Tropiese sikloon - World Encyclopedia - Ek wil alles weet - 2020
Daar is ses streeksgespesialiseerde meteorologiese sentrums (RSMC's) wêreldwyd. Hierdie organisasies word deur die Wêreld Meteorologiese Organisasie aangewys en is verantwoordelik vir die opspoor en uitreik van bulletins, waarskuwings en advies oor tropiese siklone in hul aangewese verantwoordelikheidsgebiede. Daarbenewens is daar ses tropiese sikloonwaarskuwingsentrums (TCWC's) wat inligting aan kleiner streke verskaf. Die RSMC's en TCWC's is egter nie die enigste organisasies wat inligting oor tropiese siklone aan die publiek verskaf nie. Die Joint Typhoon Warning Centre (JTWC) reik informele advies in alle wasbakke behalwe die Noord-Atlantiese Oseaan en die Noordoostelike Stille Oseaan uit. Die Filippynse administrasie vir atmosferiese, geofisiese en astronomiese dienste (PAGASA) reik informele advies en name uit vir tropiese siklone wat die Filippyne in die Noordweste van die Stille Oseaan nader. Die Kanadese Hurricane Center (CHC) reik advies uit oor orkane en hul oorblyfsels wanneer dit Kanada raak.
Tropiese sikloonaktiwiteite bereik wêreldwyd 'n hoogtepunt in die laat somer, wanneer die verskil tussen die temperatuur bo en die seeroppervlakte die grootste is. Elke wasbak het egter sy eie seisoenale patrone. Op 'n wêreldwye skaal is Mei die minste aktiewe maand, terwyl September die aktiefste is.16
In die Noord-Atlantiese Oseaan kom daar 'n duidelike orkaanseisoen van 1 Junie tot 30 November voor, wat skerp bereik van einde Augustus tot September.16Die statistiese hoogtepunt van die Noord-Atlantiese orkaanseisoen is 10. September. Die Noordoostelike Stille Oseaan het 'n breër periode van aktiwiteit, maar in 'n soortgelyke tydsbestek as die Atlantiese Oseaan.17 Die Noordwes-Stille Oseaan sien tropiese siklone die hele jaar deur, met 'n minimum in Februarie en 'n hoogtepunt vroeg in September. In die Noord-Indiese kom is storms die meeste van April tot Desember, met pieke in Mei en November.16
In die Suidelike Halfrond begin die tropiese sikloonaktiwiteit einde Oktober en eindig in Mei. Die aktiwiteit van die Suidelike Halfrond piek middel middel Februarie tot begin Maart.16
Seisoenlengtes en seisoenale gemiddeldes16WasbakSeis beginSeisoen eindeTropiese storms
(> 34 knope) Tropiese siklone
(> 63 knope) Kategorie 3+ TC's
(> 95 knope) Noordwes-Stille OseaanApruniJanuarie26.716.98.5Suid-Indiese OktoberMooi 20.610.34.3Noordoos-Stille OseaanMeiNovember16.39.04.1 Noord-Atlantiese Oseaan JunieNovember10.65.92.0Australië Suidwes-Stille OseaanOktoberMay10.64.81.9Noord-Indiese OseaanDepember Desember.4.4.20.20.4
Golwe in die handelswinde in die Atlantiese Oseaan - gebiede van konvergerende winde wat op dieselfde baan beweeg as die heersende wind, skep onstabiliteite in die atmosfeer wat kan lei tot die vorming van orkane.
