Nee, dit is nie 'n artikel oor Viagra of 'n ander vorm van die verbetering van die fisiese anatomie nie. As ek na advertensies en strooiposse kyk wat op my pad gerig is, het ek gewonder wat die menslike voorneme is groter dit or groter dit gaan alles oor. Dit blyk dat die menslike anatomie sekere dele het wat ons dink groter moet wees, terwyl ons die grootte van ander dele probeer verminder. Miskien is die oorspronklike konsep goed. Ons moet fokus op die uitbreiding van sekere dele van ons wese, maar die fokus is verskuif na die verkeerde plekke.
Wat sal goed wees vir ons om uit te brei? Ons omgee hart sal 'n goeie plek wees om te begin. Ons kan meer begin omgee vir mense rondom ons en oor die planeet in die algemeen. Ja, natuurlik gee ons om, maar ons doen dit op 'n algemene en onpersoonlike manier. Sekerlik, dit is vir my maklik om te sê dat ek omgee vir die osoonlaag, maar as ek steeds produkte en toerusting gebruik wat daartoe bydra om dit te beskadig, hoeveel gee ek regtig om? Ja, ek kan sê dat ek omgee vir die haweloses en armes, maar as ek nog dinge gooi wat beter weggegee sou word, hoeveel gee ek regtig om? Is my omgee net in woorde, net in die beeld, net in "die regte ding sê", of vertaal my omgee myself in konkrete aksies?
Nog 'n ding vir ons om uit te brei, is ons persepsie van die wêreld rondom ons. Almal van ons leef in ons eie klein wêreld, ons eie werklikheid, om so te praat. Maar met die koms van die internet en die kommunikasieversperrings wat dit gesloop het, is die klein wêreld waarin ons leef, nie meer 'n realiteit nie. Ons kan met mense aan die ander kant van die planeet klets deur eenvoudig op ons rekenaar (of die rekenaar by die openbare biblioteek te sit as ons nie by die huis tuis is nie). Om ons naaste lief te hê, vir dié van ons wat met daardie filosofie geopper is, beteken nie net net die Joneses langsaan nie, of die familie wat na dieselfde kerk as ons gaan, dit beteken elke mens op die planeet en die diere as goed.
Almal op die planeet is ons buurman. Almal is in dieselfde bootjie as ons. Ons woon almal op hierdie draaiende blou en groen bal wat rondom die son gaan en ons word almal geraak deur wat op hierdie blou-groen sfeer gebeur. Ons klein wêreld het sy mure verloor en sluit nou die hele planeet in. Ons is nie meer immuun vir die probleme in die Midde-Ooste en in ander oorlogsgeteisterde lande nie; ons is nie meer veilig in ons "Amerikaanse manier" van die lewe nie; Ons word nie meer beskerm deur die anonimiteit wat deur die oseane tussen ons en hulle gegee word nie.
Ek onthou dat ek aan herinneringe opgedoen het dat ek al die kos op my bord moes eet omdat die arm kinders in China (of elders) aan die slaap geraak het. Tog voel ek heeltemal daaraan verbonde ... hoe kan my eet van my hele bord groente hulle op enige manier help? Natuurlik het dit 'n goeie gedeelte van skuld in my ingebring, maar dit het nie regtig 'n verskil gemaak aan 'n honger kind nie. Weereens, die "praat" was reg, maar die optrede was ontbreek.
So nou dat ons wêreld van klein tot groot uitgebrei het, wat doen ons daaraan? Party van ons wil daar buite storm en die wêreld met geweld verander indien nodig, terwyl ander van ons sê wat is die gebruik en niks doen nie.
Iewers in die middel van die twee uiterstes lê die pad wat 'n verskil kan maak. Dit is die pad van klein optrede, wat as gevolg van ander klein aksies 'n groot verskil maak.
Jare gelede het iemand 'n "willekeurige dade van goedheid" begin doen en dit het 'n hele beweging geword. Een persoon wat 'n goeie daad doen, 'n klein dingetjie, voeg 'n hele klomp mense wat 'n verskil maak.
Terwyl ek en jy nie die volgende Gandhi of Martin Luther King, Jr is nie, het ons wel 'n stem en ons optrede tel soos ons woorde en gedagtes. Ons kan 'n verskil in die wêreld maak deur te begin met ons houding teenoor ander. As ons vreugde en welwillendheid versprei, plant ons die sade vir dieselfde in ander. As ons in 'n negatiewe bui gaan en daardie giftige energie versprei, plant ons ook daardie sade in ander.
