Jacaranda: tuisversorging, oorplanting en voortplanting - Interessant
Die Jacaranda-plant behoort tot die familie Bignoniaceae. So 'n lang meerjarige hoogte kan 20 meter en selfs hoër wees. Sy takke is versier met skouspelagtige dubbelvleisblaarplate wat soos 'n varing lyk. Daarom word hierdie plant ook in die volksmond die "varingboom" genoem. In die natuur kan jacaranda in Mexiko, Indië en Israel gevind word.
'N Struik inheems in Suid-Amerika, of eerder uit sy tropiese gebied. Dit word dikwels binnenshuis gekweek. Die oes groei vinnig, met 'n gemiddelde jaarlikse groeikoers van ongeveer 25 sentimeter. Die hoogte van 'n volwasse bos kan tot 200 cm wees, maar slegs as u nie betyds snoei nie. In binnenshuise omstandighede hou die plant selde van sy blomme, terwyl dit in die winter of middel April blom.
Op die bokante van die brose stamme word 'n groot aantal klokvormige blomme van pers kleur gevorm. Hulle is deel van groot bloeiselvormige bloeiwyses. Die plant word ook 'violette boom' genoem, dit is te danke aan die kleur van die bloeiwyses.
Temperatuurregime... In die warm seisoen groei die struik goed en ontwikkel dit by ongeveer 25 grade, terwyl dit in die wintermaande by kamertemperatuur gehou word.
Lug humiditeit... Dit moet minstens 65 persent wees. Daarom moet die plant daagliks uit 'n spuitbottel bevochtig word.
Verligting... Benodig baie helder omgevingslig. Die bos het ongeveer 3,5 uur direkte sonlig per dag nodig.
Gieter... In die somer word die substraat in die pot oorvloedig en gereeld vogtig (ongeveer vier keer elke 7 dae). Op ander tye van die jaar word die plant sodanig natgemaak sodat die boonste laag van die grondmengsel in die houer nie uitdroog nie.
Ondergrond... Om dit voor te berei, kombineer sand, humus, turf, blaar en sooi grond (1: 2: 2: 4: 2). Maak 'n goeie dreineringslaag onder in die pot.
Kunsmis... In die herfs-winterperiode word daar nie gevoer nie. In die lente en somer word jacaranda een keer elke 4 weke gevoer met behulp van verdunde minerale kunsmis.
Oordrag... Terwyl die bos jonk is, word hierdie prosedure elke jaar uitgevoer en volwasse monsters word een keer elke 3 jaar oorgeplant.
Voortplanting... Met saadmetodes of steggies.
Versorgingskenmerke... In die warm seisoen word aanbeveel om die boom na die tuin of na die balkon oor te plaas, indien moontlik. Kies vir hom 'n plek wat betroubaar teen konsepte beskerm word. In die lente word die plant gesnoei om 'n kroon te vorm.
Jacaranda is nabootsend. Bloei is net 'n wonderwerk, maar is dit die moeite werd om tuis op te wag?
Om binnenshuise jacaranda goed te laat groei en korrek te ontwikkel, moet ons probeer om optimale omstandighede daarvoor te bied.
Aangesien dit 'n tropiese plant is, word dit deur sy termofiliteit onderskei. As u dit in die kamerkultuur verbou, moet u aandag skenk aan die temperatuurregime. In die somermaande moet die bos warm wees (ongeveer 25 grade). In die winter groei dit normaal en ontwikkel dit by 'n lugtemperatuur naby kamertemperatuur. Dit word nie benadeel deur 'n daling in die lugtemperatuur tot 13 grade nie, maar dit moet van korte duur wees.
So 'n tropiese gas benodig 'n hoë lugvog, terwyl die optimale vlak van 65 tot 70 persent is. Daarom moet die blare van die plant elke dag uit 'n spuitbottel met vogtige, effens warm water benat word. Dit word aanbeveel om die bos saans te bespuit, aangesien direkte sonlig nie op nat blare mag val nie.
U kan ook die lugvogtigheid verhoog deur 'n lugbevochtiger te gebruik, of 'n oop houer gevul met water kan naby die bos geplaas word. U kan ook 'n hoë palet vul met nat klippies of uitgebreide klei en 'n houer met 'n plant daarop plaas.
