Ek het LANK voor die kas gestaan.
Ja want ek was bang vir die laaie. Ek was bang vir myself in die foto. Ek is bang vir frieken alles. Maar – my Kwaad verdryf tog toe die Bang
Die kersrook is weer lewendig. Krul om die handvatsel van een van die laaie. Kan mens nie maar net bo begin en afwerk nie.? Moes geweet het dit gaan ook weer deurmekaar-onderstebo besigheid wees.
Diep asem. Sjit. Ek kort een van die Bondel se cigarettes.
Asem uit. Hand uit. Klem om handvatsel.
Dit voel of die wêreld skielik duisel toe ek die laai ooptrek .
Die slag wat volg word opgevolg met ‘n helse bliksemstraal. – Eks okay! besef ek. Eks net nie meer voor die laai nie.
Inteendeel, Eks in ‘n kerk. Met my flippen trourok aan. Droom ek? Sjit, my ma het altyd gesê as jy droom van ‘n bruid gaan iemand dood. Sê nou dis ek. Dis hoekom ek droom van myself in ‘n trourok. Die orrel ruk my terug – kliphard in my ore speel die troumars. My pa is langs my. Ek loop soos skaap saam met hom af in die paadjie. Dis ver. Ek wil vinniger loop maar my pa hou my terug. “Stadig” se hy rustig. Watse gerustig is dit? Flippit ek wil daar voor kom – by HOM uitkom. DIs al wat ek sien. Eindelik is ons daar. HY gryo my by my pa. Alles is so anders as wat mens gewoonlik sou doen. Pa het nie eens tyd om my behoorlik af te gee nie. Dis nie heeltemal volgens die boek nie maar dis orraait. Eks langs HOM en hy gryp my hand besitlik en trek dit deur sy arm.
Praat vinniger!! Dis wat ek vir die dominee wil skreeu. Ek hoor NIKS wat hy se nie. Ek weet net van HOM hier langs my. Ons arms inmekaar en hy klem my hand styf vas. Dit voel of hy ‘n reus is wat die hele plek vol staan. Dis NET hy daar en hy is langs MY. Twee stukke klei wat smag om een stuk te word.
Is dit liefde? WAS dit liefde? Op hierdie stadium voel ek “was” beskryf dit beter. Maar hier is ek tog. Ingesuig in hierdie helse borrel waar dit net ons twee is, – binnekort EEN.. Dis al waaraan ek kan dink. Vir altyd saam met Hom in hierdie borrel. Salig. Tevrede.
Die dominee se stem kom van ver af aan “….. wat is jou antwoord? ” “JA ek sal” skree ek amper. So hard dit eggo terug
“Ek sal .. ek sal .. ek sal ….. ”
Die eggo rol terug en slaan in flitse teen my vas. Nog flitse volg. Een op die ander. DIt gaan vining – ek sien ‘n piepklein woonstel, ‘n baba, ons in die woonstel met die baba – dis alles mooi prente.
Dan staan ek skielik weer in die kerk se deur in my trourok. Alleen. En iemand is dood.
Dis my ma.
En in my groei ‘n nuwe lewetjie.
Maar ek is terselfdertyd verpletter.
Ek wil nie meer sien nie. Ek soek na die laai om hom toe te klap.
Skreeu. Want ek kry hom nie.
En dan staan sy voor my. Bondel-Ek.
Sy blaas ‘n rookbol na my.
“Nou is jy in MY wêreld engel. Ek het BAIE om jou te wys”
Ek sukkel steeds om my staan te hou – maar iets aan die My in die foto het my gefassineer Wat lê in die laaie? Herhinneringe. Dis seker wat.
Wie wil onthou van van hulle Seer, hulle sondes, swakhede, en wraakgedagtes? -. Maar :
Die Vrees van onthou loop soos gif deur die liggaam en vind weer lêplek in die gedagtes. ALTYD
In die Bondel-Ek se gedagtes. En soos ‘n Joan Clayton wil sy my herhinner aan die geveg. Die satan het nie alleen geval nie. Sy gesante het saam met hom geval en hulle maak jag op ons Elke dag.
Ek wonder of sy hulle besweer met sigaretrook ? Snaakse prentjie
Ek skud dit af en tree terug. Vir al wat ek omgee kan daar ‘n oseaan tussen ons lê. Ek soek haar nie in my kop nie.
Ek MOET aangaan. En alleen. Ek kan – kan ek nie?
Ek moet hier uit. Weg van hierdie kas vol geheime.
Die honderde kerse lyk of hulle al helderder brand. Bolle en bolle rook trek lug op. Ek kyk gefassineerd daarna.
Krul en draai. Soos wit ink. Borrel en draai. Al vinniger.
Ek knip my oë
Sien dit dan – woorde.
