Palliatiewe sorg behels 'n span spesialis gesondheidswerkers wat 'n ekstra ondersteuning bied aan die persoon en hul gesin. van shutterstock.com
'N diagnose van 'n ernstige siekte het 'n groot aantal gevolge. Daar kan beduidende simptome wees wat verband hou met die siekte soos pyn, asemhalingsprobleme, naarheid, moegheid en swakheid.
Sulke siektes beperk dikwels 'n persoon se vermoë om die inkopies en take te doen, die vele mediese afsprake wat vereis word, by te woon en kan moontlik tot sosiale isolasie lei.
Rebekka het saam met haar man, Rob, en die sesjarige seun, Jack, gewoon. Sy was 34 toe sy die palliative sorg dokter ontmoet het, nadat hy gediagnoseer is met 'n besonder aggressiewe longkanker. Sy het uitgebreide operasie ondergaan en moes radioterapie en chemoterapie hê. Sy het gesukkel met 'n voortdurende pyn na haar operasie.
Haar kanker dokter het voorgestel dat sy die palliatiewe sorgspan sien om haar pyn te help hanteer sodat sy beter kan hanteer met die volgende stappe van haar kankerbehandeling.
Volgens die World Health Organisation, palliatiewe sorg
verbeter die lewensgehalte van pasiënte en hul gesinne wat die probleem in verband met lewensbedreigende siektes ervaar, deur voorkoming en verligting van lyding deur vroeë identifikasie en onberispelike assessering en behandeling van pyn en ander probleme, fisies, psigososiale en geestelike.
Palliatiewe sorg poog om 'n persoon se lewensgehalte te verbeter. Suhyeon Choi / Unsplash, CC BY
In Rebekka se geval is palliatiewe sorg aanbeveel vir die addisionele probleme wat sy met haar behandeling geassosieer het. Palliatiewe sorg behels 'n span dokters, verpleegkundiges, verwante gesondheid en ander vrywilligers wat saamwerk om 'n ekstra ondersteuning te bied aan die persoon en hul gesin.
Palliatiewe sorgspanne is algemeen betrokke by siektes soos hart-, long- of niersiekte, kanker of gevorderde demensie. Betrokkenheid van palliatiewe sorg maak voorsiening vir beter beheer van simptome en an verbeterde sin van kwaliteit van lewe. Dit help ook die gesin van die persoon wat siek is. Met beter simptoombeheer en ondersteuning, vertaal dit dikwels na minder tyd in die hospitaal.
A aantal studies het selfs vroeë betrokkenheid van palliatiewe sorg kan getoon lei tot verbeterde oorlewing.
Palliatiewe sorg dokters
Rebecca het 'n afspraak bygewoon om een ​​van die palliatiewe sorg dokters by die kanker sentrum te ontmoet. Die dokter verduidelik sy kundigheid in pynbeheer en Rebecca het gemaklik gevoel met sy voorgestelde bestuursplan.
Rebecca se palliatiewe sorg dokter het haar medikasie effens verander om haar pyn aan te spreek. Hulle het ook gepraat oor haar diagnose, hoe dit haar lewe onderstebo en die behandeling beplan het.
Rebecca het gepraat van vasberade, bang en gretig om 'n gevoel van roetine vir Jack te hê, wat pas skool begin het. Oor die volgende paar maande het Rebecca een of twee keer haar palliative sorgdokter gesien. Sy was meestal besig met haar kankerbehandelings en haar pyn was nou redelik stabiel.
'N Paar maande later het Rebecca die hospitaal gebel en gevra om die palliatiewe sorg dokter te sien omdat haar pyn erger was. By aanslag was hierdie pyn anders, met 'n aantal verwante eienskappe. Saam met Rebecca se onkoloog is meer skanderings bestel. Dit het aan die lig gebring dat haar kanker teruggekeer het en na baie dele van haar liggaam versprei het.
Rebekka se palliatiewe sorgdokter het die pynmedikasie verander, insluitende die voorskryf van 'n geneesmiddel wat senuweepyn teiken. Die medikasie is stadig toegeneem met verloop van tyd om die kans op newe-effekte soos slaperigheid te verminder. Na twee weke het Rebecca gevoel die pyn was goed beheer, en sy was weer besig met die dinge wat sy by die huis wou fokus.
Palliatiewe sorg dokters is spesialis dokters vaardig in die behandeling van simptome wat verband hou met ernstige siektes soos pyn, naarheid, moegheid en eetlusprobleme. 'N Sleutelkomponent van hul rol is om moeilike besprekings oor prognose te fasiliteer, verskillende behandelings te stop en ondersoek die mediese besluite 'n persoon sal op verskillende stadiums van hul siekte wil hê.
Rebecca wou meestal 'n goeie ma wees en roetine handhaaf. van shutterstock.com
Palliatiewe sorg kundiges werk nou saam ander gesondheidswerkers, soos onkoloë, kardioloë, sielkundiges en maatskaplike werkers, om al die gevolge van 'n ernstige siekte aan te spreek. Dit kan insluit om ondersoeke en skanderings te bestel, deur gemeenskapsdienste (soos persoonlike versorgers) of loophulpmiddels te organiseer, en ondersteuning aan familie en versorgers te bied.
