Die vraag of die Nuwe Hervorming ons kan gesond maak, wat deur Christina Landman in die openbaar gestel is, het n nuwe lig op die debat geplaas. Dit is veral vir Suid-Afrika van belang.
Waar die gesprek hoofsaaklik gedraai het om die waar/vals van die bestaande oortuiginge en hoe betroubaar/onbetroubaar die nuwe inligting is, is daar meteens n baie geldige klem: Waar vat dit alles ons heen?
Uiteraard is die gesond maak van die lyf ook nie die onderwerp nie, want oor die medisyne kan ek nie n bydrae lewer nie (behalwe dat as jou kop so pyn dat jy dit nie kan hou nie, kan jy n Grand-Pa drink en dan pyn jou maag so dat jy van jou kop vergeet, of as jy sinus het kan jy jou kneukels druk en jou neus gaan oop).
Dat daar dan n nielyflike siekte in die lug is, verdien seker nie n debat nie. Wat die aard en omvang van die siekte is  ja, daaroor kan mens baie praat. En dit is seker die diskoers waarbinne jy koers hou wat gaan bepaal wat jou vertrekpunt en jou antwoord oor die siekte(s) gaan wees.
Landman se gevoel oor die diskoerse wat mense siek maak, deel sy in vier hoofgroepe. As hierdie diskoerse mank gaan om mense gesond te maak, moet ons seker vra hoe hanteer die diskoers dan die ongesondheid.
Daar is nie eintlik iets positief nie. Jy kan net jouself verafsku. En om te oorleef word jy onmiddellik oorgelewer aan iets buite jouself wat mense geskep of geformuleer het en val jy te prooi daarvan.
Om nie op die reis na binne te gaan nie, is n disfunksionele manier van doen. Want dit is net n wig van buite om jou vir die oomblik stil te laat l�, en dit gaan voel of jy in balans is, en vir die oomblik is dit seker ook goed. Maar dis amper soos die Grand-Pa. Vir die oomblik kan jy vergeet.
Maar waar laat dit ons met die Nuwe Hervorming? Ek verstaan die Nuwe Hervorming kortweg as: die uitskud van geykte, Christelike, geloofs-/dogmatiese oortuiginge deur die (her)ontdekking van (nuwe?) historiese getuienis oor die persoon van Jesus.