Hooikoorsterapie: Dit is hoe die allergie behandel word
Medikasie vir hooikoors is beskikbaar om die akute simptome te verlig. Effektiwiteit op lang termyn is die sogenaamde spesifieke immunoterapie (SIT, "desensitization"). In hierdie vorm van behandeling met hooikoors word die oormatige reaksie van die immuunstelsel, wat tipies is van allergieë, permanent verswak – en daarmee saam die pynlike simptome. Sommige pasiënte vertrou ook op alternatiewe genesingsmetodes soos homeopatie vir hooikoors. Lees hier alles oor hooikoorsterapie.
Hooikoorsterapie: simptomatiese behandeling
Die irriterende simptome van hooikoors kan in die meeste gevalle effektief verlig word met medikasie. Die medisyne wat gebruik word, is gerig op die inflammatoriese boodskappers histamien en leukotriene, wat vrygestel word as deel van die allergiese reaksie van die sogenaamde maskselle en die simptome van hooikoors veroorsaak: hooikoorsmedisyne blokkeer die werking van die inflammatoriese boodskappers of die vrystelling daarvan uit die maselselle.
Die volgende medisyne word in simptomatiese hooikoorsterapie gebruik:
antihistamiene: Antihistamiene blokkeer die dokplekke (reseptore) van die inflammatoriese boodskapper histamien, sodat dit nie meer die effek daarvan kan ontwikkel nie. Die middels werk baie vinnig, gewoonlik reeds na ongeveer 'n uur. Daarom is hulle geskik vir die verligting van bestaande hooikoors-klagtes.
Antihistamiene kan gebruik word vir plaaslike behandeling met hooikoors in die vorm van neussproei (soos levokabastien) of as oogdruppels (soos azelastien) of as 'n hele liggaamstablette (soos levocetirizine, loratadine, fexofenadine). In die verlede was antihistamiene dikwels vermoeiend, wat veral op die pad baie gevaarlik was. Die nuwe "antihistamiene" wat hier aangebied word, het hierdie newe-effek skaars, sodat hulle nie of amper moeg is nie. Nietemin, as 'n voorsorgmaatreël, beveel dokters aan dat u die antihistamiene in die aand neem voordat u gaan slaap. Hul effek duur gewoonlik ongeveer 24 uur. Antihistamiene is ook sonder 'n voorskrif by die apteek beskikbaar.
Dekongestante neussproei en neusspoeling: Dekongestante neussproei help vinnig met hooikoors as die neus geswel is. Dit moet egter vir hoogstens een week toegedien word. Andersins bestaan ​​die risiko dat die neuslymvlies uitdroog, wat die allergiese reaksies kan vererger. Boonop kan dekongestante selfs inflammasie veroorsaak (verkoue veroorsaak deur dwelmmiddels, rhinitis medicamentosa).
Neusspoelings maak ook deel uit van die simptomatiese hooikoorsterapie: dit reinig die neusslymvlies van die stuifmeel. Neussproei met soutoplossing is baie gemaklik gedurende die dag. Die doeltreffendste is egter die spoel van die neus met 'n neusbuiging, wat in die apteek en in apteke beskikbaar is. Die allergiese klagtes kan dus aansienlik verlig word.
'N Dexpanthenol-bevattende salf word ook aanbeveel vir die versorging van geïrriteerde neus (slym) vel.
kortisoon: Kortisoon is 'n endogene hormoon wat baie funksies in die liggaam verrig. Die sterk anti-inflammatoriese effek daarvan word ook gebruik in hooikoorsterapie. Vir hierdie doel word kortisoonverwante stowwe (glukokortikoïede) plaaslik (as neussproei) of stelselmatig (as tablette) gebruik. In die plaaslik werkende kortisoonpreparate (soos beclomethason-neussproei) word amper geen newe-effekte verwag nie. Aangesien die glukokortikoïede 'n baie sterk effek het, word dit gewoonlik slegs in hooikoorsterapie gebruik vir baie duidelike simptome.
