Johannes 3:1-17 – Belydenisaflegging – NGK Somerstrand
Johannes 3:1-17 – Belydenisaflegging
Written by Rethie van Niekerk on 12/03/2017 . Posted in Preke, Rethie van Niekerk.
Vonkk 243 Laat my nooit die grond verlaat nie (koor en ensemble)
Flam 21 In die hemel is die Heer
Genade en vrede van God die Vader wat sy Seun na die wêreld toe gestuur het, Jesus Christus die Gekruisigde en die Heilige Gees wat ons aan Christus verbind. Amen
Flam 112b Ek roem u Naam
Lied 219 vers 1 en 220 vers 3 Laat ons sing
koor en ensemble: Vonkk 296 Klap jul hande, o nasies
Lied 329 x 2 Want so lief het God die wêreld gehad
Wat is die Engelse woord vir verjaarsdag? Birth-day! Dit beteken geboorte-dag. Op ons verjaarsdag vier ons die dag waarop ons gebore is. Jesus sê in vanoggend se gedeelte in die Bybel: 'n mens moet opnuut gebore word. Weer gebore. Hoe werk dit?! Jy kan nie weer gebore word nie! Maar wanneer jy gedoop word, sê God dat hy jou wil nuut maak. Jy word amper weer gebore – as God se kind. Dan is jy twee keer gebore! En soos ons verjaarsdag vier, vier ons dat ons weer gebore is. Dis hoekom die matrieks vandag belydenis aflê. Hulle sê met dit dat hulle weer gebore is! Hulle sê hulle gaan God vir altyd en altyd dien. Dis ook hoekom ons so 'n groot fuss maak en na die tyd lekker tee en koekies – partytjie hou! Met 'n verjaarsdag vier ons geboorte-dag. Vandag vier ons hierdie jongmense se weder-geboortedag. Oor 'n paar jaar vier ook julle s'n!
Dis sekerlik so naby aan 'n Christelike cliché as wat mens kan kom! Daar is nie 'n enkele gelowige wat dit nie uit hulle kop uit ken nie. Selfs, raai ek, meeste ongelowiges in sg Christelike lande ken hierdie teksvers. Mense kan selfs sê waar dit staan: Johannes 3:16. Ons dink ons ken Psalm 23, maar gewoonlik ken ons dit soos wat mense die tweede vers van 'n volkslied ken: Die Here is my Herder, … groen weivelde… waters waar rus is.
Maar Johannes 3:16? Dis soos ons leuse. Dis die teks waarmee ons aangemoedig word om tot bekering te kom – en sekerlik waarmee van ons ook tot bekering gekom het.
Maar kyk net gou vir 'n oomblik weg van Joh. 3:16 en 'n bietjie terug: na Nikodemus.
'n Belangrike besoeker in die donker
Nikodemus was 'n belangrike man met 'n indrukwekkende CV. Hy is 'n Fariseër, dit wil sê iemand bekend daarvoor dat hy God dien. Hy is 'n leier van die Jode. Lid van die Sanhedrin, die hoogste Joodse godsdienstige gesag.
Maar wat doen hy? Hy besoek Jesus in die nag. Toe al die ander al slaap. Sodat niemand kan sien hierdie belangrike man besoek hierdie vreemde nuwe rabbi/profeet/leier? – mense weet nog nie eers regtig wat Jesus is nie. (Onthou, hierdie is vroeg in Johannes.) Nikodemus wil Jesus volg, maar hy wil nie gesien word nie.
En dan reageer Jesus, soos gewoonlik, onverwags, vreemd, onverklaarbaar:
Dít verseker Ek jou: As iemand nie opnuut gebore word nie, kan hy die koninkryk van God nie sien nie.
Ons het dit al so dikwels gehoor, dat ons dink: natuurlik. Ons besef nie hoe vreemd dit vir Nikodemus was nie! Hoe kan enigiemand weer gebore word as jy al reeds groot en oud geword het? Dis tog onmoontlik?
Maar Jesus hou aan.
Die sleutel hier is die woord wat Jesus gebruik vir "opnuut" gebore word. "Anóthen" kan beteken nuut, weer. Dit kan ook beteken om "van bo" gebore te word. Jesus het waarskynlik die dubbelslagtige betekenis bedoel: om weer gebore te word, beteken om "nuut" gebore te word én om "van bo" gebore te word. En dit, sê Jesus, gebeur deur die werk van die Heilige Gees:
Dis belangrik. Net soos Nikodemus verstaan ons ook nie lekker wat Jesus bedoel met hierdie opnuut gebore besigheid nie. Ons dink om weer gebore te word, is my besluit. Iemand vertel vir my van 'n mooi teksvers soos Joh. 3:16, ek dink dis so wonderlik, ek gee my lewe vir Jesus. Maar wedergeboorte is nie iets wat 'n mens doen nie. Dis nie ons besluit nie. Babas kies nie om gebore te word nie. Jesus se woorde sluit presies menslike aksie of keuses uit.
