Hoe om president te word - Nuttige wenke - 2021
Hoe word ek president? 10 wenke vir 'n beginner politikus
Hoe om president te word
Die komediant en voormalige KVN-deelnemer Zelensky kan moontlik president van die Oekraïne word
Hoe en waar eet die presidente
Om president te word is nog steeds 'n baie regte onderneming vir 'n persoon wat van nature 'n leier is, 'n goeie opvoeding, intelligensie, erudisie en kennis op baie gebiede het. En selfs so 'n ernstige persoon sal 'n groot hoeveelheid moeite moet doen om sy droom te verwesenlik.
Wie kan die presidentskap eis
Dit sou korrek wees om hierdie vraag op 'n effens ander manier te formuleer - onder watter voorwaardes kan ek aansoek doen om die presidentskap? Daar is verskeie van hulle. Eerstens om 'n sekere ouderdom te bereik. Volgens die Russiese grondwet word dit 35 jaar lank bepaal. En dit is waar - as 'n persoon jonger is, dan nog nie die regte lewens- en bestuurservaring het nie, as hy veel ouer is, kan hy sy beste menslike eienskappe verloor in die strewe na die spook van krag, wat dodelik moeg is vir hierdie wedloop.
Tweedens, om ooreen te stem met die kwalifikasie van vereffenheid, d.w.s. 'n burger van 'n gegewe staat wees en 'n sekere aantal jare op sy grondgebied woon (in die geval van die Russiese Federasie - 10).
Derdens, om op 'n sekere skaal gewild te wees, om politieke gewig te hê en u kanse in die presidensiële wedloop regtig te bereken. Dit is prakties onmoontlik om dit te doen sonder die steun van invloedryke finansiële en politieke kringe, kragtige advertensies in die media, die verwerking van massa-bewussyn en die skepping van 'n positiewe openbare mening.
Vierdens, om 'n hoër onderwys te hê - verkieslik wettig of ekonomies. Dit word nie eers bespreek nie - die gebod en die gees van die tyd.
Laastens, besit 'n kragtige aangebore en selfontwikkelde charisma. Wat bevat hierdie konsep? Dit is geensins die vrymoedigheid van God hoe hierdie begrip letterlik vertaal word en hoe dit in die afgelope eeue waargeneem is nie. Intuïsie, organisatoriese vaardighede, oratorium, wilskrag, sin vir humor, die vermoë om kiesers en net die skare te behaag. 'N Potensiële president is 'n uitstekende beeldmaker vir homself.
Elke Russiese burger wat aan hierdie vereistes voldoen, kan vir die eerste staatspos beklee - die pos van president van Rusland. Om dit te kan doen, moet u betyds aansoek doen by die Sentrale Verkiesingskommissie. As die organisasie die kandidaat se kandidaatskap goedkeur, is dit tyd om met die verkiesingsveldtog te begin, sowel as om sy program op die internet te publiseer binne die tydperk wat deur die Sentrale Verkiesingskommissie bepaal is, en hierdie inligting aan die CEC beskikbaar te stel.
Wil u meer uit die lewe hê?
Teken in en kry meer interessante artikels saam met geskenke en bonusse.
Meer as 2000 mense het reeds ingeskryf vir die beste inhoud van die week
Groot, kyk nou na jou e-pos en bevestig jou intekening.
O, iets het verkeerd gegaan, probeer weer :(
O, iets het verkeerd gegaan, probeer weer 🙁
1. Sorg dat u ouer as 35 jaar is en dat u op die grondgebied van die voormalige USSR gebore is. Dit sal jammer wees as u om hierdie rede nie as presidentskandidaat geregistreer is nie.
Ja, en 'n ekstra rede om ouers in ons besige ouderdom te bel, sal dit wees, want ons vind dikwels nie die tyd hiervoor nie.
Dit is dus in die politiek dat jong en warm nie vertrou word op die regering van die land en die kernkoffer nie. Soos die statistieke van die afgelope 16 jaar toon, is daar nog groter kanse om president te word as u in Leningrad gebore is en aan die Leningrad State University (St. Petersburg State University) studeer.
