Beijing – Nie vir kinders
Katie Melua sing van die nege miljoen fietse in Beijing. Dis 'n feit, sing sy; dalk is daar meer.
Die hoofstad van China was vir lank die grootste stad in die wêreld en is nog steeds die derde grootste megastad op ons planeet met 21,7 miljoen inwoners.
Geleë op die noordelike uithoek van die Chinese vlakte, en strategies begrens op drie kante deur bergreekse, was die stad reeds sedert die 12e eeu 'n vanselfsprekende vesting vir die vroeë heersers.
Dis waarskynlik in Beijing waar Marco Polo die resepteregte vir noedels verkry het en dit terug in Italië as spaghetti bekend gestel het.
Die uiteindelike paleis van die vroeë heersers, die Forbidden City, is oor die eerste twee dekades van die 15e eeu voltooi. Van 1420 af tot in 1912 was die paleis die amptelike woning van die Chinese emperor.
Die paleis is groot, nee baie groot. Daar is 980 geboue op 'n area van 72ha. Dit neem omtrent 'n volle dag om die paleis behoorlik deur te loop. Byna 15 miljoen mense besoek die paleis per jaar, dis omtrent 41,000 per dag. Op 'n sekere dag in Mei 2017 was ons tweetjies deel van die 41,000.
Tiananmen Square is aangrensend aan die Forbidden City. Die grootste van sy soort in die wêreld, is dit die plek waar Mao die totstandkoming van die People's Republic of China in 1949 aangekondig het.
Godsdienstige seremonies was vir baie eeue reeds deel van die emperors en die Chinese kultuur, maar met die keuse van Beijing as woonplek het die emperors besluit om die Temple of Heaven te bou, 'n kompleks van geboue omring deur 'n park van 267ha. Teen daardie tyd was die gebruik van offers en gebede ten hemele deel van Chinese kultuur en seremonie.
Die middelpunt van die kompleks is 'n ronde struktuur, bo-op 'n marmer fondament. Wat die drie-verdieping gebou merkwaardig maak is dat dit geheel en al van hout gemaak is, en dat geen spyker gebruik is nie. En versier is met kunswerk in pynlike detail. Uitstaande vakmanskap.
Die reuse park rondom die Temple of Heaven is die groen longe van Beijing. Die boomryke park is groot genoeg vir die yweriges om te oefen en vir diegene wat stilte soek om te mediteer. Maar die park is ook familie-vriendelik en 'n gewilde bestemming vir besoekers aan Beijing.
Met 'n gedokumenteerde geskiedenis van 3,000 jaar is Beijing 'n mengsel van oeroue en hipermoderne argitektuur en uitleg.
Tradisionele hutongs, digbewoonde areas met 'n doolhof van stegies, is die hart van die distrikte met straatkos en nagmarkte. Dis ook waar mens die lekkerste blyplekke kry.
Oor millennia het die stad 'n prominente rol in wêreldpolitiek en ekonomie gespeel en is vandag nog 'n hutspot vir kultuur en kuns, sport en opvoeding.
Meeste groot Chinese maatskappye en staatsinstellings se hoofkwartiere is in Beijing en dis ook hier waar 10% van die 500 topmaatskappye in die wêreld se hoofkantore is. Beijing lughawe is sedert 2010 die tweede besigste en Beijing se metrosisteem is die besigste in die wêreld. Altesaam 91 universiteite is in Beijing geleë waarvan twee op die wêreld se top 50-lys is.
Nog nie beïndruk nie? Watter ander stad beskik oor sewe UNESCO wêrelderfenisgebiede? En watter ander stad het die vermoë om die Somer Olimpiese Spele (2008) sowel as die Winter Olimpiese Spele (2022) te kan aanbied?
Trouens die Olimpiese fasiliteite is in 'n spiekeries kondisie en word daagliks gebruik, meer as wat baie ander voormalige gasheerstede van die Olimpiese Spele kan sê.
Bouery aan die eerste stukke van die Chinese muur het reeds in 771 v.C. (tydens die Qi-koninkryk) begin. Met verloop van tyd is dele van die muur afgebreek en verwoes, herbou en aan mekaar gelas.
