Kaneel - bestanddele, effekte en toediening - Medisinale plante - 2022
Kaneel - bestanddele, effekte en toediening
Kaneel kom van die bas van die kaneelboom wat droog word tot goudbruin kaneelstokkies. Hippokrates het die kosbare speserye as bitter gebruik en duisende jare gelede is dit teen verskillende siektes of vir balseming in antieke Egipte gebruik. Dit is deesdae baie bekend as 'n kruid in die kombuis: die regte Ceylon-kaneel kom van die eiland Ceylon (nou Sri Lanka) in die Indiese Oseaan, en die goedkoper Cassia-kaneel kom van China. Albei soorte gee koffie of sjokolade 'n fyn, gekruide aroma.
As 'n onmiskenbare geurverbeteraar by gebak, glwyn, chai-tee, gebakte appels, peperkoek of nageregte soos ryspoeding, is kaneel onmisbaar en is veral gewild gedurende die Kersseisoen. Die gedeeltelik vergete effekte van die kaneelboom as medisinale plant word toenemend op grond van mediese studies gedokumenteer. Die speserye dra by tot die handhawing van 'n lae bloedsuikervlak sowel as om virusse, bakterieë en swamme te bestry. Dit bevorder ook spysvertering en sorg vir goeie asem.
Profiel vir Ceylon kaneelboom
Wetenskaplike naam: Cinnamomum verum
Plant familie: Lauraceae (lourierfamilie)
Gewilde name: Regte kaneelboom, Kaneel, Canehl, Zimmet (verouderd)
voorkoms: Suidoos-Asië, Madagaskar, Seychelle
Dele plante gebruik: Bas
Die regte kaneel of Ceylon-kaneel (Cinnamomum verum) kom van die eiland Sri Lanka, wat tot 1972 Ceylon genoem is. Die Ceylon-kaneelboom is immergroen, is tussen tien en vyftien meter hoog en kan tot 200 jaar leef. Dit groei op klam gronde en word nou wyd verbou in Suidoos-Asië omdat dit 'n vogtige tropiese klimaat benodig vir groei.
Die blare van die kaneelboom is lansetvormig en glansend groen aan die bokant. Eers skyn hulle helderrooi, later word hulle donkergroen en vorm hulle vyf opvallende helder blaarare.
Aan die einde of aan die kant van die blaar takke ontstaan ​​die wit bloeiwyses van donsige knoppe. Alle dele van die boom ruik onmiskenbaar pittig-soet en aromaties soos die speserye. Kaneel word in plantasies gekweek en word gereeld gesny. Die bas van die kaneelboom het 'n kurklaag aan die buitekant, waaronder die geurige binnebas lê. Die kaneelkruid word uit die ligbruin, dun binnebas van die takke gehaal. Die bas word na die reënseisoen geoes.
Eers word die kurk van die bas verwyder, dan word die binneste bas van die tak verwyder en gedroog. Tydens die droogproses krul die bas op en vorm die tipiese kaneelstokkies. Selfs vandag word slegs lede van 'n spesiale kaste toegelaat om Ceylon-kaneel te oes. Deur die stokkies te maal, kaneelpoeier, wat as speserye gebruik word, skep. Ceylon kaneel is hoofsaaklik beskikbaar in delikatesse en is baie duur.
Die genus Cinnamomum bestaan ​​uit ongeveer 250 spesies, maar hoofsaaklik speserye word benewens Ceylon-kaneel, kassia-kaneel verwerk (Cinnamomum cassia). Cinnamomum cassia word in die suide van China gekweek (vandaar die naam "China kaneel") en verwerk tot speserye. Die Cassia-variant is warmer as Ceylon-kaneel. As die bas droog word, is daar 'n holte in die kaneelstok van die cassia-kaneel, in teenstelling met die Ceylon-kaneel wat heeltemal oprol.
Die kassia-kaneelstokkies is donkerder en grower as dié van die Ceylon-kaneel. Cassia-kaneel word deesdae wyd gebruik en is baie goedkoper as die Ceylon-variëteit. Eersgenoemde bevat egter groot hoeveelhede van die aromastowwe kumarien, wat 'n skadelike effek op die lewer kan hê by hoë dosisse.
