Ware Christene: Trou, Skei en Hertrou (5)
Trou, Skei en Hertrou (5)
IN HIERDIE POS GAAN ONS WEER KYK NA DIE TEMA VAN "SKEI", MAAR MEER PRESIES IN GEVAL VAN "REINES" EN "ONREINES"; EN PROBEER OOK VERSTAAN WAT PRESIES BEDOEL IS MET DIE O.T. VB. "waar 'n man sy vrou verstoot" (wat dan gewoonlik gevolg het met 'n skeibrief).
Vir die eerste deel oor "skei", gaan na: http://warechristene.blogspot.co.nz/2014/12/trou-skei-en-hertrou-3.html. Neem kennis dat die vorige poste oor hierdie onderwerp, sowel hierdie een, spesifiek gerig is aan Christene (gelowiges)... Ons het reeds in die vorige poste gesien dat die Here egskeiding haat, maar dat daar tog uitsonderings is waarom dit somtyds toegelaat word, soos ter wille van "barmhartigheid", m.a.w. "om te skei" word somtyds toegelaat ter wille van die persoon wat seerkry in die verhouding ( bv. in geval waar een van die huweliksmaats hoereer). -In hierdie pos gaan ons egter sien dat dit ook te doen het met die tema van rein en onrein.
Die geval van hoerery is basies die enigste geval wat deur Christus op die naam genoem is as rede vir skei, maar die Here laat ook ander gevalle somtyds toe wanneer Hy Sy diensknegte mag gee om 'n regverdige oordeel uit te voer (soos Hy vir Moses toegelaat het). Ook in die N.T. sien ons dat Hy mag gee aan Sy diensknegte om nodige reëls hierop toe te lê (bv. "Paulus" aan die gemeente van Korinte). Die Christelike kerk (altans die diensknegte vd Here) het mag om te bind of ontbind (wat te doen het met die evangelie vd koninkryk), bv. "vergifnis" in die evangelie vd koninkryk - m.a.w., "wat word vergewe en wat nie?" - bv., in sekere gevalle word "om te skei" vergewe... (http://warechristene.blogspot.co.nz/2014/03/wat-julle-op-die-aarde-bind-sal-in-die.html). Maar natuurlik mag hierdie "oordeel" nooit in stryd wees met die Here se wil nie! - m.a.w., al is dit nie die Here se wil dat enige huwelikspaartjie skei nie, word dit wel somtyds vergewe, in welke gevalle dit ter wille van barmhartigheid geskied (soos familie geweld, waar kinders gemolesteer word, ens.) - (Hy WIL dat ons barmhartig wees teenoor mekaar!).
DIE REELS VAN "rein" EN "onrein" WORD IN SEKERE OPSIGTE ANDERS VERVUL IN DIE NUWE TESTAMENT, of sal ons liewer sê, "word op 'n veel uitnemender manier vervul". In die O.T., onder die wet van Moses, moes die volk hulle distansieer van enige iets ONREIN. Die gelowige man wat dus met 'n meisie trou en iets skandeliks/onrein aan haar ontdek, was daarom toegelaat om haar weg te stoot. As sy seremonieel skoongewas kon word of geheilig word, dan sou dit natuurlik nie 'n probleem wees nie, maar heelwat sondes in die O.T. was onvergeeflik en kon nie eens seremonieel verwyder word nie, maar in die N.T. het die prentjie baie verander omdat Christus met Sy eie bloed betaal het vir daardie soort sondes wat bloedskuld veroorsaak het. Verder kan Hy rein maak, en heilig ag, wat/wie Hy ookal wil! (Hand. 10:15; 11:9). In die N.T. word die ongelowige wat met 'n gelowige getroud is, bv. geheilig sodat hy nie die gelowige onrein maak nie (1 Kor. 7:14). Heelwat wette oor "rein en onrein" word op 'n beter manier vervul in die N.T.(http://warechristenedagstukkies.blogspot.co.nz/2016/11/die-eet-van-rein-en-onrein-diere.html), maar dit beteken nie dat die wet tot niet is nie, want ook in die N.T. moet ons verstaan wat bedoel word met "rein" en "onrein", en besef dat dit 'n belangrike onderwerp is wat wel 'n invloed het op elkeen se saligheid! Bv., om iets wat onrein is aan te raak, kan nie die gelowige onrein maak nie, behalwe waar hy deel in die onreinheid of dit akkomodeer! - sou die gelowige begin deel in die ongelowige se onreinheid en gemeenskap hou met sy werke, dan kan hy beslis onrein word daardeur (rol af na punt 2 onder "inleiding" om hierdie beter te verstaan). Dieselfde prinsiep geld tussen twee gelowiges wat getroud is, en in geval van waar die een "rein" is maar die ander een "onrein" a.g.v. sonde waarvan hy hom nie wil bekeer nie. Natuurlik kan die onreinheid van die ongehoorsame gelowige nie die gehoorsame huweliksmaat onrein maak nie; maar as die ongehoorsame hom nie wil bekeer nie, dan word dit van die gehoorsame verwag om te distansieer van die ongehoorsame met die doel om besoedeling te vermy! (rol af na punt 1 onder "inleiding" om hierdie beter te verstaan) - en dit is natuurlik op hierdie punt waarop 'n gelowige somtyds ook toegelaat word om van 'n ander gelowige huweliksmaat te skei...
Om die tema van "skei" in hierdie pos ten volle te verstaan in die sin van waar dit bespreek word saam met die onderwerp van "rein en onrein", sal dit goed wees om eers die studie oor rein en onrein te behandel:
(http://warechristene.blogspot.co.nz/2016/09/rein-skrifgedeeltes-en-betekenis.html). Die woord "rein" verwys na "skoon", en die woord "onrein" verwys na "besoedel". Ons moet egter onthou dat hierdie woorde nie altyd gebruik word in konteks met sonde nie, maar somtyds slegs 'n toestand beskryf, en somtyds is dit gekoppel aan wette... Verder verwys dit nie net na dit wat rein of onrein verklaar word nie, maar ook na dit wat onrein "word"...
