Wysiging soos op 12:58, 20 Junie 2020
33 grepe bygevoeg , 1 jaar gelede
Wysiging soos op 19:23, 4 September 2019 (wysig)
Wysiging soos op 12:58, 20 Junie 2020 (wysig) (maak ongedaan)
Die verhale, onder meer [[Hansie en Grietjie|Hansie]] en Grietjie, [[Snow White and the Seven Dwarfs|Sneeuwitjie]] en [[Repelsteeltjie]], is later in tientalle tale vertaal en het as die broers Grimm se [[sprokiesverhaal|sprokies]] bekend geword. Net soos talle van hul tydgenote het die Grimm-broers gevoel dat sprokies produkte van die hele volksiel is. In die tyd het hulle ook 'n versameling Duitse legendes, ''Deutsche Sagen'' (1816- 1818) die lig laat sien. Wilhelm Grimm se belangrikste selfstandige bydrae was ''Die Deutsche Heldensage'' (1829), waarin hy oor die sage-kuns en oor temas in die Duitse heldelegendes geskryf het. Jakob Grimm het, net soos Franz Bopp (1791–1867) en Rasmus Rask (1787–1832), 'n groot bydrae tot die ontwikkeling van die vergelykende Indo-Europese taalwetenskap gelewer. In sy werk ''Deutsche Grammatik'', wat tussen 1819 en 1837 in verskeie uitgawes gepubliseer is, het hy die historiese ontwikkeling van die Germaanse tale vir die eerste keer noukeurig nagespeur.
Onder die invloed van Rask het hy die betekenis van klanke (in plaas van letters) en klankverskuiwing in die ontwikkeling van taal ingesien en dit uiteengesit in wat bekend staan as Grimm se wet. In 1875 is die wet deur Verner se wet aangevul, wat die skynbare uitsonderings op [[Grimm se Wet]] wetmatig opgelos het. Grimm se wet het 'n groot invloed op die linguistiek uitgeoefen en word vandag nog gebruik. Terwyl Jakob Grimm sy navorsing vir die werk gedoen het, het hy ook 'n studie van die antieke regspraktyke en gelowe van Germaanse stamme gemaak.