Leiding deur probleme
Een ding na die ander het egter met haar kanker vir Rebecca gebeur. Sy is minstens twee keer as gevolg van komplikasies van haar kanker of sy behandeling opgeneem. Sy het gevoel sy het nie veel tyd gehad om asem te haal tussen elke gebeurtenis nie.
Rebecca het haar palliative sorg dokter goed geweet. Hulle het gesprekke gehad wat gehelp het om te fokus hoe Rebecca haar energie wil spandeer. Toe haar palliative sorg dokter gevra het, alles wat gebeur het, wat vir haar belangrik was, het Rebecca twee hoop gehad.
Sy wou steeds veg en bly hoopvol wees om te slaan of ten minste haar kanker in die baai te hou. En na 'n paar gedagtes het Rebecca stilweg aangebied dat selfs belangriker 'n groot mamma was.
Palliatiewe sorg spesialiste word opgelei om moeilike gesprekke oor prognose te hê. Alexander Shustov / Unsplash
Die volgende paar maande was redelik stormagtig. Rebecca was baie swakker en het toenemend tyd op die rusbank of in die bed spandeer. Sy het die laaste deel van haar lewe duidelik nader.
Op haar beurt het Rebecca besluit om nog 'n nuwe vorm van chemoterapie te probeer, maar het ook 'n geruime tyd gespandeer met haar palliative sorg dokter en 'n duidelike plan ontwerp dat sy by Jack wil tuis wees. As of wanneer verdere probleme gekom het, wou sy tuis bly. Sy was al 'n paar keer vroeër by die palliatiewe sorgondersteuners verbind, dus het hierdie verpleegkundiges dit goed geken en hulle vertrou.
Een van die verpleegsters van die gemeenskapsverplegende sorgspan het hul ondersteuning gebied om te help praat met Jack oor wat aangaan vir sy ma. Rebecca was verlig om te weet dat daar iemand was om daarmee te help.
Palliatiewe sorgdienste aan die einde van die lewe
Soos die dinge vererger het, het die palliatiewe sorgverpleegkundiges elke dag besoek aan haar. Hulle het die verandering herken. Hulle het die palliatiewe sorg dokter gekontak, wat ook Rebecca by die huis gaan sien het.
Dit was 'n koue, reënerige dag. Die huis was warm en Rebecca was in 'n bed opgerig deur die glasvensters in die leefarea. Haar man, Rob en twee susters, het naby die kombuisbank sit en 'n koppie tee gehad. Haar kat het naby haar gelê. Jack leun teen sy ma se bed en maak 'n bietjie kleur.
Die meeste mense wil tuis sterf. Linh Nguyen / Unsplash, CC BY
Die palliative sorg dokter het nie lank gebly nie. Rebecca het meestal geslaap en net wakker geword vir oomblikke. Hulle het net 'n bietjie gepraat - sy was gemaklik. Rebekka het 'n paar dae later gesterf. Volgens die verpleegsters het sy slaper geword, totdat sy nie in haar laaste 12-uur wakker geword het nie.
Palliatiewe sorg word in baie instellings voorsien. Dit kan hospitaal- of privaatklinieke, as mediese span in die hospitaal, in 'n palliatiewe sorg-eenheid of hospie of in die gemeenskap insluit. Algemene praktisyns is dikwels 'n integrale deel van hierdie span.
Gemeenskapspanne betrek spesialisverpleegkundiges, dokters en ander gesondheidswerkers en besoek pasiënte se huise vir gereelde assessering en sorg. Dit kan beteken dat toerusting soos 'n gemaklike hospitaalbed voorsien word, dokters en verpleegsters besoek om medisyne te beheer en te verseker dat 'n persoon minimale pyn ervaar, of praat met kinders oor die dood.
Hierdie dienste bied dikwels 24-uur foonondersteuning of dringende assessering in die huis, aangesien dinge opduik of moontlike bekommernisse ontstaan. Ongelukkig, Toegang tot hierdie dienste en die beskikbare kundigheid is baie veranderlik, veral in landelike en streeksgebiede.
Tussen 60-70% van Australiërs wil tuis sterf, maar slegs 14% doen, met 54% mense wat in hospitale sterf. As jy vooraf vooraf gesels oor 'n persoon se prioriteite as hulle gesondheid vererger, en die versorging wat mense wil hê, insluitend waar hulle wil wees, kan dit moontlik wees om beplanning vir hierdie gebeurtenisse te beplan.
Terwyl hierdie gesprekke pynlik en dikwels moeilik is, met die opstel van duidelike planne, soos Rebecca in staat was om te maak, help palliatiewe sorg mense by die huis bly en, tuis, om tuis te sterf.
Matthew Grant, Navorsingsgenoot, Palliative Medicine Physician, Monash Universiteit; Anna Collins, Navorsingsgenoot, Departement Geneeskunde, Universiteit van Melbourne, en Jennifer Philip, Professor, VCCC Voorsitter van Palliatiewe Geneeskunde, Universiteit van Melbourne