Estland Geografie - Inligting
Estland Geografie - Geskiedenis
Estland is geleë in Oos-Europa, grens aan die Oossee en die Finse Golf, tussen Letland en Rusland. Sy terrein is meestal laagliggende land met baie mere, riviere en woude.Klimaat: die klimaat van Estland is keurig, beïnvloed deur die Eurasiese landmassa in die ooste, die Oossee in die weste en die Noord -Atlantiese Oseaan verder wes. Koel somers en sagte winters. Reënval matig, gemiddeld ongeveer 568 millimeter per jaar.
Kaarte van Estland
Estland is 'n Baltiese land in Noord -Europa met 'n oppervlakte van 45,227 km2 (17,462 vierkante myl). Soos gesien op die fisiese kaart van Estland, is die land meestal laag en plat (naby seevlak). Dit is ook amper omring deur water aan alle kante.
Estland het 'n kuslyn van 3.794 km (2.357 myl) wat deur talle baaie, seestraat en inhamme ingespan is. Die aantal eilande en eilandjies word op ongeveer 2222 geraam, die meeste is klein, met 'n paar groot eilande langs die westelike kuslyn. Sommige van die belangrikste eilande soos Saaremaa, Vormsi, Kardla, Muhu, Kihnu, ens., Is op die kaart hierbo getoon.
Sentraal en suid is die land heuweliger en styg tot sy hoogste punt - die Munamagi - op 318 m. 'N Geel regop driehoek dui die posisie van hierdie punt op die kaart aan. Die gemiddelde hoogte van die land bereik slegs 50 meter (164 voet).
Meer as 1 400 klein mere versprei oor die westelike dele van die land. Die grootste mere sluit Peipus en Pskov in, (met Rusland gedeel) en Lake Vorts-Jarv.
Riviere van grootte sluit die Emojogi, Manamagi en Parnu in. Die laagste punt in Estland is 0 m op seevlak.
Alhoewel gesê kan word dat die geskrewe Estniese taal bestaan ​​het sedert Jacob Johann Köhler die Nuwe Testament in die 18de eeu in Esties vertaal het, is daar tot in die 19de eeu min noemenswaardige literatuurwerke geskryf, wat 'n begin met 'n Estnies -nasionale romantiese beweging was. Dit het Friedrich Robert Faehlmann aangespoor om Estse volkspoësie te versamel, en Friedrich Reinhold Kreutzwald om dit te verwerk en uit te gee as Kalevipoeg, die Estse nasionale epos. In daardie era het ook ander digters en romanskrywers opgekom wat in Esties geskryf het, veral Lydia Koidula.
Nadat Estland onafhanklik geword het, was daar 'n beweging van modernistiese skrywers, veral Jaan Kross. Die Tweede Wêreldoorlog het nasionale belange onderdruk. Literatuur in die moderne Estland is in 'n gesonde toestand, met veral speurverhale wat 'n oplewing in gewildheid geniet.
Ondanks die relatief kort geskiedenis van kunsmusiek, word Estland vandag gerespekteer vir sy musikaliteit, met die goeie opvoeding van klassieke musikante wat 'n groot aantal dirigente en sangers van wêreldgehalte opgelewer het. Estse kunsmusiek het op die voorgrond gestaan ​​as deel van die nasionale romantiese beweging.
Moderne Estse gewilde musiek het ook in die buiteland aandag geniet, veral op die rock- en metaltonele, met bands soos Vanilla Ninja en Metsatöll, Kerli en komponiste as Arvo Pärt, wat internasionale lof verwerf het.
Die Kunsmuseum van Estland is die belangrikste nasionale museum vir visuele kunste en het 'n groot versameling Estse kuns wat permanent vertoon word. Dit is op 17 November 1919 gestig, maar dit het eers in 1921 sy eerste permanente gebou gekry - die Kadriorg -paleis, wat in die 18de eeu gebou is. Vandag word die paleis gebruik om buitelandse kuns te vertoon, terwyl 'n nuwe doelgeboude museum die hooftak van die museum, Kumu, huisves.
Die Theatre of Estonia dateer uit 1784, toe August von Kotzebue 'n amateurteatergeselskap in Tallinn stig. Die meeste toneelstukke was destyds komedies vir die vermaak van die plaaslike Baltiese Duitse adel. In 1809 word 'n professionele teatergeselskap gestig met sy eie gebou in Tallinn. Die repertoire was meestal in Duits, maar toneelstukke in Esties en Russies is ook opgevoer. 
Na eeue van die lafhartigheid waarin die inheemse Estse bevolking sedert die Livonian -kruistog verval het, is die diensbaarheid uiteindelik in 1816 in Estland afgeskaf. Die eerste inheemse Estse musikale vereniging, Vanemuine is gestig in 1865. Lydia Koidula's Die neef uit Saaremaa in 1870, opgevoer deur die Vanemuine samelewing, dui op die geboorte van die inheemse Estse teater.
Die Vanemuine August Wiera het van 1878 tot 1903 gelei. In 1906 is 'n nuwe gebou vir die genootskap opgerig, en Karl Menning word direkteur van die toneelgeselskap. Toneelstukke van Westerse skrywers soos Henrik Ibsen, Gerhart Hauptmann, die Russiese Maksim Gorky en die Estse August Kitzberg, Oskar Luts en Eduard Vilde is opgevoer.
The Estonia Theatre is 'n operahuis en konsertsaal in Tallinn, Estland. Dit is gebou as 'n nasionale poging onder leiding van die Estse samelewing in 1913 en is op 24 Augustus vir die publiek oopgemaak. Destyds was dit die grootste gebou in Tallinn.
In 2004. was daar 20 teaters in Estland.  46% van die stedelike bevolking en 40% van die landelike bevolking het teaters besoek in 2009. 
Bioskoop en uitsaaiwoorde Redigeer
Die filmbedryf in Estland het in 1896 begin toe die eerste "bewegende foto's" in Tallinn vertoon is.  Die eerste bioskoop is in 1908 geopen.  Die eerste plaaslike dokumentêr is in 1908 gemaak met die vervaardiging van 'n nuusverhaal oor die Sweedse koning Gustav V se besoek aan Tallinn.  Die eerste Estse dokumentêr is in 1912 deur Johannes Pääsuke geskep, gevolg deur die kortfilm Karujaht Pärnumaal (Bear Hunt in Pärnumaa) in 1914.
Die eerste vollengte rolprent is in 1924 gemaak, Skaduwee van die verlede geregisseer deur Konstantin Märska. Theodor Luts, Verankerde kotkad (Jong Arende) (1927) word algemeen beskou as die hoeksteen van die Estse film. 
In die sestigerjare is die verhaal van prins Gabriel deur die Estse skrywer Eduard Bornhöhe deur Arvo Valton in 'n filmdraaiboek verander. Grigori Kromanov is aangewys as die direkteur van Viimne reliikvia (The Last Relic), wat in 1969 deur Tallinnfilm vrygestel is.
In 1997 is die Estonian Film Foundation gestig deur die Estse ministerie van kultuur. In 2007 is ongeveer 10 rolprente veral in Estland gemaak Sugbal (2007) deur Veiko Õunpuu, wat onder meer toekennings ontvang het Beste regisseur by die Thessaloniki Film Festival en die Internasionale Film Festival Bratislava, en die Venice Horizons -toekenning by die 64ste Internasionale Filmfees in Venesië. Georg (2007), deur Peeter Simm, is 'n film oor die lewe van die legendariese Estse sanger Georg Ots.
Die suksesvolste Estniese animasieregisseur was Priit Pärn,  wenner van die groot prys op die Ottawa International Animation Festival in 1998, vir Porgandiet öö (Nag van die Wortels).
Estse televisie (Eesti Televisie of ETV) is die nasionale openbare televisiestasie van Estland. Die eerste uitsending daarvan was op 19 Julie 1955, en dit vier op 19 Julie 2005 sy 50ste bestaansjaar.
Die argitektoniese geskiedenis van Estland weerspieël hoofsaaklik die kontemporêre ontwikkeling daarvan in Noord -Europa. Die noemenswaardige is veral die argitektoniese ensemble wat die middeleeuse ou stad Tallinn uitmaak, wat op die UNESCO -wêrelderfenislys is. Boonop het die land verskeie unieke, min of meer bewaarde heuwelforte uit die voor-Christelike tyd, 'n groot aantal nog ongeskonde middeleeuse kastele en kerke, terwyl die platteland steeds gevorm word deur die teenwoordigheid van 'n groot aantal herehuise uit vroeëre eeue.
Die geskiedenis van formele onderwys in Estland dateer uit die 13de tot 14de eeu, toe die eerste klooster- en katedraalskole gestig is. Die eerste inleiding in die Estse taal is in 1575 gepubliseer. Die oudste universiteit is die Universiteit van Tartu, 'n lid van die Coimbra -groep, wat in 1632 deur die Sweedse koning Gustav II Adolf gestig is. In 1919 word universiteitskursusse vir die eerste keer aangebied in die Estse taal.
Tans is onderwys in Estland verdeel in algemene, beroeps- en stokperdjie -onderwys. Die onderwysstelsel het vier vlakke, insluitend voorskoolse, basiese, sekondêre en hoër onderwys.  'n Wye netwerk van skole en ondersteunende onderwysinstellings is gevestig. Die Estse onderwysstelsel bestaan ​​uit staats- en munisipale, openbare en private onderwysinstellings. Daar is tans 589 skole in Estland. 
Bengt Gottfried Forselius (omstreeks 1660–1688) was die stigter van openbare onderwys in Estland, outeur van die eerste Estse taal ABC-boek, en die skepper van 'n spellingstelsel wat die onderrig en leer van Estse makliker gemaak het.
Historiese aspekte Redigeer
Die gebied van die moderne Estland is histories bewoon deur dieselfde mense as vandag, meestal sprekers van Ests, maar sommige minderhede, soos Russe, het meer onlangs geïmmigreer. Voor die Groot Noordelike Oorlog word Estland beskou as aan die periferie van die Sweedse ryk, dan is dit opgeneem in die Russiese Ryk (en later die Sowjetunie). Alhoewel dit soms deur beide Swede en Rusland beheer is, en terwyl die Baltiese Duitsers wat Estland regeer het, aansienlike outonomie geniet, met die administratiewe taal Duits, het die inheemse bevolking hul moedertaal en kultuur behou.
Die vorming van 'n meer gedefinieerde Estse kulturele identiteit in die moderne sin is in die 19de eeu versnel, gedurende die periode van algehele nasionale romantiek en nasionalisme in Europa. Ondersteuning van die Duitssprekende Estofiele in die boonste lae van die Estse samelewing vir 'n aparte Estniese identiteit het gelei tot die Estse tydperk van ontwaking.
Vandag moedig die Estse samelewing gelykheid en liberalisme aan, met volksverbintenis tot die ideale van die welsynstaat, wat ongelykheid tussen rykdom en verdeling in sosiale klasse ontmoedig. Die protestantse werksetiek bly 'n belangrike kulturele stapel, ongeag die agteruitgang gedurende die Sowjetunie, en gratis onderwys is 'n hoog aangeskrewe instelling.
Die tradisionele besetting van Estlanders, soos die meeste Europeërs, was landbou. Tot in die eerste helfte van die 20ste eeu was Estland 'n agrariese samelewing, maar in die moderne tyd het Estlanders toenemend 'n stedelike leefstyl aangeneem. In 2013 is sagteware die belangrikste uitvoer van die tweede grootste stad van Estland, Tartu. Tog het baie Estse 'n voorliefde vir 'n plattelandse leefstyl wat naby die natuur is, en dit is 'n algemene gebruik om tydens vakansies 'n somerhuisie op die platteland te besoek.
Die Estse gesinslewe is deesdae gesentreer rondom die kernfamilie. Lede van 'n uitgebreide gesin woon gewoonlik apart, en jeugdiges soek onafhanklikheid en trek gewoonlik uit die ouderdom van twintig uit hul ouerhuis.
Die egskeidingsyfer is naby 60%. Estland het een van die grootste persentasies enkelouers in Europa. Die gemiddelde persentasie enkelouers in Europa is 13% (2009), , terwyl Estland in 2000 slegs 19% van die gesinne met kinders onder 18 gehad het. In 2006 het die persentasie tot 16%gedaal. Die afname kan beïnvloed word deur die algehele afname in geboortesyfer. 
Dieselfde geslagsverhoudings is wettig, maar die wetgewing ondersteun nie huwelike van dieselfde geslag nie. In die Sowjetunie was verhoudings van dieselfde geslag onwettig, wat gelei het tot 'n gay-onverdraagsame houding by die meerderheid mense wat in die Sowjetunie gebore is. In 2019 is jonger mense geneig om meer verdraagsaam te wees teenoor verhoudings van dieselfde geslag as hul ouers.
