Kognitiewe Gedragsterapie Geallokeerde Angsversteuring
CBT kan help om simptome van angs te verlig
Kognitiewe gedragsterapie (CBT) is 'n tipe psigoterapie wat algemeen gebruik word om angsversteurings te behandel, soos veralgemaakte angsversteuring (GAD), gemoedsversteurings en eetversteurings.
CBT is 'n teenwoordige en probleemgerigte, gestruktureerde praatterapie wat fokus op bewuste gedagtes in teenstelling met onderbewuste. Dit is oor die algemeen 'n korttermynbehandeling, maar kan langer wees as jou simptome geneig is om te groei en verloop van tyd.
Een van die oorkoepelende doelwitte van CBT is om jou te help om jou eie terapeut te word.
As jy GAD het, kan CBT jou simptome aansienlik verbeter, selfs nadat die behandeling eindig. CBT kan ook die behoefte aan medisyne verminder .
Werk met 'n kognitiewe gedragsterapeut
CBT word tipies aangebied deur klinici wat opgelei word in psigoterapie. CBT-terapeute is geneig om gedurende die sessie redelik aktief te wees. Hul styl sal waarskynlik wissel tussen opvoedkundige, gespreks- en reflektiewe.
'N CBT-terapeut kan 'n psigiater, sielkundige, maatskaplike werker of geestesgesondheidsberader wees . As jy belangstel om CBT te probeer, vra die klinikus wat jy oor hul opleiding agtergrond sien of soek 'n ervare CBT-praktisyn deur verwysingsbronne soos die Vereniging vir Gedrags- en Kognitiewe Terapieë of die Angs-en-Depressievereniging van Amerika.
CBT sessies is tipies een keer per week geskeduleer.
As u simptome u daaglikse funksionering aansienlik benadeel of u is nuut in terapie, kan u klinikus u twee weke twee keer per week sien. Na 'n paar maande weeklikse sessies, as jy en jou terapeut saamstem dat jou simptome verbeter, kan jy reël om minder gereeld te ontmoet, miskien twee keer per maand.
Aangesien u die einde van behandeling nader, kan u selfs minder dikwels een keer per maand of een maal elke maand ontmoet om seker te maak dat u enige herhalende simptome of terugslae behoorlik bestuur.
Selfs nadat u formele behandelingstydperk beëindig is, kan u dit nuttig vind om u terapeut ter geleentheid van u sessie by te woon. Hierdie vergaderings dien as 'n inskrywing en 'n opknapping van veral nuttige vaardighede vir jou.
Hoofkomponente van CBT
CBT-intervensies sluit in onderwys oor angs, begrip van jou angs deur selfmonitering , leer om te ontspan , gedagtes te beheer wat angs veroorsaak deur 'n verskeidenheid van kognitiewe terapiebenaderings te gebruik, vrees in die gesig te staar en probleemoplossingsvraagstukke waarvoor angs verwag kan word en proporsioneel .
Oor die algemeen weerspieël hierdie tegnieke verskeie belangrike areas wat verandering nodig het:
Uitdagende wanopvattings (of verwronge oortuigings )
Toets die akkuraatheid van aannames
Gebruik herhaalde blootstelling
Verminder vermydende gedrag
Verbeterende hantering en probleemoplossingsvaardighede
CBT sessies is redelik gestruktureer. Die aanvangsdatum vir die vergadering sal deur u en u terapeut ooreengekom word. Hierdie samewerkende styl strek dwarsdeur die sessie, aangesien u saam met u terapeut werk om soveel as moontlik van die agenda te dek.
Nadat u 'n plan vir u vergadering opgestel het, word huiswerk hersien. CBT-terapeute gee dikwels huiswerk. Dit kan lees wat verband hou met 'n belangrike terapeutiese onderwerp, of dit kan 'n geskrewe of gedragsopdrag wees om aspekte van jou angs na te spoor en nuwe denkwyses of denkwyses te oefen.
Na aanleiding van huiswerkoorsig word nuwe of voortgesette onderwerpe aangespreek. Dit kan van die huiswerk afbou, verband hou met wat sedert u vorige vergadering in u lewe plaasgevind het, of dek ander kwessies wat deur u en u klinikus belangrik geag word. Aan die einde van die sessie sal daar ooreengekom word op 'n nuwe werkopdrag vir u om tussen sessies te doen om die beste uit u behandeling te kry.
> Craske MG, Barlow, DH. Bemeestering van jou angs en bekommernis werkboek ( 2de uitgawe). In DH Barlow (Ed.) Behandelings wat werk. New York: Oxford University Press.
> Newman MG, Crits-Christoph PF, Szkodny LE. Algemene angsversteuring. In L Castonguay & T Oltmanns (Eds.), Psigopatologie: Van Wetenskap tot Kliniese Praktyk. New York: Guilford Press, 2013, p. 62-87.