Die vertrekpunt is om ‘n atmosfeer te skep waarin hy veilig voel om sy binneste uit te dop. Die res is maklik: Luister met oop ore en probeer om die situasie deur sy oë te sien. Dit gaan help om die geldigheid van sy argumente te erken. Respekteer sy teologiese siening – al verskil dit van die tradisionele. Eers dan kan jy hom help in sy soeke na die Waarheid.
Dan vertel ons vir die kinders die rede hoekom hulle geskenke kry is nié om hulle gelukkig te maak of te bederf of hulle vol kaste voller te maak nie. O nee, dis om vir Jesus bly te maak, want dis eintlik Hy wat verjaar. (God wat verjaar? Watter Jesus sal bly word oor die manier hoe sy Naam misbruik word om mense se spandabelrigheid en hedonisme te rasionaliseer?)
Hy slaan remme aan en draai terug na die plek waar die baksteen gegooi is. Toe hy uit die motor spring, gryp hy sommer die snotneusseuntjie voor die bors. “Waddehel dink jy doen jy? Wie’s jy? Dis my splinternuwe kar en kyk hoe lyk hy nou!”
Toe wys hy na ‘n bondel op die oorkantse sypaadjie. “Dis my broer, hy lê al ure daar. Uit sy rolstoel geval, nie die sloot gesien nie. Hy’s te swaar vir my. Kan meneer nie help nie?”
Die jongman sluk die knop in sy keel af. Vinnig stap hy na die gestremde man en help hom terug in die rolstoel. Hy gaan haal sy noodhulptassie en ontsmet sy wonde.
Die arme kinders is geknyp of agterna gestraf as hulle nie stil gesit het in die kerk nie. Soms moes hulle sommer soggens èn saans kerk toe gaan.
God is dan gevisualiseer as ‘n “kwaai ou oom”. Altyd op die uitkyk vir stout kindertjies sodat Hy hulle kan straf. “Die Here sal jou straf as jy nie doen wat ek sê nie.”
Dankie tog, ons is grootliks daar verby. Of is ons nou na die ander kant toe? Is die regte ding nou om met God of Jesus te praat soos met jou pêl op die sportveld? “Here, nou moet jy hier inkom. Help my om die issue te fix, dis te swaar vir my, jy’s mos slimmer as ek.” Jy’t seker ook al dié soort taal gehoor. Ja, Hy is by ons, in ons. Maar Hy’s nie op ons vlak nie.
Die behandeling is eenvoudig. Regtig. Dit gaan oor wat jy eet. Oor wat jy inneem en hoe dit jou lewe verander.
Want as dit nie jou lewe verander nie, bly jy ‘n draer van die virus wat die dodelike siekte veroorsaak. Jy’s met daardie virus gebore.