Dit is tyd dat ons die invloed van China in Letland begin bespreek - EU Reporter
Verlede week is die Estlandse mariene wetenskaplike en navorser aan die Tarmo Kõuts Tegniese Universiteit van Tallin tronkstraf opgelê vir die spioenasie vir 'n Chinese intelligensiediens. Hy het geruime tyd toegang gehad tot Estlandse en NAVO-geklassifiseerde inligting, en gedurende die afgelope drie jaar het hy € 17,000 ontvang vir die oorhandiging van hierdie inligting aan China, skryf die NRA-joernalis Juris Paiders.
As u my vra, is dit 'n lagwekkende bedrag om u moederland te verraai en agter tralies te beland. Terselfdertyd is ek heeltemal seker dat ons landgenote bereid sou wees om ons land teen 'n laer prys te verdubbel.
Kõuts is ook bygestaan ​​deur 'n vrou - 'n voorheen bekende gholfspeler en eienaar van 'n konsultasiefirma. Sy het die afgelope paar jaar baie gereis, ook na China. Dit is moontlik dat sy tydens een van haar reise na Hongkong deur Chinese intelligensiebeamptes gewerf is.
Daar moet op gelet word dat reise na China die algemeenste manier is waarop Lette gewerf word om vir Chinese intelligensiedienste te werk. Dit word gewoonlik gedoen volgens dieselfde patroon wat Sowjet-tjekiste gebruik het om naïewe Westerse reisigers te werf - die plaaslike ambassade in Beijing kies die potensiële "toeriste" noukeurig uit en bied hulle 'n reis na die "misverstaan" en eksotiese Hemelse Ryk. Hierdie 'toeriste' word meestal gevra om deel te neem aan 'n internasionale byeenkoms, 'n forum of konferensie, waar Chinese intelligensiedienste dan die mees geskikte invloedsmiddels van regoor die wêreld kies.
Hierdie 'toeriste' is waarskynlik lede van 'n spesifieke beroep - joernaliste, politici en wetenskaplikes. Om geheimhouding te handhaaf, kan Beijing nie die reis na China aanbied aan die persoon waarin hy belangstel nie, maar in plaas daarvan aan een van hul familielede, of dit nou hul huweliksmaat, kinders of ouers is.
By die terugkeer na hul tuisland, vra die Chinese ambassade die "toeriste" om die ruim reis met lojaliteit terug te betaal. Aanvanklik kan dit 'n eenvoudige inskrywing op sosiale media wees wat China in 'n positiewe lig uitbeeld. Dan, miskien 'n onderhoud met 'n plaaslike media om oor die welvaart in China te praat. In spesiale gevalle sal u die guns moet vergeld deur u land te verraai. Laasgenoemde lot is ervaar deur die naïewe Estse wetenskaplike Kõuts.
Dit is hoe China in staat is om lojale beïnvloedingsagente te werf wat later gebruik kan word om invloedoperasies uit te voer.
Plaaslike joernaliste word gevra om artikels te publiseer wat China bevoordeel of blogs en sosiale media-bladsye te onderhou wat die samewerking met Beijing versprei. In sommige gevalle word die propaganda-artikels voorberei met behulp van die ambassade of die nuusagentskap Xinhua, en al wat die aangewese joernalis moet doen, is om die Chinese sy naam en status te "leen". Die skerpste lesers het al opgemerk dat artikels uit pro-China verskyn het Neatkarīgā Rīta Avīze en Diena, en af ​​en toe ook in sommige pro-Kremlin-media.
Daar word ook van gewerwe politici verwag om hul lojaliteit te bewys. Dit word gewoonlik gedoen deur te stem oor kwessies wat Beijing bevoordeel, of soms deur verslag te doen oor plaaslike prosesse en intriges wat in die regeringsale plaasvind. Diegene onder u wat die politiek volg, weet dat die afgelope jare verskeie Letse politici van verskillende partye China besoek het, om dan die samewerking met China te propageer deur die vooruitgang en die merkwaardige orde wat hulle daar gesien het, te prys.
Ek sal geen name noem nie, maar die partye wat hulle verteenwoordig, sluit in die gewone verdagtes, naamlik Concord, Union of Greens and Farmers en Letse Russiese Unie, sowel as die pseudo-patriotiese Nasionale Alliansie. Ek het ook persoonlik gesien dat daar ook mense onder hierdie predikers van nasionale waardes is wat na hul 'reis' na die wonderlike China bereid is om die kommunisme se meerderwaardigheid bo die 'liberale' waardes van Europa te prys.
En laastens word wetenskaplikes langtermyn-samewerking met Chinese intelligensiedienste aangebied, en dit behels gewoonlik dat sensitiewe inligting gedeel word. Dit word 'wetenskaplike spioenasie' genoem.
Die Kõuts-saak is die eerste van sy soorte in Estland, en miskien selfs al die Baltiese state, wanneer iemand betrap is dat hy nie vir Moskou nie, maar Beijing, spioeneer. Miskien is dit die eerste opspraakwekkende saak in die Baltiese lande wat China se invloed betrek uit die talle wat onvermydelik gaan kom.
Ek het al 'n kandidaat om 'n soortgelyke lot as Kõuts te trotseer. In plaas daarvan om die persoon se naam bekend te maak, sal ek net sê dat uitstekende kennis van geografie nie die waarborg is dat iemand 'n goeie morele kompas het nie.