Posts Tagged 'storietyd'
Posted in Louwie, tagged Die Wonderwerker, Lu-Ann, Silesius, storietyd on Oktober 9, 2015| 6 Comments »
'Jy kon my met ´n veertjie omslaan. Ek was geskok, verbaas en opgewonde op dieselfde oomblik. Bid jou aan; Lu-Ann wat oud geword het, iets waaraan ek nooit gedink het nie, wat ons as lede van die "Dogter van Zeus Bewonderaarsklub" destyds nooit sou geglo het as iemand so ´n ondenkbare moontlikheid sou noem nie. Die Dogter van Zeus sou in ons oë nooit oud word nie. Sy sou die slanke, wondermooie meisiekind bly soos sy was. En hier sit sy voor my in ´n rolstoel met kortgesnyde blou-grys hare, daar is geen teken van die lang raafswart hare van destyds nie. Sy lyk glad nie soos Lu-Ann nie. Ek ken die mens nie. Sy is ´n totale vreemdeling vir my. (meer…)
Posted in Louwie, tagged Dogter van Zeus, Dominee Lucas, Sally, storietyd on Oktober 7, 2015| 3 Comments »
En so ontvou ´n eenvoudige, maar hartroerende storie voor ons oor die volgende uur langs ons braaivleis vuur. So meegevoer is ons dat ons skoon vergeet om die vleis op die kole te gooi. Toe ons weer sien was dit skemer donker, die vuur dood en die vleis onaangeraak in die bak met marinade. (meer…)
Posted in Louwie, tagged Blink Stefaans, storietyd on Junie 29, 2012| 3 Comments »
"Wie is sy ons, en hoekom vra hy jou en nie vir my ook nie? Of is vrouens nie welkom in sy party nie? Moet ons nog kaalvoet en verwagtend in die kombuis staan wat hom aangaan? Ek het lankal gewonder wat onder sy blinkgeit broei. Daar skuil dalk `n Nehanderdaler onder sy snyerspak!" (meer…)
Posted in Uncategorized, tagged My Kaptein, Skaapdief, Speurverhaal, storietyd on Oktober 5, 2010| 7 Comments »
Ek sit in die koelte van `n groot ou Bloekomboom, rug teen die stam en bene voor my uitgestrek. In die verte loop `n trop skaap teen `n lowergroen heuwel. Dit is `n snikhete dag in die Vrystaat en elke nou en dan dommel ek weg, net om weer dadelik wakker te skrik as `n skaap blêr of `n duif tussen die boom se takke fladder.
In die verte sien ek Magdel aangestap kom. Sy is een van die redes waarom ek die opdrag aanvaar het en nou hier onder die boom sit en skape oppas . `n Pragtige jong vrou, blond, seksie, vriendelik, intelligent en spontaan. Die ander rede was haar man.
Sy en Darius, haar man, het my so `n maand gelede kom sien. Volgens hulle inligting was ek die beste gekwalifiseerd om hulle met hulle probleem te help. Ek kon nie met hulle stry nie want ek is moontlik die beste speurder in die land, alhoewel hulle probleem nie iets is wat ek normaalweg ondersoek nie. Maar soos ek gesê het, Magdel is pragtig.
Hulle probleem; iemand steel hulle skape, tot soveel as een honderd op `n slag. Soms elke week. Hulle sê hulle het `n vermoede wie dit is, maar hulle gaan my nie sê wie hulle verdink nie. Hulle wil nie my ondersoek beïnvloed nie.
Sy het `n lang rok van dun, sagte materiaal. aan wat, met die son reg agter haar, heeltemal deurskynend is. Ek verlustig my aan die mooi kindvrou.
Sy glimlag en kom sit langs my met `n mandjie eetgoed en koffie vir twee.
"Darius is dorp toe, toe dog ek ek kom eet sommer saam met jou hier in die veld. Dis so rustig hier," sê sy. "Het ons groot speurder al iets gesien vandag?" vra sy en lag vir my met daardie groot blink oë van haar. Groen soos die see hier tussen die lang gras, blou soos die lug as sy ernstig is.
"Natuurlik," sê ek ernstig. "Hier is baie om te sien. Vroeg oggend het hier twee jakkalse verby gedraf. Ek dink hulle was dik gevreet aan jou hoenders, want hulle het hulle nie aan die skaap gesteur nie.
