Sowjette bevry Auschwitz - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2022
Op 27 Januarie 1945 gaan Sowjet -troepe Auschwitz, Pole binne, om die oorlewendes van die netwerk van konsentrasiekampe te bevry - en uiteindelik openbaar die diepte van die gruwels wat daar gepleeg is.
Auschwitz was regtig 'n groep kampe, aangedui met I, II en III. Daar was ook 40 kleiner "satelliet" kampe. Dit was in Auschwitz II, in Birkenau, wat in Oktober 1941 gestig is, dat die SS 'n komplekse, monsterlik georkestreerde moordgrond geskep het: 300 gevangeniskaserne; vier "badhuise" waarin gevangenes vergas is; lykskelders; en verassende oonde. Duisende gevangenes is ook gebruik vir mediese eksperimente onder toesig en uitgevoer deur die kampdokter, Josef Mengele, die 'Engel van die dood'.
Luister na HISTORY This Week Podcast: Aflevering 4: 27 Januarie 1945 Oorlewende Auschwitz
Die Rooi Leër het sedert middel Januarie dieper in Pole gevorder. Nadat hulle Warskou en Krakow bevry het, het Sowjet -troepe na Auschwitz gegaan. In afwagting van die Sowjet -aankoms het SS -offisiere 'n moordtog in die kampe begin, siek gevangenes geskiet en krematoria opgeblaas in 'n desperate poging om die bewyse van hul misdade te vernietig. Toe die Rooi Leër uiteindelik deurbreek, het Sowjet -soldate 648 lyke en meer as 7000 honger kampoorlewendes teëgekom. Daar was ook ses pakhuise vol honderde duisende vroue se rokke, manspakke en skoene wat die Duitsers nie tyd gehad het om te verbrand nie.
Hierdie dag in die geskiedenis: die Sowjette bevry Auschwitz (1945)
Op hierdie dag in 1945 het die troepe van die Rooi Leër die konsentrasiekamp Auschwitz in Pole binnegegaan. Hulle het onmiddellik al die gevangenes van die berugte konsentrasiekamp bevry en tallose lewens gered. Die meerderheid van die Nazi -wagte het uit die kamp gevlug en die gevangenes sonder kos gelaat. Die Sowjet -bevryding van Auschwitz was 'n belangrike stap om die volle gruwels van die Holocaust aan die wêreld te openbaar.
Auschwitz was 'n reeks kampe. Daar was drie hoofkampe in die kompleks, omring deur meer as twee dosyn kleiner kampe. Auschwitz is in die herfs van 1941 in Birkenau gebou. Onder bevel van Reinhard Heydrich het die SS 'n kompleks vir massamoord gebou. In die hartjie van Auschwitz was verskeie gaskamers wat eufemisties as badhuise bekend gestaan ​​het. Die gevangenes was hoofsaaklik Jode wat per trein na die kompleks vervoer is. Daar verdeel hulle in twee groepe diegene wat as slawe -arbeiders aangehou is, en diegene wat na die gaskamers gestuur is. Na raming is tot twee miljoen mense in Auschwitz dood.
Vroulike gevangenes loop deur die sneeu by Auschwitz na hul bevryding deur Sowjet -troepe. Amerikaanse Holocaust Memorial Museum
Diegene wat in die kampe vermoor is, is óf verbrand óf begrawe in massagrafte. Auschwitz is ook deur die Nazi's gebruik vir gruwelike eksperimente met mense. Die SS vermoor nie net Jode in Auschwitz nie, maar ook sigeuners, politieke gevangenes en homoseksuele. Baie van die kampwagte was medewerkers uit die besette lande van Europa.
