Om mee te begin, Istanboel is so blerrie mooi ’n mens loop amper in ‘n soort geparfumeerde beswyming deur haar strate — van haar Moskees na haar markte, van haar statige, ouwêreldse houthuise na haar soutwater sloep, die Straat van Bosporus, vanwaar jy kan staan en kyk hoe sy haar dye oopvou en die nag opvlam soos ’n uitslag op die skaamlippe van twee kontinente… As jy verstaan wat ek bedoel. ‘n Stad van vis en vye, van burkas en boeke, van minarette en melancholie. Wat ‘ n 1000 km weg van ons gebeur het en mense wat ons nie ken traak my niks!! Malan kon egter nie voor 1953 se verkiesing optree nie, omdat Nicolaas Christiaan Havenga, leier van die Afrikanerparty sonder wie se steun die N.P. nie kon regeer nie, van hom verskil het. My gemoed kalmeer effens toe ek hoor dit was by Marius Verwey. Ek hou nogal van die seun. Ek het eenmaal tydens skolerugby langs die veld gestaan toe hy met ’n rooikaart van die veld gejaag is. Dit was vir ’n gevaarlike têkkel op ’n opponent van omtrent twee keer sy grootte. In my boekies sê dit nogal iets van ’n mens. En toe Marius na die afstuur langs my op sy knieë sak en sy frustrasie uithuil met ’n “bliksem, bliksem, bliksem, hoe kon ek so stupid wees?” het my hart nogal ’n sagte plekkie vir die seun gekry. Nóg ’n paar punte in mý boekie. Ek meen die seun het duidelik besef hy het ’n fout gemaak en was jammer daaroor. Ek meen as jy ’n ou só wil têkkel, moet jy dit doen sodat die ref jou nie kan sien nie.