In bykans elke landhuis sien jy appelkoosbome groei en vrugte dra, maar tuiniers is dikwels nie tevrede met die swak weerstand van hierdie gewas teen koue winters en ander spanning tydens verbouing nie. Hierdie artikel is gewy aan die perskevariëteite Appelkoos - dit sal die eienskappe van hierdie variëteit in ag neem, die korrekte aanplanting van die saailing beskryf en die vereistes vir die versorging van die plant.
Beskrywing van variëteit Perske
Appelkoosvariëteit Perske is ook bekend met 'n ander naam - pynappel. Albei hierdie name weerspieël die treffendste kenmerke van die vrugte van hierdie verskeidenheid. Die verskeidenheid is geskep deur Sowjet-telers, en die doel daarvan was om in die suidelike streke van die land te groei. Hierdie variëteit verskil van ander appelkoosvariëteite deurdat die vrugte daarvan oor lang afstande vervoer kan word, en in groot groottes vrugte wat baie soos perskes lyk.
Het jy geweet? Appelkoosbome het 4000 jaar vC begin verbou. e. in Asië. Dit is moontlik dat hul vaderland China is, waar hierdie vrug lankal as 'n simbool van die son beskou is.
Die lugdeel van die perske-appelkoos groei vinnig en bereik die maksimum op 5-jarige ouderdom. Die stam se hoogte is nie groter as 3 m nie, wat dit maklik maak om die boomkroon en oes te versorg. Die deursnee van syvrugtige takke is van 3 cm tot 15 cm, en hul dikte hang af van die ouderdom van die boom. Takke en boomstomp is bedek met bruinbruin bas. Die bas is nie glad nie, die struktuur is effens grof. Die kroon van die boom is uitgestrek, wat die toegang van lig tot takke en blare vergemaklik. Die takke van die appelkoos perske word gekenmerk deur 'n mate van broosheid, en met 'n groot hoeveelheid vrugte benodig hulle ekstra draers wat 'n deel van die gewig van die gewas dra. Die blare van die variëteit het 'n klassieke ronde vorm. Die kleur van die blaarplaat is helder groen, die boom se blaarheid is medium.
Het jy geweet? Die Kaliforniese stad Patterson word beskou as die hoofstad van die Amerikaanse appelkoos, en vroeg in Junie is daar 'n fees vir hierdie vrug. Een van sy tradisionele vermaak is die kompetisie vir die eet van appelkooskoek in 90 sekondes.
Perskevrugte is afgerond ovaalvormig en groot in grootte (tot 50 g). Die vrugte is egalig geel, sonder bloos, en bedek met 'n ligte pluis wat soos 'n perske lyk. Die vel is nie blink, fluweelsagtig nie. Die klip is klein, as dit van die pulp geskei word, bly dit droog. Appelkoospulp is soet, lekker, maar nie te sappig nie. Die smaak van appelkoosuur kombineer harmonieus met soetheid, en die reuk lyk soos die geur van tropiese pynappel
Perske is 'n medium-laat verskeidenheid appelkose en word ryp teen die einde van die somer. Dit laat in blomvorming van die ander appelkoosvariëteite verskil, wat die gevolge van ryp op die appelkooskleur vermy. Die vrugte van hierdie variëteit is groot en medium, waarvoor perske waardeer word deur vrugteverspreiders. Die variëteit is selfbestuif; die boom begin op 5-6 jaar vrugte dra nadat hy 'n saailing in die grond geplant het.
Die variëteit het 'n duidelike neiging om skimmel op te trek, wat die meeste uitgespreek word tydens die rypwording van vrugte. Reënperiodes of besproeiing van die plant deur besproeiing op lang termyn dra by tot die ontwikkeling van poeieragtige skimmel. Aangesien dit 'n swamsiekte is, moet behandeling met preparate wat swamdoders bevat, gebruik word om die kultuur te beskerm. Hierdie variëteit is bestand teen moniliose, wat die grootste bedreiging vir steenvrugtebome is. Die weerstand teen kokomikose in die plant is gemiddeld, dit wil sê, die siekte kan wel voorkom onder gelyktydige toestande of met 'n nabygeleë infeksiebron.
Alhoewel die variëteit oorspronklik in die suide bedoel was, hy het 'n goeie weerstand teen ryp. Vaardige tuiniers het die verskeidenheid wat hulle graag aanpas by die omstandighede in ander, meer noordelike streke, maar terselfdertyd kweek hulle dit met 'n winterskuiling, soos 'n perske. Sonder verlies aan hout en wortels, kan die variëteit korter termyn van -15 ° C tot -18 ° C weerstaan.