Die Rooi Leër het sedert 1944 dieper in Pole gevorder en hulle het Warskou reeds in beslag geneem. Die Duitse leër was in hierdie stadium op die punt van ineenstorting en het oor die hele Pole teruggetrek. Die SS -wagte het geweet dat die Sowjette binnekort die kamp sou inneem en hulle het besluit om alle getuies uit te skakel. Hulle wou nie hê dat die wêreld moes uitvind oor die massamoorde in Auschwitz en ander kampe nie. Die Duitsers het die gaskamers en die krematoria, waar die dooies verbrand is, opgeblaas. Dit was tevergeefs, aangesien hulle meer as genoeg bewyse agtergelaat het van hul beleid van massamoord.
Die Rooi Leër het op 27 Januarie aangekom en die lyke ontdek van honderde gevangenes wat deur die SS geskiet is. Hulle het ook 'n paar duisend oorlewendes gevind, byna almal honger en siek. Binnekort word nuus oor die gruweldade oor die hele wêreld oorgedra, en uiteindelik word die naam Auschwitz sinoniem met boosheid en volksmoord.
Dag van bevryding
Soldate van die 60ste leër van die Eerste Oekraïense Front het die hekke van die konsentrasiekamp Auschwitz op 27 Januarie 1945 geopen. Die gevangenes het hulle as outentieke bevryders begroet. Dit was 'n paradoks van die geskiedenis dat soldate wat formeel Stalinistiese totalitarisme verteenwoordig, vryheid gebring het aan die gevangenes van Nazi -totalitarisme.
Die Rooi Leër het eers ná die bevryding van Krakow gedetailleerde inligting oor Auschwitz verkry, en kon dus nie die poorte van Auschwitz voor 27 Januarie 1945 bereik nie.
Ongeveer 7 duisend gevangenes het op bevryding in die Hoofkamp, ​​Birkenau en Monowitz gewag. Voor en kort na 27 Januarie het Sowjet-soldate ongeveer 500 gevangenes bevry in die Auschwitz-subkampe in Stara Kuźnia, Blachownia Śląska, Świętochłowice, Wesoła, Libiąż, Jawiszowice en Jaworzno.
Meer as 230 Sowjet -soldate, waaronder die bevelvoerder van die 472ste regiment, kolonel Siemen Lvovich Besprozvanny, sterf in 'n geveg terwyl hulle die Hoofkamp, ​​Birkenau, Monowitz en die stad Oświęcim bevry. Die meerderheid van hulle word begrawe op die munisipale begraafplaas in Oświęcim.
In die Hoofkamp en Birkenau het Sowjet -soldate die lyke ontdek van ongeveer 600 gevangenes wat deur die terugtrekkende SS geskiet is of wat aan uitputting beswyk het.
Die Sowjet -bevryding van Auschwitz: eerstehandse herinneringe en foto's
Auschwitz -gevangenes is bevry deur vier infanteriedivisies van die Rooi Leër. Die voorhoede bestaan ​​uit vegters uit die 107de en 100ste afdeling. Majoor Anatoly Shapiro het in laasgenoemde afdeling gedien. Sy skoktroepe was die eerste wat die kamp se hekke oopgemaak het. Hy onthou:
In die tweede helfte van die dag het ons die kamp se gebied binnegegaan en deur die hoofhek geloop, waarop 'n slagspreuk met draad hang: "Werk maak jou vry." Dit was onmoontlik om die kaserne binne te gaan sonder 'n gaasverband. Lyke lê op die stapelbeddens met twee verdiepings. Onder die stapelbeddens sou geraamtes wat skaars geleef het, uitkruip en sweer dat dit nie Jode was nie. Niemand kon glo dat hulle bevry is nie.
Sowjetse Rooi leërsoldate met bevryde gevangenes van die Auschwitz -konsentrasiekamp in Pole, 1945
Daar was destyds ongeveer 7 000 gevangenes in die kamp. Onder hulle was 'n gevangene wat bekend was onder die nommer 74233 (die naam is nie vasgestel nie):
Skielik het ek silhoeëtte in 'n wit en grys uniform op 'n pad naby die kamp sien loop. Dit was ongeveer 17:00. Eers het ons gedink dat dit kampgevangenes is wat terugkeer. Ek hardloop uit om te sien wie dit is. Ons was so bly om te verneem dat dit die Sowjet -verkenningseenhede was. Daar was geen einde aan die soene en groete nie. Ons is aangesê om weg te gaan. Hulle het verduidelik dat ons nie daar kan bly nie, want dit is nog nie duidelik waar die vyand is nie. Ons het verskeie treë teruggegaan en toe teruggekeer.
