Verbeter waterverbruik van koring - Omnia Nutriology®
Verbeter waterverbruik van koring
Die waterverbruiksdoeltreffendheid (WVD) van 'n graangewas word gemeet aan hoeveel graan vir elke millimeter effektiewe reënval deur die gewas geproduseer word en word gewoonlik as kilogram graan per hektaar per millimeter reën (kg/ha/mm) uitgedruk. Effektiewe reënval is die totale reën gedurende die tyd wat die gewas in die grond was, minus verdamping, afloop en dreinering verby die wortelsone.
'n Omnia-kliënt het onlangs 'n enkele toediening van 100 kg/ha MAXI PHOS™ (36) op een strook bo en behalwe sy normale GREENSULF 35 topbemes. Dit was op 'n relatiewe laat ontwikkelingsfase van die gewas, naamlik aan die einde van halmvorming (BBCH 29). Daarna is dit as 'n strookproef ontleed, waar.
GREENSULF 35 as die kontrole en MAXI PHOS™ (36) as die behandeling gedien het. 'n Bykomende 18 kg/ha fosfaat (P), 8 kg/ha stikstof (N), 5 kg/ha kalsium (Ca), 4 kg/ha swael (S), 0.5 kg/ha magnesium (Mg) en 0.5 kg/ha sink (Zn) is dus bo en behalwe die hoeveelheid wat die kontrole ontvang het, toegedien. Graanmassa per m2 en are of blompakkies per m2 was die mees beduidende opbrengskomponente wat gemeet is (Figuur 1). Dit kan ook genoem word dat behandeling vir graanproteïeninhoud teenoor die kontrole getoets is. Dit was onderskeidelik 13.2% en 11%.
Die spesifieke grondtipe was 'n Cartref met 'n diepte van tussen 15 mm en 25 mm. Die gewasrotasiestelsel wat gevolg word is lupiene/hawermout, gars, kanola en koring. Die oesreste word gebruik om vog voor plant te behou (somerreen) en vorm deel van 'n deurlopende geenbewerkingstelsel. Die lupiene/hawermout word op 'n latere stadium met 'n onkruiddoder bespuit en dien daarom as 'n dekgewas. Die effektiewe katioonuitruilkapasiteit (EKUK) van die grond het tussen 8 en 9 gewissel. Die pH (KCl) van beide behandelings was 6.2, die P (Bray 1) van die kontrole en behandeling was 20 mg/kg met 'n 30% klipfraksie. Die S en Zn was effens laer as die optimale spektrum.
Soos in Figuur 2 gesien kan word, het die evapotranspirasie (ET) en reënval vroeg in die groeiseisoen, net na opkoms, uitgebalanseer. Die spesifieke land is tussen 20 en 30 Mei 2013 beplant. Soos wat die gewas oor tyd gegroei en ontwikkel het, was dit duidelik dat die risiko van 'n watertekort verhoog soos wat die ET die hoeveelheid reënval begin oorskry. Dit is waar gestoorde grondvog, wat deur bewaringslandboupraktyke verbeter word, 'n lewensbelangrike rol speel. Aangesien hierdie gronde (Cartref) nie genoeg plantbeskikbare water kan hou nie, is dit gewoonlik die hoeveelheid reënval aan die einde van die seisoen, asook energie, humiditeit en wind, wat opbrengs bepaal.
Gedurende die 2013-plantseisoen is 'n reënval van oor die 500 mm vanaf plant tot fisiologiese volwassenheid aangeteken. In terme van die waterverbruiksdoeltreffrendheid (WVD) beteken dit dat die kontrole 15.5 kg/ha/mm geproduseer het, teenoor die behandeling se 19 kg/ha/mm. Dit is 'n 22% verbetering in WVD. Dit is ook al in literatuur aangetoon dat 'n WVD-Prestasiepersentasie bereken kan word. Dit kan van die Werklike WVD/Potensiaal x 100/1 afgelei word. Die aangetoonde potensiaal WVD vir koring is as tussen 5 en 20 deurgegee, en kan selfs so hoog as 22 kg/ha/mm wees. Die WVDPrestasiepersentasie vir die behandelde strook by Moddervlei is dus 95% of 86% prestasie.
Onder die grond-, plant en atmosferiese toestande wat in die vorige seisoen geheers het, is dit duidelik dat die plantvoedingstowwe fosfaat, en ook in 'n mindere mate stikstof, saam met sekondere elemente soos sink, swael en magnesium, opbrengs en gehalte teen 'n gegewe hoeveelheid effektiewe reënval verhoog het. Dit is veral belangrik in grond met 'n E-horison waarin voedingstowwe erg uitloog. Ander redes vir die positiewe opbrengsreaksie met betrekking tot plantvoedingstowwe soos fosfaat en magnesium is alreeds in die literatuur aangetoon.