Geneeskunde in Antieke Rome - Verloop van Geskiedenis - 2021
Die Antieke Romeine, soos die Antieke Grieke en Antieke Egiptenare, lewer 'n groot bydrae tot medisyne en gesondheid. Die Romeine se insette was hoofsaaklik gemoeid met openbare gesondheidskemas. Alhoewel die Romeinse 'ontdekkings' miskien nie op die gebied van suiwer medisyne was nie, was swak higiëne deur mense 'n konstante bron van siekte, maar dit was 'n groot invloed op die samelewing.
Die Romeine het baie geleer by die Antieke Grieke. Hulle het eers in ongeveer 500 B.C. met die Grieke in aanraking gekom. Teen 146 B.C. 'n deel van Griekeland het 'n provinsie van die Romeinse Ryk geword en teen 27 B.C. die Romeine was nie net in beheer van Griekeland nie, maar oor Griekssprekende lande rondom die Middellandse See. Hulle het die Grieke se idees gebruik, maar dit nie net gekopieër nie. Griekse idees wat hulle onprakties gevind het, is geïgnoreer. Dit wil voorkom asof die Romeine idees verkies het wat sou lei tot die direkte verbetering van die lewensgehalte van die mense in hul groot ryk.
'Die Grieke is beroemd vir hul stede, en hierin is hulle op skoonheid gerig. Die Romeine het uitgeblink in die dinge waarvoor die Grieke weinig belanggestel het, soos die bou van paaie, akwadukte en riolering. 'Strabo - 'n Griekse geograaf.
Alhoewel Strabo minder as akkuraat was, blyk dit dat die Romeine meer prakties was, veral omdat die Romeine blykbaar meer geïnteresseerd was in wiskunde en die oplos van praktiese probleme.
'Die Grieke het die geometer met die grootste eer gehou, en vir hulle het niemand voor wiskundiges gekom nie. Maar ons Romeine het vasgestel as die grens van hierdie kuns, die bruikbaarheid daarvan om te meet en te reken. Die Romeine het altyd meer wysheid getoon as die Grieke in al hul uitvindings, of anders verbeter dit wat hulle van hulle oorgeneem het, sulke dinge wat hulle ten minste as waardig beskou het. 'Cicero, Romeinse skrywer.
In die vroeë jare van die Romeinse Ryk was daar geen gevestigde mediese beroep nie. Daar word geglo dat elke hoof van die huishouding genoeg geweet het van kruie genees en medisyne om siektes in sy huishouding te behandel. Die Romeinse skrywer Plinius het geskryf:
"Ongespoelde wol lewer baie middels… dit word toegepas… met heuning op ou sere. Wonde wat dit genees as dit in wyn of asyn gedoop word… .olke van eiers…. Word geneem vir dysenterie met die as van hul skulpe, papawersap en wyn. Dit word aanbeveel om die oë te bad met 'n afkooksel van die lewer en die murg toe te dien op diegene wat pynlik of geswel is. "
Namate die Romeinse Ryk na Griekeland uitgebrei het, het baie Griekse dokters na Italië en Rome gekom. Sommige hiervan was krygsgevangenes en kon deur welgestelde Romeine gekoop word om in 'n huishouding te werk. Baie van hierdie dokters het waardevolle toevoegings tot 'n huishouding geword. Dit is bekend dat 'n aantal van hierdie mans hul vryheid gekoop het en hul eie praktyke in Rome self opgerig het. Na 200 vC het meer Griekse dokters na Rome gekom, maar hul sukses ten koste van die Romeine het wantroue veroorsaak.
