amelia edwards : Romenu
Gwendolyn Brooks, Geno Hartlaub, Elizabeth Bowen, Jan Theuninck, Gábor von Vaszary, Fred Endrikat, Amelia Edwards, Charlotte Niese
De Amerikaanse dichteres Gwendolyn Brooks werd geboren op 7 juni 1917 in Topeka, Kansas. Zie ook mijn blog van 7 juni 2007 en ook mijn blog van 7 juni 2008 en ook mijn blog van 7 juni 2009.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
19:58 Gepost door Romenu | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gwendolyn brooks, elizabeth bowen, romenu, jan theuninck, gabor von vaszary, fred endrikat, charlotte niese, amelia edwards, geno hartlaub | Facebook | Dubai-Kuiertjies in die ander land | Carla se kamer
Die jakaranda bome se pers blommetjies maak die pad na die GW glibberig, gisteraand het dit gesous en die gevolg is almal gly-gly klas toe. Gisteraand het ek ‘n movie gaan sien wat my weer lekker laat huil en lag het. Twee teenoorgesteldes wat soms so naby aan mekaar grens. Die dosent se stem versmelt saam met die draaiboek van gisteraand se fliek en ek dink terug. Sy liefdevolle hande het met my hare gespeel en hy’t skelm vir my gekyk as ek lag. Maar tog weet hy dis te gou, ek kan nie so vinnig in nog ’n verhouding inspring nie. Dis so lekker om weer uit my maag uit te lag en hy weet hy maak my hart sag. Sy woorde van begrip en verwondering spoel oor my liggaam wat al solank weer smag na ‘n bietjie vogtigheid. Sy groen oë neem my seer in ag en hy se hy sal wag maar die ander man wag ook. Ek’t hard baklei vir die vorige man in my lewe. Ekt geglo hy baklei vir my ook. Maar daar het hierdie onvoorspelbare donker gordyn oor hom kom hang en ekt hom gewaarsku, regtig ek het. Hy was net te flippen hardkoppig om te luister. Syt toe gewen. Vir hom was ek die ander vrou.
My ma skryf dat dit goed gaan daar. My boetie was in ‚n fight by die skool en my pa porr hom aan. Dit laat my glimlag en ek mis my ma se pep talks en my pa se warm drukkies. Hul het so 6maande terug geemigreer. Ek weet hul sit brawe gesigte op want ek kan hoor my pa se stem breek as hy met my praat laat middag as als rustig gaan daar. Hy se hy sal vir my ‘n kar organize en vra heletyd onverskoning dat hy nie hier is nie. Ekt ‘n sterk pa, my pa is die eintlike man in my lewe. Maar moet dit liewer nie vir hom se nie, hy sal glote. Ek weet my pa en broers kry swaar maar ek weet my ma sukkel die meeste. Sy mis haar sus en haar ma…en haar dogter. Ekt ‘n sterk ma ook maar sy is soms net so breekbaar. Nie dat ek dit ooit regtig sien nie. Sy bly sterk, sy werk lang ure, maak seker my broers is fine en dit terwyl sy die beste vrou is wat ek ken. Maar syt seer, so aleen saam met 3mans. Sy is nie die enigste vrou wat sukkel nie. Ek is die ander vrou. Ek sukkel, ek maak of ek sterk is maar die seer groei in my. Dan kyk ek weer in jou groen oë en ek weet. Jys hier om te bly. Jy gaan nie net saam die seisoene vertrek nie. Jy gaan nie my vir ’n ander klimaat veruil nie. Jys my bladwisselinde boom. Ek voel weer jou hande in my hare en jou asem in my nek. “dankie my skat” en ek weet, ek’s nie die ander vrou nie.
~ deur carlaventer op Januarie 4, 2009.
Posted in Uncategorized	Sleutelwoorde: afrikaans, Dubai, immigreer, land	Lewer kommentaar Kanselleer die reaksie	Tik jou kommentaar hier...