Ek gaan sit regop en probeer tot verhaal kom terwyl ek dorstig na die koffie gryp. Dán tref die werklikheid my. Vandag is die dag, my eie persoonlike D-dag. Ek val agteroor teen die kussing. “Ek dink volgende week sal beter wees,” probeer ek floutjies ŉ uitstelplan maak.
Ek maak uiteindelik klaar en strompel aan kombuis toe. “Maak seker jy het al jou papiere,” sê my vrou vir die soveelste keer. Net toe lui die telefoon. “Dis oom Piet, Pa, hy wil net totsiens sê voor pa moet gaan.” Sy spreek die “gaan” uit asof ek nie weer gaan terugkom nie.
“Dis weer neef Piet Politiek met sy doemprofesieë,” sê my vrou ergerlik. “Sê vir hom Pa kan nie nou praat nie.” Maar neef Piet laat hom nie sommer afskud nie. “Hy sê Pa moet onthou ons voorouers het die Drakensberg kaalvoet geklim,” kom die boodskap van die foon af. “Dis nonsens,” sê my vrou. “Dit was die vrouens, die mans het gerieflik op hul perde gery.” Ek het nie nou lus om oor die geskiedenis te redekawel nie. Ek moet eers hierdie dag se lydensweg stap.
Ek maak die motorhuis se deur oop. Al my bure staan voor die deur en kyk my swyend aan. Die stilte hang swaar in die lug. ŉ Blaar rol lui oor die pad. Die mans skud om die beurt my hand, spreek ŉ bemoedigende woord of twee, klop my op die skouer. Dan neem ŉ oud-weermagman die leiding. “In Angola het ons voor ŉ operasie …” begin hy en skuif ŉ paar klippies rond met die voet. Die mans kom staan belangstellend in ŉ kringetjie nader om te kyk, die koppe skeef van belangstelling. “Flip gaan nie oorlog maak nie,” breek Vroulief die gevegsplan op. “Hy moet nóú ry.” Sy gee my karsleutels aan. Ek vat dit swaar. Die uur is nou daar. Ek kyk smekend na die mans, maar hulle kyk af toe hul vrouens kwaai vir hulle kyk.
Ek verstaan skielik die vrouens se kaalvoet oor die berge beter. Ek klim waardig in my kar en trek stadig weg. ŉ Paar manne klap onseker hande.
By die poskantoor sien ek die ellelange ry van ver af kronkel. Maar hulle beskut hul kliënte teen hul eie ondoeltreffendheid. ŉ Lang afdakkie is gebou sodat die voorstes in die koelte kan staan. ŉ Paar tree voor my sien ek hoe ŉ jong man en meisie vir die eerste keer ontmoet en skaam groet. Die ry skuifel skilpad-stadig vorentoe. Ek begin met die mense voor en agter my gesels. Dit raak gesellig. “Dis sedert ‘hulle’ oorgeneem het wat dinge so lank vat,” sê die ou voor my. “Kyk oor jou skouer,” sê ek vir hom. Hy kyk om en sien die KFC. “Wat moet ek kyk?” vra hy. Gelukkig baklei niemand vandag daar nie. “Kyk hoe vinnig beweeg die rye daar,” sê ek. “Daar is nie eens ŉ afdakkie vir rye nodig nie.” “Dis dieselfde mense wat hier én daar werk,” sê ek. “Die verskil is hierdie is ŉ staatskantoor, en daardie is privaat.”
Die ry staan nou al lank stil. Voor my hou die jong man en meisie van nou-nou al handjies. As dinge so aangaan, raak hulle nog in die ry verloof, dink ek. Uiteindelik is ek voor in die tou. Daar is vyf doodstil toonbanke, en net een wat besig is, naamlik die lisensietou. “Ek kom net my lisensie hernu,” sê ek senuagtig, self verbaas dat dit my beurt is. “Jy moet kontant betaal,” sê die vrou agter die toonbank. “Ons vat nie kaarte nie.” En dan: “Next!” Ek voel of ek wil flou word. Alles weer van nuuts af oor! Gelukkig is daar nie ŉ ry by die kitsbank nie, dis mos privaat. Ek trek die geld en gaan staan weer agter in die ry. My bene pyn en my rug is seer, en my kop voel ook nie baie lekker nie. Toe ek uiteindelik betraand met die lisensie in die hand staan, lyk hy vir my pragtig. Dit voel soos toe ek ná jare se werk graad gekry het.
Ek ry huis toe, oortuig dat almal langs die pad my nuwe lisensie bewonder. Net toe ek by die straat indraai, sien ek my vrou en jongste op die sypaadjie staan. Oortuig hulle is die voorhoede van die verwelkomingskomitee, ry ek trots in. Ek hop flink uit die kar, en wil net triomfantelik die lisensie wys, toe sê my vrou: “Jy moet asseblief ons jongste môre na Binnelandse Sake toe vat, dis tyd vir ŉ ID-kaart.” My bene swik swak onder my.
