Polevichka - die koningin van reëlings en landskapstruike * Oor plante
Polevichka - die koningin van reëlings en landskapstruike
Onder die tuingraangewasse is daar baie plante waarvan die gewiglose panikblare en spikkeltjies baie mooi lyk. Maar selfs die haasstert en die skudders sal die legendariese pole kan oorskadu deur hul skoonheid - 'n beskeie en nie so gewilde graanproduk wat nie in die lyste van modieusste plante gevind kan word nie. Intussen het die Polevichka unieke talente: vir al haar klein grootte slaag hierdie skoonheid daarin om sulke digte soorte en pragtige tekstuurvlekke te vorm, wat so na mekaar gelyk is as gevolg van welige wilde ruigtes dat dit beskou kan word as een van die beste plante vir 'n natuurlike ontwerp wat die natuur naboots.
Weelderige skoonheid met 'n klaer-ingesteldheid
Die beste uitsigte op die veld
Voorwaardes noodsaaklik vir Polevichka
Reproduksie van veldvolumes
Die plant, wat veral in ons land bekend staan ​​onder die eenvoudige gewilde bynaam Polevichka, word amptelik Eragrostis genoem. En so 'n naam is inderdaad meer geskik vir hierdie klein, maar baie prominente verteenwoordiger van die groep van die mooiste tuingrane.
Polevichki (Eragrostis) Is 'n groot geslag van eenjarige en meerjarige siergrasse wat amper oral in die natuur in gematigde, subtropiese en tropiese klimaatstreke voorkom. Polevichki behoort tot die Myatlikov-familie (Poaceae) en is natuurlik een van die mees skouspelagtige lae korrels. Ongeveer 10 spesies plante van 300 natuurlike spesies word as sierplante gekweek, waarvan die meeste as eenjarige of tweejaarlikse plante verbou word, en nie as meerjariges nie.
Polevichki word vandag miskien die beste graan genoem vir diegene wat net wil leer ken met dekoratiewe kruie. Nie minderwaardig met betrekking tot die doeltreffendheid van die gewildste en mees gewilde soorte nie, maar terselfdertyd prakties geen sorg nodig nie, is 'n maklik groeiende en ongelooflike talentvolle veldmuis verower met die eerste oogopslag. Die digte, digte, welige grasperke lyk aan die begin van die seisoen nie beskeie nie, maar as 'n wolk of 'n dop vol gewiglose panikels bo hulle uitstyg, kan u eenvoudig nie van hulle wegkyk nie.
Die voorkoms van die eragrostis sal die duurste graangewasse in die wiele ry, maar niemand kan vergelyk met die karakter daarvan nie. Die hoogte van die veldvolumes wissel van 'n beskeie 15 cm tot meer as 1 m. Alles is sonder uitsondering 'n kompakte bondelagtige risoom van dun wortels. Hierdie graan vorm nie ondergrondse kruiplote nie, wat nie verhoed dat dit 'n digte massief, sjarmante tekstuurvlekke en ruigtes met ouderdom skep nie. Blare in 'n medium digte gras wat maklik op windvloei reageer, is smal, lineêr en styf. Die plant word gekenmerk deur unieke tonge, wat byna van die heel basis af in die fyn hare omskep word.
Talle panikblokke skuil prakties onder die plant van die plant, in sommige spesies wat amper tot op die grond val, maar vorm meestal 'n koepel of dop oor 'n dik gras. Hul kleur verander van lig na rooierig, en teen die middel van die herfs na bruin. En as u in verskillende stadiums sny, kan u materiaal versamel vir rangskikkings met groot skakerings. Die voorkoms van panikale in Eragrostis word dikwels vergelyk met 'n spuitfontein, en hierdie vergelyking is meer as geregverdig.
Paniculate bloeiwyses bestaan ​​uit ten minste drie spikelets. Hulle kan óf baie uitspattig óf meer kompak wees, maar tog redelik los en deurskynend. Slegs die beskeie spesies is in lengte tot 4-10 cm beperk, terwyl die beste "gerangskikte" veldmuise tot 30 cm groot word. Spikkelwortels bereik 'n bietjie langer as 1 cm en bestaan ​​uit 5-40 blomme. Hierdie graankos vorm twee spikeletvlokkies sonder awns, die onderste blomskubbe is baie delikaat, gewoonlik eiervormig.
Byna al die veldvoëls blom in Augustus-September, slegs eenjarige spesies kan vanaf die middel van die somer blom. Die kleur van die panikels wissel van liggroen tot bruinerig, goudkleurig, bruinerig, rooierig, pers en amper pers.
Ondanks die feit dat die meerderheid veldmuise hitte liefdevol is en as eenjariges verbou word, en meerjarige spesies vinnig ontaard, is dit nie die moeite werd om te bekommer oor die behoefte om saailinge te plant en te plant om hierdie graan te verbou nie. Dit is genoeg om een ​​keer in die tuin 'n pole-veld van enige aard te plant - en die plante self sal die taak kan verwerk om selfs eenjarige spesies te hernu.
