Zenobia is die naam wat oor die algemeen gebruik word vir die dogter van (= "bat") Zabaai ben Selim, 'n Arabiese vors. Sy was die weduwee van Septimius Odenatus en het van 267 tot 272 as Koningin van Palmyra as regent vir haar jong seun, Vaballatus, regeer. Sy was ietwat militant en het 'n veldtog aangepak wat haar uiteindelik die heerser van 'n groot deel van Sirië en Klein-Asië gemaak het. Haar verklaarde doel was om die Oostelike deel van die Ryk teen die Sassaniede Ryk te beskerm, oënskynlik om Rome se onthalwe, maar eintlik om aan haarself die mag te besorg. Deur Persië aan die ooste teen Rome aan die weste teen mekaar uit te speel, het sy gehoop om hulle albei te oorheers.
Die "Tyranni Triginta", 'n boek van die Augustynse Geskiedenis (wat in die 4de eeu geskryf is) bevat 'n halfspottende verslag van Zenobia se lewe en oorwinnings.