Juniper in Siberië: plant en versorging, toepassing in landskapontwerp, waar dit groei, variëteite * Ander
Immergroen einerbosse word in baie gebiede gekweek as 'n dekoratiewe versiering van die gebied, en maak ook die omliggende lug skoon van skadelike onsuiwerhede. Plante is onpretensieus in die sorg en kan selfs in gebiede met 'n koue klimaat groei, sodat hulle in Siberië verbou kan word. 'N Beskrywing van die beste soorte einer vir hierdie streek, veral die plant en verspreiding van bosse, asook die reëls vir die versorging daarvan, is verder in die artikel.
Die Siberiese klimaat word gekenmerk deur baie koue winters en kort koel somers, maar 'n einer kan selfs in sulke toestande groei. Terselfdertyd hang die hoogte van die plant af van die gemiddelde jaarlikse lugtemperatuur - hoe laer hierdie aanwyser, hoe laer is die bos.
Het jy geweet? Juniper groei al meer as 50 miljoen jaar op die planeet. Die plant is wyd gebruik as medisyne in antieke Egipte.
In Siberië groei die einer op sulke plekke:
hellings en pieke van berge;
rotsagtige heuwels in bergagtige terrein;
As gevolg van die onpretensieusheid daarvan ten opsigte van omgewingstoestande, kan byna alle soorte jeneverbessen in Siberië verbou word. Hierdie struik word dikwels deur tuiniers gebruik as 'n element van landskapsontwerp, en teelwerk tot die verbouing van nuwe variëteite van plante stop dus tot nou toe nie.. Hieronder word 'n beskrywing van die gewildste kultivarsoorte in Siberië aangebied.
Die plant is 'n struik of klein boom en het 'n pragtige kleur naalde. Ondanks sy klein hoogte groei die einer vinnig in die breedte en voorkom dit dat daar grondverskuiwings teen rotsagtige hellings ontstaan.
Belangrik! Die naalde van die Cossack-juniper bevat giftige sabinol-olie. Om hierdie rede kan hierdie plant op die werf nie langs vrugtegewasse verbou word nie.
Die hoogte van die struik is 1–1,5 m, maar daar is voorbeelde van 2–4 m.
Crohn is pragtig en uitgestrek. Takke versprei langs die grond op 'n afstand van 10 m van die stam af.
Die naalde het 'n blougroen kleur. Die lengte is 4-6 mm.
Die naalde is skubberig, en hul oppervlak is bedek met eteriese olies, wat 'n skerp spesifieke aroma uitstraal as hulle in die hande gevryf word.
Die kegels van die struik is giftig, het 'n deursnee van 5-7 mm.
Hierdie spesie is een van die aantreklikste vanweë sy digte immergroen kroon, wat deur die loop van die jaar 'n helder kleur behou. Die plant het 'n kragtige wortelstelsel wat 1,5 m diep in die grond ingaan.
Beskrywing van die kultuur:
Die hoogte van die struik is ongeveer 1 m. Dit groei baie stadig en bereik op die ouderdom van 10 jaar hoogstens 50 cm.
Crohn kruip, versprei oor 'n groot gebied. Bestaan ​​uit dik driehoekige lote van grysbruin kleur.
Die naalde is geboë, sabel, geverf in 'n versadigde groen kleur.
Naalde groei dig op die takke van 'n plant, en hul lengte is 4-8 mm.
Die deursnee van die keëls is tot 8 mm. Elke vrug bevat 2-3 sade.
In teenstelling met ander variëteite van die einer, verander hierdie plant die kleur van die naalde, afhangend van die tyd van die jaar. Dit is een van die oudste plantsoorte, maar word sedert 1988 in die Rooi Boek gelys.
'N Boom kan 12 m hoog wees, maar die deursnee daarvan is nie meer as 0,5 m nie.
Die kroon is dig, het 'n piramidale vorm. Dit bestaan ​​uit sterk lote bedek met grysbruin bas.
In die somer word die naalde van die plant in smaragkleur geverf, en met die aanvang van die winter word dit bruin.
Die naalde is tot 3 cm lank, en op die lote groei hulle in groepe van 3 stukke.
Kegels het 'n deursnee van 6 mm, is swart en blou geverf en word aan die buitekant met 'n blouerige bedekking bedek.
Hierdie tipe einer is groot en kan in natuurlike toestande tot 800 jaar leef. Sy vaderland is die Verre Ooste.
