Praatterapie of Psigoterapie
Gespreksterapie is een van die mees algemene behandelingsopsies vir fobies , alhoewel die besonderhede verskil volgens die behoeftes van die kliënt en die terapeut se denkskool.
Wat is Talk Therapy?
Praatterapie, ook bekend as psigoterapie, is gebaseer op die kernidee wat praat oor die dinge wat jou pla, kan help om hulle te verduidelik en in perspektief te stel.
Sommige praatterapeute volg 'n spesifieke denkskool, soos kognitiewe teorie of gedrag. Ander gebruik 'n meer eklektiese benadering , tekentegnieke en beginsels uit verskeie teorieë.
Vir spesifieke fobies sal 'n geestesgesondheidsprofessie (soos 'n sielkundige of psigiater) gewoonlik 'n kombinasie van kognitiewe en gedragstrategieë gebruik wat blootstelling aan die gevreesde voorwerp of situasie in hul behandelingsplan insluit.
Praatterapie teen Medikasie Terapie
Daar is 'n eeue-oue debat in die geestesgesondheidsgemeenskap aangaande die nut van praatterapie in teenstelling met medikasie terapie . Volgens die mediese model is geestesversteurings die gevolg van fisiologiese oorsake en moet behandel word deur medikasie, chirurgie of ander mediese prosesse.
Voorstanders van praatterapie glo dat geestesversteurings grootliks gebaseer is op reaksies op 'n mens se omgewing. Daarom kan hulle behandel word deur bespreking, resolusie van konflik, gedragsveranderinge en veranderinge in denke.
Vandag voel die meeste lede van die geestesgesondheidsgemeenskap dat die waarheid êrens in die middel lê. Sommige toestande kan veroorsaak word deur fisiologiese veranderinge, terwyl ander die gevolg is van konflik en ongesonde reaksies. Die meeste kwessies is gebaseer op 'n kombinasie van faktore. Daarom, baie terapeute oorweeg beide mediese en praat terapie oplossings wanneer die opstel van 'n behandelingsplan.
Die uiteindelike doelwit van enige tipe terapie is om die kliënt meer suksesvol te help met 'n siekte of situasie. Die spesifieke behandelingsdoelstellings is afhanklik van die individuele kliënt, die terapeut se teorieë en die situasie byderhand. Die doel kan konkreet wees, soos om op te hou rook, of meer abstrak, soos woedebestuur.
Wanneer praatterapie gebruik word vir fobiebehandeling, is daar oor die algemeen twee doelwitte. Een daarvan is om die kliënt te help om die vrees te oorkom. Die tweede doelwit is om die kliënt te help om enige oorblywende vrees te bestuur sodat hy of sy 'n normale, funksionele lewe kan lei.
Sommige vorme van praatterapie het 'n derde doel. In psigoanalise en verwante terapieë is die doel om die onderliggende konflik wat die fobie of ander wanorde veroorsaak het, te ontdek en op te los. In interpersoonlike terapieë is die doel om probleme op te los in interpersoonlike verhoudings wat voortspruit uit of bygedra het tot die fobie of ander wanorde.
Praatterapie begin met 'n aanvanklike afspraak, dikwels na verwys as 'n inname-onderhoud . Tydens hierdie afspraak sal die kliënt beskryf wat hom of haar tot terapie bring. Dit staan ​​bekend as die aanbiedingsprobleem .
Die terapeut sal dan vrae vra om die aard van die probleem, die duur en erns daarvan, te verduidelik.
Hy sal ook probeer om die kliënt se doelwitte vir terapie te bepaal. Teen die einde van die eerste sessie sal die terapeut die aanvang neem van 'n behandelingsplan , hoewel baie terapeute sal wag tot die tweede sessie om 'n meer geformaliseerde plan aan die kliënt te bied. Sommige terapeute kies om die behandelingsplan as 'n verwysingsdokument vir hulself te handhaaf, maar moenie dit aan die kliënt voorlê tensy dit aangevra word nie.
Ten spyte van die behandelingsplan, moet die kliënt altyd in beheer wees van die vordering van sy terapie. Die probleem kan meer of minder sessies vereis as wat oorspronklik beplan is. Familielede of vriende kan genooi word om by sekere sessies aan te sluit.
Hulpbronne, soos ondersteuningsgroepe , kan aanbeveel word.
Alhoewel praatterapie meestal een op een uitgevoer word, kan groepterapie ook effektief wees. In tradisionele groepterapie speel die bestaan ​​van die groep 'n sleutelrol. Bekend as 'n terapeutiese milieu word 'n omgewing geskep binne die groep wat struktuur, ondersteuning en 'n gevoel van veiligheid bied. Binne 'n veilige en vertroueomgewing kan groeplede dikwels gevoelens uitdruk, hul eie negatiewe persoonlikheidseienskappe konfronteer en eksperimenteer met gedragsveranderinge.
Dit verg natuurlik tyd en moeite om 'n gevoel van gemeenskap te bou. Die gewildheid van kort terapie het gelei tot 'n ander styl van groepterapie - die seminaar. Tydsbeperk tot 'n enkele aand of dalk 'n naweek, seminare kan gesien word as groepstyl-individuele terapie. Hierdie kort groepsessies gebruik individuele kognitiewe gedragsterapie- metodes wat gelyktydig aan verskeie mense voorgestel word. Die groepinstelling is grootliks irrelevant, bo die vertroue wat kan ontstaan ​​as ander sien hoe hulle hul eie probleme suksesvol kan stry.
Jensen, Jay, Bergin, Allen en Greaves, David. Die betekenis van eklektisisme: Nuwe opname en analise van komponente. Professionele Sielkunde: Navorsing en Praktyk , Vol 21 (2), Apr 1990, 124-30.
> McCabe RE, Swinson R. (2015). Psigoterapie vir spesifieke fobies by volwassenes. In: UpToDate, Stein MB (ed), UpToDate, Waltham, MA.