Hoe handwerkwisky handelsmerke oorgaan na die distillering van hul eie whisky - Cocktailresepte, geeste en plaaslike kroeë - 2022
Van NDP tot DIY: Hoe kunsmark oorgaan na die distillering van hul eie whisky
Om 'n gewilde Amerikaanse whisky te bemark, hoef jy nie eintlik te doen nie make whisky glad nie. Regdeur die groot oplewing in die kunsgees van die 21ste eeu, het baie handelsmerke hulself as prominente produsente laat styg. Sogenaamde NDP's is niks nuuts nie; die kuns om die verkrygde gees te vermeng strek honderde jare terug. In werklikheid word sommige van die topverkoperryse gebottel deur ondernemings wat nie die vloeistof binnekort gedistilleer het nie.
Maar vir handelsmerke wat uiteindelik op daardie vlak van beheer verlang, is dit 'n onvermydelike poging om 'n stilte te beveilig en om 'n aanleg uit te bou. En daarin lê die vryf: sodra 'n handelsmerk homself met 'n spesifieke huisstyl vereenselwig het, word 'n oorgang lastig, selfs verraderlik. 'N Paar bekende name vertel hoe hulle die' N 'naatloos uit hul NDP-status ophef.
'Om die reis van 'n NDO na distilleerder te navigeer, is aanvanklik moeilik genoeg. Om dit te beskryf is nog moeiliker, "sê Jeff Kozak, die uitvoerende hoof van WhistlePig. "Met ons eise oor die ouderdom, sal dit 'n paar jaar duur voordat ons gedistilleerde whiskies volledig in ons produkaanbieding opgeneem word."
Met die bekendstelling van die Vermont-operasie in 2007, help die Vermont-kategorie met die premie-rog. Die vloeistof agter WhistlePig se vlagskip-etiket is 'n 10-jarige whisky uit Alberta, Kanada. Nadat blink koper-stilles vyf jaar gelede in 'n opgeknapte plaashuis in Shoreham, Vt., Neergesit is, was die bedoeling om die verkrygde goed uiteindelik te vervang. Maar selfs die whisky wat op die eerste dag neergelê is, is tans vyf jaar te jonk. En dit is 'n lang tyd om te wag.
Die oplossing van WhistlePig was om 'n afsonderlike reeks van sy tuisgegronde produkte bekend te stel. FarmStock Rye het in 2017 gedebuteer met die voorstelling van wat die maatskappy as "triple terroir-whisky" beskou: gedistilleer op eiendom, met plaaslike water afgedruk en in Vermont eik verouder. Elke aanbod word as 'n daaropvolgende "gewas" in die reeks bestempel.
Intussen bly die verkrygde stal net so robuust soos altyd, met unieke afwerkings op die vat wat jaarliks ​​as deel van sy BossHog-beperkte uitgawes aankom. Vir Kozak is beide kante van die onderneming ewe belangrik. 'U kan nie al die werk wat die blenders aan die bestaande whiskies doen, afslag nie,' sê hy. 'In die meeste gevalle sou u sekerlik kon argumenteer dat die vermengings- en afwerkingsproses net so of selfs meer kompleks kan wees as om te distilleer. Boonop wil u nie beweer dat u gedistilleerde whiskies beter is as die verkrygde whiskies nie. "
Vir Templeton Rye is 'n gevoel van plek inherent aan die identiteit van die handelsmerk. 'N Aanvanklike vloeistofstroom was dus altyd 'n manier om dit te beëindig. "Dit was altyd deel van ons sakemodel om uiteindelik na die NDP oor te skakel," sê Shane Fitzharris, die uitvoerende vise-president van wêreldwye verkope.
Templeton, Iowa, is waar Templeton Rye oorspronklik gebore is, volgens Fitzharris. Gedurende die vroeë 1920's het Prohibition die stad 'n warm plekkie in die Midde-Weste gemaak. 'Wat begin het met 'n paar inwoners wat rog whisky kook, het 'n stadsoperasie geword wat byna almal op die een of ander manier betrek het,' sê hy.