Die vorming van tropiese siklone is die onderwerp van uitgebreide deurlopende navorsing en word nog nie ten volle begryp nie. Alhoewel ses faktore in die algemeen nodig is, kan tropiese siklone soms ontstaan ​​sonder om aan al die volgende voorwaardes te voldoen. In die meeste situasies is watertemperature van minstens 26,5 ° C nodig18 tot op 'n diepte van ten minste 50 m (150 voet). Water van hierdie temperatuur veroorsaak dat die oorliggende atmosfeer onstabiel genoeg is om konveksie en donderstorms te onderhou.19 'N Ander faktor is vinnige afkoeling met hoogte. Dit laat latente hitte vry, wat die energiebron in 'n tropiese sikloon is.18 Hoë humiditeit is nodig, veral in die laer-tot-middel-troposfeer; as daar baie vog in die atmosfeer is, is toestande gunstiger vir versteurings.18 Geringe hoeveelhede windskerwe is nodig, want as die skuif hoog is, kan die konveksie in 'n sikloon of versteuring ontwrig word, wat die vorming van die terugvoerlus verhoed.18 Tropiese siklone moet oor die algemeen meer as 500 km (310 myl) of 5 grade breedtegraad van die ewenaar vorm. Hierdeur kan die Coriolis-effek winde buig wat na die laedruk-sentrum waai, wat 'n sirkulasie veroorsaak.18 Laastens het 'n formatiewe tropiese sikloon 'n bestaande stelsel van versteurde weer nodig. Die stelsel moet 'n soort sirkulasie sowel as 'n laedruksentrum hê.18
Die meeste tropiese siklone bestaan ​​uit 'n wêreldwye reeks donderstormaktiwiteite wat onder verskillende name genoem word: die Intertropical Discontinuity (ITD), die Intertropical Convergence Zone (ITCZ), of die monsoonbak. 'N Ander belangrike bron van onstabiliteit in die atmosfeer word aangetref in tropiese golwe, wat ongeveer 85 persent van die intense tropiese siklone in die Atlantiese Oseaan veroorsaak en die meeste van die tropiese siklone in die oostelike Stille Oseaan-bekken word.20
Tropiese siklone ontstaan ​​aan die oostekant van die oseane, maar beweeg weswaarts en word intenserend soos dit beweeg. Die meeste van hierdie stelsels vorm tussen 10 en 30 grade van die ewenaar, en 87 persent vorm nie verder as 20 grade breedtegraad, noord of suid nie. Aangesien die Coriolis-effek tropiese sikloonrotasie inisieer en handhaaf, vorm of beweeg selde tropiese siklone selde binne ongeveer 5 grade van die ewenaar, waar die Coriolis-effek die swakste is. Dit is egter moontlik dat tropiese siklone binne hierdie grens vorm soos wat Tropical Storm Vamei in 2001 gedoen het en Cyclone Agni in 2004.
Beweging en spoor
Alhoewel tropiese siklone groot stelsels is wat enorme energie opwek, word hul bewegings oor die aardoppervlak deur grootskaalse winde beheer - die strome in die aarde se atmosfeer. Die bewegingspad word 'n tropiese sikloon genoem dop en is deur Dr Neil Frank, voormalige direkteur van die National Hurricane Centre, geanaliseer tot 'blare wat deur 'n stroom meegesleur word.'21
Tropiese stelsels, hoewel dit gewoonlik ewenaar van die 20 geleë isste parallel, word hoofsaaklik weswaarts deur die oost-na-weste winde aan die ewenaarskant van die subtropiese rif gelei - 'n aanhoudende hoogdrukgebied oor die wêreld se oseane.21 In die tropiese oseaan in Noord-Atlantiese Oseaan en Noordoos-Stille Oseaan, 'n ander naam vir die weswaartse bewegende windstrome, stuur tropiese golwe weswaarts vanaf die Afrika-kus en in die rigting van die Karibiese See, Noord-Amerika, en uiteindelik in die sentrale Stille Oseaan voor die golwe demp uit.20 Hierdie golwe is die voorloper vir baie tropiese siklone in hierdie streek. In die Indiese Oseaan en Wes-Stille Oseaan (beide noord en suid van die ewenaar), word tropiese siklogenese sterk beïnvloed deur die seisoenale beweging van die Intertropiese konvergensiesone en die moesonbak, eerder as deur oostelike golwe.
Infrarooi beeld van die sikloon Monica naby die piekintensiteit, met rotasie met die kloksgewys as gevolg van die Coriolis-effek.
