EU loods groot klimaatsplan vir 'ons kinders en kleinkinders' - EU-verslaggewer
Beleidmakers van die Europese Unie het Woensdag (14 Julie) hul mees ambisieuse plan tot nog toe om klimaatsverandering aan te pak, bekendgestel, met die doel om hierdie dekade van groen doelwitte konkrete optrede te maak en 'n voorbeeld te stel vir die wêreld se ander groot ekonomieë om te volg, skryf Kate Abnett, Buro Foo Yun-Chee en Reuters regoor die EU.
Die Europese Kommissie, die uitvoerende liggaam van die EU, het in noukeurige besonderhede uiteengesit hoe die 27 lande van die groep hul gesamentlike doel kan bereik om die netto uitstoot van kweekhuisgasse teen 55 met 1990% te verminder vanaf 2030-vlakke - 'n stap in die rigting van "netto nul" teen 2050. Lees meer.
Dit sal beteken dat die koste van die uitstoot van koolstof vir verwarming, vervoer en vervaardiging verhoog word, dat die heffing van hoë koolstofvliegtuie en die vervoer van brandstof wat nog nie voorheen belas is nie, en dat die invoerders aan die grens vir die koolstof wat vrygestel word by die vervaardiging van produkte soos sement, staal, gehef word. en aluminium in die buiteland. Dit sal die binnebrandenjin tot die geskiedenis toewys.
"Ja, dit is moeilik," het Frans Timmermans, hoof van die EU-klimaatbeleid, op 'n nuuskonferensie gesê. "Maar dit is ook 'n verpligting, want as ons afstand doen van ons verpligting om die mensdom te help, binne die planetêre grense moet leef, sal ons nie net onsself nie, maar ons kinders en ons kleinkinders faal."
Die prys van mislukking was volgens hom dat hulle 'oorloë oor water en voedsel' sou voer.
Die "Fit for 55" -maatreëls benodig goedkeuring deur lidlande en die Europese parlement, 'n proses wat twee jaar kan duur.
Aangesien beleidmakers industriële hervormings wil balanseer met die noodsaaklikheid om die ekonomie te beskerm en maatskaplike geregtigheid te bevorder, sal hulle 'n intense lobbywerk van sake, van armer lidlande wat stygings in lewenskoste wil afweer, en van die meer besoedelende lande, 'n duur oorgang in die gesig staar.
Sommige omgewingsveldtogte het gesê dat die Kommissie te versigtig is. Greenpeace was erg. "Die viering van hierdie beleide is soos 'n hoogspringer wat 'n medalje eis om onder die bar in te spring," het Jorgo Riss, direkteur van die EU, Greenpeace, in 'n verklaring gesê.
"Hierdie hele pakket is gebaseer op 'n te lae teiken, wat nie die wetenskap kan weerstaan ​​nie en die vernietiging van ons planeet se lewensondersteunende stelsels nie sal stop nie."
Maar sake is al bekommerd oor die kern daarvan.
Peter Adrian, president van DIHK, die Duitse vereniging van kamers vir nywerheid en handel, het gesê dat die hoë CO2-pryse "net volhoubaar is as terselfdertyd vergoeding voorsien word vir die maatskappye wat veral geraak word".
Die EU produseer slegs 8% van die wêreldwye uitstoot, maar hoop dat sy voorbeeld ambisieuse optrede van ander groot ekonomieë sal ontlok wanneer hulle in November in Glasgow vergader vir die volgende mylpaal VN-klimaatkonferensie.
"Europa was die eerste vasteland wat in 2050 as klimaatneutraal verklaar het, en nou is ons die heel eerste om 'n konkrete padkaart op die tafel te plaas," het Ursula von der Leyen, president van die Europese Kommissie, gesê.
Die pakket arriveer dae nadat Kalifornië een van die hoogste temperature op aarde gehad het, die jongste van 'n reeks hittegolwe wat Rusland, Noord-Europa en Kanada getref het.
