Geskryf deur Frank Pasciuti, Ph.D.
Betekenis en doel in die lewe is 'n grondslag vir ons bestaan. Soos die ander eksistensiële bekommernisse oor die dood, verantwoordelikheid en isolasie, kan dit baie gevolge hê vir die manier waarop ons ons lewens voer.
Om 'n lewe gevul met betekenis en doel te hê, kan 'n groot bydrae lewer tot u gelukvlak. Maar soos Victor Frankl daarop wys Die wil tot betekenis, kan geluk waarskynlik nie gevind word deur dit na te streef nie; dit moet volg. En dit sal waarskynlik ontstaan ​​as u sinvol is om u doel te bereik. Met ander woorde, geluk is 'n groei van aktiwiteite wat betekenisvol voel.
As u op u sterfbed teruggekyk het oor die lewe, sou u sê dat dit 'n betekenis het in die manier waarop u dit verkies het? Sou u die doeleindes wat u lewe gehad het, kon identifiseer?
Het u lewe betekenis?
As u bevraagteken of u lewe betekenis het, raai Frankl ook aan dat, eerder as om te soek na 'n breë en abstrakte "betekenis van die lewe", fokus op die vind van betekenis in wat u op enige gegewe tydstip doen. Hy glo dat "Elkeen sy eie spesifieke beroep of missie in die lewe het om 'n konkrete opdrag uit te voer wat vervulling vereis." Maar as daardie konkrete doel of betekenis ontbreek, en jy jouself in die afwesigheid van die saak vervals, is dit wanneer 'n gevoel van betekenisloosheid kan instel.
sinloosheid kan 'n kliniese probleem word, selfs al is dit nie gepaard met 'n beduidende vlak van depressie of angs nie. As u 'n gebrek aan sin of doel in die lewe voel, kan dit dikwels ander probleme wees wat mense aanmoedig om psigoterapie te soek.
Vanweë die ietwat ontwykende aard van dit wat bydra tot 'n gevoel van betekenisloosheid, kan 'n kliënt die gebrek aan gees en passie in die lewe toeskryf aan meer maklik identifiseerbare probleme. Diegene wat gewoonlik die skuld kry, is die uitmergelende eise van werk en gesin, finansiële druk, of 'n onbevredigende verhouding. Alhoewel hierdie bekommernisse ook aandag mag verg, kan betekenisloosheid as 'n onderliggende of sentrale probleem oor die hoof gesien word.
Neem byvoorbeeld Reggie, wat hoofsaaklik vasgevang is in 'n stryd met betekenisloosheid. Hy het erken dat hy te veel gedrink het en 'n bietjie depressief gevoel het. Die probleem het duidelik geword gedurende die vakansietydperk wat voorafgegaan het met ons afspraak. Hy het 'n geruime tyd weggeneem van die eise van sy werk sodat hy by sy vrou en kinders kon wees. Terwyl hy hul geselskap geniet het, het sy gevoel van ontevredenheid meer uitgespreek, en die ekstra beskikbaarheid van alkohol gedurende die vakansie het nie gehelp nie.
Reggie het as 'n vise-president by 'n groot korporasie gewerk, en hy dra baie verantwoordelikheid. Hy het selde die geleentheid gehad vir die soort stilstand wat hy pas beleef het. Maar toe hy die loopband van die werk afsit, word hy deeglik bewus daarvan dat iets in sy lewe ontbreek. Nadat hy dit met sy vrou bespreek het, het hy 'n nuwejaarsvoorstel geneem om aandag daaraan te gee.
Midlife Crisis? Eksistensiële krisis?
Uit alle voorkoms sou u nie kon dink dat Reggie se lewe iets ontbreek nie. Op 45 was hy 'n aantreklike man met goeie gesondheid. Ondanks sy besige skedule het hy vroegoggend tyd gevind om te oefen en in vorm te bly. Dit lyk asof hy 'n goeie selfdissipline gehad het en het afgekom as iemand wat daarvan hou om sake te doen. Kort nadat hy in my kantoor gesit het, het hy gesê dat hy vermoed dat hy die een of ander middelkrisis deurgemaak het. Ek het vir hom gesê dat ons dit beslis in gedagte kan hou en my assessering gedoen het.
