Resep Gebakte pizzas - Nuwe resepte
Los die gis met suiker op in warm water en meng met meel en olie. Giet die sout en knie die deeg goed en laat dit op 'n warm plek rys.
Vir die sous meng al die bestanddele en kook tot 'n dikker sous.
Uit die gesuurde deeg versprei ons 'n vel en sny met 'n glas soos donuts. Braai in warm olie. Terwyl dit warm is, sit sous bo -oor en gerasperde kaas.
Baie goed vir aandete!
Gevulde gebakte pizza's
Onweerstaanbare pizza's, voorberei met pizzadeeg en dan gebraai en gevul. Pure plesier.
Om dit te maak, het ek Agrobass tipe 1 meel gebruik en die resultaat was regtig perfek!
Fyn en wit, gemaal met klip, bevat 'n klein persentasie semels en kiem. Geskik vir bak en koekproduksie.
In vergelyking met moderne korrels bevat dit nie net 'n laer hoeveelheid gluten nie, minder as 20%, maar 'n ander kwaliteit daarvan. Dit is eintlik 'n minder hardnekkige en minder elastiese gluten, wat makliker deur ons ingewande verteer kan word. Danksy die lae en verskillende gluteninhoud, verminder Quarantinu Agrobass -meel derm- en spysverteringsstoornisse en die aanvang van voedselintoleransies http://️ http://www.agrobass.it
Die gebruikte EVO -olie is van die onderneming IL POGGIO, wat die gastronomiese uitnemendheid van Val d & # 8217Orcia teen die beste prys op die tafel bring. 'N Verenigde gesin wat 'n stewige onderneming met respek en aandag aan die natuur en sy gebied geskep het. Uitstekende produkte wat direk vanaf die webwerf gekoop kan word ➡️ https://www.aziendagricolailpoggio.it/
Tamatie- en artisjokpuree is afkomstig van die onderneming Sa Marigosa, wat al 30 jaar op die gebied van vars vrugte en groente werk en hom dan ook toewy aan die bewaring van olieprodukte en vandag die belangrikste organisasie word van Spanspek- en waatlemoenprodusente in Sardinië, met baie hoë artisjokproduksies van verskillende kultivars, waaronder die artisjok, leier van die Consorzio di Tutela del Carciofo Spinoso di Sardegna D.O.P., 'n waarborg vir diegene wat hul produkte koop en # 8230, kyk na die webwerf ➡️ https://www.samarigosa.com/it/
Onder die bestanddele van die vulsel vind ons die buffelmozzarella van Casata Campana, wat vir my 'n wonderlike ontdekking was! Produkte van hoë gehalte, wat nie oral gevind word nie en # 8230 binne 24 uur gestuur en by u huis afgelewer word, met alle voorsorgmaatreëls om dit te bewaar en ongeskonde by hul bestemming te bring. U kan Campania by u huis bring deur aan te sluit op die webwerf ➡️ https://www.casatacampana.com/
En om af te sluit, het ons ook die ansjovis laat rol met kappertjies uit Pantelleria deur Delicius wat ek oral sou neersit. Produkte wat op 'n natuurlike en volhoubare manier bewaar word, dit gebruik eintlik net ansjovis wat "per lamp" gevang word - tradisionele vissersboot met 'n lae impak op die ekosisteem en # 8230 moeilik dat iemand Delicius nie ken nie, maar ek verlaat die skakel na die webwerf ➡️ https : //www.delicius. it /
GEVULDE GEBRAAIDE PIZZETTE
500 gr meel tipe 1 (I Agrobass)
2 eetlepels EVO -olie (I Il Poggio)
6 gr vars gis
250 gr tamatiepuree (ek ken Marigosa)
Buffelmozzarella na smaak (I Casata Campana)
Artisjokwiggies (I Sa Marigosa)
Ansjovisfilette met kappertjies gerol (I Delicius)
EVO olie qb (I Il Poggio)
Saadolie vir braai
Berei die deeg die vorige aand voor, hoe meer rus, hoe beter.