Sowjet -leërsoldate gesels met die kinders wat pas uit die konsentrasiekamp Auschwitz bevry is
Luitenant -generaal Vasily Petrenko, wat in 1945 bevel gegee het oor die 107de infanteriedivisie, het kort na Shapiro op die gebied van die kamp aangekom. In sy memoires Voor en na Auschwitz hy beskryf wat hy gesien het:
Op 18 Januarie het die Duitsers almal saamgeneem wat kon loop. Siekes en swakkes is agtergelaat. Die paar wat nog kon loop, het weggehardloop toe ons leër die kamp bereik het. Ons het onmiddellik die sanitêre eenhede van die 108ste, 322ste en my 107de afdeling na die kamp gestuur. Die veldhospitale het hul waskamers oopgemaak. Dit was die besluit. Die veldkombuise van hierdie afdelings was verantwoordelik vir die voer van die gevangenes.
Bevryde gevangenes verlaat die arbeidskamp Auschwitz-Birkenau, 1945
Kommandeur Vasily Gromadsky was een van die eerstes wat die & ldquodeath -kamp binnegegaan het:
Daar was 'n slot aan die hek. Ek het nie geweet of dit die hoofingang was of wat nie. Ek het mans beveel om die slot te breek. Daar was niemand daar nie. Ons het nog 200 meter gestap en gesien hoe gevangenes in gestreepte hemde na ons toe hardloop, ongeveer 300 daarvan.
Ons het versigtig geraak omdat ons gewaarsku is dat die Duitsers vermom kan wees. Maar hulle was regte gevangenes. Hulle het gehuil en ons omhels. Hulle het ons vertel dat miljoene mense daar vermoor is. Ek kan nog steeds onthou hoe hulle ons vertel het hoe die Duitsers 12 waens baba -waens uit Auschwitz gestuur het.
Kinders agter die draad in die Auschwitz -konsentrasiekamp
In 1945 was Ivan Martynushkin 21 jaar oud. Hy was eerste luitenant-bevelvoerder van die masjiengeweer-eenheid van die 322ste infanteriedivisie. Hy onthou dat hy tot op die laaste oomblik nie kon verstaan ​​dat hy gestuur is om 'n konsentrasiekamp te bevry nie:
Ek het met my eenheid na die heining gekom, maar dit was reeds donker en ons het nie die perseel binnegekom nie. Ons het net die wagkamer buite die kamp beset. Ek onthou dat dit baie warm daar was, asof dit verhit is.
Ons het selfs gedink dat die Duitsers 'n verhitte plek vir hulself voorberei het en toe kom ons. Die volgende dag het ons begin vee. Daar was 'n enorme nedersetting - Bzhezinka, met indrukwekkende baksteenhuise.
En toe ons daardeur gaan, het die Duitsers op 'n gebou op ons begin skiet. Ons het weggekruip en met ons bevelvoerder gekommunikeer en hom gevra om die gebou te beskut. Ek het gedink dat as ons dit vernietig, ons kan voortgaan. Maar skielik sê die bevelvoerder dat ons artillerie nie die gebou kan beskut nie, want hier is 'n kamp met mense en dat ons geen kruisvuur moet vermy nie. Toe eers verstaan ​​ons waarvoor die heining bedoel is.
