Kikokushijo word weer deur Jun-Japannese vroue verpoel - Diverse
Kikokushijo word weer deur Jun-Japannese vroue verpoel
Dit is nie maklik vir 'n Japannese vrou om van die wêreld saam te werk met selfs die mees progressiewe Japanese man nie.
Junie-Japannese. Of 'suiwer Japannese' meisie. Blykbaar is dit wat al die Japannese mans in het. Die enigste dié waarin hulle is.
So sê Cherie, 'n blogger wat gebore is en gedeeltelik in Japan grootgeword het, gedeeltelik in New York grootgemaak is. Nadat sy 'n paar jaar op universiteit was en in Boston gewerk het, is sy in Tokio in haar firma geplaas. Nou volg sy die liefdesneigings van jong en heup in die grootste stad van Japan.
Oor die voorkeur vir Jun-Japannese vrou, sê sy:
Onlangs het die warm onderwerp onder my vriende die ongewildheid van modieuse, suksesvolle, intelligente, pragtige Kikokushijo (terugkerendes) onder Japannese mans ... of die ou 'n Kikokushijo of 'n jun-Japannese is, dit lyk asof hulle die tipiese gedugte, behoorlike, oulike verkies Japanese meisies tot uitgesproke, avontuurlike, suksesvolle Japanese meisies.
Ok, interessant. Ek kan nie sê dat ek noodwendig verbaas is oor die tradisie wat nog in Japan heers nie. Maar in Tokio? Selfs met die kleintjies en heupe?
Jonk, heup en tradisioneel
Cherie gee dit in werklikheid die skuld dat 'mans mans is', en sê: 'Ja, ja, ek weet. Aan die einde van die dag verkies mans om deur vroue geprys en bewonder te word as om 'n wonderlike vennoot van sy wedstryd te hê, hom uit te daag en sy intelligensie te stimuleer. " Ag, heer ... regtig?
Ek dink selfs die Japannese ouens het grootgemaak buite van Japan verkies steeds die Jun-Japanese dames:
Daar is die suksesvolle bankier wat in die Verenigde Koninkryk GEBOORTE was en sy hele lewe in Londen deurgebring het ... niks moet hom intimideer vir iemand met 'n puik opvoeding en status nie! Maar tog, dadelik met sy aankoms in Tokio, begin hy met 'n Japannese Japannese meisie wat hom prys en bewonder hom, maar niks van sy ervaring in die Verenigde Koninkryk deel nie, maak nie saak of hy vir Chemical-broers dans of sing 'Champaign Supernova' nie.
Ek kan nie anders as om aan die situasies te dink wat een van my beste vriende, van Taiwanese en Ierse afkoms, in die gesig staar nie (ja, sy is pragtig).
Om een ​​of ander rede het sy nog altyd 'n neiging gehad om Koreaanse ouens te wees. U kan sien dat hulle amper oor haar speen, en tog kom hulle nie meer gereeld by haar nie omdat hulle 'n Koreaanse meisie 'wil' hê. Die hele konsep van tradisie wat swaarder weeg as die liefde het my nog altyd verstom.
Maar ek dink dit is iets wat die Kikokushijo-vroue as 'n werklikheid gedwing word. Ek wonder of dit beteken dat meer van hulle in 'n verhouding gaan kuier / met nie-Japannese mans trou.
En indien wel, hoe lank duur die Jun-Japanese?
Enigiemand wat in Japan gewoon het, stem saam met Cherie of neem dit nie saam nie? Deel u gedagtes hieronder.