Ons sou niks van die hel geweet het as Jesus ons nie daaroor ingelig het nie. Dit wat ons van die hel weet, kom hoofsaaklik uit sy mond. Hy het dikwels daaroor gepreek en selfs meer oor die hel as oor die hemel gepraat. Daarom is Jesus ons hoogste gesag oor hierdie onderwerp.
Dis nie onbetaamlik of ongevoelig om oor die hel te preek nie. Nee, Jesus het dan self daaroor gepraat juis omdat Hy besorg oor sondaars se heil was. Hy het immers alle kennis van die aakligheid van die nimmereindigende smart van die hel gehad. Kom ons luister wat Hy spesifiek oor die hel sê.
Dis 'n plek van ewigdurende vuur en pyniging wat net so lank soos die heerlikheid wat gelowiges in die hemel gaan ervaar sal duur. Daarom is die belangrikste ding wat gelowiges op aarde kan doen, om mense te waarsku om nie daarin te beland nie. Die hel is soos 'n oop gat waarop mense afstuur: "Naak lê die doderyk voor Hom, en die plek van vertering het geen bedekking nie" (Job.26:6). Soos 'n put sonder deksel.
Maar waar is die hel? Aan die einde van 'n Christus-lose lewe. Op 18 Maart 1965 was Alexei Leonov die eerste ruimtevaarder wat 'n wandeling buite 'n ruimtetuig onderneem het. Tydens 'n perskonferensie daarna het hy gesê dat hy geen God of hemel gesien het nie. Mense het al etlike kilometer in die aardkors geboor en op geen hel afgekom nie. Beteken dit dat dit nie bestaan nie?
Die hel is net so min onder die aardkors as wat die hemel bokant die wolke is! Ons moet miskien eerder aan 'n ander dimensie dink. Maar ook dit sal sy tekortkominge hê omdat ons iets probeer begryp wat ons nie met ons menslike verstand kan peil nie. "O, diepte van die rykdom en wysheid en kennis van God! Hoe ondeurgrondelik is sy oordele en onnaspeurlik sy weë!" (Rom.11:33).
Maar waarom moet daar 'n hel wees? Omdat God sonde haat en diegene wat sondig, straf. "Kyk, Ek het dit teen jou, o vermetele, spreek die Here HERE van die leërskare; want jou dag het gekom, die tyd dat Ek oor jou besoeking sal doen" (Jer.50:31). "Hulle sal as straf ondergaan 'n ewige verderf, weg van die aangesig van die Here en van die heerlikheid van sy sterkte" (2 Thess.1:9).
Die hel is nie uitsluitlik 'n Christelike begrip nie, maar eeue voor Christus reeds in die Joodse godsdiens gevestig. Die Jode het aan 'n werklike hel geglo, maar het verskil oor wat dit presies was, wanneer dit sou aanbreek en hoe lank dit sou duur. Baie het geglo dat die hel net vir 'n kort tyd sou duur, amper soos die Roomse leer oor die vagevuur nl. dat jy na jou dood vir 'n bepaalde tyd iewers in die hiernamaals van al jou sondes skoon gebrand gaan word en daarna hemel toe te gaan. Dis natuurlik onsin. Die hel duur vir ewig.
Maar hoe beland 'n mens in die hel? Net soos wat 'n misdadiger in die tronk beland. Die hel is die plek waarheen mense gaan wat teen God oortree het, geen vergifnis gevra het nie en gevolglik die straf vir hul oortreding ontvang. "Want ons moet almal voor die regterstoel van Christus verskyn, sodat elkeen kan ontvang wat hy deur die liggaam verrig het....of dit goed is of kwaad" (2 Kor.5:10). Omdat God absolute gesag het, werp Hy diegene wat sy genade-aanbod verwerp, in die poel van vuur!
Hierdie genade-aanbod is ook in die OT opgeteken. "Kom nou en laat ons die saak uitmaak, sê die Here: al was julle sondes soos skarlaken, dit sal wit word soos sneeu; al was dit rooi soos purper, dit sal wit word soos wol" (Jes.1:18). Jesus kom met 'n soortgelyke aanbod in die NT: "Kom na My toe, almal wat vermoeid en belas is, en Ek sal julle rus gee" (Mt.11:28). Let daarop dat die woord kom by elkeen voorkom. Dit spreek van genade. Wie nie kom nie, haal God se oordeel oor homself.
Die mens wat hel toe gaan, het so gekies. Hy het God se reddingsaanbod van die hand gewys. Geen mens kan God blameer as Hy so 'n mens hel toe stuur nie. Dis die plek waarheen mense wat God se aanbod willens en wetens verwerp, gaan - soos 'n misdadiger na 'n misdaad tronk toe gaan. Dis mos nie aan hom opgedwing nie. Hy het 'n keuse gemaak. En daar, in die hel, sit sulke mense hul opstand teen God en hul minagting vir sy liefde voort. "En dit is die oordeel: dat die lig in die wêreld gekom het, en die mense het die duisternis liewer gehad as die lig..." (Joh.3:19).