Kaneel is in die Ou Testament genoem en in die Indiese medisyne is dit tradisioneel gebruik om spysverteringskanker, seer keel en brongitis te behandel. In antieke Egipte was die spesery baie waardevol en is dit gebruik om die mummies te balsem. In die Middeleeue is dit gepoeier as 'n middel vir atleet se voet.
Arabiese handelaars het die kaneel na Europa gebring, maar het oorspronklik geheim gehou. Toe die oorsprong van die goudbruin pale by die Europeërs bekend geword het, het die Portugese die eiland Ceylon in 1518 verower. Hulle het die monopolie op kaneel oorgeneem en 'n jaarlikse belasting op kaneel gehef.
Kaneel - gebruik
In Europa word kaneel gebruik as 'n gemaalde speserypoeier, veral vir nageregte, chai-tee, sjokolade of glühwein. Die speserye kan ook in likeurs gevind word, soos in bitter bitter wat al deur Hippokrates gebruik word. In Asië gee kaneel ook hartlike vleisgeregte 'n spesiale aanraking en is dit 'n komponent van tradisionele speserymengsels soos die "vyf-speserye poeier" (kaneel, naeltjies, steranys, peper, vinkel).
Daar is essensiële olie in die bas van die kaneelboom en ook in die blare, wat verkry word deur stoomdistillasie. In Suidoos-Asië dien kaneelolie as afrodisiacum, wat gebruik word om die geslagsorgane te masseer om libido te bevorder.
Die olie kan 1: 50 met jojoba-olie of 'n ander draerolie verdun word, op die vel aangebring word of by die badwater gevoeg word, en dan ontwikkel dit die opwarmende en sirkulasie-stimulerende effek. Dit is geskik vir massering of velsorg vir aknee as gevolg van die antibakteriese effek daarvan.
Kaneelolie kan ook die gemoedstoestand in geurlampe verlig en behoort die breinprestasie te stimuleer. Die regte, viskose kaneelolie word uit die bas van die Ceylon-kaneelboom gehaal. Cassia-olie is dunner en minder soet. Kaneelblaarolie is die geurigste olie.
Kaneel bevat 'n groot hoeveelheid antioksidante, waardevolle fitochemikalieë en essensiële olie. Laasgenoemde bevat 'n klein hoeveelheid kumarin (ruik na Waldmeister): 0,6 persent vir Ceylon-kaneel en sewe persent vir die kassia-variant. Die kenmerkende geur is te danke aan die kaneelaldehied (ongeveer 70 persent), wat die grootste deel van die essensiële olie uitmaak. Ceylon kaneel bevat ook naeltjie-reukende eugenol (vyf tot tien persent).
Die bestanddele van Ceylon kaneel sluit in:
Essensiële olie (cinnamaldehyde, eugenol, kumarien),
en minerale (kalsium, kalium, magnesium, yster, natrium).
Die effek van die bestanddele van kaneel is:
In 'n studie uit 2006 is die antioksidant-aktiwiteite van Ceylon-kaneelekstrak beoordeel: die speserye is dus 'n kragtige antioksidant, vang vrye radikale en ondersteun dus die menslike immuunstelsel.
Die antimikrobiese eienskappe is wyd bestudeer. Kaneel veg patogene en help met verkoue. Deur navorsing is die wetenskaplike gevolge van die patogene van die atleet se voet bewys.
Kaneel inname kan 'n veilige en moontlike aanvullende behandeling wees om inflammasie en kliniese simptome te verlig by pasiënte met rumatoïede artritis. In een pasiëntstudie het 36 aangetaste vroue elke dag vier kapsules ontvang met 500 milligram kaneelpoeier of 'n placebo. Die opname van die speserye het die swelling van die gewrigte aansienlik verminder.
In 'n wetenskaplike studie uit 2015 was waterige kaneelekstrak effektief en selfs beter in vergelyking met standaardmedikasie teen bakterieë soos Escherichia coli en Staphylococcus aureus.
Kaneel versterk die hart en verlaag bloedsuiker
'N Studie uit Pakistan in 2003 het getoon dat die daaglikse inname van kaneel by mense met tipe 2-diabetes die risikofaktore vir die siekte suksesvol verminder het. Die invloed van daaglikse kaneelinname op bloedsuiker, trigliseriede, totale cholesterol, HDL-cholesterol en LDL-cholesterolvlakke is oor veertig dae ondersoek. Die proefpersone het elke dag hoeveelhede een tot ses gram kaneel ingeneem.
