek gesit het. Charles noem dat die kliënte kwaad is vir Katrina omdat sy 'n stryd met Mimi gekies het om haar werk te doen. Larry konfronteer haar vir haar gedrag, maar sy word kwaad en hou op om Larry die moeite te spaar om haar te ontslaan. In haar uitgangsonderhoud sê sy dat sy kliënte spesiaal wil laat voel. Larry prys Andy vir sy goeie werk. Die verteller onthul dat Katrina elders werk. Andy bly 'n modelwerknemer.
7 "Heavy Metal Mess"  10 September 2014 (2014-09-10) YM0707H TBA
Leah en Garrett, eienaars van die Toad Tavern in Littleton, Colorado, dink hul seun Justin en sy bandmaats stel meer belang in hul musikale aspirasies as hul Toad Tavern -werk. The Mystery Diners bevestig dit en vind ook dat die kelnerin Christine voordeel trek uit Justin se onervarenheid en die frustrasie van personeellede wat meen dat hy onbevoeg is om 'n bestuurder te wees deur gratis kos en alkohol aan haar vriende te gee. In die konfrontasie word Christine afgedank vir haar optrede. In haar uitgangsonderhoud voer Christine aan dat sy niks verkeerd gedoen het nie en het gedink Justin moet afgedank word weens sy nalatigheid. Justin vra om verskoning vir sy optrede en word tereggewys en teruggesit na 'n bar-back. Leah en Garrett belowe dat sy orkes op die regte manier op die verhoog sal kom as hy ernstig is oor sy werk. Die verteller onthul dat Christine elders werk. Justin het sy degradering aanvaar en sy ernstiger oor sy werk.
8 "Bose kringloop"  17 September 2014 (2014-09-17) YM0708H TBA
Lou, eienaar van Slice Works in Denver, sien 'n afname in die verkope van fietsaflewering en 'n toename in afleweringsklagtes. The Mystery Diners vind uit dat diensman Chris sy gewone roetine aanvul met 'n fietstoer wat hy nie vir Lou vertel het nie. 'N Ander diensman, Jason, doen sy werk behoorlik, maar sukkel om sy woede teen motoriste te beheer. In die konfrontasie vuur Lou Chris af, wat in sy uittree-onderhoud sê dat hy sy fietstoer werk verkies. Lou berispe Jason vir sy woede en skors hom vir 'n week. Die verteller onthul dat Chris ook uit die fietstoer ontslaan is nadat die baas daar van sy plan in kennis gestel is. Jason het om verskoning gevra en ry nou rustig en veilig op sy fiets.
9 "Geheime kombinasies"  24 September 2014 (2014-09-24) YM0709H TBA
Peter en sy vrou Delinda, eienaars van die Indulge Wine Bar and Bistro in Highlands Ranch, Colorado, is bekommerd oor die koskoste nadat hulle opgemerk het dat daar ongerymdhede in wyn- en kaaskoste is. The Mystery Diners ontdek dat kroegman Jeremy wyn vir kliënte oorstroom en dat die bestuurder Jessica en die kelner Scot meer gefokus is op hul wynproe-geleenthede as hul werk by Indulge. As hulle gekonfronteer word, word beide Jessica en Scot afgedank nadat hulle hul nuutste bybetaling oorhandig het en ondanks die verskoning aan Peter en Delinda. In hul uitgangsonderhoud was geen van hulle berouvol nie, en beweer dat dit ten goede was vir Peter en Delinda se besigheid en Jessica voeg by dat hulle hul waardevolle bron van kaaskennis verloor het deur Scot af te dank. Die verteller het onthul dat Jessica en Scot onsuksesvol was met die opening van hul eie wynbar. Jeremy het om verskoning gevra vir sy optrede en bedien nou net die regte hoeveelheid wyn.
