parenting Archives - Dr. Marisa van Niekerk
parenting ouerskapstyle • parenting styles August 10, 2015 By edupsych 0 Comments
(Saamgestel deur Dr. Marisa van Niekerk, vir publikasie in Vrouekeur)
Dit is inderdaad so dat die meeste ouers gewoonlik sê dat hulle in die beste belang van hulle kinders probeer optree. Maar daar is ‘n kinkel in die kabel en dit is dat die “beste belang” verskillende betekenisse vir ouers het.
Paartjies praat, voordat hulle ‘n verbintenis aangaan, oor belangrike dinge soos godsdiens en politiek, en of hulle kinders wil hê of nie, maar hulle praat nie oor die tipe ouers wat hulle wil wees nie.
Ouers besef dit nie, maar dit is meestal hulle verskillende ouerskapstyle wat die bakleiery ten opsigte van dissipline aanvuur. Die ouers wat die meeste bots, is die ouers wat te outoritêr, of te instemmend is. Wanneer mense tot ‘n verhouding toetree, bring elkeen sy eie waardes vanuit sy kinderdae saam. Dit beteken egter nie dat dit die beste manier is om jou kinders groot te maak nie. Die geheim lê daarin om met mekaar te kommunikeer en mekaar in die middel te ontmoet.
Slaaptyd is ‘n aspek wat groot gevegte tussen ouers ontlok. Hoe kan ouers mekaar by die kwessie van slaaptyd in die middel ontmoet? As Pa byvoorbeeld wil “sleep train” en Ma kan nie die geskree uitstaan nie, moet Ma probeer om uit die huis te wees (of in ‘n ander vertrek met ‘n toe deur en dalk besig om badwater in te tap), of selfs met pluisies in haar ore.
As dit ‘n ma byvoorbeeld grief as sy tuiskom (nadat haar man na die kinders moes kyk) en haar kinders is aan die slaap in die ouers se bed, kan dit in ‘n “wen” situasie vir albei omskep word as die pa die kinders na hulle eie beddens toe dra.
Ouerskapstyle: Ouer teen ouer, of ondersteun ek my kind oor hoe om op te tree en probleme op te los?
Huwelike is ooreenkomste tussen mense van verskillende familie-agtergronde. Bogennoemde kan lei tot spanning tussen ouers. Een ouer mag byvoorbeeld baie spraaksamig wees teenoor sy kind terwyl die ander ouer stil en gereserveerd is. En raai wat? Albei style is goed genoeg!
Dit is die verskille oor besluite wat ouers moet neem (ten opsigte van hulle kinders) wat die probleem is. Een ouer glo byvoorbeeld dat sy kind swaar gestraf moet word as hy jok, terwyl jok nie vir die ander ouer so ‘n ernstige oortreding is nie. Hier begin ouers baklei oor wie nou eintlik “reg” is, en die effek op jou kind is as volg:
Die situasie maak dat ‘n kind onseker en onveilig voel (ongeag sy ouderdom);
Baie kinders begin sulke situasies gebruik om hulle ouers te manipuleer;
Die fokus verskuif van die kind en sy swak / verkeerde gedrag en opvoeding na ‘n bakleiery tussen die ouers.
So ouers, hou op om voor jou kinders te baklei. Dr. Phil sê dat om voor jou kinders te baklei, is niks minder as mishandeling nie.
