Die klimaat is min of meer soos dié van Nelspruit, maar die lug is klam en jy voel die heeltyd taai.
In die kamer het die lugversorger geblaas en as jy uitstap, het jy in ’n oond ingeloop – wil nie weet hoe dit hier teen 12uur vanmiddag gaan bak nie.
Het die lekkerste steak en tjips geeët, weet ek’t gesê ek wil myself in die Bali-kultuur inleef, maar wragtig, as jy moeg en vlugvoos is, het jy nie lus vir volksvreemde kos nie.
Wetenskaplikes sê die mens pas baie vinnig by sy omgewing aan, so daar waar koelte was, het ek aangepas.
Na sowat ’n uur en ’n half op die onstuimige see, was daar so effe ’n demper op die gemoedere en verskeie mense het ’n gedaanteverwisseling ondergaan met gesigte wat óf baie wit, óf groen, was.
Na ons lafenis onder koeltebome en swembaddens gevind het, het ons agter op ’n ‘no-name-brand’-trokkie, die nou strate van die dorp ingevaar.
Daar het ons geleer dat bromponiehandelaars op die eiland ’n ‘killing’ maak en bromponies ook ’n ‘killing’ kan maak as jy nie links of regs kyk nie.