Ligte tenk MK VI - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die Light Tank Mark VI was die belangrikste numeries ligte tenk wat diens gedoen het by die Britse leër, met 1,682 vervaardig in vier weergawes tussen 1935 en 1940. Die basiese Mark VI was baie soortgelyk aan die Mark V, maar met ekstra ruimte in die rewolwer om die No.7 Wireless Set te hou, wat 'n reikafstand van ongeveer tien myl gehad het en 'n groot verbetering was op die No.1 Wireless. 'N Sirkulasiepomp is by die koptenk gevoeg vir die waterkoelingstelsel vir die twee masjiengewere. 'N Nuwe koppelaar is aangebring, maar andersins het die enjin, ratkas en algemene uitleg dieselfde gebly. Die maksimum pantserdikte is verhoog tot 15 mm van 12 mm. Die toename in gewig het beteken dat die Mark VI 'n beter rit gehad het as enige vorige inskrywing in die ligte tenkreeks.
Ligte tenkmerk VIA
Drie hoofveranderings is aangebring op die Light Tank Mark VIA. Op die Mark V en Mark VI was die enkele retourrol aan die voorste draaistel vasgemaak, en die agterste deel van die baan het op die agterste draaistel gerus. Op die Mark VIA is die terugrol op die romp gemonteer, tussen en bo die twee draaistelle, wat die agterste deel van die baan van die agterwiele af lig. Dit het gehelp om 'n probleem op te los waarmee die agterste deel van die baan trillings van die grond af opneem en soms van die wiele af kom. Die koepel van die sirkelbevelvoerder op die Mark VI is vervang met 'n agtkantige model met twee uitkykpunte aan die voorkant. Die Meadows ESTL -enjin van die Mark VI is vervang deur 'n Meadows ESTB.
Ligte tenk Mark VIB
Die Mark VIB is in groter getalle vervaardig as enige ander weergawe van die tenk, en was die weergawe wat die meeste gevegte tydens die Tweede Wêreldoorlog beleef het. Dit was baie soortgelyk aan die Mark VIA, maar het teruggekeer na die sirkelvormige koepel van die Mark VI, alhoewel met die twee glasblokuitkykpunte van die Mark VIA. Die aantal gepantserde koelblaaie oor die verkoeler is van twee na een verminder. Gedurende 1940 het ses Mark VIB's agterwiel gekry, soos gebruik op die vroeëre Mark II en Mark III. Toetse met die 1ste Pantserdivisie in Frankryk het getoon dat dit die landryprestasie en gladheid van die rit aansienlik verbeter het, maar 'n paar maande later het die Duitse veldtog in die weste bewys dat die ligtenk nie meer werklik gebruik is nie, en dit wysiging is nooit aangeneem nie. Die Mark VIB is ook vervaardig in 'n Indiese patroon, sonder die koepel, maar met 'n periskop vir die bevelvoerder.
Ligte tenkmerk VIC
Die Light Tank Mark VIC het gelyk aan die Indiese patroon Mark VIB, sonder koepel en 'n periskoop op die dak. Die Vickers -masjiengewere wat op alle vroeëre Britse ligte tenks gebruik is, is vervang met twee Besa -lugverkoelde masjiengewere, een 7,92 mm en een 15 mm, aangeneem deur 'n Tsjeggiese ontwerp. Dit was die eerste gewere in die Britse leër wat randlose kaste in plaas van patrone met rande gebruik het, en is aangeneem as die standaardgeweer vir die Royal Armoured Corps. Die geweer van 7,92 mm was 'n sukses en het tot 1958 in diens op Britse tenks gebly, maar die 15mm -geweer was minder betroubaar en minder akkuraat as die Vickers -geweer, en is gou vervang. Die Mk VIC het 'n breër spoor en veringwiele, wat die gronddruk verminder.
Die Light Tank Mk VI het in 1940 'n groot deel van die Britse tenkmag uitgemaak in Frankryk, wat vier gereelde en drie territoriale afdelings -kavallerieregimente toegerus het en 108 van die 321 tenks in die 1ste Pantserdivisie uitgemaak het. Toe die ligte tenk oorspronklik in die Britse leër ingevoer is, het die Oorlogskantoor geglo dat tenks selde teen ander tenks sou veg, en in die ergste geval moes Britse ligte tenks met vyandelike ligte tenks te doen kry, wat albei as verkenners optree voor die belangrikste tenkmagte. . Dit is vinnig bewys dat dit in Frankryk in 1940 onwaar was, waar die onder-gewapende en onder-gepantserde ligte tenks spoedig teen die belangrikste Duitse tenkmagte kom.
