Troeteldiere gee nie op nie! | Troeteldiere Huishouding
Troeteldiere gee nie op nie!
Baie eienaars probeer om hul troeteldier se siekte of besering te vergelyk met wat 'n mens in 'n soortgelyke situasie sal voel. In gevalle van liggaamlike besering, kan 'n dier 'n onmiddellike pynrespons hê, maar oor 'n paar minute of ure sal dit onbewus wees. En diere het ook nie dieselfde geestelike bewustheid van besering soos mense doen nie. Hulle het nie die vermoë om in sielkundige skok te gaan of om op te gee nie. As 'n dier in skok is, is dit gewoonlik as gevolg van fisiese redes en nie sielkundige nie. Hierdie storie is 'n goeie voorbeeld van wat ons bedoel:
Ons was een aand by die kliniek klaar toe een van ons gereelde kliënte, John, van 40 myl weg geroep. Hy het wonderlik gevra of ons 'n paar minute vir hom kon wag en opgehang voordat ons kon vra oor sy situasie. John was nie die tipe om te oorreageer nie, so ons het 'n pot koffie gemaak en gewag.
Ongeveer 35 minute later het hy langs een van ons gunsteling pasiënte aangekom, 'n 6-jarige Golden Retriever met die naam Max. Max was nie mooi nie en ons het gevra wat gebeur het. Dit blyk dat die kliënt, John, en sy vrou, Mary, het wilde framboos opgetel, wat 'n gunsteling middernag tydverdryf in Noord-Wisconsin is. Terwyl hulle hul emmers gevul het, voel John iets wat teen sy been borsel en kyk af om 'n swart baba-welpie bessies van dieselfde bos te sien! Alhoewel beren wonderlike diere is, is dit nie 'n goeie idee om tussen 'n ma en haar welpie te kom nie, so het John en sy vrou teruggetrek na hul motor. Ongelukkig, wanneer hulle hul motor bereik het, dra die moeder hulle op, slegs om 'n beskermende Max te laat staan. Hulle het in die besspleister gery, gesink en geskree, die beer afgeskrik en 'n opgeknapte Max opgespoor.
Toe hy by die kliniek aankom, het Maxs se bene-aanval beserings hom 'n jammer gesig gemaak. Beide regter voorbeenbene is gebreek, bo en onder die elmboog; vier tande het van die regterkant van sy kakebeen ontbreek; die vel is van die hele regterkant van sy kop afgetrek en oor sy bors gehang. Hy het 'n nare lacerasie gehad wat van agter sy regterhand van sy kop af uitgestrek het en 'n gedeelte van sy long hang tussen twee gebreekte ribbes. Die vel en spiere van sy maag was heeltemal deurmekaar en Maria het sy ingewande met 'n handdoek vasgehou.
Tog het Max eintlik onder sy eie krag geloop in een van die eksamenlokale waar hy tipies elke twee weke vir 'n spykerversiering gekom het en na die behandelkruik gestaar het!
Met soortgelyke beserings kan ons net waarborg dat enige mens in skok sal wees.
Ons het vinnig die situasie geassesseer en hom op intraveneuse vloeistowwe gelaai met breë spektrum antibiotika. Binne minute het ons hom in 'n operasie gekry, die blootgestelde deel van sy long verwyder, die erg beskadigde ingewande herstel, die vel oor sy gesig teruggetrek en die meeste laceraties gesluit. Die volgende dag het hy genoeg herstel om die gebroke bene te herstel en die laceraties permanent te herstel. Twee dae later stap Max uit die kliniek op pad na 'n goeie herstel.
Ons wil beklemtoon dat die punt van hierdie storie nie is dat ons so 'n goeie werk gedoen het om hierdie troeteldier vas te stel nie, maar dat dit die kans gegee het dat enige troeteldier verskriklike fisiologiese beserings kon oorkom.
As iets lewensbedreigend met jou troeteldier moet gebeur, probeer om te onthou om nie jouself in sy plek te sit nie. Gegewe soortgelyke beserings, sal jou troeteldier altyd vinniger herstel as wat jy sou. Daar is 'n ou gesegde in veeartsenykunde: 'Die hond het nie geweet hoe erg hy seergemaak het nie, so hy het net beter geword!'