Hoekom strategiese mariene parkplasing is 'n wen-wen-klimaatinvloed-nuus | Climate Impact News
Hoekom strategiese mariene park plasing is 'n wen-wen
Geskryf deur Kerstin Jantke, Navorsingsdoktorale Navorser oor Bewaringsbiologie, Universiteit van Hamburg
Mariene parkdekking van globale ekosisteme. Liggrys: meer as 10% beskerming; donkergrys: minder as 10% beskerming; rooi: nulbeskerming. Skrywer verskaf
Australië het van die skouspelagtigste mariene ekosisteme op die planeet - insluitende, natuurlik, die wêreldberoemde Great Barrier Reef. Baie van hierdie plekke is veilig in beskermde gebiede en ondersteun 'n magdom ontspanningsaktiwiteite soos ontspanningsvisvangs, duik en navigeer. Geen wonder agt uit tien Aussies nie woon naby die strand.
Tog word bedreigings vir mariene ekosisteme intenser en wydverspreid oor die hele wêreld. Nuwe kaarte wys dit slegs 13% van die oseane is nog steeds werklik wild. Industriële vissery dek nou 'n gebied vier keer dié van landbou, insluitend die verste bereik van internasionale waters. Mariene beskermde gebiede wat skadelike aktiwiteite beperk, is van die laaste plekke waar mariene spesies kan ontsnap. Hulle ondersteun ook gesonde visserye en verhoog die vermoë van koraalriwwe om bleik te weerstaan.
Een honderd ses en negentig nasies, waaronder Australië, het ingestem om internasionale bewaringsdoelwitte onder die Verenigde Nasies se Konvensie oor Biologiese Diversiteit. Een doelwit vra om nasies om ten minste 10% van die wêreld se oseane te beskerm. 'N belangrike maar dikwels oor die hoof gesien aspek van hierdie teiken is die vereiste om 'n gedeelte van elk van die Aarde se unieke mariene ekosisteme te beskerm.
Hoe gaan ons dop?
Die wêreld is op koers om die 10% teiken te bereik deur 2020, met meer as 7.5% van die see wat reeds beskerm is. Maar ons navorsing toon dat baie mariene beskermde gebiede swak geleë is, en laat baie ekosisteme onderbeskerm of glad nie beskerm word nie.
Daarbenewens het hierdie ondoeltreffende plasing van mariene parke onnodige impak op vissers. Terwyl mariene reserwes tipies is verbeter die winsgewendheid van die vissery op die lang termyn, moet hulle op die mees effektiewe plekke geplaas word.
Ons het gevind dat sedert 1982, die jaar nasies Eerstens ooreengekom op internasionale bewaringsdoelwitte, 'n gebied van die oseaan byna drie keer die grootte van Australië is aangewys as beskermde gebiede in nasionale waters. Dit is 'n indrukwekkende 20-vouverhoging van die hoeveelheid beskerming wat vooraf in plek was.
Maar toe ons kyk na spesifieke mariene ekosisteme, het ons gevind dat die helfte van hulle nie die doelwit van beskerming val nie en dat tien ekosisteme heeltemal onbeskerm is. Byvoorbeeld, die Guinee-stroom buite die tropiese Wes-Afrikaanse kus het geen beskermde mariene gebiede nie en dus nêrens omdat sy wildlewe vry is van menslike druk nie. Ander onbeskermde ekosisteme sluit in die Malvinas-stroom uit die suidoostelike kus van Suid-Amerika, Suidoos-Madagaskar, en die Noord-Pasifiese oorgang van die weskus van Kanada.
Australië verrig relatief goed, met meer as 3 miljoen vierkante km seerreservate wat 41% van sy nasionale waters dek. Australië se Coral Sea Marine Park is een van die grootste mariene beskermde gebiede in die wêreld, teen 1 miljoen km². Maar 'n onlangse bestudeer deur ons navorsingsgroep het bevind dat verskeie unieke ekosisteme in Australië se noordelike en oostelike waters beskerming ontbreek.
Verder, die federale regering se plan om halveer die gebied van streng "no-take" beskerming binne mariene parke bode nie goed vir die toekoms nie.
Die opkoms in mariene hittegolwe is besig om oseaan spesies te benadeel
Hoeveel beter kan ons doen?
Om die omvang van verbetering van die wêreld se mariene parke te bepaal, het ons voorspel hoe die beskermde area netwerk uitgebrei kon word vanaf 1982.
Met 'n bietjie meer strategiese beplanning sedert 1982, sal die wêreld net 10% van die nasionale waters moet bewaar om alle mariene ekosisteme op die 10% -vlak te beskerm. As ons so onlangs as 2011 strategies beplan het, sal ons net 13% van die nasionale waters moet bewaar. As ons van nou af strategies beplan, sal ons meer as 16% van die nasionale waters moet beskerm.
As nasies strategies sedert 1982 beplan het, kan die wêreld se netwerk vir mariene beskermde gebiede 'n derde kleiner wees as vandag, die helfte kos soveel en voldoen steeds aan die internasionale doelwit om 10% van elke ekosisteem te beskerm. Met ander woorde, ons kon vandag baie meer omvattende en minder duur mariene beskerming hê as die beplanning die afgelope paar dekades meer strategies was.
Die gebrek aan strategiese beplanning in vorige mariene parkuitbreidings is 'n verlore geleentheid vir bewaring. Ons kon al lank gelede internasionale bewaringsdoelwitte ontmoet, met baie laer koste vir mense - gemeet aan die korttermyn verlies van visvang in nuwe beskermde gebiede.
Dit is nie die afgelope drie dekades wat die vordering in mariene bewaring gemaak het nie. Die massiewe toename in beskermde gebiede van mariene gebiede, van 'n paar plekke in 1982, tot vandag as meer as 3 miljoen km², is een van Australië se grootste suksesbewarings. Dit is egter belangrik om te erken waar ons beter kon gedoen het, sodat ons in die toekoms kan verbeter.
Australië se mariene parknetwerk. skrywer met dien verstande
Dit is ook nie om beskermde gebiede te verdiskonteer nie. Hulle is belangrik, maar kan beter geplaas word. Verder, langtermyn-verhogings in visbevolkings dikwels swaarder as die korttermyn koste vir die vissery van beskermde gebiede.
Twee stappe om weer op die regte spoor te kom
In 2020 sal nasies nuwe bewaringsdoelwitte vir 2020-30 by a. Onderhandel VN-beraad in China. Teikens sal na verwagting hoër wees as die huidige 10% van elke land se mariene gebied.
Ons moedig regerings aan om hul vordering tot bewaringsdoelwitte tot dusver streng te evalueer. Wanneer die teikens toeneem, stel ons voor dat hulle van die begin af 'n taktiese benadering volg. Dit sal beter uitkomste vir natuurbewaring lewer en minder korttermyn impak op die visbedryf hê.
Strategiese beplanning is slegs een vereiste vir mariene beskermde gebiede om unieke en bedreigde spesies, habitats en ekosisteme doeltreffend te beskerm. Regerings moet ook verseker dat beskermde gebiede goed gefinansier en behoorlik bestuur word.
Hierdie stappe sal beskermde gebiede die beste skoot gee om die bedreigings wat die spesies na uitsterwing en ekosisteme ineenstort, te stop. Dit beteken ook dat hierdie ongelooflike plekke vir ons en toekomstige geslagte beskikbaar sal bly.