Hoofkomponente van kommunikasie in die werkplek
Vrae wat Aid Efficiency, Exhibit Competence, en Build Rapport
Kommunikasie deel inligting tussen twee of meer individue, die daad van die oordrag van inligting. Kommunikasie het soveel komponente, en versuim om effektief te kommunikeer in die werkplek is alledaags.
Effektiewe kommunikasie vereis dat alle komponente van 'n kommunikasie-interaksie perfek vir 'gedeelde betekenis', my gunsteling definisie van kommunikasie. Dit is van besondere belang wanneer vrae gevra en beantwoord word.
Komponente in Kommunikasie
Daar is vyf komponente vir enige kommunikasie en 'n sesde wat die algehele omgewing is van die werkplek waarin die kommunikasie plaasvind. Die komponente van kommunikasie is:
Die individu wat die boodskap stuur. Die sender moet die boodskap duidelik en met genoeg besonderhede voorstel sodat die ontvanger betekenis met die sender kan deel.
Die konteks vir die boodskap. Die konteks is hoe die boodskap deur die sender van die boodskap afgelewer word. Konteks behels nieverbale kommunikasie soos gebare, lyftaal, gesigsuitdrukkings en elemente soos stemtoon. Die meeste van die konteks vir 'n boodskap is slegs beskikbaar wanneer die ontvanger die sender van die boodskap kan sien en hoor. E-pos en IM emoticons, byvoorbeeld, is 'n swak substitusie omdat die sender dit sonder insette van die ontvanger formuleer.
Nog 'n stuk van die konteks is die emosies wat by die kommunikasiesirkel betrokke is. Is die sender kwaad? Is die ontvanger onverskillig teenoor die inhoud van die kommunikasie of minagtend van die sender? Normale menslike emosies beïnvloed of 'n boodskap suksesvol gedeel word.
Die persoon wat die boodskap ontvang. Die ontvanger moet noukeurig en noukeurig luister, vrae vra vir duidelikheid en parafraseer om vas te stel dat die ontvanger betekenis met die sender deel. As die ontvanger die sender vertrou, verhoog die kanse vir effektiewe kommunikasie.
Die afleweringsmetode wat u kies. Die afleweringsmetode moet gekies word op grond van die medium wat effektief is om die betekenis van die boodskap oor te dra. Aangesien kommunikasiemetodes so uiteenlopend is sedert die aanvang van rekenaars en mobiele toestelle, is besluite oor die afleweringsmetode ingewikkelder geword. Die afleweringsmetode moet voldoen aan die kommunikasiebehoeftes van beide die sender en die ontvanger.
Kommunikasiemetodes sluit in verbale kommunikasie, kitsboodskappe, e-pos, briewe, tekens, plakkate, video's, skermkiekies, telefone, notas, vorms, geskrewe dokumente en meer. Hierdie metodes sal voortgaan om uit te brei en die verwagtinge van die werknemers vir direkte kommunikasie oor alles wat met hul werk te make het, sal voortgaan om te groei.
Persoonlike kommunikasie het in belang toegeneem, veral vir organisatoriese inligting wat moontlik vir verandering kan vereis, werknemers erkenning kan gee of op die plek van vrae kan plaas. Personeelskommunikasie word ook bevoordeel omdat werknemers toegang tot die komponent, konteks het.
Die inhoud van die boodskap. Die inhoud van die boodskap moet duidelik wees en aangebied word en in detail beskryf om begrip van die ontvanger te verkry. As die inhoud van die boodskap resoneer en verbind, op 'n sekere vlak, met die algehele oortuigings van die ontvanger, is dit die mees effektiewe.
Hoe om goeie vrae te vra, bevorder kommunikasie
James O. Pyle en Maryann Karinch voeg die volgende by tot effektiewe kommunikasie.
Van menslike hulpbronne tot kliëntediens, slegte vrae besoedel byna elke werkplek. Slegte vrae vra dikwels onvolledige of misleidende antwoorde en kan rapport ondermyn. Aan die ander kant, goeie vrae is 'n waardevolle instrument van doeltreffendheid, bevoegdheid en verslagbou.
Daar is ses tipes goeie vrae: direkte, beheer, herhaal, aanhoudend, opsomming en nie-pertinente. Om hulle kortliks te beskryf:
Direkte: Jy stel 'n eenvoudige vraag met 'n basiese vraestel.
Beheer: Jy weet reeds die antwoord wanneer jy dit vra. Dit is 'n manier om uit te vind of die persoon lieg, oningelig is en / of nie aandag gee nie.
Herhaal: Jy vra twee verskillende vrae wat na dieselfde inligting is.
Aanhoudend: Jy vra dieselfde vraag op verskillende maniere om alle fasette van die verlangde inligting te verken.
Opsomming: Jy vra 'n vraag wat daarop gemik is om die bron die geleentheid te bied om die antwoord weer te gee.
Nie-relevant: Dit gaan nie oor die onderwerp waarvan jy wil weet nie, maar dit is waaroor die persoon waarskynlik nie gaan lieg nie; Dit dien die doel om te sien hoe die waarheid "lyk" en om die persoon oop te maak vir jou. Dit kan ook in die konteks van die ondervraging uitruil.
