Baie dankie vir jou briefie. Ek moet sê 'n openbare debat is nou nie juis die forum waarin ek hierdie dinge sou wou bespreek nie. Ellen White sê self dat mense wat haar nie aanvaar nie haar gerus maar tersyde moet lê. As 'n mens die verskillende evangelies lees, dan kom 'n mens agter dat hulle almal ietwat verskil. Die verhale word anders vertel, die volgorde (bv. die versoekinge van Jesus) is nie altyd dieselfde nie want dit is ooggetuie verslae. Selfs die gebeurtenisse rondom die opstanding is nie eenvormig by al die evangelies nie. So ons kan sê dat elke een is basies sinopties. As 'n mens almal bymekaar voeg, kry 'n mens bv sewe verhore van Jesus, terwyl die verskillende evangelies net enkeles noem. Dieselfde geld nou vir Ellen White (bv die Markus teks). As sy dinge sê wat die evangelies nie weerspreek nie of aanval sonder om afbreek te doen daaraan, dan is dit aanvaarbaar, veral as 'n mens haar as 'n profeet sien. Natuurlik moet dit wat sy sê dan in harmonie wees met dit wat reeds in die Bybel staan. Ek het ook al daardie vervelige relase op die internet gelees oor al haar kwansuise verkeerde voorspellings en doen-en-late, maar ek beveel vir u 'n boek aan (ek waarsku u net dit is baie dik), "Answers to objections", waar elkeen van hierdie punte sistematies vergruis word. As 'n mens die moeite wil doen, kan 'n mens by die waarheid uitkom, maar waarheid is nooit debateerbaar nie. In 'n debat wen die een met die vloeiende mond, of die een wat die hardste kan skree, al is dit nie noodwendig die waarheid wat hy skree nie. So my advies vir u is, as Ellen White u pla, pluk haar uit want niemand word gedwing om te glo wat hulle nie wil glo nie.
Met Christelike groete
Geagte Prof Walter Veith,
Ek is baie dankbaar u antwoord my. Nou kan ek my wanhopige pogings oor baie jare om met u kontak te maak, agterlos – pogings waarin ek bewustelik opgetree het soos ek nie regtig wou nie, net om reaksie te probeer kry. Vergewe asseblief daarom goed wat ek gesê het waarmee ek sekerlik voor die Here gesondig het.
Ek wil nie oor Mev. White praat nie; ek het my voorgeneem ek het klaar daarmee – oor Mev. White waarmee ek my slegs sedert 2007 vir rukke besig gehou het om die enkele rede dat Mev. White se standpunte mense bevooroordeeld maak teen ‘n herwaardering van hulle eie sieninge omtrent die Skrifte. Die fout – vir my – lê dus eerder by dié wat Mev White aanhang, as by haar. Daarom, klaar daarmee.
Baie graag antwoord ek, ú dan, betreffende u eie standpunte soos per hierdie skrywe van u aan my.
Laat my eers toe om te sê hoekom hierdie kwessie vir my belangrik is. Dit is vir my belangrik omdat
1) Dit die Woord van God aangaan; Die Skrifte is die waarheid; dit bevat geen weersprekings of inkonsekwenthede nie; ek tree op om hierdie geloofspunt by my, te verdedig.
2) Dit die Sabbatdag van God aangaan. Hierdie spesifieke Skrifture vorm die hele grondslag van die Nuwe-Testamentiese Aanbiddingsdag.
3) Dit daarom die mikpunt van Skrifverdraaiing gemaak word.
U sal sien dat ek by nie een ‘punt’, dit teen die Sewende-dag-Adventiste het nie; dit is slegs waar, en omdat, die Sewende-dag-Adventisme in dieselfde juk as die Skrifvertalers trek, dat hulle ingetrek word in die beslegting van sake, en meer pertinent verantwoording van standpunt behoort te gee juis omrede hulle die Sewende Dag Sabbat bely om te glo.
