6 Faktore van oupa-kleinkind-nabyheid - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorg6 Faktore van oupa-kleinkind-nabyheid
6 Faktore van oupa-kleinkind-nabyheid
Deur Susan Adcox Opgedateer op 23 Junie 2019
Frekwensie van kontak
Funksie binne die gesin
Begrip van normaliteit
Konsensus oor waardes
Het u al ooit gewonder hoe sommige grootouers daarin slaag om noue verhoudings met hul kleinkinders te hê en ander nie? "
Merril Silverstein en Vern L. Bengtson, onder andere, het die konsep wat hulle 'intergenerasionele solidariteit' noem, bestudeer en ses faktore geïdentifiseer wat hierdie 'solidariteit' beïnvloed. Sommige van hierdie faktore is buite ons beheer, maar ander nie.
Hierdie inligting help waarskynlik nie dat grootouers wat kontak met hul kleinkinders verloor het, of diegene wat diepgesette familiebotsings het wat terapie mag benodig, opgelos moet word nie. Maar vir die res van ons kan hierdie inligting noodsaaklik wees.
1. Liggaamlike nabyheid
Nie verrassend nie, is geografiese nabyheid een van die sterkste voorspellers van 'n noue verhouding tussen grootouers en kleinkinders. Sommige faktore is buite beheer van sommige grootouers, hoewel sommige mense gewys het om te beweeg om naby hul kleinkinders te wees. Ander faktore, soos die gesondheid en finansiële status van die grootouers, kan faktore wees as hulle reis beperk. Geografiese afstand is nie baie belangrik vir grootouers wat fiks, gesond en finansieel in staat is om die koste van gereelde reis om kleinkinders te besoek nie.
Alhoewel grootouers saamstem dat daar geen plaasvervanger is vir interaksie van aangesig tot aangesig nie, het tegnologie dit makliker gemaak om 'n verhouding met kleinkinders regoor die kilometers te bou. Baie grootouers besoek daagliks saam met hul kleinkinders via FaceTime, Skype of 'n ander video-kletsplatform. Ouer kleinkinders sal liefdevolle sms-boodskappe waardeer, solank hulle nie te gereeld is nie. Facebook en ander sosiale netwerke is ook goed om kontak met tiener-, tiener- en jong volwasse kleinkinders te behou. Die belangrikste punt is dat liefdevolle grootouers 'n manier vind om die afstand te oorbrug.
2. Frekwensie van kontak
Grootouers wat gereeld met hul kleinkinders kontak hou, het nouer verhoudings, maar fisieke afstand is nie die enigste hindernis vir kontak nie. Ouerskille het 'n drastiese uitwerking op kontak tussen kleinkinders en grootouers. Dikwels neem kontak tussen die toesighoudende ouer en sy of haar ouers toe, en kontak met kleinkinders neem ook toe. Maar die ouers van die nie-toesighoudende ouer vind gereeld dat hul kontak met kleinkinders baie verminder. Aangesien vroue steeds meer gereeld toesig as mans kry, het grootouers van die moeder meestal 'n beter verhouding met hul kleinkinders na 'n egskeiding, terwyl die grootouers van 'n kleiner rol speel. Natuurlik wen meer vaders toesig, en gesamentlike toesig is aan die toeneem. Miskien sal die egskeiding in die toekoms nie die grootouers- en kleinkindverhouding so radikaal beïnvloed soos wat dit deesdae gereeld is nie.
3. Grootouers se funksie binne die gesin
As grootouers kleinkinders versorg of ouerpare of surrogaatouers word, het hulle 'n groter geleentheid as gewoonlik. Baie oupas en oumas wat hierdie rolle vervul, wens egter dat hulle 'gewone' oupas en oumas kon wees eerder as om ouerskoene aan te trek. Navorsing toon ook dat grootouers en oumas se gereelde teenwoordigheid lei tot nabyheid eerder as die funksies wat hulle verrig. Of u nou 'n grootouer en oupa is wat die leiding geneem het van u kleinkinders of 'n "oulike" grootouer wat hoofsaaklik met hulle speel, u kan naby u kleinkinders wees.
