Universele basiese inkomste het Keniane gehelp om COVID-19 te verweer - maar dit is nie 'n silwer koeël nie
Geskryf deur Tavneet Suri
'N Ontvanger vertoon 'n boodskap wat 'n universele basiese inkomste-transaksie bevestig. Bondo-streek, Wes-Kenia. YASUYOSHI CHIBA / AFP via Getty Images
Die koronavirus-pandemie het verwoestende sosio-ekonomiese gevolge vir mense in baie wêrelddele. Armoede, honger en ondervoeding neem toe; siektes - insluitend polio, masels en tuberkulose - styg; en angs, depressie en spanning is aan die toeneem.
Kan die verspreiding van 'n universele basiese inkomste - 'n beskeie, onvoorwaardelike toelaag wat individue genoeg geld gee om oor die weg te kom - mense help om krisisse soos hierdie te deurstaan?
Die idee van 'n universele basiese inkomste is nie nuut nie. Byvoorbeeld, 'n weergawe van basiese ondersteuning genoem Negatiewe inkomstebelasting is ongeveer 40 jaar gelede in die VSA getoets. Basiese inkomste is nou aan die voorpunt van beleidsbesprekings regoor die wêreld omdat sommige politici dit begin toevoeg het tot hul beleidsplatforms. Byvoorbeeld, Indië se Kongresparty het dit in die laaste verkiesing gedoen.
Saam met hierdie besprekings het 'n nuwe belangstelling daarin geleer om die impak daarvan te bestudeer voordat dit breedweg toegepas word. Daar is nou eksperimente in verskeie lande regoor die wêreld, insluitend Finland, Spanje, Kenia, Indië en die US.
Die aanvang van die coronavirus het my en my kollegas gevra om te kyk hoe die universele basiese inkomste beïnvloed hoe mense 'n ernstige skok hanteer.
Die afgelope paar jaar het ons die gevolge van universele basiese inkomste op die welstand van mense in Kenia ondersoek. In 2017 begin ons met 'n eksperiment in twee provinsies - Siaya en Bomet - waarin ongeveer 5,000 0.75 mense 75 jaar lank US $ 12 (ongeveer KshXNUMX) per dag begin ontvang het. Hierdie bedrag het basiese voedsel en miskien 'n paar basiese gesondheids- en onderwysuitgawes gedek.
Ander (net minder as 9,000 9,000 volwassenes) het die bedrag vir twee jaar ontvang en 'n derde groep (ook net minder as 500 XNUMX volwassenes) het eenmalige bedrag van ongeveer US $ XNUMX eenmalig ontvang, wat die totaal was wat die tweejaargroep gekry het. 'N Vierde groep - die kontrolegroep - het geen oordragte ontvang nie.
Baie van ons bevindings bemoedigend was. Die meeste mense wat geld ontvang het, hetsy maandeliks of 'n enkelbedrag, het redelik goed gevaar in vergelyking met die kontrolegroep. Hulle het minder honger, siekte en depressie ervaar, beide voor en nadat die land beperkings in die pandemie ingestel het.
Maar universele basiese inkomste is nie 'n silwer koeël nie. Die kontantaanvullings het mense ook aangemoedig om besigheidsbeleggings te doen, wat toe kwesbaar was tydens die krisis. Ons verwag dat ons resultate nuttig sal wees vir regerings om te verstaan ​​hoe u die beste kan help tydens 'n krisis, soos hierdie pandemie.
Toe gevalle van koronavirus vroeër vanjaar wêreldwyd begin toeneem, het die regering van Kenia, soos ander, streng beperkings op mobiliteit en byeenkomste ingestel om die verspreiding van die virus te voorkom. Die beperkings het 'n negatiewe uitwerking op die land se ekonomie en armer lede van die samelewing.
Die maatreëls is ingestel tydens die land se maer seisoen, waarin voedsel skaarser en duurder is. Die effekte van die maer seisoen is waarskynlik verhoog deur die pandemie-verwante beperkings. Die twee provinsies wat by ons eksperiment betrokke was, het 'n baie lae hoeveelheid koronavirus gehad (minder as 'n dosyn gevalle wat gerapporteer is). Die gevolge wat ons vind, is nie die gevolg van die siekte nie, maar eerder die beleidsreaksies op die pandemie en hul interaksie met die maer seisoen.
