Dekodering spesiale ed - Inligting - 2022
Dekodering spesiale ed
Toe u kind begin skoolgaan, was u gereed vir ABC's. En toe 1,2,3's aanbreek, het jy nie gekyk nie. Maar as u kind met een van hierdie vakke gesukkel het, en u onderwyser voorgestel het dat hy of sy spesiale onderwys wil evalueer, moet u gereed wees vir 'n hele nuwe wêreld van akronieme, van FAPE tot IEP en verder.
Dit lyk asof hierdie terme chaoties is, en dit kan baie nuttig wees vir u en u kind. Die afgelope drie dekades het ons skole al hoe meer gesofistikeerde instrumente ontwikkel om kinders met spesiale behoeftes te bedien - en dit is 'n goeie ding.
U skool kan sy eie programme uiteensit (en wees voorbereid op 'n ander aanslag in die alfabet!), Maar aangesien nasionale wetgewing spesiale onderwys dek, is daar 'n "kripblad" van terme wat u kan sien. En as u dit nie doen nie, praat dan! Die onderstaande programme is onder federale wetgewing u reg.
IDEA (Wet op die onderwys van individue met gestremdhede). Hierdie landmerkwet het in 1975 begin, toe dit die Wet op Onderwys vir Alle Gestremde Kinders genoem is. Voorheen was dit nie ongewoon dat kinders met spesiale behoeftes uit die skole gedruk word, hetsy in instellings of selfs in die huisversorging nie. Die Amerikaanse Departement van Onderwys skat vandag dat ongeveer 6,5 miljoen kinders en jeugdiges "spesiale onderwys en verwante dienste" in ons skole ontvang.
FAPE (Gratis en toepaslike openbare onderwys). FAPE is 'n hoeksteen van die Wet op Individue met Gestremdhede. Dit beteken dat as u kind spesiale onderwysdienste benodig, van die openbare skole verwag word om dit kosteloos vir u te voorsien, en op maniere wat aan plaaslike, staats- en federale standaarde voldoen.
LRE (Minste beperkende omgewing). Selfs in 'n era van gesofistikeerde toetse en programme, kan baie professionele persone verskillende menings hê oor die beste omgewing vir 'n kind. Sommige kinders met spesiale behoeftes kan spesiale klaskamers benodig; maar so veel as moontlik sê die wet dat hulle moet leer en groei rondom hul tipies ontwikkelende eweknieë.
IEP (Geïndividualiseerde onderwysplan). Dit is die term wat u waarskynlik die meeste sal hoor, want skole ontwikkel hierdie planne vir elke kind en sal dit gereeld, soms 'n paar keer per jaar, hersien. Ouers, onderwysers en opvoedkundige spesialiste kom bymekaar om elke IEP te skep, wat spesifieke, konkrete leerdoelstellings en -doelstellings stel. As hulle werk, kan u kind nie meer spesiale onderwysdienste benodig nie; so nie, sal die span vergader om die nodige veranderinge aan te bring.
504 (Artikel 504 van die Wet op Rehabilitasie van 1973). As u kind 'n ligte leergestremdheid of toestand het, byvoorbeeld ADD, moet u nie verbaas wees as die skool 'n "504" -plan noem nie. Dit beteken dat alhoewel u kind nie 'n spesiale onderwyser of hulpverlener benodig nie, sy steeds 'akkommodasie' in die klaskamer kan kry, wat in 'n plan met duidelike doelstellings geskryf kan word. 'N Kind met gehoorprobleme sal byvoorbeeld 'n plek naby die onderwyser kry. Op hoërskool kan studente met aandagprobleme ekstra tyd toegelaat word vir toetse.
Nog steeds geïntimideerd gevoel? Jy is nie alleen nie. Maar onthou dit: as ouer is u 'n baie belangrike persoon in u kind se opvoeding, veral as sy spesiale behoeftes het. Moenie huiwer om vrae te vra en antwoorde na te gaan totdat u werklik tevrede is nie. 'N Gratis en toepaslike openbare onderwys is nie net 'n voorreg nie: danksy IDEA is dit die wet.