Want dis waaroor alles uiteindelik vir my gaan (en ek glo, dit tot sy ontsteltenis ook vir God moet gaan): Dat die Skrifte deur ‘vertaling’, aangepas word om Sondag tot aanbiddinsdag van God oor en in die plek van die Sewende Dag Sabbat van die HERE God te verhef.
U sal dus onmiddellik ons gemeenskaplike belang hierin besef. Nou kan u kies om die Sondagiete te help; of om vir die saak van die ware Christelike Aanbiddingsdag, Die Sabbat en Dag van die Here Jesus, op te staan. Doen u laasgenoemde – moet ek waarsku – sal u (om mee te begin) gedwing wees om in weerwil van ‘Mev. White’ en u hele Kerk, te begin dink.
Laat my toe om u verklaring nader te bespreek.
“.... As 'n mens die verskillende evangelies lees, dan kom 'n mens agter dat hulle almal ietwat verskil. Die verhale word anders vertel, die volgorde (bv. die versoekinge van Jesus) is nie altyd dieselfde nie want dit is ooggetuie verslae. Selfs die gebeurtenisse rondom die opstanding is nie eenvormig by al die evangelies nie.”
Ek wil my nie uitspreek oor enige ander Skrifplase as dié betreffende “die gebeurtenisse rondom die opstanding” nie. Dit is hier waar die enigste ernstige kwelvrae geskep word. Let op, nie ‘onstaan’ asof spontaan vanuit die beweerde problematiese aard van die Skrifture self nie; dis alles ‘gemaak’— méns gemaak; deur middel van ‘vertaling’ geskep, sogenaamde kwelvrae. Laat ons ons bepaal tot “die gebeurtenisse rondom die opstanding”, dan.
Al klaar hier, reg in die verklaring, “die gebeurtenisse rondom die opstanding”, lê miljoene vooropgestelde voorveronderstelling verskuil oor wat nou eintlik “die gebeurtenisse rondom die opstanding” was of sou wees!
Ja, “.... As 'n mens die verskillende evangelies lees, dan kom 'n mens agter dat hulle almal ietwat verskil.” Dit gaan ek vir geen oomblik ontken nie. Inteendeel, dit is presies wat ek wil uitwys, wil benadruk, en wil uitpluis! Nie net dat die Evangelies “ietwat verskil” nie, maar dat hulle totaal verskil .... MAAR, NOOIT, mekaar weerspreek nie.
“.... Die verhale word anders vertel....”
Inderdaad. Maar baie belangriker: dit is nie altyd dieselfde verhale wat telkens anders vertel word nie— dit is verskillende VERHALE wat amper honderd persent dieselfde, telkens vertel word. Eintlik, is dit EEN verhaal, die Evangelie-verhaal, wat in elke Evangelie ‘vertel’ word. Elke Evangelie-samesteller of –skrywer, het sy eie verhaal of verhale as deel van ‘Die Groter Verhaal’, gekies om neer te skrywe. Dit is waarin die verskille bestaan, maar terselfdertyd ook die volmaakte ooreenstemming onder al vier die Evangelies. Volmaakte ooreenstemming en eenstemmigheid is waaroor alles gaan .... vir so ver dit my aangaan wat tot op hede vir niemand anders van belang blyk te gewees het nie. Maar help my, my Here en my God, ek sal nie opgee nie ....
“.... die volgorde .... is nie altyd dieselfde nie ....”