Sy lag en begin die mandjie uitpak. Sy skink vir ons elkeen `n glas wyn waaraan ons dadelik begin drink voor ons eet.
"Wat?" vra ek verbaas en dan verstaan ek. "Ooo natuurlik, wat nog! `n Ystervark, wat eintlik vreemd is want hulle is mos nagdiere. `n Paar blesbokke. En soos die ram nou daar met die ooi, is die ou blesbokram ook besig om aan volgende seisoen se oes te werk," sê ek.
Sy bloos en gooi vir ons nog wyn in.
"Ek bedoel eintlik, het jy al die diewe gewaar?" vra sy en leun teen die boomstam met haar skouer teen my skouer.
"Dis moontlik," sê ek speels en soen haar liggies op die wang. "Wat en wie jy sien is nie altyd wat jy dink jy sien nie."
Sy sit haar hand op my uitgestrekte been. "Dan dink jy jy ken die dief?" vra sy onskuldig.
In die verte sien ek `n witkop seun aangedraf kom deur die lang gras. Hy spring op en af en waai vrolik in ons rigting. Magdel skuif weg van my af en begin die mandjie weer inpak. Sy pak nie die bottel wyn in nie.
"Ek moet huis toe gaan, Darius is seker al op pad terug," sê sy en staan op.
"Haai Ma," sê Hanri toe hy by ons kom. "Ek het vir die oom koekies gebring."
"Dis goed," sê sy. "Kom jy saam met my huis toe of bly jy eers hier by die oom?"
Toe hy sy kop skud soen sy hom op die wang en stap weg.
Hy kom sit langs my met sy rug teen die boom presies waar sy ma flus gesit het en bied my `n tuisgebakte koekie aan.
"Het oom al baie diewe dood geskiet? Vra hy opgewonde. "Ek gaan ook eendag `n speurder word, en dan gaan ek hulle vrek skiet, boem boem," sê hy ernstig en maak met sy vinger asof hy skiet.. "Waar's jou rollie, wys my." Hy praat aanhoudend sonder om te wag vir `n antwoord op enige van sy menige vrae.
"Hoe oud is jy?" vra ek toe sy mond vir een oomblik vol koek is.
"Agtien," mompel hy met sy mond vol koek. "Is jy `n moffie, my pa sê jy is `n moffie want mans met lang hare is moffies en kinders moet versigtig wees vir moffies, sê my pa." Hy kyk my vraend aan.
"Wat doen moffies?" vra ek ongeërg.
"Ek weet nie. Pa sê hulle wys hulle goeters vir kinders en dan molesteer hulle die kinders. Gaan jy my jou goeters wys en my molesteer?"
Ek lag. "Jy moet huis toe gaan, ek het werk om te doen. En baie dankie vir die koekies. Sê groete vir jou pa," sê ek en staan op.
"Dis `n mooi keps wat jy op het, is dit `n polisie keps?" vra hy.
"Wil jy dit hê?" vra ek.
"Jis Oom, ja Oom, seblief Oom," sê hy opgewonde.
Ek sit die keps op sy kop en salueer hom speels.
"Jislaaik oom, dankie oom. Nou is ek ok `n kaptein, `n regte poliesman," babbel hy opgewonde en omhels my uitgelate. Hy laat los my net so vinnig as wat hy my omhels het en staan weg van my af.
"Ooh koek, ooh koek" sê hy. "Nou is ek in die moeilikheid. Pa het gesê ek mag nie aan Oom raak nie. Hy gaan my dood maak, ooe vrek. Wat nou?" Hy kyk verbouereerd rond asof sy pa enige oomblik agter `n boom sal uitspring.
"Toemaar jong," sê ek gerusstellend. "Niemand anders het gesien jy het aan my geraak nie. Jou pa sal nie weet nie. Buitendien, jy het net dankie gesê vir die hoed en dis anders, dis OK. Ons Kapteins is mos pelle en moet dankie sê vir persente. Salueer my nou mooi en dan gaan jy huis toe."
Hy staan trots op aandag en salueer ernstig en spring dan opgewonde om en hardloop terug huis toe. "Totsiens Kaptein," sê ek met `n glimlag aan die kind wat reeds buite hoorafstand deur die lang gras huppel.