Die mees algemene Duitse tenk in 1940 was eintlik die Panzer II, wat 'n soortgelyke wapenrusting gehad het as die Mark VI, en dit nie veel gevuur het nie, met 'n 20 mm -geweer, en was die soort vyandelike ligte tenk wat die Mark VI verwag het in die gesig staar. Ongelukkig moes dit ook die Panzer III, met óf 'n geweer van 3,7 cm óf 5 cm, hanteer, en die Tsjeggiese Panzer 38 (t) s gevang, en hierdie meer swaar gewapende tenks het die Britse tenks met dun velle groot verliese veroorsaak.
Die Light Tank Mark VI is ook gebruik deur die Heavy Brigade van die Mobile Division in Egipte (later die 7de Armoured Division, of Desert Rats), wat in 1939 aangekom het. Teen September 1940 was daar twee gepantserde brigades, elk met drie regimente, almal was toegerus met 'n paar Mark VI's tydens die gevegte in 1940. Weer eens was die ligte tenks oorweldig deur hul swaarder gewapende Duitse en Italiaanse opponente en het hulle groot verliese gely. Tot verligting van hul bemanning is die Mark VI gedurende 1941 deur die Amerikaanse Stuart Tank vervang.
Plus nog 173 van Mk VI tot Mk VIB van September tot Desember 1939
Romplengte: 13ft 2in
Hoogte: 7ft 5in
Gewig: 4,8 ton (VI en VIA), 5,2 ton (VIB en VIC)
Maksimum spoed: 35 km / h
Bewapening: Een .303 en een .5 Vickers -masjiengeweer (VI, VIA en VIB); Een 7,92 mm en een 15 mm Besa -masjiengeweer (VIC)
Pantser: 15-4 mm
Geskryf deur: Staff Writer | Laaste wysiging: 17/10/2018 | Inhoud en kopie www.MilitaryFactory.com | Die volgende teks is eksklusief vir hierdie webwerf.
Die M5 "Stuart" (ook "General Stuart") was 'n verlengstuk van die oorspronklike M3 Stuart Light Tank -lyn van 1941 en veroorsaak deur die Amerikaanse militêre verskuiwing van noodsaaklike oorlogsmateriaal - naamlik die Continental -aero -enjin wat in die M3 gebruik is. Hierdie inisiatief het 'n aangepaste Stuart -ligtenk ontstaan, aanvanklik bekend as die "M4", maar later verander na "M5" om dit te onderskei van die klassieke M4 Sherman -mediumtenk. Die Britse leër het voortgegaan om hul Amerikaanse tenks te noem en die M5 was bekend as "Stuart VI" (die M3A3 was die "Stuart V").
Soos afgehandel, het die M5 nou 'n saamgestelde stel Cadillac V8 296-motormotors ten toon gestel wat die motordek aan die agterkant van die romp moes herwerk. Die enjins is gekoppel aan individuele Hydra-Matic-transmissiestelsels wat deur 'n 2-gang-oordragkas werk en het verbeterde werkverrigting en ruisonderdrukking in vergelyking met die oorspronklike Continental-installasie verskaf. 'N Nuwe ontwerp van die voorste romp, gebaseer op die M3A3 Stuart, is geïmplementeer en het verbeterde frontale ballistiese beskerming bewerkstellig. Die gebrek aan 'n voorste vertikale voorkant op die nuwe rompbobou het geëindig met die bestuurdersluik wat na die romp se dak verskuif is. Die nuwe tenk het dieselfde 37 mm M6-hoofgeweer behou as die M3 wat goeie diens gelewer het teen ligte pantservoertuie, ligte versterkings en vyandelike infanterie (laasgenoemde by die gebruik van hoë-eksplosiewe (HE) projektiele). Verdediging was deur middel van 'n koaksiale 0.30 Browning-masjiengeweer, sowel as 'n booggemonteerde masjiengeweer regs voor. Die gevolglike veranderings het 'n baie ruimer interieur in die M5 opgelewer in vergelyking met die M3 daarvoor. Sy bemanning was vier - bestuurder, bevelvoerder, skutter en boogmasjienskutter/radiooperateur.
Nadat die Amerikaanse weermag en reeksproduksie deur General Motors (Cadillac Division Detroit) in April 1942 aangeneem is, het die M5 Stuart die stadige proses begin om M3 Stuarts in diens in die verskillende Amerikaanse teaters te vervang. Bykomende vervaardiging kom van Massey Harris, 'n landboumasjinerieprodusent, en van fabrieke in Suid -Kalifornië teen Augustus. Produksie is in Desember voltooi met 'n totale aanvanklike opbrengs van 2,074 M5 voertuie.
