Wernicke se gebied is die streek van die brein wat belangrik is vir taalontwikkeling. Dit is geleë in die temporale lob aan die linkerkant van die brein en is verantwoordelik vir die begrip van spraak, terwyl Broca se area verband hou met die produksie van spraak. Taalontwikkeling of -gebruik kan ernstig benadeel word deur skade aan Wernicke se area van die brein.
Wanneer hierdie area van die brein beskadig is, kan 'n afwyking wat bekend staan ​​as Wernicke se afasie ontstaan, met die persoon wat kan praat in frases wat vloeiend klink, maar tog geen betekenis het nie.
Wernicke se area is gewoonlik in die agterste gedeelte van die temporale lob, hoewel die presiese ligging kan wissel. Dit word die meeste in die linker halfrond van die brein aangetref, maar nie altyd nie.
Hoe Wernicke se gebied is ontdek
Vroeë neurowetenskaplikes was geïnteresseerd in die ontdekking van waar sekere vermoëns in die brein gelokaliseer is. Hierdie lokalisering van breinfunksie dui daarop dat sekere vaardighede, soos die vervaardiging en verstaan ​​van taal, deur sekere dele van die brein beheer word.
Een van die pioniers van hierdie navorsing was 'n Franse neuroloog genaamd Paul Broca. In die vroeë 1870's het Paul Broca 'n streek van die brein ontdek wat verband hou met die produksie van gesproke taal. Hy het bevind dat skade aan hierdie gebied tot gevolg gehad het dat taalprobleme geproduseer word.
Broca beskryf een pasiënt wat bekend staan ​​as Leborgne, kan taal verstaan, hoewel hy nie van afsonderlike woorde en 'n paar ander uitsprake kon praat nie. Toe Leborgne dood is, het Broca 'n postmortem-eksamen op die man se brein gedoen en 'n letsel in 'n area van die voorste lob aangetref. Hierdie area van die brein word nou na verwys as Broca se area en word geassosieer met die produksie van spraak.
Ongeveer 10 jaar later het 'n neuroloog met die naam Carl Wernicke 'n soortgelyke soort probleem geïdentifiseer waarin pasiënte in staat was om te praat, maar nie taal kon verstaan ​​nie. Ondersoek van die brein van pasiënte wat aan hierdie taalprobleem ly, het letsels aangetoon by 'n aansluiting van die pariëtale, tydelike en oksipitale lobbe. Hierdie streek van die brein staan ​​nou bekend as Wernicke se area en is geassosieer met die verstaan ​​van gesproke en geskrewe taal.
Wanneer Wernicke se area deur trauma of siekte beskadig word, kan 'n taalafasie ontstaan. 'N Afasie is 'n verswakking van taal wat 'n individu se vermoë het om beide gesproke en geskrewe kommunikasie te verstaan ​​en te produseer. Aphasias is dikwels die gevolg van beroerte, maar hulle kan ook die gevolg wees van infeksies, gewasse en hooftrauma. Hierdie tipe afasie is bekend as Wernicke se afasie, maar word ook soms vlot afasie, sensoriese afasie of ontvanklike afasie genoem.
Wernicke se afasie is 'n taalafwyking wat taalbegrip en die produksie van betekenisvolle taal beïnvloed weens skade aan die Wernicke se breinarea. Individue met Wernicke se afasie het probleme met die verstaan ​​van gesproke taal, maar kan klanke, frases en woordreekse produseer.
Terwyl hierdie uitsprake dieselfde ritme as normale spraak het, is hulle nie 'n taal nie, aangesien geen inligting oorgedra word nie. Hierdie tipe afasie beïnvloed beide gesproke en geskrewe taal.
Volgens die National Aphasia Association, kan mense met Wernicke's afasie gewoonlik gereeld spraak lewer wat normaal en grammatikaal korrek klink. Die werklike inhoud van hierdie toespraak maak min sin. Nie-bestaande en irrelevante woorde word dikwels ingesluit in die sinne wat hierdie individue produseer.
Om beter te verstaan ​​hoe skade aan Wernicke se gebied taal beïnvloed, kan dit help om 'n videoklip van 'n individu te sien met Wernicke se afasie.
> Wernicke's (Reseptiewe) Aphasia. Nasionale Aphasia Vereniging. https://www.aphasia.org/aphasia-resources/wernickes-aphasia/.
> Wright, A. Hoofstuk 8: Hoër kortikale funksies: Taal. Neurowetenschappen Online. Universiteit van Texas Gesondheidswetenskapsentrum. https://nba.uth.tmc.edu/neuroscience/s4/chapter08.html.