Vir die normale ontwikkeling van die boom, moet u elke dag ongeveer 3,5 uur in direkte sonlig verkeer. Die res van die tyd sal helder diffuse lig vir hom genoeg wees. Jacaranda het ook baie lig in die wintermaande nodig. Die beste venster is 'n vensterbank in die suidooste of ooste.
Om die groei en ontwikkeling van die kroon eenvormig te maak, moet u die pot gereeld met 'n bossie om sy as draai sodat die sonstrale die een of ander kant verlig.
Hierdie struik word gekenmerk deur sy vogtige karakter. In die somer word die plant minstens een keer elke 3 dae natgemaak. Op ander tye van die jaar moet water so gereeld wees dat 'n digte kors nie tyd op die oppervlak van die grondmengsel kan vorm nie.
Gebruik besproeiingswater vir besproeiing, waarvan die temperatuur effens hoër as kamertemperatuur moet wees. Om buitensporige vinnige verdamping van vog uit te sluit, is die oppervlak van die rompsirkel bedek met 'n laag deklaag, wat gebruik word as gekapte sphagnummos, klappersubstraat of spar.
Daar moet ook aandag geskenk word aan die keuse van 'n pot. Moenie 'n buitensporige omvangryke houer gebruik om te plant nie, anders sal die bos sterk uitrek en lyk slordig. Die pot moet redelik laag en breed wees, en daar moet 'n goeie dreineringslaag aan die onderkant wees. Tydens die oorplanting word 'n nuwe houer geneem wat in deursnee 3 cm groter moet wees as die ou houer.
Om jacaranda te verbou, moet die substraat met die hand gedoen word. Om dit te doen, kombineer turf, humus, sand en ook sooi en blaargrond, geneem in die verhouding 2: 2: 1: 2: 4. Die grondmengsel moet vrugbaar en lig wees. Om dit los te maak, word dit gekombineer met vermikuliet- of baksteenskyfies.
In die herfs- en wintermaande kan kunsmis nie op die substraat toegedien word nie. Topbemesting word gedurende die lente-somerperiode uitgevoer met 'n frekwensie van 1 elke vier weke. Gebruik hiervoor 'n minerale komplekse kunsmis in vloeibare vorm wat met water in 'n verhouding van 1: 1 moet verdun word.
Topbemesting word saam met water uitgevoer, in hierdie geval sal die voedingstowwe baie vinniger deur die wortels geabsorbeer word. Geen blaarvoeding word gedurende die laaste winter- of eerste lenteweek afgeskud nie.
Terwyl die viooltjie jonk is, moet dit een keer per jaar gereeld in die lente oorgeplant word. Volwasse bosse word een keer elke 3 jaar aan hierdie prosedure onderwerp. Die oorplanting word baie versigtig uitgevoer, terwyl die wortelhalsband nie begrawe hoef te word nie, want dit kan veroorsaak dat die groeipunt ondergronds is, wat die ontwikkeling van die bos tot stilstand kan bring.
Let op dat u 30 mm groter as die ou pot moet wees wanneer u 'n nuwe houer kies. Daar moet dreineringsgate aan die onderkant van die houer wees. Moet ook nie vergeet om 'n dik dreineringslaag te maak en die substraat voor te berei wat optimaal is wat die samestelling betref nie.
Jakaranda 2 maande. Eerste oorplanting.
In die winter vlieg gewoonlik blare van 'n boom rond, terwyl jong blare op die takke in die lente verskyn. Jacaranda word jaarliks ​​in die lente maande gesnoei. Om 'n pragtige kroon te skep, gebruik hulle die takke se verkorting. En om die bos beter te vertak, word daar gereeld knypies uitgevoer.
Binnenshuise Jacaranda is ideaal vir bonsai-verbouing. Hiervoor moet die hoofstam en verskeie kragtige, skouspelagtige takke gevorm word. Om die lote in die regte rigting te laat groei, word dik draad om hulle gewikkel en 'n swaar vrag word aangeheg.
