Poliepe - oorsake, simptome en behandeling - Siektes - 2021
Met poliepe word mukosale gewasse bedoel. Gevolglik kan dit voorkom waar daar slymvlies in ons menslike liggaam is, maar veral in die spysverteringskanaal, in die urogenitale kanaal en in die paranasale sinusse.
Die binnekant van die menslike liggaam is op baie plekke met slymvlies bedek. Hierdie slymvlies het die taak om organe te beskerm teen beserings, vuilheid en ontwatering. Hierdie vellaag is gewoonlik eweredig, maar daar kan groeisels genoem word wat poliepe genoem word. Hierdie groeisels is abnormaal en hoort nie daar nie. Hulle is gewoonlik goedaardig, maar as hulle in die baarmoeder of ingewande is, kan dit ontaard.
Verskeie oorsake word aanvaar vir die ontwikkeling van poliepe. Dit word dikwels gevorm deur herhalende stimuli. Dit sluit in allergieë en inflammatoriese gebeure, soos die geval is met chroniese inflammatoriese dermsiektes soos Crohn se siekte. Maar konstante irritasie deur virusse en bakterieë kan ook bydra tot die vorming van poliepe. Verder word die slymvlies beskadig deur voedselintoleransie. As gevolg hiervan, word dit voortdurend geïrriteerd, waarop die liggaam reageer met weefselgroei. Rook, alkohol, te veel suiker, vetterige maaltye en 'n gebrek aan oefening is ander oorsake. Poliepe kan egter ook oorgeërf word, die oorerflike siekte "adenomatous polyposis". As deel van hierdie siekte vorm groot dele van die poliepe in die dikderm.
Daar is geen tipiese simptome vir poliepe nie. Diegene wat geraak word, hoef nie eers agter te kom dat hierdie slymvliesgroei in hul liggame is nie. Veral in die derm en die baarmoeder, is dit dikwels 'n toeval wat in die loop van 'n kolonoskopie of 'n ginekologiese ondersoek ontdek word. As daar poliepe in die neus is, word dit baie vroeër opgemerk, omdat die pasiënte nie behoorlik deur die neus kan asemhaal nie, en dan kan hulle snork, en die reuk kan moontlik ly.
Byna 59 persent van alle mense ouer as 70 het poliepe in die ingewande, wat gewoonlik sonder simptome voorkom. Aangesien die risiko egter bestaan ​​dat hulle kan ontaard, moet dit verwyder word. Hulle kom in verskillende vorme voor: plat, met 'n stam of ruig. Soms bloei hierdie groeisels, wat dan opgemerk word deur diegene wat geraak word deur bloed in die ontlasting. As die poliepe voortdurend bloei, kan simptome soos duiseligheid, bloedarmoede en swakheid voorkom. Slanke ontlasting kan ook 'n simptoom wees. Diarree en buikkrampe kan dan bygevoeg word. Die rede hiervoor is dat water en elektroliete verlore gaan deur slykproduksie. Maar derm poliepe kan ook lei tot hardlywigheid.
Darm poliepe - genetiese oorsake
Dit kan oorerflik wees om poliepe in die ingewande te kry. Dit is byvoorbeeld die geval met die bogenoemde familiële adenomatous polypose (FAP), waarin 'n geenmutasie oorgedra word. Die meeste van die tyd merk adolessente niks hiervan op nie, aangesien die klagtes gewoonlik net oor die jare verskyn. Dit is buikpyn, diarree, gas, gewigsverlies en / of bloedige, slymerige ontlasting. Mense met FAP het 'n groter risiko om kolonkanker te ontwikkel.
Ondersoek en diagnose - derm poliepe
In die geval van herhaalde ontlasting van ontlasting, bloed of slym in die ontlasting, moet 'n spesialis geraadpleeg word. Veral as daar ingewandsiektes in die gesin is. Die dokter, in hierdie geval 'n gastro-enteroloog, sal die buik voel na 'n gedetailleerde mediese geskiedenis. Sonografie kan poliepe in die rektum opspoor, maar slegs in 'n klein gedeelte van die ingewande. Om 'n groter skaalondersoek te kan doen, is 'n kolonoskopie (kolonoskopie) nodig waarin poliepe verwyder kan word. Om hul waardigheid te ondersoek, word die verwyderde weefsel dan in die laboratorium ondersoek. Poliepe wat in die dunderm geleë is, benodig 'n MRI vir diagnose.
Voorkomende derm poliepe
As daar al poliepe in die ingewande gevind is, is dit belangrik om gereeld ondersoek te word. Om onsigbare bloed in die ontlasting op te spoor, word 'n sogenaamde Haemoccult-toets uitgevoer as deel van die voorkomende ondersoek. Vanaf die ouderdom van 50 beveel gesondheidsversekeringsmaatskappye aan om 'n kolonoskopie uit te voer en dra ook die koste. Hierdie eksamen moet elke tien jaar herhaal word. Daar moet genoem word dat oefening, lae-vet eet en die vermyding van alkohol en nikotien 'n positiewe uitwerking het op die voorkoming van poliepe.
