Tamatiesiektes: bakteriekanker, swartvlek - Inligting
Hoe om bakteriese siektes van tamaties te voorkom
Tamatie nou is dit een van die gewildste en mees geliefde onder Russe se groenteplante. Hierdie baie ligte en hitte-liefdevolle kultuur word in kweekhuise en in die veld verbou. Om 'n stabiele tamatie-oes te verkry, is 'n hele reeks landboukundige stappe nodig. In ons Noordwes-streek met sy grillige weer as gevolg van veranderinge in temperatuur en humiditeit, met 'n hittetekort gedurende die somer, verbou tuiniers gewoonlik tamaties in kweekhuise en kweekhuise.
Maar daar is ook sulke ervare amateur-groentekwekers wat op die warm somer vertrou, wat oeste van tamaties in die oop veld kry. Natuurlik gebruik hulle in die eerste periode van ontwikkeling nog steeds tydelike skuilings. Boonop is daar nou 'n wye keuse verskillende films... Helaas, tamatieplante word deur verskeie beïnvloed bakteriosewaarvan die intensiteit van ontwikkeling afhang van die kenmerke van die verbouing van hierdie plant, en van hul algemene toestand.
As dit binnenshuis gekweek word, is daar dikwels 'n hoë humiditeit en soms onvoldoende lig. Dit verswak die plante baie, wat lei tot skade deur hierdie patogene. Die verspreiding en ontwikkeling van hierdie siektes kan beperk word of heeltemal uitgesluit word as die lugvog in 'n geslote grond verminder word tot 65-70%, en die dagtemperatuur binne 22 ... 26 ° C of 24 probeer handhaaf. 28 ° С (in bewolkte weer kan dit 4 ... 5 ° C laer wees). Die nagtemperature moet 12 ... 14 ° C en 17 ... 20 ° C wees (voor en na blom, onderskeidelik). Dit is ook nodig om die temperatuur van die grond in kweekhuise gereeld te monitor - om dit gedurende die groeiseisoen gelyk te hou aan 19 ... 21 ° C.
Swart bakteriële kol van tamatie
Die voorkoms van hierdie siekte is redelik breed, veral in kweekhuise is dit baie skadelik. Dit bring veral groot skade in jare met warm somers mee. In hierdie geval word die saailinge tot 50% beïnvloed, en die vrugte - tot 20%, omdat die verhoogde humiditeit by hoë temperature bydra tot die toename in die nederlaag van die kweekhuis tamatie. Die siekte manifesteer in die nederlaag van die grondgedeelte van die plante, waardeur die tamatie glad nie vrugte produseer nie of van lae gehalte is. Die siekte raak die saadlobbe, blare, blaarsteel, stingels en vrugte van tamatie, en jong weefsels is vatbaarder vir die patogeen as veroudering. Saailinge en jong plante ly baie onder bakteriose. In die eerste fase verskyn baie klein, depressiewe, waterige bruin vlekke met onreëlmatige vorm op die blare van jong blare wat deurskynend in oordraagbare lig is. Hulle word vinnig groter (tot 1-2 mm), dan word die middel van die kolle geleidelik swart.
Onder gunstige toestande vir die ontwikkeling van die siekte, smelt die kolle saam, dikwels word die aangetaste weefsel nekrotiseer en uitval, en na 'n rukkie krul die blare en droog dit uit. Swart langwerpige kolle word op die stingels en blaarsteeltjies gevorm, maar soms begin die letsel daarop verskyn in die vorm van beroertes en selfs kolletjies. Met die verloop van die siekte smelt hierdie kolle dikwels saam en kan die plant vrek. Dieselfde prentjie word op die stingels, lote en perikarp waargeneem.
Met 'n sterk letsel van die pediele kom 'n massiewe blomme neer. By jong vrugte (tot 2,5-3 cm in deursnee) dring bakterieë deur beskadigde hare of, in latere stadiums, deur wonde deur. Die inkubasietydperk vir die ontwikkeling van bakteriose duur gewoonlik net 3-7 dae (afhangende van die temperatuur). Wanneer vrugte in die vroeë fase van ontwikkeling aangetas word, verskyn donker konvekse punte, omring deur 'n waterige rand, op hul oppervlak, wat uiteindelik die vorm van maagsere aanneem. Anders as tipiese simptome van bakteriële voël-oogkanker, word skurfte -agtige donker kolle nie omring deur 'n ligte grens nie.