Aangesien klimaatsverandering sigbaar word vanaf die trope-trope tot die geblase bosveld van Australië, het Brussel 'n dosyn beleide voorgestel om die grootste bronne van die fossielbrandstofemissies wat dit veroorsaak, te rig, insluitende kragstasies, fabrieke, motors, vliegtuie en verwarmingsstelsels. in geboue.
Die EU het die emissies tot dusver met 24% verlaag vanaf 1990-vlakke, maar baie van die mees voor die hand liggende stappe, soos die vermindering van die afhanklikheid van steenkool om krag op te wek, is reeds gedoen.
Die volgende dekade sal groter aanpassings vereis, met 'n langtermyn-oog op 2050, wat deur wetenskaplikes beskou word as 'n sperdatum vir die wêreld om netto koolstofvrystellings te bereik of om die klimaatverandering katastrofies te raak.
Die maatreëls volg 'n kernbeginsel: om besoedeling duurder en groen opsies aantrekliker te maak vir die 25 miljoen ondernemings van die EU en byna 'n half miljard mense.
Ingevolge die voorstelle sal strenger emissiebeperkings dit onmoontlik maak om teen 2035 petrol- en dieselmotorverkope in die EU te verkoop. Lees meer.
Om voornemende kopers te help wat bang is dat bekostigbare elektriese motors 'n te kort reikafstand het, het Brussel voorgestel dat state teen 60 openbare laaipunte nie meer as 37 km (2025 myl) van mekaar moet installeer nie.
'N Opknapping van die EU-emissiehandelstelsel (ETS), die grootste koolstofmark ter wêreld, sal fabrieke, kragstasies en lugdienste dwing om meer te betaal om CO2 uit te stoot. Rederye sal ook vir die eerste keer vir hul besoedeling moet betaal. Lees meer.
'N Nuwe EU-koolstofmark sal CO2-koste op die vervoer- en konstruksiesektor en op verhitting van geboue lei.
Nie almal sal tevrede wees met 'n voorstel om 'n deel van die inkomste uit koolstofpermitte te gebruik om die onvermydelike styging in lae-inkomste huishoudings se brandstofrekeninge te demp nie - veral omdat lande strenger nasionale teikens in die gesig staar om die uitstoot in die sektor te verminder.
Die Kommissie wil ook die wêreld se eerste koolstofgrenstarief instel om te verseker dat buitelandse vervaardigers nie 'n mededingende voordeel het bo maatskappye in die EU wat betaal moet word vir die CO2 wat hulle geproduseer het om koolstofintensiewe goedere soos sement of kunsmis. Lees meer.
Intussen sal 'n belastinghervorming 'n belasting op die hele EU op besoedelende lugvaartbrandstowwe oplê. Lees meer.
EU-lidlande sal ook woude en grasvelde moet opbou - die reservoirs wat koolstofdioksied buite die atmosfeer hou. Lees meer.
Vir sommige EU-lande is die pakket die kans om die wêreldwye leierskap van die EU in die bestryding van klimaatsverandering te bevestig, en om aan die voorpunt te wees van diegene wat die nodige tegnologieë ontwikkel.
Maar die planne het bekende skeurings blootgelê. Armer lidlande is versigtig vir alles wat koste vir die verbruiker sal verhoog, terwyl streke wat afhanklik is van steenkoolkragstasies en -myne waarborge wil hê vir meer ondersteuning vir 'n transformasie wat ontwrigting sal veroorsaak en massa-heropleiding benodig.
Verwante onderwerpe:Europese Green Deal
Byna 'n derde van die plastiekafval in Europa word herwin. Vind meer feite en syfers uit oor plastiekafval en die herwinning daarvan in die EU met hierdie infografie, Samelewing.
Vind uit die feite oor plastiekafval en herwinning in die EU
Die produksie van plastiek het binne enkele dekades eksponensieel gegroei - van 1.5 miljoen ton in 1950 tot 359 miljoen ton in 2018 wêreldwyd - en daarmee saam die hoeveelheid plastiekafval. Na 'n skerp daling in die produksie in die eerste helfte van 2020 as gevolg van die COVID-19-pandemie, het die produksie in die tweede helfte van die jaar weer herstel.