Reggie was finansieel suksesvol en het 'n baie vol lewe gehad. Hy het die wêreld besoek vir sake en plesier, het 'n vaste huwelik, twee gesonde kinders en al die wesenlike voordele wat geld kon koop. Die enigste ding wat ontbreek, was dat hy net nie gelukkig was nie. Hy voel binne-in leeg.
Tydens my assessering het ek hom gevra of hy 'n idee het van wat dalk ontbreek. Hy maak sy oë 'n oomblik toe en val op my vraag, maar hy kan net nie sê nie. Al wat hy kon byvoeg, was dat sy gevoel van leegheid onlangs sterker geword het, en vir die eerste keer voel hy of hy net die bewegings op sy baan deurmaak. In 'n baie moedige toon het hy gesê dat hy nie seker was dat hy dit selfs wil doen nie, en hy wonder of dit die beste sou wees om net op te hou.
Toe ons ondersoek instel na wat aangaan, het ek voorgestel dat hy geen belangrike lewensbesluite neem nie. Ek het genoem hoe dit gereeld so is dat wanneer mense nie ten volle bewus is van alles wat hulle raak nie, hulle te vroeg in iets kan spring net om 'n verandering te maak. Dit is veral die geval by individue met toesig wat gewoond is aan optrede.
As Reggie se oplossing vir sy probleem 'n loopbaanverandering behels het, was hy finansieel goed geposisioneer vir so 'n stap. Hy het selfs die middele gehad om af te tree as hy sou wou. Sy aansienlike beleggings het reeds die versekering gegee dat hy sou hê wat hy nodig het vir sy tuties vir kinders, toekomstige troues en 'n goed gefinansierde aftrede. Maar toe hy kort-kort die pensioen vermaak het, het hy gesê: 'As ek ophou werk, wat sou ek dan met myself doen?'
Voorlopig aanvaar hy dat hy voortgaan met sy huidige posisie, selfs al sou dit beteken dat hy daardie sin van betekenisloosheid verdra. Hy is nie daarmee verswak nie, maar voel net die sub-akute pyn dat daar meer in die lewe moet wees.
Om 'n middeljarige krisis te hê, is nie 'n cliché nie
Toe ons na verdere sessies ingaan, het ek 'n bietjie dieper gegrawe om te ondersoek of daar ander persoonlike kwessies was wat bydra tot die eksistensiële vakuum wat hy gevoel het. Ek het sy gedagtes en gevoelens oor sy huwelik, sy rol as vader en man, sy kinderjare en sy verhoudings met ouers, broers en susters, vriende en medewerkers ondersoek.
Om nie onder kruisdoeleindes te werk nie, het ek voorgestel dat Reggie kyk of hy dertig dae kon ophou drink. Ek was bekommerd dat as ek gevoelens oor dit wat tot sy probleem kan bydra, die emosionele leidrade wat hulle kan lewer, verdof. Verder, as hy nie vir so 'n lang tyd kon ophou drink nie, sou dit klinies aanduidend wees dat die drink meer 'n probleem was as wat hy besef het.
Soos dit geblyk het, was die instink van Reggie akkuraat. hy was in 'n krisis in die middel van die lewe, voel hy tog 'n bietjie verleë om deur iets te gaan wat hy as cliché beskou. Toe hy 'n paar opmerkings daaroor lewer, het ek genoem dat 'n krisis in die middel van die lewe moontlik cliché geword het bloot omdat dit so 'n algemene deel van baie mense se ontwikkelingservaring is. Vir diegene wat 'n krisis in die middel van die lewe ervaar, ontdek hulle dat dit weliswaar na 'n klein abstrakte probleem van suksesvolle verveelde mense in die wêreld kan klink, maar dit is werklik.