Susan, as jy nie omgee nie, deel asb met my waar jy woonagtig is. Ek is bereid om n duisend myl te ry vir “gestreamline de” binnnelandse sake en lisensie kantoor… ek moet juis n besoek aan buide die instansies maak.
Flip, duidelik gebruik jy die verkeerde poskantoor. Hier in Boksburg wag jy nie langer as 5 minute nie. SARS Boksburg is ‘n perd van ‘n ander kleur. Hier het ek 5 ure gewag om gehelp te word. En dan roep hulle jou nie eers volgens die nommer wat hulle jou gee nie. Terloops die probleem met SARS is ook nog nie afgehandel nie.
Ek het ook nou lekker gelag. Die spyker is oppie kop geslat! Ek dink ook die voorbereiding en senuwees is erger as die toustanery. Ek probeer ook maar altyd geselsies aanknoop, dit maak die wag bietjie minder pynlik.
Baie dankie vir hierdie artikel Flip; mensdom ek kon lanklaas so goed identifiseer met ‘n artikel! Ek het al so gewens dat ek ‘n enkele plek het waar mens hierdie inligting kon bekom. Een van die kêrels by die lisensie afdeling het reguit vir my gesê dat goeie maniere nie in sy werksbeskrywing staan nie.
Vir voertuiglisensie sien ek nog kans, al is die ry by die poskantoor lank. Maar bestuurslisensie….hulle gee jou vyf jaar tussenin, want dis hoe lank dit jou neem om weer jou moed bymekaar te skraap vir daardie droewige gedraal.
“Deursigtigheid in die Suid-Afrikaanse grondwetlike bedeling is nie net ’n eis vir alle landsburgers nie, maar ook vir die regering.”
Dit wil voorkom of Boerseun nie weet wie is die NG kerk, die NG kerk bestaan uit lidmate, dit is mense soos ek en jy wat besluit het om die Christelike geloof te aanvaar. Dan kry jy aktiewe lidmate en on-aktiewe lidmate. Aktiewe lidmate is mense wat God as hul verlosser aanvaar het en is betrokke by die doen en late van die kerk. Dan kry jy on-aktiewe lidmate, die person dra bloot die titel van christen, die persoon is nie betrokke by die kerk en gooi gewoonlik klippe. Jy kan kies waar jy inpas.
Uitstekende werk! Ek haal my hoed af vir die DA. Net jammer die anc sal nie gelukkig wees hiermee nie. Ek glo als sal regkom, maar ons nageslag sal nog lank praat van “the legacy of BEE”.
Ek het n man geken wat n bestuurs lisensie daar gekoop het vir R8000. Hy is toevallig Sondag oorlede maar hy het nog nooit n voertuig in sy lewe bestuur. As ek kon uitvind presies waar hy dit bekom het sou ek sowaar n klag by die polisie gaan lê het. Kyk net wat doen die korruptes vir geld
‘n Vermeende moordenaar wat vir vier maande lank die polisie ontduik het, is Maandag in KwaZulu-Natal in hegtenis geneem nadat hy die gebied vir die feesseisoen besoek het.
Volgens Zwane het die polisie ‘n wenk ontvang dat die verdagte in die omgewing is vir die Kersseisoen. Hy moet binnekort in die Ntuzuma-landdroshof verskyn op aanklag van moord.
Skep van die vulsel net onder die middel van die deegvel. Smeer die kante van die deegvel met die meelmengsel.
Vou nou die onderste punt oor die vulsel en vou dan die twee hoeke middel toe om ŉ koevertjie te vorm. Rol nou die rolletjie verder op. Herhaal met al die ander velle.
Dit is seker nog nie heeltemal die pylvak nie, maar die tyd begin min raak om reg te maak wat verbrou is. Twee Curriebekerwedstryde in die besonder is die naweek móét-wen wedstryde vir veral die Westelike Provinsie en die Blou Bulle.
ŉ Wen vir die WP is vir die ander spanne in die wedloop belangrik. Met heelwat wedstryde tussen die aanvanklike gunstelinge – dié genoemde vier en die Vrystaat Cheetahs – nog oor, is dit ook vir die Leeus en Bulle belangrik dat die WP en natuurlik die Vrystaat Cheetahs moet verloor.
♦ Soos die WP moet die Bulle tuis, teen die Goue Leeus, wen. Verloor hulle, is hulle rekord ŉ redelik miserabele twee uit vyf – en dit sal hulle in ŉ swakker posisie plaas as die WP indien die Kapenaars op Nuweland sal wen, wat onwaarskynlik lyk.