Los die gis op in louwarm water, voeg 'n knippie suiker by om dit te aktiveer. Voeg ook 2 eetlepels EVO -olie by.
Gooi die meel in die bak van die planetarium, voeg die sout by.
Giet die vloeistofmengsel oor die meel en knie met die haak in 'n planetêre of met die hand.
Smeer 'n bak en sit die deeg daarin, bedek met kleefplastiek en 'n vadoek en verwyder dit dan van temperatuurskommelinge, sit dit in die geslote oond.
Sit die tamatiepuree in 'n kastrol met 'n bietjie EVO -olie en 'n knippie sout en laat dit kook sodat dit nie rou smaak nie, maar sonder om iets by te voeg. Laat staan ​​terwyl jy die pizza smeer.
Wanneer u voorberei, neem die deeg op, wat in volume toeneem, smeer u hande en trek die stukke deeg af. Vorm 'n bal en plaas dit op die meelbestrooide werkoppervlak. Druk dit met jou hande vas, gee dit die vorm van 'n pizza, laat die sye hoër en die middel dunner.
Gaan so voort tot die einde van die deeg.
Sit die tamatiepuree in 'n kastrol en verhit dit met 'n bietjie EVO -olie sodat dit nie rou smaak nie.
Neem 'n pot met hoë rande en verhit die saadolie, toets met 'n stokkie om te sien of die temperatuur reg is: as die borrels om die stok klop, is u gereed!
Braai 'n maksimum van 3 pizzas op 'n slag, draai dit gelyk tot bruin, dreineer dit op papierhanddoeke en vul dit met tamatiepuree.
Sit dan die buffelmozzarella op sommige, die artisjokke op ander, die ansjovis op ander.
U sal nie kan stop nie.
Gebraaide pizza's en gevulde gebakte pizza's
Dink Napels beroemd arancini, gefrituurde bolletjies rys wat uit vate met sissende olie kom wat soos klein lemoene lyk en soos 'n stukkie hemel proe. Of die torpedo gevorm aartappelkrokette, 'n Napolitaanse aartappelpuree in eier en meel gerol en gebraai totdat die aartappels en kaas in jou mond smelt. En natuurlik is daar die Napolitaanse steunpilare, gekweekte pasta, bolletjies diepgebraaide gisdeeg, gekruid met sout en gewoonlik gemeng met seewierdriehoeke Mozzarella in koets of een van 'n aantal gekapte groente, soos eiervrug, courgette repies of courgetteblomme gebraaide pampoenblomme.
Maar die moeder van alle Napolitaanse gebakte lekkernye moet die gebraaide pizza's of gebakte erte soos hulle dikwels genoem word. Diepgebraaide stukke pizzadeeg bedek met 'n eenvoudige tamatie, olie en basiliekruid Sugoi en 'n besprenkeling mozzarella of gerasperde Parmigiano -kaas. Voeg 'n bietjie vars basiliekruid bo -op en jy het die kleure van die Italiaanse vlag.
Die vroegste weergawes van pizzette fritte is waarskynlik direk uit die braaier bedien, geen sous, geen kaas nie. Kos vir sommige van die armste inwoners van Napels, soos diegene wat in die historiese omgewing gewoon het Bassi, klein, een-kamer, vensterlose wonings op die grond, met weinig meer as 'n ingangsdeur vir lig en ventilasie. Kos was skaars en geld nog skaarser.
Ek betaal u vandag graag vir 'n hamburger.
Gebraaide pizza's word voortdurend gekoppel aan 'n Napolitaanse gesegde wat baie ooreenstem met die beroemde woorde wat deur Popeye se mollige vriend Wimpy uitgespreek is. Miskien sou hy betaal, waarskynlik sou hy dit nie doen nie, maar in elk geval sou Wimpy vandag eet.