Besonderhede oor die 6 tipes goeie vrae
Direkte vrae is die beste: Een ondervraging, een werkwoord, en een selfstandige naamwoord of voornaamwoord.
Wat het by die partytjie gebeur?
Wanneer het jy by die kantoor aangekom?
Waar is die motorsleutels?
Hoekom het jy die vergadering vroeg verlaat?
Hoeveel het jy vir die iPad betaal?
Wanneer sê jy: "Ek gaan doelbewus nie 'n direkte vraag vra nie?" Wanneer jy die waarheid of akkuraatheid van 'n antwoord kontroleer, gebruik jy 'n kontroleringsvraag en soek na konsekwentheid.
Beheervrae is doelbewuste vrae wat jy ken die antwoord sodat hulle nie oor die ontdekking van inligting gaan nie. Hulle gaan oor die ontdekking van gedrag, spraakspatrone en vlak van waarheid of akkuraatheid. Miskien is dit iets waarmee jy vroeër met die persoon gepraat het.
As jy weet dat iemand in jou menslike hulpbronne-span 'n werknemer vervreem het omdat die werknemer 'n e-pos gestuur het om oor die persoon te kla, kan jy dalk 'n kontrolevraag vra, soos: "Hoe het dit vandag in die prestasie-oorsig met Pamela gegaan?" Jy het reeds die inligting; jy wil net uitvind hoe jou MH-persoon die vraag beantwoord.
Jy wil op twee verskillende maniere op dieselfde inligting kom. Byvoorbeeld, as jy gevra het, "Hoeveel mense is daar op die verkooppunte?" Kan die persoon met wie jy praat, reageer: "Daar is 22 in die veld." Later wanneer jy met hom iets anders praat - Gebiede waar die maatskappy byvoorbeeld 'n vastrapplek het - jy mag dalk vra, "Hoeveel verkoopstreke het jy?"
Hy kan reageer, "22", wat 'n manier is om die aantal personeellede op die verkooppunte te bevestig. Dit is nie 'n absolute toets nie, maar dit gee waarde en geloofwaardigheid aan wat hy voorheen gesê het. Hulle is twee verskillende vrae wat die gegewe inligting kruis-kontroleer.
By die gebruik van herhalende vrae kan u ook verskille ontbloot. As u bron in hierdie voorbeeld reageer dat daar 28 verkoopsgebiede is, sal u enige verduideliking wil hê. Miskien is daar 'n goeie rede. Die verkoopsag het gewoonlik 'n aanvulling van 28, maar die afgelope tyd was daar soveel omset. Dit is ses kort - maar die antwoord gee aanleiding tot twyfel aan die feit dat daar 'n wanverhouding bestaan ​​tussen die getal van personeel en die aantal verkoopsgebiede. Dat die wanverhouding moet lei tot verdere ondervraging om die probleem op te los.
In 'n uitruil waarin meer as een antwoord op 'n vraag gegee kan word, gebruik aanhoudende vrae om 'n volledige antwoord te kry. Soos herhaalde vrae is aanhoudende vrae ook nuttig as jy vermoed dat die persoon nie waarheid is nie.
"Waar het jy op vakansie gegaan na Kalifornië?" Kan die antwoord "Disneyland" ontlok. Alhoewel Disneyland die enigste plek is, is dit logies om die vraag te volg met "Waar anders?"
Om hierdie vraag te herhaal en direk na vrae oor Disneyland te gaan, beteken dat jy die geleentheid mis om 'n volledige prentjie van jou vriend se reis in Kalifornië te kry, tensy dit op 'n ander tydstip gebeur.
Opsommende vrae gaan nie oor die bepaling van waarheid nie, maar om terug te keer na die bron wat sy gesê het. Sy het die geleentheid om te dink. "Het ek eintlik gesê wat ek bedoel het om te sê?"
Jy verkoop motors van alle soorte, van twee-deur-luikrug tot volgrootte luukse modelle. 'N Jong paartjie kom na die vertoonlokaal en vra om een ​​van die luukse modelle te toets.
"Wat sal jy die motor vir die meeste van die tyd gebruik?" Vra jy.
"Pendel heen en weer aan die werk. Ons werk in dieselfde gebou, "sê sy.
"Waarvoor sal jy die kar ook gebruik?"
"Reis oor naweke om my ouers te sien. Sulke dinge. "Sy hou stil en voeg by:" Hulle woon honderd myl weg. "
"Hoekom dink jy is die luukse motor die beste keuse?"
Hulle ruil 'n blik. Hy sê, "Ons hou daarvan beter as die ander."
"Wat is jou gunsteling kleur," vra jy en kyk reguit na haar.
"Dus, laat my kyk of ek dit reggekry het. Ek hoor jy sê jy wil 'n rooi, volgrootte motor in die luukse klas hê. Hoe goed pas hierdie beskrywing by wat jy wil?" (Jy het jou opsommingsvraag saamgestel met relevante inligting in hierdie geval.)
Hulle ruil nog 'n blik. Hy het gesê, "Ons dink 'n meer gedempte kleur kan beter wees."
