Stoetery in Oostenryk - geheime fluisteraars OPSIE NUUS
Veronika Janyrova 12. Augustus 2020, 9: 56 2.6k views
"Die lobbywet (in Oostenryk) maak byvoorbeeld voorsiening vir gedrags- en registrasieverpligtinge vir belangstellingsverteenwoordigers en lobbyiste, maar dit sluit die kamers uit en gee die publiek geen insig in die inhoud van lobby-aktiwiteite nie."
Gevalle van gekamoefleerde lobbywerk en twyfelagtige sowel as onwettige invloed op politieke besluite gaan saam met die korrupsieskandale soos 'n lang skadu. Op die laaste tydstip sedert die Eurofighter-ondersoekkomitee in Oostenryk in 2006 en 2007, is lobbying in Oostenryk en politieke advies onder verdenking van korrupsie.
Geen wonder dat die Oostenrykers se vertroue in die politiek al jare daal nie. Soveel totdat 2017 persent van die bevolking in 87 min of geen vertroue in die politiek gehad het nie (OGM-opname namens die Initiative for Majority Suffrage and Democratic Reform, 2018). En dit is uiters onwaarskynlik dat dit vanjaar sou verbeter het.
Maar dit is nie net professionele lobbyiste en politieke adviseurs wat politieke besluite probeer beïnvloed nie. Baie sosiale akteurs streef hierdie doel na - wetenskaplike instellings, stigtings, dinkskrums, verenigings, NRO's, ook skoolgroepe en ouerverenigings. En byna almal verteenwoordig ideologiese of besondere belange.
'N Terugblik en 'n blik vorentoe
In 'n internasionale vergelyking is politieke konsultasie as 'n bedryf in Oostenryk betreklik jonk. Vir 'n halwe eeu het die sosiale balans tussen belange hoofsaaklik op die vlak van sosiale vennootskap plaasgevind. Die dominante belangegroepe (Kamer van Arbeid AK, Kamer van Koophandel WKO, Kamer van Landbou LKO, Vakbondverbond ÖGB) was pragtig hanteerbaar. Politieke mededinging was nie te ingewikkeld by twee dominante partye nie. Met die toetreding tot die EU en onder die kanselierskap van Wolfgang Schüssel, is die tradisionele belangegroepe uiteindelik al hoe meer teruggestoot.
Die politieke wetenskaplike skryf hieroor Anton Pelinka: 'Die ontwikkeling van politieke advies in Oostenryk is gekenmerk deur 'n spesiale eienskap: die vertraging. Parallel met die vertraging in die demokrasie in die algemeen en versterk deur 'n te-funksionering van die partystaat, het die strukture en funksies van politieke advies, soos dit ooreenstem met 'n liberale demokrasie, net stadig ontwikkel in Oostenryk. "
Dit is onwaarskynlik dat die vraag na beleidsadvies in die afsienbare toekoms sal afneem. Sosiale, ekonomiese en politieke ontwikkelinge en speletjies is deesdae eenvoudig te ingewikkeld daarvoor. Daarbenewens het die tipe plaasvervanger en nie-kieser van belang geword en aan politici 'n bykomende element van onvoorspelbaarheid gegee. Ten slotte vra 'n toenemend geëmansipeerde en gedifferensieerde samelewing meer aandag, deelname en demokratiese deelname.
Oor die vrye spel van argumente
Die reg om 'n mens se belange te verteenwoordig is 'n wesenlike kenmerk van 'n oop, liberale demokrasie. Dit sluit ook die uitruil van inligting tussen verenigings, maatskappye en belangegroepe aan die een kant en politiek, die parlement en administrasie aan die ander kant in. Nie net liberale sosiale teoretici is byvoorbeeld van mening nie Transparency Internationalwat korrupsie in die land deurlopend monitor en ontleed: 'Die basiese idee van lobbying en lobby is kodebepaling, deelname en deelname van mense en organisasies wat deur sosiale of ander besluite of ontwikkelinge geraak word.
Maar hierdie deelname moet voldoende oop en deursigtig wees, "sê Eva Geiblinger, uitvoerende hoof van Transparency International - Austrian Chapter. Die vrye spel van argumente en die implementering van die beste daarvan is inderdaad 'n aantreklike begrip van demokrasie. En dit is nie 'n utopie nie, want daar is genoeg ervarings en konsepte daarvoor.
