Einstein: Einstein in die Tweede Wêreldoorlog - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
Albert Einstein is op 14 Maart 1879 in Ulm,  in die koninkryk Württemberg in die Duitse Ryk, gebore in 'n gesin van sekulêre Ashkenazi -Jode.   Sy ouers was Hermann Einstein, 'n verkoopsman en ingenieur, en Pauline Koch. In 1880 verhuis die gesin na München, waar Einstein se pa en sy oom Jakob gestig het Elektrotechnische Fabrik J. Einstein & amp Cie, 'n onderneming wat elektriese toerusting vervaardig op grond van gelykstroom. 
Albert het drie jaar lank 'n Katolieke laerskool in München bygewoon, van vyfjarige ouderdom af. Op agtjarige ouderdom is hy oorgeplaas na die Luitpold Gimnasium (nou bekend as die Albert Einstein Gimnasium), waar hy gevorderde laer- en hoërskoolopleiding ontvang het totdat hy sewe jaar later die Duitse Ryk verlaat het. 
In 1894 verloor Hermann en Jakob se onderneming 'n poging om die stad München van elektriese beligting te voorsien omdat hulle nie die kapitaal gehad het om hul toerusting van die gelykstroomstandaard (DC) na die meer doeltreffende wisselstroomstandaard te omskep nie.  Die verlies het die verkoop van die fabriek in München genoop. Op soek na besigheid verhuis die Einstein -gesin na Italië, eers na Milaan en 'n paar maande later na Pavia. Toe die gesin na Pavia verhuis, het Einstein, toe 15, in München gebly om sy studies aan die Luitpold Gimnasium te voltooi. Sy pa het hom voorgeneem om elektriese ingenieurswese te volg, maar Einstein het met die owerhede in botsing gekom en was jammer vir die skool se onderrig en onderrigmetode. Hy het later geskryf dat die gees van leer en kreatiewe denke verlore gegaan het in streng leer. Einde Desember 1894 reis hy na Italië om by sy gesin in Pavia aan te sluit, en oortuig die skool om hom te laat gaan deur 'n doktersbrief te gebruik.  Gedurende sy tyd in Italië skryf hy 'n kort opstel met die titel "On the Investigation of the State of the Ether in a Magnetic Field".  
Einstein het van jongs af presteer in wiskunde en fisika en bereik 'n wiskundige vlak jare voor sy eweknieë. Die 12-jarige Einstein het homself oor 'n enkele somer algebra en Euclidiese meetkunde geleer.  Einstein het ook op 12-jarige ouderdom onafhanklik sy eie oorspronklike bewys van die Pythagorese stelling ontdek.  'n Gesinsleerder Max Talmud sê dat nadat hy die 12-jarige Einstein na 'n kort tydjie 'n meetkundehandboek gegee het "[ Einstein] het die hele boek deurgewerk. Hy het hom daarna toegewy aan hoër wiskunde. Binnekort was die vlug van sy wiskundige genie so hoog dat ek dit nie kon volg nie. "  Sy passie vir meetkunde en algebra het daartoe gelei dat die 12-jarige oortuig is dat die natuur as 'n "wiskundige struktuur" verstaan ​​kan word.  Einstein het homself op 12 begin leer, en as 'n 14-jarige sê hy dat hy 'n integrale en differensiële berekening onder die knie gehad het. 
Op 13 -jarige ouderdom, toe hy ernstiger in filosofie (en musiek) begin belangstel het,  het Einstein kennis gemaak met Kant se Kritiek op suiwer rede. Kant het sy gunsteling filosoof geword, en sy onderwyser het gesê: "Destyds was hy nog 'n kind, maar dertien jaar oud, maar Kant se werke, wat vir gewone sterflinge onbegryplik was, was vir hom duidelik." 
In 1895, op 16 -jarige ouderdom, het Einstein die toelatingseksamens afgelê vir die Switserse Federale Polytechnic School in Zürich (later die Eidgenössische Technische Hochschule, ETH). Hy kon nie die vereiste standaard in die algemene deel van die eksamen bereik nie, , maar behaal uitsonderlike grade in fisika en wiskunde.  Op advies van die hoof van die polytechnic -skool het hy in 1895 en 1896 die Argoviaanse kantonale skool (gimnasium) in Aarau, Switserland, bygewoon om sy sekondêre skoolopleiding te voltooi. Terwyl hy by die familie van professor Jost Winteler tuisgegaan het, het hy verlief geraak op Winteler se dogter, Marie. Albert se suster Maja trou later met Winteler se seun Paul.  In Januarie 1896, met die toestemming van sy vader, het Einstein afstand gedoen van sy burgerskap in die Duitse koninkryk Württemberg om militêre diens te vermy.  In September 1896 slaag hy die Switserse Matura met meestal goeie grade, insluitend 'n topgraad van 6 in fisika en wiskundige vakke, op 'n skaal van 1-6.  Op 17 het hy ingeskryf vir die vierjarige wiskunde- en fisika-onderrigdiploma-program aan die Federal Polytechnic School. Marie Winteler, wat 'n jaar ouer was, verhuis na Olsberg, Switserland, vir 'n onderwyspos. 
Die toekomstige vrou van Einstein, 'n 20-jarige Serwiër met die naam Mileva Marić, het ook daardie jaar by die polytechniese skool ingeskryf. Sy was die enigste vrou onder die ses studente in die afdeling Wiskunde en Fisika van die onderwysdiploma -kursus. In die volgende paar jaar ontwikkel die vriendskap van Einstein en Marić tot 'n romanse, en hulle spandeer ontelbare ure om saam te debatteer en boeke te lees oor buitemuurse fisika waarin hulle albei belangstel. Einstein het in sy briewe aan Marić geskryf dat hy verkies om saam met haar te studeer.  In 1900 het Einstein die eksamens in Wiskunde en Fisika geslaag en 'n federale onderwysdiploma ontvang.  Daar is ooggetuie -getuienis en verskeie briewe oor baie jare wat daarop dui dat Marić moontlik met Einstein saamgewerk het voor sy 1905 -vraestelle,   , bekend as die Annus Mirabilis vraestelle, en dat hulle 'n paar van die konsepte saam ontwikkel het tydens hul studie, hoewel sommige natuurkundiges wat die kwessie bestudeer het, nie saamstem dat sy 'n wesenlike bydrae gelewer het nie.    
Vroeë korrespondensie tussen Einstein en Marić is in 1987 ontdek en gepubliseer, wat aan die lig gebring het dat die egpaar 'n dogter met die naam "Lieserl" gehad het, gebore vroeg in 1902 in Novi Sad waar Marić by haar ouers gebly het. Marić keer terug na Switserland sonder die kind, wie se regte naam en lot onbekend is. Die inhoud van Einstein se brief in September 1903 dui daarop dat die meisie óf opgeneem is vir aanneming, óf as gevolg van skarlakenkoors gesterf het.  
Einstein en Marić trou in Januarie 1903. In Mei 1904 word hul seun, Hans Albert Einstein, in Bern, Switserland, gebore. Hul seun Eduard is gebore in Zürich in Julie 1910. Die egpaar het in April 1914 na Berlyn verhuis, maar Marić het saam met hul seuns na Zürich teruggekeer nadat hy verneem het dat ten spyte van hul hegte verhouding voorheen  die belangrikste romantiese aantrekkingskrag van Einstein nou sy neef Elsa Löwenthal was  sy was sy eerste neef moederlik en die tweede neef vaderlik.  Hulle is op 14 Februarie 1919 geskei nadat hulle vyf jaar apart was.  ​​ As deel van die egskeidingsooreenkoms het Einstein sy Nobelprysfonds aan Marić oorgedra toe hy dit gewen het.  Eduard het op ongeveer 20 jaar 'n uiteensetting gehad en by hom is skisofrenie gediagnoseer.  Sy ma het na hom omgesien, en hy was ook vir 'n aantal periodes verbonde aan asiel, wat uiteindelik permanent na haar dood gepleeg is. 
In briewe wat in 2015 onthul is, skryf Einstein aan sy vroeë liefde Marie Winteler oor sy huwelik en sy sterk gevoelens vir haar. Hy skryf in 1910, terwyl sy vrou swanger was met hul tweede kind: "Ek dink elke minuut in opregte liefde aan jou en is so ongelukkig soos net 'n man kan wees." Hy het gepraat oor 'n "verkeerde liefde" en 'n 'gemiste lewe' oor sy liefde vir Marie. 
Einstein trou in 1919 met Elsa Löwenthal,   nadat sy sedert 1912 'n verhouding met haar gehad het.  Hulle emigreer in 1933 na die Verenigde State. Elsa is in 1935 gediagnoseer met hart- en nierprobleme en sterf in Desember 1936. 
In 1923 raak Einstein verlief op 'n sekretaresse met die naam Betty Neumann, die niggie van 'n goeie vriend, Hans Mühsam.     In 'n hoeveelheid briewe wat die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem in 2006 vrygestel het,  beskryf Einstein ongeveer ses vroue, waaronder Margarete Lebach ('n blonde Oostenrykse), Estella Katzenellenbogen (die ryk eienaar) van 'n bloemistebesigheid), Toni Mendel ('n welgestelde Joodse weduwee) en Ethel Michanowski ('n Berlynse sosialiseerder), met wie hy tyd deurgebring het en van wie hy geskenke ontvang het terwyl hy met Elsa getroud was.   Later, na die dood van sy tweede vrou Elsa, was Einstein kortliks in 'n verhouding met Margarita Konenkova.  Konenkova was 'n Russiese spioen wat getroud was met die bekende Russiese beeldhouer Sergei Konenkov (wat die brons borsbeeld van Einstein geskep het by die Institute for Advanced Study in Princeton).  
Nadat hy in 1900 afgestudeer het, het Einstein byna twee frustrerende jare gesoek na 'n onderwyspos. Hy het in Februarie 1901 Switserse burgerskap verkry, , maar is om mediese redes nie ingeroep nie. Met die hulp van Marcel Grossmann se pa het hy 'n pos in Bern by die Switserse Patentkantoor,   as assistent -eksaminator - vlak III, verkry.  
Einstein het patentaansoeke vir 'n verskeidenheid toestelle geëvalueer, waaronder 'n gruissorteerder en 'n elektromeganiese tikmasjien.  In 1903 word sy pos by die Switserse patente -kantoor permanent, hoewel hy vir promosie verby is totdat hy "masjientegnologie ten volle bemeester het". 
Baie van sy werk by die patentkantoor het betrekking op vrae oor die oordrag van elektriese seine en elektries-meganiese sinchronisasie van tyd, twee tegniese probleme wat opvallend verskyn in die gedagteksperimente wat Einstein uiteindelik tot sy radikale gevolgtrekkings oor die aard van lig en die fundamentele verband tussen ruimte en tyd. 
Met 'n paar vriende wat hy in Bern ontmoet het, het Einstein in 1902 'n klein gespreksgroep gestig met die naam "The Olympia Academy", wat gereeld vergader het om wetenskap en filosofie te bespreek. Soms het Mileva by hulle aangesluit wat aandagtig geluister het, maar nie deelgeneem het nie.  Hulle voorlesings bevat die werke van Henri Poincaré, Ernst Mach en David Hume, wat sy wetenskaplike en filosofiese uitkyk beïnvloed het. 
Eerste wetenskaplike artikels
In 1900 word Einstein se koerant "Folgerungen aus den Capillaritätserscheinungen" ("Gevolgtrekkings uit die Capillarity Phenomena") in die tydskrif gepubliseer Annalen der Physik.   Op 30 April 1905 voltooi Einstein sy proefskrif,  met Alfred Kleiner, professor in eksperimentele fisika, wat dien as pro-forma adviseur. As gevolg hiervan het Einstein 'n PhD aan die Universiteit van Zürich toegeken, met sy proefskrif 'N Nuwe bepaling van molekulêre afmetings.  
Ook in 1905, wat Einstein s'n genoem is annus mirabilis (ongelooflike jaar), publiseer hy vier baanbrekersdokumente oor die foto -elektriese effek, Brownse beweging, spesiale relatiwiteit en die ekwivalensie van massa en energie, wat hom op 26 -jarige ouderdom onder die aandag van die akademiese wêreld sou bring.
Teen 1908 word hy erken as 'n toonaangewende wetenskaplike en word hy aangestel as dosent aan die Universiteit van Bern. Die volgende jaar, nadat hy 'n lesing gehou het oor elektrodinamika en die relatiwiteitsbeginsel aan die Universiteit van Zürich, het Alfred Kleiner hom aan die fakulteit aanbeveel vir 'n nuutgeskepte professoraat in teoretiese fisika. Einstein is in 1909 as medeprofessor aangestel. 
Einstein word in April 1911 hoogleraar aan die Duitse Charles-Ferdinand-universiteit in Praag en aanvaar Oostenrykse burgerskap in die Oostenryk-Hongaarse Ryk om dit te doen.   Tydens sy verblyf in Praag het hy 11 wetenskaplike werke geskryf, vyf daarvan oor bestralingswiskunde en oor die kwantumteorie van vaste stowwe. In Julie 1912 keer hy terug na sy alma mater in Zürich. Van 1912 tot 1914 was hy professor in teoretiese fisika aan die ETH Zürich, waar hy analitiese meganika en termodinamika geleer het. Hy bestudeer ook kontinuum -meganika, die molekulêre teorie van hitte en die probleem van gravitasie, waarop hy saam met wiskundige en vriend Marcel Grossmann gewerk het. 
Toe die "manifest van die drie-en-negentig" in Oktober 1914 gepubliseer word-'n dokument onderteken deur 'n magdom prominente Duitse intellektuele wat Duitsland se militarisme en posisie tydens die Eerste Wêreldoorlog geregverdig het-was Einstein een van die min Duitse intellektuele wat die inhoud daarvan weerlê het en teken die pasifistiese "manifest aan die Europeërs". 
Op 3 Julie 1913 word hy lid van die Pruisiese Akademie van Wetenskappe in Berlyn. Max Planck en Walther Nernst besoek hom die volgende week in Zürich om hom te oorreed om by die akademie aan te sluit, en bied hom ook die pos aan as direkteur by die Kaiser Wilhelm Institute for Physics, wat binnekort gestig sou word.  Lidmaatskap aan die akademie sluit betaalde salaris en professoraat sonder onderwyspligte aan die Humboldt Universiteit van Berlyn in. Hy is op 24 Julie amptelik tot die akademie verkies, en die volgende jaar verhuis hy na Berlyn. Sy besluit om na Berlyn te verhuis, is ook beïnvloed deur die vooruitsig om naby sy neef Elsa te woon, met wie hy 'n romantiese verhouding begin het. Hy het by die akademie aangesluit en dus die Universiteit van Berlyn [ verduideliking nodig ] op 1 April 1914. [ verduideliking nodig ]  Namate die Eerste Wêreldoorlog daardie jaar uitgebreek het, is die plan vir Kaiser Wilhelm Institute for Physics afgeskaf. Die instituut is op 1 Oktober 1917 gestig, met Einstein as die direkteur daarvan.  In 1916 word Einstein verkies tot president van die German Physical Society (1916–1918). 
Gebaseer op berekeninge wat Einstein in 1911 gemaak het met behulp van sy nuwe teorie oor algemene relatiwiteit, moet lig van 'n ander ster deur die son se swaartekrag gebuig word. In 1919 is hierdie voorspelling bevestig deur sir Arthur Eddington tydens die sonsverduistering van 29 Mei 1919. Hierdie waarnemings is in die internasionale media gepubliseer, wat Einstein wêreldberoemd maak. Op 7 November 1919, die voorste Britse koerant Die tye 'n banieropskrif gedruk wat lui: "Revolution in Science - New Theory of the Universe - Newtonian Ideas Overthrown". 
In 1920 word hy 'n buitelandse lid van die Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences.  In 1922 ontvang hy die Nobelprys vir Fisika in 1921 "vir sy dienste aan die teoretiese fisika, en veral vir sy ontdekking van die wet van die foto -elektriese effek".  Alhoewel die algemene relatiwiteitsteorie nog steeds as ietwat omstrede beskou is, beskou die aanhaling ook nie eers die aangehaalde foto -elektriese werk as 'n verduideliking maar bloot as 'n ontdekking van die wet, aangesien die idee van fotone as vreemd beskou is en nie universele aanvaarding ontvang het tot die afleiding van die Planck -spektrum in 1924 deur S. N. Bose. Einstein is verkies tot 'n buitelandse lid van die Royal Society (ForMemRS) in 1921.  Hy ontvang ook die Copley -medalje van die Royal Society in 1925. 
1921–1922: Reis na die buiteland
Einstein het New York op 2 April 1921 vir die eerste keer besoek, waar hy amptelik verwelkom is deur burgemeester John Francis Hylan, gevolg deur drie weke lesings en onthale.  Hy het verskeie lesings aan die Columbia University en Princeton University gelewer, en in Washington het hy verteenwoordigers van die National Academy of Science vergesel tydens 'n besoek aan die Withuis. Met sy terugkeer na Europa was hy die gas van die Britse staatsman en filosoof Viscount Haldane in Londen, waar hy verskeie bekende wetenskaplike, intellektuele en politieke figure ontmoet en 'n lesing by King's College in Londen gelewer het.  
Hy publiseer ook 'n opstel, "My First Impression of the U.S.A.", in Julie 1921, waarin hy kortliks 'n paar kenmerke van Amerikaners probeer beskryf, net soos Alexis de Tocqueville, wat sy eie indrukke in Demokrasie in Amerika (1835).  Vir sommige van sy waarnemings was Einstein duidelik verbaas: "Wat 'n besoeker opval, is die vreugdevolle, positiewe lewenshouding. Die Amerikaner is vriendelik, selfversekerd, optimisties en sonder afguns." 
In 1922 het sy reise hom na Asië en later na Palestina geneem, as deel van 'n ses maande lange uitstappie en spreekbeurt, terwyl hy Singapore, Ceylon en Japan besoek het, waar hy 'n reeks lesings vir duisende Japannese gehou het. Na sy eerste openbare lesing ontmoet hy die keiser en keiserin in die keiserlike paleis, waar duisende kom kyk. In 'n brief aan sy seuns beskryf hy sy indruk van die Japanners as beskeie, intelligente, bedagsame en 'n ware gevoel vir kuns.  In sy eie reisdagboeke van sy besoek aan Asië van 1922–23, spreek hy 'n paar standpunte uit oor die Chinese, Japannese en Indiese bevolking, wat as xenofobiese en rassistiese oordele beskryf is toe dit in 2018 herontdek is.  [ 98]
Vanweë Einstein se reise na die Verre Ooste kon hy die Nobelprys vir Fisika nie persoonlik aanvaar tydens die prysuitdeling van Stockholm in Desember 1922 nie. In die plek daarvan is die banketrede gehou deur 'n Duitse diplomaat, wat Einstein nie net geprys het as 'n wetenskaplike, maar ook as 'n internasionale vredemaker en aktivis. 
Op sy terugreis besoek hy Palestina vir 12 dae, sy enigste besoek aan die streek. Hy is begroet asof hy 'n staatshoof was, eerder as 'n fisikus, wat 'n kanonsaluut insluit by die aankoms by die huis van die Britse hoë kommissaris, sir Herbert Samuel. Tydens een onthaal is die gebou bestorm deur mense wat hom wou sien en hoor. In Einstein se toespraak met die gehoor het hy geluk uitgespreek dat die Joodse volk begin word erken as 'n krag in die wêreld. 
Einstein besoek Spanje vir twee weke in 1923, waar hy Santiago Ramón y Cajal kort ontmoet het en ook 'n diploma van koning Alfonso XIII ontvang het, wat hom 'n lid van die Spaanse Akademie vir Wetenskappe noem. 
Van 1922 tot 1932 was Einstein lid van die Internasionale Komitee vir Intellektuele Samewerking van die Volkebond in Genève (met 'n paar maande onderbreking in 1923–1924),  'n liggaam wat opgerig is om internasionale uitruil tussen wetenskaplikes, navorsers te bevorder , onderwysers, kunstenaars en intellektuele.  Oorspronklik bedoel om as die Switserse afgevaardigde te dien, is die sekretaris-generaal Eric Drummond deur die Katolieke aktiviste Oskar Halecki en Giuseppe Motta oorreed om hom in plaas daarvan die Duitse afgevaardigde te word, waardeur Gonzague de Reynold die Switserse plek kon inneem, waaruit hy tradisionalistiese Katolieke waardes bevorder. Hendrik Lorentz, voormalige professor in fisika van Einstein en die Poolse chemikus Marie Curie, was ook lede van die komitee.
1930–1931: Reis na die VSA
In Desember 1930 besoek Einstein Amerika vir die tweede keer, oorspronklik bedoel as 'n werksbesoek van twee maande as navorsingsgenoot by die California Institute of Technology. Na die nasionale aandag wat hy tydens sy eerste reis na die VSA ontvang het, wou hy en sy reëlaars sy privaatheid beskerm. Al was dit telegramme en uitnodigings om toekennings te ontvang of in die openbaar te praat, het hy hulle almal van die hand gewys. 
Nadat hy in New York aangekom het, is Einstein na verskillende plekke en geleenthede geneem, waaronder Chinatown, 'n middagete saam met die redakteurs van Die New York Times, en 'n uitvoering van Carmen by die Metropolitan Opera, waar hy by sy aankoms deur die gehoor gejuig is. Gedurende die daaropvolgende dae het hy die sleutels van die stad gekry deur burgemeester Jimmy Walker en ontmoet hy die president van die Columbia -universiteit, wat Einstein beskryf as 'die heersende monarg van die gees'.  Harry Emerson Fosdick, predikant by die Riverside Church in New York, het Einstein 'n rondleiding deur die kerk gegee en hom 'n volgrootte standbeeld gewys wat die kerk van Einstein gemaak het, by die ingang.  Ook tydens sy verblyf in New York het hy tydens 'n Hanukkah -viering by 'n skare van 15 000 mense by Madison Square Garden aangesluit. 
