Image deur TA Lucifer
(Opmerking van die redakteur: hierdie artikel handel oor ouer- en kinderverhoudings - maar dit is ook van toepassing op alle persoonlike verhoudings.)
Ek het in verskeie van hierdie slaggate geval om my eie kinders op te lei en daarom is ek baie jammer. Ag, ons kan teruggaan en dit anders doen! As jy 'n ouer is, kan jy jouself hier herken, of jy sien jouself as 'n kind wat gely het - of dalk albei.
Moenie moeilik wees vir jouself of enigiemand anders nie, maar sien dat sommige van hierdie speletjies al eeue lank soos familie erfstukke oorhandig is. Elkeen van hulle kan reggemaak word, en dikwels is die eerste groot stap om hulle te herken en weier om langer by hulle te wees.
Straf, beskuldigings en verwyt
Straf is 'n konsep wat heeltemal gekant is teen die bevordering van leer en groei. In plaas daarvan maak dit net dinge erger. Daar is altyd 'n manier om die waarheid te beskerm sonder om die ander se posisie aan te val en beskuldigings te maak. Dit is so in die hantering van ons kinders sowel as om met ander te handel. Dit is immers hoe ons self verkies om hanteer te word.
Die goue reël, "Doen soos jy gedoen sou word deur" geld ook vir transaksies met ons kinders. Sou ons regtig fisiek en geestelik aangeval word vir wat ons versuim het om te bereik of gedoen het op 'n manier waarop ander nie goedkeur nie? Sal dit goed wees dat ons in 'n kamer toegesluit word sonder om te verstaan ​​wat dit is dat ons verkeerd gedoen het? Of sou ons verkies om iemand vir ons te vertel, sonder oordeel, hoe ons dit anders gedoen het en ons kan help om beter dinge te doen?
Die beginsel van straf op 'n wêreldskaal
As ons die beginsel van straf vir ons kinders aanvaar, is ons meer geneig om dit op wêreldwye skaal te aanvaar. Kyk na die tragiese gevolge. Sommige kondoneer nog die doodstraf en die oorlog word steeds gevoer. Die konsep is dieselfde; net die skaal is anders. As ons ons kinders beter kan leer om foute van oordeel te hanteer, dan kan daar uiteindelik vrede wees - binne ons huise en wêreldwyd.
Weier om aan te val, verminder verdediging en teenaanval. Ons het geen reg om in die oordeel te sit of om wraak te soek nie. Straf aanvaar dat ons dit reg het en dat ons die monopolie het om te weet wat reg is.
Straf dui altyd aan dat daar blameer is. Maar blameer is 'n maklike konsep. Ongelukkig word die infrastruktuur van baie individue en heelgesinstelsels daardeur gebou. As iemand die sondebok is, kan almal anders vrylik asemhaal - terwyl ons almal in die verantwoordelikheid deel wanneer dinge verkeerd gaan. En ons kan kies om terug te sit, ander te blameer en self-regverdig te voel, of ons kan kyk na die les wat geleer moet word.
As jy alles kan sien as gelyktydige onderrig en leer, gee en ontvang, kan daar in elke situasie dankbaarheid wees. Die lewe is soveel makliker as ons onsself terug kan bring na die vraag "Wat moet ek hieruit leer?" En as ek iets leer, dan is iemand my onderwyser en ek kan dankbaarheid voel, nie skuld nie. Slegs om die geskenke wat jy ontvang, te waardeer en dankbaar te wees, kan jy onvoorwaardelik liefhê.
Ons kinders is dalk ons ​​grootste onderwysers. Daarom is straf vir wat hulle ons leer, beide onvanpas en misplaas en verminder hul spontaneïteit. Hulle moet verantwoordelikheid en aanspreeklikheid geleer word, maar straf het geen plek in daardie soort leer nie.
Etikettering Ander plaas hulle in bokse
Pasop vir etikette - al is dit goed om goed te wees, is dit gevaarlik! Die etikettering van ons kinders in terme van wat hulle kan of nie kan doen nie, hoe hulle lyk of hoe hulle optree, kan lewenslange selfvervulende profesieë skep. Dit lei tot verwagtinge, of 'n gebrek aan hulle, en dit kan lank duur voordat iemand die situasie herwaardeer.
Ek het 'n vriend wat pragtig mooi en baie intelligent is. Maar as 'n kind is sy altyd gesien as die mooi en op ander manier is minder van haar verwag in ander gebiede. Dit het tyd geneem vir haar om van daardie etiket ontslae te raak en word aanvaar as helder en ambisieus en met vaste menings wat reg het om gehoor te word.
