Meksiko | Seagull
Meksiko, word ook genoem die “centre of the lake of the belly of the moon.” Wanneer u saam kom toer, sal u verstaan waarom die Asteke Meksiko dié naamgegee het. Zocalo, of dan die historiese sentrum kom eerste aan die beurt. In die Nasionale Paleis bewonder ons die muurskilderye van Diego Riveras. Hy beeld lewensgroot en -getrou die geskiedenis van Meksiko uit. Maar wie is die Meksikane nou eintlik? Hier leer ons almal ken, van die voor-koloniale era, die koloniale era tot en met vandag.
Die ruïnes van die Asteekse Ryk is geleë reg langs die Metropolitaanse Katedraal, die grootste Katedraal in Latyns-Amerika. Ons is so gelukkig dat dit Sondag is en ons kan luister na die musiek van die groot orrel wat uit Spanje gebring is. Die meeste van ons sit net doodstil en drink die oomblik van musiek en stilte in. Ons verken die nou straatjies in een van die woonbuurte en orals kom die mense uit die kerke uit. Stalletjies met kos is orals te sien. Stroopsoet patats en ander lekkernye is te koop, wanneer die mense uit die kerk uitkom. ‘n Huisvrou se droom!
Die hoofstraat, “Reforma Avenue,” laat jou voel asof jy in ‘n Europese stad rond dwaal! Ons bewonder die argitektuur; ‘n vermenging van Spaanse en Arabiese (Moorse) invloede, soos byvoorbeeld die indrukwekkende Hoofposkantoor. Die Paleis van Kuns, wat van Cararamarmer uit Italië gebou is, is werklikwaar iets besonders.
Meksikostad spog met een van die wêreld se beste antropologiemuseums, maar ons is flou en het ‘n goeie nagrus nodig. Môre lê die piramides van die Son en die Maan by Tenochtitlan, net buite die stad, voor! Om nie eers te praat van die die Basilika van Gaudalupe nie! Hier het die Spanjaarde dit regggekry om van die Asteekse geloof, op ‘n wyse, met die Katolieke geloof te verweef. My beskeie mening is dat dit grootliks daartoe bygedra het om die meeste Meksikane te kersten.
Na ‘n kort vlug is ons in Merida, die hoofstad van die Yucatanstaat. Die Mayageskiedenis word hier in die Regeringspaleis uitgebeeld. Dit was baie belangrik vir die Meksikaanse regering dat die Meksikane se herkoms en hul geskiedenis aan die plaaslike mense oorgedra moes word. Glo my, hulle het deeglik daarin geslaag! Die Meksikaanse kos in Merida was die lekkerste! In Uxmal en Chichen Itza leer ons meer oor die Mayakultuur. Hulle bouvernuf was verstommend. Veral as jy daaran dink dat hulle geen metaalgereedskap tot hulle beskikking gehad het nie. Dit is verstommend dat hulle dit kon regkry om die piramiede, by Chichen Itza, se vlakke met 17 grade te draai. Dit is gedoen sodat die son se skaduwee, op ‘n sekere tyd van die dag, so sal val dat dit die kop en stert van die slang, met die skaduwee verbind. Hulle het reeds toentertyd ’n balspel, iets so tussen sokker en basketbal gespeel. Die bal, van rubber gemaak, het sowat 2.5 kilogram geweeg en die spelers moes dit met hul knieë, heupe of skouers deur ‘n ring, wat sowat 6 meter hoog is, probeer kry. Die kaptein van die wenspan is dan aan die gode geoffer! Baie vreemd, maar in die Mayakultuuur was dit ‘n groot eer gewees.
Die “Cenotes”, oftewel sinkgate, met hulle kristalhelder water en welige plantegroei, op die rante, is prentjiemooi!
In Cancun geniet ons dié kusoord se pragtige wit sandstrande met wuiwende palms.
Navraag omtrent Meksiko