Karoo Griffel: Die res van my lewe
Nolene skrik wakker en die eerste ding wat sy sien is die groot rooi syfers op die digitale alarm radio op die bedkassie langs haar bed: 06:04
Skielik tref die besef haar soos 'n vuishou tussen die oë."Vandag is my troudag". Sy vlieg regop in die bed. Vir 'n paar oomblike sit sy so. Dan, stadig, kom die wete van haar reëlings vir die dag na haar toe terug. Die alarm sal oor 'n uur eers afgaan. Sy was veronderstel om laat te slaap. Dit sou genoeg tyd laat vir haar vriendin Reta, om haar te kom oplaai vir ontbyt. Daarna volg die een afspraak op die ander. Naels, hare, gesig en, en, en. So sal dit aanhou tot vier uur wanneer sy, uitgevat in haar trourok, met die bruidsmotor by die kerk sal opdaag. Daarna begin die res van haar lewe.
"Die res van my lewe?" Haar oog vang weer die tyd op die alarm. Nog een uur. Sy val weer terug op die bed, met haar kop op haar kussing. Dit sou beslis nou nie vreemd gewees het as haar oë dromerig geraak het en daar so ligte glimlaggie op haar mond sou verskyn nie. In Nolene se geval verskyn daar egter nou 'n frons op haar gesig. Haar blou oë word donker soos wanner sy kwaad of ontsteld is. "Die res van my lewe…"
Sy begin dink aan haar en Henk se verhouding. Hulle het drie jaar gelede ontmoet. By 'n werksfunksie. Henk was Reta se metgesel vir die aand. Daar was nie 'n verhouding tussen hulle nie, dit was net vriendskap. Die drie van hulle het sommer saam by 'n tafel gaan sit en heel aand lekker oor dit en dat gesels. Aan die einde van die aand het Henk haar voor Reta gevra of hy haar weer mag uitvra.
Henk se familie het drie groot wildplase aangrensend tot die Kruger Wildtuin. Sy pa en jonger broer bestuur dinge daar terwyl Henk die bemarking plaaslik en oorsee doen. Hy het 'n kantoor hier in die stad en gaan net so af en toe saam met belangrike groepe uit plaas toe. Uit die aard van sy werk het hy 'n uiters besige sosiale lewe en is hy ook twee maal per week op die golfbaan. Altyd saam met kliënte.
Hul verhouding het vining gevorder. Henk wil altyd als vinnig doen. Dit was sy wat halt geroep het toe hy ses maande na hul ontmoeting al wou verloof raak. Sy het hom vir nog 'n jaar kon stol, maar toe begin hy aandring dat dinge na 'n kant toe moet gaan. Sy het ingestem maar haar voet neergesit en aangedring dat hul vir minstens een jaar verloof moet wees voor hulle kan trou.
Oor die laaste drie jaar het hy hard probeer om haar te verander. Hoe en wat sy aantrek, waar sy werk, haar vriende en veral haar sosiale lewe. Sy hou van lekker gemaklike boheemse klere, hy wil haar in pakkies en formele aandklere sien. Sosiaal vir haar beteken braai en kamp, hy wil rond vlieg, in hotelle bly en formele etes doen.
Dit het veroorsaak dat Nolene 'n dubbel lewe lei. Die een wat sy verkies saam met haar vriende en die ander saam met hom. Toe hulle ses maande gelede die verlowing en troudatum aangekondig, het, het hy skielik meer veeleisend geraak. Haar ou lewe en ook haar vriende het stadig in die newels van die verlede begin verdwyn. Sy ma het al die troureëlings getref. Ook die gastelys. Nolene ken meer as tagtig present van die gaste glad nie. Haar familie en vriende maak nie eens twee tafels vol nie. Ook vandag, van na ontbyt, is totaal en al vir haar deur haar skoonma beplan.
Soos Nolene nou hier sit, weet sy regtig nie of dit is wat sy wil hê vir die res van haar lewe nie. Sy is bekommerd en ja, sy is bang. Sy weet sy is lief vir Henk en dat hy vir haar lief is, maar die totale prentjie maak haar baie bang.
Nou gaan haar gedagtes na die laaste braai wat sy saam met haar ou vriende gehad het. Hulle was sommer so klomp wat vir die naweek saam teen die rivier gaan kamp het. Almal het die naweek kaalvoet en sommer in hul swemklere geloop. Die aand sit hulle almal sommer om die vuur en gesels. Die vuur was sommer so in die sand gemaak, juis sodat almal gesellig kon sit en gesels. Die gesprekke was lig en het hier en daar aan terg gegrens. Haar ou skoolvriend, Theuns was die een wat sommer so uit die bloute gesê het hy dink sy, Nolene, maak 'n fout met die troue. Reta het hom sommer dadelik met 'n "sies vir jou"stil gemaak. Nog iemand het hom sommer met 'n leë bierblikkie gegooi en wou weet of hy jaloers is. Theuns het niks verder gesê nie en Nolene het ook stil geraak. Die res van die aand het sy hom telkens betrap waar hy oor die vuur na haar sit en kyk het.
"Maak ek 'n fout?", vra Nolene haarself nou vir die eerste maal. Sy spring weer regop. As ek dit vra, dan beteken dit… Sy sit seker vir nog tien minute so, toe gryp sy haar selfoon en skakel Reta se nommer. "Is ek dan al laat", wou Reta dadelik weet toe sy antwoord. "Nee man", verseker Nolene haar, "maar ek gaan die ontbyt moet skip". Sy kon hoor dat Reta afgehaal voel, maar sy wil nie nou verduidelik nie. Toe sy die Selfoon neersit spring sy uit die bed en hardloop letterlik deur die stort. Sy het haar gunsteling jean en 'n lekker gemaklike indiese toppie aangetrek. Haar tas wat reeds vir die honeymoon gepak was op die bed uitgegooi en haar ou klere in die tas geprop. Met haar hare nog nat en haar tas in die hand is sy na buite waar sy die sommer agterin haar jeep wrangler gooi. Sy spring agter die stuur in en begin ry.
Sy het amper twee uur gery toe sy eers stop en Henk se nommer op haar sel skakel. Nadat hy gegroet het wou hy sommer in dieselfde asem weet of sy op skedule is en of als vlot verloop. "Ja Henk, ek is op skedule en als verloop sommer baie goed. Ek ry al so twee ure en as als goed gaan sal ek voor donker by die see wees". Henk was stom geslaan. "Wat bedoel jy", wou hy weet. "Ek bedoel dat ek weet wat ek met die res van my lewe wil doen Henk, en dit wat jy wil doen en dit wat ek wil doen, pas net nie by mekaar nie. Jammer jong".
Toe sy verder ry, sit sy haar musiek hard. Dit is 'n lekker vrolike en baie bekende lied wat speel en sy sing sommer kliphard saam. Miskien sal sy môre vir Theuns skakel om te sê waar sy is. Miskien wil hy ook 'n draai by die see kom maak.