Die slotsom van die boek is dat die Christendom homself aansienlik kan verryk deur bv. die Boeddhiste se mistiese tegnieke te beoefen. Om dié rede word Hy God die Vader genoem: nie om sy natuur te beskryf nie, maar sy amp. n Ander een van die goddelike Persone het onderneem om die Seun te word, om die menslike natuur aan te neem en daardeur die hoë prys wat buite die mens se bereik is, vir sy sonde te betaal. Heiligmaking as 'n tweede genadewerk ná regverdigmaking is 'n noodsaaklike ondervinding in 'n Christen se geestelike lewe. 'n Gebrek hieraan lei na 'n lewe waarin die ou natuur – hoewel in beginsel afgelê – nie in die praktyk gekruisig is nie en die persoon dus ook nie met die Heilige Gees vervul is nie. Ewenwel, hier dwaal ek al klaar af. sien maar my vroeëre blog oor aandagafleibaarheidsgebreksindroom (seker een woord volgens die Afrikaanse woordelys en Spelreëls)