Beskou jy die gedig, die bundel, of die fase as ‘n tipe versoening? ‘n Volsirkel tydsverloop? Daar word dikwels ‘n verkeerde beeld van fundamentele Christene geskep, deur hulle bv. met fundamentele Moslems te vergelyk. Abraham die woord paroikein (vertoef, of tydelik woon, m.a.w. ‘n inwonende vreemdeling). ‘n Paroikos moes vreemdelingebelasting betaal omdat hy ‘n soort gelisensieerde inwoner was. Hy word ook met die daaropvolgende drie perde geassosieer, wat uiteindelik vir die dood van ’n kwart van die wêreldbevolking verantwoordelik sal wees (Op. 6:3-8). Die sintaktiese en morfologiese verwringings wat die bogesiteerde gedig kenmerk, word deur Ashcroft as ŉ subtiele vorm van ‘distancing’ beskryf (Ashcroft, p.75) wat hy die metonimiese gaping noem. Deur die inskripsie van grammatikale afwykings, vreemde woorde en neologismes word hierdie vreemdheid sinekdogeïes vir die vreemde kultuur (die deeltjie staan vir die geheel). o Put wat die vorste gegrawe het, wat die edeles van die volk gedelf het, met die septer, met hulle stawe! -- En uit die woestyn uit na Matt na toe;