Nuwe Stories 2013-kortverhaalwedstryd: Tweede weergawe van "Thula baba" - LitNet
Nuwe Stories 2013-kortverhaalwedstryd: Tweede weergawe van "Thula baba"
Inge Lategan 2013-06-12
Lilitha loop en kyk hoe die grys miswolk Tafelberg stadig en saggies bedek. Haar riet skraal lyfie, ineengekrimp teen die brandende koue van die winter.
"Kom, Lilitha – laat jou voete raas. As ek vandag weer laat by Madam aankom, kan ek maar net sowel by daai hek omdraai. En moet nou nie hanna-hanna as die skoolklok gelui het nie, anders ry Uncle Joe vir djou weg, ho' djy? Ek sal vanaand met hom regmaak na ek by AllPay was. DJirretjie, ek hoop djou se pa kom dadelik huis toe na sy shift. Sonder daai gemors van vrinne. Vanaand lus ek nie vir dronk mense nie."
Haar ma sê niks, sy lig net haar kop op en loop verder. Sy lyk tam. Moeg gewerk om die Madam gelukkig te hou wat met niks te vrede is nie. Moeg om elke aand die vuur aan te steek met die hoop dat die hitte, al is dit vir 'n klein rukkie, die ysigheid van die lekkende sinkkaia te verdryf. Die armste van arm wees het in haar beendere kom lê. Dit ... en die houe van haar man. Sy ken al sy loop as sy hom onder in die stofpad sien aankom. 'n Geweldadige en bedwelmde monster wat nie eers genade vir sy eie bloedkind het, wat bang in 'n bondeltjie onder die tafel gaan lê het nie. Na dit weer stil geword het en nog net die plastic bottelwyn in die lug hang, sal Lilitha op haar skoot klim terwyl sy vir hulle by die parafienlampie uit die Bybel lees. Traanspore wat droog geword het, sout op haar wange ...
"Hlala kakuhle, Mama." Lilitha glimlag en hardloop na die dansende koortjie wat "Loslappie" sing
Lilitha huppel die laaste entjie huis toe en probeer die plasse water mis spring. Haar sokkies is klaar nat en haar tone jeuk. Die skoolskoene wat sy geërf het by haar niggie se sole is al so dun, sy voel elke klippie en die water wat insypel maak haar voete koud. In die verte roggel en brul die wolke om te waarsku dat die Reënkoningin en haar onderdane nie ver is nie.
'n Matraskoppie loer vir haar om 'n bossie by die tuinhekkie. Dit is Tumi, Aunt Rose se grootmaakkind. Toe Lilitha by haar kom, kyk Tumi op en vee die stof van haar verslete lankal-te-klein-rok af.
Tumi staar haar oopmond aan en beweeg nie. Al wat beweeg, is die pienk lint in haar matraskophare wat vanmiddag weer in alle rigtings staan – kompleet asof die Kaapse Dokter daarin kom nesskrop het.
Versigtig vat Tumi haar draadkar en stoot dit tot by Aunt Rose se huis. Auntie Rose se huis is kleiner as hulle s'n, maar dit is skoon en ruik vir Lilitha soos die son moet ruik.
"Ai, dankie, kind. Tumi verdwyn mos net. Like van gatskuur mos. Nie dat ek haar kwalik neem nie. . Ook net die kind van 'n kind, dié Tumi. " Sy sug en droog haar hande aan haar voorskoot af.
"Ma' my djirre Tumi, as djy nou wee' in djou neus grawe, gaat ek vir djou rerig klap laat daai snot van djou om djou draai. Gaan vie dit af." Auntie Rose kyk die kind vererg aan.
Lilitha wou al so graag vir haar ma vra waar Tumi se regte ma is, maar sy weet haar ma gaan vir haar sê dat ander mense se stories ander mense se stories is.
Net soos hulle huisstories hulle stories is – niemand hoef te weet wat tussen die vier plaat-en-plank mure aangaan nie. "Dit is 'n plesier, Antie. Ek loop nou eers. Juffrou het klomp somme gegee vir huiswerk en ek wil nie eendag by so 'n kwaai Madam werk soos Mamma nie. Eendag wil ek 'n mooi wit uniform dra soos die nursesby die clinic."
Auntie Rose se groot borste beweeg op en af soos sy lag. "So 'n bek moet djêm kry, maar eers moet jy kos in daai lyfie van jou kry voor jy jou somme gaan doen. Mens kan nie dink op 'n leë pens nie."
"Is olleraait, Antie. Ek is nie honger nie." Sy wonder of die antie haar maag hoor grom het.
Lilitha drink die sop stadig en wens dat dit nie sal opraak nie. Sy voel hoe haar maag warmer raak en hoe die hongerpyne bietjie vir bietjie verdwyn. .
"Lilly! Djy kom asof djy Godsendis. Gaan koep daar vir my paar los sigrets by die caravan café, toe. Djy kan anywaysnie hier kom sta' en tanne tel nie. My oorle' ouma het altyd gesê kinnes kan maar gehoor word, ma' nie gesien word nie. As daar changeis, koop maar 'n sweety. Dan is ons al twie hêppie, nuh." Hy prop die gekreukelde noot bewerig in haar hand. Sy probeer haar asem ophou Die mans stink almal na kaia en ou wyn en sweet. Die naarheid wil-wil in haar keel oopstoot.
"Liewe Jesus ek is klein, maak my hartjie rein. Asseblief, Liewe Desus, laat die ooms weg wees en my pa slaap voor my mammie 4 o'clockby die huis kom. Sy gaan met my pa raas en dan gaan hy lelik wees met haar voor almal en dan gaan die omies vir haar lag. Partykeer sê hulle lelike woorde vir haar ook. Ek mag nie sê wat hulle sê nie, anderster smeer my se ma seep in my mond. 4 o'clock is amper, DJesus. Ek sal nevermy kruisie van my nek afhaal nie … promise, asseblief, Liewe DJesus. My mamma het 'n lang dag gehad. Amen."
Dan staan sy op en lig haar koppie, nes haar ma haar geleer het, en vat die paadjie kafee toe.
Lilitha voel skielik 'n groot hand op haar skouer. Sy kyk op in 'n maer gesig, iemand wie se oë te groot vir sy kop is. Haar hart klop benoud in haar borskas. Die man maak haar bang, want sy mond glimlag, maar nie sy oë nie, sy oë lyk asof dit haar deurdring – sonder dat hy dit hoef te sê, weet sy dat sy moet stilbly. Angs laat haar snik amper versmoord vassteek in haar keel soos brood wat nie botter op gehad het t Dan laat val sy die noot wat haar pa haar gegee het, maar haar bene voel te dom en lam om te buk om dit op te tel …
Die vrou hou haar handpalm uit en die polisieman sit die kruisie saggies in haar hand neer. Die man se oë is vol trane en hy kyk weg. Die ander man staan 'n entjie weg, sy kop laag gesak – te skaam om die ma van die kind in die oë te kyk.
Iemand moes die Madam laat weet het dat dit haar kind is. Háár kind wat nou 'n plakkaat teen 'n paal geword het: AGTJARIGE KIND WREED VERKRAG EN VERMOOR., want sy stop die volgende aand voor die vrou se karige huis en klim uit haar blink motor. Sy stap na die vrou wat steeds verwese om die boomstomp sit. Versigtig steek sy die bos lelies na haar uit