Byna 70% van die mense in die kontrolegroep het in die dertig dae voor ons opname hierdie somer (weens die maer seisoen) honger gerapporteer. Die ontvangers van die basiese inkomste het egter tussen 30% en 7% minder kans gehad om honger te ervaar. Hulle was tussen 16% en 9% minder geneig om 'n siekte van enige aard te hê, en hulle was ook minder depressief.
Ons het ook ondersoek ingestel of die kontantoorplasings ontvangers aangemoedig het om deel te neem aan aktiwiteite wat die verspreiding van die koronavirus waag. As u meer geld het, kan mense byvoorbeeld meer geneig wees om sosiale interaksies te hê. Dit kan mense meer geneig wees om met 'n gesondheidsorg na die kliniek te gaan, wat hulle tydens 'n pandemie aan die virus kan blootstel. Ons het nie sulke effekte gevind nie. Ontvangers was minder geneig om na 'n hospitaal te gaan, en effens minder geneig om sosiale interaksies te hê.
Ons kan bespiegel waarom dit kan wees. Voor die pandemie was die mense wat twee jaar van die basiese inkomste gehad het, waarskynlik gesonder omdat hulle van die geld aan hul gesondheid bestee het. Miskien het hulle meer gereeld mediese sorg gesoek en voedsamer kos gekoop voor die pandemie. Dit is dus moontlik dat hulle in 'n beter toestand was en dat hulle dus minder geneig was om 'n kliniek te besoek en blootstelling aan risiko's te gee. Wat hul geestesgesondheid betref, is dit waarskynlik dat die ontvangs van universele basiese inkomste die spanning van die ontvangers verlig.
Nie 'n silwer koeël nie
En tog het ons studie getoon dat universele basiese inkomste nie 'n silwer koeël is nie. 'N Groot voordeel van gewaarborgde inkomste, aangesien dit genoeg is om die basiese beginsels te dek, is dat dit risiko-aanmoediging (soos die begin van 'n onderneming) en belegging in die toekoms aanmoedig.
In data wat ons in 2019 versamel het, het ons gesien dat die ontvangers meer geneig was om nuwe ondernemings te begin en hul bedryfswins te sien groei. Maar toe die regering beperkings ingestel het (gedurende die maer seisoen), het hierdie verhoogde winste verdwyn. Dit het hierdie ondernemers egter in staat gestel om sake te doen. Ondanks die verlies aan winste, kon hulle steeds verbetering in voedselsekerheid ten opsigte van die kontrolegroep behaal.
Hierdie bevinding onderstreep die beperkings van universele basiese inkomste. Dit bied geen beskerming teen die verlies aan bedryfsinkomste nie en moedig sommige individue aan om voor die krisis 'n groter risiko te loop deur 'n onderneming te begin. Dit is nie 'n gebrek aan universele basiese inkomste nie, want die hoofmotivering vir universele basiese inkomste is om armes met basiese lewensonderhoud te help - dit is eerder 'n herinnering dat dit nie ontwerp is om sulke ekstreme situasies soos hierdie pandemie die hoof te bied nie.
Die vermoë om toegang tot inkomstesupplemente te kry, het mense steeds gehelp om die pandemie te verduur - in sommige dimensies soos voedselsekerheid en liggaamlike en geestelike gesondheid - en daarom moet regerings dit beskou as deel van hul reaksie op die pandemie en in noodgevalle. Dit lei ook daartoe dat mense waag, maar kon nie die inkomste uit hierdie beleggings tydens die krisis beskerm nie. In 'n pandemie kan dit belangrik wees om ook hierdie inkomste te beskerm, dus is daar miskien ook groter eenmalige kontantoordragte nodig om mense en die ekonomie te help om die pandemie te hanteer.
Tavneet Suri, medeprofessor, toegepaste ekonomie, MIT Sloan Skool vir Bestuur
Mht Abhijit Vinayak Banerjee, Michael Faye van die internasionale liefdadigheidsorganisasie "Give Direct", Paul Niehaus by UC San Diego, en wyle Alan Krueger van Princeton het tot hierdie navorsing bygedra.
Hierdie artikel is gepubliseer vanaf Die gesprek onder 'n Creative Commons lisensie. Lees die oorspronklike artikel