'N Gewilde Napolitaanse uitdrukking wat vandag nog gebruik word, beteken ditEk eet dit vandag en betaal binne agt dae ″ of: 'Ek eet dit vandag en betaal dit binne agt dae.' In die Bassi het die uitdrukking waarskynlik beteken dat 'ek nie weet hoe ek oor agt dae sal betaal nie, maar op die oomblik het my hongerprobleem opgelos.
Sedert daardie karige tye het gebakte pizza's 'n kunsvorm geword en 'n stapelvoedsel vir huiskokke en sjefs. Voeg 'n vulsel by die deeg, 'n bietjie ricotta, salame, mozzarella, sous of wat u hart ook al begeer, en dit word nog 'n Napolitaanse gunsteling, gevulde gebakte pizza's, gevulde gebakte pizza's.
1 koek (.6 oz) vars gis of een pakkie of 2 1/4 teelepel aktiewe droë gis
Ons kies 'n baie eenvoudige vulsel van 300 gram Ricotta en 250 gram salame Napoletane in blokkies
Giet meel op 'n werkoppervlak in 'n groot hoop
Smeer die bodem van 'n klein kastrol met olyfolie
Verhit oor matige hoë hitte totdat die olie net begin sis
Giet die tamaties by, voeg 'n bietjie vars basiliekruid by en roer deur
Verlaag die hitte tot matig en bedek en kook ongeveer twintig minute of tot die sous met ongeveer die helfte verminder word, roer af en toe om die tamaties te breek
Berei die gevulde gebraaide pizza's en gebakte pizza's voor
Verdeel die deeg in twee porsies, een vir die ribbetjies en een vir die pizzas
Rol die ripiene gedeelte uit op 'n meelbestrooide werkoppervlak
Laat genoeg ruimte om die deeg oor die ribbes op te vou, sit 'n eetlepel ricotta en 'n bietjie salami bo -op
Strek die deeg effens oor die vulsel en druk die rande met jou vingers vas
Gebruik 'n ronde snyer om halfmaanvorms te skep, en # 8211 Giuseppe se voorkeursnyer & # 8211 'n waterglas
Plaas die snyer sodat die deel van die snyer wat na die vou is, nie die deeg bedek nie
Vir die gebraaide pizzas, sny stukkies deeg af en druk dit plat in die grootte en vorm wat u wil. Giuseppe het 'n groot, onreëlmatige pizzetjie gemaak, maar jy kan net so maklik die deeg uitrol en 'n snyer gebruik om klein ronde skywe te maak.
Gebraaide pizza's met vars tamatie en mozzarella
Kook: 40 minute
hulle gebraaide pizza's dit is 'n baie heerlike gereg van Napolitaanse oorsprong, wat in Italië beroemd geraak het.
Dit is gedeeltes gesuurde pasta gebraai in warm olie, gekruid met tamatiepuree, mozzarella -blokkies en 'n paar oregano -blare. Die pizzas word dan in die warm oond verhit om die mozzarella te smelt en al die geure en geure van die gebruikte bestanddele goed te meng.
Hulle is heerlik as voorgereg, as aperitief en perfek vir 'n aandete wat by die smaak van die hele gesin pas. In werklikheid kan u die pizza's verryk met u gunsteling bestanddele. Probeer dit saam met wors, gekookte ham, ansjovis, gerasperde Parmigiano Reggiano -kaas of gerookte scamorza.
Bestanddele vir gesuurde deeg:
Berei die pizzadeeg voor: krummel die vars gis in 'n bak en voeg die louwarm water by. Meng met 'n vurk of klits om die gis heeltemal in die water op te los.
Voeg die meel by en meng met 'n vurk om te begin meng. Voeg die olie en sout by. Knie met jou hande totdat jy 'n kompakte en gladde deeg kry.
Sit die deeg in 'n bak en bedek met kleefplastiek. Laat rys vir 2 uur.
Aan die einde van die suurdeeg, laat die deeg leegloop en maak balletjies van 40/50 g elk. Maak dit plat en maak dit effens oop met u hande om klein pizzas te vorm.