10 "Vintage bedrogspul"  1 Oktober 2014 (2014-10-01) YM0710H TBA
Jimmy, eienaar van Rockabillies in Arvada, Colorado, is bekommerd oor 'n afname in verkope, veral tydens die somer van sy restaurant in die somer, en die toename in klagtes van kliënte oor bier van buite. The Mystery Diners vind dat sy bestuurder, Tsjaad, 'n plan word om vinnig ryk te word wat nie net sy onderneming seermaak nie, maar ook kliënte dwing om 'n inskrywingsgeld te betaal om na ou motors te kyk en voedselverkopers uit te nooi om op die parkeerterrein te werk. Hy het ook die kelnerin Sabrina by sy bedrogspul betrek deur te beweer dat dit tot voordeel van Jimmy was. Hulle vind ook dat 'n ander kelnerin, Rachel, die kroeg afskeur deur bier uit eie voorraad aan kliënte te verkoop. Toe Jimmy die trio konfronteer, vuur hy Chad en Rachel af. In sy uitgangsonderhoud voer Chad aan dat sy optrede ten goede was vir die motorskou en glo dat Jimmy 'n groot fout gemaak het om hom daarvoor te ontslaan. Jimmy berispe Sabrina, skors haar vir 'n week en belowe dat sy hom sal laat weet oor toekomstige verdagte gedrag. Die verteller onthul dat Chad en Rachel ander werk gevind het.
11 "Partner in misdaad"  6 Oktober 2014 (2014-10-06) YM0711H TBA
Ondrea, eienaar van die Black Rose Tavern in Los Angeles, sien verskeie kasregisterfoute en voorraadverskille raak, en wonder wie benut haar vrygewigheid. The Mystery Diners wys haar dat haar sakevennoot Frank haar vrygewigheid as vanselfsprekend aanvaar het deur sy eie swendelary te doen en dat sy hom konfronteer. Frank beweer die kroeg het geld verloor. Charles wys daarop dat Frank die een was agter die teenstrydighede deur ongemagtigde transaksies met broueryondernemings te sluit deur sy misdade te bedek deur die kasregister te gebruik om voorraadopdragte te verwyder, kos te steel wat Ondrea bedoel het vir Salem ('n musikant wat sy mentor is) en onbevoegde te bevorder. musiekgeleenthede onder die dekmantel dat dit vir haar liefdadigheid was. Ondrea ontslaan Frank en sê sy beëindig hul sakevennootskap. In sy uittree -onderhoud voer Frank aan dat hy niks verkeerd gedoen het nie, want dit was 'n goeie daad vir Ondrea se besigheid. Die verteller onthul dat Frank elders werk gekry het. Ondrea se personeel en Salem waardeer steeds haar vrygewigheid.
12 "Cafe Coup"  6 Oktober 2014 (2014-10-06) YM0712H TBA
Anthony en Anna, nuwe eienaars van Cafe Aldente in Studio City, Kalifornië, is bekommerd oor die personeel van die vorige eienaar wat ou polisse toepas. The Mystery Diners wys na hul bestuurder Julia, wat meen dat sy die restaurant nou behoort te hê, is verbitterd omdat sy oorbodig is. Sy manipuleer die personeel om voort te gaan met die voormalige beleid, omkoop ongelisensieerde musikante om in die restaurant te speel, en laat kliënte 'n petisie onderteken om Anthony en Anna te dwing om Café Aldente aan haar te gee. As hulle haar konfronteer, verdedig sy haarself met die oortuiging dat hulle onbevoeg is om die eienaars te wees. Charles wys daarop dat haar selfsugtige gedrag haar die ongeskikte maak en dat Anthony haar afdank. In haar uitgangsonderhoud sê sy dat Anthony en Anna nie lank in die restaurant sal bly nie en dat sy dit eendag sal koop. Die verteller onthul dat Julia in voortdurende pogings om die restaurant te koop nie geslaag het nie en dat sy 'n verbodsbevel ontvang het om nie binne 50 m van die restaurant te kom nie. Die personeel werk steeds vir Anthony en Anna en gebruik nie meer ou polisse nie.
13 "Pappa se meisie"  13 Oktober 2014 (2014-10-13) YM0713H TBA
Joe en Fran, getroude eienaars van Geppino's Sicilian Kitchen in Moorpark, Kalifornië, hoor klagtes van kliënte oor gesteelde items. Joe se verdagte is McCall, 'n kelner wat uitgaan met hul dogter Brianna wat ook daar werk. Maar twyfelagtig sê Fran dat "Mac" baie gewild is onder vroulike beskermhere. The Mystery Diners ontdek dat die ware dief die bejaarde deeltydse busseun Hal is wat ook drink. Mac is onskuldig aan strafregtelike oortreding, maar kameras betrap hoe hy 'n vroulike ete laat soen en instem om saam met Mystery Diner Shelby uit te gaan nadat hy vir Brianna gesê het dat hy moet studeer. Joe konfronteer Mac en Hal met Brianna teenwoordig. Mac beweer dat hy en Brianna nie eksklusief was nie. Hal beweer Mac het hom geraam. Joe ontslaan Hal, en ontslaan dan Mac omdat hy 'n slegte kelner en 'n 'lomp' is, terwyl Brianna met Mac uitmekaar is. Brianna vertel haar ouers dat hulle die regte ding gedoen het. Die verteller onthul dat McCall nie met Brianna versoen kon wees nie. Hal werk nou by 'n supermark.