Die plaas het `n lang geskiedenis. Op die oomblik boer Darius en sy ouer broer Jaap saam op dieselfde grond. Toe Darius nog op skool was en voor hy kom boer het, het Jaap saam met hulle pa geboer. Die pa het later vir hom en sy vrou `n groot nuwe huis laat bou en Jaap en sy jong vrou het in die ou plaashuis, wat oorspronklik nog deur sy oupa gebou is, gaan bly. Darius is na skool universiteit toe en na hy graad gekry het is hy terug plaas toe om saam met sy broer en sy pa te gaan boer. Omdat hy ongetroud was het hy weer by sy pa en ma in die huis gaan bly. Jaap self is nooit universiteit toe soos hy graag wou nie. Hy het direk na skool gaan boer omdat hulle pa sieklik begin word het en nie meer alleen die boerdery kon behartig nie.
Dit het ek alles by die bure in die omgewing gehoor. Gasvrye en vriendelike mense die Boerenasie. Met besoeke aan die naaste dorpie se kroeg het ek ook by blink gedrinkte vriende van die familie gehoor van wroegings en onderstrominge en onvrede tussen die broers en hulle vrouens.
`n Paar jaar na Darius se terugkeer plaas toe is hulle pa oorlede. Darius het met die jong, pragtige Magdel getrou, sy ma in `n ouetehuis gaan aflaai en homself in die groot huis tuisgemaak. Jaap was woedend want hy het geglo as oudste moet hy en sy vrou in die nuwe huis bly en Darius en sy vrou moet in die ou huis intrek.
Ek moes weer ingesluimer het, want toe ek sien hou Darius met sy groot nuwe dubbelkajuit 4×4 bakkie in stofwolk langs my stil. Hy klim uit en kom staan rooi in die gesig van boosaardigheid reg voor my. Ek merk dat hy `n nege mil magnum pistool aan sy sy dra.
"Ek betaal jou `n moerse klomp geld om die diewe te vang en jy sit en slaap hier onder die boom!" skel hy sonder om te groet. "Dink jy hy sal helder oor dag, terwyl jy hier oop en bloot by die trop skaap sit, kom steel? Hy steel die goed in die nag en op die ander plaas, nie hier nie en ook nie in die dag nie!"
Ek bly sit en gooi my glas weer vol wyn.
"Hy het een doodgemaak, baie vroeg vanoggend," sê ek en beduie met die glas wyn in die rigting waar ek gesien het hoe `n skaap gevang en geslag is. "Daar by die jakkalse se blyplek"
"Nou waar is hy, hoekom het jy hom nie gevang nie?" vra hy boos. "Jy lieg man. Vir al wat ek weet het jy self die skaap geslag. Waar is die vel en die bloed. Wys dit vir my," blaf hy.
"Die dooie skaap lê daar by die jakkalse se blyplek teen die rand. Gaan kyk maar," sê ek.
Hy klim in sy bakkie en ry die veld in na waar die jakkalse se gate is.
Ek ry terug werf toe en kry Jaap waar hy op die stoep sit en koffie drink. Langs hom lê `n verkyker.
"Ek sien jy is besig om die mense, sal ek maar sê, beter te leer ken?" sê hy met `n vonkel in die oog toe ek by hom gaan sit.
"Hoeveel treë is dit van jou boom af tot by die jakkalse se blyplek?" vra hy en kyk my met so `n skewe glimlag aan.
"Twee honderd vyf en tagtig en `n halwe," sê ek."
"Ja, dis belangrik om dit te weet," sê hy droogweg. "En `n halwe?" vra hy met `n frons tussen die oë.
"Mens moet presies wees," sê ek. "Agtergrond inligting. Dis soos `n rolprent. Die agtergrond musiek is belangrik."
Ons sit in stilte en kyk na die trop skaap wat in die verte wei.
Jaap staan op en stap die huis in. By die deur draai hy om en sê "Los net die kind uit. Hy doen niemand kwaad nie, die jakkalse het kleintjies," sê hy en kyk na my asof ek iets moet verstaan.
