by Andrea Chisholm, besturende direkteur
Ontbloot van die moontlike genetiese konneksie in Afrika-Amerikaanse vroue
Daar is 'n paar bekende skakels tussen swaar menstruele bloeding en haarverlies. Wanneer u elke maand 'n swaar menstruele vloei ervaar, word u geneig om anemies te word . Hierdie soort bloedarmoede ontwikkel stadig en verloop van tyd, sodat jy nie die algemene simptome van moegheid en 'n verhoogde hartklop kan herken nie, maar jy kan dalk 'n mate van haarverlies begin merk.
Omdat bloedarmoede jou liggaam aantas, neem die minder belangrike funksies soos die haargroeisiklus 'n groot treffer.
Dit is, jou swaar bloeding veroorsaak chroniese anemie, wat weer haarverlies kan veroorsaak. Hareverlies en swaar menstruele bloeding is ook twee algemene simptome wat verband hou met hipotiroïed siekte . 'N Evaluering van u tiroïedfunksie word absoluut aangedui as u enige van hierdie twee simptome ervaar.
Maar buite hierdie bekende verbindings ontdek navorsers ook dat daar 'n dieper verband bestaan ​​tussen haarverlies en swaar menstruele bloeding, veral by vroue van Afrika-afkoms. In een retrospektiewe analise wat aanlyn by JAMA Network gepubliseer word, toon die skrywers 'n statisties betekenisvolle verband tussen 'n sekere tipe haarverlies, die sogenaamde sentrale sentrifugale cicatricial alopecia (CCCA) en baarmoederfibroïede, 'n baie algemene oorsaak van swaar menstruele bloeding. Die skrywers het die verhoogde voorkoms van hierdie twee toestande in jong vroue van Afrika-afkoms erken. Hul analise ondersteun die hipotese dat daar 'n genetiese verband tussen hierdie twee toestande is.
Die verband tussen haarverlies en fibroïede is fibroproliferatiewe siekte.
Daar is sekere toestande in die liggaam wanneer jou bindweefsel, wat kollageen en al die veselagtige weefsel bevat wat jou liggaam bymekaar hou, oorgroei en littekenweefsel skep. Gesamentlik is hierdie toestande bekend as fibroproliferative siektes.
Hulle kom vaker voor in mense van Afrika afkoms.
Hoekom dit waar is, is redelik interessant. Daar word vermoed dat die profibrotiese gene wat die fibroproliferatiewe siektes veroorsaak, ook een of ander manier beskerm teen infeksie deur parasitiese wurms. So met verloop van tyd het die liggaam 'n selektiewe aanpassing gemaak om die profibrotiese geenuitdrukking te bevoordeel, wat die gepaardgaande siektetoestande meer algemeen maak.
Sikkelcelarmoede is nog 'n voorbeeld van 'n siekteproses wat ontwikkel wanneer die liggaam pas om te beskerm teen 'n infeksie. Siekelsiekte word weer in mense van Afrika-afkoms gevind en dit word vermoedelik teen malaria beskerm.
Benewens keloïde littekens , baarmoederfibroïede en CCCA, is beide fibroproliferatiewe siektes meer algemeen by vroue van Afrika-afkoms wat geassosieer word met verhoogde profibrotiese gene-uitdrukking.
Sentrale Sentrifugale Kikatriese Alopecia
Sentrale sentrifugale cicatricial alopecia-die naam van hierdie toestand is amper 'n tongdraaier, maar dit beskryf hoofsaaklik die patroon van hierdie tipe haarverlies:
Die haarverlies begin by die kroon van die kop (sentraal)
Die haarverlies brei uit vanaf hierdie sentrale beginpunt in 'n sirkelvormige patroon (sentrifugale)
Die haarfollikels word vervang deur littekenweefsel (cicatricial)
Die haarverlies (alopecia) is permanent.
KKCA is die algemeenste soort skaars haarverlies by vroue van Afrika-afkoms. Die areas van die kopvel wat geraak word, verloor die haarfollikels as gevolg van littekenvorming, sodat die kopvel in hierdie areas baie blink word. Sommige klein broshare kan bly. Soms kan die aangetaste kopvel jeukerig of sag word.