Mettertyd is 'n verbetering aangebring en dit het die 'M5A1' geword. 'N Groter rewolwer is geïnstalleer wat soortgelyk was aan die wat met die M3A3 gebruik is. 'N Opsionele 0.30 kaliber Browning Anti-Aircraft (AA) geweer is aan die buitekant se kant van die rewolwer aangebring, alhoewel dit 'n blootgestelde bemanningslid vereis om te werk. Die bestaande monteerbane is toe beveel om die nuwe merk te vervaardig, en American Car and Foundry is bygevoeg om middel 1944 'n totale voorraad van 6 810 M5A1's te bewerkstellig. American Car and Foundry is ook aangekla van die aanpassing van 'n voorraad van 775 bestaande M5A1's. volgens nuwe, laat-oorlogse standaarde. 'N Masjiengeweerposisie van 0,30 kaliber is uiteindelik in die M5A1 -produksie bekendgestel, wat die operateur tot 'n mate beskerm het.
Die M5 -lyn het tot 1944 'n voorste rol gedien as die primêre Amerikaanse ligtenk, waarna dit self vervang is deur die nuwer M24 "Chaffee" Light Tank. M5 Light Tanks werk hoofsaaklik in die Stille Oseaan en Birmaanse teaters, waar die Japannese wapenrusting vergelykbaar was en die wapenbestryding nie so sterk was as wat die Duitsers in Afrika en Europa gesien het nie. Dit was tydens die Slag van Kasserine -pas in 1943 wat die kritieke taktiese beperkings van ligte tenkbataljons vir die Amerikaanse weermag ten toon gestel het. Dit het daartoe gelei dat hulle met medium tenkmaatskappye ontbind en hervorm is, terwyl dit hoofsaaklik in die gewapende verkennings- / verkenningsrol gebruik is. Medium tenks sal vyandelike tenks direk hanteer.
Variëteite van die M5 was baie bewys gedurende die oorlogsjare. Marks bevat 'n vorm van 'n beveltenk met meer kommunikasietoerusting en 'n toringvrye verkenningsmodel wat slegs gewapen is met 'n swaar masjiengeweer van 0,50 kaliber - onder die "T8" -benaming. Vlamtenks is ook ontwikkel wat 'n vlamgeweer in die plek van die masjiengeweer geïnstalleer het. 'N Toringlose M5A1 vorm die basis van die "M5 Dozer", waar 'n dozerblad vir ingenieurswerk ingerig is. Die 75 mm Howitzer-motorwa M8 was 'n selfaangedrewe artillerie (SPA) wat bo-op die M5-onderstel gebou is en toegerus is met die 75mm M2/M3-haubits. Uiteindelik is 1,778 voorbeelde van hierdie tipe vervaardig. Net so het die 75 mm Howitzer -motorwa M8A1 sy voorbeeld gevolg, bo -op die M5A1 -onderstel. Die T82 was 'n voorgestelde voertuig met 'n houwitser wat 'n 105 mm-wapen bestuur, hoewel hierdie inisiatief in 1945 opgegee is. 'N Ander verlate M5A1-uitloop was die T27/T27E1-ontwikkeling wat 'n toringlose M5A1 met 'n 81 mm mortier gekoppel het. Ook hierdie projek is laat vaar - alhoewel in April 1944.
Na-oorlogse gebruik van M5's het gevegsdiens deur sowel Indië as Pakistan tydens die onafhanklikheidsoorlog van 1947 ingesluit. Ander bekende operateurs sluit Brasilië en Haïti in.
Die Ligte tenk
Dinky 152a Ligte tenk
L64xW34xH36, metaal 76g, skaal 1:60, kenmerke: 2
Die model is in die meeste opsigte soortgelyk aan die klassieke van die 1950's. Die belangrikste dele is 'n mazak -romp en rewolwer, laasgenoemde kan op die voormalige draai. In die rewolwer word 'n stywe staaf ingebring om 'n radioantenne voor te stel. Detail word mooi vasgevang op die oppervlaktes, insluitend prominente klinknaels, wat, hoewel groot, 'n gevoel gee vir die eenvoudige vroeë konstruksiemetodes wat op hierdie voertuie gebruik word.
Die ratte is die moeite werd om aandag te skenk. Die padwiele is gegiet as deel van die romp, maar mooi uitgevoer met goeie detail en onderkant plat sodat dit met 'n bietjie gewig op die spore sit. Die aandrywingstang en die agterste wiel is afsonderlike gietstukke, wat op die asse voor en agter aangebring is, met tande wat die spore vasvat. Die spore is eenvoudige metaalkettings, wat, net soos die klinknaels, nie streng akkuraat is nie, maar tog die deel lyk en as die spanning korrek is, oortuigend soos die werklike ding sak. Hierdie spore lyk nie net goed nie, maar hulle werk en druk die voertuig en die tandwiel draai die spore sodat die voertuig vorentoe beweeg.