In hierdie pos kyk ons na:
-(1) reëls rondom "skei" in die geval van waar twee gelowiges getroud is, maar een rein en een onrein. Die vroeë kerkvaders was blykbaar baie ernstig oor hierdie onderwerp, en in verskeie vroee kerkrolle was Christen mans beveel om 'n vrou wat egbreuk pleeg, te vergewe wanneer sy onvergifnis vra, maar sou sy haar soos 'n hoer gedra (en dus die sonde oor en oor pleeg sonder om haar daarvan te bekeer en dus stap in sonde tot die dood)(m.a.w. dan bekend as 'n "hoereerder"), dan was dit van die man verwag om sy vrou weg te stoot, en sou hy dit nie doen nie, dan is hy gesien as iemand wat gemeenskap het met haar sonde ! (in hierdie sin dus "besoedel deur haar").
-(in hierdie geval het onreinheid veral te doen met "onrein a.g.v. sonde" en die breek van die eerste twee gebooie, en gaan VERAL oor of die "rein" huweliksmaat deur die "onrein" huweliksmaat besoedel word - meer presies verwys dit sekerlik na daardie gelowiges "wat stap in SONDE TOT DIE DOOD", en hoe dit 'n huweliksmaat kan besoedel, maar om in so 'n geval te skei, is weer-eens eerder bedoel as 'n manier om die ongehoorsame te "dwing" tot bekering SODAT die huwelik herstel kan word! - http://warechristene.blogspot.co.nz/2014/02/wat-is-die-sonde-tot-die-dood.html);
-(die Christen moet versigtig wees vir sekere vorme van gemeenskap, want hetsy hy dit glo of nie, hy word beslis besoedel deur sekere vorme van gemeenskap)(https://warechristene.blogspot.co.nz/2017/01/gemeenskap-vleeslike-gemeenskap.html);
(ROL AF VIR UITEENSETTING VAN PUNT 1).
-(2) reëls rondom "skei" in die geval van waar 'n gelowige getroud is met 'n ongelowige (die wegstoot van 'n huweliksmaat was nog altyd toelaatbaar in die geval waar 'n rein huweliksmaat deur die onrein huweliksmaat besoedel (kan) word - dit dan ook die konteks van 'n huweliksmaat "WAT VERSTOOT" word/is - rol af na punt (1) vir meer inligting hieroor)
- (In die O.T. was dit 'n probleem wanneer gelowiges met ongelowiges trou, omdat die gelowige "rein" gemaak is, maar die ongelowige is "onrein" en daarom kon daardie huwelik nie GEHEILIG word nie. En die land is ook daardeur ontheilig, en daarom sien ons 'n vb. in Esra 10 van gelowige mans wat skei van hulle ongelowige vrouens... In die N.T. word hierdie bietjie anders vervul, want in die geval vd huwelik, word die ongelowige "geheilig" deur die gelowige en kan hy dus nie die gelowige huweliksmaat besoedel nie, al is hy onrein......daarom word die gelowige wat met 'n ongelowige getroud is, beveel om NIE skei nie!, tensy die ongelowige wil skei... )
- (Maar natuurlik moet ons verstaan hoekom dit altyd belangrik is dat 'n gelowige liewer trou met 'n ander gelowige - en nie met 'n ongelowige nie, want alhoewel die gelowige huweliksmaat nie deur die ongelowige besoedel word nie (omdat die ongelowige "geheilig" word in daardie opsig, net soos wat geen afgodsoffer 'n Christen onrein kan maak nie), moet ons verstaan dat so 'n gelowige maklik versoek kan word om te deel in die ongelowige huweliksmaat se werke (net soos 'n gelowige wel besoedel kan word deur 'n afgodsoffer waar daar te kenne gegee is dat dit aan afgode geoffer is en hy dit saam met die een wat dit offer, neem!)... Dit gaan beslis oor die tema van "gemeenskap", en het ook te doen met besoedeling van die gewete soos in punt 1. Die Christen moet versigtig wees vir sekere vorme van gemeenskap!(https://warechristene.blogspot.co.nz/2017/01/gemeenskap-vleeslike-gemeenskap.html), en kan besoedel word deur "gemeenskap met ongehoorsames", "gemeenskap met die wat 'n ander leer bring", "gemeenskap met hulle sondes"..ens. In 'n geval waar 'n huwelik veroorsaak dat die gelowige deel in die huweliksmaat se bose werke, bv. saam met hom betrokke raak in afgodspraktyke, sou dit eerstens vd gelowige verwag word om te bekeer (en natuurlik nie "om te skei" nie!); maar sekerlik waar die omstandighede ondraaglik word en die gelowige sukkel om oorwinning hieroor te behaal, miskien beter wees dat hulle skei?).
(ROL AF VIR UITEENSETTING VAN PUNT 2)
Bestudeer gerus die volgende onderwerp saam met hierdie onderwerp: http://warechristene.blogspot.co.nz/2017/03/hoereer-hoerery-hoereerders.html
Enige vorm van VLEESLIKE GEMEENSKAP is hoerery wanneer dit onwettig (m.a.w. waar nie toegelaat nie) gebeur - heelwat vb.e hiervan word ook in die skrif genoem, bv.: vleeslike gemeenskap met jou naaste se vrou, of met jou broer se vrou, of as 'n man sy broer se vrou neem, of 'n manspersoon wat vleeslike gemeenskap het met 'n ander man, of vrou met vrou, of 'n man of vrou met 'n dier, of 'n man met sy tante of skoonmoeder of skoondogter, of waar 'n man en sy seun vl. gemeenskap het met dieselfde meisie......ens.(http://warechristene.blogspot.co.nz/2017/01/gemeenskap-vleeslike-gemeenskap.html). Dit is slegs BINNE DIE HUWELIK wat vleeslike gemeenskap tussen 'n man en vrou WETTIG is. Die Christen moet versigtig wees "waarmee" of "met wie" hy gemeenskap het. Die woord "gemeenskap" word gewoonlik gebruik in konteks met mense wat iets "deel" (soos in Joh. 4:9; Hand. 2:42; 1 Kor. 1:9...), MAAR in sommige skrifte verwys die woord "gemeenskap" na "vleeslike gemeenskap" (altans, in die Afrikaanse Bybel word die woord "gemeenskap" in hierdie konteks gebruik in die O.T., wat in die Hebr. beteken "om by iemand te lê" ("shaw-kab") - sommige skrifte gebruik woorde wat beskryf "hoe die man by die vrou ingaan" Gen. 16:14, of wanneer " n vrou in 'n man se skoot gegee word" Gen. 16:5). 'n Ander woord wat ook gebruik word vir vleeslike gemeenskap (Lev. 15:18...) is die woord "beken" (Gen. 4:1; 4:17; 19:5...ens.). In die konteks van "vleeslike gemeenskap" is gemeenskap slegs toelaatbaar binne die huwelik (Heb 13:4 - "Laat die huwelik in alle opsigte eerbaar wees en die bed onbesmet; want God sal hoereerders en egbrekers oordeel"). Sou 'n Christen seks beoefen buite die huwelik, dan is hy besig om te hoereer en homself daardeur te VERONTREINIG (http://warechristene.blogspot.co.nz/2016/09/verontreinig-ontheilig.html). In die geval van vleeslike gemeenskap in 'n huwelik tussen 'n gelowige en ongelowige, sou dit tog vanselfsprekend beteken dat die ongelowige die gelowige onrein maak!, want die ongelowige is nie rein nie, maar daar word 'n uitsondering gemaak in so 'n geval! Volgens 1 Kor. 7:14 kan die ongelowige nie die gelowige besoedel deur vleeslike gemeenskap nie, want die ongelowige word "geheilig" in hierdie opsig...
