Inligting Verkorte EEIII kursus [Archive] - BibleForums Christian Message Board
BibleForums Christian Message Board > International Christian Family > Afrikaanse Lighuis > Aanlyn Bybelskool > Inligting Verkorte EEIII kursus
View Full Version : Inligting Verkorte EEIII kursus
Op ‘n ander draad is daar o.a. gepraat oor die beginsel om die evangelie volgens ‘n bepaalde plan, of raamwerk te verkondig. Die EEIII (deesdae slegs bekend as EE) het ter sprake gekom en aangesien ek ‘n gergistreerde EE dosent is, het CFJ voorgestel dat ek van die inligting op Lighuis plaas. Die EE program is ‘n interkerklike program waarvolgens mense opgelei word om die evangelie op ‘n eenvoudige wyse met ander te deel. Dit behels ‘n raamwerk waarvolgens so gesprek kan plaasvind, met die belangrikste teksverwysings. So EE kursus word normaalweg oor ‘n tydperk van sestien weke aangebied, en behels ook praktiese uitreike asook mondelinge en skriftelike eksamens, waarna so kursusganger ‘n sertifikaat ontvang, as bewys dat hy/sy die kursus voltooi het.
Ek het die saak met EE SA opgeneem en toestemming verkry om inligting oor die kursus hier te verskaf. Daar is geen kopiereg op nie, die enigste vereiste is dat daar nie geld betrokke mag wees nie, en dat dit verantwoordelik deur ‘n geregistreerde EE dosent aangebied moet word. Nadat die saak deur die mods bespreek is, het ek my bereid verklaar om die hele kursus in ‘n verkorte weergawe hier te plaas, vir enigeen wat belangstel. Dit is myns insiens baie waardevolle inligting wat elke christen behoort te hê. Dikwels wil mense graag die evangelie met iemand deel, maar hulle het nie die vrymoedigheid nie omdat hulle nie weet hoe nie. Of hulle doen meer skade as goed, omdat hulle self nie die basiese kernboodskap van die evangelie verstaan nie. In daardie opsig is die EE van onskatbare waarde.
Ek wil dit egter beklemtoon dat die EE program slegs ‘n riglyn bied, en dat ‘n mens dit nooit kan memoriseer en soos ‘n papegaai woord vir woord gebruik wanneer die evangelie met iemand gedeel word nie. Elke situasie en mens verskil, en dit is belangrik om te onthou dat ‘n mens jou uiteindelik deur die Heilige Gees moet laat lei wanneer jy met iemand oor die evangelie praat. Maar die EE bied nietemin ‘n baie praktiese en waardevolle raamwerk waarvolgens die basiese beginsels van die evangelie oorgedra kan word.
Uiteraard kan die volledige kursus nie amptelik hier aangebied word nie, en veral die praktiese deel en eksamens sal nie deel hiervan vorm nie. Daar sal natuurlik ook geen sertifikate uitgereik word nie. Hierdie is bloot inligting wat geplaas word. Maar enigeen is welkom om dit te volg en te gebruik soos en wanneer nodig. Indien u egter belang sou stel om so kursus amptelik te deurloop, kan u gerus op EE SA se webwerf http://www.ee3.co.za inligting bekom oor kursusse in u omgewing, en daarvoor inskryf.
U is natuurlik welkom om vrae te vra, of kommentaar te lewer. Maar geen debate sal uiteraard hier toegelaat word nie. Indien u ‘n gesprek wil begin na aanleiding van inligting wat hier weergegee word, is u natuurlik welkom om ‘n draad oor daardie onderwerp op ‘n toepaslike subforum oop te maak.
Nov 11th 2010, 08:18 AM
Enige wedergebore christen kan die evangelie met iemand deel. ‘n Mens hoef nie spesiale eienskappe of vermoeëns te hê om iemand na die Here te lei nie. Dit is selfs nie eers nodig om die Bybel goed te ken nie. Natuurlik sal dit baie help, maar uiteindelik moet ‘n mens net ‘n getuie wees. Dink maar aan ‘n getuie in die hof wat moet getuig oor ‘n gewapende roof. Dit is nie nodig dat so getuie kennis van vuurwapens moet hê om ‘n geloofwaardige getuie te wees nie. Daar sal ander kundiges wees wat kan getuig oor die detail van die vuurwapens watin die roof gebruik was. Die getuie hoef net te getuig van wat hy gesien en gehoor het. Net so is dit ook wanneer iemand vir Christus getuig. Kennis is nie noodsaaklik nie, ‘n mens hoef net te getuig van wat die Here in jou eie lewe gedoen het. Die Here sal die res doen.