Die boom se hoogte is 20–25 m.
Die stam is bedek met rooiergrys bas. Sterk lote van 2–2,5 cm dik wyk daaruit.
Die kroon is dik, kan 'n keëlvormige of asimmetriese vorm hê.
Die naalde kan skubberig of naaldvormig wees. Die kleur wissel van helder smaragd tot donkergroen.
Die keëls van die boom het 'n bolvormige of langwerpige vorm, en hul deursnee is 6-9 mm.
Hierdie verskeidenheid einer is een van die mees bestand teen ongunstige klimaatstoestande. Plante kan droogte en erge ryp duld, en in landskapontwerp word hulle dikwels in die vorm van heinings geplant.
Het jy geweet? Die hout van die Juniper-uien is weinig vatbaar vir bederf, en dien daarom dikwels as grondstof vir die vervaardiging van potlode. Om hierdie rede word die plant die 'potloodboom' genoem.
Die hoogte van die volwasse monster is 25-30 m. Die jaarlikse groei is tot 30 cm.
Die boomstomp is kragtig en sterk, tot 1,5 m in deursnee. Buite is dit bedek met donkerbruin bas.
Die kroon het 'n kolomvorm, en die breedte kan 3 m bereik.
Die naalde is naaldvormig of skubberig, geverf in donkergroen of grysgroen kleur. Die lengte van een naald is 2–7 mm.
Ryp keëls is donkerblou geverf. Hul deursnee kan van 0,6 tot 0,8 cm wees.
Verteenwoordigers van hierdie groep plante is klein, en word dus gebruik vir kleiner landskapsareas. Hierdie plante moet skadu wees vir die te helder lenteson om die naalde op die lote teen uitbranding te beskerm.
Naaldstruike se maksimum hoogte is nie meer as 1,5 m nie.
Die stam en lote is bedek met bruin bas, en die hout is bestand teen verval.
Die kroon is vertak en dik. Dit het 'n onreëlmatige vorm en groei aansienlik breed.
Die naalde van die bos is tweegelyf. Die boonste deel van die naalde is blou, en die bodem is donkergroen van kleur. Die naalde is tot 0,8 cm lank.
Die oppervlak van die keëls is blink, swart geverf, en die deursnee van die vrugte is 4-5 mm.
Struike wat tot hierdie groep behoort, kan selfs in streke met buitengewone lae lugtemperature verbou word. Plante word vir dekoratiewe doeleindes verbou omdat hul naalde enige tyd van die jaar 'n versadigde kleur het.
Botaniese beskrywing van gewone jeneverbaas:
Planthoogte hang af van die verskeidenheid, kan 5-10 m wees.
Die boom het 'n sterk sentrale stam met 'n deursnee van ongeveer 20 cm.
Die kroon van die boom is eiervormig of keëlvormig. Dit bestaan ​​uit 'n groot aantal lote bedek met grysbruin bas.
Die naalde is in versadigde groen kleur geverf, naaldvormig. Die naalde is 1–1,5 cm lank.
Kegels het 'n deursnee van tot 1 cm, geverf in blou en swart en bedek met 'n dun deklaag.
Juniper-aanplanting in Siberië moet uitgevoer word met inagneming van die klimaatseienskappe van hierdie streek. Dit is die beste om jong saailinge vroeg in die lente in die grond te plant, onmiddellik nadat die sneeu gesmelt het, sodat dit wortel skiet en versterk voor die eerste ryp.
Voordat u plant, moet u 'n geskikte plek kies om die gewas te verbou, en die plantmateriaal ook voorberei. Die prosedure om 'n jong struik in die grond te plant, is nie baie moeilik nie, maar moet volgens sekere reëls uitgevoer word.
Het jy geweet? Op een dag verdamp 1 ha Juniper-aanplantings ongeveer 30 kg phytoncides in die atmosfeer. Hierdie hoeveelheid is genoeg om die lug van 'n groot stad heeltemal skoon te maak van skadelike onsuiwerhede en bakterieë.
Plantmateriaal van hoë gehalte kan in kwekerye of in spesialiswinkels gekoop word. Om 'n jong plant suksesvol in die koue klimaat in Siberië te laat wortel, moet dit voldoende sterk en gesond wees.