Onder die model is 'n metaalplaat waarop die volgende opgeteken is:
"DINKY TOYS", "MADE IN ENGLAND" & amp "BY MECCANO LTD".
Daar word geen melding gemaak van die modelnaam of nommer nie, en die basisplaat is in die onderste romp geplaas, beveilig sonder die latere metode om spykers uit die romp deur gate te lei en dan die koppe plat te maak.
Die basisplaat van die Light Tank.
Die swart verf op die basisplaat dui aan dat hierdie model na 1947 vervaardig is, op daardie tydstip in die geskiedenis moes die model baie outyds gelyk het.
Die model is algeheel geelgroen geverf en het geen ander merke of oordragte nie. Dit is 'n akkurate en gedetailleerde model en maak 'n interessante vergelyking met die Centurion -tenk wat 20 jaar later gemaak is. Die model self staan ​​goed in vergelyking, veral as ons kyk na die manier waarop die ratte op die Centurion hanteer is (sien die verhaal hier) ... In vergelyking met die Centurion, is die Light Tank 'n klein voertuig, wat 'n vraag stel 8211 hoe kon die Light Tank ooit 'n effektiewe oorlogswapen gewees het?
Light Tank MK VI - Geskiedenis
Werk op hyskrane by die Elswick Works 1929
Carden-Loyd Tankietka Tankett 1929
Vuurproef van 21 duim drie -deks -torpedobuise. Poederimpuls vir Argentynse vernietigers 1929
Carden-Loyd Carriers by die Elswick Works 1930
Carden-Loyd Tankette by die Elswick Works 1930
Vickers 6 -ton ligte tenk - tipe A (twee torings, elk met 'n Vickers -masjiengeweer) 1930
Gepantserde motors buite die Elswick Works 1931
1932 Elswick - Uitsig oor 'n amfibiese tenk aan die rivier die Tyne, c1932
Vickers Light Dragon Mk II Track Artillery Transport Vehicle 1932
Cruiser Tank Mk II (A10) ontwerp deur Sir John Carden 1934
Koning George VI en koningin Elizabeth tydens die bekendstelling van HMS "King George V", 21 Februarie 1939
Die Vickers Light Tank Mark II (Indië -patroon) 1940
Vickers Valentine tenks op pad na Rusland 28 September 1941
Kanadese het Valentine Mark VI Tank (1941) by die Canadian Forces Base (CFB) Borden Militêre Museum gebou
Koninklike besoek deur koning George VI en koningin Elizabeth, 18 Junie 1941
Werknemer wat 'n bom van 500 lb by die Elswick Works, Newcastle upon Tyne, November 1941, bewerk
Meet 2 duim slootmortelbomme in die Shell -afdeling 2 Desember 1942
Vroulike ammunisie -werkers wat 20 Pdr -skulpe op Northumberlandweg 20 November 1942 ondersoek
Vrouewerkers wat sitplekke in 5 Shop, Elswick Works, 2 Desember 1942, aanpas
1942 Uitsig op gewere wat in aanbou is in 5 winkel 27 Julie 1942. Bevat 5.118 duim gewere vir Rusland en 4 "gewere vir die Admiraliteit
Valentine Tanks on the Assembly Line 1942
1942 Uitsig op 'n 6-pdr. Valentine Tank op 'n vragmotor gereed vir aflewering, in die Tank Shop 21 September 1942
1942 Elswick - Valentine Tank word op 21 September 1942 op sy baan in die Tank Shop laat sak
Vickers Armstrong Universal Carrier aangepas om 'n 2-Pdr anti-tenk geweer 1943 te monteer
Grand Slam -bomme wag op aflewering, 7 Januarie 1945
Drukpers in 11 winkel September 1946
Lugfoto van Elswick 1947
Nuwe trekker by die Elswick Works, 24 Oktober 1949
FV222 Conqueror MkII Armored Recovery Vehicle in Elswick 1961
Aflewering van 'n roer van 50 ton vanaf Walker Naval Yard aan die Elswick Works 30 April 1964
Daar is dus baie komplekse en wisselende verslae deur historici. Persoonlik is ek ietwat skepties dat ons ooit die hele waarheid sal ken en glo dat die stryd die 'spul legendes' sal bly. Een ding is egter baie duidelik: die opmars van die Fourth Panzer Army is dramaties vertraag weens die Panzer Corps se versuim om Prochorovka op 12 Julie te neem, ongeag die aantal tenks wat die Duitsers of Sowjets besit en die misbruik van Duitse panzerreserwes.
Toe Hitler Operation Citadel op 13 Julie laat vaar het, het die Duitsers die laaste geleentheid verloor om gebeure op 'n strategiese vlak in die Ooste te beïnvloed.
