Jessie Jansen van Sjokoladesoene – romanza.co.za
Jessie Jansen van Sjokoladesoene
by Romanza aan December 14, 2015 0 Kommentaar
Jessie Jansen vertel oor Bruno, sjokolade en gee raad vir daardie soettand.
Jy en Bruno is nou saam. Hoe gaan dit met jul verhouding?
Jong, ek hou hom maar dop met ’n arendsoog. Jy weet die ouens daar by Love Incorporated glo nog steeds daaraan om vroue van alle vorms en fatsoene vir advertensies te gebruik, maar daar sluip tog ook poppies met lyfies by die voordeur in. Die produkte wat Bruno-hulle vervaardig is vir almal bedoel, ook vir hulle. Nie dat dit lyk asof Bruno hulle raaksien nie. Ek weet nie, miskien is die ou se oë ook nie meer wat dit was nie, want hy kyk nog steeds na my asof hy nie genoeg van my kan sien nie. En ek … wel, ek is mal oor my man.
Waar woon julle nou? By jou huis of sy woonstel?
Nooit gesien nie. Jy moet weet die man is skatryk. Kyk, ek het hom nie vir sy geld getrou nie, maar dis beslis ’n bonus. Bruno het vir ons ’n plekkie in Bishop’s Court aangeskaf. Ons bly rustig hier tussen al die hoë bome.
Beskryf jul verhouding in een woord?
Hoe gaan dit met jou suster, Debbie, se verhouding?
So gelukkig soos twee tortelduifies in die Tuin van Eden. Dis net ’n gekoer van vroeg tot laat.
Wat het jy geleer tydens die Love Incorporated-veldtog?
Dat ’n man ’n visuele wese is, dis waar, maar dat geen mens kan voorspel waarvan hulle sal hou nie. Ook is ’n mooi prentjie nie naastenby so belangrik soos hoe ’n vrou in hul arms voel nie. Veral nadat die ligte afgeskakel is, jy weet … ’n Soet, sagte sjokolade-malvalekker voel mos heeltemal anders in die mond as ’n suurklontjie.
Jy is mal oor sjokolade. Het jy verskillende soorte sjokolade vir verskillende emosies?
A ja a! Selfs in die land van die liefde kom mans nog steeds van Mars en is hulle soms moeilik om te verstaan. As jy jou die dag vererg is dit nodig om lank en lustig aan ’n taai sjokolade-toffie te kou totdat jy bedaar het. Verkieslik een wat jou hele mond besig hou sodat jy nie kan praat nie, al brand jy ook om iets te sê.
Is jy nog vriende met die ander vroue wat saam met jou in die advertensie was?
Nie juis nie. Ek wil nie graag aan daardie tyd herinner word nie, ek bloos te veel.
Op watter plek tydens die veldtog het jy op jou ongemaklikste gevoel om in jou onderklere te verskyn? In die biblioteek? Op die strand? Die supermark?
Die biblioteek! Tussen al daardie bloukouse en bleeksiele en baie boeke, geskryf deur groot geeste waarvan die meeste al saliger is en versteekte vretende vismotte. Ek meen nou maar, dis ’n akademiese omgewing, geskik vir die inwin van kennis van goed en kwaad. Uiters onvanpas en verwarrend om in jou ondergoedjies daar rond te hang.
Voel jy na die veldtog meer gemaklik in jou lyf?
Jong, die ding van my lyf bly maar ’n teer saak. Ek is nog steeds nie maer nie, jy weet? Sal seker nooit wees nie. Ek is … e… wel, rond en gesond. En Bruno peusel deesdae saam as daar sjokoladetjies in die huis rondlê. Ek sien hy maak so ongemerk as moontlik saans sy broek se boonste knopie los as ons sit en televisie kyk. Maar ai, die man se soene is nog steeds so soet soos sjokolade.
Hoe gaan dit met jou en jou dogter, Yvonne, se verhouding?
Ag, die arme kind gaan deur ’n ding. Maar dis ’n storie vir ’n ander dag, een wat dalk nog vertel kan word.
Watter raad sou jy aan vroue gee wat met ’n soettand sukkel?
As jy skuldig voel terwyl jy sjokolade eet, maak dit nie die kalorieë minder nie. Jy kan dit netsowel geniet. En die gevolge dra …