Drie keer met een man getroud - Lewe - 2020
My jonger suster was nog altyd kategories, sedert die kinderjare. Dit is moeilik om met haar te argumenteer, maar om niks te bewys nie, is moontlik. Net sy is reg en niemand anders nie. Ek onthou hoe my ma gesê het dat dit vir haar moeilik sal wees in die lewe, veral in die huwelik. Hoe kan jy met iemand lewe as jy nie sy mening respekteer nie?
Om hierdie rede het my suster feitlik geen vriende gehad nie, en die wat verskyn het, probeer om so min as moontlik met haar te kommunikeer. Al haar vriende het selfs gevrees, want in die oë kon sy alles sê wat sy dink. En dis dieselfde, waar en in wie se teenwoordigheid dit gebeur - met gemeenskaplike vriende, met haar man, met ouers. Dit is lekker as 'n meisie iets vervaag wat 'n verhouding kan vernietig.
Toe my suster ons aan die kêrel voorgestel het en hom as haar kêrel aangebied het, het my ma altyd met haar probeer praat. Dit was onmoontlik om die verstand rede te leer, maar ten minste 'n paar raad om te gee. Daarbenewens het die man wat ons almal graag gehad het - 'n pragtige, slim, van 'n goeie familie. En bowenal, hy kyk na my Lucy met sulke oë in die liefde!
Tot verrassing het al hul verhoudings gou tot die huwelik gelei. Suster fladder so gelukkig en tevrede. Sy het net haar minnares aanbid, elke woord van hom gevang. En my ma en ek was verbaas - wat is liefde vir mense, selfs vir sulke hardnekkige mense soos Lyusya.
Na die geboorte van die eerste kind het al die teefheid na haar teruggekeer, selfs meer as voorheen. Mitya het alles by die huis gedoen, twee werksgeleenthede gewerk, almal probeer behaag. Maar my suster, soos 'n ketting, het gebreek. Sy het niks van alles gehad nie, om welke rede ook al, haar man gekritiseer. Kon dit met sy vriende doen. Die man het vir 'n lang tyd gely en toe verpak en weggeloop. Hul seun was toe byna twee jaar.
Lyuska het nie so 'n beurt verwag nie. Hoe waag hy om so 'n prinses te gooi? Mitya het gehelp soos voorheen - hy het kos gekoop, geld gegee vir dinge, voortdurend na sy seun gebring. En ek weet nie hoe dit met my suster gebeur het nie, maar sy was swanger. Natuurlik, van haar ex-man. En hy het, soos 'n ordentlike man, weer met haar getrou. Ware, hierdie keer het hy die vloer van haar af geneem wat Lyuska haar karakter sou verander, hom sou respekteer en met ander se menings sal reken.
Suster het baie verander. My ma en ek het gehoop dat sy alle vorige foute in ag geneem het, dat sy met ouderdom wyser geword het. Ja, en twee kinders in hul arms, dit is nie 'n grap nie. Watter normale vrou wil haar man in hierdie posisie verloor?
Na die geboorte van haar dogter, het Lyuska sagter geword, verlief op die baba. En in die verhouding met Mitya was alles glad en kalm. Dit was tyd om te gaan werk en stuur die klein seun na die eerste graad. My suster het 'n beroep in 'n belowende maatskappy in haar spesialiteit. En dan was haar hardheid en vasberadenheid handig - die vinnige groei van haar loopbaan het almal verstom. Net 'n jaar later het sy die hoof van die advertensie-afdeling geword, en haar salaris het haar man verskeie kere oorskry.
En waarskynlik het sy weer soos 'n ster gevoel - alles was terug en verwyt en skandale. Eers nou het sy selfs van die spoele gevlieg. As een keer 'n onbewuste getuie van hul twis, het ek net mal geword. Vir sulke woorde sou ek my man selfs nibbled. En Mitya het die dinge weer ingesamel en na sy ouers gegaan. Eers nou het haar suster niks nodig gehad nie en begin om te verhoed dat haar pa haar kinders besoek.
Hierdie konfrontasie het vir 'n paar jaar geduur tot ons ma siek geword het met kanker. En die laaste ding wat sy vir Lyuska voor haar dood gevra het, was om met haar man vrede te maak, om hom te laat sien, en om nie terug te keer nie, dan ten minste nie om te sweer nie. Hy is die vader van haar kinders en die ander sal nie, selfs as sy honderd keer trou. Verder het Mitya haar steeds liefgehad. Ek verstaan ​​mense eintlik soms nie. Hoe kan jy alles vergewe, getrou bly aan verhoudings in die verlede, omdat hy nooit 'n gesin gemaak het nie en niemand begin het nie. Ek het dit geweet, want ons was steeds vriende met hom. My suster het dit nie baie verwelkom nie, maar ek kan my mening ook verdedig, net binne die raamwerk van ordentlikheid.
Toe ons ma ma begrawe het, het Lyuska opgehou om soos haarself te lyk. En om een ​​of ander rede het sy haarself begin blameer vir die dood van haar ma. Sy het gesê dat dit sy is wat haar tot so 'n siekte gebring het dat al die probleme aan senuwees te danke was. En soos ma bekommerd was, maar sy het nie daaraan aandag gegee nie. Miskien was daar iets waarheid in haar woorde, maar in elk geval kan niks terugbesorg word nie.
My suster het haar ma se woorde ter harte geneem en direk, sonder enige truuks, het Mitya gesê. Wat het iets in haar gebreek, asof dit gedonder het. Ek het vergifnis gevra vir elke beledigende woord, vir al my verskriklike dade.
En hierdie heilige man het haar vergewe. Ek kan nie sê dat ek geglo het nie, maar teruggekeer het na die familie en weer 'n aanbod gemaak het. En die gelukkigste in hierdie situasie was die kinders. Dit is iemand wat die ouerlike stryd die meeste pla. Nou wag my Lyuska vir die derde kind, sy doen goed, en dit lyk vir my dat die teefheid vir ewig weg is.
Hoekom moet iets gebeur om sommige harte te bereik? Hoekom weet ons nie hoe om te waardeer wat die lot ons vandag gee nie? Miskien sal my verhaal iemand help om hulleself te kyk en foute te vermy, want soos Mitya is skaars, en dit is amper onmoontlik om 'n gebroke beker te gom!