Die aarde se rotasie gee 'n versnelling bekend as die Coriolis Effect, Coriolis Versnelling, of in die algemeen, Coriolis Force. Hierdie versnelling veroorsaak dat sikloniese stelsels na die pole draai in die afwesigheid van sterk stuurstrome. Die noordewind van 'n tropiese sikloon bevat oostewinde, en die Coriolis-effek trek hulle effens meer noordwaarts. Die westewinde op die ewenaar van die sikloon trek effens na die ewenaar, maar omdat die Coriolis-effek in die rigting van die ewenaar verswak, is die netto trek op die sikloon poliet. Dus draai tropiese siklone in die Noordelike Halfrond gewoonlik noord (voordat dit oos geblaas word), en tropiese siklone in die Suidelike Halfrond draai gewoonlik suid (voordat dit ooswaai geblaas word) wanneer geen ander effekte die Coriolis-effek teëwerk nie.
Die Coriolis-effek inisieer ook sikloniese rotasie, maar dit is nie die dryfkrag wat hierdie rotasie op hoë snelhede bring nie. Hierdie snelhede spruit eerder uit die behoud van die hoekmomentum. Dit beteken dat lug ingeneem word vanaf 'n veel groter gebied as die sikloon, sodat die klein rotasiesnelheid (oorspronklik deur die Coriolis-effek) grootliks vergroot namate die lug in die laedruk-sentrum ingetrek word.
Interaksie met die weste van die middelbreedtegraad
Stormspoor van Typhoon Ioke, wat in 2006 aan die Japannese kus herhaling toon
As 'n tropiese sikloon die subtropiese nokas kruis, word die algemene baan rondom die hoogdrukgebied aansienlik gedeflekteer deur winde wat na die algemene laedrukgebied in die noorde beweeg. As die sikloonspoor met 'n oostelike komponent sterk paal, word die sikloon begin recurvature.22 'N Tifoon wat byvoorbeeld deur die Stille Oseaan in die rigting van Asië beweeg, sal weer in die buiteland van Japan in die noorde, en dan na die noordooste, terugkeer as die tifoon winde wat noordooswaarts waai in die rigting van 'n laedrukstelsel wat oor China of Siberië beweeg. Baie tropiese siklone word uiteindelik na die noordooste gedwing deur ekstratropiese siklone, wat van wes na oos na die noorde van die subtropiese nok beweeg.
amptelik, wal is wanneer 'n stormsentrum (die middelpunt van sy sirkulasie, nie sy rand nie) die kuslyn oorsteek. Stormtoestande kan ondervind word aan die kus en binneland ure voor die val; in werklikheid kan 'n tropiese sikloon sy sterkste winde oor die land lanseer, maar tog nie val nie; as dit plaasvind, word daar gesê dat die storm 'n direkte treffer aan die kus. As gevolg van hierdie definisie ervaar die landvalgebied die helfte van 'n stormgebonde grond teen die tyd dat die werklike landval plaasvind. Vir noodgereedheid moet die aksies bepaal word vanaf die tyd dat 'n sekere windsnelheid of die intensiteit van reënval die land sal bereik, en nie van wanneer die landval sal voorkom nie.23
'N Tropiese sikloon kan op verskillende maniere ophou om tropiese eienskappe te hê. Een so 'n manier is as dit oor land beweeg en dit dus ontneem van die warm water wat dit nodig het om homself te laat krag, en vinnig krag verloor. Die meeste sterk storms verloor hul krag baie vinnig na die val en word binne 'n dag of twee ongeorganiseerde gebiede met lae druk, of ontwikkel in ekstratropiese siklone. Daar is 'n kans dat 'n tropiese sikloon kan herstel, maar dit kan weer oor oop warm water terugkom, as dit nog 'n kort tydjie oor die berge bly, kan dit vinnig die struktuur verloor. Baie stormsterftes kom in bergagtige terreine voor, aangesien die sterwende storm die reënval ontketen, wat dodelike oorstromings en modderstortings kan veroorsaak, soortgelyk aan dié wat met die orkaan Mitch in 1998 gebeur het. te lank deur die boonste 30 meter water te meng. Dit kom voor omdat die sikloon kouer water deur die opwelling van dieper in die see opneem en veroorsaak dat die wateroppervlak te koel word om die storm te ondersteun. Sonder warm oppervlakwater kan die storm nie oorleef nie.