Einstein reis daarna na Kalifornië, waar hy die president van Caltech en Nobelpryswenner Robert A. Millikan ontmoet het. Sy vriendskap met Millikan was 'ongemaklik', aangesien Millikan ''n voorliefde vir patriotiese militarisme gehad het', waar Einstein 'n uitgesproke pasifis was.  Tydens 'n toespraak aan Caltech se studente het Einstein opgemerk dat die wetenskap dikwels geneig was om meer skade as goed te doen. 
Hierdie afkeer van die oorlog het daartoe gelei dat Einstein ook met die skrywer Upton Sinclair en filmster Charlie Chaplin kennis gemaak het, albei bekend vir hul pasifisme. Carl Laemmle, hoof van Universal Studios, het Einstein 'n rondleiding deur sy ateljee gemaak en hom aan Chaplin voorgestel. Hulle het 'n onmiddellike verhouding gehad, met Chaplin wat Einstein en sy vrou, Elsa, uitgenooi het na sy huis vir ete. Chaplin het gesê dat Einstein se uiterlike karakter, kalm en saggeaard, 'n 'hoogs emosionele temperament' verberg, waaruit sy 'buitengewone intellektuele energie' voortspruit. 
Chaplin se film, Stad ligte, sou 'n paar dae later in Hollywood in première kom, en Chaplin het Einstein en Elsa genooi om as spesiale gaste by hom aan te sluit. Walter Isaacson, biograaf van Einstein, beskryf dit as 'een van die onvergeetlikste tonele in die nuwe era van beroemdhede'.  Chaplin het Einstein by sy huis besoek op 'n latere reis na Berlyn en herinner aan sy 'beskeie klein woonstel' en die klavier waarop hy sy teorie begin skryf het. Chaplin het bespiegel dat dit "moontlik deur die Nazi's as hout aan die brand gesteek is". 
1933: Emigrasie na die VSA
In Februarie 1933, tydens 'n besoek aan die Verenigde State, het Einstein geweet dat hy nie na Duitsland kon terugkeer met die bewind van die Nazi's onder die nuwe kanselier van Duitsland, Adolf Hitler.  
Terwyl hy vroeg in 1933 aan Amerikaanse universiteite was, onderneem hy sy derde besoekende professoraat van twee maande aan die California Institute of Technology in Pasadena. In Februarie en Maart 1933 het die Gestapo herhaaldelik toegeslaan op sy gesin se woonstel in Berlyn.  Hy en sy vrou Elsa keer in Maart terug na Europa, en tydens die reis het hulle verneem dat die Duitse Reichstag die Magtigingswet aanvaar het, wat op 23 Maart aangeneem is en die regering van Hitler in 'n de facto wettige diktatuur en dat hulle nie na Berlyn sou kon gaan nie. Later het hulle gehoor dat hulle deur die Nazi's toegeslaan is en dat sy persoonlike seilboot in beslag geneem is. Toe hy op 28 Maart in Antwerpen, België, beland, gaan hy onmiddellik na die Duitse konsulaat en gee sy paspoort af, en formeel afstand doen van sy Duitse burgerskap.  Die Nazi's verkoop later sy boot en omskep sy huisie in 'n Hitler -jeugkamp. 
In April 1933 het Einstein ontdek dat die nuwe Duitse regering wette aangeneem het wat Jode belet om amptelike posisies te beklee, insluitend onderrig aan universiteite.  Historikus Gerald Holton beskryf hoe duisende Joodse wetenskaplikes skielik gedwing is om hul universiteitsposisies prys te gee en hul name verwyder is van die rolle instellings waar hulle in diens was. 
'N Maand later was Einstein se werke een van die werk wat die Duitse Studente -unie in die Nazi -boekverbrandings geteiken het, en die minister van propaganda van die Nazi, Joseph Goebbels, het gesê: "Joodse intellektualisme is dood."  Een Duitse tydskrif het hom opgeneem in 'n lys vyande van die Duitse regime met die uitdrukking "nog nie opgehang nie", met 'n premie van $ 5,000 op sy kop.   In 'n daaropvolgende brief aan die natuurkundige en vriend Max Born, wat reeds uit Duitsland na Engeland geëmigreer het, skryf Einstein: ". Ek moet erken dat die mate van brutaliteit en lafhartigheid 'n verrassing was."  Nadat hy na die VSA verhuis het, beskryf hy die boekverbranding as 'n 'spontane emosionele uitbarsting' deur diegene wat 'die gewilde verligting' vermy, en 'meer as enigiets anders ter wêreld, die invloed van mense met intellektuele onafhanklikheid vrees'. 
Einstein was nou sonder 'n permanente huis, onseker oor waar hy sou woon en werk, en ewe bekommerd oor die lot van talle ander wetenskaplikes wat nog in Duitsland was. Hy het 'n huis gehuur in De Haan, België, waar hy 'n paar maande gewoon het. Einde Julie 1933 is hy ongeveer ses weke na Engeland op persoonlike uitnodiging van die Britse vlootoffisier, kommandant Oliver Locker-Lampson, wat in die voorafgaande jare bevriend geraak het met Einstein. Locker-Lampson het hom genooi om naby sy Cromer-huis in 'n houthut op Roughton Heath in die gemeente Roughton, Norfolk, te bly. Om Einstein te beskerm, het Locker-Lampson twee lyfwagte by hom in sy afgesonderde kajuit laat waak, met 'n foto van hulle wat haelgewere dra en Einstein bewaak, gepubliseer in die Daily Herald op 24 Julie 1933.  
Locker-Lampson het Einstein geneem om Winston Churchill in sy huis te ontmoet, en later Austen Chamberlain en voormalige premier Lloyd George.  Einstein het hulle gevra om Joodse wetenskaplikes uit Duitsland te help help. Die Britse historikus Martin Gilbert merk op dat Churchill onmiddellik gereageer het en sy vriend, fisikus Frederick Lindemann, na Duitsland gestuur het om Joodse wetenskaplikes te gaan opsoek en by Britse universiteite te plaas.  Churchill het later opgemerk dat, as gevolg van die feit dat Duitsland die Jode verdryf het, hulle hul "tegniese standaarde" verlaag het en die tegnieke van die Geallieerdes voor hulle s'n was. 
Einstein het later met leiers van ander nasies, onder wie Turkye se eerste minister, İsmet İnönü, in aanraking gekom met wie hy in September 1933 geskryf het, versoek dat werklose Duits-Joodse wetenskaplikes geplaas word. As gevolg van Einstein se brief het Joodse genooides na Turkye uiteindelik meer as "1 000 geredde individue" gehad. 
Locker-Lampson het ook 'n wetsontwerp by die parlement ingedien om die Britse burgerskap tot Einstein uit te brei, gedurende hierdie periode het Einstein 'n aantal openbare verskynings gemaak wat die krisis in Europa beskryf.  In een van sy toesprake het hy Duitsland se behandeling van Jode aan die kaak gestel, terwyl hy terselfdertyd 'n wetsontwerp opstel wat die Joodse burgerskap in Palestina bevorder, aangesien hulle elders burgerskap geweier word.  In sy toespraak beskryf hy Einstein as 'n 'burger van die wêreld' wat 'n tydelike skuiling in die Verenigde Koninkryk aangebied moet word. [nota 3]  Albei wetsontwerpe het egter misluk, en Einstein het toe 'n vroeëre aanbod van die Institute for Advanced Study in Princeton, New Jersey, VS, aanvaar om 'n inwonende geleerde te word. 
Inwonende geleerde by die Institute for Advanced Study
In Oktober 1933 keer Einstein terug na die VSA en neem 'n pos in by die Institute for Advanced Study,   omdat hy 'n toevlugsoord geword het vir wetenskaplikes wat uit Nazi -Duitsland vlug.  Destyds het die meeste Amerikaanse universiteite, waaronder Harvard, Princeton en Yale, minimale of geen Joodse fakulteit of studente gehad nie, as gevolg van hul Joodse kwotas, wat tot die laat veertigerjare geduur het. 
Einstein was nog nie seker oor sy toekoms nie. Hy het aanbiedinge gehad van verskeie Europese universiteite, waaronder Christ Church, Oxford, waar hy tussen Mei 1931 en Junie 1933 vir drie kort periodes gebly het en 'n 5-jarige studentepos aangebied is,  , maar in 1935 het hy tot die besluit gekom om permanent in die Verenigde State te bly en om burgerskap aansoek te doen.  
Einstein se verbintenis met die Instituut vir Gevorderde Studie sou duur tot sy dood in 1955.  Hy was een van die vier eerste geselekteerde (twee van die ander was John von Neumann en Kurt Gödel) by die nuwe Instituut, waar hy gou 'n hegte vriendskap met Gödel. Die twee sou saam lang wandelinge neem om hul werk te bespreek. Bruria Kaufman, sy assistent, word later fisikus. Gedurende hierdie tydperk het Einstein probeer om 'n verenigde veldteorie te ontwikkel en die aanvaarde interpretasie van kwantumfisika te weerlê, albei sonder sukses.
Tweede Wêreldoorlog en die Manhattan -projek
In 1939 het 'n groep Hongaarse wetenskaplikes wat die emigrasie -fisikus Leó Szilárd insluit, probeer om Washington te waarsku oor voortgesette Nazi -atoombomnavorsing. Die groep se waarskuwings is verdiskonteer. Einstein en Szilárd, saam met ander vlugtelinge soos Edward Teller en Eugene Wigner, "beskou dit as hul verantwoordelikheid om Amerikaners te waarsku oor die moontlikheid dat Duitse wetenskaplikes die wedloop kan wen om 'n atoombom te bou, en om te waarsku dat Hitler meer as bereid om so 'n wapen te gebruik. "   Om seker te maak dat die VSA bewus was van die gevaar, in Julie 1939, 'n paar maande voor die begin van die Tweede Wêreldoorlog in Europa, besoek Szilárd en Wigner Einstein om die moontlikheid van atoombomme te verduidelik, wat Einstein, 'n pasifis, het gesê dat hy dit nooit oorweeg het nie.  Hy is gevra om sy steun te verleen deur 'n brief saam met Szilárd aan president Roosevelt te skryf, waarin hy die VSA aanbeveel om aandag te skenk aan sy eie kernwapennavorsing.
Die brief is waarskynlik 'die belangrikste stimulus vir die Amerikaanse aanneming van ernstige ondersoeke na kernwapens op die vooraand van die toetrede tot die Tweede Wêreldoorlog'.  Benewens die brief, gebruik Einstein sy verbintenisse met die Belgiese koninklike familie  en die Belgiese koninginmoeder om toegang te verkry met 'n persoonlike gesant tot die Ovale Kantoor van die Withuis. Sommiges sê dat as gevolg van Einstein se brief en sy ontmoetings met Roosevelt, die VSA die 'wedloop' betree het om die bom te ontwikkel, en gebruik gemaak van die 'enorme materiaal, finansiële en wetenskaplike hulpbronne' om die Manhattan -projek te begin.
Vir Einstein was "oorlog 'n siekte. [En] hy het 'n beroep gedoen op weerstand teen oorlog." Deur die brief aan Roosevelt te onderteken, beweer sommige dat hy teen sy pasifistiese beginsels was.  In 1954, 'n jaar voor sy dood, het Einstein vir sy ou vriend, Linus Pauling, gesê: 'Ek het 'n groot fout in my lewe gemaak - toe ek die brief aan president Roosevelt onderteken het waarin ek aanbeveel het dat atoombomme gemaak word, maar daar was 'n paar regverdiging - die gevaar dat die Duitsers hulle sou maak. " In 1955 onderteken Einstein en tien ander intellektuele en wetenskaplikes, waaronder die Britse filosoof Bertrand Russell, 'n manifes wat die gevaar van kernwapens beklemtoon. 
Einstein het 'n Amerikaanse burger geword in 1940. Nie lank nadat hy sy loopbaan by die Institute for Advanced Study in Princeton, New Jersey, aangegaan het nie, het hy sy waardering uitgespreek vir die meritokrasie in die Amerikaanse kultuur in vergelyking met Europa. Hy erken die 'reg van individue om te sê en te dink wat hulle wil', sonder sosiale hindernisse, en as gevolg hiervan is individue aangemoedig om meer kreatief te wees, 'n eienskap wat hy waardeer uit sy vroeë opvoeding. 
Einstein het hom aangesluit by die National Association for the Advancement of Colored People (NAACP) in Princeton, waar hy hom beywer vir die burgerregte van Afro -Amerikaners. Hy beskou rassisme as Amerika se "ergste siekte",   en beskou dit as "oorgedra van die een geslag na die volgende".  As deel van sy betrokkenheid het hy met die burgerregte -aktivis WEB Du Bois gekorrespondeer en was hy bereid om namens hom te getuig tydens sy verhoor in 1951.  Toe Einstein aanbied om 'n karaktergetuie van Du Bois te wees, besluit die regter om die saak te laat vaar. 
In 1946 besoek Einstein die Lincoln Universiteit in Pennsylvania, 'n histories swart kollege, waar hy 'n eregraad ontvang het. Lincoln was die eerste universiteit in die Verenigde State wat universiteitsgrade aan Afro -Amerikaners toegeken het, waaronder Langston Hughes en Thurgood Marshall. Einstein het 'n toespraak oor rassisme in Amerika gehou en bygevoeg: 'Ek is nie van plan om daaroor stil te bly nie.'  'n Inwoner van Princeton onthou dat Einstein eens die universiteitsgeld vir 'n swart student betaal het.  Einstein het gesê: "Omdat ek self 'n Jood is, kan ek miskien verstaan ​​en empatie hê vir hoe swart mense as slagoffers van diskriminasie voel". 
Help Sionistiese oorsake
Einstein was 'n vooraanstaande leier in die vestiging van die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem, , wat in 1925 geopen is en een van die eerste raad van goewerneurs was. Vroeër, in 1921, is hy deur die biochemikus en president van die Wêreld Sionistiese Organisasie, Chaim Weizmann, gevra om geld in te samel vir die beplande universiteit.  Hy het ook verskillende voorstelle oor die aanvanklike programme ingedien.
Onder hulle het hy aangeraai om eers 'n Instituut vir Landbou te stig om die onbeboude grond te vestig. Dit moet gevolg word deur 'n chemiese instituut en 'n instituut vir mikrobiologie om die verskillende voortdurende epidemies soos malaria te bestry, wat hy 'n 'euwel' noem wat 'n derde van die land se ontwikkeling ondermyn.  Die oprigting van 'n Instituut vir Oosterse Studies, wat taalkursusse in Hebreeus en Arabies insluit, vir wetenskaplike verkenning van die land en sy historiese monumente, was ook belangrik. 
Einstein was nie 'n nasionalis nie, hy was gekant teen die oprigting van 'n onafhanklike Joodse staat wat sonder sy hulp as Israel in 1948 gestig sou word. Einstein het gevoel dat Jode saam met inheemse Arabiere in Palestina kan woon. Sy standpunte is nie gedeel deur die meerderheid Jode wat 'n nuwe land wou stig nie; Einstein was beperk tot 'n marginale rol in die Sionistiese beweging. 
Chaim Weizmann het later Israel se eerste president geword. Na sy dood in die amp in November 1952 en op aandrang van Ezriel Carlebach, bied premier David Ben-Gurion aan Einstein die pos van president van Israel aan, 'n meestal seremoniële pos.   Die aanbod is aangebied deur Israel se ambassadeur in Washington, Abba Eban, wat verduidelik het dat die aanbod 'die diepste respek bevat wat die Joodse volk in enige van sy seuns kan berus'.  Einstein het geweier en in sy antwoord geskryf dat hy 'diep ontroer' was en 'dadelik bedroef en skaam' was dat hy dit nie kon aanvaar nie. 
Liefde vir musiek
Einstein het op 'n vroeë ouderdom 'n waardering vir musiek ontwikkel. In sy laat tydskrifte skryf hy: "As ek nie 'n fisikus was nie, sou ek waarskynlik 'n musikant gewees het. Ek dink dikwels in musiek. Ek leef my dagdrome in musiek. Ek sien my lewe in terme van musiek. Ek kry die meeste vreugde in die lewe uit musiek. "  
Sy ma het redelik goed op die klavier gespeel en wou hê dat haar seun viool moes leer, nie net om liefde vir musiek in te boesem nie, maar ook om hom te help om in die Duitse kultuur in te skakel. Volgens dirigent Leon Botstein het Einstein begin speel toe hy 5 was. Hy het dit egter nie op daardie ouderdom geniet nie. 
Toe hy 13 word, ontdek hy die vioolsonates van Mozart, waarna hy verlief raak op die komposisies van Mozart en meer gewillig musiek studeer. Einstein het homself leer speel sonder om 'ooit stelselmatig te oefen'. Hy het gesê dat 'liefde 'n beter onderwyser is as 'n pligsbesef'.  Op 17 -jarige ouderdom word hy deur 'n skoolondersoeker in Aarau gehoor terwyl hy Beethoven se vioolsonates speel. Die eksaminator het daarna gesê dat sy spel 'merkwaardig en' groot insig 'was. Wat die eksaminator opgeval het, skryf Botstein, was dat Einstein "'n diep liefde vir die musiek toon, 'n kwaliteit wat 'n tekort was en bly. Musiek het 'n ongewone betekenis vir hierdie student." 
Musiek het vanaf daardie tyd 'n deurslaggewende en permanente rol in Einstein se lewe aangeneem. Alhoewel die idee om self 'n professionele musikant te word, nog nooit by hom opgekom het nie, was enkele professionele persone onder diegene saam met wie Einstein kamermusiek gespeel het, en het hy vir privaat gehore en vriende opgetree. Kamermusiek het ook 'n gereelde deel van sy sosiale lewe geword terwyl hy in Bern, Zürich en Berlyn gewoon het, waar hy onder meer saam met Max Planck en sy seun gespeel het. Hy word soms verkeerdelik erken as die redakteur van die 1937 -uitgawe van die Köchel -katalogus van Mozart se werk, die uitgawe is opgestel deur Alfred Einstein, wat moontlik 'n verre verhouding was.  
In 1931, terwyl hy besig was met navorsing aan die California Institute of Technology, besoek hy die Zoellner -familiekonservatorium in Los Angeles, waar hy 'n paar van Beethoven en Mozart se werke speel saam met lede van die Zoellner -kwartet.   Teen die einde van sy lewe, toe die jong Juilliard -kwartet hom in Princeton besoek, speel hy sy viool saam met hulle, en die kwartet was "beïndruk deur Einstein se koördinasie- en intonasievlak". 
In 1918 was Einstein een van die stigterslede van die Duitse Demokratiese Party, 'n liberale party.  Later in sy lewe was Einstein se politieke siening egter ten gunste van sosialisme en kritiek op kapitalisme, wat hy in sy essays soos "Waarom sosialisme?"   Sy opinies oor die Bolsjewiste het ook mettertyd verander. In 1925 kritiseer hy hulle omdat hulle nie 'n 'goed gereguleerde regeringstelsel' het nie en noem hulle hul heerskappy '' 'n terreur regime en 'n tragedie in die menslike geskiedenis '. Hy het later 'n meer gebalanseerde beskouing aangeneem, kritiek op hul metodes, maar geprys, wat blyk uit sy opmerking oor Vladimir Lenin uit 1929: "In Lenin eer ek 'n man wat in totale opoffering van sy eie persoon sy hele energie daartoe verbind het om sosiale geregtigheid.Ek vind sy metodes nie raadsaam nie. Een ding is egter seker: mans soos hy is die bewakers en vernuwers van die gewete van die mensdom. "
Einstein bied aan en word versoek om oordeel en menings te lewer oor sake wat dikwels nie verband hou met teoretiese fisika of wiskunde nie.  Hy bepleit sterk die idee van 'n demokratiese wêreldregering wat die mag van nasiestate in die raamwerk van 'n wêreldfederasie sal kontroleer.  Die FBI het in 1932 'n geheime dossier oor Einstein geskep, en teen sy dood was sy FBI -lêer 1427 bladsye lank. 
Einstein was diep beïndruk deur Mahatma Gandhi, met wie hy geskrewe briewe uitgeruil het. Hy beskryf Gandhi as ''n rolmodel vir die komende geslagte'. 
Godsdienstige en filosofiese sienings
Einstein het oor sy geestelike uitkyk gepraat in 'n wye verskeidenheid oorspronklike geskrifte en onderhoude.  Hy het gesê dat hy simpatie het met die onpersoonlike panteïstiese God van Baruch Spinoza se filosofie.  Hy het nie geglo in 'n persoonlike god wat hom toespits op die lot en optrede van mense nie, 'n siening wat hy as naïef beskryf het.  Hy het egter verduidelik dat "Ek is nie 'n ateïs nie",  verkies om homself 'n agnostikus,   of 'n 'diep godsdienstige ongelowige' te noem.  Toe hy gevra is of hy in 'n hiernamaals glo, antwoord Einstein: "Nee. En een lewe is vir my genoeg." 
Einstein was hoofsaaklik verbonde aan nie-godsdienstige humanistiese en etiese kultuurgroepe in beide die Verenigde Koninkryk en die VSA. Hy dien op die adviesraad van die First Humanist Society of New York,  en was 'n ere -medewerker van die Rationalist Association, wat publiseer Nuwe humanis in Brittanje. Vir die 75ste herdenking van die New York Society for Ethical Culture, het hy gesê dat die idee van etiese kultuur sy persoonlike opvatting bevat van wat die waardevolste en volhoubaarste is in godsdienstige idealisme. Hy het opgemerk: "Sonder 'etiese kultuur' is daar geen redding vir die mensdom nie." 