'N Tiger-tenk van die SS-afdeling "Das Reich " in aksie – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Operation Citadel, soldate van die Waffen-SS-afdeling "Das Reich " voor 'n Tiger-tenk. – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Duitse soldate voor 'n vernietigde Russiese Pz.Kpfw. KW-1A – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Sowjetunie – " Operasie Citadel " – veg in die gebied Belgorod-Orel – Waffen SS Division "Das Reich ", bemanning tydens 'n stop voor hul Panzer III – Deur Bundesarchiv & #8211 CC BY-SA 3.0 Waffen SS -soldate voer 'n bespreking met 'n Panzer Mk VI Tiger -bevelvoerder. – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Belgorod – Selfaangedrewe gewere (Stugs), Panzer Mk III en Mk IV tenks word bymekaargemaak en maak gereed vir gebruik Citadel – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Naby Pokrovka neem Duitse motorfietstroepe dekking naby hul voertuie – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Generalmajor v. Hünersdorff in werking Citadel – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Naby Pokrovka, Duitse gemotoriseerde troepe aan die linkerkant en 'n ligte (20 mm) FLAK -geweer op 'n halwe baan aan die regterkant. – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Voertuie wat vorder tydens die operasie Citadel – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 FLAK Vierling-geweer skiet tydens operasie Citadel – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Duitse soldate op 'n Panzer Mk VI Tiger met rewolwer nommer 123 – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Kyk af in die loop van 'n Panzer MK VI Tiger-tenk tydens werking Citadel – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Operation Citadel, 'n Panzer Mk VI Tiger word gesleep deur 'n 18-ton FAMO – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Twee Panzer Mk VI Tiger tenks, 'n vernietigde voertuig en 'n Duitser op 'n perd – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Operation Citadel, Panzer MK III met rewolwer nommer 943 en op die voorgrond 'n Panzer MK II met rewolwer nommer 914 – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Naby Pokrovka, 'n groep ligveld -houwitsers gemonteer op Panzer Mk II -onderstel, bekend as die Wespe of Sd.Kfz. 124 in 'n veld naby die voorste linie. – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Nuwe skulpe word gelaai op 'n Panzer Mk VI Tiger – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Laai nuwe skulpe in 'n Panzer Mk VI Tiger-tenk – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Panzerjäger Marder III Ausf. H (Sd. Kfz. 138) – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Tiger 123, 1st Company sPzabt.503 – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Waffen SS-soldate in hul voertuie, 'n Stug (?) En 'n gepantserde halfbaan – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Waffen SS-soldate op 'n stug, gevolg deur twee Panzer MK VI Tiger tenks ry na die beginlyn van die operasie Citadel – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Operation Citadel a Marder III 7,62 cm Pak op die onderstel van 'n Tsjeggiese 38 (t). – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0 Suid van Orel val Panzer Mk VI Tiger tenks aan, in die agtergrond brand 'n gebou – Deur Bundesarchiv – CC BY-SA 3.0
In 1945 het Kanada byna al sy oorlogvoertuie in Europa gelos eerder as om te betaal om dit terug te stuur na Kanada. Die klein wapenrusting wat Kanada behou het, was 'n mengsel van Achilles-tenkvernietigers in die oorlog, sowel as Grizzly- en Stuart-tenks.
In 1946 was die Royal Canadian Armoured Corps toegerus met 300 M4A2 76mm (W) HVSS Shermans, wat teen $ 1,460,00 elk uit die Verenigde State gekoop is. Hulle is slegs vir opleiding gebruik. Die M4A2 76 mm (W) HVSS. Die (W) verwys na & quotwet & quot stoor vir die ammunisie, die HVSS verwys na Horizontal Volute Spring Suspension, 'n tipe skorsing wat tydens die oorlog deur die Amerikaners aangeneem is, wie se vroeëre Sherman -modelle - soos die Ram - 'n Vertical Volute Spring Suspension gehad het.
Reserwe -eenhede sou ook die pantserwa van die Staghound gebruik.
Alhoewel die amptelike beleid sedert 1943 was om Noord-Amerikaanse voertuie soveel as moontlik in die Kanadese leër te gebruik, het die Britse Centurion die Kanadese so beïndruk dat dit in 1952 aangeneem is en in 1952-53 274 tenks van Centurion Mark 3 ontvang het.
Een eskader tenks was in Korea werksaam. Aanvanklik is verwag dat M10 Achilles Tank Destroyers gebruik sou word, maar dit is verruil vir die M4A3 (76) W HVSS Sherman, ook deur die Verenigde State verskaf. Hierdie tenk wat deur Amerika ontwerp is, is deur die drie opeenvolgende eskadore van Lord Strathcona's Horse gebruik om tydens die vyandelikhede saam met die 25ste Kanadese Brigade te dien. Die Centurions het vanaf Maart 1952 na Kanadese eenhede in Wes -Duitsland gegaan en na eenhede in Kanada.