Die resultaat van die studie was dat die inname van kaneel (beide een en ses gram per dag) aansienlik verlaag het, behalwe die HDL-cholesterolvlakke. As 'n selsteenblok vir belangrike metaboliese prosesse of vir die vorming van hormone, is cholesterol onontbeerlik in die menslike liggaam, en daar word onderskei tussen die vorme LDL (lae-digtheid lipoproteïen) en HDL (hoë-digtheid lipoproteïen).
'N Oormaat LDL-cholesterol bevoordeel die vorming van afsettings en verdikking (gedenkplate) in die arteriële wande, wat medies beskryf word as die verharding van die are (arteriosklerose). HDL-cholesterol, daarenteen, absorbeer oortollige LDL-cholesterol en vervoer dit na die lewer. Die gebruik van kaneel as aanvulling vir die behandeling van tipe 2-diabetes verg egter verdere ondersoek voordat 'n gefundeerde aanbeveling gemaak kan word.
'N Studie uit Swede het die effekte op bloedsuiker, maag-leegmaak en versadiging ondersoek en bevind dat die neem van 6 gram kaneel die postprandiale bloedsuiker verlaag en die maag-leegmaak vertraag.
Hoe gevaarlik is kumarien?
Die bespreking oor kumarien is slegs relevant vir die cassia-kaneel en nie vir die Ceylon-variant nie. Aangesien kassia-kaneel die meeste gebruik word, moet die rol van kumarien nie verwaarloos word nie: die soort kaneel bevat ongeveer sewe persent kumarin. Karsinogene eienskappe van hierdie sekondêre plantstof is in diere-eksperimente in die 1970's aangetoon.
Die karsinogene gevolge is egter in 2004 deur die Europese Voedselveiligheidsowerheid uitgesluit weens nuwe bevindings. Dit word verklaar deur 'n Duitse studie van die Federal Institute for Risk Assessment (BfR) vanaf 2010, wat handel oor die risiko's van kumarien.
In 2010 het wetenskaplikes uit Indië ook 'n wetenskaplike studie gepubliseer dat die waterige kaneelekstrak uit die bas van die kassia-kaneelboom selfs die afname in servikale kankerselle in die mens veroorsaak het.
Kumarien kan egter die nier en lewer benadeel. Die geur- en aroma-stof word egter ook toegedien as deel van geneesmiddelterapie vir chroniese veneuse onvoldoendeheid en het daarom baie goeie eienskappe. Die lewerskade-effekte kom slegs voor by 'n klein aantal mense wat sensitief is. Dit word bevestig deur 'n kliniese studie vanaf 2003.
Kaneel is beskikbaar as kaneelolie of gemaal as poeier, in kapsulevorm of as tee. As baie kaneel verteer word, moet die lae-kumarien kaneel wat hier aangebied word, gebruik word om geen skade aan die gesondheid te veroorsaak nie.
Om die risiko's van die kumarien wat in kassia kaneel bevat, uit te sluit, stel die Federale Instituut vir Risiko-assessering (BfR) die verdraagbare daaglikse inname (TDI, tolereerbare daaglikse inname) van kumarien op 0,1 milligram per kilogram liggaamsgewig (gebaseer op lewerskadelike data uit diere-eksperimente) .
Daar is geen studies oor langdurige gebruik van Ceylon-kaneel nie. Swanger vroue moet slegs groter hoeveelhede speserye inneem nadat hulle 'n dokter geraadpleeg het, omdat dit die bloedsomloop verhoog, wat weer die baarmoeder kan beïnvloed. Dit verlaag die bloedsuikervlak en daarom moet die dokter geraadpleeg word wanneer hy medikasie neem vir die behandeling van diabetes.
Om interaksies met ander medisyne uit te sluit, is dit gewoonlik raadsaam om die dokter wat u behandel te raadpleeg as u dit gereeld neem.
Kaneel vir atleet se voet
'N Voetbad met kaneel is 'n beproefde tuismiddel vir atleet se voet en ander swamsiektes. Dit verwyder die jeuk en beveg die swam.
Dit is maklik om te maak uit 'n liter water wat kort gekook word met vyf teelepels verpoeierde kaneel. Die mengsel moet 'n uur lank steil wees. Die voete kan dan verskeie kere per dag met 'n linnedoek of handdoek bevochtig word. Dieselfde kan gedoen word vir 'n vaginale swam.