Feeste, vakansiedae en tradisies Redigeer
Estniese vakansiedae is meestal gebaseer op die Westerse Christelike kalender en Protestantse tradisies.
Opvallend onder hierdie is Jaanipäev, die Estse Midsomer, wat behels dat jy die weg soek na nie-stedelike omgewings, groot vreugdevure ("jaanituli") verbrand en deelneem aan die dronk fees van jaaniõhtu.
'N Deel van die "jaaniõhtu" -tradisie is dat byna naby die oggend, wanneer die vreugdevuur ("jaanilõke") afgebrand het en slegs as gloei, 'n komponent van Estse tradisionele voedsel, aartappels, in die grond gegrawe word, reg onder die as , in die oorblyfsels van die vreugdevuur. Na 'n paar uur, as die aartappels onder die gloeiende as gaar is, word die aartappels gegrawe, geskil en geëet terwyl dit nog warm is.
Die midsomertradisies bevat ook verskillende weergawes van magie, soos om verskillende soorte blomme te versamel en onder die kussing te sit, waarna u die toekomstige huweliksmaat in u drome moet sien. 'N Ander tradisie met' jaaniõhtu 'is die soek na goggas genaamd' jaaniuss '.
Die Estse Kersfees, Jõulud, strook oor die algemeen met die Noord- en Sentraal -Europese tradisies van kersbome, adventskalenders en tradisionele maaltye, wat 'n aantal geregte insluit wat gewoonlik slegs op Kersfees geëet word. Kersfees is die mees uitgebreide, gewaardeerde en gekommersialiseerde vakansie in Estland. Die vakansiedae begin vanaf 23 Desember en duur tot en met Oukersaand (24ste) en Kersdag (25ste). Op skole en op baie werkplekke duur vakansie tot en met Oujaarsdag.
Estland se onafhanklikheidsdag is die 24ste Februarie en 'n nasionale vakansiedag.
Eet en drink Redigeer
Histories was die kookkuns van Estland eenvoudige boerekos, wat vandag deur baie lande beïnvloed word, en dit bevat dus baie tipiese internasionale kosse. Die mees tipiese voedsel in Estland is swartbrood, haring en suurroom, varkvleis, aartappels en melkverwante produkte. Estiërs het self bloedwors oorweeg (verivorst) en suurkool (hapukapsas) as die 'tipiese Estse kos', maar dit word meestal tydens Kersfees geëet.
Estland as 'n Nordiese land Redigeer
Baie Estse beskou hulleself eerder as Nordies as Balties.  Die term Balts is nie van toepassing op Estse nie.
Die Estse taal is nou verwant aan die Finse taal, nie aan die Baltiese tale nie, en Estlanders is as 'n etniese groep 'n Finse volk. Die noordelike deel van Estland was gedurende die 13de tot 14de eeu deel van die Middeleeuse Denemarke, wat na die Opstand van St. George in 1346 aan die Teutoniese Orde verkoop is. Die naam van die Estse hoofstad, Tallinn, word vermoedelik afgelei van die Estse taani linn, wat 'Deense stad' beteken (sien Vlag van Denemarke vir meer inligting). Dele van Estland was weer onder Deense heerskappy in die 16de - 17de eeu, voordat dit in 1645 na Swede oorgeplaas is. Estland was deel van die Sweedse Ryk van 1561 tot 1721. Die Sweedse era het in Estland in die volksmond bekend gestaan ​​as die 'goeie ou Sweedse tyd' ". Die Sweedse ambassadeur, die toespraak van mnr. Dag Hartelius op die Estse onafhanklikheidsdag, 24 Februarie 2009, waar hy Estland as 'n Nordiese land beskou het, het baie aandag in die land gekry en word algemeen beskou as 'n groot kompliment. Daarbenewens is die minister van buitelandse handel van Alexander, Alexander Stubb, aangehaal dat Estland 'n 'onderskeidende Nordiese land' is. 
Vanaf die 14de eeu is dele van Estland se noordwestelike kus en eilande gekoloniseer deur etniese Swede, wat later as die Estse Swede bekend geword het. Die meerderheid van die Sweedse bevolking van Estland vlug in 1944 na Swede en ontsnap aan die opkomende Sowjetleër.
Daar is baie woorde in Fins en Esties wat presies dieselfde gespel word en amper op dieselfde manier uitgespreek word, maar wat heeltemal verskillende betekenisse het. Baie grappies, insluitend neerhalende, is gebaseer op die verskille in die betekenis van die woorde. Beide die Finne en die Estse is geneig om hierdie grappies te hê, te skep en te verstaan. Fins en Esties is egter genoeg verskillende tale sodat 'n moedertaalspreker van een van die tale nie kan praat nie, en ook nie die ander taal voldoende kan verstaan ​​sonder om die ander taal uitdruklik aan te leer nie. Finne het die moeilikheid om die Estse letter "õ" uit te spreek, en Estlanders is geneig om deur hul Estse aksent aan Finne "geopenbaar" te word. Om een ​​of ander rede, waarskynlik as gevolg van die groter hoeveelheid leenwoorde en uitdrukkings uit ander tale, is inheemse Estlanders, wat nie Fins geleer het nie, die Fins makliker begryp en verwerf as wat inheemse Finne Esties verstaan.
Aardrykskunde en geskiedenisonderrig in Estland: prosesse, beleid en praktyke in 'n etnies verdeelde samelewing van die laat 1980's tot die vroeë 2000's
Hierdie artikel bestudeer prosesse, beleide en praktyke vir aardrykskunde en geskiedenisonderrig in Estland. Die analise dek die sosiale transformasieperiode in 'n etnies verdeelde samelewing van die 1980's tot die vroeë 2000's, gekenmerk deur die verbrokkeling van Estland uit die Sowjetunie tot integrasie in die Europese Unie en die NAVO. Leerplanne vir aardrykskunde en geskiedenisopvoeding, handboeke en verwante beleide en praktyke het 'n bepaalde nasionale tydsruimte bevorder deur die verbintenis van Estland met Europa te ondersteun, verbintenisse met Rusland te verwerp en 'n skeiding tussen etniese Estse en etnies nie-Estse inwoners van Estland voor te stel. In handboeke oor aardrykskunde en geskiedenis is die Russiessprekende bevolking, wat toe byna 'n derde van die hele Estlandse bevolking uitgemaak het, verdeel in nie-lojale, semi-lojale en lojale groepe waarvan slegs laasgenoemde in die Estse tyd geïntegreer kon word- ruimte. Die formele opvoedingsbeleid vir aardrykskunde en geskiedenis ondersteun Estland se verbrokkeling uit die Sowjet -verlede en was 'n deurslaggewende manier vir integrasie met die westerse politieke en ekonomiese strukture. Uitdagende mark- en sensitiewe kulturele kontekste het egter eienaardige, alternatiewe en soms teenstrydige plaaslike praktyke in aardrykskunde en geskiedenisonderrig geskep.
Die term Balties spruit uit die naam van die Oossee - 'n hidroniem wat uit die 3de eeu v.C. (Erastothenes genoem Baltië in antieke Grieks) en vroeër.  Alhoewel daar verskeie teorieë oor die oorsprong daarvan is, spoor dit dit uiteindelik na die Indo-Europese wortel *bhel  wat 'wit, regverdig' beteken. Hierdie betekenis word behou in moderne Baltiese tale, waar baltas in Litaus en balte in Lets beteken 'wit'.  Die moderne name van die streek en die see wat van hierdie wortel afkomstig is, is egter voor die 19de eeu nie in een van die twee tale gebruik nie.  [ benodig opdatering ]
Sedert die Middeleeue verskyn die Oossee op kaarte in Germaanse tale as die ekwivalent van 'Oossee': Duits: Ostsee, Deens: Østersøen, Nederlands: Oostzee, Sweeds: Östersjön, ens. Inderdaad, die Oossee lê meestal oos van Duitsland, Denemarke, Noorweë en Swede.Die term is ook histories gebruik om te verwys na Baltic Dominions of the Swedish Empire (Sweeds: Östersjöprovinserna) en daarna die Baltiese goewerneurs van die Russiese Ryk (Russies: Остзейские губернии, geromaniseer: Ostzejskie gubernii).  Terme wat verband hou met die moderne naam Balties verskyn in antieke tekste, maar het in onbruik geraak totdat dit weer as byvoeglike naamwoord verskyn het Baltisch in Duits, waaruit dit in ander tale aangeneem is.  Gedurende die 19de eeu, Balties begin vervang het Ostsee as die naam vir die streek. Amptelik is sy Russiese ekwivalent Прибалтийский (Pribaltiyskiy) is die eerste keer in 1859 gebruik.  Hierdie verandering was die gevolg van die Baltiese Duitse elite wat terme aanvaar het Baltisch na hulself te verwys.  
Die term Baltiese state is tot in die vroeë 20ste eeu gebruik in die konteks van lande wat die Oossee buur: Swede en Denemarke, soms ook Duitsland en die Russiese Ryk. Met die koms van Foreningen Norden (die Nordiese verenigings), is die term nie meer vir Swede en Denemarke gebruik nie.   Na die Eerste Wêreldoorlog het die nuwe soewereine state wat aan die ooskus van die Oossee ontstaan ​​het - Estland, Letland, Litaue en Finland - bekend gestaan ​​as die Baltiese state. 
Na die Eerste Wêreldoorlog het die term "Baltiese state" verwys na lande aan die Oossee wat onafhanklikheid van die Russiese Ryk verkry het. Die term sluit Estland, Letland en Litaue in, en oorspronklik ook Finland, wat later onder die Nordiese lande gegroepeer is. 
Die gebiede van die Baltiese state het tydens hul bestaan ​​verskillende streeks- en keiserlike affiliasies gehad. Hulle is eers onder dieselfde politieke entiteit opgeneem toe die Russiese Ryk in die 18de eeu uitgebrei het. Die gebiede van Estland en Letland is aan die einde van die Groot Noordelike Oorlog in 1721 by die Russiese Ryk aangesluit, terwyl die gebied van Litaue onder die Russiese bewind gekom het na die derde verdeling van Pole in 1795. Die gebiede van die Baltiese state is beheer deur die Russiese Ryk tot aan die einde van die Eerste Wêreldoorlog toe Estland, Letland en Litaue hul soewereiniteit verkry het. Hulle het onafhanklik gebly tot die besetting en anneksasie deur die Sowjetunie en kortliks Nazi -Duitsland tydens die Tweede Wêreldoorlog voordat die Sowjette weer beheer oor die Baltiese state verkry het. Die Sowjetregering het geëindig toe die drie lande die besetting onwettig verklaar het en 'n hoogtepunt bereik het met die herstel van onafhanklikheid tot hul vooroorlogse status in 1990-1991 toe die kommunistiese bewind in Oos-Europa in duie stort.
Toe die Eerste Wêreldoorlog ten einde loop, verklaar Litaue onafhanklikheid en Letland vorm 'n voorlopige regering. Estland het reeds in 1917 outonomie van die tsaristiese Rusland verkry, maar daarna deur die Duitse Ryk beset, het hulle 'n onafhanklikheidsoorlog gevoer teen Sowjet -Rusland en die Baltiese adel voordat hulle ware onafhanklikheid van 1920 tot 1939 verkry het. Letland en Litaus het 'n soortgelyke proses gevolg, totdat die Lets Onafhanklikheidsoorlog en Litause onafhanklikheidsoorloë is in 1920 geblus.
Die eerste periode van onafhanklikheid, 1918–1939 Redigeer
Gedurende die tussenoorlogsperiode is daar soms na hierdie lande verwys limietrope state tussen die twee Wêreldoorloë, uit die Franse, wat daarop dui dat hulle gesamentlik 'n rand vorm langs die Bolsjewistiese Rusland, later die Sowjetunie, se westelike grens. Hulle was ook deel van wat Clemenceau as 'n strategiese cordon sanitaire beskou het, die hele gebied van Finland in die noorde tot Roemenië in die suide, tussen Wes -Europa en potensiële Bolsjewistiese territoriale ambisies.  
Voor die Tweede Wêreldoorlog het Estland, Letland en Litaue elkeen 'n outoritêre staatshoof beleef wat aan bewind gekom het ná 'n bloedlose staatsgreep: Antanas Smetona in Litaue (Desember 1926), Konstantin Päts in Estland (Maart 1934) en Kārlis Ulmanis in Letland (Mei 1934). Sommiges merk op dat die gebeure in Litaue verskil van sy twee meer noordelike bure, met Smetona wat verskillende motiverings gehad het en die krag verseker het 8 jaar voordat sulke geleenthede in Letland of Estland plaasgevind het. Ondanks aansienlike politieke onrus in Finland het daar nie sulke gebeure plaasgevind nie. Finland was egter in 'n bloedige burgeroorlog gewikkel, iets wat nie in die Baltiese Eilande gebeur het nie.  Sommige kontroversies rondom die Baltiese outoritêre regerings - as gevolg van die algemene stabiliteit en vinnige ekonomiese groei van die tydperk (selfs al is dit kort), vermy sommige kommentators die etiket 'outoritêr', maar ander veroordeel egter so 'n 'verskoning' voorbeeld in latere assesserings van Kārlis Ulmanis.
