BEWEGING DEUR DIE LINKERFLANKEGEVEL VAN NOORD-ANNA-'N VOORVAL VAN DIE MAARTSBEWEGING OP RICHMOND-SUID VAN DIE PAMUNKE-POSISIE VAN DIE NASIONALE LEERMAG - Inligting
BEWEGING DEUR DIE LINKSFLANKGEVEL VAN NOORD-ANNA-'N VOORVAL VAN DIE OPTREK OP RICHMOND-SUID VAN DIE PAMUNKE-POSISIE VAN DIE NASIONALE ARMIE-Geskiedenis
Deur US GRANT
Ons sou nou in 'n ander land werk as wat ons voorheen in Virginia gesien het. Die paaie was wyd en goed, en die land goed bewerk. Geen mans is gesien behalwe diegene wat arms dra nie, selfs die swart man is weggestuur. Die land was egter nuut vir ons, en ons het nie gidse of kaarte gehad om ons te vertel waar die paaie is of waarheen dit lei nie. Ingenieur en personeel is op die gevaarlike plig geplaas om die plek van beide kaarte en gidse te verskaf. Deur heroorweging kon hulle die paaie in die omgewing van elke weermagkorps opspoor. Ons koers was suid, en ons het alle paaie geneem wat in daardie rigting lei, wat die weermag nie te wyd sou skei nie.
Hancock, wat die voortou geneem het, het ooswaarts na Guiney's Station, op die Fredericksburg -spoorweg, opgeruk, vandaar suidwaarts na Bowling Green en Milford. Hy was die aand van die 21ste in Milford. Hier ontmoet hy 'n afdeling van Pickett se afdeling van Richmond om Lee te versterk. Hulle is vinnig weggejaag en 'n paar honderd gevange geneem. Warren het die oggend van die 21ste gevolg, en die aand by Guiney se stasie aangekom, sonder om te molesteer. Burnside en Wright is in Spottsylvania gehou om die voorkoms van 'n beoogde aanranding aan te hou, en om Lee, indien moontlik, aan te hou, terwyl Hancock en Warren genoeg begin het om tussen hom en Richmond in te skakel.
Lee het nou 'n uitstekende geleentheid gehad om die inisiatief te neem, óf deur Wright en Burnside alleen aan te val, óf deur die Telegraph Road te volg en Hancock en Warren se korps, of selfs Hancock alleen te slaan, voordat versterkings kon opduik. Maar hy het nie van die twee geleenthede gebruik gemaak nie. Dit lyk asof hy regtig mislei is met betrekking tot my ontwerpe; maar beweeg deur sy binnelyn-die Telegraph Road-om seker te maak dat hy tussen sy hoofstad en die Army of the Potomac bly. Hy het nooit weer so 'n geleentheid gehad om 'n swaar slag te slaan nie.
Die aand van die 21ste Burnside, 9de korps, het uitgetrek gevolg deur Wright, 6de korps. Burnside sou die Telegraph Road neem; maar toe hy die Ford van Stanard, oor die Po, versterk en bewaak vind, draai hy ooswaarts na die pad wat Hancock en Warren neem sonder om die vyand te ontwrig. Die nag van die 21ste het ek my hoofkwartier gehad naby die 6de korps, by die Guiney -stasie, en die vyand se kavallerie was tussen ons en Hancock. Daar was 'n geringe aanval op die korps van Burnside en Wright toe hulle uit hul lyne beweeg; maar dit is maklik afgeweer. Die doel was waarskynlik net om seker te maak dat ons nie 'n mag agterlaat op die agterkant van die Konfederate nie.
Teen die oggend van die 22e was Burnside en Wright by Guiney's Station. Hancock se korps marsjeer en baklei nou al 'n paar dae lank, sonder om selfs in die nag te rus. Hulle is dus toegelaat om te rus gedurende die 22d. Maar Warren is na Harris's Store, direk wes van Milford, gebring en daardeur 'n goeie pad verbind, en Burnside is na die New Bethel Church gestuur. Wright se korps was nog steeds terug by Guiney's Station.
