Oor moeders en dogters | Alta Cloete
← Lekkerlit Kompetisie 2013 – Mei: Seisoen van vergifnis	Lekkerlit 2013: Junie →	Oor moeders en dogters	12
In my boeke word die karakter Amanda groot met ŉ ma van twyfelagtige sedes en onvoorspelbare buie, ŉ ma wat nie eintlik ŉ positiewe bydrae tot haar karaktervorming maak nie. Uiteindelik sterf die arme vrou in twyfelagtige omstandighede en laat haar kind vol woede agter.
Ek wens eintlik ek kon maar vir Maryna ook ŉ storie van haar eie gee. Want ek glo geen mens is net sleg nie en in die werklike lewe sou daar sekerlik ook redes vir haar lewenstyl gewees het. In lyn met die baie inligting wat deesdae daaroor beskikbaar is, kon sy heel moontlik bipolêr gewees het.
Wat die invloed regtig is van ŉ ma wat meer sleg as goed tot jou lewe toevoeg, kan ek myself glad nie voorstel nie. Ek ken om die waarheid te sê niemand wie se ma nie tonne positiewe dinge vir hom/haar gedoen het nie. (Wat seker net wys in watter bevoorregte kringe ek leef.) Al het hulle almal foute – ek dink die definisie van ŉ goeie ma is dalk maar net dat sy altyd haar uiterste bes vir haar kind doen. Onder watter omstandighede ook al.
Dat ŉ ma se negatiewe input ŉ kind se lewe op ŉ dwaalspoor kan stuur, is seker nie te betwyfel nie. Amanda is dan ook aanvanklik (Geur van genade) ŉ wilde meisiekind wat gesag uitdaag en dit lyk of sy haar lewe aan die weggooi is. In die ou dae sou die baba wat sy by een van haar dosente het (Ja, daar gebeur in die werklike lewe ook hierdie soort van goed!) seker vir die samelewing getoon het sy is nou totaal die spoor kwyt. En sou sy heel moontlik subtiel gedwing wees om die baba vir aanneming op te gee. Wat vir my na ŉ lot erger as die dood klink.
Maar gelukkig het die skrywer die keuse en kon ek Amanda daardie lot spaar. En toe verras sy my – sy word so stilletjies tussen al die aanpassing en chaos deur ŉ toegewyde ma. Klein Herman gee ŉ doel en rigting aan haar lewe en sy word as’t ware groot saam met haar kind. Natuurlik help die koms van ŉ wonderlike grootmaakpa en twee hunks as stiefbroers haar ook op hierdie pad. (Geur van vervulling).
In die nuutste boek, waarin sy die hoofkarakter is, is Amanda dus ŉ selfstandige en verstandige beroepsvrou en ŉ toegewyde ma. Wat natuurlik weer ŉ eie stel uitdagings meebring. Maar sy kies om daardie uitdagings te hanteer en nie op ŉ hopie te gaan sit nie.
Wat ek dus via hierdie karakter kon ontgin, is sekerlik die vernietigende invloed wat die gebrek aan ŉ sterk moederfiguur op ŉ kind kan hê. Maar ook dat dit nie onmoontlik is om ŉ vervulde lewe op te bou ten spyte van so ŉ agterstand nie. En dat daar dikwels ander mense in die wyer kring rondom jou is wat ŉ ietsie kan doen om daardie leemte te vul.
Die belangrikste les wat Amanda my geleer het? ŉ Mens het altyd ŉ keuse HOE jy jou omstandighede hanteer. Altyd.
Posted by Alta Cloete op 12/05/2013 in Alta Cloete skryfwerk, Boeke, Lees, Liefdesverhale, Moedersdag, Skrywers, Stories van hoop, Verhoudingsverhale
Sleutelwoordw: Afrikaans, Alta Cloete, Lapa, lees, liefdesverhale, romans, skryf	← Lekkerlit Kompetisie 2013 – Mei: Seisoen van vergifnis	Lekkerlit 2013: Junie →	Lewer kommentaar Kanselleer die reaksie	Tik jou kommentaar hier...
Woordfees	Create a free website or blog at WordPress.com.