Boodskap gelewer deur Kobus van der Walt op 09 Mei 2010
Die Brief aan die Efesiërs – 19 (Ouers en Kinders) 
Ef.6:1-4 ~ Kinders, wees as gelowiges aan julle ouers gehoorsaam, want dit is wat die wet van God vereis. 2 "Eer jou vader en jou moeder" is 'n baie belangrike gebod. En daar is nog 'n belofte by: 3 "sodat dit met jou goed mag gaan en jy lank mag lewe op die aarde." 4 En vaders, moenie julle kinders so behandel dat hulle opstandig word nie, maar maak hulle groot met tug en vermaning soos die Here dit wil.
Toe God die Israeliete gekies het om Sy uitverkore volk te wees, het Hy hulle bestem om 'n volk te wees deur wie ...al die volke van die aarde geseën sou word (Gen.12:3b). By die berg Sinaï het God die volk gekies om Hom ...as priesters (te) dien, en 'n gewyde nasie te wees (Eks.19:6). Israel moes 'n volk wees wat 'n getuienis uitgeleef het; 'n volk wat vir God getuig het. Die volk Israel was nie net geroep om die ontvangers van God se waarheid en seën te wees nie, maar hulle moes 'n kanaal wees vir Sy waarheid en seën en dit moes gedeel word met die ganse wêreld.
Die hart van God se waarheid, is die waarheid t.o.v. Homself. Die sentrale waarheid van die Ou Testamentiese openbaring word saamgevat in die woorde van Deut.6:4 ~ ...die Here is ons God, Hy is die enigste Here. Hierdie waarheid impliseer optrede van die mens se kant en dit word weer pragtig vervat in Deut.6:5-6 ~ Daarom moet jy die Here jou God liefhê met hart en siel, met al jou krag. 6"Hierdie gebooie wat ek jou vandag gegee het, moet in jou gedagtes bly. Hierdie was die boodskap wat Israel vir haarself moes toe-eien, maar ook uitdra na die res van die wêreld.
Die eerste stap vir die Israeliete om hierdie boodskap uit te dra, was om dit oor te dra aan hulle kinders. – Deut.6:7 ~ Jy moet dit inskerp by jou kinders en met hulle daaroor praat as jy in jou huis is en as jy op pad is, as jy gaan slaap en as jy opstaan. Ouers moes dus onophoudelik oor die Here se genade en liefde met hul kinders gesels, sodat die kennis van en liefde vir God, tweede natuur moes word. Deut 6:8 gaan egter voort en sê ~ Jy moet dit as herinneringsteken vasbind aan jou hande, en dit moet 'n merk op jou voorkop wees. Ouers se lewens moes dus ook voortdurend van God se liefde en genade gespreek het – al het hulle dus nie 'n woord gesê nie, moes die ouers se getuienis steeds voortgeleef het en as voorbeeld dien.
Daar eindig dit egter nie – selfs wanneer ouers uithuisig was, moes hul getuienis voortgeleef het – v.9 ~ Skryf dit op jou deurkosyne en op jou stadspoorte. Daar moes m.a.w., voortdurend, 'n verbale, 'n sigbare én onsigbare toewyding aan die Woord van God in die ouerhuis gewees het.
Ongelukkig word hierdie opdrag en hierdie gesindheid in ouerhuise, reeds sedert die sondeval ernstig bedreig in gesinne. Die eerste rede hiervoor is uiteraard die sondegevallenheid van die mens en dit is slegs in huise waar die Here Jesus Christus as Verlosser, in beheer is, dat gesinne die hoë standaarde van die Woord t.o.v. gesinne, kan uitleef.
'n Tweede rede waarom gesinne nie hierdie vereistes van die Woord kan uitleef nie, is die Bose wêreldsisteem waarin ons leef en a.g.v. 'n tipe van "osmose", word ons denke en daardeur ons lewe in gevaar gestel om al minder en minder soos gelowiges – soos die Israeliete van ouds, op te tree en te leef en voor ons, ons oë kan uitvee, leef en dink en tree ons net soos die wêreld op.
Ons as gelowiges moet dus radikale stappe neem om uit hierdie wêreldse gietvorm te ontsnap, waarin die wêreld ons wil giet en ons moet terugkeer na die Woord en weer in gehoorsaamheid leef aan die Woord. Paulus gee vir ons in min woorde hier in Ef.6, 'n uitstekende padkaart om terug te keer na die ordes van die Here en hy begin met die kinders.