Seisoen 8 (2014–15) Redigeer
1 "Werknemerafslag"  13 Oktober 2014 (2014-10-13) YM0802H TBA
Die eienaar van 55 Degree Wine and Link-n-Hops in Los Angeles meen dat afwykings in sy wynwinkel en restaurant op een of ander manier verband hou. Link-n-Hops se kroegman gebruik sy afslag op werknemers om bier by die kassier te koop by 55 Degree Wine wat ook in die restaurant verkoop word. Die kroegman sou die volle prys van Link-n-Hops-kliënte hef, die verkoop onderbreek, die verskil in die sak bring, en later die geld met die kassier verdeel. Tydens die konfrontasie word albei werknemers deur die eienaar afgedank. Die verteller onthul dat die voormalige kroegman van Link-n-Hops en die kassier van 55 Degree Wine elders werk gekry het. Die eienaar verkoop nie meer dieselfde drank by albei winkels nie.
2 "Stropery wins"  20 Oktober 2014 (2014-10-20) YM0803H TBA
Die eienaar van Cookin 'with Lenny Smokehouse in Chatsworth, Kalifornië, vrees dat iemand in sy personeel restaurantbenodigdhede gebruik om 'n mededingende spysenieringsonderneming, The Delicious Dish Catering Company, te bedryf. Charles bring sy konsultant Brooke Williamson, wat berig dat die kelnerin Grace tydens die ondersoek min verdraagsaamheid teenoor die kliënte getoon het, wat ook aan die lig gebring het dat bestuurder J en Carlos, een van die kokke, agter die spysenieringsprojek was wat die resepte van die restaurant gebruik het. J en Carlos beweer hulle probeer die restaurant help, maar die baas het hulle afgedank. In hul uitgangsonderhoude het J en Carlos gesê dat hulle hoop Charles Stiles is trots op homself omdat hy twee onskuldige werknemers afgedank het. Die verteller het onthul dat J en Carlos nie daarin kon slaag om hul eie spysenieringsonderneming te begin nie. Grace is ook beëindig en het sedertdien om verskoning gevra vir haar gedrag.
3 "Ontbrekende gedenkwaardighede"  20 Oktober 2014 (2014-10-20) YM0804H TBA
Toe die eienaars van Fenders Moto Cafe and Brew Pub in Portland, Oregon, agterkom dat sommige van hul waardevolle motorfiets -gedenkwaardighede weggeraak het, ontdek die Mystery Diners dat die bestuurder en kelner waardevolle motorfietsmemorabiliteite verkoop en klante bedrieg het net om geld te verdien hulself. As hulle gekonfronteer word, is die eienaars van voorneme om die owerhede in kennis te stel as die mans nie met hul bedrogspul skoonkom nie. Die bestuurder en kelner bely uiteindelik hul plan en word afgedank. Die verteller onthul dat die voormalige bestuurder en kelner oorgegaan het na nuwe werk. Al die gedenkwaardighede is teruggevind.
4 "Robbed Kabobs"  27 Oktober 2014 (2014-10-27) YM0805H TBA
Ghaith en Tiffany, eienaars van Dar Salaam in Portland, Oregon, sien 'n afwyking in voorraad en vermoed 'n Irakse koswa wat naby die restaurant werk. Hulle het reg gehad: hul bestuurder Aleck en die prepokok Aníbal voorsien die kos van die kar, insluitend 'n eksklusiewe Dar Salaam-gereg genaamd "mashi". 'N Ander voorkok, genaamd Hector, word betrap dat hy uie steel vir eie gebruik. Hy vertrek in die middel van die angel, maar Charles en die eienaars konfronteer Aníbal en Aleck, wat afgedank word. Die verteller onthul dat Aleck en Aníbal elders werk gevind het. Hector is ook beëindig en het betaal vir die gesteelde uie.