Sherman M4A2 76mm (W) HVSS
Die VSA het tussen Mei 1944 en Mei 1945 2 915 M4A2 Shermans vervaardig, bedoel vir uitvoer na die Sowjetunie onder Lend-Lease, totdat die einde van die oorlog in Europa die program gestaak het. Ongeveer 49 243 van alle Sherman -tipes is tydens die oorlog gebou en deur baie van die geallieerde nasies gebruik.
Die gewone weermag het die voertuie gebruik totdat die Centurions aangeneem is, en die Shermans is oorgegee aan die Militia wat dit tot 1970 gebruik het.
M4A3 (76) HVSS met merke van & quotC & quot Squadron, Lord Strathcona's Horse (Royal Canadians) op rewolwer, soos dit in Korea sou verskyn het.
M4A2 76 mm (W) HVSS met merke van & quotA & quot Squadron, Fort Garry Horse (Militia) soos gebruik in Kanada vir opleiding
die regimentnaam was eerder vir werwing as vir taktiese doeleindes.
'N Deel van die beplande Amerikanisering van Kanadese wapens en toerusting na die Tweede Wêreldoorlog was daarop gemik om 'n nuwe medium tenk te vind om die vloot Shermans wat in Nederland oorgebly het, te vervang. Kanada het 'n mengsel van Achilles -tenksvernietigers, M4A2 HVSS 76 (W) Shermans, Grizzlies en Stuart -tenks en Staghound -pantsermotors gebruik vir opleiding. Ondervinding in die Koreaanse oorlog toon dat daar 'n behoefte is aan beter tenks as wat die Amerikaners op voorraad gehad het, selfs die nuwe Patton -tenk het destyds 'n moeilike produksiegeskiedenis gehad. In Korea het die brandbeheerstelsel en geweer van die Centurion egter sy waarde bewys, en Kanada het in 1952 en 1953 274 Mark 3 Centurions afgelewer. Die beplande beleid om slegs Noord -Amerikaanse toerusting te gebruik, was reeds ontspoor deur die Koreaanse Oorlog en die behoefte om die infanterie uit oorlogsvoorrade van Lee Enfields, Bren Guns en Sten Guns toe te rus.
Die eerste 21 Centurions bereik die koninklike Kanadese Dragoons in Duitsland in Maart 1952 en dien saam met Kanada se NAVO -magte daar. Geen Kanadese Centurions het na Korea gekom nie, en die tenks is in die 1960's en in die 1970's in Kanada en Europa gebruik. Die nuwe tenk was baie geliefd, met 'n 0,50 kaliber geweer in die rewolwer om te help met die bepaling van die afstand tot die belangrikste geweerdoelwitte. Die gesofistikeerde optika en ammunisietipes was egter 'n uitdaging vir nuwe kanonniers, aangesien elkeen van die verskillende tipes ammunisie (sabot, High Explosive Squash Head (HESH), rook en houer) verskillende snypunte gehad het. Die .30 en .50 kaliber gewere het rondtes op ongeveer dieselfde baan as die HESH -ronde afgevuur, maar die ander geweer moes die hoofgeweer volgens die snelsnelheid van die ammunisie sowel as die omvang bereik het om 'n tref op die teiken te verseker .
Die Centurion Mark 3 is vinnig opgegradeer in 'n verskeidenheid konfigurasies.
Aanvanklike opset Wysiging Nuwe benaming Nommer gewysig
Merk 3 Toevoeging van .30 kaliber Browning MG in die plek van Besa MG in koaksiale berg. Markus 5 almal
Markus 5 Oprusting van glacis-pantser. Mark 5/1 Sommige tenks, veral dié in Europa.
Markus 5 Uitstekende bewapening van 20-lber tot L7 105mm-geweer. Mark 5/2 Slegs 'n paar tenks is so aangepas om die Browning coax en L7 te hê. Dit is in 1962 begin.
Markus 5 Opgewonde en opgewarm. Markus 6 Sommige in Europa en in Kanada het Mark 6 geword toe hulle na L7 oorgeskiet het, aangesien opknapping reeds gedoen is.
Markus 6 Infrarooi toerisme -aantreklikhede en beligting bygevoeg. Mark 6/1 Begin in 1965, insluitend alle Centurions in die 4de Kanadese Mechanized Brigade Group in Wes -Duitsland, vyf in Gagetown, vyf by Sarcee, vyf by die RCAC -skool in Gagetown en een tenk by Land Engineering Test Estiment.
Markus 6 Byvoeging van 'n geweer van 0,50 kaliber. Mark 6/2 Hierdie werk is gelyktydig gedoen met die opgradering na Mark 6/1.
