Vir Toeka-Tokkel: ‘n eienaardige ervaring | Tannie Frannie
Vir Toeka-Tokkel: ‘n eienaardige ervaring
Baie lange jare gelede het ek my ouers op Jan Smuts Lughawe gegroet en op ʼn reis vertrek wat die meeste Wes-Europese lande sou insluit; so vyf, ses of tien dae in elke groot stad. Met die oormoed van die jeug het ek die ekspedisie sielsalleen aangepak, wat nogal eensaam sou wees, maar wat my ook sou dwing om meer direk met vreemdelinge om te gaan. My eerste bestemming was Madrid, in hulle laatsomer.
Watter wonderlike ervaring! Daar was ou vroutjies in swart geklee wat netsowel uit een van Lorca se dramas sou kon ontsnap het. Die flamenco het my laatnag begeesterd met ʼn rooi angelier in die hand na my hotel laat terugkeer. Op die stadspleine het ou omies ʼn tipe rolbal/sokker gespeel en ek het by ʼn waentjie roomys gekoop wat die venter vir my van ʼn groter blok afgesny en dan met ‘n wafelbeskuitjie aan elke kant afgerond en in ʼn waspapiertjie vir my aangegee het. Ek het ʼn taksibestuurder in hortende Spaans ingelig dat hy dom was in plaas daarvan om hom te vertel dat ék dom was, wat eintlik my bedoeling was – die arme man was hoogs verontwaardig… Ek het deur die Prado gedwaal en Goya se rou uitbeelding van oorlog gesien. In Toledo in die katedraal het ek sit en ween oor die groot skildery van ʼn edelman se begrafnis deur El Greco.
Op die middag van die sesde dag sou ek na Londen vertrek – daar was nog tyd om gou die oggend die graf van Goya te besoek. Die sarkofaag was naby die hotel, ʼn eenvoudige ronde ruimte vanwaar mens op die graf kon afkyk, met die besige stadsverkeer wat daarbuite raas. Terwyl ek daar staan, raak ek bewus van ʼn teenwoordigheid – ʼn warme toegeneentheid, maar daar is niemand anders daar nie. “Ek salueer u,” prewel ek – onder die valse indruk dat ek met Goya praat.
Toe ek laatmiddag in Londen aankom, wag ʼn ambassadelid my in met die verskriklike nuus dat my pa die vorige aand aan ʼn hartaanval beswyk het. Ek knip my toer kort en keer die volgende dag na Suid-Afrika terug.
Ek is vas oortuig dat my pappa se gees by Goya se graf van my kom afskeid neem het.
17 thoughts on “Vir Toeka-Tokkel: ‘n eienaardige ervaring”
September 20, 2016 om 8:17 nm
Dis n besonderse verhaal. Jy moes die boodskap werklik duidelik gehoor het om dit nog steeds so goed te onthou. Wonderlik hoe mens sulke “eienaardige” ervarings vir altyd onthou.
September 21, 2016 om 2:37 vm
Wat n verhaal, Tannie Frannie, en wat n vertroosting moes dit nie vir jou gewees het in daardie hartseer tyd nie. Ek kan net dink hoe verskriklik die vlug terug huis toe moes gewees het.
September 21, 2016 om 6:26 vm
Dit is ‘n besonderse verhaal. Ek bel my pa nooit van die werk af nie. Een oggend kom ek by die koffie area by die werk en daar is ‘n paar mense voor my. Uit die bloute besluit ek om my pa bel. Sy laaste woorde aan my was: ek is lief vir jou en trots op jou. Die volgende oggend is hy skielik oorlede
September 21, 2016 om 12:05 nm
Ai, mens moet nooit sulke impulse verontagsaam nie. Watter wonderlike afskeidswoorde.
September 21, 2016 om 5:48 nm
Ai sit ek hier en tjank…
September 22, 2016 om 10:18 vm
Ek glo jy is reg.
September 23, 2016 om 5:50 vm
Ek het die einde nie sien kom nie. Baie goed geskryf. Ek was in Engeland toe my pa baie siek geword het en ek moes inderhaas ‘n vliegtuig haal Suid-Afrika toe. Ek onthou nog daardie onwerklike gevoel, om soos in ‘n waas stadig deur ‘n monochroom landskap te gly. Dit was 10 jaar gelede.
September 23, 2016 om 6:23 nm
Dis ‘n baie raak beskrywing van so ‘n vlug huis toe.
September 24, 2016 om 7:06 nm
Terug pieng: Toeka-Tokkel no 34 : Besoeker/s – I scrap 2
September 26, 2016 om 8:47 nm
Die terugvlug dink ek veral, moes baie eensaam gewees het.
September 29, 2016 om 12:58 nm
Wat ‘n ondervinding Frannie!!! Net jammer dit was so ‘n hartseer tyding.
Oktober 3, 2016 om 6:33 nm
Ek dink jy is reg. Ek het van baie mense gehoor dat hule dieselfde sort ervaring gehad het — insluitend my eie oupa.
November 5, 2016 om 8:29 nm
My hare staan oorent! Ek het amper my “laptop” laat val! Ja… ek dink jou pa het saam daar gestaan.
Het jy ooit terug gegaan?
November 5, 2016 om 9:02 nm
Nee, AJ, dit was ‘n eenmalige besoek aan Europa. Deesdae gaan ek VSA en Nieu-Seeland toe en hopelik nog eendag na Ierland, om by my uitgeweke dierbares te gaan kuier.
November 5, 2016 om 9:09 nm
Wye paaie… Ierland is iewers in die middle… kom gerus!! 😉