Hierdie verskeidenheid is selfvrugbaar, en het nie kruisbestuiwing nodig nie. As gevolg hiervan is die verbouing daarvan moontlik in mono-aanplantings, sonder om noodwendig in die nabygeleë bestuiwende soorte te groei.
Het jy geweet? Met appelkose word gedroogde appelkose en gedroogde appelkose gemaak. Hierdie twee variëteite van gedroogde vrugte verskil nie net na smaak nie, maar ook omdat hulle groot helftes saadlose appelkose gebruik vir gedroogde appelkose, en klein en medium vrugte met pitjies vir appelkose.
Vroeë appelkoosvariëteite blom in die einde van April of vroeg in Mei, waardeur hulle dikwels onder die vernietigende effek van die lente terugkeer ryp val. maar appelkoos perske word redelik laat ryp - Daarom blom dit laat, in die tweede helfte van Mei, waardeur die appelkoosblom nooit vries nie. Dit is een van die belangrikste redes vir die opbrengs van hierdie variëteit. Die rypwording van die eerstelinge wat aan die bokant van die boom geleë is, nader aan die sonstrale, vind einde Julie plaas, en massa rypwording vind plaas in die middel van Augustus
Van 'n boom van 3-4 jaar kan u verskillende tientalle kilogram vrugte versamel, en die opbrengs van 'n volwasse appelkoos van tien jaar kan 140 kg bereik. Die vrugbaarheid van 'n boom hang af van die mate van grondvrugbaarheid in die basale laag, daarom is appelkoosproduktiwiteit tot 'n groot mate afhanklik van die tuinier se pogings.
Appelkoosvrugte van hierdie variëteit verdra dit goed. In 'n effens onryp vorm kan vrugte vervoer word oor redelike groot afstande. Maar vervoer is slegs moontlik as 'n geskikte temperatuur waargeneem word - +8 ... + 12 ° C. Onder hierdie toestande kan appelkose vir 10-15 dae geberg word. Om die vrugte sonder skade te vervoer, word dit gepluk sodra hulle die regte grootte en 50% van die kleurkenmerk van die variëteit kry. Vrugte ryp tydens vervoer.
'n pragtige voorkoms en harmonieuse smaak van vrugte;
gemak van vrugte pluk danksy die lae boom;
aangename, uitgesproke aroma van pynappel.
nie vriendelike rypwording nie;
heterogene rypwording van dele van een vrug;
die neiging om vrugte uit takke te laat val;
gebrek aan immuniteit teen poeieragtige skimmel.
Appelkoosbome is van die veeleisendste vrugtegewasse. In die skaduwee kan die appelkoos groei, maar sal amper geen vrugte dra nie, daarom moet die beligting daarvan in ag geneem word as u 'n plek kies vir die plant van 'n appelkoosplant. Dit is ook belangrik dat hierdie plek beskerm word teen die noordewind deur 'n muur van 'n hoofstad. Hierdie kultuur voel goed op plekke in die suidooste, suidweste en suide van die terrein. Die mees optimale grond vir plant is chernozem of sanderige grond, goed bemes met organiese materiaal. Die boom sal swak groei op digte klei of moerasagtige grond.
Die lente-aanplanting is die gunstigste vir appelkoos saailinge - vir 'n lang warm periode, voor die begin van ryp, sal die plante tyd hê om wortel te skiet en aan te pas by nuwe groeitoestande. Saailinge word in die grond geplant sodra die sneeu smelt en die grond goed opwarm (tot 'n half meter diep). Afhangend van die weer, kom hierdie periode gewoonlik nader aan middel April. Die herfsplanting van saailinge word slegs aanbeveel vir die suidelike streke van ons land. Danksy die milde suidelike winter en die afwesigheid van erge ryp, kan die saailing in hierdie periode die wortelstelsel opbou.
'N Perske-produsent kan appelkoossaailinge in 'n gespesialiseerde vrugte-kwekery koop. Dit sal die beste oplossing wees. Dit word nie aanbeveel om appelkoossaailinge by ewekansige verkopers te koop nie, want die boom sal die volgende 15 jaar in die tuin groei, en as die variëteit nie met die werklikheid ooreenstem nie, sal niemand kan kla nie. Om die appelkoos in die toekoms goed te dra, moet u verantwoordelikheid neem vir die verkryging van 'n saailing.