Nog moontlike inligting van belang:
Die terme "egbreek","egbreuk" en "hoerery":
Alhoewel ons onderskeid maak tussen die twee woorde "egbreek" en "egbreuk" in Afrikaans, en dit onderskeidelik gebruik word in verskillende verse, moet ons tog daarop let dat vir beide dieselfde woord in die Grieks gebruik word (en is die engelse woord wat gebruik word, "adultery"). Kyk bv. Matt. 5:27 en 28. In v. 27 word die woord "egbreek" gebruik, maar in v. 28 word die woord "egbreuk" gebruik, tog in die Grieks word dieselfde woord gebruik! (G3431 - "commit adultery").
Waar die woord "fornication" gebruik word in die engels, is dit in die Afrikaanse Bybel vertaal as "hoerery" of "hoereer" (Matt. 5:32; 1 Kor. 10:8...). (Mat 19:9 - "Maar Ek sê vir julle, elkeen wat van sy vrou skei, behalwe oor hoerery (fornication)(G4202-"harlotry",including "adultery and "incest"), en ‘n ander een trou, pleeg egbreuk (adultery); en die wat die geskeie vrou trou, pleeg egbreuk (adultery)". Selfs vir die woord "owerspel" (wat ons spesifiek verstaan as iemand wat die eg breek deur te hoereer) word hierdie selfde woord in Grieks gebruik:
(Gal 5:19) En die werke van die vlees is openbaar, naamlik owerspel (G3430-adultery), hoerery (G4202)(fornication), onreinheid, ongebondenheid;
Hier is ook 'n paar interessante feite rondom egbreek/egbreuk/owerspel:
- (Lev 18:20) En jy mag geen vleeslike gemeenskap met jou naaste se vrou hê om jou met haar te verontreinig nie. - as 'n man vleeslike gemeenskap het met 'n getroude vrou, dan word hy daardeur ONREIN.
- (Jas 4:4) Egbrekers en egbreeksters, weet julle nie dat die vriendskap van die wêreld vyandskap teen God is nie? Wie dan ‘n vriend van die wêreld wil wees, word ‘n vyand van God. - egbrekers word hier vgl. met die wat die wêreld kies bo God - vgl. hierdie met die tema van hoe die wat afgode aanbid, geestelik ook gesien word as hoereerders.
- (Spr. 6:32) Hy wat owerspel pleeg, is sonder verstand; hy wat sy eie lewe wil verwoes, hy doen so iets; - die pad van owerspel is 'n pad van self-verwoesting, en is 'n onbarmhartige gebaar.
- (Gal 5:19) En die werke van die vlees is openbaar, naamlik owerspel, hoerery, onreinheid, ongebondenheid; - owerspel en hoerery is "werke van die vlees". L.w. dat die wat stap in die "werke vd vlees" sonder om hulle daarvan te bekeer, is besig met "sonde tot die dood"!
(1) reëls rondom "skei" in die geval van waar twee gelowiges getroud is, maar een rein en een onrein: (In hierdie vb. kyk ons spesifiek na waar twee GELOWIGES getroud is, en een van hulle in sonde tot die dood stap sonder om daarvan te bekeer).
In die geval van hoerery word "om van die onreine te skei" bv. toegelaat (Matt. 5:32) en nie noodwendig verwag dat hulle weer hoef te herenig nie; tog maak die skrif ook voorsiening daarvoor dat barmhargheid nie net geskied teenoor die reine nie, maar ook teenoor die onreine sou hy/sy die sonde bely en daarvan bekeer. M.a.w., in so 'n geval is die doel van "om te skei" 'n manier om die ander party te dwing tot bekering! (1 Kor. 5 ; 2 Thess. 3:14). Wat dit beteken is dat die huweliksmaat wat verstoot word, verstoot word met rede - nl. om skaam gemaak te word sodat hy/sy tot inkeer kom en die sonde neerlê, en dit gee hom/haar die kans om vergifnis te ontvang - in hierdie geval word "om te skei" nie gesien as 'n manier om los te kom uit die huwelik nie, maar eerder as 'n manier om die huwelik te probeer herstel (baie soos in die geval van waar broeders hulle onttrek van 'n ander broeder wat onordelik wandel, of as 'n hoereerder bekend staan, of 'n gierigaard, of 'n afgodedienaar, of kwaadspreker of dronkaard of rower... - 2 Thess. 3:6; 1 Kor. 5:11 ). Dit gaan dus eintlik ook oor barmhartigheid maar 'n manier om die hardkoppige te probeer lei tot bekering, soos in die geval van vermaning. Die "uitweg" van "om te skei" in hierdie geval, moet nooit gesien word as 'n manier om los te kom van die huwelik nie, maar eerder as 'n weg om die huwelik te probeer herstel deurdat die ongehoorsame hierdeur moontlik tot inkeer gedwing word! Dit moet terloops ook nie gesien word as 'n manier hoe die gehoorsame weer kan trou met iemand anders nie... (Luk. 16:18). Sou die huweliksmaat wat 'n skeibrief gekry het nou egter gaan en met iemand anders trou, dan is die weggestote duidelik nie besig om te bekeer nie, maar besig om verder te sondig! (en egbreuk te pleeg!). Volgens die O.T. was daar in so 'n geval ook geen weg dan meer waarop die eerste huwelik nog herstel kon word nie - in die N.T. is ons egter van mening dat Christus ook gesterf het vir sondes wat bloedskuld veroorsaak, en dat enige iemand vergifnis kan ontvang sou hulle dit bely en neerle.... Aan die einde van die dag staan elke Christen self voor die Here, en moet ons natuurlik versigtig wees om vinnig te oordeel omdat elkeen se situasie uniek is voor die Here; nietemin moet die Here se guns en lankmoedigheid nooit gesien word as 'n weg "om te sondig" nie! God haat egskeiding! (Mal. 2:16), en dit moet altyd ons boodskap wees. Natuurlik verwag die Here dat ons vergewe soos Hy ook vergewe, sou iemand berou he en sy sonde bely, maar ons weet ook goed dat die Skrif sondaars wat hulle nie bekeer nie anders hanteer as die wat hulle wel bekeer. Ons sal sien dat hierdie juis die rede is waarom egskeiding somtyds toegelaat word! (m.a.w. asof iemand "nie vergewe nie" en daarom skei, maar met die doel om die persoon tot inkeer te lei). Ons sal ook sien dat a.g.hiervan die reels verskil tussen die geval van gelowiges wat met mekaar getroud is, en die geval waar 'n gelowige met 'n ongelowige getroud is.
