Aarbeie - Fragaria sspp. - Fragaria sspp. - Boomgaard - Aarbeie - Fragaria sspp. - Boord - Vrugte en groente - 2022
Aarbeie - Fragaria sspp.
Aarbeie is vrugte geproduseer van klein meerjarige kruidagtige plante, wat wydverspreid in die wêreld voorkom; in Europa kom sommige soorte fragaria natuurlik voor in die groei, en produseer hulle oor die algemeen baie klein en aromatiese vrugte, soos die Fragaria vesca-spesie, die tipiese wilde aarbei, wat ook in Italië voorkom. Die tuin verbou meestal bastervariëteite, afgelei van die kruising van 'n Americana-spesie, fragaria ananassa, met ander spesies. Daar is talle variëteite, en elke jaar word nuwe basters of kultivars geskep, wat plante kies wat soeter en meer geurige vrugte produseer, met meer vrugvrugte per jaar of selfs met blomme van 'n spesifieke kleur.
Die botaniese spesies fragaria is bladwisselend en droog droog met die koms van ryp om weer die volgende lente te verskyn. In April-Mei produseer hulle klein wit, stervormige blomme, gevolg deur die tipiese infructescences, wat aarbeie genoem word; dit is 'n dun, vlesige stingel, wit of pienk, wat talle stywe aas, die tipiese sade, dra.
Vrugte duur oor die algemeen lente en stop wanneer die somerhitte aanbreek.
Groente kultivars en basters bevat oor die algemeen 'n paar interessante kenmerke; sekerlik bestaan ​​die belangrikste kwaliteit in die grootte van die vrugte, wat beslis groter is as die van die wilde aarbeie, selfs al hou laasgenoemde die voorrang in die reuk en die soetheid van die pulp.
Sommige kultivars lewer vrugte in die vroeë lente en duur tot Julie; ander produseer verdere bloei in September, wanneer die klimaat weer sag is.
Onder die aarbei-plante is daar ook basters met pienk of rooi blomme, selfs dekoratief in 'n blombedding.
Die verbouing van hierdie meerjariges is nie moeilik nie, en onder die regte toestande is hulle geneig om onkruid te word; in werklikheid is die aarbeiplante meerjarige stoloniferae: van die kraag van die plante tot die woning wat lank gelede woon, dun kruipstingels vertak, die stolons wat effens van die moederplant verwyder word om wortels te vorm en nuwe plante te produseer. Binne 'n paar jaar kan 'n paar klein aarbei plante al die beskikbare ruimte vul en die perseel te oorbevolk.
Om hierdie rede is ons geneig om die "ou" sowel as die nuwe plante periodiek uit te plant deur dit uit te dun, sodat elke plant 'n sekere hoeveelheid oop grond kan geniet.
Hulle verkies helder liggings, moontlik beskerm teen direkte sonlig gedurende die warmste ure van die dag, sodat die grond redelik koel en nie heeltemal droog bly nie. Plante kan droogte baie goed weerstaan, maar is gewoonlik geneig om onder die watertekort te blom, of selfs 'n deel van die blare te verloor.
As ons dus sappige aarbeie wil hê, is dit goed dat ons ons voorberei om die saailinge gereeld nat te maak, veral as die klimaat ons nie help nie.
Ons plaas die plante in 'n goeie grond wat ryk is aan organiese materiaal, nie kalkagtig nie, en in elk geval vars en diep, goed gedreineer.
As die klimaat warm word, kan ons ophou om die plante nat te lei, wat sal stop met blom, en 'n periode van semi-vegetatiewe rus binnegaan; as die droogte intens is, begin ons die plante weer in die herfs besproei. In gebiede met 'n baie warm lenteklimaat, moet die water baie gereeld en volop wees.
Aarbeie in die skaduwee
Die aarbeie-aarbeie in die tuin moet van die regte grootte wees, sodat die plante met minstens 20-25 cm ruimte van mekaar geplant kan word.
As ons ons plante in 'n afstand hou, kan ons die ongediertes wat tussen hulle ontstaan, beheer en "voedsel" steel.
Dit word dikwels op die deklaag geplaas; berei die grond voor, werk dit deeglik, bedek dit met 'n deklaag en boor dan gate in die plaat waar klein plante geplant word; hierdie soort verbouing laat die vrugte wat ver van die grond af ontwikkel, gereeld beheer, en daarom sal dit moeilik wees om verrot te word, of net so moeilik sal hulle deur skimmel of klein insekte verwoes word.
Hierdie soort verbouing moet ten minste elke 2-3 jaar weer op die been gebring word, omdat die saailinge geneig is om te versprei, om langer stolons te produseer as hulle nie grond vind waar hulle kan wortel as gevolg van die deklaag nie; Dit is duidelik dat hierdie tipe opstelling die verdunning van plante baie vinnig en prakties maak, en dit help ons om die blombedding heeltemal skoon te hou van onkruid.
As grondbedekkingsplante, kan ons in plaas daarvan besluit om hulle direk in die blombedding te verbou, sonder om te dek, en mettertyd sal hulle geneig wees om 'n tapyt met blare te produseer.
As ons besluit het om wilde aarbeie te plant, sal die natuurlike tapyt wat deur hulle geskep word, die regte humiditeit en die regte skaduwee verseker om die plante en vrugte beter te laat ontwikkel.
As ons aan die ander kant die groot aarbeie geplant het, sal die oorbevolking van die blombedding mettertyd tot steeds kleiner vrugte van laer gehalte lei, wat ons dwing om die oortollige plante van tyd tot tyd uit te brei.
Aarbeie - Fragaria sspp .: in die son en in die skaduwee
Aarbeie in die natuur is vrugte van die groei; klein geurige aarbeie groei in die skadu van hoë bome, waar die grond, ryk aan ontbinde materiaal, altyd klam en vars is.
As ons besluit om hierdie wilde aarbeie te plant, kies ons 'n plot in die skaduwee, nie te donker nie, maar weg van die direkte sonstrale.
As ons besluit om groot baster aarbeie te kweek, hang die hoeveelheid lig waaraan ons blootgestel word, van die spesie en die verskeidenheid af: daar is kultivars wat selfs in die somer van volle son hou, terwyl ander 'n halwe skaduwee benodig. Oor die algemeen geniet groente-aarbeie die son baie meer as wilde aarbeie.