Maart | 2009 | Op reis deur die lewe
i must down to the seas again, to the lonely sea and the sky … and a grey mist on the sea's face, and grey dawn breaking. i must down to the seas again, for the call of the running tide is a wild call and clear call that may not be denied. sea fever – j. mansfield
Hierdie woorde lees ek in vandag se Burger, by die doodsberigte. Ja, so morbied voel ek vandag dat ek dáár gaan troos soek! En is dit nie mooi nie, al is dit so sad? Toemaar môre sal ek weer beter wees. Voel sommer net vandag so 'n bietjie toe onder die grys mis 🙂 So gaan dit mos maar as 'n mens op reis is deur die lewe …
Re-laas: Ag, ek het so lanklaas geskryf! Was intussen in Durbanville en op Villiersdorp en op Stellenbosch se Woordfees vir 'n heerlike program oor my Skewe Snytjies Brood-boek. Op Springbok ook – met 'n Geur van Christus kamp. O, daai wêreld se klipkoppe is darem asemrowend mooi – veral so in die laatmiddag- of vroeoggendlig! Komende naweek se kamp is onverwags gister gekanselleer – dis maar die tweede keer in al my optree-jare wat dit gebeur. Sondag, 29 Maart, doen ek 'n paasdiens op Montagu en dan is die eerste kwartaal sowaar alweer verby!
Ek begin ook binnekort 'n blog! Hoe het dit gebeur? Ek wat so gekant is teen al wat kunsmatig is; ek wat 'n weersin het in virtuele namaaksels van noodsaaklike werklikhede; wat wil naar word by die blote gedagte aan skyn-intimiteit en flimsy verhoudings – ek begin sowaar 'n blog! 'n Kunsmatige kletskamer. waar ek met mense sal praat wat ek nie in die oë kyk nie. Waar ek bande sal smee wat nooit in die regte lewe getoets of gestretch gaan word nie. Waar ek …ja, waar ek wat sal doen? Wat wil doen? Net nog 'n kubergat volstop met 'n verfoeilike triviale getjommel? Of dalk vir iemand die son laat breek deur die grys mis op die see se gesig?
Is ek super idealisties om te hoop dat dit tog 'n plek van hartkontak met my medemens sal wees? 'n Soort van koek-en-koffie kuberkuierplek waar dié wat lees kan voel hulle ontspan en herlaai en besin en skep moed?
Maar die blog-gesprek sal eensydig moet wees, want daar is eenvoudig nie genoeg tyd in 'n dag om hiervan 'n wedersydse geselsforum te maak nie. Met hoeveel mense kan 'n enkeling daagliks heen-en-weer praat? Dit sal dus 'n uitdeelplek wees. 'n Aangeeplek van wat my geraak of ontroer of ontstel het; wat my lewe kleur en deurmekaarkarring; wat persoonlik en universeel en goddelik en betekenisvol is in die gang van my dae. En hopelik verryk dit my medepelgrims op reis deur die lewe …
As die grysmis dalk vandag oor jou ook hang, mag hy verdwyn voor 'n sterker son. En, as jy lag-lag in die sonskyn leef, mag jy dan help om 'n ander se grysgeit weg te toor!