Mestcel stabiliseerders: Die geneesmiddelgroep van die sogenaamde Cromone "stabiliseer" die mastselle sodat hulle nie meer inflammatoriese boodskappers vrylaat nie. Stabilisators vir die magselle (cromoglizic acid of nedocromil) werk nie onmiddellik nie en verlig geen allergiese reaksie wat alreeds plaasgevind het nie. In plaas daarvan moet hulle ongeveer 'n week voor die verwagte stuifmeeltelling geneem word. Boonop is die werkingsduur relatief kort, daarom moet Cromone verskeie kere per dag toegedien word. Hul antiallergiese effek is nie altyd voldoende nie, daarom word dit ook benewens die antihistamiene in hooikoorsterapie gebruik. Kromone word nie deur die spysverteringstelsel opgeneem nie, daarom werk hulle net plaaslik. Dit is beskikbaar in verskillende voorbereidingsvorms (neussproei, oogdruppels, inhalator vir afgemete dosis). Cromoglizic suur kapsules werk ook net plaaslik op die derm slymvlies, aangesien dit nie opgeneem word nie.
Leukotriene reseptor antagoniste: Hierdie stofgroep blokkeer die werking van leukotriene (inflammatoriese boodskappers). Leukotrien-reseptorantagoniste (soos montelukast) word hoofsaaklik by allergiese asma gebruik, maar is ook geskik vir hooikoorsterapie. Dit is op voorskrif beskikbaar en is beskikbaar as tablette of koubare tablette.
Hooikoorsterapie: spesifieke immunoterapie (SIT, "Desensitization")
Die spesifieke immunoterapie (SIT) is tans die enigste opsie van hooikoorsbehandeling, wat die meganisme van die ongemak verminder – die oormatige immuunrespons. Dokters praat dus ook van oorsaaklike (oorsaaklike) hooikoorsterapie. Die prosedure self, die spesifieke immuunterapie, word ook genoem hooikoors hipo-sensibilisering, hooikoors-desensitisering of hooikoors-entstof, omdat dit die immuunstelsel geleidelik verhoog tot die eintlik skadelose allergene (stuifmeel), sodat dit uiteindelik minder 'sensitief' is om te reageer.
Desensitiserende hooikoors-terapie kan die simptome van stuifmeelallergie aansienlik verminder by 'n groot aantal mense wat behandel word, sodat óf geen antiallergiese medisyne nodig is nie, of ten minste beduidend minder. Spesifieke immunoterapie kan egter nie net vir hooikoors gebruik word nie, maar ook vir allergieë vir troeteldiere of insekbyte. Die toepassing daarvan in die konteks van hooikoorsterapie is veral nuttig om drie redes:
Die effek van desensitisering is baie goed vir hooikoors, soos bewys deur verskeie groot wetenskaplike studies.
Met hooikoors is dit moeilik om die allergie-veroorsakende stof (allergie-vermyding) te vermy, aangesien die stuifmeel dikwels honderde kilometers deur die lug vlieg en diegene wat geraak word, hulself amper nie daarteen kan beskerm nie. 'N Desensitisering kan dus die lewensgehalte van allergie-lyers geweldig verhoog.
Intussen word geglo dat 'n hooikoors na 'n geruime tyd in 'n allergiese asma kan verbygaan. Deur desensitisering van hooikoors kan hierdie sogenaamde vloerveranderinge vermy word.
Desensitiserende hooikoors: Hoe werk dit?
Die beginsel van die desensitisering van hooikoors is om die allergene stof (allergeen) in 'n toenemende dosis in die liggaam in te voer, sodat die immuunstelsel, so te sê, gewoond raak aan die allergeen en dit nie meer veg nie. Hoe dit presies by hierdie woning kom, is tot dusver nie duidelik nie. Die sukses van desensitisering by hooikoors is onbetwis.
