Sielkundige vs Psigiater - Verskille en ooreenkomste
Die terme " sielkundige " en " psigiater " word dikwels uitruilbaar gebruik om iemand wat terapeutiese dienste verskaf, te beskryf, maar die twee beroepe en dienste wat deur elke professie verskaf word, verskil van inhoud en omvang.
Psigiaters is mediese dokters en kan medikasie voorskryf, wat hulle in samewerking met psigoterapie doen, hoewel mediese en farmakologiese intervensies dikwels hul fokus is.
Sielkundiges hou doktorsgrade, maar is nie dokters nie, en hulle kan nie in die meeste lande voorskryf nie. Inteendeel, hulle verskaf slegs psigoterapie, wat kognitiewe en gedragsintervensies kan insluit.
Onderwys, Opleiding en Referenties
Terwyl sielkundiges en psigiaters albei psigoterapie en navorsing doen, is daar beduidende verskille tussen die twee beroepe in terme van opvoeding, opleiding en benaderings tot pasiëntbehandeling.
Opvoedkundige vereistes vir sielkundiges
Sielkundiges ontvang gegradueerde opleiding in sielkunde en volg 'n PhD (Filosofie in die Filosofie) of PsyD (Doktor in die Sielkunde) in kliniese of beradingsielkunde .
Doktorsgraadprogramme duur gewoonlik vyf tot sewe jaar om te voltooi en die meeste lande benodig 'n addisionele een of twee jaar lange internskap om lisensie te behaal. Ander lande benodig nog 'n jaar of twee onder toesig van praktyk voordat volle lisensie gegee word.
Gedurende hulle opleiding neem diegene wat 'n PhD of PsyD-doktorsgraad volg, kursusse in persoonlikheidsontwikkeling, sielkundige navorsingsmetodes, behandelingsbenaderings, psigologiese teorieë, kognitiewe terapieë en gedragsterapieë onder ander onderwerpe. Hulle voltooi ook 'n een- of twee jaar lange internskap, gevolg deur 'n tydperk van toesig.
Die titel van "sielkundige" kan slegs gebruik word deur 'n individu wat die bogenoemde onderwys-, opleiding- en staats lisensievereistes voltooi het. Informele titels soos "berader" of "terapeut" word ook dikwels gebruik, maar ander geestesgesondheidswerkers soos gelisensieerde maatskaplike werkers kan ook hierdie titels eis.
Die PhD-opsie is geneig om meer navorsingsgerig te wees. Diegene wat 'n PhD in kliniese of beradingsielkunde verdien, ontvang uitgebreide opleiding in navorsingsmetodes en voltooi 'n verhandeling. Die PsyD-graad opsie, aan die ander kant, is geneig om meer praktykgerig te wees. Studente wat hierdie graadopsie volg, spandeer meer tyd om oor kliniese benaderings en behandelingsmetodes te leer.
Sielkundiges gebruik, soos psigiaters, die DSM (of Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings) om mense wat simptome van sielkundige siektes ervaar, te diagnoseer. Hulle gebruik dikwels sielkundige toetse soos persoonlikheidstoetse, kliniese onderhoude, gedragsassesserings en IK-toetse om 'n beter idee te kry van hoe 'n kliënt funksioneer.
Opvoedkundige vereistes vir psigiaters
Psigiaters is dokters wat spesifieke opleiding in die assessering, diagnose, behandeling en voorkoming van geestesongesteldhede het.
Om 'n psigiater te word, verdien studente eers 'n voorgraadse graad voordat hulle mediese skool bywoon en 'n besturende direkteur ontvang
Na afronding van hul mediese opleiding voltooi hulle ook nog vier jaar van inwonende opleiding in geestesgesondheid. Hierdie inwoning behels dikwels werk in die psigiatriese eenheid van 'n hospitaal. Hulle werk ook met 'n wye verskeidenheid pasiënte wat wissel van kinders tot volwassenes wat gedragsprobleme, emosionele probleme of 'n soort van psigiatriese versteuring kan hê.
Tydens hierdie mediese koshuis ontvang diegene wat spesialiseer in psigiatrie opleiding en praktyk in hoe om verskillende psigiatriese toestande soos PTSD, ADHD, skisofrenie en bipolêre versteuring te diagnoseer en behandel.
Psigiaters ontvang opleiding in verskillende psigoterapiebehandelingsmodaliteite, insluitend kognitiewe gedragsterapie, 'n gewilde behandelingsbenadering wat getoon word om 'n hoë vlak van effektiwiteit te hê in die behandeling van 'n wye verskeidenheid psigiatriese toestande, insluitend angsversteurings, somatoformafwykings, stres en woede kwessies. Sommige navorsing dui daarop dat kombinasie van CBT en medikasie meer effektief kan wees in die behandeling van sommige toestande.