Ek het die volgende dag die volgende bevel vir die beweging van die troepe uitgereik:
Bevelvoerende leër van die Potomac.
Beveel die bevelvoerders van die korps om hul troepe gereed te hou om môre om vyfuur te marsjeer. Op daardie uur sal elke bevel kavallerie en infanterie op alle paaie na hul voorkant na die suide stuur, en, indien moontlik, vasstel waar die vyand is. As die Suid -Anna verby is, marsjeer die 5de en 6de korps na die vurke van die tbe -pad, waar die een tak na die Beaver Dam -stasie lei, die ander na die Jericho -brug. dan suid met paaie wat die Anna bereik, so naby en oos van Hawkins Creek as wat hulle gevind kan word.
Die 2d -korps sal na Chesterfield Ford verhuis. Die 9de korps sal terselfdertyd na die Jericho -brug beweeg. Die kaart toon slegs twee paaie waarop die vier korps kan marsjeer, maar daar is ongetwyfeld deur die gebruik van plantasiepaaie en deur die gidse in te druk, ander gevind om een ​​vir elke korps te gee.
Die troepe sal hul onderskeie herenigingspartye volg. Die treine sal terselfdertyd na die Milford -stasie verskuif word.
Die hoofkwartier sal die 9de korps volg.
Warren se korps is van Harris's Store na Jericho Ford, Wright se volgelinge, verskuif. Warren het vroeg die middag by die drif aangekom, en teen vyfuur het 'n kruising die beskerming van skerpskutters bewerkstellig. Die mans moes tot in hul middel in die water waai. Sodra genoeg troepe oor was om die drif te bewaak, is pontons neergelê en die artillerie en die res van die troepe oorgesteek. Die gevormde lyn was byna loodreg op die loop van die rivier Crawford aan die linkerkant, langs die rivier, Griffin in die middel en Cutler aan die regterkant. Lee is vasgebind langs die voorkant van hul lyn gevind. Die hele Hill se korps is teen Warren gestuur voordat dit in posisie was. 'N Brigade van Cutler se afdeling is teruggedryf, die vyand agterna, maar die hulp van die vyand is op sy beurt teruggedryf in sy loopgrawe met 'n groot verlies aan dood en gewond, met ongeveer vyfhonderd gevangenes in ons hande. Wright se korps was snags gereed om Warren te versterk.
Op die 23e is Hancock se korps verskuif na die houtbrug wat oor die Noord -Anna -rivier strek net wes van waar die Fredericksburg -spoorweg kruis. Dit was naby nag toe die troepe daar aankom. Hulle het die brug aan die noordekant bewaak, met troepe vasgekeer. Hancock het twee brigades, Egan's en Pierce's, na regs en links gestuur, en toe hulle behoorlik ontslae geraak het, het hulle terselfdertyd aangekla. Die brug is vinnig gedra, die vyand trek so haastig daaroor terug dat baie in die rivier gedruk is, en sommige daarvan het verdrink. Etlike honderde gevangenes is gevang. Die uur was so laat dat Hancock eers die volgende oggend oorgesteek het.
Burnside se korps is beweeg deur 'n middelpad tussen die hierbo beskryf, en wat die Noord -Anna by Ox Ford, halfpad tussen Telegraph Road en Jericho Ford, tref. Die uur van sy aankoms was te laat om die aand oor te steek.
Op die 24ste het Hancock se korps sonder opposisie na die suidekant van die rivier oorgesteek en 'n lyn gevorm wat byna weswaarts wys. Die spoorlyn agter is in besit geneem en so ver moontlik vernietig. Wright se korps het vroeg op dieselfde dag by Jericho oorgesteek en regs van Warren se korps posisioneer, wat suid van die Virginia Central Railroad strek. Hierdie pad is vir 'n aansienlike afstand tot agter (wes) geskeur, die bande het gebrand en die relings gebuig en gedraai deur dit oor die brandende bande te slaan. Daar is egter gevind dat Burnside se korps nie by Ox Ford kon oorsteek nie. Lee het op hierdie stadium 'n posisie met sy middel op die rivier geneem, met die twee vlerke teruggegooi, sy lyn maak 'n skerp hoek waar dit oor die rivier uitkyk.
