Die blinde sonneblomme: 'n skerp portret van die Spaanse Burgeroorlog | Huidige literatuur
John Ortiz | 19/11/2021 17:25 | Opgedateer na 20/11/2021 02:18 | Verskeie
Blinde sonneblomme is 'n boek met stories deur die Madrid-skrywer Alberto Méndez. Dit is in Januarie 2004 deur Editorial Anagrama gepubliseer. Die werk het vier kort stukke wat met mekaar verweef is—die laaste een is die een wat die titel sy naam gee—en wat in die jare ná die Spaanse Burgeroorlog afspeel. In 2008 is die gelyknamige film in die bioskoop vrygestel, dit is geregisseer deur José Luis Cuerda, met 'n vierhandige draaiboek deur die skrywer saam met Rafael Azcona.
Sedert sy bekendstelling het die boek 'n uitgewersukses geword. Tot die datum, registreer meer as 350 duisend eksemplare verkoop. Ongelukkig kon die skrywer nie erkenning vir sy werk geniet nie, aangesien hy kort na publikasie oorlede is. Onder die toekennings wat aan die boek gegee is, staan ​​die volgende uit: die 2004 Castilian Narrative Criticism Award en die 2005 National Narrative Award.
1 Opsomming van Die Blinde Sonneblomme
1.1 Eerste nederlaag (1939): "As die hart gedink het dit sou ophou klop"
1.2 Tweede nederlaag (1940): "Manuskrip in die vergetelheid gevind"
1.3 Derde nederlaag (1941): "Die taal van die dooies"
1.4 Vierde nederlaag (1942): "Die blinde sonneblomme"
3 Oor die skrywer, Alberto Méndez
Opsomming van Blinde sonneblomme
Eerste nederlaag (1939): "As die hart gedink het dit sou ophou klop"
Franco se kaptein Carlos Alegría besluit —Na jare van diens— onttrek aan die gewapende konflik waarin baie bloed vergiet is. Nadat hy bedank het, is hy gearresteer en van hoogverraad aangekla. Terwyl dit gehou is, het die Republikeine oorgegee en die slagveld verlaat.
Sodra die burgers beheer oorgeneem het, Alegría is tot die doodstraf gevonnis vir die dade wat hy tydens die oorlog gepleeg het. Toe die tyd aangebreek het om geskiet te word, is hy saam met ander metgeselle teen die muur geplaas. Nadat hulle die staatskaping tot op die kop ontvang het, is hulle in 'n massagraf begrawe.
Verbasend genoeg het Carlos wakker geword en opgemerk dadelik dat die koeël hom net gevreet het en nie sy skedel deurboor het nie. Soos hy kon, het hy daarin geslaag om uit die gat te kom en angswekkend gestap totdat hy 'n dorp bereik het waar hy deur 'n vrou gered is. Na 'n paar dae het Alegría besluit om terug te keer na sy dorp gereed om weer aan die gereg oor te gee, aangesien die skuldgevoel hom nie toegelaat het om in vrede te lewe nie.
Die blinde sonneblomme: 354 ...
Tweede nederlaag (1940): "Manuskrip in die vergetelheid gevind"
Twee tieners -Eulalio en Elena- hulle het 'n reis na Frankryk onderneem deur die berge van Asturië, hulle het uit die regime gevlug wat opgelê is. Sy was agt maande swanger en die kraampyne het na vore gekom en hulle gedwing om op te hou. Na ure se pyn, die jong meisie geboorte gegee aan 'n seun wat hulle Rafael genoem het. Ongelukkig Elena haar dood y Eulalio is alleen gelaat met die skepsel.
Aanhaling deur Alberto Méndez
Die digter, steeds geskok deur die dood van sy meisie, is deur 'n groot skuldgevoel binnegeval. Hy was ook gefrustreerd omdat hy nie geweet het wat om met Rafael te doen nie, wat ure lank nie ophou huil het nie. Die jong man het egter bietjie vir bietjie lief vir sy seun begin raak en die versorging van hom sy enigste missie in die lewe gemaak. Kort daarna het Eulalio 'n verlate hut gevind en besluit om dit as 'n toevlug te neem.
Wanneer hy ook al kon, het die seun uitgegaan om kos te soek. Eendag het hy daarin geslaag om twee koeie te steel, wat hy vir 'n tyd lank gevoer het. Maar, Nadat die winter aangebreek het, het alles ingewikkeld begin raak en die dood van albei was op hande. Hierdie verhaal word in die eerste persoon vertel, en is gehaal uit 'n dagboek wat deur 'n herder saam met twee menslike lyke en 'n dooie koei in die lente van 1940 gevind is.
