Smoke Me Out || Charlie Weasley - kasara [kassie] - Wattpad
137K Reads 1.9K Votes 8 Part Story
By kasar91 Ongoing - Updated Jan 15
Get notified when Smoke Me Out || Charlie Weasley is updated
#23 in romania See all rankings
49.9K 1.4K 106
43.8K 689 138
21.5K 791 68
91.4K 2.4K 236
76.9K 2.3K 537
22.8K 520 77
56.3K 1.4K 44
28.6K 641 42
23.1K 532 83 9 april 2009 15:50 | Witold Kepinski | 0
Dit artikel is afkomstig van Computable.nl (https://www.computable.nl/artikel/2923422). © Jaarbeurs IT Media. Het u al ooit gaan sit en dink hoeveel woorde u op ‘n dag besig? Of hoeveel woorde ‘op ‘n dag ‘n huis vul waar ‘n gesin woon, of waar ‘n aantal mense saamwerk? Dit is seker ontelbaar.
Woorde, broers en susters, is dikwels daarom meer as maar net woorde. Woorde het altyd ‘n bepaalde effek. Dit laat dinge gebeur. Dit laat dinge verander. Want dit kan bou of breek, herstel of verwoes.
Dink maar aan die geskiedenis van die aartsvaders, die rigters en veral die profete. Male sonder tal hoor ons hulle sê: ‘So sê die Here’. Mense wat praat, maar eintlik God. Of dink maar aan die dissipels, die apostels (bv Paulus) en die vroeë kerkvaders: dit is hulle wat die evangelie van Jesus Christus aan die wêreld bekend gemaak het. Dit was mense wat gepraat het, maar eintlik God. En dieselfde kan ons ook van die Bybel sê: dit is die Woord van God, maar woorde in mensetaal.
Hoe geskok, broers en susters, is ‘n mens eintlik nie as jy dit weer raaksien nie: die Woord van God bedien hom met ons woorde, maak hom tuis in die wêreld deur ons woordeskat, word gehoor wanneer ons praat. Veral daar waar die woord met my gepraat het, en ek daarom nie ander kan as om daaroor te praat nie.
Dit is daarom net logies, broers en susters, dat wanneer ons as kinders van die Here met ander praat, ons woorde goeie woorde sal wees., aangename woorde, sodat God (soos 1 Pet 4:11 dit stel), deur ons woorde aan die woord sal kom. Kolossense 4:6 sê presies dieselfde: ons woorde moet opbou, oprig en stig. Dit moet vriendelik wees en van goeie smaak getuig. Dit moet die regte woord op die regte geleentheid wees. ‘n Word wat pas by die situasie terwyl dit gelyktydig in pas met God se Woord is. Dit moet lig versprei, dit moet waar wees, en dit moet iets sê van die genade en liefde wat God vir ons het. Ja, ons woorde kan en moet daarom eintlik maar net ‘n eggo van God se woorde wees.
Maar nou is dit egter ook so, broers en susters, dat God ons deur en deur ken, en daarom presies weet wat en hoe ons woorde soms is. Dat ons woorde soms kan afbreek, skade kan aanrig en verwoes. Dat ons woorde nie altyd waar is nie, soms met bymotiewe gebruik word, en soms alles behalwe God se woorde is. En juis daarom sê God se gebod uitdruklik: ‘Jy mag nie vals getuienis teen ‘n ander gee nie’.
En hoe moeilik is dit nie juis vir ons, broers en susters, om hier te doen wat God van ons vra nie? Want ons weet mos maar te goed hoe moeilik dit dikwels vir ons is om on tong en taal te tem. So maklik ruk ons die verband wat daar tussen God se Woord en ons woorde moet bestaan, los. Dat ons soms, soos Jakobus 3:10 dit stel, uit dieselfde mond lof en vloek kan laat vloei. Dat ons soms, by wyse van spreke, met ‘n gesplete tong praat, ons eintlik baie goed tweetalig geword het. Dat ons met die tong die lieflikste lof na Bo kan roep, God se lof kan besing, maar met dieselfde tong dit na on medemens kan slinger wat diep kan sny en kan verwoes. En omdat taal soveel krag het, baie skade kan aanrig.
En is die wêreld nie vol hiervan nie, broers en susters? Dink maar hoe ons die fyn kuns ontwikkel het om die waarheid te vertrap, te verdoesel, te verdraai of te verduister. Hoe ons om die waarheid kan praat, die waarheid kan aanpas, kan versnipper, oorbeklemtoon of oorvereenvoudig. Terwyl dit wat ons met die mond aanbied, eintlik nie die waarheid is nie, al word dit as die waarheid aangebied.
woorde wat poog my aansien by ander te verhoog;
om maar net ‘n paar te noem. En so gaan ons rustig voort. Ons woorde word skerp dolke, vergiftig ons wêreld, etiketteer ander en maak selfs ander se siele dood. Dit maak donker, en skep nie lig nie. Dit bring hartseer in plaas van vreugde.
Jakobus 3:6 sê nie verniet dat ons woorde ‘die hele lewe, van die geboorte af tot die dood toe’, aan die brand steek nie. Of, soos die Heidelbergse Kategismus dit stel: ‘ ons woorde word die duiwel se eie werke’.
Ek sluit af: dit wat ons as mense van die dier onderskei is juis ons vermoë tot spreke. Die mens kan die Woord van God hoor, en daarop moet hy antwoord. Die vermoë om God se Woord te kan hoor, vra gehoorsaamheid. En vermoë om te antwoord, bring verantwoordelikheid.
Spraak is ‘n gawe uit de hand van God. Dit verlos die mens van sy eensaamheid. Dit maak dit moontlik om op God se roepstem te kan antwoord, dit maak dit moontlik om in sinvolle gemeenskap met ander te kan tree. Veral waar ons mond die voertuig van God se woorde word. Veral daar waar ons God napraat, en God alleen.