Gregory Schraw, Theresa Wadkins en Lori Olafson het in 2007 drie kriteria geïdentifiseer waarvolgens 'n gedrag as uitstel geklassifiseer kan word: Dit moet teenproduktief, onnodig en vertragend wees. Volgens 'n 2007-studie deur Steel is uitstel die "doelbewuste vertraging van 'n voorgenome aksie ondanks die verwagting om as gevolg daarvan slegter daaraan toe te wees." Sabini & Silver redeneer dat vertraging en irrasionaliteit twee hoofkenmerke van uitstel is. Om 'n taak te laat oorstaan, redeneer hulle, is nie uitstel indien daar 'n rasionele rede daarvoor is nie.
Vermyding: Om die plek of situasie te vermy waar die taak plaasvind (bv. 'n student wat dit vermy om in te ry universiteit toe).
Dalende teenfeitelikheid: Om 'n lewensituasie met ander te vergelyk wat slegter daaraan toe is. (bv. "Ja, ek het uitgestel en 'n B- vir die kursus gekry, maar ek het nie gedruip soos daardie ander ou nie.")
Valorisasie: Om met bevrediging na iets te wys wat jy bereik het, terwyl jy in werklikheid 'n ander taak moes afhandel.
Om 'n terugval te voorkom, moet jy jou voorafgestelde doelwitte versterk en jouself op 'n gebalanseerde manier vir afgehandelde take beloon.
Piers Steel beweer dat beter tydbestuur 'n sleutel tot die oorkoming van uitstel is. Dit sluit in dat 'n persoon bewus is of hy/sy 'n oggendmens of nagwolf is, en daardie tyd sinvol dan gebruik. Steel sê dit is noodsaaklik om realistiese doelwitte te hê, om probleme een vir een aan te pak en om die klein suksesse te koester.
Volgens 'n Opvoedkundige Wetenskap-professor, Hatice Odaci, is uitstel 'n groot probleem gedurende universiteitsjare, deels aangesien baie studente nie oor die tydsbestuursvaardighede beskik wanneer hulle die Internet gebruik nie. Odaci merk ook op dat die meeste kolleges 'n gratis en vinnige vier-en-twintig-uur Internetdiens bied waaraan sommige studente nie gewoond is nie. As gevolg van onverantwoordelike gebruik of gebrek aan brandmure verval hierdie studente in 'n patroon van uitstel.
"Studentsindroom" verwys na die verskynsel waar 'n student hom of haar eers onmiddellik voor 'n sperdatum op 'n taak toespits. Dit negeer die sin van enige buffers wat by tydberamings vir individuele take ingebou is.
Ander redes vir uitstel onder studente behels vrees vir mislukking en sukses, perfeksionistiese verwagtings, sowel as geldige aktiwiteite wat voorkeur bo akademiese take geniet, soos 'n werk.