Seewierboerdery kan regtig help om klimaatsverandering te beveg - Klimaatsimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
Volgens die Intergouvernementele Paneel vir Klimaatsverandering (IPCC) is die aanspreek van koolstofvrystellings uit ons voedselsektor absoluut noodsaaklik om klimaatsverandering te beveg. Terwyl grond en landbou sentraal gestaan ​​het in die jongste verslag van die paneel, hoe die oseane in die algemeen kon dit help dat die stryd grootliks ontbreek.
Vir hul studie het navorsers die potensiaal vir die kompensering van koolwaterstowwe van akwakultuur in seewier ondersoek.
"Dit is nie 'n silwerkoeël nie en ook nie 'n bedryf wat bestaan ​​nie," sê Halley Froehlich, 'n assistent-professor in die departement omgewingsstudies en mariene biologie aan die Universiteit van Kalifornië, Santa Barbara, en hoofskrywer van 'n artikel in Huidige Biologie. 'Maar dit het 'n groot potensiaal.'
Seewier-akwakultuur kan inderdaad 'n kragtige nuwe manier wees om koolstof te bind, meen navorsers wat verskillende datastelle uit wetenskaplike literatuur sintetiseer. Die proses behels die verbouing van seewier en die oes daarvan met die doel om die alge in die dieper oseaan te laat sink, waar die koolstof wat in sy weefsel gestoor is, 'begrawe' sou bly.
"Ons wou regtig weet of dit voordelig kan wees, maar ook realisties wees oor die potensiaal daarvan," sê Froehlich oor die navorsing, wat sy en kollegas beperk het met voedingstowwe, temperatuur en geografiese geskiktheid. Hulle het ook die groei en koste van produksie beoordeel en die versagtingspotensiaal op verskillende skale ondersoek met die fokus op die voedselsektor - 'n belangrike bron van kweekhuisgasse en 'n aansienlike hindernis om klimaatsverandering te beveg.
Daar is 'n aansienlike geskikte gebied — ongeveer 48 miljoen vierkante kilometer [meer as 18.5 miljoen vierkante myl] — waarin seewier geboer kan word, en 'n relatiewe klein hoeveelheid (0.001%) sou voldoende wees om die hele wêreldwye akwakultuurbedryf koolstofneutraal te maak, aldus na die studie.
Die voordele skaal egter nie proporsioneel teenoor die veel hoër wêreldwye landbousektor wat kweekhuisgas uitlaat nie, deels weens koste- en groeibeperkings, sê Froehlich. Die boer van seewier alleen sal nie die uitstoot van wêreldwye voedselproduksie balanseer nie, voeg sy by, maar dit kan 'n nuttige nuwe instrument wees in 'n suite wat ander koolstofverlagings- en vergoedingsmaatreëls soos skoner energiebronne, herbebossing en beskerming van koolstofbakke insluit.
Die studie het bevind dat kweekhuisgasversagtende seewierboerdery die grootste potensiaal kan hê as dit kom by die bereiking van plaaslike en streeksdoelstellings vir koolstofneutraliteit. Kalifornië is veral goed voorbereid om die versagtende voordele van seewier-akwakultuur te pluk, gegewe die staat se sterk klimaataksiebeleid en sy lang, voedingsryke kus. 'N Gebied van slegs 3.8% van die eksklusiewe ekonomiese sone van die Weskus ('n mariene sone wat hoogstens 200 myl [net minder as 322 km] van die kus af strek) sal voldoende wees om die koolstof wat deur die staat se landbousektor geproduseer word, te vergoed.
Vyf redes waarom die Noord-Dakota pyplyn stryd sal voortgaan in 2017
Ten opsigte van die res van die wêreld is die akwakultuur in die seewier nog in die kinderskoene.
"Die oorgrote meerderheid akwakultuur van seewier kom in Suidoos-Asië voor," sê Froehlich. Alhoewel geen meetbare seewierboerdery in 2016 - die mees onlangse tydperk van die studie - in Amerika in die Verenigde State plaasgevind het nie, begin klein seewierboerderye in die VSA verskyn, hoewel dit hoofsaaklik vir voedsel en ander kommersiële doeleindes is, en nie vir koolstofsekwestrasie nie.
Geen eenvoudige oplossing nie
Froeichich is intussen die naasgrootste emitter van kweekhuisgasse ter wêreld, benadruk Froehl en onderstreep die behoefte aan oplossings soos seewierboerdery om die miljoene ton koolstofdioksiedekwivalente wat die land per jaar uitstoot, te verlig. Gelukkig het seewierboerdery ander aantreklike en voordelige omgewingseffekte, sê sy.
"Ons wil dit 'charismatiese koolstof' noem, want dit hou ekstra voordele in," sê Froehlich, "soos om potensieel habitat vir vis en ander seelewe te voorsien, die versuring van die oseaan en suurstofuitputting te verminder en oortollige voedingstowwe in die plaaslike gebiede op te neem."
Die gunstige gevolge van seewierverbouing is baie swaarder as die feit dat dit nie die land se kweekhuisgasvrystellings se voedselproduksie heeltemal kan opwek nie. In werklikheid, volgens mede-outeur Benjamin Halpern van die Nasionale Sentrum vir Ekologiese Analise en Sintese, is daar nie - en sal dit nooit wees nie - 'n enkele instrument om klimaatsverandering te hanteer.
'Die probleem het te groot geword vir eenvoudige oplossings,' sê hy. 'Ons het alle hande op die dek nodig.' Alhoewel oplossings vir klimaatsverandering nie maklik sal wees nie, hoe meer strategieë, hoe beter, sê hy.
"Die groot voordeel is dat as ons baie verskillende strategieë kan implementeer - van seewierboerdery tot hernubare energie tot energie-doeltreffendheid en ander - is die oplossing meer veerkragtig," sê Halpern.
Om dit in die Verenigde State 'n werklike opsie te maak, moet die beleid om seewierverbouing vir koolstofsekwestrasie in te stel en te versnel, sal boere moet reageer deur die produksie dramaties te vergroot, en die koolstofmark sal moet uitbrei om hoër pryse aan te bied.
Intussen sal navorsing voortgaan om die potensiaal van seewierverbouing te ondersoek om klimaatsverandering te verminder.
"Ek en my kollegas beoordeel nou ander paaie wat seewier kan volg om die 'beste knal vir u geld' vir koolstofversagting te vind, 'sê Froehlich. Aangesien gekweekte seewier ook onderhewig is aan gevolge van klimaatsverandering, sou 'n beter begrip van die invloed daarvan op die langtermyn ingelig kan word oor hoe dit gekweek en bestuur kan word.