Die belangrikste kenmerke van 'n kwaliteit saailing:
'n geslote wortelstelsel met 'n matige klam erdklont om die wortels, toegedraai in jute;
die teenwoordigheid van groen knoppe op die lote;
elastiese lote sonder krake, spore van skade deur siektes of plae;
ouderdom 3-4 jaar;
eenvormige kleur van naalde, kenmerkend van 'n spesifieke variëteit;
die teenwoordigheid van jong groei op die takke.
Juniper, wat in Siberië verbou word, is onpretensieus vir die omgewingstoestande. Maar sodat die naalde hul hoë dekoratiewe eienskappe moet handhaaf en die bos self nie deur siektes en plae beïnvloed moet word nie, is dit nodig om 'n geskikte plek daarvoor te kies.
Die einer moet aan die volgende vereistes voldoen:
goed verlig deur die son;
het 'n ligte grond (die beste opsie is sanderige of sanderige leemagtige grond);
bevat nie grondwater wat naby die aardeoppervlak lê nie;
op 'n plek wees wat beskerm is teen konsepte;
genoeg vrye ruimte het.
Voer die volgende aksies uit om die grond in die geselekteerde gebied voor te berei:
verwyder puin en onkruid;
grawe die aarde tot op die diepte van twee bajonetskywe;
As die grond te swaar en nat is, voeg dan 20 liter sand per 1 m² oppervlakte by;
met 'n verhoogde grondsuurheid (meer as 5-6 eenhede), word 350 g dolomietmeel of gekalkte kalk by elke eenheidseenheid gevoeg;
Na grawe word die grond in die geselekteerde gebied gelyk gemaak, wat groot klonte grond uitskakel.
Plantgate begin ongeveer 2 weke voor die aanplant van 'n jong plantjie kook. Die diepte en deursnee van elke uitsparing moet ongeveer 80-90 cm wees. Die afstand tussen aangrensende gate hang af van die grootte van volwasse verteenwoordigers van 'n spesifieke soort en gemiddeld 1,5-2 m.
Na behoorlike voorbereiding van die terrein het die landingprosedure self geen eiesoortige kenmerke nie en word dit op dieselfde manier as in ander streke uitgevoer. Die optimale tyd hiervoor word beskou as die einde van April of die begin van Mei.
Belangrik! Om die plantkuile ​​te vul, word 'n voedsame grondmengsel voorberei. Dit bestaan ​​uit turfgrond, turf, sand en naaldsaagsaag gemeng in 'n verhouding van 3: 2: 1: 1.
Lê dreinering van stukke gebreekte baksteen of klippies onder aan die landingskuil. Die laagdikte is ongeveer 15-20 cm.
Vul die pit met voorbereide voedingsgrondmengsel op 'n diepte van 2-3. Laat die uitsparing in hierdie vorm vir 10-14 dae om die grond te krimp.
Plaas die onderste deel van die saailing in die kuil saam met 'n erdklont om die wortels. Vir groot gewasse is die wortelnek 5-10 cm bokant die aardeoppervlak geleë, en vir lae struike is dit op dieselfde vlak met die grond.
Sprinkel die landingstuig met die res van die grondmengsel. Tamp met haar hande om die saailingstam.
Gooi oorvloedig elke bos met 10 liter warm water. Na die volledige opname van die vloeistof, dek die gebied van die stamkring met turf.
Die tuinier sal nie veel tyd en moeite benodig vir die versorging van die einer in Siberië nie. Basies bestaan ​​dit uit die korrekte natmaak en periodieke bemesting van die plant met kunsmisstowwe. Daarbenewens is dit nodig om die beligting en humiditeit rondom die plante te monitor, en dit gereeld te inspekteer om siektes en plae te identifiseer. Terselfdertyd is dit die belangrikste om voorsiening te maak vir jong plante wat nog nie voldoende versterk is nie.
Nadat hulle saailinge geplant het, moet hulle gereeld natgemaak word om die plant vinnig te laat wortel en aktief te groei. Jongerbes is minder veeleisend vir natmaak en kan selfs langdurige droogte verdra.
Belangrike aanbevelings vir besproeiing van struik:
in die afwesigheid van reënval word jong plante gedurende die eerste jaar elke 7 dae elke 7 dae natgemaak en 6–7 liter water daarop bestee;
in die tweede jaar na plant word die einer 4 keer per seisoen besproei, en gooi 12-15 l vloeistof onder elke monster;
natmaak van volwasse plante word in die lente uitgevoer, in die middel van die somer en 'n maand voor die eerste ryp, en onder elke bos moet jy 40-50 liter water gooi.
