Van kabeljou tot multivitamiene - Nuttige inligting - 2022
Van kabeljou lewer tot multivitamiene Die verhaal van vitamienaanvullings
Vitamientekorte en vitamienpille bestaan ​​al duisende jare, net die vitamiene was nie bekend nie. 'N Mens het geen idee gehad dat daar vitamiene was nie. Die effense ongewenste inname van vitamiene het gelei tot 'n lang tyd van voedsel tot smaaklike, kleurvolle pille.
Vitamienpoeier vir vitamiene "pille"
Vitamien B1 (tiamien) tekort, die eerste induksie van beri bera, wat ernstige spierspasmas veroorsaak, dateer uit 2600 jaar. Dit is 'n soortgelyke gesig om te weet oor skeurbuik as gevolg van vitamien C-tekort. In die XV. In die 19de eeu het meer as die helfte van die bekendste Vasco da Gama wat rondom Kaapse Horing vaar, vitamien C-tekort opgedoen. Anglo-kwaadaardige beendeformiteite was ook bekend toe Whistler in 1645 'n gedetailleerde beskrywing van die siekte gee. Die middel teen hierdie siektes is stadig maar seker ontdek, maar die werklike oorsaak bly verborge. Ongeveer 5 500 jaar gelede het ons geweet dat wolverine vir vitamien A-tekorte met lewer en lewerekstrak behandel kon word, en 500 jaar gelede het ons gevind dat skeurbuik-geïnduseerde bloeding vars vrugte kan oplewer. James Lind, 'n Skotse fisikus in 1747, het bewys dat as seewier genoeg suurlemoensap kry, hulle nie siek sou word nie. Hulle het geen idee gehad dat vitamien C in suurlemoensap noodsaaklik was vir die vorming van die kollageen kollageen en die stabiliteit van die bloedwand nie. Die medisyne het gewerk, maar dit het veertig jaar geduur voordat die suurlemoen-doseringspraktyk beëindig is. In 1886 reis 'n Nederlandse dokter, Christiaan Eijkmann, na die eiland Java om 'n ander oorsaak van seesiekte te ontdek. Hy vermoed die bakterieë waaraan hy gedink het om by hoenders te teel. Hoenders het eens en al simptome van Berberi getoon. Die dokter het opgemerk dat hulle toe van die plaaslike pakhuis met rys gevoer word. Toe die hoenders weer rys gekry het, het hul toestand verbeter. Die rysskil het 'n vitamienblosmedisyne geword, en dit was eers in 1906 dat die werk van Hopkins aan die lig gekom het. Hy het bewys dat proteïene, koolhidrate en vette steeds noodsaaklike voedingstowwe is.
Die eerste vitamien
Vitamiene is nie-voedsame, organiese verbindings wat deur diereorganismes benodig word vir normale funksionering en groei. Dit is die katalisators vir die energie-transformerende prosesse van die liggaam, en dit is die onmisbare spelers in die metaboliese prosesse. As die liggaam minder kry van wat hy benodig, ontwikkel bloedarmoede.
Tussen 1911 en 1914 was Casimir Funk die eerste om rys uit die corpus callosum te verwyder, en daarna die teenmiddel teen Beriberi genoem en dit 'n stof genoem wat onafhanklik is van die metaboliese prosesse van die liggaam. Die stof wat gevind is, was 'n amienverbinding, en die 'geskil' wat u bedoel, is lewe. Dit is bekend dat stowwe wat vitamiene genoem word, in die liggaam ontwikkel of onvoldoende is en moet met dieetaanvullings ingeneem word, veral bloedarmoede. Engelse enkel siekte was ook bekend, aangesien kabeljou lewerolie, met sy vele onbekende vitamien Ds, 'n goeie teenmiddel was.
Wat noem jy my?
Verskillende diersoorte en ander verbindings tel as vitamiene vir verskillende spesies. Vitamien C is slegs vir marsvane. Holst und Fröhlich-navorsers in Oslo het in 1907 die simptome van skeurbuik in 'n proefkonyn ontdek.