Kriteria vir die keuse van 'n saailing:
Wortelstelsel. Dit is die belangrikste aanwyser vir 'n vrugteboom. Die wortelstelsel moet goed vertak wees, met 2-3 dik wortels, met 'n deursnee van minstens 1 cm, en baie klein draadagtige wortels. Wortelhout kan 'n wit-pienk of groenerige kleur hê. U kan ondersoek instel deur 'n stuk dun wortel af te sny - as die hout in 'n ander skaduwee geverf is, dui dit daarop dat die saailing siek is. Die wortels moet ook inherent wees aan elastisiteit, wat gekontroleer kan word deur dun wortels om die vinger te draai. Gesonde wortels word in ringe gerol sonder om die integriteit van die hout in te boet. Die wortels moet nie droog wees nie.
Stam. Die lengte van die stam van die saailing moet nie minder as 120 cm en meer as 180 cm wees nie. As die diameter van die boomstam tussen 150 en 200 mm is, is dit optimaal. Voordat u dit koop, word aanbeveel dat die tuinier die toestand van die stamhout moet nagaan - om dit te kan doen, is dit voldoende om die bas aan die bokant van die saailing af te skil. Onder die bas moet daar 'n klam, effens klewerige saphout wees, waaronder witgeel of witgroen hout is.
Bas. Moet 'n maroen kleur hê, dig, gesond wees. Dit mag nie spore van swamsiektes of vorm bevat nie, sowel as maagsere of meganiese skade.
Belangrik! Onmiddellik na die aankoop, om die verlore vog aan te vul, word die wortels van die saailing 'n dag lank in 'n houer met water geplaas. As daar nie 'n ambulans beplan word nie, word die plant tydelik in die grond gegrawe teen 'n hoek van 45 grade (wortels en 2/3 van die stam).
Vir die appelkoos om goed te groei en vrugte te dra, benodig dit minstens 5-6 m vrye ruimte. As u van plan is om 'n appelkoosboord te lê, is dit noodsaaklik om nie net die interval tussen die bome in ag te neem nie, maar ook die afstand tussen die rye, wat minstens 6 m moet wees. Dit is ook baie belangrik om die plantkuil goed voor te berei en 'n saailing te plant. Ervare tuiniers beveel 'n geruime tyd voor die verwagte plantdatum 'n landingstuig voor. Berei byvoorbeeld 'n put voor vir die lente-aanplanting van 'n saailing in die herfs. So 'n verloop van tyd dra by tot die insakking van die grond en die afbreek van organiese materiaal wat in die put ingebring word.
Plant appelkoos saailinge van die verskeidenheid Perske:
Met behulp van 'n bajonetskopgraaf word 'n plant-uitsparing in die grond opgegrawe met 'n diepte en breedte van minstens 50-60 cm. Volgende word die plantkuil gevul met kunsmisstowwe: 10 kg humus, 70-100 g kalium- en fosforkunsmisstowwe, 300 g skulprots of gesplete kalk, 0 , 5 emmers vrugbare land. Die inhoud van die landingstuig meng goed en vorm 'n onderste heuwel van 15-20 cm hoog.
Die wortelstelsel van die saailing word in 'n mengsel wat bestaan ​​uit klei (0,5 emmers), water (1-2 l) en vars perdemis (1-2 kg) gedoop. Die mengsel moenie te vloeibaar wees nie, dit moet goed by die wortels bly. Omhul met 'n klei geklets sal help om die wortelstelsel nog lank vog te behou.
Die saailing word in die middel van die onderste heuwel geplaas en die wortels aan die kante van die heuwel versprei. Naby die muur van die put is 'n hoë steunpen (150-200 cm) parallel met die saailing geïnstalleer. In hierdie stadium van plant sal die tuinier nie verhoed word deur die hulp van 'n assistent wat die saailing en die steunpen aan die bokant sal hou nie.
Die tuinier word geleidelik aan die slaap wortels, en die assistent skud die saailing van tyd tot tyd sodat die grond die wortelstelsel dig bedek. Nadat die helfte van die landingstuin gevul is, word ongeveer 8-10 liter water daar uitgegooi. Sodra die water in die grond opgeneem is, gaan die tuinier voort om die plantgat na bo te vul.
Die grond rondom die aangeplante appelkoos is gekompakteer, en hiervoor word dit met voete gekneus. Tydens verdigting word die grond langs die stam gevorm in die vorm van 'n klein bakkie. So 'n verdieping is nodig vir die ophoping van water in die streek van die wortelstelsel tydens besproeiing.
Jong appelkoos word aan 'n steunpen vasgemaak. Die bondel word nie styf gemaak nie, en die boom en die pen word met 'n sagte koord in die "dwars" posisie vasgemaak. So 'n kouseband sal die saailing help om die druk van 'n sterk wind te weerstaan ​​en nie te breek nie. Onder aangeplante appelkoos word nog 5-6 liter water gegiet.