Gevangene van Auschwitz voordat hulle deur die Sowjet -leër bevry is, 1945
Joernaliste van die 38ste weermag Usher Margulis en Gennady Savin het ná die soldate die kamp binnegekom. Dit is wat hulle onthou:
Ons het die baksteen gebou binnegegaan en in die kamers gekyk. Die deure was nie toe nie. In die eerste kamer was daar 'n groot hoop kinderklere: jasse, baadjies, truie, baie met bloedvlekke. In die volgende kamer was daar bokse gevul met tandkrone en goue kunsgebitte. In die derde kamer was daar bokse met vrouehare. En toe bring 'n vrou ['n gevangene en Rusland verder] ons na 'n kamer vol bokse met damesakke, lampskerms, beursies, beursies en ander leerartikels. Sy het gesê: "Dit alles is gemaak van 'n menslike vel."
Sakke met hare van dooie gevangenes
Nadat Auschwitz bevry is, is 'n nuwe kommandant aangestel om die stad te bestuur, Grigory Yelisavetinsky. Op 4 Februarie 1945 skryf hy aan sy vrou:
Daar is 'n kinderbarak in die kamp. Joodse kinders van alle ouderdomme (tweeling) is daarheen geneem. Die Duitsers het eksperimente op hulle uitgevoer asof hulle konyne is. Ek het 'n 14-jarige seuntjie gesien wie se are vir 'n 'wetenskaplike' doel met kerosine ingespuit is.
Daarna is 'n stuk van sy liggaam afgesny en na 'n laboratorium in Berlyn gestuur, terwyl dit vervang is met 'n ander stuk liggaam. Nou lê hy in 'n hospitaal, bedek met diep vrot ulkusse, en niks kan gedoen word om hom te help nie. Daar loop 'n pragtige meisie deur die kamp. Sy is mal. Ek is verbaas dat nie al die mense hier mal geword het nie.
Auschwitz -gevangenes: die eerste oomblikke na die bevryding
Intussen het voormalige gevangenes wat sterk genoeg was om alleen te loop, Auschwitz verlaat. Nommer 74233 onthou:
Op 5 Februarie is ons op pad na Krakow. Aan die een kant van die pad was daar reuse fabrieke wat deur die gevangenes gebou is, wat lank gelede aan die vermoeiende werk gesterf het. Aan die ander kant was nog 'n groot kamp. Ons het dit binnegekom en 'n paar siek mense gevind wat net soos ons lewe, net omdat hulle nie op 18 Januarie saam met die Duitsers vertrek het nie.
Toe stap ons verder. Ons word lank gevolg deur elektriese drade op klippilare. Ons was baie vertroud met hulle. Hulle was simbole van slawerny en dood. Dit het gelyk asof ons nooit die kamp sou verlaat nie. Uiteindelik kom ons uit en bereik die dorpie Vlosenyusha.
Ons het daar oornag en die volgende dag, 6 Februarie, het ons verder gegaan. Onderweg stop 'n motor en gee ons 'n rit na Krakow. Ons is vry, maar ons weet nog steeds nie hoe om gelukkig te wees nie. Ons het soveel deurgemaak en ons het soveel mense verloor.
Sowjet -dokters en die Rooi Kruis -verteenwoordigers onder die Auschwitz -doodskampgevangenes kort nadat die kamp bevry is
Hierdie materiaal is gebaseer op dokumente van die Russian Holocaust Foundation en die volgende memoires: "Voor en na Auschwitz" van V. Petrenko, "I Survived Auschwitz" van K. Zhivulskaya en "The Black Book" van V. Grossman en I. Ehrenburg .
Samuel Pisar: Bevryding uit Auschwitz
Vyf en sestig jaar gelede, tot vandag toe, het die Sowjette Auschwitz bevry, terwyl die Amerikaners Dachau nader. Vir 'n oorlewende van hierdie twee infernos om nog lewendig en gesond te lewe, met 'n nuwe en gelukkige gesin wat vir my opgewek is, lyk die een wat ek verloor het, amper onwerklik. Toe ek op 13 -jarige ouderdom Eichmann en Mengele se grusame heelal betree, het ek my lewensverwagting gemeet in dae, hoogstens weke.