Nietemin, mense en situasies verskil aansienlik van mekaar, en daarom kan so gesprek waarin die evangelie met ‘n ongeredde persoon gedeel word, nooit op ‘n rigiede wyse volgens ‘n bepaalde metode plaasvind nie. Maar dit help om ‘n raamwerk te hê waarvolgens so gesprek normaalweg sal plaasvind. Maar ek wil dit beklemtoon dat hierdie bloot ‘n riglyn is om iemand te help met so gesprek. Uiteindelik kan so gesprek net suksesvol wees as dit onder leiding, en in totale afhanklikheid van die Heilige Gees gedoen word. Elke gesprek sal uiteraard verskil. Maar in die algemeen moet so gesprek die volgende vyf stappe behels, nl. Die inleiding, toestemming, die evangelie, die oorgawe en nasorg. Hierdie vyf stappe sal in die volgende lesings meer breedvoerig bespreek word.
Die woord “Evangelie” beteken eenvoudig “Goeie Nuus” of “Blye Boodskap” Dit behels in kort die boodskap dat redding gratis vir almal beskikbaar is deur Christus se kruisdood. Hierdie “ Hierdie “blye boodskap” bestaan hoofsaaklik uit 5 kernpunte, nl. Genade, die Mens, God, Christus en geloof. Hierdie vyf punte verteenwoordig die werklikheid van die evangelie, en wanneer ‘n mens die evangelie met iemand wil deel, is dit slegs nodig om op hierdie vyf punte te fokus. Om te filosofeer oor die Here en die Bybel, of te debatteer oor allerlei teologiese onderwerpe is interressant en opbouend, maar uiteindelik maak dit geen verskil aan ‘n mens se redding nie. Daarom is dit nodig om hierdie vyf kernpunte van die evangelie deeglik te ken en te verstaan voordat ‘n mens die evangelie met ‘n ongeredde persoon kan deel.
Die vyf kernpunte sal mettertyd in die duur van hierdie kort kursus meer in detail bespreek word, maar ek wil hier net kortliks weergee wat elkeen behels.
Wanneer die evangelie met iemand gedeel word, is dit gewoonlik hier waar ‘n mens moet begin – by die goeie nuus, nl. dat die ewige lewe gratis as geskenk deur God aan die mens gebied word. Dikwels wil mense so gesprek begin by die sonde van die mens, maar sonde, en die mens se onvermoë om God se wil te doen, is negatief, en kan maklik mense afskrik. Daarom behoort dit gelaat te word vir so bietjie later in die gesprek, en begin ons by God se GENADE.
Volgende aan die beurt is die MENS, en die sonde van die mens. Die wysvinger is die vinger wat beskuldig, en daarom kan dit gebruik word om hierdie tweede kernpunt van die evangelie te onthou Die mens is skuldig voor God, en daar is niks wat daaraan verander kan word nie. Hierdie punt gaan oor die mens se totale onvermoë om self los te kom van die sonde waarin elke mens vasgevang is, en die totale verlorenheid van elke mens, ongeag hoe hard hy/sy probeer. Daar is uiteindelik NIKS wat enige mens kan doen om sy saak by God te verbeter nie.
Die middelvinger staan uit bo die ander vingers, en verteenwoordig GOD, wat groter en magtiger is as enigiets of iemand anders. Hier is twee eienskappe van God belangrik. Eerstens is Hy ‘n liefdevolle en genadige God, wat nie wil hê dat enigiemand verlore moet gaan nie. Maar tweedens is Hy ook ‘n regverdige God, en as sulks kan Hy nie sonde sondermeer oorsien nie – alle sonde moet gestraf word, anders sou God nie regverdig wees nie.
Die ringvinger is die vinger waaraan ‘n mens se trouring gedra word – ‘n simbool van die liefdesband tussen twee mense. Daarom word hierdie vinger gebruik om ‘n mens te herrinner aan die liefde van CHRISTUS, en die band wat Hy bewerkstellig het tussen mens en God.
Hier is twee aspekte van belang. Eerstens: “Wie is Christus?” Dit is belangrik om te besef en te onthou dat Hy tegelyk mens en God is. Hy is uniek, daar is niemand anders soos Hy nie. Hy was volkome mens, maar totaal en al sonder sonde, en ook volkome God. En tweedens: “Wat het Christus gedoen?” Hy het sy lewe afgelê en gesterf om die straf te dra vir die sonde van elke mens, omdat die mens nie in staat is om self te betaal vir sy sonde nie. Christus het daardeur die ewige lewe vir jou en my verdien.
