Halfvol, half leeg, of net water in 'n glas? Shutterstock / Oriol Domingo
Lewensafrigters en motiveringsprekers beskou dikwels positiewe denke as die sleutel tot geluk. Selfhelpboeke is geneig om 'n soortgelyke boodskap te bevorder, met die topverkoper van Norman Vincent Peale Die krag van positiewe denke beweer:
As u die beste verwag, los u 'n magnetiese krag in u gedagtes wat deur 'n aantrekkingskragwet die beste na u toe bring.
Die idee is nie bloot dat optimistiese denke die somberheid verdryf nie, maar dat dit ook 'n selfvervullende profesie bekendstel waardeur die geloof in sukses dit lewer. In gelukstyl blyk optimistiese denke 'n wen-wen-strategie te wees.
Miskien is dit die rede waarom onrealistiese optimisme - die neiging om die waarskynlikheid dat goeie dinge sal gebeur te oorskat en die waarskynlikheid dat slegte dinge sal plaasvind - onderskat is, een van die mees omvattende menslike eienskappe. Uit studies blyk daaruit dat 'n groot meerderheid van die bevolking (ongeveer 80% volgens die meeste skattings) toon 'n te optimistiese vooruitsig.
Maar pessimisme het wel sy voorstanders. Ten spyte van die feit dat die slegste verwag dit kan uiters sielkundig pynlik wees, pessimiste is van nature redelik immuun teen teleurstelling.
Soos die Engelse skrywer Thomas Hardy opgemerk:
Pessimisme speel kortliks die seker spel. U kan nie daaraan verloor nie; jy kan wen. Dit is die enigste lewensbeskouing waarin u nooit teleurgestel kan word nie. As u in die ergste moontlike omstandighede dink wat u moet doen, word die lewe kinderspeletjies, as dit beter gaan.
Hierdie siening ontvang implisiete steun van die Nobelpryswenner Daniel Kahneman en sy oorlede kollega, Amos Tversky. Volgens hul konsep van verliesafkeer, ons voel twee keer soveel pyn as gevolg van verliese as wat ons vreugde ervaar deur gelyke winste.
Die pyn van 'n onverwagte verlies van £ 5 is byvoorbeeld twee keer so sterk as die vreugde van 'n onverwagte wins van £ 5. In die meeste gevalle, of 'n wins of verlies waargeneem word, hang af van wat verwag is. Om 'n loonverhoging van £ 5,000 te kry, kan soos 'n verlies lyk as u £ 10,000 sou verwag. Onrealistiese optimiste stel hulself in op groot dosisse vernietigende teleurstelling deur baie te verwag.
Hierdie gedragsbeskouings oor die meriete van 'n optimistiese of pessimistiese ingesteldheid kontrasteer met die perspektief van hoofstroomekonomie waarvolgens dit die beste is om realistiese oortuigings te hê. Die punt is dat om goeie besluite te neem, akkurate, onbevooroordeelde inligting benodig word.
Optimisme en pessimisme is dus oordeelkundige vooroordele wat sorg vir swak besluite, wat lei tot slegter uitkomste en laer welstand. Dit is veral geneig tot skadelike foute loopbaankeusesbesparingsbesluite en enige keuse wat risiko en onsekerheid behels.
In ons navorsing, het ons ondersoek of dit optimiste, pessimiste of realiste is wat die welstand op die langtermyn het. Hiervoor het ons 1,601 mense ouer as 18 jaar opgespoor.
Watter manier is u welstand? Shutterstock / Notto Yeez
Welstand is gemeet aan die self-gerapporteerde lewensbevrediging en sielkundige nood. Daarbenewens het ons die finansies van die deelnemers gemeet en die neiging om dit te oor- of ondergeskat. Beter finansies hou verband met hoër welstand, en daarom verbaas dit nie.
Ons belangrikste bevinding is dat dit nie net die uitkomste is wat saak maak nie, maar ook die verwagtinge. Ander dinge wat gelyk is, die oorskatting van die uitkomste en die onderskatting daarvan hou albei verband met laer welstand as om verwagtinge oor reg te kry. Realiste doen die beste.
Die navorsing is miskien vir baie mense 'n verligting, want dit wys dat u nie u dae hoef te spandeer om positief te dink nie. In plaas daarvan sien ons dat om realisties te wees oor u toekoms en die neem van gesonde besluite op grond van bewyse 'n gevoel van welstand kan bewerkstellig sonder om u in 'n meedoënlose positiwiteit te verdiep.
Oor die redes waarom hierdie resultate ontstaan, kom twee moontlikhede wat onderling insluit, in gedagte. Eerstens kan ons resultate die gevolg wees van die teenstelling van emosies. Vir optimiste kan teleurstelling uiteindelik die oorweldigende gevoelens oorheers om die beste te verwag, sodat geluk begin daal. Vir pessimiste kan die neerdrukkende effek van die strafverwagting uiteindelik die opwinding oorheers as die ergste vermy word.
'N Alternatief om emosies teë te werk, is dat planne gebaseer op onakkurate oortuigings slegter uitkomste lewer as wat rasionele, realistiese oortuigings sou lewer. In alle gevalle is ons bevind dat 'n wanpersepsie van een van die tekens laer welstand behels.
Die meerderheid van die bevolking is geneig tot optimisme, so moet hulle hul entoesiasme bekamp? Ons studie suggereer wel dat realiste die gelukkigste is, maar dit beteken nie noodwendig dat om 'n realis te word (as so 'n verandering moontlik was) noodwendig welstand sal bevorder nie. Al wat ons kan sê, is dit miskien.
Dit kan veral so wees in die konteks van koronavirus. Optimiste sowel as pessimiste neem besluite gebaseer op bevooroordeelde verwagtinge. Nie net lei dit tot slegte besluitneming nie, maar ook die versuim om gepaste voorsorgmaatreëls teen moontlike bedreigings te tref.
Optimiste beskou hulself as minder vatbaar vir die risiko van COVID-19 as ander en neem daarom minder waarskynlik die nodige voorsorgmaatreëls. Aan die ander kant mag pessimiste nooit hul huise verlaat of hul kinders weer skool toe stuur nie. Geen strategie lyk soos 'n geskikte resep vir welstand nie. Realiste neem intussen gemete risiko's, want die vatbaarheid hang tot 'n groot mate van die ouderdom af.
Chris Dawson, Senior Lektor (Medeprofessor) in Bedryfsekonomie, Universiteit van Bath en David de Meza, professor in bestuur, London School of Economics en Politieke Wetenskap