Wees geduldig met mekaar en vergewe mekaar
as die een iets teen die ander het. Soos die Here
julle vergewe het, moet julle mekaar ook vergewe.
-	Kolossense 3:13 –
Pas op vir valse vergifnis! Oor vergifnis word baie leuens vertel. Dit is 'n leuen om vergewensgesindheid teenoor iemand te veins terwyl jou hart 'n kookpot van haat en vergelding is. Bly steek daar slegs die geringste aanduiding van 'n wrok in jou hart, kan jy nie oor vergifnis saampraat nie.
Dit is tog belangrik om altyd eerlik te wees oor vergifnis. Erken liewer jou traagheid om te vergewe, en werk daaraan. Christene moet altyd onthou dat hulle 'n buitengewone model van vergifnis navolg. Christus is ons model. Daarom sê Paulus: "Soos die Here julle vergewe het, moet julle mekaar ook vergewe" (vgl. Kol. 3:13). Vanweë ons geloof is ons dus verbind tot 'n bepaalde manier van vergifnis.
Hoe kan 'n mens oor vergifnis eerlik wees? Stel heel eerste vas wat die Bybel met vergifnis bedoel. Beoordeel jouself dan aan die Bybel se maatstaf. Hiervolgens sal 'n mens byvoorbeeld nooit aan vergifnis as 'n eie prestasie kan dink nie. Sodra vergifnis in terme van verdienste bereken word, is jy alreeds met 'n stukkie skynheilige toneelspel besig. Agter die masker van skynbare vergifnis word die spel van persoonlike wins gespeel.
En pas tog op vir parool…
Parool is miskien 'n goeie beskrywing van die soort vergifnis wat die wêreld graag aanbied, en wat baie goed by die mens se sondige natuur aanklank vind.
Dit is 'n voorwaardelike vrylating. In 'n sekere sin kan dit selfs met 'n opgeskorte vonnis vergelyk word. Daar is wel van begenadiging sprake, maar beslis nie van kwytskelding nie. Dit kom neer op vergifnis met 'n lywige kwota fyndruk daarby. En wee jou as jy die fyndruk nie baie noukeurig lees nie.
Vergewe, maar nie vergeet
'n Uitdrukking wat mooi in die konteks van parool pas, is die bekende: "Ek sal vergewe, maar vergeet sal ek nooit nie." Met hierdie (nie altyd verbale nie) gesindheid plaas jy jou medemens lewenslank in boeie. Die "nie vergeet nie" wat hy in jou oë sien of in jou meerderwaardige of behoedsame houding ervaar, is 'n moeisame las wat hom altyd aan sy skuld herinner en hom uiteindelik aan die egtheid van jou vergifnis laat twyfel. Die "nie vergeet nie" –stempel waarmee vergifnis dikwels geëndosseer word, sê maar net: Alle regte voorbehou! As ek by geleentheid jou skuld weer wil oprakel, sal jy maar daarmee vir lief moet neem.
Mense sê graag: "Die wonde sal genees, maar die littekens sal altyd daar wees." Volgens die Bybel is vergifnis nie die uitspraak in 'n regsgeding nie, maar 'n handeling van hartlike liefde. Liefde genees nie net die wonde nie, dit verwyder ook die wondmerke. Liefde is herskeppend. Want die littekens waarvan mense praat, is niks anders as pynlike herinnerings nie. En God se liefde suiwer en herskep ook 'n mens se gedagtes.
Ja, dit is seker eg menslik om nie te vergeet nie. Maar die Christen sal moet onthou dat vergifnis die grense van die "eg menslike" oorskry. Dit is 'n teen-natuurlike handeling, waar die mens met sy natuurlike drang na vergelding inhaak by God met sy natuurlike drang om lief te hê.
Corrie ten Boom gebruik 'n treffende illustrasie om te verduidelik hoe God mense se oortredings vergewe: "When we confess our sins, God casts them into the deepest ocean, gone forever. And even though I cannot find a Scripture verse for it, I believe God then places a sign out there that says: 'NO FISHING'"