Waterverf: Die skep van diepte-helderheid - Tekening - 2021
Waterverf: Die skep van diepte-helderheid
Ali Cavanaugh het 'n klei bedekte paneel ontdek wat watermedia aanvaar en haar help om ryklik genuanseerde figuurskilderye te skep.
'N Boot vir jou binne my arms
2008, waterverf, 30 x 30.
Ali Cavanaugh verkies waterverf as medium, maar haar benadering lyk meer soos 'n olieverfskilder. So 'n arbeidsintensiewe benadering en 'n onkonvensionele aanwending van watermedia benodig 'n spesiale oppervlak, wat Cavanaugh in Ampersand se Aquabord ontdek het, 'n pleisterpaneel wat in berkhout-laaghout gevleg is en met kaolienklei bedek is. Die kunstenaar beskryf die oppervlak as 'klippie', met 'n ryk tekstuur wat die verf goed hou. Die beste van alles: die nat oppervlak laat die verf oor 'n lang tyd werkbaar bly.
Cavanaugh begin enige nuwe werk deur eers 'n fotosessie te reël. Haar modelle is meestal haar dogter en niggies, en sy trek hulle in klere uit haar eie versameling oesjaarstowwe. 'Die magie vir my is om die figuur aan te trek en die fotosessie te doen,' sê Cavanaugh. 'Die kreatiewe deel van my proses is meestal om die figuur in 'n emosionele houding vas te lê.' Sy spandeer baie tyd om te besluit wat die figuur sal dra. 'Die klere gee 'n toon, maar meer belangrik, dit stel my in staat om die twee dinge waarvoor ek die liefste is, bymekaar te bring: stof en figuur. Die verf van die stof en die patrone motiveer my. "
2008, waterverf, 30 x 22.
Sy neem ongeveer 200 tot 300 foto's op haar digitale kamera op 'n driepoot. Sy neem die model in gesprek om 'n natuurlike, dwingende houding te vind. Daarna laai sy die foto's op haar rekenaar op, waar sy dit met Photoshop-sagteware kan besigtig en manipuleer. 'Ek kies een foto of 'n paar foto's en plak dit saam,' beskryf die kunstenaar. 'Ek skakel sommige elemente uit, verander alles na swart en wit. Ek sny en plak van ander foto's en hou alles op die skerm. "
Nadat sy die samestelling bepaal het, kies sy 'n paneel en maak 'n ligte grafiettekening. Sy benat die oppervlak en begin skilder. Die grafiet los op wanneer die water en pigment die oppervlak kontak. 'Ek het geen vasgestelde formule nie,' verduidelik sy. 'Elke skildery begin op sy eie manier. Soms werk ek van lig tot donker, soms doen ek dit nie. " Cavanaugh vergelyk haar proses met eiertempera deurdat sy verskeie klein strepe gebruik om die kleur in lae op te bou, en hoewel sy reageer op die werk soos dit vorder, is die proses stadig en noukeurig. Sy begin tipies met 'n sabelwoonstel om in die agtergrond te lê, en gebruik kleiner borsels tot by 'n .2. 'Ek gaan ongeveer vier kwaste per skildery deur,' merk sy op. "Die skuurpapieragtige struktuur van die oppervlak dra die borsels vinnig uit."
Sy rangskik haar verf - meestal deur Daniel Smith - op keramiekteëls in kleure: een vir die vel, die een vir die hare en die een vir die stof. Nadat sy die verf gespuit het om dit nat te hou, voeg sy baie water by die pigment en meng dit kleur op die palet. Sy laat elke laag verf droog word voordat sy die volgende een aanbring, wat verhoed dat die vorige lae oplig. Haar velkleure bestaan ​​gewoonlik uit verskillende grade van die volgende verf: geel oker, kadmium rooi lig, kadmium rooi medium, 'n verskeidenheid purper, sapgroen, verbrande umber, verbrande sienna en Van Dyck-bruin. As sy die materiaal verf, lê sy komplementêre kleure om diepte te bou. Vir grys stowwe kombineer sy lamp swart, Payne se grys, indigo en cerulean blou.
2007, waterverf, 12 x 12.