Juis! Want elke Evangelie kies sy eie onderdeel van die groter storie. Dis nie te sê die Evangelies is chaoties nie. Nee, daar is duidelike logiese en kronologiese aanduidings en historiese gegewe wat orde, volgorde en ELKE DING EN GEBEURTENIS HEILS-HISTORIES BEPAAL HET. Sodat, soos Andrew Murray van die laaste week in Jesus se lewe geskrywe het, mens die verhaal soos uit ‘n dagboek, kan lees. Die Ou-Testamentiese Profetiese Wetmatigheid strek dwarsdeur die Vier Evangelies gelyk en gelyktydig. ‘Inspirasie’ moet nie een vir een gesien word nie, maar moet herken en erken word in, en soos wat, die Vier Evangelies tot die Een Evangelie van Christus Jesus saamval en daarin as Geheel kulmineer. Die Samestelling en Behoud van die Verhaal is net so deur God Geïnspireer en Bewaar as die Verhaal as sodanig. Met ander woorde, Inspirasie behels – sluit in en beteken – Bestiering. (Dis hoe ek daaroor voel, ‘fool’ of nie. Ek is baie graag dwaas van God vir God.)
In ‘Die Laaste Week’, die “drie dae en drie nagte”-“drie dae” en “die derde dag”, kom dit daarop neer dat die orde en volgorde in sy “gottgebenen und darum eschatologischgültigen Ganzheit”, geld! (Lohmeyer se woorde maar nie toepassing nie.) Daar word GEEN ruimte vir ‘foute’ gelaat nie. Die Evangelies is Die Woord van God; dis nie Markus of Johannes of Matteus of Lukas se storie of stories nie.
Dit is hier en in hierdie volkome betroubare Woord van God waar ons as Nuwe-Testamentiese gelowiges van die Nuwe-Testamentiese Sabbat en -Sabbatsgronde verneem— primêr en finaal. Geagte Dr. Walter Veith, as u nog steeds die Dag van die Here uit die argiewe moet gaan krap – die Kliptafels is lankal weg. Maar God se Woord gaan nooit verlore nie. “Onderhouding van die Sabbat geld steeds vir die Volk van God”: om een rede: “Omdat Jesus, aan hulle rus verskaf hét”. En hoe het Hy dit gedoen?: “Deurdat Hy Self in sy rus ingegaan het.” En hoe het Hy dit gedoen?: Deur uit die dode op te gestaan het, “Sabbats” – Mt28:1. Dis nie meer, “Omdat Ek julle uit Egipteland uitgelei het nie”; dit is nou ‘Omdat Ek op die Sabbat al die werke van God klaargemaak het en deur opstanding uit die dode aan julle ewige rus verskaf het: daarom moet julle die Sabbatdag bly onthou en dit heilig.’
Dit is waarop die Wetmatigheid en Godgegewe eschatologies-geldende Volheid van die Heils-historiese ordelikheid van die Evangelieverhaal se “gebeurtenisse rondom die opstanding” in al vier Evanglies volkome ooreenstemmend en aanvullend, op neerkom. Alhoewel dus gladnie – soos u dit tereg, stel – “eenvormig” nie, wil die Evangelies soos een en volkome eenstemmig, “dat julle kan weet wat .... die uitnemende grootheid van sy Krag is .... na die werking van die krag van sy sterkte wat Hy gewerk het in Christus toe Hy Hom uit die dode opgewek het”, want die voltooiing van al die werke van God (Hb4:3-4) bestaan in “die onderwerping van alle dinge onder sy voete .... Die Volheid van Hom wat alles in almal vervul”.
Uit die verskeidenheid van die Evangelie-verhale kom na vore hoe God – waar en wanneer Hy Sy Rus ingaan / ingegaan het – God is in Christus Jesus waar en wanneer Hy Hom uit die dode opwek en verhef om te sit aan die regterhand van God in hemelse sfere van verheerliking en heerlikheid. “En God het op die Sewende Dag GERUS”. Hier uit newels van die verlede en sondes tree die Sewende Dag Sabbat helder te voorskyn in die hede van die Nuwe Skepping van God en sy Geregtigheid.
“.... nie altyd dieselfde nie want dit is ooggetuie verslae ....”