'N Tropiese sikloon kan verdwyn wanneer dit oor waters onder 26,5 ° C beweeg. Dit sal daartoe lei dat die storm sy tropiese kenmerke verloor (d.w.s. donderstorms naby die sentrum en warm kern) en 'n oorblywende laagdrukgebied word, wat 'n paar dae kan voortduur. Dit is die belangrikste ontbindingsmeganisme in die Noordoos-Stille Oseaan. Verswakking of verspreiding kan voorkom as dit vertikale windskuif ervaar, wat veroorsaak dat die konveksie- en hittemotor van die middel af wegbeweeg; dit stop gewoonlik die ontwikkeling van 'n tropiese sikloon.24 Boonop kan die interaksie met die hoofgordel van die Westerlies, deur middel van samesmelting met 'n nabygeleë frontale sone, tropiese siklone ontwikkel tot ekstratropiese siklone. Selfs nadat daar gesê word dat 'n tropiese sikloon ekstratropies of verspreid is, kan dit steeds tropiese stormsterkte (of soms orkaanmag) winde hê en 'n paar sentimeter reënval laat val. In die Stille Oseaan en die Atlantiese Oseaan kan sulke tropiese afgeleide siklone van hoër breedtegrade gewelddadig wees en kan soms met windsnelheid van die orkaan bly as hulle die weskus van Noord-Amerika bereik. Hierdie verskynsels kan ook Europa beïnvloed, waar dit bekend staan ​​as Europese windstorms; Orkaan Iris se ekstratropiese oorblyfsels het in 1995 een geword.25 Daarbenewens kan 'n sikloon saamsmelt met 'n ander area met lae druk en sodoende 'n groter area met lae druk word. Dit kan die resulterende stelsel versterk, hoewel dit nie meer 'n tropiese sikloon kan wees nie.24
In die 1960's en 1970's het die Amerikaanse regering gepoog om orkane deur Project Stormfury te verswak deur geselekteerde storms met silwerjodied in te ent. Daar word gedink dat die saaiery tot gevolg het dat supergekoelde water in die buitenste reënbande sou vries, wat die binnewand laat ineenstort en sodoende die wind sal verminder. Die winde van die orkaan Debbie, 'n orkaan wat in Project Stormfury geplant is, het tot 30% gedaal, maar Debby het weer krag gekry na elk van die twee saaiboere. In 'n vroeëre episode in 1947 het 'n ramp ontstaan ​​toe 'n orkaan oos van Jacksonville, Florida onmiddellik van koers verander het nadat hy gesaai is, en in Savannah, Georgië, gebots het.26 Omdat daar soveel onsekerheid oor die gedrag van hierdie storms was, sou die federale regering nie saaibedrywighede goedkeur nie, tensy die orkaan 'n kans op minder as 10 persent het om binne 48 uur land te val, wat die aantal moontlike toetsstorms aansienlik verminder. Die projek is laat vaar nadat daar ontdek is dat die vervangingsiklusse vir oogmure natuurlik in sterk orkane voorkom, wat die resultaat van die vroeëre pogings betwyfel. Dit is vandag bekend dat die saai van silwerjodied waarskynlik nie 'n effek sal hê nie, omdat die hoeveelheid supergekoelde water in die reënbande van 'n tropiese sikloon te laag is.27
Met verloop van tyd word ander benaderings voorgestel, onder meer om die water onder 'n tropiese sikloon af te koel deur ysberge in die tropiese oseane te sleep.28 Ander idees wissel van die bedekking van die oseaan in 'n stof wat verdamping belemmer,29 groot hoeveelhede ys in die vroeë stadium van ontwikkeling in die oog laat val (sodat die latente hitte deur die ys opgeneem word, in plaas daarvan omgeskakel te word na kinetiese energie wat die positiewe terugvoerlus sal voed),28 of die sikloon met kernwapens uitmekaar te slaan.10 Projek Cirrus het selfs betrokke geraak om droë ys op 'n sikloon te gooi.30 Hierdie benaderings ly almal aan dieselfde gebrek: tropiese siklone is eenvoudig te groot sodat enigeen prakties kan wees.31
Die nasleep van die orkaan Katrina in Gulfport, Mississippi. Katrina was die duurste tropiese sikloon in die geskiedenis van die Verenigde State.