In 'n Duitstalige brief aan die filosoof Eric Gutkind, gedateer 3 Januarie 1954, skryf Einstein:
Die woord God is vir my niks anders nie as die uitdrukking en produk van menslike swakhede, die Bybel 'n versameling eerbare, maar steeds primitiewe legendes wat nogtans redelik kinderagtig is. Geen interpretasie nie saak hoe subtiel dit (vir my) kan verander. . Vir my is die Joodse godsdiens soos alle ander godsdienste 'n inkarnasie van die mees kinderlike bygelowe. En die Joodse volk aan wie ek graag behoort en met wie ek my diep in my gedagtes het, het vir my geen ander kwaliteit as alle ander mense nie. . Ek kan niks 'gekies' aan hulle sien nie. 
Op 17 April 1955 ondervind Einstein inwendige bloeding wat veroorsaak word deur die breuk van 'n abdominale aorta -aneurisme, wat vroeër in 1948 chirurgies deur Rudolph Nissen versterk is.  Hy neem die konsep van 'n toespraak wat hy voorberei het vir 'n televisie -voorkoms ter herdenking staat van Israel se sewende herdenking saam met hom na die hospitaal, maar hy het nie geleef om dit te voltooi nie. 
Einstein het 'n operasie geweier en gesê: "Ek wil gaan wanneer ek wil. Dit is smaakloos om die lewe kunsmatig te verleng. Ek het my deel gedoen, dit is tyd om te gaan. Ek sal dit elegant doen."  Hy is vroeg die volgende oggend op 76 -jarige ouderdom in die Princeton -hospitaal dood, nadat hy tot naby die einde aan die werk was. 
Tydens die lykskouing het die patoloog van die Princeton -hospitaal, Thomas Stoltz Harvey, Einstein se brein verwyder vir bewaring sonder toestemming van sy gesin, in die hoop dat die neurowetenskap van die toekoms sou kon ontdek wat Einstein so intelligent gemaak het.  Einstein se oorskot is veras in Trenton, New Jersey,  en sy as is op 'n onbekende plek verstrooi.  
In 'n gedenklesing wat op 13 Desember 1965 by die UNESCO -hoofkwartier gelewer is, het die kernfisikus J. Robert Oppenheimer sy indruk van Einstein as 'n persoon opgesom: "Hy was byna heeltemal sonder sofistikasie en heeltemal sonder wêreldsheid. Daar was altyd 'n wonderlike suiwerheid by hom kinderlik en hardkoppig. " 
Gedurende sy lewe het Einstein honderde boeke en artikels gepubliseer.   Hy publiseer meer as 300 wetenskaplike artikels en 150 nie-wetenskaplike artikels.   Op 5 Desember 2014 kondig universiteite en argiewe die publikasie van Einstein se referate aan, wat meer as 30 000 unieke dokumente bevat.   Einstein se intellektuele prestasies en oorspronklikheid het die woord "Einstein" sinoniem met "genie" gemaak.  Benewens die werk wat hy self gedoen het, werk hy ook saam met ander wetenskaplikes aan bykomende projekte, waaronder die Bose -Einstein -statistieke, die Einstein -yskas en ander.  
Die Annus Mirabilis artikels is vier artikels oor die foto -elektriese effek (wat aanleiding gegee het tot kwantumteorie), Brownse beweging, die spesiale relatiwiteitsteorie en E = mc 2 wat Einstein in die Annalen der Physik wetenskaplike tydskrif in 1905. Hierdie vier werke het aansienlik bygedra tot die grondslag van die moderne fisika en verander die siening oor ruimte, tyd en materie. Die vier vraestelle is:
"Op 'n heuristiese oogpunt met betrekking tot die produksie en transformasie van lig"  Foto -elektriese effek 18 Maart 9 Junie 'N Onopgeloste raaisel opgelos deur aan te dui dat energie slegs in diskrete hoeveelhede (kwanta) uitgeruil word.  Hierdie idee was deurslaggewend vir die vroeë ontwikkeling van die kwantumteorie. 
"Op die beweging van klein deeltjies opgeskort in 'n stilstaande vloeistof, soos vereis deur die molekulêre kinetiese teorie van hitte"  Brownse beweging 11 Mei 18 Julie Verduidelik empiriese bewyse vir die atoomteorie, wat die toepassing van statistiese fisika ondersteun.
"Oor die elektrodinamika van bewegende liggame"  Spesiale relatiwiteit 30 Junie 26 September Versoen Maxwell se vergelykings vir elektrisiteit en magnetisme met die wette van meganika deur veranderinge in die meganika aan te bring, wat voortspruit uit analise gebaseer op empiriese bewyse dat die ligsnelheid onafhanklik is van die beweging van die waarnemer.  Die konsep van 'n "ligter eter" in diskrediet gebring. 
"Hang die traagheid van 'n liggaam af van die energie -inhoud daarvan?"  Materie -energie -ekwivalensie 27 September 21 November Ekwivalensie van materie en energie, E = mc 2 (en by implikasie die swaartekragvermoë om lig te "buig"), die bestaan ​​van "rusenergie" en die basis van kernenergie.
Termodinamiese skommelinge en statistiese fisika
Einstein se eerste referaat   wat in 1900 voorgelê is aan Annalen der Physik was op kapillêre aantrekkingskrag. Dit is in 1901 gepubliseer met die titel "Folgerungen aus den Capillaritätserscheinungen", wat vertaal word as "Conclusions from the capillarity phenomena". Twee artikels wat hy in 1902–1903 gepubliseer het (termodinamika) het probeer om atoomverskynsels vanuit 'n statistiese oogpunt te interpreteer. Hierdie referate was die grondslag vir die 1905 -koerant oor Browniese beweging, wat getoon het dat Browniese beweging as 'n vaste bewys kan word dat molekules bestaan. Sy navorsing in 1903 en 1904 was hoofsaaklik gemoeid met die effek van eindige atoomgrootte op diffusieverskynsels. 
Teorie van kritiese opalescentie
Einstein het teruggekeer na die probleem van termodinamiese skommelinge, en 'n behandeling gegee vir die digtheidvariasies in 'n vloeistof op sy kritieke punt. Gewoonlik word die digtheidskommelings beheer deur die tweede afgeleide van die vrye energie ten opsigte van die digtheid. Op die kritieke punt is hierdie afgeleide nul, wat lei tot groot skommelinge. Die effek van digtheidskommelings is dat die lig van alle golflengtes verstrooi word, wat die vloeistof melkwit laat lyk. Einstein hou dit verband met Rayleigh -verstrooiing, wat gebeur as die skommelingsgrootte baie kleiner is as die golflengte, en wat verklaar waarom die lug blou is.  Einstein het kwantitatief kritiese opalescentie afgelei van 'n behandeling van digtheidskommelings, en gedemonstreer hoe beide die effek en Rayleigh -verstrooiing afkomstig is van die atomistiese samestelling van materie.
Einstein se "Zur Elektrodynamik bewegter Körper" (" On the Electrodynamics of Moving Bodies ") is op 30 Junie 1905 ontvang en op 26 September van dieselfde jaar gepubliseer. Dit versoen konflikte tussen Maxwell se vergelykings (die wette van elektrisiteit en magnetisme) en die wette van Newtoniaanse meganika deur veranderinge aan die wette van die meganika  Opgemerk, is die gevolge van hierdie veranderinge die duidelikste by hoë snelhede (waar voorwerpe teen snelhede naby die spoed van lig beweeg). Die teorie wat in hierdie artikel ontwikkel is, het later bekend geword as Einstein se spesiale relatiwiteitsteorie. Daar is bewyse uit Einstein se geskrifte dat hy met sy eerste vrou, Mileva Marić, saamgewerk het oor die werk. Die besluit om slegs onder sy naam te publiseer, blyk wedersyds te wees, maar die presiese rede is onbekend. 
Hierdie artikel voorspel dat, as dit gemeet word in die raam van 'n relatief bewegende waarnemer, 'n horlosie wat deur 'n bewegende liggaam gedra word, sal vertraag, en die liggaam self in sy bewegingsrigting sal saamtrek. Hierdie artikel het ook aangevoer dat die idee van 'n ligte eter - een van die toonaangewende teoretiese entiteite in die fisika destyds - oorbodig was. [nota 4]
In sy artikel oor massa -energie -ekwivalensie het Einstein geproduseer E = mc 2 as gevolg van sy spesiale relatiwiteitsvergelykings.  Einstein se werk oor relatiwiteit uit 1905 het jare lank kontroversieel gebly, maar is deur vooraanstaande fisici aanvaar, begin met Max Planck. [nota 5] 
Einstein het oorspronklik 'n spesiale relatiwiteit gemaak in terme van kinematika (die studie van bewegende liggame). In 1908 herinterpreteer Hermann Minkowski spesiale relatiwiteit in meetkundige terme as 'n teorie van ruimtetyd. Einstein het Minkowski se formalisme aangeneem in sy algemene relativiteitsteorie van 1915. 
Algemene relatiwiteit en die ekwivalensiebeginsel
Algemene relatiwiteit (GR) is 'n teorie van gravitasie wat deur Einstein ontwikkel is tussen 1907 en 1915. Volgens algemene relatiwiteit is die waargenome aantrekkingskrag tussen massas die gevolg van die verwringing van ruimte en tyd deur die massas. Algemene relatiwiteit het ontwikkel tot 'n noodsaaklike hulpmiddel in die moderne astrofisika. Dit bied die grondslag vir die huidige begrip van swart gate, gebiede in die ruimte waar aantrekkingskrag so sterk is dat nie eers lig kan ontsnap nie.
Soos Einstein later gesê het, was die rede vir die ontwikkeling van algemene relatiwiteit dat die voorkeur van traagheidsbewegings binne spesiale relatiwiteit onbevredigend was, terwyl 'n teorie wat van die begin af geen bewegingstoestand verkies nie (selfs versnelde) meer bevredigend moet lyk.  Gevolglik publiseer hy in 1907 'n artikel oor versnelling onder spesiale relatiwiteit. In daardie artikel, getiteld "On the Relativity Principle and the Conclusions Drawn from it", het hy aangevoer dat vryval werklik traagheidsbeweging is, en dat die reëls van spesiale relatiwiteit vir 'n vryvallende waarnemer geld. Hierdie argument word die ekwivalensiebeginsel genoem. In dieselfde artikel voorspel Einstein ook die verskynsels van gravitasie -tydsverwyding, gravitasie -rooi verskuiwing en afbuiging van lig.  
In 1911 publiseer Einstein 'n ander artikel "On the Influence of Gravitation on the Propagation of Light" wat uitgebrei het oor die artikel van 1907, waarin hy die hoeveelheid neiging van lig deur massiewe liggame beraam het. Die teoretiese voorspelling van algemene relatiwiteit sou dus vir die eerste keer eksperimenteel getoets kon word. 
In 1916 het Einstein gravitasiegolwe voorspel,   rimpelings in die kromming van die ruimtetyd wat as golwe voortgeplant het, na buite beweeg van die bron, energie vervoer as gravitasiestraling. Die bestaan ​​van gravitasiegolwe is moontlik onder algemene relatiwiteit as gevolg van sy Lorentz -invariansie, wat die konsep van 'n eindige voortplantingsnelheid van die fisiese swaartekrag -interaksies daarmee saambring. Daarteenoor kan gravitasiegolwe nie bestaan ​​in die Newtoniaanse gravitasieteorie nie, wat beweer dat die fisiese wisselwerking van swaartekrag teen oneindige spoed voortplant.
Die eerste, indirekte, opsporing van gravitasiegolwe het in die sewentigerjare plaasgevind deur waarneming van 'n paar neutronsterre wat omring het, PSR B1913+16.  Die verklaring van die verval in hul wentelperiode was dat hulle gravitasiegolwe uitstraal.   Die voorspelling van Einstein is bevestig op 11 Februarie 2016, toe navorsers by LIGO die eerste waarneming van gravitasiegolwe gepubliseer het,  wat op 14 September 2015 op aarde gevind is, byna honderd jaar na die voorspelling.     
Gatargument en Entwurf -teorie
Terwyl hy algemene relatiwiteit ontwikkel het, het Einstein verward geraak oor die mate van invariansie in die teorie. Hy het 'n argument geformuleer wat hom tot die gevolgtrekking gekom het dat 'n algemene relativistiese veldteorie onmoontlik is. Hy het opgehou om ten volle algemeen kovariante tensorvergelykings te soek en gesoek na vergelykings wat slegs onder algemene lineêre transformasies onveranderlik sou wees.
In Junie 1913 was die Entwurf ('konsep') teorie die gevolg van hierdie ondersoeke. Soos die naam aandui, was dit 'n skets van 'n teorie, minder elegant en moeiliker as algemene relatiwiteit, met die bewegingsvergelykings aangevul deur bykomende meetopstellingsvoorwaardes. Na meer as twee jaar se intensiewe werk, het Einstein besef dat die gatargument verkeerd was  en het die teorie in November 1915 laat vaar.
In 1917 pas Einstein die algemene relatiwiteitsteorie toe op die struktuur van die heelal as geheel.  Hy het ontdek dat die algemene veldvergelykings 'n dinamiese heelal voorspel het wat óf saamtrek óf uitbrei. Aangesien destydse waarnemingsbewyse vir 'n dinamiese heelal nie bekend was nie, het Einstein 'n nuwe term, die kosmologiese konstante, aan die veldvergelykings bekendgestel, sodat die teorie 'n statiese heelal kon voorspel. Die aangepaste veldvergelykings voorspel 'n statiese heelal met geslote kromming, in ooreenstemming met Einstein se begrip van Mach se beginsel in hierdie jare. Hierdie model het bekend geword as die Einstein -wêreld of die statiese heelal van Einstein.  
Na die ontdekking van die resessie van die newels deur Edwin Hubble in 1929, het Einstein sy statiese model van die heelal laat vaar en twee dinamiese modelle van die kosmos voorgestel, die Friedmann-Einstein-heelal van 1931   en die Einstein– de Sitter heelal van 1932.   In elk van hierdie modelle het Einstein die kosmologiese konstante weggegooi en beweer dat dit "in elk geval teoreties onbevredigend was".   
In baie Einstein -biografieë word beweer dat Einstein in die latere jare na die kosmologiese konstante verwys het as sy 'grootste blunder'. Die astrofisikus Mario Livio twyfel onlangs oor hierdie bewering, wat daarop dui dat dit oordrewe kan wees. 
Aan die einde van 2013 het 'n span onder leiding van die Ierse natuurkundige Cormac O'Raifeartaigh bewyse ontdek dat Einstein, kort nadat hy van Hubble se waarnemings van die resessie van die newels geleer het, 'n bestendige model van die heelal beskou het.   In 'n manuskrip wat tot dusver oor die hoof gesien is, blykbaar vroeg in 1931 geskryf, het Einstein 'n model van die uitbreidende heelal ondersoek waarin die digtheid van materie konstant bly as gevolg van 'n voortdurende skepping van materie, 'n proses wat hy met die kosmologiese konstante verbind het .   Soos hy in die koerant gesê het: "In die volgende wil ek die aandag vestig op 'n oplossing vir vergelyking (1) wat Hubbel se [sic] feite, en waarin die digtheid oor tyd konstant is. " Om die digtheid konstant te bly, moet daar voortdurend nuwe stofdeeltjies in die volume uit die ruimte gevorm word. "
Dit blyk dus dat Einstein baie jare voor Hoyle, Bondi en Gold 'n bestendige model van die uitbreidende heelal beskou het.   Einstein se steady-state model bevat egter 'n fundamentele gebrek en hy laat die idee vinnig vaar.   
Algemene relatiwiteit bevat 'n dinamiese ruimtetyd, dus is dit moeilik om te sien hoe om die bewaarde energie en momentum te identifiseer. Met Noether se stelling kan hierdie hoeveelhede bepaal word vanuit 'n Lagrangiaan met translasie -invariansie, maar algemene kovariansie maak van translasie -invariansie iets van 'n maat simmetrie. Die energie en momentum wat deur die voorskrifte van Noether binne die algemene relatiwiteit verkry word, maak om hierdie rede nie 'n werklike tensor nie.
Einstein het aangevoer dat dit om 'n fundamentele rede waar is: die gravitasieveld kan deur 'n keuse van koördinate verdwyn. Hy het volgehou dat die nie-kovariante energiemomentum-pseudotensor in werklikheid die beste beskrywing is van die energiemomentumverspreiding in 'n gravitasieveld. Hierdie benadering is bevestig deur Lev Landau en Evgeny Lifshitz, en ander, en het standaard geword.
Die gebruik van nie-kovariante voorwerpe soos pseudotensors is in 1917 sterk gekritiseer deur Erwin Schrödinger en ander.
In 1935 werk Einstein saam met Nathan Rosen om 'n model van 'n wurmgat te vervaardig, wat dikwels Einstein -Rosen -brûe genoem word.   Sy motivering was om elementêre deeltjies met lading te modelleer as 'n oplossing van gravitasieveldvergelykings, in ooreenstemming met die program wat in die referaat uiteengesit word "Speel gravitasievelde 'n belangrike rol in die grondwet van die elementêre deeltjies?". Hierdie oplossings het Schwarzschild -swart gate gesny en geplak om 'n brug tussen twee kolle te maak. 
As die een kant van 'n wurmgat positief gelaai is, is die ander kant negatief gelaai. Hierdie eienskappe het Einstein laat glo dat pare deeltjies en antideeltjies op hierdie manier beskryf kan word.
Einstein -Cartan -teorie
Om spinpuntdeeltjies in die algemene relatiwiteit op te neem, moes die affinêre verbinding veralgemeen word om 'n antisimmetriese deel, die torsie genoem, in te sluit.Hierdie verandering is in die 1920's deur Einstein en Cartan aangebring.
Die teorie van algemene relatiwiteit het 'n fundamentele wet - die Einstein -veldvergelykings, wat beskryf hoe ruimte krommes. Die geodesiese vergelyking, wat beskryf hoe deeltjies beweeg, kan afgelei word van die Einstein -veldvergelykings.
Aangesien die algemene relatiwiteitsvergelykings nie-lineêr is, sou 'n klomp energie uit suiwer gravitasievelde, soos 'n swart gat, op 'n baan beweeg wat deur die Einstein-veldvergelykings self bepaal word, nie deur 'n nuwe wet nie. Einstein het dus voorgestel dat die pad van 'n enkelvoudige oplossing, soos 'n swart gat, bepaal sou word as 'n geodesiese uit die algemene relatiwiteit self.
Dit is bepaal deur Einstein, Infeld en Hoffmann vir puntagtige voorwerpe sonder hoekmomentum, en deur Roy Kerr vir die draai van voorwerpe.
Fotone en energiekwante
In 'n koerant uit 1905 het  Einstein veronderstel dat lig self uit gelokaliseerde deeltjies bestaan ​​(kwanta). Die ligkwante van Einstein is bykans universeel verwerp deur alle natuurkundiges, waaronder Max Planck en Niels Bohr. Hierdie idee word eers in 1919 algemeen aanvaar, met Robert Millikan se gedetailleerde eksperimente oor die foto -elektriese effek en meting van Compton -verstrooiing.
Einstein het tot die gevolgtrekking gekom dat elke golf van frekwensie f word geassosieer met 'n versameling fotone met energie hf elk, waar h is Planck se konstante. Hy sê nie veel meer nie, want hy is nie seker hoe die deeltjies met die golf verband hou nie. Maar hy stel voor dat hierdie idee sekere eksperimentele resultate, veral die foto -elektriese effek, sou verklaar. 
In 1907 het Einstein 'n model van materie voorgestel waar elke atoom in 'n roosterstruktuur 'n onafhanklike harmoniese ossillator is. In die Einstein -model ossilleer elke atoom onafhanklik - 'n reeks kwantitatiewe toestande wat ewe groot is vir elke ossillator. Einstein was bewus daarvan dat dit moeilik sou wees om die frekwensie van die werklike ossillasies te kry, maar hy stel hierdie teorie voor omdat dit 'n besonder duidelike bewys was dat kwantummeganika die spesifieke hitteprobleem in die klassieke meganika kan oplos. Peter Debye het hierdie model verfyn. 
Adiabatiese beginsel en aksiehoek veranderlikes
Gedurende die 1910's het kwantummeganika in omvang uitgebrei om baie verskillende stelsels te dek. Nadat Ernest Rutherford die kern ontdek het en voorgestel het dat elektrone soos planete wentel, kon Niels Bohr aantoon dat dieselfde kwantummeganiese postulate wat Planck ingebring en deur Einstein ontwikkel het, die diskrete beweging van elektrone in atome en die periodieke tabel van die elemente sou verduidelik .
Einstein het tot hierdie ontwikkelings bygedra deur dit te koppel aan die argumente van 1898 wat Wilhelm Wien aangevoer het. Wien het getoon dat die hipotese van adiabatiese invariansie van 'n termiese ewewigstoestand toelaat dat al die swartliggaamkrommes by verskillende temperature van mekaar afgelei word deur 'n eenvoudige verskuiwingsproses. Einstein het in 1911 opgemerk dat dieselfde adiabatiese beginsel toon dat die hoeveelheid wat in enige meganiese beweging gekwantifiseer word, 'n adiabatiese invariant moet wees. Arnold Sommerfeld het hierdie adiabatiese invariant geïdentifiseer as die aksie veranderlike van klassieke meganika.
Bose -Einstein statistieke
In 1924 ontvang Einstein 'n beskrywing van 'n statistiese model van die Indiese fisikus Satyendra Nath Bose, gebaseer op 'n telmetode wat aangeneem het dat lig as 'n gas van ononderskeibare deeltjies verstaan ​​kan word. Einstein het opgemerk dat Bose se statistiek van toepassing was op sommige atome sowel as op die voorgestelde ligdeeltjies, en het sy vertaling van Bose se papier aan die Zeitschrift für Physik. Einstein het ook sy eie artikels gepubliseer waarin die model en die implikasies daarvan beskryf word, waaronder die Bose -Einstein -kondensaatverskynsel dat sommige deeltjies by baie lae temperature moet verskyn.  Eers in 1995 word die eerste sodanige kondensaat eksperimenteel deur Eric Allin Cornell en Carl Wieman vervaardig met behulp van ultrakoeltoerusting wat by die NIST – JILA-laboratorium aan die Universiteit van Colorado in Boulder gebou is.  Bose -Einstein -statistieke word nou gebruik om die gedrag van enige samestelling van bosone te beskryf. Die sketse van Einstein vir hierdie projek kan gesien word in die Einstein -argief in die biblioteek van die Universiteit Leiden. 