Sinloosheid in die lewe is 'n "lyding van die siel"
In haar boek Ontwaak by Midlife, verwys psigoterapeut Kathleen Brehony daarna as 'n krisis van ontwaking. As sy dit aanspreek, gebruik sy dieselfde metafoor wat ek in hierdie boek gebruik: "Die chrysalis is die smeltkroes vir die groei van die persoonlikheid en die opkoms van die self. Die middelste gang is 'n ingang na die diepste lae van u siel. Die groei en transformasie wat dikwels tydens hierdie oorgang kan plaasvind, is niks minder nie.
Alhoewel Reggie se probleem vir sommige triviaal mag lyk, bring dit tog sy eie soort lyding mee. Jung beskou die ervaring van sinloosheid in die lewe as 'n 'lyding van die siel'. Hy beskou dit as 'n soort siekte. Gelukkig was Reggie gemotiveerd om sy mid-life crisis as Chrysalis Crisis te gebruik, en ek vertrou dat sy stryd tot sy eksistensiële groei sou lei.
Maar selfs as die gevoel van betekenisloosheid erken word, kan dit steeds gesien word as 'n simptoom van ander bekommernisse. As dit die geval is, word aanvaar dat as hierdie probleme reggestel word, die leë gevoel wat gepaardgaan met betekenisloosheid sal verdwyn.
Individue kan glo dat as hulle 'n ander verhouding vind, na 'n ander gebied verhuis of meer geld verdien, dit alles goed gaan. Maar as hul lewens nie van betekenis en doel afwesig is nie, sal die gevoel van betekenisloosheid nog steeds seëvier wanneer daardie veranderinge aangebring word.
Dikwels kan die gebrek aan betekenis in die lewe duidelik wees as dit goed gaan met ander lewensareas. Dit is wanneer mense in terapie sal kom en sê Indien wees gelukkig, en is deurmekaar as hulle nie is nie.
Of 'n gevoel van sinloosheid in die lewe nie opgemerk word nie, en die gepaardgaande leegheid en lyding daarvan word aan ander bekommernisse toegedeel, of die afwesigheid daarvan word as die probleem erken, daar is 'n paar maniere waarop mense dit kan hanteer. Sommige sal hulle daaraan oorgee en glo dat die afwesigheid van betekenis slegs 'n onvermydelike deel van die lewe is. Hulle kan die siening van Jean-Paul Sartre, die filosoof wat die lewe bely, omhels is betekenisloos.
Ander sal nie so 'n bekoorlike siening aanvaar nie. Hulle het miskien een keer 'n gevoel van betekenis in die lewe gevoel, maar het dit nou verloor. Hulle sal gereeld 'n vroeër tyd onthou toe hulle bedrywighede beleef het wat doelgerig gevoel het en noem die redes waarom hulle laat vaar het. Hulle weet dat so 'n lewe moontlik is, maar weet nie hoe om dit terug te kry nie.
Laastens is daar diegene wat 'n gevoel van betekenisloosheid ervaar en sal erken dat hulle nooit 'n lewe met 'n doel gedink het nie. Hoewel hulle saamstem dat 'n sinvolle lewe ideaal is, voel hulle dat dit te laat is vir hulle.
Vir al hierdie individue is daar egter hoop.
Die betekenis in die lewe kan verlore raak, verander of herontdek word
Erik Erickson het in sy navorsing onthul dat daar nie net betekenis in die lewe gevind kan word nie, maar dat dit verlore, verander of herontdek kan word. Dit is 'n vloeibare proses. Dit is baie soos hoe 'n mens se identiteit deur die lewensiklus kan verander. Dus, selfs as u nooit 'n sin of doel in u lewe gevind het nie, dit een keer gehad het en dit verloor het of in later jare die leemte wil vul, is dit net nodig om u wil op te roep om die soektog te laat doen.