2. 'N Bietjie meer burokrasie: om die afgelope tien jaar president te word, moet u beslis binne ons uitgestrekte vaderland woon. En moenie die land meer as 180 dae per jaar verlaat nie.
Natuurlik is dit verbode om 'n tweede burgerskap te hê (hoewel een bekende politikus in die Oekraïne daarin geslaag het om 'n skuiwergat in hierdie detail te vind). Op die vraag van die joernalis oor die oortreding van die wet het die vinnige politikus geantwoord: 'En die Grondwet sê dat dubbele burgerskap verbode is. En die drieling is nie verbode nie. '
3. Vergeet die president se loopbaan as u op plekke wat nie so ver geleë is nie, was. Dit is jammer, want u kan deur 'n belangrike deel van die kiesers ondersteun word.
Alhoewel, soos in enige reëls, is daar enkele uitsonderings: Nelson Mandela het op dieselfde tydstip daarin geslaag om hierdie kant van die kwessie reg te kry toe hy president wou word. Hy is tot 27 jaar gevangenisstraf gevonnis vir talle sabotasies en die stryd teen die bestaande apartheidsregime.
Dit het hom egter nie verhinder om die presidentsverkiesing in Suid-Afrika in 1994 te wen nie. Maar dit het op 'n ander tyd gebeur, en die artikel was nie krimineel nie.
4. Om ooglopende redes, moet u 'n sertifikaat van geestesgesondheid hê om president te word, omdat die posisie senuagtig is.
Alhoewel sommige politici te emosioneel is om selfs in die gesig te staar: byvoorbeeld, gebruik die berugte leier van die "LDPR" Vladimir Zhirinovsky suksesvol 'n eksentrieke gedragsmodel.
4. Dit is tyd om na aksie oor te gaan: om president te word, moet u ten minste 500 mense op een plek byeenbring wat u sal ondersteun. Die eerste keer dat dit egter nie werk nie.
In 2011 is daar byvoorbeeld 'n vergadering van ondersteuners van Eduard Limonov se benoeming tot die presidentskap verbreek: 'n aankondiging is gekanselleer by die deur van die hotel waar die vergadering om tegniese redes beplan sou word.
5. U moet die verkiesingsveldtog wat u voorberei het om president te word noukeurig bestudeer en voorberei. Dit moet alle beplande aktiwiteite, aksies en soms selfs die voorbereiding van frases duidelik uitspel.
Die veranderinge wat u aanbring as u die verkiesing wen, moet ook sonder versuim aangedui word. Dit sal kiesers help om 'n beter beeld van u as presidentskandidaat te kry.
6. Natuurlik moet die feit van die vergadering, sowel as die aantal deelnemers, amptelik deur die verteenwoordigers van die CEC geregistreer word.
Daar moet vooraf gewaarsku word, hulle sal op die lokaal teenwoordig wees, die nodige berekeninge uitvoer en dokumenteer. Daarsonder sal 'n president word en selfs net die laaste deel van die verkiesing binnedring, nie werk nie.
7. Oor die algemeen kos die veldtog geld, maar die deposito is beperk tot 400 miljoen roebels. U kan 10% van u eie spaargeld voorsien, maar die oorblywende 90% moet deur u kiesers ingesamel word.
Dit is opmerklik dat die gebruik van staatsgeld onaanvaarbaar is. werknemers en buitelandse burgers tydens president.
8. Dit is tyd om handtekeninge te begin insamel om aansoek te doen vir die presidentskap. Die minimum aantal ondersteuners op hierdie stadium is 2 miljoen. Die maksimum aantal verteenwoordigers van een vak van die Russiese Federasie is 50 duisend.
Benewens die handtekeninge self, is persoonlike inligting oor die persoon ook nodig om vervalsings te vermy.
Soms is dit nie so maklik om die regte bedrag te kry nie: verlede jaar in die presidentsverkiesing in Belo-Rusland, voordat u die finale deel van die veldtog bereik het,
twee kandidate het die wedloop verlaat (Margolin en Kalyakin), aangesien die nodige syfers (100 duisend vir die kandidaat) buite hul mag was.