Etikette doen niks anders as om te kategoriseer en te verdeel nie, om 'n mens in 'n boks te plaas en ons aan te moedig om te dink dat ons weet wat binne is, sonder om eers die deksel oop te maak. Dink net wat gebeur wanneer 'n kind as stadig gemerk word. Nie alleen hou die etiket by die kind vas nie, wat homself dan stadig beskou, maar die emosies van diegene wat hierdie kind hanteer, is tot op sekere hoogte vooraf ingestel. Jammer of frustrasie kan 'n oopmoedige benadering voorkom wat die genie in die kind toelaat om gesien te word, of kan hom keer dat hy as 'n waardige gelyke gehoor word, eerder as iemand vir wie toelaes gemaak moet word.
Daar is te veel buitengewone dinge wat u kind u moet leer en met die wêreld kan deel om 'n etiket op hom te plak. (Dit geld vir die etikettering van enigiemand anders, ook jouself!)
Vertrouende ander laat hulle toe om hulself te vertrou
Kinders leer selfvertroue, hoofsaaklik as gevolg van ons geloof in hulle. Die omgekeerde is ook waar. Hoe meer ons ophef, hoe meer gee ons die onderbewuste boodskap dat hulle nie in staat is nie. Op die langtermyn sal hulle dit glo en nie bereid wees om vir hulself te praat nie, want hulle glo dat hulle iets aan die wêreld bied.
Om op jou kind se bevoegdheid te vertrou, laat haar toe om op haarself te vertrou. Nie net dit nie, maar dit laat haar toe om vry te voel, te dink, om opinie te formuleer, om alles te word wat sy kan wees. As jy begin om jou kind te sien soos sy werklik is - daardie kragtige gees wat in die toekoms gaan op 'n manier wat jy nie kan nie - kan jy oopmaak vir die feit dat hierdie wese jou baie leer!
Ons kinders dra die mensdom op 'n nuwe golf en laat ons agter hulle aan. Ons is bloot die ondersteuning waarop hulle hopelik kan vertrou terwyl hulle hulself voorberei vir die taak. Wanneer ons dit in perspektief kry, sien ons ons kinders in 'n totaal nuwe lig. Ons is interafhanklik.
Ons verantwoordelikheid is om hulle so hoog te hou as wat ons kan om hulle te help onderweg en nie met ons eie begeertes te betrek nie. Ons is ook nie om hulle vorentoe te stoot nie, want ons weet nie hul skedule nie, en ons is nie in besit van wie hulle werklik is nie. Alhoewel ons op geestelike vlak gewoonlik ou vriende is wat mekaar liefhet, het ons dit vergeet en is dit net mens. Al wat ons kan doen, is om te ondersteun, te help en hulle te laat ontwikkel in wie hulle is terwyl ons in wonder staan.
© 2001. Herdruk met toestemming
van die uitgewer, Ulysses Press.
Kragtig geskryf en diep relevant, Ontgrendeling van die Heart Chakra ondersoek die sentrale verhoudings in mense se lewens en bied 'n plan om dit te verstaan. Die klem val op die genesing van elke stap, vanaf die eerste verhoudings met ouers en versorgers, deur broers en susters, tot kontak met vriende en liefhebbers. Deur die beginsels van die chakra-stelsel toe te pas en te leer om die energie van die hartsentrum te gebruik, kan mense bewus word van die krag van liefde in al hul interaksies.
Dr Brenda Davies beveel spesiale meditasie-oefeninge, visualisasies en bevestigings aan om blokke te verwyder en die vermoë tot liefde sonder grense oop te maak. Met toegang tot 'n gevoel van medelye vir hulself en ander, kan mense grasieus in 'n gelukkiger, gesonder toekoms beweeg.
Dr Brenda Davies, 'n Britse psigiater en geestelike geneser, kombineer haar tradisionele mediese opleiding met antieke genesingsgeskenke. Nadat sy regoor die wêreld gewoon en gewerk het, en haar werksessies, kliënte en konferensies hou haar op 'n internasionale baan. 'N Ma van twee en ouma van een; sy leef graag haar eie geestelike weg terwyl sy die grense van liefde en genesing verken.
Besoek haar webwerf by www.brendadavies.com
Vriende bemoedig en ondersteun mekaar in moeilike tye en het oor die algemeen 'n positiewe impak op ...
Alhoewel ons almal wil hê dat ons kinders goed moet doen, moet hê wat hulle wil, moet bereik, moet ons bewus wees ...