Nuuskommentaar: Respek moet verdien word – of dit nou Zuma, De Lille of Malema isEFF-betoging by H&M (13 Januarie 2018) Foto: @mtshwaku (EFF Wes-Kaap), Twitter Wat is die grootste nuus uit Suid-Afrika? Die komkommertyd is duidelik verby, en daar moet nou diep gedelf word om te bepaal watter onderwerp die meeste verdien om in ’n nuuskommentaar onder die loep geneem te word. Mnr. Cyril Ramaphosa, president van die ANC en adjunk-president van die land, sê pres. Jacob Zuma mag op geen manier verneder word as daar van hom ontslae geraak word nie. Intussen maak hy uitsprake wat regstreeks in teenstelling staan met dit waarmee Zuma die meeste geassosieer word – korrupsie en staatskaping. Die DA se taai toffie met die DA-burgemeester van Kaapstad begin al taaier word namate die saak uitgerek raak, terwyl die stad met sy waternood by wyse van spreke brand. Verskeie bekende oorsese sportlui en ’n kunstenaar se name word genoem in ’n berig wat handel oor die amok en stropery van die EFF in winkels van H&M-winkels. Die meeste skort bande met die groep op. H&M hou vol dat daar geen rassistiese bedoeling in die advertensie-T-hemp was nie, en het die advertensie met ’n verskoning onttrek. Vir die EFF is dit nie genoeg nie, en dit begin al meer lyk of die EFF nou self meer rassisties optree as wat H&M onbedoeld gedoen het. Hoewel Suid-Afrika nie uitgesonder word nie, is die land stellig ingesluit by pres. Donald Trump se beweerde verwysing na Afrikalande, Haïti en Jamaika as “sh*&hole countries”. Baie Suid-Afrikaners voel egter dit is ’n akkurate beskrywing van die Suid-Afrika wat Zuma geskep het, en vind die ANC se verontwaardiging pikant. Maar wat is Suid-Afrika se werklike groot nuus, veral as die voortslepende saak van Life Esidimeni, die toekoms van Afrikaanse skole waaroor vandag ’n belangrike hofuitspraak kom en die verwikkelinge tussen Noord- en Suid-Korea in ag geneem word? Patricia de Lille (Augustus 2016) (Foto: ANA) Hoe die Zuma- en De Lille-kwessies hanteer word, gaan ’n belangrike invloed op die 2019 algemene verkiesing hê. Beide die ANC en die DA kom nou te staan voor ononderhandelbare situasies dat die skalpel nou diep sal moet sny om die partye se geloofwaardigheid te behou. Beide Zuma en De Lille het egter ook groot steun en op die kort termyn gaan beide partye bloei. Om onder die mat in te vee, is nie ’n opsie nie. Boonop is dit vir die DA en sy alliansievennote belangrik dat Kaapstad, as vlagskip, soos ’n goed geoliede masjien moet bly werk, en al beter begin werk. Dit vereis die allerbeste praktyk van deelnemende bestuur, kundigheid en samewerking, nie ’n burgemeester wat na bewering in kru taal op burgemeesterskomiteelede gil en hulle voor hul kollegas verneder nie. Dit het, na berig word, verhoudinge in die burgemeesterskomitee onherroeplik laat verbrokkel. Bewerings oor korrupsie in die raad, met of sonder De Lille se inmenging, moet deeglik uitgeklaar word en indien die gerugte waar is, mag vervolging nie uitbly nie. Die waterkrisis verg baie spesiale aandag, maar tog moes die verantwoordelike burgemeesterskomiteelid, Anthea Lindburg, steeds na ’n groot, moeilike en diverse portefeulje bly omsien. Kommunikasie oor hoe met wateraansuiweringsprojekte gevorder word, was nie altyd sinvol nie, en verskeie projekte is onvermeld op die lange baan geskuif. Volgens die Vlaamse rubriekskrywer en analis, Filip Joos, het H&M bloot verby die ras-kwessie gekyk. Hiermee het hy op ’n belangrike aspek getrap. ’n Opposisie-raadslid in ’n munisipaliteit het so “kleurblind” geword dat hy in ’n raadsvergadering met presies dieselfde bedoeling as wat hy soms na wit raadslede verwys (sonder reperkussies) ’n swart raadslid ’n bobbejaan genoem het. Die vet was in die vuur. Volgens die huidige doktrine van swart bewussyn in die VSA, wat ook na sekere kringe in Suid-Afrika oorgewaai het, is “kleurblindheid” en selfs ’n huwelik oor die kleurgrens geen maatstaf vir nie-rassigheid nie. Dit moet eers met restitusie en boetedoening voorafgegaan word. Dus kan H&M se “kleurblindheid” en die aanname dat die kind in die advertensie toevallig swart is, ongeag bedoeling, nie verskoon word nie, en is barbaarse optrede heeltemal in die haak. Die onewehandigheid van die Menseregtekommissie en die regering oor rassehaat roer ook die pot in Suid-Afrika. Intussen sal dit politici loon om te besef respek is iets wat verdien word.