Amptelik is SAVUTI deel van die CHOBE NASIONALE PARK in die noorde van Botswana, maar dit is so uniek, dat dit net so wel 'n plek op sy eie kon gewees het.
Die Savuti vlei maak deel uit van die Mababe Depressie, wat baie lank terug 'n binnelandse meer was, maar deur dieselfde kanteling in die aardkors wat die Okavango Delta laat ontstaan het, van sy voedingsbron gestroop is. Om vanuit die suidweste by Savuti uit te kom, moet jy oor die Magwikhwe sandrif gaan, as jy dit maak! Die rif is die oorblyfsel van wat eens die sandstrand van die meer was.
Savuti is uniek in vele opsigte. Die vlei word gevoed deur die Savuti kanaal, wat oor 'n afstand van 100 km van die Chobe af vloei. 'Vloei' is in di� sin 'n verwarrende begrip, want as gevolg van voortdurende tektoniese aktiwiteit, het dit oor die afgelope 100 jaar periodes van vloei, afgewissel met opdroging vir lang tydperke gehad. Die gebied het 'n buitengewone konsentrasie van wild, met 'n ewe groot variasie in spesie tipe. Roofdiere is volop.
Die kampplek by Savuti, wat nie omhein is nie, is bekend vir besoeke deur 'vriendelike' olifantbulle. Ek het menige staaltjies gehoor van ondervindings met olifante hier. Hulle kom stap letterlik tussen die tente deur, en dit is duidelik dat hulle versigtig is om nie skade te berokken nie! Oor die jare het hulle geleer dat 'n kraan 'n plek is waar 'n dorstige olifant water kan kry. Die enigste probleem was dat hulle geen poging aangewend het om toe te draai nie. Die krane se handvatsels is nou so toegebou, dat 'n mens jou hand in 'n tonneltjie moet insteek om te kan oopdraai, iets wat olifante nie kan doen nie!
Enkele olifante het oor die jare toeriste begin terroriseer, deur motors oop te breek om groente en vrugte by te kom. Eenkeer is 'n sleepwaentjie oopgebreek, en nadat alles wat eetbaar was verorber is, het die olifant 'n sak meel oopgeskeur, en 'n 'stofbad' daarmee geneem! Ongelukkig moes hierdie molesmakers van kant gemaak word.
Ander gereelde besoekers aan Savuti is hi�nas. 'n Mens sit in die aand om die vuur, dan staan hulle so 20-30 tre� van jou af uit 'n asblik en aas. Hulle is uiters gevaarlike diere, en 'n mens sluit alles wat moontlik vir 'n hi�na vreetbaar is (tandepasta, seep, bierblikke, ens.) verkieslik snags in 'n voertuig toe, want hulle sal hul bes probeer om dit uit jou tent uit te kry. Nodeloos om te s�, in Savuti slaap jy nie buite 'n tent of voertuig nie, en as jy toegemaak en gaan l� het, bly jy daar tot die volgende m�re!
My gunsteling storie oor Savuti, is van die keer toe ons 'n trop van 33 leeus(!) gekry het wat 'n kameelperd gevang het. Ons was 'n groep van 15, met 'n spesiaal toegeruste vragmotor. 'n Mens kon deur 'n luik tot op 'n platform op die dak klim vir wildbesigtiging, en ons het laatmiddag so 20 tre� van die karkas af stil gehou. Die leeus was al 'n paar dae besig met die kameelperd, en baie dik gevreet. Twee wyfies het so 10 tre� tussen ons en die karkas gel�.
Teen sterk skemer het ons gids ges� die ouens moet afklim, ons gaan ry. Toe hy dink almal is in, ry hy vorentoe, met die linker voorwiel in 'n baie diep gat in, wat deur gras bedek was. Een ou wat nog besig was om in te klim, het vorentoe geval, en halfpad tussen ons en die twee leeuwyfies op die grond te lande gekom. Die een wyfie het minstens 5 meter in die lug ingespring en 'n ent weggeharloop. Die ander een het net gel� en staar.
Die valler het sy rug beseer, maar ons gids het sonder om eers aan aan 'n moontlike verlamming te dink, hom aan sy kraag opgetel, en in die voertuig geboender. Toe ons uiteindelik uit die gat is, l� die valler se bril nog daar waar hy geval het. Dit was my voorreg om dit vir hom te gaan optel. Ek sal nooit vergeet hoe geel 'n leeu se o� is nie!