Die uitstaande temas in hierdie response is sy weerstand teen wat hy ervaar het as die kritiese opdwinging van poësieopvattings23 wat nie strook met dié wat in sy eie werk gereflekteer word nie, sy wrewel teen wat hy beleef het as ‘n klakkelose napratery24 van die opinies van toonaangewende kritici (die “uitkraai” van “His Master’s Voice”, soos hy dit in die gedig “Die taalman cum literêre kritikus” noem – Van Rensburg, 2000:83), asook sy gegriefdheid oor kanoniseringsprosesse waardeur generasiegenote van hom, soos D.J. Opperman en Ernst van Heerden, meerdere status25 as hy, die “(m)islukte digter”, (vergelyk Van Rensburg, 2000:135) verwerf het. Ook in die volgende gedig, Duiker by Ys-eiland, kus van Bretagne, sê die digter: “hier is geen klavier of fluit”. ŉ Mens sou dus kon aanneem dat beide dié gedigte Debussy se La cathédrale engloutie as interteks het. Die plein, so lees ek, word kort nadat die Duitsers aan die mag gekom het, hernoem na ‘Adolf Hitler Platz’ en word tydens die besetting o.a. gebruik vir propaganda doeleindes.