Sussex hoenderras: beskrywing en kenmerke, instandhoudingsreëls, dieet - Ook - 2021
Die keuse van pluimvee word beïnvloed deur eienskappe soos vleissmaak en eierproduksie. Sussex is 'n hoenderras wat hierdie eienskappe kombineer en boonop 'n goeie voorkoms het. Hierdie variëteit is nie net beroemd vir sy lang geskiedenis nie, maar ook vir sy uitsoekprestasies. Sussex het die basis geword van 'n groot aantal nuwe hoenders, en om die suiwerheid van die ras in die Verenigde Koninkryk te behou, is selfs 'n amateurklub gestig.
Hoenders van Sussex is al etlike eeue bekend, en beskrywings van voëls word aangetref in verslae van antieke Rome wat meer as 2000 jaar oud is. Britse boere het deur die jare die voorkoms en eienskappe van die ras verbeter. Sedert 1903 is daar 'n spesiale klub in die land wat gefokus is op die behoud en verbetering van Sussex-hoenders, wat die kenmerk van die land geword het.
Sussex-hoenders is geteel deur die volgende rasse te kruis:
Sussex-hoenders is in 1961 na Rusland gebring, wat die basis geword het vir huishoudelike rasse van Adler Silver en Pervomaiskaya. Die enigste verskil tussen die voëls was hul aanpassing aan die klimaat van die middelste sone.
Volbloed Sussex word hoofsaaklik gebruik om kruise te teel.
Beskrywing en kenmerke van Sussex-hoenders
Die Sussex-ras het die volgende kenmerke:
medium-swaar gewig van hoenders;
vroeë aanvang van oviposisie;
die gemiddelde eierproduksie is 195 eiers per jaar;
vleis- en eierteeltrigting.
Die voorkoms van Sussex-hoenders het sekere kenmerke:
die skedel is breed en klein;
oë is rooi of oranje, kan gevlek wees;
rooi oorringe is glad en afgerond;
onderontwikkelde skarlakenrooi lobbe pas styf by die skedel;
'n reguit rif met 'n ongelyke oppervlak bestaan ​​uit 4 of 5 tande;
die nek is van medium lengte, sterk geveerd;
wye borsbeen geboë, maar glad;
styf gedrukte vlerke hoog gesit;
'n pragtige geveerde stert is breed aan die onderkant en opwaarts gelig;
spierpote van 'n ligte skaduwee het strepe op die metatarsus;
vingers is reguit.
Wit, porselein en koninklike verekleed word as aanvaarbaar beskou, maar skaars vir Sussex..
Hoenders van die Sussex-ras het 'n kalm, gebalanseerde geaardheid, wat hulle in staat stel om die spesies saam met ander pluimvee te hou. Aanpasbaarheid beïnvloed die gedrag van henne wat moeders word wat sorg. Die voëls is so lojaal dat hulle ook gans- of kalkoen-eiers kan uitbroei. Hoenders toon menslike vriendelikheid en selfs hane toon nie aggressie nie.
Sussex-hoenders is 'n veelsydige teeltipe, wat u toelaat om voldoende eiers en vleis te kry. Hoenders word ongeveer 3-4 maande oud gewig tot 1,5 kg. Dit is nie nodig om pluimvee op hierdie ouderdom te slag nie, aangesien die smaak en tekstuur van die vleis nie mettertyd verswak nie. Jong hoenders begin op die ouderdom van ses maande eiers lê. Die produktiwiteit van die eierrigting is tot 200 stukke per jaar. Die gemiddelde eiergewig is 55-62 g.
Die Sussex-ras het 'n aantal belangrike voordele:
hoë produktiwiteit van vleis en eiers;
vinnige verslawing aan lewensomstandighede;
lojaliteit aan mense, voëls en diere;
geslagsverskille by hoenders is op die 2de dag sigbaar.
Onder die nadele van hoenders is:
gebrek aan pligsgetroue rasverkopers;
lawaaierige en harde stem;
die behoefte aan 'n ruim pluimveehuis en looparea.
Onderhoud in 'n privaat huishouding
Vir 'n gemaklike lewe benodig hierdie ras:
tuin vir stap;
konstante toegang tot skoon water;
Wat moet 'n hoenderhok wees
Sussex-hoenders is groot, dus 'n klein, beknopte huis vir die ras sal nie werk nie. Gemiddeld word die grootte van die kamer gekies in die verhouding van 1 vierkante meter vloer vir 4-5 voëls. Die gebou moet toegerus wees om aan die volgende vereistes te voldoen:
die temperatuur in die winter moet nie onder 10 ° С daal nie;
die aanwesigheid van ventilasie;
sementvloer met fyn metaalmaas;
beddegoed gemaak van natuurlike materiale 10-15 cm dik;
die teenwoordigheid van natuurlike en addisionele kunsmatige beligting;
rus op 'n hoogte van 'n halwe meter teen 'n tempo van 0,3 m per voël;
rangskikking van neste van 0,3 x 0,4 m in die skaduryke deel van die kamer, wat elkeen ontwerp is vir 3 hoenders.
