Die Warskou -verdrag word gevorm - GESKIEDENIS - Artikels - 2022
Die Sowjetunie en sewe van sy Europese satelliete onderteken 'n verdrag om die Warschau -verdrag tot stand te bring, 'n wedersydse verdedigingsorganisasie wat die Sowjette onder bevel van die gewapende magte van die lidlande geplaas het.
Die Warskou -verdrag, so genoem omdat die verdrag in Warskou onderteken is, het die Sowjetunie, Albanië, Pole, Roemenië, Hongarye, Oos -Duitsland, Tsjeggo -Slowakye en Bulgarye as lede ingesluit. Die verdrag het 'n beroep op die lidlande gedoen om 'n lid te verdedig wat deur 'n buitemag aangeval word, en dit het 'n verenigde militêre bevel onder leiding van maarskalk Ivan S. Konev van die Sowjetunie opgestel. Die inleiding tot die verdrag tot oprigting van die Warschau -verdrag dui die rede vir sy bestaan ​​aan. Dit het gedraai rondom 'Wes-Duitsland, wat hergemilitariseer word, en haar insluiting in die Noord-Atlantiese blok, wat die gevaar van 'n nuwe oorlog vergroot en 'n bedreiging vir die nasionale veiligheid van vredeliewende state vorm.' Hierdie gedeelte verwys na die besluit van die Verenigde State en die ander lede van die Noord -Atlantiese Verdragsorganisasie (NAVO) op 9 Mei 1955 om Wes -Duitsland 'n lid van die NAVO te maak en toe te laat dat die land herremilitariseer. Die Sowjets het dit natuurlik as 'n direkte bedreiging beskou en met die Warskou -verdrag gereageer.
Die Warskou -verdrag bly ongeskonde tot 1991. Albanië is in 1962 uit die land gesit, omdat die Russiese leier Nikita Chroesjtsjov te veel afwyk van die streng marxistiese ortodoksie, maar hom tot kommunistiese China wend vir hulp en handel. In 1990 verlaat Oos -Duitsland die pakt en herenig met Wes -Duitsland; die herenigde Duitsland word toe lid van die NAVO. Die opkoms van nie-kommunistiese regerings in ander oostelike bloklande, soos Pole en Tsjeggo-Slowakye, gedurende 1990 en 1991 was 'n effektiewe einde van die mag van die Warskou-verdrag. In Maart 1991 is die militêre alliansie -komponent van die verdrag ontbind en in Julie 1991 vind die laaste vergadering van die politieke raadplegende liggaam plaas.
LEES MEER: Sowjetunie: Stalin, Koue Oorlog en ineenstorting
Die Warskou -verdrag
Die Warskou-verdrag, formeel die Verdrag van vriendskap, samewerking en wedersydse bystand, was 'n kollektiewe verdedigingsverdrag tussen die Sowjetunie en sewe ander Sowjet-satellietstate in Sentraal- en Oos-Europa tydens die Koue Oorlog. Die Warskou -verdrag was die militêre aanvulling van die Council for Mutual Economic Assistance (CoMEcon), die plaaslike ekonomiese organisasie vir die kommunistiese state van Sentraal- en Oos -Europa. Die Warskou -verdrag is geskep in reaksie op die integrasie van Wes -Duitsland in die NAVO in 1955 volgens die Parys -pakte van 1954, maar dit word ook beskou as gemotiveer deur Sowjet -begeertes om beheer oor militêre magte in Sentraal- en Oos -Europa te behou.
Die Sowjets wou hul deel van Europa behou en nie toelaat dat die Amerikaners dit van hulle wegneem nie. Ideologies het die Sowjetunie die reg om sosialisme en kommunisme te definieer, opgeëis en as die leier van die wêreldwye sosialistiese beweging opgetree. 'N Uitvloeisel van hierdie idee was die noodsaaklikheid van ingryping as 'n land blykbaar die sosialistiese idees en funksies van die Kommunistiese Party oortree, wat uitdruklik in die Brezjnef -leerstelling was. Geostrategiese beginsels het die Sowjetunie ook gedryf om die inval van sy gebied deur Wes -Europese moondhede te voorkom.
Die agt lidlande van die Warskou -verdrag belowe die wedersydse verdediging van enige lid wat aangeval is. Die verhoudinge tussen die ondertekenaars van die verdrag was gebaseer op wedersydse nie-ingryping in die interne aangeleenthede van die lidlande, respek vir nasionale soewereiniteit en politieke onafhanklikheid. Byna alle regerings van die lidlande is egter indirek deur die Sowjetunie beheer.
Terwyl die Warskou -verdrag tot stand gekom het as 'n magsbalans of teengewig teenoor die NAVO, was daar geen direkte konfrontasie tussen hulle nie. In plaas daarvan is die konflik op 'n ideologiese basis gevoer. Sowel die NAVO as die Warskou -verdrag het gelei tot die uitbreiding van militêre magte en hul integrasie in die onderskeie blokke. Sy grootste militêre betrokkenheid was die inval van die Warskou -pakt in Tsjeggo -Slowakye (met die deelname van alle paktlande behalwe Roemenië).
'N Onderlinge verdedigingsverdrag tussen Kommunistiese state is op 14 Mei 1955 onderteken.