Natuurlik is dit die beste om alles met 'n marge te doen en nie op 'n minimum vlak te stop nie.
9. As die insameling van die nodige gegewens op die vorige stadium suksesvol was, moet die dokumente daarop aan die CEC voorsien word.
Hy sal die egtheid van die gegewens verifieer en besluit oor die toelating van die kandidaat tot die finale deel van die verkiesingsveldtog. Dit is hier waar die voorraad handig te pas kom: wat handtekeninge betref, ontstaan ​​tradisioneel vrae. Daarsonder sal ook nie president word nie.
10. Al die volgende is nie meer 'n verpligte deel nie, maar dit word aanbeveel dat u dit doen as u op soek is na sukses: belê in persoonlike persoonlike werknemers wat u sal help om president te word.
Spraakskrywer, beeldmaker, in sommige gevalle selfs 'n spraakterapeut. Professionals sal u kandidatuur mooier maak. Soms het hulle 'n groter persentasie van die stemme as die res van die veldtog in die geheel.
11. Al wat oorbly is om te wag. U kry soveel stemme as wat u verdien en hoeveel u verdien het. Sterkte!
Oor die Grondwet
Iemand wat vir homself 'n presidensiële pos beklee het, moet eerstens die grondwet van sy staat bestudeer. Dit is in die Grondwet dat die prosedure vir die verkiesing van die staatshoof en die basiese vereistes wat aan die aansoeker vir die pos gestel word, voorgeskryf word. Dus moet 'n hoërskoolleerling wat oorweeg hoe hy president van Rusland word, ten minste 'n bietjie wag: mense wat nog nie die ouderdom van 35 het nie, kan aansoek doen om hierdie pos. Niks sal van 'n buitelander, selfs die talentvolste, kom nie: slegs 'n burger wat minstens tien jaar in die land gewoon het, kan president van Rusland wees.
Leer die storie!
Die volgende aanbeveling vir presidentskandidate is om die geskiedenis en persoonlike ervaring van die hoofde van verskillende state te bestudeer. Stembusse is die laaste fase van die presidensiële wedloop, mense kom na die stembusse met 'n gereedgemaakte oplossing. Voordat hulle 'n keuse maak, vergelyk die bevolking kandidate vir die pos en evalueer hulle verkiesingsbeloftes nie soseer as werklike verdienste vir die land en die samelewing nie.
Die welgestelde Virginia-planter D. Washington (eerste Amerikaanse president) is eenparig verkies. Maar natuurlik nie vir 'n goeie oes op sy landgoed nie. D. Washington was 'n briljante politikus, 'n ware patriot van sy land, 'n vegter vir sy onafhanklikheid.
Oor D. Washington
Min mense onthou dit, behalwe vir die Amerikaners self, maar amper tot aan die einde van die XVIII eeu was Amerika nie 'n onafhanklike staat nie, maar was 'n kolonie van Groot-Brittanje. Die Amerikaners het die bitter vrugte van die kolonialisme gepluk: van die onregverdige belasting wat die Engelse kant opgelê het, tot ander (taai) onderdrukking wat deur die moederland herstel is. Vanaf 1775 tot 1783 het die militêre konfrontasie van Amerikaanse rebelle met die Britte vir die onafhanklikheid van hul land voortgeduur. Die Amerikaanse kontinentale leër is gelei deur 'n ervare kolonel D. Washington, wat daarin geslaag het om homself in die Franco-Indiese Oorlog heldhaftig te bewys. Hy het toe skaars gedink hoe hy die president van die VSA sou word - D. Washington het eenvoudig alles gedoen vir die land wat in sy mag was. En die resultaat van hierdie konfrontasie is die onafhanklikheid van die Amerikaanse state, die Grondwet van die land, wat hierdie uitmuntende persoon ook 'n aktiewe rol in die ontwikkeling van, en dan eers sy welverdiende verkiesing as die eerste staatshoof, geneem het.