Wat vertel hoe ‘tradisioneel’ u dink, geagte Walter. “Dit ...” Bedoel u die Evangelies en die verhale van die Evangelies? Hulle is nie, “ooggetuie verslae” nie. Die Evangelies en die Evangelie-verhale is die werk of die produk – onder die Here se wakende en bewarende Hand (van ‘Inspirasie’) – van mense wat nooit gesien het wat hulle vertel, gebeur het nie. Hierdie mense weer, het te wete gekom van wat gebeur het by ander mense en deur ander mense voor hulle. Hulle het by die apostels gehoor; Matteus van die apostels was self die skrywer van wat hyself gehoor en ook by ander, gelees het. En die apostels het by die vroue gehoor. En die vroue het by die engel gehoor. En selfs die engel was nie ‘n ooggetuie nie, want hy het op die klip gaan sit en nie in die graf ingekyk nie want dit sou oneerbiedig van hom gewees het. Uiteindelik moet dit die Here Self wees wat die opstanding van Jesus aan die engel geopenbaar het, en hom gestuur het om dit “aan die vroue (te gaan) verduidelik het”, Mt28:5a. Daar was NOOIT enige, ‘ooggetuies’, nie!
Daar was NOOIT enige, ‘ooggetuies’ van Jesus se opstanding nie, “sodat die Skrifte vervul sou word” en “al sou Iemand uit die dode opstaan, hulle nie sou glo nie as hulle Moses en die profete nie glo nie!” “Die geloof is uit die GEHOOR.” Die Geloof kan nie uit aanskouing met vleeslike oog van die dade van God wees nie. Die Geloof is uit die gehoor van die gelese Woord van God oor die groot en klein dade van God.
Nou (terwyl ons sê dat ons in die Inspirasie van die Skrifte glo), sal God dit toelaat dat sy Woord met verwarring gelees sal word? Die goddelose begeer dit; God begeer “DAT JULLE SAL WEET”. Ek kan nie die kleinste ongerymdheid, teenstrydigheid, komplikasie – noem dit wat u wil – in die Evangelie-verhaal sien bestaan nie. As dit lyk of so-iets voorkom, weet vir seker, die moeilikheid lê by die mens êrens, soos, by wanbegrip, of, by wanvertaling! Dis oor laasgenoemde wat ek ontsteld raak.
(Een of ander ‘kerkvader’ het gesê mens kan die onkundige nog inlig. Maar mens kannie die beterweter reghelp nie. Die onkundiges lees die Bybel; die beterweters skryf die Bybel aan ons voor om te lees soos hulle wil hê hy gelees sal word.)
“So ons kan sê dat elke een is basies sinopties. As 'n mens almal bymekaar voeg, kry 'n mens bv sewe verhore van Jesus, terwyl die verskillende evangelies net enkeles noem. Dieselfde geld nou vir Ellen White (bv die Markus teks). As sy dinge sê wat die evangelies nie weerspreek nie of aanval sonder om afbreek te doen daaraan, dan is dit aanvaarbaar, veral as 'n mens haar as 'n profeet sien.”
Ja, ek het gesê ek het klaar oor Mev White gepraat, eintlik, geskrywe. Lees dus maar weer waarom Mev. White regtig nooit na Mk16:9 verwys nie : Omdat Mk16:9 lees dat Jesus eerste aan Maria Magdalene verskyn het, maar Mev. White verklaar het dat Hy eerste aan die Romeinse wag verskyn het. En dat die Evangelies verklaar dat die vroue – by name Maria Magdalena – die eerste getuies van die opstanding was; maar Mev. White, dat “die dapper wagte” die Blye Boodskap eerste uitgedra het. En so kan ek aangaan en aangaan soos wat ek in boek 6/3 aangegaan het maar nou klaar mee aangegaan het. Nie weer nie; nooit weer nie, asseblief, want dit was té negatiewe ervaring en té hartseer tyd in my lewe. Laat my liewer praat van die Sewende-dag Adventiste; hulle lewe immers nog en kan terugkap, en, glo ek, wil immers nog die Here behaag met hulle Sabbatsonderhouding. Hoekom hulle nogtans so hand-om-die-lyf met die Roomse en ander kerke loop wat die vertalings aanbetref, gaan my begrip te bowe.