Golf -deeltjie -dualiteit
Alhoewel die patentkantoor Einstein in 1906 tot tegniese eksaminator bevorder het, het hy die akademie nie prysgegee nie. In 1908 word hy 'n Privatdozent aan die Universiteit van Bern.  In "Über die Entwicklung unserer Anschauungen über das Wesen en die Konstitution der Strahlung"(" Die ontwikkeling van ons sienings oor die samestelling en essensie van straling "), oor die kwantisering van lig, en in 'n vroeëre 1909-artikel het Einstein getoon dat Max Planck se energiekwanta goed gedefinieerde momenta moet hê en in sekere opsigte moet optree soos onafhanklike, puntagtige deeltjies Hierdie artikel het die foton konsep (hoewel die naam foton is later in 1926 deur Gilbert N. Lewis bekendgestel) en het die idee van golf -deeltjie -dualiteit in die kwantummeganika geïnspireer. Einstein beskou hierdie golf -deeltjie -dualiteit in bestraling as 'n konkrete bewys vir sy oortuiging dat die fisika 'n nuwe, verenigde grondslag nodig het.
In 'n reeks werke wat van 1911 tot 1913 voltooi is, herformuleer Planck sy kwantumteorie van 1900 en stel hy die idee van nulpuntenergie bekend in sy 'tweede kwantumteorie'. Binnekort trek hierdie idee die aandag van Einstein en sy assistent Otto Stern. As ons aanvaar dat die energie van roterende diatomiese molekules nulpuntenergie bevat, vergelyk hulle dan die teoretiese spesifieke hitte van waterstofgas met die eksperimentele data. Die syfers pas mooi by mekaar. Nadat hulle die bevindings gepubliseer het, het hulle egter onmiddellik hul steun teruggetrek omdat hulle nie meer vertroue gehad het in die korrektheid van die idee van nulpuntenergie nie. 
In 1917, op die hoogtepunt van sy relatiwiteit, publiseer Einstein 'n artikel in Physikalische Zeitschrift wat die moontlikheid van gestimuleerde emissie voorstel, die fisiese proses wat die maser en die laser moontlik maak.  Hierdie artikel het getoon dat die statistiek van absorpsie en emissie van lig slegs in ooreenstemming sou wees met Planck se verspreidingswet as die uitstraling van lig in 'n modus met n fotone statisties verbeter sou word in vergelyking met die uitstraling van lig in 'n leë modus. Hierdie artikel was baie invloedryk in die latere ontwikkeling van die kwantummeganika, omdat dit die eerste artikel was wat toon dat die statistieke van atoomoorgange eenvoudige wette het.
Einstein het die werk van Louis de Broglie ontdek en sy idees ondersteun, wat aanvanklik skepties ontvang is. In 'n ander hoofartikel uit hierdie era het Einstein 'n golfvergelyking gegee vir de Broglie -golwe, wat Einstein voorgestel het die Hamilton -Jacobi -vergelyking van meganika. Hierdie artikel sal Schrödinger se werk van 1926 inspireer.
Einstein se besware teen kwantummeganika
Einstein het 'n groot rol gespeel in die ontwikkeling van kwantumteorie, begin met sy artikel oor die foto -elektriese effek uit 1905. Hy het egter ontevrede geraak met die moderne kwantummeganika soos dit na 1925 ontwikkel het, ondanks die aanvaarding daarvan deur ander natuurkundiges. Hy was skepties dat die ewekansigheid van kwantummeganika fundamenteel was eerder as die gevolg van determinisme, en verklaar dat God "nie met dobbelstene speel nie".  Tot aan die einde van sy lewe het hy volgehou dat die kwantummeganika onvolledig was. 
Bohr teenoor Einstein
Die Bohr -Einstein -debatte was 'n reeks openbare geskille oor kwantummeganika tussen Einstein en Niels Bohr, wat twee van die stigters daarvan was. Hulle debatte word onthou vanweë hul belangrikheid vir die wetenskapfilosofie.    Hulle debatte sou later interpretasies van kwantummeganika beïnvloed.
Die paradoks van Einstein – Podolsky – Rosen
In 1935 keer Einstein terug na kwantummeganika, veral na die kwessie van die volledigheid daarvan, in die "EPR paper".  In 'n denkeksperiment oorweeg hy twee deeltjies wat met mekaar in wisselwerking was, sodat hul eienskappe sterk gekorreleer was. Maak nie saak hoe ver die twee deeltjies geskei is nie, 'n presiese posiemeting op een deeltjie sou ewe presiese kennis van die posisie van die ander deeltjie tot gevolg hê, en 'n presiese momentummeting van een deeltjie sou ewe presiese kennis van die momentum van die ander deeltjie tot gevolg hê deeltjie, sonder om die ander deeltjie op enige manier te steur nie. 
Gegewe Einstein se konsep van plaaslike realisme, was daar twee moontlikhede: (1) of die ander deeltjie hierdie eienskappe reeds bepaal het, of (2) die proses om die eerste deeltjie te meet, het die werklikheid van die posisie en momentum van die tweede deeltjie onmiddellik beïnvloed. Einstein verwerp hierdie tweede moontlikheid (in die volksmond "spooky action on a distance" genoem). 
Die geloof van Einstein in die plaaslike realisme het hom laat beweer dat dit onvolledig moet wees, hoewel die kwantummeganika nie korrek is nie. Maar as 'n fisiese beginsel was dit bewys dat die plaaslike realisme verkeerd was toe die Aspect -eksperiment van 1982 Bell se stelling bevestig het, wat JS Bell in 1964 omlyn het. Die resultate van hierdie en daaropvolgende eksperimente toon aan dat kwantumfisika nie deur 'n weergawe van die 'n beeld van die fisika waarin "deeltjies beskou word as onafhanklike onafhanklike klassieke entiteite, wat nie in staat is om met mekaar te kommunikeer nadat hulle geskei het nie." 
Alhoewel Einstein verkeerd was oor plaaslike realisme, het sy duidelike voorspelling van die ongewone eienskappe van die teenoorgestelde, verstrengelde kwantumtoestande daartoe gelei dat die EPR -papier een van die top tien koerante is wat in Fisiese oorsig. Dit word beskou as 'n middelpunt van die ontwikkeling van die kwantuminligtingsteorie. 
Na sy navorsing oor algemene relatiwiteit, het Einstein gepoog om sy gravitasieteorie te veralgemeen om elektromagnetisme as aspekte van 'n enkele entiteit in te sluit. In 1950 beskryf hy sy 'verenigde veldteorie' in 'n Wetenskaplike Amerikaner artikel met die titel "Oor die algemene teorie van gravitasie".  Alhoewel hy geprys is vir hierdie werk, was sy pogings uiteindelik onsuksesvol. Einstein se verenigingsprojek het veral nie die sterk en swak kernkragte gehuisves nie, wat nie eers baie jare na sy dood goed verstaan ​​is nie. Alhoewel die hoofstroomfisika Einstein se benaderings tot eenwording lank geïgnoreer het, het Einstein se werk die moderne soeke na 'n teorie van alles, veral stringteorie, gemotiveer waar geometriese velde in 'n verenigde kwantummeganiese omgewing na vore kom.
Einstein het ander ondersoeke gedoen wat onsuksesvol en laat vaar is. Dit het betrekking op krag, supergeleiding en ander navorsing.
Samewerking met ander wetenskaplikes
Benewens jare lange medewerkers Leopold Infeld, Nathan Rosen, Peter Bergmann en ander, het Einstein ook enkele samewerking met verskillende wetenskaplikes gehad.
Einstein – de Haas -eksperiment
Einstein en De Haas het getoon dat magnetisering te wyte is aan die beweging van elektrone, deesdae bekend as die spin. Om dit te wys, het hulle die magnetisering omgekeer in 'n ysterstaaf wat aan 'n torsieslinger hang. Hulle het bevestig dat dit die staaf laat draai, omdat die elektron se hoekmomentum verander namate die magnetisering verander. Hierdie eksperiment moes sensitief wees omdat die hoekmomentum wat met elektrone geassosieer word, klein is, maar dit het definitief vasgestel dat elektronbeweging van een of ander aard verantwoordelik is vir magnetisering.
Einstein het aan Erwin Schrödinger voorgestel dat hy moontlik die statistieke van 'n Bose -Einstein -gas kan weergee deur 'n boks te oorweeg. Dan assosieer 'n onafhanklike harmoniese ossillator aan elke moontlike kwantumbeweging van 'n deeltjie in 'n boks. Deur hierdie ossillators te kwantifiseer, sal elke vlak 'n heelgetal besettingsgetal hê, wat die aantal deeltjies daarin sal wees. [ aanhaling nodig ]
Hierdie formulering is 'n vorm van tweede kwantisering, maar dit is voor die moderne kwantummeganika. Erwin Schrödinger het dit toegepas om die termodinamiese eienskappe van 'n semi -klassieke ideale gas af te lei. Schrödinger het Einstein aangespoor om sy naam as mede-outeur by te voeg, hoewel Einstein die uitnodiging van die hand gewys het. 
In 1926 het Einstein en sy voormalige student Leó Szilárd die Einstein-yskas saam uitgevind (en in 1930 gepatenteer). Hierdie absorpsie -yskas was toe revolusionêr omdat dit geen bewegende dele gehad het nie en slegs hitte as inset gebruik het.  Op 11 November 1930 is die Amerikaanse patent 1,781,541 toegeken aan Einstein en Leó Szilárd vir die yskas. Hulle uitvinding is nie onmiddellik in kommersiële produksie geplaas nie, en die belowendste van hul patente is verkry deur die Sweedse maatskappy Electrolux. [nota 6]
Op reis het Einstein daagliks aan sy vrou Elsa geskryf en stiefdogters Margot en Ilse aangeneem. Die briewe is ingesluit in die vraestelle wat aan die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem nagelaat is. Margot Einstein het toegelaat dat die persoonlike briewe aan die publiek beskikbaar gestel word, maar het versoek dat dit eers twintig jaar na haar dood gedoen word (sy is in 1986 oorlede ). Barbara Wolff, van die Hebreeuse Universiteit se Albert Einstein -argief, het aan die BBC gesê dat daar ongeveer 3 500 bladsye privaat korrespondensie tussen 1912 en 1955 geskryf is. 
Einstein se publisiteitsreg is in 2015 in 'n federale distrikshof in Kalifornië gedaag. Hoewel die hof aanvanklik bevind het dat die reg verstryk het,  is daardie beslissing onmiddellik geappelleer en is die besluit later in sy geheel ontruim. Die onderliggende eise tussen die partye in die geding is uiteindelik afgehandel. Die reg is afdwingbaar, en die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem is die uitsluitlike verteenwoordiger van die reg.  Corbis, opvolger van The Roger Richman Agency, lisensieer die gebruik van sy naam en gepaardgaande beelde as agent vir die universiteit. 
Einstein het een van die beroemdste wetenskaplike beroemdhede geword,   begin met die bevestiging van sy teorie oor algemene relatiwiteit in 1919.  Ondanks die feit dat die breë publiek min begrip van sy werk het, word hy algemeen erken en word hy bekommerd en publisiteit. In die tydperk voor die Tweede Wêreldoorlog, Die New Yorker het 'n vignet gepubliseer in hul 'The Talk of the Town' -funksie waarin gesê word dat Einstein in Amerika so bekend was dat hy op straat gestop sou word deur mense wat wil hê dat hy' die teorie 'moet verduidelik. Uiteindelik het hy 'n manier gevind om die onophoudelike navrae te hanteer. Hy het aan sy navrae gesê: "Verskoon my, jammer! Ek vergis altyd met professor Einstein." 
Einstein was die onderwerp of inspirasie vir baie romans, films, toneelstukke en musiekwerke.  Hy is 'n gunsteling model vir afbeeldings van afwesige professore, sy ekspressiewe gesig en kenmerkende haarstyl is wyd gekopieer en oordryf. Tyd Die tydskrif Frederic Golden het geskryf dat Einstein 'die teken van 'n tekenaar se droom is'. 
Einstein het talle toekennings en eerbewyse ontvang, en in 1922 ontvang hy die Nobelprys vir Fisika in 1921 "vir sy dienste aan die teoretiese fisika, en veral vir sy ontdekking van die wet van die foto -elektriese effek". Nie een van die benoemings in 1921 voldoen aan die kriteria wat deur Alfred Nobel gestel is nie, dus is die prys van 1921 oorgedra en in 1922 aan Einstein toegeken. 
Einstein, Albert (1901) [Manuskrip ontvang: 16 Desember 1900]. Geskryf in Zürich, Switserland. "Folgerungen aus den Capillaritätserscheinungen". Annalen der Physik (In Duits). Hoboken, New Jersey (gepubliseer 14 Maart 2006). 309 (3): 513–523. Bibcode: 1901AnP. 309..513E. doi: 10.1002/andp.19013090306.
Einstein, Albert (1905a) [Manuskrip ontvang: 18 Maart 1905]. Geskryf in Berne, Switserland. "Über einen die Erzeugung und Verwandlung des Lichtes betreffenden heuristischen Gesichtspunkt" [Op 'n heuristiese standpunt rakende die produksie en transformasie van lig] (PDF). Annalen der Physik (In Duits). Hoboken, New Jersey (gepubliseer 10 Maart 2006). 322 (6): 132–148. Bibcode: 1905AnP. 322..132E. doi: 10.1002/andp.19053220607.
Einstein, Albert (1905b) [Voltooi 30 April en ingedien 20 Julie 1905]. Geskryf in Berne, Switserland, uitgegee deur Wyss Buchdruckerei. Eine neue Bestimmung der Moleküldimensionen ['N Nuwe bepaling van molekulêre dimensies] (PDF). Dissertationen Universität Zürich (PhD -proefskrif) (in Duits). Zürich, Switserland: ETH Zürich (gepubliseer 2008). doi: 10.3929/ethz-a-000565688-via ETH Bibliothek.
Einstein, Albert (1905c) [Manuskrip ontvang: 11 Mei 1905]. Geskryf in Berne, Switserland. "Über die von der molekularkinetischen Theorie der Wärme geforderte Bewegung von in ruhenden Flüssigkeiten suspendierten Teilchen" [On the Motion - Required by the Molecular Kinetic Theory of Heat - of Small Particles Suspend in a Stationary Liquid]. Annalen der Physik (In Duits). Hoboken, New Jersey (gepubliseer 10 Maart 2006). 322 (8): 549–560. Bibcode: 1905AnP. 322..549E. doi: 10.1002/andp.19053220806. hdl: 10915/2785.
Einstein, Albert (1905d) [Manuskrip ontvang: 30 Junie 1905]. Geskryf in Berne, Switserland. "Zur Elektrodynamik bewegter Körper" [Oor die elektrodinamika van bewegende liggame]. Annalen der Physik (Handskrif ingedien) (in Duits). Hoboken, New Jersey (gepubliseer 10 Maart 2006). 322 (10): 891–921. Bibcode: 1905AnP. 322..891E. doi: 10.1002/andp.19053221004. hdl: 10915/2786.
Einstein, Albert (1905e) [Manuskrip ontvang: 27 September 1905]. Geskryf in Berne, Switserland. "Is die Trägheit eines Körpers von seinem Energieinhalt abhängig?" [Hang die traagheid van 'n liggaam af van die energie -inhoud daarvan?]. Annalen der Physik (In Duits). Hoboken, New Jersey (gepubliseer 10 Maart 2006). 323 (13): 639–641. Bibcode: 1905AnP. 323..639E. doi: 10.1002/andp.19053231314.
Einstein, Albert (1915) [Gepubliseer 25 November 1915]. "Die Feldgleichungen der Gravitation" [Die veldvergelykings van gravitasie] (Aanlynbladsye). Sitzungsberichte 1915 (In Duits). Berlyn, Duitsland: Königlich Preussische Akademie der Wissenschaften: 844–847 - via ECHO, Cultural Heritage Online, Max Planck Institute for the History of Science.
Einstein, Albert (22 Junie 1916). "Näherungsweise Integration der Feldgleichungen der Gravitation" [Geskatte integrasie van die veldvergelykings van gravitasie]. Sitzungsberichte der Königlich Preussischen Akademie der Wissenschaften Berlin: 688–696. Bibcode: 1916SPAW. 688E. Besoek op 14 November 2020.
Einstein, Albert (1917a). "Kosmologische Betrachtungen zur allgemeinen Relativitätstheorie" [Kosmologiese oorwegings in die algemene relativiteitsteorie]. Sitzungsberichte 1917 (In Duits). Königlich Preussische Akademie der Wissenschaften, Berlyn.
Einstein, Albert (1917b). "Zur Quantentheorie der Strahlung" [Oor die kwantummeganika van straling]. Physikalische Zeitschrift (In Duits). 18: 121–128. Bibcode: 1917PhyZ. 18..121E.
Einstein, Albert (31 Januarie 1918). "Über Gravitationswellen" [Oor gravitasiegolwe]. Sitzungsberichte der Königlich Preussischen Akademie der Wissenschaften Berlin: 154–167. Bibcode: 1918SPAW. 154E. Besoek op 14 November 2020.
Einstein, Albert (1923) [Eerste publikasie 1923, in Engels 1967]. Geskryf in Göteborg. Grundgedanken und Probleme der Relativitätstheorie [Fundamentele idees en probleme van die relatiwiteitsteorie] (Toespraak). Lesing gelewer aan die Nordic Assembly of Naturalists in Göteborg, 11 Julie 1923. Nobellesings, Fisika 1901–1921 (in Duits en Engels). Stockholm: Nobelprice.org (gepubliseer 3 Februarie 2015) - via Nobel Media AB 2014.
Einstein, Albert (1924) [Gepubliseer 10 Julie 1924]. "Quantentheorie des einatomigen idealen Gases" [Kwantumteorie van monatomiese ideale gasse]. Sitzungsberichte der Preussischen Akademie der Wissenschaften, Physikalisch-Mathematische Klasse (in Duits): 261–267. Gearchiveer van die oorspronklike (Aanlynbladsye) op 14 Oktober 2016. Ontsluit 26 Februarie 2015 - via ECHO, Cultural Heritage Online, Max Planck Institute for the History of Science. Eerste uit 'n reeks artikels oor hierdie onderwerp.
Einstein, Albert (12 Maart 1926) [Voorbladdatum 1 Maart 1926]. Geskryf in Berlyn. "Die Ursache der Mäanderbildung der Flußläufe und des sogenannten Baerschen Gesetzes" [Oor Baer se wet en kronkels in die riviere]. Die Naturwissenschaften (In Duits). Heidelberg, Duitsland. 14 (11): 223–224. Bibcode: 1926NW. 14..223E. doi: 10.1007/BF01510300. ISSN1432-1904. S2CID39899416 - via SpringerLink.
Einstein, Albert (1926b). Geskryf in Berne, Switserland. Fürth, R. (red.). Ondersoeke na die teorie van die Browniese beweging (PDF). Vertaal deur Cowper, A. D. US: Dover Publications (gepubliseer 1956). ISBN978-1-60796-285-4. Besoek op 4 Januarie 2015.
Einstein, Albert (1931). "Zum kosmologischen Problem der allgemeinen Relativitätstheorie" [Oor die kosmologiese probleem van die algemene relatiwiteitsteorie]. Sonderasugabe aus den Sitzungsb. König. Preuss. Akad.: 235–237.
Einstein, A. de Sitter, W. (1932). "Oor die verhouding tussen die uitbreiding en die gemiddelde digtheid van die heelal". Verrigtinge van die National Academy of Sciences. 18 (3): 213–214. Bibcode: 1932PNAS. 18..213E. doi: 10.1073/pnas.18.3.213. PMC1076193. PMID16587663.
Einstein, Albert Rosen, Nathan (1935). "Die deeltjieprobleem in die algemene relatiwiteitsteorie". Fisiese oorsig. 48 (1): 73. Bibcode: 1935PhRv. 48. 73E. doi: 10.1103/PhysRev.48.73.
Einstein, Albert Podolsky, Boris Rosen, Nathan (15 Mei 1935) [Ontvang 25 Maart 1935]. "Kan kwantummeganiese beskrywing van fisiese werklikheid as volledig beskou word?". Fisiese oorsig (Handskrif ingedien). 47 (10): 777–780. Bibcode: 1935PhRv. 47..777E. doi: 10.1103/PhysRev.47.777 - via APS Journals.
Einstein, Albert (1950). "Oor die algemene teorie van gravitasie". Wetenskaplike Amerikaner. CLXXXII (4): 13–17. Bibcode: 1950SciAm.182d..13E. doi: 10.1038/scientificamerican0450-13.
Einstein, Albert (1954). Idees en menings. New York: Crown Publishers. ISBN978-0-517-00393-0.
—————— (1995) . Idees en menings. New York: Three Rivers Press. ISBN978-0-517-88440-9.
Einstein, Albert (1969). Albert Einstein, Hedwig und Max Gebore: Briefwechsel 1916–1955 (In Duits). Kommentaar deur Max Born Preface deur Bertrand Russell Voorwoord deur Werner Heisenberg. München: Nymphenburger Verlagshandlung. ISBN978-3-88682-005-4. 'N Herdruk van hierdie boek is gepubliseer deur Edition Erbrich in 1982, 978-3-88682-005-4.