Dis natuurlik hoekom ons babas doop – om juis te sê dis nie ons dade of keuse wat maak dat God ons lief het nie. Dit kom volledig van God af. Ons wedergeboorte is nie iets wat ons doen nie. Dis iets wat vir ons gegee word. Selfs die feit dat julle vandag belydenis aflê, is nie julle keuse nie. Dis 'n reaksie op die geloof wat God vir julle gegee het. Dis 'n erkenning van die wedergeboorte wat julle ontvang het.
Die vrug van die Gees se werk, die nuwe lewe in 'n gelowige, is iets wat mens ook so sien. Die vrug is geloof in Jesus, nuwe lewe, deel hê en deelneem aan die nuwe geloofsgemeenskap wat Jesus vestig.
En dis wat ons vandag sien. Die vrug van die aanraking van die Gees, die resultaat van opnuut gebore wees. Wanneer hierdie jongmense vandag hier voor staan en hul geloof bely, is dit nie die gevolg van hulle werke nie. Dit is 'n geskenk van God. Dit kom van bo.
Natuurlik het mense die verantwoordelikheid om te reageer op God se genade, om die genade met die leë hande van geloof te ontvang. Maar dat ons glo, dat God ons nuut gemaak het, daarvoor kan ons God net dank. Daaroor kan ons net partytjie hou, soos wat ons verjaarsdae vier.
Wat toe van Nikodemus?
Interessant oor hierdie gesprek tussen Jesus en Nikodemus in die donker (in die verse wat ons nie gelees het nie) – die gesprek eindig met Jesus wat praat oor die skeiding tussen lig en donker, oor hoe mense wat volgens die waarheid handel, na die lig toe kom.
Sommige sê Jesus se verwysing na "water en Gees" as 'n uitdaging vir Nikodemus om hom te laat doop – om in die lig sy geloof te bely. Om nie meer 'n geheime gelowige te wees nie, maar om sy geloof in die openbaar te bely – soos julle vandag gaan doen.
Maar die gedeelte sê nie hoe die gesprek geëindig het nie. Ons kan net aanneem dat Nikodemus in donker weg gesluip het.
Ons lees weer van hom in Johannes 7:50-52. Op hierdie stadium probeer die hoëpriester en die Fariseërs Jesus arresteer. En dan, hier, verdedig Nikodemus vir Jesus. Hy sê dit is nie reg dat die Fariseërs oor Jesus oordeel sonder om Jesus se kant van die saak te hoor nie.
Die laaste keer wat ons van Nikodemus lees, help hy vir Josef van Arimathea om Jesus se liggaam te balsem nadat Jesus aan kruis gesterf het (19:39-42). Toe die dissipels bang weggekruip het, het hy Jesus se liggaam gebalsem. Hy stap uit die donkerte uit en word in die openbaar 'n volgeling van ons Here, Jesus Christus.
Daar het duidelik iets in Nikodemus se lewe gebeur na sy middernagtelike besoek aan Jesus. Hierdie bang Fariseër wat Jesus in die donker besoek het, het 'n nuwe geboorte, 'n geboorte van bo, gehad. Sy ontmoeting met Jesus het hom heeltemal verander.
Dalk het hy daar aan die einde, na Jesus se kruisdood, uiteindelik besef wat dit beteken dat God die wêreld so lief gehad het dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat dié wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie maar die ewige lewe sal hê.
Dat juis die kruis 'n teken is van die diepte van God se liefde vir die wêreld, dat die kruis vir ons wys hoe ver God bereid is om te gaan vir ons. Dit bring ons van aangesig tot aangesig met die lewe-gewende liefde van God. By die kruis vind ons nuwe geboorte en nuwe lewe.
Dit maak ons nuwe mense. Dit help ons om dapper, in die helder daglig, voor mense te staan en te sê: Ek glo. Ek volg vir Jesus.
En dit is wat 'n mens doen wanneer jy openbare belydenis van geloof aflê.
Die openbare belydenis van geloof confirmation is ingestel om aan mense wat gedoop is, mense wat uitwater en Gees opnuut gebore is, die geleentheid te gee om persoonlik voor God en die gemeente te getuig van hulle geloof. So antwoord hulle op die beloftes wat God in hulle doop aan hulle gemaak het en deur die Gees vir hulle gegee het. Ons gaan dus ook nou vir hierdie jongmense kans gee om hul geloof in die openbaar – in die helder daglig – te bely.