Die pinkie is die klienste van die vingers, en herrinner ‘n mens aan GELOOF, waarsonder niemand gered kan word nie. Geloof hoef nie groot te wees nie, selfs geloof so klein soos ‘n mostertsaad, is genoeg, sê die Woord. God vra nie groot geloof nie, maar geloof in ‘n groot Verlosser. Dit gaan nie oor hoe ‘n mens glo nie, maar in Wie jy glo!
Geloof is egter nie net kopkennis nie, maar dui op ‘n vertroue in Christus alleen vir redding.
In die volgende lesings sal die vyf stappe van die gesprek, asook die vyf kernpunte van die evangelie meer breedvoerig bespreek word.
Nov 12th 2010, 07:45 AM
Johannes die Doper is hier ‘n goeie voorbeeld, en elkeen wat die evangelie aan iemand wil oordra, behoort homself/haarself eers in Johannes die Doper se skoene te plaas wanneer die daar met die inleiding tot die gesprek begin word. Vir die duur van daardie eerste fase van die gesprek moet jy inderwaarheid “Johannes die Doper word.” Wie en wat was Johannes die Doper? Hy was die wegbereider vir Christus, wat later sou kom. Hy moes die pad gelyk maak en die harte van mense ontvanklik maak vir Jesus, wat na hom sou kom. En dit het hy uistekend gedoen. Jesus self het by geleentheid gesê dat “niemand op aarde groter is as Johannes die Doper nie “(Matt 11:11) Wanneer ‘n mens die evangelie van Christus met iemand wil deel, is dit noodsaaklik dat die weg eers voorberei moet word, en die persoon ontvanklik moet wees. Ons moet versigtig wees om nie mense kwaad te maak of af te skrik nie, want dan maak ons dikwels ‘n deur toe wat nie maklik weer oopgemaak sal kan word nie. Ons moet soos Johannes die Doper, die pad gelyk maak vir die evangelie.
Heel eerste moet enigiets wat die evangelie verhinder in ‘n bepaalde persoon se lewe, uit die weg geruim word. Stel vas watter struikelblokke is daar wat in die weg staan sodat die persoon nie ontvanklik is vir die evangelie nie. Mense en situasies verskil van persoon tot persoon. Dalk is dit ‘n bepaalde sonde of sondes in die persoon se lewe, wat verhinder dat hy/sy ontvanklik is vir die evangelie. Daardie sonde sal aangespreek moet word, en dit kan as uitgangspunt dien. Dalk is dit seer in iemand se lewe – een of ander emosionele krisis waardeur hy/sy gaan. Dit kan ook wees dat iemand ‘n meer fisiese probleem het soos finansiële probleme, broodgebrek, siekte of wat ookal. Onvergewensgesindheid teenoor iemand, of verbitterdheid teen die kerk of selfs teen God is ook ‘n baie algemene struikelblok in die weg van die evangelie. Hierdie goed moet eers aandag geniet en die persoon moet die onvoorwaardelike liefde van Christus beleef, sodat daar geen struikelblokke in die weg van die evangelie is nie. Dit gaan soms beteken dat daar eers ‘n pad met so persoon geloop moet word voordat die evangelie met hom/haar gedeel kan word.
Dit is ons taak om die pad oop te maak vir die verkondiging van die evangelie, en dit kan net gedoen word as die volgende eienskappe by ons teenwoordig is:
1.	Liefde - Sonder die liefde van Christus kan niemand bereik word nie.
3.	Eerlikheid – moenie voorgee om te wees wat jy nie is nie.
5.	Die vermoë en gewilligheid om regtig te luister na so persoon
Nov 12th 2010, 07:47 AM
Nov 12th 2010, 08:20 AM
Nov 12th 2010, 08:43 AM
Nov 12th 2010, 09:46 AM
Ek beoog om so ver moontlik te hou by die inhoud en formaat van die verkorte seminaar, maar indien nodig mag ek dalk sekere aspekte toelig met inligting uit die volledige kursus. Soos reeds gesê, is ek 'n EEIII dosent, en beskik oor al die relevante materiaal en kennis.
Hoop dit antwoord jou vraag.