Markus 6 Infrarooi besienswaardighede en 0,50 gewere. Markus 11 Slegs Centurions in Duitsland sou opgegradeer word na Mark 11 -konfigurasie, en daar is bewyse dat nege Mark 11 -tenks saam met die 8ste Kanadese Huzars in Gagetown gedien het.
Centurion Mark 5/2 (L7 105mm Hoofbewapening)
In Augustus 1971, volgens die boek van Don Dingwall The Centurion in Canadian Service, die nasionale inventaris was:
Teen 1975 het die eens nuutste tenk begin om sy ouderdom aan te toon, alhoewel Kanadese kanonniers in 1975 nog baie ander tenksoorte met 'n aansienlike marge in oefeninge kon oorskry. Die ongesinkroniseerde ratkas was ook moeilik vir bestuurders om onder die knie te kry, en met foutiewe verskuiwing kan die tenks van 55 ton in neutrale rigting op afwaartse hange laat rol, 'n toestand met die bynaam & quotMexican Overdrive. & Quot 6
Die Centurions is gebruik, met verskeie lewensverlengingskemas, tot 2 Junie 1977 toe die Royal Canadian Dragoons in Lahr, Wes -Duitsland, 'n laaste optog met die voertuie gehou het. Sommige Centurions het tot 1979 in Kanada diens gedoen totdat vervangingstenks (die Luiperd) ontvang is.
Centurions van die Royal Canadian Dragoons. Foto's met vergunning van RCD Archives & amp Collection.
Nadat die Sherman -tenks in die vroeë sewentigerjare aan die gepantserde regimente van Militia onttrek is, het hulle geen AFV's gehad om in hul tuisgarnisoene te oefen nie, tot by die aankoms van die gepantserde voertuig, algemene doel (AVGP) in 1976. Die poema was slegs 'n model van AVGP om diens in Kanada te sien, is dit aangewys as 'n & quottank -afrigter '(hoewel dit later gestuur sou word vir operasies wat 'n' brandweerondersteuningsvoertuig 'genoem is) en uitgereik is aan Militia -eenhede en ook gepantserde eenhede.
Die voertuig was gewapen met 'n 76 mm-geweer wat 'n verskeidenheid ammunisie kon afvuur, sowel as 'n koaksiale C6-masjiengeweer.
Cougar AVGP's van die Royal Canadian Dragoons.
Foto met vergunning Trooper K. Langille, RCD Archives and Collection.
Die hoofgevegtenk van Leopard 1 is in die 1960's deur Duitsland ontwikkel. Kanada het in 1979 127 Leopard 1A3 tenks (gebou deur Krauss-Maffei Wehrtechnik GmbH) aangeskaf, waarvan die grootste deel in Wes-Duitsland gestasioneer was totdat Kanada terugtrek uit Europa nadat die Koue Oorlog geëindig het.
Die tenk het 'n ten volle gestabiliseerde 105 mm geweer wat in staat was om te skiet terwyl die voertuig beweeg. Die Luiperd het ook 'n 7,62 mm C-6 MG wat ko-aksiaal gemonteer is, 'n C-6 op die dak van die rewolwer vir verdediging teen vliegtuie en rookafvoerders.
Die Kanadese magte het die 1A3 opgegradeer met 'n bykomende pantserplaat.
Luiperd C1 tenks kom uit die fabriek in spesiale infrarooi verslaan verf.
Luiperd C2 (1994)
Die Leopard C1 wat weer toegerus is met 'n Duitse Leopard 1A5-rewolwer met verbeterde (termiese) toerisme-aantreklikhede, sowel as 'n saamgestelde byvoegsel, was bekend as die Leopard C2. Die termiese toerisme -aantreklikhede word toegelaat om snags te werk en in sigbaarheidstoestande op die slagveld wat deur rook, stof of mis verduister word. Die opgradering van die Luiperds in die C2 -opset het in 1994 begin en is in September 2001 voltooi teen 'n koste van $ 139 miljoen.
'N Aantal gewenste opgraderings was te duur (teen $ 400 miljoen), soos verbeterde vuurkrag, pantserbeskerming en elektriese rewolwer. Die termiese sig- en digitale brandbeheerstelsel het voorrang geniet. Die doeltreffendste manier om dit te bereik, was om 114 C1 -torings te vervang met oortollige Duitse Luiperd 1A5 -torings, wat reeds die termiese besienswaardighede en brandbeheerstelsels gehad het.
Die nuwe torings is in Duitsland opgeknap, toegerus met Kanadese spesifieke komponente, soos 'n Iris -kommunikasiestelsel, eksterne opbergmandjies en 'n interne spoelvoering. Die torings is in Miramichi, New Brunswick, geïnstalleer en die voertuie is toe in gebruik geneem by CFB Gagetown. Nege noodtorings is aangeskaf vir onderdele, toetstoerusting en gebruik as opleidingshulpmiddels.
