'n Japannese woord vir jou ongeleesde boeke | Netwerk24
'n Japannese woord vir jou ongeleesde boeke
Deur Bibi Slippers 29 Julie 2019 00:00
Die Japannese het skynbaar 'n woord vir elke verskynsel.
"Komorebi" vir die manier waarop die son deur die blare val, "inemuri" vir daardie (soms bitter nodige) klein slapie by die werk, "kuidaore" vir die kere wanneer jy jouself bankrot eet, agter die lekker aan.
Maar die een met die meeste relevansie vir die lewe van die gemiddelde leser is sekerlik "tsundoku," die Japannese woord vir die stapeltjies ongeleesde boeke wat oral in jou huis begin vorm, terwyl jy aanhoudend nog meer boeke koop, met die beste voorneme om hulle almal binnekort te lees.
Vanjaar het ek besluit om my "tsundoku" daadwerklik te takel, en lees tans deur een so stapeltjie voordat ek myself gaan toelaat om weer 'n nuwe boek aan te skaf. (Daar is nog 12 boeke op hierdie stapel, en ter wille van absolute eerlikheid moet ek erken dat daar gister 11 was, totdat ek 'n moes-koop-hardeband van Richard Powers in my plaaslike tweedehandse boekwinkel raakgeloop het. The struggle is real.)
Die poging om my pad na die kruin van minstens één van my klein boekberge te lees, het veroorsaak dat ek nog nie een van die boeke gelees het wat vanjaar op die langlys vir die gesogte Booker-prys is nie.
Die lys is verlede Dinsdag aangekondig, en bevat hier en daar 'n bekende skrywersnaam, maar verder kan ek die boeke vanjaar slegs op hulle titels takseer.
Vanjaar het ek besluit om my "tsundoku" daadwerklik te takel.
Op grond van hierdie sisteem is The Man Who Saw Everything deur Deborah Levy en 10 Minutes 38 Seconds in This Strange World deur Elif Shafak die ooglopende aanspraakmakers op die prys, terwyl Frankissstein deur Jeanette Winterson, An Orchestra of Minorities deur Chigozie Obioma en Girl, Woman, Other deur Berna-dine Evaristo kompeteer om die mins geslaagde titel.
Die titel wat my nuuskierigheid die meeste prikkel is Ducks, Newburyport deur Lucy Ellmann. 'n Vinnige Google-soektog verklap dat die belofte van die titel nie deur die konsep in die steek gelaat word nie: Die boek bestaan uit 'n enkele sin wat oor 426 100 woorde en 1000 bladsye strek. Volgens The Telegraph word die aaneenlopende sin slegs 'n handvol kere onderbreek, en dit nogal deur 'n parallelle storie wat uit die perspektief van 'n bergleeu vertel word.
Ek wil ook baie graag uitvind wat gebeur op die Night Boat to Tangier (Kevin Barry) en rondom wat The Wall (John Lanchester) gebou is. Ek moet ook dringend uitvind wie Lanny (Max Porter) is, en Rushdie en Atwood lees mens agter hulle name aan.
Het die Japanners 'n woord vir bankrotskap as direkte uitvloeisel van boeke koop wat op die langlyste vir literêre pryse is, 'n nuwe 13-boek-hoë tsundoku vorm wat in 'n hoekie van jou huis staan waar die son deur die blare daarop val en die stapel so magies belig dat dit lyk of die boeke lewe uitstraal?