Maar daar is ook 'n ander rede waarom dit somtyds belangrik is dat die reine die onreine wegskuif, soos in geval waar die gehoorsame gelowige onrein kan word deur die ongehoorsame gelowige - bv. waar die een wat sondig bv. afgode aanbid en die reine beinvloed om ook afgode te aanbid. In so 'n geval veroorsaak die feit dat hulle bymekaar bly, dat die gehoorsame BESOEDEL word! Dit sou onbarmhartig wees om van so iemand te verwag om in daardie huwelik te bly. Op dieselfde wyse kan die ongehoorsame huweliksmaat ook ander mense met wie die paartjie omgaan, of kinders uit daardie huwelik, "suurmaak" en het beslis ook te doen met besoedeling van die gewete (vgl. dit met bg. skrifte). Dit gaan dus oor of die gehoorsame deur die ongehoorsame "besoedel" word, en kan gerus ook saam met punt 2 behandel word om dit beter te verstaan.
Die vroee kerkvaders was baie ernstig oor hierdie onderwerp en in verskeie vroee kerkrolle was Christen mans blykbaar beveel om 'n vrou wat egbreuk pleeg, te vergewe wanneer sy onvergifnis vra, maar sou sy haar soos 'n hoer gedra (en dus die sonde oor en oor pleeg sonder om haar daarvan te bekeer)(m.a.w. dan bekend as 'n "hoereerder"), dan was dit van die man verwag om sy vrou weg te stoot, en sou hy dit nie doen nie, dan is hy gesien as iemand wat gemeenskap het met haar sonde ! (in hierdie sin dus "besoedel deur haar"). Die woorde "vrou wat deur haar man verstoot is" kan moontlik ook met Deut. 24:1-4 vgl. word: (-m.a.w. waar sy geen guns in die man se oe vind nie omdat hy iets skandeliks aan haar ontdek het):
-(Deu 24:1) As ‘n man ‘n vrou neem en met haar trou, en as sy dan geen guns in sy oë vind nie, omdat hy iets skandeliks ("uncleanness")(soos daad van wellus van enige aard) aan haar ontdek het, en hy haar ‘n skeibrief skrywe en in haar hand gee en haar uit sy huis wegstuur,
-(Deu 24:2) en sy uit sy huis uittrek en weggaan en ‘n ander man s’n word,
-(Deu 24:3) en dié laaste man haar haat en haar ‘n skeibrief skrywe en in haar hand gee en haar uit sy huis wegstuur, of as dié laaste man sterwe wat haar vir hom as vrou geneem het—
-(Deu 24:4) dan mag haar eerste man wat haar weggestuur het, haar nie weer neem, dat sy sy vrou word nadat sy onrein geword het nie; want dit is ‘n gruwel voor die aangesig van die HERE, en jy mag op die land wat die HERE jou God jou as erfenis sal gee, geen skuld laai nie.
............Vgl. hierdie met die geval in 1 Kor. 5 - net soos die kerk die persoon wat hoereer onder hulle uit moes verwyder sodat sy suurdeeg nie die res van die deeg suurmaak nie, net so moet die vrou wat hoereer weggestoot word sodat haar man nie deur haar besoedel word nie. Die ander rede waarom 'n man sy vrou moet wegstoot wanneer sy hoereer (sonder om haar te bekeer) is om haar skaam te maak - miskien kom sy tot inkeer! (2 Thess. 3:14). Alhoewel "om te skei" (in hierdie geval) nie barmhartig voorkom nie, is dit wel barmhartig want die man word beskerm sodat hy nie besoedel word nie, en die vrou word deur hierdie optrede skaam gemaak sodat sy 'n kans kry om tot inkeer te kom. Maar ons moet verstaan wat gesien word as "gemeenskap", want nie oral waar iemand omgang of gemeenskap het met iemand/iets wat onrein is, beteken dit dat hy ook omgang het met sy werke nie! 'n Afgodsoffer kan bv. nie die Christen onrein maak nie, maar as dit geskied waar daar te kenne gegee is dat dit aan afgode geoffer is en/of saam met die persoon wat dit offer, geniet word, dan kan 'n Christen onrein word daardeur en beteken dit inderdaad dat hy ook, net soos die persoon wat dit offer, gemeenskap het met die duiwels! (1 Kor. 10). Op die dieselfde wyse het die gelowige man wat onkundig is as sy "gelowige" vrou hoereer, nie gemeenskap met haar werke nie, maar sou hy kundig word daarvan, en sy weier om haar daarvan te bekeer, dan kan dit wel beteken dat hy gemeenskap het met haar werke omdat hy haar nie verstoot nie!
