GOURDON Kransvesting | Loer Toer
Côte d’Azur, Frankryk June 23, 2016 Leave a comment
Vir Graham en Elna, met dank
Die Romeine was daar, die Sarrasene was vir twee honderd jaar daar, Konining Victoria was vir ‘n dag daar, die Nazis was daar. Die laasgenoemde is die 19de Augustus 1944 in Gourdon afgesny, seker deur die Franse Weerstand, die Maquis, en twee dae daarna het hulle sonder enige skietery oorgegee en die dorp is bevry. Dit was seker iets in die ligging van die vesting wat daardie krygsgeharde Duitsers laat besluit het dat die lewe tog meer bied as die dood. Gister was ek en my twee vriende uit Suid-Afrika ook daar, drie uit die een miljoen toeriste wat elke jaar op die plek toesak.
Met die aankoms, op die ingevlegde kronkelpad onder teatrale rotsklowe, sien jy – en jy moet mooi kyk − die riffie geboue van die vesting wat koekeloer van die hoogste rotslys af. Die poging van die mens om sy stempel te laat, hoe oud ookal, word steeds hier verdwerg teen die hange van die voor-Alpe.
Die aankoms. Regs onder: begin van Nice
Maar dit wat my asem sou wegslaan, was nog aan ‘t kom.
Die moderne dorpie, ‘n paar verlore strate, lê eenkant van die handvol historiese geboue. Gou sien jy in die oudorp die nou straat van die Middeleeue en dié is deurtrek met winkels vir toeriste – seep, kunsglas, juwele, parfuum − en ‘n restourant. Onopsigtelik, is daar ook ‘n kapel.
Die nou straat, weerkaats in ‘n onderstebo beeld van ‘n distilleerder se bottel.
‘n Systraat, sonder toeriste
Aan die einde van die straat is ‘n oop werf omring deur ‘n klipmuur. Dan verdwyn die wêreld.
Valei du Loup onder Gourdon
Staan jy daar, voel dit of die hele Côte d’Azur voor jou uitgestrek lê. Die gesigseinder, deur die wasige dag, eindig nie eers met die Middellandse See nie. Dit voel alles soos die voorgrond! Jy is 760 meter bo seespieël. Ek soek my herinneringe deur – Gods Venster in Mpumalanga, Bergville in die Drakensberge en die kruin van Sir Lowryspas in die Wes-Kaap.
Iets van die Drakensberge
‘n Vesting vir vedediging. Let die geweerloop venstertjie.
Gourdon is vir my die mees skouspelagtige ligging vir ‘n kransdorp, ‘n village perché, wat ek nog gesien het. Ek wil nie dink dat elke klip wat aan die geboue bygedra het, is slegs daar vir verdediging nie, maar dis seker waar. En daar, oor die eeue, wie ookal dit was, het hulle veilig gevoel. Dié vesting kan jy met redelike gemak, tot die koms van vliegtuie, verdedig. Vandag het die kwessie van verdediging in die waas vervaag en, as jy lank genoeg die panorama inadem, bevry jy jouself van die noue straatjies van die sake van die mens.
Gourdon – die lewe bied veel aan
Gourdon, Junie 2016
Wikipedia: geskiedenis, beelde
Foto’s – Willem
Tagged: Nazis, panorama, Romeine, toeriste, Vestingdorpe
← S I P R E S
Pompeii – die skimme →