Weet dat ek tot dusver relatief MIN tyd en aandag aan die Sewende-dag Adventiste gegee het, en op die keper beskou, gladnie. Want as mens my argumente lees, moet hy kan sien dat dit vir my téén die verminking van die Skrifte en die verminkers van die Skrifte self, gaan. Van dag een af – meer as veertig jaar gelede al – het ek die Hervormings-Kerke aangevat; nie eers die Roomses nie, want dit was die Protestante wat ons die Bybel in ons eie taal gegee het --- en onlangs met vertalings nek-om begin draai het.
“Natuurlik moet dit wat sy sê dan in harmonie wees met dit wat reeds in die Bybel staan. Ek het ook al daardie vervelige relase op die internet gelees oor al haar kwansuise verkeerde voorspellings en doen-en-late, maar ek beveel vir u 'n boek aan (ek waarsku u net dit is baie dik), "Answers to objections", waar elkeen van hierdie punte sistematies vergruis word.”
Ek kén DF Nichol. Ek kan egter nie onthou of hy ooit Mev. White se verklaring dat ‘n engel in die Vader se afwesigheid, Jesus uit die dood en graf uit opgeroep het, onderskrywe het nie; gladnie. U moet asseblief aan my uitwys as ek verkeerd is. Bladsynommer sal doen; ek het die boek.
Interessant terloops in Nichol, is sy verslaggewing oor die hantering van Green se vertaling van Mt28:1 in die Review and Herald ondermeer .... ‘n saak wat ek met Bacchiocchi opgevat het, en in my besit ‘n brief van hom terug ontvang, het, waarin hy toegee die Sewende-dag Adventiste het destyds nie behoorlike aandag aan die vertaling van ‘opse’ in Mt28:1 gegee nie. Bacchiocchi self het ek selde so sien kleitrap as met sy verduideliking van hierdie saak. Ek het hom vir dekades agtervolg met my vrae aan hom in dié verband gestel. (Sien http://www.biblestudents.co.za ‘Questions I put to Prof. Samuele Bacchiocchi ....’ Kan ú dalk, vir my asseblief die verduideliking gee?)
“As 'n mens die moeite wil doen, kan 'n mens by die waarheid uitkom, maar waarheid is nooit debateerbaar nie. In 'n debat wen die een met die vloeiende mond, of die een wat die hardste kan skree, al is dit nie noodwendig die waarheid wat hy skree nie. So my advies vir u is, as Ellen White u pla, pluk haar uit want niemand word gedwing om te glo wat hulle nie wil glo nie.”
Ek sal gedwee vat wat u my kant toe mik; ek het soos hierbo, reeds erken --- en om verskoning probeer vra.
Wil ek net graag ook sê, As 'n mens die waarheid liefhet, sal 'n mens daarby uitkom omdat God gee aan sy geliefde – in sy slaap so te sê – rykdomme van kennis en insig met net so bietjie moeite miskien, ja. ‘Waarheid’ smeek om gedabateer te word omdat dit vir sigself uit die Skrif getuig; waarheid is bang vir niks. Opregte Vraag en Antwoord na die waarheid-‘debat’, word altyd gewen met die Lewende Skrif-Woord van God – nie deur die een met die vloeiendste mond of wat die hardste kan skree nie. Die grootstes bibber en beef voor die waarheid en sorg van myle ver af dat hulle uit sy pad bly. Waarheid verloor nooit nie; g’n argument nie; nie een debat nie. Julle geloof, sê Johannes, oorwin die wêreld, al skree hy nie, en al kry hy met die kruste ongeloof, weerspannigheid teen, en weerspreking van die Skrif-Woord van God, te doen.