Sowjet- en Duitse beroepe Redigeer
In ooreenstemming met 'n geheime protokol binne die Molotov -Ribbentrop -verdrag van 1939 wat Europa in Duitse en Sowjet -invloedsfere verdeel het, het die Sowjet -leër in September 1939 die ooste van Pole binnegegaan en Estland, Letland en Litaue gedwing tot verdragte vir wedersydse hulp hulle die reg om militêre basisse in hierdie lande te vestig. In Junie 1940 het die Rooi Leër die hele gebied van Estland, Letland en Litaue beset en nuwe, pro-Sowjet-regerings in al drie lande geïnstalleer. Na verkiesings (waarin slegs pro-kommunistiese kandidate toegelaat is om deel te neem), het die nuutverkose parlemente van die drie lande formeel aansoek gedoen om by die Sowjetunie aan te sluit in Augustus 1940 en is daarby opgeneem as die Estse, Lets en Litaus Sowjet Sosialistiese Republieke .
Onderdrukkings, teregstellings en massa -deportasies het daarna in die Baltiese Oseaan gevolg.   Die Sowjetunie het probeer om sy besette gebiede te Sovjetiseer, deur middel van deportasies en die instelling van die Russiese taal as die enigste werktaal. Tussen 1940 en 1953 het die Sowjet -regering meer as 200 000 mense van die Baltiese gebied na afgeleë plekke in die Sowjetunie gedeporteer. Boonop is minstens 75 000 na Gulags gestuur. Ongeveer 10% van die volwasse Baltiese bevolking is gedeporteer of na arbeidskampe gestuur.  (Sien deportasie van Junie, Sowjet -deportasies uit Estland, Sowjetisering van die Baltiese state)
Die Sowjet -beheer van die Baltiese state is onderbreek deur die Nazi -Duitse inval in hierdie streek in 1941. Aanvanklik het baie Estse, Lette en Litouwers die Duitsers as bevryders beskou. Die Baltiese lande het gehoop op die herstel van onafhanklikheid, maar in plaas daarvan het die Duitsers 'n burgerlike administrasie gestig, bekend as die Reichskommissariat Ostland. [ aanhaling nodig ] Tydens die besetting het die Duitsers ghettoisasies en massamoorde op die Joodse bevolkings van die lande uitgevoer.  Meer as 190 000 Litause Jode, byna 95% van die Joodse gemeenskap voor die oorlog, en 66.000 Letse Jode is vermoor. Die Duitse besetting duur tot laat 1944 (in Courland, tot vroeg in 1945), toe die lande weer deur die Rooi Leër beset is en die Sowjetregering herstel is, met die passiewe ooreenkoms van die Verenigde State en Brittanje (sien Jalta-konferensie en Potsdam-ooreenkoms) ).
Die gedwonge kollektivisering van die landbou het in 1947 begin en is voltooi na die massadeportasie in Maart 1949 (sien Operasie Priboi). Privaat plase is gekonfiskeer en boere is aangesluit om by die plase aan te sluit. In al drie lande het Baltiese partisane, in die volksmond bekend as die Forest Brothers, die Letse nasionale partisane en die Litause partisane, vir die volgende agt jaar onsuksesvolle guerrillaoorlog gevoer teen die Sowjet -besetting in 'n poging om die onafhanklikheid van hul nasies te herwin. Die gewapende verset van die anti-Sowjet-partisane duur tot 1953. Hoewel die gewapende verset verslaan is, bly die bevolking anti-Sowjet.
Litaue, Letland en Estland word deur die Verenigde State, die Verenigde Koninkryk,  Kanada, die NAVO en vele ander lande en internasionale organisasies beskou as onder Sowjet -besetting.  Tydens die Koue Oorlog het Litaue en Letland legasies in Washington DC gehandhaaf, terwyl Estland 'n missie in New York gehad het. Elkeen was aanvanklik beman deur diplomate van die laaste regerings voor die besetting van die USSR. 
Herstel van onafhanklikheid Redigeer
Aan die einde van die tagtigerjare het 'n massiewe veldtog van burgerlike verset teen die Sowjetregering, bekend as die Singing -revolusie, begin. Op 23 Augustus 1989 het die Baltic Way, 'n menseketting van twee miljoen mense, 600 km gestrek van Tallinn na Vilnius. In die nasleep van hierdie veldtog het die regering van Gorbatsjof privaat tot die gevolgtrekking gekom dat die vertrek van die Baltiese republieke 'onvermydelik' geword het.  Hierdie proses het bygedra tot die ontbinding van die Sowjetunie, wat 'n presedent geskep het vir die ander Sowjetrepublieke om van die USSR af te skei. Sowjetunie erken die onafhanklikheid van drie Baltiese state op 6 September 1991. Troepe is van Augustus 1993 af teruggetrek (vanaf Litaue). Die laaste Russiese troepe is in Augustus 1994 daarvandaan teruggetrek.  Skrunda-1, die laaste Russiese militêre radar in die Baltiese Eilande, het operasies amptelik in Augustus 1998 opgeskort. 
Al drie is vandag parlementêre demokrasieë, met parlemente met een kamer wat deur volks stemme vir vier jaar verkies word: Riigikogu in Estland, Saeima in Letland en Seimas in Litaue. In Letland en Estland word die president deur die parlement verkies, terwyl Litaue 'n semi-presidensiële stelsel het waarvolgens die president met algemene stemme verkies word. Almal is deel van die Europese Unie (EU) en lede van die Noord -Atlantiese Verdragsorganisasie (NAVO).
Elkeen van die drie lande het homself verklaar as die herstel van die soewereine nasie wat van 1918 tot 1940 bestaan ​​het, en beklemtoon hul bewering dat die Sowjet -oorheersing oor die Baltiese state tydens die Koue Oorlog 'n onwettige besetting en anneksasie was.
Dieselfde regsuitleg word gedeel deur die Verenigde State, die Verenigde Koninkryk en die meeste ander Westerse demokrasieë, [ aanhaling nodig ] wat die gedwonge inlywing van Estland, Letland en Litaue in die Sowjetunie as onwettig beskou het. Ten minste formeel het die meeste Westerse demokrasieë nooit die drie Baltiese state as deel van die Sowjetunie beskou nie. Australië was 'n kort uitsondering op hierdie steun aan die Baltiese onafhanklikheid: in 1974 erken die Arbeidsregering van Australië wel die Sowjet -heerskappy, maar hierdie besluit is omgekeer deur die volgende Australiese parlement.  Ander uitsonderings sluit in dat Swede, wat die eerste Westerse land was, en een van die weiniges wat dit ooit gedoen het, die inlywing van die Baltiese state in die Sowjetunie as wettig erken het. 
Nadat die Baltiese state hul onafhanklikheid herstel het, het integrasie met Wes -Europa 'n belangrike strategiese doelwit geword. In 2002 het die Baltiese regerings aansoek gedoen om by die Europese Unie aan te sluit en lid van die NAVO te word. Al drie het NAVO -lede geword op 29 Maart 2004 en het op 1 Mei 2004 by die EU aangesluit. Die Baltiese state is tans die enigste voormalige Sowjet -state wat by die Unie of die militêre alliansie aangesluit het.
Tydens die Baltiese stryd om onafhanklikheid 1989-1992 het 'n persoonlike vriendskap ontstaan ​​tussen die (destyds onbekende) Baltiese ministers van buitelandse sake en die Nordiese ministers van buitelandse sake. Hierdie vriendskap het gelei tot die stigting van die Raad van die Baltiese See -state in 1992 en die EuroFaculty in 1993. 
Tussen 1994 en 2004 is die BAFTA -vryhandelsooreenkoms opgestel om die lande voor te berei op hul toetreding tot die EU, eerder as uit die begeerte van die Baltiese state om onderling handel te dryf. Die Baltiese lande was meer geïnteresseerd in toegang tot die res van die Europese mark.
Tans werk die regerings van die Baltiese state op verskeie maniere saam, insluitend samewerking tussen presidente, parlementêre sprekers, regeringshoofde en ministers van buitelandse sake. Op 8 November 1991 is die Baltiese Vergadering, wat 15 tot 20 parlementslede van elke parlement insluit, gestig om inter-parlementêre samewerking te vergemaklik. Die Baltiese Ministerraad is op 13 Junie 1994 gestig om intergouvernementele samewerking te vergemaklik. Sedert 2003 is daar koördinasie tussen die twee organisasies. 
In vergelyking met ander streeksgroepe in Europa, soos die Nordiese raad of Visegrad Four, is die Baltiese samewerking taamlik beperk. Moontlike verklarings sluit in die kort geskiedenis van herstelde soewereiniteit en die vrees om dit weer te verloor, tesame met 'n oriëntasie na Nordiese lande en Balties-Nordiese samewerking in The Nordic-Baltic Eight. Estland het veral gepoog om 'n Nordiese identiteit vir homself te konstrueer en die Baltiese identiteit aan die kaak gestel, ondanks die strewe om 'n noue verhouding met ander lande in die streek te behou.  
Al drie lande is lede van die New Hanseatic League, 'n informele groep noordelike EU -state wat gevorm is om 'n gemeenskaplike fiskale standpunt te bepleit.
Voor die Tweede Wêreldoorlog was die ekonomie van Estland gebaseer op landbou, maar daar was 'n belangrike kennissektor, met die universiteitsstad Tartu wat bekend was vir wetenskaplike bydraes, en 'n groeiende industriële sektor, soortgelyk aan dié van die buurland Finland. Produkte, soos botter, melk en kaas, was wyd bekend in die Wes -Europese markte. Die belangrikste markte was Duitsland en die Verenigde Koninkryk, en slegs 3% van die handel was met die naburige USSR. Estland en Finland het 'n relatief soortgelyke lewenstandaard gehad. 
Die USSR se anneksasie van Estland in 1940 en die daaropvolgende vernietiging van Nazi en Sowjet tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Estse ekonomie lamgelê. Die daaropvolgende Sowjet-besetting en na-oorlogse Sowjetisering van die lewe het voortgegaan met die integrasie van Estland se ekonomie en nywerheid in die sentraal beplande struktuur van die USSR. Estland se BBP per capita was slegs $ 100 in 1991. 
Nadat Estland aan die einde van die tagtigerjare van die kommunisme wegbeweeg het, sy onafhanklikheid in 1991 herstel en 'n markekonomie geword het, het dit 'n baanbreker in die globale ekonomie geword. In 1992 het die land die Estse kroon as sy eie geldeenheid aangeneem, en dit het die ekonomie sterk gestabiliseer. In 1994 word dit een van die eerste lande ter wêreld wat 'n vaste belasting aanvaar, met 'n eenvormige koers van 26%, ongeag persoonlike inkomste. Estland het in die tweede helfte van die negentigerjare meer buitelandse beleggings per capita ontvang as enige ander land in Sentraal- en Oos -Europa. Tussen 2005 en 2008 is die persoonlike inkomstebelastingkoers in verskeie stappe van 26% tot 21% verlaag. 
Die land haal vinnig die EU-15 in, sy BBP per capita het gegroei van 34,8% van die EU-15-gemiddelde in 1996 tot 65% in 2007, soortgelyk aan dié van Sentraal-Europese lande.  Dit word reeds deur die Wêreldbank as 'n land met 'n hoë inkomste beskou. Die BBP (PPP) per capita van die land, 'n goeie aanduiding van rykdom, was volgens die Wêreldbank $ 35,974 in 2018 tussen dié van Litaue en Ciprus, maar laer as dié van die meeste jare lange EU-lede soos Spanje of Italië.  Vanweë sy ekonomiese prestasie na die Sowjet -opbreek, word Estland een van die Baltiese tiere genoem.
In 2008 was Estland die 12de van 162 lande in die Index of Economic Freedom 2008, die beste van enige voormalige Sowjetrepubliek. Dieselfde jaar was die land onderaan die lys van Europese state deur arbeidsmarkvryheid, maar die regering stel verbeterings op. 
Vir Estland was die finansiële krisis van 2007-2008 relatief makliker om te weerstaan, omdat Estland se begroting deurgaans gebalanseer was, en dit het beteken dat die openbare skuld van Estland relatief tot die land se BBP die laagste in Europa gebly het. Die ekonomie herstel in 2010. 
Op 1 Januarie 2011 het Estland by die euro aangesluit  en het dit die eerste eks-Sowjetrepubliek geword wat by die eurosone aangesluit het. 
In 2013 het die Wêreldbankgroep Estland as 21ste op die gemak van sake -indeks beoordeel.