Die ontwikkeling van swartvlek hang grootliks af van meteorologiese toestande: hoe laer die temperatuur, hoe stadiger word die ontwikkeling van swartvlek. Bakteriose word oorgedra deur sade en plantreste. Op sade kan die infeksie langer as 'n jaar duur. Selfs met 'n latente infeksie, kan sade uiterlik gesonde saailinge gee, wat in die toekoms 'n bron van verspreiding van bakteriose kan wees. Om hierdie rede is dit belangrik om gewaarborgde gesonde sade te koop. Gedurende die groeiseisoen kan bakteriële infeksie deur die huidmondjies van plante binnedring. Die patogeen hou baie lank aan in dele wat moeilik is om te verrot.
Tamatie bakteriële kanker
Dit is ook alomteenwoordig. Hierdie siekte is tipies van 'n vaskulêre aard. Tekens van hierdie siekte manifesteer in die vorm van verwelking van plante: bakterieë, wat deurdring in die vaatstelsel, veroorsaak verwelking van tamatiespruite. Hierdie proses begin met die onderste blare: dit verloor 'n turgor (soms aan die een kant van die blaar), terwyl die verwelkende dele van die blaar geel word langs die rand en krul. In sommige gevalle kan so 'n manifestasie van bakteriose die enigste eksterne simptoom wees. Dit kan 1,5-2 maande duur vanaf die aanvang van die verwelking tot die volledige dood van die plant.
In die geval van primêre infeksie, word die vaatring beskadig (in die vorm van verdonkering) in die stingels en aan die onderkant van die blare van siek blare. Vroeë skade aan vrugte deur die veroorsakende middel van die siekte lei tot hul lelikheid: terselfdertyd word die sade donkerder en verloor hulle ontkieming. Besmetting van die aardse organe van vrugteplante manifesteer in die vorm van bruinsere op jong kelkblare, stingels, blare, veral op die stingels, wat die vrugte laat afval. Met 'n latere infeksie kan die vrugte 'n gesonde uiterlike voorkoms hê en 'n normale pulpkonsistensie hê.
Plaaslike manifestasie van simptome van bakteriose op vrugte kom soms voor in die vorm van 'n kenmerkende vlek, wat die "voëloog" genoem word. In die eerste fase lyk klein aangetaste gebiede van groen vrugte soos wit kolle, in die volgende stadium, wanneer die vrugte ryp word en kleur, word die middel van die kolle geel. Hierdie tekens van die "voëloog" kan ontwikkel by diegene wat geaffekteer en nie beïnvloed word deur die verwelk van plante nie. Siek fetusse vertraag hul ontwikkeling, gewoonlik ongelyk in vergelyking met gesonde. Met 'n sterk ontwikkeling van die siekte in plante, kom ligbruin strepe, krake en maagsere op die blare en stingels voor, waaruit geel slym uitsteek. Aan die dwarsdeursnee van sulke aangetaste organe kan die bruining van die bondels van die vaatstelsel duidelik onderskei word.
Die veroorsakende middel van bakteriose kom plantweefsel binne deur meganiese skade: deur beseerde wortels, stingels, blare. Met 'n hoë lug humiditeit kan dit die plant deur oop huidmondjies besmet. Besmetting met bakteriële tamatiekanker word versprei deur plantreste, saailinge, grond, maar die dominante rol is hier by besmette sade wat oppervlakkig of van binne besmet is. Die patogeen word ook oorgedra deur plantblare te knyp en te snoei. Met 'n permanente tamatiekultuur op dieselfde plek, dien die grond as 'n reservoir van bakteriële infeksie. Die gunstigste toestande vir die ontwikkeling van bakteriose is 'n temperatuur van 20 ... 28 ° C en 'n relatiewe humiditeit van 80-85%.