Kook die warm oliemengsel. Laat hulle dan op papierhanddoeke droog word.
Rangskik die gebakte pizza's op 'n bakplaat wat met bakpapier uitgevoer is.
Smeer 1-2 eetlepels tamatiepuree en mozzarella in klein blokkies. Besprinkel met 'n knippie oregano, sout en swartpeper.
Bak die pizza's in die voorverhitte oond teen 180 ° C vir ongeveer 15/20 minute of tot die mozzarella heeltemal gesmelt is. Geniet die steeds warm pizzas.
As u wil sien hoe die straatkos van gebakte pizza gebore is en hoe dit ontwikkel het, kyk dan na "Die geskiedenis van straatkos: pizza".
Gevulde gebakte pizza's die variant wat almal oorwin
Om lekker gebakte pizza's in die variant te hê wat almal oorwin, is regtig eenvoudig. Dit is eintlik 'n maklike mengsel van slegs meel, gis, sout, olie, suiker en met die byvoeging van vonkelwater. 'N Sagte en elastiese deeg wat die pizza soveel sagtheid gee. Soveel dat dit in die mond smelt vanaf die eerste hap, selfs eenvoudig om dit te stop, maar u kan u in elk geval geniet volgens u smaak of verbeelding.
Bestanddele: dosisse vir ongeveer sestien stukke
Meel 0 vir pizza 500 g
Koue vonkelwater 300 g
Rietsuiker 2 teelepels
Droë gis 6 g (of 20 g vars gis)
Grondboontjiesaadolie vir braai
Om te geur
Hoe om gebakte pizza's te maak
Dit is geriefliker in 'n bak, of in 'n planetarium. Sif die meel, voeg die gis en bruinsuiker by. Gebruik die masjien met 'n spiraalhaak en meng die bestanddele.
Voeg die helfte van die koue vonkelwater by, voeg by. Terwyl die masjien altyd in beweging is, voeg altyd die oliespoel by. As dit geabsorbeer is, gaan voort met die water en laat 'n druppel vir die insit van die sout.
Voeg ook sout en die laaste water vir 'n paar minute by; die deeg moet aan die haak vasklou en die bak skoon laat bly. Dit moet ook sag wees, maar nie taai nie. Dit sal minstens twee uur neem om die brood te vorm en dit in dieselfde bak te laat rys totdat dit verdubbel.
Berei intussen 'n sous voor met olie, ui en tamatie, beide deeglik en geskil. Berei ook die aartappels voor en sny die mozzarella in blokkies. As dit verdubbel word, verhit die olie in 'n pot of braaipan genoeg om die pizzas onder te dompel. Sodra dit temperatuur bereik, neem 'n hoeveelheid soortgelyk aan 'n tafeltennisbal met nat of nat hande.
Smeer die deeg so dun as moontlik en gooi dit in die olie, braai dit aan beide kante bruin. Dreineer om oortollige olie uit 'n fynmaasfilter te verwyder, gaan voort met al die pizzas. Geur laastens met die sous en mozzarella, met die andyves en ricotta, en bedien dadelik.
Volg ons ook deur op ons Facebook -blad te registreer: lekkernye op die tafel
Gebraaide pizzas - Resepte
Ai tog, hierdie gebraaide pizzas is ongelooflik!
Ek onthou toe my vriendin Maria uit Napels dit as etes vir aandete of selfs net as 'n bederf vir die gesin gemaak het. Binne 15 minute was daar niks meer oor nie! Hulle is beslis die perfekte super lekker vingerete om saam met 'n goeie glas bubbels te eet.
Hulle word eenvoudig gebraai pizzadeeg: jy maak ronde deegvorme, braai dit en voeg 'n bolaag van jou keuse by. Myne het net tamatiesous bo -op met gedroogde oregano, vars basiliekruidblare en 'n bietjie parmigiano -kaas. U kan ook ander kaas, soos mozzarella of ricotta, en 'n ander bolaag van u keuse byvoeg.