Tropiese siklone op see veroorsaak groot golwe, swaar reën en hoë wind, wat die internasionale skeepvaart ontwrig en soms skeepswrakke veroorsaak. Tropiese siklone roer water op en laat 'n koel wakker agter hulle,13 wat veroorsaak dat die streek minder gunstig is vir die daaropvolgende tropiese siklone. Op land kan sterk wind voertuie, geboue, brûe en ander voorwerpe buite beskadig of vernietig, en los puin in dodelike vlieënde projektiele maak. Die stormstuwing, of die styging in seevlak as gevolg van die sikloon, is gewoonlik die slegste uitwerking van tropiese siklone, wat histories tot 90 persent van die tropiese sikloonsterftes gelei het.32 Die breë rotasie van 'n tropiese sikloon wat val, en vertikale windskerwe aan die omtrek daarvan, veroorsaak tornado's. Tornado's kan ook voortgesit word as gevolg van mesovortices van die wande wat voortduur totdat dit val.33
Gedurende die afgelope twee eeue was tropiese siklone verantwoordelik vir die dood van ongeveer 1,9 miljoen mense wêreldwyd. Groot oppervlaktes staande water wat deur oorstromings veroorsaak word, lei tot besmetting en dra by tot muskietgedraagde siektes. Oorvol ontruimdes in skuilings verhoog die risiko van verspreiding van siektes. Tropiese siklone onderbreek infrastruktuur aansienlik, wat lei tot kragonderbrekings, vernietiging van die brug en die herstel van pogings.32
Alhoewel siklone 'n enorme tol in lewens en persoonlike besittings neem, kan dit belangrike faktore wees in die neerslagregime van plekke wat hulle beïnvloed, want dit kan broodnodige neerslag na ander droë streke bring.34 Tropiese siklone help ook om die globale hittebalans te handhaaf deur warm, klam tropiese lug na die middelste breedtegrade en poolstreke te beweeg. Die stormwind en winde van orkane kan vernietigend wees vir strukture wat deur mense vervaardig word, maar dit roer ook die waters van kusmondings op, wat tipies 'n belangrike plek vir visse is. Tropiese vernietiging van die sikloon vernietig herontwikkeling, wat plaaslike eiendomswaardes aansienlik verhoog.35
Waarneming en voorspelling
Weergawe van die sonsondergang van die reënbande van die orkaan Isidore op 7000 voet.
Intense tropiese siklone stel 'n besondere uitdaging vir waarnemings in. Aangesien dit 'n gevaarlike oseaniese verskynsel is en relatief klein is, is weerstasies selde beskikbaar op die terrein van die storm self. Waarnemings op die oppervlak is oor die algemeen slegs beskikbaar as die storm oor 'n eiland of 'n kusgebied gaan, of as daar 'n nabygeleë skip is. Gewoonlik word reële-tydmetings gedoen in die omtrek van die sikloon, waar toestande minder katastrofies is en die werklike sterkte daarvan nie geëvalueer kan word nie. Om hierdie rede is daar spanne meteoroloë wat in die pad van tropiese siklone beweeg om hul krag op die punt van die landval te evalueer.
Tropiese siklone ver van die land af word opgespoor deur weersatelliete wat sigbare en infrarooi beelde vanuit die ruimte opneem, gewoonlik met tussenposes van halfuur tot kwartuur. As 'n storm die land nader, kan dit deur die Doppler-radar op die land waargeneem word. Radar speel 'n belangrike rol rondom die landval omdat dit 'n storm se ligging en intensiteit min vir minuut vertoon.