Die Verdrag van vriendskap, samewerking en wedersydse bystand wat gesluit is na drie dae se besprekings in Warskou, het 'n laat oostelike militêre eweknie van die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie van die westelike moondhede tot stand gebring. Dit was veral 'n reaksie op die feit dat Wes -Duitsland 'n onafhanklike land word en by die NAVO aansluit. Die afvaardiging van die Sowjetunie na Warskou is gelei deur die premier, Nikolai Bulganin, met minister van buitelandse sake Molotov en twee formidabele militêre manne in Marshals Zhukov en Koniev. Die eerste ministers van die Oekraïne, Wit -Rusland, Letland, Litaue en Estland was ook pligsgetrou teenwoordig, saam met 'n kommunistiese Chinese generaal as waarnemer. Die verdrag is behoorlik onderteken deur die Sowjetunie en sewe gehoorsame Oos -Europese state: Albanië, Bulgarye, Tsjeggo -Slowakye, Oos -Duitsland, Hongarye, Pole en Roemenië, wie se eerste ministers en ministers van verdediging almal die konferensie bygewoon het. Joego -Slawië was opvallend afwesig.
Die hoofdoel van die pakt was om die Sowjet -ryk in stand te hou en die satellietstate in lyn, en die belangrikste bepaling was die een wat Moskou die reg gegee het om troepe in die satellietlande gestasioneer te hou. Die verdrag sou in die eerste instansie twintig jaar lank duur of totdat 'n aanvaarbare Oos-Wes veiligheidsverdrag tot stand gekom het. In 1975 en weer in 1985 hernu, het dit voorsiening gemaak vir 'n verenigde militêre bevel, aanvanklik onder marskalk Koniev, oorheers deur die Rooi Leër en met sy hoofkwartier in Moskou. Wapens is gestandaardiseer en militêre handleidings van die Rooi Leër ingestel, met gesamentlike opleiding, jaarlikse maneuvers en uniforms van die Rooi Leër. Die verdrag het die lede daartoe verbind om mekaar onmiddellik te help as hulle aangeval word en onderling oorleg te voer oor belangrike internasionale vrae wat verband hou met hul gemeenskaplike belange, en daar was 'n politieke raadplegende komitee wat bestaan ​​uit die lede van die Kommunistiese Party -sekretarisse. Ander state wat verklaar dat hulle 'bereid is om die pogings van die vredeliewende state te help met die doel om die vrede en veiligheid van nasies te beskerm', was welkom om aan te sluit. Nie een het gedoen nie.
Die voortgesette teenwoordigheid van Sowjet -troepe in die lidlande het ontevredenheid in Pole en Hongarye, waar daar in 1956 moeilikheid was, vererger, maar het die Sowjet -regime in staat gestel om onenigheid makliker te hanteer. In Pole het Nikita Khruschev teruggekeer van 'n konfrontasie, maar nie in Hongarye nie, waar die regering se vasberadenheid om hom uit die verdrag te onttrek, met geweld ontmoet is en in Boedapest mense met hul blote hande teen Sowjet -tenks geveg het. Die verdrag is in 1968 ingeroep toe die Sowjetunie troepe van die Warskou -verdrag uit Pole, Oos -Duitsland, Hongarye en Bulgarye na Tsjeggo -Slowakye verplaas het om weer beheer oor die regime in Praag te kry. Geskik genoeg was dit in Praag tydens 'n konferensie van verteenwoordigers van die oorblywende lidlande in Julie 1991 dat die Warskou -verdrag amptelik dood verklaar is.
Die Warskou -verdrag word gevorm - GESKIEDENIS
Daar is 'n legende oor die drie voorvaders van Slawiese nasies. Daar was drie broers Lech, Tsjeggies en Rus wat met hul familielede weggedwaal het van die oorspronklike Slawiese nedersettings in die huidige gebied van Oekraïne (tussen die Vistula en die Dnepr -riviere). Rus het na die ooste beweeg terwyl die ander twee saam met hul mense weswaarts rondgedwaal het. Lech het in die laaglande gebly en sy stad gevestig naby 'n nes van 'n arend (die wit arend is die wapen van die land). Tsjeggies het meer na die suide gegaan.
Slawiese stamme het in die 6de eeu nC na Pole gekom. Die eerste stad van die Polan -stam was Gniezno, saam met Poznan, die oudste hoofstad van Pole. Dit was daar, waar die eerste koninklike dinastie gewoon het, die Piaste, wat hul stamboom ontleen het aan die mitiese Piast, 'n wielmaker wat 'n dinastie gestig het wat regeer het tot 1370. Die Polan -stam woon in die westelike gebiede van die huidige Pole in Wielkopolska , terwyl Krakow die sentrale nedersetting van die Wislan -stam was.
966 Mieszko I, (lid van die Piast -dinastie, die skepper van die Poolse staat) is gedoop tydens sy huwelik met die Tsjeggiese prinses Doubrava. Wat hierna volg, was die doop van die voorheen heidense land.
997 Biskop Adalbert sterf. St Adalbert en die biskop van Praag het besluit om heidense Pruise wat in Noord -Pole woon, tot die Christendom te bring. Hy het Gdansk gestig, hoewel hy later op die missie vermoor is. Sy oorskot is na Gniezno oorgeplaas. Adalbert het die eerste Poolse heilige geword en drie jaar later is die eerste aartsbiskop in Gniezno gestig.
1025 Boleslaw die Dapper is gekroon as die eerste Poolse koning, hierdie magtige heerser het Otto III (Romeinse keiser) afgesit om die heer van alle Slawiese mense te word. Die twee monarge het mekaar ontmoet op die beroemde Gniezno -beraad in 1000. Boleslaw is een jaar na sy kroningplegtigheid oorlede.
1038 – 1050 Poznan en Gniezno is verwoes tydens 'n strafreis van 'n Tsjeggiese prins wat die oorblyfsels van St. Adalbert in Gniezno wou bekom. Daarna verhuis die koninklike hof onder Kazimierz die Hersteller na Krakow.
1109 Boleslaw die Wrymouth het opeenvolgende oorwinnings teen Duitse troepe behaal. Hy het daarin geslaag om groot dele van Silezië en Pommeren op te neem. Sy politieke program om die westelike provinsies te oorheers, is so laat as na die Tweede Wêreldoorlog herhaal in 'n veldtog om die oorspronklike " Poolse gebiede terug te kry.
