Brief aan my ongebore seun. Hoofstuk 1 deur Dopper van der Walt | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Titel: Brief aan my ongebore seun. Hoofstuk 1
Dopper van der Walt
Aantal woorde: 1938
Datum gepubliseer: 27 May 2010
My liefste ongebore seun. Ek skryf hierdie, 'n tipe handboek om oorlewing in hierdie wereld, vir jou. Glo my, jy gaan dit nodig he, want die lewe is 'n snaakse ding.
Soos jy kan aflei by die lees van die eerste sin is jy nog nie gebore nie, jammer daaroor.
Dis nie dat ek lui is of nie omgee nie, dis net dat ek die boek skryf op 'n redelike jong ouderdom. Uit daardie oogpunt moet ek dalk vir jou dankie se, 'n kind is die laaste ding wat ek nou kort, so dankie dat jy tot nou toe redelik tevrede was met die saligheid van jou bestaan in die warm dieptes van my balsak en ooraktiewe verbeelding. Terloops, hoe lyk die binnehuise versiering daar? Hoop nie dis te morbied of minimalisties nie…
Elkgeval, ek skryf die boek omdat ek myself ken en dus redelik seker is dat ek nie altyd daar gaan wees vir jou nie. Maar selfs as ek daar is, weet ek dat daar sekere goed is waaroor ek nie wil praat nie en party goed wat jy nie sal wil vra nie (By the way, ek praat nie hier van blommetjies en bytjies en daai kak nie, dis obvious, jy het 'n tottie en ander mense het nie een nie. Jy druk jou tottie by mense wat nie een het nie in en maak dan nog mense met of sonder totties sodat hulle dit weer by ander mense kan indruk of laat ingedruk word. Soos ek gese het, obvious…) en ek skryf dit terwyl ek jonk is sodat jy nie kan se dat ek nie verstaan nie, glo my, ek verstaan, dis juis die bleddie probleem.
Oja, ek is lief vir jou. Jy mag dalk wonder hoe ek dit kan se aangesien jy nog nie gebore is nie, maar dis redelik eenvoudig: ek is hiper-intelligent en fokken lief vir myself en aangesien jy basies net 'n nuwer model van my is weet ek dat ek vir jou lief is. Die eksistensieele argument van jou bestaan of verlies daaraan is dus buite die kwessie. So kom ons begin met 'n redelike eenvoudige onderwerp; die lewe.
a)	Die lewe is onregverdig.
Dit is die beste ding wat my pa ooit vir my geleer het. Die lewe is, was en sal altyd onregverdig wees. Dis nie 'n slegte ding nie, dis die enigste ding wat die lewe leefbaar maak. As die lewe regverdig was sou daar nie 'n plek vir my en dus vir jou in gewees het nie, hel daar sou nie plek vir die hele mensdom in gewees het nie. Kom ons lieg nou nie vir mekaar nie, die mens is lui. Weereens nie 'n slegte ding nie. Die mens se hele bestaan met al sy intelektuele bereikinge en tegnologiese voortuitgang kom daarvan af dat die mens in sy diepste en eenvoudigste wese ,eerstens lui is en, tweedens 'n kansvatter is.
Kom ons kyk na die mees basiese uitvinding, die wiel. Daar het Urg in sy koue grot gesit en met misnoee gekyk hoe Oergh en Hargh in die reen hout bymekaar maak. Oergh het die vorige week vuur uitgevind. Of ten minste, hy se hy het dit uitgevind, maar daar is verskeie filosowe in die grotman gemeenskap wat hieroor met hom sal stry.
Dit is die filosowe se argument dat vuur nog altyd bestaan het en dat Oergh dit dus nie kon uitgevind het nie en dat Oergh net die eerste persoon was om agter te kom dat vuur vrek as mens dit nie die heeltyd met nog hout voer nie. Hierdie was hulle konklussie: Oergh was nie die eerste persoon wat vuur uitgevind het nie, maar slegs die eerste persoon wat uitgevind het hoe om vuur aan die gang te hou. Hulle konklussie het groot opskudding in die intelektuele gemeenskap van die grotman samelewing veroorsaak, meestal onder die digters. Die digters het voorgehou dat dit, uit die oogpunt van die digkuns, esteties beter was om te beweer dat Oergh vuur uitgevind het en omdat die waarheid gelyk is aan skoonheid, is skoonheid dus gelyk aan waarheid, so hulle is reg en die slimkop filosowe is verkeerd, so we!