5 "Agter die agt bal"  3 November 2014 (2014-11-03) YM0806H TBA
Die eienaar van Uptown Billiards in Portland, Oregon, vra Mystery Diners om die kenner op sosiale media wat hy aangestel het, te ondersoek wanneer hy vermoed dat hy nie sy werk doen nie. The Mystery Diners vind uit dat die kenner op sosiale media sy vriende gratis laat speel het met koepons wat vir betalende kliënte bedoel was en dat die kroegman besig was met klante. Die kroegman word afgedank en die eienaar beëindig die kontrak wat hy met die kenner op sosiale media gehad het. Die verteller onthul dat die voormalige kroegman elders werk gevind het (in werklikheid as 'n Roulette -handelaar vir korporatiewe geleenthede by Uptown Billiards). Die kenner op sosiale media handhaaf steeds sy onskuld.
6 "Thanksgiving Thievery"  10 November 2014 (2014-11-10) YM0801H TBA
Die eienaar van Tavern on Main in El Segundo, Kalifornië, dink iemand in sy personeel steel skenkings wat bedoel is vir 'n voedselrit. Hy was tereg bekommerd: sy busse het 'n blikkie perskes geneem om tydens sy pouse te eet, en sy kelnerin steel en neem geskenkte items soos wyn en kolwyntjies huis toe omdat sy dink dat haweloses nie die items nodig het nie, en die bestuurder het nie Ek het nie aandag daaraan gegee nie en het groter afslag gegee as wat voorgeskryf is. As die kelnerin en bestuurder gekonfronteer word, word die kelnerin afgedank en die bestuurder word berispe. In haar uitgangsonderhoud beweer die voormalige kelnerin dat sy niks verkeerd gedoen het nie en dink dat die rit bedoel was om haar sleg te laat lyk. Die verteller onthul dat die voormalige kelnerin ander werk gevind het. Die busboy het al die perskes wat hy gesteel het, teruggegee. Die bestuurder gee nou aandag aan die restaurant.
7 Katastrofe van die koswa  17 November 2014 (2014-11-17) YM0807H TBA
Rod en Linda, eienaars van à La Carts Food Pavilion in Portland, Oregon, hoor klagtes oor die nuwe bestuurder op die perseel en die Mystery Diners ontdek dat die bestuurder 'n skoonmaakfooi van $ 10 vra, 'n gratis kapsel uit die salonkar kry, en opdrag aan die onderhoudsman om voorrade uit 'n koswa te steel om haar eie burgerstaander te bestuur. Tydens die konfrontasie word die bestuurder en onderhoudsman afgedank. Die verteller onthul dat die voormalige bestuurder en onderhoudsman elders werk gekry het.
8 "Plaaslike bekendes"  24 November 2014 (2014-11-24) YM0808H TBA
Die eienaars van Amalfi se restaurant in Portland, Oregon, hoor klagtes dat personeellede te ver gaan met die digitale kortbroek wat hulle produseer om die restaurant te bevorder. The Mystery Diners verneem dat twee kelners wat in die kortbroek gegooi is, nuwe werknemers na agter neem om na hul video's te kyk. Erger nog, die bestuurder voer hul ego in deur hulle in die middel van die skof te laat om voorraad te kry om 'n ongemagtigde musiekvideo te maak. In die konfrontasie word die bestuurder afgedank en die kelners word op proeftydperk van drie maande opgelê. Die verteller het onthul dat die voormalige bestuurder steeds die bemarkingsveldtog bekamp. Die kelners presteer steeds in die digitale kortbroek nadat hulle hul taakverantwoordelikhede voltooi het.
9 "Memorabilia Mayhem"  1 Desember 2014 (2014-12-01) YM0809H TBA
Die eienaar van Rock Island Cafe in Honolulu merk 'n afname in sy restaurant se memorabilia -verkope. The Mystery Diners vind dat sy bestuurder en een van sy kelnerinne hul eie plan word om vinnig ryk te word deur items van die huis af te bring en kliënte te bedrieg om dit te koop. Tydens die konfrontasie vuur die eienaar albei af. Die bestuurder verklaar in haar uitgangsonderhoud dat die memorabilia nie geverifieer kan word nie. Die verteller onthul dat die bestuurder en die kelnerin ander werk gevind het. Die oorblywende kelnerin oefen hard om 'n bestuurder te word.