Die eerste 30 dae na plant moet u die saailing weekliks natmaak en minstens 10 liter water onder die wortel giet. Vanaf die volgende maand na plant, word die frekwensie van besproeiing gehalveer, en vanaf die 3de maand is slegs een besproeiing per 30 dae voldoende.
Om 'n volwaardige vruggewas te kry, moet daar goed na appelkoosbome gekyk word. Bome benodig tydige besproeiing, kunsmis, gesonde en vormende snoei, beskerming teen siektes en insekte.
Belangrik! As u 'n appelkoosplantjie plant, moet u seker maak dat die inentingsplek nie in die grond begrawe word nie. Oormatige verdieping kan daartoe lei dat die appelkoos in die toekoms weier om vrugte te dra.
In gematigde klimate kan appelkoos verbou word met byna geen ekstra besproeiing nie. En as dit in die suide gekweek word, benodig hierdie gewas gereeld nat. Vir goeie opbrengste word dit aanbeveel om 'n oorvloedige herfs- en lente-besproeiing uit te voer, wat bestaan ​​uit 100-150 liter water per plant. Hoe ouer die boom, hoe hoër is die dosis water wat hy benodig. Lente besproeiing word in die middel of einde April, herfs - einde Oktober uitgevoer. In die suidelike streke moet veral aandag geskenk word aan die besproeiing van appelkoos tydens blom en tydens die vorming van die eierstok. 'N Gebrek aan vog gedurende hierdie periode kan bydra tot die val van blomme en vars gebonde vrugte. Die boom benodig ook 'n gedeelte vog tydens die rypwording van vrugte.
Belangrik! Appelkoos- en perskebome word slegs onder die wortel natgemaak; Moenie bome besproei deur te besproei nie, want dit dra by tot die ontwikkeling van patogene swamspore.
Die topbedekking van volwasse appelkoosbome begin na die vyfde jaar van plantegroei. Tot op hierdie stadium het die jong plant genoeg kunsmis in die grond gelê tydens die voorbereiding van die plantkuil. Appelkose word met verlede jaar se beesmis bemes; kompos of humus kan ook gebruik word. Organies word op die grondoppervlak in die wortelsone van die plant uitgelê, waarna kunsmis in die grond ingebed is. Vir een volwasse boom is 1–1,5 emmers organiese materiaal voldoende. Die voedingsprosedure word elke twee jaar in die herfs uitgevoer. Gewoonlik word topverbinding gekombineer met die jaarlikse grawe van grond in die amper-stam sirkel.
Die grond in die amper-stam-sirkel moet voortdurend skoon van onkruid bly, daarom word die grond periodiek met 'n helikopter behandel, of, as die grond getin is, sny die gras. Maak ook die grond in die tuin skoon van gevalle blare en ander plantrommel. In die lente en herfs word die grond in die amper-stam sirkel opgegrawe, wat nodig is om die wortels met suurstof te versadig en die oorwinterende insekte te vernietig en die wortels van die larwes te beskadig.
Alhoewel die appelkoos van die Peach-variëteit 'n klein houtgroeikrag het, moet die kroon steeds jaarliks ​​gesny word. Boonop word sulke snoei twee keer per jaar uitgevoer: in die lente en herfs.Uittreksels kan verskillende doeleindes hê: dit is vormend, verjongend en sanitêr.
Formatiewe snoei word vir jong hout gebruik:
In die eerste jaar na planttyd word die lengte van die saailinge se stam verkort sodat die stam ongeveer 30-50 cm langer is as die sytakke. Van 3 tot 5 goed ontwikkelde sytakke (eerste-orde takke) is op die saailing oor. Alle ander takke word deur sekretarisse gesny.
In die tweede jaar plantegroei op takke van die eerste orde laat 3 goed ontwikkelde takke (toekomstige takke van die tweede orde), en die ente van die stam en takke van die eerste orde word met 7-10 cm gesny.
In die derde jaar plantegroei op die takke van die tweede orde laat 3 goed ontwikkelde takke (toekomstige takke van die derde orde), waarna die punte van die tweede en derde orde met 10 cm gesny word. Die sentrale stam word ook gesny, met die fokus op die sytakke van die eerste orde. Die lengte van die loop moet met 30-50 cm lank wees.
