Ek wed dat jy nie net een kan eet nie. tlindsayg / Shutter
Maar sekere kosse, soos pizza, aartappelskyfies en sjokoladekoekies, is byna onweerstaanbaar. Hulle is altyd op aanvraag by partytjies, en dit is maklik om aan te hou eet, selfs al is ons vol.
In hierdie voedsel kan 'n sinergie tussen die belangrikste bestanddele 'n kunsmatig verbeterde smaaklikheid ervaar wat groter is as wat enige sleutelbestanddeel alleen sou produseer. Navorsers noem dit hyperpalatability. Eters noem dit heerlik.
Aanvanklike studies dui daarop dat voedsel met twee of meer sleutelbestanddele gekoppel aan smaaklikheid - spesifiek suiker, sout, vet of koolhidrate - neuro-kringe op die brein kan aktiveer, net soos dwelms soos kokaïen or opioïede. Hulle kan moontlik ook meganismes in ons liggame omseil wat ons vol laat voel en vir ons sê om op te hou eet.
Ons navorsing fokus op lonende kosse, verslawende gedrag en vetsug. Ons het onlangs 'n studie met voedingswetenskaplike gepubliseer Debra Sullivan wat identifiseer drie groepe sleutelbestanddele dit kan voedsel hiperpaleerbaar maak. Met behulp van hierdie definisies, het ons beraam dat byna twee derdes van voedsel wat algemeen in die VS verbruik word, in ten minste een van die drie groepe val.
Dokumentêre programme soos “Fed Up” (2014) het vetsug gekoppel aan praktyke in die voedselindustrie en Amerikaanse eetgewoontes.
Die kodes kraak
Kos wat baie lonend, maklik toeganklik en goedkoop is, is oral in ons samelewing. Dit was verbasend dat jy dit geëet het geassosieer met vetsug.
Dokumentêre In die afgelope 15-20 het jare berig dat voedselondernemings formules ontwikkel het om smaaklike voedsel so aanloklik te maak. Egter, vervaardigers hou gewoonlik hul resepte as handelsgeheime, sodat akademiese wetenskaplikes dit nie kan bestudeer nie.
In plaas daarvan het navorsers beskrywende definisies gebruik om vas te stel wat sommige voedselsoorte hiperpateerbaar maak. Byvoorbeeld, in sy 2012-boek ”Jou kos vals jou: hoe jou brein gekaap word deur suiker, vet en sout, " David Kessler, voormalige kommissaris van die Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA), het geskryf:
'Wat is hierdie kosse?…. Sommige is versoete drankies, skyfies, koekies, lekkergoed en ander versnaperingskos. Dan is daar natuurlik kitskosmaaltye - gebraaide hoender, pizza, hamburgers en patat.'
Maar hierdie definisies is nie gestandaardiseer nie, dus is dit moeilik om die resultate oor studies te vergelyk. En hulle identifiseer nie die betrokke bestanddele nie. Ons studie het probeer om 'n kwantitatiewe definisie van hiperpatableerbare voedsel vas te stel en dit dan te gebruik om te bepaal hoe algemeen hierdie voedsel in die VSA is.
In 2018 was 31% van Amerikaanse volwassenes 18 en ouer vetsugtig. CDC
Ons het ons werk in twee dele gedoen. Eers het ons 'n literatuursoektog uitgevoer om wetenskaplike artikels te identifiseer wat beskrywende definisies gebruik het van die volledige smaaklike voedsel. Ons het hierdie voedselsoorte in gestandaardiseerde voedingsagteware ingesluit om gedetailleerde data te verkry oor die voedingstowwe wat hulle bevat.
Vervolgens het ons 'n grafiese prosedure gebruik om te bepaal of sekere voedselsoorte aanmekaar verstrengel was. Ons het toe die groepe gebruik om ons numeriese definisie in te lig. Ons het gevind dat hiperpatieserbare voedsel in drie verskillende groepe val:
- Vet en natrium, met meer as 25% van die totale kalorieë (afgekort as kcal) uit vet en minstens 0.30% natrium per gram per porsie. Spek en pizza is voorbeelde.
- Vet en eenvoudige suikers, met meer as 20% kcal uit vet en meer as 20% kcal uit eenvoudige suikers. Koek is 'n voorbeeld.
