Ingrid Marais « Om die Kombuistafel
Author Archives: Ingrid Marais
Jan6 by Ingrid Marais
Goeie Dag Kombuis maats
Dit is 'n hele twee jaar sedert ek hier kom inloer het. Bobbejaantjie het nou die dag daar op Facebook kom onthou van onse kombuis kuiers en my sommer lus gemaak vir afstof en 'n lekker kuier.
Ek sien 'n oulike idee vir die jaar – vat 'n jar en gooi elke week 'n nota daarin met iets positiefs wat die week gebeur het, aan die einde van die jaar maak jy hom oop en lees deur al die mooi dinge om voor dankbaar te wees. Klink mos nou na 'n altevol blink plan vir my daai. Dis moeilik om 'n hoogrepunt uit 'n amazing week te kids, as ek een memory moet kies was dit my en Hannie se lazy rivier ride by Ushaka en ons heerlike warm lagoon swem by Uvongo.
Ek is passionate oor reis in ons eie beautiful land. In 2016 was ons in 7 van ons 9 provinsies meesal te danke aan atletiek en sien daarna uit om dit 9 te maak in 2017.
Kom reis saam met ons op die byways van ons land terwyl ek bekostigbare soms rustic, maar altyd met warm water en 'n funksionele toilet, gaan uitsnuffel.
Ek sien sommer baie daarna uit om weer saam met bekende en hopelik sommer baie nuwe kebuismaters te kuier.
Groetnis van tafel tot tafel.
Lewer kommentaar Posted in Uncategorized
Ek het nog altyd gewonder wat dit vat om demone te laat wakker word. Ek wonder nie meer nie, want sien ek het dit eerstehands ervaar en ook presies wat gebeur wanneer hulle walker geraak word.
Dit het amper 6 en 'n half jaar gevat om hulle vas aan die slaap te kry in 'n diep donker grot en toe net toe ek begin gerus raak dat julle vir ewig slaap kom ruk 'n paar sinne gespreek binne minder as 2 minute hulle wakker, grou die roostuin gemaak uit die mooiste oomblikke van die laaste jare op en breek deur die rotslaag om die grot oop te maak en hulle vry te laat.
Hulle kom tree aan met militere presiesie wat ons vorige weermag sou last skaam kry. Hulle is helderder en louder as wat hulle die dag was toe hulle daar toegesluit is. Ek het nooit gedink dat die seer nog seerder kan wees as wat dit was toe hulle gebore is nie…
Nou is daar net een vraag: "hoe kry 'n mens hulle weer weggebere?"
Run for Roses 4de plek!
Des4 by Ingrid Marais
Kinders word groot
'n Spesiale geskenk van Hannie na 'n strawwe Run for Roses gister.
Ek weet ek skryf baie min hier, maar 'n klein blonde seuntjie en sy ma see gesigte spook nou al vir die by my. Net so bietjie agtergrond: ek laai elke dag by drie skole kinders op en af die een 'n gegoede hoerskool, sy voerder skool, dis met dieselfde ouers wat in hulle luukse voertuie groter parkeer spasie nodig het en dan die ander laerskool waar kinders in taxis, nie altyd padwaardige voertuie of aan die hand van 'n ma aankom en vertrek.
Omdat baie vroeg al by die "soutmyn" moet wees sien ek min van hierdie kinders aankom en gewoonlik is die meeste reeds weg as ek uiteindelik weer daar stop on die oplaai ding te doen. Gedurende die eksamen was dit anders, ek het hulle vroeg gaan haal en hulle moes maar tussen die sout hope sit en leer en dit was toe dat hierdie toneel my tot stilstand gebring het. 'n Fyn blonde vrou staan en wag by die skool, haar rok duidelik nie hierdie seisoen gekoop nie, maar ook duidelik al baie gewas en silwerskoon, dan tussen die geroesemoes wat losbreek wanneer die klok lui kom 'n kaalvoet grootoog blonde seun, seker so 12 jaar our aangedraf, sy gesig helder op en ma en seun se oe blink toe hulle mekaar raaksien. Die seun hardloop in sy ma se arms in, hulle vroeg en lag en gesels met handgebare en gelukkige gesigte, sy vra uit en hy kan nie vinnig genoeg praat on alles te vertel wat in sy day gebeur het nie, hand aan hand en geselsend stap hulle weg. En ek vrae myself die vraag how gereeld is ons kinders nog so bly on ons te sien aan die einde van die dag? Hardloop hulle kar toe omdat hulle bly is om weer by jou te wees, of omdat hulle weet jy is haastig? Hoeveel keer is jou maat so bly om weer by jou te wees? Is die vooruitsig om 'n aand of naweek saam met mekaar te spandeer genoeg om sterre in jou gesin se oe te sit? Wanneer laas het julle saam gelag? Geniet jy dit om jou kinders te hoor lag of is die enigste reaksie wat hulle kry "sagter, ek is moeg"?
Ons praat elke dag van nice to haves and must haves in ons besighede, besef ons nog dat al die goed waarvoor ons so hard werk die nice to haves is en ons eintlike must haves is die geluk van ons gesinne. Eendag wanneer ons ophou werk aan die bou van 'n materiele empire, sal daar genoeg must haves oor wees om jou hart warm te maak? Sal daar genoeg lag en sterre oomblikke wees om jou notebook vol te maak? Is jou tyd weg van die werk af tyd om te bele in die geluk van jou geliefdes of word dit net gebruik om te kritiseer en gereed te maak vir nog 'n tyd weg van hulle af?
