Botes beskryf hierdie kleurryke hoofstuk in haar lewe soos net sy kan. Dat sy hoegenaamd vir hierdie avontuur kans gesien het, gaan hierdie leser se verstand te bowe. Ek sou die eerste keer wat die stoute koninkies ŉ vloermoer gegooi het, reeds handdoek ingegooi het. Of minstens by die aanskoue van die koue, grillerige kasteelhuis. Maar om uit hardkoppigheid te bly wanneer alles daarop dui dat jy jou kamer deel met ŉ teenwoordigheid van ŉ ander aard? Dis iets wat net ŉ self-erkende hardekop sal doen.
Dieselfde kan gesê word van alle ander kategorieë geweldsmisdaad in die land. AfriForum fokus veral op plaasaanvalle en -moorde, maar nie net daarop nie. Ons kla ook nie net nie, maar bemagtig gemeenskappe om hulself deur deelname aan, byvoorbeeld, buurtwagte te beskerm. Dié aksies vind in samewerking met die polisie plaas, dus is dit ook nie ’n poging om “laer te trek”, soos die negatiewe kommentators tog so graag skryf nie.
Vir ’n lang tyd het die Suid-Afrikaanse en ander Afrika-regerings op die rug van Westerse skuldgevoelens oor kolonialisme gery om hul eie foute te probeer verdoesel. Hierdie morele hoë grond wat hulle hulself toeëien, begin egter stadig maar seker wegkalwe weens die gebrek aan aanspreeklikheid vir eietydse probleme.
By ’n byeenkoms op 5 November 2016, aangebied deur Stigting Max van der Stoel en die Stigting vir Europese Progressiewe Studies, het ’n linkse parlementslid van die Europese Unie (EU) en die Rwandese ambassadeur in Nederland mekaar in die hare gevlieg oor verhoudinge tussen Europa en Afrika. Die parlementslid het genoem dat sy die afgelope dekade ervaar dat dit moeiliker raak om verhoudings met Afrika in stand te hou omdat Afrika-vennote in eindelose retoriek met verwyte oor kolonialisme en neokolonialisme verval, en aandring op vergoeding vir gebeure van die verlede. Boonop maak Afrikalande se minagting vir die beginsels van ’n regstaat dit moeilik om bande met die kontinent te hou. Sy het hier spesifiek na Suid-Afrika se poging om aan die internasionale strafhof te onttrek, verwys. Die ambassadeur het hierop reageer deur Europa van paternalisme en wanbegrip vir swart pyn te beskuldig. Sprekers uit die gehoor het egter die EU-parlementslid se standpunte ondersteun. ’n Jong swart besigheidsman uit Botswana het gesê hy probeer nie eens meer deelneem aan amptelike handelsafvaardigings nie, want hy weet dit gaan ’n oprakeling oor kolonialisme word en sy professionele besigheidsplan gaan óf nie voorgelê word nie óf gediskrediteer word daardeur. Hy wil nie verskonings hê nie, hy wil net soos enige ander sakeman in Europa besigheid doen, maar ideoloë van Afrika ontneem hom van die kans om ernstig opgeneem te word. Ongelukkig gaan stemme van rede soos syne in die geraas van die ideoloë verlore.
Gaan aab voluit voort om oorsee te vertel van die 52 moorde n dag en die talle verkragtings daagliks in die baie sieklike land
Jerry, dit is jammer dat jy, wat oor so’n mooi skryfstel beskik, nie tot die besef kan kom dat die Afrikaner se heil hier in Afrika lê nie. Hier moet en sál ons, met saamwerk en oop gemoed ‘n belownde toekoms vir ons nasate verseker. Dat dit nie oornag gaan gebeur nie is nie te betwis nie maar gebeur, gaan dit. Dalk nie in ons tyd nie maar wel vir ons kinders en hul kinders. Ek glo Afriforum is op die regte pad en ondersteun hul inisiatiewe ten volle.
Jy praat nie namens die meerderheid Afrikaners nie. Miskien is dit nog die denke van ‘n paar verstokte Liberaliste, wat nie buite hulle reenboog nasie box kan dink nie.
Die ANC wil die Weskaap onregeerbaar maak met die oog op vlg jaar se verkiesing. Dit is baie duidelik!
En net in SA. More staan hulle en kla by die busstop waar hulle wag vir die bus wat hulle gister uitgebrand het.
Is dit net ek, of is dit ook vir ander opvallend dat hierdie onrus deesdae hoofsaaklik voorkom in provinsies waar die ANC ‘n strategie het om die provinsiale regering of munisipale owerheid te vervang, soos hier in die Wes Kaap, maar ook in Johannesburg in Gauteng asook in die Noordwes? Meer spesifiek, dit kom nie voor in die provinsies waar dit regtig sleg gaan nie, soos in Limpopo of in die Vrystaat nie.