Nuuskommentaar: Boere stel visiere in op grondgryp sonder vergoeding(Argieffoto: Meerfout Films) Die regering en vennote bly die “reset”-knoppie druk om reeds bewese leuens af te stof en as die waarheid op te dis – die boere word steeds as kwaadwillig voorgehou en ’n narratief gevoed wat van die land se landbouers die varke in die verhaal maak. In skerp teenstelling met die mikpunt om elke krieseltjie van die rugby-euforie tot die been te benut, stuur die proses om die Grondwet te wysig wat grondonteiening sonder vergoeding sal wettig, af op ’n presedent van polarisering sonder gelyke. Die duidelikste boodskap kom van TLU SA wat met ’n fonds begin het om die kwessie hof toe te sleep. Dit, en gemeenskapsdruk, is al wat die ANC nog tot ander insigte kan dwing, aldus die president van TLU SA, Louis Meintjes. “TLU SA maak gereed om grondeienaars by te staan in sake rakende onteiening sonder vergoeding. Dit volg ná vandag se samesprekings met die ad hoc-komitee wat deur die parlement aangestel is om voorstelle in te dien oor hoe artikel 25 van die Grondwet – wat handel oor onteiening sonder vergoeding – aangepas moet word. “Dit is duidelik dat die komitee se fokus uitsluitlik is hóé die wet gewysig moet word, en nie wat die gevolge van die wysigings sal wees nie. Enige insette van belanghebbende rolspelers wat landbouers verteenwoordig, is telkens eenvoudig afgemaak as irrelevant.” Louis Meintjes, president van TLU SA. (Foto: Reint Dykema) Agri SA het self met die vuiste van werklikheidskwessies ingespring. Die bekende Annelize Crosby het dit duidelik gemaak: Agri SA se enigste mandaat was om die wysiging van artikel 25 van die Grondwet te verwerp. TLU SA én Agri SA het na onder meer die rol van korrupsie verwys as grondoorsaak van hoekom grondhervorming tot dusver misluk het. Crosby het dit so gestel: “Die mislukking van grondhervorming het te make met mislukte inwerkingstelling, korrupsie, ’n gebrek aan politieke wil en onvoldoende finansiering.” Meintjes het dit op sy beurt so bewoord: “Die enigste saak van belang is dat grond onteien moet word ondanks meervuldige voorbeelde van hoe dit weens korrupsie, onkunde en gierigheid misluk het. Dit is nie tot die voordeel van Suid-Afrika nie.” Joernaliste wat landbousake volg sedert die totstandkoming van die departement van grondsake, se ore het die afgelope twee dekades gereeld getuit oor hoe getuienis oor korrupsie aan die kant van amptenare positiewe uitreiking van landbou-organisasies keer op keer in die wiele gery het. Dieselfde verhale, met enkele variasies, is op elke vlak, van boerevereniging tot studiegroep, tot spesialisverenigings tot provinsiale en nasionale vlak gehoor. Hoewel die regering deurgaans opsigtelik toondoof hiervoor was, en eerder die skuld op die boere gepak het – steeds die fokuspunt van dié narratief – het die waarheid ook nie die politici ontgaan nie. Tydens ’n sogenaamde drie-in-een-beraad in Bloemfontein het die destydse adjunkminister van landbou en grondsake, Dirk du Toit, dit selfs teenoor die boere erken, en omdat dit vir hom moeilik sou wees om aan te raak, gevra dat die boere saamstaan en gesamentlik sou versoek dat sy departement ’n klagtedirektoraat moet instel. Hy self kon eenvoudig nie byhou met al die klagtes oor korrupsie nie. Dit was duidelik hy wou dit vertroulik hou. Toe hy ’n rukkie later die TV-kameras buite aandurf, het hy weer ’n heel ander deuntjie gesing. Die waarheid het egter nie binne die narratief gepas nie, terwyl slawe van politieke korrektheid die waarheid ook verswyg het. Nasionale berade oor grondhervorming is skaamteloos aangebied as “moker die boere”-geleenthede en het min verskil van nasionale berade waar die amptelike tema dit duidelik gemaak het dis nog ’n geleentheid waar die boere met mening bygedam moet word. En uiteenlopende narratiewe was nie altyd die rede vir die uitlooi van die boere nie. Verskeie kere is die aanklaers en slae-uitdelers vir blatante liegstories uitgevang. Seker die bekendste was destydse min. Lulu Xingwana se opsweping op Kerkplein waarin boere van gereelde aanranding en verkragting van werkers beskuldig is. Dit het geblyk dat dit gegrond was op ’n enkele geval, waar die klaagster tot bekering gekom het, die boer om verskoning gevra het en erken het sy het die storie opgemaak. Die saak is ook deur die onafhanklike polisieondersoekdirektoraat (Opod) ondersoek, en die uitslag net aan ANC-lede van die Wes-Kaapse parlement versprei, maar het op die lappe gekom toe ’n lid van die DA per ongeluk ook ’n kopie ontvang het. (Lees hier.) In hierdie nuuskommentaar van Maroela Media in 2014, “Plase die slagveld van die waarheid en leuen”, is die skynbaar regeringsgesanksioneerde “boere-bashing” wydlopend aan die hand van skokkende voorbeelde bespreek. As die geskiedenis hiervan na vandag deurgetrek word, het min verander en is die “reset”-knoppie eerder gereeld gedruk. Die parlement in Kaapstad. (Foto: ANA) Met die jongste verwikkelinge het TLU SA en Agri SA uitgewys dat die ad hoc-komitee van die regering oor grondonteiening nié die nodige aandag geskenk het aan die skade wat dit aan die ekonomie, die land se gradering en buitelandse beeld aangerig het nie. Dit laat onwillekeurig die vraag: Hoe suksesvol kon pres. Cyril Ramaphosa se beleggingskonferensie nie dalk gewees het nie, was dit nie vir die voortslepende grondgryp-kwessie nie? Die rugby-euforie is wel ’n welkome toevalligheid wat sekerlik baie voornemende beleggers sou aanspoor, maar dit kon soveel beter gewees het.