Nov 12th 2010, 10:04 AM
Nov 12th 2010, 12:41 PM
Nov 13th 2010, 06:05 AM
Nov 15th 2010, 05:55 AM
Nov 15th 2010, 09:11 AM
Dit is belangrik om te onthou dat God die Een is wat die werk doen, nie die mens nie. Ons is geneig om te veel op ons eie vermoëns en kennis te konsentreer. Ons dink “Ek moet hierdie persoon oortuig, Ek moet versigtig wees om die regte goed te sê, EK is nie opgewasse hiervoor nie, MY getuienis is nie goed genoeg nie…. ens. Maar in so gesprek moet die Heilige Gees eenvoudig vertrou word. Onthou dat God die Een is wat die vlammetjie in daardie persoon se hart aan die brand steek, dat God die Een is wat die oortuigingswerk doen. Ek is net ‘n instrument in Sy hand, Hy gebruik bloot my stem en my hande, maar dit is nie ek wat die werk doen nie. Vertrou die Here, ook vir die uitkoms. As ek gehoorsaam is, dan is dit nie belangrik of ek suksesvol is of nie – dit is nie my probleem nie. Ek moet net beskibaar wees vir God om deur my te werk.
Voordat ‘n mens iemand kan bombardeer met die evangelie, is dit nodig om eers daardie persoon se toestemming te verky. Dit beteken nie dat ek fisies toestemming moet vra nie, maar die persoon se gemoed moet van so aard wees dat hy/sy nie beswaar sal hê of afgeskrik word wanneer die evangelie op hom afgelaai word nie. In praktyk beteken dit dat, nadat die inleiding afgehandel is, en daar ‘n vetrouensverhouding bestaan, die gesprek nou versigtig in die rigting van die evangelie gedraai moet word. Die water moet getoets word om die persoon se bereidheid om te luister te bepaal, en die geestelike toestand van die persoon moet vasgestel word. Ons moet m.a.w. vasstel waar staan die persoon met betrekking tot God, en waarop basseer hy sy geloof, indien enige.
Hierdie “oorgang” van ‘n sekulêre gesprek tot ‘n geestelike gesprek kan op verskillende wyses gedoen word, na gelang van die omstandighede. Hier kan veskillende onderwerpe as aanknopingspunt dien, soos bv. Die kerk, God, die deel van jou persoonlike getuienis, en uiteindelik die vra van twee “diagnostiese” vrae, wat so ontwerp is om vas te stel wat die persoon se geestelike toestand is.
Wanneer ‘n mens met ‘n “kerkmens” praat, sal die kerk ‘n goeie aanknopingspunt wees. ‘n Mens sal miskien vir so persoon vra wat dink hy/sy van die gemeente waar hy/sy aanbid, of wat is sy/haar opinie oor die kerk. Veral wanneer ‘n mens met iemand praat wat negatief is teenoor die kerk, kan dit soms goed wees om die kerk as aanknopingspunt te gebruik. Wanneer so iemand gevra word wat sy belewenis van die kerk is, sal hy/sy gewoonlik reageer deur kritiek teenoor die kerk te lewer, en iets sê soos: “Ek wil nie iets met die kerk te doen hê nie, want die kerk het my stief behandel…” of “Die kerk sit vol huigelaars…” Dan kan ‘n mens bv antwoord deur met die persoon te simpatiseer: “Ek is regtig jammer dat dit jou belewenis van die kerk is… ek glo vir geen oomblik dat dit is wat die Here in gedagte gehad het toe Hy die kerk op aarde gevestig het nie… Sê vir my, waarom dink jy bestaan die kerk op aarde? Wat is die doel van die kerk?” Die antwoord sal in meeste gevalle iets wees soos “Om die Woord te verkondig” of “om liefde uit te leef en uit te reik na sondaars.” Vandaar kan ‘n mens dan begin om te praat oor die ware doel van die kerk en om so persoon se persepsie van die kerk te swaai, en so gaan die deur oop vir die evangelie.
Nog ‘n goeie aanknopingspunt is jou persoonlike getuienis. So getuienis kan van baie groot waarde wees om die gesprek in die rigting van die evangelie te swaai. Hier moet ‘n mens egter onthou om dit baie kort en bondig te hou, en nie te veel uit te wei oor jou lewe voordat jy gered is nie. As dit ter sprake is, behoort dit slegs in een of twee sinne genoem te word. Onthou dat mense gewoonlik nie belang stel in jou hele lewensverhaal nie. Hier gaan dit hoofsaaklik oor God se genade, en hoe die bloed van Jesus jou gered het van die verderf. Maar so getuienis moet bloot dien as ‘n aanknopingspunt en moet nie die hoof onderwerp van die gesprek word nie.