Stachel, John Martin J. Klein A. J. Kox Michel Janssen R. Schulmann Diana Komos Buchwald et al., Reds. (21 Julie 2008) [Gepubliseer tussen 1987 en 2006]. Die versamelde referate van Albert Einstein. 1–10. Princeton University Press. . Meer inligting oor die volumes wat tot dusver gepubliseer is, kan gevind word op die webblaaie van die Einstein Papers Project en op die Princeton University PressEinstein Page
Einstein, Albert et al. (4 Desember 1948). "Aan die redakteurs van Die New York Times". Die New York Times. Melville, New York. ISBN978-0-7354-0359-8. Gearchiveer uit die oorspronklike op 17 Desember 2007. Besoek op 25 Mei 2006.
Einstein, Albert (Mei 1949). Sweezy, Paul Huberman, Leo (reds.). "Waarom sosialisme?". Maandelikse oorsig. 1 (1): 9–15. doi: 10.14452/MR-001-01-1949-05_3.
—————— (Mei 2009) [Mei 1949]. "Waarom sosialisme? (Herhaling)". Maandelikse oorsig. New York: Monthly Review Foundation. Gearchiveer uit die oorspronklike op 11 Januarie 2006. Ontsluit 16 Januarie 2006 - via MonthlyReview.org.
Einstein, Albert (1979). Outobiografiese aantekeninge . Paul Arthur Schilpp (eeufees red.). Chicago: Open Court. ISBN978-0-87548-352-8. . Die jaag 'n ligstraal gedagte -eksperiment word op bladsye 48–51 beskryf.
Die Einstein -relatiwiteitsteorie, 'n opvoedkundige film aan die Princeton University - kamer 302 word verbind met Einstein. (Die sentrum was eens die Palmer Physical Laboratory.) (Einstein Museum)
^ abc In die Duitse Ryk was burgers uitsluitlik onderdane van een van die 27 Bundesstaaten.
^ Einstein se tellings op sy matrieksertifikaat: Duits 5 Frans 3 Italiaans 5 Geskiedenis 6 Aardrykskunde 4 Algebra 6 Meetkunde 6 Beskrywende meetkunde 6 Fisika 6 Chemie 5 Natuurgeskiedenis 5 Kuns en tegniese tekening 4.
Die tellings is 6 = baie goed, 5 = goed, 4 = voldoende, 3 = onvoldoende, 2 = swak, 1 = baie swak.
^ "Hulle leiers in Duitsland het haar keelholtes en haar swartwagte nie verdryf nie. Sy het die room van haar kultuur gekies en dit onderdruk. Sy het selfs haar glorieryke burger, Albert Einstein, gekies wat die hoogste voorbeeld is van die onselfsugtige intellektuele. Die man, wat bo alle ander 'n burger van die wêreld benader, is sonder 'n huis. Hoe trots moet ons wees om hom tydelike skuiling te bied. "
^ In sy referaat skryf Einstein: 'Die bekendstelling van 'n' ligter ether 'sal tot dusver oorbodig wees, aangesien ons volgens die opvattings wat ontwikkel sal word, geen' ruimte absoluut in rus 'met spesiale eienskappe, en ons sal ook nie 'n snelheidsvektor assosieer met 'n punt waarin elektromagnetiese prosesse plaasvind nie. "
^ Sien die artikels in Glick (1987) vir 'n bespreking van die ontvangs van relatiwiteitsteorie regoor die wêreld en die verskillende kontroversies wat dit ondervind het.
^ In September 2008 is berig dat Malcolm McCulloch van die Universiteit van Oxford op pad was na 'n projek van drie jaar om meer robuuste toestelle te ontwikkel wat gebruik kan word in plekke sonder elektrisiteit, en dat sy span 'n prototipe Einstein-yskas voltooi het. Hy het gesê dat die verbetering van die ontwerp en die verandering van die tipe gasse wat gebruik word, moontlik kan maak dat die ontwerp se doeltreffendheid vervierdubbel word. 
Heilbron, John L., red. (2003). The Oxford Companion to the History of Modern Science. Oxford University Press. bl. 233. ISBN978-0-19-974376-6.
^Pais (1982), bl. 301.
Whittaker, E. (1 November 1955). "Albert Einstein. 1879–1955". Biografiese herinneringe aan genote van die Royal Society. 1: 37–67. doi: 10.1098/rsbm.1955.0005. JSTOR769242.
Wells, John (3 April 2008). Longman uitspraakwoordeboek (3de uitgawe). Pearson Longman. ISBN978-1-4058-8118-0.
"Albert Einstein - biografie". Nobelstigting. Gearchiveer uit die oorspronklike op 6 Maart 2007. Besoek op 7 Maart 2007.
Yang, Fujia Hamilton, Joseph H. (2010). Moderne atoom- en kernfisika. Wêreldwetenskaplike. bl. 274. ISBN978-981-4277-16-7.
Bodanis, David (2000). E = mc 2: 'n biografie van die bekendste vergelyking ter wêreld. New York: Walker.
Howard, Don A., red. (2014) [Eerste gepubliseer 11 Februarie 2004]. "Einstein se wetenskapfilosofie". Stanford Encyclopedia of Philosophy. Die Metaphysics Research Lab, Sentrum vir die Studie van Taal en Inligting (CSLI), Stanford Universiteit. Besoek op 4 Februarie 2015.
Howard, Don A. (Desember 2005). "Albert Einstein as wetenskapsfilosoof" (PDF). Fisika vandag. 58 (12): 34–40. Bibcode: 2005PhT. 58l..34H. doi: 10.1063/1.2169442. Ontsluit 8 Maart 2015 - via Universiteit van Notre Dame, Notre Dame, IN, outeur se persoonlike webblad.
"Die Nobelprys vir Fisika 1921". Nobel prys . Ontsluit 11 Julie 2016.
"Resultaat van WordNet -soektog na Einstein". 3.1. Die Trustees van die Princeton Universiteit. Besoek op 4 Januarie 2015.
"Wetenskaplike agtergrond oor die Nobelprys vir Fisika 2011. Die versnelde heelal" (PDF). Nobel Media AB. bl. 2. Gearchiveer uit die oorspronklike (PDF) op 16 Mei 2012. Besoek op 4 Januarie 2015.
Tot siens, Dennis (24 November 2015). '' N Eeu gelede het Einstein se relatiwiteitsteorie alles verander '. Die New York Times . Besoek op 24 November 2015.
Robinson, Andrew (30 April 2018). "Het Einstein dit regtig gesê?". Natuur. 557 (30): 30. Bibcode: 2018Natur.557. 30R. doi: 10.1038/d41586-018-05004-4. S2CID14013938.
Levenson, Thomas (9 Junie 2017). "Die wetenskaplike en die fascis". Die Atlantiese Oseaan.
Paul S. Boyer Melvyn Dubofsky (2001). Die Oxford -metgesel in die geskiedenis van die Verenigde State . Oxford University Press. bl. 218. ISBN978-0-19-508209-8.
^'N Deurlopende aantrekkingskrag
"Albert Einstein (1879 - 1955)". Jewisth virtuele biblioteek.
Isaacson, Walter (2009). "Hoe Einstein Amerika se Jode verdeel het". Die Atlantiese Oseaan.
^ Barry R. Parker (2003). Einstein: Die passies van 'n wetenskaplike, Prometheus Boeke, p. 31
^Stachel et al. (2008), vol. 1 (1987), dok. 5.
Mehra, Jagdish (2001). "Albert Einstein se" eerste vraestel "". Goue Eeu Van Teoretiese Fisika, Die (Set Van 2 Volke). Wêreldwetenskaplike. ISBN978-981-4492-85-0.
Bloom, Howard (2012). Die Godsprobleem: hoe 'n goddelose kosmos ontstaan (geïllustreerde red.). Prometheus Boeke. bl. 294. ISBN978-1-61614-552-1. Uittreksel van bladsy 294
^Die drie-liggaamsprobleem van Pythagoras tot Hawking, Mauri Valtonen, Joanna Anosova, Konstantin Kholshevnikov, Aleksandr Mylläri, Victor Orlov, Kiyotaka Tanikawa, (Springer 2016), p. 43, Simon en Schuster, 2008
^Stachel et al. (2008), vol. 1 (1987), bl. 11.
^ abHighfield en Carter (1993), pp. 21, 31, 56–57.
^Stachel et al. (2008), vol. 1 (1987), dok. 21–27.
Gagnon, Pauline (19 Desember 2016). "Die vergete lewe van Einstein se eerste vrou". Wetenskaplike Amerikaanse blognetwerk . Ontsluit 17 Oktober 2020.
^Stachel et al. (2008), vol. 1 (1987), dok. 67.
Troemel-Ploetz, D. (1990). "Mileva Einstein-Marić: Die vrou wat Einstein se wiskunde gedoen het". Vrouestudies Internasionale Forum. 13 (5): 415–432. doi: 10.1016/0277-5395 (90) 90094-e.
Walker, Evan Harris (Februarie 1989). "Het Einstein die idees van sy eggenoot aanvaar?" (PDF). Fisika vandag. 42 (2): 9–13. Bibcode: 1989PhT. 42b. 9W. doi: 10.1063/1.2810898. Gearchiveer van die oorspronklike (PDF) op 19 Januarie 2012. Besoek op 19 Oktober 2014.
^ Holton, G., Einstein, geskiedenis en ander passies, Harvard University Press, 1996, pp. 177–193.
^ Martinez, A. A., "Beheer van bewyse in die geskiedenis: die saak van Einstein se vrou", Skoolwetenskapoorsig, 86 (316), Maart 2005, pp. 49–56. PDF Geraadpleeg 11 Augustus 2011 by die Wayback -masjien
^ J. Renn & R. Schulmann, Albert Einstein/Mileva Marić: Die liefdesbriewe, 1992, pp. 73–74, 78.
^Calaprice & amp; Lipscombe (2005), pp. 22–23.
Smith, Dinitia (6 November 1996). "Donker kant van Einstein kom in sy letters na vore" - via NYTimes.com.
"Einstein werk besonderhede uit oor sy egskeiding in 1919 van Mileva Marić". Shapell -manuskripversameling. Shapell Manuscript Foundation. Gearchiveer uit die oorspronklike op 6 Maart 2016. Besoek op 18 Januarie 2021.
Robinson, Andrew (2015). Einstein: honderd jaar van relatiwiteit. Princeton University Press. bl. 143–145. ISBN978-0-691-16989-7.
Wüthrich, Urs (11 April 2015). "Die Liebesbriefe des untreuen Einstein" [Die liefdesbriewe van die ontroue Einstein]. BZ Berner Zeitung (In Duits). Bern, Switserland. Ontsluit 11 April 2015. Ich denke in innigster Liebe an Dich in jeder freien Minute und bin so unglücklich, wie nur ein Mensch es sein kann.
^Isaacson (2007), p. [bladsy benodig] .
^Highfield en Carter (1993), p. 216.
Highfield, Roger (10 Julie 2006). "Einstein se getrouheidsteorie" - via www.telegraph.co.uk.
Tot siens, Dennis (17 April 2017). "'Genius' ontrafel die geheimenisse van Einstein se heelal" - via NYTimes.com.
NatGeo TV. "GENIUS ALBERT EINSTEIN SE TEORIE VAN ONROEFLIKHEID". www.natgeotv.com.
"Om naby en persoonlik met Einstein te kom". Die Jerusalem Post | JPost.com.
"Einstein se geheime liefdesverhoudinge is uit!". Hindustan Times. 13 Julie 2006.
'Nuwe briewe werp lig op Einstein se liefdeslewe'. msnbc.com. 11 Julie 2006.
'Albert Einstein het moontlik die IK gehad, maar hy moes aan sy EQ werk' - via The Economic Times.
Pruitt, Sarah. "Einstein het geen idee gehad dat sy minnaar 'n vermeende Russiese spioen was nie". GESKIEDENIS.
Pogrebin, Robin (1 Junie 1998). "Liefdesbriewe deur Einstein op veiling" - via NYTimes.com.
'Die briewe van Einstein toon verhouding met spioen'. Die Onafhanklike. 2 Junie 1998.
J. J. O'Connor E. F. Robertson (Mei 2010). "Grossmann -biografie". MacTutor. Skool vir Wiskunde en Statistiek, Universiteit van St Andrews, Skotland. Besoek op 27 Maart 2015.
"Einstein by die patentkantoor" (amptelike webwerf). Berne, Switserland: Swiss Federal Institute of Intellectual Property, IGE/IPI. 6 Februarie 2014. Besoek op 9 September 2016.
'FAQ oor Einstein en die Instituut' (amptelike webwerf). Berne, Switserland: Swiss Federal Institute of Intellectual Property, IGE/IPI. 27 Mei 2014. Besoek op 27 Maart 2015.
Galison, Peter (2003). Einstein's Clocks, Poincaré's Maps: Empires of Time. New York: W. W. Norton. ISBN978-0-393-02001-4. [bladsy benodig]
^ abEinstein (1905b), "Meinem Freunde Herr Dr. Marcel Grossmann gewidmet (opgedra aan my vriend, Dr. Marcel Grossmann)".
^Einstein (1926b), hfst. "'N Nuwe bepaling van molekulêre afmetings".
"Medeprofessor aan die Universiteit van Zürich en professor in Praag (1909–1912)" (digitale biblioteek). Einstein Online (in Duits en Engels). Bern, Switserland: ETH-Bibliothek Zurich, ETH Zürich, www.ethz.ch. 2014. Besoek op 17 Augustus 2014.
von Hirschhausen, Ulrike (2007). "Von imperialer Inklusion zur nationalen Exklusion: Staatsbürgerschaft in Österreich- Ungarn 1867–1923" (PDF) (WZB-besprekingsvraestel). ZKD - Veröffentlichungsreihe der Forschungsgruppe, "Zivilgesellschaft, Citizenship und politische Mobilisierung in Europa" Schwerpunkt Zivilgesellschaft, Konflikte und Demokratie, Wissenschaftszentrum Berlin für Sozialforschung. Berlyn, Duitsland: WZB Sosiale Wetenskap Navorsingsentrum Berlyn. bl. 8. ISSN1860-4315. Besoek op 4 Augustus 2015. Eine weitere Diskontinuität file viertens there, that die Bestimmungen der österreichischen Staatsbürgerschaft, die in die ersten Dritteln des Jahrhunderts auch auf Ungarn angewandt were were, since 1867 no noch für die cisleithanische Reichshälfte galten. Ungarn entwickelte hingegen jetzt eine eige-ne Staatsbürgerschaft.
"Professor aan die ETH Zürich (1912–1914)" (digitale biblioteek). Einstein Online (in Duits en Engels). Zürich, Switserland: ETH-Bibliothek Zurich, ETH Zürich, www.ethz.ch. 2014. Besoek op 17 Augustus 2014.
"'N Nuwe fisika, gebaseer op Einstein". Die New York Times. 25 November 1919. p. 17.
"Direkteur op die solder". Max-Planck-Gesellschaft, München. Besoek op 9 Julie 2017.
^Calaprice & Lipscombe (2005), "Tydlyn", p. xix.
Andrzej, Stasiak (2003). "Mites in die wetenskap". EMBO -verslae. 4 (3): 236. doi: 10.1038/sj.embor.embor779. PMC1315907.
"Albert Einstein (1879–1955)". Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences. Besoek op 21 Julie 2015.
^ Falk, Dan, Honderd jaar gelede het Einstein 'n held verwelkom deur die Jode van Amerika, Smithsonian, 2 April 2021
^"Soos Einstein Amerikaans sien", Einstein se wêreld, 'n herdruk van 1931 met geringe veranderinge, van sy opstel uit 1921.
^Holton (1984), bl. 20.
Flood, Alison (12 Junie 2018). 'Einstein se reisdagboeke onthul' skokkende 'xenofobie'. Die voog . Besoek op 13 Junie 2018.
Katz, Brigit. "Einstein se reisdagboeke onthul sy diep kommerwekkende sienings oor ras". Smithsonian Tydskrif . Besoek op 3 Januarie 2021.
^Die Nobelprys vir Fisika 1921: Albert Einstein. Banketrede deur R. Nadolny (in Duits). Besoek op 9 Desember 2015 via Nobelprize.org
Montes-Santiago, J. (16 Julie 2017). "[Die ontmoeting van Einstein met Cajal (Madrid, 1923): 'n verlore gety van geluk]". Revista de Neurología. 43 (2): 113–117. ISSN0210-0010. PMID16838259.
Grandjean, Martin (2018). Les réseaux de la coopération intellectuelle. La Société des Nations comme actrice des échanges scientifiques et culturels dans l'entre-deux-guerres [Die netwerke vir intellektuele samewerking. Die Volkebond as akteur van die wetenskaplike en kulturele uitruilings in die tussenoorlogse tydperk] (in Frans). Lausanne: Université de Lausanne. pp. 296–302
Grandjean, Martin (2017). "Analisi e visualizzazioni delle reti in storia. L'esempio della cooperazione intellettuale della Società delle Nazioni". Memoria e Ricerca (2): 371–393. doi: 10.14647/87204. Sien ook: Franse weergawe (PDF) en Engelse opsomming.
Shine, Cormac (2018). "Pouslike diplomasie deur volmag? Katolieke internasionalisme by die Volkebond se internasionale komitee vir intellektuele samewerking". Die Journal of Ecclesiastical History. 69 (4): 785–805. doi: 10.1017/S0022046917002731.
"Albert Einstein verlaat Duitsland, gee afstand van burgerskap". Geskiedenis ontvou: Amerikaanse koerante en die Holocaust . Besoek op 14 Maart 2021.
Richard Kroehling (Julie 1991). "Albert Einstein: Hoe ek die wêreld sien". Amerikaanse meesters. PBS. Besoek op 29 Mei 2018.
Fred Jerome Rodger Taylor (2006). Einstein oor ras en rassisme. Rutgers University Press. bl. 10. ISBN978-0-8135-3952-2.
^Einstein (1954), bl. 197.
^"Professor Einstein met kommandant Locker-Lampson", ScienceMuseum.org, VK
^ ab Gilbert, Martin. Churchill en die Jode, Henry Holt and Company, N.Y. (2007) pp. 101, 176
Reisman, Arnold (20 November 2006). "Wat 'n pas ontdekte Einstein -brief vandag oor Turkye sê". History News Network, George Mason University.
^ "Ontkenning van die Duitse beleid is 'n roerende gebeurtenis", Associated Press, 27 Julie 1933
^ "Staatlose Jode: die ballinge uit Duitsland, nasionaliteitsplan", Die voog (VK) 27 Julie 1933
Arntzenius, Linda G. (2011). Instituut vir Gevorderde Studie. Uitgewery van Arcadia. bl. 19. ISBN978-0-7385-7409-7.
"Joodse persoonlikhede van Oxford". Oxford Chabad Society. Besoek op 7 Maart 2015.
"Hoe Einstein van die Nazi's na 'n Oxford -kollege gevlug het". Die Oxford Times. 2012. Besoek op 7 Maart 2015.
"Kortliks". Instituut vir Gevorderde Studie. Gearchiveer van die oorspronklike op 29 Maart 2010. Besoek op 4 Maart 2010.
Gosling, F. G. (2010). "The Manhattan Project: Making the Atomic Bomb". Amerikaanse Departement van Energie, Afdeling Geskiedenis. bl. vii. Besoek op 7 Junie 2015.
Lanouette, William Silard, Bela (1992). Genie in die skaduwees: 'n biografie van Leo Szilárd: Die man agter die bom. New York: Charles Scribner's Sons. pp. 198–200. ISBN978-0-684-19011-2.
Diehl, Sarah J. Moltz, James Clay (2008). Kernwapens en nie -verspreiding: 'n naslaanhandboek. ABC-CLIO. bl. 218. ISBN978-1-59884-071-1. Besoek op 7 Junie 2015.
Hewlett, Richard G. Anderson, Oscar E. (1962). Die Nuwe Wêreld, 1939–1946 (PDF). University Park: Pennsylvania State University Press. bl. 15–16. ISBN978-0-520-07186-5. OCLC637004643. Besoek op 7 Junie 2015.
Einstein, Albert (1952). "Op my deelname aan die atoombomprojek". Gearchiveer van die oorspronklike op 28 Augustus 2015. Ontsluit 7 Junie 2015 - via atomicarchive.org.
^Clark (1971), p. [bladsy benodig] .
Einstein, Albert Russell, Bertrand (9 Julie 1955). Die Russell-Einstein-manifest. Londen.
Francis, Matthew (3 Maart 2017). "Hoe Albert Einstein sy roem gebruik het om Amerikaanse rassisme aan die kaak te stel". Smithsonian Tydskrif.
^ ab"Albert Einstein, burgerregte -aktivis", Harvard Gazette, 12 April 2007
Jerome, Fred (Desember 2004). "Einstein, ras en die mite van die kulturele ikoon". Isis. 95 (4): 627–639. Bibcode: 2004Isis. 95..627J. doi: 10.1086/430653. JSTOR10.1086/430653. PMID16011298. S2CID24738716.
Dennis Overbye (25 Januarie 2005). "Maak gereed! Hier kom Einstein se jaar". Die New York Times. Hebreeuse Universiteit. wat hy gehelp het om te vind
Rosenkranz, Ze'ev (2011). Einstein Before Israel: Zionist Icon or Iconoclast?. Princeton University Press. bl. 4-5. ISBN9780691144122.
"ISRAEL: Einstein verwerp". Tyd. 1 Desember 1952. Besoek op 31 Maart 2010.
Rosenkranz, Ze'ev (6 November 2002). Die Einstein plakboek. Baltimore, Maryland: Johns Hopkins University Press. bl. 103. ISBN978-0-8018-7203-7.
Duchen, Jessica (28 Januarie 2011). "Die relatiewe skoonheid van die viool". Die Onafhanklike.
"Einstein en sy liefde vir musiek" (PDF). Fisika wêreld. Januarie 2005. Gearchiveer uit die oorspronklike (PDF) op 28 Augustus 2015.