Ons kan ook onthou dat die wêreld ons tuin is, en soos dit gesê is, neem dit 'n dorp om 'n kind op te wek. Ons kan begin met omgee wat gebeur rondom ons en praat wanneer ons dinge sien wat nie vir die hoogste goeie is nie. As 'n nasie van TV-kykers, het ons pas pasifiste geword in die sin om "kykers" en nie "daders" te wees nie. Ons sien onreg, ons sien onbalans, ons sien dinge wat verbeter kan word, maar ons sit en kyk dit en bespreek dit soms, net soos ons 'n TV-fliek of program kyk en bespreek.
Ons moet onthou dat, terwyl ons net een stem kan wees, een persoon, wanneer ons opstaan ​​vir wat ons voel reg is, gee ons ook ander toestemming om dieselfde te doen. Dink net daaroor! Dit is altyd makliker om iets nuuts en riskant te doen as iemand anders daar is, doen dit ook. Ons kan die persoon wees wat bereid is om eerste te gaan - om die eerste een te wees om iets anders te doen, anders te reageer op 'n situasie, om te sê "dit moet verander".
Die wêreld waarin ons woon, het baie verander sedert die dae van ons ouers. En ons het ook verander - ons het volwassenes geword. Dit is nie meer vir ons ouers om keuses en besluite vir ons te maak nie. Dit is nie aan die reklamekorporasies, die media, die politici, die mega-korporasies om te besluit hoe ons ons lewens moet leef nie en watter soort wêreld ons kinders sal leef. Dit is aan ons.
Ons moet ons krag as individue herwin om "ja" of "nee" te sê wanneer ons wil. Ons moet ons reg regstel om 'n verskil in ons gemeenskap en in ons wêreld te maak. Ons moet om ons heen kyk en sê: "Wat kan ek doen om my wêreld 'n beter plek te maak? Wat kan ek doen om meer liefdevol, meer vreugdevol en meer ondersteunend te wees van die wêreld waarin ek leef?"
Ja, kom ons gaan van klein tot groot ... maar laat ons dit doen met die dinge wat tel. Nie die grootte van jou lippe of jou borste nie, maar die grootte van die vrygewigheid en vriendelikheid en visie van jou hart en dade. Die dinge wat jy doen, hoef nie groot te wees nie. hulle hoef nie die aarde te verpletter nie. Hulle moet eenvoudig wees wat jy geleer het om te doen, wat ookal in jou gedagtes verskyn wat jy kan doen om jou wêreld 'n beter plek te maak.
Dit kan maklik wees om die rommel op die pad op te tel, of 'n groep vriende of 'n organisasie te organiseer om dit te doen. Dit kan net so maklik wees om 'n ouer persoon te help deur hul pos te haal of vir hulle 'n maaltyd te bring, of om by 'n organisasie aan te sluit wat dit doen. Dit kan net so maklik wees om uit te vind wat op die stadsraad of in jou plaaslike regering gebeur deur op vergaderings te verskyn en jou mening te gee, of dit kan regtig betrokke raak deur kantoor te bestuur of iemand wat aktief is, te ondersteun.
Daar is baie dinge wat ons almal kan doen om ons wêreld 'n beter plek te maak. Dit kan iets lekker wees vir die mense waarmee jy in kontak kom (in plaas daarvan om hulle te ignoreer). Dit kan insluit om 'n stukkie rommel op te tel (in plaas van om te kla oor al die rommel op straat). Dit kan bestaan ​​uit die maak van 'n telefoonoproep na iemand in nood, kan dit ook aan jou politieke verteenwoordiger skryf, wat jou steun of ontevredenheid uitdruk vir 'n spesifieke aksie of posisie - die keuses gaan voort en aan. Die keuses is talryk en jy is die een wat die verskil kan maak, nou en nou.
Ons kan 'n verskil maak deur eenvoudig te kies. Ons kan ons dag begin deur te sê: "Ek kies vandag om 'n verskil te maak" en sien waar daardie houding ons neem.
Die Wenkpunt: Hoe min dinge kan 'n groot verskil maak
deur Malcolm Gladwell.
Vir meer inligting of om hierdie paperback boek te bestel en / of laai die Kindle uitgawe.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Aktivisme > Is die internet 'n hulp of hindernis vir demokrasie?