Nog iets wat belangrik is om te onthou, is dat die verskillende komponente van die evangelie nie op hierdie stadium in so getuienis ingesluit moet word nie, aangesien daar binnekort voortgegaan sal word om die evangelie in detail aan te bied. Hier moet die klem bloot op die verandering in jou eie lewe val. Jou lewe voordat jy die Here ontmoet het en jou verlorenheid moet in ‘n enkele sin of twee weergegee word, waarna die omstadighede en gebeure wat aanleiding gegee het tot die verandering in jou lewe aan die beurt kom. Laastens die feit dat jy nou ‘n nuwe mens is en die vrede en sekerheid wat jy nou beleef. ‘n Datum en ‘n plek maak so getuienis meer geloofwaardig en behoort altyd ingebring te word indien moontlik. Maar die getuienis moet so kort en bondig moontlik gehou word, en behoort so aangebied te word dat dit die luisteraar se nuuskierigheid te prikkel om meer te hoor. Detail oor die pad wat die Here met jou geloop het, kan later ter illustrasie by die evangelie ingevoeg word.
God is meesal ‘n baie goeie oorgangsonderwerp, maar dit sal afhang van die omstandighede. ‘n Vraag soos: “Mag ek jou vra, glo jy in God?”of “glo jy dat God vandag nog mense red?” is ‘n goeie begin. Meeste mense glo wel in God al leef hulle dit nie uit nie. En waar die kerk soms as negatief beleef word, is meeste mense se belewenis van God positief. Dit kan dan opgevolg word deur vrae soos: “Is dit waar in jou eie lewe?” “Dink jy soms aan God?” “Wat dink jy as jy oor God dink?” “Praat jy soms met God?” ens. Onthou om altyd positief te reageer op die antwoorde wat jy ontvang. Moenie iemand veroordeel of kritiseer deur bv vir hom/haar te sê dat sy/haar belewenis van God verkeerd is, of dat hy/sy meer tyd vir God in sy/haar lewe behoort te maak nie. Sê eerder iets soos: “Dit is baie goed om te hoor dat jy soms aan die Here dink, al gaan jy nie kerk toe nie. Dit wys vir my dat God nog ‘n rol speel in jou lewe…” Maar moet nooit voorafbepaalde reëls probeer volg deur die gesprek op ‘n spesifieke wyse te probeer swaai na God nie. Luister deeglik na wat die persoon sê, wat in sy/haar hart leef, en wees sensitief vir die stem van die Heilige Gees, laat God die gesprek lei en die deur oopmaak vir die evangelie.
Die beste wyse om vas te stel waar iemand geestelik staan, en waarop hy/sy geloof gebou is, is waarskynlik die vra van twee “diagnostiese” vrae.
Vraag 1: “Het jy al in jou geestelike lewe op ‘n plek gekom waar jy kan sê dat met sekereheid weet dat indien jy vandag te sterwe kom, jy hemel toe sal gaan?”
Baie mense sal antwoord dat hulle hoop om die ewige lewe te verkry, of dat hulle hard probeer, maar dat hulle nie seker is nie. Dan kan so iemand daarop gewys word dat dit wel moontlik is om sekerheid te hê oor waar jy die ewige lewe gaan deurbring. Sê iets soos: “Weet jy, ek het ook vir baie jare so gedink, maar ek het wonderlike nuus! Dit is beslis moontlik om sekerheid te verkry. Die Bybel leer vir ons in 1 Johannes 5:13 “Dit het ek geskrywe aan julle wat glo in die Naam van die Seun van God, sodat julle kan weet dat julle die ewige lewe het ” Mag ek met jou deel hoe ek seker kan wees van my redding?” En dan is die deur oop vir die evangelie.
Iemand wat nie wedergebore is nie, sal waarskynlik na sy goeie dade verwys en iets sê soos: “Ek het baie hard probeer om goed te doen” of “ Ek is nie ‘n slegte mens nie, ek gaan gereeld kerk toe, ek gee my tiende, ek doen goed aan ander, ek vloek nie, ek doen nie groot sondes nie…” ens. As dit duidelik is dat die persoon sy redding op enigiets anders basseer as Jesus Christus, kan voortgegaan word om die evangelie stap vir stap aan hom te verduidelik.
