Tien jaar later is die voering vol gate, die leiwater stelsel nie langer bestendig nie en toe ons sit met 'n dam wat nie langer gebruik word nie. Die tuin rondom die dam is reeds gevestig en toe die plastiek eers uit is besef ons hoe mooi die kleigat eintlik is. So asof mens van bo af in een van Paul Potter se rou kleipotte inkyk. Dit sal jammer wees om dit sommer toe te gooi. Wat van 'n versinkte tuin, 'n braaiplek of 'n sandput? Almal gee raad, maar die gat wag geduldig.
'n Jaar later toe die onkruid al skouerhoog groei soek ons steeds raad. Tot vriend Niël eendag uit die bloute opdaag in sy woonwa. Niël Jonker; broodbroer en bouer van my broodoond, skepper van bronsbeelde en skilderye. Net soos jare gelede kom hy op McGregor soek na koerasie en inspirasie. Hy gee die dam net een kyk en soek na potlood en papier om sy plan te skets. En so word die damfiteater gebore.