Met aktiewe self-saai kan u stabiele dekoratiewe komposisies en aangename skikkings skep, letterlik plant en vergeet van die graan. Dit is maklik om die verspreiding daarvan te beperk deur 'n deel van die panikles af te sny en sodoende self-saai te beheer. Dit is een van die maklikste plante om te groei. In ooreenstemming met sulke talente word drie strategieë vir die groei van veldmuise onderskei:
as 'n selfvernuwende graan wat jaarliks ​​of vinnig degenereer (volop selfsaai kan u aanplantings van jaar tot jaar handhaaf, selfs by hitteliefde spesies);
as 'n jaarlikse snyaanleg;
soos meerjarige graan met gereelde selfverjonging.
Polevichka harig (Eragrostis capillaris) - die gewildste plant van die ontwerper uit die veld van die veldmuis, wat met dieselfde panikarms lyk soos stralings of spatsels water uit fonteine. Hierdie eenjarige vaal is besonders en gewaagd en vorm 'n verbasende massiewe en mooi sous met relatiewe breë, plat, lineêre, mooi geboë blare wat die gewigloosheid van die bloeiwyses beklemtoon. Groot verspreidingspanikels, waarin klein spikkeltjies op die dunste lang bene versamel word, verskyn al vroeër as in ander veldmuise, en met konstante sny van bloeiwysels kan hulle tot die eerste ryp vorm. Planthoogte - 'n bietjie meer as 'n halwe meter.
Ons het ook 'n heeltemal ander spesie eragrostis wat onder dieselfde naam bekend is vir die harige polevich Eragrostis trichodes (om verwarring te voorkom, moet u die Latynse naam noukeurig bestudeer, aangesien beide plante se Noord-Amerikaanse oorsprong is). Dit is 'n termofiele veldmuis wat in die streke met harde winters as 'n jaarlikse graan gekweek word. Die blare in die sooi is onmerkbaar, die plant blyk die mees gewone te wees, hoewel dit baie dig is.
Hierdie eragrostis ontbloot die skoonheid daarvan eers in die middel van die somer, wanneer direkte blomstingels wat langer as 1 m lank is, begin verskyn. Die lengte van die panikblokke met 'n pienk-rooi kleur bereik 80 cm, en jy kan hulle nie anders as manjifiek noem nie. Van die middel van die somer tot die einde van die seisoen, bly hierdie pole-ryk een van die mees skouspelagtige, musikale, tekstuurlike en aangrypende plante in natuurlike aanplantings.
Grofblaar Polevichka (Eragrostis cilianensis) Is 'n graan wat geklassifiseer word as lentegewasse, en vorm kompakte, netjiese soë, van 15 tot 40 cm hoog. Plat blare beklemtoon die vorm van effens verspreide panikums van 5 tot 15 cm lank wat bo die soorte in die laat somer of September verskyn. Pragtige en skouspelagtige panikale van hierdie plant word beskou as een van die mooiste in droë ruikers.
Polevichka prominent (Eragrostis spectabilis) - 'n meerjarige plant van korte duur, waarvan die panikale met betrekking tot die doeltreffendheid met harige Eragrostis kan redeneer. Growwe, dowwe vorm 'n morsige rommelagtige blare wat tot 60 cm hoë struike lyk, maar die blare is byna onsigbaar vanaf die begin van die blomtyd in die laat somer. Lang hangende panikblokke wat amper aan die grond hang, is so baie dat dit die gras heeltemal bedek. 'N Rooi-pers kleur verhoog net hul versierbaarheid.
Polevichka gebuig blaar (Eragrostis curvula) Is 'n groter soort eragrostis, en vorm baie dik, tekstuuragtige soorte wat amper luuks bont lyk. Talle blare is baie styf, slegs tot 3 mm breed, word gewoonlik soos vingerblare langs die sentrale vou gevou, en nie reguit nie, maar boogvormig geboë, met 'n draadagtige of harige punt. Sods lyk terselfdertyd grasieus en dig. Die plantjies van hierdie plant is een van die mees verspreide, bruinerige kleure, tot 20 cm lank, en lei nie af van die skoonheid van groot turfvelde met hul byna perfekte boë blare nie. Hierdie spesie het verskillende variëteite met blare van rooi, pers en brons.
Polevichka Japannees (Eragrostis japonicaook bekend onder sy verouderde naam elegante veldwerker (Eragrostis elegans) - 'n baie mooi graan met 'n digte graslyn, regop in die middel van die bos en boogvormig aan die rande gebuig en lyk soos 'n gewiglose druppel met 'n dop van ontelbare bloeiwyses. Gegroei as 'n eenjarige, hoogte - tot 70 cm.