Stokperdjie in Oostenryk: Nie alle skape is swart nie
Daar is ook ernstige beleidsadvies. U kerntaak is om kundigheid in politiek en administrasie te voorsien. Dit sluit geverifieerde feite in, sowel as ontledings van die gevolge en die gewenste en ongewenste newe-effekte van politieke besluite.
Die politieke wetenskaplike Hubert Sickinger beskryf byvoorbeeld inligting van besluitnemers as 'die wettige munt' van lobbying, 'want dit is nodig en funksioneel vir die kwaliteit van politieke besluite'. Volgens hom is lobbying vanuit 'n demokratiese politieke oogpunt wenslik, indien soveel belangstellings as moontlik 'n realistiese kans het om verhoor te word en besluite nie op grond van eensydige inligting geneem word nie.
Ongelukkig moet hy ook besef dat lobbywerk in Oostenryk, veral deur agentskappe en in-lobby-afdelings, meestal in die geheim plaasvind: "Die werklike 'geldeenheid' van lobbyiste is hul politieke netwerk en 'n diepe insig in die werking van die polities-administratiewe stelsel. ' Selfs amptelike standaarde kan op hierdie manier beïnvloed word. Voorspraak moet 'n openbare onderneming in 'n oop demokrasie wees, omdat 'n oop bespreking oor Feitelike vrae en belangstellings is ook wat die kwaliteit van politieke besluite definieer.
Talle voorstelle hiervoor kom van die politieke konsultasie self, byvoorbeeld, die politieke adviseur Feri Thierry doen 'n beroep op die legitimering van die konsultasiewerk, byvoorbeeld deur onafhanklike inligtingsversameling en deursigtigheid, sowel as deur openbare openbaarmaking van politieke kwessies, besluitneming en optrede-opsies enersyds. Volgens hom is dit juis hierdie deursigtigheid wat die versoening van sosiale belange en konflik bevorder.
Om die geloofwaardigheid van die bedryf te herstel, het die Oostenrykse Vereniging vir Openbare Sake (ÖPAV) en die Oostenrykse Raad vir lobby en openbare aangeleenthede (ALPAC) hul lede gedragskode opgelê, wat in baie gevalle die wettige raamwerk oorskry.
Regsituasie: lobby in Oostenryk
Dit is omdat dit baie sleg is in Oostenryk. Alhoewel dit baie keer ná Ernst Strasser se bedanking toegerus is, is daar steeds 'n geweldige behoefte aan heraanpassings. In hierdie konteks was 2012 egter 'n baie aangename jaar: die Nasionale Raad het die Wet op Deursigtigheid en lobby van die lobby, die Wet op Politieke Partye aangeneem, wat die kriminele bepalings teen korrupsie en die Wet op Onversoenbaarheid en deursigtigheid vir parlementslede verskerp het. Dit het 'n belangrike koers gestel, maar ongelukkig het die meeste wette relatief tandeloos geblyk.
Die lobby-wet maak byvoorbeeld voorsiening vir gedrags- en registrasieverpligtinge vir belangstellingsverteenwoordigers en lobbyiste, maar dit sluit die kamers uit en gee die publiek geen insig in die inhoud van lobby-aktiwiteite nie. Sy sien net name en verkope. Volgens Hubert Sickinger is dit dus meer 'n bedryfsregister as 'n werklike deursigtigheidsregister. Maar selfs as dit byna nutteloos is. Vergeleke met die 3.000–4.000 professionele lobbyiste wat deur die ÖPAV in Oostenryk geskat is, is daar tans slegs 600 mense geregistreer, d.w.s. skaars 'n vyfde. In teenstelling hiermee het die Media deursigtigheidswet, wat bepaal dat openbare instellings PR-uitgawes en beleggings moet rapporteer, bykans 100 persent.
Die kritiek op die lobbywette is alomteenwoordig en die eise wissel van die uitbreiding en sanksie van die registrasieverpligting, meer deursigtigheid van regeringsinstansies, tot 'n wetgewende voetspoor wat openbaar en verstaanbaar sal wees, op wie se voorstel sekere regulasies en wette teruggaan.
Die situasie is soortgelyk aan die wet op onverenigbaarheid en deursigtigheid vir LP's, wat voorsiening maak vir 'n plig om hul inkomste- en bestuursfunksies aan te meld. Hierdie verslae word nie nagegaan nie en ook nie vals inligting goedgekeur nie. Dit is ook 'n rede vir die gereelde kritiek van die Raad van Europa, wat benewens kontrole en sanksies op inligting ook 'n gedragskode vir parlementslede vereis en duidelike reëls vir die hantering van lobbyiste. Laaste maar nie die minste nie, pleit hy ook vir 'n duidelike verbod op parlementslede wat self as lobbyiste optree.
