Die lewe in Fascistiese Italië - Volke, nasies, gebeure - 2021
Die lewe in Mussolini se Italië was weinig anders as ander diktatorskappe wat tussen 1918 en 1939 bestaan ​​het. Nazi-Duitsland en Stalin se Rusland sou gebruik maak (en uitbrei) op ​​ontwikkelings wat sedert die 1920's in Fascistiese Italië bestaan ​​het. Mense het min beheer oor hul persoonlike lewe gehad en die staat het soveel van u as moontlik beheer. Diegene wat die staat gekant het, is gepas gestraf.
Die hantering van opposisie
Daar word van alle Italianers verwag om Mussolini en sy Fascistiese Party te gehoorsaam. Gesag is afgedwing deur die gebruik van die Blackshirts - die bynaam vir die Fasci di Combattimenti. Daardie mans in hierdie eenheid was gewoonlik oudsoldate en dit was hulle taak om diegene wat Mussolini teengestaan ​​het, in lyn te bring. Dit was die Blackshirts wat die sosialistiese Matteotti - 'n uitgesproke kritikus van Mussolini - vermoor het. Die leuse van die Blackshirts was "Me ne frego" (ek gee nie 'n verdomde nie ")
Alhoewel hulle waarskynlik minder gevrees is as Hitler se SS, het die Blackshirts wel 'n ysterreël in Italië gehandhaaf. Een gunstige manier om mense aan te pas, was om 'n 'moeilikheidmaker' aan 'n boom vas te bind, 'n pint of twee kasterolie in die keel van die slagoffer te dwing en hom te dwing om 'n lewendige padda / padda te eet, ens. Hierdie straf was genoeg om te verseker dat mense aangehou word hul gedagtes aan hulself. Die moorddadige taktieke wat die Gestapo en SS in Duitsland gebruik het, is selde in Italië gebruik.
Toe Mussolini sê:
'Italië wil rustigheid, werk en kalmte hê. Ek sal hierdie dinge met liefde gee, indien moontlik en met geweld, indien nodig. "
die boodskap was duidelik - diegene wat die boot wou laat rots, sal gepas hanteer word.
Italië het wel 'n geheime polisie onder Mussolini gehad. Dit is die OVRA genoem. Dit is in 1927 gestig en is gelei deur Arturo Bocchini. Die doodstraf is onder Mussolini herstel vir ernstige misdrywe. Tot 1940 is nog net tien mense ter dood veroordeel. Slegs 4000 mense is deur die OVRA gearresteer en in die gevangenis gestuur. Hierdie getal is grootliks oorskadu deur die optrede van die Gestapo en SS in Nazi-Duitsland.
Gevangenisse is op afgeleë Middellandse See-eilande soos Ponza en Lipari opgerig. Die toestand vir diegene wat hier in die gevangenisse gevonnis is, was grof en baie anti-Fasciste het Italië eenvoudig verlaat vir hul eie veiligheid.
Onderwys in Fascistiese Italië
Volwassenes wat Mussolini teengestaan ​​het, is hard behandel. Die kinders was egter die Fasciste van die toekoms en Mussolini het baie belanggestel in die staat se onderwysstelsel en die jeugorganisasies wat in Italië bestaan ​​het. Hitler het dieselfde benadering in Nazi-Duitsland gebruik.
Mussolini wou 'n nasie van krygers hê. Daar word van seuns verwag om kwaai soldate uit te brei wat met glorie vir Italië sou veg, terwyl meisies goeie moeders sou wees, wat 'n bevolking van Italië sou voorsien wat van 'n groot mag verwag word.
Kinders is op skool geleer dat die groot dae van die moderne Italië in 1922 met die Maart in Rome begin het. Kinders is geleer dat Mussolini die enigste man was wat Italië kon teruglei na grootheid. Kinders is geleer om hom "Il Duce" te noem en seuns word aangemoedig om na skool jeugbewegings by te woon. Drie het bestaan.
8 tot 14 Swart hemp, swart pet, kortbroek, grys sokkies
Dieselfde as Balilla, behalwe onderbroek in plaas van kortbroek.
Seuns is geleer dat veg vir hulle 'n natuurlike verlenging van die normale manlike lewenstyl was. Een van die beroemdste Fascistiese slagspreuke was: 'Oorlog is vir die manlike wat die vroulike kinderopvoeding is.' Meisies het geleer dat geboorte natuurlik was - terwyl veg vir seuns dieselfde was - natuurlik.
Kinders is geleer om diegene in beheer te gehoorsaam. Dit was nie 'n ongewone beweging in 'n diktatuur nie. Nadat die OVRA die volwassenes behandel het wat die gesag van die staat betwis het, sou alle toekomstige volwassenes van Fascistiese Italië 'n voorbeeld van burgerlikes wees en nie 'n uitdaging vir die leiers nie.
Seuns het aan semi-militêre oefeninge deelgeneem terwyl hulle lede van die Balilla was. Hulle het marsjeer en nagemaakte gewere gebruik. Mussolini het eenkeer gesê: "Ek berei die jonges voor op 'n lewensgeveg, maar ook vir die land."
Lede van die Balilla moes die volgende onthou:
'Ek glo in Rome, die ewige, die moeder van my land ... ek glo in die genie van Mussolini ... en in die opstanding van die Ryk.'
Die glorie van die ou Romeinse Ryk loer altyd op die agtergrond van baie van wat kinders gedoen het. 'N Kind in 'n jeugbeweging was 'n' legionêr ', terwyl 'n volwasse offisier 'n' hoofman 'was' - 'n terugslag na die dae toe die Antieke Romeinse leër 'n groot deel van Wes-Europa oorheers het.
Vroue in Fascistiese Italië
Soos in Nazi-Duitsland, word vroue gesien as 'n spesifieke rol in Fascistiese Italië. Jong meisies se taak was om te trou en kinders te hê - baie van hulle. In 1927 begin Mussolini sy Battle for Births.
Mussolini het geglo dat sy Italië 'n kleiner bevolking het as wat dit moes gehad het. Hoe kan dit 'n mag wees om mee rekening te hou sonder 'n wesenlike bevolking en 'n wesenlike leër? Vroue word aangemoedig om kinders te hê, en hoe meer kinders beter belastingvoorregte gebring het - 'n idee waarop Hitler moes voortbou. Groot gesinne het beter belastingvoordele gekry, maar die belasting het groot skade berokken.
Gesinne het 'n teiken van 5 kinders gekry. Moeders wat meer opgelewer het, is hartlik ontvang deur die Fascistiese regering. In 1933 ontmoet Mussolini 93 moeders in die Palazzo Venezia wat meer as 1300 kinders gehad het - gemiddeld 13 elk!
Mussolini wou hê dat Italië teen 1950 'n bevolking van 60 miljoen sou hê. In 1920 was dit 37 miljoen, en sy teiken was 'n lang orde. Die stryd om geboortes was egter 'n mislukking. Alhoewel die bevolking gegroei het namate mense langer gebly het weens beter mediese sorg, het die geboortesyfer eintlik tussen 1927 en 1934 gedaal.