CCCA begin as 'n ontstekingsproses wat met verloop van tyd lei tot die vernietiging van die haarfollikels. Hierdie tipe haarverlies is uiteindelik onomkeerbaar, aangesien die haarfollikels vervang word deur littekenweefsel. Maar omdat CCCA begin as 'n inflammatoriese proses, kan vroeë diagnose en behandeling help om die haarverlies proses te vertraag.
Eerste lyn behandeling is gewoonlik met 'n soort van aktuele steroïde wat werk deur inmenging met jou liggaam se inflammatoriese reaksie.
Alhoewel gemeenskaplike haarstylpraktyke onder vroue van Afrika-afkoms nie 'n oorsaak van CCCA is nie, beveel die meeste kenners aan om baie van hierdie haarstylpraktyke te vermy, aangesien hulle ekstra spanning op die haarwortels en follikels plaas. Hierdie haarstylpraktyke sluit in diegene wat spanning op die haarwortel plaas (vlegwerk en weefsel) en diegene wat inflammasie van die follikels kan vermeerder (hitte en chemiese reguitlyn).
As u enige tipe beduidende haarverlies ervaar, is dit belangrik om dit met u gesondheidsorgverskaffer te bespreek. Nie net is vroeë intervensie noodsaaklik vir die verbetering van CCCA nie, maar ander tipes haarverlies kan 'n simptoom wees van 'n beduidende onderliggende gesondheidstoestand wat dienooreenkomstig gediagnoseer en behandel kan word.
Uteriene Fibroids as 'n fibro-proliferatiewe siekte
Uteriene fibroids is baie algemeen goedaardige gewrigte van die baarmoeder. Hulle word gedink om te ontwikkel as gevolg van 'n mutasie in 'n enkele baarmoeder gladdespier sel. Die mees algemene simptome is abnormale uteriene bloeding en pelviese druk.
Die bewyse dui daarop dat tot 80 persent van vroue fibroïede in hul leeftyd sal ontwikkel. Vir die meeste sal hierdie fibroïede asimptomaties wees, maar ongeveer 25 persent van die vroue sal beduidende simptome hê.
Vroue van Afrika-afkoms word aansienlik geraak deur baarmoederfibroïede. In vergelyking met ander rassegroepe is hulle meer geneig om:
Ontwikkel fibroids op 'n jonger ouderdom
Het meer ernstige simptome
Het 'n hoër aantal fibroid gewasse
Navorsing dui ook op 'n genetiese assosiasie met die ander fibroproliferatiewe afwykings wat vaker voorkom by vroue van Afrika-afkoms.
Daar is baie behandeling opsies vir baarmoeder fibroids, wat wissel van beheer van swaar bloeding met orale voorbehoedmiddels tot histerektomie .
Dit is heel waarskynlik dat veranderinge of simptome wat op dieselfde tyd in jou liggaam voorkom, eerder verbind is as die gevolg van twee verskillende siektetoestande. Dit is belangrik om al die simptome wat jy het voordat jy jou dokter oor 'n gesondheidsorg bekommer, neer te skryf.
Dikwels sal hierdie groepe simptome jou dokter help om 'n diagnose te maak. Soms is daar dalk geen bewyse om 'n gevestigde verband tussen twee simptome te ondersteun nie, maar dit beteken nie dat daar geen verband is nie.
> Dina Y, Okoye GA, Aguh C. (2017). Vereniging van Uterine Leiomyomas Met Sentrale Sentrifugale Kikatriese Alopecia. JAMA Dermatol. doi: 10.1001 / jamadermatol.2017.5163
> Hellged, JN, Torstenson, ES, Russell, SB, Edwards, TL, & Velez Edwards, DR (2017). Bewyse van seleksie as oorsaak vir rasseverskille in fibroproliferative siekte. PLoE ONE , 12 (8), e0182791. http://doi.org/10.1371/journal.pone.0182791
> Blattner, C., Polley, DC, Ferritto, F., & Elston, DM (2013). Sentrale sentrifugale cicatricial alopecia. Indiese Dermatologie Online Journal , 4 (1), 50-51. http://doi.org/10.4103/2229-5178.105484
> Laughlin, SK, & Stewart, EA (2011). Uterine Leiomyomas: Individualisering van die benadering tot 'n heterogene toestand. Verloskunde en Ginekologie , 117 (2 Pt 1), 396-403. http://doi.org/10.1097/AOG.0b013e31820780e3