Indiese Suid-Afrikaners, Indiër-Suid-Afrikaners of Suid-Afrikaanse Indiërs is burgers en inwoners van Suid-Afrika van Indiese afkoms. Die meerderheid woon binne en rondom die stad Durban, dit maak dit "die grootste Indiese stad buite Indië". Baie Indiërs in Suid-Afrika is afstammelinge van immigrante uit die koloniale Indië (Suid-Asië) van die laat 19de eeu tot die vroeë 20ste eeu. Partykeer word Indiërs ingereken onder die wyer geografiese klassifikasie van "Asiërs".
Daar is nog steeds 'n kulturele, godsdienstige en rassige oorvleuel tussen "Asiërs" en "Indiese Suid-Afrikaners". Tydens die ergste tydperk van segregasie en apartheid het die "Indiese", "Asiatiese", "Kleurling", en "Maleise" groepidentiteite talle aspekte van die daaglikse lewe beheer, insluitend waar 'n persoon word toegelaat om te woon.
Gedurende die ideologiese apartheid vanaf 1948 tot 1994 is Indiërs geklassifiseer onder terme wat gewissel het van "Asiërs" tot "Indiërs"; partykeer het hulle die terme vrywillig aanvaar. Volgens sommige burgers was hierdie terme verbeterings in vergelyking met die negatiewe gedefinieerde identiteit van "Nie-blank", wat hul vorige klassifikasie was. Polities bewuste en nasionalistiese Indiese Suid-Afrikaners wou beide hul erfenis sowel as hul plaaslike wortels toon. Toenemend identifiseer hulle as "Afrikane", "Suid-Afrikaners" en "Indiese Suid-Afrikaners".
Nederlandse knegskap in die KaapWysig
'n Beduidende deel van die slawe wat na die Kaap ingevoer is, het uit dele van Indië (insluitend Bangladesj) gekom. Terwyl die Suid-Afrikaanse geleerdes verkeerdelik aanvaar het dat hierdie slawe van die slaafmarkte gekoop is, was die meerderheid van slawe die slagoffers van ontvoering. Die Nederlanders in die besonder het gedurende die 1600's goeie handel verhoudings met Moslem-regeerders in Indië gehad. Baie slawe het geen identiteit as Indiërs gehad nie en is gerieflik deur die Nederlanders in die Kaap as deel van die "Kaapse Kleurling"- en Kaapse Maleier-gemeenskappe geklassifiseer. Blanke Afrikaners is ook van 'n bietjie Indiese afkoms as gevolg van Nederlandse slawerny, 'n voorbeeld van hierdie is oudpres. F. W. de Klerk, wat in sy outobiografie beweer het dat een van sy voorouers die vroulike slaaf Diana van Bengale was. Daar bestaan geen verwysing na die werklike name van die Indiërs nie en hulle is gerieflik "Christelike" name gegee. Dithet bygedra tot die vernietiging van die slawe se identiteite soortgelyk aan die Mosambiekers en ander slawe wat na die Kaap ingevoer is.