"Darius het al slimmer ouens as jy betaal om die dief te vang, maar niemand kon dit nog regkry nie. Wat gee jou die idee jy kan dit doen?" vra hy en verdwyn in die donkerte van huis in sonder om op `n antwoord te wag.
Ek bly sit op die stoep tot dit sterk skemer is voor ek terugkeer na my uitkyk pos onder die boom waar ek getrou aantekeninge maak van die naglewe om my tot ek teen middernag aan die slaap raak.
Vroeg die volgende oggend sien ek Jaap ry met sy afgeleefde ou bakkie op pad na die plaasdam toe. Die dam is groot en beslaan, volgens my GPS presies 5.52 hektaar. Dit is 585 meter Suid-Suidoos van my uitkykpos af en is omring deur groot wilgerbome.
Deur my verkyker sien ek hoe Jaap homself inrig vir `n rustige dag langs die viswaters. `n Opvou tafel en twee seilstoele, piekniekmandjie met warmfles, blikbeker, toebroodjies, wors, tjops en `n bottel Klipdrif word uitgepak en staangemaak onder `n groot boom. Aas word aan die hoeke van twee visstokke gesit en die lyne diep die water in gegooi en dan begin hy om `n vuurtjie te pak en aan die gang te kry vir ontbyt.
Toe die vuur mooi brand gaan sit hy op sy voustoel en gooi vir hom `n dop brandewyn met Coke en ys in sy blikbeker, steek sy pyp op en sit rustig terug. `n Pragtige, vreedsame toneeltjie met watervoëls wat op spieëlgladde water verby die visserman swem, vinke wat nesmaak in die riete en blesbokke wat verder af staan en water drink.
Teen half tien kom `n vreemde motor stadig aangery na waar Jaap sit en visvang. Hy hou naby Jaap stil en Jaap stap hom tegemoet. Die twee skud hand en stap terug na die tafel en stoele toe. Die man word `n blikbeker met brandewyn aangebied maar hy wys dit van die hand. Hulle gesels `n rukkie en dan haal die man `n klein houtboksie uit sy baadjie se binnesak en gooi die inhoud daarvan in Jaap se hand uit. Jaap kyk aandagtig na dit wat in sy hand is en gooi dit dan terug in die houer.
Op die afstand kan ek nie uitmaak wat dit is wat Jaap in sy hand hou nie, maar ek het `n sterk vermoede wat daar langs die dam aan die gang is. Die man laat val per ongeluk die houer onder die tafel in. Toe hy buk om dit op te tel sien ek hoe hy vinnig `n ander houer uit sy baadjie se sak uithaal en omruil met die oorspronklike houer sonder dat Jaap iets agterkom.
Hy gee die houer aan Jaap in ruil vir `n dik bruin koevert wat hy uit die piekniekmandjie gehaal het. Hulle groet hartlik en die man ry weg terwyl Jaap vinnig die houertjie se inhoud in die warmfles gooi.
Ek klim in my bakkie en ry na die hek by die grootpad waar ek weet die man die plaas binnegekom het en dit weer sal verlaat. Hy het verder om te ry as ek, ek het dus tyd om my bakkie reg in die hek te trek, my oliebesmeerde oorjas aan te trek, die enjinkap oop te maak en te wag.
Die vreemdeling kom versigtig aangery en hou agter my stil. Ek stap nader, leun by die venster in en druk die loop van die pistool wat ek onder my jas versteek het, in sy regter oor met my linker hand. Woordeloos hou ek my regter hand na hom uit en glimlag vriendelik vir hom. Ek sien hy dra `n rewolwer onder sy baadjie en ek wys vir hom om dit vir my te gee.
"Versigtig nou," vermaan ek hom steeds vriendelik. Ek gooi die wapen oor my skouer die veld in en hou weer my hand uit na hom toe.
Wat?' vra hy nors maar gee dadelik die dik bruin koevert vir my. Ek skud my kop en wys hy moet dit op die sitplek langs hom sit.
"Die klein houtboksie in jou sak," sê ek en glimlag steeds.