"Wat van die luukse model maak jy van mening dat dit die beste een vir jou is?" (Weer, dit is 'n manier om op te som en te verifieer wat jy gehoor het. Jy wil uitvind of hulle net so bekroon is met die voorkoms van die duur motor dat hulle niks anders wil oorweeg nie, of as die eerste antwoord 'n belangrike feit vermom het.)
"My pa sê dis die veiligste motor op die pad."
Die antwoord op die opsommende vraag vertel jou dat hulle eintlik kan, maar nie as gevolg van hoe dit lyk nie. Jy lees tussen die lyne. Hulle begin net saam in hul lewe. Haar pa het hulle waarskynlik na die handelaar gestuur om die veiligste motor op die pad te koop, wat hy sal help om te koop. U besluit om voort te gaan met die verkoop, omdat u weet dat die afbetaling en lening aansoek u waarskynlik die res van die verhaal sal gee.
Sommige mense mag dalk nie gemaklik wees om 'n opsommende vraag te vra soos dié wat ingesluit is in hierdie verkope ontmoeting nie, want hulle wil nie eenvoudig of onoplettend lyk nie. As jy die vraag presies op dieselfde manier vra, het jy dit die eerste keer gevra, dan het hulle dalk 'n geldige gevolgtrekking.
Jy wil ook nie dieselfde vraag twee keer op 'n ry dieselfde vra nie, selfs as jy die frasering verander. Deur 'n bietjie afstand tussen die eerste keer te stel, stel jy die vraag en die tweede en stel die vraag effens oor, en jy kom eenvoudig oor as iemand wat regtig belangstel in wat die ander persoon moet sê.
U kan dalk opspoor dat die persoon wat u vrae beantwoord, uitgedruk word; 'n Nie-relevante vraag kan die spanning versag. Of dalk het jy tyd om te dink of na jou notas te verwys, so jy gebruik die vraag om net 'n bietjie ruimte en tyd vir jou te koop.
By vrae wat gevra word, soos: "Watter projek het jy vroeër onderneem wat misluk het?" En "Hoe het jy probeer om die probleem reg te stel?". Jy kan maklik 'n werkkandidaat voel asof hy in die middel van 'n slagveldondervraging is. .
Die kandidaat kan sê, "Ek het probeer om die probleem aan te spreek deur die departement rondom 'n gemeenskaplike doelwit te versamel - die manier waarop ek my seun se klein liga-span kry om op die bal te slaan."
Jy kan die kandidaat 'n breek gee deur te vra: "Hoe lank het jy 'n klein liga afgerig?" Voordat jy terugkeer na die bespreking van sy skroefwerk en hoe hy dit probeer oplos.
Ten slotte, hier is twee maniere om vrae wat begin met al die nodige komponente te verwoes en uiteindelik nie goed te wees nie .
Voeg te veel kwalifiseerders of ander woorde en frases wat aflei van die vraag. Byvoorbeeld, "Wat het jy by die aandete ontbyt gehad, waar die vinylbankstoelies gekraak en bedek is met bandband?"
Nie op 'n antwoord wag nie, is ook algemeen. Jy vra, "Wat is jou gunsteling ete?" Die persoon dink 'n oomblik eerder as om dadelik te reageer. Jy klink in, "Rosbief?" Stilte is 'n doeltreffende navraag.
Moenie die ontdekking, die inligting, die lei verloor as gevolg van die opening van jou mond wanneer jy jou ore moet oopmaak nie. Onthou die "twee ore, een mond" -reël om die meeste vrae te kry.
Die omgewing en kommunikasie
Bogenoemde komponente van kommunikasie bevorder gedeelde betekenis wanneer hulle saamwerk om effektief 'n boodskap te lewer. Die werksomgewing waarin daardie komponente plaasvind, affekteer ook die kommunikasie en of die kommunikasie ontvang word.
Wanneer jy geldige vrae vra, bou jy verslag en inspireer vertroue. Vrae vorm 'n ander gedeelte van die grondslag vir kommunikasie op die werkplek wat betekenis deel
In 'n werksomgewing wat ope kommunikasie, betrokkenheid van werknemers en gemeenskaplike doelwitte , kommunikasie vaker en doeltreffender beklemtoon. Maar die verwagting vir beduidende kommunikasie stel die balk hoër op hierdie beste werkplekke. Dus, selfs in hoë moraal , werknemersgerigte werkomgewings kla werknemers dat hulle nie weet wat aangaan nie.
As gevolg van al die komponente en die algemene omgewing van 'n individuele werkplek bly kommunikasie uitdagend. Die eeue-oue vrae oor wie moet weet wat en wanneer moet hulle dit weet, word nooit ten volle beantwoord aan net oor iemand se tevredenheid nie.
Werknemers se klagtes oor te veel inligting, nie genoeg inligting nie, en selfs inligting oorlading, sal voortgaan om te resoneer op werkplekke. Jy sal nooit die kommunikasieprobleem genees nie, maar met toegewydheid en bedagsaamheid kan jy die effektiwiteit van beide jou interpersoonlike kommunikasie en jou werkplek-kommunikasie verhoog .