Verslae van majoor Albert J. Myer, seinhoof - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die kaarte toon hierby, so byna as moontlik, die ligging van die seinstasies wat tydens die veldtog opgerig is en waarvan rekord verkry kon word. Die deelverslae van die waarnemende seinbeamptes word ook ingedien sodat die inligting daaruit verkry kan word.
Hierdie hoofverslag is opgestel in die vorm van 'n vertelling, sodat die algemene bevelvoerder die omstandighede waaronder die pligte van die korps aangewend is, en die arbeid wat dit bygewoon het, voor hom kon stel. Dit was nodig in 'n eerste verslag van hierdie karakter.
Die seinkorps van die Army of the Potomac was tydens die skiereilandveldtog nie so sterk dat dit die doeltreffendste was nie. Daar was rede om in bykans elke geveg spyt te wees en die gebrek aan veldtelegraaftreine te plaas, so noodsaaklik vir die grootste nut van sulke organisasies. Aan die einde van Februarie is die kongres eers vir die ander behoorlike winkels bewillig. Die bedrae was eers in Mei onderhewig aan die ontwerp van die seinbeampte. Die weermag was nuut. Die pligte van die korps was nuut en word deur min generaals in die diens verstaan. Die waarnemende seinbeamptes was almal vrywilligers, sonder enige ervaring in militêre gebruik. Hulle is inderhaas onderrig en toegerus, en is tydens hul eerste veldtog in 'n land wat baie moeilik was vir hul pligte, en in gevegte en operasies van buitengewone omvang gegooi.
Daar was aanvanklik min wat hulle gehelp het, selfs al was dit in hul vermoë. Dit was dikwels moeilik om amptelike inligting oor beoogde bewegings te bekom. Dit was te wyte aan die goeie materiaal wat uit die staatsregimente vir die korps gekies is, dat die offisiere en die manne, so geleë, die sukses wat hulle behaal het, gewillig bewerk deur ongewone arbeid met ywer en moeite wat die aandag daarvandaan trek die generaal wat die leër beveel het.