Game Val vrugte. Speel online free
Game Val vrugte Online
Game Description: - Jou taak is om al die vrugte te vang.
- Jou taak is om al die vrugte te vang.
© playgame24.com - gratis aanlyn spel Val vrugte ()
Speel online flash spel Val vrugte vir gratis. Moenie vergeet om hierdie spel gradeer Val vrugte en deel hierdie speletjie saam met jou beste vriende. Casablanca, Ain Sbaa Virtual Office option with one simple price - Regus Jordan
Virtual office in Casablanca, Ain Sbaa
Virtual office in Casablanca, Ain Sbaa Buy now Seasonal Sales Associate job - Things Remembered - Charleston, WV | Indeed.com
Jobs at Things Remembered in Charleston, WV
Seasonal Sales Associate salaries in Charleston, WV Watter rol speel die brein in die vorming van ons bui?
Geskryf deur Genevieve Rayner, Florey Instituut vir Neurowetenschappen en Geestesgesondheid
Die outobiografiese geheue netwerk word aangeskakel wanneer iemand besig is met gedagtes oor hulself. Mitya Ku / Flickr, CC BY
"iemand het vanoggend op die verkeerde kant van die bed wakker geword. "Jy weet die kommentaar; Die een wat selde jou laat voel, is meer genadig teenoor die wêreld (of die persoon wat dit sê). By ander tye kan jy veral genadig en sonnig voel, vir geen rede nie.
Ons bui is 'n verbygaande gemoedstoestand wat beïnvloed hoe ons dink en die wêreld sien. Dit word beïnvloed deur gebeurtenisse in ons lewens, die hoeveelheid slaap ons kry, hormone, selfs die weer. Maar watter rol speel die brein in die vorming van ons bui?
Baie streke wat fundamenteel is vir bui, word diep in die mees oordele dele van die brein begrawe; dit is, hulle word beskou as een van die eerstes wat in die menslike spesie ontwikkel het. Dit is waarskynlik omdat stemming evolusionêr belangrik is.
Om glum te wees, kan voordelig wees en is getoon Skerp ons oog vir detail, byvoorbeeld. Maar oor die algemeen lyk die brein gerig op die handhawing van 'n effens positiewe gemoedstoestand. Om in 'n goeie bui te wees, maak ons ​​meer geneig om nuwe ervarings te soek, kreatief te wees, vooruit te beplan, te ontwikkel en aan te pas by veranderende toestande.
Die limbiese stelsel is die vernaamste primordiale breinnetwerk wat stemming ondersteun. Dit is 'n netwerk van streke wat saamwerk om te verwerk en sin te maak van die wêreld.
Neurotransmitters, soos serotonien en dopamien, word as chemiese boodskappers gebruik om seine oor die netwerk te stuur. Breinstreke ontvang hierdie seine, wat lei tot die herkenning van voorwerpe en situasies, wat hulle emosionele waarde gee om gedrag te lei en split-tweede risiko- / beloningsassesserings te maak.
Die limbiese stelsel sit onder die serebrum (die grootste en nuutste deel van die brein) en bestaan ​​uit strukture soos die hipotalamus, hippokampus en die amygdala.
Die amandelvormige amigdala heg emosionele betekenis aan gebeurtenisse en herinneringe. Dit het onder die aandag van emosie navorsers in 1939 gekom toe ape wie se amygdalae verwyder is het bisarre patrone getoon van gedrag. Hulle het vreeslose, hiperseeksuele en óf sonder emosie óf irrasioneel aggressief geword.
Kluver-Bucy-sindroom gedoop, dit is skaars in die mens, maar is waargeneem in mense met amygdala-skade wat aangegaan word, byvoorbeeld na 'n bietjie van breinontsteking.
Die hippokampus, intussen herinner ons watter aksiekursusse saamstem met ons bui. Byvoorbeeld, as jy goed voel, kan jy dalk 'n pad met narcissen afvlieg. As jy gek voel, kan jy eerder getrek word op die balk wat melancholie albums deur The Smiths span.
Die hippokampus is blyk te wees gekrimp by mense met chroniese depressie. Dit kan rekening hou met algemene kenmerke van die toestand, soos vae of nie-spesifieke herroeping van persoonlike herinneringe.