Na elke gieter moet die gebied van die stamkringkring skoongemaak word van onkruid en versigtig tot 'n diepte van 'n paar sentimeter losgemaak word. Hierna word dit aanbeveel om die aarde met turf of droë denneblom te bedek om vog te behou
In die strawwe Siberiese klimaat benodig die jenewer addisionele top-aantrek. Dit help die plant om lae temperature in die winter te verdra en versterk die immuniteit daarvan teen siektes en plae.
Het jy geweet? Juniper is 'n smaakvolle marinade en souse vir vleis, en voeg dit ook as 'n natuurlike geur by sappe en kompote.
Basiese reëls vir bemesting:
eerste voeding eers die volgende jaar na plant uitgevoer;
in die lente 30-40 g nitroammofos word rondom elke struik versprei, wat die stof in die grond vul;
in die vroeë herfs komplekse kunsmisstowwe wat superfosfaat en kalium bevat, gekoop word; die dosis word bepaal volgens die instruksies op die verpakking;
blare top aantrek voer tot 3 keer per seisoen met 'n interval van 1 maand uit, bespuit die bos met 'n oplossing van "heteroauxin";
kunsmis kan slegs tot die einde van die somer toegedien word - dit sal die vinnige groei van plante in die herfs vermy, waardeur onryp lote onder ryp sal ly.
Juniper groei die beste in 'n oop gebied, met goeie toegang tot sonlig.. Maar onder die invloed van ultraviolet lig in die lente, kan naalde op jong monsters baie uitbrand, daarom word dit aanbeveel om saailinge gedurende die middaguur vir 'n paar uur in te kleur. Om dit te kan doen, kan u lutrasil of jute gebruik, uitgestrek op 'n houtraam. Die gevolglike skild is so ingestel dat dit in die middel van die dag jong plante uit die helder son bedek.
Juniper verdra lae lugtemperature goed. Sommige variëteite kan gekweek word in streke met ryp tot -60 ° C. In die somer verloor die bos ook nie sy dekoratiewe eienskappe nie, selfs nie in warm weer nie.
Die lug in Siberië in die somer is redelik droog, wat dikwels lei tot die verslaan van plante deur plae, dus in die hitte en droogte moet u sorg vir voldoende vog rondom die bosse. Vir dit Dit word aanbeveel dat uunekroon elke 3–7 dae met water bespuit word. Die prosedure word vroegoggend of teen sononder uitgevoer, sodat die naalde nie aan sonbrand ly nie.
Bosluise vir volwasse juniper is bestand teen ernstige ryp, daarom het hulle geen ekstra skuiling vir die winter nodig nie. maar in die eerste 2 jaar na plant kan saailinge takkies vries of breek onder die gewig van die sneeubedekking, asook brand in die helder lenteson.
Om te verhoed dat dit voor die aanvang van die winter, met betrekking tot jong plante, doen hulle die volgende aksies:
die onderste deel van die stam is gestrooi en vorm rondom 'n klein erdberg;
die gebied van die stamkringloop is bedek met 'n dik laag turf;
lote word met die tou in die vorm van 'n bondel om die stam getrek;
die saailing is bedek met takke van takke of verskillende lae jute.
Belangrik! Vanaf driejarige ouderdom is 'n winterskuiling vir die einer in Siberië nie nodig nie. Dit is voldoende om die stam van die plant af te spook en die aarde daar rondom te dek.
As die tuinier die aanplanting korrek uitgevoer het en voldoen aan al die voorgestelde aanbevelings vir die versorging van die einer, word die plant selde deur siektes en plae beïnvloed.Maar wanneer 'n probleem voorkom, moet u die eerste tekens van infeksie betyds kan opspoor om met die regte behandeling te begin.
Juniper in Siberië kan ly aan sulke infeksies en insekte:
Rust. Die siekte het 'n swamagtige aard en verskyn in die vorm van oranje groeisels op die oppervlak van die korteks. Die aangetaste gebiede van die lote word afgesny, en die kroon word met swamdoders gespuit (byvoorbeeld "Vectra").
Tracheomycosis. Die oorsaak van die siekte is 'n swam wat op die lote versprei. As gevolg van infeksie word die naalde rooierig en begin die takke van die bos droog word. Geaffekteerde gebiede moet verwyder en verbrand word deur die gedeeltes met alkohol te behandel. Daarna word die grond rondom die Juniper met 'n swamdoderoplossing (byvoorbeeld Ridomil Gold) natgemaak.