Peter Galison Gerald James Holton Silvan S. Schweber (2008). Einstein vir die 21ste eeu: sy nalatenskap in wetenskap, kuns en moderne kultuur . Princeton University Press. bl. 161–164. ISBN978-0-691-13520-5.
^ Artikel "Alfred Einstein", in The New Grove Dictionary of Music and Musicians, red. Stanley Sadie. 20 vol. Londen, Macmillan Publishers Ltd., 1980. 978-1-56159-174-9
^Die bondige uitgawe van Baker's Biographical Dictionary of Musicians, 8ste uitgawe. Hersien deur Nicolas Slonimsky. New York, Schirmer Books, 1993. 978-0-02-872416-4
^Cariaga, Daniel, "Not Take It With You: A Tale of Two Estates", Los Angeles Times, 22 Desember 1985. Ontvang April 2012.
"Ontspanne Einstein teken vir 'n mede -violis voordat hy die laaste keer na Duitsland vaar." RR veiling. 2010.
Rowe, David E. Schulmann, Robert (8 Junie 2007a). David A., Walsh (red.). "Wat was Einstein se politiek?". Geskiedenis Nuus Netwerk . Besoek op 29 Julie 2012.
Waldrop, Mitch (19 April 2017). 'Waarom die FBI 'n lêer van 1 400 bladsye oor Einstein gehou het'. National Geographic.
"Einstein on Gandhi (Einstein se brief aan Gandhi-met vergunning: Saraswati Albano-Müller & Notes by Einstein on Gandhi-Bron: The Hebrew University of Jerusalem)". Gandhiserve.org. 18 Oktober 1931. Gearchiveer uit die oorspronklike op 17 Januarie 2012. Besoek op 24 Januarie 2012.
Hitchens, Christopher, red. (2007). "Geselekteerde geskrifte oor godsdiens: Albert Einstein". The Portable Atheist: Essential Readings for the Nonbeliever. Da Capo Press. bl. 155. ISBN978-0-306-81608-6.
^Brief aan M. Berkowitz, 25 Oktober 1950. Einstein -argief 59–215.
^ Dowbiggin, Ian (2003). 'N Genadige einde. New York: Oxford University Press, p. 41.
^Einstein (1995), bl. 62.
Dvorsky, George (23 Oktober 2012). 'Die brief van' Ek glo nie in God nie 'van Einstein is op eBay verkoop.io9.com.
"Die saak van die wetenskaplike met 'n polsende massa". Medscape. 14 Junie 2002. Ontsluit 11 Junie 2007.
Albert Einstein -argief (April 1955). "Konsep van die geprojekteerde Israel -onafhanklikheidsdag op televisie, April 1955 (laaste verklaring ooit geskryf)". Einstein Argief aanlyn. Gearchiveer uit die oorspronklike op 13 Maart 2007. Besoek op 14 Maart 2007.
Cohen, J. R. Graver, L. M. (November 1995). "Die gebarste abdominale aorta -aneurisme van Albert Einstein". Chirurgie, ginekologie en verloskunde. 170 (5): 455–458. PMID2183375.
Cosgrove, Ben (14 Maart 2014). "Die dag toe Albert Einstein oorlede is: 'n fotograaf se verhaal". Tyd . Besoek op 24 April 2018.
"Die lang, vreemde reis van Einstein se brein". NPR . Besoek op 3 Oktober 2007.
Cosgrove, Benjamin Morse, Ralph. "Die dag toe Albert Einstein oorlede is: 'n fotograaf se verhaal". www.life.com. Lewe.
O'Connor, J. J. Robertson, E.F. (1997). "Albert Einstein". Die MacTutor -geskiedenis van wiskunde -argief. Skool vir Wiskunde en Statistiek, Universiteit van St. Andrews.
Laat Stad, red. (18 April 1955). Geskryf in Princeton, NJ. "Dr. Albert Einstein sterf in die slaap op 76 Wêreld rou oor die verlies van 'n groot wetenskaplike, die breuk van die aorta veroorsaak die dood, liggaam veras, herdenking hier". Die New York Times. CIV (35, 514). New York (gepubliseer 19 April 1955). bl. 1. ISSN0362-4331.
Oppenheimer, J. Robert (Maart 1979). "Oppenheimer op Einstein". Bulletin van die Atoomwetenskaplikes. 35 (3): 38. Bibcode: 1979BuAtS..35c..36O. doi: 10.1080/00963402.1979.11458597.
Paul Arthur Schilpp, red. (1951). Albert Einstein: filosoof-wetenskaplike. II. New York: Harper and Brothers Publishers (Harper Torchbook -uitgawe). pp. 730–746. . Sy nie-wetenskaplike werke sluit in: Oor sionisme: toesprake en lesings deur professor Albert Einstein (1930), "Waarom oorlog?" (1933, mede-outeur van Sigmund Freud), Die wêreld soos ek dit sien (1934), Uit my latere jare (1950), en 'n boek oor wetenskap vir die algemene leser, Die evolusie van fisika (1938, mede-outeur van Leopold Infeld).
Tot siens, Dennis (4 Desember 2014). "Duisende Einstein -dokumente is nou 'n klik weg". Die New York Times . Besoek op 4 Januarie 2015.
^ ab "Einstein-argief by die Instituut-Lorentz". Instituut-Lorentz. 2005. Ontsluit op 21 November 2005.
Pietrow, Alexander G.M. (2019). "Ondersoeke na die oorsprong van Einstein se wasbak". Studium. 11 (4): 260–268. arXiv: 1905.09022. Bibcode: 2019Studi..11E. 1P. doi: 10.18352/studium.10183. S2CID162168640.
Das, Ashok (2003). Lesings oor kwantummeganika. Hindustan Book Agency. bl. 59. ISBN978-81-85931-41-8.
Spielberg, Nathan Anderson, Bryon D. (1995). Sewe idees wat die heelal geskud het (2de uitg.). John Wiley en seuns. bl. 263. ISBN978-0-471-30606-1.
Majoor, Fouad G. (2007). Die kwantumslag: beginsels en toepassings van atoomhorlosies (2de uitg.). Springer. bl. 142. ISBN978-0-387-69533-4.
Lindsay, Robert Bruce Margenau, Henry (1981). Grondslae van die fisika. Ox Bow Press. bl. 330. ISBN978-0-918024-17-6.
Kuepper, Hans-Josef. "Lys van wetenskaplike publikasies van Albert Einstein". Einstein-website.de. Besoek op 3 April 2011.
Levenson, Thomas. "Genie onder genieë". Einstein se groot idee. Boston: WBGH. Ontsluit 20 Junie 2015 - via NOVA deur Public Broadcasting Service (PBS).
^Fölsing (1997), bl. 178–198.
^Stachel (2002), bl. Vi, 15, 90, 131, 215.
"Gevind! Gravitasiegolwe, of 'n plooi in ruimtetyd". Nadia Drake. National Geographic. 11 Februarie 2016. Gearchiveer uit die oorspronklike op 12 Februarie 2016. Besoek op 6 Julie 2016.
"Gravitasie ondersoek met 'n binêre pulsar-persverklaring: die Nobelprys vir fisika in 1993". Nobelstigting. Besoek op 6 Julie 2016.
Abbott, Benjamin P. et al. (LIGO Scientific Collaboration and Virgo Collaboration) (2016). "Waarneming van gravitasiegolwe van 'n binêre swart gat -samesmelting". Fis. Ds Lett.116 (6): 061102. arXiv: 1602.03837. Bibcode: 2016PhRvL.116f1102A. doi: 10.1103/PhysRevLett.116.061102. PMID26918975. S2CID124959784. Lê opsomming (PDF).
"Gravitasiegolwe: rimpelings in die weefsel van ruimte-tyd". LIGO | MIT. 11 Februarie 2016. Besoek op 12 Februarie 2016.
"Wetenskaplikes maak gravitasiegolwe eerste direk opspoor". Jennifer Chu. MIT Nuus. Besoek op 12 Februarie 2016.
Ghosh, Pallab (11 Februarie 2016). "Einstein se gravitasiegolwe 'gesien' uit swart gate". BBC News . Besoek op 12 Februarie 2016.
Tot siens, Dennis (11 Februarie 2016). "Gravitasiegolwe opgespoor, wat die teorie van Einstein bevestig". Die New York Times. ISSN0362-4331. Besoek op 12 Februarie 2016.
^ van Dongen, Jeroen (2010) Einstein se eenwording Cambridge University Press, p. 23.
North, J.D. (1965). Die maatstaf van die heelal: 'n geskiedenis van moderne kosmologie. New York: Dover. pp. 81–83.
O'Raifeartaigh, C McCann, B (2014). "Einstein se kosmiese model van 1931 herbesoek: 'n ontleding en vertaling van 'n vergete model van die heelal" (PDF). Die European Physical Journal H. 39 (2014): 63–85. arXiv: 1312.2192. Bibcode: 2014EPJH. 39. 63O. doi: 10.1140/epjh/e2013-40038-x. S2CID53419239.
Nussbaumer, Harry (2014). "Einstein se omskakeling van sy statiese na 'n uitbreidende heelal". EUR. Fis. J. H. 39 (1): 37–62. arXiv: 1311.2763. Bibcode: 2014EPJH. 39. 37N. doi: 10.1140/epjh/e2013-40037-6. S2CID122011477.
Nussbaumer en Bieri (2009). Ontdek die uitbreidende heelal. Cambridge: Cambridge University Press. bl. 144–152.
Zimmer, Carl (9 Junie 2013). "Die genie om dit verkeerd te kry". Die New York Times.
Castelvecchi, Davide (2014). "Einstein se verlore teorie ontbloot". Natuurnuus en kommentaar. 506 (7489): 418–419. Bibcode: 2014Natur.506..418C. doi: 10.1038/506418a. PMID24572403. S2CID205080245.
"Op sy 135ste verjaardag is Einstein nog steeds vol verrassings". Daar buite. 14 Maart 2014.
O'Raifeartaigh, C. McCann, B. Nahm, W. Mitton, S. (2014). "Einstein se steady-state-teorie: 'n verlate model van die kosmos" (PDF). EUR. Fis. J. H. 39 (3): 353–369. arXiv: 1402.0132. Bibcode: 2014EPJH. 39..353O. doi: 10.1140/epjh/e2014-50011-x. S2CID38384067.
Nussbaumer, Harry (2014). "Einstein se afgebreekte poging tot 'n dinamiese heelal in 'n bestendige toestand". arXiv: 1402.4099 [physics.hist-ph].
Hoyle (1948). "'N Nuwe model vir die uitbreidende heelal". MNRAS. 108 (5): 372. Bibcode: 1948MNRAS.108..372H. doi: 10.1093/mnras/108.5.372.
Bondi Gold (1948). "Die standvastige teorie van die uitbreidende heelal". MNRAS. 108 (3): 252. Bibcode: 1948MNRAS.108..252B. doi: 10.1093/mnras/108.3.252.
Amir Aczel (7 Maart 2014). "Einstein se verlore teorie beskryf 'n heelal sonder 'n oerknal". Die Crux.
"2015 - Eeufees van algemene relatiwiteit". Amerikaanse Fisiese Vereniging. 2015. Besoek op 7 April 2017.
Lindley, David (25 Maart 2005). "Fokus: die geboorte van wurmgate". Fisika. 15. doi: 10.1103/physrevfocus.15.11.
^Ons vier Einstein se "Solid Cold". Amerikaanse DOE., Kantoor vir Wetenskaplike en Tegniese Inligting, 2011.
"Cornell en Wieman deel die Nobelprys vir fisika in 2001". 9 Oktober 2001. Gearchiveer uit die oorspronklike op 10 Junie 2007. Ontsluit 11 Junie 2007.
^Pais (1982), bl. 522.
^Stachel et al. (2008), bls. 270ff, vol. 4: The Swiss Years: Writings, 1912–1914.
Andrews, Robert (2003). Die New Penguin Dictionary of Modern Quotations. Penguin UK. bl. 499. ISBN978-0-14-196531-4.
Pais, Abraham (Oktober 1979). "Einstein en die kwantumteorie" (PDF). Resensies van moderne fisika. 51 (4): 863–914. Bibcode: 1979RvMP. 51..863P. doi: 10.1103/RevModPhys.51.863.
Bohr, N. "Besprekings met Einstein oor epistemologiese probleme in die atoomfisika". Die waarde van kennis: 'n Miniatuurfilosofie. Marxiste se internetargief. Gearchiveer uit die oorspronklike op 13 September 2010. Besoek op 30 Augustus 2010. Van Albert Einstein: filosoof-wetenskaplike (1949), publ. Cambridge University Press, 1949. Niels Bohr se verslag van gesprekke met Einstein.
^ abEinstein, Podolsky en Rosen (1935).
Moore, Walter (1989). Schrödinger: Lewe en denke . Cambridge: Cambridge University Press. bl. 183. ISBN978-0-521-43767-7. Besoek op 28 Februarie 2021.
^ Goettling, Gary. Einstein se yskasGeorgia Tech Alumni Magazine. 1998. Ontsluit op 12 November 2014. Leó Szilárd, 'n Hongaarse natuurkundige wat later aan die Manhattan -projek gewerk het, word erken deur die ontdekking van die kettingreaksie
Alok, Jha (21 September 2008). 'Einstein -yskasontwerp kan globale verkoeling help'. Die voog. Gearchiveer uit die oorspronklike op 24 Januarie 2011. Besoek op 22 Februarie 2011.
"Doodsberig". Die New York Times. 12 Julie 1986. Besoek op 3 April 2011.
"Briewe onthul Einstein se liefdeslewe". BBC News. 11 Julie 2006. Besoek op 14 Maart 2007.
"Amerikaanse distrikshof, sentrale distrik van Kalifornië, saaknommer CV10–03790 AHM (JCx)". 15 Oktober 2012.
"Amerikaanse distrikshof, sentrale distrik van Kalifornië, saaknommer: CV-10-3790-AB (JCx)". 15 Januarie 2015.
"Einstein". Corbis -regteverteenwoordiging. Gearchiveer uit die oorspronklike op 19 Augustus 2008. Besoek op 8 Augustus 2008.
Halpern, Paul (2019). "Albert Einstein, beroemde wetenskaplike". Fisika vandag. doi: 10.1063/PT.3.4183.
Fahy, Declan (2015). '' N Kort geskiedenis van wetenskaplike beroemdhede '. Skeptiese ondersoeker. Vol. 39 nr. 4.
Missner, Marshall (Mei 1985). "Waarom Einstein beroemd geword het in Amerika". Sosiale Wetenskapstudies. 15 (2): 267–291. doi: 10.1177/030631285015002003. JSTOR285389. S2CID143398600.
Libman, E. (14 Januarie 1939). "Vermomming". Die New Yorker.
McTee, Cindy. "Einstein se droom vir orkes". Cindymctee.com.
Golden, Frederic (3 Januarie 2000). "Persoon van die eeu: Albert Einstein". Tyd. Gearchiveer uit die oorspronklike op 21 Februarie 2006. Besoek op 25 Februarie 2006.
Novak, Matt (16 Mei 2015). "9 Albert Einstein -aanhalings wat heeltemal vals is". Gizmodo . Besoek op 4 Mei 2018.
"Het Albert Einstein 'n ateïstiese professor verneder?". Snope. Besoek op 4 Mei 2018.
Calaprice, Alice (2000). Die uitgebreide kwotasie -Einstein. Princeton University Press.
Calaprice, Alice (2005). Die nuwe kwotasie Einstein. Princeton University Press. Gearchiveer uit die oorspronklike op 22 Junie 2009.
Calaprice, Alice Lipscombe, Trevor (2005). Albert Einstein: 'n Biografie. Greenwood Publishing Group. ISBN978-0-313-33080-3.
Calaprice, Alice (2010). Die uiteindelike haalbare Einstein. Princeton University Press. ISBN978-1-4008-3596-6.
Calaprice, Alice Kennefick, Daniel Schulmann, Robert (2015). 'N Einstein -ensiklopedie. Princeton University Press.
Chaplin, Charles (1964). Charles Chaplin: My outobiografie. New York: Simon en Schuster.
Clark, Ronald W. (1971). Einstein: Die lewe en tye . New York: Avon Books. ISBN978-0-380-44123-5.
Fölsing, Albrecht (1997). Albert Einstein. Vertaal deur Osers, Ewald. Verkorte deur Ewald Osers. New York: Penguin Viking. ISBN978-0-670-85545-2.
Goed, Arthur (2017). "Die Einstein-Podolsky-Rosen-argument in kwantumteorie". Stanford Encyclopedia of Philosophy. Metaphysics Research Lab, Stanford Universiteit.
Galison, Peter (Winter 2000). "Einstein se horlosies: die kwessie van tyd". Kritiese ondersoek. 26 (2): 355–389. doi: 10.1086/448970. JSTOR1344127. S2CID144484466.
Glick, Thomas F., red. (1987). Die vergelykende resepsie van relatiwiteit. Kluwer Akademiese Uitgewers. ISBN978-90-277-2498-4.
Highfield, Roger Carter, Paul (1993). Die privaat lewe van Albert Einstein . Londen: Faber en Faber. ISBN978-0-571-17170-5.
Hoffmann, Banesh (1972). Albert Einstein: Skepper en rebel . Samewerking met Helen Dukas. New York: Viking Press. ISBN978-0-670-11181-7.
Holton, Gerald (April 1984). "Die migrasie van fisici na die Verenigde State". Bulletin van die Atoomwetenskaplikes. Opvoedkundige Stigting vir Kernwetenskap. 40 (4): 18–24. Bibcode: 1984BuAtS..40d..18H. doi: 10.1080/00963402.1984.11459207.
Isaacson, Walter (2007). Einstein: sy lewe en heelal . New York: Simon & amp; Schuster Paperbacks. ISBN978-0-7432-6473-0.
Isaacson, Walter (2008). Einstein: sy lewe en heelal. New York: Simon en Schuster. ISBN978-1-8473-9589-4.
Neffe, Jürgen (2007). Einstein: 'n biografie. Vertaal deur Frisch, Shelley. Farrar, Straus en Giroux. ISBN978-0-374-14664-1.
Pais, Abraham (1982). Subtiel is die Here: die wetenskap en die lewe van Albert Einstein. Oxford University Press. ISBN978-0-19-853907-0.
Pais, Abraham (1994). Einstein het hier gewoon . Oxford University Press. ISBN978-0-19-280672-7.
Penrose, Roger (2007). Die pad na die werklikheid. Oesjaarboeke. ISBN978-0-679-77631-4.
Robeson, Paul (2002). Paul Robeson praat. Sitadel. bl. 333.
Rowe, David E. Schulmann, Robert, reds. (2007). Einstein oor politiek: sy private gedagtes en openbare standpunte oor nasionalisme, sionisme, oorlog, vrede en die bom. Princeton University Press. ISBN978-0-691-12094-2.
Rowe, David E. Schulmann, Robert, reds. (2013). Einstein oor politiek: sy private gedagtes en openbare standpunte oor nasionalisme, sionisme, oorlog, vrede en die bom. Princeton University Press. ISBN978-1-4008-4828-7.
Scheideler, Britta (2002). "Die wetenskaplike as morele gesag: Albert Einstein tussen elitisme en demokrasie, 1914–1933". Historiese studies in die fisiese en biologiese wetenskappe. 32 (2): 319–346. doi: 10.1525/hsps.2002.32.2.319. JSTOR10.1525/hsps.2002.32.2.319.
Stachel, John J. (1966). Albert Einstein en Mileva Marić (PDF). Gearchiveer van die oorspronklike (PDF) op 7 Maart 2008. Besoek op 13 Mei 2016.
Stachel, John J. (2002). Einstein van 'B' tot 'Z' . Einstein Studies. 9. Birkhäuser. ISBN978-0-8176-4143-6. OCLC237532460.
Weinstein, G. (2015). Algemene relatiwiteitskonflik en wedywerings: Einstein se polemika met fisici. Newcastle upon Tyne (VK): Cambridge Scholars Publishing. ISBN978-1-4438-8362-7.
Brian, Denis (1996). Einstein: 'n Lewe . New York: John Wiley.
Gordin, Michael D. (2020). Einstein in Bohemen. Princeton University Press. ISBN978-0-691-17737-3.
Lindemann, Frederick Alexander (1922). "Einstein, Albert". In Chisholm, Hugh (red.). Encyclopædia Britannica (12de uitgawe). Londen en New York: The Encyclopædia Britannica Company.
Moring, Gary (2004). Die volledige gids van die idioot om Einstein te verstaan (1ste uitgawe). Indianapolis, Indiana: Alpha books (Macmillan). ISBN978-0-02-863180-6. idiote se gids vir einstein.
Oppenheimer, J. Robert (1971). Lesing gelewer by die UNESCO -huis in Parys op 13 Desember 1965. "On Albert Einstein". Wetenskap en sintese: 'n Internasionale Colloquium georganiseer deur Unesco op die tiende herdenking van die dood van Albert Einstein en Teilhard de Chardin: 8–12, 208., of
"Op Albert Einstein deur Robert Oppenheimer". Die New York Review of Books. 17 Maart 1966.
Parker, Barry (2000). Einstein se breinkind: relatiwiteit relatief maklik gemaak! . Geïllustreer deur Lori Scoffield-Beer. Prometheus Boeke. ISBN978-1-59102-522-1.
Rogers, Donald W. (2005). Einstein se 'ander' teorie: die Planck-Bose-Einstein-teorie oor warmtekapasiteit. Princeton University Press. ISBN978-0-691-11826-0.
Schweber, Silvan S. (2008). Einstein en Oppenheimer: Die betekenis van genie . Harvard University Press. ISBN978-0-674-02828-9.
Stone, A. Douglas (2013). Einstein en die kwantum . Princeton University Press. ISBN978-0-691-13968-5.
