Die volk wat in donkerte geleef het, het ’n groot lig gesien, oor dié wat in die donker land was, het ’n lig geskyn. (Jesaja 9: 1)
Sy was verbysterd oor die woorde en het gewonder wat die begroeting tog kon beteken. Die engel sê toe vir haar: “Moenie bang wees nie, Maria, want God bewys genade aan jou. Jy sal swanger word en ’n seun in die wêreld bring, en jy moet Hom die naam Jesus gee. Hy sal groot wees en die Seun van die Allerhoogste genoem word.”
Dit is so menslik om soms, as jy desperaat is, sekere impulsiewe beloftes af te lê. ’n Oom vertel my hy was eenkeer so desperaat omdat dit nie gereën het nie dat hy ’n belofte aan God gemaak het: Here, as U vir ons reën stuur, belowe ek om die helfte van my oes vir die kerk te gee. So het ons almal al sekerlik gedoen: As U dít vir my doen Here, sal ek dát vir U doen.
Vanweë ons sondige natuur sou ons net soos die ander mense deur God gestraf moes word. Maar God is ryk in barmhartigheid en het ons innig lief. Deur sy groot liefde het Hy ons wat dood was as gevolg van ons oortredings, saam met Christus lewend gemaak. Uit genade is julle gered! Ja, in Christus Jesus het Hy ons saam met Hom opgewek uit die dood en ons saam met Hom ’n plek in die hemel gegee, sodat God ook in die tye wat kom, sou laat sien hoe geweldig groot sy genade is deur die goedheid wat Hy in Christus Jesus aan ons bewys het.
Ek het jare gelede met ’n kleinboer gesels. Hy was my buurman en kind van die Here, maar hy het nooit kerk toe gegaan nie. Ek het hom reguit gevra waarom hy nie kerk toe gaan nie. En sy antwoord was dat hy nie nodig het om kerk toe te gaan nie. Die Here praat met hom deur die natuur. Sy woorde was min of meer: As ek so op ’n Sondag by ’n koppie sit en uitkyk of langs die rivier sit, dan beleef ek iets van die Here. Ek beleef iets van sy almag in sy skepping.