In-situ metings kan intyds gedoen word deur spesiaal toegeruste verkenningsvlugte in die sikloon te stuur. In die Atlantiese bekken word hierdie vlugte gereeld deur orkaanjagters van die Amerikaanse regering gevlieg.36 Die vliegtuie wat gebruik word, is WC-130 Hercules en WP-3D Orions, albei viermotorige turboprop-vragvliegtuie. Hierdie vliegtuie vlieg direk in die sikloon in en neem direkte en afstandswaarnemingsmetings. Die vliegtuie lanseer ook GPS-aflewerings binne die sikloon. Hierdie sondes meet temperatuur, humiditeit, druk en veral wind tussen vliegvlak en die oppervlak van die oseaan. 'N Nuwe era in die waarneming van die orkaan het begin toe 'n Aerosonde, 'n klein vliegtuig met 'n klein vlieënier, deur Tropical Storm Ophelia gevlieg is toe dit gedurende die 2005-orkaanseisoen verby Virginia se oostelike oewer gegaan het. 'N Soortgelyke missie is ook suksesvol in die westelike Stille Oseaan voltooi. Dit het 'n nuwe manier getoon om die storms op lae hoogtes te ondersoek wat menslike vlieëniers selde waag.
Sedert die 1970's is daar 'n algemene afname in foute in die voorspelling van tropiese sikloonpaaie
As gevolg van die kragte wat die tropiese sikloonspore beïnvloed, is akkurate spoorvoorspellings afhanklik van die bepaling van die posisie en sterkte van hoë- en laedrukgebiede, en die voorspelling van hoe daardie gebiede gedurende die leeftyd van 'n tropiese stelsel sal verander. Die gemiddelde vloei van die diep laag word beskou as die beste hulpmiddel om baanrigting en spoed te bepaal. As storms aansienlik geskeer word, sal die gebruik van windsnelheidsmetings op 'n laer hoogte, soos op die 700 pk drukoppervlak (3000 meter of 10000 voet bo seevlak) beter voorspellings lewer. Hoëspoedrekenaars en gesofistikeerde simulasiesagteware stel voorspellers in staat om rekenaarmodelle te vervaardig wat tropiese sikloonspore voorspel op grond van die toekomstige posisie en sterkte van hoë- en laedrukstelsels. Deur voorspellingsmodelle te kombineer met 'n groter begrip van die kragte wat op tropiese siklone inwerk, sowel as met 'n magdom gegewens van satelliete en ander sensors oor die aarde, het wetenskaplikes die akkuraatheid van baanvoorspellings oor die afgelope dekades verhoog. Wetenskaplikes meen egter dat hulle minder vaardig is om die intensiteit van tropiese siklone te voorspel.37 Hulle skryf die gebrek aan verbetering in intensiteitsvoorspelling toe aan die kompleksiteit van tropiese stelsels en 'n onvolledige begrip van faktore wat hul ontwikkeling beïnvloed.
Klassifikasies, terminologie en benaming
Tropiese siklone word in drie hoofgroepe geklassifiseer, gebaseer op intensiteit: tropiese depressies, tropiese storms, en 'n derde groep meer intense storms, waarvan die naam afhang van die streek. Byvoorbeeld, as 'n tropiese storm in die Noordweste van die Stille Oseaan winde van die orkaan op die Beaufort-skaal bereik, word dit 'n tifoon; as 'n tropiese storm dieselfde maatstaf in die Noordoos-Stille Oseaan of in die Atlantiese Oseaan het, word dit 'n orkaan. Niks 'orkaan' of 'tifoon' word in die Suid-Stille Oseaan gebruik nie.
Soos aangedui in die onderstaande tabel, gebruik elke wasbak 'n aparte terminologie-stelsel, wat vergelykings tussen verskillende wasbakke bemoeilik. In die Stille Oseaan kruis orkane vanaf die Sentraal-Noord-Stille Oseaan soms die Internasionale Datumlyn in die Noordweste-Stille Oseaan en word tifone (soos Hurricane / Typhoon Ioke in 2006); In baie gevalle sal die omgekeerde voorkom.38 Daar moet ook op gelet word dat tifone met volgehoue ​​winde groter as 130 knope (240 km / u of 150 mph) genoem word Super Typhoons deur die Joint Typhoon Warning Centre.39
A tropiese depressie is 'n georganiseerde stelsel van wolke en donderstorms met 'n gedefinieerde oppervlaksirkulasie en 'n maksimum aanhoudende wind van minder as 17 m / s (33 kt, 38 mph of 62 km / h). Dit het geen oog nie en het nie die organisasie of die spiraalvorm van kragtiger storms nie. Dit is egter reeds 'n laedrukstelsel, vandaar die naam 'depressie'. Die praktyk van die Filippyne is om tropiese depressies uit hul eie naamkonvensie te noem wanneer die depressies binne die Filippyne se verantwoordelikheidsgebied val.40
A tropiese storm is 'n georganiseerde stelsel van sterk donderstorms met 'n gedefinieerde oppervlaksirkulasie en maksimum aanhoudende wind tussen 17 en 32 m / s (34-63 kt, 39-73 mph, of 62-117 km / h). Op hierdie punt begin die kenmerkende sikloniese vorm ontwikkel, hoewel daar nie gewoonlik 'n oog is nie. Regeringsweerdienste, behalwe die Filippyne, ken eers name aan stelsels toe wat hierdie intensiteit bereik (dus die term naam storm).