Spinnekopmyt. Verskyn as gevolg van onvoldoende lugvog. 'N Teken van die probleem is 'n dun web aan die lote van die bos, vergeling van naalde, verwelking van die lote. Acaricides word gebruik teen die plaag (byvoorbeeld Fitoverm).
Witluis. Die plaag lê in die sinusse van die naalde, en die tekens van infeksie is verbruining en massavergieting van plantnaalde. Die lote is rooi en droog bedek. Om die wurm uit te skakel, word die einer met sistemiese gifstowwe behandel (byvoorbeeld, "Angio").
Om die voorkoms van hierdie probleme te voorkom, kan u eenvoudige voorkomende maatreëls tref:
gereelde bespuiting van die kroon in warm en droë weer;
nakoming van die gietrooster;
periodieke bemesting van die bos met kunsmisstowwe;
die gebruik van gesonde plantmateriaal;
jaarlikse sanitêre snoei van takke;
dek die gebied van die stam sirkel.
Juniper leen hom goed tot reproduksie, dus as daar al een plant op die werf is, kan jy plantmateriaal daaruit haal. Die struik kan deur saad, steggies of gelaagdheid voortgeplant word, en die proses self het in elk van hierdie gevalle 'n paar kenmerke.
Belangrik! As die dop van die juniper-saad na stratifikasie ongeskonde gebly het, is dit nodig om dit meganies te beskadig voordat dit geplant word. Dit sal die ontkieming van plantmateriaal versnel en die waarskynlikheid dat dit ontkiem, verhoog.
Wanneer die saadmetode gebruik word, moet die volgende aksies uitgevoer word:
Onttrek sade uit die ryp keëls van die plant gedurende die periode van einde Augustus tot September (afhangende van die verskeidenheid).
Plaas plantmateriaal in klein houers vol turf. Neem die houer in die straat uit vir die winter, sit dit in die sneeu vir stratifikasie.
Verwyder die sade in Mei uit die houer, plant dit in oop grond. Die inbedding diepte is 2-3 cm.
Laat die aanplantings matig nat, maak die grond liggies los na elke bevogtiging, verwyder onkruid.
Na die opkoms van saailinge, moet jong lote gedurende die eerste 2-3 weke van die helder son afgeskud word, sodat dit nie brand nie.
Instruksies vir die voortplanting van knipsels:
Berei steggies voor in die lente, skeur vir hierdie jong, verligte lote van 'n struik van 5-7 cm lank. Op die onderste deel moet u 'n 'hak' van 'n bas los.
Sit die steggies in die oplossing van 'n groeistimulator vir 1-2 uur voor plant.
Berei voor om beddings met 'n los mengsel van sand, humus en turf in gelyke hoeveelhede te plant.
Sit die steggies 2-3 cm in die grond en bedek elkeen met 'n glasbak.
Water die plantasies matig terwyl die grond opdroog, verwyder die skuiling periodiek vir ventilasie. In die herfs, as die steggies wortel skiet, word die pot vir altyd verwyder.
Saailinge van jong juniper word tot op die ouderdom van 3 jaar op 'n tydelike bed gekweek. Daarna word hulle saam met 'n erdklont uitgegrawe en na 'n permanente plek oorgeplant.
Kruipende soorte kulture word gemaklik deur lae gelê. Doen dit, voer die volgende aksies uit:
Kies jong lote op die plant wat gerieflik is om na die grond te buig.
Maak die grond onder die bos los en meng dit met sand en turf. Water goed.
Verwyder naalde op die geselekteerde lote tot 'n hoogte van 20 cm en buig die tak na die oppervlak van die aarde en grawe die skoongemaakte plek effens uit die naalde met 'n los grondmengsel. Sluit die skiet in hierdie posisie.
Giet die laag terwyl die grond droog word, spuit dit, verwyder onkruid.
'N Jaar na die prosedure verskyn daar sterk wortels op die plek waar die loot drup. Daarna word die jong plant van die moederbos geskei en na 'n permanente plek oorgeplant.
Indien verkies, kan selfs 'n beginner-tuinier in Siberië 'n uintjie groei. Deur gebruik te maak van die inligting wat in die artikel aangebied word, kan u self die geskikste tipe kies, en ook die plant van die bos korrek uitvoer en hom die nodige sorg gee.