Sommige ontvang ook addisionele opleiding in 'n spesifieke area van belang, soos geriatriese psigiatrie, kinder- en adolessentpsigiatrie, verslawings en ander gebiede. Sommige kan dan kies om verder te spesialiseer deur 'n gemeenskap in 'n gebied soos neuropsigiatrie, toevoegings, geriatrie, adolessentpsigiatrie of psigofarmakologie te voltooi.
Die vermoë om medisyne voor te skryf
'N Tweede belangrike onderskeid tussen die twee loopbane is dat psigiaters medikasie kan voorskryf , terwyl sielkundiges in die meeste lande nie kan nie. Daar is egter 'n onlangse stoot om voorskrewe magte aan sielkundiges toe te staan. Sommige state soos New Mexico en Louisiana verleen nou voordele aan mediese sielkundiges wat 'n postdoktorale magistergraad of ekwivalent in kliniese psigofarmakologie hou.
Kevin McGuinness, voorsitter van die Kommissie vir Geestesgesondheid se funksionele adviesgroep, skryf: "Vir diegene wat belangstel in 'n loopbaan in die sielkunde as voorskrywer, is dit belangrik om te weet dat sekere federale werknemers en uniforme opdragbeamptes (Army, Air Force, Public Health Diens, Vloot, ens.) Wat in een staat as mediese sielkundige gelisensieer is, mag enige ander staat voorskryf waarvoor hulle deur die federale regering toegewys word. "
Hoe behandel hulle pasiënte
Terwyl die twee beroepe onderskei is, speel sielkundiges en psigiaters albei belangrike rol in geestesgesondheidsbehandeling. Die twee beroepe word dikwels uitgebeeld as ontsteltenis teen mekaar, maar die werklikheid is dat hulle dikwels in samewerking met mekaar werk om die beste behandeling vir pasiënte te bied.
Sielkundiges en psigiaters werk dikwels in samewerking en dra by tot 'n individu se unieke behandelingsplan. In baie gevalle werk mense met 'n sielkundige om gereelde psigoterapie-behandelings te ontvang en dan weekliks of maandeliks 'n psigiater te sien om medikasiebehoeftes te assesseer.
Byvoorbeeld, pasiënte kan begin deur hul primêre sorg dokter te sien oor die sielkundige simptome wat hulle ervaar. Hul dokter kan hulle dan na 'n sielkundige verwys vir verdere evaluering. Daardie sielkundige kan die pasiënt waarneem, assesseer en diagnoseer voordat hulle na 'n psigiater verwys wat medisyne kan voorskryf en monitor. Die sielkundige en psigiater kan saamwerk, met die sielkundige wat gedragsintervensies aanbied en die psigiater wat medikasie verskaf, om die simptome die beste aan te spreek.
Die tipe benadering wat nodig is, hang dikwels af van die erns van die pasiënt se simptome en die behoeftes en wense van die pasiënt. Sommige navorsing het voorgestel dat pasiënte óf geneig is om slegs psigoterapie te verkies óf 'n kombinasie van psigoterapie met medikasie. In sulke gevalle kan pasiënte verkies om met 'n sielkundige te werk as hulle wil fokus op psigoterapie of met 'n span wat 'n sielkundige en psigiater insluit indien hulle gedrags- en farmakologiese intervensies wil kombineer. Sommige studies het bevind dat kombinasie van behandelingsbenaderings ook meer koste-effektief vir pasiënte kan wees.
Job Outlook en Pay
Volgens die Occupational Outlook Handbook gepubliseer deur die Amerikaanse Buro vir Arbeid en Statistiek, word die werkvooruitsigte vir sielkundiges en psigiaters verwag om teen 'n redelik soortgelyke koers te groei. Hulle voorspel die vraag na psigiaters om teen 15% te styg tussen die jare 2014 en 2024, wat 'n toename in sowat 4.200 werksgeleenthede tot gevolg het. Die vraag na sielkundiges sal na verwagting teen 'n ietwat groter koers van 19 persent groei tussen die jare 2014 en 2024, wat 'n toename van sowat 32 500 meer werksgeleenthede sal toeneem.
Die Buro vir Arbeidsstatistieke berig dat die mediane salaris vir sielkundiges vanaf Mei 2016 $ 75,230 per jaar was. Die mediane jaarlikse salaris vir psigiaters in Mei 2016 was aansienlik hoër teen $ 245,673.