"Ek weet nie waarvan …. ," begin hy, maar toe ek die pistool met my duim oorhaal kom die boksie vinnig te voorskyn. Ek vat dit en sit dit in my jas se sak, maak die deur oop en wys hy moet uit die motor klim, versigtig. Ek laat hom wydsbeen teen die kar staan met sy rug na my toe en soek hom vinnig deur. Aan sy enkel kry ek nog `n vuurwapen vas gegespe. Ek vat dit, ontlaai dit en slaan hom `n harde hou daarmee teen sy slaap. Toe hy val, tel ek hom op en gooi hom sonder seremonie terug in sy kar.
Van die bewustelose vreemdeling af ry ek na waar Jaap steeds rustig sit en visvang, onbewus van my en die vreemdeling se ontmoeting. Ons gesels hengelstories, marlyn in Mosambiek, tiervis in Zimbabwe en baber in die Vaal. Ons drink koffie en braai wors, en toe Jaap `n draai loop gooi ek die koffie in die warmfles vinnig deur my sakdoek uit. Ek vind, soos ek vermoed het, waardelose blink klippies in die fles. In die houer wat ek by die vreemdeling afgevat het is daar regte ongeslypte diamante. Ek soek eers die twee van die grootste diamante vir myself uit voor ek die res terug in die fles gooi. Die waardelose klippies gooi ek in die dam. Ek stap dam toe en skep die fles vol water, sit die prop op en bêre dit weer in die mandjie
Ons braai wors en tjops en drink brandewyn en nie een noem iets van skaapdiefstal nie. Later ry ek terug na my uitkykpos toe en sien van daar dat die vreemdeling se kar nie meer by die hek staan nie. Ek sien ook hoe Sara met haar afgeleefde tjor dam toe ry, met Jaap staan en gesels en toe die piekniekmandjie in haar kar laai en weer huis toe ry.
Die skaapdief is nog op vrye voet. Ons ontmoeting lê iewers in die nabye toekoms. Ek is `n baie geduldige soort mens, ek wag vir hom, hy sal na my toe kom, dit weet ek.
Die volgende middag laat sien ek Magdel in die dorp se rigting ry met haar groot 4×4 BMW X5. Op die ingewing van die oomblik volg ek haar op `n veilige afstand in my agt jaar oue Toyota Hilux bakkie. Sy ry deur die dorp sonder om stil te hou en volg die hoofpad stad toe. Later ry sy by die parkeergarage van `n vyfster hotel in.
In my notaboek teken ek aan dat sy gaan uit eet saam met `n getroude, skatryk en welbekende argitek. Ek teken ook aan dat hy eers die volgende oggend net na agt haar kamer verlaat en met `n huurmotor na die lughawe ry van waar hy na Johannesburg sal vlieg. Van OR Tambo af vlieg hy en sy privaatsekretaresse dan na Berlyn, Duitsland.
Ek teken ook aan dat Magdel ontbyt in die kamer nuttig, dat die kamer bespreek is in die naam van Dr. en mevrou Herman Hesse van Keulen, Duitsland en dat `n welgeklede man in sy laat vyftigs om tien uur aan haar deur klop en ingelaat word. Na presies een uur verlaat hy weer die kamer met sy bloedrooi das wat effens skeef sit. Ek volg hom en skryf die registrasienommer van die Jaguar waarmee hy wegry af en vind so deur my skootrekenaar uit dat die man `n skatryk plastiese chirurg is. Hy is getroud en het twee kinders, `n seun en `n dogter, albei studente by die Universiteit in die stad.
Teen twaalf uur klop daar `n flambojante jong man, geklee in al die duurste handelsmerk klere aan haar deur en word diskreet ingelaat. Hy bly net meer as `n uur in die kamer en kom baie vrolik en met nat hare en `n hemp wat by sy broek uithang, weer te voorskyn.
Net na sy vertrek met sy skel oranje Porché Carera, (registrasienommer neergeskryf in my notaboek. Word deur polisie verdink van dwelmhandel. En skokkend genoeg, seun van dieselfde bekende plastiese chirurg van flus) kom Magdel by die kamer uit. Sy ontmoet `n vriendin in die voorportaal. Ek stap by hulle verby en groet vriendelik om seker te maak dat sy my sien voor ek terug ry plaas toe, ek het `n skaapdief om te gaan vang. Die afwisseling van emosies van verbasing tot skok tot angs wat op haar baie bleek gesig te sien was het my die heel pad tot op die plaas groot plesier verskaf.