A orkaan of tifoon (soms net 'n tropiese sikloon genoem, in teenstelling met 'n depressie of storm) is 'n stelsel met winde van ten minste 33 m / s (64 kt, 74 mph of 118 km / h). 'N Sikloon van hierdie intensiteit is geneig om 'n oog te ontwikkel, 'n area van relatiewe kalmte (en die laagste atmosferiese druk) in die sirkulasiesentrum. Die oog is dikwels sigbaar in satellietbeelde as 'n klein, sirkelvormige, wolkvrye plek. Die oogmuur rondom die oog is 'n gebied van ongeveer 16-80 km (10-50 myl) waarin die sterkste donderstorms en winde om die middelpunt van die storm rondloop. Maksimum volgehoue ​​winde in die sterkste tropiese siklone is geskat op ongeveer 85 m / s (165 kt, 190 mph, 305 km / h).41
Tropiese sikloon klassifikasies (alle winde is gemiddeld 10 minute)Beaufort-skaal10 minute volgehoue ​​winde (knope) N Indiese Oseaan
IMDSW Indiese Oseaan
BOMSW Stille Oseaan
FMSNW Stille Oseaan
JMANW Stille Oseaan
N Atlantiese Oseaan
NHC & CPHC0-6 <28DepressionTrop. versteuring Tropies Laag Tropiese depressie Tropiese depressie Tropiese depressie Tropiese depressie 728-29 Diep depressie Depression30-33 Tropiese storm Tropical Storm8-934-47Cyclonic StormModerate Tropical StormTrop. Sikloon (1) Tropiese sikloonTropiese storm1048-55 Ernstige sikloniese storm Ernstige tropiese storm Tropiese sikloon (2) Ernstige tropiese storm1156-63 Typhoon Orkaan (1) 1264-72 Baie ernstige sikloniese storm Tropiese sikloon Ernstige tropiese sikloon (3) Typhoon73-85 Orkaan (2) 86-89 Ernstige tropiese sikloon (4) Groot orkaan (3) 90-99 Intensiewe tropiese sikloon100-106 Groot orkaan (4) 107-114 Ernstige tropiese sikloon (5) 115-119 Baie intense tropiese sikloon Super Typhoon> 120 Super Cyclonic StormMajor Orkaan (5)
Oorsprong van stormterme
Die woord tifoon wat vandag in die Noordwes-Stille Oseaan gebruik word, het twee moontlike en ewe geloofwaardige oorsprong. Die eerste is van die Chinese 大風 (Kantonees: daaih fūng; Mandaryns: dà fēng) wat "groot wind" beteken. (Die Chinese term as 颱風 of 台风 táifēng, en 台風 taifū in Japannees, het 'n onafhanklike oorsprong wat na 風 颱, 風 篩 of 風 癡 naspeurbaar is hongthai, terug te gaan na Song 宋 (960-1278) en Yuan 元 (1260-1341) dinastieë. Die eerste plaat van die karakter 颱 verskyn in die 1685-uitgawe van Opsomming van Taiwan 臺灣記略).42
Alternatiewelik kan die woord afgelei word van Oerdoe, Persies en Arabies Tufan (طوفان), wat op sy beurt van Grieks afkomstig is tuphōn (Τυφών), 'n monster in die Griekse mitologie wat verantwoordelik is vir warm wind. Die verwante Portugese woord tufão, wat in Portugees vir enige tropiese sikloon gebruik word, is ook afkomstig van Grieks tuphōn.43
Die woord orkaan, wat in die Noord-Atlantiese Oseaan en Noordoos-Stille Oseaan gebruik word, is afgelei van die naam van 'n inheemse Karibiese Amerikanse stormgod, Huracan, via Spaans Huracán.44 (Huracan is ook die bron van die woord Orcan, 'n ander woord vir die Europese windstorm. Hierdie gebeure moet nie verwar word nie.)