Weinberg, Steven (2005). "Einstein se foute". Fisika vandag. 58 (11): 31–35. Bibcode: 2005PhT. 58k..31W. doi: 10.1063/1.2155755.
by Curlie by Project Gutenberg by Internet Archive by LibriVox (klankboeke in die openbare domein) Shapell Manuscript Foundation, Fisika wêreld op Nobelprize.org, insluitend die Nobel -lesing 11 Julie 1923 Fundamentele idees en probleme van die relatiwiteitsteorie , video's op History.com
"MIT OpenCourseWare STS.042J/8.225J: Einstein, Oppenheimer, Feynman: Fisika in die 20ste eeu". Gearchiveer van die oorspronklike op 8 Junie 2011. Besoek op 31 Maart 2011. - gratis studiekursus wat die veranderende rolle van fisika en fisici ondersoek gedurende die 20ste eeu Gearchiveer 11 Augustus 2011 by WebCite (MSNBC, 19 Maart 2012) oor die World Digital Library aan die Brandeis Universiteit aan die Princeton Universiteit (sien die gevolglike NYT oor akademiese vryheid / McCarthyism ) in die 20ste-eeuse persargief van die ZBW, Nobel Luminaries-Joodse Nobelpryswenners, op die Beit Hatfutsot-The Museum of the Jewish People-webwerf. , 23 Oktober 2012
Albert Einstein se "God Letter" haal US $ 2,400,000 by Christie's New York veilinghuis op 4 Desember 2018 Einstein se 'God Letter' haal $ 3,9 miljoen op 'n veiling in New York, wat baie gedigitaliseerde oorspronklike dokumente en foto's bevat
200 ms 8,8% Scribunto_LuaSandboxCallback :: getExpandedArgument 140 ms 6,2% Scribunto_LuaSandboxCallback :: pas 100 ms 4,4% dataWrapper 100 ms 4,4% Scribunto_LuaSandboxCallback :: getEntity 80 ms 3,5% Scribunto_LuaSandboxCallback :: find ms60% 60 msco ander] 580 ms 25.7% Aantal gelaaide Wikibase -entiteite: 1/400 ->
Kon Einstein 'n atoombom bou?
Nou moet ons iets regkry, soos ek in die artikel hierbo genoem het, het Einstein nooit die atoombom geskep nie; hy het net met kernsplitsing gekom, die tegnologie wat gebruik word om atoombomme te skep. Dit is die belangrikste argument wat ons kan hê as dit kom by die potensiaal van die Amerikaanse weermag om die atoombom in 1945 te skep.
Ek sou egter aanvaar dat Einstein mettertyd 'n atoombom sou kon skep. Nietemin moet ons onthou dat baie van die groot ingenieurs destyds nog in Duitsland was, aangesien baie van hulle eintlik gemigreer het danksy Einstein, so as hy om die een of ander rede sou gebly en met die Nazi's saamgewerk het, sou hulle dit beslis ook gedoen het.
Vanuit 'n generiese oogpunt is daar geen twyfel dat Duitsland in die algemeen die leier van die wêreld was nie, ten minste tydens die Tweede Wêreldoorlog. Dit het beteken dat hulle waarskynlik die potensiaal het om nog beter atoombomme te skep as die 'Little Boy' en die 'Fat Man' wat die Amerikaanse weermag in Hiroshima en Nagasaki, Japan, in 1945 gebruik het. Daarom kan ons aanvaar dat Einstein se kernsplytingstegnologie was die kritieke deel wat uit die hand van Duitse wetenskaplikes ontbreek het. Miskien sou hierdie tegnologie in die V2 -vuurpylstelsel geïmplementeer kon word om 'n ballistiese atoommissiel te skep.
Vanuit 'n ander perspektief moet ons ook in ag neem dat Einstein eintlik 'n pasifis was wat heel waarskynlik sou sterf as om iets vir die Nazi's te produseer, veral wapens van massavernietiging. Sy skepping van kernsplitsing het ontstaan ​​as 'n alternatiewe kragbron sowel as vir ander wetenskaplike doeleindes, maar nooit met die doel om hierdie tegnologie te wapen nie. Terselfdertyd kan ons die argument in die vergelyking inbring dat ons sonder Einstein nooit die bestaan ​​van kernwapens of kerntegnologie waarskynlik sou gesien het nie.
Net soos in my vorige werk genoem, glo ek dat Hitler Einstein sou afgebreek het tot die punt dat hy nie 'n ander keuse sou hê as om met die Nazi's saam te werk nie, wat, soos ons bespreek het, sou gelei het tot die skepping van die atoombom voorheen enige iemand anders. Dit bring net nog 'n vraag in hierdie interessante vergelyking.
Albert Einstein: 'n Revolusionêre invloed van die 20ste eeu, wie se werk die finale uitkoms van die Tweede Wêreldoorlog beïnvloed het en die moderne oorlogvoering vir altyd verander het (herfs 2012)
Albert Einstein was een van die invloedrykste mense van die twintigste eeu, sowel as 'n wetenskaplike as 'n openbare figuur. Alhoewel Einstein 'n wiskundige was, is hy beter bekend vir sy werk op die gebied van die teoretiese fisika, en deur sy werk het hy gehelp om die gebied van fisika vir die komende jare te verander. Gedurende Einstein se lewe en werk was hy voortdurend onderworpe aan konstante ondersoek en selfs vervolging, wat direk verband hou met die Tweede Wêreldoorlog en Einstein se geboorteland Duitsland. Deur hierdie artikel wil ek die historiese betekenis van Einstein -werk en die impak wat sy werk uit 'n historiese konteks gehad het, oordra, want as dit nie die geval was nie, sou die geskiedenis nie soos vandag geskryf word nie.
Albert Einstein is gebore in Ulm, Duitsland, op 14 Maart 1879. Sy pa was 'n ingenieur wat Albert se vroeë belangstelling in die wetenskap gewek het toe hy hom 'n kompas gee. Albert was gefassineer deur die manier waarop die magnetiese naald van die kompas voortdurend in die rigting van die aardpool se noordpool (magnetiese suidpool) sou wys. Einstein was 'n baie rustige kind en het eers eers op driejarige ouderdom begin praat. Dit het voortgegaan deur sy vroeë opvoeding, waar sy onderwysers hom as 'dom' beskou het, omdat hy probleme ondervind het met wiskunde omdat hy probleme baie stadig sou oplos, en verder omdat hy eers na die ouderdom van 7 jaar vlot was met sy toespraak. nege. Alhoewel sy onderwysers geglo het dat hy nie 'n spesiale verstand gehad het nie, was dit beslis nie die geval nie, maar dit was eintlik sy manier om probleme uit te dink en sodoende te bepaal hoe om dit in sy kop op te los. . Dit was hierdie denkwyse wat aanhou ontwikkel het namate Einstein se opvoeding voortgegaan het. Terwyl hy deur die skool vorder, het hy sy onderwysers begin "slim" maak en vrae gestel wat hy geweet het hulle nie sou kon oplos nie. Terwyl sy onderwysers worstel met die gestelde vrae voor die klas, was dit bekend dat Albert agteroor met 'n selfvoldane grynslag op sy gesig sit, omdat hy weet dat hy sy sogenaamde 'slimmer onderwysers' besef het.
Albert het sy opleiding aan die Swiss Polytechnic School in Zürich, Switserland, voortgesit, waar hy sy diploma as onderwyser op die gebied van wiskunde en fisika behaal het. Nadat hy sy diploma behaal het, het Albert probleme ondervind met die verkryging van 'n onderwyspos, nadat hy sonder veel geluk aan baie instansies geskryf het, en uiteindelik 'n pos as patentklerk by die Switserse patentkantoor aangeneem het. Albert beskryf sy werk by die Switserse patentkantoor as saai en eentonig, maar dit het hom tyd gegee om aan sy eie werk en teorieë te werk, wat hy terdeë geniet het. Gedurende sy tyd daar het hy baie artikels gepubliseer, waaronder een oor die spesiale relatiwiteitsteorie (die begin van sy relatiwiteitswerk wat hom later die edele prys sou besorg). Na baie promosies en publikasies in sy tyd by die patentkantoor in Bern, behaal hy uiteindelik in 1908 'n onderwyspos aan die Universiteit van Bern as dosent, en word daarna 'n jaar later tot professor in fisika bevorder. Dit was gedurende hierdie tyd in die vroeë 1900's dat Einstein gewild geword het in die wetenskaplike gemeenskap, meer spesifiek op die gebied van die fisika, waar hy as een van die groot 'denkers' van die tyd beskou is. In 1911 word hy aangestel as professor aan die Karl-Ferdinand-universiteit in Praag, en dan word hy weer in 1914 'n ander pos aangebied as professor aan die Pruisiese Akademie vir Wetenskap aan die Universiteit van Berlyn.
'N Maand nadat Einstein sy professoraat aan die Universiteit van Berlyn begin het, het WWI uitgebreek. Gedurende hierdie tyd sou Einstein vir die volgende vier tot vyf jaar 'n reeks werk begin, wat van sy belangrikste en bekendste werk sou wees. Einstein, 'n pasifis, sou hom gedurende die oorlog ure lank tot sy studie beperk, wat gelei het tot die vervaardiging van vier publikasies wat tot vandag toe beskou word as een van sy invloedrykste werk. Ingesluit in hierdie publikasies was sy algemene relatiwiteitsteorie, die bekendste onder die vergelyking E = mc2 (wat staan ​​vir energie gelyk aan massa maal die spoed van lig in vierkant). Dit was hierdie publikasie wat Einstein die Nobelprys vir fisika in 1922 sou verwerf. Einstein het gedurende die Eerste Wêreldoorlog sonder ophou gewerk terwyl hy hierdie vier referate vervaardig het, so hard dat hy homself tot die punt gedruk het toe hy in 1916 in duie gestort het. , en sou destyds deur sy vrou weer gesond moes word.
Dit was gedurende hierdie tydperk (WWI) dat Einstein se pasifistiese sienings werklik gestalte gekry het. Hy het nog altyd geglo in geweldloosheid, wat gesien kan word/ondersteun word deur sy besluit om op sestienjarige ouderdom Duitsland te verlaat, omdat hy nie saamstem met die beleid van sy vaderland dat elke man in die Duitse weermag 'n rol moet speel nie. Terwyl hy in die Eerste Wêreldoorlog in Berlyn klasgegee het, het sy pasifistiese sienings steeds ontwikkel, en hy sou in 1914 sy eerste openbare politieke verklaring lewer waarin hy Duitsland veroordeel vir sy aggressie in die oorlog. Hy het sy protes teen die oorlog 'n stap verder gevoer deur destyds een van vier wetenskaplike politieke figure te wees om die 'manifes vir Europeërs' te onderteken, 'n protes teen Duitsland se militêre optrede. Einstein sou voortgaan om sy roem te gebruik om sy pasifistiese opvattings vir die res van sy lewe te bevorder. Einstein het ná die Eerste Wêreldoorlog aan die Universiteit van Berlyn skoolgehou, maar die toenemende spanning in Duitsland sou uiteindelik sy hand dwing om in 1932 na die Verenigde State te gaan.
Die uiteindelike besluit om homself en sy huidige vrou destyds na Amerika te verhuis, is op hom afgedwing weens sy godsdienstige agtergrond. Einstein is gebore in 'n Joodse gesin en het in sy vroeë kinderjare die sienings en gebruike van godsdienste noukeurig gevolg. In sy latere jare word hy weg van sy godsdienstige agtergrond, hoewel hy altyd sy respek vir die Joodse godsdiens behou het. Alhoewel Einstein nie as 'n praktiserende Jood beskou is nie, het hy wel sy eie geloofstelsel gehad. In sy latere jare het hy sy ietwat onduidelike geloof in god uitgespreek. Volgens The Encyclopedia Britannica het Einstein gesê dat dit verwys na sy idee van 'n god: 'Ek wil weet hoe God hierdie wêreld geskep het, ek stel nie belang in hierdie of daardie verskynsel, in die spektrum van hierdie of daardie element nie. Ek wil Sy gedagtes ken, die res is besonderhede. " Dit was hierdie siening van 'n god wat sy belangstelling in die fisiese wêreld en fisika self eintlik verhoog het.
Die Joodse agtergrond van Einstein was 'n rede vir konflik tussen homself/sy werk en die opkomende Nazi -party in Duitsland, selfs deur die Nazi's word na die relativiteitsteorie verwys as 'Joodse fisika'. Verder het die opkoms van die Nazi's gekom deur die druk van ander Duitse natuurkundiges en wetenskaplikes om Einstein se werk aan die kaak te stel. Op 'n vraag oor die honderdtalle wetenskaplikes wat sy werk en sy algemene relatiwiteitsteorie in die gepubliseerde boek aan die kaak stel, het Einstein geantwoord: 'Dit verg nie 100 wetenskaplikes om relatiwiteit aan die kaak te stel nie, dit verg slegs een feit.' Die voortdurende konflik met die nuwe politieke mag in Duitsland is wat Einstein se besluit om sy vaderland te verlaat, uiteindelik gedwing het om nooit weer terug te keer nie.Hy het verkies om na New Jersey te verhuis, waar hy hom sou vestig by die Institute for Advanced Studies aan die Princeton University, die nuut gemerkte Mekka van fisika na sy aankoms.
Dit was in die volgende paar jaar dat Einstein se algemene relatiwiteitsteorie (E = mc2) gebruik sou word. Vir jare nadat Einstein die algemene relatiwiteitsteorie gepubliseer het, was daar bespiegelings of sy teorieë gebruik kan word om te ontwikkel en atoombom, het Einstein self gedink dat dit nie moontlik was nie. Maar tot groot verbasing van die fisiese gemeenskap het vier natuurkundiges die vermoë bevestig om 'n atoombom tussen 1938 en 1939 te vervaardig deur die uraanatoom te verdeel. Sewe jaar na sy aankoms in die Verenigde State, tydens die Tweede Wêreldoorlog, het mede -fisikus Leo Szilard vir Einstein gevra of hy 'n brief sou onderteken waarin hy president Franklin D. Roosevelt versoek om hierdie nuutgevonde tegnologie te gebruik om die atoombom te ontwikkel voordat die Duitsers dit doen! Einstein het die brief onderteken, en 'n paar maande later is die 'Manhattan -projek' gebore. Dit was 'n paar jaar dat Einstein se grootste vrese in 1945 bewaarheid sou word deur die gebruik van 'n atoombom. As dit nie Albert Einstein was nie, was die atoombom moontlik nooit tydens die Tweede Wêreldoorlog ontwikkel nie, en die uiteindelike val van die atoombom op die Japannese stede Hiroshima en Nagasaki het moontlik nog nooit gebeur nie.
Die ontwikkeling van die atoombom deur Einstein se werk vir ewig het die gesig van die geskiedenis verander, en dit het ook die manier waarop moderne oorlogvoering gevoer word, vir ewig verander. Die val van die atoombom op Hiroshima en Nagasaki was 'n belangrike bydraer tot die ontwikkeling van die Koue Oorlog tussen die Verenigde State en die Sowjetunie. Die kerntydperk het begin en dit het Einstein bang gemaak. Einstein het 'n groot deel van sy latere jare gepleit vir die inperking van kernwapens deur nasionale leiers en regerings om 'n ander ramp soos Hiroshima en Nagasaki te vermy. Daar is trouens gesê dat hy voor Einstein se dood gesê het dat die skryf van die brief (met verwysing na president Roosevelt en hom aangespoor om die atoombom te begin) die grootste fout was. Alhoewel hy agterna spyt was oor sy besluit om die ontwikkeling van die A-bom te ondersteun, het hy destyds dit as geregverdig gevoel, want as Hitler in staat was om beheer oor so 'n wapen te verkry, was daar geen idee wat die kwaad kan kom nie daaruit. Ek glo dat hy in werklikheid die regte besluit geneem het, want as ons die vreeslike euwel wat die Holocaust was, in ag geneem het deur Hitler en die Nazi -party, kan daar niks baat by die besit van kerntegnologie nie.
Albert Einstein het 'n belangrike rol gespeel in die Tweede Wêreldoorlog. Dit is egter 'n algemene wanopvatting dat Einstein gehelp het om die atoombomme te bou wat oor Hiroshima en Nagasaki neergegooi is. Die bom was nie eers gebaseer op sy beroemde vergelyking E = MC² nie (alhoewel die bomme dit duidelik getoon het). Hy het inderdaad gehelp met die bomme, hoewel dit slegs was deur die president te beïnvloed. Deur middel van 'n reeks briewe het hy die FDR ingelig waar uraan verkry moet word, hoe die bomme sou werk en watter besluit die beste sou wees. Sy laaste brief aan FDR kom eers na die ontydige dood van die president. Daarbenewens het Einstein ook in die vroeë 1930's toesprake gehou oor standpunte vir die Tweede Wêreldoorlog. In 'n toespraak in Londen het hy gesê dat pasifisme nie in elke situasie kan werk nie, veral nie by die Nazi's nie. Maar ná die bombardement van Hiroshima en Nagasaki het Einstein geweldige skuld gevoel oor die lewens wat verloor is. Hy het sy gevoelens uitgespreek aan Linus Pauling, 'n beroemde apteker en vredesaktivis, in 'n sit -praatjie nege jaar na die atoombomaanvalle.
Ek het 'n groot fout in my lewe gemaak toe ek die brief aan president Roosevelt onderteken het waarin ek aanbeveel het dat atoombomme gemaak word, maar daar was 'n mate van regverdiging en die gevaar dat die Duitsers dit sou maak. "
Einstein het ook gesê dat as president Roosevelt nog gelewe het, hy nie sou gekies het om die bomme te laat val nie.
Kort voor lank word Einstein algemeen beskou as die vyand nommer een van die Nazi's. Hy is deur die Belgiese koninklike familie 24 uur per dag deur die polisie beskerm. Hy het egter probeer om die polisiemanne en rsquos se wakende oë te ontduik en het gerugte van 'n aanval op hom nie te ernstig opgeneem nie, ondanks sy bewustheid van die ontstellende geskiedenis van politieke sluipmoord in Duitsland na die oorlog, wat verskeie lewens geëis het, waaronder die bekendste dat van Duitsland & rsquos, minister van buitelandse sake, Walther Rathenau, 'n vriend van Einstein en 'n prominente Jood, wat in 1922 helder oordag in Berlyn vermoor is. (Rathenau & rsquos-foto is onderskrif gevaar of dood, in die mate dat hy geweier het om reddingsbaadjies of gordels aan boord van sy seilboot en mdash te dra, alhoewel hy nog nooit geleer het om te swem nie.
Toe, op 30 Augustus 1933, het Nazi-ekstremiste 'n medewerker van Einstein in Tsjeggo-Slowakye geskiet, die omstrede Duits-Joodse filosoof Theodor Lessing, wie se foto ook in onderskrif was en#8232 & rdquonot nog opgehang het & rdquo & mdash waarvoor die moordenaars onmiddellik in Duitsland vereer is. Binne enkele dae verskyn persberigte wat daarop dui dat Einstein die volgende aan die beurt was, en 'n stewige finansiële beloning op sy kop genoem word. Nietemin trek Einstein sy skouers op. Hy het aan 'n korrespondent in Parys gesê: 'Ek het regtig nie 'n idee gehad dat my kop dit alles werd was nie. angstige vrou, Elsa, het hy aangevoer: & ldquo As 'n bandiet 'n misdaad gaan pleeg, hou hy dit geheim & rdquo & mdash volgens 'n plaaslike persverklaring wat sy vroeg in September gemaak het, berig in die New York Tye. Nietemin, kort hierna, het Elsa Einstein suksesvol daarop aangedring dat haar man onmiddellik die vlug gaan haal het van moontlike Nazi -vergelding.
Hy vertrek diskreet uit België, neem 'n boot oor die Engelse kanaal en vertrek na Londen. Maar in plaas daarvan om van Londen na sy bekende kooi in 'n historiese Oxford -kollege te gaan, het hy hom gou in die dieptes van die Engelse platteland gevestig.
Daar, in die vakansiehut op Roughton Heath naby Cromer, woon en beoefen Einstein vreedsaam met wiskunde en werk die verenigde veldteorie, gebaseer op sy algemene relatiwiteitsteorie, wat hom tot sy sterfdag sou beset, terwyl hy af en toe uitstap vir plaaslike wandelinge of sy viool te speel. Hy het natuurlik geen biblioteek nie, maar dit was relatief min vir Einstein, wat lankal hoofsaaklik op sy eie gedagtes en berekeninge staatgemaak het, en sy getroue rekenassistent, wat in België agtergebly het. Ongeveer drie weke lank was Einstein grotendeels ongestoord deur buitestaanders, behalwe vir 'n besoek van die beeldhouer Jacob Epstein, wat 'n merkwaardige bronsborsbeeld van die kluisenaar Einstein gemodelleer het, vandag permanent in die London & rsquos Tate Gallery.
Vanuit hierdie onbekende plek het Einstein middel September 'n Britse koerantverslaggewer in kennis gestel: & ldquoI word 'n genaturaliseerde Engelsman sodra dit moontlik is vir my papiere om deur te gaan. & Rdquo Ek kan u egter nog nie sê of ek Engeland my tuiste sal maak nie. . & rdquo
Vroeg in Oktober het hy uit sy wegkruipertjie gekom tydens 'n vergadering in Londen wat bedoel was om geld in te samel vir desperate akademiese vlugtelinge uit Duitsland. Sonder ons lang geveg vir Wes-Europese gemoedsvryheid, het Einstein gesê voor 'n grypende gehoor wat oor die massiewe Royal Albert Hall loop, sou daar geen Shakespeare, geen Goethe, geen Newton, geen Faraday, geen Pasteur en geen Lister gewees het nie. & Rdquo Daarna, op die trappe van die saal, het hy aan 'n ander koerantverslaggewer gesê:
Ek kon nie glo dat dit moontlik is dat so 'n spontane liefde toegepas kan word op iemand wat 'n swerwer op die aarde is nie. Die vriendelikheid van u mense het my hart so diep geraak dat ek nie woorde kan kry om dit wat ek voel in Engels uit te druk nie. Ek sal aan die einde van die week uit Engeland na Amerika vertrek, maar hoe lank ek ook al lewe, ek sal nooit die vriendelikheid wat ek van die Engelse mense ontvang het, vergeet nie.