U kan die lote van die viooltjie maklik vervorm soos u wil. Onthou egter dat sy takke baie broos is. Daarom beveel kenners aan dat u baie versigtig is in die vorming van 'n tak, want een ongemaklike beweging is genoeg om te breek. Die takke wat volgens u oorbodig is, moet afgesny word. Na die groei van die hooflote word hul toppe geknyp.
Na volledige vergroening van die takke kan gewigte en draad verwyder word. Die bonsai is gereed. In die toekoms bly dit net om die bosvorm te behou. Om dit reg te stel, word vasgeknyp en geknip soos nodig uitgevoer.
In die natuur lyk die bloeiende jakaranda eenvoudig luuks. Op die talle takke van hoë bome word baie langwerpige welige bloeiwyses gevorm wat uit skouspelagtige klokvormige blomme bestaan. Bloeiwyses word gevorm in die blaaroksels of aan die bokant van verfynde takke. Die kleur van die blomme kan donkerblou, blou, laventel, pers of 'n mengsel van hierdie kleure wees.
Die bloeiwyses ruik lekker na vars heuning, waardeur dit bydra tot die aktiewe aantrekkingskrag van insekte. Die hangende bloeiwyses lyk baie mooi teen die agtergrond van oop blare geverf in 'n ryk groen kleur. Tuis kan die blom van so 'n boom baie selde gesien word. As u die jacaranda wil sien blom, moet u die botaniese tuin besoek.
Die rustende periode van so 'n kultuur duur van die tweede helfte van November tot die eerste dae van Maart. Op die oomblik moet die jacaranda in 'n kamer wees waar die lugtemperatuur nie onder 17 grade daal nie. Dit is ook belangrik om aandag te skenk aan die beligting wat op enige tyd van die jaar, selfs in die winter, helder moet wees. Danksy hierdie ontwikkeling sal die plant binne normale perke ontwikkel. In rus hoef die bos nie gevoer te word nie. Gieter moet minder gereeld en volop wees as in die warm seisoen, maar maak seker dat die erde koma in die pot nie te droog word nie.
Saad van jacaranda word in die lente uitgevoer. Neem 'n klam gaas, rol dit in verskeie lae op en draai die saad daarin toe. Plaas die saad twee tot drie dae op 'n warm plek. Onthou om die gaas stelselmatig te benat.
Neem klein koppies en vul dit met substraat. In elke houer word 1 saad geplant tot 'n diepte van 1 cm. Vog die substraat oorvloedig en bedek die houer bo-op met glas of film. Onthou om die gewasse gereeld te lug en die substraat nat te maak indien nodig. As die gewasse warm is, kan die eerste saailinge na ongeveer drie weke gesien word. As die plante opgroei en sterker word, word dit in groter potte geplant.
Jacaranda mimosoliferous - groei uit sade
Steggies word van Mei tot Julie geoes, en hulle moet 10 sentimeter lank wees. Die onderste gedeelte van die segmente word behandel met 'n middel wat die groei van wortels stimuleer, dan word dit geplant om in 'n bevochtigde substraat te wortel, en met 'n film bo-op bedek en na 'n warm plek verwyder. Steggies sal na ongeveer 'n halwe maand wortels gee. Die feit dat die prosedure suksesvol was, word aangedui deur die voorkoms van jong blare. Gewortelde segmente word in individuele potte geplant.
U kan ook die steggies in 'n glas water wortel, terwyl die plek van die snit in Kornevin gedoop moet word. Water moet met houtskoolpoeier gemeng word. Onthou om gereeld die water in u glas te vervang. Nadat die lengte van die hergroeiende wortels 1-1,5 cm bereik het, plant die steggies in aparte potte.
Albei hierdie metodes is redelik effektief en algemeen onder blomtelers.
Met oortredings in die versorging van tuisjakaranda word dit minder bestand teen plae en siektes. In hierdie geval is probleme soos:
Vrot vorm op die wortelstelsel... Oormatige natmaak en swak dreineringslaag. Oorplant die siek bossie terwyl u al die aangetaste wortels uitsny. Vir plant word 'n grondmengsel gebruik wat gemeng word met baksteenskyfies, vermikuliet en perliet.