Dus moet 'n jong man wat oorweeg hoe hy president van die Russiese Federasie word, eers sy begeertes op 'n effens ander manier moet formuleer. Dink byvoorbeeld aan wat hy vir sy land kan doen. In die dae van die USSR was 'n liedjie gewild met die woorde: "Dink aan jou vaderland voor, en dan aan jouself." Aangesien alles Sowjet nou weer in die mode is, sal dit lekker wees om die beste slagspreuke van daardie tyd te leen.
En tog, hoe word hulle presidente? Op verskillende maniere! Ook hier is dit sinvol om na wetgewing te wend. Byvoorbeeld, in die Verenigde State is die presidensiële verkiesingstelsel taamlik kompleks, hoewel dit redelik deursigtig is. Verkiesings is nie direk nie - die staatshoof word verkies in die Kieskollege. Elke staat kies verteenwoordigers (hul getal is vas), dieselfde as hulle vir die president stem, verteenwoordig hulle die wil van hul staat (hoewel hulle anders stem). Die doel van so 'n ingewikkelde proses is nie om die een of ander diktator aan bewind te bring nie. En ek moet erken, die stelsel het tot dusver behoorlik gewerk: in die Verenigde State was daar verskillende presidente, maar daar was geen tiranne onder hulle nie.
Daar is 'n indirekte verkiesingstelsel in ander lande. Is dit goed of sleg? Waarskynlik, in elk geval sal die antwoord anders wees. Die idee is byvoorbeeld uitgespreek dat die president van die Oekraïne ook in die Rada verkies kan word - deur die stemme van mense se adjunkte. Maar hierdie idee is nie ontwikkel nie, aangesien dit ondemokraties gelyk het. As u die kenmerke van die Oekraïense politiek ken, kan u nie hiermee saamstem nie.
Oor verkiesings in die Oekraïne
Terloops, onlangs in die Oekraïne, het die vroeë verkiesing van die hoofpersoon van die staat plaasgevind - P. Poroshenko het hom geword. Die Oekraïense situasie is nou baie moeilik: die samelewing is verdeeld, die land balanseer op die rand van 'n burgeroorlog, stede word gebombardeer, mense sterf en die ekonomie stort in duie. Die spiraal van veranderinge draai baie vinnig, pynlik, onverwags. Dit is onwaarskynlik dat P. Poroshenko tot onlangs ernstig oorweeg het hoe om president van die Oekraïne te word. Die stappe wat die nuwe staatshoof nou moet neem, kan nie maklik genoem word nie. Om die strydende magte te versoen, die land te verenig, die ekonomie 'n hupstoot te gee, normale betrekkinge met bure te bewerkstellig - dit is nie 'n volledige lys van opkomende sake nie. Ek wil regtig hê dat P. Poroshenko die wysheid, verantwoordelikheid en krag het om in so 'n moeilike tyd aan die stuur van die staat te staan.
Oor die geskiedenis van die presidentskap in Rusland
Maar dit is natuurlik interessanter vir 'n Russiese burger om te weet hoe hulle presidente word in Rusland. Kom ons bespreek meer hieroor.
Die Instituut vir die Presidensie in Rusland is op 24 April 1991 gestig (die republiek was toe nog deel van die Sowjetunie), en die eerste verkiesing van die Russiese president is op 12 Junie 1991 gehou. Boris Jeltsin is deur hom verkies, wat toe 57, 3% van alle kiesstemme gekry het. Jeltsin se teenstanders was destyds beroemde persoonlikhede soos V. Zhirinovsky, A. Makashov, V. Bakatin, A. Tuleev, N. Ryzhkov. Waarom het Jeltsin gewen? Die antwoord sal duidelik word as u teruggaan na daardie jare, die geskiedenis van die land en die biografie van die eerste Russiese president onthou.