'Pizzelle' is 'n tipiese voorbeeld van 'la cucina povera' uit Napels. In die vroeë 19de eeu is dit vroeër verkoop aan verbygangers of aan die dames in die buurt wat mandjies van die balkonne in die strate van Napels sou laat val. Die verkoper sou skree: "eet vandag en betaal binne agt dae", want dit was toe kos skaars was en baie mense nie elke dag 'n ordentlike maaltyd kon bekostig nie.
Trek dus u voorskoot aan en begin pizzelle maak, maar wees gewaarsku: as u eers begin, kan u nie ophou om dit te eet nie!
- 300 g + 2 + ¾ koppie + ekstra om te strooi - 160 ml - 5,4 fl oz - 1 x 7 g - 0,25 oz - 2 eetlepels - 1/2 teelepel
Vir die bolaag: - 250 ml - 8,5 fl oz - 1 eetlepel - 1 - om te besprinkel - 2 teelepels
Gooi die meel, die gis, die olie en die louwarm water in 'n bak. Meng goed met 'n lepel, voeg dan die sout by en meng goed.
Besprinkel jou werkblad met 'n bietjie meel. Maak met jou hande of in 'n verwerker 'n gladde en elastiese deeg. Werk die deeg vir 10 minute. Voeg ekstra meel by as dit te taai voel, of 'n bietjie ekstra water as dit te droog is.
Maak met die deeg balletjies so groot soos 'n gholfbal, sit dit op 'n goed gesmeerde of kleefvrye skinkbord, bedek dit met 'n lap en laat dit op 'n warm plek rus totdat dit verdubbel het. Dit behoort ongeveer 2 uur te neem. U kan dit in die oond sit met die lig aan, die temperatuur is ideaal.
Maak die sous deur die knoffelhuisie met 'n skeut olyfolie te braai, verwyder die knoffel, voeg die tamatiesous met 'n knippie sout en die gedroogde oregano by. Laat dit vir 15 minute prut.
As die pizzette gerys het, druk dit saggies plat met u hande en laat die rande effens omhoog, sodat u die sous daarop kan sit wanneer dit gaar is.
Verhit baie olie in 'n groot pan. As die olie warm is (jy kan dit met 'n tandestokkie toets, as dit sis, is dit gereed) doop die deeg en braai dit tot goudbruin en draai dit aan beide kante sodat dit eweredig kook.
Vis die deeg op met 'n gaatjieslepel en plaas dit op kombuispapier sodat enige ekstra olie opgeneem word.
Smeer die sous op elke gebakte deeg, strooi parmesaankaas oor en garneer met 'n basiliekruidblaar. U kan 'n paar ander kaas byvoeg en olywe, ansjovis of enigiets anders byvoeg.
Gebakte pizza is gebore in die tweede naoorlogse tydperk, toe Napolitaanse pizza in die tydperk van algemene krisis ook as byna 'n luukse beskou word, en so het die briljante Napolitaanse mense die sogenaamde "uitgevind"arme suster"Van die Napolitaanse pizza in 'n houtoond gaargemaak. Trouens, gebakte pizza is voorberei met die "afleggings" van die tradisionele pizzadeeg en gekook deur die vroue van Napolitaanse pizzamakers, vir hulle was dit 'n manier om die karige inkomste van die week af te rond, vir die mense 'n manier om te eet en stoor. Trouens, die gebraaide pizza kos baie minder as die wat in die houtoond gekook word, beide vir 'n laer verbruik tydens kook en vir 'n goedkoper geurmiddel, selfs oorspronklik was die gebraaide pizza weggesteek en swelling tydens die kook kon 'n vulsel maak met wat beskikbaar was Tuis. Hierdie voorbereiding staan ​​ook bekend as "pizza om agtuur"Omdat dit onmiddellik geëet is en na agt dae betaal is.
