Osoonterapie - toepassing en effekte - Holistiese medisyne - 2021
Almal ken die term "osoon", meestal in verband met die osoonlaag, 'n gebied van die aarde se atmosfeer wat veronderstel is om ons teen ultravioletstraling te beskerm. Osoon word egter ook vir ander doeleindes gebruik, naamlik as terapeutiese middel in osoonterapie. Dit is 'n alternatiewe terapiemetode wat hoofsaaklik in naturopatiese praktyke gebruik word.
Osoon is 'n kleurlose gas en bestaan ​​uit die hoë-energie vorm van suurstof (O2), naamlik drie suurstofatome (O3). In die natuur verteenwoordig osoon 'n beskermende versperring in die atmosfeer van die aarde.Die osoonmolekule het ook 'n ontsmettingseffek en word daarom gebruik vir die ontsmetting van swembaddens en vir die behandeling van drinkwater.
Mediese osoon, wat van suurstof vervaardig word, word vir osoonterapie gebruik. Dit het 'n bakteriedodende, virucidale, swamdodende, anti-inflammatoriese en immunostimulerende effek. Veral met wonde wat sleg genees, soos 'n roker se been (oop been, Botsweer) die effek van osoon speel in. Verder verbeter dit die weefselvoorsiening met suurstof en die vloei-eienskappe van die bloed.
Basiese en tegniese ontwikkeling
In 1840 ontdek die Duitse fisikus Christian Friedrich Schönbein (1799 - 1868) 'n gas wat hy ozon noem vanweë die sterk reuk daarvan (Grieks ozein = ruik). Hy het die eienskappe en opsporingsmetodes van osoon ondersoek. In 1857 is die Siemens-buis uitgevind, wat die industriële produksie van osoon moontlik maak.
Op grond van die wete dat osoon 'n sterk oksiderende effek in 'n waterige omgewing het, is die eerste pogings aangewend om drinkwater te ontsmet. In die medisyne is ozonterapie aanvanklik slegs in die vorm van eksterne toediening gebruik vir die behandeling van oop wonde en sagteweefselinfeksies. Ongeveer 100 jaar na die uitvinding van die "osoonbuis" het die fisikus Dr. Joachim Hänsler 'n toestel wat dit moontlik gemaak het om 'n presies gedefinieerde hoeveelheid osoon uit mediese suurstof te produseer, die sogenaamde osoongenerator. Mediese osoon kan vandag slegs van suiwer, mediese suurstof vervaardig word.
Die belangrikste toepassingsareas
Osoonterapie word hoofsaaklik gebruik
Siektes van die rumatiese aard,
Immuniteitsgebreke (om die immuunstelsel te versterk),
Kanker (as addisionele terapie),
en in sportgeneeskunde.
Ginekologie trek ook voordeel uit osoonterapie, byvoorbeeld in die behandeling van papillomavirusse of geslagsherpes.
Osoonterapie kan op verskillende maniere uitgevoer word. Die vorme van gebruik hang hoofsaaklik van die siekte af. Daar is byvoorbeeld direkte inspuitings met 'n klein hoeveelheid mediese osoon
onderhuid (onder die vel),
binneaars (in die aar)
of ook moontlik binnespiers (in die spier).
Na die inspuiting word die gebied 'n bietjie gemasseer sodat die osoon kan versprei.
'N Ander vorm van toepassing is "klein outoloë bloedterapie". Een tot vyf milliliter word uit die ader verwyder, met 'n osoon-suurstofmengsel gemeng en onmiddellik weer binnespiers of onderhuids ingespuit. Hierdie tipe word hoofsaaklik gebruik
en allergieë toegedien.
In "groot outoloë bloedterapie" word 50 tot 100 milliliter uit die armader verwyder, verryk met 'n osoon-suurstofmengsel en dan deur infusie aan die pasiënt teruggegee. Die "groot outoloë bloedterapie" het sy toepassingsareas
en in metaboliese afwykings.