Behandeling van derm poliepe
Soos reeds genoem, kan derm poliepe ontaard en moet dit dus verwyder word. Kleiner ingewande poliepe kan deur kolonoskopie verwyder word; grotes benodig chirurgie deur die buikwand. As 'n stuk van die ingewande ernstig aangetas word, kan dit nodig wees om 'n gedeelte van die ingewande te verwyder, wat gelukkig baie skaars is. In die geval van 'n genetiese polypose, moet lyers dikwels groot stukke van die ingewande verwyder. Nadat u so 'n ingryping gedoen het, raai dokters u aan om elke drie jaar kolonoskopie te ondergaan.
Die sogenaamde nasale poliepe is goedaardige slymgroei wat hul oorsprong in die paranasale sinusse het. Hierdie groeisels kan wissel van 'n paar millimeter tot 'n paar sentimeter. Verspreiding in die neusholte is moontlik.
Die poliepe in die neus, gewoonlik geassosieer met chroniese sinusitis (ontsteking van die sinusse), kom hoofsaaklik in volwassenheid voor. Nasale poliepe van die kinderjare gaan gepaard met die siekte sistiese fibrose of seldsame aangebore disfunksie van die neusmukosa, die sogenaamde siliêre dyskinesias.
Simptome neus poliepe
In die begin is daar dikwels geen simptome nie. Wanneer die poliepe egter groei, is daar verskillende klagtes, soos 'n beperkte neusaseming, hoofpyn, gereelde sinusinfeksies, 'n neusstem, snork en 'n slegte reukgevoel.
So 'n nasale poliep ontstaan, soos aan die begin beskryf, deur simptome van irritasie, byvoorbeeld deur herhalende inflammasie of deur 'n allergie. Pasiënte wat ly aan brongiale asma of pasiënte met 'n onverdraagsaamheid vir pynmedikasie, is meer geneig om neuspoliep te ontwikkel.
Behandeling van nasale poliepe
Aanvanklik word gepoog om die poliepe met 'n kortisoon neussproei te krimp. As daar geen sukses is nie, kan kortisontablette gebruik word. Terapieë met monoklonale teenliggaampies is nog in die toetsfase.
As 'n allergie die poliepe is, is 'n antihistamien die geneesmiddel wat gekies word, en diegene wat geraak word, moet natuurlik die allergeen vermy. Hiposensitisering kan aanbeveel word.
Indien die vorige maatreëls nie suksesvol is nie, word chirurgiese verwydering aanbeveel as die pasiënt te veel aan die slymgroei ly. Vir klein poliepe kan dit op polikliniese basis onder lokale verdowing gedoen word, maar in 'n groter mate moet die verwydering onder algemene narkose gedoen word. In albei gevalle is chirurgie minimaal indringend. As die pasiënt onder narkose is, kan die chirurg die sinusse terselfdertyd kan herstel. Dit verwyder verdere groeisels van die slymvlies, vergroot die openinge tussen die paranasale sinusse en neusholte en maak die neusseptum reguit.
Die opvolgondersoeke na die operasie word deur 'n ENT-dokter uitgevoer. Dikwels word 'n kortisoon neussproei voorgeskryf. Ongelukkig het nie almal wat deur poliepe geraak word, 'n operasie na die operasie nie. Risikofaktore soos allergieë en konstante ENT-infeksies kan lei tot hernude poliepvorming.
Poliepe by kinders - 'n algemene wanopvatting
Kinders het altyd 'n oop mond, konstante loopneus en herhalende otitis media. Uiteindelik gaan die ouers en die kind dokter toe. Tuis word daar gesê dat die kind baie groot poliepe het wat verwyder moet word, maar dit is slegs 'n algemene beskrywing, omdat dit gewoonlik 'n vergrote farinks beteken. Dit bestaan ​​uit limfweefsel, wat belangrik is vir verdediging. As die amandel (en dit is maar net een) vergroot word, is die slymvliese van die asemhalingstelsel geneig om uit te droog en word hulle vatbaar vir verskillende infeksies, wat bevoordeel word deur die oop mond. As gevolg hiervan ly die kinders gewoonlik aan aanhoudende loopneus en swelling van die limfknope in die hoek van die kakebeen.
Hierdie hiperplasie van die limfoïede weefsel word veral by jong kinders uitgespreek, sodat die mangel van die mangel slegs in buitengewone gevalle verwyder moet word.
Baarmoeder poliepe kan op enige ouderdom voorkom, maar hulle kom toenemend tussen 45 en 60 voor. Dit word dikwels glad nie opgemerk nie en is toevallig in die vaginale ultraklank tydens die voorkomende mediese ondersoek. Die volgende simptome is moontlik: spotting, bloeding na seksuele omgang, krampagtige pyn in die onderbuik, pynlike menstruasie, gevoel van druk in die buik, geswelde onderbuik en slymerige en purulente afskeiding.