Lees deel 2 Bakteriese siektes van tamaties: holheid, vlekke, apikale verrotting van vrugte
Alexander Lazarev, kandidaat vir biologiese wetenskappe,
Senior navorser, All-Russian Research Institute of Plant Protection, Pushkin
Voorbereidings vir swartvlek (phomopsis, escoriasis) op druiwe
na die blare val, in die laat herfs, moet die druiwebosse met 'n 3% oplossing van kopersulfaat bespuit word
enkelbespuiting in die fase van 3-5 blare (tegniese doeltreffendheid is ongeveer 60%)
dubbele behandeling in die fases van bot en 3-5 blare (tegniese doeltreffendheid - 65%)
drie keer verwerking in die fases van die opening van die knop, 3-5 blare en - "klein ertjie" - (tegniese doeltreffendheid - 70%).
Swamdoders uit die chemiese klasse ftalimiede en strobiluriene (Quadris, c.c. (0,8 l / ha), asook 'n nuwe middel Dinali, KD (0,6-07 l / ha))
Die skrywer van die artikel: Pravorskaya Yulia Albinovna, 69 jaar oud
Landboukundige, meer as 45 jaar ondervinding in tuinmaak
In die artikel sal ons praat oor die siektes van tamaties, beskrywings van die algemeenste word gegee. Uit die materiaal leer u hoe u dit kan voorkom en die aangetaste plante kan behandel.
Wat kan seermaak
Algemene aanbevelings vir die stryd
Tuiniers wil groot oeste kry, hoe aanstootliker is dit om te sien wanneer die vrugte van hul eie werk letterlik voor ons oë verdwyn. Na alles, kan plante, soos alle lewende dinge, aan verskillende siektes onderhewig wees.
Siektes van tamaties in 'n kas, strydmetodes - video
Ander siektes van tamaties
Sulke siektes word nie deur swamme of parasiete veroorsaak nie. Dit kan veroorsaak word deur weersomstandighede, onbehoorlike versorging.
Krake in die vel van die vrugte kan veroorsaak word deur skielike veranderinge in temperatuur, 'n sultry periode, onvoldoende humiditeit. Dikvel-basters breek dikwels self uit wanneer dit ryp is.
Na die knyp neem die druk van water in die stamme toe, wat ook krake veroorsaak.
Vrugte begin vervorm terwyl hulle nog 'n blom is. 'N Geel tamatieknop vervang die versmelte terriemutant. Dit het baie meeldrade en blomblare.
Grootvariëteite is die meeste geneig tot vervorming. Op hulle blom soortgelyke mutante vroeër as ander blomme, sodat ander nie vrugte kan vorm nie. Dubbele blomme moet verwyder word.
Holligheid van tamaties
Simptome van holheid word aan die begin van die kultuuromset waargeneem. Die voorkoms van die tamatie is nie aantreklik nie: uitgestrekte groot ribbes van die septa van die saadkamers. Hollheidheid word deur baie faktore veroorsaak.
In die eerste plek ontwikkel die anomalie as gevolg van die oortreding van die vrugset. Dit kan 'n verhoogde temperatuur wees, 'n gebrek aan stuifmeelkorrels.
Swart kolle op vrugte kan voorkom as gevolg van fisiologiese versteurings in die ontwikkeling van plante. Die mees algemene redes is onreëlmatige water, gebrek aan kalsium, gebrek aan stikstof.
Stelselmatige lug, voer met die nodige elemente sal help om die situasie reg te stel.
Tamaties word met kalsiumnitraat bespuit, begin met die kleinste vrugte. Geaffekteerde tamaties word verwyder.
Oedeem - blaaroedeem
Hierdie toestand van die tamatie word veroorsaak wanneer besproeiing versteur word. Oedeem is nie aansteeklik nie, dit is nie 'n siekte nie. Die blaarplaat oorversadig met vog swel visueel uit. U kan hierdie verskynsel in die vroeë oggendure waarneem, wanneer die grond nog warm is en die lug afgekoel het. Onder die werking van die worteldruk word meer vog verskaf as wat nodig is.
Gietstele en stingels kan bars en daar kan water kolle op verskyn.
