Geskryf deur Béatrice Pudelko
Waarom sê soveel studente dat hulle dit moeilik vind om te studeer? Die onlangse vooruitgang in kognitiewe wetenskappe het antwoorde gevind. (Shutter)
Vrees, angs, bekommernis, gebrek aan motivering en moeite om te konsentreer - studente noem allerhande redes vir afstandsonderrig. Maar is dit verskonings of werklike kommer? Wat sê die wetenskap?
Aan die begin van die pandemie, toe universiteite en CEGEP's, Québec se junior colleges, scenario's in werking stel om op 'n afstand voort te gaan, het studente hul teenkanting uitgespreek deur op te let dat die konteks "nie bevorderlik vir leer nie. "
Onderwysers het ook gevoel dat die studente "eenvoudig nie bereid was om aan te hou leer in sulke omstandighede nie." 'N Verskeidenheid negatiewe emosies is in meningskolomme, briewe en opnames gerapporteer. A petisie is selfs versprei vra vir 'n opskorting van die wintersessie wat Jean-François Roberge, minister van onderwys geweier.
Studente is nie die enigstes wat sukkel om op intellektuele take te konsentreer nie. In 'n kolom gepubliseer in Press, Sê Chantal Guy dat sy, soos baie van haar kollegas, haar nie aan diepgaande lees kan wy nie.
"Na 'n paar bladsye dwaal my gedagtes af en wil net die verdoemende kromme van dr. Arruda bekyk," het Guy geskryf met verwysing na Horacio Arruda, die provinsie se direkteur van openbare gesondheid. Kortom: 'Dit is nie die tyd wat aan lees ontbreek nie, dit is die konsentrasie,' het sy gesê. 'Mense het nie die kop daarvoor nie.'
Waarom voel studente dat hulle nie die vermoë het om te studeer nie? Onlangse vooruitgang in kognitiewe wetenskap bied insigte in die verband tussen negatiewe emosies en kognisie in take wat volgehoue ​​intellektuele investering verg.
'N Vraag van die amygdala
'Die hart het redes wat rede nie weet nie.' Hierdie sin van die 17de-eeuse filosoof Blaise Pascal gee 'n goeie opsomming van die wyse waarop die Westerse wetenskap die emosies van die 'warm' heelal van mekaar geskei het van dié van die 'koue' heelal in menslike rasionaliteit.
Walter Cannon se fisiologiese navorsing het 'n eerste uiteensetting gegee van hoe emosies, veral negatiewe emosies, ons denke oorneem. Hy het getoon dat emosie 'n fisiologiese waarskuwingstelsel in die liggaam is, wat verskeie strukture onder die serebrale korteks aktiveer.
Een van hierdie strukture, die amygdala, blyk nou baie belangrik te wees. Die amygdala word vinnig geaktiveer te midde van dreigende stimuli en laat ons toe om versigtig te wees vir hulle. In die gesig staar 'n slang wat tussen die takke versteek is, sal 'n dier sy sintuie wek, sy spiere waarsku en vinnig reageer sonder om die luukse te hê om te ontleed of die slanke vorm 'n slang of 'n stok is.
By mense word die amygdala vinnig en outomaties geaktiveer in reaksie op sosiale stimuli gelaai met negatiewe emosies. (Shutter)
By mense is die amygdala word vinnig en outomaties geaktiveer in reaksie op sosiale stimuli gelaai met negatiewe emosies. Neurowetenskaplike navorsing toon dat mense nie net baie sensitief is vir die emosionele lading van hul persepsies nie, maar ook dat hulle dit nie kan ignoreer nie.
Byvoorbeeld, die emosies wat gewek word deur die sig van 'n slang in die gras of 'n onbetroubare politieke figuur, kan ondanks onsself ons aandag trek.
Aandag: 'n beperkte bron
'N Mens kan beswaar maak dat COVID-19 vir baie mense nie dieselfde soort bedreiging inhou as 'n slang in die ondergroei nie. Ons sosiale stelsels bied ons beskermings wat voorheen ondenkbaar is, en ons is baie beter voorbereid om krisissituasies te hanteer.
En leersituasies wat deur opvoedkundige instellings opgerig is - of dit nou klas of aanlynklasse is - vereis altyd dat studente hul aandag vestig en bewustelik hul gedagtes beheer. Soos onderwysers uit ervaring weet, is die aandag van alle leerlinge deur alle studente se aandag te hou, deur te verseker dat hulle gefokus bly op die aktiwiteite wat aangebied word, 'n groot uitdaging.