Voordat die presiese posisie van die hele Lee -lyn presies bekend was, het ek Hancock en Warren beveel om elkeen 'n brigade na Ox Ford aan die suidekant van die rivier te stuur. Hulle het die vyand te sterk gevind om 'n ernstige aanval te regverdig. 'N Derde Ford is tussen Ox Ford en Jericho gevind. Burnside is aangesê om 'n afdeling oor hierdie drek oor te steek en een afdeling na Hancock te stuur. Crittenden is deur hierdie nuut ontdekte vordering gekruis en het langs die rivier gevorm om met Crawford se linkerkant te skakel. Potter het by Hancock aangesluit by die houtbrug. Crittenden het 'n ernstige verbintenis met 'n paar van Hill se korps gehad toe hy die rivier oorgesteek het en het swaar verloor. Toe hy by Warren se korps aangesluit het, is hy nie verder gemolesteer nie. Burnside het nog steeds Ox Ford van die noordekant bewaak.
Lee het nou sy hele leër suid van die Noord -Anna gehad. Ons lyne bedek sy voorkant, met die ses myl wat die twee vleuels skei, maar slegs 'n enkele afdeling. Om van die een vleuel na die ander te kom, moet die rivier twee keer oorgesteek word. Lee kon enige deel van sy lyn uit alle punte daarvan in 'n baie kort opmars versterk; of kon dit alles konsentreer waar hy ook al sou kies om aan te val. Ons was destyds feitlik twee leërs wat beleër het.
Lee is versterk, en word grotendeels versterk. Omtrent hierdie tyd het presies die troepe van wie ek kom voorspel het, aangekom of binnekom. Pickett met 'n volledige afdeling van Richmond was op; Hoke uit Noord -Carolina het saam met 'n brigade gekom; en Breckinridge was daar: in totaal waarskynlik nie minder nie as vyftien duisend man. Maar hy het nie probeer om ons van die veld te verdryf nie.
Op die 22e of 23e het ek versendings uit Washington ontvang wat sê dat Sherman Kingston geneem het, die Etowahrivier oorgesteek het en in Georgië gevorder het.
Ek het destyds op die stoep van 'n fyn plantasiehuis gesit en wag vir Burnside se korps. Meade en sy personeel, behalwe my eie personeel, was saam met my. Die dame van die huis, 'n mev. Tyler, en 'n bejaarde dame was teenwoordig. Burnside sien ons, kom op die stoep, sy groot spore en sabel rammel terwyl hy loop. Hy het sy hoed beleefd teenoor die dames aangeraak en opgemerk dat hy vermoed het dat hulle nog nooit soveel "lewende Yankees" in hul lewens gesien het nie. Die bejaarde dame praat vinnig en sê: "O ja, ek het; nog vele meer." "Waar?" het Burnside gesê. "In Richmond." Gevangenes is natuurlik verstaan.
Ek het my versending hardop gelees toe dit ontvang is. Dit het die jonger dame in trane gegooi. Ek het die inligting gekry wat sy ontvang het
(en ek veronderstel dat dit die algemene inligting was wat deur die Suide versprei is) dat Lee ons in die mees gedemoraliseerde toestand uit die staat verdryf het, en dat ons troepe in die suidweste maar weinig beter was as krygsgevangenes. Om te sien hoe ons troepe suid beweeg, was 'n bewys dat 'n deel van haar inligting verkeerd was, en sy het my gevra of my nuus van Sherman waar is. Ek het haar verseker dat daar geen twyfel daaroor is nie. Ek het 'n wag agtergelaat om die huis te beskerm teen indringing totdat die troepe almal moes verbygaan, en ek het haar verseker dat as haar man wegkruip, sy hom kan inbring en hy ook beskerm moet word. Maar ek neem aan hy was in die Konfederale weermag.
