Viking-tatoeëring histories of nie? - Geskiedenis - Volke en nasies - 2021
Viking-tatoeëring histories of nie?
Luister na die klank van hierdie blogpos oor Viking-tatoeëring
Het die Vikings tatoeërmerke gehad? Een stuk historiese bewyse sê ja, ten minste die Sweedse Vikings wat waarskynlik deur Rusland aanval en verhandel het.
Die Vikings self het min literêre werke uitgereik, daarom is ons gedwing om op buite-rekeninge te vertrou. Baie kom van Arabiese staatsmanne wat in die negende en tiende eeu uitgebreide handel en kulturele uitruilings met Norsemen gevoer het.
'N Arabiese reisiger, Ahmad Ibn Fadlan, 'n geleerde van Bagdad, is deur die Abbasid Kalief op 'n diplomatieke missie na die Bulgars in die Mid-Volga-gebied van Rusland gestuur. Hy het eers die Noorse krygers ontmoet toe hy oor die groot steppe van Rusland gereis het, en hulle ontmoet terwyl hulle hul skepe langs die Volga-rivier vaar en op soek was na die handel met die Arabiese wêreld - verreweg die rykste beskawing in Wes-Eurasië, veral omdat Europa gesukkel het om te konsolideer in die eeue na die ineenstorting van die Romeinse Ryk. Terwyl hy in A. 921 was, ontmoet hy 'n volk genaamd die Rus, die Sweedse Viking-handelaars, wat slawe gebring het om op die markte te verkoop.
Historiese beskrywings van Viking Tattoos
Ibn Fadlan beskryf die Rus in sy reis-kronikus. Hy noem hulle die 'Rusiyyah', nou bekend as die Vikings.
'Ek het nog nooit liggame so naastenby perfek soos hulle s'n gesien nie,' het hy geskryf. So lank soos palmbome, mooi en rooierig, dra hulle nie tunieke of kaftane nie. Elke man dra 'n mantel waarmee hy die helfte van sy liggaam bedek, sodat die een arm ontbloot word. Hulle dra byle, swaarde, dakke en balwe moet hulle byderhand hê. Hulle gebruik Frankiese swaarde met breë, ruwe lemme. "
Op 'n stadium noem hy dat al die mans van die punte van hul vingers tot op hul nek getatoeëer is. Die tatoeëring was donkergroen figure van bome en simbole. Dit is egter waarskynlik dat die tatoeëermerke donkerblou was, 'n kleur as gevolg van die gebruik van hout as om die vel te kleur. Terwyl Ibn Fadlan die tatoeëring as bome beskryf, kon hy sien dat die Vikings-handelsmerk grypend dier of ander knoopwerkpatrone is waarvan die Vikings lief was. Vir hom het hulle soos die vroulike nekringe van goud en silwer gelyk.
Die beskrywing van tatoeëring was miskien minder 'n ooggetuie as 'n retoriese instrument wat deur Arabiere gebruik is om die woede van die Norsemen uit te beeld. Hulle het hulle met 'n kombinasie van afgryse en fassinasie beskou. Ibn Fadlan het harde woorde vir hul higiëne gesê: 'Hulle is die vuilste van God se skepsels,' merk hy op. Alhoewel hy erken het dat hulle elke dag hul hande, gesigte en koppe gewas het, was hy ontsteld dat hulle dit "op die vuilste en vuilste manier moontlik" in 'n gemeenskaplike wasbak gedoen het. Dit was 'n antieke Germaanse gewoonte wat 'n verstaanbare afkeer veroorsaak het by 'n Moslem wat meestal slegs in gestorte of lopende water ablusies uitgevoer het.
Ibrahim Ibn Yacoub Al-Tartushi het terselfdertyd in Europa gereis, wat die Moslem-koninkryk Al Andalus in Spanje verteenwoordig het. Hy het 'n grensdorp tussen Duitsland en Denemarke bereik, en hy was nie beïndruk deur die vuil markstad nie, ver van die skoonheid en elegansie van sy geboorteland Cordoba.