Om egter op die regte plekke te soek, wil u uself eers 'n paar van die volgende vrae vra:
* Is daar 'n besondere betekenis agter wat ek met my dae doen?
* Is daar iets waaroor ek hartstogtelik voel, ek wens ek doen?
* Voel ek vas, leeg, verveeld of gaan ek net deur die mosies?
* Is ek rigtingloos, roerloos of voel ek net deur die lewe?
* Waar vind ek betekenis in my donkerste ure?
* Het ek al ooit 'n doel om in my lewe te wees oorweeg?
James Hollis, 'n hoogs gerespekteerde Jungiaanse geleerde, stel voor dat wanneer mense 'n gevoel van betekenisloosheid voel tydens die middelste middelgedeelte, hulle hulself hierdie vraag vra: 'Wie is ek, afgesien van my geskiedenis en die rolle wat ek in my lewe gespeel het?' Ek wil byvoeg dat mense hulself ook afvra: Wil ek aanhou om daardie rolle te speel, of is daar ander wat ek wil nastreef?
As u besef dat u met sinloosheid geworstel het en 'n meer sinvolle en doelgerigte lewe wil beoefen, moedig ek u aan om die moeite te doen. Maar daardie poging begin met 'n interne soektog en 'n paar ekstra selfondersoek. Hou in gedagte dat wat u uiteindelik sinvol of doelgerig bepaal, 'n baie individuele besluit sal wees. Dit sal u prioriteite en waardes weerspieël. Net jy kan regtig sê wat reg voel.
Die psigoterapeut Brehony beklemtoon dat wanneer ons deur die middel van die lewe gaan, 'n ander laag van die self probeer na vore kom. Dit neem tyd, sê sy. Dit vereis 'n meer vroulike benadering, 'n ontvanklikheid wat swangerskap moontlik maak. Dit is asof ons 'n nuwe self baar, en u kan nie swanger raak nie.
© 2019 deur Frank Pasciuti, Ph.D.
Uitgewer: Rainbow Ridge Books..
Chrysalis-krisis: hoe lewenswyses tot persoonlike en geestelike transformasie kan lei
deur Frank Pasciuti, Ph.D.
Herstel van 'n lewensbehandeling divorce hetsy die dood van 'n geliefde, 'n egskeiding, verlies van werk, of 'n ernstige liggaamlike besering of siekte ― kan soms lei tot persoonlike en geestelike groei. As dit wel gebeur, noem dr. Frank Pasciuti die transformatiewe ervaring 'n 'Chrysalis-krisis'. As dit goed bestuur word, kan hierdie krisisse lei tot verhoogde fisieke, emosionele, intellektuele, sosiale en morele ontwikkeling. Hierdie boek bied 'n model van menslike ontwikkeling wat almal in staat stel om lives nie net diegene in krisisse their hul lewens te transformeer en vir hulself 'n groter gevoel van vrede, geluk en welstand te skep nie. (Ook beskikbaar as 'n Kindle-uitgawe.)
FRANK PASCIUTI, PhD. is 'n gelisensieerde kliniese sielkundige en gesertifiseerde hipnoterapeut. Hy is stigter en president van die Associated Clinicians of Virginia, waar hy psigoterapie- en organisatoriese ontwikkelingsdienste aan individue en ondernemings lewer. Dr. Pasciuti is voorsitter van die Institutional Review Board van The Monroe Institute, en hy werk saam aan navorsing wat verband hou met NDE's, psigiese verskynsels en die oorlewing van bewussyn by die Afdeling Perseptuele Studies van die University of Virginia School of Medicine. Besoek sy webwerf by frankpasciuti.com/
Video / onderhoud met Frank Pasciuti, Ph.D .: Hoe lewensoordele kan lei tot persoonlike en geestelike transformasie
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Lewensdoeleindes > Op soek na 'n meer sinvolle en doelgerigte lewe?