Agter die Ystergordyn – Nie vir kinders
Die eerste Chinees wat ek ontmoet het se naam was Bruce Lee. Deur middel van 'n fliek, Enter the Dragon. Op 'n 35mm projektor met 'n pouse tussen 'n eerste en 'n tweede helfte. Pouses was bekend as Intermissions en is gebruik om die filmrolle om te ruil terwyl ons koeldrank en eetgoedjies kon koop by die kiosk. Met Bruce se seningrige, swetende kaalbolyf op 'n plakaat teen die muur bokant my bed in 'n koshuiskamer was ek veilig en vreesloos.
Vir lank het ek gedink dat die gemiddelde Chinese man bonatuurlik fiks en so rats soos 'n kat is. Danksy Bruce het ek gedink dat 'n Chinese man jou teen die spoed van witlig kan plat klap, 'n sammersol agteroor kan doen en veilig op 'n enkele baksteen kan land – als in een beweging.
Volgens die Suid-Afrikaanse Kinder-ensiklopodie, en beaam in Kennis, het die gemiddelde Chinese vrou vervormde klein voetjies gehad as gevolg van 'n ydele poging om petite en aantreklik te bly. Later het nog wanindrukke oor Chinese bygekom: Die Rooi Gevaar en die skaduwee van kommunisme, rondreisende dominees het gruverhale vertel oor gemartelde sendelinge. Hollywood het Chinese uitgebeeld as opperskelms met koelbloedige kartelle. Ek, en baie ander kinderkranskinders het gereeld gebid vir die mense agter die Ystergordyn – 'n vae sambreelterm vir alles wat verkeerd was op die Asiese vasteland.
Toe betrek die Chinese vreedsaam die Afrika vasteland in onlangse jare. Hulle werk soos miere, wen tenders van superkonstruksies, en vestig winkeltjies op plekkies soos Gochas en Kamanjab. En die voorblaaie berig oor smokkelhandel, konneksies met renosterstropery, belastingontduiking, bande met korrupte leiers en onwettige transaksies.
Te midde van ons agterdog oor die Chinese besluit ons seun om Agter die Ystergordyn te gaan werk. En ons gaan kuier vir hom in Shanghai – 'n stad met meer as 24 miljoen mense. Lees net gou weer: 24,000,000 mense. Dis die helfte van Suid-Afrika se bevolking en twaalf maal meer mense as in die ganse Namibië.
Alles werk. Ten spyte van die ontsaglike grootte en mensegetalle. Geen kragonderbrekings, geen watertekorte, geen onveiligheid, die verkeer is ordelik, openbare vervoer is stiptelik en toeganklik.
Dis 'n mooi stad – met skoon strate, gesoom met goedversorgde bome. En die lente word gevier met uitbundige blomme in potte, bakke en beddings in die middel en langs die strate, in parke en op openbare oop ruimtes. Saans word die geboue versier met gekleurde liggies. Ter wille van almal se plesier.
Saterdae en Sondae is maar net nog dae op 'n Chinese almanak. Niemand word toegelaat om vuurwapens aan te hou nie. Polisie is altyd sigbaar en behulpsaam. Geen dronk persoon verskyn op straat nie.
Bedelaars en boemelaars bestaan nie. Geen graffiti. Die afwesigheid van werkloosheid en sosiale verval is opvallend. Misdaad is 'n rariteit. Om vir so baie mense so 'n hoë kwaliteit lewe te waarborg is eenvoudig indrukwekkend.
Maar so 'n groot konsentrasie van mense is vreesaanjaend. Al is die een-kind-per-gesin-beleid nog van toepassing, word China se bevolking steeds meer. En al het Chinese die meeste fietse in die wêreld, vrees ek die dag wanneer elke Chinese gesin, soos die gewone Amerikaanse gesin, ook meer as een kar het.
Tans bly groei die Chinese ekonomie gewillig, en is daar nog baie ruimte vir verdere groei. Maar die somme is eenvoudig – omtrent een-vyfde van die wêreld se bevolking woon in China. Die Chinese ekonomie is reusagtig en is besig om nog groter te word. Teen 'n geweldige tempo.
Wat in China gebeur, plaas druk op natuurlike hulpbronne, nie net op sy eie nie, maar op die wêreld s'n. Dis hoekom Chinese uitwyk na ander lande met baie, en ongetapte, hulpbronne. Waar daar nog leë ruimtes en baie moontlikhede is. Waar daar spasie en geleenthede is.
Deesdae se probleme Agter die Ystergordyn lyk bietjie anders as die probleme waaroor ons in die kinderkransklasse gebid het.
Author oudoringPosted on April 16, 2017 Februarie 15, 2018 Categories Afrikaans, ChinaTags Bruce Lee, China, Ystergordyn
3 gedagtes oor "Agter die Ystergordyn"
Anita Lalor sê:
April 16, 2017 om 8:38 nm
Baie interessant en indrukwekkend. Ek geniet jou skrywes regtig baie Pierre.
Sien uit na als wat jy vertel en so die wereld deur julle oë te sien.
April 17, 2017 om 12:43 vm
Bly jy geniet dit! Hoop dit gaan goed daar.
April 17, 2017 om 6:43 nm
Shanghai lê my baie na aan die hart. Terwyl ek by jou lees, sien ek ook weer die anderste wêreld daar raak. Die ongelooflik baie mense, die pragtige geboue, die breë strate, die markte, en die heerlikste bakke "noodles".