Swambesmettings kom op vrugte, stingels en blare voor. Die blare word so siek dat bruin kolle daarop vorm, en 'n liggeel sone verskyn rondom hulle. As die weer vogtig en warm is, groei hierdie kolle vinnig. 'N Bloei verskyn aan die onderkant van die blare. Dit is oor die hele oppervlak van die besmette gebied of langs die kontoer geleë. Vrugte kan in verskillende stadiums van ontwikkeling seer wees. Groen vrugte word, nadat dit siek geword het, bedek met harde kolle. Die binneste weefsel van die fetus word ligbruin. Die grootte en vorm van die kolle kan verskil - van konsentries tot ringvormig. As tamatiesiekte suksesvol ontwikkel, word die vrugte heeltemal bruin.
Laatroes verwys na swamsiektes. Benewens die gewone manifestasies, word hierdie tamatiesiekte gekenmerk deur die vorming van spoordraende tekens, wat die gevolg is van herhaalde of sekondêre infeksie. By siektes kom negatiewe faktore voor soos onreëlmatige kolle.
Die kleur van sulke kolle is donkerbruin. Hulle sluit dikwels saam en vorm nekrotiese onderskepings. Swamplaat verskyn nie op die oppervlak van die plant nie. Voorkoming - grondsterilisasie, verwydering van siek tamaties. Vir chemiese invloed is natriumhumaat en pseudobakterien geskik.
Droë vlekke, ook Alternaria genoem, lewer konsentriese, afgeronde bruin kolle op. Die eerste manifestasies van tamatiesiekte kan op die onderste blare gesien word. Verder versprei die siekte die plant, en die manifestasies word in die boonste vlakke merkbaar. Die geaffekteerde gebiede is bedek met kolle met 'n deursnee van 4-7 millimeter. Na 'n geruime tyd neem hul grootte toe, word dit groter en kan dit 10-15 millimeter in deursnee word. In beskermde grond word vroeë manifestasies deur Quadris verwyder, en vir oop grond word ander stowwe gebruik - Ridomil en Metaxil.
Die wortels van volwasse plante word blootgestel aan antraknose. Hulle word bedek met bruin kolle, die bas skil af, en mikrosklerotieë kom daaronder. Ryp vrugte word aangetas na rypwording en kan besmet raak wanneer dit heeltemal ryp of vervoer word. Die veroorsakende middel is 'n swam wat in hoë humiditeit kan versprei, wat in beskermde grond kan wees. As die blare en stingels van die plant met druppels bedek is, kan dit die siekte versprei. Behandeling kan gedoen word met chemie, Agatom-25, bespuiting. Telers het variëteite en basters van tamaties geteel wat nie vatbaar is vir siektes nie, en word F1 Life, Longf, Shelf genoem.
Witvlek (septoria) is baie gevaarlik, want dit kan lei tot die verlies van die helfte van die hele oes. Ou blare, diegene wat nader aan die grond is, word aangetas. Nadat dit met aanhoudende vlekke bedek is, word dit bruin en droog dit uit. Die beste temperatuur vir die ontwikkeling van vlekke kan 15 tot 27 grade wees met 'n humiditeit van 77%. Selfs in die oorblyfsels van die plant bly spore van die swam oor. Dit is onmoontlik om 'n plant te beskerm, selfs nie met behulp van chemikalieë nie. Sommige baster tamatiesoorte kan immuun wees vir kolvlek.
Grys ​​vorm is baie gevaarlik. Infeksies versprei na die hele stam en weefsels sterf af as gevolg van nekrose. Visueel lyk die verrotting soos 'n gryswit blom, sy voorkoms vernietig die vrugte en die hele plant verdroog eenvoudig na besmetting. Die generatiewe organe word beïnvloed deur hoë humiditeit. Die infeksie kan ook oorgedra word na ander gewasse (wat waarskynlik in beskermde grond kan wees) wat met of naby tamaties kan groei. Vir behandeling beveel kenners die gebruik van tydige landboumaatreëls, chemikalieë, soos groeireguleerders en chemiese beskerming, aan. Die name van die middels is Bayleton en Euparen.
