DIE BOER SE STREWE NA VRYHEID
Onderwerp: DIE BOER SE STREWE NA VRYHEID Sat May 22, 2010 12:06 am
Die Boer se Vryheidsmanifes.
- dat ons vaders deur Hom na hierdie land gelei is met die doel dat ons Volk Hom hier sal dien;
- dat ons geskiedenis Sy seën en tug weerspieël;
- om God as volkome Oppermag te erken en om Hom uit dankbaarheid vir Sy genade te eer en te dien;
- om ware en blywende vrede tussen vrye mense en vrye volkere onder God
se gesag na te streef;
Sê ons Volk:
- ons bly getrou aan die ideale van ons voorvaders en ons trotse
- ons verset onsself teen die onregmatige oorgawe en daaropvolgende onderdrukking en verguising van ons Volk en ons mense;
- ons is bereid tot die opofferinge wat die vryheidstryd sal verg;
- ons verootmoedig onsself voor ons Heilige Vader en bid en werk
onophoudelik vir die herwinning van ons vryheid;
- ons versoek alle volksgenote om in hierdie uur van nood mekaar te
onderskraag en rondom die regmatige en onverbiddelike strewe na vryheid
- ons is in 'n oorlewings- en vryheidstryd gewikkel teen die magte van die bose en op ons ganse Volk en al sy leiers rus die dure verpligting om alles in die stryd te werp om ons vryheid, Christelikheid en onafhanklikheid te herwin.
Vir God, Volk en Vaderland.
8. Roeispane. Laat ons eerlik wees met mekaar : Ons is in diep waters, sonder 'n roeispaan. Feit. Dit is interessant om terug te kyk na sommige van die spane wat ons gehad het of probeer het om te verkry. Die wat die moeite werd was, nie die brandewyn-en-rum of bedrieër variasie nie. Ons sal moet erken, heel eerste, dat meeste van ons, hoewel geleidelik meer ontstel deur die manier waarop ons nasionale erfenis vir die wolwe gegooi is, nie in staat was om die volle omvang van die verraad en lafhartigheid in ons politieke en militêre hierargie te begryp nie. Dus het die werklike weerstand vanaf 1993 gekom van buite, inderdaad teén ons eie tradisionele leierskap en strukture in (met een of twee prysenswaardige uitsonderings). In retrospek verklaar dit, tot 'n mate, sy mislukking tot dusver.
9. Radio Pretoria. Omdat hulle in die vroeë negentiger jare bewus geword het van die belangrikheid van 'n eie stem, 'n regte weerstandsradio, het 'n entoesiastiese en toegewyde groep 'amateurs' in 1993 Radio Pretoria bymekaargebedel, -geleen en –geskraap. Alhoewel hulle toegelaat het dat die beheerliggaam oorheers word deur 'n 'kultuurfront', - 'n fatale fout, soos later geblyk het, - het die stasie sterk en byna onaantasbaar gestaan teen enige inkomende kommunistiese regime in April 1994. Dit het DIE punt van weerstand geword, waarteen ons vyande hulleself polities sou vernietig, indien hulle met geweld daarteen opgetree en dit fisies ge-elimineer het. Presies op daardie tydstip, toe dit die gety kon omkeer, is die radiostasie … toegemaak, deur sy eie beheerliggaam met 'n meerderheid van 5:3. Die Boer en Afrikaner se ideale, onmiddelike en fisiese weerstandsversamelpunt teen die totale uitverkoping was daarmee heen. Toe Radio Pretoria 'n jaar later heropen, was dit as 'n 'gereguleerde', regime-gelisensieerde radiostasie, toegewy aan die Afrikaner kultuur, en steeds gewaardeer as 'n eie volkstem, - maar minus die hardekern Boere weerstand.
10. Fort Schanskop. Uit die behoefte aan verdediging van Radio Pretoria het die Pretoria Boere Kommando Groep tot stand gekom. Op 7 Desember 1993 het 'n klein groepie kommandolede, vandag se Boere, die ou Schanskop Boerefort beset as 'n simboliese weerstandsoperasie. Dit was die dag toe werklike mag in die land oorgedra is aan 'n sogenaamde Uitvoerende Oorgangsraad deur die de Klerk regering, wat vasbeslote was om uiteindelik alles waarvoor geslagte van Suid-Afrikaners en Boere gesweet en gebloei het te verraai en weg te gee. Die simbolisme, tydsberekening en relevantheid was reg, die impak het alle verwagtinge oortref, en die maghebbers het voor 'n dilemma te staan gekom waar hulle óf die 24 lig bewapende jong verdedigers kon vermorsel en doodmaak en hulle eie stralekrans verloor, - of hierdie klein weerstandskern sien groei dag na dag, soos ondersteuners en simpatiseerders letterlik daaromheen vergader. Pogings om die verdedigers te intimideer het misluk. Toe is die troefkaart gespeel : Oud-Generaal Constand Viljoen, tot op daardie stadium hoog geag, vertrou en gerespekteer as die militêre leier van die bestaande weerstandsbeweging genoem die 'Volksfront'. Hy is vroeg die 8ste Desember ingestuur en kon die jong Boere tot onttrekking ooreed op grond van sy status as erkende bevelvoerende offisier en leier van die Volksfront (en dus ook die Boerekommando). Nóg 'n punt van weerstand is so geneutraliseer deur ons eie 'leierskap'.