Die Christen moet inderdaad versigtig wees vir sekere vorme van "gemeenskap", bv.:
- waar daar gedeel word in afgodsoffers (bv. in die teenwoordigheid van die wat die voedsel aan afgode offer), want dit veroorsaak dat so iemand GEMEENSKAP het MET DUIWELS! (1 Kor. 10:18-20).
- waar daar in dieselfde juk getrek word met ongelowiges, in die sin van om saam met hulle te stap in ongeregtigheid, want in so 'n geval het die persoon GEMEENSKAP MET DIE DUISTERNIS! (2 Kor. 6:14)(1 Joh. 1:6) en GEMEENSKAP MET DIE SONDES (1 Tim. 5:22)(in konteks met Ef. 5 gaan "gemeenskap met duisternis" oor hoerery, allerhande onreinheid, hebsug, gemeenheid, dwase en lawwe praatjies, gierigaards, afgodedienaars, die ongehoorsames, dronkaards (Ef. 5:11)); (Openb. 18:4).
- gemeenskap met ongehoorsames (die Christen moet gemeenskap met 'n ongehoorsame broeder of suster vermy sodat die ongehoorsame skaam kan word) (2 Thess. 3:14)(l.w. dat dit hier spesifiek bedoel is in konteks met die wat reeds tot insig gekom het van hulle ongehoorsaamheid, en/of vermaan is, maar nog nie wil luister nie).
- gemeenskap met die wat nie bly in die leer van Christus nie en 'n ander leer bring - so iemand moet nie in jou huis ontvang word nie en moet ook nie eens gegroet word nie, want dan het jy GEMEENSKAP MET SY BOSE WERKE (2 Joh. 1:11)(l.w. hier spesifiek in konteks gebruik met die wat nie bly in die leer van Christus nie -v.9- en die wat bely dat Hy nie in die vlees gekom het nie -v.7). (http://warechristene.blogspot.co.nz/2017/01/gemeenskap-vleeslike-gemeenskap.html). ALHOEWEL CHRISTENE NIE VANDAG HIERDIE SIEN AS GELDIGE REDES WAAROM HUWELIKSMAATS MEKAAR MAG WEGSTOOT NIE (miskien omdat baie Christene vandag glo dat besoedeing nie saligheid kan beinvloed nie???), WAS DIT WEL GELDIG IN DIE EERSTE GEMEENTES, en kan hierdie dinge gelees word uit die geskrifte van die ou kerkvaders - maar hierdie wegstoting is IN KONTEKS VAN "die wat hulle nie bekeer nie"! Die drastiese optrede om iemand weg te stoot is 'n manier om die persoon skaam te maak - dit geskied nie a.g.v. haat nie... Maar ons moet ook verstaan dat dit nie noodwendig beteken het dat die man wat sy ongelowige en ongehoorsame vrou wegstoot weer mag trou nie, want die rede waarom hy haar wegstoot, is nie om van haar verlos te word nie, maar eerder sodat hy nie deur haar besoedel word nie, en om haar skaam te maak sodat sy tot inkeer gelei word.... Oor hierdie kwessie van of iemand in hierdie omstandighede weer mag trou met iemand anders, word daar al vir baie jare redeneer onder geleerdes, en heelwat Christelike kerke laat bv. iemand toe om weer te trou sou hy skei a.g.v. 'n maat wat egbreek of egbreuk gepleeg het. Ek persoonlik stem saam met die wat leer dat die geskeide nie mag trou nie tensy in die geval waar die huweliksmaat oorlede is (soos ook gesien kan word in my vorige poste hieroor). Die N.T. leer bv. vir ons dat wanneer 'n man sy vrou verstoot vir bg. rede, en haar 'n skeibrief gee, sy sondig as sy gaan en haar aan 'n ander man verbind! (Luk. 16:18) (in die O.T. mag die eerste man haar in so 'n geval nie weer teruggeneem het nie, want dan het hy onrein geword deur haar sonde deurdat sy met 'n ander man gaan trou het terwyl hulle geskei was, en dus "hoereer" het... - in die N.T. is daar vergifnis vir sulke sondes in Christus, en daarom sou dit nie verkeerd wees vir 'n man om sy vrou in so 'n geval terug te neem nie; d.w.s., in die geval waar sy dit bely en haar bekeer het daarvan!). Geskeide vrouens word ook. in 1 Kor. 7:11 beveel om of "ONGETROUD" te bly, of hulle weer met hulle huweliksmaats te versoen, in welke geval die man dan beveel word dat hy nie sy vrou mag verstoot nie! Hierdie is slegs moontlik as hulle nie weer hertrou het nie! Dit wys ook dat al het sy 'n skeibrief gekry, dit haar nie heeltemal losmaak van die wet/huweliksverbond nie (want terloops is sy aan daardie wet verbind SOLANK ALTWEE LEWE! - Rom. 7:2), en daarom dan dat sy egbreuk pleeg sou sy haar aan 'n ander man verbind terwyl sy geskei is! (Matt. 5:32; 19:9).
- Luk 16:18 - "Elkeen wat van sy vrou skei en ‘n ander een trou, pleeg egbreuk; en elkeen wat trou met die vrou wat van haar man geskei is, pleeg egbreuk.
- Jer 3:1 - "Hy sê: As ‘n man sy vrou verstoot, en sy gaan van hom af weg en word ‘n ander man s’n, kan hy dan nog na haar teruggaan? Sal daardie land nie skandelik ontheilig word nie? En jy het met baie minnaars gehoereer en wil na My terugkom, spreek die HERE!".
- (1Kor. 7:10) En aan die getroudes beveel ek—nie ek nie, maar die Here—dat die vrou nie van die man moet skei nie;
- 1Kor. 7:11 - en as sy tog van hom skei, moet sy ongetroud bly, of haar met haar man versoen; en dat die man sy vrou nie moet verstoot nie.
Vgl. dit ook met die volgende voorbeelde:
(Lev 21:13) En hy moet ‘n vrou in haar maagdelike staat neem.
(Lev 21:14) ‘n Weduwee of een wat verstoot is of ‘n onteerde, of ‘n hoer hulle moet hy nie neem nie; maar ‘n jongmeisie uit sy volksgenote moet hy as vrou neem,
Die geskeide vrou is "een wat verstoot is".
