‘n Paar weke het die Skotse regering die white paper vir die volkstemming vir onafhanklikheid gepubliseer, wat in 2014 gaan plaasvind. Ek was in die besonders beïndruk dat die regering ‘n uitgawe vir Kindle vrygelaat het sodat ek dit kon aflaai.
Ek lees die dokument en as ek in Skotland sou bly, sou ek miskien ja vir onafhanklikheid stem. Die bond tussen die mense sou oorbly, ons kulturele konneksies is baie sterk dat, net soos die Republiek van Ierland, onafhanklikheid min verskil op ‘n dagelikse basis sou maak nie. Die beloof en visioen vir ‘n nuwe land is baie aantreklik. Die land blyk vol geloof en hoop te wees, om aparte van ‘n oorheersing Engelse regering wat die huidige beleid van finasiële strengheid aanhou implementeer wat nie kan besluit of dit ‘n lid van die Europese Unie wil bly nie. (Ek wil hê dat ons ‘n lid bly.)
Ek twyfel dat veel mense in Londen en Engeland begin dink het oor die waarskynlikheid dat Skotland vir onafhanklikheid sou verkies. Persoonlik glo ek daar is nou ‘n egte kans hulle sal geredelik die aanbod met beide hande vat.
Daar is net een nuus stukkie hierdie week, die oorlede van Nelson Mandela wat wêreldwyd berig word. Dit wys hoe ‘n groot impak hy het op almal gemaak, in Suid-Afrika en oorsee. Daar’s baie amper niks wat ek kan bydra so kyk ek die nuus en lees ek die artikels in die koerante en leer oor sy prestasies.
Ek het verlede jaar Op pad met Mandela: 15 lewenslesse gekoop. Die hoofstuk oor sy poging om Afrikaans te leer, is baie interessant. ‘n Vriend het hierdie foto gedeel wat ek nie vroeër gesien het, ‘n brief wat hy in Afrikaans geskryf het. Dis seker ‘n aspek waaroor ek twyfel meeste mense ken oor sy verblyf in Robbeneiland en in die ander tronke. Natuurlik is dit nie sy belangrikste prestasie nie maar dis nog baie interessant oor hoe hy sy vyand wou leer ken en om te oortuig dat hulle moet verander, sodat beide met mekaar kan onderhandel.