11. Radio Donkerhoek. Toe Radio Pretoria in 1994 toemaak, het sommige 'bittereinders' in protes uitgestap en weer vooraf begin. Met die ondersteuning van lojale 'Vriende van Donkerhoek' het hulle dit reggekry om 'n nuwe vrye en onafhanklike radiostasie op die lug te kry, wat in die area Pretoria-Johannesburg uitgesaai het. Hy het vir jare die sogenaamde OUO afgeweer, uitgesaai vanaf motors en van agter vals mure, ateljees in die bos opgestel, en gierige informante, lakeie en gesofistikeerde rigtingspeilers getrotseer. By een geleentheid het die onvergeetlike Susan, twee helpers en 'n klein meisietjie vasgestaan teen die hele swaarbewapende polisie taakmag. Talle terugslae en hindernisse is oorkom, totdat dood, gevangenskap en 'n gebrek aan vrywilligers die stasie sodanig gereduseer het dat dit gesluit moes word.
12. Christelike Weerstand. Tussen al die kruiperige politieke priesters in die land, is daar ook ware Christene, geestelikes en wêreldlikes, wie die bose staatsaanslag teen ons tradisionele waardes, sedes en Christendom beveg. Terwyl hulle hulself blootstel aan spot en selfs vervolging, probeer hulle die vloedgolf van aborsies, pornografie, Godloosheid en immorele wette stuit met proteste, demonstrasies en uitputtende hofsake. In desperaatheid beroep hulle hulleself op die vinnig 'transformerende' howe, wat, aan die einde van die dag egter toenemend onder die duim staan van die regime-benoemde hoogste Azaniese hof en 'n Godlose Azaniese grondwet. Dit maak seer om te sien hoe sulke moedige mans en vroue 'n oënskynlik hopelose geveg voer.
13. 'Laers'. In die steek gelaat deur hulle tradisionele leiers, bedreig deur losgelate vyandige hordes, trek blankes laer. Die wat gebind is aan hulle huidige huise en die erns van die bedreiging besef stig buurtwagte, staan wag, sper woonbuurte af, huur sekuriteitspersoneel, reik uit na bure en vriende en versterk eie getalle in of om die huis. Ander Boere pak op en beweeg na die moderne weergawe van die 19de eeuse 'laer', - klein gemeenskappe van hulle eie. Hier sluit hulle aan by hulle eie mense, kom klaar sonder vreemde arbeid, bou hulle eie huise en oorleef miskien op 'n laer lewensstandaard, maar beslis met 'n groter kans op oorlewing. Orania in die Noord-Kaap is die oudste van hierdie Boere gemeenskappe, en Kleinfontein en Balmoral in die Pretoria omgewing is ander. Daar is groeipyne, somtyds lelik, soos mense wat gewoond is aan 'n gemaklike lewensstyl en heelwat elmboog-ruimte nou naby mekaar moet leef en aanpas as gelykes. Tog byt hulle vas, want dis makliker so om te oorleef sonder om onnodig lewens, tradisies, sedes en waardes te verloor.
14. Opleiding. Gekonfronteer met die algemene verval binne die gesowjetiseerde, donker 'Nuwe SA', het van die ouer Boeregeslag gepoog om ons jeug voor te berei en beter toe te rus vir die stryd wat voorlê, - onder andere in die Azaniese ekonomie. Een goeie voorbeeld was die Diensopleidingsentrum te Spitskop naby Balmoral, wat deur wyle Fritz Meyer op die been gebring is. Jong skoolverlaters is daar vir omtrent drie maande meer weerbaar gemaak en opgelei in basiese vaardighede, veral met die oog op plaaswerk. Met Fritz se afsterwe het die projek tot stilstand gekom, met huidiglik verskeie soortgelyke pogings in die vooruitsig.