Osoonterapie kan ook ekstern gebruik word, byvoorbeeld in die geval van wondgenesingsafwykings en ekseem. Hier is die keuse van sakke. Die aangetaste gebied word met 'n lugdigte plastieksak bedek en dan word osoon in die sak geblaas.
In die rektale osoontoediening word die pasiënt binne een tot drie minute in die rektum ingevoer met behulp van 'n enema-spuit of 'n oordragsak wat spesiaal vir hierdie toediening gemaak is. Hierdie behandelingsmetode word hoofsaaklik gebruik vir inflammatoriese dermsiektes (Crohn se siekte, ulseratiewe kolitis).
Vir inflammatoriese gewrigsiektes, soos artritis, word osoon intra-artikulêr (in die gewrig) toegedien. Op die gebied van ginekologie kan vaginale osoon toegedien word.
Enkele voorbeelde van toepassing
Die volgende reëls toon 'n paar bekende toepassingsvoorbeelde van osoonterapie. hierdie is
Siektes van die spier- en skeletstelsel,
Herpes simplex en herpes zoster,
Sirkulatoriese afwykings van 'n arteriële tipe,
Herstel en vitalisering
en die ouderdom.
Spier- en skeletstelselafwykings
Siektes van die spier- en skeletstelsel, in die tegniese taal genaamd siektes van die rumatiese tipe, is een van die vele indikasies vir osoonterapie. Hier is dit nie die enigste vorm van behandeling nie, maar benewens ander terapieë, soos
word gebruik om inflammasie te inhibeer en die immuunstelsel te moduleer. Ervaring het getoon dat die stootvrye fases hiervoor gekies word.
Kleiner hoeveelhede osoon word tydens die spierspanning in sogenaamde snellerpunte ingespuit. Hierdie maatreël gaan dikwels gepaard met akupunktuur of neurale terapie. 'N Spesiale vorm is die inbring van die osoon-suurstofmengsel in die intervertebrale skyf in die konteks van herniated skyfies. Dit word gedoen in 'n steriele omgewing, onder die beheer van rekenaartomografie. Dit is bedoel om inflammasie te verminder, mikrosirkulasie te verbeter en suurstoftoevoer te verbeter.
Beide siektes, beide herpes simplex en herpes zoster is virussiektes. Hier kan ozonterapie, onder andere metodes, 'n gunstige uitwerking op die behandeling hê. Verdediging word gestimuleer deur outoloë bloedbehandeling. In die geval van herpes zoster, gordelroos, is die toediening van osoonwaterkompres ook nuttig, afhangende van die verspreidingsplek.
Sirkulatoriese afwykings van 'n arteriële tipe
Soos aan die begin genoem, is arteriële sirkulatoriese afwykings die belangrikste toepassingsarea in osoonterapie. Koue in die bene, pyn na kort loopafstande, soos bekend as klagtes met die sogenaamde winkelvenster, word al jare lank met osoon behandel. Ook hiermee gaan ozonterapie gepaard met ander vorme van behandeling, soos akupunktuur.
Belangrik: 'N Bloedverdunner word dikwels gebruik as daar 'n arteriële bloedsomloopversteuring is. As dit die geval is, word osoonterapie teenaangedui.
Bloedvloei na die oë kan ook baat vind by osoonterapie. Degeneratiewe ouderdomsverwante veranderinge in die oog, 'n sogenaamde makulêre degenerasie, beïnvloed visie. 'N Studie is in die Siena Universiteitskliniek uitgevoer. Eie ozonbloedbehandelings het gevolglik verbeterings gebring wat ongeveer ses tot agt maande geduur het.
Spanning, oormatige geestelike en / of liggaamlike spanning - wat almal 'n geweldige druk op mense kan plaas. Hulle is nie meer doeltreffend nie, ly aan uitputting en listeloosheid. Osoonterapie aktiveer die selmetabolisme van die eritrosiete (rooibloedselle) en die leukosiete (witbloedselle). Dit verbeter die algemene toestand en lei dit tot regenerasie en vitalisering van die pasiënt as dit gereeld gebruik word. Mededingende atlete trek ook baat daarby.