10 "Deep Sea Delivery"  8 Desember 2014 (2014-12-08) YM0810H TBA
Die eienaar van Cha Cha Cha Salsaria in Honolulu wil hê Charles moet gerugte van 'n ongemagtigde bootafleweringsdiens ondersoek. The Mystery Diners ontdek dat die bestuurder en 'n kok agter dit is en dat 'n kelnerin onwettig kos weggegee het. By die konfrontasie skiet die eienaar die kelnerin af. maar word aangevoer deur die pleidooi van die bestuurder om bootaflewering na ander gebiede te reël, en laat die afleweringsdiens toe, maar wonder of sy spyt sal wees. Die verteller onthul dat die voormalige kelnerin elders werk gekry het en die eienaar vir die gesteelde kos betaal het. Die bestuurder en die kok het herstel terwyl hul bootleweringsdiens op proef was en die eienaar nie spyt was nie.
11 "Hawaiian Club Crashers"  15 Desember 2014 (2014-12-15) TBA TBA
Die hoofbestuurder van die Hawaii Yacht Club in Honolulu reageer op klagtes oor nie-lede by aandete wat slegs vir lede bestaan, wat daartoe gelei het dat sommige lede hul lidmaatskap kanselleer. The Mystery Diners wys haar dat twee van haar kelners, Tony en Jordan, hul vriende ingesluit het vir lede wat slegs lede was, kos en drank wat vir gaste bedoel was, gesteel het en klere gesteel het uit die geskenkwinkel van die klub. Tydens die konfrontasie word Tony en Jordan afgedank. In hul uitgangsonderhoud is hulle berouvol. Die verteller onthul dat Tony en Jordan nuwe werk gevind het. Die ander bediener en die deurvrou is geprys vir hul lojaliteit en word opgelei om assistentbestuurders te word.
12 "Fyre on the Beach"  29 Desember 2014 (2014-12-29) TBA TBA
Die eienaar van Shore Fyre Grill in Honolulu sien afwykings in verkope en kontak Charles om nie net sy winkel nie, maar ook die branderwinkel langsaan te ondersoek. Die Diners wys op groot probleme met sy manlike kassier wat gereeld met die kassier langs die deur omgaan deur voedsel te verkoop vir verhuring van branderplankryers en dikwels die werk verlaat om te gaan branderplankry, en 'n vroulike kassier gaan bedwelm werk toe en kry 'n werknemer in die winkel vir haar terwyl sy dut. By die konfrontasie word albei kassiere afgedank. In haar uitgangsonderhoud voer die kassier aan dat sy niks verkeerd gedoen het nie en het steeds 'n babelas. Charles raai die eienaar aan om 'n woord te spreek met die bestuurder van die surfwinkel oor wat gebeur het. Die verteller onthul dat die voormalige kassiere elders werk gekry het. Die surfwinkel-werker is deur sy bestuurder berispe en fokus nou net op sy werk.
13 "Slegte krediet"  7 Januarie 2015 (2015-01-07) TBA TBA
As Chai, eienaar van Honolulu's Chef Chai, verskeie kaartjie -leemtes opmerk, ontdek die Diners dat sy bestuurder haar vriendin van die kelner gedwing het om rekeninge vir eie rekening te vernietig en vir ander bedieners te vertel dat die kassastelsel kliënte moet dwing om te betaal kontant sodat sy die geld vir haarself kan hou. By die konfrontasie sê die bediener dat sy die bestuurder laat tjeks onder haar kode laat vaar het, wat die bestuurder ontken het. Hulle word albei ontslaan en Chai beveel hulle om die restaurant te verlaat voordat hy die polisie bel. In haar uitgangsonderhoud sê die voormalige kelnerin dat sy in die eerste plek nooit haar vriendin moes vertrou het nie. Die verteller onthul dat die voormalige bestuurder en kelnerin hul vriendskap beëindig het. Chai het 'n nuwe bestuurder aangestel. Kanslose kaartjies was nie meer 'n probleem nie.
Seisoen 9 (2015) Wysig
Die eienaar van 'n restaurant in Culver City, Kalifornië, skakel Charles om 'n omgekeerde steek te doen op die mishandelde mede-eienaar, haar eksman. Tydens die konfrontasie sê die eksman vir Charles om weg te bly van sy onderneming en stap uit. Die verteller onthul dat die restaurant gesluit het sodat werknemers elders werk kon kry. Die eienaar het haar vennootskap met haar eksman beëindig en beplan om op 'n stadium 'n ander restaurant te open.
