Die waterbreker het in 2004 verskyn. In Tye en Swye in die Lewe van Hester H word die “ek” se posisie in die speelveld van magstrukture ondersoek, veral in die politiek, die voorgeslag en die gesin. Eerstens: Alhoewel die Boere die Anglo-Boereoorlog verloor het, het die Bittereinders gesorg dat dit nie in oneer was nie. Daarom het genl. Sardis het die naam gehad dat hulle leef, maar hulle was geestelik dood en het geen evangelisasiewerk gedoen nie (Op. 3:1-3). 9:27), m.a.w. die tyd van verdrukking onder die bewind van die Antichris. Die leser vermoed ŉ skerp analitiese brein, aangetrokke tot geheimnisse, dikwels die afwykend-kriminele en soms selfs die makabere. Vertel gerus breedvoerig! Dit was vol passasiers gaan na New York en die busbestuurder het na my gekyk het sy venster. “”Ek het ‘n bus vol mense wat bang is om dood het!”” Die één wat my egter in die besonder beïndruk het, is ‘n essay wat W.H. Auden in 1966 oor Voznesensky se digwerk geskryf het en wat nou weer deur New York Review of Books uit die argiewe opgerakel is.