Die jong Tarzan is anders as die groot ape wat sy enigste metgeselle en speelmaats is. Hulle lewe is eenvoudig, en wreed, gevul met skaars meer as ’n stryd om oorlewing. Maar Tarzan het ’n normale seuntjie se begeerte om te leer. Hy leer homself moeisaam om te lees en te skryf uit boekies wat sy oorlede vader nagelaat het. Nou moet hy die boekkennis toepas op sy gevaarlike oerwoudlewe. Hy soek na dinge soos die bron van drome en na waar God hom bevind, en na die liefde en aandag wat elke mens nodig het. Maar hy is alleen in sy stryd om te groei en te verstaan. Die lewe in die oerwoud het geen ruimte vir denkers nie…