Die limbiese stelsel reguleer ook biologiese funksies in lyn met ons gemoedstoestande, soos versnelde hartklop en sweet wat veroorsaak word deur gevoelens te wees. Om so oud te wees, is die limbiese stelsel egter primitief. In die daaglikse lewe word dit beheer deur sommige nuwer netwerke wat koördineer hoe ons dink en optree, dus is ons gedrag bevorderlik vir die bereiking van langtermyndoelwitte, eerder as om altyd te gaan waar die bui ons neem.
Navorsers kyk toenemend na nuwe netwerke om te verstaan ​​hoe die brein gemoedstoestand beheer. Twee besondere netwerke wat oor talle studies strek, is die outobiografiese geheue netwerk en kognitiewe beheer netwerk.
Die outobiografiese geheue netwerk verwerk inligting wat verband hou met onsself, insluitende herinnering van persoonlike herinneringe en selfrefleksie. sleutel hubs in hierdie netwerk bestaan ​​uit breinareas binne die prefrontale korteks, wat in die voorkant van die brein sit; die hippokampus; die posterior cingulêre korteks, wat die boonste gedeelte van die limbiese lob is; en pariëtale streke, wat agter die frontale sit en belangrik is vir geestelike beelde.
Die kognitiewe beheer netwerk verbind streke wat ons aandag en konsentrasie koördineer, sodat ons dit kan voltooi take. Dit werf 'n kring van die voorste deel van die cingulêre korteks en dorsolaterale prefrontale korteks, wat gespesialiseer word vir koue, onemotionele, rasionele denke.
Hierdie twee netwerke word beskou as 'n gespanne verhouding. Die outobiografiese geheue netwerk word aangeskakel wanneer iemand besig is met gedagtes oor hulself. Dit veroorsaak die taakgerigte kognitiewe beheernetwerk om af te skakel, en sodoende ons vermoë om enige taak wat ons veronderstel is om te doen, te verminder. Daarom word dagdroom op die werk frons.
Omgekeerd word die outobiografiese geheue netwerk onderdruk wanneer die kognitiewe beheer netwerk Dit is nodig om die nodige aandag vir 'n taak bymekaar te kry. Dit is in lyn met die idee dat ons onsself verloor wanneer ons geabsorbeer word om iets te doen.
Wanneer die twee netwerke nie behoorlik werk nie, kan dit lei tot wat psigiater verwys as gemoedsversteuring.
Die twee hoofsoorte van gemoedsversteurings is depressiewe afwykings, wat gekenmerk word deur 'n aanhoudende stemming en bipolêre versteurings, uitgedruk as uiterste hoë of maniese buie wat afwissel met periodes van afwaartse gevoelens.
In depressiewe afwykings word die outobiografiese geheue netwerk verkry vas sit aan. Dit lei tot denk-te-veel-oor-onsself simptome, soos brooding, herkou en selfverwerping. Die gelyktydige onderdrukking van die kognitiewe beheer netwerk gee aanleiding tot simptome soos swak konsentrasie, onsekerheid en traagheid.
Behandeling vir depressiewe afwykings, soos transkraniale magnetiese stimulasie, behels die stimulering van die kognitiewe beheernetwerk om beter te werk. En medikasie beoog om normale vlakke van neurochemicals wat kommunikeer tussen die twee netwerke en die limbiese stelsels.
Baie sielkundige terapieë bemagtig die lyer om beheer oor hul eie bui te verdra. Hulle oefen dikwels die persoon op om die kognitiewe beheernetwerk te aktiveer deur byvoorbeeld negatiewe gedagtes uit te daag om dit mettertyd te versterk. Hulle blyk ook die dominasie van die outobiografiese geheue netwerk te ontwrig deur tegnieke soos bewustheid.
Terwyl jy probeer om die neurowetenskap te verstaan ​​agter wanordelike bui, is daar 'n stamp in die sielkunde vir stemmingsondersoeke om meer te fokus op die positiewe in almal se sielkunde; wat die bevordering van veerkragtigheid en ons individuele sterk punte, byvoorbeeld.
Die ondersoek na die brein se rol in hierdie funksies is egter baie in hul kinderskoene, soos die zeitgeist self.
Genevieve Rayner, Nagraadse Navorsingsgenoot, Florey Instituut vir Neurowetenschappen en Geestesgesondheid
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Watter rol speel die brein in die vorming van ons bui?