Storms wat tropiese stormsterkte bereik, is aanvanklik name gegee om verwarring uit te skakel wanneer daar gelyktydig verskeie stelsels in enige afsonderlike wasbak is wat mense help om die komende storm te waarsku.45 In die meeste gevalle behou 'n tropiese sikloon sy naam reg; onder spesiale omstandighede kan tropiese siklone egter hernoem word terwyl dit aktief is. Hierdie name is geneem uit lyste wat van streek tot streek verskil en 'n paar jaar voor die tyd opgestel is. Afhangend van die streke, word daar besluit op die lyste, óf deur komitees van die Wêreld Meteorologiese Organisasie (hoofsaaklik ingeroep om baie ander kwessies te bespreek), óf deur nasionale weerkantore wat betrokke is by die voorspelling van storms. Elke jaar word die name van veral vernietigende storms (as daar enige is) 'afgetree' en word nuwe name gekies om hul plek in te neem.
Opmerklike tropiese siklone
Tropiese siklone wat uiterste vernietiging veroorsaak, is skaars, maar as dit voorkom, kan dit groot hoeveelhede skade of duisende sterftes veroorsaak.
Die Bhola-sikloon van 1970 is die dodelikste tropiese sikloon wat op rekord was, en het op 300 November meer as 300 000 mense doodgemaak nadat hulle die digbevolkte Ganges-delta-streek in Bangladesj getref het.46 Die sterk stormstoot was verantwoordelik vir die hoë dodetal. Die Noord-Indiese sikloonkom was histories die dodelikste wasbak, met verskeie siklone sedert 1900 wat meer as 100.000 mense doodgemaak het, almal in Bangladesh.32 Die Groot Orkaan van 1780 is die dodelikste Atlantiese orkaan op rekord en het ongeveer 22 000 mense in die Klein Antille doodgemaak.47
'N Tropiese sikloon hoef nie besonder sterk te wees om onvergeetlike skade aan te rig nie, veral as die dood sterf as gevolg van reënval of modderstortings. Tropical Storm Thelma het byvoorbeeld in November 1991 duisende in die Filippyne, waar dit Uring bekend gestaan ​​het, gedood. 48
Die orkaan Katrina word beraam as die duurste tropiese sikloon wêreldwyd, aangesien dit die Bahamas, Florida, Louisiana, Mississippi en Alabama in 2005 getref het en skade aan eiendom ($ 81,2 miljard) (2005 USD) veroorsaak het, met 'n algehele skatting van meer as $ 100 miljard (2005 USD).46 Katrina het ten minste 1 836 mense doodgemaak nadat hulle in Augustus 2005 Louisiana en Mississippi as 'n groot orkaan getref het. Die orkaan Iniki in 1992 was die sterkste storm om Hawaii in die geskiedenis op te neem, en Kauai as 'n orkaan in Kategorie 4 geslaan, ses mense doodgemaak en Amerika veroorsaak. $ 3 miljard skade.49
Die relatiewe groottes van Typhoon Tip, Cyclone Tracy en die Verenigde State.
In die mees onlangse en betroubare rekords het die meeste tropiese siklone wat 'n druk van 900 hPa (mbar) (26,56 inHg) of minder bereik het, in die Wes-Noord-Stille Oseaan voorgekom. Die sterkste tropiese sikloon Opgemerk wêreldwyd, gemeet aan die minimum sentrale druk, was Typhoon Tip, wat op 12 Oktober 1979 'n druk van 870 hPa (25,69 in Hg) bereik het.50 Op 23 Oktober 2015 het die orkaan Patricia die sterkste sustaine van 1 minuut behaal