Die gebraaide pizza's wat vandag in Napels verkoop word, is beslis ryker as wat die verhaal vertel, maar die tradisie bly dieselfde, die smaak onveranderd en die begeerte om dit te proe, ek verseker u dat dit u sal aanval sodra u die bedwelmende reuk in die lug voel . As u dit tuis wil probeer maak, verseker ek u dat my resep baie beproef is en beslis 'n heerlike en prettige manier sal wees om 'n aand saam met u vriende deur te bring en iets nuuts en spesiaal vir hulle te bedien.
Het u al my nuutste e -boek afgelaai?
Moenie wag nie, doen dit nou.
U kan later die resep verder lees!
Sal De Riso -gebakte pizzas, klein, heerlik en lig: "Die make -up is alles in die braai -olie"
'N Regtig goeie gereg. Die gebraaide pizza's van Sal De Riso is 'n ware lekkerte. Die vingerete by uitstek. Uitstekend en tuisgemaak: net soos die tradisie dit vereis. Resepte wat van ma tot dogter oorgedra word, wat dan deur groot sjefs vervolmaak word.
BESTANDDELE VIR 14 pizza's met gebraaide rys sout
6 g sout
20 g ekstra suiwer olyfolie
8 g brouersgis
150 g buffelmozzarella in blokkies gesny
1 fles San Marzano tamatiekonfyt en Bronte pistache
Berei die gebakte pizzadeeg voor
Sif die meel en plaas dit in 'n fontein op die plat oppervlak. Skep in die middel 'n kuiltjie waarin jy die gis wat in water, olie en sout opgelos is, sal plaas.
Werk eers met 'n vurk, voeg die meel geleidelik by en knie dan al die bestanddele goed met u hande, en vorm so klein toebroodjies van ongeveer 30 g.
Laat dit 25 minute lank rys, in 'n warm omgewing, bedek met 'n klam lap. Na hierdie tyd, rol met u vingers die gesuurde toebroodjies uit om 'n skuim te vorm en laat dit afkoel op 'n bord bedek met papierhanddoeke.
Plaas dit dan op 'n bakplaat en plaas 'n lepel San Marzano -tamatiekonfyt en Bronte -pistache in die middel en plaas 'n blokkie buffelmozzarella bo -op.
Berei al die pizzas voor, bak dit vir 5-6 minute by 200 ° C en bedien dit dan dadelik warm. Salvatore se advies Moenie bang wees om varkvet te braai nie: dit smaak nie net die geregte nie, maar ook vet wat minder kalorieë bevat as enige ander olie.
Salvatore se advies
Moenie bang wees om varkvet te braai nie: dit smaak nie net die geregte nie, maar ook vet wat minder kalorieë bevat as enige ander olie.
Vir die pizzette fritte, meng die meel, sout, water, olyfolie en die gis in 'n bak tot 'n deeg vorm. Keer uit op 'n geoliede werkblad en knie 'n paar minute totdat die deeg glad en elasties is. Plaas die deeg terug in die bak, bedek dit met 'n lap en laat dit 45-60 minute lank staan ​​totdat dit verdubbel het.
Voorverhit die oond tot 190C / waaier 170C / gas 5. Smeer olyfolie oor die basis en kante van 'n bak wat groot genoeg is om die ricotta te hou.
Meng die ricotta met die eier, Parmesaan en die helfte van die kruie. Geur met sout en peper na smaak.
Skep die mengsel in die voorbereide skottel, versprei in 'n eweredige laag en bak ongeveer 30 minute, of tot dit in die middel opgebars en op 'n plek bruin word. Haal uit die oond en hou warm.
Terwyl die ricotta bak, kook die geroosterde kersietamaties. Meng die tamaties met 'n eetlepel olyfolie, die knoffel en die heuning en geur met sout en peper. Sprei uit in 'n deeglike oondbak en rooster sowat 40 minute, of tot sappig en borrelend. Haal uit die oond, strooi die res van die kruie oor en sit eenkant warm.