Op die 25ste gee ek bevele, deur Halleck, aan Hunter, wat Sigel verlig het, om die Virginia -vallei op te trek, oor die Blue Ridge na Charlottesville te gaan en, indien moontlik, tot by Lynchburg te gaan, op die land te woon en die spoorweë te sny en kanaal soos hy gegaan het. Nadat hy dit gedoen het, kon hy die pad na sy basis kry of by my aansluit.
Op dieselfde dag is nuus ontvang dat Lee op Richmond terugval. Dit was nie waar nie. Maar ons kon niks doen waar ons was nie, tensy Lee die offensief sou aanvaar. Ek was dus vasbeslote om uit ons huidige posisie te trek en nog 'n poging aan te wend om tussen hom en Richmond te kom. Ek het egter geen verwagting gehad om daarin te slaag nie; maar ek het verwag om hom ver genoeg wes te hou sodat ek die Jamesrivier hoog kon bereik. Sheridan was nou weer by die Army of the Potomac.
Op die 26ste het ek die regering in Washington ingelig oor die pos van die twee leërs; van die versterkings wat die vyand ontvang het; van die skuif wat ek voorgestel het om te maak; en gelas dat ons basis van
* Quarles 'Mills, Va.,
Die relatiewe posisie van hierdie twee leërs 55 is nou soos volg: Iee se regterkant rus op 'n moeras Cast of the Richmond and Fredericksburg road and south of the North Anna, his center on
Voorrade beweeg deur water, bewaak deur die vloot. Voorheen is deur Halleck bevele gestuur dat Butler [William F.] Smith se korps na die Withuis moet stuur. Hierdie bevel is op die 25ste herhaal, met instruksies dat hulle aan die noordekant van die Pamunkey geland moes word en opgeruk het totdat hulle by die Army of the Potomac aangesluit het.
Dit was 'n delikate stap om die regtervleuel van die Army of the Potomac uit sy posisie suid van die Noord -Anna te kry in die teenwoordigheid van die vyand. Om dit te bereik, het ek die volgende bevel uitgereik:
Quarles 'Mills, Va.,
Onder bevel van A. P.
Beveel generaals Warren en Wright om al hul spanne en artillerie, wat nie in posisie is nie, môre terug te trek na die noordelike kant van die rivier. Stuur die besitting om hom links by Little River te draai. Die nuutgevonde rivier en die suidelike Anna -rivier, almal strome wat aansienlike hindernisse bied om die weermag in te haal. Ek het dus besluit om die vyand se reg te draai deur by of naby Hanover Town oor te steek. Dit kruis al drie strome tegelyk en laat ons nog steeds waar ons voorrade kan trek.
Gedurende die laaste nag is die spanne en artillerie wat nie in posisie was nie, wat aan die regtervleuel van ons weermag behoort, en een afdeling van die vleuel stil -stil teruggetrek na die noordoewer van die rivier en na die agterkant van die linkerkant beweeg. Sodra dit donker is, begin hierdie afdeling met die grootste deel van die kavalerie 'n gedwonge optog na Hanover Town om die kruisings te gryp en vas te hou. Die balans van die regtervleuel trek op dieselfde uur terug en volg so vinnig as moontlik. Die linkervleuel sal ook vanaand van die suidelike oewer van die rivier terugtrek en agter in die regtervleuel volg.
Lee se leër is regtig geslaan. Die gevangenes wat ons nou neem, wys dit en die optrede van sy leër toon dit onmiskenbaar. 'N Stryd met hulle kan nie gevoer word nie, maar kan nie gevoer word nie. Ons manne voel dat hulle die moreel oor die vyand verkry het, en val hom met vertroue aan. Ek vergis my miskien. maar ek voel dat ons sukses oor Lee se weermag reeds verseker is. Die vinnigheid en die vinnigheid waarmee u versterkings gestuur het, het grootliks bygedra tot die gevoel van vertroue wat by ons manne geïnspireer is, en om die van die vyand af te breek.