Sonny en Sage, eienaars van Hot Red Bus in Alhambra, Kalifornië, kontak Charles nadat hulle gerugte gehoor het dat hul restaurant oop is op die een dag dat dit gesluit moet word. The Mystery Diners berig dat Sonny se broer Pip, wat hy onlangs afgedank het omdat hy nutteloos was, 'n geïmproviseerde Indiese restaurant bestuur met die bestuurder en hoofkok van Hot Red Bus, wat ingevoerde weergawes van die komende spesiale sous van die restaurant behels, soos bevestig deur Charles se private ondersoeker Patrick . Tydens die konfrontasie het Sonny en Sage die bestuurder en hoofkok afgedank nadat hulle beweer het dat hulle probeer het om die eerste spesiale sous in Amerika van hulle te verkoop. In hul uittree -onderhoud beweer die voormalige werkers dat hulle afgedank is weens 'n familievete. Sonny sê vir Pip om nooit weer terug te keer na die restaurant nie, maar Pip sê dat Sonny die spesiale sous saambring, net soos hy teruggaan Engeland toe om te sê dat hy 'n braaisous uitgevind het. Die verteller het onthul dat die voormalige bestuurder en hoofkok nie hul eie restaurant kon begin nie. Pip se ouers het hom uitgeskel en hy het Sonny om verskoning gevra vir sy optrede. Sonny en Sage berei voor om 'n pop-up restaurant met hul spesiale sous te open.
Die eienaar van Fillmore en Western Railway in Fillmore, Kalifornië, is bekommerd oor die gebrek aan voorraad en gerugte van ongemagtigde passasiers tydens die aandete in die trein. Terwyl hy die kajuit gebruik as die beheerkamer met 'n toesmeer van die eienaar dat dit onderhou word, maak Charles gebruik van 'n hommeltuig wat op afstand bestuur word en plant hy sy privaat ondersoeker J.R. as 'n passasier. The Mystery Diners wys hom dat hy die reg het om bekommerd te wees danksy 'n onbevoegde kondukteur, 'n vroulike treinbestuurder wat haar vriende in die trein ingesluip het verby die onbevoegde kondukteur, en sy sjef wat in die geheim sy vleis gesteel het om sy broer te help red sy nabygeleë restaurant van negatief. Tydens die konfrontasie word die treinbestuurder en die sjef afgedank en word aangesê om uit sy trein te klim en saam met hul vriende na die stasie terug te stap. Die verteller onthul dat die voormalige treinbestuurder van Fillmore weggetrek het. Die voormalige sjef en sy broer het om verskoning gevra vir hul optrede waar herstelwerk aan die gang is. Die kondukteur is ook beëindig en vervang met 'n meer bekwame een.
Mystery Diners tel die tien grootste oomblikke van die reeks af om diefstal van werknemers op te spoor wat gesteelde kos, alkohol, voorrade en geld insluit:
Op nommer 10 is "Die kantelpunt."
Op #9 is "Thanksgiving Thievery."
Op nommer 8 is 'Broederskapsteuring'.
Op nommer 7 is "Secret Sauce."
Op nommer 6 is 'Heavy Lifting'.
Op nommer 5 staan ​​'Gaan na die honde'.
Op nommer 4 staan ​​'Sleeping on the Job'.
Op nommer 3 is "Boss Hog."
Op nommer 2 is "My Brother's Keeper."
Op nommer 1 is "Vang van die dag".
Mystery Diners tel die top 10 gekste skemas op van video's van die bestuur van ongemagtigde ondernemings tot die insameling van geld vir valse liefdadigheidsorganisasies, mense wat hulself as beroemdes voordoen, beserings opdoen en selfs valse werknemers skep.
Op nommer 10 is 'Catering on the Side'.
Op nommer 9 is 'Night Shift'.
Op nommer 8 is "Fyre on the Beach."
Op nommer 7 is 'Bose kringloop'.
Op nommer 6 staan ​​'Getting a Leg Up'.
Op nommer 5 is "Geld aan die kant."
Op nommer 4 is "Food Truck Fiasco."
Op nommer 3 staan ​​'What a Drag.'
Op nommer 2 staan ​​"Waar is die beesvleis?"
Op nommer 1 staan ​​"Cooking the Books."