Polevichka klein (Eragrostis minor) - 'n uitstekende plant vir droë ruikers, lentegraan met 'n maksimum turfhoogte van 40 cm, gekenmerk deur beskeie bosse met plat smal blare, wat in die vroeë herfs omskep word, verberg deur talle kompakte verspreidende panikblare met 'n pers tint van ligte kleur. Die bloeiwyses se lengte is van 4 tot 15 cm.
Polevichka Egipties (Eragrostis aegyptica) - 'n Blomplante wat sedert Julie tot 40 cm hoog is, met smal blare in 'n elegante grasperk en digte panikale tot 15 cm lank, wat die volle graan en syderheid gee.
Polevichka Eliot (Eragrostis elliotti) - 'n unieke graankos wat vorm asof 'n verstrengelde reeks van die dunste, blougrys, baie lang blare tot 60 cm lank is, wat lyk of dit onder die invloed van die wind lê en verstrengel en 'n tekstuur van ongelooflike gras vorm. Onverwagte grys-goue bros panikale styg bo die blare uit, asof deur die son verlig.
In die ontwerp van die tuin word Eragrostis gebruik:
as 'n snygewas (vir droë en vars ruikers);
as 'n plant wat tuine versier in die tweede helfte van die seisoen of bloot in die herfs;
om die effek van wilde ruigtes te skep;
in groot skikkings;
in landskap ensembles;
as een van die helderste graan in natuurlike samestellings;
vir tekstuur- en kleure-aksent - as 'n delikate, gewiglose plant met 'n unieke spel van die beste panikale wat altyd in beweging is, 'n gewiglose graan met baie digte turfvelde;
vir versiering van alpiene heuwels en rotse;
om die grond met 'n soliede tekstuur te vul, kontrasteer met klippe of groot soliste;
in mixborders as een van hul gewiglose vennote vir blommende struike en meerjariges;
vir die maak van visuele ligtheid in blombeddings en blombeddings, landskapskikkings;
vir tekstuurvlekke op grasperke as solis;
vir grense, veral op 'n terras of ontspanningsareas.
Die beste vennote vir die Polevichka: silwerblaar salie, skoonmaker, alshout, vensterbank, astilbe, klokke.
Hierdie manjifieke graanplant is tevrede met die minimum voorwaardes, aangesien veldmuise in die wilde diere soms op die skaarsste gronde groei. Al wat u moet oppas, is om 'n goed beligte omgewing te kies. Dit is fotofiele plante wat nie bang is vir drake nie en 'n kouebestande graan het.
Polevichka-gronde is nie veeleisend nie, en daar is slegs een voorwaarde vir sukses - die uitsluiting van alle vogtige, moerasagtige grond en plekke waar die risiko vir stagnasie van die water of die voorkoms van grondwater groot is. Polevichka sal sowel die gewone tuin as 'n barre, sanderige, rotsagtige grond pas. Maar as jy dit in 'n vrugbare en hoë gehalte plant, sal die graan jou verras met sy grootte, skoonheid en die aantal panikblokke.
Polevichka het nie as sodanig versorging nodig nie. Hierdie graan kom net uit daardie seldsame kategorie - "geplant en vergeet." Die enigste uitsondering is die noodsaaklikheid om self-saai te beheer deur panikale gedeeltelik te sny en natuurlik veldgewasse te sny: om die aantal panikale te vergroot en groter te maak, is dit voldoende om slegs enkele natmaakprosedures per seisoen gedurende droogteperiodes uit te voer en ten minste een bemesting met stikstofbemesting toe te dien. die begin van die seisoen. Onkruidplante sal slegs benodig word vir die groei van jong saailinge. Die sny van ruikers word dwarsdeur die tweede helfte van die seisoen gedoen, wat die kleur van die panikels kan wissel.
Eragrostis word uitsluitlik deur sade gepropageer. Ondanks sy ongeoorloofde skoonheid word hierdie graan nie deur saailinge verbou nie en word dit bloot in 'n oop grond direk na 'n permanente plek gesaai. Die saad van die veld kan gesaai word:
in die middel van die lente, sodra die grond opwarm;
einde Junie wanneer dit gekweek word (dan sal nuwe panikblare tot laat herfs vorm).
Die saad van die plant is klein, die saai word die beste gedoen. Tydens die saai van die somer is dit nodig om die beheer van grondvog te verseker. Die opkoms van saailinge neem gemiddeld tien of 'n paar dae meer. Jong en broos plante het gereeld water nodig. Sodra die saailinge sterker word, word hulle uitgedun, wat 'n afstand van 10 cm tussen die velddiere oorlaat. Nadat u die gordyn verdik het, die groei van blare versnel en die blomvorming vergroot, is dit moontlik om met stikstof kunsmis in 'n standaard dosis te bemes.
Kyk die video: Beëdiging en inhuldiging van Koning Willem-Alexander in de Nieuwe Kerk 2013 (Junie 2021).