NB: Onthou dat daar nie met 'n ongeredde persoon geredeneer moet word nie. Romeine 1:16 sê baie duidelik "WANT ek skaam my nie oor die evangelie van Christus nie, want dit is ’n krag van God tot redding vir elkeen wat glo, eerste vir die Jood en ook vir die Griek" Daar staan nie, " argumente is 'n krag van God tot redding" nie, nee DIE EVANGELIE is 'n krag van God.... Niks meer is nodig nie. Wanneer iemand met argumente oortuig kan word om Jesus aan te neem, kan hy net sowel met ander argumente oortuig word om Jesus te verwerp. Dit gaan nie oor argumente of woorde nie, dit gaan oor die evangelie van Jesus Christus (1 Korintiërs 2:2 "want ek het my voorgeneem om niks anders onder julle te weet nie as Jesus Christus, en Hom as gekruisigde")
Nov 16th 2010, 10:03 AM
Die eerste punt wat ‘n mens moet verstaan om die evangelie ten volle te verstaan, is die feit dat die ewige lewe nie verdien kan word nie – dit is ‘n gratis geskenk van God! Alle ander godsdienste leer dat ‘n mens iets moet doen om gered te word. In die alledaagse lewe word ‘n mens ook geleer dat, hoe harder jy werk, hoe meer suksesvol jy sal wees. Sonder harde werk kan ‘n mens nerens kom nie en niks bereik nie. Maar die Christelike geloof is presies die teenoorgestelde. Die Here skenk die ewige lewe heeltemal verniet aan ‘n mens.
Romeine 6:23 “Want die loon van die sonde is die dood, maar die genadegawe van God is die ewige lewe in Christus Jesus, onse Here.” Die ewige lewe is ‘n GENADEGAWE, dit kan nooit verdien word nie.
Efesiërs 2:8-9 “Want uit genade is julle gered, deur die geloof, en dit nie uit julleself nie: dit is die gawe van God; nie uit die werke nie, sodat niemand mag roem nie.”
Die prys sou in elk geval onbetaalbaar duur gewees het as dit te koop was. Veronderstel ek gee vir iemand ‘n R5000 gholfstel as geskenk, en hy wil my R20 daarvoor aanbied, dan is dit nie meer ‘n geskenk nie, maar ‘n belediging. Hy sal my beledig as hy R20 daarvoor wil betaal omdat hy dit nie as geskenk wil aanvaar nie. Net so verwerp ‘n mens God se genadegawe, en beledig Hom as ons iets in ruil vir die ewige lewe wil aanbied. Dit is ‘n geskenk, en moet so aanvaar word.
Ons word gered op grond van God se genade alleen.
Nov 16th 2010, 10:11 AM
Lesing 5 – Die Mens (Wysvinger)
Die mens is ‘n SONDAAR, en as iemand dit nie ten volle besef nie, kan hy nooit gered word nie. Maar so persoon moet nie net besef dat hy ‘n sondaar is nie, maar hy moet ook die volle implikasie daarvan besef. Meeste mense weet dat hulle sondaars is, maar hulle besef nie die erns van die situasie nie. Dit is soos iemand wat dink hy het verkoue, terwyl hy in werklikheid kanker het – ‘n lewensbedreigende siekte! Hy weet hy is siek, maar hy dink dat hy dit self kan reg dokter met ‘n pilletjie of twee. Maar as hy besef dat hy eintlik kanker het, sal hy onmiddellik ‘n dokter gaan spreek, want dan sal hy besef dat hy homself nie kan gesond dokter nie. ‘n Ongeredde persoon moet besef hoe verlore hy is sonder Christus, dat hy inderwaarheid op pad hel toe is en dat hy niks aan sy eie toestand kan doen nie. Sonder so ‘n diepe sondebesef kan niemand gered word nie.
Die vraag is nou hoe om iemand tot daardie besef te bring sonder om hom in die gesig te vat. Meeste mense sal hulle vererg en kwaad word as ‘n mens vir hom/haar probeer oortuig hoe sondig hy/sy is. Mense wil dit nie hoor nie, en meeste mense dink diep binne dat hulle eintlik “goeie” mense is. Die antwoord is om so persoon dit self te laat ontdek. Dit kan gedoen word deur nie die persoon se sonde direk aan te spreek nie, maar in die algemeen te praat, soos om bv iets te sê soos: “Ons is almal sondaars, dink jy daar is iemand wat nie ‘n sondaar is nie?”
Romeine 3:23 bevestig die feit dat ALLE mense sondaars is: “want almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God”
En Romeine 3:10-12 “Daar is niemand regverdig nie, selfs nie een nie. Daar is niemand wat verstandig is nie, daar is niemand wat God soek nie. Hulle het almal afgewyk, saam het hulle ontaard. Daar is niemand wat goed doen nie, daar is selfs nie een nie”
So persoon moet egter ook verstaan hoe ernstig sonde is deur te begin met ‘n vraag: “Wat dink jy is sonde presies?” Die antwoord sal waarskynlik iets wees soos “moord, steel, vloek” ens. ‘n Goeie definisie van sonde is egter “Alles wat ‘n mens dink, doen, of sê wat teen God se wil is, asook alles wat ‘n mens nalaat om te doen..” Wanneer ‘n mens dit op hierdie wyse hoor, besef jy skielik dat sonde baie meer behels as bloot die verbreking van ‘n gebod of twee. En dan besef ‘n mens hoe dikwels jy eintlik sondig.