3. OPDRAGTE AAN KINDERS:
V.1 begin met die woorde, "kinders". In die Grieks is hierdie woord, "teknon" en dit verwys nie nét na jong of klein kindertjies nie, maar na alle kinders. Seuns en dogters wat nog steeds onder dieselfde dak as hul ouers woon, moet hul ouers te alle tye en in alles, gehoorsaam en eer. Verder dui die woord "gehoorsaam" op, optrede en beteken letterlik om "onder te luister". Kinders moet dus met aandag en in gehoorsaamheid, positief na hul ouers luister. Kinders moet hulself dus in gehoorsaamheid onder die gesag en woorde van hul ouers plaas.
Die woord "eer", dui weer op 'n gesindheid en dit hang nou saam met "gehoorsaamheid". Kinders se gesindheid wanneer hul ouers praat, moet dus een wees van gehoorsaamheid en eerbied en hul optrede moet wees om te alle tye gehoorsaam te wees aan hul ouers.
Die N.A.V. se vertaling van v.1 is ongelukkig 'n jammerlike en baie swak vertaling en kan die indruk geskep word dat kinders van nature (of grond van die verbond/doop ens.) gelowiges is – kom ons lees dit net weer saam ~ Kinders, wees as gelowiges.... Die O.A.V. is weereens hier, 'n beter vertaling ~ KINDERS, julle moet jul ouers gehoorsaam wees in die Here, want dit is reg. Wat ons nou moet vasstel, is wat beteken dit as die Woord sê dat kinders, "in die Here", aan hul ouers gehoorsaam moet wees? Hierdie uitdrukking "in die Here" verwys na die sfeer of omgewing waarin kinders hulself plaas en wat aanvaarbaar is vir die Here. Kinders moet dus in die huise waar hulle woon, 'n atmosfeer skep en so leef dat dit aanvaarbaar is vir die Here.
Waar kinders te jonk is om hierdie sfeer of atmosfeer te skep, moet ouers hul jong kinders so opvoed dat hul natuurliker wys die regte atmosfeer sal skep wanneer hul groter is. Groter kinders kan egter nie die verskoning aanvoer, dat toe hulle klein was, hulle nie deur hul ouers begelei is om sus of so op te tree nie – ouer kinders het nou die verstand om te weet wat reg en verkeerd is. En waarom moet kinders so optree? Kol.3:20 bed die antwoord – ek lees weer uit die O.A.V. ~ Kinders, julle moet jul ouers in alles gehoorsaam wees, want dit is die Here welbehaaglik.
Waarom moet kinders hul ouers gehoorsaam en eer?
· Eerstes, omdat dit 'n natuurlike opdrag of reël is. Paulus sê: Doen dit, want dit is reg. Bykans alle gemeenskappe en kulture erken die eer van ouers en die gehoorsaamheid deur kinders, as aanvaarde norm. Wanneer dit afwesig is, is dit onaanvaarbaar.
· Ook het ons reeds gesien dat dit reg is in die oë van die Here. Ons het dus hier te doen met 'n Goddelike opdrag. Wanneer Paulus dus sê dat hierdie opdrag 'n Goddelike opdrag is, het hy die vyfde gebod van die Tien Gebooie in gedagte, nl.: Eer jou vader en moeder... (Eks.20:12). Wat baie interessant is, is dat hierdie gebod, die eerste gebod met 'n belofte is, nl. ...dan sal jy lank bly woon in die land wat die Here jou God vir jou gee (O.A.V.). Wat Paulus dus sê, is dat kinders hul ouers moet eer en gehoorsaam aan hulle wees – PUNT! Indien dit nié die geval is nie, sal dit besliste effekte hê op hoe goed én hoe lank kinders sal lewe! Die algemene reël is dus dat kinders wat hul ouers eer en gehoorsaam is aan hulle, beter lewens voer én langer leef.
Daar bestaan verskeie redes waarom dit die geval is:
- Een rede is dat wanneer kinders hul ouers gehoorsaam, hulle gereeld gewaarsku word teen die gevare van die lewe. Hulle sal minder ongelukke en ander fisiese trauma beleef, bloot omdat hulle, hul steur aan hul ouers se opvoeding en waarskuwings.
- Gehoorsame kinders sal die negatiewe en soms rampspoedige gevolge van slegte optrede, gewoontes en vriende gespaar word, wat baie dikwels tot gevolg het dat jong mense se lewens verkort word.