1226 Mazoviese prins Conrad het die Orde van Teutoniese ridders na Noord -Pole genooi om hulp te kry teen die heidense Pruisen ('n Baltiese stam). Die ridders was nie baie suksesvol tydens die kruistogte nie, en dit was in Pole (en die Kaliningrad -enklawe), waar hul heerskappy floreer het. Teutonic Knights word later 'n gevaarlike uitdaging vir die ewe uitgestrekte Poolse staat.
1241 Die Mongole het Pole binnegeval (nadat hulle Kiev en Rusland verwoes het) en die grootste skade aan die suidelike dele van die land aangerig, hulle is uiteindelik in Silesië gestop.
1333 Casimir die Grote (III) het op die troon gekom en die goue era van die Poolse Middeleeue begin: Wawel -kasteel is grootliks herbou en die Krakow -universiteit is in 1364 gestig.
1386 Om die bedreiging van die Duitse ridders die hoof te bied, het die Poolse en Litause dinastieë in Creva verenig. Beide onafhanklike state is beheer deur 'n monarg wat uit die Jagielloniese dinastie van Litaue kom, hulle het hul hoofstad Krakow gemaak.
1410 Een van die grootste middeleeuse gevegte is in Grunwald (Tannenberg) gevoer, waar die gesamentlike Poolse en Litause magte die aspirasies van die Duitse Ridders gestaak het.
1466 Die verdrag van Torun (Doring) tussen Pole en die Duitse Ridders is onderteken en gesweer, en Pole oorheers uiteindelik Pruise en die stad Gdansk (Danzig).
VROEGE MODERNE OUDERDOMME
1525 Die Teutoniese Orde is gesekulariseer en het die vasaal van Pole geword. 'N Eeu later verleen die Poolse koning die hertogte van Brandenburg die reg om toe te tree in Pruise, wat gelei het tot die vestiging van 'n enorme Pruisiese mag twee eeue later.
1543 Die Kopernikaanse Revolusie. Die Poolse geleerde Nicolaus Copernicus (Mikolaj Kopernik) het De Revolutionibus gepubliseer, hy stel die heliosentriese teorie voor dat die aarde om 'n as draai en een keer per jaar om die son gaan. In die 16de eeu is dit steeds algemeen aanvaar dat die aarde die middelpunt van die heelal is. Die heliosentriese teorie is later deur Galileo Galilei bewys.
1550 (ongeveer) Gdansk het meer as 30.000 inwoners, Krakow het 15.000 inwoners en Poznan 5.000. Wroclaw (Breslau) het 20 000, maar Silezië het destyds aan die Tsjeggiese kroon behoort. Warskou was nog net 'n klein hoofstad van die Mazovia -provinsie. Die grootste deel van die buitelandse handel het plaasgevind via die Vrystad Gdansk en ongeveer 70% van die Poolse uitvoer was korrels (rog) en 30% beeste en pelse. Slegs Gdansk vervaardig meubels, horlosies, oonde en waardevolle produkte.
1569 Lublin: Die Poolse Koninkryk en die Groot Hertogdom Litouwen is verbind tot een vakbond. Die Oekraïne was ook 'n deel van Pole. Die vakbond het Pole die grootste land in Europa gemaak.
1587 Sigismund III Vasa (Zygmunt III), seun van John III Vasa (koning van Swede), verkies tot koning van Pole, het die parlement en die hof na Warskou verskuif om homself nader aan Swede en na die middelpunt van die koninkryk te bring.
1610 Slag van Klutsjino (Klusin) – Die Russiese tsaar is deur Pole omvergewerp. Wladyslaw – seun van Sigismund, is tot tsaar in Moskou gekroon en#8211 die hoogtepunt van die Poolse mag. Dit is gevolg deur 'n reeks oorloë teen die Oekraïense Kosakke, die Swede en die Turke. 90 % van die staat se finansiële hulpbronne is aan oorlogvoering bestee.
1652 Die Liberum Veto het 'n manifestasie van die groot vryhede bekendgestel wat die Poolse adel geniet het. Een stem kan die uitwerking van enige wetsontwerp in die Poolse parlement belemmer. Die politieke stelsel het homself in 'n langdurige krisis bevind, wat veroorsaak het dat Pole met die republikeinse regeringsvorm eksperimenteer. Agt persent van die bevolking was dikwels verarmde adel en daar word geskat dat 120 000 edeles geen grond of eiendom gehad het nie.
1655 Die begin van die Sweedse oorloë (die sogenaamde "Deluge "). Charles X (Karol X) neem Warskou en Krakow. Warskou is verskeie kere gevange geneem en herower en 80% van die bevolking is dood. Czestochowa het wonderbaarlik verset gekry en uiteindelik is Vrede in 1660 in Oliwa herstel.
1683 Die legendariese Slag van Wene (die tweede beleg van Wene). Die Poolse koning Johannes III (Jan III. Sobieski) het daarin geslaag om die Turke (Kara Mustafa) te verpletter, die beleërde stad te red en uiteindelik die uitbreiding van die Ottomaanse Ryk te vermy.
1721 Die einde van die Groot Noordelike Oorlog, wat teen Swede geveg is. Alhoewel Swede verslaan is, het Pole van Rusland afhanklik geword.
1764 Stanislaus Poniatowski (Stanisław Poniatowski) verkies tot koning van Pole. Hy was 'n verligte heerser wat tevergeefs probeer het om die ineenstorting van die land te stuit.