Om ‘n persoon die probleem van sonde te laat besef, kan ‘n mens begin deur hom te wys op die hoeveelheid sondes wat elke mens doen, al is dit ook ‘n “goeie” mens: “Sê my, as jy dink aan al die verkeerde gedagtes, woorde en dade, asook alles wat jy nalaat om te doen... hoeveel sondes dink jy doen jy op ‘n normale dag?” Die antwoorde sal uiteenlopend wees, maar meeste mense sal saamstem dat dit by verre meer is as drie sondes per dag.... Iemand wat slegs drie sondes op ‘n dag doen, is ‘n besondere goeie mens. Neem dan nou drie sondes per dag as voorbeeld. Rofweg beteken dit ongeveer 1000 sondes per jaar. Sê maar ‘n mens sterf op sestig, dan beteken dit dat hy (teen slegs ongeveer drie sondes per dag) in sy leeftyd 60 000 sondes gedoen het! Dink maar aan enige aardse hof, as iemand van meer as 60 000 oortredinge aangekla word, kan ‘n mens maar net dink aan die gevolge.
Maar die probleem is nie werklik die hoeveelheid sondes nie, die probleem is sonde as sulks. Dink maar aan iemand wat masels het, die kolle is nie die probleem nie. Daardie kolle kan met grimering toegesmeer word, maar dit maak nog nie die persoon gesond nie. Een enkele sonde is genoeg om ‘n mens te laat verlore gaan, want dit besmet jou hele wese. Hieruit word dit baie duidelik dat ‘n mens homself nooit kan red nie – daar is eenvoudig niks wat ons kan doen om die skuld weg te neem nie. Al probeer ‘n mens ook hoe hard, al is jy ook hoe “goeie” mens, jy is en bly steeds ‘n verlore sondaar.
Galasiërs 3:10 “Vervloek is elkeen wat nie bly in alles wat geskryf is in die boek van die wet om dit te doen nie.”
Matteus 5:48 “Wees julle dan volmaak soos julle Vader in die hemele volmaak is” (OPDRAG!)
Jakobus 2:19 “Want wie die hele wet onderhou, maar in een opsig struikel, het aan almal skuldig geword.”
‘n Goeie voorbeeld wat hier gebruik kan word, is die voorbeeld van roereiers. Veronderstel ‘n mens maak roereiers vir ontbyt, die eerste vyf eiers wat in die pan beland, is goeie eiers, maar die sesde een is vrot. Kan ‘n mens dan nog daardie roereiers eet? Dit is immers net een uit ses wat sleg is..? Nee, die enkele slegte eier maak die hele pan sleg – alles sal weggegooi moet word. Dieselfde met sonde. Een sonde is nie meer aanvaarbaar vir God as 60 000 sondes nie. God haat sonde, en sonde is strafbaar met die dood – dit het niks te doen met die die hoeveelheid sondes wat ‘n mens doen nie.
Romeine 3:23 “Want die loon van die sonde is die dood” (Let wel – die loon van die sonde – nie “baie sondes” of “sekere sondes” nie. Alle sonde verdien die dood!
Daarom is elke mens verlore en kan niemand iets doen aan sy eie verlorenheid nie. Al oorskry die goeie dinge in ‘n mens se lewe die slegte.
Nov 19th 2010, 01:44 PM
Dit is belangrik om te weet (al dink baie mense anders...)
GOD VERGEWE NIE SONDE NIE!
Mense het dikwels ‘n wanpersepsie wanneer dit kom by God. God word dikwels gesien as ‘n soort goedige “oupa” figuur – ‘n vriendelike, liefdevolle omie wat te goed is om mense te straf – Hy vergewe mense hulle sondes as hulle jammer is.... Dit is ‘n leuen van die satan! Die Bybel leer dat God REGVERDIG is. En as sulks kan Hy, en sal Hy geen sonde oorsien nie. Sonde moet gestraf word. En die loon van die sonde is die (ewige) dood (Romeine 3:23 en Hebreers 9:27)
Dit klink dalk na ‘n harde stelling, maar dink gerus daaroor na. Veronderstel iemand voer ‘n gewapende roof uit, en kom voor die hof. In die hof sê hy net hoe jammer hy is.... Gaan die hof hom vryspreek? Nee, as die hof dit doen, dan sal dit nie regverdig wees nie. Dit maak nie saak hoe jammer die persoon is nie, hy gaan steeds gevonnis moet word. (Berou dien wel as versagtende omstandighede, wat ‘n ligter straf tot gevolg kan hê, maar in die geval van sonde is daar slegs een straf, en kan daar dus geen versagtende omstandighede wees nie) Die oomblik wanneer God iemand se sonde oorsien, is Hy nie meer ‘n regverdige God nie, want waar trek Hy dan die streep? Dan moet alle sondes oorgesien word, en dit kan tog nie! As God sonde oorsien, dan beteken dit dat Hy dit goedkeur, en die Bybel leer dat God heilig is, en alle sonde haat.