In Luk. 16:18 het Christus niks nuuts geleer nie, maar eerder hierdie wet bevestig! Om met geldige rede 'n vrou te verstoot, was nooit gesien as onbarmhartig nie: - kyk bv. (1Kron. 8:8) "En Saharáim het in die veld van Moab, nadat hy sy vroue Husim en Báära verstoot het, die vader van kinders geword".......................en baie ander skrifte...
Die Here is REGVERDIG en gee geen man die reg om 'n vrou te verstoot om verkeerde redes nie (bv. omdat hy haar haat nie); ...en sou 'n man lieg en leuens opmaak as geldige redes, maak dit hom nie los van sy verbintenis nie!:
Kom ons kyk ook na die vb. van Deut. 22:13-21:
(m.a.w. waar 'n man sy vrou valslik beskuldig dat sy nie maagdelik rein was toe hulle getroud is nie):
(Deu 22:13) As ‘n man ‘n vrou neem en by haar ingaan en haar dan haat
(Deu 22:14) en haar slegte dinge nagee en ‘n slegte gerug oor haar versprei en sê: Hierdie vrou het ek geneem, en toe ek naby haar kom, het ek die maagdom nie aan haar gevind nie,
(Deu 22:15) dan moet die vader en die moeder van die dogter die bewys van die dogter se maagdom neem en na die oudstes van die stad by die poort uitbring.
(Deu 22:16) En die vader van die dogter moet aan die oudstes sê: Ek het my dogter aan hierdie man as vrou gegee, maar hy het haar gehaat;
(Deu 22:17) en kyk, hy het haar slegte dinge nagegee deur te sê: Ek het aan jou dogter die maagdom nie gevind nie—maar dit is die bewys van my dogter se maagdom. En hulle moet die kledingstuk voor die oudstes van die stad uitsprei.
(Deu 22:18) Dan moet die oudstes van dié stad die man neem en hom tugtig
(Deu 22:19) en hom ‘n boete van honderd sikkels silwer oplê en dit aan die vader van die dogter gee, omdat hy ‘n slegte gerug oor ‘n jongmeisie van Israel versprei het. Verder moet sy sy vrou wees; hy mag haar nie verstoot solank as hy lewe nie. (Eks. 23:1; 20:16)
Ons moet verstaan waarom dit so belangrik is dat gelowiges liewer met ander "gelowiges" trou (en nie met ongelowiges nie); ook om nie te trou met iemand wat onrein is, of alreeds verstoot is (m.a.w. 'n geskeide") nie:
(Eseg. 44:21) Ook mag geen priester wyn drink as hy in die binneste voorhof ingaan nie.
(Eseg. 44:22) Ook mag hulle geen weduwee of een wat verstoot is, vir hulle as vrou neem nie; maar jongmeisies uit die geslag van die huis van Israel of ‘n weduwee wat deur ‘n priester as weduwee agtergelaat is, mag hulle neem. (vgl. dit met die opdrag dat as 'n wedewee weer wil trou, dit net mag wees met 'n gelowige - 1 Kor. 7:39 en 1 Tim. 5:11,12) Opdrag was hier spes. aan die priesters gegee - maar l.w. dat Christene gesien word as 'n "priesterdom" - as hierdie gemik was op die priester van die O.T., kan dit beslis iets beteken vir alle Christene wat terloops deel is van die Here se priesterdom! (http://warechristenedagstukkies.blogspot.co.nz/2015/06/n-heilige-priesterdom-n-volk-as-eiendom.html). Met onderstaande skrifte sal hierdie onderwerp net al duideliker word:
Volgens Lev. 21:7,8 mag die man (priester) geen vrou neem wat:
(1) 'n hoer ("whore, harlot") is,
(2) 'n onteerde ("profane, fig. pulluted"-not respected of religious practice) is, en
(3) vrou wat deur haar man verstoot is, nie.
Vgl. dit ook met Jesus se woorde in (Luk 16:18 - "Elkeen wat van sy vrou skei en ‘n ander een trou, pleeg egbreuk; en elkeen wat trou met die vrou wat van haar man geskei is, pleeg egbreuk"). Hierdie was nie net Ou Testamenties nie! Ons moet verstaan die belangrikheid hier en dat dit gaan oor die tema van GEMEENSKAP (http://warechristene.blogspot.co.nz/2017/01/gemeenskap-vleeslike-gemeenskap.html). As ons nie ag gee hierop nie, dan kan dit veroorsaak dat twee mense wat dink dat hulle wettiglik getroud is en wettiglik met mekaar mag saamlewe, eintlik besig is om mekaar te besoedel. Bv., twee homoseksuele wat met mekaar trou, gaan steeds mekaar besoedel al het hulle ook 'n huwelikskontrak... Op dieselfde manier kan 'n geskeide wat "weer trou" wel 'n huwelikskontrak he, maar eintlik 'n egbreker wees! (soos in die geval van Herodes en Herodias - Matt. 14:3,4).
(2) reëls rondom "skei" in die geval van waar 'n gelowige getroud is met 'n ongelowige. Die tweede geval waarna ons kyk in hierdie pos, is in geval van waar 'n GELOWIGE getroud is met 'n ONGELOWIGE (en watter gronde daar moontlik is "om te skei"). Paulus se siening is dat die gelowige GEEN REDE moet gebruik om die ongelowige weg te stoot nie - maar moet ons ook kennis neem sy woorde in v. 12: (1Kor. 7:12) Maar vir die ander sê ek—nie die Here nie—as enige broeder ‘n ongelowige vrou het en sy dit goedvind om met hom saam te lewe, moet hy haar nie verstoot nie; - hy leer verder dat sou die ongelowige maat wou skei, die gelowige nie in sy/haar pad moet staan nie - maar dan moet die skeiding nie van die gelowige se kant af kom nie, maar van die ongelowige - en hy noem sy rede: "ter wille van vrede". MAAR DAAR IS 'N VERSKIL TUSSEN HIERDIE VB. EN DIE VB. IN ESRA 10, want in Esra 10 word die ongelowige huweliksmaats verstoot deur gelowige huweliksmaats... (Esra 10; 9:1). Om bloot met iemand te skei omdat hy ongelowig is, kan nie regverdig word nie - tensy die gelowige in dieselfde juk is met die ongelowige huweliksmaat en die gelowige inderdaad besoedel word deur die ongelowige...