Qin Shi Huang, die eerste emperor en baasbrein agter die kleisoldate in Xi'an, het glo 400,000 werkers – meeste van hulle was gevangenes – aangesit om die muur te bou.
Die tydperk van Qin Shi Huang se heerskappy (221 – 206 v.C.) staan ook bekend as die Qin-dinastie. Berug soos hy was, het Qin Shi Huang sommer die werkers wat in die tuig gesterf het, in die muur laat begrawe. Tydens die Han-dinastie (206 v.C – 220 n.C) is die muur verleng om die handelaars op die syroete te beskerm.
Die grootste stuk bouery was tydens die Ming Dinastie van 1368 – 1644. Die doel was om plundery uit Mongolië te stuit en om die handelaars langs die syroete te beskerm, en die oppervlak van die muur is ook gebruik as 'n pad waarop soldate kon reis. Tydens die Ming-dinastie het meer as 'n miljoen soldate die muur beman en verdedig.
Die muur strek rofweg in 'n oos-wes boepens, oor 'n afstand van 6,259km. Voeg hierby 359km loopgrawe en slote en 2,232km van natuurlike hindernisse soos riviere, berge en heuwels en die totale lengte is 'n yslike 8,850km.
Die deel van die muur naby Beijing is die beroemdste en word ook die meeste besoek. Bedaling is 'n gewilde besoekpunt, maar ons het Mutianyu verkies omdat dit effens stiller is. Ook omdat mens maklik die steiler deel van Jinshanling kan bereik. In hierdie deel is die muur tussen 5 en 8m hoog en tussen 6 en 5m wyd.
Net soos die skaal van baie ander dinge in China, is die omvang van die muur verstommend. Die jongste dele van hierdie indrukwekkende struktuur staan reeds vir meer as 370 jaar en die oudste dele vir byna 3000 jaar.
Nee wat, ons kan maar die kwaliteit van Chinese konstruksie vertrou. En mens wonder of Donald al 'n paar somme oor sy beplande muur gemaak het.
Terloops, die muur is nie sigbaar op satellietbeelde en uit die ruimte soos wat beweer word nie. Om die muur byvoorbeeld vanaf die maan te kan sien, sal beteken dat jy ook 'n haar op 2km moet kan raaksien!
Bewaring van die muur het in 1957 begin en in 1987 is die muur as 'n wêrelderfenisgebied verklaar.
'n Marathon vind jaarliks op die Chinese muur plaas. Hierdie epiese gebeurtenis is 'n bietjie meer veeleisend as 'n gewone marathon omdat dit meer as 5,000 trappies en verskeie steil op- en afdraendes insluit.
Tydens ons besoek het ons twee Argentyne, 'n ma-en-seun-kombinasie, raakgeloop wie aan die marathon deelgeneem het. Die ma was eerste in haar ouderdomsgroep. Ons kon 'n bietjie gesels voordat ons uitgesak het en hulle maar laat gaan het om die muurbesoek af te draf.
Besoedeling oor Beijing is berug, danksy die BBC, CNN en ander storiedraers. Ons besoek is begin met 'n nag van reën en die volgende paar dae was die lug oor Beijing silwerskoon. Maar hieroor was daar nie 'n berig nie.
Ook berig die storiedraers nie dat dronk en oorgewig mense 'n seldsame verskynsel in Beijing is nie. Ook nie dat graffiti of enige iets eksplisiets nie voorkom nie. Of dat die metro stiptelik is nie, ten spyte van die groot getalle reisigers. Of dat geweld en stedelike terreur in China ongekend is nie. Dat wapens geheel en al verbied word nie. Of dat die muur heelwat ouer is as die Eifel, Big Ben of Liberty nie.
Eintlik is die Eurosentriese blik op die wêreld uiters eng en bevooroordeeld. Eintlik is daar heelwat dinge wat die res van die wêreld by China kan leer.
En miskien moet Donald in China kom leer hoe om 'n behoorlike muur te bou.
Author oudoringPosted on Mei 29, 2017 Februarie 16, 2018 Categories Afrikaans, China, TravelTags Beijing, Forbidden City, Great Wall, Mao, Temple of Heaven, WeChat2 Kommentare op Hoofstad