My verhaal as kwekeryonderwyser desperaat TTC - ivfbabble
Ek wil my reis met u deel, want ek hoop dat ek kan hoor van ander wat in 'n soortgelyke posisie as ek is
Op die oomblik blaai ek tussen volledige paniek by die gedagte dat ek nooit 'n moeder sal word nie, en dan in die volgende hartklop, hoop ek dat my volgende (en my 4de) IVF-ronde eintlik kan werk.
Ek voel skaam om dit te sê (maar ek weet dat u my nie sal oordeel nie), maar mettertyd het ek die vermoë verloor om ander vroue met kinders te omhels, en laat ek u vertel dat dit vir my in my werk hierdie is baie moeilik - aangesien ek 'n kleuterskoolonderwyser is.
Ek is heeldag omring deur kinders van ander mense
Ek gee om vir elke pragtige kind in my klas, en hul welstand beteken alles vir my, maar as ek hulle aan die einde van die dag waai en na die stralende gesigte van ouers kyk, opgewonde om alles van hul kind se dag te hoor, kan ek letterlik voel hoe my hart in twee breek.
Ek probeer desperaat om professioneel te bly, maar ek voel die bitterheid begin swaar trek en ek weet nie eers hoe langer ek my werk kan doen nie. Ek kom voor deur dom dinge, soos wanneer ouers gereeld laat opdaag om hul kinders te gaan haal. Ek dink by myself "gee jy nie om nie? Hoe kan u dit aan u kind doen? Ek sal dit nooit aan my kind doen nie! ".
As ek dan sien hoe mammas hul kinders kom haal met 'n swangerskap of 'n ander kind in 'n stootwaentjie, wil ek net in trane uitbars. Ek kan nie eers een hê nie! Ek sal gelukkig wees met net een! Ek sal sorg dat ek ALTYD betyds is om muy baba op te laai. Ek sal die voedsaamste middagetes vir my kind inpak, nie soos die middagetes wat hierdie kinders skool toe bring nie. Ek sou sorg dat my kind nooit 'n afgevee loopneus gehad het nie, en ek sou sorg dat my kind nooit met vuil klere skool toe kom nie. Ek sal sorg dat my kind weet dat hy / sy die middelpunt van my wêreld is. Waarom het ek nie die kans gekry nie? Hoekom kan ek nie my eie kind hê nie? Die lewe is so vrek moeilik.
My behandeling het nou 3 keer misluk
Die wonderlike hoofonderwyser by my skool was baie vriendelik teenoor my. Sy het my die vrye tyd gegee om na afsprake te gaan en het my tyd en ruimte gegee na elke mislukte ronde. Ons het albei saamgestem dat werk vir sommige 'n groot afleiding is, maar vir my 'n kleuterskoolonderwyser, omring deur jong kinders - dit was net 'n uitstekende manier om te genees. Vir my is die kinders net 'n herinnering aan wat ek verloor het en wat ek moontlik nooit sou gehad het nie.
Ek dink ek moet net nog een keer IVF doen. Finansieel het dit ons van alles behalwe die noodsaaklike dinge ontneem. Ons het elke enkele ekstra sent wat ons het, gebruik. As hierdie ronde dus nie werk nie, sal ons wegstap van behandeling. Ek is nie heeltemal seker of ek ook weer sulke klein kinders kan onderrig nie, dus kan dit 'n loopbaanverandering beteken. Die gewig van die druk is intens.
Soveel hang aan hierdie laaste ronde
Ek het die hele proses so uitdagend en uitputtend gevind. Ek voel dat ek na elke rondte meer leer, wat my frustreer, want ek wens ek het dinge van die begin af geweet - soos "moenie tyd mors met IUI as die sperm van jou maat lui is nie !!". En het beslis nie twee keer IUI as dit die eerste keer nie gewerk het nie !!!!! My laaste ronde sal ICSI wees. Ek hoop dat ek hierdie keer 'n embrio kan maak omdat hulle die sperma in die eier spuit. Stuur vir my goeie vibre, nie waar nie?
Ek dink die rede waarom ek wil uitreik, is om ander mense wat soos ek sukkel, te vertroos
Ek weet dat klanke beteken, maar dit is so belangrik om te weet dat jy nie alleen is nie. Werk iemand anders met kinders? Hoe kan u dit hanteer? Hoe staar u die ouers in die gesig sonder om in trane te wil uitbars? Hoe keer jy dat jy wil skree "is jou kind regtig die middelpunt van jou heelal? As dit so is, waarom is u altyd te laat as u hom oplaai ?! ' Hoe bly jy kalm en professioneel as jy aan die binnekant stukkend is?
Ek sal ook graag wil weet of iemand die behandeling ten goede gestop het, maar 'n manier gevind het om geestelik te genees en steeds as onderwyser te werk?
Baie dankie aan Jennifer dat sy so openhartig en eerlik is oor die manier waarop sy voel. Stuur vir ons 'n reël as haar verhaal met u aanklank vind. Ons wil graag van u hoor, mystory@ivfbabble.com