Kom ons vgl. hierdie met die vb. in Esra 10:
(Esra 10:2) Toe het Segánja, die seun van Jéhiël, van die seuns van Elam, begin spreek en aan Esra gesê: Ons het ontrou gehandel teen onse God, dat ons vreemde vroue uit die volke van die land getrou het; maar tog is daar nog hoop vir Israel in hierdie saak.
(Esra 10:3) Laat ons dan nou ‘n verbond met onse God sluit om al die vroue en wat uit hulle gebore is, weg te stuur volgens die raad van my heer en van die wat beef vir die gebod van onse God, en laat volgens die wet gehandel word.
- vgl. ook met Esra 9:1 - "En toe dit klaar was, het die owerstes na my gekom en gesê: Die volk van Israel en die priesters en die Leviete het hulle nie afgesonder van die volke van die lande, wat hulle gruwels betref nie, naamlik van die Kanaäniete, Hetiete, Feresiete, Jebusiete, Ammoniete, Moabiete, Egiptenaars en Amoriete". Dit is duidelik dat die probleem hier in Esra spesifiek gegaan het oor afgodsaanbidding - kyk die woorde "wat hulle gruwels betref". As hulle vroue (en kinders) nie hierdie gruwels wou neerle en hulleself ondergeskik stel aan die God van Israel en Hom alleen aanbid nie, dan het dit beteken dat beide die huweliksmaats asook die LAND deur die onreines besoedel word (en kan dus nie GEHEILIG/afgesonder word vir die Here nie). In die geval moes hulle hul vrouens verstoot sodat hulle hul vir die Here kon heilig en die land heilig kon wees. Onder die "wet van Moses" het elkeen wat iets onrein aanraak, self ook onrein geword. In die N.T. is die klem op die geestelike en hierdie wette onder die wet van Moses slegs 'n skaduwee van wat sou kom. In die evangelie van vrede mag ons niemand onheilig of onrein noem nie... (Hand. 10:28) - natuurlik spesief genoem in konteks met die feit dat gelowiges nie deur ongelowiges besoedel kan word nie! Die gelowige huweliksmaat kan nie bloot skei van 'n ongelowige huweliksmaat net omdat hy/sy ongelowig is nie, want in die N.T. word die ongelowige huweliksmaat geheilig sodat die gelowige nie deur sy onreinheid BESOEDEL word nie (1 Kor. 7:14). Waar 'n ongelowige egter van 'n gelowige wil skei, moet die gelowige nie in die ongelowige se pad staan nie, want dan leef hulle nie in vrede met mekaar nie. M.a.w., in die geval van waar 'n GELOWIGE getroud is met 'n ONGELOWIGE word daar van die gelowige verwag om NIE TE SKEI NIE (want sy huweliksmaat is in elk geval onrein!), maar as die ongelowige wil skei, dan moet die gelowige nie in sy pad staan nie. Hierdie situasie is beslis anders as wanneer twee gelowiges getroud is, want in die geval van gelowiges is die doel van die skeiding veral sodat die onreine skaam kry en tot bekering kom, maar die ongelowige word nie op dieselfde wyse geoordeel as die gelowige nie! (want hy het immers nog nooit tot bekering gekom nie en is in elk geval onrein, en daarom sou skeiding met die doel om hom skaam te maak, geensins die probleem oplos nie -"moenie oordeel die wat buite is nie, maar oordeel die wat binne is"-1Kor. 5:12). - daarom word dit van die gelowige verwag om NIE TE SKEI van die ongelowige huweliksmaat nie (tensy die ongelowige wil skei). Die feit dat die ongelowige "geheilig" word deur die gelowige, beteken nie dat die ongelowige nou rein is nie!, maar wys liewer op die feit dat sy onreinheid nie die gelowige kan besoedel nie. Net soos in die geval van afgodsoffers waardeur die gelowige nie besoedel kan word nie tensy dit geneem word met die WETE dat dit aan 'n afgod geoffer is, so kan die gelowige ook nie deur sy ongelowige huweliksmaat besoedel word nie, TENSY hy gemeenskap het met sy ongelowige huweliksmaat se bose werke! En natuurlik in so 'n geval word dit eerder van die gelowige verwag om ag te gee op die pad van godsaligheid ! en NIE VAN DIE ONGELOWIGE TE SKEI nie (tensy die ongelowige wil skei)(1 Kor. 7:12,13).
Die vb. van Esra 10 mag ook te doen he met die feit dat die gelowiges deur die ongelowige maats beinvloed kan word tot afvalligheid, want ons weet tog goed dat die ongelowige maats ontvang sou word in die volk sou hulle hul tot die Here alleen bekeer! Dit is duidelik dat hierdie ongelowige vroue nie hulle gruwelikhede wou los nie. Net soos hierdie vrouens nie in die land kon bly solank hulle hul nie tot die Here bekeer nie maar besoedel was, so sal die besoedeldes (wat hulle nie wil bekeer nie) ook nie eendag kan ingaan in die koninkryk van God nie... Ter wille van "om heilig te wees" wil dit dus tog lyk of daar wel 'n plek is waar 'n gelowige toegelaat word om 'n ongelowige huweliksmaat weg te stoot; meer presies is hierdie dan 'n geval van waar die gelowige in gemeenskap is met die ongelowige se sondes (bv. deelname in afgodspraktyke ens.), of soos in die geval van 'n besoedelde gewete (2 Kor. 6:14,15). In sulke gevalle is die huwelik tot die gelowige se nadeel (want die gelowige sukkel om die bose te oorwin) en die gelowige word besoedel deur die ongelowige huweliksmaat, en kan sy lewe verloor... (bv. Num. 25:1-9)(http://warechristene.blogspot.co.nz/2016/09/verontreinig-ontheilig.html). God haat egskeiding, maar Hy is ook barmhartig!, en laat dit dus somtyds toe ter wille van die huweliksmaat wat ly.