Verdeel die deeg in vier ewe groot balletjies. Rol elke deegbal uit op 'n geoliede werkblad totdat jy vier skywe elk ongeveer 20 cm in deursnee het.
Verhit 'n groot braaipan oor hoë hitte tot baie warm. Voeg 2 eetlepels olyfolie by en hou 'n paar kombuistang gereed. Gebruik die tang om een ​​van die deegskywe versigtig in die warm olie te laat sak, begin naby u en plaas dit van u af as daar olie spuit.
Gebruik die kombuistang om die middel van die deeg af te druk terwyl dit opborrel en weg van die pan af is. Kook die eerste pizzetjie vir ongeveer 1 minuut, of tot goudbruin.
Gebruik die kombuistang om die deeg versigtig om te draai en kook ongeveer 1 minuut aan die ander kant. Haal uit die pan en hou eenkant om op kombuispapier te dreineer. Herhaal die proses met die res van die deegskywe. Dit is lekker om die gaar patat met ekstra sout en 'n bietjie gedroogde oregano te strooi as dit uit die pan kom.
Bedien die gebraaide pizzas met 'n groot lepel gebakte ricotta en tamatie. Voeg 'n opsionele ekstra parmesaankaas by indien verkies.
Uiteindelik het New York buitengewone gebakte pizza
Die flirt van New York met gefrituurde pizza het nog nooit vrugte afgewerp nie. Sekerlik, ons het plekke soos Forcella, PizzArte en Don Antonio gehad, maar hulle het die legendariese Napolitaanse montanara hoofsaaklik as 'n nagedagte aangebied. Nou kom daar 'n plek waar gebakte pizza die kern van die spyskaart is. Wat is die vangs? Die spyskaart van die restaurant is nie Italiaans nie, maar 'n kombinasie van Japannese en Italiaanse elemente.
Kimika - dikwels 'n meisie se naam in Japan, wat "edel" beteken - het middel Augustus op die grondvloer van die Nolitan, 'n boetiekhotel op die hoek van Kenmare en Elizabeth, geopen. Dit hang voor ons 'n besonder gemaklike eetarea buite met geboë rietstoele, marmer tafels en diskrete beligting agter 'n houtheining wat so sterk is dat perde nie kan ontsnap nie. Handelsvoertuie wat luidrugtig na die Williamsburg -brug werk, bied 'n ouditiewe agtergrond, terwyl internasionale toeriste die hotel verlaat, in 'n Babel van vreemde tale gesels.
Die restaurant is die projek van Erika Chou en Doron Wong, die duo agter die Thaise restaurant Wayla, in die nabygeleë Forsythstraat. Die uitvoerende sjef is Christine Lau, wat eens by Patti Jackson se Delaware & Hudson gewerk het, 'n gewilde gunsteling van my in Williamsburg met 'n upstate-tema, waar nuut uitgevinde resepte met ongekende bestanddele huislik en histories gelyk het. Soos kuikentert.
Die sitplek buite is gemaklik en elegant.
Terug na die gebraaide pizza's, genaamd gebraaide pizza's ($ 19 tot $ 25). Die beste op die spyskaart het mortadella in skywe gesny bo -op 'n warm kors wat die vleis saggies warm maak en reuke van knoffel en pistache hemelwaarts stuur. Behalwe die wit vetbolletjies in die vleis, word smering verskaf deur kronkelende donker, soet gekonsentreerde miso. Byna net so goed is die pittiger somerpampoentjiepizzetjie, met rou skywe groen en geel courgette met 'n pesto shiso en sonneblomsaad. Hierdie voete draai deur my drome soos vlieënde pierings.
Die mortadella gebakte pizzas
Die pampoen gebakte pizzas
Die gebraaide pizzas alleen is goed genoeg om weer en weer na Kimika terug te keer, maar daar is baie ander kookkuns. Die spyskaart is verdeel in ses afdelings, sonder konsekwentheid in pluralisering. Behalwe pizzette fritte, is die afdelings: klein, pasta, groot en sye, plus 'n aparte nageregspyskaart.