- Koolhidrate en natrium, met meer as 40% kcal uit koolhidrate en minstens 0.20% natrium per gram per porsie. Buttered popcorn is 'n voorbeeld.
Daarna het ons ons definisie op die Amerikaanse departement van landbou toegepas Voedsel- en voedingstofdatabasis vir dieetstudies, of FNDDS, wat voedsel katalogiseer wat Amerikaners volgens hulle eet in 'n tweejaarlikse federale opname oor voeding en gesondheid. Die databasis bevat 7,757 voedselitems wat ons in ons ontleding gebruik het.
Meer as 60% van hierdie voedsel het aan ons kriteria vir hiperpalatbaarheid voldoen. Onder hulle was 70% in die vet / natrium-groep, insluitend baie vleis, vleisgebaseerde geregte, omelette en kaasdoppies. Nog 'n 25% het in die vet / eenvoudige suiker-groep gegroei, wat lekkers en nageregte insluit, maar ook voedsel soos geglasuurde wortels en ander groente gekook met vet en suiker.
Uiteindelik was 16% in die koolhidraat / natriumkluster, wat bestaan ​​uit koolhidraatdigte maaltyditems soos pizza, plus brode, graan en peuselkos. Minder as 10% van voedsel het in veelvuldige groepe geval.
Baie hiperpatiekbare voedsel is wyd beskikbaar en goedkoop. gabriel12 / Shutter
Ons het ook gekyk na watter van die USDA se voedselkategorieë die mees hiperpatableerbare voedsel bevat. Meer as 70% vleis, eiers en graangebaseerde voedsel in die FNDDS het aan ons kriteria vir hiperpalatbaarheid voldoen. Ons was verbaas om te sien dat 49% van voedsel wat gemerk is as 'verlaagde', 'lae' of geen vlakke suiker, vet, sout en / of kalorieë as hiperpalateerbaar is.
Laastens het ons oorweeg of ons definisie vasgelê het wat ons veronderstel om dit in te neem. Dit het meer as 85% van die voedselsoorte wat as vinnig of gebraai gemerk is, sowel as lekkers en nageregte geïdentifiseer. Omgekeerd het dit nie voedsel gevang wat ons veronderstel dat dit nie hiperpaliseerbaar was nie, soos rou vrugte, vleis of vis, of 97% van rou groente.
As wetenskaplike bewyse wat steun op ons voorgestelde definisie van hiperpaleerbare voedsel ophoop, en dit toon dat ons definisie geassosieer word met ooreet en vetsugverwante uitkomste, kan ons bevindings op verskillende maniere gebruik word.
Eerstens kan die FDA vereis dat hiperpatableerbare voedsel gemerk moet word - 'n benadering wat verbruikers sal waarsku oor wat hulle mag eet, terwyl die keuse van die verbruiker behou word. Die agentskap kan ook spesifieke kombinasies van bestanddele reguleer of beperk, as 'n manier om die kans te verminder dat mense voedsel vind wat dit moeilik bevat om op te hou eet.
Verbruikers kan ook die rol van hiperpatableerbare voedsel in hul eie lewens oorweeg. Ons span moet verdere werk doen om ons definisie te bevestig voordat ons dit vir die publiek vertaal, maar as 'n eerste stap, kan individue ondersoek of die voedsel wat hulle eet, veelvuldige bestanddele soos vet en natrium bevat, veral op hoë vlakke. Onlangse opnames toon toenemende belangstelling onder Amerikaanse verbruikers in maak ingeligte voedselkeuses, alhoewel hulle gereeld is nie seker watter bronne om te vertrou nie.
'N Uitgangspunt vir mense wat besorg is oor gesonde eetgewoontes, is om voedsel te eet wat onwaarskynlik is dat dit te veel is - items wat natuurlik voorkom en min of geen ekstra bestanddele bevat nie, soos vars vrugte. As kosskrywer Michael Pollan beveel aan'Moenie iets eet wat jou ouma nie as kos sou erken nie.'
Tera Fazzino, assistent-professor in sielkunde; Mede-direkteur van die Cofrin Logan-sentrum vir navorsing en behandeling vir verslawing, Universiteit van Kansas en Kaitlyn Rohde, navorsingsassistent, Cofrin Logan-sentrum vir navorsing en behandeling vir verslawing., Universiteit van Kansas
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Waarom dit moeilik kan wees om op te hou eet, selfs as jy vol is