Die EU tref reeds maatreëls om die hoeveelheid plastiekafval te verminder, maar wat word ondanks alle pogings met die afval gegenereer? En hoe kan plastiekherwinningstariewe verhoog word?
Behandeling van plastiekafval in Europa
In Europa is energieherwinning die mees gebruikte manier om plastiekafval weg te gooi, gevolg deur herwinning. Sowat 25% van al die gegenereerde plastiekafval word gestort.
Die helfte van die plastiek wat vir herwinning versamel word, word uitgevoer om in lande buite die EU behandel te word. Redes vir uitvoer sluit in die gebrek aan kapasiteit, tegnologie of finansiële hulpbronne om die afval plaaslik te behandel.
Voorheen is 'n beduidende deel van die uitgevoerde plastiekafval na China gestuur, maar onlangs beperkings op die invoer van plastiekafval in China sal waarskynlik die uitvoer van die EU verder verminder. Dit hou die risiko in van verhoogde verbranding en storting van plastiekafval in Europa. Intussen probeer die EU sirkelvormige en klimaatvriendelike maniere vind om sy plastiekafval te bestuur.
Die lae aandeel plastiekherwinning in die EU beteken aansienlike verliese vir die ekonomie sowel as vir die omgewing. Na raming gaan 95% van die waarde van plastiekverpakkingsmateriaal vir die ekonomie verlore na 'n kort siklus vir eerste gebruik.
wêreldwyd, navorsers skat dat die produksie en verbranding van plastiek in 850 meer as 2019 miljoen ton kweekhuisgasse in die atmosfeer gepomp het. Teen 2050 kan die emissies tot 2.8 miljard ton styg, waarvan 'n deel vermy kan word deur beter herwinning.
Lees meer oor afvalbestuur in die EU.
Probleme met plastiekherwinning
Die belangrikste kwessies wat die herwinning van plastiek bemoeilik, is die kwaliteit en prys van die herwinde produk, vergeleke met hul nie-herwinde eweknie. Plastiekverwerkers benodig groot hoeveelhede herwinde plastiek, vervaardig volgens streng beheerde spesifikasies en teen 'n mededingende prys.
Aangesien plastiek egter maklik aangepas kan word volgens die behoeftes - funksioneel of esteties - van elke vervaardiger, bemoeilik die diversiteit van die grondstof die herwinningsproses, wat dit duur maak en die kwaliteit van die eindproduk beïnvloed. As gevolg hiervan neem die vraag na herwinde plastiek vinnig toe, hoewel dit in 2018 slegs 6% van die vraag na plastiek in Europa uitmaak.
Vind meer uit oor die EU-planne om 'n sirkulêre ekonomie teen 2050 te bereik, insluitend plastiek reduksie.
EU oplossings om herwinningskoerse te verhoog
In Mei 2018 het die Europese Kommissie 'n voorstel ingedien om die kwessie van plastiese mariene rommel. Dit sluit 'n EU-verbod in op die produksie van die tien beste plastiek vir eenmalige gebruik wat vanaf 10 Julie 3 op Europese strande voorkom.
As deel van die Green Deal, Moet 55% van die plastiekverpakkingsafval teen 2030 herwin word. Dit sou 'n beter ontwerp vir herwinbaarheid impliseer, maar MEP's meen dat daar ook maatreëls nodig is om die mark vir herwinde plastiek te stimuleer.
Hierdie maatreëls kan insluit:
Die skep van kwaliteitstandaarde vir sekondêre plastiek;
sertifisering aan te moedig om die vertroue van sowel die industrie as die verbruiker te verhoog;
verpligte reëls oor minimum herwinde inhoud in sekere produkte in te stel, en;
EU-lande aan te moedig om BTW op herwinde produkte te verlaag.
Die Europese Parlement ondersteun ook die beperking van plastiek sakke in ligte gewig in die EU in 2015.