Die Jaar word Ryp in Goue Akkerblare, Vroegherfs – Stories In Trees
~ NP van Wyk Louw
Elke jaar met vroegherfs, wanneer bome verklee in warm oranje, rooi, goudgeel en bruin blare en dan ongemerk afdwarrel grond toe, kom die gedig van NP van Wyk Louw by my op. Dis 'n mooi tyd van die jaar, met ryk, warm kleure orals, blare wat ronddwarrel in die wind en as dit ongehinderd gelaat word, verander paaie, grasperke en parke in 'n goue blaartapyt.
As die wind waai, veroorsaak die geritsel van die blare 'n gevoel van weerbaarheid, verganklikheid en nostalgie. Elke jaar besef ek dat die koue windjie wat hierdie blaretapyt so rond ritsel, 'n voorspel is van groter koue. Later, wanneer bome blaarloos met lang dun vingers uitreik na bo, dan weet ek dat hierdie naakheid en weerloosheid sal verby gaan en dat nuwe heldergroen blaartjies en bloeisels gaan verskyn.
Ek besef dat soos die bome in herfs die blare laat val, so is dit nodig om oortollige bagasie agter te laat. Soms is dit nodig om gestroop te word waaraan ons vashou, ons waardigheid, dit waarmee ons veilig voel en staan ons soos 'n boom sonder blare, nederig in die besef dat ons nie werklik alles nodig het wat ons saam dra nie.