Die kuierplek moet twee of drie keer groter wees as die hoenderhok, sodat die voël nie druk hoef te wees nie. Die voëlhok moet 'n hoë heining hê, 'n fyn maas is genoeg. Hoenders moet daagliks kan loop, daarom is dit beter om 'n deel van die terrein met 'n afdak toe te rus. Straattoegang is ook nodig vir Sussex gedurende die winter.
Houers vir kos en water moet binne die huis en buite die huis geleë wees. Dit is raadsaam om spesiale drinkers en voëlvoerders aan te koop sodat water en voedsel nie op die vloer val nie. Soos ander hoendersoorte, is Sussexe slordig wanneer hulle voed, dus is dit beter om bunker-houers te gebruik.
Geslote drinkers is goed geskik vir water, sowel as toestelle wat outomaties water voorsien.
Die lewensduur van Sussex-hoenders is tien jaar. Geleidelik begin die aktiwiteit om eiers te lê afneem, dus moet die eeue oue populasie hoenders vervang word. Wanneer u 'n ras vir vleis verbou, kan die slagting begin na 70 dae van die leeftyd van hoenders, wanneer die gewig anderhalf kilogram bereik. Eierproduksie van Sussex-hoenders bereik 'n hoogtepunt van 1 jaar, dus dit is verkieslik om kuddes te verander sodat die meeste voëls in die stadium van maksimum produktiwiteit is.
Vir hoenders van hierdie ras verander die seisoenale verandering van vere in aansienlike spanning. Voëls lê minder eiers en verloor ook hul lewenskrag. 'N Toesig of verandering in die voorwaardes vir aanhouding gedurende hierdie tydperk lei tot 'n verswakking in die toestand van hoenders. Tydens molting word aanbeveel om die voëlvoeding aan te vul met 'n vitamien- en mineraalkompleks.
Die dieet van pluimvee moet op so 'n manier gebalanseer word dat die verkreë stowwe nie net voldoende is vir 'n normale bestaan ​​nie, maar ook om karkasgewig te kry. Dit word aanbeveel om voedsel vir hoenders volgens die volgende skema te kies:
Groente en suiwelprodukte van 10%.
Vir behoorlike vertering het voëls ook gebreekte kryt, houtskool, fyn gruis nodig..
Pasgebore hoenders benodig spesiale voeding, in die eerste dae is dit die moeite werd om fyngekapte eiers en korrels te gee. Na 'n paar dae kan u mengvoeding vir jong pluimvee geleidelik by die dieet voeg. Hoenders moet voedsel bevat soos:
koring (nie vroeër as 60 dae oud nie).
Om 'n groot aantal Sussex-hoenders groot te maak, is dit makliker om kant-en-klaar mengvoer as voedsel te gebruik. Pluimveekos moet op graanproteïene gebaseer wees. Om kalsium te bekom, word aanbeveel om gemaalde eierdoppe, skulpe van weekdiere, beenmeel by die voer te voeg. In die somer moet vrylopende hoenders een keer per dag, in die winter of in slegte weer gevoer word - drie keer.
Sussex het 'n uitgesproke broei-instink, dus word natuurlike teling as die beste opsie beskou. Vir volle bevrugting is dit nodig om 'n kudde te versamel teen 'n koers van 1 reuntjie vir 5 wyfies. Eiers kan in 'n broeikas geplaas word, maar dit is makliker om dit met 'n hen te laat.
Nadat die nageslag verskyn het, toon die lae besorgdheid en verloor hulle nie hul moederinstink nie.
Die langtermyn seleksie van die ras het die Sussex in staat gestel om stabiele immuniteit vir die meeste pluimveesiektes te verkry. Die gevaar kan egter wees:
Koksidiose. Simptome sluit in swakheid en bloedige diarree. Behandeling behels die slag van siek individue en die behandeling van die res van die kudde.
Mikoplasmose. Die siekte word veroorsaak deur 'n kombinasie van humiditeit en ammoniak in die gebrek aan ventilasie in die kamer. 'N Simptoom van die siekte is 'n ernstige hoes. Behandeling word uitgevoer deur inenting met 'n spesiale entstof.
Parasiete soos luise, donsagtige eters, rondewurms en salmonella is ook gevaarlik. Om infeksie te voorkom, is dit nodig om voorkomende ontsmetting en ontsmetting van die perseel uit te voer.