Hoe klimaatsverandering oorstromings kan laat vererger - nuus oor klimaatsimpak | Klimaatsimpaknuus
Oorstromings sal waarskynlik erger word namate die planeet opwarm. AAP
Die afgelope drie jaar het ek gewerk aan die komende verslag deur die Verenigde Nasies se Interregeringspaneel oor Klimaatsverandering. Ek is 'n klimaatwetenskaplike wat bygedra het tot die hoofstuk oor wêreldwyd watersiklus verander. Dit is kommerwekkend om te dink dat sommige teoretiese gevolge wat in hierdie verslag beskryf word, moontlik weer lewendig word in Australië.
Die onlangse oorstromings in Nieu-Suid-Wallis stem ooreen met wat ons kan verwag namate die klimaatsverandering voortduur.
Australië se natuurlike reënvalpatrone is baie wisselvallig. Dit beteken dat die invloed wat klimaatsverandering op enige weersomstandighede het moeilik is om te bepaal; die sein word begrawe in die agtergrond van baie klimaatsgeruis.
Maar namate ons planeet opwarm, neem die laer atmosfeer se waterhouvermoë toe met ongeveer 7% vir elke 1 ℃ opwarming. Dit kan swaarder reënval veroorsaak, wat weer die vloedrisiko verhoog.
Die oseane word ook warm, veral op die oppervlak. Dit verhoog die verdampingstempo en die vervoer van vog na weerstelsels. Dit maak nat seisoene en nat gebeure natter as gewoonlik.
Alhoewel Australië nog altyd oorstromings ervaar het, sal rampe soos die wat in NSW plaasvind, waarskynlik meer gereeld en hewiger word namate klimaatsverandering voortduur.
Begrip van die basiese beginsels
Om te verstaan ​​hoe 'n opwarmingswêreld die watersiklus beïnvloed, is dit handig om na die teorie terug te keer.
Van jaar tot jaar is Australië se klimaat onderhewig aan natuurlike veranderlikes wat deur die omgewing veroorsaak word Stille Oseaan, Indiese en Suider- oseane. Die belangrikste drywers vir 'n gegewe jaar het die agtergrondklimaatstoestande opgestel wat reënval en temperatuur beïnvloed.
Dit is 'n kombinasie van hierdie natuurlike klimaatbestuurders wat Australië die land van maak droogte en oorstromings reën.
Die klimaatveranderlikheid in Australië word egter nie meer deur natuurlike faktore beïnvloed nie. Die klimaat in Australië het warm geword 1.4 ℃ sedert nasionale rekords in 1910 begin het, met die grootste deel van die opwarming sedert 1970. Kweekhuisvrystellings wat deur mense veroorsaak word, het die Australiese temperatuur in ons streek beïnvloed sedert 1950.
Hierdie verwarmingstendens beïnvloed die agtergrondtoestande waaronder beide uiterstes van die reënvalsiklus sal werk namate die planeet bly warm word. 'N Warmer atmosfeer kan meer vog (hoër waterdampinhoud) bevat, wat kan lei tot meer ekstreme reënvalgebeurtenisse.
'N Warmer atmosfeer kan meer vog inhou wat tot meer ekstreme reënvalgebeurtenisse kan lei. Klimaatraad
Sedert die winter van 2020, Australië is beïnvloed deur die La Niña-fase van die El Niño – Suidelike ossilasie (ENSO). Histories, volgehou La Niña-toestande, soms met behulp van a warmer as die gemiddelde Indiese Oseaan, het die toneel geskep vir ernstige oorstromings in die ooste van Australië.
Gedurende hierdie gebeure word die oostewinde al hoe sterk en word die oseane rondom Australië warm. Dit word geassosieer met die Walker Circulation - 'n reuse-wipplank van atmosferiese druk wat die verspreiding van warm oseaanwaters oor die Stille Oseaan beïnvloed.
Die laaste La Niña plaasgevind in 2010-2012. Dit het gelei tot wydverspreide oorstromings in die ooste van Australië, met veral verwoestende gevolge in Queensland. Die geleentheid het veroorsaak dat die natste periode van twee jaar in die Australiese reënvalrekord, wat 1997–2009 geëindig het Millennium Droogte.
Oseanograwe van UNSW het die uitsonderlike gebeurtenis bestudeer. Hulle het gedemonstreer hoe 'n warmer oseaan die waarskynlikheid van uiterste reën tydens die geleentheid verhoog het, hoofsaaklik deur verhoogde vervoer van vogtige lug langs die kus.
Hul analise het beklemtoon hoe langtermyn-oseaanverwarming reënproduserende stelsels kan verander, wat die waarskynlikheid van uiterste reënval tydens La Niña-gebeure verhoog.
Dit is belangrik om daarop te wys dat veranderinge in grootskaalse atmosferiese sirkulasiepatrone steeds nie so goed verstaan ​​word as fundamentele veranderinge in termodinamika nie. Aangesien plaaslike reënvalveranderinge egter beïnvloed sal word albei faktore, dit sal navorsers tyd neem om alles te pla.