My eerste stop is die plek op die plaas waar die skaap gewoonlik gesteel word. Ek ondersoek die omgewing en verwyder die nagsig videokameras wat ek elke nag daar stel, dan ry ek terug na my uitkykpos onder die boom waar ek eers `n vuurtjie aan die gang kry om koffie te maak. Terwyl ek wag vir die water om te kook kyk ek geskok na wat die kameras deur die nag opgeneem het.
Ek het skaars gaan sit om my koffie te drink toe Darius in `n stofwolk langs my stilhou.
"Jy!" bulder hy terwyl hy op my afstorm. "Wat maak jy hier? Waar de hel was jy laasnag! Ek dog jy….." stamel hy half onseker asof hy my nie hier onder die boom verwag het nie.
"Hulle het weer van ons skaap gesteel, honderd en veertig!" bulder hy. "En jy kom nou eers hier aan, sit onder jou donnerse boom en weet van niks!" Hy skop my koffieketel van die vuur af. "Jy is nie `n speurder se gat nie! Jy moet van my plaas af, nou, nie later nie, nou, of ek gaan jou so dik bliksem dat jou ma jou nie sal herken nie!" sê hy en staan dreigend nader.
"Daar is skote geskiet gisteraand," sê ek sonder om na hom te kyk.
"Ek weet niks van `n geskietery af nie, niks nie. Waar kom jy aan die storie, jy was nie eers daar nie. En waar is daardie walglike, vuil keps wat jy altyd op jou kop het?" snou hy my woedend toe en kom weer dreigend nader.
" Ek het die keps vir Hanri gegee. Waar is hy?" vra ek en kyk hom vraend aan en sien hoe hy wasbleek word.
"Hoekom, hoekom het jy jou keps vir hom gegee?" vra hy onseker. "Hy is by die huis, natuurlik is hy by die huis, waar sal hy anders wees? Hy lê en slaap seker nog, of dwaal iewers op die plaas rond. Hoekom wil jy weet? Wat wil jy van hom hê? Jy los hom uit, verstaan jy. Hy weet niks!" kners hy uit terwyl hy sy vinger dreigend in my rigting wys. `n Aar klop wild teen sy slaap. Hy storm na sy bakkie toe en jaag in `n stofwolk terug huis toe. Hy drafstap die huis in maar na `n kort rukkie sien ek hom weer jaag in die rigting van die plek waar die skape gesteel is.
Ek merk dat die jakkalse en hulle kleintjies onrustig by hulle blyplek rond snuffel. Dit is helder oordag en dus baie vreemd dat hulle buite hulle skuiling is. Ek stap af na hulle toe om te gaan ondersoek instel.
Ek kry `n bloedspoor en sleepmerke soos iemand wat oor die grond gekruip het. Waar die bloedspoor eindig lê die kind opgekrul in die opening van een van die jakkalse se gate. Daar is baie bloed aan sy hande en sy gesig en op die keps wat hy teen sy bors vasdruk. Op sy maag is daar `n groot kol droë bloed. Agter op sy rug is daar nog meer bloed en `n groot gat in sy hemp soos wat `n nege mil koeël maak waar dit uitkom. Die koeël wat sekerlik vir my bedoel was.
Ek sit verslae en staar na die kind terwyl die jakkalse in sirkels om ons draf en klein tjank geluidjies maak.
Ek raak eers bewus van Darius se teenwoordigheid toe hy kermend verby my storm na die kind toe.
"Nee, nee, nee," skreeu hy snikkend en val op sy knieë by die kind neer. Hy is buite homself en bly aanhoudend nee, nee, nee kerm terwyl rou snikke sy lyf ruk.
Drie dae later staan ek onder my boom en kyk hoe die polisie Darius in die familiekerkhof by die oop graf van sy kind arresteer vir skaapdiefstal en die moord op sy kind.
Ek ruim my uitkyk pos op. My werk is afgehandel hier maar ek talm. "Ons Kapteins is tawwe ouens my ou maat, ons huil nie," sê ek terwyl die trane teen my wange afloop. Ek salueer in die rigting van die graf en sê sag: "Totsiens my Kaptein." Ek ry verslae terug kantoor toe. Daar is `n dwelmsmous wat Darius gevra het ek moet gaan vang.