1772 Die eerste verdeling van Pole: die grensgebiede is verdeel tussen Rusland, Pruise en Oostenryk.
DIE MODERNE OUDERDOM
1791 Die nuwe grondwet is (3 Mei) deur koning Stanislaus Poniatowski toegestaan. Dit was die tweede prestasie van so 'n aard. Onmiddellik na die Amerikaanse grondwet is die troon oorerflik gemaak en die liberum veto is afgeskaf.
1794 Die Kosciuszko -opstand: Tadeusz Kosciusko het taai gevegte teen Russe en Pruise gehad. Die jaar daarna het Warskou en Krakow vir Rusland en Oostenryk verlore gegaan. Dit staan ​​bekend as die derde verdeling van Pole, Pole is van die kaart afgevee.
1807 Napoleon Bonaparte se eerste inval in Pole. Pole het hoop in Napoleon gesien en hom ondersteun tydens sy aanval op Rusland. Napoleon raak verlief op Maria Walewska in Warskou. 'N Jaar daarna het 'n semi-onafhanklike hertogdom Warskou uitgeroep
1810 Fryderyk Chopin, die bekendste Poolse klavierkomponis, is in Zelazowa Wola gebore. Na 1830 moes hy die laaste agtien jaar van sy lewe in ballingskap deurbring.
1815 Na die nederlaag van Napoleon by Waterloo kom die tydperk van die "Holy Alliance " tussen Rusland, Pruise en Oostenryk. Hierdie vereniging het ten doel gehad om radikale bewegings uit te skakel. Tsaar Alexander I verleen aan Pole 'n grondwet en die sogenaamde Warskou-koninkryk wat deur Rusland beheer word. Galicië (die gebied rondom Krakow) was onafhanklik (tot 1846) en word dan deel van die Oostenrykse (later Oostenryk-Hongaarse) monargie.
1824 Adam Mickiewicz, die bekendste Poolse digter, is verban en het nooit weer na Pole teruggekeer nie (hy is in 1855 in die Krim oorlede).
1830 Die November -opstand in Pole en 'n gewapende opstand teen die Russiese bewind, laat in September 1831 geblus.
1848 Warskou verbind met Wene per spoor. Die einde van diensbaarheid in die Oostenrykse deel van Pole het ook in dieselfde jaar gebeur.
1863 Opstand in Januarie teen Pole teen Rusland en die voortgesette gevoel van Russifikasie.
1893 Die Poolse National League is in Warskou gestig.
1914 Eerste Wêreldoorlog begin. Die meeste gevegte vind plaas aan die oostelike front wat op die gebied van die toekomstige Pole (Galicië) geveg word.
1918 In November word Pole tot 'n onafhanklike land uitgeroep. Marshall Józef Pilsudski word "hoof van die staat ". Die jong staat het onstabiele grense en 'n reeks oorloë, onrus en opstande met buurlande, Bolsjewistiese Oekraïne, Duitsland, Litaue en Tsjeggo -Slowakye vind plaas, aangesien daar 'n algemene neiging was om lande so groot as moontlik te maak (historiese en nasionale beginsels). In 1920 het die "Warsaw -wonder " plaasgevind, toe die Poolse leër die opmars van die Bolsjewistiese leër na Sentraal -Europa gestop het. Pole kry groot gebiede in die ooste. Later beset dit Vilnius (Wilno) en halveer die Oostenrykse deel van Silezië (die ander helfte het tot Tsjeggo -Slowakye toegetree).
1921 Die moderne Poolse grondwet is gevorm. Pole was 'n republiek (tot 1926), die nasionale bank hervorm, mynbou is in Silesië ontwikkel en die bou van die eerste Poolse hawe in Gdynia het plaasgevind. Die land was egter onstabiel. Die eerste president, Narutowicz, is 'n jaar later in Warskou vermoor. Om die orde bekend te stel, organiseer Józef Pilsudski 'n q -staatsgreep in 1926.
1939 Op 1 September begin die Nazi's en Adolf Hitler se bombardemente op Westerplatte, Gdansk en die Tweede Wêreldoorlog. Die Sowjetunie val op 17 September die ooste van Pole binne. Binne 'n maand het Pole verslaan. Hierdie gebeurtenisse is 'n gevolg van die Molotov – Ribbentrop-verdrag wat op 23 Augustus onderteken is. Die verdrag bepaal nie-aggressie tussen Duitsland en die USSR.
1943 Die opstand in Warskou Ghetto (19 April): Dit was die heldhaftige, maar hopelose optrede van Jode wat in die klein Warskou -getto beleër is. Dit het gevolg op massatransport van Jode uit die ghetto van Warskou na die konsentrasiekampe Treblinka en Auschwitz. Uit die 450.000 mense wat oorspronklik in die klein ghetto -gebied ingedruk is, het slegs 300 oorleef. Die ghetto -gebied is in 'n volledige puin verander.
1944 Die Warskou -opstand teen Nazi -bewoners breek op 1 Augustus uit. Die stad het twee maande lank teruggeveg totdat alle weerstand twee en 'n half motte later gewelddadig onderdruk word. In 'n wraakdaad word die hele stad dan stelselmatig vernietig en heeltemal platgetrek.
1945 Pole uiteindelik bevry deur die Russiese Rooi Leër, die ballingskap kom terug uit Londen, maar die land bevind hom geleidelik onder die Sowjet -oorheersing. Na die Potsdam -ooreenkoms verander die grense aansienlik en die hele land beweeg geografies 300-500 kilometer na die weste. Oorspronklik is Poolse gebiede in die ooste opgeneem in die USSR en hul inwoners vestig oorspronklik Duitse stede in die Weste: Wroclaw (Breslau), Gdansk (Danzig) en Szczecin (Stettin).