Die moderne Suid-Afrikaanse Indiese gemeenskap is hoofsaaklik afstammelinge van Indiërs wat vanaf 1860 na Suid-Afrika aangekom het. Die eerste 342 van hulle het per die Truro van Madras gekom; en daarna per die Belvedere van Kolkata. Hulle is as ingeboekte arbeiders vervoer om op die suikerriet-plantasies van die Natalkolonie te werk, en in totaal ongeveer 150 000 Indiërs het as ingeboekte arbeiders oor 'n tydperk van 5 dekades aangekom. Hulle het ook later as ingeboekte steenkool mynwerkers en spoorweg werkers aangekom. Die ingeboekte arbeiders was hoofsaaklik Tamil-, Telugu- en Hindi-sprekendes, en die meerderheid was Hindoes met Christen- en 'n paar Moslem-minoriteite. Indiërs is ingevoer omdat die koloniale owerhede gevind het dat die plaaslike swart Afrikane ekonomies selfonderhoudend was, en dus nie bereid om onder koloniale boere te werk nie. Volgens ander koloniale owerhede was die "jag en veg" Afrika-kultuur van die tyd onversoenbaar met 'n skielike verskuiwing na arbeid. The Mercury koerant het die invoer van arbeid ondersteun, hoewel ander Natalse koerante teen die idee was. In die algemeen is die invoer van arbeid nie as polities belangrik deur die koloniste beskou nie, en die invoer van Indiese arbeid is hoofsaaklik deur beïnvloeding van 'n klein groep van suikerriet-boere gedryf. Die langtermyn-gevolge van die Indiese immigrasie (die vestiging van 'n permanente Indiese bevolking in Natal) was nog nooit in ag geneem nie. (in 1904 het die Indiërbevolking die blanke bevolking van Natal oortref).
Die res van die Indiese immigrasie was van passasier Indiërs, wat uit handelaars bestaan het. Hulle het vir hul eie vervoer betaal en het as Britse Onderdane gereis. Hierdie immigrant Indiërs wat handelaars geword het, was van verskillende godsdienstige agtergronde, naamlik Hindoe enMoslem en grootliks uit Gujarat (insluitend Memons en Surtis); Konkanis, en Urdu-sprekers van Uttar Pradesh het ook later aangekom. As gevolg van hul kleredrag is Indiese Moslem handelaars soms as "Arabiese handelaars" verwys.
Indiërs het diskriminasie tot wisselende mates in elke deel van Suid-Afrika ervaar.
In 1893 het M. K. Gandhi in Suid-Afrika aangekom om 'n Indiese sakeman in 'n wettige dispuut te verteenwoordig. Ná sy aankoms in Suid-Afrika het Gandhi rassediskriminasie ervaar, en na aanleiding van die voorstel van wetgewing om die Indiese stemreg in Natal te beperk, het hy weerstand georganiseer. Dit het gelei tot die stigting van die Natalse Indiërkongres. As gevolg van hierdie weerstand het die uiteenlopende groepe van Suid-Afrikaanse Indiane vir die eerste keer verenig. Hoewel die wetsontwerp verslaan is, is dit in 1896 goedgekeur.
Die Suid-Afrikaanse Republiek se regering het in 1885 vir die eerste keer diskriminerende wetgewing teen die Indiërs deurgevoer, dit het gelei tot protes van die Britse owerhede, omdat Indiërs Onderdane van die Britse kroon was. Dit is ook deur die Britte as een van die redes vir die Anglo-Boere-Oorlog gebruik.
Na die einde van die tweede Anglo-Boereoorlog het die nuwe Britse regering van die Transvaalkolonie voortgegaan om die diskriminerende praktyke teen Indiërs te handhaaf.
Indiërs is deur 'n 1891 wet verbied om in die Oranje-Vrystaat, 'n destydse onafhanklike Boere-Republiek, te woon. Dit het gelei tot die byna totale afwesigheid van 'n Indiërbevolking in die gebied, 'n situasie wat tot die apartheid era aangegaan het.
'n Rassige kaart van Suid-Afrika, 1979. Die oranje kleur dui die gebiede van mense van Indiese afkoms aan. In ander gebiede, soos dié wat bruin gemerk is, was hulle óf 'n minderheid óf hul binnekoms was deur die apartheid wette verbied.
Die Durban-onluste was 'n anti-Indiese oproer oorwegend deur die Zoeloes wat in Januarie 1949 plaasgevind het. Die onluste het gelei tot die slagting van meestal arme Indiërs. In totaal het 142 mense in die onluste gesterf en 'n ander 1 087 mense is beseer. 58 winkels, 247 wonings en een fabriek is ook tydens die onluste vernietig.