Die kognitiewe sielkundige Daniel Kahneman, 'n Nobelpryswenner in 2002, was een van die eerstes wat dit voorgestel het aandag is 'n beperkte kognitiewe hulpbron en dat sommige kognitiewe prosesse meer aandag verg as ander. Dit is veral die geval by aktiwiteite wat die bewuste beheer van kognitiewe prosesse behels (soos lees of skryf van akademiese artikels), wat Kahneman 'Stelsel 2' -denke noem. Dit verg aandag en geestelike energie.
Die sielkundige Daniel Kahneman het die presidensiële medalje van vryheid van die voormalige president Barack Obama tydens 'n seremonie in die Withuis in November 2013 ontvang. (Shutter)
Beperkte aandagvermoë is ook die kern van die teorieë wat voorstel dat bewuste en gekontroleerde kognitiewe prosesse uitgevoer word werkgeheue, wat vergelyk word met 'n geestelike ruimte wat 'n beperkte hoeveelheid nuwe inligting kan verwerk.
In die werkgeheue dien die aandag as toesighouer van die toekenning van kognitiewe hulpbronne en 'n beheerder van die uitvoering van die aksie. Die breinkringe wat met werkgeheue verband hou en uitvoerende funksies is dié van die prefrontale korteks.
As emosie aandag geniet
Navorsers het lank geglo dat die verwerking van emosies deur die amygdala nie afhang van die aandagbronne van werkgeheue nie. Bewyse versamel egter ten gunste van die teenoorgestelde hipotese, wat aandui dat die stroombane tussen die amygdala en die prefrontale korteks verbind word. speel 'n belangrike rol om te onderskei tussen relevante en irrelevante inligting vir die huidige aktiwiteit.
Byvoorbeeld, Daar is gevind dat emosionele stimuli inmeng met die uitvoering van 'n werkgeheue-taak, veral omdat dit nie baie relevant vir die taak was nie. Aangesien die kognitiewe las wat met die taak geassosieer word, toeneem (byvoorbeeld wanneer die taak meer kognitiewe hulpbronne benodig), het die inmenging van emosionele stimuli wat nie relevant is vir die taak nie, ook toegeneem. Dit wil dus voorkom asof hoe meer 'n taak kognitiewe inspanning en konsentrasie benodig, hoe makliker word ons afgelei.
Baie van die uitgebreide navorsing oor angs deur die sielkundige Michael Eysenck en kollegas ondersteun hierdie siening. Dit toon aan dat mense wat angstig is, verkies om hul aandag te fokus op stimuli wat met die bedreiging verband hou, wat nie verband hou met die taak wat ter sprake is nie. Hierdie stimuli kan interne (kommerwekkende gedagtes) of eksterne wees (beelde wat as bedreigend beskou word).
Dit is ook die geval met bekommernis as die herhaalde ervaring van oënskynlik onbeheerbare gedagtes oor moontlike negatiewe gebeure. beide angs en bekommernis eet die aandag op en kognitiewe bronne van werkgeheue, wat lei tot verminderde kognitiewe prestasie, veral vir ingewikkelde take.
Geestelike moegheid neem toe wanneer 'n mens 'n taak verrig en probeer om nie op eksterne eise te reageer nie. (Shutter)
Ander navorsing dui aan dat gevoelens van geestelike moegheid toeneem wanneer u 'n taak uitvoer, terwyl u nie probeer om op buite-eise te reageer nie. Daar is voorgestel dat geestelike moegheid is 'n besondere emosie wat ons vertel dat ons geestelike hulpbronne uitgeput is.
In die geheel dui hierdie navorsing daarop dat ons ons aandagbronne uitput om te verhoed dat ons aandag gee aan irrelevante, maar emosioneel gelaaide inligting! Dit word nou beter verstaan ​​hoekom dit so moeilik - en uitputtend is - om te verhoed dat u 'n e-pos kontroleer terwyl u 'n wetenskaplike teks lees, om van e-pos na Facebook en van Facebook na die nuusdekking COVID-19 oor te skakel as ons bekommerd is oor die kromme of die dood. tol in ouerhuise.
Emosie en kognisie is onlosmaaklik
Navorsing in kognitiewe wetenskappe bevestig vandag wat ons intuïtief weet: studie verg aandag, tyd en beskikbaarheid van verstand. Hierdie navorsing toon dat kognitiewe en emosionele prosesse so in die brein verweef is dat dit vir sommige navorsers, soos Antonio Damasio, is geen gedagte moontlik sonder emosie nie.
Dit is nie verbasend dat studente, in 'n konteks vol boodskappe oor die gevare van die pandemie, dit moeilik vind om volhoubaar op hul studies te konsentreer nie, en dit lyk asof hulle nie genoeg tyd het om te lees of te skryf nie.
Béatrice Pudelko, Professeure en psychologie de l'éducation, Université TÉLUQ
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Sukkel jy konsentreer tydens die Coronavirus-pandemie?