Kaneelwater vir slegte asem
As gevolg van die antibakteriese effek, is kaneel 'n effektiewe tuismiddel teen slegte asem. Om 'n mondspoelmiddel te maak, word 'n teelepel gemaalde kaneel by 'n koppie water gevoeg en kortliks gekook. Nadat u u tande gesmeer het, kan u vyf minute met die afgekoelde kaneelwater gorrel.
Kaneeltee vir verkoue en om gewig te verloor
Kaneel stimuleer die gevoel van versadiging, het 'n ekspektorerende effek en belemmer inflammasie soos hoes en brongitis. 'N Kaneeltee kan maklik deur jouself gemaak word.
Vyf teelepels kaneelpoeier of 'n kaneelstokkie,
'n liter water
sowel as 'n teesakkie of los kruie tee of groen tee.
Een liter water word kortliks met 'n kaneelstokkie of met vyf teelepels kaneelpoeier gekook. As 'n aroma kan 'n teesakkie kruietee of groen tee tien minute na die kookpunt saam met die kaneeltee gebrou word. Die tee kan met heuning versoet word. (LS)
Federale Instituut vir Risiko-assessering (BfR): Nuwe bevindings oor kumarien in kaneel BfR advies nr. 036/2012 van 27 September 2012 (verkrygbaar: 8 April 2020), BfR
Mathew, Sindhu; Abraham, Emilia T .: Studies oor die antioksidantaktiwiteite van kaneel (Cinnamomum verum) bas ekstrakte, deur middel van verskillende in vitro modelle, in: Food Chemistry, 94/4: 520-528, Maart 2006, ScienceDirect
Shishehbor, Farideh; Safar, Mahnaz Rezaeyan; Rajaei, Elham; Haghighizadeh, Mohammad Hosein: Kaneelverbruik verbeter kliniese simptome en inflammatoriese merkers by vroue met rumatoïede artritis, in: Journal of the American College of Nutrition, 37/8: 685-690, Mei 2018, Taylor & Francis Online
Abraham, Klaus; Woehrlin, Friederike; Lindtner, Oliver et al.: Toxicology and risk assessment of coumarin: Focus on human data, in: Molecular Nutrition & Food Research, 54/2: 228-239, Februarie 2010, Wiley Online Library
Bereken, Mariana Daniela; Chirila, Corina; Deselnicu, Viorica: Antifungale aktiwiteit van sommige essensiële olies op katoenstowwe, in: Konferensiedokument: Internasionale konferensie oor gevorderde materiale en stelsels (ICAMS), Oktober 2016, ICAMS
Koppikar, Soumya J.; Choudhari, Amit S.; Suryavanshi, Snehal A. et al .: Waterige kaneelekstrak (ACE-c) uit die bas van Cinnamomum cassia veroorsaak apoptose in menslike servikale kanker sellyn (SiHa) deur verlies van mitochondriale membraanpotensiaal, in: BMC Cancer, 10: 210, Mei 2010, PMC
Senthamil, L .; Vetriselvi, P. M .; Yamini, C .; Kumaresan, R .: Studie oor antibakteriese aktiwiteit van sommige medisinale belangrike plante, in: Journal of Chemical and Pharmaceutical Research, 7 (3): 2520-2524, 2015, JOPCR
Burian, M .; Freudenstein, J .; Tegtmeier, M. et al .: enkelkopie van die variant CYP2A6-allele verleen nie vatbaarheid vir lewerdisfunksie by pasiënte wat met kumarien behandel word nie, in: International journal of clinical farmology and therapeutics, 41 (4): 141-7, April 2003, PubMed
Hlebowicz, Joanna; Darwiche, Gassan; Björgell, Ola; Almér, Lars-Olof: Effek van kaneel op postprandiale bloedglukose, maag-leegmaak en versadiging by gesonde onderwerpe, in: The American Journal of Clinical Nutrition, 85/6: 1552-1556, Junie 2007, Oxford University Press
Khan, Alam; Safdar, Mahpara; Ali Khan, Mohammad Muzaffar et al .: Kaneel verbeter glukose en lipiede van mense met tipe 2-diabetes, in: Diabetes Care, 26 (12): 3215-8, Desember 2003, American Diabetes Association