Hertzog bedank uit VPWysig
Aanloop tot 1948-verkiesingWysig
Verenigde Nasionale Suidwes-partyWysig
Malan verander sy standpuntWysig
Havenga skaar hom by MalanWysig
Die Torch CommandoWysig
Parlementêre en hofstrydWysig
Bruin kiesers hof toeWysig
Onenigheid in die VPWysig
Bruin kiesers verloor stemregWysig
Sir De Villiers Graaff het sy vader se titel in 1931 oorgeneem na laasgenoemde se dood. Hy het diens gedoen in die Tweede Wêreldoorlog en is gevange geneem. Nadat hy parlementslid geword het, het hy vinnige opgang in die VP gemaak en is gekies om Strauss in 1956 op te volg as leier. Die VP se posisie is verswak met die wegbreek van drie van sy regsgesinde lede, dr. Abraham Jonker, Bailey Bekker en Arthur Barlow, wat die kortstondige Nasionale Konserwatiewe Party gestig het. Die VP het ook die 1958-verkiesing in samewerking met die Arbeiders betwis, maar 'n verdere nege setels verloor vir altesaam 53 vergeleke met die NP se 103. Dit was die eerste keer sedert 1948 dat die NP ’n meerderheid van die stemme op hom verenig het. Graaff was leier van die kwynende party totdat die VP in 1977 ontbind het.
Verenigde Federale PartyWysig
Nasionale Konserwatiewe PartyWysig
Aanloop tot 1966-verkiesingWysig
Rhodesië eensydig onafhanklikWysig
Probleme ná oplewingWysig
1974, laaste verkiesingWysig
Nadraai van 1974-verkiesingWysig
Die begin van die eindeWysig
Partye uit die VP ontstaanWysig
Struktuur en organisasieWysig
↑ 3,0 3,1 Krüger, D.W. 1978. The making of a nation. A history of the Union of South Africa, 1910–1960.. Johannesburg and London: Macmillan
↑ 6,0 6,1 Van Rooyen, Jan J. 1971. Ons politiek van naby. Kaapstad en Johannesburg: Tafelberg-Uitgewers Bpk.
↑ 7,0 7,1 7,2 Hatch, John. 1952. The Dilemma of South Africa. London: Dennis Dobson Ltd.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Verenigde_Party&oldid=1973784"
Last edited on 9 April 2019, at 17:57