Indiërs is deur apartheid wetgewing, soos die Groepsgebiedewet 1950, gediskrimineer. Hulle is gewelddadig na Indiese townships verskuif, en hul bewegings is ook beperk. Hul binnekoms tot die Oranje-vrystaat was sterk verbied en hulle moes eers spesiale toestemming kry voordat hulle die provinsie kon besoek. Hulle is ook, as 'n saak van die staatsbeleid, 'n minderwaardige onderwys in vergelyking met Blanke Suid-Afrikaners gegee. Die Asiatiese grondbesitwet en die Indiese Verteenwoordigerwet van 1946 is herroep.
Tydens die jare van apartheid is rassistiese uitdrukkings gebruik om na Indiërs in Suid-Afrika te verwys, waaronder die rassige bynaam 'koelie'.
In 1983 is die Grondwet hervorm om die Kleurling- en Indiër-minderhede 'n beperkte deelname in aparte en ondergeskikte huise van 'n driekamer-parlement te gee. Hierdie ontwikkeling het beperkte ondersteuning en baie lae stembywoning geniet. Die Indiese huis was die Huis van Afgevaardigdes. Sommige aspekte van die Indiese lewe is deur hierdie huis gereguleer, insluitend onderwys. Volgens die teorie kon die Indiese minderheid beperkte saaklike regte geniet, terwyl die Swart meerderheid hul selfbeskikking by onafhanklike tuislande moet besef. Hierdie afsonderlike reëlings is deur die onderhandelinge van 1990–1994 verwyder. As gevolg daarvan word stemreg na alle Suid-Afrikaners toegeken.
Amichand Rajbansi se Minority Front (voorheen die National people's Party) het sommige steun in sy vestings behou. Maar na Rajbansi se dood in 2011 het die party in die 2014 algemene verkiesing gedruip om enige setels in die nasionale vergadering te wen.
Indiërs wat voor 1994 burgers was, en dus deur die apartheid-stelsel gediskrimineer was, word beskou as swart vir die doeleindes van Regstellende aksie; Met ander woorde, hulle word geklassifiseer as benadeeld onder apartheid. Hulle kom dus in aanmerking vir "regstellende aksie" en Swart Ekonomiese Bemagtiging toekennings.
Na aanleiding van die einde van apartheid het 'n nuwe golf van die Suid-Asiatiese immigrasie uit Indië, Bangladesj en Pakistan begin. Parallel met die beweging van Afrikane van die diaspora en die naburige Afrika-lande na post-apartheid Suid-Afrika. Onder hierdie post-apartheid immigrante, die kontroversiële Gupta-familie van Indië het tydens oudpres. Jacob Zuma se bewind baie politieke en ekonomiese mag ontvang.
Vir 'n paar jare het Indiërs onderrig hul moedertaal ontvang. Tot 1991 het die staatsregering Engelstalige onderrig aanbied, met die keuse van een van vyf Indiese tale, naamlik Hindi, Gujarati, Tamil, Telugu, en Urdu wat nie-eksamineerbaar vakke was. Maar die aanbieding van die tale by staatskole is deur die regering opgeskort. Die Nasionale Raad vir Oos-Tale het die regering versoek om weer onderrig in hierdie vyf tale te aanbied. Die provinsiale regering van KwaZulu-Natal het die leer van hierdie tale op skool toegestaan. Hierdie tale kan as derde taal tot matrikulasie gekies word.
Engels is die moedertaal van meeste Indiese Suid-Afrikaners. 'n Minderheid, veral ouer mense, praat nog steeds 'n paar Indiese tale soos Hindi, Gujarati, Marathi, Odia, Tamil, Telugu en Urdu as eerste of tweede taal. Behalwe Engels en die verpligte tweede taal wat op skool geleer moet word (Afrikaans of Zoeloe), praat die meeste van jonger Indiërs geen ander tale nie.
