Ek sal sulke touring madness opklaar, maar musiek - alles is op musiek gebaseer. Nee, ek sal nooit my musiek stop nie.
Sedert ek 'n kind was, het ek 'n absolute obsessie gehad met spesifieke soorte Amerikaanse musiek. Mississippi Delta-blues van die Dertigerjare Chicago-blues van die vyftigerjare West Coast-musiek van die middel-sestigerjare - maar ek het nooit eintlik die donker Americana aangeraak nie.
Die Christelike gemeenskap het baie van my musiek gesluit, want daar was baie dinge oor my stryd waarmee hulle verband hou. Maar ek wou nie regtig uitkom en as Christen geïdentifiseer word nie, want ek wou nie 'n huigelaar wees nie, want my lewe was nie reg nie.
Ek hou nie van blomme in my musiek nie. Ek hou van skildery en pyn.
Sang is 'n manier om 'n emosie vry te stel wat jy soms nie kan uitbeeld wanneer jy optree nie. En musiek beweeg jou siel so musiek is die bron van die mees intense emosies wat jy kan voel.
Steenmure beperk 'n tinker-koue yster wat 'n heks bind, maar 'n musikant se musiek kan nooit geboei word nie, want dit leef eerste in haar hart en verstand.
Ook omdat mense graag op 'n manier wil multitask as jy 'n bietjie musiek op die agtergrond het en die liriese inhoud jou laat luister, dan sal dit jou waarskynlik uit die teks wat jy wil doen, afskakel. Ek dink mense hou van dinge wat net die regte soort geraas maak, maar laat jou brein vry om iets anders te doen.
Jy kan nooit stilte kry nie, het jy al opgemerk?
Ek het myself musikaal geprogrammeer om met liefde te kom - liedjies wat romanties sexy is, maar lekker alles in een. En dit is die uitdaging. Sodra ek daardie musiek geskep het, begin die liriese inhoud om te kom - jy ken die stories en sulke dinge.
Ek probeer om die DJ-gemeenskap gelukkig te hou terwyl ek probeer om die boodskap oor dansmusiek aan meer mense te versprei. Dit is die missie waaraan ek deelneem.
Jy kan goeie reekse met musiek hê, maar as jy nie die toneelstuk het nie, verveeld jy na 15 minute. Of nie verveeld nie, maar jy is soos 'So wat?'