Die volk in die Psalm, broers en susters, het inderdaad redding nodig gehad. Soos met al die Psalms is dit baie moeilik om die presiese agtergrond daarvan te bepaal, maar heel waarskynlik is die agtergrond van die Psalm die ballingskap waarin die volk deur die Assiriërs weggevoer is, of dalk die mislukte pogings van koning Josia om al die stamme van die volk bymekaar te bring. Hoe dit ook al sy, hulle omstandighede het gemaak dat hulle gesmag het na die Here se teenwoordigheid en verlossing.
Nee, broers en susters, dit is nie al nie. God het hierdie versugtinge gehoor. Hierdie versugtinge, hierdie soeke, hierdie noodkrete, het in die hemel weerklank gevind. Want God het sy gesig van redding tot ons gedraai. Hy het aan die voordeur kom klop. Hy het sy gesig vir ons kom wys.
Luister net, hoor Hom klop. Jy kan maar die voordeur met vreugde gaan oopmaak. Jy sal nie ontnugter word deur koue lug en ‘n leë omhelsing nie! Hy was altyd daar, Hy is nou daar, Hy sal altyd daar wees.
Hy was daar toe die kindjie wat vanoggend gedoop word, gebore is, Hy is vanoggend hier. En Hy sal more daar wees, vir hierdie kindjie, haar ouers, en vir elkeen van ons.
Daarom, broers en susters, hoef ons nie ons lewens om te wens nie. Ons hoef nie te wag vir daardie dinge wat môre sogenaamd ons lewens sinvol sal maak nie. Ons hoef ook nie te gaan soek na die sin van alles nie. Want die Sin van alles, klop aan die voordeur. Aan die voordeur van ons elkeen se hart nou, soos Hy ook op ‘n bepaalde tydstip aan die deur van die hart van elke dopeling sal klop.
En ons wat werklik Jesus Christus se lewe en dood ons eie in die geloof gemaak het, hoef nie te vra soos hierdie volk of die Herder nog voorloop nie. Ons moet liewer bid dat die Here ons deur sy Gees so sal verlig dat ons sal raaksien hoe Hy voorloop.