Skokkende studie: Wat ons slimfoonbatterye vir ons van ons vertel
Die ontwerper Karl Lagerfeld was nog altyd ten gunste van ‘n goeie gesegde. Sommige van hulle het direk in die verhaal ingegaan. Sy bekendste het die drafbroek ver van die gimnasium af van enige raison d’être gepraat. “Wie ‘n sweetbroek dra, het beheer oor sy lewe verloor,” het die mode-ikoon in 2012 op die ZDF-praatprogram “Markus Lanz” gesê.
Wat die Lagerfeld, wat in Februarie oorlede is, destyds nie vermoed het nie: sy stelling van ‘n sweetpakbroek kan nou ook op slimfone toegepas word. Of liewer, leë slimfoonbatterye. Dit was ten minste die resultaat van die Cass Business School-studie wat op pendelaars in Londen gedoen is.
Batterye onder 50 persent ontlok gevoelens van diep angs
“Mense onthou nie meer dat hul bestemming tien kilometer of tien metro-stasies ver weg is nie,” sê dr. Thomas Robinson, ‘n dosent in bemarking en hoofskrywer van die studie. “Hulle skat die afstand, byvoorbeeld, op 50 persent. Battery. “Gevolglik neem die battery van die slimfoon nie net die assessering van tyd en afstand nie, maar is dit selfs ‘n soort ‘Feel-Good’ meetapparaat of net die teendeel. ‘N Volledige aanwyser vir batterystatus het die respondente ‘n positiewe gevoel gegee sê Robinson, wat die indruk wek dat hulle alles moontlik kan doen en doen, maar batterye wat minder as die helfte vol is, het ‘gevoelens van diep angs en ongemak’ veroorsaak.
Een ondervraagde het aan die studie gesê waarvoor 60 tot 90 minute onderhoude met die mense gevoer is, dat hy eendag op ‘n vertraagde trein moes wag: “Ek het gesien dat die battery slegs 57 persent was en leeg word Toe ek uiteindelik op die trein klim, het ek nog net 15 tot 20 persent oor en dink: ‘Shit!’ Elke keer as een persent minder vertoon is, het ek regtig daarvan kennis geneem. ‘
U sal dalk ook hierin belangstel: Studie – Digitalisering skep werk
‘As dit van 100 tot 0 persent gaan, is jy kaal en vries’
Is dit al so ver dat die selfoonbatterye ons emosionele toestande bepaal? Soms blyk dit regtig die geval te wees. ‘N 25-jarige het dit in haar onderhoud beskryf:’ ‘n Volledige battery beteken ‘goed om die dag te begin’ teen 50 persent. Ek dink ‘Ag God, ek moet die opdaterings op die agtergrond stop, die ekonomie-modus aktiveer en Skakel Instagram en die e-pos uit, want anders sal dit waarskynlik binnekort die spook prysgee. ‘Teen 30 persent sou ek nie meer pret hê nie, en alles sou net’ AHHHHH ‘wees. “
‘N 35-jarige bestuurder gaan nog verder: “As jy op ‘n koue dag in die stort staan ​​en iemand die kraan afsit, is dit hoe dit voel, dink jy,’ draai dit op, draai dit op ‘, want jy is koud Dit is wat gebeur as jy van 100 tot 0 persent gaan – jy is naak en vries, jy ervaar baie emosies. ”
Die bestuur van batterye struktureer die daaglikse aktiwiteite van baie mense
Die antwoorde van die respondente lei die skrywers van die studie tot die besef dat die bestuur van batterye die daaglikse aktiwiteite van mense struktureer – van geskille oor wie hul toestel langs die bed kan laai, tot die besluit waar hulle gaan inkopies doen, om toegang tot bykomende laaistasies te kry.
‘Ek het gesê:’ Waarheen gaan ons nou, weet jy wat, laat ons Westfield toe? ‘ En sy vra: ‘Waarom?’ Omdat ek my slimfoon in die Westfield Winkelsentrum kan laai, het die feit dat my battery dood kon raak, my mal gemaak, ‘sê ‘n 33-jarige man wat ‘n lang ompad op ‘n inkopietoer saam met haar vriend gedoen het om die slimfoonbattery te laai.
Diegene wat bereid is om bykans enige ompad en snaakse daad te doen om die batterylewering so hoog as moontlik te hou, noem hulself volgens die studie ‘beheersfoute’ of beweer dat hulle ‘deur een of ander obsessiewe-kompulsiewe versteuring’ belas is.
U sal dalk ook hierin belangstel: Media-onderwys – “Die verslawende effek is vergelykbaar met enige wesenlike middel”
Leë battery? Dit staan ​​vir wanordelike en genadeloos mense
Maar die studie bring heel verskillende aspekte aan die lig. Sy kom tot die gevolgtrekking dat mense hulself en ander identifiseer met betrekking tot die handhawing van hul batterytoestand. Respondente klassifiseer byvoorbeeld mense wat hul batterye vir selfone gereeld leeg laat as ‘wanordelik’ en ‘genadeloos’. Volgens Robinson word hierdie mense “beskou as buite die sosiale norm van verbinding”.
Hulle kan nie ‘bekwame lede van die samelewing’ vir ander wees nie. Sy gevolgtrekking: “Telefone het so ‘n allesomvattende spilpunt geword dat ‘n onvermoë om die batterylewe doeltreffend te bestuur, die onvermoë is om die lewe te bestuur.”
Wat eens Karl Lagerfeld se sweetbroek was, is vandag die leë slimfoonbattery. Daar kan net gehoop word dat die begeerte om nie voortdurend (slegs) aan die digitale wêreld gekoppel te word nie – en om nou en dan op die analoog te fokus, vinnig ‘n herlewing ervaar wat net so verrassend was soos die goeie ou sweetbroek.
TechDaily: Sauge-Nichtse - suigrobotte is so sleg
Waarom dit moeiliker is vir genoteerde maatskappye om houding te toon