Ek onthou dat ek eenmaal absoluut geskok was om ‘n frase van sowat vyf woorde (woordeliks!), van ‘n gunstelingskrywer van my (wat ek jare tevore gelees het), in my eie skryfwerk aan te tref. Ek onthou in die verband Van Peursen se ou boekie Cultuur in stroomversnelling wat ons destyds op universiteit gelees het waarin hy praat van die “partisiperende” aard van die mens se verhouding tot die omringende werklikheid tydens wat hy onderskei as die sg. mitiese periode (toe die wêreld nog jonk was), versus die ontologiese en operasionele benadering van die kennisobjek in daaropvolgende periodes. Net soos die ou eikehouten tafels die rekeningkundige boeke van die slaan van die vloer gehou, vandag se moderne lessenaars te voer ‘n soortgelyke prestasie met rekenaars. ingenieurs Vandag se sit die hele dag en nag by hierdie lessenaars, eindeloos te tik. Digters wie se gedigte op dié unieke manier aan die massa bewegendes bekend gestel is, was onder andere Dylan Thomas, Grace Paley, W.H. Auden, Emily Dickinson, Henry David Thoreau, Yeats, en nog vele ander.