Seisoen 10 (2015) Wysig
'N Voormalige kliënt van Mystery Diners, Jamie Alba van Sisley Italian Kitchen van "Cooking the Books", kontak Charles om te help bepaal of hy moet belê in 'n mislukte restaurant in Torrance, Kalifornië, genaamd Industry Sports Bar & amp Grill. Die eienaar van die restaurant, James Mercado, sien niks verkeerd nie, totdat hy ontdek dat sy restaurant vol kakkerlakke en dooie muise is, sy personeel gekookte bevrore kos by kruidenierswinkels koop, niemand kyk na die vervaldatums van hul voedselvoorrade nie en die skottelgoedwasser werk as die kok omdat die vorige een net opgehou het. Jamie het genoeg gesien. Hy sê dat James se restaurant te veel probleme ondervind. Nadat hy al die probleme gesien het, belowe James aan Charles dat hy dit sal oplos, soos Charles voorstel dat hy 'n banklening kry en hy stem in. Die verteller het onthul dat Jamie en James sedert die opname van hierdie steek hul eie gang gegaan het. James se leningaansoek is van die hand gewys en die restaurant is noodgedwonge vir altyd gesluit, sodat die meeste van sy personeellede elders werk gekry het. James het belowe om in die komende jaar aan te hou om sy probleme op te los en sy restaurant weer oop te maak.
The Mystery Diners tel die top 10 gunsteling gesinsfeeste af van oneerlike broers en susters, diefende eggenote en disfunksionele gesinne wat op band vasgelê is.
Op nommer 10 is "Bringing the Haus."
Op #9 is "Grumpy Tom."
Op nommer 8 is "Mexicali Blues."
Op nommer 7 is "Red Hot Mess."
Op nommer 6 staan ​​'Veiligheidskwessies'.
Op nommer 5 is "Heavy Metal Mess."
Op nommer 4 is "Managing Disaster."
Op nommer 3 is 'Crazy Hearts'.
By nommer 2 is "Hamburger Inbreker."
Op nommer 1 is 'Alles in die gesin'.
Seisoen 11 (2015–2016) Redigeer
The Mystery Diners tel die Top 10 gunsteling liefdesverwante swendelary af wat harte gebreek het sowel as liefdeswaan:
Op nommer 10 is 'Promosiesabotasie'.
Op #9 is "Daddy's Girl."
Op nommer 8 is "Love Hurts."
Op nommer 7 is "Dinner Drama."
Op nommer 6 is "Life's Not a Beach."
Op nommer 5 is "Private Chef Sting."
Op nommer 4 is "Comic Book Caper."
Op nommer 3 is "Kreef buit".
Op nommer 2 is 'Singles Night'.
Op nommer 1 is 'Crazy Hearts'.
The Mystery Diners tel die top 10 grootste kinkels wat Charles Stiles verras het en die verskillende eienaars wat sy hulp gevra het:
Ek maak hierdie resep sedert dit die eerste keer in die tydskrif Cooking Light verskyn het, so dit is jare! Dit is 'n uitstekende trooskos vir kouer weer, en baie vullend! Ek het probeer om na my natriuminname te kyk, volgens die dokter se voorskrifte, so ek gebruik nou ingemaakte tamaties en tamatiepasta sonder sout. Met al die kaas in die resep, smaak dit nog steeds baie sout. Dit is beslis nie 'n super-vinnige aand in die aand nie, maar dit verhit goed, so ek maak dit gewoonlik die naweek en geniet die hele week oorblyfsels. Ek het dit selfs gevries en verhit sonder om die tekstuur te veel te benadeel. U kan ekstra groente en speserye by die sous voeg, volgens u voorkeure. Die resep is ook uitstekend soos geskryf.
Ek was aangenaam verras oor hoe goed dit was! Ek het gewone soet Italiaanse wors gebruik en 'n blikkie V-8 sap bygevoeg, aangesien verskeie mense gesê het dat dit droog is. Ek het dit ongeveer 25 minute lank in 'n 11 x 13 glasbak gebak. Dit het perfek uitgekom! Ek sal dit beslis weer maak - volgende keer kan ek sampioene byvoeg.