Terwyl Cavanaugh die verf opdoen, werk sy sekere gebiede weer aan soos nodig deur die verf met skoon borsels en papierhanddoeke op te lig. Sy trek ook hoogtepunte uit en maak ander aanpassings. 'Ek weet nie hoe om dit te verklaar nie, anders as om te sê dat ek net daarin gaan en die verf laag het. Ek werk net totdat dit goed lyk, "sê sy. 'N Skildery bestaan ​​meestal uit tot 50 lae. As 'n stuk voltooi is, pas Cavanaugh drie tot vier lae akriel mat-bespuiting toe om die oppervlak te seël en te beskerm deur drie lae Minwax Polycrylic aan die kante van die laaghout te gebruik. Sy hang die klein stukkies met 'n saagtandhanger aan die agterkant van die wieg en rubberbuffers aan die onderkant sodat die stuk perfek teen die muur hang. Groter stukke benodig D-ringe aan die agterkant van die wieg en 'n draad om te hang.
Cavanaugh glo dat haar belangstelling in die figuur sy oorsprong het in haar gehoorverlies, wat spruit uit breinvliesontsteking toe sy 15 maande oud was. 'Ek hoor 'n bietjie gehoor in die een oor,' sê sy, 'maar in die wêreld moet ek afhang van die lees van lippe en lyftaal. Dit het my baie aangepas by ander, die onuitgesproke taal van die figuur. Ek is lief vir die struktuur van die figuur, maar die onsigbare dimensie van die figuur is wat my so diep tref. " Sy het op die hoërskool opdragte vir portrette begin skilder, en selfs op universiteit het sy altyd teruggekeer na die figuur. In 2004, na die geboorte van haar dogter, het die figuur 'n groter betekenis gekry toe sy die groei van haar dogter waargeneem het en hoe sy aan haar eie kinderdae gedink het. Die skep van beelde van meisies bied 'n toegangspunt tot my eie ervarings in die verlede, sê sy.
Die kunstenaar was selfs sedert die kunsskool bekend vir haar gebruik van negatiewe ruimte. 'Ek oordryf die negatiewe ruimte,' sê sy, 'en ek veronderstel dit is omdat dit die samestelling bevredig. Dit skep 'n stilte. Miskien is dit as gevolg van my gehoorverlies. Miskien is dit net om die figuur te isoleer, net soos wanneer iemand met my praat, ek heeltemal op daardie persoon moet fokus. "
Benewens die voorbereiding van die skilderye vir 'n solo-show in Portugal hierdie somer, beplan Cavanaugh 'n nuwe reeks tydsverloop-beelde. Tot dusver het sy vier stelle, nog in die vroeë stadiums, waarin sy dieselfde figuur op verskillende punte vertoon. Sy sal ook graag haar eie klere vir die fotosessies wil naai. 'Ek is op die oomblik beperk tot die klere in die winkels,' verduidelik sy, 'maar ek wil graag klere opknip en weer nuut maak. Ek hou van klere van buite - die nate, die drade. Ek wil met hulle speel en meer kreatief wees met die stof. "
Daar is geen twyfel dat hierdie kunstenaar 'n manier sal vind om beide die proses en die skilderye uniek te maak nie. Dit is wat sy altyd gedoen het.
Ali Cavanaugh, gebaseer in Ste. Genevieve, Missouri, het haar B.F.A. van Kendall College of Art and Design, in Grand Rapids, Michigan. Haar werk is in meer as 300 private versamelings en het vele toekennings verower. Sy word verteenwoordig deur Seven-o-Seven Contemporary Art Gallery, in Santa Fe; Wally Workman Gallery, in Austin, Texas; Bering James Gallery, in Houston; Linda Ross Gallery, in Memphis; en Corte-Real Artes Decorativas, in Algarve, Portugal. Besoek www.alicavanaugh.com vir meer inligting oor die kunstenaar.
Lynne Moss Perricelli is die projekbestuurder van Waterverf.
Kyk die video: strandpalen aquareldemo (Junie 2021).
Copyright 2021 \ Kunstenaarsnetwerk - kreatiewe inhoud, opvoeding en produkte vir die kunstenaarsgemeenskap \ Waterverf: Die skep van diepte-helderheid