Hierdie artikel is oorgeneem uit die Afrikaanse Kinderensiklopedie (AKE), ’n bekende stel boeke wat in die verlede ’n paar geslagte lank die Afrikaanstalige kinders van Suid-Afrika van inligting voorsien het. Die AKE word nie meer gedruk en versprei nie, omdat baie van die inligting daarin met verloop van tyd verouderd geraak het. Tog is daar artikels daarin, soos die een hieronder, wat so onderhoudend geskryf is dat dit steeds met vrug deur vandag se jeug gelees en benut kan word. Ook die leerder wat geen wafferse belangstelling in die wetenskap het nie, kan hier vind dat selfs ’n “droë” onderwerp hoogs interessant kan wees as dit op ’n heel eenvoudige maar boeiende manier vertel word...
IE meeste mense maak so ’n ophef van nuwe uitvindsels dat hulle nie meer ’n oog het vir die menigte wonders wat dag ná dag maar altyd weer rondom hulle plaasvind nie. Wie van ons, as ons byvoorbeeld ’n akker op ’n dak hoor val, dink ooit daaraan dat die akker, toe hy losgekom het, geval het om die eenvoudige rede dat hy ’n onverbiddelike natuurkrag moes “gehoorsaam”? En wie van ons besef dat daardie natuurkrag deur al die eeue heen vir die merkwaardige orde in die groot heelal gesorg het en steeds sorg?
OFSKOON Newton se teorie baie lank gelede reeds deur ’n nuwer gedagterigting vervang is, word die meeste moderne nie-relativistiese berekeninge oor gravitasie (swaartekrag) steeds gedoen deur van Newton se teorie gebruik te maak.
Hierdie vraag, en verwante vrae, het die wêreld se beste denkers baie jare besig gehou. Eindelik is daar in die jaar 1642 in Engeland ’n wonderkind gebore. Sy liggaampie was so klein en tengerig dat dit gelyk het of hy nie sou lewe nie, maar die knapie het 85 jaar oud geword en oor ’n breinkrag beskik wat die geleerde wêreld meer as verbaas het.
Verder weet ons dat die aarde se aantrekkingskrag nie ’n magnetiese krag is nie, want magnete kan maar net ’n paar stowwe (sekere metale) aantrek, terwyl die aarde alles aantrek wat bestaan. En op sy beurt word die aarde weer deur alle bestaande dinge aangetrek.
LINKS: Die ystervylsels wat hier onderaan die pole van ’n hoefmagneet kleef, word deur die magneet sowel as deur die aarde aangetrek. Hulle val nie af nie, omdat die opwaartse, magnetiese kragte groter is as die afwaartse swaartekrag.