In die vroeë winter van 1944 het die Tweede Wêreldoorlog tot 'n einde gekom. Maar ons in die kampe het niks geweet nie. Ons het gewonder: Wat gebeur in die wêreld daarbuite? Waar is God? Waar is die pous? Weet iemand daar buite wat hier met ons gebeur? Gee hulle om?
Rusland was verwoes. Engeland verset, haar rug teen die muur. En Amerika? Sy was so ver weg, so verdeeld. Hoe kon daar van haar verwag word om die beskawing te red van die oënskynlik onoorwinlike magte van die duisternis in hierdie laat stadium? Ek was nou amper 16 en ek wou lewe.
Vandag verdwyn ons, die laaste lewende oorlewendes van die grootste katastrofe wat ooit deur 'n mens teen 'n mens plaasgevind het, een vir een. Binnekort sal die geskiedenis op sy beste oor Auschwitz praat met die onpersoonlike stem van navorsers en romanskrywers, en in die ergste geval in die kwaadwillige register van revisioniste en vervalsers wat die Holocaust 'n 'mite' noem. Hierdie proses het reeds begin. Daarom voel ons 'n innerlike plig om die herinnering aan wat ons in liggaam en siel verduur het, aan ons medemense oor te dra om ons kinders te waarsku dat die fanatisme en geweld wat weer in ons nuut gevlamde wêreld versprei, hul heelal kan vernietig soos dit het myne eens vernietig.
Intussen bly ons verdeeld en verward, ons huiwer, ons sidder, soos slaapwandelaars aan die rand van die afgrond. Maar die onherroeplike het nog nie gebeur nie. Ons kans is nog steeds ongeskonde. Laat ons hoop dat die mensdom hulle op een of ander manier sal gryp en leer om met sy diversiteit in beter harmonie te leef.
67 jaar gelede het die Sowjette Auschwitz bevry
Die Holocaust -gedenkdag word al jare op 27 Januarie gevier. Dit is op hierdie dag in 1945 dat die Sowjette Auschwitz, die berugste van Nazi -konsentrasiekampe, bevry het. Maar terwyl die Holocaust dekades gelede plaasgevind het, bestaan ​​daar steeds antisemitisme in groot dele van Europa. Wat nog erger is, 21 persent van die Duitsers onder 30 het nog nooit van Auschwitz gehoor nie, en 31 persent weet nie waar dit gebou is (Pole), volgens Spiegel Online.
Alhoewel sommige in Europa moontlik nie veel nadink oor die gedenkteken nie, word die dag oor die hele wêreld met dienste, gesprekke, konserte en nagwake gevier, en word dit herdenk aan nie net diegene wat in die Tweede Wêreldoorlog gesterf het nie, maar ook die slagoffers van volksmoorde wat sedertdien plaasgevind het, berig die Guardian.
Hitler het in Januarie 1933 aan bewind gekom en Dachau, die eerste konsentrasiekamp, ​​twee maande later geopen.
Die ingang van die Dachau -kamp, ​​buite München in Duitsland gebou. Die woorde 'Arbeit Macht Frei' ('Work Brings Freedom') begroet nuwe aankomelinge by die honderde konsentrasiekampe wat die Ryk (Duits-besette Europa) besaai het.
In 1935 het die Nuremberg Race Laws Jode Duitse burgerskap geweier en Joodse ondernemings in Duitsland gesluit.
Jode was onderworpe aan verskeie ander vernederings. Die geel kenteken was 'n lap wat Jode hul buiteklere moes vasmaak om dit as Jode in die openbaar te merk.
Op 9 November 1938 het 'Kristallnacht' ('Nag van gebroke glas'), 'n pogrom teen Jode, deur Duitsland gevee en Oostenryk en Tsjeggo -Slowakye beset.
Nazi's, wat hoofsaaklik deur amptenare van die Nazi -party en lede van die SA (Storm Troopers) en Hitler -jeug aangestel is, het sinagoges en Joodse huise en besighede vernietig en geplunder.
Duitse amptenare het dit aangekondig Kristallnacht was 'n spontane openbare uitbarsting in reaksie op die moord op Ernst vom Rath, 'n Duitse ambassadeur in Parys, deur 'n Poolse Jood.
