Tony Dundon en Debra Howcroft, Universiteit van Manchester
Total Recall (1990). TriStar Prente
Kan jy jou voorstel om te gaan werk in 'n robot "Jonnycab"Soos die een voorspel in die kultus Arnold Schwarzenegger film Total Recall? Die beeld van 1990 is gebaseer op wetenskapfiksie, maar Mercedes Benz het wel 'n semi-outonome bestuurder-vlieënierstelsel wat dit daarop gemik is om in die volgende vyf jaar te installeer en Uber ook op 'n selfryende toekoms. Die vennootskap met Volvo is gesien as 'n hupstoot vir sy ambisies om 'n vloot selfstandige bestuurders te vervang outonome voertuie.
Jonnycab behoort aan futurologie te behoort, maar as MIT akademici Erik Brynjolfson en Andrew McAfee het reg, ons kan almal bly wees oor die vooruitsig van verlengde vrye tyd, aangesien robottechnologie ons bevry van die droefheid van werk. Behalwe vir die feit dat groot besighede hul oog op die onderste lyn sal hou en dikwels sal kies vir vinnige en goedkoop alternatiewe.
Geen werk, meer speel nie?
Hierdie is nie nuwe konsepte nie. Karl Marx aangevoerde tegnologie sal help om werkers van harde arbeid te help en lei tot a "Vermindering tot werk tyd". In die 1930'e het Bertrand Russell van die voordele van "'n bietjie meer ledigheid"En die ekonoom John Maynard Keynes het voorspel dat outomatisasie 'n korter werksweek van minder as 15 uur.
Eis dat robotika miljoene werksgeleenthede sal uitvee, van motor vervaardiging om bank is te algemeen. Maar sommige sien 'n verandering in hoe ons saam met hierdie werksverliese werk.
Bemagtiging of verslawing?
In plaas daarvan dink sommige dat digitale platforms mense sal bemagtig om hul eie baas te word met die vryheid om te kies wanneer en waar om te werk en hoeveel hulle sal verdien. En mense sal aangemoedig word om 'n lewe te verdien deur dit te meng. Dit word eendag 'n bestuurder (met behulp van die Uber of Deliveroo-program) en dan oorskakel na digitale "mikrotasks" ('n klein eenheid van werk soos die opneem van beelde of die vertaling van teks wat op 'n virtuele monteerlyn plaasvind) op een van die ontluikende platforms wat die gig ekonomie.
'N toekoms waar werk deur vrye tyd vervang word, het wydverspreide appèlle. Maar die realiteit is dat baie mense nou meer ure werk met groeiende werksonsekerheid, gefragmenteerde inkomste en arbeidsongeluk. As enige iets, het tegnologie nie bevry mense van die drudgery van werk soos Marx, Russell en Keynes een keer verwag het nie, maar het nuwe beperkings geskep, indringende mense se sosiale en vrye tyd deur die digitalisering van die lewe.
Terwyl tegnologie ouer werksvaardighede kan verplaas, kom nuwe werk eise na vore. Die meeste maatskappye probeer om hul gevestigde belange te beskerm (maksimalisering van wins), terwyl aandeelhouers soet is, wat dikwels beteken dat hulle soek na goedkoper arbeid eerder as om te belê in duur kapitaalinfrastruktuur.
Die vermoë om tegnologie te gebruik om te automatiseer, lei nie noodwendig tot implementering nie. Van die Amerikaanse maatskappye wat voordeel kan trek uit robots, het slegs 10% gekies om dit te doen. Vir lae-geskoolde en lae-betaalde sektore - insluitende sorghuise, restaurante, kroeë en sommige fabrieke - sal dit steeds minder duur wees om mense in diens te neem.
Oorweeg die laaste keer dat jy jou motor gewas het. Die kans is dat dit nie 'n outomatiese deurbraak was nie, maar 'n handwas wat deur immigrantarbeid uitgevoer word teen laer koste as die outomatiese alternatief. Kortom, terwyl arbeid goedkoop bly, is werkgewers geneig om kontant te verdien eerder as om voordeel te trek uit die volle potensiaal van tegnologieë.
Baie werkgewers het min voorneme om deur tegnologie te innoveer. Verbruikerswese en 'n byna blinde geloof in vryemarkbeginsels meen tegnologie word aangewend om steeds groter wins te trek, eerder as om van die ledigheid en vrye tyd te voorsien wat Bertrand Russell die samelewing bevoordeel het.
Geen plaasvervanger vir mense nie
Tegnologie en hoe dit ontwikkel en aangeneem is, is nie 'n neutrale krag nie, maar word gevorm deur politiek en ekonomie. Terwyl outomatisering sommige werk kan vervang, dien die tegnologie selde as 'n plaasvervanger vir mense. In plaas daarvan word werksgeleenthede gekodifiseer en verminder tot 'n klein verskeidenheid van vaardige take. Tegnologie is diep verbind met magsbepalings en is geneig om ongelykhede in 'n samelewing nie uit te wis nie, maar bou voort op bestaande ongelykhede.
Die verspreiding van digitale tegnologie kan geassosieer word met die groei van onseker, intensiewe en swak gehalte werk soos gesien Amazon pakhuise en Foxconn ('n belangrike vervaardiger van Apple-produkte) wat tegnologie gebruik om prestasie te monitor en die werkplek te dehumaniseer. Die netto effek is 'n gepolariseerde arbeidsmark van lae-vaardigheids- en lae-inkomste-werkers wat langs 'n elite sit wat meer veilige werk geniet (ten minste vir nou).
Die toekoms van die werk lyk meer geneig om om koste-bevallingstrategieë te draai, wat beleggings in infrastruktuur en doeltreffende tegnologie beperk, in plaas van goedkoop sweterige arbeid. Dit is meer waarskynlik dat bestuurders die doeltreffendheidsgenererende winste van digitale tegnologie sal verlaat weens 'n vrees om beheer te verloor. Onthou die belofte van huiswerk in die elektroniese kothuis?
Ten einde Keynes se visie op 'n korter werksweek te verwesenlik, moet bestuurders beheer oordeel en 'n werkstelsel voorsien wat ware selfbeskikking ondersteun. Ongelukkig is die moderne kapitalistiese verhoudings en geopolitieke stelsels van regering onverdraaglik vir sulke egalitarisme. Om hierdie redes is dit tyd om nader aan die "einde van die werk" histerie te teken. Dit is jammer.
Tony Dundon, professor in MHB en diensverhoudinge, Universiteit van Manchester en Debra Howcroft, Professor van Tegnologie en Organisasie, Universiteit van Manchester