Tot die sjef se eer, word die konseptuele onderbou van elke gereg eenvoudig gehou, sodat die meeste in twee of drie woorde beskryf kan word. Een voorbeeld van 'klein' is 'n erfstuk tamatieslaai ($ 15), waarvan die beskrywing 'tofu Caprese' kan wees. Soos 'n ligter en minder rubberagtige mozzarella, lê vars tofu aan die onderkant van 'n vlak bak, met 'n miniatuur dobbelsteen cuces en skywe sappige erfstuk tamatie bo -op. Die slaai word liggies gekruid met vars kruie en swart sesamsaad, wat die smaak fantasties subtiel hou.
'N Heirloom -tamatieslaai het vars tofu daaronder.
Die 'groot' gedeelte is toegewy aan voorgeregte, aangebied met lekkernye eerder as ware kante. Een wonderlike trompe l'oeil -keuse is eiervrugkatsu ($ 19), waarin 'n stewige sny vellose eiervrug gekrummel word en dan tot mediumbruin gebraai word. Die kotelette gee 'n knou, en as dit op 'n TV -kookprogram verskyn, sweer jy dat dit 'n varkschnitzel is.
Wat 'n opwindende ontdekking om die binnekant van die eiervrugkotelette amper vloeibaar te vind, met die dowwe bitterheid van verlore liefde. Aan die kant vind u die mayo-geklede kool wat gebruiklik is vir Japannese katsu-kotelette, en 'n bult caponata, die soet Siciliaanse eiervrug. Ander lekker groot geregte sluit in dik skywe Italiaanse porchetta met kruie wat gebraai is om die varkgeur te konsentreer en 'n wonderlike verkoolde en gesnyde 16-ounce rib-eye steak ($ ​​48). Bedien met 'n wasabi -blatjang, laat Kimika toe om as 'n steakhouse te funksioneer as 'n mens 'n of twee bykosse bestel, soos klein aartappels wat in eendvet gebraai en gekap is.
Aubergine -katsu word gekerf met kool en caponata.
Die mees uitvoerige item val in die kategorie pasta, 'n rys-koeklasagne ($ 19) wat die diepste van die Asiatiese en Italiaanse mashups vorm, hoewel dit miskien meer Koreaans as Japannees skeef trek. Dit kom in 'n glansende oondbak. Draai rond met jou groot lepel en vind buisvormige ryskoekies in 'n tert en pittige slik wat lyk soos gaar kimchi, die staaltjies van Napa -kool wat tussen jou kiestande knars.
Die Italiaanse deel? Krummelk varkwors en provolone vul die oondbak verder, die voormalige voeg venkelgeur by, laasgenoemde is ongeduldig en dus romerig sonder om skerp te wees. Hierdie gereg genereer 'n kontemplatiewe gemoedstoestand, want dit lyk soos konvensionele lasagne en nie, soos om 'n onreëlmatige werkwoord te ontleed.
Die spyskaart ontplof met moontlikhede en bied 'n doolhofagtige stel moontlike paaie. Alle paaie lei egter tot nagereg. Dit is geneig om die eienaardigheid van die spyskaart te versterk, soos 'n roomysbroodjie bedek met gebraaide hoendervel en versuikde kastaiings. My gunsteling is een van die mengsels van gebreekte ys wat onmoontlik lyk om af te handel ... totdat jy dit doen. Tiramisu kakigori ($ 12) bevat die gewone ladyfingers en mascarpone, waarby blokkies bouncy sjokolade -mokka gevoeg is en die geroosterde sojaboonpoeier genaamd kinako, wat iewers tussen koffie en kakao proe.
Ek het verskeie kere na Kimika gegaan en altyd gewonder: wat het ek nou net geëet? Maar tog was ek baie tevrede met al my etes. En ek sal nooit daardie mortadella -pizza vergeet nie.