Wanneer ons die kliee-kliee-kliee, kliee-kliee-kliee, van die bruinkopvisvanger hoor, dan sit hy gewoonlik op die wasgoeddraad van waar hy insekte, wat hy in die gras gewaar, jag. Dan gaan die koppie so op en af nes ŉ knikkende plastiekhond in die agterruit van motor.
Ek glo daar is min mense wat kan spog met blouapies wat hul tuin besoek. Hulle maak sommer enige tyd van die jaar hul opwagting en kuier dan gewoonlik lank.
Natuurlik is daar altyd ’n wyfie, en meestal sommer ’n paar met kleintjies wat onder die ma’s se lywe vasklou.
Ons skrik nie eens meer as die apies uit die boom op die teëldak spring nie, ook nie as dit soos galoppende perde klink as die hele klomp oor die dak na die dadelpalms aan die voorkant van die huis skarrel nie. Selfs nie as hulle agter termiete wat uitgebroei en tot op die dak gevlieg het, aan is nie.
Laat een Saterdagmiddag kyk ek toevallig by ’n venster aan die voorkant van die huis uit en sien die grootmanaap haastig oor die pad draf – drie pote op die grond met ’n stuk beesfilet onder ’n arm vasknyp. Wonder nou nog waar hy dit gesteel het.
Een jaar het die opgeskotes weer só woes in die agterplaas tekere gegaan dat die twee boomvarings se takke tot op die grond gespeel is, soos hulle uit die boom daarop afspring en ry.
’n Paar jaar gelede het ons die swembad laat opknap. Ná die water uitgetap is, moes die bad ’n tyd lê om droog te word voordat hulle met die werk kon begin. Aan die diep kant was daar nog so ’n bietjie water. Nie lank nie, toe beland die blare van die bome en struike langs die swembad daarin – ideaal vir allerhande goedjies om in te skuil.
Veral aan die begin van die reënseisoen, ná die eerste reëns laatmiddag geval het, borrel daar gewoonlik hordes termiete by al wat ŉ kraak is uit. Vir die voëls is dit ’n fees. Swartoogtiptolle, suikerbekkies, lysters, noem maar op! Dit dartel en fladder en is iets om te aanskou. Sommige gaan sit by die gleuwe en pik die termiete op soos hulle uitkom. Die paddas laat ook nie op hulle wag nie en hop en spring die lug in agter die prooi aan, in teenstelling met die swaeltjies wat weer kwetterend afduik grond toe.
Die lysters en janfrederike draf graag vroegaand op die gras agter die huis rond of staan hulle in ’n bedding en blare omdop vir kos.
Maar in die aande en gedurende die nag is dit rustiger. Ons hoor dikwels ’n bosnagapie in die reusepalm skree. Háá, háá, háá, háá, háá. En so nou en dan raak ons wakker as hy oor die huis se dak beweeg. Ons sien hom nie, maar het al sy voetspoortjies tussen die rotse op die boonste terras agter die huis opgemerk.
Ons vra groot om verskoning vir die fout wat ingesluip het. Daar het ‘n fout ingesluip toe die foto’s opgelaai is. Dankie dat jy ons daarop gewys het, die berig is gewysig.
“Die gevolg van hierdie klousule is dat die SAWD nie aanspreeklik gehou kan word as dit nie sy werk behoorlik doen nie. Gevolglik kan diegene wat verantwoordelik is vir ŉ mensgemaakte omgewingsramp nie daarvoor aanspreeklik gehou word nie. Dit geld ook vir gevalle waar verliese weens die Weerdiens se versuim sou plaasvind.”
AfriForum het verlede jaar kommentaar oor die voorgestelde wysigingswetsontwerp van die SAWD aan die portefeuljekomitee vir water- en omgewingsake voorgelê. Die burgerregte-organisasie is gekant teen die wetsontwerp, omdat dit ŉ hoë risiko vir die samelewing inhou en landsburgers se vryheid van spraak sal inperk.