4. Die konsep van normaliteit
Gesinne wat sterk verhoudings tussen die geslagte verwag, het dit waarskynlik meer. Dit is omdat familielede van kleins af geleer word dat familielede verpligtinge het. Hierdie verpligtinge kan insluit versorging vir kinders en bejaardes, finansiële hulp en algemene verdeling van take. En die hulp vloei in albei rigtings - van jonk tot oud, van oud tot jonk. Gesinne wat hierdie soort kultuur het, is meer geneig om sterk bande met grootouers en kleinkinders te toon as gesinne waarin individualiteit en onafhanklikheid die lys van waardes is. Sulke gesinne neem ook praktyke aan wat uitgebreide gesinne naby hou.
5. Emosionele binding
Alhoewel grootouers en kleinkinders gereeld wedersydse nabyheid meld, kan grootouers 'n groter mate van nabyheid as die jonger geslag rapporteer. Dit is net natuurlik. Wanneer gesinne werk soos hulle moet, is die kinders die naaste aan hul ouers en broers en susters. Grootouers bewoon gewoonlik hul tweede sirkel of tweede vlak van emosionele nabyheid. Namate kinders groei, word hul sirkels groter, en hul maats word baie belangrik vir hulle. Grootouers kan verder verplaas word.
Grootouers, aan die ander kant, leef dikwels in 'n wêreld van krimpende kringe, aangesien hul maats en ouer familielede sterf, wegbeweeg of ernstige gesondheidskwessies ondervind. Hul kinders en kleinkinders kom miskien eerder in hul lewens as kleiner. Wat egter belangrik is, is dat grootouers wat vroeë emosionele bande met kleinkinders bewerkstellig, sal vind dat daardie bande duur. Sulke bindings oorleef meestal die verloop van jare en die vele veranderinge wat albei geslagte deurgemaak het.
Navorsing toon ook dat die middel geslag van kardinale belang is by die bepaling van die nabyheid. As grootouers en hul volwasse kinders naby is, kom die nabyheid met kleinkinders van nature en maklik.
6. Die bereiking van 'n konsensus oor waardes
Kleinkinders kry dikwels hul vroeëre waardes van ouers en grootouers. Soos hulle volwasse word, is dit egter meer geneig om hul eie waardes te ontwikkel. Gesinne is die naaste as hulle waardes deel, maar min gesinne sal ooit saamstem. Navorsers sê dat 'n generasiegaping soms ontwikkel as jonger geslagte ouer generasies vind wat nie sosiale verdraagsaamheid het nie en selfs geneig is tot skynheiligheid. Grootouers moet nie hul waardes en standaarde laat vaar nie, maar die bereidwilligheid om na die jonger geslag te luister, kan 'n lang pad doen. En grootouers moet seker wees dat hulle oefen wat hulle verkondig.
Alhoewel hierdie ses faktore 'n invloed het op die grootheid van grootouers en kleinkinders, is die houding van grootouers die belangrikste faktor. Navorsing toon dat liefde vir grootouers nie in die verhouding tussen grootouers en kleinkinders ingebou is nie. Met ander woorde, kleinkinders waardeer nie hul grootouers outomaties nie. In plaas daarvan leer hulle hul eie grootouers en die manier waarop hulle daardie rol beklee, waardeer. Losstaande of onbetrokke grootouers vind waarskynlik nie 'n ereplek in die familiekring nie. Aan die ander kant is dit ook onwaarskynlik dat grootouers wat floreer om gesinsdrama te skep en konflik opwek, ook familielede gewaardeer word. Al met al is dit die grootouer wat vasberade is om 'n sterk en blywende verhouding met kleinkinders op te bou wat die meeste waarskynlik sal slaag.
Copyright aanneming en pleegsorg: 6 Faktore van oupa-kleinkind-nabyheid - aanneming en pleegsorgLees Meer