Marcel Mauss se boek The Gift bevat 'n aantekening wat die ontwikkeling van die idee rondom aalmoese (en uiteindelik ook altruïsme) beskryf. Hy skryf:
Vrygewigheid is 'n verpligting, want Nemesis wreek die armes en die gode oor die oorvloed van geluk en rykdom van sekere mense wat veronderstel is om dit weg te gee.
In die wetenskap van etologie (die studie van dieregedrag), en meer algemeen in die studie van sosiale evolusie, verwys altruïsme na gedrag deur 'n individu wat die fiksheid van 'n ander individu bevorder terwyl die fiksheid van die individu benadeel word.
Direkte wederkerigheid. Navorsing toon dat dit voordelig kan wees om ander te help as daar 'n moontlikheid is dat hulle 'n wederdiens sal bewys.
Indirekte wederkerigheid. 'n Persoon met 'n goeie reputasie vir wederkerigheid het 'n groter kans om hulp te ontvang, selfs van persone waarmee hulle voorheen geen direkte interaksie gehad het nie.
Sterk wederkerigheid. 'n Vorm van wederkerigheid waar 'n paar individue skynbaar meer hulpbronne aan samewerking en straf bestee as wat deur verskeie gevestigde teorieë van altruïsme voorspel word.
Duur seingewing. Aangesien altruïsme hulpbronne van die altruïs af wegneem, dien dit as 'n "eerlike sein" van die beskikbaarheid van hulpbronne en die vermoë om hulpbronne in te samel. Dit kan aan ander sein dat die altruïs 'n waardevolle potensiële vennoot is.
Wanneer jagters hulle prooi met ander deel, word dit as duur seingewing van 'n sekere bekwaamheid gesien, en navorsing het bevind dat goeie jagters groter reproduktiewe sukses ervaar, selfs al gebruik hulle self niks meer van die vleis as enige van die ander nie.