Hoe ek oor die koekoeknest gevlieg het, deur Sydney Bristow
En daar is reeds twee karakters wat oor die koekoeknes kan vlieg. In die eerste plek, Randle Patrick McMurphy, aan wie ons almal die gesig staar van 'n histeriese Jack Nicholson in sy kranksinnige interpretasie van die protagonis van hierdie baanbrekende verhaal oor psigiatriese hospitale en hul inwoners. In die tweede plek vind ons nou Sydney, 'n vrou halfpad tussen die werklike karakter en hierdie skuilnaam wat gebruik word vir die verhaal van 'n fase van introspektiewe waansin vanaf die traumatiese oomblik waarin sy besluit het om die wêreld te verlaat op 'n vlug wat net gedien het om verskillende bene te breek .
Die waarheid is dat die vreemde metafoor van vlieg oor die koekoeknes my die mees akkurate lyk om enige fase van geestelike verwarring te definieer. Niks so mal en terselfdertyd so simbolies nie. In die vreemdheid van die idee is die inleidende magie van iemand wat 'n konsep uitvind. Vlieg oor die koekoeknes om die uitgang van jouself te definieer, die depersonalisering wat die wil van die individu projekteer na die gebrek aan beheer van 'n betekenislose vlug.
En behalwe, soos ek sê, Sydney probeer vlieg. In beginsel, nie op die koekoeknes nie, maar vanaf die brug waar hy probeer het om afskeid te neem van die wêreld, 'n wêreld so leeg soos dit blykbaar vol seëninge en voorspoed is oor wat gemiddelde mense geluk beskou.
Die verhaal van wat met Sydney se bene gebeur het, kom van Ana, wat op haar karakter die deurloop deur die tydperk tussen psigiaters, medikasie en interneringsentrums projekteer. En die verhaal loop deur die 37 dae dat Sydney die koekoeknes van bo af omring, terwyl sy op soek was na 'n landingstrook terwyl sy die uitsig begin geniet.
Omdat soms die depersonalisering, die verlies aan wil wat ons lot opbou, ons ook menslik en hulpeloos ontdek, blootgestel maar geneig om weer met groter intensiteit te voel sonder dat die mure jare lank opstaan.
In die dagboek wat 'tweehandig' tussen Ana en haar alter ego Sydney geskryf is, ontdek ons ​​'n verhaal van op en afloop van die skyfie wat die verstand kan wees. Maar bowenal sien ons hoe die mensdom, in sy vriendelikste sin, in 'n groter mate onder diegene is wat verenig is ten spyte van teenspoed. En geen erger teëspoed as die spoke wat van binne af wakker geword het by almal wat op 'n stadium oor die koekoeknes vlieg nie.