Han Woman, Dahuting Tomb (Illustrasie) - Inligting
Lêer: Dahuting grafmuur van twee vroue geklee in Hanfu, met huishoudelike ware, Eastern Han -dinastie (bygesny) .jpg
Hierdie werk is in die publieke domein in die land van herkoms en ander lande en gebiede waar die outeursreg die outeur is lewensduur plus 100 jaar of minder.
Items wat in hierdie lêer uitgebeeld word
Beeld geneem met Inglis
Nikon D300 Engels
Skep die teelepel
hi tn 12:08, 11 op 10 op 2016 500 × 216 (90 kB) PericlesofAthens Gebruikersgeskepte bladsy met UploadWizard
קובץ: Gedenkgrafmuurdetail van vroue wat hanfu dra, Eastern Han period.jpg
לא ללחוץ על התאריך/שעות כדי לראות את הקובץ כמו שנראה זמן.
נוכאכיש 15:08, 11 באוקטובר 2016 1.000 × 664 (244 קילו־בייטים) PericlesofAthens Gebruikersgeskepte bladsy met UploadWizard
Die reisigers tydens Pax Mongolica
Van Konstantinopel tot Peking? Dit moes ongeveer een jaar op kamele geneem het. Ek het iewers gelees dat karavane van meer as duisend kamele Peking toe was. Sy, porselein, tee, lazulli, ens., Sien jy.
Li Qingzhao, digter, en die talentvolste vrou in die geskiedenis
April is die nasionale poësiemaand, en ter herdenking kyk ons ​​hierdie maand na beroemde Chinese digters in ons Chinese lewens reeks. Tang -dinastie (618–907 CE) digters kry die meeste pers - Lǐ Bái 李白 en Dù Fǔ 杜甫 is op gelyke voet met Shakespeare gehou - maar hierdie manne is maar net die punt van die ysberg.
Lǐ Qīngzhào 李清照 (1084-ongeveer 1155) is een van die bekendste vroulike skrywers in die Chinese geskiedenis. In 'n tyd toe vroue hul gedigte gewoonlik verbrand eerder as om dit in die openbaar te laat lees, het Li haar gebruik om die regering en manlike eweknieë in die openbaar te kritiseer. Sy was 'n uitdagende visioenêr wat jare se stryd in reëls van verrassende oorspronklikheid verander het, en staan ​​vandag bekend as "die talentvolste vrou in die geskiedenis" 千古 第一 才女 (qiān gǔ dì yī cáinǚ).
Wie is Li Qingzhao?
Li, gebore in 'n prominente literêre familie, was van die begin af 'n ikonoklas. Vroue in die Song -dinastie (960–1279) het binne gebly. Hulle het nie politiek bespreek nie en het net gepraat as daar met hulle gepraat is. Stel jou die verrassing voor onder vooraanstaande manlike digters toe 'n jong meisie van 40 jaar jonger twee gedigte vrystel wat die Tang -dinastie - wie se regering hulle heilig was - met swakheid en korrupsie beskuldig het, in verse so goed soos hulle eie. Op net 17 het Li Qingzhao naam gemaak.
Sy was gelukkig in haar getroude huwelik, trou op 18 met 'n opkomende amptenaar wat haar passie vir die versameling van boeke en artefakte gedeel het. Li het 'n liefdevolle en intieme portret van hul verhouding in 'n nawoord van haar man neergeskryf Rekords op metaal en klip. Hulle het klere verpand en honger geword om stadig 'n groot biblioteek op te bou, hul nagte het weggeloop met literêre drankspeletjies soos hierdie: 'n Gebeurtenis sou uit 'n hoop boeke gekies word, en die eerste persoon wat die boek, hoofstuk, bladsy noem , en die lyn waarop dit gevind is, sou wen (Li rekords, miskien met liefdevolle nostalgie, dat sy haar tee hoog oor haar kop hou as sy die oorwinning behaal, en lag so hard dat dit oor haar toga spat).
Hierdie idilliese lewe is verwoes deur die Jurchen -inval in 1125. Deur die biblioteek van die noordelike barbare te ontvlug, het Li se biblioteek stadig tot twee gehawende tome neergeslaan, "tog het ek dit nog steeds waardeer asof dit my eie lewe was," het sy gesê. haar nawoord. Haar man was 'n lang tyd weg om die keiser te bedien, en sterf uiteindelik aan uitputting op 49 -jarige ouderdom en laat haar kinderloos en alleen.
