EU-maatreëls om die inkomste van die boere te stabiliseer: lae opname tesame met oorvergoeding, sê ouditeure - EU-verslaggewer: EU-verslaggewer
EU-maatreëls om die inkomste van die boere te stabiliseer: lae opname tesame met oorvergoeding, sê ouditeure
EU-instrumente wat boere help om hul inkomste teen dalende pryse en produksieverliese te verseker, het slegs gedeeltelik aan hul doelstellings voldoen, en hul opname bly laag en ongelyk, luidens 'n nuwe verslag van die Europese Rekenkamer. Daarbenewens is sommige uitsonderlike maatreëls nie behoorlik geteiken nie en kan dit lei tot onevenredige vergoedingsuitbetalings, sê die ouditeure.
Die EU se gemeenskaplike landboubeleid (CAP) bevat 'n reeks maatreëls wat die doel is om 'n stabiele en voldoende inkomste vir boere te verseker. Direkte betalings aan die 6.4 miljoen boere in die 28-lidlande is verantwoordelik vir € 41 miljard per jaar. Langs hierdie direkte betalings, bevat die GLB spesifieke instrumente om risiko's en krisisse in die landbousektor te voorkom en te bestuur.
Versekerings- en onderlinge fondse kan byvoorbeeld gebruik word om plaasinkomste te stabiliseer. Daar is ook buitengewone maatreëls wat bedoel is om die mark in die geheel te stabiliseer in die geval van ernstige versteuring, soos toe Rusland in 2014 besluit om sekere landbou-invoer uit die EU te verbied.
Die ouditeure het spesifiek gekyk of hierdie instrumente doeltreffend geïmplementeer is en resultate gelewer het. Hulle het veral gefokus op die steun van die EU vir versekering en die uitsonderlike maatreëls wat in die groente- en groentesektor ingestel is na die Russiese sanksies van 2014.
Die ouditeure erken dat die GLB 'n verskeidenheid inkomstebeskermings bevat. Direkte betalings speel 'n belangrike rol in hierdie verband. Hulle is gemiddeld 'n kwart van die inkomste uit die plaas, wat die boere in staat stel om beter te werk te gaan met die gebrek aan pryse of laer produksie, en sodoende hul behoefte om te verseker, verminder. Terselfdertyd bevorder die GLB toenemend voorkomende maatreëls, veral deur boere aan te moedig om goeie landbou- en omgewingspraktyke in te stel. Die ouditeure het egter bevind dat hierdie aktiwiteit 'n klein impak op die gedrag van die boere het, aangesien versekerde boere minder aansporing kan hê om 'n veerkragtige sakestrategie toe te pas of aan te pas by klimaatsverandering.
Volgens die ouditeure het die meeste van die € 2.6 miljard wat die EU begroot het om boere te help verseker teen pryswisselvalligheid en produksieverliese, baie min. Die geld bereik 'n baie klein deel van die boere, want minder as 10% van diegene wat dit verseker, doen dit met die EU-steun. Die meeste boere oorweeg nie eens die versagtende risiko nie, want hulle verwag in elk geval in die geval van 'n krisis aansienlike openbare steun.
Boonop word die EU-steun vir versekering nie gekanaliseer na diegene wat in werklike nood is nie. In die twee lidlande wat die meeste daarvan gebruik maak (Italië en Frankryk), het die ouditeure 'n konsentrasie in die wynsektor waargeneem. In hierdie sektor, waar versekerde kapitaal € 115,000 per hektaar kan bereik, sou baie begunstigdes, gegewe hul finansiële kapasiteit en risikoprofiel, hul produksie verseker het sonder EU-subsidies.
"Daar is tans 'n beperkte bewys dat die EU-toegevoegde waarde van hierdie steun om die inkomste van die boere te stabiliseer," sê Samo Jereb, die lid van die Europese Rekenkamer wat verantwoordelik is vir die verslag. 'Maatreëls moet verder geteiken word, sodat dit gebruik kan word deur die boere wat dit die nodigste het, en op 'n manier wat nie in stryd is met die ontwikkeling van 'n meer voorkomende en veerkragtige EU-landbou nie. "
Ten opsigte van die € 513 miljoen wat aan 2014-2018 aan vrugte en groente bestee is in reaksie op die Russiese verbod, het die EU geen objektiewe parameters opgestel om die gebruik daarvan te oorweeg nie. Byvoorbeeld, 61% van die steun het aan appelprodusente (veral in Pole) gegaan, hoewel appeluitvoer ongeveer konstant gebly het of selfs groei het. Uitsonderlike maatreëls is ook toegepas op ander vrugte (soos perskes en nektariene) om strukturele oorproduksie binne die EU aan te spreek, eerder as eenmalige markstoornisse.
Laastens merk die ouditeure daarop dat die EU-steun vir die onttrekking van produkte vir gratis verspreiding duur was. In sommige gevalle het die betaalde tariewe die markpryse grotendeels oorskry en het dit dus te veel kompensasie moontlik gemaak. Daarbenewens het die ouditeure bevind dat die meeste produkte wat vir gratis verspreidingskemas onttrek is, uiteindelik in 'n ander vorm (soos sap in Griekeland en Spanje) na die mark teruggekeer het, terwyl slegs 'n fraksie mense in nood bereik.
Teen die agtergrond van onlangse wetgewingsvoorstelle vir die toekomstige GLB, wat die fokus op risikobestuur wil verhoog, beveel die ouditeure aan dat die Europese Kommissie:
Moedig boere aan om beter voor te berei op krisisse;
die ondersteuning van versekering beter te ontwerp en te monitor;
die kriteria vir die inleiding en beëindiging van buitengewone maatreëls te verduidelik, en;
pas vergoeding vir onttrekkingsoperasies aan.
Spesiale verslag 23 / 2019 “Boere se inkomstestabilisering: omvattende stel gereedskap, maar 'n lae opname van instrumente en te veel kompensasie moet aangepak word” is beskikbaar op die ECA webwerf in 23 EU-tale.
In November 2018 het die ECA sy uitgereik advies oor die wetgewingsvoorstelle van die Kommissie vir die toekomstige GLB.
Aan die einde van 2020 beplan die ECA ook 'n spesiale verslag oor die uitsonderlike maatreëls wat die EU getref het om die 2014-2017-suiwelmarkstoornisse teen te werk. Sowat € 740 miljoen is in hierdie sektor bestee, deels om boere te vergoed vir sanksies deur die Russiese Federasie. Die verwante ouditvoorskou is in Oktober 2019 gepubliseer.
kategorie: 'N Voorblad, Landbou, ekonomie, EU, EU, Europese Rekenkamer
« #EAPM - Kongres bou konsensus vir vordering met innoverende verpersoonlikte medisyne
#OECD - Belastinginkomste het 'n plato bereik »