Hierop word die appelkooskroon as gevorm beskou. In die daaropvolgende jare behou die tuinier, met behulp van snoei, die gewenste vorm en digtheid van die kroon. Tydens die lente snoei word veral aandag geskenk aan takke wat deur die sneeu gewig beskadig is. Takke word ook afgekap waarop ekstensiewe sonbrand, maagsere, swam of vorm sigbaar is. In die herfs kan takke verskyn, gebreek deur sterk wind of onder die gewig van die gewas afgebreek word. Hulle word ook afgekap. Ook in die herfs word spesiale aandag geskenk aan die verwydering van droë, maar nie valende, vrugte uit die takke nie. Sulke gemummifiseerde vrugte is 'n bedreiging vir die tuin, aangesien hul mummifisering die gevolg is van vrugvrot en 'n teelaarde vir toekomstige infeksies by gesonde bome.
In die suidelike streke kan die voorbereiding van appelkoos vir die winter verwaarloos word, aangesien die winters in hierdie klimaat sag en warm is. Maar bome wat in streke met erger klimate gekweek word, moet gedurende die winter opgewarm word.
Hoe om appelkoos vir die winter voor te berei:
Isolasie van die stam sirkel. In die wortelsone word 'n deklaag met 'n dikte van minstens 15-20 cm gelê, en hiervoor kan u droë organiese middels gebruik, soos saagsels of skeersels wat na die verwerking van hardehoutbome geneem is. Turf of blare is ook geskik vir hierdie doeleindes. Net spar takke kan bo-op die deklaag versprei word. As die tuinier nêrens 'n deklaag bevat nie, kan u die grondlaag (met 15 cm) in die amper-stam sirkel verhoog.
Kroonbeskerming. Jong saailinge van 1 of 2 jaar plant kan ook takisolasie benodig. Om dit te kan doen, word hulle in spunbond of agrofiber toegedraai. Ook vir hierdie doel kan u 'n polipropyleensakkie suiker gebruik, net soos 'n hoed op die takke sit en dit met 'n tou of sagte draad aan die boomstam vasmaak.
Beskerm bas teen knaagdiere. Die behoefte aan sulke beskerming ontstaan ​​wanneer die tuin nie ver van die veld en bos geleë is nie. Honger muise of hase knaag aan sappige en sag appelkoosbas. Om dit te voorkom, word die boomstomp (tot 1 m hoog) toegedraai met 'n metaalnetwerk of ander materiaal. Om tuinboom teen knaagdiere te beskerm, gebruik tuiniers dikwels voerings van rubber, hout of plastiek in die motor.
Beskerming teen sonbrand. Om dit te doen, spoel die kofferbak en die onderste deel van die skelettakke af. Plante het beskerming nodig in die winter en lente, wanneer die son se strale baie aggressief raak. Onder die invloed van die son bars die kors van steenvrugtegewasse of kry dit sonbrand. Skade aan die korteks is 'n uitstekende teelaarde vir die ontwikkeling van swamme en bakteriese siektes. Die einde van die herfs- of winterkalk is die einde van November of Desember. In die lente word boomstamme in April gekleur. Maak 'n spesiale oplossing van 1 kg kalkkalk, 1-2 kg mulleïne of perdemis, 100 gram kopersulfaat en 5-6 liter water om spoelwater van sonbrand af te wit. Bome word wit gemaak met 'n dik en sagte kwas om te verf.
Vrugte op 'n perskeboom word ryp in die middel of laat Julie. Afhangend van die weer, kan die ryp tyd van die gewas nader of wegbeweeg vanaf die aangeduide datums. Massa-oes word gedoen nadat die meeste vrugte die grootte en geel kleur kenmerk van hierdie variëteit. Dit is verkieslik om appelkoosvrugte met die hand te versamel om skade aan die vrugte te voorkom. Beskadigde vrugte word swak geberg en begin op 'n dag verrot.
Geskeurde vrugte word in spesiale vlak bokse met gladde mure en gate daarin geplaas om die vrugte te lug. Die hoogte van sulke bokse impliseer dat hulle nie meer as twee lae vrugte sal pas nie, wat die onderste appelkose onder die gewig van die bokant beskadig. Appelkoosvrugte kan vir 'n week op die onderste rak van die yskas in plastieksakke of in 'n spesiale vrugtebak gebêre word. Sonder 'n yskas sal ryp vrugte vir 2-3 dae duur, nie meer nie. Appelkoosbome van die perske-verskeidenheid is dus gewild onder tuiniers vanweë hul goeie opbrengste en heerlike vrugte. Appelkose is die moeite werd vir die ekstra eienaar van die tuin, wat beloon sal word met 'n oorvloed vrugtigheid.