Derde nederlaag (1941): "Die taal van die dooies"
Die derde storie vertel die verhaal van Juan Senra, Een republikeinse amptenaar dat hy in 'n Francoist-gevangenis gevange gehou is. Die man daarin geslaag om aan die lewe te bly omdat hy geweet het van kolonel Eymar se seun — President van die hof. Senra het hierdie inligting eerstehands bekom nadat hy saam met Miguel Eymar geveg het. Om sy einde te verleng, het die onderwerp daagliks gelieg en beweer dat die jong man 'n held was, terwyl hy eintlik 'n eenvoudige verloorder was.
Tydens sy verblyf in die tronk het Juan vriende gemaak met 'n seun genaamd Eugenio, en hy het ook saamgeval met Carlos Alegría. Vir Senra, dit het al hoe moeiliker geword om met die leuens voort te gaan. Net so het ek geweet dat ek sou sterf, want sy liggaam was nie in die beste toestand nie.
Toe alles blykbaar nie erger kon word nie, het twee gebeurtenisse plaasgevind wat Senra uitmekaar geskeur en haar lot bepaal het: Kaptein Joy het besluit om selfmoord te pleeg, en 'n paar dae later, Eugenio is ter dood veroordeel. Nogal geraak, Juan het gekies om die waarheid te bely oor Miguel, wat dit behels het al bestel jou skiet dae daarna.
Vierde nederlaag (1942): "Die blinde sonneblomme"
Hierdie laaste teks vertel die verhaal van Ricardo: 'n Republikein, getroud met Elena en pa van twee kinders - Elena en Lorenzo. Almal in die dorp het hulle gedink hy is dood, so die man, wat die omstandighede benut, besluit om in sy eie huis weggesteek te bly saam met sy vrou en seuntjie. Hulle het niks van hul dogter geweet nie, behalwe dat sy saam met haar kêrel gevlug het op soek na iets beters, omdat sy swanger geraak het.
Die gesin het 'n streng roetine geskep sodat niemand sou agterkom dat Ricardo nog leef nie. Salvador -die diaken van die dorp en Lorenzo se onderwyser— het obsessief verlief geraak op Elena, tot die punt om haar te teister elke keer as hy haar sien. Hoe alles ingewikkeld kan raak Ricardo het 'n besluit geneem: vlug na Marokko. Van daar af het hulle begin om meubels te verkoop.
Toe alles amper gereed was Salvador het by die huis ingebreek met die verskoning dat hy met die seun moes praat. Na 'n toesig van Lorenzo het die diaken op Elena toegeslaan, wat Ricardo laat uitkom om sy vrou te verdedig. Toe dit ontbloot is, het die onderwyser die woord versprei dat die man se dood 'n vieslike en lafhartige leuen was, wat veroorsaak het dat die pa van die gesin mal geword het en selfmoord gepleeg het.
Blinde sonneblomme dit is 'n boek van kortverhale wat in die Spaanse burgeroorlog. Die teks bestaan ​​uit 160 bladsye verdeel in vier hoofstukke. Elke deel vertel 'n ander storie, maar hulle is verwant aan mekaar; spesifieke gebeurtenisse wat in 'n tydperk van vier jaar plaasgevind het (tussen 1939 en 1942). Die skrywer wou 'n deel van die gevolge wat die inwoners gely het tydens en na die konflik weerspieël.
Oor die skrywer, Alberto Méndez
Alberto Méndez Borra is op Woensdag 27 Augustus 1941 in Madrid gebore. Hy het sekondêre studies in Rome voltooi. Hy het na sy tuisdorp teruggekeer om Filosofie en Lettere aan die Complutense Universiteit van Madrid te studeer. Hierdie baccalaureusgraad is van hom ontneem omdat hy 'n studenteleier was en aan die 1964-demonstrasies deelgeneem het.
Hy het as skrywer in belangrike maatskappye gewerk, soos Les Punxes y Montera. Daarbenewens, in die 70's was hy medestigter van die uitgewery Ciencia Nueva. Op 63 het hy sy eerste en enigste boek gepubliseer: Blinde sonneblomme (2004), 'n werk wat dieselfde jaar die toekenning ontvang het Setenil vir die beste storieboek.
Tydens die aanbieding van Die blinde sonneblomme (2004) by die Circulo de Bellas Artes, Jorge Herralde —redakteur van Anagram- het die volgende oor die werk aangevoer: «Dit is 'n afrekening met geheue, 'n boek teen naoorlogse stilswye, teen vergetelheid, ten gunste van herstelde historiese waarheid en terselfdertyd baie belangrik en beslissend, 'n ontmoeting met literêre waarheid«.