Plinius vertrou nie Griekse dokters nie:
'Ek gaan oor baie bekende doktersmanne soos Cassius, Calpetanus, Arruntius en Rubrius. 250,000 sesterces was hul jaarlikse inkomste van die keisers. Daar is geen twyfel dat al hierdie dokters wat op soek was na gewildheid deur middel van 'n nuwe idee, nie gehuiwer het om dit met ons lewens te koop nie. Medisyne verander elke dag, en ons word meegesleur na die slim breine van die Grieke ... asof duisende mense nie sonder dokters woon nie - hoewel dit natuurlik nie sonder medisyne is nie. '
Ondanks Plinius se versigtigheid het baie Griekse dokters egter die steun van die keisers gehad, en die bekendste dokters was baie gewild onder die Romeinse publiek. Plinius het geskryf dat toe Thessalus in die openbaar rondloop, hy groter skares lok as enige van die beroemde akteurs en wa-ruiters in Rome.
Die Romeine en Openbare Gesondheid:
Die Romeine was groot gelowiges in 'n gesonde gees gelyk aan 'n gesonde liggaam. Daar was 'n oortuiging dat as u fiks bly, u meer in staat sou wees om 'n siekte te beveg. Eerder as om geld aan 'n dokter te spandeer, het baie Romeine geld spandeer om fiks te wees.
'' N Persoon moet 'n deel van die dag opsy sit vir die versorging van sy liggaam. Hy moet altyd sorg dat hy genoeg oefening kry, veral voor 'n maaltyd. "Celsus.
Die Romeine het wel geglo dat siektes 'n natuurlike oorsaak het en dat slegte gesondheid deur slegte water en riool veroorsaak kan word. Vandaar hul begeerte om die openbare gesondheidstelsel in die Romeinse Ryk te verbeter, sodat almal in hul ryk baat gevind het. - nie net die rykes nie. Diegene wat vir die Romeine gewerk het, het goeie gesondheid nodig, net soos hul soldate. In hierdie opsig was die Romeine die eerste beskawing wat 'n program vir openbare gesondheid vir almal ingestel het, ongeag rykdom.
Romeinse stede, villas en forte is gebou op wat as gesonde plekke beskou is. Die Romeine het nie net geweet waar om te bou nie, maar ook nie om te bou nie:
'As 'n huis of 'n plaas gebou word, moet daar veral gewaak word om dit aan die voet van 'n beboste heuwel te plaas, waar dit blootgestel word aan winde wat die gesondheid gee. Sorg moet wees dat daar moerasse in die buurt is, want sekere klein wesens wat nie deur die oë gesien kan word nie, broei daar. Dit sweef deur die lug en betree die liggaam deur die mond en neus en veroorsaak ernstige siektes. "Marcus Varro.'Daar moet geen vleie naby geboue wees nie, want moerasse gee giftige dampe af gedurende die warm somerperiode. Op hierdie tydstip baar hulle diere met stekels wat kwaad maak, wat in dik swerms na ons vlieg. 'Columella.
Die Romeine het geoefen by moerasse om gebiede van muskiete wat malaria dra, te verwyder. Julius Caesar het die Codetan-moeras gedreineer en op sy plek 'n woud geplant.
Die Romeine het veral aandag geskenk aan die gesondheid van hul soldate, want sonder hierdie soldate kon die Romeinse Ryk ineenstort. Groot klem is daarop gelê dat soldate toegang tot skoon water het en fiks kan bly. Bevelvoerders het hul junior offisiere beveel om nie 'n kamp naby die moeras in te stel nie en die drink van moeraswater is veral ontmoedig. Soldate is rondgeskuif omdat daar geglo word dat as hulle te lank op een plek bly, hulle sou begin ly aan die siektes wat in die omgewing bestaan ​​het.
'Ons moet baie versigtig wees om na vere te soek en dit te selekteer en die gesondheid van die mense in gedagte te hou.' Vitruvius, 'n Romeinse argitek.