Basies kan die allergeen onder die vel ingespuit word (subkutane immunoterapie = SCIT) of in die vorm van tablette of druppels onder die tong (sublinguale immunoterapie = SLITgeadministreer word). SCIT word as doeltreffender beskou, maar hou ook 'n groter potensiaal in vir moontlike newe-reaksies. As die SCIT om verskillende redes nie moontlik is nie, of as die pasiënt dit wil, sal die SLIT gebruik word. Beide metodes is bewys dat dit effektief is vir hooikoorsterapie.
Desensitisering van hooikoors: wie voer dit uit?
Desensitisering van hooikoors word deur spesiaal opgeleide dokters gedoen. Die meeste hiervan is dermatoloë, ore en keel dokters (ENT) of interniste wat spesialiseer in pulmonale medisyne. Die behandeling word gewoonlik op 'n buitepasiënt basis in die praktyk uitgevoer. In die geval van veral ernstige allergieë of vir korttermynbehandeling (sien hieronder), kan behandeling met pasiënte nodig wees. Aangesien spesifieke immunoterapie baie selde tot lewensgevaarlike allergiese reaksies (anafilaktiese reaksies) kan lei, moet die dokter oor toepaslike kennis en medisyne beskik om so 'n noodgeval te behandel.
Desensitiserende hooikoors: Wanneer en hoe lank sal dit uitgevoer word?
Met die desensitisering van die hooikoors begin een enkele maande voor die werklike Allergensaison (= voorseisoen) en daarom gewoonlik reeds in die herfs. In sommige gevalle vind desensitisering ook regdeur die jaar plaas (= meerjarig). Wanneer presies hiposensibilisering begin, hang af van watter soort stuifmeel jy allergies is. Die verskillende plante laat hul stuifmeel op verskillende tye van die jaar vrystel, wat in ag geneem moet word by hierdie vorm van hooikoorsterapie.
In die weke voor die individuele allergeneisoen word die allergene gewoonlik een keer per week gegee teen 'n toenemende dosis (verhoog dosis) tot 'n maksimum dosis. Gedurende die werklike seisoen van hooikoors word die allergeen slegs een keer per maand gegee (onderhoudsdosis). In die algemeen is die duur van hierdie hooikoorsterapie ten minste drie jaar.
Desensitiserende hooikoors: vir wie is dit geskik?
Die desensitisering as hooikoorsterapie is in beginsel op enige ouderdom moontlik. Om praktiese redes word dit gewoonlik by kinders vanaf die ouderdom van ses jaar gebruik. Die desensitisering van hooikoors is veral in die kinderjare baie effektief. Sommige mense ontwikkel hooikoors egter net op ouer ouderdom. Daar is geen streng boonste ouderdomsperk vir die desensitisering van hooikoors nie. Dit is belangrik, 'n algemene goeie liggaamlike toestand. As u twyfel, sal die dokter inligting gee oor of 'n spesifieke immunoterapie in individuele gevalle moontlik is.
Desensitiserende hooikoors: vir wie is dit nie geskik nie?
In verskillende situasies, moet desensitisering van hooikoors nie beter uitgevoer word nie, want die potensiële risiko van kousale hooikoors-terapie is groter as die voordeel van die behandeling:
Vir ernstige siektes in die kardiovaskulêre stelsel
Vir ernstige kanker
By ernstige siektes van die immuunstelsel (outo-immuun siektes of opgedoen immuunafwykings wat veroorsaak word deur middels of siektes soos VIGS)
Vir baie ernstige asma
As sogenaamde "beta-blokkeerders" geneem moet word vir die behandeling van 'n ander siekte
In sommige gevalle (behalwe swangerskap), kan desensitisering van hooikoors onder sekere omstandighede steeds uitgevoer word. Hier is 'n individuele voordeel-risiko-balans deur die dokter.
Desensibiliserende hooikoors: Hoe presies is die behandeling?
Voordat daar selfs sprake is van 'n desensitisering van hooikoors, moet daar verseker word dat die simptome regtig allergies is. 'N Priktoets (indien van toepassing) word gebruik om te bepaal watter stuifmeel mense allergies is.