Wat van mense wat die Evangelie van verlossing in Jesus nog nooit gehoor het nie? Waarheen gaan hulle siele na die dood? Ook hel toe? Die antwoord staan in Rom.1 wat as die algemene openbaring bekend staan. Dit verskoon geen mens nie. God se grootheid, invloed en teenwoordigheid is oral in die wêreld/natuur waar te neem. Hy is alomteenwoordig en maak sy teenwoordigheid in sy skepping bekend. Dit ontsnap niemand se oog nie, nie die Moslem, Hindoe, Boeddhis of Ateïs s'n nie.
Die mens is die kroon van God se skepping en streef na 'n hoër doel in die lewe as die res van die skepping. God plant die saad van godsdiens in alle mense; 'n ingebore wete van Wie Hy is: "Die hemele vertel die eer van God, en die uitspansel die werk van sy hande. Die eendag stort vir die ander 'n boodskap uit, en die een nag kondig vir die ander kennis aan; daar is geen spraak en daar is geen woorde nie – onhoorbaar is hul stem" (Ps.19:2-4).
Benewens die algemene-/natuuropenbaring het God nog 'n openbaring gegee - die besondere openbaring - die Bybel. Dis, in teenstelling met die natuuropenbaring, direk geïnspireer. Daarvoor het God mense as woordverwerkers gebruik. Hy het profete, apostels, leraars ens. gebruik om hierdie woord duidelik te maak. Hulle is die geseëndes van die Here. "Hoe lieflik is op die berg die voete van hom wat die goeie boodskap bring..." (Jes.52:7)
Hoe het dit gekom dat daar 'n hel is? Waar het dit begin? By die sondeval. Voor die sondeval het die eerste mensepaar, omdat hulle in 'n vlekkelose verhouding met God geleef het, alles wat hulle nodig gehad het, direk van God ontvang. Na die sondeval, het alles verdwyn.
Die sondeval was egter net die uitvloeisel van 'n ding wat nog vroeër gebeur het toe 'n derde van die engeleryk o.l.v. die Satan teen God in opstand gekom en uit die hemel gewerp is. Jesaja sien in die val van die koning van Babel iets van hierdie val raak as hy sê: "Hoe het jy uit die hemel geval, o môrester, seun van die dageraad! Hoe lê jy teen die aarde neergeslaan, oorweldiger van die nasies!" (Jes.14:12).
In Luk.10:18 sê Jesus vir sy dissipels: ".... Ek het die Satan soos 'n bliksem uit die hemel sien val" In Mt.25:41 maak Jesus weer van hierdie val melding: "Dan sal Hy ook vir diè aan sy linkerhand sê: Gaan weg van My, julle vervloektes, in die ewige vuur wat vir berei is vir die duiwel en sy engele" Ná hierdie val het die Satan ook vir Adam en Eva tot 'n val gebring en is alle mense daarna in sonde gebore en ontvang soos koning Dawid in Ps.51:7 skryf.
Is dit billik? Waarom moet ons daaronder ly as Adam en Eva oortree het? Dis mos nie billik nie! Nee, dit is - as ons die volle prentjie betrag. God het Adam en Eva volmaaktheid in die tuin van Eden gegee. Hulle moes net een reël nakom; om nie van 'n sekere boom se vrugte te eet nie. Dit het in werklikheid daarop neergekom dat hulle self moes besluit wie die reëls tussen goed en kwaad maak. Die uiteinde is dat hulle besluit om self die reëls te maak en hulself, net soos die Satan en sy engele, bo God te verhef. Ten spyte daarvan dat hulle die nodige kennis gehad het, het hulle besluit om van God se bevel af te wyk waarna 'n selfsugtige wil die mensdom binnegedring en sonde gebore is.
Ek en jy sou presies dieselfde besluite as Adam en Eva geneem het en is ons almal te blameer. Ons het 'n verdorwenheid in ons om ons eie weg in te slaan, al weet ons dis die verkeerde pad. En wat meer is, plavei ons hierdie pad met ons eie trots en vermetelheid!
God het die mens na die sondeval egter nie aan sy eie lot oorgelaat nie. Sy eerste ontfermende optrede was om Adam en Eva met klere te bedek waarna Hy die koms van 'n Verlosser beloof het; Een wat die mag van die Satan sou breek: "En Ek sal vyandskap stel tussen jou en die vrou, en tussen haar saad en jou saad. Hy sal jou kop vermorsel, en jy sal hom in die hakskeen byt" (Gen.3:15). En dit is Jesus.
Die sonde het alles aangetas – mense, diere en die aarde. "Toe die Here sien dat die boosheid van die mens op die aarde groot was en al die versinsels wat hy in sy hart bedink, altyd net sleg was, het dit die Here berou dat Hy die mens op die aarde gemaak het..." (Gen.6:5,6). Ja, die sonde wat ons geërf het, bring skeiding tussen ons en ons Skepper. Dit maak ons selfsugtig. Vir diegene wat onder God leef, gaan dit hoofsaaklik om eie belang. Ons sluit God en sy heerlikheid so maklik uit. Durf ons Hom verkwalik as Hy ongelowiges hel toe stuur? Hy het immers die sleutels daarvan!