Tot in die vroeë 13de eeu was die gebied wat nou bekend staan ​​as Estland onafhanklik. Die ekonomie was grootliks 'n landboukundige, maar Estland was 'n land met 'n lang kuslyn, en daar was ook baie maritieme aktiwiteite. Outonome ontwikkeling is beëindig deur die Noordelike Kruistogte wat die koning van Denemarke, die Duitse Livonian en die Duitse militêre bevele onderneem het. Die Estse wêreld is verander deur militêre verowering. Die oorlog teen die indringers duur van 1208 tot 1227. Die laaste Estse graafskap was die eiland Saaremaa in 1261. 
Daarna, deur baie eeue tot die Eerste Wêreldoorlog, het die Estse landbou bestaan ​​uit inheemse kleinboere wat op groot feodale boedels werk wat deur etniese Duitse eienaars besit word. In die dekades voor onafhanklikheid het die sentrale heerskappy van die tsaar 'n taamlik groot industriële sektor geskep wat gedomineer word deur die Kreenholm Manufacturing Company, destyds die grootste katoenmeul ter wêreld.
Nadat die onafhanklikheid in 1918, die Estse Onafhanklikheidsoorlog en die daaropvolgende ondertekening van die Verdrag van Tartu in 1920 verklaar is, het die nuwe Estse staat 'n verwoeste naoorlogse ekonomie en 'n opgeblase roebel geldeenheid geërf. Ten spyte van aansienlike ontbering, ontwrigting en werkloosheid, het Estland die eerste dekade van onafhanklikheid die ekonomie daarvan heeltemal verander. In 1918 word die tsaar -roebel vervang deur die Estse mark, wat tot 1927 in omloop was. Teen 1929 is 'n stabiele geldeenheid, die kroon, gevestig. Dit is uitgereik deur die Bank van Estland, die sentrale bank van die land. Deur die Duitse grondeienaars te vergoed vir hul besittings, het die regering beslag gelê op die boedels en dit in klein plase verdeel, wat daarna die basis van Estse welvaart gevorm het. Handel fokus op die plaaslike mark en die Weste, veral Duitsland en die Verenigde Koninkryk. Slegs 3% van alle handel was met die USSR.
Sowjet -besetting Redigeer
Die USSR se gedwonge anneksasie van Estland in 1940 en die daaropvolgende vernietiging van Nazi en Sowjet tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Estse ekonomie lamgelê. Die naoorlogse besetting van die Sowjetunie en die sovjetisering van die lewe het voortgegaan met die integrasie van Estland se ekonomie en nywerheid in die sentraal beplande struktuur van die USSR. Meer as 56% van die Estse plase is alleen in April 1949 gekollektiveer ná massa -deportasies die vorige maand na Siberië. Moskou het uitgebrei oor die Estse nywerhede wat plaaslik beskikbare grondstowwe gehad het, soos ontginning van olie en fosforiete.
Herstel van onafhanklikheid, modernisering en liberalisering Redigeer
Sedert die onafhanklikheid herstel is, het Estland homself as die poort tussen Oos en Wes beskou en het hulle ekonomiese hervorming en integrasie met die Weste nagestreef. [ aanhaling nodig ] Estland se markhervormings plaas dit onder die ekonomiese leiers in die voormalige COMECON -gebied. [ aanhaling nodig ] 'N Gebalanseerde begroting, bykans onbestaande staatskuld, vaste inkomstebelasting, vryhandelsregime, ten volle omskepbare geldeenheid wat deur die valutabord gesteun word en 'n sterk pen tot die euro, mededingende kommersiële banksektor, gasvrye omgewing vir buitelandse beleggings, innoverende e -Dienste en mobiele dienste is almal kenmerke van die ekonomie op die vryemark in Estland. [ aanhaling nodig ]
In Junie 1992 vervang Estland die roebel met sy eie vrylik omskepbare geldeenheid, die kroon (EEK). 'N Wisselbord is geskep en die nuwe geldeenheid is gekoppel aan die Duitse mark teen 'n koers van 8 Estse kroon vir 1 Deutsche Mark. Toe Duitsland die euro instel, is die pen verander na 15.6466 kroon vir 1 euro.
Estland sou die euro in 2008 aanvaar, maar omdat die inflasiekoers bo die vereiste 3%was, is die aannemingsdatum tot 2011 vertraag. Op 1 Januarie 2011 het Estland die euro aangeneem en die 17de lidstaat van die eurosone geword. 
Die privatisering van staatsondernemings is feitlik voltooi, met slegs die hawe en die belangrikste kragsentrales wat in die regering is. [ aanhaling nodig ]
Die grondwet vereis 'n gebalanseerde begroting, en die beskerming wat Estland se wet op intellektuele eiendom bied, is gelykstaande aan dié van Europa. [ aanhaling nodig ]
Vroeg in 1992 het likiditeitsprobleme en strukturele swakhede as gevolg van die kommunistiese era 'n bankkrisis veroorsaak. As gevolg hiervan is effektiewe wetgewing oor bankrotskappe uitgevaardig en het banke wat goed bestuur is, as markleiers na vore getree. [ aanhaling nodig ] Vandag bestaan ​​daar bykans ideale toestande vir die banksektor. Buitelanders mag nie bankaandele koop of meerderheidsbelange verkry nie. [ aanhaling nodig ]
Die volledig elektroniese Tallinn -beurs het vroeg in 1996 geopen en is in 2001 deur die Finse Helsinki -aandelebeurs gekoop.
Estland het in 1999 by die Wêreldhandelsorganisasie aangesluit.
Vanaf die vroeë 2000's tot die laaste deel van daardie dekade het die Estse ekonomie aansienlike groei beleef. In die jaar 2000 het die Estse BBP met 6,4%gegroei.
By die toetreding tot die Europese Unie in 2004, is die groei van 'n dubbelsyfer kort daarna waargeneem.
Die BBP het in 2007 alleen met 7,9% gegroei. Stygings in arbeidskoste, die heffing van belasting op tabak, alkohol, elektrisiteit, brandstof, gas en ander eksterne druk (stygende pryse van olie en voedsel op die wêreldmark) sal na verwagting die prysvlakke in die eerste maande van 10% verhoog 2009. [ aanhaling nodig ]
Die finansiële krisis van 2008, reaksie en herstel Redigeer
Die finansiële krisis van 2007-2008 het 'n diep uitwerking op die Estse ekonomie gehad, hoofsaaklik as gevolg van 'n insinking in beleggings en verbruik wat gevolg het op die uitbarsting van die eiendomsmarkborrel wat die afgelope jare opgebou het.
Na 'n lang periode van baie hoë BBP -groei, het die BBP van Estland afgeneem. In die eerste kwartaal 2008 het die BBP slegs 0,1% gegroei en daarna afgeneem: die negatiewe groei was -1,4% in die 2de kwartaal, 'n bietjie meer as -3% (op 'n jaargrondslag) in die 3de kwartaal, en- 9,4% in die 4de kwartaal van daardie jaar. 
Die regering het 'n aanvullende negatiewe begroting gemaak wat deur die Riigikogu goedgekeur is. Die inkomste van die begroting is vir 2008 verminder met EEK 6,1 miljard en die uitgawes met EEK 3,2 miljard.  Daar was 'n tekort op die lopende rekening, maar dit het in die laaste maande van 2008 begin krimp, en na verwagting sou dit in die nabye toekoms voortgaan.
In 2009 het die Estse ekonomie in die eerste kwartaal verder gekrimp met 15,1%.  Lae binnelandse en buitelandse vraag het die algehele produksie van die ekonomie onderdruk.  Die daling in die industriële produksie van die Estse ekonomie met 33,7% was die skerpste afname in die industriële produksie in die hele Europese Unie.  Daardie jaar was Estland een van die vyf ekonomieë wat die swakste gevaar het ter wêreld wat die jaarlikse BBP-groeikoers betref,  en het dit een van die grootste werkloosheidskoerse in die EU gehad, wat in Mei van 3,9% gestyg het 2008 tot 15,6% in Mei 2009. 
In Desember 2008 word Estland een van die skenkerlande van die IMF se hoofreddingspakket vir Letland. In reaksie op die krisis het die Ansip -regering gekies vir fiskale konsolidasie en aflegging deur fiskale dissipline en 'n gebalanseerde begroting in kombinasie met besparingspakkette te handhaaf: Die regering het belasting verhoog en openbare uitgawes verminder deur uitgawes en openbare salarisse oor die algemeen te verminder. 
In Julie 2009 is die belasting op toegevoegde waarde verhoog van 18% tot 20%.  Die aangetekende begrotingstekort vir 2009 was slegs 1,7% van die BBP. 
Die gevolg was dat Estland in 2009 een van slegs vyf EU-lande was wat aan die Maastricht-kriteria vir skuld en tekort voldoen het, en na Luxemburg en Swede die derde laagste tekort gehad het. Estland hoef ook nie hulp van die IMF te vra nie. Ondanks die derde grootste daling in die BBP, het die land die laagste begrotingstekort en die laagste openbare skuld onder Sentraal- en Oos-Europese lande.
In 2009 het die Estse ekonomie begin herstel, en die ekonomiese groei hervat in die tweede helfte van 2010. Die land se werkloosheidsyfer het sedertdien aansienlik gedaal tot voor die resessie.  Om dit te voltooi, is Estland in 2010 toestemming verleen om by die eurosone aan te sluit in 2011. 
Sluit aan by die euro Edit
Voordat hy by die eurosone aangesluit het, was die Estse kroon teen die euro gekoppel teen 'n koers van 15.64664 EEK tot een euro, en die kroon was teen ongeveer 8 EEK tot 1 DEM aan die Duitse mark gekoppel.
Planne om by die euro aan te sluit, was lank voor 2011 in werking. Die ontwerp van Estse euromuntstukke is einde 2004 afgehandel. 
Estland se reis na die euro duur langer as wat oorspronklik voorspel is, omdat die inflasiekoers voor 2010 voortdurend bo die vereiste 3% was , wat die land verhinder het om aan die toelatingskriteria te voldoen. Die land was oorspronklik van plan om die euro op 1 Januarie 2007 aan te neem, maar dit het daardie jaar nie formeel toegepas nie, en het sy teikendatum amptelik twee keer verander: eers na 1 Januarie 2008 en later na 1 Januarie 2011. 
Op 12 Mei 2010 het die Europese Kommissie aangekondig dat Estland aan alle kriteria voldoen om by die eurosone aan te sluit.  Op 8 Junie 2010 het die ministers van finansies van die EU ooreengekom dat Estland op 1 Januarie 2011 by die euro kan aansluit.  Op 13 Julie 2010 ontvang Estland die finale goedkeuring van ECOFIN om die euro vanaf 1 Januarie 2011 aan te neem .
Die oorskakeling na die euro het op 1 Januarie 2011 plaasgevind. 
Daarmee het Estland die eerste oud-Sowjetrepubliek geword wat by die eurosone aangesluit het. 
Op 9 Augustus 2011, enkele dae nadat Standard & amp Poor's Estland se kredietgradering van A na AA- verhoog het. Onder die faktore wat S & ampP genoem het, was die vertroue in Estland se vermoë om 'sterk ekonomiese groei te handhaaf' by te dra.  Estië se BBP -groeikoers in 2011 was bo 8%, ondanks die negatiewe bevolkingsgroei.  
In die tweede kwartaal van 2013 was die gemiddelde maandelikse bruto loon in Estland € 976 (15.271 kroons, US $ 1.328).  Hierdie syfer het vanaf 2018 konsekwent gegroei tot € 1310 (20 497 kroons, 1473 US $) .
Estland is byna energie-onafhanklik en voorsien in meer as 90% van sy elektrisiteitsbehoeftes met plaaslik ontginte olie-skalie. Alternatiewe energiebronne soos hout, turf en biomassa maak ongeveer 9% van die primêre energieproduksie uit. Estland se invoer benodig petroleumprodukte uit Wes -Europa en Rusland. Olie -skalie -energie, telekommunikasie, tekstiele, chemiese produkte, bankdienste, dienste, voedsel en vissery, hout, skeepsbou, elektronika en vervoer is die belangrikste sektore van die ekonomie. Die ysvrye hawe van Muuga, naby Tallinn, is 'n moderne fasiliteit met goeie oorladingsvermoë, 'n graanhysbak met 'n hoë kapasiteit, verkoeling/bevrore berging en splinternuwe aflaai-kapasiteite vir olietenkskip. Die spoorlyn dien as 'n kanaal tussen die Weste, Rusland en ander punte na die Ooste.
Estland word vandag hoofsaaklik beïnvloed deur ontwikkelings in Finland, Rusland, Swede en Duitsland - die vier belangrikste handelsvennote. Die regering het sy uitgawes aan innovasie sedert 2016 aansienlik verhoog, met € 304 miljoen wat daarop gemik is om navorsing en ontwikkeling in 2017 te stimuleer. 