15. Ander. Daar was ander, minder prominente, maar opregte pogings tot weerstand. Nie een het
ooit gelei tot gewelddadige, fisiese konfrontasie nie. Baie patriotte is bitter teleurgestel deur al die verraad, lafhartigheid en bedrog rondom hulle. Baie meer sukkel om te oorleef en liggaam en siel en gesin aanmekaar te hou. Baie word gejag, vervolg en in die tronk gegooi deur die Azaniese regime, - waar sommige vandag nog sit, gerieflikheidshalwe vergete deur meeste van ons. Daar was, en is, soveel verkeerd, soveel om te doen indien ons geliefde land gered moet word van barbarisme en totale ondergang. En daar is so min van ons met die tyd, vermoë en gewilligheid om dit te doen. Selfs waar lojaliteite tussen ou kamerade 'n verdienstelike operasie moontlik moes gemaak het, soos by die ou 32Bn basis in Pomfret in die Noord-Kaap, was daar verraad en bedrog en nog 'n uitgerekte hofsaak om die klagtes af te weer. Van Pomfret af sou vergete Suid-Afrikaanse soldate in Zimbabwe bevry word in 'n gesamentlike operasie met betroubare elemente binne die oorblyfsels van die ou SAW. Die neo-kommunistiese owerhede, op bekwame wyse ondersteun deur die kruiperige massa-media, is egter vasbeslote om te keer dat enigiemand aan die kloue van die swart en rooi regime sal ontsnap. Die klein Afrikaner dorpie van Orania, met sy paar honderd mense, is amptelik nie eens toegelaat om sy eie onafhanklike dorpsbestuur te hê nie, - hierdie blanke dorpie moes met alle geweld ingelyf word by swart-beheerde munisipaliteite 40km ver, indien dit van die Azaniers afhang! Die regerende regime kom nog nie met álles weg nie, - nóg nie, - en in die howe en op ander fronte word 'n sekere mate van weerstand gebied en 'n mate van verligting somtyds verkry. Maar die oorblywende vestings van regverdigheid, reg en onafhanklikheid word oók 'getransformeer', en behoorlike, beskaafde weerstand word toenemend ervaar as 'n onbegonne taak.
16. Voorlopige Gevolgtrekkings. Die Gulag is in plek. Stap vir stap word ons mense deur swart terreur gehamer en geintimideer tot dieselfde soort dowwe onderdanigheid en stomme aanvaarding wat die Sowjet 'comrades' laat wegkom het met bloedige onderdrukking vir 70 jaar lank, en Rwanda se Hutu meerderheid met 'n eenmalige volksmoord in 1994. Tussen die 'Nuwe SA' (Azaniese) regime se mag en sy swart massas se terreur is ons nou stewig op pad na dieselfde tipe volksmoord. Ons is behoorlik in diep waters, nie net sonder enige roeispaan nie, maar binnekort ook sonder die boot self waarin ons sit, indien die donker magte van Swart Afrika toegelaat word om aan te gaan soos hulle tot dusver aangegaan het.
Nou, indien jy jou roeispaan verloor het en die boot sink en jy kan nie die oewer bereik nie, - wat staan jou te doen? Oë sluit teenoor dit wat moet gebeur en verdrink? Dit is, jammer om dit te sê, presies wat baie van ons mense tans doen en wat nog baie meer gaan oorkom in die nabye toekoms, - tensy iemand êrens 'n ordentlike boot in die hande kry om te kan inklim. Trouens, net om eers so 'n boot te SIEN sal al 'n groot verskil maak, sodat mense kan hoop kry, ophou versuip en begin werk daaraan om hulleself te red.
Onderwerp: THE BOER 's FIGHT FOR FREEDOM AND SOVEREIGNITY Sat May 22, 2010 12:10 am
Let us be brutally honest with ourselves : We are up the creek, without a paddle. Fact. It is interesting to look back at some of the paddles we had or tried to have. The worthwhile paddles, not the brandy-and-coke or con-man variety. We must admit, first of all, that most of us, though progressively more disgusted with the way our national heritage was being thrown to the wolves, were unable to grasp the depth and near total spread of treason and cowardice in our political and military hierarchy. So the real resistance attempted from 1993 onwards was done outside, actually against, our own traditional top leadership and structures (with one or two notable exceptions). In retrospect, this explains, at least to a certain degree, its failure so far.
Now, if you have lost your paddle, and the boat is sinking, and you cannot get to shore, - what do you do? Close your eyes to what must happen and drown? That is, sad to say, what many of our people are doing at this very moment, and a hell of a lot more are going to do in the near future, - unless somebody, somewhere, gets hold of a decent boat to climb into. Actually, first just for them to SEE such a boat would be a vast improvement already, so they can pick up hope, stop drowning and start doing something to save themselves.[center]