Baie Suid-Afrikaanse Indiërs verstaan nog steeds 'n verskeidenheid Indiese tale met wisselende mates, dikwels as gevolg van die bevordering deur kulturele organisasies, of die invloed van Bollywood. Onlangse immigrante handhaaf vlotheid in Hindi en Gujarati.
Media en vermaakWysig
Hoewel die Indiese tale deur jonger Indiërs baie min gepraat of verstaan word, bly Indiese films en TV-programme met Engelstalige onderskrifte baie populêr onder Suid-Afrikaanse Indiërs. Hierdie is uitgesaai beide deur die SAUK en die DStv satelliet-tv-diens, wat die kanale van Zee TV, B4U, NDTV en Sony aanbied. Daarbenewens is die Tamiltalige kanale van Sun TV en KTV in 2004 ingesluit.
DVD- en video-weergawes van Bollywoodfilms is wyd beskikbaar. Groot teatermaatskappye, soos Ster-Kinekor is toenemend besig om Bollywoodfilms te aanbied. Die Indiese kultuur in Suid-Afrika het 'n paar ooreenkomste met die wêreldwye Desi-subkultuur. Suid-Afrikaanse Indiërs het hul eie musikale en literêre kultuur ontwikkel, wat tot 'n mate deur die wêreldwye Bollywood/Desi-kultuur in die 1990's en 2000's verduister is.
Radio Hindvani is 'n gemeenskapradiostasie gebaseer in Durban en is gemik op die bevordering van die Hindi-taal en -kultuur onder Suid-Afrikaners. Die stasie se frekwensie bereik Durban en al die omliggende gebiede.
Die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK) het ook 'n Indiese-georiënteerde radiodiens genoem Lotus FM, wat tydens die apartheidsregering gestig is. Die Sunday Times het 'n aanvulling in die Indiese gebiede wat The Extra genoem is, en die Sunday Tribune publiseer 'n soortgelyke aanvulling, The Herald. 'n Bollywoodafdeling, "Bollyworld" word deur die Daaglikse Nuus op mandae gepubliseer. Moslemse radiostasies soos Channel Islam, Radio Al Ansar en Voice of the Cape word ook uitgesaai, terwyl Islamitiese TV-kanale ook deur DStv en die SAUK aangebied word.
Wel-bekende Indiese Suid-AfrikanersWysig
↑ 1,0 1,1 "Statistical Release P0302: Mid-year population estimates, 2011" (PDF). Statistics South Africa. 27 July 2011. p. 3. Besoek op 2011-08-01.
↑ "INDIAN SLAVES IN SOUTH AFRICA". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 March 2008. Besoek op 2011-11-24.
↑ Morris, Michael (8 February 1999). "South Africa: FW de Klerk Reveals Colourful Ancestry". Allafrica.com. Besoek op 29 August 2017 – via AllAfrica.
↑ "Archived copy". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Julie 2011. Besoek op 2011-02-04. CS1 maint: archived copy as title (link) "Archived copy". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 July 2011. Besoek op 2011-02-04. CS1 maint: archived copy as title (link)
↑ "Towards a new labour dispensation : Background to the arrival of Indians in Natal in 1860" (PDF). Natalia.org.za. Besoek op 29 August 2017.
↑ "Gandhi's Natal : The State of the Colony in 1893" (PDF). Natalia.org.za. Besoek op 29 August 2017.
↑ "Indian Family Businesses in Natal, 1870–1950" (PDF). Natalia.org.za. Besoek op 29 August 2017.
↑ "Towards a common cause, 1961–1982 | South African History Online". Sahistory.org.za. 6 October 2011. Besoek op 2011-11-06. [dooie skakel]
↑ "BROAD-BASED BLACK ECONOMIC EMPOWERMENT ACT : Section 9(5): Codes of Good Practice" (PDF). Thedti.gov.za. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 15 Junie 2011. Besoek op 29 August 2017.
↑ "Redirecting..." Secure.financialmail.co.za. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 April 2012. Besoek op 29 August 2017. Cite uses generic title (help)