Gewoonlik word dit van die gelowige huweliksmaat verwag om glad nie die ongelowige weg te stoot nie, maar ter wille van "om heilig te wees" wil dit tog lyk of daar wel 'n plek is waar 'n ongelowige huweliksmaat deur die gelowige weggestoot kan word (?) (Mat 19:29,30 - "En elkeen wat huise of broers of susters of vader of moeder of vrou of kinders of grond ter wille van my Naam verlaat het, sal honderd maal soveel ontvang en die ewige lewe beërwe. Maar baie wat eerste is, sal laaste wees, en wat laaste is, eerste")(Mark. 10:29-31; Luk. 18:28-30; Deut. 13:6-8; Matt. 12:48-50).
Die Christelike kerk (altans die diensknegte vd Here) het mag om te bind of ontbind (wat te doen het met die evangelie vd koninkryk), bv. "vergifnis" in die evangelie vd koninkryk - m.a.w., "wat word vergewe en wat nie?" - bv., in sekere gevalle word "om te skei" vergewe... (http://warechristene.blogspot.co.nz/2014/03/wat-julle-op-die-aarde-bind-sal-in-die.html). Maar natuurlik mag hierdie "oordeel" nooit in stryd wees met die Here se wil nie!, bv., al is dit nie die Here se wil dat enige huwelikspaartjie skei nie, sal Hy dit wel toelaat ter wille van barmhartigheid (en Hy WIL dat ons barmhartig wees teenoor mekaar), bv. in gevalle soos familie geweld, waar kinders gemolesteer word, ens. DIE REELS VAN "rein" EN "onrein" WORD IN SEKERE OPSIGTE ANDERS VERVUL IN DIE NUWE TESTAMENT, of sal ons liewer sê, "word op 'n veel uitnemender manier vervul" (http://warechristenedagstukkies.blogspot.co.nz/2016/11/die-eet-van-rein-en-onrein-diere.html). Dit beteken egter nie dat die wet tot niet is nie, want ook in die N.T. moet ons verstaan wat bedoel word met "rein" en "onrein", en besef dat dit 'n baie belangrike onderwerp is wat wel 'n invloed het op elkeen se saligheid.
Kom ons kyk na 'n vb. in Deut. 22:20,21, en sien hoe die wet van vergifnis vervul word in die N.T.:
(waar 'n dogter nie maagedelik rein was met haar huwelik nie, en die man dit agterkom nadat hulle getroud is):
-(Deu 22:20) Maar as hierdie woord waarheid is: Die maagdom is aan die dogter nie gevind nie—
-(Deu 22:21) dan moet hulle die dogter na die deur van haar vader se huis uitbring, en die manne van haar stad moet haar stenig, dat sy sterwe, omdat sy ‘n skanddaad in Israel begaan het deur in die huis van haar vader te hoereer. So moet jy dan die kwaad uit jou midde uitroei.
Christus het vir alles sondes betaal, ook vir sondes wat bloedskuld veroorsaak (http://warechristene.blogspot.co.nz/2014/01/bloedskuld-1.html); daar is slegs een onvergeeflike sonde in die N.T., nl. sonde teen die Heilige Gees. Alhoewel die persoon met bloedskuld in die O.T. met sy eie bloed moes betaal, is bloedskuld 'n vergeeflike sonde in die N.T. omdat Christus in ons plek met Sy bloed betaal het. Daar is dus 'n kans vir vergifnis sou 'n dogter wat hierdie sonde gepleeg het voor die huwelik, berou het en dit bely. En verder het Christus vir ons geleer dat ons moet vergewe sou iemand so berou en bely - in die N.T. word dit dus van die man verwag om dan te "vergewe"! (Mark. 11:26; Matt. 18:21,22)(kyk gelykenis van die verlore seun - Luk. 15:30 - "Maar toe hierdie seun van u kom, wat u goed met hoere deurgebring het, het u vir hom die vetgemaakte kalf geslag"). Die wat egter as Christene bekendstaan maar hoereer sonder om hulle te bekeer, moet anders hanteer word, soos ons in bg. voorbeelde gesien het...(http://warechristene.blogspot.co.nz/2014/08/soos-ons-ook-ander-vergewe-3.html).
(Rom 7:2) Want die getroude vrou is deur die wet aan die lewende man gebonde; maar as die man sterwe, is sy ontslae (G2673 - "loosed")("abolish, cease, cumber, deliver, destroy, do away, become (make) of no (none, without) effect, fail, loose, bring (come) to nought, put away (down), vanish away, make void") van die wet van die man.
Die woord "ontslae" hier is nie dieselfde woord as die woord "skei" in ander skrifte nie (waar dit meer verwys na "parden"), maar het in bg. geval eerder die betekenis van "abolish" (G2673 - "loosed" - "destroy, abolish, cease, make void...").
Die betekenis van "ontslae word" in Rom. 7:2 is nie dieselfde as die betekenis van die woord "skei" in ander skrifte nie. In skrifte waar die woord "skei" gebruik word (in geval van huwelik), is dit 'n ander Griekse woord wat gebruik word, bv. (Luk 16:18 - "Elkeen wat van sy vrou skei (G630) en ‘n ander een trou, pleeg egbreuk; en elkeen wat trou met die vrou wat van haar man geskei is, pleeg egbreuk")(Mark. 10:4,11,12; Luk. 16:18). L.w. dat dit dieselfde Griekse woord is wat bv. gebruik is in bg. gelykenis Matt. 18!, en verwys meer na "pardon" as wat dit verwys na "abolish". Die woord vir "skei" wat in 1 Kor. 7:10,11 en 15 gebruik word, is ook weer nie dieselfde woord as wat bv. in Luk. 16:18 (G630) gebruik is nie, maar is die Griekse woord " (kho-rid'-zo), wat beteken "depart" ("to place room between, that is, part; reflexively to go away: - depart, put asunder, separate"). WAT ONS DUS KAN OPSOM IS DAT DIE WOORD VIR "ontslae" WAT GEBRUIK WORD IN Rom. 7:2 (waar die vrou ontslae word van die wet wat haar bind aan haar man), VERSEKER NIE DIESELFDE BETEKENIS HET AS DIE SKEIDING IN GEVAL VAN 'N SKEIBRIEF NIE!
Geplaas deur Hestie Myburgh om 22:46
Etikette: hertrou, skei, trou