Stede, dorpe en forte is naby fonteine ​​gebou. Namate Romeinse stede en dorpe gegroei het, moes hulle egter water van verder af inbring. Namate die bevolking toegeneem het, het die behoefte aan skoon water ook gedoen. Dit was nie moontlik om groot hoeveelhede water onder die pype in die pype te skuif nie, aangesien loodpype te swak sou wees en bronspype te duur sou wees. Die Romeine kon nie gietysterpype maak nie, want die tegnieke om dit te doen was nie bekend nie. As daar nie water via pype gebring kon word nie, het die Romeine besluit om dit oor die land te bring in die leiers. Toe die water by die stad kom, word dit in kleiner brons- of keramiekpype gevoer. Om die water in 'n egalige (en stadige) tempo te laat vloei, is leidings teen 'n effense helling gebou. Valleie is gekruis deur akwadukte te gebruik. Een van die bekendste hiervan is die Pont du Gard-akwaduk by Nimes in die suide van Frankryk. Waar moontlik, het die Romeine wel water deur tonnels geneem, maar die heuwels moet relatief klein wees om suksesvol te wees.
Rome, as die hoofstad van die ryk, moes 'n indrukwekkende watervoorraad hê. Die aanbod is ontwerp deur Julius Frontinus wat in 97 nC as waterkommissaris vir Rome aangestel is. Die akwadukte wat Rome gevoed het, het 'n geskatte 1000 miljoen liter water per dag. Frontinus was duidelik trots op sy werk, maar het ook ander bekende ingenieurswerke gekrenk:
'Vergelyk sulke belangrike ingenieurswerke wat soveel water dra met die rustige piramides en die nuttelose, alhoewel beroemde geboue van die Grieke.'"Water word in so groot hoeveelhede deur akwadukte na die stad gebring, dit is soos 'n rivier wat deur die stad vloei. Byna elke huis het putte en waterpype en fonteine. "Strabo, 'n Griekse geograaf.
Persoonlike higiëne was ook 'n groot probleem in die daaglikse lewe van Romeine. Hul beroemde baddens het 'n belangrike rol hierin gespeel.
Die baddens is deur ryk en arm gebruik. Die meeste Romeinse nedersettings bevat 'n openbare bad van een of ander aard. In Brittanje is die bekendste by Bath (destyds Aquae Sulis genoem deur die Romeine). Die toegangsgeld vir die baddens was buitengewoon klein - gewoonlik ongeveer 'n kwadrans (1/6 van 'n sent!). Hierdie buitengewone lae prys was om te verseker dat niemand bad nie omdat dit te duur was.
Uit die geskrifte van Seneca weet ons dat die Romeine groot bedrae geld spandeer het om hul bad te bou. Seneca het geskryf oor baddens met mure bedek met groot spieëls en marmer met water wat uit silwer krane kom! 'En ek praat net van die gewone mense.' (Seneca) Volgens die badkamers was die rykes se bad watervalle. Selfs mense wat siek was, is aangemoedig om te bad, want die gevoel was dat dit hulle sou help om hul goeie gesondheid te herwin.
Romeinse huise en strate het ook toilette. Ander beskawings het ook toilette gebruik, maar dit was die bewaring van die rykes en was in wese 'n teken van u rykdom. Teen 315 nC word daar gesê dat Rome as stad 144 openbare toilette gehad het wat deur lopende water skoon gespoel is. Daar was toilette in al die forte. Om hierdie toilette aan te vul, het die Romeine ook 'n voldoende effektiewe dreineringstelsel nodig. Plinius, die skrywer, het geskryf dat baie Romeine van mening was dat die riool van Rome die grootste prestasie van die stad was. Sewe riviere moes deur die stad se rioolvloei vloei en dien om die riool daaruit te spoel. Die belangrikheid van higiëne het ook uitgebrei tot by militêre hospitale wat dreinering- en rioolstelsels daaraan gekoppel het. Die Romeine het baie duidelik geglo dat 'n beseerde soldaat vinniger sal herstel in 'n higiëniese omgewing.
Die Antieke Romeine, soos die Antieke Grieke en Antieke Egiptenare, lewer 'n groot bydrae tot medisyne en gesondheid, hoewel hulle insette hoofsaaklik oor ...