1955 Die Warskou -verdrag is onderteken met die doel om met die NAVO mee te ding. Dit bestaan ​​uit die USSR en ook Oos -Duitsland, Pole, Tsjeggo -Slowakye, Hongarye, Bulgarye en Roemenië. Albanië was net 'n kort tydjie lid. Terselfdertyd is die enorme kultuurpaleis (Stalin se verskoningsgeskenk aan Pole) voltooi.
1956 Massa anti-Sowjet-onluste in Poznan. Die era van sosialistiese revisionisme begin en die waarheid oor Stalin se optrede word geopenbaar.
1967 Rolling Stones speel in die Kultuurpaleis in Warskou.
1978 Die biskop van Krakow, Karol Wojtyla, word verkies as pous Johannes Paulus II en word die eerste nie-Italiaanse pous sedert die 15de eeu. Sy pontifikaat word gekenmerk deur pogings om die kerk nader aan mense te bring, apostoliese pelgrimstogte en respek vir die lewe.
1980 'N Klein staking in Gdansk versprei oor die hele land. Die vakbondbeweging Solidariteit (Solidarnosc) het in die werf in Gdansk begin. Die beweging het politieke en ekonomiese doelwitte en het bykans onmiddellik 10 miljoen lede gekry. Die leier daarvan was 'n jong elektrisiën, Lech Walesa, wat later die Nobelprys vir vrede in 1983 ontvang het.
1981 Desember 13th: Krygswet is verklaar deur die kommunistiese president -generaal Wojciech Jaruzelski. 'N Uittreding is ingestel en die weermag oefen beheer uit oor die land. Die sterk onderdrukkende ondersoek na die openbare en sosiale lewe in Pole begin. Kommunistiese hooggeplaastes verduidelik later dat dit nodig was omdat die Sowjetunie die land kon binneval, net soos wat in 1968 in Tsjeggo -Slowakye (The Prague Spring) gebeur het.
1989 " Ronde tafel " onderhandelinge het plaasgevind en die kommunistiese party is verplig om vrye verkiesings toe te laat. Die verkiesing eindig met 'n oorweldigende oorwinning van die nie-kommunistiese Solidariteit Party onder leiding van Lech Walesa en Taduesz Mazowiecki. Alle nuwe LP's is kandidate vir Solidariteit, en Mazowiecki word die eerste nie-kommunistiese premier sedert die einde van die Tweede Wêreldoorlog. 'N Jaar later word Lech Walesa tot president van Pole verkies. Hy het slegs een termyn oorleef en is deur die voormalige verteenwoordiger van die kommunistiese party Aleksander Kwasniewski verslaan. Die voormalige kommuniste het hulself weer uitgevind as die SLD (Sosiaal-Demokrate). Kwasniewski was 'n baie gewilde president en het aan bewind gebly vir die maksimum tyd wat die grondwet toelaat. Hy moet in November 2005 ophou.
1991 Die Warskou -verdrag ontbind, en die Koue Oorlog is amptelik beëindig.
1998 Pole aanvaar in die NAVO en begin met die proses om weswaarts te beweeg.
2004 1 Mei. Pole sluit by die Europese Unie aan, saam met nege ander kandidaatlande. Dit is moeilik om te voorsien hoe die Europese toekoms vir Pole gaan wees. Wat Europa ook al mag wees, Pole het altyd 'n sigbare rol in sy geskiedenis gespeel (en dikwels gely) en verdien om aan hierdie gemeenskaplike projek deel te neem. Die meerderheid van die Europese bevolking is ten gunste daarvan en laat ons hoop dat hierdie ambisieuse projek suksesvol en voordelig vir die wêreld sal wees.
2005 2 April. Pole, en die hele wêreld ly inderdaad 'n groot verlies toe die Poolse pous Jean Paul II in die Vatikaan, Rome, sterf. Aan die einde van 2004 en sy dood het die pous 'n aantal siektes opgedoen, maar belowe om sy pousdom voort te sit. Tot en met sy dood het die pous die lewens van miljoene mense wêreldwyd aangeraak, ook na diegene wat nie katoliek was nie, en sy liefde en geloof in die lewe getoon. Die wêreld het sy hartseer getoon in die laaste ons s'n van hierdie merkwaardige menselewe, terwyl miljoene mense wêreldwyd by TV's en radio's sit en wag vir nuusberigte om net 'n gebed te doen. So 'n merkwaardige man was pous Jean Paul II dat die nuwe pous Benedictus XVI reeds verhuis het om die Poolse pous 'n heilige te maak.
2005 In 2005 Oktober: Lech Kaczynski, sentrum-regse politikus, 'n voormalige burgemeester van Warskou, verslaan Donald Tusk wat 'n kandidaat vir liberale was, tydens presidentsverkiesings.
Hoofrede vir die Warskou -verdrag
Die Warskou -verdrag is eers 6 jaar na die sluiting van die NAVO -alliansie onderteken. Die rede hiervoor is omdat die NAVO Wes -Duitsland toegelaat het om by die alliansie aan te sluit en weer 'n klein leër te begin. Die Sowjet -leiers was baie bekommerd hieroor, veral omdat die Eerste en Tweede Wêreldoorlog nog vars was en besluit om veiligheidsmaatreëls in die vorm van 'n politieke en militêre alliansie in werking te stel. Die ooreenkoms het egter slegs tot 1991 gestrek, toe die Sowjetunie tot 'n einde gekom het
Die brose fondamente waarop die verdrag gebou is, het eers anderhalf jaar nadat dit gevorm is, duidelik geword. Hongarye was die eerste land wat die wens uitgespreek het om dit te verlaat.