Hou van hierdie eenvoudige resep en het 'n paar aanpassings daaraan aangebring. In plaas daarvan om met wors te kook, het ek eerder gemaalde varkvleis gebruik. Voeg swartpeper, paprika, cajun, asiatiese gemaalde chili -vlokkies en sout by om die vleis te geur. Vir die sous gebruik ek 'n blikkie gekapte tamaties met sous en meng 'n halwe koppie songedroogde tamaties. Het dit perfek gebak met behulp van penne. oorblyfsels is ook baie goed, en die gevoel dat die gemengde sous meer smaak in die pasta kry
Ons hou hiervan by ons huis. Ek voeg ekstra knoffel by en gebruik tamaties gekruid met basiliekruid en oregano. As ek 'n groot Sondagsete bedien, voeg ek 'n Cesar -slaai en knoffelbrood by.
Kan nie wag om te eet nie. Kook dit nou.
Dit was baie goed. Aangesien dit net ons twee is, sny ek die resep in twee. Alhoewel die smaak baie lekker was, dink ek dat dit 'n bietjie meer sous na ons smaak kon gebruik het. Ek sal dit beslis weer maak!
'N Bietjie vaal. As ek weer maak, moet ek iets by die resep voeg, miskien gedroogde tamaties om 'n bietjie geur te gee.
Ek maak selde dieselfde resep twee keer. Hierdie resep is egter so maklik om te maak en lekker dat ek dit al dosyne kere gemaak het. Dit is 'n eenvoudige aandete wat baie bedien en die oorskiet is heerlik.
Baie goed! Ek het sagte Italiaanse wors gebruik. Vir ander resensies het ek 'n paar groen soetrissie by die ui gevoeg. Ek het die tamatiepasta tot die helfte van die klein blikkie vergroot en twee derdes van 'n sak van 12 gram volkoringpenne gebruik. Dit was genoeg om 'n 9 x 13 -pan vol te maak. Ek dink dit sou te droog gewees het as ek die hoeveelheid pasta in die resep gebruik. My man en neef het gesê dit was wonderlik. Bedien met groot slaai en knoffelbrood.
Dit is 'n weeklikse stapelvoedsel in my huis. Die enigste veranderinge wat ek gemaak het, is om die knoffel te verdubbel en ek gebruik volkoringrigatoni.
Benicia -man skuldig bevind aan alle aanklagte van marteling van Martinez -tiener
MARTINEZ — Na minder as drie uur se beraadslaging het 'n jurie in die kontra van Costa County Donderdag 'n man van Benicia skuldig bevind aan moord in die eerste graad in die dood van die 18-jarige inwoner, Eric Bean, in 2009.
Die jurie het Timothy "Timmy " Delosreyes III ook skuldig bevind aan marteling, huisbraak en groot diefstal van vuurwapens. Delosreyes sal na verwagting 19 Oktober tot 25 jaar lewenslange gevangenisstraf opgelê word. Sy prokureur het aangevoer vir 'n vrywillige doodsvonnis.
'N Verbyganger ontdek Bean 's se erg geslaan liggaam aan die kant van die landelike McEwenweg in Martinez, wat nie ingelyf is nie, op 21 Desember 2009. Hy is die vorige dag in 'n Benicia-huis deur Delosreyes, sy pa en 'n egpaar vermoor omdat die groep , vol metamfetamien, was bang dat Bean hulle by die diefstal van sy pa se gewere sou betrek, het adjunk -distriksprokureur Jason Peck gesê.
Bean is gevange gehou, ure in 'n slaapkamer vasgekeer en ure lank geslaan voordat hy dood is aan 'n stompe kop -trauma en verwurging, het Peck gesê. Daar was getuienis dat Delosreyes, 'n jeugvriend van die slagoffer, 'n mes in Bean se mond gesteek het en daarop getrap het. Op 'n stadium tydens die lange beproewing van Bean, het sy martelaars 'n blaaskans geneem om toebroodjies te eet.
Die verweerder se pa, die 38-jarige Timothy Delosreyes Jr., het tydens sy verhoor getuig teen sy seun in ruil vir die belofte van 'n 16-jaar gevangenisstraf. Juriste het in Maart die 35-jarige Robert Gardner, wie se huis die moord was, skuldig bevind aan eersteklas moord, marteling en groot diefstal. Gardner dien 'n lewenslange gevangenisstraf van 29 jaar uit.
'N Ander medeverweerder, die vrou van Gardner, Melody Rives (32), getuig teen al die manlike beskuldigdes in die hoop dat die kantoor van die distriksprokureur haar moordklag sal verwerp en haar kan laat pleit dat sy 'n bykomstigheid is.