Later het dit geblyk dat nie alle vitamienamienverbindings bestaan ​​nie, maar die naam bly. In 1913 is relatief min oor die individuele vitamiene bekend, maar 'n voorstel van 'n Amerikaanse biochemikus, Elmer Vernon McCollum, het dit as letters begin noem. Die idee was goed, maar dit was 'n bietjie voortydig, aangesien die benaming van vitamiene nogal chaoties geword het: letters volg slegs die volgorde van die ontdekking, om nie te praat van die getal nie. Vitamien B-verbindings het byvoorbeeld die mees uiteenlopende strukture, maar is chemies nie verwisselbaar nie, maar D2 en D3 is variante van dieselfde verbinding. Daarbenewens het elke vitamien 'n ander naam aan die chemiese struktuur of aan die voorwaardes vir die ontdekking daarvan.
Vitamien C vir aandete! - of die ouderdom van die ontdekking
In die XX. In die eerste helfte van die 20ste eeu het hulle vitamiene gevind en begin kunsmatig produseer, wat in sommige kosse nie heeltemal ontbreek nie, maar in groot getalle in ander. Tussen 1930 en 1937 is vitamien A geïsoleer en daarna gesintetiseer. Dr Albert Szent-Gyцrgyi, vitamien C in paprika uit Szeged, is in die dertigerjare gevind. Die biochemiese prosesse van ons liggaam is in die bynier en in die sitrusboom ondersoek. Dit was egter te min om chemie te studeer. Op 'n aand gee sy vrou vir hom soetrissies, wat hy nie wou eet nie, en gaan saam met hom laboratorium toe weens die gierige materiaal wat hy gesoek het. Hy het ook destyds die beste bron van vitamien C gevind. 'N Paar weke later het ek 'n paar pond vitamien A in my hand gehad. "Ek het oor die hele wêreld versprei en geleer wat die presiese chemiese struktuur van vitamien C is," sê Albert Szent-Gyцrgyi, wat die skeurbuikige teenmiddel ascorbiensuur genoem het. Wat struktuur betref, is eenvoudige suikers in 1933 gesintetiseer en die eerste 0,1 gram vitamien C-tablette was daardie jaar beskikbaar. Hy is in 1937 ontdek en is bekroon met die Nobelprys vir medisyne.
Tussen 1931-36 is vitamiene D2 en D3 (cholecalciferol) gevind. Riboflavin (B2) is in 1935 gesintetiseer, tiamien (B1) in 1936, piridoksien (B6) is in 1938 gesintetiseer, en vitamien K1 is in 1939 gesintetiseer en in 1940 gesintetiseer. pantoteensuur, isolerende biotien (vitamien B7 of H); Volle suur in 1946, kobalamien in 1955 (B12).
Die term vitamien is relatief, aangesien dit 'n essensiële stof is waaraan die liggaam blootgestel moet word, en meer presies, hierdie stowwe kan nie voldoende voorsien of voorsien word nie. Niacine kan byvoorbeeld uit sy bronmateriaal vervaardig word, een van ons essensiële aminosure, tryptofaan, ons maak ook vitamien D uit die bronmateriaal, en sommige van ons B-vitamiene kan afgelei word van ons bakteriële residue. Vitamiene kan 'n klein hoeveelheid van die liggaam produseer, maar meer is nodig.
Ons moet nie die bogenoemde provitamiene vergeet nie. Dit is die voorlopers waaruit die liggaam vitamien A produseer. Vetterige vitamiene word gekenmerk deur hul vrylating in die liggaam in die vorm van provitamiene. Vitamien A is 'n provitamien genaamd beta-karoteen en vitamien D3 is 'n stof genaamd 7-dehidrocholesterol. Vitamiene het ook een belangrike gemeenskaplike eienskap: dit kan slegs in beperkte hoeveelhede deur die liggaam geberg word, dus is gereelde aanvulling van die dieet noodsaaklik. Vetsure - Vitamiene A, D, E en K - is vetterig, maar ander is wateroplosbaar.
