Jong meisies stap saam tydens die jaarlikse Women's Memorial March in Vancouver op 14 Februarie 2021. Die optog word gehou ter ere van vermiste en vermoorde vroue en meisies uit die gemeenskap met stop langs die pad om te herdenk waar vroue laas gesien of gevind is. (DIE CANADIAN PERS / Darryl Dyck)
Meisies word voortdurend aangesê om te glimlag, van T-hemde wat in winkels verkoop word en sê: 'almal hou van 'n gelukkige meisie" na die catcallers wat jong vroue vra om te glimlag as hulle in die straat afstap.
Audrey Hepburn het een keer beroemd verklaar dat 'gelukkige meisies is die mooiste meisies"- nou word hierdie aanhaling herhaal in die post-feministiese mark oor T-hemde, kussingslope en skryfbehoeftes.
Miskien is die mees openbare oproep aan 'n meisie om te glimlag, Donald Trump se bytend sarkastiese twiet dat die klimaataktivis Greta Thunberg 'lyk na 'n baie gelukkige jong meisie wat uitsien na 'n blink en wonderlike toekoms. So lekker om te sien!"
Maar lig die kap van hierdie druk op om as sorgeloos en gelukkig te wees en kyk onder: iets veel meer ontstellends word geopenbaar.
Ek bestudeer die afgelope 12 jaar die ervarings van meisies, veral tweens van agt tot 15 jaar, met betrekking tot die verbruikerskultuur. Die druk op meisies om wees pret, gelukkig en glimlaggend onthul baie oor die kulturele verwagtinge wat op meisies en meisies geprojekteer word.
Hierdie konstante verwagting van meisies om altyd te glimlag ontpolitiseer meisies en posisioneer hulle as inskiklik in hul eie onderwerping. 'Fun' dien as 'n afleiding van dieper politieke kwessies, en meisies ontmoedig om die uitbuiting en geweld waarmee meisies wêreldwyd te staan ​​kom, te oorweeg.
Wêreldwye bewegings vir sosiale verandering word gelei deur meisies wat die meeste geraak word deur kwessies rondom die omgewing, arbeid en sosiale geregtigheid. (Shutter)
Hulle aandag te vestig op die magdom sosiale en politieke kwessies wat meisies in die gesig staar, soos die klimaat krisis or inheemse meisies en vroue vermis en vermoor, sou die geluk en plesier van meisies ontstel.
Feministiese geleerde Sara Ahmed skryf dit geluk word belowe aan diegene wat hulle daartoe verbind om hul lewe op 'n onuitdagende manier te leef wat die status quo nie ontstel nie. Om die status quo uit te daag deur die aandag op hierdie kwessies te vestig, ontwrig die fantasie.
As almal van 'n gelukkige meisie hou, soos die T-hemp sê, is ongelukkige meisies nie lief nie: dit is 'n duidelike waarskuwing vir meisies om geluk te behou of andersins 'sielkundig en esteties onaantreklik. "
Pret kan met ander geniet word, maar die kern daarvan is 'n individuele poging om verantwoordelik te wees vir sy eie plesier. Die roep om te glimlag is nie 'n uitnodiging om die oplossing van die vrouehaatkundige en patriargale strukture te vier wat dikwels aan die wortel van ongelukkigheid lê nie.
Geluk en pret is vorms van gewilde feminisme wat geslagsgelykheid omskryf as individuele bemagtiging wat 'n feministiese strukturele kritiek verduister. Ongelukkigheid wyk af van die post-feministiese skrif waarin vroue - wat verantwoordelik is vir hul eie geluk en emansipasie - positief moet dink en geïnspireer moet word om verandering aan te bring. Die klem val op individuele handelinge bo kollektiewe bewussyn.
Hierdie morele eise vir geluk en plesier ondermyn burgerskap en verbintenisse tot die gemeenskap.
'N Meisie by 'n betoging in Washington, DC, hou 'n bord met George Floyd. (Obi Onyeador / Unsplash), CC BY
Meisies se leierskap
Die oproep tot geluk en plesier laat patriargale strukture en instansies onkant toe vir die ongeregtighede, ongelukkigheid en pyn van meisies wêreldwyd, en plaas die verantwoordelikheid vir hul eie geluk op meisies se skouers. Maar meisies voldoen nie meer daaraan nie, insluitend Greta Thunberg, wat Trump se eie woorde briljant op hom teruggedraai het.
Thunberg se klaprug aan Trump blaai die draaiboek om die vrouehaat- en ageistiese retoriek aan meisies bloot te stel om gelukkig te wees.
'N Wêreldwye jeugbeweging gelei deur meisies - soos wateraktiviste Herfs Peltier en Mari Copeny, onderwysaktivis Malala Yousufzai en klimaatsaktivis Vanessa Nakate - is besig om hierdie vertellings teë te werk. Hulle baklei teen klimaatsverandering en pleit vir sosiale verandering met behulp van 'n hele en komplekse reeks emosies, insluitend geluk en plesier.
Meisies weier om ontslaan te word deur misogynistiese kritici wat vir hulle sê om 'meer te glimlag'.
Natalie Coulter, medeprofessor in kommunikasiestudies, en direkteur van die Instituut vir Navorsing oor digitale geletterdhede, York Universiteit, Kanada