Geel blare... Die plant voel ystertekort. Voeg hierdie element by die substraat.
Vlieënde blare in die lente... Natuurlike proses.
Peste... A skede, spinmyt of witvlieg kan op die boom gaan sit. Gebruik geskikte insekdoders om daarvan ontslae te raak.
Tipes jacaranda met foto's en name
Die soorte jacaranda wat meestal in binnenshuise omstandighede gekweek word, word hieronder beskryf.
Die hoogte van 'n reguit, onvertakte stam kan tot 300 cm bereik. Die vorm van pinnelig verdeel blare is langwerpig-langwerpig. Die lengte van die blomme is ongeveer 5 cm, terwyl die deursnee tot 3 cm bereik. Die kleur is diepblou, terwyl die kroonblare met witagtige kolletjies versier is. Dit is deel van langwerpige pluime.
Pluizige Jacaranda (Jacaranda tomentosa)
In die natuur bereik die hoogte van 'n boom 15 m en selfs meer. Die kleur van die pinnetjie-komplekse blaarplate is donkergroen. Dit bevat vier pamflette wat in eiervormige lobbe verdeel word. Paniekvormige bloeiwyses bestaan ​​uit pers blomme.
Die vertakkende reguit stam bereik ongeveer 15 meter hoogte. Opgemaakte blaarplate is in 'n diepgroen kleur geverf, terwyl dit van buite soos 'n varing is. Buisvormige blomme het 'n fyn blou kleur.
Die plant het 'n hoogte van ongeveer 8 meter. Langwerpige dubbelvleisblaarplate word in 'n smaragdkleurige verf geverf. Lang (ongeveer 35 sentimeter) blombloeisels bestaan ​​uit buisvormige laventelblomme.
430. Jacaranta of violetboom verrig wondere.
Medinilla word op 'n beperkte aantal gebiede op die planeet aangetref: op die eilande van die Maleise eilandgroep, in die tropiese breedtegrade van Afrika, in Madagaskar. In sy vorm het dit ongeveer 400 soorte struike.
Medinilla is 'n immergroen struik wat ongeveer 2 m hoog word. Die takke is gewoonlik kaal, maar daar is ook effens hare, afgeronde, geribde takke. Die blare is heel, met 3-9 are, verdik, gekoring of teenoorgestelde.
Medinilla trek spesiale aandag met pragtige blomme. Hulle word in panele versamel, hang aan die plant, pienk, wit of pienk-rooi skakerings. Medinilla word gewaardeer onder blomkwekers vir die spesiale versiering van blare en blomme.
Dit is baie moeilik om medinilla tuis te versorg, daarom kan dit dikwels voorkom in die toestande van botaniese tuine, kweekhuise of kweekhuise. Die plant hou daarvan om 'n streng gedefinieerde temperatuurregime en met 'n hoë humiditeit te hê.
Die geskiedenis van die oorsprong van die naam van die plant is baie interessant. Medinilla het sy naam gekry van die goewerneur van een van die vele Spaanse kolonies J. de Medinilla en Pineda. In Europa is die blomplant in 1850 die eerste keer in Engeland in die tuin van meneer Veitch gesien.
Gewilde soorte Drimiopsis
Drimiopsis het meer as 20 spesies, maar slegs twee is gewild onder kamerplante: Drimiopsis Kirka en Drimiopsis.
Drimiopsis Kirk of Ledeburia bothrioid
Bolplant, meerjarig met 'n ronde wit bol. Die blare is breed, puntig - tot 5 cm breed en 35 cm lank. Hierbo is heldergroen gespikkeld, onder is effens, liggroen. Die blare is baie klein of afwesig. Dit blom van Maart tot September met klein aarvormige blommetjies. Groei tot 40 cm hoog.
Drimiopsis gevlekte of blaarsteel ledeburie
Bolplant, meerjarig.Die blare is verleng, kordaat, wyd in die middel en skerp aan die punte. Hulle het dieselfde gevlekte patroon as die vorige spesie, maar die blaarstele is lank, tot 15 cm lank. Dit blom vanaf die middel van die lente tot Julie met wit, grys of geel blommetjies met 'n flou, aangename reuk. Gedurende die sluimertydperk werp dit 'n gedeelte van die blare in die herfs en winter, nadat dit die kleur in een kleur verander het. Op grond hiervan kan u bepaal dat die val van blare binnekort sal kom. In die lente sal nuwe blare met dieselfde kleur groei.
