16 Spesiale mense Willem praat oor die kamp Terugvoer & Getuienisse Foto's Terug na Heuning
WILLEM SE TERUGVOER OP RIPPEL
Lewensuitkyk – 4 November 2009
31 Oktober tot 1 November, een van die mees onbeskryflike naweke ooit! Rippel 90.5 se eerste kamp vir mense met gestremdhede, gehou by Deo Volente Bush Adventures buitekant Pretoria. 'n Naweek wat in ons gedagtes sal bly vir die res van ons lewens. (lees meer oor die kamp en kyk na die foto's >>) Saam met die mees kosbare mense denkbaar, wat meer liefde in een naweek kon uitstort as wat ek in een leeftyd kan uitstort. Die term "gestremdes" klink eintlik so negatief, omdat dit mense in 'n spesifieke boksie inprop, maar ek het gesien dat daar lewenskwalitiet in hierdie groepie bestaan wat in ander boksies nogals afwesig is. Die boksie waar ek my bevind is so 'n gemaklike, maar dikwels onvergenoegde, ontevrede boksie.
DIT leer ek toe hierdie naweek by hierdie ongelooflike groep mense wat op die kamp was. Hulle is oorvloedig bly, hulle gee oorvloedig liefde. Na vele gedink, kry ek die antwoord in die engelse woord "attitude" – lewenshouding. Hierdie ding waarmee ek so sukkel hier in my kwansuis "volmaakte" liggaam, waar al die dele "werk", waar gesondheid en vermoëns steeds nie genoeg is nie. Hierdie houding waarmee ek die Here soms wil aanvat en vra: "Here, wanneer gaan U my seën?" Wil ek dan NOG hê? Waarmee sal ek dan tevrede wees? Wanneer gaan ek in die spieël kyk en sê: "Dankie". Wat moet die Here van my wegneem sodat ek kan besef wat ek het? Ai, patetiese mens, ekke! Sukkel jy miskien ook hiermee?
3) Ek kan alles doen, al is ek nie die beste daarmee nie. Wel, toe Dusty en Karen (albei met Downs sindroom) en Louis begin dans , toe besef ek dat ek dit nie sò kan doen nie.
1) geleer dat mense met gesigsgsetremdheid kan werk, en dankbaar is daarvoor – dit terwyl baie van ons ons werk haat. Dian, Paulie en Leander is blind, maar het alles gedoen wat die ander gedoen het.
3) Anemari en Quintus is in rolstolle, maar hulle het 'n onblusbare gees, en kla nooit - nie eenkeer nie! Ek, daarenteen, word so gou moeg, ek kla as ek 'n entjie moet stap. Eddie, Rudolph en Wayne, asook Johnny en Ian het so 'n paar fisiese uitdagings, maar doen meer as baie mense wat geen verskonings het nie. Hulle verkry resultate omdat hulle WIL; hulle sê nooit "ek kan nie". Adelle het "Houtkruis" vir ons gemimiek dat dit trane in almal se oë gebring het. Sy dien die Here met elke stukkie talent in haar. Hoe vorder ek en jy?
3) Dink jy dis moontlik om weer 'n "onblusbare gees" te kan hê? Ek dink so, maar dan moet ons ons pretensies en eiewaan, ons ondankbaarhied en tonnelvisie laat staan.