Wie was Jesus? Hier is dit belangrik om te verstaan dat Jesus tegelyk mens en God was. Hy was volkome mens, anders sou Hy nie kwalifiseer as Offerlam nie. Maar Hy was ook volkome God, (Johannnes 1:1 & 14 asook Johannes 20:28) en daarom was Hy totaal en al sonder sonde. Die perfekte Offerlam.
Wat het Jesus gedoen? Hy het die straf vir die sonde van die mensdom op Hom geneem, en so vir die mens redding bewerkstellig. Sy bloed het betaal vir elke sonde wat ek ooitgedoen het of ooit sal doen.
Dit is die ENIGSTE wyse waarop enige mens ontslae kan raak van die sondelas waarin ons verstrik is. Slegs deur Jesus Christus is daar redding. God het die prys vir ons sondes betaal deur Sy eie Seun te offer, omdat nie een van ons ooit in staat sal wees om onsself te red nie. Sonder Jesus is daar geen vergifnis nie. Al die goeie werke in die wêreld, al die berou en trane waartoe ‘n mens in staat is, al die kerkbesoek, al die geld, al die harde werk, kan ‘n mens nie red nie. Slegs die bloed van Jesus kan die sonde van die mens wegneem, sodat ‘n mens vlekkeloos en rein voor God kan verskyn.
Die verhaal van die vryheidsvegter Garcia kan hier as voorbeeld gebruik word. Kortliks: Garcia was ‘n vryheidsvegter wat teen ‘n diktator oorlog gevoer het. Fondse was baie min en Garcia en sy soldate het bitter swaar gekry terwyl hulle op die oorlogsveld was. Kos was werklik skaars, en daar het gereeld van die kos weggeraak. Garcia het besef dat die enisgte wyse om orde te handhaaf, was om baie streng te wees. Daarom het hy streng reels neergelê wanneer dit kom by die kosvoorrade – enige man wat betrap is dat hy sonder toestemming van die voedsel vir homself gevat het, sou 40 houe met ‘n sambok moes verduur. Op ‘n dag kom een van sy offisiere by hom met die nuus dat hulle iemand betrap het wat kos steel. Garcia het onmiddellik beveel dat die skuldige in die openbaar gestraf sou moes word, maar toe hulle die skuldige na vore bring, moes hy tot sy skok besef dat dit sy eie bejaarde moeder was. Hy het dieselfde dillema beleef as wat God moes beleef het. As hy die oortreding oorsien, sou sy manskappe hulle respek vir hom verloor, omdat hy dan nie regverdig sou wees nie. Maar aan die ander kant het sy liefde vir sy moeder hom daarvan weerhou om haar summier oor te gee om gestraf te word. Toe trek hy sy baadjie uit en gaan staan beskermend oor sy moeder. “Slaan my, ek sal haar straf dra” was sy woorde. En Garcia is 40 houe met ‘n sambok toegedien, sodat sy moeder nie nodig gehad het om gestraf te word nie. Sonder Garcia was sy moeder gedoem. En dit is wat God vir ons gedoen het. Sonder Jesus sou ons almal gedoem gewees het. (Johannes 3:16)
Het Jesus vir alle mense gesterf? Is die ewige lewe vir almal beskikbaar? Die antwoord is ‘n onomwonde “JA!” Die prys is betaal vir die sonde van elke enkele mens op aarde. Maar dit beteken geensins dat almal nou gered is nie. Die mens moet dit eers aanvaar. (Handelinge 16:31) Garcia se moeder kon geweier het en gesê het “nee, ek weier dat hy in my plek gestraf word” Dit was eers toe sy Garcia se aanbod aanvaar, dat sy die straf kon vryspring. En dit bring ons by die volgende punt: Geloof!
Nov 24th 2010, 06:03 AM
Ek wil net sê, ek het nie weggeraak nie... ek moet ongelukkig vir so week (dalk langer...) weggaan weens werksverpligtinge, en sal dus nie dadelik kan voortgaan met die kursus nie. Maar sodra ek terug is, gaan ek weer volstoom aandag hieraan gee. Hou dus maar die spasie dop.