Hy het hom in Wene as medikus bekwaam en in die psigiatrie gespesialiseer. Mettertyd het hy ontdek dat sy pasiënte sielkundige probleme het wat deur 'n blote kennis van die fisiologie van die liggaam verklaar kan word.
Freud het homself as 'n sielkundige beskou, nie as 'n medikus nie, en hy het die ontleding van die geesteslewe van die mens sy lewenstaak gemaak. Aangesien dit egter grotendeels 'n ontleding van sy eie geesteslewe was, is dit kwalik verbasend dat Freud se persoonlike eienaardighede en eie lewensprobleme 'n groot rol speel in sy psigoanlitiese teorieë.
Sy vader, aan wie hy besonder geheg was, was 'n saggeaarde Joodse handelaar wat meermale ten aanskoue van sy seun, in die openbaar met minagting behandel is. Sy moeder was daarenteen 'n dominerende, ambisieuse persoon, wat haar seun vir 'n loopbaan in die politiek of in die regte wou voorberei. Haar seun moes 'n leier word, ongeag op watter terrein. Hierdie botsende persoonlikhede van sy ouers het reeds in sy kinderjare ernstige konflikte by Freud veroorsaak.