- Gehoorsame kinders en kinders wat hul ouers eer, ontwikkel gesonde karaktereienskappe wat hul onmiddellike, maar veral latere lewens, baie gesonder, suksesvoller en aangenamer maak, terwyl ongehoorsame kinders negatiewe en skadelik lewenspatrone aanleer. Die Woord stel hierdie beginsel ondubbelsinnig en keer op keer – Spr.4:10 bv. ~ Luister, my seun, en aanvaar wat ek jou sê; dit sal jou lewensjare baie maak. Spr.10:27 ~ Wie die Here dien, lewe lank; wie sonder Hom lewe, se lewensjare is min. Spr.30:17 ~ Die oë van 'n man wat met sy vader spot en vir wie dit benede hom is om sy moeder te gehoorsaam, sal uitgepik word deur die kraaie, opgevreet word deur die roofvoëls. Spr.15:20 ~ 'n Wyse seun maak sy ouers bly, 'n dwase mens minag hulle. Spr.17:25 ~ 'n Onverstandige seun is vir sy ouers 'n ergernis, hy is vir hulle'n bitter verdriet. Spr.28:24 ~ Wie sy ouers besteel en sê: "Ek doen niks verkeerds nie," is niks anders as 'n rower nie.
Kinders en jongmense wat hierdie opdrag van God ignoreer, doen dit tot hul eie uiteindelike nadeel en ondergang.
4. OPDRAGTE AAN OUERS:
Paulus draai in vers 4 weg van die kinders en rig sy skrywe aan ouers en hy verdeel dit in twee dele – eerstens, negatief en tweedens positief.
· Die negatiewe opdrag wat Paulus aan ouers gee is klink klaar en duidelik ~ En vaders, moenie julle kinders so behandel dat hulle opstandig word nie (v.4). Sulke provokasie deur ouers kan op 'n paar maniere geskied:
- Onredelikheid: Onredelike optrede deur ouers kom baie algemeen voor – veral in die era waarin ons leef.
Ouers stel baie dikwels eise aan kinders wat onredelik en selfs bo hul vermoëns is, of kinders word so swaar gelaai met allerlei verwagtinge dat frustrasie en onderprestasie en wan-opvoeding baie dikwels die gevolg is – in kort, daar word soveel eise aan kinders gestel dat hulle nie meer kind kan wees en normaal kan ontwikkel nie.
- 'n Tweede vorm van provokasie is dié van foutvindery – ouers wie voortdurend foutvind met hul kinders se optrede – kinders kan net nie goed genoeg in hul ouers se oë wees nie. In die dae wat ek as onderwyser, rugby afgerig het, het ek dikwels Pa's van die kantlyn af hoor skreeu op hul kinders as hy 'n fout begaan (asof die Pa dit beter sou kon doen) – niks is goed genoeg nie en baie dikwels tree ouers so op, omdat húlle eer uit hul "volmaakte" kindertjies se optrede wil ontvang.
- Nalating is 'n derde aspek van provokasie. Die "afwesige-pa", of "afwesige-ma" of beide. Dit was een van Dawid se groot sondes en dit het gelei tot Absolom se rebellie waarvan ons in 2Sam.14-15 lees. Maar let op kinders – let op na wat die uiteinde van Absolom was, al was die oënskynlike oorsaak van Absolom se rebellie, sy afwesige Pa – 2Sam.18:9 ~ Dawid se manskappe het op Absalom afgekom waar hy op 'n muil gery het. Die muil het onder die digte takke van 'n groot akkerboom deurgegaan, en Absalom se kop het in die boom vasgehaak. Die muil waarop hy gery het, het aangehou hardloop en Absalom het tussen hemel en aarde bly hang en dan v.15 ~ Toe het tien wapendraers van Joab nader gestorm en Absalom heeltemal dood geslaan.
- Nog 'n vorm van provokasie, is inkonsekwentheid. Ouers belowe baie dikwels een ding, maar doen 'n ander. 'n Klassieke voorbeeld is dat ouers vir kinders bv. sê om iets nié te doen nie en indien hulle dit sou doen, gaan hulle sus of so gestraf word. Wanneer die kind dan oortree, word die aanvanklike dreigement net nie uitgevoer nie. Of, die ouers tree nou só op en môre anders. Sulke optrede verwar kinders, óf kinders steur hulle naderhand net nie meer aan hul ouers nie, omdat hulle nie hul ouers ernstig kan opneem nie – in kort, sulke kinders het geen respek vir hul ouers nie.
In die lig hiervan sê R. Kent Hughes die volgende: What a fragile flower a child is. He (or she) can be so easily crushed by his parents, or he can be to blossom beyond expectation, bringing untold joy to his parents and himself. Paulus verskaf aan ouers die regte raad t.o.v. kinderopvoeding – v.4b ~ ...maar maak hulle groot met tug en vermaning soos die Here dit wil.
· Paulus sluit sy skrywe aan die ouers af met positiewe raad – v.4b ~ ...maar maak hulle groot met tug en vermaning soos die Here dit wil.
