11 Oct 2011 by Johan / No Comments
Helikopter bring blink nuwe sakeplan
Carin Smith in Kaapstad
“Daar was geld vir niks nie,” beskryf die sakeman, ingenieur, konsultant en motiveringspreker ­Mnr. Johan Slabbert, sy kinderjare naby die Ysterplaat-lugmagbasis in Kaapstad.
Hy was die jongste van drie broers. Die oudste twee is albei doof. Sy pa was ‘n ambagsman en sy ma ‘n huisvrou. “‘n Sout-van-die-aarde-mens,” sê hy.
“Ek wou van kleins af ‘n verskil in die wêreld maak,” vertel hy. Dit het daartoe gelei dat hy selfs vir ‘n wyle as tokkelok aan die Universiteit van Stellenbosch gestudeer het.
Op 17- jarige ouderdom het hy vyf leë koeldrankbottels by ‘n kafee ingeruil vir parkeergeld en het hy geklee in sy enigste kerkpak afgesit na die destydse Kleinsake-ontwikkelingskorporasie (KSOK) in Kaapstad se sakekern.
Sy plan om ‘n Fast Fit-franchise te koop, is egter afgekeur omdat hy nog sy nasionale diensplig moes gaan doen.
“Daar was nie geld om te swot nie. Ek kon nêrens ‘n studielening kry nie, want my pa het geen bates vir sekuriteit gehad nie,” onthou Slabbert.
Eendag kuier hy toe by ‘n skoolvriend aan huis. Dié se pa, dr. A.J.G. Dreyer, was ‘n gesiene man in die Hervormde Kerk.
“Hy moes opgelet het hoe mismoedig ek was, want hy vra my wat my pla. Ek sê toe “oom, ek wil ‘n verskil in die lewe maak, maar ek het nie geld nie en die bank wil my ook nie geld leen nie”.
Dreyer het toe die betrokke bankbestuurder gebel en ‘n goeie woordjie vir hom gedoen. Toe Slabbert weer daar kom, word hy op koekies en tee getrakteer en die studielening word toegestaan.
“Ek het nooit gedink ek sou ingenieurswese studeer nie. Ek het net iets gaan swot om ‘n weg uit my omstandighede te kry,” vertel hy.
Nadat hy sy studies aan die destydse Kaapse Technikon voltooi het, het hy besef dit sou ‘n leeftyd duur om ‘n onderneming uit niks op te bou.
Sy strategie was dus om hom eerder by ‘n suksesvolle onderneming aan te sluit waar hy opgang kon maak en aandeelhouding as deel van sy vergoeding kon kry.
Dié kans het hy by Cherry Gold Jewellery Manufacturing gekry. Dit is later deur ‘n buitelandse maatskappy Tri Grand International gekoop en Slabbert het intensiewe opleiding in Suidoos-Asië en China gekry.
“Ek raak gou verveeld. My sukses in die juweliersbedryf was groot, maar ek wou meer hê”.
“Op 29-jarige ouderdom het ek toe my eie konsultasiemaatskappy gestig en gespesialiseer in die omswaai van maatskappye wat in finansiële moeilikheid was, onder meer in die petrochemiese bedryf.”
Hy het selfs op versoek van sy ma werk vir sy twee dowe broers geskep deur ‘n maatskappy op die been te bring wat spesialiseer in arbeidsintensiewe vervaardigingsdienste.
Oor die jare heen het hy aandele in verskeie maatskappye in die petrochemiese bedryf bekom. Hy het ook as ontwikkelaar in die boubedryf betrokke geraak. Hy het sy AGL-groep in die dienste- en toerismebedryf herposisioneer. Hy het selfs ‘n draai as student aan die gerekende Insead-sakeskool in Europa gaan maak.
Vandag het hy sewe maatskappye en 50 werknemers, almal spe­sialiste op hul gebied. Ten spyte van sy groot sukses as entrepreneur was daar egter steeds ‘n leemte in sy lewe.
“Ek wou al op sesjarige ouderdom ‘n vlieënier word. As 17-jarige het ek skelmpies die lughawe uit my ma se spens gebel om te hoor oor opleiding. Toe ek hoor dit sal sowat R17 000 kos, het ek maar die telefoon stilletjies neergesit en my hart in my kamer gaan uithuil,” vertel Slabbert.
Jare later het hy eendag op ‘n bouperseel van een van sy ontwikkelings in Oude Westhof, Durbanville, gestaan toe ‘n helikopter skielik oorvlieg.
“Daar staan ek in my Italiaanse skoene en sê vir die voorman ‘wag net gou’ en ek gaan bel weer die lughawe en reël daar en dan om die volgende dag met vlieglesse te begin.”
Hy was so begeesterd dat hy selfs vergaderings met sy direkteure op die lughawe gehou het sodat hy sy helikopter-lisensie so gou moontlik kon kry – binne drie maande!
Hy het eendag in die helikopter gesit en wonder hoe hy sy personeel gaan kry om by te bly in die hedendaagse sakewêreld waar dinge vinnig verander en produkte se lewensiklus al hoe korter raak.
“Al die veranderings plaas meer druk op werknemers. Daarom sê ek altyd ‘gee my ‘n ou met passie en ek kan die vaardigheid by hom skep’. My ondernemings het met sowat 300% gegroei tydens die resessie en met 200% in 2010 en vanjaar doen ons al klaar beter as in die vorige finansiële jaar.”
Terwyl hy eendag in die helikopter gesit en luister het hoe die giroskoop-instrumente opwen, het hy die blink gedagte gekry om dit as simboliek te gebruik vir â’n ontwikkelingsprogram oor hoe om sukses in ‘n snel-veranderende werkomgewing te behaal.
Na sy mening is dit ook baie belangrik vir die Suid-Afrikaanse regering om die nodige raamwerk te verskaf waar entrepreneurs toegelaat word om welvaart te skep.
“Afrika is ‘n vasteland van geleenthede. Ek verstaan die waarde van swart ekonomiese bemagtiging (SEB), maar daardie bus het nou al vertrek en gaan nie weer stilhou nie.”
“Sukses in die sakewêreld draai nou om internasionale mededingendheid en belangrike vennootskappe – veral met China.”
‘n Entrepreneur is volgens hom iemand wat floreer onder onbekende omstandighede.
Hy waarsku egter dat administratiewe rompslomp en onrealistiese, onaanpasbare arbeidswetgewing uit die weg geruim moet word sodat sakelui toegelaat kan word om welvaart vir die samelewing in die breë te skep.