Gebed as belewenis: Wanneer die "Onse Vader" gevaarlik is - 'N GEMEENTE IN AFRIKA VIR DIE HELE WÊRELD
Gebed as belewenis: Wanneer die "Onse Vader" gevaarlik is
Gebed as belewenis: Wanneer die "Onse Vader" 'n gevaarlike gebed word.
Jesus leer sy dissipels om te bid, omdat hulle onseker is oor hoe om dit te doen. In die Ou Testament vind ons tekens van hoe God verwag dat die volk met Hom praat. Die priesters moet dit doen, of dan die profete. Ons sien eintlik nie gereeld dat byvoorbeeld die konings met God praat nie. Dawid, Salomo en Hiskia is maar net 'n paar name wat God gesoek het in 'n lys van regeerders wat eintlik nie vreeslik bekommerd was oor gebed nie.
Die leiding van onder andere Nehemia en Esra na die ballingskap help die volk om skole te vestig waar profete en later Rabbi's die kinders en volgende generasies sou leer bid.
Teen die tyd dat Jesus aarde toe kom, was daar baie sterk idees rondom gebed in die volk. Die formalistiese manier van bid was die bekendste manier van bid. Daar was nie baie ruimte vir eie interpretasie van jou eie gebede nie. Daar was 'n reeks formules vir gebed vir verskillende tye van die jaar of feeste. Ons sien vandag nog dat gebede aanlyn geplaas word deur digters of skrywers. Hierdie gebede som gereeld ons menslike emosies effektief op, en daarom vind dit inslag by lesers.
Daardie gebede vervang egter nie die intimiteit van jou persoonlike gesprek met God nie. In die tyd wat Jesus geleef het, sou Hy ook vir Sy dissipels leer bid. Ons lees dat Hy vir hulle die "Onse Vader" gee. Wat eintlik gebeur is dat die dissipels vir Jesus vrae om hulle te leer bid. Hy leer hulle dan om dit te doen. Daardie manier van bid het egter vandag 'n formule geword vir baie gelowiges, eerder as 'n sleutel wat jou gebedslewe oopsluit.
Jesus gee dit vir die dissipels as 'n sleutel tot dieper gesprek met God, maar ons het dit 'n formule gemaak. Na die woorde soms afgerammel is, spoeg ons 'n Amen uit, en stap onveranderd weg.
Dit was nie Jesus se bedoeling dat ons van die "Onse Vader" 'n Ou Testamentiese formule maak nie. Dis 'n sleutel tot dieper gesprek met God. Hierdie sleutel tot gebed het gevaarlik geword. Die Amen het 'n stop geword aan die einde, 'n sleutel tot terugkeer na die wereld, in plaas van 'n sleutel tot dieper gesprek.
Maak van die Amen in die "Onse Vader" 'n sleutel tot selfondersoek wat jy jou eie lewe ontgin en God daar vind. Die dissipels wil leer bid omdat hulle leemtes gevind het in die Ou Testamentiese formalistiese gebede wat hulle geleer het. Hulle was opsoek na meer konneksie, nie nog 'n formule nie. En jy soek ook nie nog 'n formule nie. Die konneksie le in die manier wat jy daardie woorde vir jouself in jou unieke gesprek met God toe-eien.
Gaan dink nuut na oor die "Onse Vader" wanneer jy dit nou weer lees.
"Verder, as julle bid, moet julle nie soos die skynheiliges wees nie. Hulle hou daarvan om in die sinagoges en op die straathoeke te staan en bid sodat die mense hulle kan sien. Dit verseker Ek julle: Hulle het hulle beloning klaar weg. Nee, as jy bid, gaan na jou kamer toe, maak die deur toe en bid tot jou Vader wat jy nie kan sien nie. Jou Vader wat sien wat verborge is, sal jou beloon. "Wanneer julle bid, moet julle nie soos die heidene 'n stortvloed van woorde gebruik nie. Hulle verbeel hulle hulle gebede sal verhoor word omdat hulle baie woorde gebruik. Moet dan nie soos hulle maak nie, want julle Vader weet wat julle nodig het, nog voordat julle dit van Hom vra. "So moet julle bid: "Ons Vader wat in die hemel is, laat u Naam geheilig word; laat u koninkryk kom; laat u wil ook op die aarde geskied, net soos in die hemel. Gee ons vandag ons daaglikse brood; en vergeef ons ons oortredings soos ons ook dié vergewe wat teen ons oortree; en laat ons nie in versoeking kom nie maar verlos ons van die Bose. "As julle ander mense hulle oortredings vergewe, sal julle hemelse Vader julle ook vergewe. Maar as julle ander mense nie vergewe nie, sal julle Vader julle ook nie julle oortredings vergewe nie."