Hy het die Viking-samelewing beskryf as een waarin vroue vryelik van mekaar kon skei - 'hulle skei met hul mans wanneer hulle wil' - en waar albei geslagte 'kunsmatige oog make-up' het. Die erger van alles was hul sang: 'Ek het nooit meer gehoor nie aaklige sang as die sing van die mense in Sleeswyk. Dit is 'n kreun wat uit hul keel kom, soortgelyk aan bas van honde, maar selfs meer soos 'n wilde dier. '
Dit is 'n geringe bewys om kategories te kan sê dat Vikings hulself getatoeëer het. Die Arabiese woord wat in die oorspronklike teks vir 'tatoeëring' gebruik word, word meer gereeld gebruik om moskeesversierings te beskryf, eerder as werklike tatoeëring - 'n gepaste beskrywing, met inagneming van die ooreenkomste tussen die geometriese patrone van 'n moskee en dié van 'n runiese Viking-tatoeëring. Tatoeëring word ook nie in enige van die sage's of gedigte genoem nie, hoewel hierdie literêre werke baie ander fisieke eienskappe soos littekens of haarkleur beskryf.
Opgetrede Viking Tattoos
Ongelukkig oorleef die menslike vel nie eeue van begrafnis nie. 'N Scytiese kaptein is egter in Siberië gevind wat ongeveer 500 vC begrawe is. Hy is onder die permafrost begrawe, sodat sy vel en tatoeëermerke oorleef het. Alhoewel hierdie vonds teen 1300 jaar voorafgegaan het aan Viking-handelaars in Rusland, is dit moontlik dat Vikings die nageslag van die Skithiërs kon ontmoet het terwyl hulle in Rusland se missies was en die tatoeëringskuns daaruit kon leer. Die Skitiese vegter se tatoeëring het natuurlik Skithitiese kunsstyle gehad. As Vikings tatoeëring het, sou dit waarskynlik wees dat hulle Noorse ontwerpe en simbole in hul ander kunswerke op beenderversiering of juweliersware gebruik het.
Vir 'n meer "moderne" voorbeeld, is die antieke mummie van 'n geheimsinnige jong vrou, bekend as die Ukok-prinses, 2500 meter bo in die Altai-gebergte gevind in 'n grensstreek naby die grense van Rusland met Mongolië, China en Kazakstan. Die oorblyfsels van die onberispelik geklede 'prinses', ongeveer 25 jaar oud en vir etlike millennia in die Siberiese permafrost bewaar, is in 1993 deur die Novosibirsk-wetenskaplike Natalia Polosmak ontdek. Haar kleurryke lyfkuns word gesien as die bes bewaarde en omvattendste antieke tatoeëring oral in die wêreld.
Die tatoeëring op die linkerskouer van die 'prinses' vertoon 'n fantastiese mitologiese dier: 'n takbok met 'n snawel van 'n griffon en 'n Steenbok-gewei. Die gewei is versier met die koppe van griffons. En dieselfde griffon se kop word agter op die dier gewys.
Die mond van 'n gevlekte panter met 'n lang stert word by die bene van 'n skaap gesien. Sy het ook 'n takbok se kop op haar pols, met groot gewei. Daar is 'n tekening op die dier se liggaam op 'n duim aan haar linkerhand.
'Tatoeëring is gebruik as 'n middel van persoonlike identifikasie - soos 'n paspoort, as jy wil. Die Pazyryks het ook gemeen die tatoeëring sal nuttig wees in 'n ander lewe, wat dit maklik maak vir die mense van dieselfde familie en kultuur om mekaar na die dood te vind, 'het dr. Polosmak bygevoeg. "Pazyryks het dieselfde beelde van diere in ander soorte kuns herhaal, wat beskou word as 'n taal van dierebeelde, wat hul gedagtes voorgestel het."
Baie tatoeëerkunstenaars het Viking-tatoeëring ontwerp, wat maklik op baie plekke aanlyn gevind kan word. Populêre Tattoo-tatoeëring sluit die kompass-tatoeëring in, wat die Vegvisir genoem word. Hierdie simbool kom egter nie uit die Vikingtydperk nie; dit dateer uit die 17de eeu, uit 'n Yslandse boek oor toorkuns. 'N Ander gewilde Viking-ontwerp vir 'n tatoeëring is die Helm of Awe of aegishjalmur. Hierdie simbool laat die draer toe om sy vyande met vrees en verwarring te slaan. Daar word ook gedink dat dit die draer magiese magte verleen.
Hierdie artikel is deel van ons groter verskeidenheid poste oor die geskiedenis van die Vikings. Klik hier vir meer inligting oor die geskiedenis van die Vikings
Copyright 2021 \ Die hele geskiedenis van die mensdom op een webwerf \ Viking-tatoeëring histories of nie?