Deur vir mekaar om te gee
Vrydag, 27 Oktober 2017 06:12
Skriflesing: Rom. 12:13; Jak. 2:14-17; 1 Joh. 3:16-18
Vertel vir mekaar verhale waar jy aan die ontvangkant was van medegelowiges se omgee...
Rom. 12:13 volgens Die Boodskap vertaal: "Help ander gelowiges wat swaarkry. Wees gasvry. Stel julle huise tot beskikking van gelowiges wat nie 'n plek het om tuis te gaan nie." Die NLV: "As medegelowiges in nood verkeer, wees jy die een om 'n helpende hand na hulle toe uit te steek. Maak 'n gewoonte daarvan om gasvry te wees – maak nie saak of dit oor kos of slaapplek gaan nie."
Van watter swaarkry/nood in Stilbaai en omgewing is jy bewus? Noem dit vir mekaar...
As jy dan van die nood weet, wie, dink jy, moet hierdie nood aanspreek, en hoe moet dit aangespreek word?
Watter hindernisse veroorsaak dat Rom. 12:13 se oproep tot praktiese omgee vir ander, nie geleef word nie? In hoe 'n mate is dit geregverdig?
Die gedagte wat Jakobus in Jak. 2:14 aan die orde stel, word in die res van die hoofstuk verder uitgewerk – iemand sê hy glo, maar hy leef soos iemand wat nie in God glo nie. Die voorbeeld wat Jakobus gebruik is van 'n broer of suster uit die geloofsgemeenskap. Hulle het 'n gebrek aan die basiese lewensbehoeftes. As antwoord op hierdie nood, word daar nou vir hulle gesê: Alles van die beste en tot siens, gaan, word warm en eet genoeg, maar daar word niks vir hulle gegee om hulle te klee en van te eet nie.
Hoekom sou sulke liefdelose optrede bewys dat die persoon se geloof sonder meer dood is?
Wat dink jy van die stelling wat David Bosch by "n geleentheid gesê het:
"Om die Woord van die liefdevolle God uit te lê sonder om daardie liefde teenoor jou naaste uit te leef, is soos om 'n spyskaart vir 'n klomp hongerlydendes voor te lees, sonder om die dís vir hulle voor te sit".