Die afgelope vyf jaar al, gewoonlik in Oktober, bied die Gentse Sentrum vir Afrikaans en die Studie van Suid-Afrika, in die mooie Gent, in België, ’n kollokwium aan oor Afrikaans. Vanjaar se lesings en gesprekke het van 4 tot 6 Oktober plaasgevind.
Ondanks herhaaldelike versekerings deur die organiseerders dat die aanbieding van die AGW vanjaar in Gent ’n eenmalige gebeurtenis was, was ’n handjievol Afrikaanse akademici tog ietwat beswaard oor dié “verengelsing” van die Afrikaanskollokwium.
In sy verwelkoming aan kollokwiumgangers wat gekom het om die AGW by te woon, het Andries Coetzee, ’n taalkundige wat al 20 jaar in die VSA werk, algemene taalwetenskap aan die Universiteit van Michigin doseer, en steeds ook ’n sterk band met die NWU behou, oor die ontstaan van die AGW ’n kort historiese oorsig gegee. Die redes waarom die AGW in Engels gehou word, het hy soos volg opgesom (my vertaling):
“Oor die jare het ek my studente en kollegas met omtrent elke taal van oor die hele wêreld sien werk; van Asië tot Europa, Suid-Amerika, Afrika, selfs Suid-Afrika, maar nié met Afrikaans nie. By universiteite in die VSA was Afrikaans as onderwerp van linguistiese studie afwesig. Tot ’n groot mate was Afrikaans ook nie volledig deel van die taalkundetoneel in Europa nie. Nie omdat Afrikaans nié ’n interessante taal is, met interessante taalverskynsels vir navorsing nie. Ook nie omdat daar oor Afrikaans nié interessante navorsing gedoen word nie.
“Nee. Die vernaamste rede vir Afrikaans se afwesigheid tussen tale in die algemene taalwetenskap is dat die meeste navorsing oor Afrikaans in Afrikaans gedoen word. Navorsers rapporteer hul bevindings in werkwinkels en konferensies wat in Afrikaans gehou word, en/of skryf artikels wat in Afrikaanse tydskrifte in Suid-Afrika gepubliseer word. Dit maak Afrikaans vir ’n groot deel van die wêreld se taalkundiges wat moontlik ook in Afrikaans as studieveld sou belangstel, ontoeganklik.”