Ons vernietig al die spore wat ons op die sentrale en Fredericksburg -paaie aanroep. Ek wil 'n leemte op die paaie noord van Richmond so groot laat dat hulle spoor van elders moet invoer om 'n enkele spoor te kry.
Selfs as daar nie 'n kruising in die stad Hanover plaasvind nie, sal dit waarskynlik nodig wees om met die Pamunkey af te beweeg totdat daar 'n kruising is. Ek dink dit is dus raadsaam om ons voorraadbasis van Port Royal na die Withuis te verander. Ek wens dat u hierdie verandering onmiddellik sou rig, en Smith ook opdrag gee om die spoorwegbrug daar te plaas in 'n toestand om troepe na artillerie te kruis en mans te laat om dit te hou.
Lieut. - Algemeen
GeneraL Wright se 5 korps as teer op die pad na Hanover Town, soos dit kan, sonder om aandag daaraan te trek. Stuur saam Wright se beste afdeling of afdeling onder sy bekwame bevelvoerder. Laat hulle plekke in die ry staan, so as dit moontlik is, sal die vyand hulle onttrekking nie agterkom nie Stuur die kavallerie môre, of soveel as wat u nodig ag, om te kyk en, as hulle kan, Littlepage's Bridge te gryp. en Taylor's Ford, en op hierdie punte aan die een of ander kant van die rivier bly totdat die infanterie en artillerie almal verbygaan. Sodra dit môreaand donker is, begin die afdeling wat u eers van Wright se korps onttrek om 'n gedwonge optog na Hanover Town te neem, en geen spanne saamneem om hul optog te belemmer nie. Terselfdertyd begin hierdie afdeling om al die 5de en 6de korps aan die suidekant van die rivier te onttrek en na dieselfde plek te marsjeer. Die twee afdelings van die 9de korps, nie nou saam met Hancock nie, mag hy langs die noordelike oewer van die rivier afbeweeg, waar dit handig sal wees om Hancock te ondersteun, indien nodig, of soveel op pad om die 5de en 6de korps te volg. Hancock moet sy bevel gereed hou om te volg sodra die weg vir hom duidelik is. Môre laat hy niks oor nie, maar so gou as wat hy kan, moet hy al sy spanne en spaar artillerie op die pad of paaie kry wat hy moet neem. Sodra die troepe Hanover Town bereik, behoort hulle al die kruisings in die buurt in besit te neem. Ek dink dit sal goed wees om môre middag ook 'n swaar kavalleriedemonstrasie aan die linkerkant van die vyand te doen.
Wilson se kavallerie -afdeling is van links na vore gebring en deur ons regterkant suid na Little River verskuif. Hier het hy gemanoeuvreer om die indruk te wek dat ons die linkerflank van Lee se leër gaan aanval.
Onder die dekmantel van ons nag is ons regtervleuel teruggetrek na die noordekant van die rivier, en Lee is heeltemal mislei deur Wilson se skyn. Op die middag van die 26ste verhuis Sheridan en stuur Gregg's en Torbert se kavallerie na Taylor's en Littlepage se dakke na Hanover. Sodra dit donker was, het beide afdelings rustig na Hanover Ferry beweeg en klein wagte agtergelaat om die indruk te behou dat daar in die oggend oorgange sou probeer word. Sheridan is gevolg deur 'n afdeling van infanterie onder generaal Russell. Die oggend van die 27ste is die oorgang bewerkstellig met min verlies, eneny verloor dertig of veertig gevangenes. So is 'n posisie suid van die Pamunkey verseker.
Russell het by die kruising gestop terwyl die kavallerie na Hanover Town gestoot het. Hier is Barrigers, voorheen Gordons, se brigade van rebelle -kavallerie teëgekom, maar dit is vinnig weggejaag.