Ktenanta reproduseer deur die bos te verdeel. Hierdie metode kan gebruik word wanneer 'n volwasse plant oorgeplant word. Nadat u die plant uit die grond getrek het, is dit nodig om die grond versigtig van die wortels af te skud en die hoofbos in verskeie dele te verdeel sonder om die wortels te beskadig.
Die geskeide bosse word onmiddellik in aparte potte in die turfgrond geplant. Daarna word die blomme volop met water natgemaak en die houers met die plante in vogvaste sakke geplaas, en laat 'n gaatjie vir lugwisseling. In hierdie vorm word kamerplante in 'n warm kamer gehou totdat jong blare verskyn.
Ktenantu kan ook vermeerder word deur apikale steggies. In die somer is dit nodig om steggies van sewe tot tien sentimeter lank te sny. Elke sny moet minstens drie blare hê. Alle steggies word in 'n houer met water geplaas en met 'n plastieksak bedek. Binne vyf dae moet die eerste jong wortels verskyn - dit beteken dat die plante in die grond geplant kan word.
Plantversorging is nie so lastig as wat dit lyk nie. Maar daar kan natuurlik probleme ontstaan. Die verwelking van blare, sowel as die vergeling daarvan, kan byvoorbeeld aan sulke probleme toegeskryf word. As slegs een of twee blare op die plant geel word, is dit normaal.
As die blare net massief geel word, en nog meer as daar bruin kolle op die blare verskyn, moet u begin aksie neem. Hierdie toestand kan veroorsaak word deur hipotermie, sowel as oordroging of oorloop van eucharisse. Eerstens moet u die wortels ondersoek en die wat verrot of beskadig is, verwyder. Oorplant die plant dan in vars grond en plaas dit weg van helder lig. U hoef selde water te gee.
As die wortels tydens ondersoek gesond blyk te wees en sonder sigbare skade, word die taak vereenvoudig. U moet net die blare wat geel geword het, verwyder. U moet nie die oplossing van hierdie probleem uitstel nie en wag op die onafhanklike oplossing daarvan. Die Amazone-lelie of eucharis kan maklik heeltemal sterf. In beide die eerste en tweede gevalle moet u die oorsaak van die swak toestand van die plant vind en dit so gou as moontlik uitskakel.
Gasteria - tuisversorging
Voorsien die gaster 'n plek met maksimum beligting, indien moontlik. In die natuur groei dit op baie verligte hange en verdra dit maklik direkte sonlig. Maar tuis is dit beter om Gasteria teen die son te beskerm en dit tydens die somerhitte in die skadu te stel. Maar selfs in gedeeltelike skaduwee sal sy goed voel. Maar in hierdie geval sal die waarskynlikheid dat gastria blom, afneem. Wat wonderlik is, is dat hierdie plant goed groei onder kunsmatige beligting.
In die warm seisoen is dit beter om Gasteria nie binnenshuis te pynig nie, maar om dit in die vars lug te neem en te beskerm teen trekkings, die brandende son en swaar reënval. As u binnenshuis hou, word 'n matige temperatuur aanbeveel (optimaal + 20-25 grade). Maar soos die praktyk aantoon, beïnvloed afwykings van hierdie raamwerke feitlik nie die welstand van die plant nie. Gastria het 'n rusperiode in die winter. Daarom moet die temperatuur van die inhoud ook verlaag word. Aanbeveel nie meer as +15 grade nie. By 'n hoër temperatuur droog die bloeiwyses van die plant op of ontwikkel dit glad nie.
Redelike matigheid moet in ag geneem word wanneer Gasteria natgemaak word. Dit kan sonder om net in die winter nat te maak, en selfs dan wanneer dit koud gehou word (+ 6-10 grade). By hoër temperature sal die plant gedurende die winter 'n paar keer natgemaak moet word. En by temperature bo +15 keer per maand. In die somer is dit nodig om baie meer gereeld te water - nadat die grond opgedroog het.