In Oktober 1956 het ontevredenheid oor die politieke situasie in Hongarye oorgegaan tot protesoptogte teen die Sowjet -oorheersing. Die protesoptogte het daartoe gelei dat Sowjet -troepe op versoek van premier Imre Nagy uit die land onttrek het. Die volgende stap vir die Hongaarse regering was om hom aan die Warskou -verdrag te onttrek. So 'n besluit was 'n oproep aan Moskou om sy troepe terug te stuur na Hongarye en die opstand te verpletter. Die Hongaarse opstand eindig met ongeveer 2 500 doodgemaakte Hongare en 200 000 vlugtelinge. Die Sowjet -greep oor Hongarye het stewiger geword as voorheen.
Die Hongaarse episode was 'n waarskuwingsteken vir die Sowjets om die verdrag te herorganiseer deur meer beheer oor sy organisasie op te lê. Die doel was om die magte van die paktlede in Sowjet -operasionele planne te integreer deur standaardisering van wapens en toerusting. Vir dieselfde doeleindes, vanaf 1961, het die magte van die Warskou -verdrag begin deelneem aan gesamentlike opleiding en maneuvers.
Sowjet -onderdrukkende beheer oor lede van die Warskou -verdrag het die alliansie nie van verdere verdwyning gered nie. Die eerste land wat suksesvol met die Sowjette geskei het, was Albanië, wat in 1961 feitlik opgehou het om aan verdragsvergaderings deel te neem.
Roemenië was die volgende land om strenger integrasie in die verdrag teë te staan. Vanaf 1965 begin die Roemeense regering 'n meer onafhanklike buitelandse beleid lei en distansieer hom van die pakt. Die Sowjet -troepe het die land reeds verlaat toe Roemenië in 1969 ophou deelneem aan die bevelstruktuur van die Warskou -verdrag.
Terselfdertyd verskyn ook anti-Sowjet-sentiment in Tsjeggo-Slowakye, wat om ekonomiese en politieke hervormings gevra het. Die ontevredenheid in die land het in 1968 uitgebreek met die sogenaamde Praagse lente. Die Sowjette onthou nog Hongarye en 1956 en het besluit om die Tsjeggo -Slowaakse grens tot sy wortels te sny. Onder die voorwendsel van gesamentlike militêre oefeninge, versamel die Sowjets troepe uit Hongarye, Pole en Bulgarye sowel as hul eie langs Tsjeggo -Slowakye se grense. In 'n vinnige aksie, op 20 Augustus 1968, het die troepe van die Warskou -verdrag Tsjeggo -Slowakye binnegeval. Die hoofstad Praag is binne 'n dag in beslag geneem en binnekort was die hele land onder beheer. Dit was die enigste gesamentlike operasie van die lede van die Warskou -verdrag en dit is uitgevoer teen een van hul eie bondgenote.
Tenks van die Warskou -verdrag op die strate van Praag in 1968.
Roemenië en Albanië was die enigste lidlande wat nie aan die inval deelgeneem het nie en selfs die optrede in die openbaar veroordeel het. Boonop het Albanië later daardie jaar amptelik aan die pakt onttrek en die eerste land geword.
Vorming van die Warskou -verdrag
In Mei 1955 het die Sowjetunie sy Oos -Europese alliansiestelsel geïnstitusionaliseer toe dit verteenwoordigers van Albanië, Bulgarye, Tsjeggo -Slowakye, Hongarye, Pole en Roemenië in Warskou bymekaargemaak het om die multilaterale Verdrag oor vriendskap, samewerking en wedersydse bystand te onderteken, wat identies was tot hul bestaande bilaterale verdrae met die Sowjetunie. Aanvanklik het die Sowjets beweer dat die Warskou -verdrag 'n direkte reaksie was op die insluiting van die Bondsrepubliek Duitsland (Wes -Duitsland) in die NAVO in 1955. Die stigting van 'n wettig omskrewe multilaterale alliansie -organisasie versterk ook die aanspraak van die Sowjetunie op magstatus as leier van die wêreldsosialistiese stelsel, het hy sy aansien verbeter en die teenwoordigheid en invloed daarvan in Oos -Europa gelegitimeer. Namate die gebeure binne die Sowjet -alliansie ontwikkel het, verloor hierdie aanvanklike eksterne stukrag vir die totstandkoming van die Warskou -verdrag egter sy belangrikheid, en die Sowjetunie het 'n formele alliansie gevind wat vir ander doeleindes nuttig was. Die Sowjetunie het 'n struktuur geskep om sy Oos -Europese bondgenote doeltreffender te hanteer toe dit die multilaterale Warskou -verdrag op hul bestaande bilaterale verdragsbande gelê het.
In die vroeë vyftigerjare het die Verenigde State en sy Westerse bondgenote 'n ooreenkoms aangegaan om Wes-Duitsland weer te bewapen en in die NAVO te integreer. Hierdie ontwikkeling bedreig 'n belangrike doelwit van die Sowjet -buitelandse beleid: die Sowjetunie was daarop ingestel om die herlewing van 'n magtige Duitse nasie en veral 'n bondgenoot met die Westerse moondhede te voorkom. In 'n poging om die toelating van Wes-Duitsland tot die NAVO te ontspoor, het die Sowjet-verteenwoordiger tydens die vierkrag-minister van buitelandse ministers in Berlyn, Viacheslav Molotov, in 1954 so ver gegaan om die moontlikheid voor te stel om gelyktydige verkiesings in beide Duitse state te hou wat moontlik kan lei na 'n herenigde, hoewel neutrale en ongewapende, Duitsland. Terselfdertyd het die Sowjetunie ook aan die Westerse moondhede 'n algemene verdrag voorgestel oor kollektiewe veiligheid in Europa en die aftakeling van bestaande militêre blokke (wat NAVO beteken). Toe hierdie taktiek misluk en Wes -Duitsland op 5 Mei 1955 by die NAVO aangesluit het, het die Sowjetunie verklaar dat die lidmaatskap van Wes -Duitsland in die Westerse alliansie 'n spesiale bedreiging vir die Sowjet -belange veroorsaak. Die Sowjetunie het ook verklaar dat hierdie ontwikkeling van sy bestaande netwerk van bilaterale verdrae 'n onvoldoende veiligheidswaarborg gemaak het en die Oos -Europese sosialistiese lande gedwing het om 'pogings in 'n sterk politieke en militêre alliansie te kombineer'. Op 14 Mei 1955 onderteken die Sowjetunie en sy Oos -Europese bondgenote die Warskou -verdrag.
