Ellen weet nie waar hierdie seun is nie; sy het hom langer as ’n jaar laas gesien. Ook dit is ’n seer wat nie weggaan nie. Voor Abie, of Adam soos hy eintlik geheet het, in die kloue van tik beland het, het hy drome gekoester om ’n danser te word, onthou Ellen met heimwee.
Toe vat sy ’n tou, sit dit om haar 21-jarige kind se nek en wurg hom tot daar nie meer lewe in hom oor was nie.
“Daardie huis vertel die storie.” Ellen het by mense in die omgewing ingewoon terwyl haar woonplek in ’n filmstel omskep is en het af en toe ingeloer.