Toekomstige projeksies Wysig
Langtermynvooruitsigte vir die Estse ekonomie bly steeds een van die belowendste in Europa. In 2011 was die werklike BBP -groei in Estland 8,0%, en volgens vooruitskattings wat deur CEPII gemaak is, kan die BBP per capita tot 2025 tot die vlak van die Nordiese ekonomieë van Swede, Finland, Denemarke en Noorweë styg.  Volgens dieselfde vooruitskattings, teen 2050 kan Estland, na Luxemburg, die produktiefste land in die EU word en sodoende by die top vyf produktiefste lande ter wêreld aansluit. 
Estland het ongeveer 600 000 werknemers, maar die land het 'n tekort aan geskoolde arbeid, en aangesien vaardigheidstekorte oral in Europa ondervind word, het die regering die visumkwota vir nie-EER-burgers verhoog, hoewel dit steeds gekritiseer is omdat dit onvoldoende was om aan te spreek die tekorte.
Die resessie in die laat 2000's ter wêreld, die feit dat die plaaslike eiendom byna gelyklopend was met veranderinge in Estse wetgewing om die buigsaamheid van die arbeidsmark te verhoog (wat dit makliker maak vir ondernemings om werknemers af te lê), het die werkloosheidsyfer van Estland tot 18,8% laat styg gedurende die duur van die krisis, en stabiliseer dan tot 13,8% teen die somer 2011, namate die ekonomie herstel het op grond van sterk uitvoer. Interne verbruik, en dus invoer, het gedaal en besnoeiings is in die openbare finansies gemaak.  'n Deel van die vermindering in werkloosheid word toegeskryf aan die feit dat sommige Estiërs vir werk na Finland, die Verenigde Koninkryk, Australië en elders emigreer. 
Na die resessie het die werkloosheidsyfer laer gedaal, en gedurende 2015 en 2016 het die koers naby die vlakke gebly wat die ekonomiese afswaai voorafgegaan het, net meer as 6%. 
Tallinn het die land se finansiële sentrum geword. Volgens Invest in Estonia is die voordele van die Estse finansiële sektor onburokratiese samewerking tussen ondernemings en owerhede en 'n relatiewe oorvloed geleerde mense, alhoewel jong opgeleide Estse geneig is om na Wes -Europa te emigreer vir 'n groter inkomste. Die grootste banke is Swedbank, SEB Pank en Nordea. Verskeie IPO's is onlangs gemaak op die Tallinn Stock Exchange, 'n lid OMX -stelsel.
Die Estse dienstesektor het meer as 60% van die arbeidsmag. Estland het 'n sterk IT-sektor, deels as gevolg van die Tiigrihüpe-projek wat in die middel van die negentigerjare onderneem is, en word genoem as die mees "bedrade" en gevorderde land in Europa in terme van e-regering.  
Boerdery, wat dekades lank met geweld gesamentlik tot die oorgangstydperk van 1990-1992 gesamentlik gesamentlik was, het geprivatiseer en doeltreffender geword, en die totale boerderygebied het toegeneem in die tydperk na die herstel van die onafhanklikheid van Estland.  Die aandeel van die landbou in die bruto binnelandse produk het gedurende 1991–2000 van 15% tot 3,3% afgeneem, terwyl werk in die landbou van 15% tot 5,2% afgeneem het. 
Die mynbedryf maak 1% van die BBP uit. Gemaakte goedere sluit in olie -skalie, turf en industriële minerale, soos klei, kalksteen, sand en gruis.  Sowjets het in die vroeë vyftigerjare 'n erg besoedelende bedryf geskep, gekonsentreer in die noordooste van die land. Die sosialistiese ekonomie en militêre gebiede het die land baie besoedel gelaat, en veral as gevolg van die olie-skaliebedryf in Ida-Virumaa, is die vrystelling van swaeldioksied per persoon byna net so hoog soos in Tsjeggië. Die kuswater word besoedel op sekere plekke, veral in die ooste. Die regering soek maniere om besoedeling verder te verminder.  In 2000 was die uitstoot 80% kleiner as in 1980, en die hoeveelheid ongesuiwerde afvalwater wat na waterliggame gestroom word, was 95% kleiner as in 1980. 
Estniese produktiwiteit beleef 'n vinnige groei, en gevolglik styg die lone ook vinnig, met 'n styging in die private verbruik van ongeveer 8% in 2005. Volgens die Estse Instituut vir Ekonomiese Navorsing was die verwerkingsbedryf, finansiële bemiddeling die grootste bydraers tot die BBP -groei in 2005 , kleinhandel en groothandel, vervoer en kommunikasie. 
450 duisend ton koring
347 duisend ton gars
113 duisend ton koolzaad
88 duisend ton aartappel
78 duisend ton hawer
53 duisend ton ertjie
29 duisend ton rog
Benewens kleiner produksies van ander landbouprodukte. 
Grootste ondernemings volgens inkomste Wysig
Grootste maatskappye met wins Wysig
Spoorwegvervoer oorheers die vragsektor, wat 70% van alle vervoerde goedere uitmaak, binne en buite. Padvervoer is die een wat in die passasiersektor heers, en is verantwoordelik vir meer as 90% van alle vervoerde passasiers. 5 groot vraghawe bied maklike seevaarttoegang, diep waters en goeie ystoestande. Daar is 12 lughawens en 1 heliport in Estland. Lennart Meri Tallinn -lughawe is die grootste lughawe in Estland, met 1,73 miljoen passasiers en 22,764 ton vrag (jaarlikse vraggroei 119,7%) in 2007. Internasionale vlugmaatskappye soos SAS, Finnair, Lufthansa, EasyJet en Nordic Aviation Group bied direkte vlugte na 27 bestemmings. 
Ongeveer 7,5% van die land se arbeidsmag is in vervoer en die sektor dra meer as 10% van die BBP by. Estland kry baie sake uit die verkeer tussen die Europese Unie en Rusland, veral olievrag deur die Estse hawens. Die deel van die transitohandel in die BBP word betwis, maar baie is dit eens dat die toenemende vyandigheid van Rusland die aandeel verminder.  
In plaas van steenkool word elektrisiteit opgewek deur olie -skalie te verbrand, met die grootste stasies in Narva. Olieskaal verskaf ongeveer 70% van die land se primêre energie. Ander energiebronne is aardgas wat uit Rusland ingevoer word, hout, motorbrandstowwe en olie. 
Windkrag in Estland beloop 58,1 megawatt, terwyl projekte ter waarde van ongeveer 399 megawatt tans ontwikkel word. Estniese liberalisering van energie is ver agter by die Nordiese energiemark. Tydens die toetredingsonderhandelinge met die EU het Estland ooreengekom dat ten minste 35% van die mark voor 2009 oopgemaak word en dat die hele nie-huishoudelike mark, wat ongeveer 77% van die verbruik beloop, voor 2013. Estland is bekommerd dat Rusland energiemarkte kan gebruik om dit te boelie.  In 2009 het die regering dit oorweeg om permitte aan kernkragondernemings te verleen, en daar was planne vir 'n gedeelde kernfasiliteit met Letland en Litaue.  Daardie planne is opgehef ná die kernramp van Fukushima Daiichi in Maart 2011.
Estland het 'n hoë internetpenetrasie en verbindings is beskikbaar in die grootste deel van die land.
Estland voer masjinerie en toerusting uit (33% van alle uitvoere jaarliks), hout en papier (15% van alle uitvoere jaarliks), tekstiele (14% van alle uitvoere jaarliks), voedselprodukte (8% van alle uitvoere jaarliks), meubels (7 % van alle uitvoere jaarliks), en metale en chemiese produkte. Estland voer ook jaarliks ​​1,562 miljoen megawatt -uur elektrisiteit uit. Estland voer masjinerie en toerusting in (33,5% van alle invoere jaarliks), chemiese produkte (11,6% van alle invoere jaarliks), tekstiele (10,3% van alle invoere jaarliks), voedselprodukte (9,4% van alle invoere per jaar) en vervoertoerusting (8,9% van alle invoere jaarliks). Estland voer jaarliks ​​200 duisend megawatt -ure elektrisiteit in. 
Olie skalie noord-oos 1,137,700,000 mln t
Seemodder (medies) suid 1,356,400,000 mln t
Konstruksiesand regoor die land 166.700.000 mln m³
Bou gruis noord 32,800,000 mln m³
Meer modder (medies) regoor die land 1 133 300 mln t
Meer modder (kunsmis) oos 170 900 t
Keramiek klei regoor die land 10 600 000 mln m³
Keramieklei (vir gruis) regoor die land 2 600 000 mln m³
Tegnologiese dolomiet wes 16 600 000 miljoen m³
Tegnologiese kalksteen noord 13,800,000 mln m³
Dekorasie dolomiet wes 2 900 000 mln m³
Konstruksie dolomiet wes 32,900,000 mln m³
Blou klei regoor die land 2,044,000 mln t
Graniet regoor die land 1,245,100,000 mln m³
Turf regoor die land 230,300,000 mln t
Konstruksie kalksteen noord 110,300,000 mln m³
Kalksteen sement noord 9 400 000 mln m³
Kleisement noord 15,6000,000 mln m³
Graptolitiese argilliet  noord 64,000,000,000 mln t
Hout regoor die land 15,6000,000 mln m³
Tegnologiese sand noord 3,300,000 mln m³
Meer kalk noord en suid 808,000 t
Fosforiet noord meer as 350 000 000 miljoen ton (geraam)
Ondergrond regoor die land 21,1 km³
Die volgende tabel toon die belangrikste ekonomiese aanwysers in 1993–2018. 
Die Estland se nasionale sokkerspan (Estnies: Eesti jalgpallikoondis) verteenwoordig Estland in internasionale sokkerwedstryde en word beheer deur die Estse voetbalvereniging, die beheerliggaam vir sokker in Estland. Estland se tuisveld is A. Le Coq Arena in Tallinn.
Estland se eerste wedstryd is in 1920 teen Finland gehou, 'n nederlaag van 6-0. Die span het aan die Olimpiese Spele -toernooi in 1924 deelgeneem, hul enigste deelname. In 1940 is Estland deur die Sowjetunie beset en het eers in 1991 die onafhanklikheid (en die moontlikheid van 'n nasionale sokkerspan) herwin. Estland se eerste FIFA-wedstryd wat as 'n onafhanklike land erken is ná die uitbreek van die Sowjetunie, was teen Slowenië op 3 Junie 1992, 'n gelykop uitslag van 1-1 in die Estse hoofstad Tallinn. (Volledige artikel. )
Historiese name Redigeer
In 1154 het 'n stad genaamd قلون (Qlwn  of Qalaven, moontlik afleidings van Kalevan of Kolyvan)   is op die wêreldkaart van die Almoravid geplaas deur die Arabiese kartograaf Muhammad al-Idrisi, wat dit beskryf het as ''n klein dorpie soos 'n groot kasteel' tussen die dorpe 'Astlanda'. Daar is voorgestel dat Quwri moontlik 'n voorganger van die moderne stad aangedui het.   'n Ander moontlik een van die vroegste name van Tallinn is Kolyvan (Russies: Колывань), wat uit Oos -Slawiese kronieke ontdek is en op een of ander manier verbind kan word met die Estse mitiese held Kalev.   'n Aantal moderne historici het dit egter oorweeg om al-Idrisi plekname (s) met Tallinn ongegrond en verkeerd te verbind.    
Henry van Livonia noem die stad in sy kroniek die stad met die naam wat ook bekend is dat dit tot die 13de eeu deur Skandinawiërs gebruik is: Lindanisa (of Lyndanisse in Deens,    Lindanäs in Sweeds en Ledenets in Oud -Oos -Slawies). Daar is voorgestel dat die argaïese Estse woord linda is soortgelyk aan die stemwoord lidna 'kasteel, stad'. Volgens hierdie voorstel, nisa dieselfde betekenis sou hê as niemi 'skiereiland', produseer Kesoniemi, die ou Finse naam vir die stad. 
'N Ander antieke historiese naam vir Tallinn is Rääveli in Fins. Die Yslandse Njal se sage noem Tallinn en noem dit Rafala, wat waarskynlik gebaseer is op die primitiewe vorm van Revala. Hierdie naam kom van Latyn Revelia (Revala of Rävala in Esties), die aangrensende ou naam van die omliggende gebied. Na die Deense verowering in 1219 het die stad in die Duitse, Sweedse en Deense tale bekend gestaan ​​as Reval (Latyn: Revalia). Reval was tot 1918 amptelik in Estland gebruik.
Moderne naam Edit
Die naam Tallinn (a) is Esties. Daar word gewoonlik gedink dat dit afkomstig is van Taani-linn (a), (wat 'Deens-stad' beteken) (Latyn: Castrum Danorum), nadat die Dene die kasteel in die plek van die Estse vesting by Lindanisse gebou het. Dit kon egter ook vandaan kom tali-linna ('winterkasteel of stad'), of talu-linna ('huis/plaas-kasteel of stad'). Die element -linna, soos Germaans -burg en Slawies -graad / -gorod, oorspronklik 'vesting' bedoel, maar word as agtervoegsel gebruik in die vorming van dorpsname.