Wat dan van klimaatsverandering?
Die teoretiese veranderinge aan die wêreldwye watersiklus is goed verstaan. Die bepaling van die bydrae van natuurlike en menslike invloede op klimaatsveranderlikhede en uiterstes - bekend as 'toeskrywing"- is steeds 'n opkomende wetenskap.
Meer studies is nodig om die natuurlike of 'agtergrond' reënvalveranderlikhede te onderskei van onlangse veranderinge wat die mens in die watersiklus veroorsaak het. Dit is veral die geval in 'n land soos Australië, wat jaarliks ​​baie reënvalvariasie het. Dit kontrasteer met sommige streke van die Noordelike Halfrond met minder wisselende reënval, waar 'n duidelike klimaatsveranderingsein is reeds na vore gekom.
Op die oomblik is La Niña-toestande vervalle in die Stille Oseaan. Soos verwag, het La Niña in 2020-2021 bogemiddelde reënval in groot dele van Oos-Australië gebring. Dit het die ernstige droogtetoestande sedert Oos-Australië sedert 2017 vergemaklik, veral in NSW.
Wat interessant is aan die La Niña 2020-2021, is dat dit was swak in vergelyking met historiese gebeure. Die verhouding tussen La Niña en reënval is oor die algemeen swakker in NSW aan die kus as verder in die binneland. Dit is egter kommerwekkend dat hierdie swak La Niña oorstromings veroorsaak het wat vergelykbaar is met die ikoniese oorstromings van die 1950's en 1970's.
Die reënvaltotale vir die huidige oorstromings moet nog wees ontleed. Vroeë syfers toon egter die omvang van die stortreën. Die stad Comboyne, suidwes van Port Macquarie, het byvoorbeeld gedurende die week tot 23 Maart 'n buitengewone reënval van 935 mm aangeteken. Dit het drie opeenvolgende dae met meer as 200 mm ingesluit.
Die NSW-kus is geen vreemdeling vir uiterste reënval nie - daar was vyf gebeure in die afgelope dekade met 'n daaglikse totaal van meer as 400 mm. Die huidige gebeurtenis is egter ongewoon vanweë die duur en geografiese omvang.
Dit is ook opmerklik dat die huidige uiterste reënval in NSW geassosieer word met a kusbak, nie 'n Ooskus Laag. Baie van die streek s'n stortreënvalgebeurtenisse in die verlede is die gevolg van East Coast Lows, hoewel hul reënval gewoonlik meer gelokaliseer is as wat die geval was in hierdie wydverspreide gebeurtenis.
Onthou dat as die lug opwarm, die waterhouvermoë toeneem, veral oor die oseane. Die huidige oseaantemperature in die ooste en noorde van Australië is ongeveer 1 ℃ warmer as die langtermyngemiddelde en nader aan 1.5 ℃ warmer as die gemiddelde aan die NSW-kus. Hierdie warmer toestande sal waarskynlik die stelsels wat die uiterste reënval en die gepaardgaande oorstromings in NSW aandryf, aanvuur.
'N Nasie blootgestel
Weer en klimaat is nie die enigste invloed op uiterste vloedgebeurtenisse nie. Ander faktore sluit in die vorm en grootte van wateropvanggebiede, die teenwoordigheid van harde oppervlaktes in stedelike gebiede (wat nie water kan absorbeer nie) en die digtheid van menslike nedersettings in vloedgevoelige gebiede.
Die Hawkesbury – Nepean-streek in Wes-Sydney, wat tans groot oorstromings ervaar, is 'n uitstekende voorbeeld. Vyf groot sytakke, insluitend die Warragamba- en Nepeanrivier, vloei in hierdie uitgebreide verstedelikte vallei.
Die verbetering van ons begrip van historiese weerdata kan help verbeter toekomstige klimaatsveranderingsevaluering. Die vorige vloede in Hawkesbury – Nepean was byvoorbeeld baie erger as die huidige ramp. In 1867 bereik die Hawkesbury-rivier by Windsor 19.7 meter bo normaal, en in 1961 'n hoogtepunt bereik op 14.5 meter. Dit is erger as die 13.12 meter bo normaal wat aangeteken is Freemans Reach op 23 Maart.
Dit is ontnugterend om te dink dat die Hawkesbury-rivier eens 6 meter hoër was as wat ons tans sien. Stel u voor die moontlike toekomstige oorstromings wat veroorsaak word deur 'n laagtepunt van die Ooskus tydens sterk La Niña-toestande.
Dit sal tyd neem voordat wetenskaplikes 'n gedetailleerde ontleding van die La Niña-geleentheid 2020-2021 kan gee. Maar dit is glashelder dat Australië baie blootgestel is aan skade wat veroorsaak word deur uiterste reënval. Ons teoretiese begrip van veranderinge in die watersiklus vertel dat hierdie gebeure net meer intens sal word namate ons planeet aanhou opwarm.