Die beter toevoer van suurstof, die aktivering van die selmetabolisme hierbo beskryf en die mobilisering van die immuunstelsel het 'n positiewe uitwerking op die ouderdom. Bloedvloei na die brein kan verbeter en loop word ook vergemaklik. Ouer pasiënte vind baat by osoonterapie.
In aanvullende kankerbehandeling word die immunomodulerende effek van osoonterapie gebruik. Die osoon word in lae dosisse gebruik. Die immuun selle word gestimuleer deur die toegediende osoon en reageer deur hul boodskapperstowwe vry te stel. Osoonterapie aktiveer ook die liggaam se radikale aasvreters en antioksidante. Dit is baie belangrik om selbeskadiging te voorkom.kontra
Soos met baie ander terapieë, is daar enkele kontraindikasies vir osoonterapie:
Favisme (oorerflike bloedversteuring),
Hipersensitiwiteit vir osoon,
en sepsis (bloedvergiftiging).
Swanger vroue, kinders onder die ouderdom van 14 en vroue wat borsvoed, moet van die behandeling uitgesluit word omdat daar onvoldoende ervaring is.
Moontlike newe-effekte wat tydens osoonterapie kan voorkom, is 'n hematoom (kneusplek) of pyn op die inspuitplek.
Die outonome bloedbehandelings kan ook
en veroorsaak naarheid.
Darmkrampe is moontlik met rektale osoon. Hoe dit ook al sy, praktisyns wat ozonterapie ondergaan, moet vertroud wees met noodmaatreëls, aangesien hartaritmieë of kardiovaskulêre ineenstortings in baie seldsame gevalle moontlik is.
Belangrik: Ozon moet nooit ingeasem word nie, want die lugweë is baie sensitief daarvoor.
Ozon is 'n gas wat professionele hantering benodig. Ozonterapie word derhalwe slegs toegelaat deur ervare spesialiste wat 'n goeie opleiding het. Diegene wat in hierdie terapie belangstel, moet hulself vooraf inlig en navraag doen oor geskikte terapeute. (SW)
Merve Erkmen Almaz, Işıl Şaroğlu Sönmez: osoonterapie in die bestuur en voorkoming van karies; in: Journal of the Formosan Medical Association, Volume 114, Issue 1, page 3-11, Januarie 2015, sciencedirect.com
Velio Bocci, Iacopo Zanardia, Giuseppe Valacchi, Emma Borrelli, Valter Travagli: geldigheid van suurstof-osoonterapie as 'n geïntegreerde medikasievorm in chroniese inflammatoriese siektes; in: Kardiovaskulêre en hematologiese afwykings-medisyne-teikens, Deel 15, Uitgawe 2, 2015, eurekaselect.com
Re, L .; Rowen, R .; Travagli, V .: osoonterapie en die gebruik daarvan in medisyne; in: Kardiologie, Volume 134, bladsy 99-100, 2016, karger.com
Bernhard Ost: osoon- en suurstofterapie in onkologie - kritiese assessering; in: ginekologie + verloskunde, Deel 21, aanvulling 1, bladsye 22–24, September 2016, springer.com
Ameli, J .; Banki, A .; Khorvash, F .; Simonetti, V .; Jafari, N.J .; Izadi, M .: Meganismes van patofisiologie van bloedvate by pasiënte met veelvuldige sklerose wat met osoonterapie behandel word: 'n sistematiese oorsig; in: Acta BioMedica, Jaargang 90, Uitgawe 3, bladsy 213-217, 2019, PubMed
Hartmut Dorstewitz: Naturopatiese behandeling van rumatoïede artritis; in: Journal of Complementary Medicine, Volume 10, Issue 03, page 27-31, 2018, thieme-connect.com