Die voorheen gebruikte amptelike name in Duits Reval (hulp · inligting) en Russies Revel (Ревель) is vervang nadat Estland in 1918 onafhanklik geword het.
Aanvanklik het beide vorme Tallinna en Tallinn was gebruik.  Die United States Board on Geographic Names het die vorm Tallinn aangeneem tussen Junie 1923 en Junie 1927.  Tallinna in Esties dui die genitiewe geval van die naam aan, soos in Tallinna Sadam ('die hawe van Tallinn').
In Russies is die spelling van die naam verander van Таллинн in Таллин  (Tallin) deur die Sowjet-owerhede in die vyftigerjare, en hierdie spelling word steeds amptelik deur die Russiese regering goedgekeur, terwyl die Estse owerhede die spelling Таллинн sedert die herstel van onafhanklikheid gebruik het in Russiese publikasies. Die vorm Таллин word ook in verskeie ander tale gebruik in sommige van die lande wat uit die voormalige Sowjetunie ontstaan ​​het. As gevolg van die Russiese spelling, die vorm Tallin word soms in internasionale publikasies aangetref, dit is ook die amptelike vorm in Spaans. 
Ander variasies van moderne spellings sluit in Tallinna in Fins, Tallina in Lets en Talinas in Litaus.
Historiese sentrum (ou stad) van Tallinn
Kulturele: ii, iv
1997 (21ste sessie)
Die eerste spore van jagters-vissersgemeenskappe  in die huidige Tallinn se middestad, gevind deur die argeoloë, is ongeveer 5000 jaar oud. Die keramiek -erdewerk wat op die terrein gevind is, dateer uit ongeveer 3000 vC en aardewerk met koordware ca. 2500 v.C. 
Omstreeks 1050 is die eerste vesting op Tallinn Toompea gebou. 
As 'n belangrike hawe vir handel tussen Rusland en Skandinawië, het dit 'n teiken geword vir die uitbreiding van die Teutoniese ridders en die Koninkryk Denemarke gedurende die tydperk van die Noordelike Kruistogte in die begin van die 13de eeu toe die Christendom met geweld op die plaaslike bevolking afgedwing is. Die Deense bewind van Tallinn en Noord -Estland het in 1219 begin.
In 1285 word Tallinn, destyds wyer bekend as Reval, die noordelikste lid van die Hanzebond-'n handels- en militêre alliansie van Duits-gedomineerde stede in Noord-Europa. Die koning van Denemarke verkoop Reval saam met ander grondbesit in die noorde van Estland aan die Teutonic Knights in 1346. Middeleeuse Reval het 'n strategiese posisie op die kruispad van handel tussen Wes- en Noord -Europa en Rusland geniet. Die stad, met 'n bevolking van ongeveer 8 000, was baie goed versterk met stadsmure en 66 verdedigingstorings.
'N Weerhaan, die figuur van 'n ou kryger genaamd Old Thomas, is in 1530 bo -op die spits van die Tallinn -stadsaal gesit. Ou Thomas het later 'n gewilde simbool van die stad geword.
Reeds in die beginjare van die Protestantse Hervorming het die stad hom tot Lutheranisme bekeer. In 1561 word Reval 'n heerskappy van Swede.
Tydens die Groot Noordelike Oorlog het die plaag wat Tallinn getref het, saam met die Sweedse Estland en Livonia in 1710 na die keiserlike Rusland oorgegee, maar die plaaslike selfregeringsinstellings (Magistracy of Reval and Chivalry of Estonia) het hul kulturele en ekonomiese outonomie binne die keiserlike Rusland behou as die goewerneur van Estland. Die Magistracy of Reval is in 1889 afgeskaf. Die 19de eeu het die industrialisering van die stad meegebring en die hawe het sy belangrikheid behou. Gedurende die laaste dekades van die eeu het Russifikasie -maatreëls sterker geword. Aan die kus van Reval, in Junie 1908, ontmoet tsaar Nicholas II en Tsarina Alexandra van Rusland saam met hul kinders hul onderlinge oom en tante, die Britse koning Edward VII en koningin Alexandra, 'n daad wat as 'n koninklike bevestiging van die Anglo-Russiese Entente van die vorige jaar, en dit was die eerste keer dat 'n regerende Britse monarg Rusland besoek het. [ aanhaling nodig ]
Op 24 Februarie 1918 word die Onafhanklikheidsmanifes in Reval (Tallinn) uitgeroep, gevolg deur die keiserlike Duitse besetting en 'n onafhanklikheidsoorlog met Sowjet -Rusland, waarna Tallinn die hoofstad van onafhanklike Estland word. Tydens die Tweede Wêreldoorlog is Estland die eerste keer beset deur die Rooi Leër en in 1940 by die USSR geannekseer, daarna van 1941 tot 1944 deur Nazi -Duitsland beset. wat sou sterf in die Holocaust deur die Nazi's voor die einde van die oorlog.  Na die Duitse terugtog in 1944, is die stad weer deur die Sowjette beset. Na die anneksasie van Estland in die USSR, word Tallinn formeel 'die hoofstad' van die Estse SSR binne die Sowjetunie.
Tydens die Olimpiese Somerspele 1980 is die seilbyeenkomste (toe bekend as seiljag) by Pirita, noord-oos van die middel van Tallinn, gehou. Baie geboue, soos die Tallinn TV -toring, die hotel "Olümpia", die nuwe hoofposkantoorgebou en die Regatta -sentrum, is vir die Olimpiese Spele gebou.
In 1991 is 'n onafhanklike demokratiese Estse nasie herstel en 'n tydperk van vinnige ontwikkeling as 'n moderne Europese hoofstad het gevolg. Tallinn het op 20 Augustus 1991 weer die hoofstad geword van 'n de facto onafhanklike land.
Tallinn bestaan ​​histories uit drie dele:
Die Toompea (Domberg) of "Cathedral Hill", wat die setel van die sentrale owerheid was: eers die Deense kapteins, dan die komers van die Teutoniese Orde, en Sweedse en Russiese goewerneurs. Dit was tot 1877 'n aparte stad (Dom zu Reval), die woning van die aristokrasie, dit is vandag die setel van die Estse parlement, die regering en sommige ambassades en koshuise.
Die ou stad, wat die ou Hanzestad is, die 'stad van die burgers', is eers in die laat 19de eeu administratief verenig met Cathedral Hill. Dit was die middelpunt van die Middeleeuse handel waarop dit voorspoedig geword het.
Die Estse stad vorm 'n halfmaan in die suide van die ou stad, waar die Estse kom vestig het. Eers in die middel van die 19de eeu het etniese Estlanders die plaaslike Baltiese Duitsers as die meerderheid onder die inwoners van Tallinn vervang.
Die stad Tallinn is nog nooit vernietig nie [ aanhaling nodig ] dit was die lot van Tartu, die universiteitsdorp 199,98 km (124 myl) suid, wat in 1397 deur die Teutoniese Orde geplunder is. Rondom 1524 is Katolieke kerke in baie dorpe in Estland, insluitend Tallinn, geplunder as deel van die reformatoriese ywer: dit het in Europa plaasgevind. Alhoewel dit gedurende die latere stadiums van die Tweede Wêreldoorlog uitgebrei deur Sowjet -lugmagte gebombardeer is, behou 'n groot deel van die middeleeuse ou stad nog steeds sy sjarme. Die ou stad van Tallinn (insluitend Toompea) het in 1997 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied geword.
Aan die einde van die 15de eeu 'n nuwe 159 m [521,65 voet] [ verifikasie nodig ] hooggotiese torings is gebou vir die St. Olaf -kerk. Tussen 1549 en 1625 was dit moontlik die hoogste gebou ter wêreld. [ twyfelagtig - bespreek ] Na verskeie brande en daaropvolgende heropbouperiodes, is die totale hoogte nou 123 m (403,54 voet).
Tallinn is geleë aan die suidelike kus van die Finse Golf, in die noordweste van Estland.
Die grootste meer in Tallinn is Lake Ülemiste (9,44 km2). Dit is die hoofbron van die stad se drinkwater. Lake Harku is die tweede grootste meer binne die grense van Tallinn en sy oppervlakte is 1,6 vierkante kilometer. Tallinn lê nie op 'n groot rivier nie. Die enigste belangrike rivier in Tallinn is die Pirita -rivier in Pirita, 'n stadsdistrik wat as 'n voorstad gereken word. Histories vloei die klein Härjapea -rivier uit die Ülemiste -meer deur die stad in die see, maar die rivier is in die dertigerjare vir rioolwater herlei en het sedertdien heeltemal uit die stadsbeeld verdwyn. Daar word steeds verwys na die straatname Jõe (van Jõgi, rivier) en Kivisilla (van Kivisild, klipbrug).
'N Kalksteen krans loop deur die stad. Dit kan gesien word by Toompea, Lasnamäe en Astangu. Toompea is egter nie 'n deel van die krans nie, maar 'n aparte heuwel.
Die hoogste punt in Tallinn, op 64 meter bo seespieël, is geleë in Hiiu, distrik Nõmme, in die suidweste van die stad.
Die lengte van die kus is 46 kilometer. Dit bestaan ​​uit drie groter skiereilande: Kopli -skiereiland, Paljassaare -skiereiland en Kakumäe -skiereiland. Die stad het 'n aantal openbare strande, waaronder dié by Pirita, Stroomi, Kakumäe, Harku en Pikakari. 
Die geologie onder die stad Tallinn bestaan ​​uit rotse en sedimente van verskillende samestelling en ouderdom. Die jongste is die kwartêre afsettings. Die materiaal van hierdie afsettings is bewerkte klei, sand, gruis en klippies van ysige, mariene en lacustrine oorsprong. Sommige van die kwartêre afsettings is waardevol aangesien dit waterdraers vorm, of, soos in die geval van gruis en sand, as konstruksiemateriaal gebruik word. Die kwartêre afsettings is die vul van valleie wat nou begrawe is. Die begrawe valleie van Tallinn word in ouer rots uitgekerf, waarskynlik deur ou riviere wat later deur gletsers verander sal word. Terwyl die valleivulling uit kwartêre sedimente bestaan, is die valleie self afkomstig van erosie wat voor die kwartêr plaasgevind het.  Die substraat waarin die begrawe valleie gesny is, bestaan ​​uit harde sedimentêre gesteentes uit die Ediacaran-, Kambrium- en Ordoviciaanse tydperk. Slegs die boonste laag Ordoviciese gesteentes steek uit die omslag van jonger afsettings wat in die Baltiese Klint aan die kus en op 'n paar plekke in die binneland opduik. Die Ordovisiese gesteentes bestaan ​​van bo na onder uit 'n dik laag kalksteen en mergsteen, dan 'n eerste laag argilliet gevolg deur die eerste laag sandsteen en sliksteen en dan nog 'n laag argilliet, gevolg deur sandsteen en sliksteen. Op ander plekke in die stad kan harde sedimentêre gesteentes net onder kwartêre sedimente gevind word op 'n diepte van tot 120 meter onder seespieël. Onder die sedimentêre gesteentes is die rotse van die Fennoscandian Craton, insluitend gneise en ander metamorfe gesteentes met vulkaniese gesteenteprotoliete en rapakivi -graniete. Die genoemde rotse is baie ouer as die res (paleoproterozoïese tydperk) en kom nêrens in Estland uit nie. 
Tallinn het 'n vogtige kontinentale klimaat (Köppen -klimaatklassifikasie Dfb) met sagte, reënerige somers en koue, sneeu winters.  Die winters is koud, maar sag vanweë sy breedtegraad, as gevolg van die kus geleë. Die gemiddelde temperatuur in Februarie, die koudste maand, is -3,6 ° C (25,5 ° F). Gedurende die wintermaande is die temperatuur geneig om naby die vriespunt te beweeg, maar matige weerstoestande kan temperature bo 0 ° C (32 ° F) stoot, soms tot meer as 5 ° C (41 ° F), terwyl koue lugmassas temperature kan stoot laer as −18 ° C (0 ° F) gemiddeld 6 dae per jaar. Sneeuval kom gereeld voor gedurende die wintermaande. Die winters is troebel  en word gekenmerk deur 'n lae hoeveelheid sonskyn, wat wissel van slegs 20,7 uur sonskyn per maand in Desember tot 58,8 uur in Februarie. 
Die lente begin koel, met vriespunte wat gereeld in Maart en April voorkom, maar word geleidelik warmer in Mei wanneer die dagtemperature gemiddeld 15,4 ° C (59,7 ° F) bly, hoewel die nagtemperature steeds koel bly, gemiddeld -3,7 tot 5,2 ° C (25,3 tot 41,4 ° C) F) van Maart tot Mei.  Sneeuval kom algemeen in Maart voor en kan in April voorkom. 