Die kinders leer nou op laerskool van Maslow en sy teorie van behoeftes en begeertes en dis reg so, maar hoeveel van ons onthou nog dat die mens se grootste behoefe validasie is. As jy nie genoeg bele daarin om seker te maak die wat vir jou belangrik is voel spesiaal en belangrik nie sal hulle dit soek en so dikwels op die verkeerde plek kry. Hoeveel het ons al gehoor, " ek verstaan nie hoekom hy/sy by iemand of kinders by 'n group betrokke geraak het nie, ek het dan alles vir hom/jaar gegee" die vraag is hoeveel tyd en energie het jy bele in hierdie empire of het jy net geld uit jou ander empire na hierdie een oorgeplaas en nooit gedink dat daar tyd, aandag en liefde nodig is om sterre en glimlagte te laat broek nie.
Vroue – meer kosbaar as korale …
Aug9 by Ingrid Marais
Dit is mos wat die wyse Salamo geskrywe het of hoe?
Vandag is dan ook vrouedag en dit is tyd om hierdie bonatuurlike spesie te eer. Toe ek jonk was, so 200 jaar gelede en die eerste keer geleer het van die wyse man en die woorde wat hy oor vroue gespreek het, het ek in my jeug besluit dat dit die mens is wat ek ook eendag sal wees. Toe word ek vrou en ma en besef baie vinnig dat dit nie so maklik is as jy nie in die Bybelse Israel bly nie. Getrou aan die voorbeel wat my gryse (nou oorlede) pa my gestel het, het ek 'n groente tuin geplant, want Salamo se vrou het die aarde bewerk om vir haar gesin kos te gee; ek het vir my kinders truie gebrei en klere gemaak, want dit het sy ook gedoen (Amber is in 'n handgebreide babygrow huistoe). Natuurlik het ek gewerk en gesorg dat my verdienste genoeg is om vir almal te sorg, want onthou sy was 'n goeie rentmeester wat haar man se geld goed bestuur het (never mind dat daar nie geld van 'n man ingekom het nie). So is ek voor son-op op, net soos sy, sorg dat almal en alles versorg is, jaag werk toe, werk myself doodmoeg en jaag huistoe, versorg die tuin, maak seker die kinders eet, bad en is aan die slaap en dan begin die leer werk. Natuurlik kon dit nie so aanhou nie, want sien ek is toe nie die Israel se vrou wat nie ook nog 'n voldag se beroepsvrou is nie.
Ons kom stad toe en begin 'n hele nuwe lewe, WOW wat 'n amazing lewe vol uitdagings en ek vergeet van Salamo en sy slimgeite, so elke nou en dan herinner Oudaas (7de Laan) my dat Hilda meer werd as haar krale is, maar dit gaan my verby. Vandag op vroue dag, doen ek 'n eg Suid-Afrikaanse ding, maak vir my gesin sop en soos ek hier skryf pannekoek, soos Ouma van ouds en oorlede Pa dit gedoen het., ok sonder die glas rooiwyn so neffens die stoof. Ek kyk so om my rond en ding: "Jislaaik as ou Salamo nou hier moet inloop word jy buite die stadsmure gesleep en gestenig, kyk net hoe lyk jou huis!" Sien eintlik sal jy dit nooit verwag nie, want so tussen die studies was goggas en higiene 'n groot ding gewees en het ek selfs 'n spesialiteit daarvan gemaak. (nou dompel Ebola ons kontinent in 'n krisis en ek steek my hand op om te help, want ek het mos die kennis – maar dis 'n ander storie). Die kinders is groot en wil nie meer gemaakte of gebreide goed dra nie, die winkel goed is beter, shame, Hannie dra die trui wat ek gebrei het, maar so tussen ons ek dink dis net omdat sy te ordentlik is om te se dit was nie 'n goeie idee nie, want wie dra nou in 2014 gebreide goed? Ja die groente tuin is wel hier buite, maar Fruit and Veg moet help, anders is daar ver te min vitamiene in die huis.
So tussen die pannekoeke, die dishwasher, ja ons het een wie was nog skottelgoed met die hand? onthou die goggas, die sop wat amper brand en die sonnestelsel wat gebou word begin ek tog dink: "Salamo jou stert man! ons is Suid-Afrikaanse multitasking vroue en die stad het afterall nie 'n muur om nie, so why worry?" Dink julle dit kan die hitte van die stoof of daai tweede glas wyn wees wat my laat besluit het ek is toe tog nie so bad nie. Nee vrinne, nie een van die twee nie, die feit dat my geliefde Hannie tevrede is met my, my 190% vertrou, dat Amber nou en dan op haar BBM status se dat sy die best ma het en dan die verrassing toe Pokkel vandag die parkrun saam met my gaan doen en elke tree langs my stap en dan by die huis aankondig dat sy besig in om 'n loomband vir iemand spesiaal te maak en dan die oorhandiging aan my doen. So dalk is ek toe nie so 'n bad vrou en ma nie.
Aan al die amazing vroue wat hier lees, julle is meer werd as korale net omdat jy as 'n vrou gebore is.