In ’n klomp verskillende episodes vertel Die baba met die badwater die storie van ouers wat by geboorte nie die geslag van hul baba weet nie – omdat die ma die baba se privaatheid wou beskerm.
’n Toneel wat uitstaan, is wanneer die drie vroue op ’n bankie in ’n parkie sit en oor hul kinders praat. Karin van der Laag vertolk die rol van ’n Afrikaanse Engelse vrou uitstekend, en kry dit reg om selfs diegene wat nie van slapstick hou nie, te laat lag.
Die dekor van die stel is interessant. Die meubels en die kleure spreek van ’n kitschgeit wat soms net so deel van die Afrikaanse kultuur is soos onder-die-belt-komedie. Die stelveranderings is wel uitstekend gedoen, met die agtergrond wat met die spreekwoordelike vingerklap die omgewing verander.