Die Sachsenhausen -kamp, ​​noord van Berlyn, het nie net Jode nie, maar ook homoseksuele, Jehovah se Getuies, "asosiale", en later gevang Sowjette, insluitend Stalin se seun. Die aantal gevangenes het gewissel van 21 aan die begin van 1937 tot 11 100 aan die begin van 1945.
Tydens die Wannsee-konferensie op 20 Januarie 1942 het Duitse amptenare vergader om die deportasie van Europese Jode na 'uitwissingskampe' (soos hierdie in Auschwitz-Birkenau) in die Duits-besette Pole te koördineer. Baie van die gedeporteerdes is dood voordat die treine het hul bestemmings bereik.
Die Duitsers wou die deportasies uitbeeld as 'n "hervestiging" van die Joodse bevolking in arbeidskampe in die "Ooste".
Die laaste van die Sowjet -soldate wat Auschwitz bevry het, sterf op 98
David Dushman, die laaste oorlewende Sowjet -soldaat wat betrokke was by die bevryding van die Nazi -doodskamp in Auschwitz, is dood. Hy was 98.
Die Joodse gemeenskap van München en Bo -Beiere het Sondag gesê dat Dushman Saterdag in 'n hospitaal in München, Duitsland, gesterf het.
"Elke getuie van die geskiedenis wat oorgaan, is 'n verlies, maar afskeid neem van David Dushman is besonder pynlik," het Charlotte Knobloch, 'n voormalige hoof van die Duitse sentrale raad van Jode, gesê. 'Dushman was reg op die voorste linies toe die masjinerie van die nasionaal -sosialiste vernietig is.
As jong soldaat van die Rooi Leër het Dushman op 27 Januarie 1945 die verbiedende elektriese heining rondom die berugte Nazi-doodskamp platgedruk met sy T-34-tenk.
Hy het erken dat hy en sy kamerade nie onmiddellik die omvang besef van wat in Auschwitz gebeur het nie.
'Skelette oral', onthou hy in 'n onderhoud met die München -koerant Sueddeutsche Zeitung in 2015. 'Hulle struikel uit die kaserne, hulle sit en lê tussen die dooies. Verskriklik. Ons het al ons blikkieskos vir hulle gegooi en onmiddellik verder gegaan om fasciste te jag. "
Meer as 'n miljoen mense, die meeste van hulle Jode wat uit heel Europa daarheen gedeporteer is, is tussen 1940 en 1945 deur die Nazi's in Auschwitz-Birkenau vermoor.
Dushman het vroeër aan sommige van die bloedigste militêre ontmoetings van die Tweede Wêreldoorlog deelgeneem, waaronder die gevegte van Stalingrad en Koersk. Hy is drie keer ernstig gewond, maar het die oorlog oorleef, een van slegs 69 soldate in sy afdeling van 12 000 man.
Sy pa - 'n voormalige militêre dokter - was intussen in die tronk en sterf later in 'n Sowjetse strafkamp nadat hy die slagoffer geword het van een van Josef Stalin se suiwering.
Na die oorlog het Dushman vier dekades lank die Sowjetunie se nasionale omheiningspan vir vroue help oplei en was hy getuie van die aanval deur agt Palestynse terroriste op die Israeliese span tydens die Olimpiese Spele in München 1972, wat gelei het tot die dood van 11 Israeli's, vyf van die Palestyne en 'n Duitse polisieman.
Later in sy lewe het Dushman skole besoek om studente te vertel van die oorlog en die gruwels van die Holocaust. Hy het ook gereeld sy militêre medaljes afgestof om aan veterane -byeenkomste deel te neem.
"Dushman was 'n legendariese omheiningsafrigter en die laaste lewende bevryder van die Auschwitz -konsentrasiekamp," het die Internasionale Olimpiese Komitee in 'n verklaring gesê.
