Deur Liesl Louw-Vaudran 03 Desember 2020 06:30
Hanlon het 'n punt beet gehad.
In Maart verlede jaar was die oproer in Mosambiek se noordelikste provinsie nog op 'n relatiewe klein skaal. Die geweld was hoofsaaklik teen regeringsteikens. Die terreurgroepe het geen gesofistikeerde wapens gehad of dorpies beset nie. Hulle het ook nie toe hul verbintenis met die Islamitiese Staat openlik verklaar nie.
Vandag is dit wel die geval.
Weens die geweld wat al sedert die einde van 2017 daar woed, is meer as 2 000 mense dood en 500 000 moes hul huise ontruim. Baie van hulle vlug met hul karige besittings in skuite seelangs na die provinsie se hoofstad, Pemba.
Die radikale insurgente beset nou selfs die hawestad Mocímboa da Praia, wat hulle in Augustus oorgeneem het.
Ooreenkomste met Renamo-oorlog
Die oorsake van die geweld in Cabo Delgado, die oorwegend Moslem-provinsie in Mosambiek, is inderdaad baie kompleks.
Hanlon was korrek deur te sê dat een van die vernaamste oorsake vir die radikalisering oor die hele Afrika is weens gewone burgers se frustrasies wat voel dat hul armoede en uitsigloosheid die gevolg van diskriminasie op grond van hul geloof, etnisiteit, klas of geografiese ligging is.
Jongmense in Cabo Delgado voel gemarginaliseer, veral binne 'n konteks waar miljarde dollars glo eersdaags na Mosambiek se maghebbers gaan vloei danksy die gas-aanlegte wat aan die kus van Cabo Delgado gebou word.
Om vrede te maak behels maar altyd gesprekke met terroriste.
Maar waar Hanlon se oplossing van werkskepping en ekonomiese groei 18 maande gelede dalk nog kon werk, is dit nou waarskynlik te laat.
Die situasie dreig om handuit te ruk en daar is hoe meer internasionale betrokkenheid – aan die kant van die insurgente en aan die kant van diegene wat glo die Mosambiekse veiligheidsmagte wil help.
In sy jongste maandelikse nuusbrief oor die situasie in Mosambiek suggereer Hanlon dat daar ooreenkomste is tussen die destydse Renamo-oorlog en die huidige situasie, waar die insurgente ook van terreur gebruik maak om hul punt te bewys.
Die Renamo-rebelle is ook as terroriste gebrandmerk. "Om vrede te maak behels maar altyd gesprekke met terroriste," skryf Hanlon.
Hy verwerp die opvatting dat na die insurgente as "Islamitiese ekstremiste" verwys word.
Die probleem is dat terreur soos dié wat ons in Cabo Delgado sien, onvoorspelbaar is en klaarblyklik geen logika het nie.
Ook nie die terreur deur Boko Haram in die noordooste van Nigerië of die Islamitiese groepe in Mali, Burkina Faso en Niger nie.
Die afgelope naweek is meer as 100 onskuldige burgerlikes, wat net in vrede hul landerye wou bewerk en vir hul gesinne wou sorg, koelbloedig in Nigerië onthoof. Waarom?
Die terreur in die noorde van Nigerië duur nou al meer as 'n dekade en steeds het niemand nog 'n oplossing daarvoor gevind nie.
• Louw-Vaudran is 'n konsultant by die Instituut vir Sekerheidstudies. Die menings van rubriekskrywers is hul eie en weerspieël nie noodwendig dié van Netwerk24 nie.