Witvrot word ook sklerotinose genoem. 'N Plant kan besmet raak met 'n siekte as gevolg van meganiese skade. Die effek van die siekte kan toeneem as gevolg van 'n afname in temperatuur en 'n toename in humiditeit - na koue reën. Swak ventilasie in die kas en die digtheid van die aanplanting kan ook die ontwikkeling van die siekte veroorsaak. Tekens - verwelking, stamvrot, holtevorming, die voorkoms van swart sklerotia, wit pluizige blom, plantdood. Die oorsaaklike middel van die siekte kan op die oorblyfsels van die plant en in die grond bly.Ontsmetting van die grond, wat gedoen moet word na die vorige plantplant, sal help om van die patogeen ontslae te raak.
Poeieragtige skimmel besmet tamaties deur die lug, infeksie word deur die verspreiding van conidia uitgevoer. Die gevolg van infeksie is 'n wit blom wat aan die bokant of onderkant van die blaar verskyn. Soms verskyn op blare en stingels. Die weefsels sterf dan af en die blare kan afval.
Lae lugvog is voldoende vir infeksie, maar die eerste tekens verskyn by 'n humiditeit van 80-90% en 'n temperatuur van 16-20 grade. Siek plante groei sleg, die aantal vrugte en die grootte daarvan neem af. Die veroorsakende middel is 'n swaminfeksie. Dit word behandel deur te bespuit; natriumhumaat vernietig die swaminfeksie heeltemal. Daar is een stabiele baster, Milano F1.
Simptome is die ergste gedurende die groeiseisoen en gedurende die blomperiode. Eerstens verdor die onderste blare, vlekke vorm daarop, wat lei tot draai en droog. Dan versprei die simptome na die hele plant. Die swam gaan deur die vate en verstop dit. Onder 'n mikroskoop kan u die mycelium sien, dit is nie gepigmenteer nie, dit wil sê kleurloos. Die belangrikste ding vir die stryd is die verbouing van siektebestande tamaties, want daar is geen chemie vir behandeling en voorkoming nie. Telers het 'n verskeidenheid Zasolochny geskep wat bestand is teen verticillium.
Wortelvrot is baie skadelik en dit manifesteer in die gebiede van die land wat oorwater is.
Dit kan onmiddellik na plant op die plant verskyn as die grond reeds daarmee besmet is. Op die ondergrond en oop grond kom dit voor in gebiede met oortollige vog. Die ontwikkeling van die siekte kom gedurende die hele plant se leeftyd voor. Simptome word swart in die wortel en nek, swart been. As gevolg hiervan kan u die verwelk van die spruit waarneem. Soms kan verrotting die voorkoms van ander siektes veroorsaak. Nie-steriele grond en oormatige water kan die ontwikkeling van hierdie defek stimuleer. Behandeling en voorkoming - ontsmetting van die grond, bewerking van saad en saailinge, behandeling met Rodomil Gold as 'n profilakse, behandeling van die substraat.
Stengelkanker manifesteer nie oral nie, en die voorkoms daarvan hang af van die plek waar die tamatie groei. In die oop veld kom stamkanker skaars voor, maar in kweekhuise kan dit die hele oes vernietig.
By stamkanker word die stingels meestal aangetas, en soms ook die blare. Gom begin uit die stingels lek en die blomme word onderontwikkeld. Didimella-virus ontwikkel in nat weer en lae temperature. Behandeling - ontsmetting van die grond, die gebruik van die middel Trichodermina. Spruite en stingels word met geneesmiddels bespuit om groei, Agat-25 of Immunocytophyte te stimuleer. Pynlike kolle word behandel met 'n pasta van Rovral en kryt.
Fusarium beïnvloed volwasse tamaties en saailinge. Plante verdor en sterf, kan onderontwikkeld wees. Die eerste teken is die verwelk van die bokant. Weefsels word traag en individuele blare verdor en krul. Die proses begin bo-aan die blaar. As die stam afgekap en ondersoek word, sal u die verbruining in die vate opmerk. Soms kan gesonde plante op een dag vrek, naamlik snags. Die infeksie versprei deur die grond, wat lig en struktuurloos moet wees. Fluktuasies in temperatuur en humiditeit dra by tot die ontwikkeling van fusarium. Gieter voor plant met pseudobacterien, groeiende weerstandbiedende variëteite - dit is die strydmetodes.
