En wanneer jy bid, moet jy nie wees soos die geveinsdes nie; want hulle hou daarvan om in die sinagoges en op die hoeke van die strate te staan en bid, om deur die mense gesien te word. Voorwaar Ek sê vir julle dat hulle hul loon weg het. (Matteus 6:5 AFR53)
Eers in die hemel as die Kerk oorwin het, sal hierdie gebed nie meer gebid word nie, want dan sal die Kerk in die nuwe koninkryk van God wees.
Maar ons is nog nie in die hemel nie. Ons is nog in die middel van die sonde en die stryd op die aarde waar ons moet veg vir die handhawing van God se eer teenoor die magte van die donker. Daarom moet ons bid vir die koms van die koninkryk van God.
Die Here is die Koning van die Kerk deur al die eeue. Uiteindelik sal die Kerk rondom God versamel word in die hemel.
Want ek bid met die besef in my hart dat ek nooit in my eie krag hierdie koninkryk van God sal sien nie.
Die ander engele wat saam met die satan in sonde geval het, kry nie vergewing vir die feit dat hulle God verraai het nie, want hulle het van beter geweet.
Wanneer ons die verklaring van hierdie gebed in die Kategismus lees, is dit merkwaardig dat die Kategismus aanvaar dat ons onderdane van die koninkryk van God is – maar sulke slegte onderdane op wie die verpligting rus om te verbeter.
Die gebed eis ook verantwoordelikheid. God regeer in ons harte. Uit die hart kom al die dinge wat ons beplan en doen – sê die Bybel.