Somers is sag met bedags temperature tussen 19,2 en 22,2 ° C (66,6 tot 72,0 ° F) en nagtemperature van 9,8 tot 13,1 ° C (49,6 tot 55,6 ° F) tussen Junie en Augustus.  Die warmste maand is gewoonlik Julie, met 'n gemiddelde van 17,6 ° C (63,7 ° F).  Gedurende die somer kom gedeeltelik bewolkte of helder dae gereeld voor  en dit is die sonnigste seisoen, wat wissel van 255,6 uur sonskyn in Augustus tot 312,1 uur in Julie, hoewel neerslag gedurende hierdie maande hoër is.   As gevolg van sy hoë breedtegraad, gedurende die somersonstilstand, duur daglig meer as 18 uur en 30 minute. 
Die herfs begin sag, met 'n gemiddelde van September van 12.0 ° C (53.6 ° F) en word teen die einde van November al hoe koeler en bewolk.  In die vroeë dele van die herfs bereik die temperature gewoonlik 16,1 ° C (61,0 ° F) en minstens een dag bo 21 ° C (70 ° F) in September. In die laaste maande van herfs word vriespunte meer algemeen en kan sneeuval voorkom.
Tallinn ontvang jaarliks ​​700 millimeter (28 in) neerslag wat eweredig deur die jaar versprei is, hoewel Maart, April en Mei die droogste maande is, gemiddeld ongeveer 35 tot 37 millimeter (1,4 tot 1,5 in) terwyl Julie en Augustus die natste maande is 82 tot 85 millimeter (3,2 tot 3,3 duim) neerslag.  Die gemiddelde humiditeit is 81%, wat wissel van 'n hoogtepunt van 89% tot 'n laagtepunt van 69% in Mei.  Tallinn het 'n gemiddelde windsnelheid van 3,3 meter per sekonde (11 ft/s) met winters die winderigste (ongeveer 3,7 meter per sekonde (12 ft/s) in Januarie) en somers die minste winderige op ongeveer 2,7 m/ s (8.9 ft/s) in Augustus.  Uiterstes wissel van −31,4 ° C (−24,5 ° F) in Januarie 1987 tot 34,3 ° C (93,7 ° F) in Julie 1994. 
Klimaatdata vir Tallinn, Estland (normaal 1991–2020 en uiterstes 1805 – hede)
Bron 1: Estse weerdiens     
Bron 2: Pogoda.ru.net (reënerige en sneeu dae)  en Weer Atlas 
1. Haabersti 45,339 22,26 km 2 (8,6 vierkante myl) 2.036,8/km 2 (5.275,3/vierkante myl)
2. Kesklinn (middel) 63,406 30,56 km 2 (11,8 vierkante myl) 2.074,8/km 2 (5.373,7/vierkante myl)
3. Kristiine 33,202 7,84 km 2 (3,0 vierkante myl) 4,234,9/km 2 (10,968,5/vierkante myl)
4. Lasnamäe 119,542 27,47 km 2 (10,6 vierkante myl) 4,351,7/km 2 (11,270,9/vierkante myl)
5. Mustamäe 68,211 8,09 km2 (3,1 vierkante myl) 8.431,5/km 2 (21.837,5/vierkante myl)
6. Nõmme 39,540 29,17 km 2 (11,3 vierkante myl) 1,355,5/km 2 (3,510,7/vierkante myl)
7. Pirita 18,606 18,73 km 2 (7,2 vierkante myl) 993,4/km 2 (2,572,8/vierkante myl)
8. Põhja-Tallinn 60,203 15,9 km2 (6,1 vierkante myl) 3.786,4/km 2 (9 806,6/vierkante myl)
Vir plaaslike regeringsdoeleindes word Tallinn onderverdeel in 8 administratiewe distrikte (Estnies: linnaosad, enkelvoud linnaosa). Die distriksregerings is stadsinstellings wat op hul grondgebied hul funksies vervul deur die wetgewing en statute van Tallinn.
Elke distriksregering word bestuur deur 'n ouderling (Esties: linnaosavanem). Hulle word aangestel deur die stadsregering op voorstel van die burgemeester en nadat hulle die mening van die administratiewe rade gehoor het. Die funksie van die administratiewe rade is om by die stadsregering en kommissies van die stadsraad aan te beveel hoe die distrikte bestuur moet word.
Die administratiewe distrikte is verder verdeel in subdistrikte of buurte (Estnies: asum). Hulle name en grense word amptelik gedefinieer. Daar is 84 subdistrikte in Tallinn. 
Die grootste etniese groepe 
Estlanders 228,845 52.29
Russe 158,588 36,24
Oekraïners 12,717 3,10
Wit -Russe 6,021 1,37
Vinne 2,998 0.68
Jode 1,419 0.32
Letse 1,255 0.29
Litouwers 1,052 0.24
Duitsers 1,034 0.24
Tatare 1,034 0.24
Armeniërs 997 0.23
Pole 851 0.19
Ander 10,052 2,30
Onbekend 9,089 2,08
Die bevolking van Tallinn op 1 Januarie 2020 was 437,619. 
Volgens Eurostat het Tallinn in 2004 een van die grootste aantal nie-EU-onderdane van alle hoofstede van die EU-lidlande, met Russe wat 'n beduidende minderheid vorm (
34% behoort aan die Russiese etniese groep, maar 'n meerderheid het nou Estniese burgerskap).  Etniese Estse maak ongeveer 50% van die bevolking uit (vanaf 2019 [update]).
Noord -Estland, met inbegrip van Tallinn, is gedurende die Sowjet -tyd bevolk en daardeur meer deur die Sowjet -owerhede as ander streke van Estland verryf. Sommige dorpe en dorpe soos Narva, Jõhvi, Kohtla-Järve, Sillamäe, Maardu en Paldiski het byna totale bevolking deur Russe beleef. Nuwe stadsdistrikte wat bedoel was om immigrante te huisves, is in Tallinn (Mustamäe, Lasnamäe, Väike-Õismäe, Pelguranna) gebou, waarvan die meeste tot vandag toe die grootste stadsdistrikte is.
Estlanders het ongeveer 80% van die bevolking van Tallinn voor die Tweede Wêreldoorlog uitgemaak, maar slegs 49% in 2019. In 2009 was etniese Estlanders ongeveer 55,2% van die bevolking van Tallinn. Die kleinste aandeel het in 1988 plaasgevind toe slegs 47% van die Tallinners etniese Estiërs was, nie ver van 2019 af nie.Tallinners het in 2009 ongeveer 29,7% van die bevolking van Estland uitgemaak. In 2009 was die etniese Estniese inwoners van Tallinn 23,9% (219 900) van alle etniese Estlanders wat in Estland woonagtig was. In 2009 het die nie-Estse inwoners van Tallinn, hoofsaaklik Russe, 42,7% (178.694) uitgemaak van alle nie-Estlanders wat in Estland woonagtig was. Die positiewe geboortesyfer van etniese Estlanders en nie-positiewe geboortesyfers van nie-Estlanders moes die aandeel van etniese Estlanders in Tallinn en die hele Noord-Estland verhoog het, maar die toenemende immigrasie, hoofsaaklik uit voormalige Sowjet-lande en naburige Finland, het die aandeel vinnig verhoog van nie-Esters.
Die amptelike taal van Tallinn is Esties. In 2011 het 206 490 (50,1%) Esties as moedertaal gepraat en 192 199 (46,7%) Russies as moedertaal. Ander gesproke tale is Oekraïens, Wit -Russies en Fins. 
Tallinn is die finansiële en sakekapitaal van Estland. Die stad het 'n hoogs gediversifiseerde ekonomie met besondere sterk punte in inligtingstegnologie, toerisme en logistiek. Meer as die helfte van die Estse BBP word in Tallinn geskep.  In 2008 was die BBP per capita van Tallinn 172% van die Estse gemiddelde. 
Benewens die jare lange funksies as hawe en hoofstad, het Tallinn in sy uitgawe van 13 Desember 2005 ook 'n ontwikkeling van 'n inligtingstegnologie -sektor beleef. Die New York Times beskryf Estland as ''n soort Silicon Valley aan die Oossee'.  Een van Tallinn se susterstede is die Silicon Valley -stad Los Gatos, Kalifornië. Skype is een van die bekendste van verskeie Estniese ondernemings wat van Tallinn afkomstig is. Baie nuwe ondernemings is afkomstig van die Institute of Cybernetics van die Sowjet-era. In onlangse jare, [ wanneer? ] Tallinn word geleidelik een van die belangrikste IT-sentrums van Europa, met die Cooperative Cyber ​​Defense Center of Excellence (CCD COE) van die NAVO, die EU-agentskap vir grootskaalse IT-stelsels en die IT-ontwikkelingsentrums van groot ondernemings, soos TeliaSonera en Kuehne + Nagel is in die stad gevestig. Kleiner opstartkweekhuise soos Garage48 en Game Founders het gehelp om ondersteuning te bied aan spanne uit Estland en regoor die wêreld op soek na ondersteuning, ontwikkeling en netwerkgeleenthede. 
Tallinn ontvang jaarliks ​​4,3 miljoen besoekers, , 'n syfer wat die afgelope dekade geleidelik gegroei het.
Die ou stad van Tallinn, 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied, is 'n groot toeriste -aantreklikheid, ander sluit in die seevlieghawe van die Estse Maritieme Museum, die dieretuin van Tallinn, die Kadriorg -park en die Estse Open Air Museum. Die meeste besoekers kom uit Europa, hoewel Tallinn ook toenemend besoek word deur toeriste uit Rusland en die Asië-Stille Oseaan. 
Tallinn Passenger Port is een van die besigste vaartbestemmings op die Oossee, wat meer as 520 000 vaartpassasiers in 2013 bedien.  Vanaf jaar 2011 word gereelde vaartreise in samewerking met die Tallinn -lughawe gereël.
Die Tallinn-kaart is 'n tydsbeperkte kaartjie vir besoekers. Dit laat die houer gratis gebruik van openbare vervoer, gratis toegang tot baie museums en ander besienswaardighede, en afslag of gratis geskenke van winkels of restaurante.
Eesti Energia, 'n groot olieskalie -energie -onderneming,  het sy hoofkwartier in Tallinn. Die stad huisves ook die hoofkwartier van Elering, 'n nasionale elektriese kragoordragstelsel-operateur en lid van ENTSO-E, die Estse aardgasmaatskappy Eesti Gaas en die energiehouermaatskappy Alexela Energia, deel van Alexela Group. Nord Pool Spot, die grootste mark vir elektriese energie ter wêreld, het sy plaaslike kantoor in Tallinn gevestig.
Tallinn is die finansiële sentrum van Estland en ook 'n sterk ekonomiese sentrum in die Skandinawies-Baltiese streek. Baie groot banke, soos SEB, Swedbank, Nordea, DNB, het hul plaaslike kantore in Tallinn. LHV Pank, 'n Estse beleggingsbank, het sy hoofkwartier in Tallinn. Twee ruilkaarte vir kripto-geldeenhede wat amptelik erken is deur die Estse regering, CoinMetro  en DX.Exchange , het hul hoofkwartier in Tallinn. Tallinn Stock Exchange, deel van NASDAQ OMX Group, is die enigste gereguleerde beurs in Estland.
Port of Tallinn is een van die grootste hawens in die Baltiese see.  Old City Harbour is sedert die 10de eeu bekend as 'n gerieflike hawe [ twyfelagtig - bespreek ] [ verifikasie nodig ], maar deesdae word die vragbedrywighede verskuif na Muuga Cargo Port en Paldiski Southern Port. Daar is 'n klein vloot seevaartrekkers wat uit Tallinn werk. 
Tallinn -nywerhede sluit skeepsbou, masjienbou, metaalverwerking, elektronika, tekstielvervaardiging in. BLRT Grupp het sy hoofkwartier en 'n paar filiale in Tallinn. Air Maintenance Estonia en AS Panaviatic Maintenance, albei gebaseer op die lughawe in Tallinn, lewer MRO -dienste vir vliegtuie, wat hul bedrywighede die afgelope jare grootliks uitgebrei het.
Liviko, die vervaardiger van Vana Tallinn -likeur, sterk verbonde aan die stad, is gevestig in Tallinn. Die hoofkwartier van Kalev, 'n lekkergoedonderneming en deel van die industriële konglomeraat Orkla Group, is geleë in Lehmja, suidoos van Tallinn.
Die stad trek 'n groot aantal inkopietoeriste uit lande in die streek. As nuwe beplande kleinhandelontwikkelings voltooi is, sal Tallinn byna 2 vierkante meter winkelruimte per inwoner hê. Aangesien Estland reeds derde in Europa is op die gebied van winkelsentrumruimte per inwoner, voor Swede en slegs deur Noorweë en Luxemburg oortref word, sal dit die stad se posisies as die belangrikste winkelsentrum verder verbeter. 