Volgens 'n artikel deur luitenant -kolonel Luc Petit in Deel 4, nommer 34 van die Maple Leaf:
Boonop het die projek gepaste geïntegreerde logistieke ondersteuning (ILS) verskaf, insluitend onderdele, gereedskap en toetstoerusting, publikasies, dokumentasie, opleiding en 18 Leopard Crew Gunnery Trainers. Met hierdie nuutste skuttersimulators kan eenhede individuele en troepe-opleiding baie doeltreffender uitvoer as met die ou Laser-miniatuurreekse. Die Pantserskool het ses simulators ontvang en die gepantserde regimente elk vier.
Luiperd C1 afgeneem by CFB Borden. Foto van Wikipedia.
Vergelykende gegewens: Naoorlogse tenks
Tik Lengte (romp) Breedte Hoogte Gewig Skorsing Hoofbewapening Sekondêre bewapening Pantser Maks. Spoed Bemanning
6,09 m 2,63 m 2,92 m 36,7 ton HVSS 76 mm 2 x .30 cal MG
Ons kan ook Vickers-Armstrongin Yhdistyneen kuningaskunnan maavoimille sotienvälillä valmistama kevyt panssarivaunu gebruik. Dit is ook 'n uitstekende manier om 'n versameling te gebruik, en ook 'n standaard standaard wat u kan gebruik. Torni, jota oli laajennettu edellisen mallin kolmen hengen miehistön vaatimasta, laajeni mahdollistamaan Nro 9 radiolaitteiston sijoittamisen tornin takaosaan. Radiolaitteiston toiminta edellytti toisen generaattorin asentamista sähköntarpeen tyydyttämiseksi. Samalla vaunun massa kasvoi 4 900 kilo ollen kuitenkin helpommin ohjattavissa. Vaunuun asennettiin myös uusi 88 hevosvoiman moottori, joka kasvatti huippunopeuden 56 kilometriin tunnissa. Siihen asennettiin varmatoiminen Horstmann-kierrejousitus.
Mark VI, VIA ja VIB kan u aseistuksena yksi .303 "Vickers-konekivääri sekä yksi .50" Vickers-konekivääri rinnan asennettuina torniin No.10 -kaksoisjalustaan. Ons bied 1,9-kertaa suurentava en 21 aandenkige mahdollistava No24-tähtäin, johon oli merkitty etäisyydet 100 jaartin välein aina 1 500 jainiin saakka. Tornia voitiin kääntää käsin 360 astetta ja asennus mahdollisti ampumisen korkeuskulmilla -10 -+37 asteeseen. Puolen tuuman konekivääriin oli vaunussa 200 panssariluotia ja .303 tuumaiseen 2 500 normaaliluotia. Tornin sivuun oli asennettu kaksi savuheitintä. 
Merk VIC -vaunussa Vickers -konekiväärit korvattiin 7,92 mm Besa en 15 mm Besa -konekivääreillä.
Vaunun tuotannon alkaessa vuonna 1936 yleisesikunta totesi sen olevan ylivoimainen palveluksessa oleviin muihin vastaaviin ollen erittäin sopiva sekä vastustelu- että siirtokuntatehtäviin. Toisen maailmansodan alkaessa asevoimilla oli käytössään 1002 Light Tank Mk VI -vaunua, 79 Cruiser Tank Mk I ja Mk II -vaunua sekä 67 Infanterietenk Mk I -vaunua. Daar is meer as 196 vakke en 50 gaste.
Ranskan taisteluiden alettua toukokuussa 1940 pääosa brittiläisen siirtoarmeijan panssareista oli Mk VI -vaunuja, jotka oli sijoitettu seitsemään 28 vaunun rykmenttiin. Pohjois -Afrikan taisteluiden alkaessa oli 3rd Hussars rykmentillä ja 7. panssaridivisioonalla Mk VI -vaunuja.
M4A3E9 Sherman -tenk
Die Sherman van die Museum is 'n M4A3, gebou deur Ford Motor Company in 1943. Geen eenheidsmerke is ontdek toe vorige verflae uit die tenk verwyder is nie. Omdat die tenk in 1943 vervaardig is, is dit byna seker dat dit tydens die oorlog oorsee ontplooi is, hoewel daar geen slagskade gevind is nie.
Girls und Panzer is set in an alternate universe where a sport known as "Panzerfahren"of "Sensha-do" - the art of fighting tanks, or tankery, is a lot more common than today. The sport is entirely practiced by girls and women and is considered feminine. The anime series follows the girls of Ooarai Girls Academy as they learn about, operate, and battle with all kinds of WWII tanks against other tanking schools while forming bonds with their machines and each other.