Voor die oorsaak van die behandeling van hooikoors, verduidelik die dokter die pasiënt oor moontlike risiko's en newe-effekte. Alhoewel desensitisering 'n lae-risikoprosedure is, kan 'n allergiese oorreaksie (anafilaktiese reaksie) in baie seldsame gevalle voorkom. Tydens die bespreking sal die dokter die pasiënt ook uitvra oor sy mediese geskiedenis (anamnese), sodat hy kan bepaal of die desensitisering van hooikoorsterapie in 'n spesifieke geval veilig is. Na die onderhoud moet die pasiënt 'n vorm onderteken wat bevestig dat die dokter hom ingelig het oor die behandeling en die moontlike newe-effekte daarvan.
Nou kan die allergeen onder die vel ingespuit word (subkutane immunoterapie = SCIT) of as tablet of 'n druppel onder die tong gegee word (sublinguale immunoterapie = SLIT). Albei prosedures word vir drie jaar uitgevoer:
Die SCIT gebruik 'n baie fyn naaldspuit (26G-naald). Nadat die velarea ontsmet is, spuit die dokter die allergeen in 'n velvou op die agterste boarm. Die punksie is net baie kort, en tydens die inspuiting voel 'n mens hoogstens 'n effense druk. Die meeste mense het die inspuiting as pynlik beskryf. Om veiligheidsredes, moet pasiënte minstens 30 minute na die inspuiting in die kantoor bly as daar 'n allergiese oorreaksie is. Plaaslike rooiheid en swelling op die inspuitplek is normaal. Maar as u merkbaar ongemaklik voel, moet u dit onmiddellik aan die dokter of die personeel laat weet. Na die dertig minute kontroleer die dokter weer die punt waar die pasiënt huis toe kan gaan. Hierdie inspuitings is gewoonlik ongeveer een keer per week vir etlike maande. Hoeveel inspuitings benodig word, hang af van die voorbereiding wat gebruik is.
Met SLIT word die allergeen in die vorm van druppels of as tablette onder die tong geplaas. Daar moet dit twee tot drie minute bly, dit wil sê, solank dit nie ingesluk moet word nie. Daarna moet pasiënte nie minstens vyf minute drink nie. Die eerste toediening moet onder toesig van die dokter geskied. Vervolgens kan die SLIT dan deur die pasiënt self uitgevoer word. Onversoenbaarheidsreaksies moet onmiddellik aan die behandelende geneesheer gerapporteer word. In geval van siekte (veral as daar koors is), moet die inname onderbreek word. Daarbenewens moet die instruksies van die geneesmiddelvervaardiger in die algemeen nagekom word.
Desensitisering van hooikoors: Wat moet oorweeg word na behandeling?
Gedurende die ontsmettingsure voor die hooi en die res van die dag na toediening van allergeen, moet pasiënte hul van alkohol en strawwe aktiwiteite (byvoorbeeld sport, sauna, ens.) Weerhou, aangesien dit allergiese reaksies kan veroorsaak of vererger. As iemand gedurende die behandeling met hooikoors wil inenting, moet die inenting nie tydens die verhogingsfase (weeklikse toediening van allergeen by die SCIT) plaasvind nie, maar gedurende die onderhoudsfase (ongeveer maandelikse toediening van allergeen). Daar moet minstens een week verloop tussen inentings- en desensitiseringsessies. Onmiddellike noodsaaklike inentings (byvoorbeeld tetanus-entstof ná beserings) kan te eniger tyd gedoen word.
Desensitisering by hooikoors: korttermynterapie
Vir hooikoorsterapie kan die spesifieke immunoterapie ook binne 'n baie kort tyd gedoen word. Hierdie sogenaamde korttermynterapie is nog nie voldoende beoordeel in terme van die langtermyneffek nie, aangesien dit 'n betreklik nuwe proses is. Die dosisopbou is baie vinnig in ongeveer vier tot agt inspuitings voor die stuifmeel seisoen. Selfs variante waarin meerdere inspuitings op een dag plaasvind, is moontlik. Hierdie sogenaamde RUSH- of Ultra-RUSH-prosedures is egter nie standaard nie en word nie deur alle dokters of klinieke aangebied nie.