Die filosowe het gese dat die digters hulle mooi praatjies by hulle holle kan gaan opdruk. Die digters het geantwoord dat hulle dit met graagte sal gaan doen sodra hulle uitvind wat die beste woordorde sou wees. Van daardie dag af het daar 'n eue oue wantroue tussen fliosowe en digters geheers.
Elk geval, om terug te kom by Urg.
Nie almal was bly oor die uitvinding van vuur nie, Urg die minste so. Alhoewel vuur nogal warm was en lig gegee het in die nag het dit net beteken dat mense nou te besig was om hout bymekaar te maak in die dag sodat daar lig kan wees in die nag sodat hulle om die vuur kan sit en in die lig kan beplan waar om die volgende dag te gaan hout bymekaar maak… Urg se daaglikse potjie Pre-historiese Poker saam met sy vriende was dus 'n ding van die verlede aangesien Oergh en Hargh heeldag hout bymekaar gemaak het. Aan die begin het hy homself getroos met die feit dat daar nou in die aande lig was en dat hulle dan sal kan Pre-histories Poker speel, maar ongelukkig was Oergh en Hargh net te besig met die aandlikese hout haal beplannings kommitee.
So nou sit Urg in sy grot en kyk hartseer hoe Oergh en Hargh hout bymekaarmaak. Hy het probeer om 'n eekhoring die beginsels van Pre-histories Poker te leer maar die eekhoring het elke keer die 'Big'- en 'smallblinds' omgeruil. Urg het die eekhoring met 'n klip dood geslaan en was oppad om hom op die vuur te gaan gaar maak toe hy sien hoe een van die groot stompe uit Oergh se hand val. Die stomp het moeiteloos oor die grond gerol en 'n fakkel het in Urg se brein aangegaan.
Met eenvoudige klipgereedskap het hy 'n boomstomp aangeval en met baie moeite het hy die wereld se eerste wiel uitgevind. Die grotman gemeenskap was in ekstase en die filosowe en digters het die aande om gekuier langs die vreugdesvure met die wete dat albei groepe saamstem dat Urg die wiel uitgevind het.
Wel nie almal nie, een filosoof het steeds beweer dat Urg slegs die bewegende neiging van 'n ronde voorwerp met energie waargeneem het en dat die wiel nog altryd in onverwerkte vorm in elke boomstomp bestaan het. Hy het kort daarna gesterf nadat die ander filosowe hom aan 'n boom vas gemaak het sodat die digters sy slimpraatjies, met hulle kak woordorde en al, by sy hol op kon druk. Die las van die daaglikse taak van hout bymekaar maak was baiemakliker gemaak met die uitvinding van die wiel.
Punt nommer een: Die mens is en was nog altyd lui. Dit is die rede vir die mens se vooruitgang.
Ongelukkig het Urg, Oergh en Hargh nooit Pre-Historiese Poker gespeel nie, Urgh was te besig met sy besigheid "Urg's wheels en pieces of round wood." Oergh en Hargh het jaloers geraak op Urg se nuutgevonde rykdom en sukses. Hargh het op 'n slinkse manier uitgevind dat Urg nooit die wiel gepatenteer het nie en die ontwerp self gepatenteer. Hargh het daarna Urg gedagvaar vir intelektuele diefstal en sy beisigheid oorgeneem.
Punt nommer twee: Die mens is en was nog altyd 'n kansvatter. Dit is die rede vir vreugde, hartseer, rykdom en die sosiale onreg wat die VSA genoem word.
