’n Paar van hulle kan sweef of vlieg, enkeles lê eiers, maar die grootste gros lewe op land of in die water en bring hul kleintjies lewend in die wêreld. En die een ding wat hulle van alle ander diere onderskei, is dat hulle hul kleintjies met moedersmelk voed. Boonop is die soogdiere ’n baie bedrywige groep skepsels met ons planeet se slimste en vernuftigste wesens in hul geledere…
Die antwoord is: hulle is almal soogdiere. Hulle is gewerweld en warmbloedig, het elkeen ’n hart met vier kamers en hulle is vernuftig—en nadat hulle in die wêreld gekom het, het almal van hulle ’n ruk lank aan hul ma’s gedrink. Ons kan ook sê hulle het gesuig. Anders gestel: hulle is gesoog. Die benaming soogdier beteken bloot dat hulle moedersmelk uit die spesiale melkkliere van hul mammas gesuig het.
Mammas, het ons gesê. Nou sien ons ook sommer waar die Engelse woord mammal vir ’n soogdier vandaan kom (en die Latynse betiteling vir sy bepaalde klas, die Mammalia).
Ook die mens word deur dierkundiges as ’n soogdier geklassifiseer. Van die sowat 4 600 soogdierspesies wat op die aarde voorkom, is die mens die onbetwiste heerser en die trotse kroon van die skepping. Wat suiwer intellek aanbetref, is daar daar geen ander skepsel op ons planeet wat eens naby die mens kom nie.
Alle soogdiere buiten die enkeles wat eiers lê, het kleintjies wat lewend gebore word nadat hulle in hul vroeë stadiums binne ’n liggaamsholte van die moeder ontwikkel het. By buideldiere word pasgebore kleintjies egter deur die ma in ’n sak (huidplooi) gedra om eers behoorlik te ontwikkel voordat hulle self die wêreld kan aandurf. Wat meer sê, die draagtyd by baie buideldiere is ’n skamele agt tot vyftien dae, waarna die grootste deel van die kleintjies se ontwikkeling ná die geboorte in die ma se sak, of buidel, plaasvind.
DIE eienskap van warmbloedigheid, soos ons dit by die soogdiere aantref, maar ook by voëls, is besonder interessant. Dit beteken egter nie dat die liggaamstemperatuur gedurig warmer as dié van die omgewing is nie, trouens, in die snikheet tropiese streke is dit net mooi die teenoorgestelde. Maar warmbloedige diere beskik oor ’n inwendige hittereëling wat hul liggaamsfunksies in die meeste klimate volmaak ondersteun.
Dit is heeltemal anders as by die koudbloedige diere soos die reptiele wat nie hul eie liggaamstemperatuur kan reguleer nie en regstreeks beïnvloed word deur die temperatuur van die omgewing. Daarom sal byvoorbeeld ’n koggelmander ná ’n koue nag eers in die oggendson op ’n klip lê en “ontdooi” voordat hy genoeg opgewarm het om sy dagtaak te vervul, terwyl jou hond maklik snags in die winternaarheid kan rondkerjakker terwyl die ryp dik en geil op die gras lê.
BO: Van die stomende oerwoude en dorre woestyne tot by die poolstreke—in alle uithoeke van die aarde—sal jy soogdiere vind. Hierdie walrus met sy logge lyf is goed toegerus vir sy ysige lewe op die eilande by Alaska. En hy’t nog yslike tande op die koop toe.