Des J – Bali Drome
Maand: Des J
Author travel460Posted on Desember 31, 2016 16 Kommentare op Geen ander manier gaan werk nie.
Òns musiek. Kliphard blêr “I can see clearly now…, I won’t give up…, I love you Timothy, You, Wake up little Suzy, wake up…, S.O.S.”
Ons twee sing heerlik saam, doen ń paar moves so sit-sit terwyl ons oë die lang pad afmeet. Kort duskant Bethal, en die onthou van jongtyd kom lê op ons skote. Ons langspeelplate, Springbok Hits, en die hi-fi’s. Dieselfde onnies op hoërskool, my mooi kuite en blou skool panty as die wind die rompe so terg. Juffrou Engelbrecht met haar liniaal en ons wat nie voor mekaar durf huil nie.
Sy ‘verraad’ toe hy my in standerd sewe met ń tweeling verneuk. Glo omdat ek te veel gelees het.
En tog, hier sit ons twee, 42 jaar later. Langs mekaar. Oppad na nog ń nuwe begin, nuwe huis, nuwe besigheids perseel.
Eerlik, ek is bang. Bang om weer wortels te plant. Bang vir nóg ń uitdaging.
Maar dan soek jou hand myne. En ek weet ek gaan ok wees. Want jy is nog daar. My standerd vyf liefde wat vir soveel jare ń ander paadjie gevolg het. En ek wat my eie berge moes klim.
Ons gaan ok wees.
Author travel460Posted on Desember 28, 2016 Desember 28, 2016 8 Kommentare op Oppad huis toe, draai ons in die sewentiger jare.
So het Kersvader nou op die 23ste by ons opgedaag. Want Boeta moet môre terug tehuis toe. Gaan wel NOG ñ present kry, maar vanaand half sewe, hier in Harties, het die Rooi Baardman betyds sy teenwoordigheid getoon.
Ons beleef steeds chaos. Werklik. Vandag het die winkel oorgetrek, ons moet die Mall perseel ‘spiek en span’ los, en dit is bloedig warm. O ja, en ons trek huis ook tussenin…
Dit is nou 7 uur, manlief nog besig met uitverf in Rustenburg. Ek het saam met die trokke deurgery, en als is afgelaai. Ou huis toe gejaag, en vir Boet op die stoep aangetref. Hoekom? Hy soek vir Kerfie op die water. Hy weet van die briefie wat geskryf is, Kersvader, bring asseblief Boeta se presente vandag, want Noena en Bertus moet môre Richardsbaai toe ry. Neil verjaar op Kersdag, en hulle wil graag bietjie by hom wees. So asseblief Kerfie, maak half sewe Vrydag aand by Noena hulle ñ draai. Met my 11 geskenke.
So het Kerfie toe aangeklop, en walla… daar lê die 11 geskenke voor die deur. Arme Bertus mis hom sowaar! Darem was Ousus hier, dankie tog, sê Boeta.
Arme Bertus werk seker vanaand deurnag om klaar te kry. My maag pyn vir ñ vale na die operasie en nimmereindigende op en af laaiery.
Maar, Kerfie was hier!!!!
Geseënde Kersfees al my skriffel vriende…nuwe woord vir blokkers.☺☺☺
Boeta se geskenk lysie: Pieter Koen se nuwe CD.
Joanita Claasen se nuwe CD. Romanz Cd.
Nuwe oorfone. Skryfboeke, penne, cokies, dik inkleurboek, inkleurkryte, skerpmaker , liniaal, uitveër. Stel trokke, stel brandweerwaens, ambulanse, en polisie. Nuwe almanak boekie vir 2017. En Rugby en krieket tydskrifte.
Jip, dis ons 54 jarige Boeta.
Moeks, ma kyk sekerlik van daar bo af. Wonder of julle Kersfees op aarde onthou?
Author travel460Posted on Desember 23, 2016 Desember 23, 2016 20 Kommentare op Kerfie daag soms vroeër op…
Ek wonder wie ek sal nooi. Met wie in die ganse wêreld sal ek vir ñ paar ure so in die water op ñ swaai wil kuier.
Net een kans om te kies…
Iemand uit my verlede dalk, van wie ek antwoorde verlang. Of ñ goeie vriendin wat oorsee bly, om weer in te haal? Iemand soos Joyce Meyer om by te tap?
Dalk ñ gewese kêrel, net om te gesels? (ja Bert, ek weet jy lig nou jou wenkbroue).
Of sal dit die mees suksesvolle besigheids magnaat op aarde wees, wat kan raad gee.
Ag nee, hierdie moet ñ lekkerkry kuier wees, en ek wil kan lag. Hoog swaai en giggel.
So dit sal iemand moet wees met wie ek gemaklik is. Iemand wie ek vertrou, en my verstaan. My taal verstaan. My hart verstaan. Wat weet wat my laat lag. My laat huil.