Die werklike oorsake is nog nie volledig uitgeklaar nie. 'N Langdurige hormonale wanbalans, herhalende inflammasie in die baarmoeder of vagina, chroniese spanning, 'n immuunstekort en verskeie geboortes word bespreek.
Die ginekoloog beskou die poliepe as deel van die vaginale ultraklankondersoek. As die gewasse baie hoog in die baarmoeder geleë is, kan die dokter 'n baarmoeder-spieëlondersoek ondersoek om die slymvlies beter te beoordeel en om die poliepe dadelik te verwyder. Sogenaamde skraap word gereeld aangeraai, waarin die endometrium versigtig afgeskraap word en die poliepe verwyder word. Die weefsel word dan in die laboratorium ondersoek. Poliepe moet onderskei word van kwaadaardige gewasse. In baie seldsame gevalle kan hierdie weefsel ontaard.
As geaffekteerde vroue kinders wil hê, sal die poliepe in elk geval verwyder word, aangesien dit in die pad van eier-inplanting kan staan. Tydens 'n bestaande swangerskap kan hierdie groeisels die risiko van voortydige miskraam verhoog.
Andersins is die wag gewoonlik eerste. Net soos die poliepe ontstaan ​​het, kan hulle net so verdwyn. 'N Progesteroonpreparaat kan voorgeskryf word om die poliepe te laat verdwyn en simptome te verminder.
Ongeag waar die poliepe in die liggaam geleë is, het naturopatie maniere en maniere om dit te beveg, veral omdat dit benewens konvensionele mediese terapie ook moontlik is. In elk geval, moet 'n dokter vooraf geraadpleeg word vir toeligting.
As die weefsel in die buikholte groei, word antroposofiese preparate twee tot drie keer per week subkutant in die abdominale vel ingespuit. Antroposofiese medisyne bied ook middele vir orale gebruik in teenwoordigheid van poliepe. Akupunktuur word ook gebruik. Schüssler-soute, soos nr. 2 Calcium phosphoricum, No. 4 Kalium chloratum, No. 6 Kalium sulfuricum, No. 22 Calcium carbonicum en, in die teenwoordigheid van poliepe in die baarmoeder, moet in elk geval 'n 25 Aurum muriaticum natronatum probeer word. .
'N Homeopatiese mediese geskiedenis waarin 'n medikasie ontwikkel word, is ook 'n goeie opsie om poliepe te behandel. Komplekse middels wat loofah, hydrastis, eupatorium en natriumchloratum bevat, is nuttig vir nasale poliepe. As die mukosale gewasse in die ingewande is, help mengsels van Arsenicum-album, Helleborus, Acidum phosphoricum, Viola tricolor en Magnesium carbonicum. 'N Komplekse middel wat Hydrastis, Lilium tigrum, Alchemilla, Arnica en Lamium bevat, is die moeite werd om baarmoeder-poliepe te probeer. In aanhoudende gevalle word grafiete, bellis perennis, ferrum metallicum en thuja aangedui.
Poliepe is gewoonlik goedaardig. As hulle egter in die ingewande of in die baarmoeder vorm, kan hulle in die ergste geval ontaard. In die besonder moet kolonpapies verwyder word as deel van die spieëlbeeld. In die geval van baarmoeder-poliepe word gewoonlik op 'n paar siklusse gewag omdat die groeisels dikwels ontwikkel as gevolg van hormoonskommelings en ook op hul eie kan verdwyn. (SW)
Herxheimer, Gotthold: Fundamentals of Pathological Anatomy for Students and Dokters: Terselfdertyd 15de en 16de uitgawe van die uitleg van die patologiese anatomie deur Schmaus / Herxheimer, Springer, 1922
Tischendorf, Frank W .: Blickdiagnostik - CompactAtlas van kliniese inspeksies en differensiële diagnoses, Georg Thieme Verlag, 2018
Nh, Ta: "Sal ons ooit nasale poliepe genees?", In: The Annals of Royal College of Surgeons of England, Volume 101 Issue 1, January 2019, RCS
Gerada, Jürgen et al .: "Crohn's siekte wat manifesteer as 'n geïsoleerde cecale poliep en sekondêre blindederm obstruksie met histologies normale derm", in: International Journal of Colorectal Disease, Volume 29, Issue 10, October 2014, Springer
da Silva Wanderley, Miriam et al .: "Akkuraatheid van transvaginale ultrasonografie, histeroskopie en uteriene curettage in die evaluering van endometriale patologieë", in: RBGO Gynecology & Obstetrics 38 (10), 2016, Thieme
Gokmen Karasu, Ayse et al .: "Survivin Expression in Simple Endometrial Polyps and Tamoxifen-associated Endometrial Polyps", in: International Journal of Gynecological Pathology. 37 (1), Januarie 2018, NCBI