Die president van die IOC, Thomas Bach, het hulde gebring aan Dushman en vertel hoe hy as 'n jong skermer in die destydse Wes -Duitsland hom deur die veteraanafrigter in 1970 'vriendskap en raad' aangebied het 'ondanks die persoonlike ervaring van Dushman met die Tweede Wêreldoorlog en Auschwitz, en hy 'n man van Joodse oorsprong wees. "
"Dit was so 'n diep menslike gebaar dat ek dit nooit sal vergeet nie," het Bach in 'n verklaring gesê.
Dushman het sommige van die suksesvolste skermers van die Sowjetunie opgelei, waaronder Valentina Sidorova, en het tot in die negentigerjare steeds lesse gegee, het die IOC gesê.
Dushman se vrou, Zoja, is etlike jare gelede oorlede.
Sommige van George Floyd se familielede noem Derek Chauvin se 22 1/2-jaar vonnis vir moord in sy dood onvoldoende, terwyl ander optimisme uitspreek dat dit 'n stukrag vir verandering sal wees.
Arizona bring gaskamer terug met chemikalieë wat deur Nazi's verkies word
David Dushman, die laaste oorlewende Sowjet -soldaat wat gehelp het om Auschwitz in die Tweede Wêreldoorlog te bevry, is Saterdag dood. Hy was 98.
Volgens die Joodse gemeenskap van München en Bo -Beiere is die voormalige soldaat in 'n hospitaal in München, Duitsland, dood.
Die soldaat van die Rooi Leër "was reg op die frontlinie toe die masjinerie van die Nasionaal -Sosialiste vernietig is," het Charlotte Knobloch, 'n voormalige hoof van die Duitse sentrale raad van Jode, gesê.
"Elke getuie van die geskiedenis wat oorgaan, is 'n verlies, maar afskeid neem van David Dushman is besonder pynlik," het Knobloch gesê.
Meer as 'n miljoen mense, hoofsaaklik Jode, is tussen 1940 en 1945 deur die Nazi's in Auschwitz-Birkenau vermoor.
Dushman, wat op 27 Januarie 1945 in sy T-34-tenk gery het, het die elektriese heining rondom die Nazi-doodskamp platgetrek.
'Hulle struikel uit die kaserne, hulle sit en lê tussen die dooies. Verskriklik. Ons het al ons blikkieskos gegooi en onmiddellik verder gegaan om fasciste te jag, "vertel Dushman in 'n onderhoud met die München -koerant Sueddeutsche Zeitung in 2015.
Kinders by Auschwitz die dag toe die kamp bevry is. AP Foto/CAF David Dushman is na berig word in 'n hospitaal in München dood. EPA
'Orals geraamtes,' het hy gesê.
Na die oorlog het Dushman vier dekades lank die nasionale omheiningspan van die Sowjetunie opgelei.
Hy het ook gereeld skole besoek om met studente te praat oor die gruwels van die Holocaust.
75 jaar gelede is Auschwitz bevry - so onthou die wêreld
Op 27 Januarie 1945 eindig die nagmerrie vir sommige. 75 jaar gelede Maandag het die Sowjette Auschwitz bevry. Hulle het die kamp onbewaak gevind, terwyl die Nazi -wagte met die grootste deel van die gevangenes gevlug het voor die Rooi Leër se opmars. Ongeveer 7 000 - van wie die meeste siek en sterwend was - is deur die Sowjette vrygelaat. Van die 1,3 miljoen mense wat na Auschwitz gedeporteer is, is 1,1 miljoen in die kamp vermoor - die grootste dodetal van enige van die Nazi -konsentrasiekampe.
Aangesien die aantal oorlewendes steeds afneem en die wêreldwye bewustheid van die Holocaust die neiging volg, word die 75ste herdenking van die bevryding van Auschwitz - Internasionale Holocaust -herdenkingsdag - herdenk deur 'n magdom kulturele en regeringsinstellings. Van kunsinstallasies tot lesings: hier is 'n paar maniere om op 27 Januarie te onthou.