Alternatiewe terapie teen hooikoors: homeopatie
Baie mense sien homeopatie as 'n effektiewe alternatief as aanvulling tot die klassieke hooikoorsterapie. Uit 'n wetenskaplike oogpunt was die effektiwiteit van homeopatie by hooikoors tot dusver taamlik kontroversieel. Alhoewel daar in die afgelope dekades talle studies oor die doeltreffendheid van homeopatie by hooikoors uitgevoer is, maar meestal nie objektiewe teikenwaardes gemeet is nie, het die ondervraers egter na hul subjektiewe persepsie van die terapie ondervra. Daarom is daar dikwels twyfel oor die resultate omdat subjektiewe indrukke moeilik verifieerbaar is en afhang van 'n wye verskeidenheid beïnvloedende faktore.
'N Ander benadering volg op 'n studie uit Indië (Gosh et al., 2013): Dit het nie net getoon dat homeopatie hooikoors kan verlig nie, maar bowenal kon dit bevestigbare veranderinge in laboratoriumwaardes opspoor deur middel van homeopatiese behandeling. In hierdie studie met 34 proefpersone is die konsentrasie van die sogenaamde Ig-E-teenliggaampies en eosinofiele granulosiete in die bloed gemeet. Met 'n eenjarige behandeling met hooikoors met verskillende homeopatiese medisyne was hierdie waardes statisties beduidend, wat gewoonlik verhoog word in allergiese siektes soos hooikoors. Daar is onder meer gebruik gemaak Natrum muriaticum, Histaminum, Psorinum, Lachesis muta, Allium cepa en Euphrasia officinalis, Homeopatie het nie net die laboratoriumwaardes verander nie, maar ook die simptome aansienlik verbeter. Om die aanvaarding van homeopatie by hooikoors verder te verhoog, is verdere wetenskaplike studies met 'n groter aantal vakke nodig.
Sommige dokters beskou hooikoorsterapie as 'n geskikte toepassingsgebied vir sogenaamde organotropiese homeopatie (indikasie-verwante homeopatie). In hierdie rigting van homeopatie word grootliks afgesien van die andersins baie uitgebreide versameling van mediese geskiedenis (anamnese). In plaas daarvan word homeopatiese medisyne toegedien, wat gewoonlik help met 'n sekere siekte. Aan die een kant is die behandeling dus vir elke pasiënt baie minder geïndividualiseer – andersyds maak hierdie rigting van homeopatie vinnige behandeling moontlik. 'N Selfbehandeling is ook gouer moontlik. Basies moet homeopatie nie op hooikoors gebruik word sonder die advies van 'n dokter of homeopaat nie.
Homeopatie by hooikoors: algemeen gebruikte preparate
Met waterige, jeukerige oë en gewelddadige niesaanvalle. Kan ook voorkomend geneem word – ses tot agt weke voor die stuifmeel seisoen begin.
Klagtes, veral op die neus: brandende, waterige loopneus
Klagtes, veral op die oë: brandende, waterige oë.
Jeuk in die keel of diep in die keel
Arundo mauritanica (waterpyp)
Hierdie homeopatiese middels is gewoonlik in die Potensiëring D6 of D12 gebruik. In hierdie geval moet vyf bolle ongeveer drie tot vyf keer per dag geneem word. As die simptome baie ernstig is, kan ses tot tien uur elke halfuur elke dag geneem word. Vanaf die tweede dag word die dosis dan weer terug na die normale vlak (drie tot vyf keer per dag, vyf gloeilampe elk). Aandag: Hierdie inligting is slegs 'n duidelike gids vir die homeopatiese middel Hooikoors terapie en vervang nooit die advies van 'n dokter of homeopaat nie.