“Dis Tyd om die laaie oop te maak”
Ek besef skielik sy antwoord nie
Die Donkerte Roep
Ek hang steeds bo – in twee
My donker Bondel-Ek daar onder – ek weet sy wag vir my
Was ek al ooit goed met die REGTE reaksies? Seker nie – te oordeel aan my huidige septic-tank gedagtes nie – soos dit gesê word – niemand weet wat daar gaan uitpeul nie maar jy kan weet dit gaan nie iets moois wees nie
Wanneer presies het sy daar beland? My ander-bondel-ek – die Donker een wat smaal en te veel rook? Ek hou nie van haar nie.
Maar ek hou ook van haar. En sy weet dit. Gebruik dit. – Teen my. Sy hou nie van my nie maar steeds hoop sy om my aan haar kant te kry – EEN te word. Op te tree. Sy glo SAAM is ons sterker teen dit wat ons uitmekaar hou.
Maak dit sin? Natuurlik nie.
Hoekokm dink ek nog daaraan? Dit maak natuurlik ook nie sin nie.
Ek was nog altyd positief. Hoopvol. Sien die beste in almal. Sien die slegte oor en vervang dit met die moontlike beste.
“En dit maak jou swak” Ek haat haar onderbrekings in my gedagtegang. “Ek is die beter een!”
Sy lag sag en ek hoor die aansteker se wieletjie draai. Flikkering – dan die nikotienreuk wat in my neus opslaan.
“Jy rook te veel”
Ek kry ‘n diep intrek as antwoord. dan – “Jy doen te min”
“Wat de hel wil jy hê ek moet doen? Soos jy ‘n bitter pil raak, wat in die donker sit en broei op jou wraakgedagtes? – Dis nie EK nie”
“Dis nie wraak nie. Dis opstaan vir jouself”
“Sê die een wat daar lê”
Sy antwoord nie dadelik nie. Nog ‘n intrek en uitblaas. Dan – “Raak jou engelvlerkies nooit moeg nie? Moet baie vat om heeltyd pose te hou daar bo”
“Eks sterk genoeg vir so lank as wat dit nodig gaan wees.”
“Dis al meer as ‘n jaar – Jy hang nog steeds – ons kan hier uit as jy afkom – SAAM”
Sy is reg. Ek is moeg. Regverdig dit dat ek los? Wat as ons NIE hier kan uit nie? Wat as ons wel KAN?
Die Bondel Trag – om te Verduidelik
VOOR ek die Cracker brand steek sou ek die Bondel-Ek kans gee om te verduidelik.
Die Bondel-Ek rol nors om na my. Sakke onder die oë. Vaal vel en ongekamde hare. – lyk ma bra kakkerig
Ek sê dit nie hard nie – ek dink dit net – vergetende dat ek en Bondel EEN is. Klaar my gedagtegang gehoor.
Die Bondel knor “so what”- en trek ‘n sigaret nader. Steek dit langsaam aan met afgeslaande oë. Trek in, en met die uitblaas van ‘n rookbol skiet die oë boontoe. Reg in myne in. Uitdagende woede en afkeer.
Ek se – gmph – dit praat! Nog iets wat jy wil sê vir jouself?
Bondel-Ek skuifel regop. Half op een arm lê dit – beduie dan na my met die sigaret. “Jy weet, – Jy, is erger as ek – Fladder daar bo rond en kyk neer op my – OORDEEL my. Oordeel my woede oor die Pyn Maar die Pyn bestaan. DIs hier” – en asof in bewys van waar ” hier ” is, word die as op die vloer afgetik. Dit val en spat uitmekaar. Bondel blaas dit weg. “Dink net as mens Pyn so kon wegblaas ne?” Dis meer ‘n stelling as ‘n vraag.
Ek hang. Luister.
“Okay Engel-daar-Bo, wat wil jy hê van my? – Ah. Laat ek sien, hoekom worry ek nie, hoekom is ek nie meer soos JY ne. Hoekom lê ek net?”
“n Minagtende rookbol word uitgeblaas na my. Bondel sit nou heeltemal regop. Kruis bene. “Ja. Was ons nou nie ‘n wenpakkie nie? Altyd reg vir alles. Positief. Ons motto: – Moenie panic nie – hou net jou pose! This too shall pass – ons sal hierdeur kom … bla bla al daai crap”
Tik weer as af. Blaas weg. “En toe die panic slaan – wil ek fight en JY wil Gods Water oor Gods Akker laat loop – wys ONS is die beter mens. ONS kan pose hou. Aangaan. Vergewe en Vergeet. Want ons is ONS”
Die sigaret word weggeskiet. Dan Afgemete “JY was JY. EK is EK. Ons haat altwee gekoekte drade ja, – inherent is ons EEN. Jy sê Ontkoek, sort. Wil JY? Of moet net EK? Die drade is gekoek in ons altwee.se koppe.”
Bondel beduie na die grond
“Wat sê jy Engel? Kom af as jy guts het – dan ontkoek en sort ons bietjie saam”