Tamatiesirussiektes kan baie skadelik wees. Almal hang af van die virus wat die spruit besmet het, die groeiplek en die tamatiesoort self. Die stryd teen hulle kom deur die vernietiging van insekte wat bakterieë dra, die kultuurkultuur word gehandhaaf en die agromeganiese invloede op plante en die groeiproses word uitgevoer.
Die skadelikheid van aspermie is bewys en hang af van die tipe virus en die toestande waarin die tamatie groei. Onderontwikkeling van generatiewe lote, sterk bosheid - dit is die tekens van hierdie siekte. Enige variëteite word daaraan blootgestel, en 'n spinmyt word beskou as 'n smous, waarteen om hierdie rede geveg moet word. Die blare word klein, verander van pigmentasie en die blomme kry die vermoë om saam te groei. Om die ontwikkeling van die siekte te voorkom, is dit nodig om die insekte wat die infeksie dra, te vernietig en nie reservateurs te gebruik nie.
Die verwelking van die blare en hul krul word brons genoem. Die virus word elke jaar sterker. Plante wat in kweekhuise gekweek word, is baie vatbaar vir probleemverwelking. Daarbenewens is 'n volledige verlies van die hele oes moontlik. Bruin patrone verskyn op die vrugte en later op die blare, wat lei tot die dood van die bokke. Die siekte word nie genees nie, maar by 'n temperatuur van 45 grade word die aktiwiteit van die virus gekanselleer.
Geel krul kan 'n baie onaangename oomblik wees. Dit beïnvloed die voorkoms van ryp tamaties. Hulle aanbieding gaan verlore, die plante word ongelyk gekleur en die blare krul, word klein en vervorm as gevolg van krul. Die draer van die virus is 'n witvlieg wat hanteer moet word en die behandeling kan op enige moontlike manier uitgevoer word. Een van die bastervariëteite is siektebestand en word F1 Senzafin genoem.
Dit manifesteer in die winter, kolletjies verskyn op die blare wat wit word. Hulle word donkerder en veroorsaak nekrose. Blare rek en krul. Besmette plante groei swak, vervorm en hul blare word growwe. Die infeksie word deur plantluise oorgedra, daar is geen beskerming teen die siekte nie, en landbou-meganika word gebruik om van die probleem ontslae te raak.
Mosaïek kan baie plante vinnig beskadig. Dit kan ook lei tot 'n totale gebrek aan oes.
Blare is die eerste wat beswyk aan besmetting. Hulle raak bevlek, hul oorspronklike vorm en kleur gaan verlore. Saam met ander virusse kan 'n nuwe tamatiesiekte ontstaan. Die virus is bestand teen veranderinge in temperatuur en humiditeit, en word deur insekplae vervoer. Vir profilakse word normale toestande vir plantgroei waargeneem. Om te veg, of liewer, voorkom dat baie siektes die nakoming van die reëls vir wisselbou sal help. Dit is nodig om die plek en volgorde van plant te monitor, om soorte te vind wat bestand is teen algemene siektes.
Peste is diere (hoofsaaklik insekte) wat tamaties vir voedsel en / of hul huis gebruik. Daarbenewens is insekte draers van virussiektes. Van die een tamatiebos na die ander versprei die plae die infeksie na alle tamaties. As gevolg hiervan verander die siekte van een plant in 'n epidemie. So 'n omgewing kan met mekaar versoen word as die vitale aktiwiteit van parasiete nie tamaties skade berokken nie.
Aalwurms is klein rondewurms wat tamatiewortels aanval. As gevolg hiervan verdor tamaties vinnig.
Daarbenewens het aalwurms verskillende infeksies en virusse.
Om die plaag te vernietig, sal help karbofos, Fitoverm P, Nematofagin.
