Die term "sonneblomsaad" is eintlik 'n verkeerde naam wanneer dit na die saad in die perikarp (skil) verwys word. Botanies gesproke is dit 'n cypsela. As die bolaag verwyder word, word die eetbare oorblyfsel die sonneblomkorrel of hart genoem.
As die saad in die skulp verwerk word, word dit eers gedroog. Daarna kan dit ook gebraai of met sout of meel afgestof word om die geur te behou.
Sonneblomsaad in die dop is veral gewild in die Middellandse See-, Oos-Europese en Asiatiese lande, waar dit as vars gebraaide produkte gekoop kan word en word gewoonlik as straatkos gebruik, terwyl die romp met die tande oopgekraak en uitgespoeg word, terwyl dit in baie lande, vars verpak kan word in verskillende geroosterde geure. In die Verenigde State word hulle gereeld deur bofbalspelers geëet as 'n alternatief vir die kou van tabak. 
Oor die afgelope dekades het sonneblomolie wêreldwyd gewild geword. Die olie kan soos dit gebruik word, of verwerk word tot meer-onversadigde margarien. Die olie word tipies onttrek deur groot druk op die sonneblomsaad toe te pas en die olie te versamel. Die proteïenryke koek wat oorbly nadat die sade vir olie verwerk is, word as veevoer gebruik.