Die korps van Warren en Wrght is deur die agterkant van die korps van Burnside en Hancock beweeg. Toe hierdie laasgenoemde korps uit die weg geruim het, het hulle pikette gelaat wat die vyand konfronteer. Wilson se kavallerie het die laaste gevolg, terwyl hy na al die dakke gekyk het totdat alles teruggekeer het; om toe die pontons op te neem en ander brûe te vernietig, word die agterhoede.
Twee paaie is deur hierdie troepe deur die troepe gekruis. Die een naaste en noord van die noorde van Anna en Pamunkey is deur Wright geneem, gevolg deur Hancock. Warren, gevolg deur Buruside, beweeg deur 'n pad verder noord en lotiger. Die treine ry met 'n pad wat nog verder noord was, en moes nog 'n groter afstand aflê. Al die troepe wat die Pamunkey die oggend van die 27ste oorgesteek het, het gedurende die res van die dag stil gebly, terwyl die troepe noord van die stroom opgeruk het om die kruising te bereik wat hulle vir hulle verseker het.
Lee is blykbaar bedrieg deur ons beweging van Noord -Anna; want op die oggend van die 27ste telegrafeer hy na Richmond:
"Vyand het na die noordekant oorgesteek, en kavallerie en infanterie het by Hanover Town oorgesteek." Die troepe wat toe oorgesteek het, het die nag van die 25ste sy front verlaat. 3
Die land waarin ons nou was, was moeilik om troepe oor te skuif. Die strome was talle, diep en traag, en versprei soms in moerasse wat grootgeword het met ondeurdringbare groei van bome en onderbos. Die oewers was oor die algemeen laag en moerasagtig, wat die strome moeilik benaderbaar gemaak het, behalwe waar daar paaie en brûe was.
Hanover Town is ongeveer twintig myl van Richmond af. Daar is twee paaie wat daarheen lei; die mees direkte en kortste een oor die Chickahominy by Meadow Bridge, naby die Virginia Central Rail-road, die tweede langs New en Old Cold Harbour. 'N Paar kilometer van Hanover Town af is daar 'n derde pad deur Mechanicsville na Richmond. New Cold Harbor was vir ons belangrik, want terwyl ons daar was, het ons albei die paaie na die Withuis afgelê (waar ons voorraad vandaan kom), en die paaie suidoos waaroor ons sou moes ry om by die James River onder die Richmond-verdediging uit te kom. .
Die oggend van die 28ste het die leër vroeg begin, en teen die middag het almal [die Pamunkey] oorgesteek behalwe die korps van Buniside. Dit is tydelik aan die noordekant gelaat om die groot wa -tran te bewaak. Daar is onmiddellik 'n lyn wat suid van die rivier strek, die korps van Wright aan die regterkant, Hancock in die middel en Warren aan die linkerkant, gereed om die vyand te ontmoet as hy sou kom.
Terselfdertyd is Sheridan aangesê om te heroorweeg
Mechanicsville om Lee se posisie te vind. By Hawes 'Shop, net waar die middelpad die direkte pad na Richmond verlaat, het hy die Konfederale kavallerie afgeklim en gedeeltelik vasgemaak. Gregg val met sy afdeling aan, maar kon die vyand nie beweeg nie. Saans het Custer met 'n brigade vorendag gekom. Die aanval is nou hernu, die kavallerie het afgetrek en as infanterie aangestel. Hierdie keer was die aanval suksesvol, en albei kante het 'n aansienlike aantal mans verloor. Maar ons troepe moes die dooies begrawe en het gevind dat meer konfederale as vakbond -soldate dood is. Die pos is maklik beklee, want ons infanterie was naby.
Op die 29ste is 'n herverklaring van krag gemaak om die posisie van Lee te vind. Wright se korps het na Hanover Court House gestoot. Hancock se korps stoot in die rigting van Totopotomoy Creek; Warren se korps links op die Shady Grove Church Road, terwyl Burnside in reservaat gehou is. Ons opmars is drie myl aan die linkerkant vorentoe gestoot, maar met min baklei. Daar was nou 'n verskyning van 'n beweging verby ons linkerflank, en Sheridan is gestuur om dit te ontmoet.