Opmerklike hoofkwartier Edit
Europese agentskap vir die operasionele bestuur van grootskaalse IT-stelsels op die gebied van vryheid, veiligheid en geregtigheid    is in Tallinn gevestig. het sy sagteware -ontwikkelingsentrum in Tallinn.  het sy IT -ontwikkelingsentrum in Tallinn.  het sy IT -sentrum in Tallinn.  Financial Solutions het sy wêreldwye sentrum vir IT -ontwikkeling en innovasie in Tallinn.  het een van sy grootste produksiefasiliteite in Europa in Tallinn, met die fokus op die vervaardiging van 4G -kommunikasietoestelle.  het aangekondig dat die groep se finansiële sentrum na Tallinn verskuif word. 
Instellings vir hoër onderwys en wetenskap sluit in:
Tallinn is die tuiste van meer as 60 museums en galerye.  Die meeste van hulle is geleë in Kesklinn, die sentrale distrik van die stad, en dek die ryk geskiedenis van Tallinn.
Een van die mees besoekte historiese museums in Tallinn is die Estse geskiedenismuseum, geleë in die Great Guild Hall in Vanalinn, die ou deel van die stad.  Dit dek die geskiedenis van Estland vanaf prehistoriese tye tot aan die einde van die 20ste eeu.  Dit bevat film en praktiese uitstallings wat wys hoe Estse bewoners geleef en oorleef het. 
Die Estse Maritieme Museum bied 'n gedetailleerde oorsig van die land se seevaartverlede. Hierdie museum is ook in die ou stad van die stad geleë, waar dit een van die voormalige verdedigingsstrukture van Tallinn beslaan - Fat Margaret's Tower.  'n Ander historiese museum wat in die ou stad van die stad, net agter die stadsaal, gevind kan word, is die stadsmuseum van Tallinn. Dit dek Tallinn se geskiedenis van voorgeskiedenis tot 1991, toe Estland sy onafhanklikheid herwin het.  Tallinn City Museum besit nog nege departemente en museums in die stad,  een daarvan is Tallinn's Museum of Photography, ook net agter die stadsaal. Dit bevat 'n permanente uitstalling wat 100 jaar fotografie in Estland dek. 
Estonia's Museum of Occupation is nog 'n historiese museum in die sentrale distrik van Tallinn. Dit dek die 52 jaar toe Estland deur die Sowjetunie en Nazi -Duitsland beset was.  Nie ver daarvandaan is 'n ander museum wat verband hou met die Sowjet -besetting van Estland nie, die KGB -museum, wat op die 23ste verdieping van Sokos Hotel Viru beslaan. Dit bevat toerusting, uniforms en dokumente van Russiese geheime diensagente. 
Tallinn is ook die tuiste van twee groot natuurwetenskaplike museums - die Estse Natuurhistoriese Museum en die Estse Gesondheidsorgmuseum, beide in die Ou Stad. Die Estse Natuurwetenskaplike Museum bied verskeie seisoenale en tydelike tema -uitstallings wat 'n oorsig gee van die natuurlewe in Estland en regoor die wêreld.  Die Estse gesondheidsorgmuseum bied permanente uitstallings oor anatomie en gesondheidsorg, en sy versamelings en uitstallings dek die geskiedenis van medisyne in Estland. 
Estland se hoofstad is ook die tuiste van baie kuns- en ontwerpmusea. Die Estse kunsmuseum, die land se grootste kunsmuseum, bestaan ​​nou uit vier takke - Kumu Art Museum, Kadriorg Art Museum, Mikkel Museum en Niguliste Museum. Kumu Art Museum beskik oor die land se grootste versameling kontemporêre en moderne kuns. Dit vertoon ook Estse kuns vanaf die vroeë 18de eeu.  Diegene wat belangstel in Wes -Europese en Russiese kuns, kan die versamelings van die Kadriorg -kunsmuseum geniet, geleë in die Kadriorg -paleis, 'n pragtige barokgebou wat deur Peter die Grote opgerig is. Dit stoor en vertoon ongeveer 9 000 kunswerke uit die 16de tot 20ste eeu.  Die Mikkel -museum in Kadriorg -park toon 'n versameling hoofsaaklik Westerse kuns - keramiek en Chinese porselein wat deur Johannes Mikkel in 1994 geskenk is. eeue vanaf die Middeleeue tot na-Reformasie kuns.
Diegene wat belangstel in ontwerp en toegepaste kuns, kan die Estonian Museum of Applied Art and Design -versameling Estse kontemporêre ontwerpe geniet. Dit vertoon tot 15.000 stukke werk van tekstielkuns, keramiek, porselein, leer, glas, juweliersware, metaalwerk, meubels en produkontwerp.  Om meer ontspanne, kultuurgerigte uitstallings te beleef, kan u na die Museum van Estse Drankkultuur gaan. Hierdie museum vertoon die historiese Luscher & amp; Matiesen -distilleerdery sowel as die geskiedenis van die Estse alkoholproduksie. 
Een keer per jaar maak Estniese museums en ander erfenisgebiede hul deure gratis oop vir besoekers. Die geleentheid is verbonde aan die Night of Museums -program in Europa. Die Night of Museums word elke jaar gewy aan 'n spesifieke tema. Https://www.muuseumioo.ee/en
Die Estlandse sangfees (in Estnies: Laulupidu) is een van die grootste koorgeleenthede ter wêreld [ twyfelagtig - bespreek ] [ verifikasie nodig ], gelys deur die UNESCO as 'n meesterstuk van die mondelinge en ontasbare erfenis van die mensdom. Dit word elke vyf jaar in Julie op die Tallinn Song Festival Grounds gehou (Lauluväljak) gelyktydig met die Estse dansfees.  Die gesamentlike koor bestaan ​​uit meer as 30 000 sangers wat optree vir 'n gehoor van 80,000.  
Die Estlanders word dikwels die singende nasie genoem en het een van die grootste versamelings volksliedere ter wêreld [ twyfelagtig - bespreek ] [ verifikasie nodig ], met geskrewe rekords van ongeveer 133 000 volksliedere.  Vanaf 1987, 'n siklus van massademonstrasies met spontane sang van nasionale liedere en gesange wat gedurende die jare van die Sowjet -besetting streng verbied was om vreedsaam die onwettige onderdrukking te weerstaan. In September 1988 het 'n rekord van 300 000 mense, meer as 'n kwart van alle Estse, in Tallinn byeengekom vir 'n sangfees. 
Tallinn Black Nights Film Festival (Esties: Pimedate Ööde Filmifestival, of PÖFF), is 'n jaarlikse filmfees wat sedert 1997 in Tallinn, die hoofstad van Estland, gehou word. PÖFF is die enigste fees in die Nordiese en Baltiese streek met 'n FIAPF (International Federation of Film Producers Association) akkreditasie vir die hou van 'n internasionale kompetisieprogram in die Nordiese en Baltiese streek met 14 ander nie-gespesialiseerde feeste, soos Cannes, Berlyn, Venesië . Met meer as 250 speelfilms wat jaarliks ​​vertoon word en meer as 77500 bywonings (2014), is PÖFF een van die grootste filmgebeurtenisse in Noord -Europa en kulturele geleenthede in Estland in die winterseisoen. Tydens sy 19de uitgawe in 2015 het die fees meer as 600 films vertoon (insluitend 250+ rolprente uit 80 verskillende lande), wat meer as 900 vertonings na 'n gehoor van meer as 80 000 mense, sowel as meer as 700 geakkrediteerde gaste en joernaliste van 50 verskillende lande. In 2010 het die fees die European Film Awards -seremonie in Tallinn gehou.
Die tradisionele kombuis van Tallinn weerspieël die kookkuns van Noord -Estland, die rol van die stad as 'n vissershawe en die Baltiese Duitse invloed. Talle kafees (Estnies: Kohvik) speel sedert die 19de eeu 'n belangrike rol in die sosiale lewe van die stad, net soos bars, veral in die Kesklinn -distrik.
Die marsepeinbedryf in Tallinn het 'n baie lang geskiedenis. Die produksie van marsepein het in die Middeleeue begin, byna gelyktydig in Tallinn en Lübeck, albei lede van die Hanze. In 1695 word marsepein genoem as 'n medisyne, onder die benaming van Panis Martius, in die pryslyste van die Tallinn Town Hall Apteek.  Die moderne era van marsepein in Tallinn begin in 1806, toe die Switserse banketbakker Lorenz Caviezel sy snoepgoed in Pikkstraat opgerig het. In 1864 is dit gekoop en uitgebrei deur Georg Stude en staan ​​nou bekend as die Maiasmokk -kafee. Aan die einde van die 19de eeu is marsepeinbeeldjies van Reval -banketbakkers aan die Russiese keiserlike familie verskaf.  Vandag word tesame met massaproduksie unieke projekte gemaak, soos 'n skaalmodel van 12 kg van die Estland -teater. 
Die mees simboliese seekosgereg van Tallinn is "Vürtsikilu" - pittige sprot, ingelegd met 'n kenmerkende stel speserye, insluitend swartpeper, speserye en naeltjies. Die vervaardiging van vürtsikilu is vermoedelik afkomstig van die stadsbuurte, begin in die laat 18de of vroeë 19de eeu. In 1826 voer Tallinn -handelaars byna 40 000 blikkies vürtsikilu uit na Sint Petersburg, destyds die hoofstad van die Russiese Ryk.  'n Nou verwante gereg is 'n "Kiluvõileib" - 'n tradisionele oopbroodjie met rogbrood met 'n dun lagie botter en 'n laag vürtsikilu as bolaag. Gekookte eierskywe, mayonnaise en kookkruie is 'n opsionele toevoeging.
Alkoholiese drank wat in die stad vervaardig word, sluit in bier, vodka's en likeurs, waarvan laasgenoemde (soos Vana Tallinn) die kenmerkendste is. Boonop het die aantal ambagsbierbrouerye in Tallinn die afgelope dekade skerp uitgebrei en plaaslike en streeksmarkte betree.
Tallinn, Russies Tallin, Duits Reval, voorheen (tot 1918) Revel, stad, hoofstad van Estland, aan die Tallinnbaai van die Finse Golf. Daar het 'n versterkte nedersetting bestaan ​​vanaf die laat 1ste millennium v.C. tot die 10de tot die 11de eeu, en daar was 'n stad in die 12de eeu. In 1219 is dit gevange geneem deur die Dene, wat 'n nuwe vesting op die Toompea -heuwel gebou het. Handel floreer, veral nadat Tallinn in 1285 by die Hanzes aangesluit het. In 1346 is dit aan die Teutonic Knights verkoop, en by die ontbinding van die bevel in 1561 het dit na Swede oorgedra. Peter I (die Grote) verower Tallinn in 1710, en dit bly 'n Russiese stad totdat dit die hoofstad van onafhanklike Estland word van 1918 tot 1940. (Estland is van 1940 tot 1991 by die Unie van Sowjet -Sosialistiese Republieke geannekseer.) Die stad was beset deur Duitse magte van 1941 tot 1944 en is ernstig beskadig. Nadat die Opperste Sowjet van Estland in 1991 onafhanklikheid verklaar het, word Tallinn die hoofstad van die nuut onafhanklike staat.
Sowel in 1940 as weer in 1944–49 is baie Estse burgers van Tallinn deur Sowjet -magte gedeporteer en in die tronk gesit weens beweerde sameswering, samewerking met die Duitsers en verset teen kollektivisering. Van die ballinge het 'n groot deel hulle in Swede of Noord -Amerika gevestig. Russe immigreer na die Estse hoofstad en vorm nou twee vyfdes van die bevolking. Etniese Estlanders maak ongeveer die helfte van die stad se bevolking uit.
Baie oorblyfsels van Tallinn se lang geskiedenis bestaan ​​of is herstel, veral op die heuwel Toompea en in die ou ommuurde laer stad. Dit bevat die Toom-kerk uit die 13de eeu, die Gotiese Oleviste- en Niguliste-kerke, die Groot Gildehuis van 1410, die Rathus uit die 14de eeu en 'n groot deel van die ou kasteel. Die historiese sentrum van die stad is in 1997 aangewys as 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied. Tallinn is vandag 'n belangrike handels- en vissershawe en industriële sentrum. Skeepsbou en masjienbou lei tot 'n reeks ingenieursbedrywe, en baie verbruikersgoedere word vervaardig. Die kulturele sentrum van Estland, Tallinn, het 'n akademie vir wetenskappe, tegnologie, beeldende kunste en opleiding vir onderwysers, 'n musiekkonservatorium en verskeie teaters en museums. Tallinn -lughawe, wat beide binnelandse en internasionale vlugte bedien, is die grootste lughawe in die Baltiese Eilande. Pop. (2007 est.) 396 852.