Wees versigtig! Oormatige vog kan gastria selfs in die somer doodmaak. Vir beginners moet u aanbeveel om nie onmiddellik na die droogte van die bogrond water te gee nie, maar om nog 'n paar dae te wag om foute te voorkom.
Lugvog is nie van kritieke belang vir gastria nie. Dit groei goed, selfs in droë lug. Maar om higiëniese redes sal periodieke wasgoed onder 'n warm stort baie nuttig wees.
Bemestingstowwe word slegs toegedien gedurende die periode van aktiewe ontwikkeling van gastria, wat op Mei - September val. Afhangend van die gekose kunsmis, moet dit een tot twee weke toegedien word. Kunsmis is die beste geskik vir vetplante. Gespesialiseerde kunsmisstowwe "Vir kaktusse" word ook gebruik. Om te verhoed dat die wortels verbrand word en die plant te veel gevoer word, moet kunsmis twee keer verdun word van die dosis wat in die instruksies aanbeveel word.
Hierdie plant ontwikkel taamlik stadig, en hou nie van te ruim potte nie, en verkies eerder beknopte disse. Ten spyte hiervan word aanbeveel om die grond een keer per jaar of twee te vernuwe.
Raad. Moenie die wortels van die plant beseer deur dit uit die grond te verwyder tydens uitplant nie. Dit is genoeg om Gasteria in 'n ander pot oor te plaas en vars aarde by te voeg.
Die grond vir kaktusse is ideaal om uit te plant. Maar indien verlang en moontlik, kan u dit self gaarmaak. Die belangrikste voorwaarde is dat die grond lug en vog goed moet deurlaat, sodat dit nie kan stagneer nie. Dit word voorberei op grond van blare (bos). Twee dele daarvan word met een deel turf en die helfte sand gemeng. U moet ook klein baksteen-skyfies byvoeg. Maak seker dat u 'n kwaliteit dreineringslaag in die pot skep.
Voortplanting van gastria
Die maklikste en goedkoopste manier om voort te plant, is deur kinders. Gasteria bou dit baie aktief op en skep mettertyd skilderagtige gordyne. Om 'n nuwe plant te kry, is dit genoeg om die baba tydens die oorplanting te skei en in 'n aparte houer te plant. Saad vermeerdering word ook beoefen. Maar hierdie metode vereis kunsmatige bestuiwing van blomme om sade te verkry. Dit word hoofsaaklik deur ervare bloemiste gebruik vir eksperimentele of teeldoeleindes. Vir beginner-bloemiste is dit van min belang en ondoeltreffend.
Dit kom in die lente of somer. Maar om Gasteria te laat blom, moet aanbevelings vir verligting en temperatuur gevolg word. Met 'n gebrek aan beligting en warm oorwintering is die bloei van gastria onwaarskynlik. Dit blom op 'n taamlike oorspronklike manier en gooi 'n lang, dikwels meterlange, peduncle uit. Daar is baie pienk of rooierige klokkies met 'n bisarre vorm. As die pot met die plant geskud word tydens blom, sal selfbestuiwing plaasvind en saad vorm. As gasteria buite gehou word, word dit ook deur insekte bestuif.
Die hoofoorsaak van gastriese siektes is sorgelose sorg, en meer spesifiek, onbehoorlike water. Dus kan oortollige vog daartoe lei dat die wortels van die plant begin verrot en as u nie optree nie, sal dit doodgaan. Swamsiektes kan ook ontwikkel, wat ook niks goeds voorspel nie. 'N Teken van oorwater en 'n oorstroomde plant is 'n verandering in die kleur en verlies aan elastisiteit van die blare, wat traag, waterig word. In hierdie geval is 'n dringende oorplanting nodig met die skoonmaak van die wortels van die grond af en verwydering van vrot dele.
Met 'n gebrek aan vog, verander die kleur van die blare ook, dit word bleek, droë bruin kolle kom daarop voor.
Gasteria word selde deur plae aangeval. Vir baie van hulle is haar dik vel te taai. Maar by sommige soorte kan u 'n skaalinsek of witluis vind.