Miskien het sy die skuld gegee aan die Jurchen-haar persoonlike rou wat haar openbare eise vir 'n Song-teenaanval aangewakker het. Toe sy genooi is om haar gedigte voor die hof te lees, het sy 'n oproep tot versoening gemaak. "Barbarians het lankal die aard van tier en wolf gehad," herinner sy gesante in "'n Gedig wat aan Lord Han aangebied is van die buro vir militêre sake en Lord Hu van die ministerie van werke" (上 枢密 韩 公 工部 尚书 胡 公 shàng shū mì hán gōng gōng bù shàng shū hú gōng). Watter nut het diplomasie met 'n vyand wat net na die oorlogstaal geluister het? Haar advies is geïgnoreer. Haar 'Rhapsody on Capture the Horse' (打 马 赋 dǎ mǎ fù) suggereer dat sy haar tot 'n klassieke Chinese militêre bordspel gewend het om troos te vind, en woedend haar eie leërs beveel om 'die ambisie om ander te oorwin' te verlig.
Saam met die oorwinning hunker sy na stabiliteit. Dit het haar in 'n rampspoedige tweede huwelik gelei, waarna Li die man later as goudgrawende, beledigend en ''n waardelose skaamte' bestempel het. 'N Huwelike vrou sou die wenkbroue laat lig het, maar sy het 'n stappie verder in 'n skandaal geneem toe sy net drie maande later van hom skei.
'N Vrou so onortodoks soos Li Qingzhao het onvermydelik gevaar vir vervreemding. Alhoewel haar talent nooit in twyfel getrek is nie, was 'n vrou wat inspirasie gesoek het deur alleen op die stadsmure te loop tydens sneeustorms, baie geskik vir die slegte rolle en maniere van 'n Song -vrou. Een tienjarige meisie het haar as 'n moontlike tutor verwerp omdat 'literêre vermoë nie iets geskik is vir 'n vrou nie'. Alhoewel die legende sê dat sy oor die algemeen verwyder is ná haar egskeiding, dui die voortgesette uitnodigings om gedigte by die hof aan te bied, aan dat sy steeds ten minste 'n mate van status het. Haar laaste jare is mistig, tydgenote skryf dit in 'n kort nawoord af. Volgens die digter Cháo Gōngwǔ 晁公武, "het sy deur die riviere en mere gedwaal totdat sy gesterf het", maar ons weet nie seker of dit waar is nie.
Waarom ken almal haar?
Die lirieke van Li is in moderne handboeke in China vasgelê. Tydgenote het die lied lyric (词 cí) gesien as 'n byvertoning by bankette, dities wat deur manlike spookskrywers geskryf is vir snaakse dansende meisies, maar Li het nie met sulke skrywers 'n stryd aangesê nie, en hulle verse het hulself as slapdash en glansloos geëtiketteer. In plaas daarvan het sy liedjies geskryf wat introspektief, opreg en diep persoonlik is. Baie min het oorleef as stukkies vers wat deur tydgenote in die verbygaan aangehaal is, maar dié wat nog vars en eg is vir moderne Chinese ore.
Daar is genie in die liriese eenvoud van Li. Die een openbaar met sewe dubbele karakters: 寻 寻觅 觅, 冷冷清清, 凄凄 惨惨 戚戚 (xúnxún mìmì, lěnglěng qīngqīng, qīqī cǎncǎn qīqī) - "Soek, jag, soek, soek, / so koud en tog so duidelik. / Bekommerd, bedroefd en bedroefd. " Digters het voorheen dubbele karakters gehad, maar sewe was ongekend.
Haar werk word tydens beroemde sangeres gekroon X-faktor-agtige TV -reekse, en word elke dag in die verbygaan aangehaal, gewoonlik in hartseer situasies. As iemand lyk asof hy met ellende verdwyn, is die uitdrukking 人 比 黄花 瘦 (rén bǐ huánghuā shòu)-"Jy is meer gekrimp as die geel blomme." As hulle hulself tot eensaamheid toevertrou, verkies sommige om veral vandag te sê: Better 向, 簾儿 底下, 听 人 笑语 (bù rú xiàng, lián er dǐ xia, tīng rén xiào yǔ) - 'Beter om agter te sit / blindings te laat sak / en luister na ander se praat en lag. "
Terwyl Li 'n rolmodel geword het vir vroueskrywers, het geleerdes vasbeslote geraak om haar in die vorm van die samelewing te stamp. Toe dit oneerlik raak om weer te trou, is die bewyse wat Li dit gedoen het, tot 1957 geweier. Haar onafhanklike reeks is ook gesnoei. "Veranderinge in die sosiale geskiedenis van China sal nie 'n kragtige, geleerde vroulike digter duld sonder manlike aanhangsels nie," sê professor Ronald Egan van die Stanford -universiteit in sy deurslaggewende boek oor Li, Die las van vroulike talent. Die inspirasie vir haar weemoedige gedigte kom nog steeds voort uit hunkering na haar eerste man, omdat sy in die vorm van 'n verslae, verliefde weduwee geborsel is.