Die lig is op die Engelse kursus, die glorieryke loopbaan van kabeljou
Die massa-opkoms van die Engelse Cyrus kom tydens die Industriële Revolusie, toe die geraamtes van kinders in die donker, donker werkskwartiere van Londen abnormaal ontwikkel en vervorm is. Hulle het gou besef dat suiwelprodukte en lewertraan die siekte kan help voorkom. Kabeljaan lewer nie 'n snoek nie, maar is 'n liggeel olie met ligte visvette wat van mariene kabeljou verkry word. Die verduideliking vir die brokvorming is dat daar twee oorsake is, nie een nie. Een daarvan is die tekort aan vitamien D, die ander in UV-bestraling van die vel, wat nie ongewoon was in die hedendaagse Engeland nie. Sonder lig kan dit nie provitamin D in die vel produseer nie. Vitamien D speel 'n rol in die inname van kalsium en die ingang van kalsium in die been. In gebrek vervorm die bene. Kindersvariasie van miltsiekte praat van osteomalasie, 'n siekte wat dikwels osteomalasie veroorsaak in volwassenheid. Later het Adolf Windaus ontdek dat vitamien D3 wat in die vel gesintetiseer is vir UV-straling, wat later as die Nobelpryswenner erken is. Vee lewerolie is miskien die medisyne van die Engelse peperwortel omdat dit ryk aan vitamien D is. Daarbenewens bevat dit ook baie vitamiene A en E, inflammatoriese, sellulêre en sellulêre omega-3-vetsure en minerale, en baie jodiums en fosfor. Vee lewerolie kan beslis beskou word as 'n natuurlike multivitamienaanvulling. Vitamien D is 'n goeie voorbeeld van die behoefte aan verskillende vitamiene in die wêreld vir verskillende vitamiene en ander hoeveelhede. In Hongarye poog babas jonger as 1 jaar om 'n eksterne vitamien D3-aanvulling te kry; ouer as een jaar word gemengde eetgewoontes en versigtige sonbad slegs aanbeveel vir kinders gedurende die uiterste maande van ligte reën. Teen die tyd dat die aantal sonnige laagtepunte afneem, is die hoeveelheid vitamien D3 wat u meer en meer benodig, minder. Alhoewel ons veilig kan aanvaar dat die natuur nie die regte vitamienaanvulling vir diegene wat in die gegewe geografiese gebied woon, vergeet het nie, moet slegs die regte lewe, voeding en lewenstyl nagestreef word.
Die eerste multivitamien
Die idee en voorbereiding van een van die eerste multivitamienaanvullings is parallel met die ontdekking van vitamiene gebore, maar onafhanklik. Carl F. Rehnborg, 'n Amerikaanse tandeborselhandelaar wat in die 1920's in Kannah gewerk het, het erken dat mense wat vars groente daar boer, beter gesondheid het as stadsbewoners. Daarom het hy sy eie dieet aangevul met 'n mengsel van plaaslike plante, setperke en vrugtesaad. Met sy terugkeer na die Verenigde State het hy 'n laboratorium opgerig waar hy die eerste voedingsaanvulling in 1934 ontwikkel het, wat in 1934 van stapel gestuur is. Alhoewel dit baie vitamiene bevat het, is dit nie voorberei deur 'n bewuste vermenging van sommige vitamiene nie. In 'n sekere sin was dit ook een van die eerste multi-vitamienaanvullings. Na die ontdekking van die verskillende vitamiene, die ekstraksie en daaropvolgende sintese van die verskillende vitamiene, is dit in die 1940's geskep, hetsy in hul eie of in kombinasies.
Gereelde voeding, wat vars vrugte en groente inneem, kan ernstige of totale vitamientekorte veroorsaak - avitaminose - maar dit is nie te veel om minstens 500-700 gram vrugte per dag aan te beveel nie. As dit gepaard gaan met verkoue, siektes, toestande wat verhoogde vitamienbehoeftes of wanabsorpsie het, kan die inname van vitamien A tydelik laag wees, en selfs relatiewe vitamientekorte, ook bekend as hipovitaminose, kan voorkom. Soms is vitamien A laag in vegetariërs, vitamien B6 in alkoholisme, soms in niasien en biotien, en in tye van viesuur. Verminderde vitamieninname is steeds nie 'n vitamientekort nie, maar mettertyd is dit 'n morbiede toestand, en dit kan 'n bietjie oormatig wees - dink ons. In gevorderde Europese lande verbruik ten minste 20 persent van die bevolking gereeld vitamienaanvullings en multivitamientablette.
Onlangs is die minimum hoeveelheid vitamiene teenwoordig, en ten minste twee is teenwoordig in die aanbevole daaglikse toelaag (RDA = Aanbevole dieettoelaag) vir volwassenes, maar die hoeveelheid vitamiene en stowwe in die daaglikse dosis word nie aanbeveel nie. Daar word dus gehoop dat daar in alle gevalle voldoende vitamiene gevind sal word sonder dat hulle te veel inname veroorsaak. Dit is opwindend en deesdae is daar baie kontroversie oor hoe betroubaar die amptelike RDA's is en of ons genoeg vitamiene met of sonder multiviamiene verbruik. Maar ons sal probeer om die antwoord weer te vind ...