Vir ons lyk tyd, soos 'n rivier, in een rigting, altyd na die toekoms. Maar volgens fisika mag dit nie die geval wees nie. Einstein het die konsep van tyd ondersoek en die diepgaande verband tussen ruimte en tyd ontdek. Einstein, met sy teorie van spesiale relatiwiteit, verenig die idee van ruimte en tyd in 'n vier-dimensionele struktuur genoem ruimtetyd. Met hierdie diepgaande insig het hy vir altyd verander hoe ons die tyd sien.
Wat as . . . ons kon ons bewussyn vervoer of uitbrei tot die punt van ons dood? Wat sal ons hieruit leer, die grootste geheimenisse? Is dit moontlik dat hierdie openbaring die potensiaal het om ons lewens te transformeer?
Een van die onderliggende bevele van die sjamaniese reis is dat menslike persepsie buite die bereik van die sintuie strek. Die praktisyn reis buite lineêre opeenvolgende tyd. Ek dink en dit is net my mening dat as ons die idee van ons dood as raadgewer omhels het, sou ons 'n transendente insig verkry met transformasionele potensiaal. 'N Shamaniese reis of 'n diep meditasie kan die openbarende kennis gee van hoe ons sal sterf en die wysheid om ons te lei om ons lewe te verander as ons dood nie gunstig is nie.
Die volgende rekening vertel wat met my gebeur het tydens 'n sjamaniese reis waarin 'n Tibetaanse lama-geesgids verskyn het en met my gepraat het. Ek het 'n gelyktydige vertelling in my bandopnemer gedoen sodat ek die reis later kon transcribeer. Ek vind dit 'n nuttige praktyk, aangesien subtiele elemente van 'n reis oor die hoof gesien kan word om terug te keer na die alledaagse bewussyn. Dit is wat hy gesê het:
"Howard, waarom dobbel jy met die dood? Wees stil met jou eie dood; laat dinge deur jou vloei; styg bo hulle. "
"Hoe? "Vra ek.
"Kyk na die ware rede van die lewe, meditasie oor die bestaan, saamsmelt met die werklikheid wat die menslike gees is, en oorgawe aan die wil van daardie goddelike natuur. Wees soos die wind: uncontained, genade en beweging gekombineer, met sagmoedigheid en krag as sy aard. Dit is vervat in niks, maar bevat nog baie; Dit is die aard van die wind om die lewe in sy suiwerste vorm te onderhou, want dit hou daarin die baie element van die lewe.
"Die tyd van die ou leerstellings het gekom en gegaan. Die mensdom bevind hom in so 'n toestand van onrus, siekte en self-sabotasie dat selfs die wind hom moet verower in 'n krag wat gevoel kan word, 'n krag wat die puin in sy nasleep sal opvee.
"Mense het tot 'n neuspunt gekom, 'n punt van geen terugkeer nie, en vrees self hou ons evolusie terug. Diegene wat dit kan stop, moet dit nou doen, moet praat, moet die lewe van 'n humanitêre lewe wees en soos die wind wees, 'n pad deur daardie vrees stoot en die mensdom in die toestand van sy ware wese neem, want sonder die ware gewilligheid van diegene wat kan, die mens sal nie meer wees nie. "
Ek het 'n beeld van 'n kers wat geblus is, gewys.
"Howard, wees jammer vir jouself, wees lief vir die mensdom in jou en vergewe jouself vir jou uitstel. Draai jou oë na vrede en God, stel jouself eenkant en doen soos jy jou werk. Boeddha het 'n lotusbloem nodig om te kan rus. Hoekom is dit asof jy die lotusbloem sien, sal jy nie binne sy kroonblare rus nie? En hoekom, wanneer jy van die lotusbloem gevra word, sluit jy jou blare en blare en sink onder die water? Liefde is die rusplek. Wees oop en ontvang dit.
"Die wind bestaan ​​vir homself, en dit bestaan ​​vir die mensdom. Jy kan nie jou identiteit verloor nie, en tog het jy so 'n vrees vir skoonheid en sagmoedigheid. "
Ek het die beeld van 'n lotusblom van die lig gesien, met die mensdom wat daarop rus.
Die gids het voortgegaan: "Die water is absoluut kalm, en liefde rus op kalm emosies. Die water is so diep, en daar is liefde en deernis. Die lotusblom is die wieg, Boeddha rus, in vrede.
"Die lotusblom stop Boeddha van sinkende in die emosies, en liefde stop Boeddha van sink in die dieptes. Eenvoud is die sleutel tot die menslike hart, want daar is geen ruimte vir verwarring nie. Verwarring skep 'n toestand van vrees, wat die portale sluit.
"Hoekom dobbel jy met die dood?
"Hoekom probeer jy om jouself te suiwer van wat jy is om dit te word wat jy reeds is?
"Howard, leef 'n lewe om voor te berei vir 'n vreedsame dood. "
Ek het toe my eie dood gesien. Ek sal nie in die besonderhede gaan nie, maar dit was 'n goeie dood.
'N Vreedsame lewe lei tot 'n vreedsame dood
Hierdie reis het voortgegaan om 'n pragtige inspirasie vir my lewe te wees. Dit bied die groot onderrig dat 'n vreedsame lewe nodig is om 'n vreedsame dood te besef.
Let wel, ek stel nie voor dat jy op jou finale oomblik op Aarde moet reis of nodig het nie, en beslis nie na die presiese dag of tyd nie, aangesien dit angs kan veroorsaak en erger kan dit 'n selfvervulende profesie word.
Hier is 'n manier om hierdie ontdekkingsreis te sien. Moenie vra nie: Wat het ek in my lewe bereik? Wat was my mislukkings? Wat was die dinge wat ek wou doen maar nooit gedoen het nie? Dit is die rasionele verstand en verbygaande ego praat.
Onthou, dit is 'n reis van die siel en vra eerder: Wat is die gevoel in my hart? Bly met enige hartseer wat jy voel, volg die drade van daardie gevoelens terug in die tyd, en laat die innerlike stories na vore kom en verlig jouself in die hier en nou.
Laat die realisasies later deurdring: Wat moes ek gedoen het? Wat het ek nie voltooi nie? Wat het ek geleer uit hierdie insigte? Hoe kan ek my lewe verander om in vrede te wees?
Dit is die krag van scherpziend, wat beteken toegang tot visioenêre voorkennis wat die potensiaal het om die geskenk te benadeel.