DIE MUSEUM VAN JODSE ERFENIS - 'N LEWENDE HERINNERING AAN DIE HOLOCAUST
In Battery Park City, die Museum van Joodse Erfenis, is nou die uitstalling "Auschwitz. Nie lank terug nie. Nie ver nie, "hou 'n dag met aktiwiteite. Om 09:00 sal die museum se Edmond J. Safra -saal 'n simulasie van 'n seremonie in Auschwitz aanbied. Om 11:00 hou doktor Robert Jan van Pelt, die kurator van die museum se Auschwitz -uitstalling, 'n bespreking oor die bevryding en Rabbi Eli Babich van Fyfde Laan -sinagoge sal 'n shofar klink wat in die geheim tydens die hoogtyd by die kamp geblaas is vakansies van 1944. Van Pelt sal om 15:00 nog 'n toespraak lewer oor baie van die artefakte wat op die uitstalling te sien is en sy besluitneming oor die inhoud van die vertoning. Van 10:00 tot 18:00 bied die museum gratis toegang.
Om 19:00 sal Temple Emanu-El in 'n konsert aanbied met optredes deur die violis Itzhak Perlman, die Klezmer Conservatory Band, die aktrise Tovah Felshuh, kantor Yitzchak Meir Helfgot van die Park East Synagogue en die rolverdeling en orkes van die National Yiddish Theatre Folksbiene se produksie van onder andere "Fiddler on the Roof". Die aand sal ook 'n toespraak bevat deur Rabbi Joseph Potasnik, uitvoerende vise -president van die New York Board of Rabbis.
BATTERY PARK STAD
Battery Park City bied uittreksels aan van gedigte wat geskryf is deur mense wat in Auschwitz opgesluit was. Die installasie - deel van die reeks "Raining Poetry" van die gemeenskap - bevat aanhalings uit die gedigte "Foamy Sky" en "Letter to my Wife" deur Miklós Radnóti, "Buna" deur Primo Levi en "Prayer to the Living om hulle te vergewe. Lewend "deur Charlotte Delbo.
By UNESCO, wat Auschwitz as 'n wêrelderfenisgebied noem, sal meer as 200 Auschwitz- en Holocaust-oorlewendes en staatshoofde tydens die seremonie ter herdenking van die bevryding van die kamp by die direkteur-generaal Audrey Azoulay aansluit.
In die Algemene Vergaderingsaal sal Melissa Fleming, die VN se ondersekretaris-generaal vir Globale Kommunikasie, 'n herdenking voer met opmerkings van die sekretaris-generaal, president van die Algemene Vergadering, verteenwoordigers van Duitsland, Israel, Rusland en die Verenigde State en getuienis van oorlewendes van die Holocaust. Itzhak Perlman sal ook optree.
Die uitstalling "Seeing Auschwitz", met argieffoto's van die kamp, ​​word van 13:30 tot 14:30 by die VN se besoekersportaal aangebied. Programme en uitstallings, insluitend die 'Lonka -projek', 'n fotografiese huldeblyk aan oorlewendes van die Holocaust, duur voort tot einde Januarie, wat uitloop op 'n inligtingsessie van die VN op 30 Januarie, 'Haatspraak, ontkenning van holocaust en verdraaiers: waarom is dit uitdagend?'
AUSCHWITZ-BIRKENAU MEMORIAL AND MUSEUM, POLEN
Die amptelike herdenking van die bevryding vind plaas in die Auschwitz-Birkenau-museum, waar 'n spesiale tent bo die "Poort van die dood" van die voormalige Auschwitz II-Birkenau-kamp opgerig sal word. Die Poolse president Andrzej Duda lewer 'n welkome toespraak om 15:30 CET, gevolg deur 'n hoofrede deur Auschwitz -oorlewendes, Ronald S. Lauder, president van die Wêreld Joodse Kongres en 'n dankwoord van dr. Piotr MA Cywiński, direkteur van die Auschwitz -gedenkteken en ekumeniese gebede.