Dit sal binnekort weer die geval wees. Nadat die whisky-onderneming $ 35 miljoen in 'n distilleerdery van 34 500 vierkante voet belê het, sal die 350 inwoners van die dorp nie nodig hê om dit aan die gang te hou nie. Die doel van die groot maat is om geleidelik die vlagskip-produk afkomstig van MGP in Indiana af te speen totdat dit geheel en al bestaan ​​uit die gees wat in Templeton gedistilleer is. Die eerste distilleerdery-lopie van 100% rog-whisky wat deur Iowa vervaardig is, het in 2018 plaasgevind, sê Kerkhoff, en sal in 2022 beskikbaar wees vir verbruik.
Michter het 'n soortgelyke taak in drie verskillende fases aangepak, begin in die middel van die negentigerjare. Stap een was om reguit rog en bourbon van Kentucky te bekom in 'n styl wat die distilleerdery eendag gehoop het; Michter het niks met die produksie daarvan te doen gehad nie. "In fase twee kon ons nog nie ons eie distilleerdery bekostig nie, dus is ons na 'n Kentucky-distilleerdery met oortollige kapasiteit en daar geproduseer met ons resepte, insluitende gis, mosrekenaars en toegangsbewyse," sê Lillie Pierson, die handelsmerk se direkteur van bemarking. 'In werklikheid was ons soos 'n sjef wat met sy eie resepte in 'n restaurant se kombuis kook voordat hy sy eie goed kon bekostig.'
Teen 2012 kon die onderneming baanbrekerswerk op sy eie distilleerdery in Louisville maak. Dit het ekstra tyd geneem om die besonderhede in te skakel om seker te maak dat dit die bestaande whisky betroubaar kan herhaal. "In 2015 was ons vol vertroue dat ons fase-drie-distillaat feitlik identies was met ons fase-twee-distillaat," sê Pierson. 'Dit is toe ons dit begin vat.' Terwyl die whisky in die Kentucky-vate van die maatskappy ryp word, sal die Michter-span dit stadig begin meng in klein groepies wat 'n deel van die fase twee-gees bevat.
In Utah gebruik High West 'n strategie wat ten nouste verband hou met dié van gemengde skotvleisproduksie, waar komponente van uiteenlopende karakter (en metodologie) in 'n harmonieuse geheel geïntegreer is. Die handelsmerk word al hoe meer gewild in die middel van die jare '00 vir die verkryging van ryke, maar sy langtermynmodel kon eers begin realiseer met die voltooiing van 'n industriële distilleerdery in 2015.
"Dit was baie belangrik vir ons produkteplan, wat fokus op die vermenging van verskillende smaakprofiele om wonderlike produkte te maak," sê Brendan Coyle, die meester distilleerder by High West. "Ons pot laat ons steeds toe om sekere swaar en ryk smaakprofiele te skep wat u nie op die mark kan koop nie. Dit gaan daaroor om die regte hoeveelheid verskillende smaakprofiele in u whisky-voorraad te hê, sodat u die mees komplekse en kenmerkende produk kan skep. "
Volgens Coyle, hoe ingewikkelder die mengsel is, hoe makliker is dit om spesifieke dele van die versnit soos nodig in te sit sonder om konsekwentheid in te boet. "Aangesien ons sekere eindige whiskies in ons voorraad gebruik, het ons óf 'n plan om oor te gaan na ons eie vervaardigde pot-whiskies vir daardie deel van die versnit, of ons kan ander whiskies kry wat 'n goeie plaasvervanger kan wees." High West gebruik selfs die tegniek vir vloeistowwe wat nie genaai is nie. In 2019 het dit 'n Amerikaanse enkelmout vrygestel wat bestaan ​​uit nege afsonderlike volwassenes, wat van twee tot nege jaar oud was.
Ondanks hierdie verskuiwing na 100% tuisgemaakte produkte, verwag nie dat High West sy wortels sal laat vaar nie. "Ons sal altyd aanhou om whisky te kry, net soos ons altyd ons eie whiskies gaan distilleer," sê Coyle. 'Dit gee ons die meeste opsies om uiteindelik die mees unieke produkte te skep.'
Sommige van die gewildste etikette van die handelsmerk, insluitend Midwinter Night's Dram en Rendezvous Rye, sal inderdaad op die strome van bronne staatmaak. Dieselfde kan gesê word van Michter s'n. Die kultureel vereerde Celebration Sour Mash is gemaak 20 jaar voordat die maatskappy enige hardeware besit het, en dit kos $ 5,000 per bottel. Dit alles versterk 'n onderliggende waarheid: Solank verbruikers vertrou wat in die glas is, hoef hulle nie veel te bekommer oor wie die stilstaande besit nie.