Terwyl die Sowjets vermy het om hul alliansie te formaliseer om die onus van die verdeling van Europa in opponerende blokke in die Weste te behou, het die toelating tot die NAVO van die Europese staat met die grootste potensiële militêre mag die Sowjetunie genoop om die NAVO vir die eerste keer in ag te neem. Die Sowjetunie gebruik ook Wes -Duitsland se lidmaatskap in die NAVO vir propagandadoeleindes. Die Sowjets het die dreigement ontlok van 'n herbewapende, 'revanchistiese' Wes-Duitsland wat sy nederlaag in die Tweede Wêreldoorlog wou omkeer om die Oos-Europese lande te herinner aan hul skuld aan die Sowjetunie vir hul bevryding, hul behoefte aan Sowjet-beskerming teen 'n onlangse vyand, en hul ooreenstemmende plig om die Sowjet -veiligheidsbelange te respekteer en by die Warskou -verdrag aan te sluit.
Die Sowjetunie het belangrike redes gehad vir die institusionalisering van die informele alliansiestelsel wat ingestel is deur sy bilaterale verdrae met die Oos -Europese lande, gesluit voor die oprigting van die NAVO in 1949. As 'n formele organisasie het die Warskou-verdrag die Sowjetunie 'n amptelike teengewig aan die NAVO gebied in die Oos-Wes diplomasie. Die Warskou -verdrag het die Sowjetunie 'n gelyke status gegee as die Verenigde State as die leier van 'n alliansie van oënskynlik onafhanklike lande wat hul buitelandse beleidsinisiatiewe op die internasionale arena ondersteun. Die multilaterale Warskou -verdrag was 'n verbetering ten opsigte van streng bilaterale bande as 'n meganisme om die Sowjet -riglyne vir verdediging en buitelandse beleid aan die Oos -Europese bondgenote oor te dra. Die Warskou -verdrag het ook gehelp om die teenwoordigheid van Sowjet -troepe - en oorweldigende Sowjet -invloed - in Oos -Europa te legitimeer.
Die Sowjetunie en sewe van sy Europese satelliete onderteken 'n verdrag om die Warskou -verdrag tot stand te bring, 'n onderlinge verdedigingsorganisasie wat die Sowjette onder bevel van die gewapende magte van die lidlande geplaas het.
Die Warskou -verdrag, wat so genoem is omdat die verdrag in Warskou onderteken is, het die Sowjetunie, Albanië, Pole, Roemenië, Hongarye, Oos -Duitsland, Tsjeggo -Slowakye en Bulgarye as lede ingesluit. Die verdrag het 'n beroep op die lidlande gedoen om 'n lid te verdedig wat deur 'n eksterne mag aangeval word, en dit het 'n verenigde militêre bevel onder leiding van maarskalk Ivan S. Konev van die Sowjetunie opgestel. Die inleiding tot die verdrag tot oprigting van die Warskou -verdrag dui die rede vir sy bestaan ​​aan. Dit het gedraai rondom Wes-Duitsland, wat hergemilitariseer word, en haar insluiting in die Noord-Atlantiese blok, wat die gevaar van 'n nuwe oorlog vergroot en 'n bedreiging vir die nasionale veiligheid van vredeliewende state vorm. & Rdquo Hierdie gedeelte verwys na die besluit the United States and the other members of the North Atlantic Treaty Organization (NATO) on May 9, 1955 to make West Germany a member of NATO and allow that nation to remilitarize. The Soviets obviously saw this as a direct threat and responded with the Warsaw Pact.
The Warsaw Pact remained intact until 1991. Albania was expelled in 1962 because, believing that Russian leader Nikita Khrushchev was deviating too much from strict Marxist orthodoxy, the country turned to communist China for aid and trade. In 1990, East Germany left the Pact and reunited with West Germany the reunified Germany then became a member of NATO. The rise of non-communist governments in other eastern bloc nations, such as Poland and Czechoslovakia, throughout 1990 and 1991 marked an effective end of the power of the Warsaw Pact. In March 1991, the military alliance component of the pact was dissolved and in July 1991, the last meeting of the political consultative body took place.