Toon geld- en inligtingsvloei
Die swakhede van die partywet is in 2019 indrukwekkend aan ons gedemonstreer. 'N Vryheid van inligtingswetgewing sal ook noodsaaklik wees vir Oostenryk, soos dit al jare gevra word deur die Forum vir Vryheid van Inligting. Dit bied - in plaas van die Oostenrykse spesifieke 'amptelike geheim' - 'n burgerreg op toegang tot inligting van regeringsinstansies. Dit sou veel verder strek as die geldstroom van en na partye en politici en sou ook die gebruik van belastinginkomste en politieke besluite openbaar en verstaanbaar maak.
Al met al is die Oostenrykse regsituasie ten opsigte van die stryd teen korrupsie en onbillike invloed op wette en politieke besluite meer as swak. In die donker is dit goed om te rommel. Die behoefte aan inhaal is geweldig en solank daar nie duidelike, deursigtige spelreëls vir politici en hul fluisters geskep word nie, sal die ontevredenheid met die politiek en die geringe reputasie van hul gilde nie verander nie.
As 'n mens terugkyk, moet Ernst Strasser dankbaar wees, want die insigte in sy morele afgrond het die wettige montering van die spronge help. En daar is baie aanduidings dat dié van die voormalige visekanselier Heinz Christian Strache nie heeltemal sonder wetswysigings sal bly nie. Alhoewel hierdie wetgewing af en toe kilometers ver van die toekomsgerigte, verligte en geloofwaardige politiek geleë is, het hierdie sake - soortgelyk aan die wynskandaal van die 1970's - ten minste 'n suiwerende effek getoon.
INFO: Korrupsie-indeks en lobby in Oostenryk
Transparency International bied die Indeks vir korrupsiepersepsies (VPI). Denemarke, Finland en Nieu-Seeland het in 2018 op die top drie plekke onbetwis gebly, met Suid-Soedan, Sirië en Somalië onder.
Met 76 uit 'n haalbare 100 punte het Oostenryk verbeter na die 14de plek, wat hy saam met Hong Kong en Ysland beklee. Oostenryk het sedert 2013 7 punte gekry. Terwyl Oostenryk verlede jaar nog die 16de plek beklee het, is die top-ranglys vanaf 2005 - die tiende plek nog nie behaal nie. In 'n EU-vergelyking, is Oostenryk ook agter Finland en Swede (10de plek), Nederland en Luxemburg (3ste en 8de plek), sowel as Duitsland en die Verenigde Koninkryk (9de plek).
By die aanbieding van die VPI 2018 hernu Transparency International sy pakket van eise, gerig aan die Nasionale Raad en die Federale Regering, maar ook aan die sakelewe en die burgerlike samelewing. "Ons is daarvan oortuig dat die vervulling van die vereistes daarin vervat, 'n beduidende verbetering sal meebring, nie net in die werklike situasie nie, maar ook in die internasionale aanslag van Oostenryk as 'n sakelokasie," benadruk Eva Geiblinger.
Die nodige maatreëls:
- Hersiening van lobbywerkeregte en -registers - veral na kritiek van die Ouditeurshof
- Universiteitsbeleid: openbaarmakingsverpligtinge vir kontrakte tussen wetenskap en nywerheid, byvoorbeeld op private derdeparty-befondsing van Oostenrykse universiteite
- Uitbreiding van deursigtigheid in die munisipaliteite van Oostenryk
- Deursigtigheid in die toekenning van burgerskap (goue paspoorte)
- Aanneming van 'n Wet op Vryheid van Inligting
- Wettige verpligting om voordele uit die farmaseutiese industrie by name bekend te maak aan dokters en lede van ander gesondheidsberoepe, asook 'n sentrale publikasieregister
- Fluitjie blaas: waarborg vir wettige beskerming vir fluitjieblasers uit die private sektor, soos reeds vir staatsamptenare
- Hersiening van die Wet op Politieke Partye om dit moontlik te maak om die verbod op skenkings, die deursigtigheid van donasies aan partye en kandidate en die nakoming van die beperking van die advertensiekoste van die verkiesing, beheerbaar en sanksiebaar, te nakom.