Geskryf deur Sarah van Gelder, Ja Magazine
s Amerikaanse politieke en media-leiers berei vir militêre aanvalle teen Sirië voor, moet die parallelle tot die aanloop tot die oorlog met Irak ons ​​laat wag. Onthou die laaste keer dat ons gesê het dat militêre aanvalle nodig was omdat 'n Midde-Oosterse despot massavernietigingswapens gebruik het?
Wapens van massavernietiging, word ons vertel, word gebruik deur 'n wrede Midde-Oosterse despot teen sy eie mense. 'N Militêre aanval is onvermydelik, media stemme sê; ons moet reageer met missiele en bomme. Die argumente is te bekend.
Amerikaanse tussenkoms sal in die hande van die Siriese regime speel, wat 'n uitstorting van nasionalistiese steun vir Damaskus veroorsaak.
Intussen is wapeninspekteurs van die Verenigde Nasies op die grond ondersoekende bewyse van chemiese wapens. Maar die Amerikaanse en Europese leiers kyk in elk geval na 'n onmiddellike staking. Alhoewel Brittanje se Labour Party, wat steeds populêre opposisie teen sy leidende rol in die inval van Irak in die gesig staar, het suksesvol gedruk om militêre optrede te hou totdat die resultate van die VN-ondersoek is. in.
Daar is natuurlik baie verskille tussen omstandighede in Sirië en Irak. Nietemin, kritici waarsku dat, soos dit in Irak gedoen is, 'n militêre aanval hier rampspoedige gevolge kan hê. Hier is 11 redes dat die Verenigde State van militêre aksie moet bly:
1. Ons weet nie eintlik wie agter die aanval van chemiese wapens is nie. 'N Aanval wat chemiese wapens gebruik het, het in Augustus 21 in die voorstede van Damaskus plaasgevind en 355-mense vermoor, volgens dokters sonder grense. Obama-administrasie amptenare sê die aanval is uitgevoer deur die Siriese regime, maar die ontleder Phyllis Bennis, Instituut vir Beleidstudies, wys daarop dat ons nie eintlik bewyse gegee het dat dit die geval is nie. En terwyl dit onwaarskynlik is dat die opposisie agter die aanval was, het NPR daarop gewys dat die rebelle 'n aansporing het om sulke wapens te gebruik om buite-ingryping te bewerkstellig en die dooiepunt te stop wat hulle sedert die laat 2011 vasgehou het.
2. 'N Militêre staking sal onwettig wees onder die Amerikaanse Grondwet en die Oorlogsmagte-resolusie. Amerikaanse militêre aanvalle kan slegs uitgevoer word deur 'n daad van die Kongres, tensy daar 'n nasionale noodtoestand is wat deur 'n direkte aanval op die Verenigde State geskep word. Die feit dat die Kongres verdaag het, verander dit nie. "Daar is geen bepaling in die Grondwet of die Oorlogsmagte-resolusie vir 'n 'reses-oorlog' nie," sê Robert Naiman, skrywer vir Just Foreign Policy. As dit 'n ware noodgeval was, kon kongres in sessie geroep word om 'n oorlogsverklaring te gee.
3. Dit sou ook die internasionale reg oortree. Sirië het nie die Verenigde State aangeval nie, en daar is geen VN-Veiligheidsraad magtiging vir 'n staking oor Sirië nie. Dit sou nie die eerste keer wees dat die Verenigde State die internasionale wet oortree het nie, maar dit doen weer 'n skadelike presedent en dra by tot 'n wettelose wêreld.
4. Die Amerikaanse volk het dit teenstaan. Sestig persent van die Amerikaners verset inmenging in Sirië, volgens 'n onlangse reuters-peiling. Net nege persent ondersteun intervensie. Selfs as die gebruik van chemiese wapens bewys word, sal net 25 persentasie Amerikaners tussenkoms ondersteun.