Dit spot met haar dapperheid. Haar weiering om aan manlike hiërargieë te voldoen, het vroue in China bewonder. Haar advies aan die hof oor die weerstand teen Jurchen is roerend genoeg om op Weibo-rekeninge geplaas te word wanneer gevalle Chinese soldate en COVID-19-vegters geëer word tydens hierdie Qingming-fees (graf-sweepdag), wat Saterdag herdenk is: 生 當作 人傑, 死 亦為 鬼 雄 (shēng dàng zuò rén jié, sǐ yì soos guǐ xióng) - "Wees in die lewe 'n held onder mense / Wees in die dood 'n kampioen onder spoke." Vir baie Chinese was Li Qingzhao albei.
Shanzi, wat gereeld gedra word met 'n kortmou of moulose kort uitrusting, het dieselfde kraagstyl as die Shanzi, met ronde kraag en Duijin, reguit kraag en Duijin, of moet genoem word "Beizi (背 子) ", deesdae word dit meer gereeld 'Banbi "' genoem, maar die definisie van "Banbi " in die rekords van die Tang -dinastie verwys spesifiek na 'n moulose kort jas met 'n dwarskraag ". Maar die uitrusting van vroue buite die Shanzi is nie dieselfde as die Banbi nie (dit is waar dat vroue in die Tang -dinastie ook Banbi kon dra, maar slegs as hulle mans en Hufu -klere gedra het).
Beizi is 'n moulose kledingstuk gemaak van brokaat en word gebruik as 'n buitekleding vir vroue sonder die Yaolan (腰 襕). Daar is 'n vroeë agtste-eeuse "Wunǚ Beizi " gemaak van brokaat met 'n moulose en Duijin in die Shōsōin Shoso-bewaarplek. Volgens die literatuur, tydens die Tang -dinastie, is die moulose buiteklere van vroue van sierlike weefsels tydens die Tang -dinastie 'Beizi' genoem. Die graf van Astana in Turpan, Xinjiang, het baie stukke vroulike terracotta-beeldjies opgegrawe wat tydens die Wu Zhou-dinastie aangetrek is, en 'n hemp met 'n smal mou, sal meer as 'n stel broekige Duijin-moulose kort klere hê, baie soortgelyk aan die snymetode van die Beizi in die versameling Shōsōin Shoso Repository.
Boonop het die letterkunde van die Tang -dinastie ook die naam "Banxiu (半袖, halfmou) " en "Duanxiu (短袖, kortmou) ". Deur middel van die Tang-dinastie se muurskilderye en terracotta-beeldjies, ook ongeveer twee soorte, een amper mouloos, is een in die kortmou. As ons kyk na die regte ding in die Shōsōin Shoso -bewaarplek, is dit moontlik dat "Beizi " verwys na die brokade moulose kledingstuk, terwyl "Banxiu " en "Duanxiu " verwys na die moulengte langer is as & #8220Beizi ", en gemaak van meer algemene en gevarieerde weefsels.
Ou menslike kadavers van Mawangdui-tipe in China en strategieë vir hul langtermyn-bewaring
Ou menslike oorskot kan bestaan ​​as ongeskonde kadavers in verskillende vorme, insluitend mummies sowel as vogtige of sagte lyke. Hierdie waardevolle menslike bewaarplekke is toenemend ondersoek met moderne molekulêre biologiese benaderings, wat deurbrake -ontdekkings lewer op die gebied van paleoantropologie. Baie ou oorblyfsels word ook in museums bewaar vir openbare opvoeding van die geskiedenis van die menslike beskawing. Die kadawer van die Mawangdui-graf nr. 1 is in 1972 in Changsha, China, opgegrawe en is 'n goed bewaarde lyk van 'n oorlede vrou wat in die Westelike Han-dinastie (206BC-24AD) gewoon het. Gedurende die afgelope paar dekades is 'n aantal ander soortgelyke kadavers in China ontdek. Die Mawangdui -kadawer verteenwoordig dus 'n argetipe van die vogtige lyke wat gewoonlik uit begrawe kiste opgegrawe word, maar 'n groot mate van anatomiese en histologiese integriteit toon tydens die opgrawing. Langtermynbeskerming van hierdie kadavers is belangrik met betrekking tot wetenskaplike ondersoek en erfenisbewaring, terwyl uitdagings bestaan ​​om effektiewe bewaringsprotokolle te ontwikkel. In hierdie perspektiefartikel beskryf ons die algehele kenmerke van die vogtige kadavers wat in China voorkom, en bespreek ons ​​die faktore wat moontlik bygedra het tot die bewaring daarvan voor opgrawing. Ons stel ook die pogings voor en bewaring van die bewaring van die Mawangdui -kadawer gedurende die afgelope vier dekades bekend. Ten slotte stel ons voor dat navorsing oor die meganisme wat die afbreek van makromolekules beheer, moontlike oplossings bied vir uitgebreide beskerming van hierdie waardevolle ou menslike oorskot.
Sleutelwoorde: antieke menslike oorblyfsels biologiese oorblyfsels erfenisbewaring paleoantropologie.