Slakke en slakke is draers van swaminfeksies. Deur die vrugte van tamaties te eet, besmet hulle die plante, wat lei tot die dood van die tamaties.
Daarbenewens kan slakke al die groen massa in die bosse vernietig.
Chemikalieë sal help om slakke te vernietig (Donderslag, Ulicid) of volksmiddels (aftreksel van knoffel, aftreksel van mosterd, aftreksel van peper).
Hierdie klein insekte leef in kolonies en voed op die sap van die plant. As gevolg van hul aktiwiteit verloor tamaties hul lewenskrag en verdor.
Plantluise op tamaties veroorsaak ook die ontwikkeling van chlorose en vervorming van die blare.
U kan hierdie insek beveg met behulp van chemikalieë (Fitoverm, Fufanon, Alatar), en volksmiddels (seepwater, ammoniak).
Miere eet nie tamaties nie, maar hulle plantluise wat voed op die sap van die plant.
Daarbenewens word die wortels van tamaties beskadig wanneer 'n miershoop gebou word. Dit kan lei tot infeksie met swaminfeksies.
Teen miere is middels soos Miereneter.
Hierdie insekte word beskou as een van die gevaarlikste plae. Hulle sak op die bodem van die blaarplate.
Die larwes voed op die sap en weefsels van plante, en volwassenes vlieg van een plant na 'n ander. Dit is waarvoor vlieë gevaarlik is. Benewens die feit dat hulle self tamaties beskadig, versprei hulle ook infeksie (swam- en bakteriese siektes).
Help om die plaag die hoof te bied Biotlin, Iskra, Tanrek.
Let daarop dat die witvlieg goed aanpas by chemikalieë. Wissel dit dus af vir groter effek.
BELANGRIK! Wanneer u witvlieg beveg, is dit belangrik om die onderste gedeelte van die blare te verwerk, waar hierdie insekte hoofsaaklik vestig.
Die lewensduur van hierdie insekte is net 20 dae, en hulle vermeerder baie vinnig. Blaaspootjies is gevaarlik omdat dit draers is van die gevlekte verwelkende virus.
As hulle tamaties eet, veroorsaak dit ook dat vrugte opgemerk word.
Dit is nodig om blaaspootjie te veg teen die eerste tekens van die belangrike aktiwiteit daarvan.
Biotlin, Alatar, Aktara - effektiewe insekdoders wat help om van die plaag ontslae te raak.
Neem voedingsstowwe op en vernietig die weefsels van tamaties deur hulle te beweeg en eiers te lê. Hulle is draers van die krulvirus van die tamatiebome en die veroorsakende middel van tamatiestomp.
Chemikalieë word gebruik om blaarspringers te bestry. Aktara, Accord, Tanrek.
Deur lae gehalte saadmateriaal kan toekomstige saailinge die virus optel. Die gevaar lê daarin dat dit nie onmiddellik verskyn nie. Drie siektes van tamaties word beskou as die genadeloosste.
Hierdie infeksie manifesteer in die stadium van die plant van saailinge in die grond en veroorsaak die staafvormige virus. Die blare verander van kleur, 'n mosaïek van geel en groen kolle word gevorm. 'N Rukkie later krul die aangetaste blare vinnig op, droog uit en val af. Besmette bosse word vernietig en gesonde word behandel met 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat (kaliumpermanganaat) of ureum.
Die veroorsakende middel is die tabaksmosaïekvirus. Op 'n gewilde manier word die siekte stroperigheid genoem. Bruin strepe verskyn op die oppervlak van die blare wat later in ulkusse ontaard. In 'n besmette plant sal die punt binnekort verdwyn en so 'n bos kan nie meer behandel word nie. Dit word opgegrawe en verbrand.
Hierdie siekte word manifesteer deur die algemene onderontwikkeling van die plant. Die bosse is laag, die blare is klein, die vrugte is vervorm en klein. 'N Kenmerkende kenmerk is die totale afwesigheid van sade in tamatie. Daarom het infeksie 'n tweede naam - saadloosheid. In die beginfase van verbouing kan dit nie opgespoor word nie, maar wel voorkom word met behulp van voorkomende saadbehandeling.