Alles wat jy om jou sien is 'n produk van ooms en tannies wat besluit het om hulle werk makliker te maak, kanse te vat en ander mense te oortuig om hulle werk vir hulle te doen. Depresief, heh? Nie eintlik nie… Net omdat die wereld onregverdig is beteken dit nie jy hoef ook so te wees nie. So lank as wat jy altyd onthou dat jy niks aan die lewe kan verander nie, dat ons almal gedoem is om eendag te sterf met daardie gevoel wat mens kry as jy agterkom dat jy vir 'n halfuur gepraat het en niemand in die geslelskap het na jou geluister nie, sal jy die lewe geniet.
Die feit dat die lewe onregverdig is gee aan jou ongelooflike mag om (a.) lukrake goeie dade sonder rede te verig, (b.) lukrake mense op die maarmerrie te skop. Dit beteken niks nie, dis net 'n vlammetjie lukraakheid in 'n donker wereld. Mense mag dalk vir jou se dat dit 'n ongelooflike fatalistiese en siniese siening van die lewe is, maar jy kan altyd antwoord dat die lewe ongelooflik fatalisties en sinies is.
Die feit dat die lewe onregverdig is, is een van die beste eienskappe van die lewe. Sonder dit sou ons in 'n koue kommunistiese wereld gelewe het waar daar geen armoede of hartseer bestaan het nie, almal sou ewe veel fokkol gehad het en almal sou ewe veel ontevrede gewees het met hulle aandeeltjie fokkel. Nou kan ons in 'n wereld lewe waar meeste mense fokkol het en ontevrede kan wees met die mense wat bietjie meer as fokkol het. Dadelik onstaan daar 'n dinamiese samelewing. Ieweskielik is daar 'n teelaarde vir die kunste, filosofie, vermaak en ander aktiwieteite wat mense se aandag kan aftrek van die feit dat hulle werklik diep ontsteld is met hulle lot.
Die besef dat die wereld onregverdig is gaan jou nie help om iets daaraan te doen nie, dit gaan jou net help om normaal te funksioneer. Kyk na dit soos volg, jy weet die lug is blou en jy weet dit is agv. lig wat teen stofpartikels reflekteer en dan teen 'n frekwensie beweeg wat deur die menslike oog as blou waargeneem word, maar dit help jou nie as jy die kleur van die lug wil verander nie. Waarmee dit jou wel help is dat as een of ander dom etter beweer dat die lug geel is, jy hom mooi kan reg help en daarna oortuig dat groen rooi is en rooi groen is sodat hy by die volgende verkeerslig kan verongeluk.
b)	Die lewe is kort
Bitterlik kort. Ek weet almal se dit vir jou en jy dink dat jou tienerjare net nie verby kan gaan nie, op universiteit dink jy jy kan die aande verby suip, en jy kan, maar met elke babbelas wat jy le en afslaap tot vier uur, loop die tyd ook verby. Daarna is dit werk kry sodat jy geld kan kry om goed te koop wat jy nie kort nie sodat jy vir ander mense dit kan wys sodat jy die feit dat jy jou hele lewe by die werk spandeer kan regverdig. Klink na pret ne? Dan praat ek nie eers van die huis, vrou, 2.3 kinders en hond wat ook elke aand om jou aandag veg nie, soos ek se, pret.
En voor jy jouself kan kry staan jy in 'n koue steriele doktorskamer met 'n bles ou met 'n bril wie hopeloos te gemaklik, met jou ongemaklikheid in sy hande, jou vra om te hoes. En siedaar op jou 55ste verjaarsdag kry jy 'n prostaat probleem geskenk. Die lewe is kort, dalk nie kwantitief gemeet tot die mens se bestaan nie, maar relatief gemeet tot die eweigheid van die heelal, fokken kort. So doen my 'n guns en doen waatookal jy moet doen om jouself te vereenselwig met die futiliteit daarvan. Moet net nie dat ek daarvan uitvind nie. Die storie van die dooie prostituut in 'n koue kaapse parking lot is 'n great storie vir jou pelle, nie so great vir jou pa nie, ek het my eie dooie prostitute, dankie…