Daar is sulke ‘gene’, defnitief. ñ Paar vriendinne. En die kinders. Natuurlik my man, maar saam met hom kuier ek meestal.
Ek hoop jy ken ook ‘diesulkes’. Hulle wat help bou aan jou lewe. Saam met wie jy heel voel, en kan sprankel. Wat paaie saam met jou geloop het en ñ stukkie van jou hart besit.
En ek hoop daar is iemand wat op hulle beurt my sal wil uitnooi.
Vir wie ek ook ñ stukkie sonskyn bring.
Here, help my om in die nuwe jaar sag te loop in ander se lewens, mooi te werk met ander se drome. En in die proses te giggel van plesier.
Author travel460Posted on Desember 20, 2016 9 Kommentare op Kom swaai ñ rukkie saam met my.
Om na ñ lang dag onder die stort in te klim en die stof af te was, dít is maklik. Om ñ jaar se vullis af te krop, moeiliker.
Iewers in die berge behoort daar ñ waterval met reinigende waters te wees. Die paadjie soontoe sal bebos te wees. Maar om dan daar aan te kom…
Om die jaar se verkeerde besluite te kan herroep. Die verkeerde woorde terug te sluk. My selfvernietigende optredes af te stroop.
Om seerkry op te diep en te laat leegloop. Wonde se etter te laat skoonspoel.
Sommer so alleen, net ek en my siel onder helende water.
Die paadjie soontoe gaan die moeilike een wees. Elke tree beteken iets word afgelê. Dalk die eie ek wat so graag geregverdig wil voel. My innerlike gelowe wat op selfsug gebasseer is.
Die skanse sal platgeploeg moet word.
En sal ek naak staan.
Eers dan kan my vel die water voel. My hart die druppels hoor.
My gees vernuwe word.
Eers dan kan ek die nuwe jaar in tuimel en dans. Met nuwe hoop en vertroue. En krag.
(geskryf vir my Here)
Author travel460Posted on Desember 18, 2016 21 Kommentare op Om die jaar se stof af te was.
ñ Mens lees maar partykeer weer en weer voor jy regtig verstaan wat iemand probeer sê. En as jy die dag iets moet verduidelik, herhaal jy jouself so drie keer, en die vierde keer vra jy dat die persoon moet sê wat hy verstaan…Daarna begin julle weer van vooraf. Ons hoor verskillend, onthou.
Maak vrede daarmee voor jy in die vliegtuig klim.
Author travel460Posted on Desember 16, 2016 Desember 16, 2016 11 Kommentare op Eiland taal…
Dit was van die begin af ñ tammeletjie, dié ablusie geriewe in Suid-Oos Asië. Soos my skoonpa sou sê, dis ñ ander kerk se mense dié.
Van dag een af het ek en Bertus gegiggel oor hul vreemdheid. Op ñ oornag trein in Thailand het hy my benoud kom vra om hom asb. te kom help. Die piepklein badkamer was van hoek tot kant uitgeteel, heel netjies. Die toilet ‘opening’ was egter bo-op ñ halflyf hoogte stillasie. Te hoog vir my man om die ‘mik ding’ te doen. Toe klim hy bo-op. ñ Trein se plafon is egter baie laag. Om nou weer te mik, terwyl jy vooroor buig met jou kop vas teen die plafon, jou broek op jou voete, en die bewegende kajuit se geskommel, loop uit op ñ fiasko. Want jy moet aan die muur vasklou om te balanseer. En jou knieë in die proses ook knak.
Plat sit werk ook nie, hoor. Die opening is te diep na agter, so jou bene steek reguit voor jou uit.
Ken steeds nie die antwoord nie.
By ñ volgende oornag plek was daar instruksies in Engels agter die deur vasgegom. Mooi duidelik, met ñ tikkie humor by. Iemand het ons twee seker sien aankom.
In Yogjakarta weer, was daar net ñ vertrek met ñ water emmer en ñ beker. Gordyn voor. Geen opening êrens. Sulis moes toe maar kom demonstreer, want die nood was groot. Jy hurk enige plek, en na die tyd vat jy die water en spoel oor die plassie. Vloeistof syfer teen die kante af. Maar moenie verder vra nie. Ek weet nie. Wag vir jou hotel kamer.
“It’s a man’s world” is al wat ek kan sê. Gelukkig is dit oral baie warm, so jy sweet. Die hotelle se badkamers is lieflik, maar as jy nou soos ek agter “bargains” aan ploeter, in nywerheidsgebiede, knyp jy maar oë toe.
Oppas egter. Maak seker jy is alleen…
Author travel460Posted on Desember 15, 2016 Desember 16, 2016 13 Kommentare op Is hier iewers ñ toilet asb.