Verskillende ouerskapstyle kan lei tot konflik voor die kinders
Gevolge van botsende ouerskapstyle is die volgende:
‘n Kind raak verward tussen dit wat reg en verkeerd is, van wat hy moet doen en hoe hy moet optree en die vraag van wat nou die “eintlike” reëls is;
‘n Kind word een of albei ouers se vertroueling, omdat sy ouers veld trek teen mekaar. So ‘n kind voel verantwoordelik vir die konflik tussen sy ouers en ontwikkel skuldgevoelens wat hoegenaamd nie veronderstel is om te gebeur nie;
As die ouers gereeld in konflik is, kan ‘n kind as gevolg daarvan angs en/of depressie ontwikkel – weer eens as gevolg van die verwarring en die skuldgevoelens wat hy ervaar;
‘n Kind kan begin om een van sy ouers “af te gradeer” en homself met die ouer te vereenselwig wat volgens hom die beste styl het en / of die een wat vir hom die meeste voordele gee;
Uiteindelik is die kind se siening van homself in gevaar as gevolg van die toutrekkery wat hy tussen sy ouers veroorsaak;
Die kind word ‘n slagveld tussen die ouers in plaas daarvan dat hy in sy ontwikkeling deur sy ouers ondersteun en begelei word;
As volwassenes voel hierdie kinders negatief teenoor ‘n huwelik, hulle kies baie maal om self nie kinders te hê nie of, nog slegter, hulle herhaal die sinnelose patroon van om met iemand te trou met ‘n ouerskapstyl wat radikaal van hulle eie styl verskil en sodoende herhaal die hele negatiewe proses van voor af;
‘n Kind vanuit ‘n huis met baie konflikterende ouerskapstyle mag depressie of angstigheid as volwassene ervaar, omdat die voortdurende konflik sy psige negatief beïnvloed.
As jy voor jou kinders baklei plaas jy jou drang om te ontplof bo dit wat in die beste belang van jou kinders is. Jou kinders gee nie om wie reg is nie, hulle wil net hê jy moet ophou om met jou maat te baklei. Dr. Phil sê verder dat net jy jouself kan beheer. En vir ouers wat hiermee stry vra hy die vaarg of hulle voor hulle base of in ‘n restaurant voor vriende sal baklei. Dan maan Dr. Phil met hierdie woorde “Maak die keuse om jou impulse te beheer”.
Ouerskapstyle: Is daar ‘n positiewe kant?
Indien verskillende ouerskapstyle korrek hanteer word, is daar ‘n positiewe kant. Wanneer ouers bereid is om te kommunikeer en mekaar meer in die middel te ontmoet, het ‘n kind die geleentheid om in die praktyk te sien hoe daardie verskillende ouerskapstyle mekaar kan aanvul en komplimenteer. ‘n Kind kan leer dat daar baie maal verskille tussen ouers is, net soos wat daar verskille tussen mans en vrouens is.
Kom ons kyk na die volgedne voorbeeld: Kevin is ‘n 12 jarige seun en sy beste vriend het hom uitgenooi om saam met hom en sy familie te gaan visvang. Hulle gaan by die see visvang, wat ‘n paar ure se ry vanaf hulle tuisdorp is. Kevin benader sy ma eerste en haar onmiddelike reaksie is nee, omdat sy bang is dat dit te gevaarlik is.
Daarom besluit Kevin om sy pa te benader, omdat hy moontlik makliker sal toegee en vir Kevin sal help om sy ma van besluit te laat verander. Sy pa dink dat die visvang-kans ‘n goeie geleentheid is en dat dit pret sal wees. Sy pa sê egter dat hy nie dadelik ‘n antwoord kan gee nie en dat hy en sy ma eers sal praat en dan saam ‘n besluit sal neem.
Wanneer Kevin se ouers praat, identifiseer hulle vereistes waaraan voldoen moet word. Die vereistes sluit in dat hulle met die vriend se ouers sal gesels sodat hulle die detail van die planne kan bespreek. Kevin se ouers wil ook uitvind wat die veiligheidsmaatreëls vir die visvang is en maniere waarop hulle in kontak met Kevin se vriend se familie kan bly, vasstel. Nadat daar aan die vereistes voldoen is, besluit Kevin se ouers om hom te laat gaan.
In bogenoemde voorbeeld sien ons dat Kevin van die begin af geweet het hoe sy ouers sou reageer en hy het hierdie kennis gebruik om te probeer om die situasie te manipuleer om in sy guns te tel. Uiteindelik het hy nie tussen sy ouers gekom nie, maar net ‘n beroep op beide gedoen van wat hy wou hê. Sy ouers se slim gedrag het tot gevolg gehad dat hulle opponerende kampe bymekaar kon kom en die probleem kon oplos.
So ouers, plaas jouself op die agtergrond en jou kind se ontwikkeling op die voorgrond en bring jou en jou maat se opponeredne kampe nader aan mekaar om saam ‘n wenspan in die dissplinering van jou kinders te word.