Op die 30ste verhuis Hancock na die Totopotonioy, waar hy die vyand sterk versterk vind. Wright is na regs van Hancock se korps geskuif, en Buruside is vorentoe gebring en oorgesteek, terwyl hy links van Hancock ingeneem het. Warren verhuis naby Huntley Corners op die Shady Grove Church Road. Daar was soniese skermutselinge langs die sentrum, en in die aand het Early Warren met 'n mate van krag aangeval, hom eers teruggedryf en gedreig om ons linkerflank te draai. As die beste manier om die linkerkant te versterk, is Hancock beveel om in sy voorkant aan te val. Hy het die geweergate gedra en vasgehou. Terwyl dit aan die gang was, het Warren sy manne opgestaan, vroeg afgeweer en hom meer as 'n kilometer gery.
Op hierdie dag het ek aan Halleck geskryf en beveel dat al die pontons in Washington na City Point gestuur moet word. In die aand is nuus ontvang (as Smith met sy korps by White House aankom. Ek het Meade skriftelik soos volg in kennis gestel:
Naby Hawes 'Shop, Va.,
GROOT-ALGEMEEN GEDRAG, 6.40 P. M., 30 Mei 1864.
Generaal Smith sal vanaand sy mag by die Withuis ontbloot en vroeg in die oggend vroeg op die suidelike oewer van die Pamunkey begin. Dit is nie onwaarskynlik dat die vyand, bewus van Smith se beweging, sal voel om op ons linkerflank te klim om hom af te sny, of om hom te verpletter en terug te keer voordat ons daarvan bewus is. Sheridan moet in kennis gestel word om die vyand se bewegings in die rigting van Cold Harbor, en ook op die Mechanicsville -pad, dop te hou. Wright moet regs by Hancock regs wees, sodat hy, indien nodig, maklik die plek van laasgenoemde kan inneem terwyl troepe indien nodig oos van die Totopotomoy gewerp word.
Ek wil hê Sheridan moet om 5 uur die oggend 'n ruitermag van ten minste 'n halwe brigade, indien nie 'n hele brigade nie, stuur om met Smith te kommunikeer en saam met hom terug te keer. Ek stuur bestellings vir Smith deur die boodskapper wat u met sy bevele aan Sheridan stuur.
Ek het Smith ook in kennis gestel van sy gevaar en die voorsorgmaatreëls wat geneem sou word om hom te beskerm.
Die aand van die 30ste Lee -posisie was aansienlik van Atlee's Station op die Virginia Central Railroad suid en oos na die omgewing van Cold Harbour. Ons was: Die linkerkant van Warren se korps was op die Shady Grove -pad, wat strek tot by die Mechanicsville -pad en ongeveer drie kilometer suid van die Totopotomoy. Burnside aan sy regterkant, dan Hancock, en Wright uiterst regs, wat strek na Hanover Court House, ses myl suidoos daarvan. Sheridan met twee afdelings kavallerie kyk na ons linkerfront na Cold Harbor. Wilson met sy afdeling aan ons regterkant is gestuur om op die Virginia Central Railroad te klim en dit so ver as moontlik te vernietig. Hy het die volgende dag die Hanover Court House in besit geneem ná 'n skermutseling met Young se kavalerie -brigade. Die vyand val Sheridan se paaltjies aan, maar versterkings word gestuur en die aanval word vinnig afgeweer en die vyand volg 'n ent na Cold Harbor.
Kyk die video: Vouwraam - accordeondeur staal
Copyright © qarkuberat.net | BEWEGING DEUR DIE LINKSFLANKGEVEL VAN NOORD-ANNA-'N VOORVAL VAN DIE OPTREK OP RICHMOND-SUID VAN DIE PAMUNKE-POSISIE VAN DIE NASIONALE ARMIE-Geskiedenis...