Einstein en rsquos se vlug van Nazi -terreur is maklik verstaanbaar. Maar ondanks sy lang en verrykende verhouding met Brittanje, wat dateer uit sy tiener ontmoetings met die Britse fisika in Switserland, sou hy nooit terugkeer na Europa nie, nadat hy die land in 1933 na Amerika verlaat het.
In Julie 1940 ontken die Amerikaanse weermag se intelligensie -kantoor Einstein die sekuriteitsklaring wat nodig is om aan die Manhattan -projek te werk. Die honderde wetenskaplikes oor die projek is verbied om met Einstein te konsulteer, omdat die linksgesinde politieke aktivis as 'n moontlike veiligheidsrisiko beskou word.
Eerste atoombom op Hiroshima, Japan, neergegooi
"Wee my." Albert Einstein, toe ek die nuus hoor van die bombardement van Hiroshima
Op 9 Augustus 1945 gooi die Verenigde State 'n atoombom op die stad Nagasaki, Japan, drie dae nadat hulle op Hiroshima gebombardeer het. Teen die einde van 1945 het ongeveer 200 000 mense in die twee stede gesterf.
Was Albert Einstein teen die bombardement van Hiroshima? WO II
Was Albert Einstein teen die bombardement van Hiroshima? Ek het altyd gedink hy is daarteen gekant om Atoombom in Hiroshima te gebruik omdat hy 'n pasifis is. As Albert Einstein wel probeer het om te keer dat die atoombom ontplooi word, waarom is daar dan geen bewyse dat hy probeer het om dit te stop nie? Daar is 'n aanhaling wat iets sê soos: & quot
Jare voor Hiroshima het Einstein aan president Roosevelt geskryf en gepleit dat die VSA die atoombom ondersoek, omdat hy nie wou hê dat Duitsland eers een moet kry nie.
In terme van die stop van die werklike Hiroshima -bom self, kon hy dit nie gedoen het nie. Dit was 'n uiters geheime projek, en hy was nie daarby betrokke nie. Hy kon dus nie vooraf geweet het wanneer, waar of as die bom gebruik sou word nie.
Nadat ek dit gebruik het, glo ek dat hy gesê het dat hy dit sou teenstaan.
Einstein het eintlik daarteen gepleit en Roosevelt oor die bom gestuur en wou hom daaroor ontmoet. Hy het die brief op 25 Maart 1945 gestuur, hoewel dit aangekom het nadat hy in die Withuis gesterf het.
Bron: David Woolner was die president van die Roosevelt Institute, as u 'n fan is of graag oor die geskiedenis wil lees. Ek smeek dat u sy nuutste boek gelees het ❅ days The Last 100 Days: FDR at War and at Peace. ' . As hoof van rekenaarwetenskap/inligtingstegnologie was hy maklik my gunsteling professor. Hy is eintlik 'n wandelende ensiklopedie oor FDR.
Dit is moontlik die bekendste baadjie in die geskiedenis van Levi
Deur die eeue het mense na die groot Amerikaanse Weste gemigreer, op soek na rykdom en die geleentheid om hul lewens te hervorm. Diegene wat probeer om hul lot te verander, het waarskynlik 'n nuwe klerekas nodig gehad vir hul nuwe beroep, en Levi Strauss was gereed om hulle van harde klere te voorsien. Maar opvallende vroeë Levi -aanhangers is nie beperk tot 49ers nie. Omdat die sjabloon ook pas by die verhaal van niemand anders nie as Albert Einstein: Nadat hy voor die Tweede Wêreldoorlog uit Duitsland ontsnap het, het die fisikus na Kalifornië gegaan, waar hy in besit was van 'n Levi's -leerbaadjie.
Die baadjie is nou die kroonjuweel van 'n uitstalling, getiteld "Levi Strauss: A History of American Style", wat op Donderdag 13 Februarie in die Contemporary Jewish Museum in San Francisco geopen is. , Tracey Panek, ek kon die drang om Power Rank van die kolf af te weerstaan ​​nie weerstaan ​​nie: Is dit die bekendste Levi 's -baadjie in die geskiedenis?
Panek het my deur die lys van aanspraakmakers gehardloop - soos die vasgenaelde denimbaadjie uit 1880, byvoorbeeld die oudste in die besit van die handelsmerk. Maar uiteindelik het Panek tot die onvermydelike gevolgtrekking gekom dat die baadjie deur die lewe van een van die bekendste intellektuele van die geskiedenis godsdienstig gedra is (en op 'n voorblad van 1938 Tyd tydskrif!) is die belangrikste artefak van Levi.
Teen die tyd dat Einstein hierdie baadjie gekry het, verduidelik Panek, was Levi's nog steeds hoofsaaklik 'n Weskus -handelsmerk, met winkels in Arizona, Kalifornië, Nevada en Utah, en slegs 'n paar in plekke soos New York. Die "Menlo" -model van Einstein, soos dit in katalogusse verskyn het, is in 1933 bekendgestel. "Wel, [Einstein's] is nie u mees tipiese Levi -kliënt nie," sê Panek. 'In die 30's het ons vir 'n werkende man gesorg.'
Einstein was 'n ander soort werkende mens, maar nie minder toegewy aan sy Levi -baadjie nie: mede -wetenskaplike Leopold Infeld het in sy memoires geskryf dat 'een leerbaadjie [Einstein se] jasprobleem jare lank opgelos het'.
Ondanks die feit dat Einstein die baadjie deur die jare op foto's gedra het, en in die illustrasie wat vir die voormelde gedoen is Tyd cover, die mense by Levi's het nie 'n idee gehad dat die baadjie hulle s'n is nie. Eers in 2016, toe die baadjie op die veiling by Christie 's in Londen opgeveil is, het Levi's ontdek dat Einstein die handelsmerk al die jare gedra het.
Panek was toevallig in Londen vir ander amptelike Levi's -sake die week van die veiling. Dit was haar plig om haar peddel op te lig om te verseker dat die handelsmerk met hierdie stuk van sy geskiedenis eindig. 'N Oortelefoon wat die stem van die president van die handelsmerk oordra, wakker om 02:00 in San Francisco, het Panek die groen lig gegee om aan te bied totdat sy uiteindelik die baadjie vir £ 110,500 gewen het. 'Ek kan u vertel dat my hart beslis vinnig klop', sê Panek.
Toe die baadjie 'n paar maande na die veiling in San Francisco aankom, onthou Panek dat hy daaraan geruik het voordat hy dit gesien het. Einstein was 'n ontsaglike pyproker, en die reuk van rook dring steeds deur die baadjie. 'Ons het die krat oopgemaak, en die eerste ding wat u kon aanvoel, was net die skerp reuk,' sê sy.
Die baadjie bied nog steeds 'n reukervaring, en die deelnemers aan die Levi's -uitstalling in die Contemporary Jewish Museum sal die reuk van Einstein se pyp daardeur kan inneem. Die uitstalling bevat ook een van die oudste blou jeans in die wêreld, van 1890, en briewe wat Cary Grant aan 'n Arthur Roth gestuur het om hom te bedank "vir die vier Westerse hemde wat my terugkeer begroet het van 'n ander onlangse reis na Europa." Grant was dankbaar, het hy geskryf, hoewel hy nie seker was of hy die voorkoms sou kon verwyder nie. 'Ek is glad nie seker of ek kan uitwyk in gouddraad nie. Ek sal wag op 'n dapperder bui. " Ons is dankbaar dat Albert Einstein nie sulke bekommernisse gehad het nie.
Einstein: Einstein in die Tweede Wêreldoorlog - GESKIEDENIS
Albert Einstein was 'n teoretiese fisikus, veral gevier vir sy ontwikkeling van die algemene relatiwiteitsteorie. Hy is in Duitsland gebore, maar verhuis na die Verenigde State nadat die Nazi's in sy vaderland aan bewind gekom het. Later het hy gehelp met die Amerikaanse oorlogspoging in die Tweede Wêreldoorlog. Hy word in 1921 met die Nobelprys vir Fisika bekroon, en sy werk het later baie bygedra tot die ontwikkeling van die teorie van kwantummeganika. Einstein sterf in 1955 in New Jersey en word onthou as een van die grootste wetenskaplikes van alle tye.
Einstein is op 14 Maart 1879 in die klein stad Ulm, Duitsland, gebore uit 'n gesin van nie-oplettende Duitse Jode. Hermann Einstein, sy pa, was 'n ingenieur en verkoopsman by 'n München -onderneming wat spesialiseer in die vervaardiging van elektriese produkte. Die jong Albert het in München skoolgegaan en was 'n uitstekende student. Hy het ook goed gevaar in sy musiekstudies en 'n baie goeie vioolspeler geword.
Ondanks hierdie prestasies was sy skooldae nie besonder gelukkig nie. Einstein sukkel met 'n geringe spraakgebrek en vind die onbuigsame Pruisiese onderwysstelsel frustrerend. Tog sou hy later onthou dat sy skooldae twee gebeurtenisse gehad het wat sy lewe gevorm het. Eerstens, die ontdekking van 'n magnetiese kompas op vyfjarige ouderdom, en tweedens 'n meetkundeboek wat hom eindeloos fassineer.
In 1889 het 'n mediese student uit Pole, Max Talmud, Donderdagaande by die Einstein -gesin begin eet. Talmoed het die jong Einstein onder sy vlerk geneem en hom geleer oor filosofie en hoër wiskundige konsepte. Een van sy wetenskapboeke bevat 'n gedeelte waarin die skrywer 'n beeld gee van ry langs 'n elektriese stroom. Dit het Einstein die idee voorgestel dat lig ook in die vorm van 'n golf kan bestaan.
Hy het besef dat, as dit so was, die ligstraal bevrore sou lyk, ondanks die feit dat dit nie stil was nie. Einstein reageer op hierdie oënskynlike paradoks deur 'n stuk te skryf oor die uitwerking van magnetiese velde op die staat Aether, wat soms as sy eerste wetenskaplike artikel beskou word. In die toekoms sou hy aansienlik meer tyd bestee aan die probleem van hoe die voorkoms van stowwe verander het in verhouding tot die afstand van hul waarnemers.
Italië en Switserland
Die firma van Hermann Einstein was nie suksesvol in die poging om die kontrak vir die verskaffing van elektrisiteit aan München te wen nie, en in 1894 verhuis die gesin na Milaan. Albert het self in München gebly sodat hy sy skoolopleiding kon voltooi. Hy was ongelukkig en eensaam daar, sowel as bang vir sy dreigende verpligte militêre diens. Hy het voordeel getrek uit 'n doktersbrief en is self na Milaan. Sy ma en pa was simpatiek, maar bekommerd dat 'n uitval wat militêre pligte ontduik het, werkloos sou wees.
Einstein het besluit om 'n direkte aansoek by die Swiss Federal Polytechnic School in Zürich te doen. Hy het swak gevaar in die meeste van die toelatingstoetse, maar het uitgeblink in die dele wat oor fisika en wiskunde handel. Die skool het hom toelating verleen op voorwaarde dat hy sy hoërskoolstudie voltooi. Op 17 -jarige ouderdom, in 1896, studeer hy aan die hoërskool in Aarau, en ontmoet en raak verlief op Marie, die dogter van die Winteler -gesin, wat die koshuis bestuur het waar hy gebly het.
Daarna het Einstein die beslissende besluit geneem om afstand te doen van sy burgerskap om uit die militêre diens in Duitsland te kom. Nadat hy hom by die Zürich -skool ingeskryf het, geniet hy meer van sy opleiding as ooit tevore. Baie van sy kamerade uit hierdie tyd, soos Michele Besso en Marcel Grossman, sou sy hele lewe lank sy vriende bly. Nadat hy sy romanse met Marie beëindig het, ontmoet hy ook Mileva Maric, 'n Serviese fisika -student met wie hy later sou trou.
Einstein studeer aan die Polytechnic Institute, maar kry onmiddellik 'n aantal probleme. Een van sy professore, geïrriteerd deur Einstein se neiging om alleen te studeer eerder as om klasse by te woon, het 'n skerp verwysing geskryf wat daartoe gelei het dat hy nie die akademiese poste kon kry wat hy probeer beklee het nie. Hy het sy toevlug geneem tot sy liefde vir Mileva, maar sy ouers het beswaar aangeteken teen sowel haar Ortodokse Christelike geloof as haar Serwiese agtergrond.
Hy het geweier om sy geliefde prys te gee en die egpaar het 'n dogter in 1902. Einstein was ellendig omdat hy nie kon trou met die vrou wat hy liefgehad het nie, en hy was werkloos en moontlik werkloos. Hy kon nie eers op die hulp van sy pa staatmaak nie, aangesien die firma van Hermann ineengestort het. Hy het probeer om 'n onderwyser vir kinders te wees, maar hy kon selfs nie die posisies lank beklee nie.
'N Paar maande later het die lotgevalle van Einstein egter begin draai. Die vader van Marcel Grossman het ingestem om hom 'n verwysing te gee vir 'n pos in die Switserse patentkantoor in Bern. Die gesondheid van Hermann het ongeveer dieselfde tyd misluk, maar in sy laaste dae het hy uiteindelik ingestem dat sy seun, wat nou 'n vaste werk het, toegelaat moet word om met Mileva te trou. Die troue is op 6 Januarie 1903 gehou en in Mei die volgende jaar het hulle die eerste van twee seuns gehad.
Die jaar van wonderwerke
Die taak van Einstein vereis dat hy aansoeke vir patente oor elektromagnetisme oorweeg. Nadat hy in 'n roetine besluit het, gebruik hy sy vrye tyd om na te dink oor die sinchronisasie van elektriese en meganiese impulse. Hy het die teorieë van James Maxwell, wat hy gedurende sy tyd in Zürich bestudeer het, gebruik om te help met sy eerste groot ontdekking. Hy het gevind dat die spoed van lig 'n konstante was. Dit was skynbaar in stryd met die Newtoniaanse bewegingswette, en Einstein het die relatiwiteitsbeginsel uiteengesit.
1905 was 'n buitengewone jaar vir Einstein. Hy het vier artikels in 'n gesogte tydskrif laat publiseer, waaronder een oor spesiale relatiwiteit, en die resultate daarvan sou die fisika ten goede verander. In een van die ander artikels, wat handel oor die ekwivalensie van energie en materie, bevat hy die vergelyking e = mc^2, wat miskien die bekendste wetenskaplike vergelyking is wat ooit bedink is. Die ontdekking dat klein hoeveelhede materie groot hoeveelhede energie kan word, sou groot gevolge hê vir die toekomstige kernkragbedryf.
Die fisika -instelling het die bevindinge van Einstein geïgnoreer totdat dit deur Max Planck opgetel is. Sy gunstige kommentaar het daartoe gelei dat Einstein uitgenooi is na gesogte dosente-opdragte, en hy is vinnig 'n aantal hoë posisies in die akademie aangebied. Hy vorder van die Universiteit van Zürich, na Praag en uiteindelik na Berlyn. Ná twintig jaar na 1913 was Einstein die direkteur van die Instituut vir Fisika van die Universiteit. Hierdie sukses het egter 'n prys gehad: sy persoonlike lewe het in duie gestort en hy het in 1919 van sy vrou geskei.
Einstein was van mening dat die algemene relatiwiteitsteorie, wat hy in 1915 voltooi het, sy belangrikste werk was. Hy het geglo dat die skoonheid van die wiskunde en die superioriteit daarvan teenoor Newton se werk om die wentelbaan van Mercurius te voorspel, die korrektheid daarvan bevestig. Volgens die teorie moet daar ook 'n buiging van lig rondom die ster wees wanneer 'n planeet naby die son wentel. Dit is inderdaad waargeneem tydens 'n verduistering van die son in 1921. In dieselfde jaar het Einstein die Nobelprys ontvang, maar relatiwiteit is nog nie ten volle aanvaar nie, so die aanhaling verwys na sy werk oor foto -elektrisiteit.
Gedurende die 1920's het Einstein 'n belangrike rol gespeel in die geboorte van die nuwe kosmologie -dissipline. Hy het besef dat, in teenstelling met sy vorige sienings, die heelal nie bestendig was nie, maar eerder dinamies saamtrek of uitbrei. Edwin Hubble het in 1929 bewys dat dit besig is om uit te brei, en die jaar daarna ontmoet die twee mans by die Mount Wilson -sterrewag in Kalifornië. Einstein het aan Hubble gesê dat hy in sy jonger dae 'n ernstige fout begaan het deur die idee van 'n statiese heelal vas te hou.
Alhoewel sy roem nou groot was in die wêreldwetenskaplike gemeenskap, was die Joodse Einstein 'n belangrike teiken vir die Nazi's, wat toenemende mag in Duitsland verkry het. Teen die vroeë dertigerjare het die regering van Adolf Hitler volledige beheer oor Duitsland oorgeneem en Jode verbied om in enige amptelike hoedanigheid te werk. Einstein het ook ontdek dat hy op 'n lys mense gehou word wat vermoor moet word. Die gevoel van bedreiging het verder toegeneem toe 'n Nazi -tydskrif hom as 'nog nie opgehang' het nie. "
Einde 1932 het Einstein besluit dat sy toekoms nie in Duitsland lê nie. Nadat hy na die Verenigde State geëmigreer het, het hy na die Princeton Institute for Advanced Study gegaan, wat vinnig 'n sentrum geword het vir die fisici van die wêreld. Hier was hy vasbeslote om 'n verenigde veldteorie te vind wat die heelal se wette en kragte in 'n oorkoepelende geheel sou saamvoeg. 'N Aantal wetenskaplikes uit Europa het by hom aangesluit, waarvan baie die Nazi's gevlug het. Hulle het waarskuwings saamgeneem van die Duitse voorneme om 'n atoombom te bou, hoewel Washington dit aanvanklik nie ernstig opgeneem het nie.
In 1939 is Einstein en een van sy kollegas, Leo Szilard, deur ander oortuig om aan president Roosevelt te skryf en hom te waarsku oor die gevare van die Nazi's om 'n atoomwapen te kry. Roosevelt, wat besef het dat die risiko dat Duitsland eers die bom kan ontwikkel, nooi Einstein vir 'n vergadering om die onderwerp te bespreek. Hy was oortuig van die uiterste gevare van Nazi -aggressie in hierdie gebied, en het vinnig die Manhattan -projek gestig, wat daarop gemik was om 'n Amerikaanse atoombom te vervaardig.
Pad na die atoombom
Nadat hy in 1935 as 'n permanente inwoner aanvaar is, het Einstein vyf jaar later 'n burger van die Verenigde State geword. Hy was nietemin nie onder die groep wetenskaplikes wat genooi is om te help met die ontwikkeling van 'n Amerikaanse bom nie. Rekords wat in latere jare vrygestel is, dui daarop dat hierdie snuif moontlik ingestel is deur J. Edgar Hoover, die berugte reaksionêre hoof van die FBI, wat sterk beswaar aangeteken het teen die verband tussen Einstein en die oorsake van vrede en sosialisme. Einstein was eerder besig met die evaluering van wapenontwerpe vir die vloot. Hy het ook 'n paar van sy manuskripte vir miljoene dollars opgeveil om geld in te samel vir die oorlogspoging.
Einstein was vroeg in Augustus 1945 met vakansie toe hy die nuus ontvang dat 'n Amerikaanse atoombom gebruik is om Hiroshima aan te val. Hy was geskok oor die verwoesting wat die gevolg was, en die jaar daarna het hy en Szilard die noodkomitee van atoomwetenskaplikes op die been gebring. In 1947 stel hy voor dat die Verenigde State, in plaas daarvan om atoomtegnologie vir homself te hou, sulke wapens aan die Verenigde Nasies moet verskaf, met dien verstande dat dit slegs vir afskrikmiddel gebruik moet word. Einstein het ook 'n sterk voorstander van burgerregte geword en by die National Association for the Advancement of Colored People aangesluit.
Toe die Tweede Wêreldoorlog verby was, het Einstein weer begin werk aan relatiwiteit, insluitend die moontlikheid om betyds te reis en die moontlikheid van swart gate. Die ontdekkings wat voortspruit uit die atoombomprogram, wat gelei het tot die toenemende belangrikheid van kwantumteorie, beteken egter dat dit eerder as relatiwiteit was wat die gedagtes van die grootste van die wêreld se groot natuurkundiges in gedagte gehou het. Dit het Einstein ietwat geïsoleerd van sy eweknieë gelaat.
Sy obsessiewe soeke na 'n verenigde veldteorie het Einstein ook van sy mede -wetenskaplikes vervreem, hoewel hy 'n aantal debatte met die hoog aangeskrewe atoomfisikus, Niels Bohr, gevoer het. Einstein het nou aanvaar dat kwantumteorie 'n wettige deel van die vergelyking is. Hy het probeer om dit saam met swaartekrag en lig in sy teorie te bring. Hy speel egter steeds 'n klein rol in die openbare lewe, reis min en spandeer die meeste van sy tyd in uitgebreide gesprekke met vertroude vriende en kollegas.
In April 1955 berei Einstein 'n toespraak voor om die sewende herdenking van die stigting van die staat Israel te vier. Op die 17de het hy 'n abdominale aorta -aneurisme ondervind, wat veroorsaak het dat hy inwendig gebloei het. Alhoewel hy na die mediese sentrum van die Princeton -universiteit geneem is, het hy die behandeling geweier omdat hy 'n vol lewe gehad het. Hy sterf die volgende oggend in die sentrum, op 76 -jarige ouderdom. Sy brein is deur die sentrum behou, terwyl sy liggaam veras en sy as privaat gestrooi is.