Dit wil voorkom asof twee faktore Boris Jeltsin help wen het. Die eerste - sy naasbestaandes is nie deur die Sowjet-regering toegestaan ​​nie. Oupa Jeltsin, 'n groot werker, word as 'n vuis beskou, sy pa, 'n bouer, is ook onderdruk. Boris Jeltsin self was in daardie jare onder die party-elite ook as 'n verdeeldheid beskou. Hy was inherent aan 'n opregte begeerte om die land te verander en demokraties te maak. Dit is presies wat destyds die meeste in die samelewing gevra is.
En die tweede faktor - B. Jeltsin het 'n ryk biografie gehad van 'n prominente Sowjet- en partyleier, bestuurder, en daarom is sy verkiesing heeltemal natuurlik. Dit is deels die antwoord op die vraag hoe om die president van Rusland te word. Jeltsin se stappe, sy optrede was konkreet, verstaanbaar, en die mense waardeer dit. Baie politici en eenvoudig onverskillige mense bring briljante idees voor, maar doen niks om dit uit te voer nie. En kiesers kan nie mislei word nie - hulle probeer stem vir diegene wat hulself reeds in die regte lewe onderskei het.
Hoe het Poetin president van Rusland geword?
Die persoonlikheid van B. Jeltsin kan amper ondubbelsinnig genoem word, sy presidensiële aktiwiteit is dubbelsinnig. In 1996 word hy vir die tweede keer hoof van die Russiese staat en moes hy aan bewind wees tot die verkiesing in 2000. Maar dit het anders gebeur.
Op die vooraand van 2000 kondig B. Jeltsin aan dat hy die pos van Russiese president verlaat. Dit was 'n baie ontstellende beroep op medeburgers: die president het hulle om vergifnis gevra, en in sy oë (volgens die kameraman) was daar trane. B. Jeltsin het sy besluit deur 'n kombinasie van faktore uiteengesit, en V. Poetin (destydse regeringshoof) het die waarnemende saak goedgekeur. En weer die vraag - hoekom is dit?
Dit is nie maklik vir gewone mense om die verwikkeldhede van politieke kookkuns te begryp nie. Tog is dit die moeite werd om te probeer om uit te vind hoe Poetin president geword het, met 'n afwyking van die geskiedenis. Militêre operasies in Tsjetsjenië en Dagestan, ontploffings van woongeboue, talle ongevalle en onstabiliteit. V. Poetin tydens sy premierskap was 'n energieke organiseerder wat daarin geslaag het om die militante terug te veg. Op 26 Maart 2000 verkies die Russe V. Poetin tot die staatshoof en bevestig sodoende die besluit van B. Jeltsin. Hulle hou verband met die jong president se hoop op die herstel van die stabiliteit, orde en welvaart van die staat. Hulle verbind dit steeds: op 4 Maart 2012 het V. Poetin die presidensiële verkiesing vir die derde keer gewen en 63,6% van die stemme in die eerste ronde gekry.
Die President is die leier van sy mag. Daarom wil kiesers in hierdie pos 'n wyse en verantwoordelike man sien wat die belange van sy mag getrou verdedig en sy burgers respekteer. En ook - charismaties, soos dit nou die gewoonte is om te sê: iemand wat weet hoe om 'n woord te sê, te glimlag en simpatie te betuig. Daarom, in die verkiesing (tensy dit natuurlik demokraties is), het diegene wat met hul kwaliteite wen, daarin geslaag om die kiesers te wen. Regverdig presidente altyd die strewe van hul burgers? Dit is 'n ander vraag.
En nog baie meer. Presidente is ook mense. Hulle inherente swakhede en swakhede, hulle hou miskien nie baie van nie, hulle aktiwiteite kan veroordeel of goedgekeur word. Maar byna almal wat eens tot staatshoof verkies is, het een ding gemeen - dit is persoonlikhede! En dit is die belangrikste antwoord vir diegene wat probeer verstaan ​​hoe hulle presidente word. As u 'n leier wil word, moet u uself in u persoonlikheid opvoed!
Copyright 2021 \ Internet tydskrif hoe om alles te doen \ Hoe word ek president? 10 wenke vir 'n beginner politikus