5. Geweld veroorsaak geweld. Volgens Stephen Zunes, voorsitter van die Midde-Oosterse Studie aan die Universiteit van San Francisco, vererger militêre ingrepe eintlik die geweld op die kort termyn. "Lande wie se diktaturke deur gewapende groepe omvergewerp word, is baie meer geneig om in nuwe diktaturen te verander, dikwels gepaardgaande met voortgesette geweld en faksialisme," sê Zunes in 'n artikel in Foreign Policy in Focus. Op die lang termyn skryf hy dat intervensies net geweld verminder as hulle onpartydig is, wat beslis nie die geval sou wees in enige komende konflik in Sirië nie.
6. Buitelandse tussenkoms sal die nasionalistiese steun vir die Siriese Baath-party en die Assad-regime verdiep. Zunes berig ook dat honderde lede van die Siriese Baathparty, 'n belangrike bron van ondersteuning vir Assad, die partytjie verontwaardig oor die regime se moord op gewelddadige betogers het. Maar, sê hy, "min afwykings kan verwag word indien buitelanders skielik die land aangeval het." Amerikaanse tussenkoms sal in die hande van die Siriese regime speel, wat 'n uitstorting van nasionalistiese steun vir Damaskus veroorsaak. Dieselfde ding het gebeur in 1983-84 na aanleiding van Amerikaanse lugaanvalle op Siriese posisies in Libanon, sê hy, en in 2008 na die Amerikaanse leërkommando-razzies in Oos-Sirië.
Sirië het 'n plek geword vir 'n oorlog tussen die Verenigde State en Rusland, en tussen Iran en 'n geallieerde VSA en Israel.
7. Daar is geen logiese teikens nie. Die bombaring van voorraad chemiese wapens sou onhoudbaar wees, aangesien baie gifstowwe in digbevolkte woonbuurte sal vrystel, volgens Zunes. En daar is te veel maniere om chemiese wapens-vliegtuie, missiele, mortiere te lewer, ens. Om hulle almal uit te skakel.
8. Dit sal onmoontlik wees om te beheer wie voordele van Westerse ingryping onder die rebelle het. Die Pentagon skat dat daar tussen 800 en 1,200-rebelgroepe tans aktief is in Sirië, volgens VSA Today. Onder hulle is diegene met toegewyde affiliasies met Al-Qaeda, Jabhat al-Nusra, en ander groepe wat die Verenigde State van Amerika as terroriste beskou. Terwyl die Huis Intelligensie Komitee het gesê dit is gereed om die risiko van die aanwending van wapens aan sulke groepe te aanvaar, sien 'n blik op die Irak en Afghanistan hoe sulke planne maklik kan ontrafel.
9. Burgerlikes sal vermoor word en vermink word. Beleidsontleder Phyllis Bennis wys op die voor die hand liggend: Staking met bomme en missiele, en ongeag jou bedoeling sal burgers wat geen betrokkenheid in die konflik het nie, insluitend kinders en bejaardes, benadeel word.
10. Daar is geen oënskynlike uittreestrategie nie. Sodra ons betrokke is, is dit onduidelik hoe ons onsself onttrek van 'n massiewe lelike burgeroorlog wat kan versprei om naburige lande soos Libanon, Israel en Iran te betrek.
11. Ja, daar is 'n beter manier. Getroud, waar en saai, alhoewel dit mag wees, werk diplomasie dikwels. Soos Bennis gesê Demokrasie Nou! Hierdie week het Sirië 'n plek geword vir 'n oorlog tussen die Verenigde State en Rusland, en tussen Iran en 'n geallieerde Verenigde State en Israel.
Wat nodig is, sê sy, is vrede gesprekke wat nie net die partye wat veg, maar ook hul ondersteuners behels nie. Ons moet "al die magte aan die twee kante saamkom om te praat," sê sy, "eerder as om teen die laaste Siriese kind te veg om hierdie oorloë op te los."
Hierdie artikel het oorspronklik verskyn op Ja Magazine.
Sarah van Gelder se nuwe Sarah van Gelder het hierdie artikel vir JA geskryf! Magazine, 'n nasionale, nie-winsgewende media-organisasie wat kragtige idees en praktyke versmelt. Sarah is die uitvoerende redakteur van JA!
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > vyandelikhede > 11 Redes waarom ons nie Sirië moet aanval nie