On May 14, 1948, in Tel Aviv, Jewish Agency Chairman David Ben-Gurion proclaims the State of Israel, establishing the first Jewish state in 2,000 years. Ben-Gurion became Israel&rsquos first premier. In the distance, the rumble of guns could be heard from fighting that broke out . lees meer
Skylab, America&rsquos first space station, is successfully launched into an orbit around the earth. Eleven days later, U.S. astronauts Charles Conrad, Joseph Kerwin, and Paul Weitz made a rendezvous with Skylab, repairing a jammed solar panel and conducting scientific experiments . lees meer
Edward Jenner, an English country doctor from Gloucestershire, administers the world&rsquos first vaccination as a preventive treatment for smallpox, a disease that had killed millions of people over the centuries. While still a medical student, Jenner noticed that milkmaids who had . lees meer
The Third Olympiad of the modern era, and the first Olympic Games to be held in the United States, opens in St. Louis, Missouri. The 1904 Games were actually initially awarded to Chicago, Illinois, but were later given to St. Louis to be staged in connection with the St. Louis . lees meer
One year after the United States doubled its territory with the Louisiana Purchase, the Lewis and Clark expedition leaves St. Louis, Missouri, on a mission to explore the Northwest from the Mississippi River to the Pacific Ocean. Even before the U.S. government concluded purchase . lees meer
On May 14, 1999, President Bill Clinton apologizes directly to Chinese President Jiang Zemin on the phone for the accidental NATO bombing of the Chinese embassy in Belgrade, Yugoslavia, that had taken place six days earlier. Clinton promised an official investigation into the . lees meer
On May 14, 1998, the legendary singer, actor and show-business icon Frank Sinatra dies of a heart attack in Los Angeles, at the age of 82. Sinatra emerged from an Italian-American family in Hoboken, New Jersey, to become the first modern superstar of popular music, with an . lees meer
On May 14, 1991, two diesel trains carrying commuters crash head-on, killing 42 people and injuring over 400 more near Shigaraki, Japan. This was the worst rail disaster in Japan since a November 1963 Yokohama crash killed 160 people. Shigaraki, a town near Kyoto, is famous for . lees meer
Three-year-old June Devaney, recovering from pneumonia at Queen&rsquos Park Hospital in Blackburn, England, is kidnapped from her bed. Nurses discovered her missing at 1:20 a.m. the next day, and police were immediately summoned to investigate. Two hours later, her body was found with . lees meer
On May 14, 1787, delegates to the Constitutional Convention begin to assemble in Philadelphia to confront a daunting task: the peaceful overthrow of the new American government as defined by the Article of Confederation. Although the convention was originally supposed to begin on . lees meer
On this day in history, the Soviet Union formed a political and military alliance with several Eastern European countries as a counterbalance to the North Atlantic Treaty Organization (NATO). NATO united the U.S., Canada, and Western Europe in a collective security alliance in 1949. The 1955 agreement was called the Warsaw Pact as it was signed at the Presidential Palace in Warsaw.
Soviet delegation at the signing of the Warsaw Pact May 14, 1955
The U.S. State Department history site explains:
The Warsaw Pact supplemented existing agreements. Following World War II, the Soviet Union had concluded bilateral treaties with each of the East European states except for East Germany, which was still part of the Soviet occupied-territory of Germany."
The original signatories to the Warsaw Treaty Organization were the Soviet Union, Albania, Poland, Czechoslovakia, Hungary, Bulgaria, Romania, and the German Democratic Republic. Yugoslavia, the only European Communist state not included in the pact, was expelled in 1948 from Cominform, the Communist information agency, for refusing to acknowledge Soviet supremacy.
Soviet leadership determined that a unified, multilateral political and military alliance would tie Eastern European capitals more closely to Moscow.
The treaty was precipitated by the entry of the Federal Republic of Germany into NATO in early May 1955. According to the State Department site, the Soviets feared the consequences of a strengthened NATO and a rearmed West Germany and hoped that the Warsaw Treaty Organization could both contain West Germany and negotiate with NATO as an equal partner.
Green=NATO nations and Red=Warsaw Pact nations
The BBC reported at the time that in a speech at the beginning of the Warsaw talks, the Soviet Prime Minister, Marshal Nikolai Aleksandrovich Bulganin, warned that the USA, Britain and France were turning West Germany into "the principal hotbed of the danger of war in Europe" by allowing it to rearm. He said admitting West Germany into Nato was "the major obstacle" to reunification of Germany.
He further suggested that Nato was encouraging countries in the Near and Middle East to form military blocs to plan attacks on the Soviet Union and its allies.
In his concluding speech, Marshal Bulganin emphasized that of course the pact was inspired by the Leninist principle of peaceful co-existence between democratic nations and they wanted to abide by the United Nations Charter.
The Warsaw Pact officially disbanded in March and July of 1991 following the dissolution of the Soviet Union. Prior to that date, however, some changes in the membership occurred. Albania was expelled in 1962 because the country's leadership turned to Mao rather than to Khrushchev for Communist leadership and guidance. In 1990, East Germany left the Pact and reunited with West Germany the reunified Germany then became a member of NATO.
Another unhappy member of the alliance was Romania. This country managed to conduct a very successful balancing act in staying within the alliance, exercising a surprising degree of independence, and not paying a very high price for its actions. Romania's independent streak began as early as 1958, when it stated that Soviet troops were not welcome on its territory, continuing through 1968, when it would not participate in the invasion of Czechoslovakia. Romania's position was that the pact existed only for self-defense and not to maintain communist elites in the separate nations. In part because Romania was loyal in other ways and because it was not close to the potential front with Germany, this independent streak went unpunished.
Not every nation was so fortunate. In late 1967 a reform movement within the Czechoslovak Communist Party caused a major change in leadership. These events were closely monitored by the Soviet leadership. After the attempted defection by Hungary 10 years before, Albania's departure, and Romania's distancing itself, the Soviets were concerned that any reform or liberalization might weaken their control over this state. The continued freedom of the press and freedom of expression forced the Soviets to act. On the night of August 20–21, Soviet troops, assisted by forces from Hungary, East Germany, Bulgaria, and Poland, invaded. Combined Warsaw Pact exercises had been taking place that summer, and the Warsaw Pact nations had been able to stage their invasion and subsequently move quickly into the country. The Czechoslovak government was changed, and there was no more discussion of changing Czechoslovakia's role in the Warsaw Pact.
Thirteen years later, the Warsaw Pact's invasion of Czechoslovakia influenced another nation. This time it was Poland, where vigorous opposition appeared in the form of the labor union Solidarity. By the end of 1981, after almost two years of liberalization, the Communist government of Poland imposed martial law. Union leaders were imprisoned, the union was declared illegal, and Polish soldiers took over many of the government's functions. The rationale for this move was that the imposition of martial law by Polish authorities would eliminate the possibility of a repetition of the events of 1968.