Vir diegene wat belangstel om 'n sielkundige of psigiater te word
As jy 'n loopbaan as 'n terapeut oorweeg, sal jy moet bepaal watter loopbaan die beste vir jou is. Is jy geïnteresseerd in die uitvoering van psigoterapie , die administrasie van sielkundige toetse en die uitvoer van navorsing? As dit so is, kan 'n loopbaan as sielkundige die beste keuse vir jou wees.
Aan die ander kant, as jy belangstel in medisyne en medisyne vir jou pasiënte kan voorskryf, kan 'n loopbaan in psigiatrie jou ideale keuse wees.
As jy nie vyf tot agt jaar in die nagraadse opleiding wil belê nie, oorweeg dit om 'n loopbaan as 'n gelisensieerde maatskaplike werker of berader te volg . Hierdie professionele persone is ook bevoeg om geestesgesondheidsdienste te verskaf afhangende van opleiding en ondervinding. Beide maatskaplike werk en berading benodig tipies twee of drie jaar nagraadse studie.
Psigiatriese verpleegkunde is nog 'n goeie loopbaan opsie vir studente wat belangstel in medisyne. Gevorderde Psigiatriese Verpleegkundiges het 'n magistergraad of hoër in psigiatriese-geestelike gesondheidsverpleegkunde. Hulle kan pasiënte assesseer, versteurings diagnoseer, psigoterapie verskaf, en medikasie voorskryf.
Wat dit is om 'n sielkundige of psigiater te wees
Werk- / lewensbalans en werksinstellings is ander faktore wat studente moet oorweeg wanneer hulle kies tussen 'n loopbaan as psigiater of sielkundige. Beide mediese skole en nagraadse skole is streng en vereis 'n aansienlike belegging van tyd, hulpbronne en energie.
'N Mediese inwoning kan ontstellend wees, en studente moet gemaklik voel om in mediese instellings te werk as hulle verkies om die veld van psigiatrie te betree.
Na afloop van die studie kan psigiaters wat kies om in hospitaalinstellings te werk, vereis word om lang ure te werk of om op te roep. Psigiaters mag in hospitale werk, maar hulle kan ook kies om in gemeenskapsgesondheidsentrums, akademiese instellings of privaatpraktyk te werk. Diegene wat verkies om in privaat praktyk te werk, kan vind dat hulle meer beheer oor hul skedule en ure het.
Sielkundiges staan ​​ook voor soortgelyke eise. Sommige sielkundiges kan ook kies om in hospitaalinstellings te werk, terwyl ander in geestesgesondheidsklinieke, regeringsinstansies, akademiese instellings en privaatpraktyke gevind kan word. Professionals in hierdie veld kan vind dat hulle werksaand en naweek ure benodig om kliënte wat tydens normale werksure werk, te akkommodeer. Soos psigiaters, moet sielkundiges wat in die geestesgesondheidsgebied werk, ook soms bymekaar wees of in noodsituasies kan reageer.
Sielkundiges en psigiaters verteenwoordig kenmerkende professionele benamings, maar beide speel 'n kritieke rol op die gebied van geestesgesondheid. Sleutel verskille tussen sielkundiges en psigiaters kom neer op opvoedkundige agtergrond en voorskryf magte, maar albei deel die belangrike doelwit om pasiënte beter te laat voel.
Daar is baie belangrike verskille tussen sielkundiges en psigiaters en geestesgesondheid verbruikers moet bewus wees van die onderskeid tussen die twee beroepe. Ten spyte van hierdie verskille is beide sielkundiges en psigiaters toegerus om geestesgesondheidsdienste aan te bied aan mense wat ly aan minder ernstige ernstige siektes.
Albei ontvang uitgebreide opleiding in sielkunde en geestesgesondheid, dus die tipe professionele persoon wat u kies om te sien, kan afhang van toeganklikheid in u omgewing en of u medisyne benodig om u siekte te behandel. Nie een is "beter" as die ander nie, maar jou behoeftes en spesifieke simptome kan 'n rol speel waar professionele die beste toegerus is om jou te help met jou behandeling. Bespreek jou opsies met jou dokter en soek verwysings na 'n geestesgesondheidswerker in jou omgewing wat jou kan help om die probleme waarmee jy te doen kry, te hanteer.
> Capuzzi, D & Stauffer, MD. Berading en Psigoterapie: Teorieë en Intervensies. Alexandria, VA: Amerikaanse Beradingsvereniging; 2016.
> Hofmann, SG, Asnaani, A. Vonk, IJJ, Sawyer, AT, & Fang, A. Die doeltreffendheid van kognitiewe gedragsterapie: 'n Oorsig van Meta-analise. 2012; 36 (5): 427-440. doi: 10.1007 / s10608-012-9476-1.