Die gedagte met die Griekse woorde hier wat vertaal word met "groot maak", is om 'n kind se karakter te ontwikkel en te vorm en dit gaan gepaard met sagtheid en vriendelikheid en versorging. Dit word gesê (en ek stem volmondig daarmee saam) dat 'n man waarlik man is wanneer hy ook sag kan wees met kinders – of dit nou is om 'n baba in sy arms te vertroetel, of lief te wees vir sy laerskoolkind, of om sy tiener seun of getroude kind 'n druk te gee en vir hom te sê dat hy lief is vir hom.
· Om 'n kind se karakter te vorm gaan egter nie net gepaard met sagtheid nie, maar ook met tug en vermaning.
Die woord tug is 'n sterk woord in die Bybel en mag nie agterweë bly wanneer dit nodig is nie. Spr.19:18 sê ~ Behandel jou seun streng, dan is daar hoop, maar moet jou nie te buite gaan en hom doodmaak nie. En Spr.15:32 het 'n boodskap vir beide ouers en kinders ~ Hy wat die tug verwerp, ag sy eie lewe gering; maar hy wat na die teregwysing luister, verkry verstand. Hebr.12:11 som dit baie mooi op ~ Wanneer ons getug word, lyk die tug op daardie oomblik nie na iets om oor bly te wees nie, maar om oor te huil. Later lewer dit egter vir dié wat daardeur gevorm is, 'n goeie vrug: vrede omdat hulle gehoorsaam is aan die wil van God.
Tugtiging sluit o.a. 'n goeie pakslae op sy tyd in – hoor wat sê 2Sam.7:14 ~ Ek sal vir hom 'n vader wees, en hy sal vir My 'n seun wees; sodat as hy verkeerd handel, Ek hom sal straf met 'n menslike roede en met slae van mensekinders. Spr.13:24 (O.A.V.) ~ Wie sy roede terughou, haat sy seun; maar hy wat hom liefhet, besoek hom met tugtiging. En Spr.23:14 sê ~ Jy moet hom juis slaan om hom van die dood te red. Van wat se "dood" praat die Spreukeskrywer hier? Ja, die ewige dood van 'n sondaar, maar ek dink daar kan ook 'n sterk saak daarvoor uitgemaak word dat 'n pakslae op die regte tyd, selfs jou kind langer kan laat lewe – dink aan Paulus se opmerking in v.3b ~ ... en jy lank mag lewe op die aarde.
Laastens sê Paulus in v.4, dat ouers hul kinders moet vermaan. Die letterlike Griekse betekenis vir "nouthesia", of te wel, "vermaning", is "om iets in iemand se gedagtes te plaas". Dit impliseer opleiding en lering wat nie soseer kennis tot gevolg het nie, maar eerder die regte gesindheid, die vaslegging van goeie beginsels en goeie en aanvaarbare gedrag. Hierdie is uiteraard nie iets wat oornag bereik kan word nie, maar neem jare en moet van die eerste dag af toegepas en doelgerig in kinders se lewens ingebou word.
5. 'N LAASTE GEDAGTE:
Ek het netnou na Spr.15:32 verwys en uit daardie teksvers is dit baie duidelik, dat beide ouer én kind 'n aandeel in 'n kind se opvoeding het. Aanvanklik is die kind se aandeel nie so groot nie, maar later wel. Geen ouer kan dus enige verskoning aanvoer en sy gebrekkige opvoeding op die stout en rebelse kind projekteer nie – ouers kan dus nie sê dat hulle alles probeer het, maar die kinders wil nie na hul luister nie, ens. Net so kan kinders ook nie hul swak optrede wat lei tot mislukking of selfs dalk tronkstraf a.g.v. swak en verkeerde en sondige optrede, op die ouers se skouers alleen pak nie. Nee, kinders het ook die verantwoordelikheid om positief en met respek en in gehoorsaamheid te reageer op hul ouers se opvoeding – al is dit ook hoe onvolmaak.
Die heel belangrikste is egter dat beide kind en ouer moet onthou dat hulle individueel voor die lewende God staan en verantwoording sal moet doen – Die ouers vir die wyse waarop hul, hul kinders opgevoed het (of nie opgevoed het nie) en die kinders sal voor God staan om verantwoording te doen vir hoe hulle gereageer het op die opvoeding (hoe gebrekkig ook al) wat hulle van hul ouers ontvang het.
Rom.5:20 sê ~ Die wet het bygekom om die oortredinge nog meer te maak; en hoe meer die sonde geword het, hoe oorvloediger het die genade geword en 2 Kor.9:8 sê ~ En God is by magte om aan julle alles in oorvloed te skenk, sodat julle in alle opsigte altyd van alles genoeg kan hê en volop kan bydra vir elke goeie werk. Wanneer ons na hierdie en talle ander teksverse kyk, sien ons dat ons hoop in die Evangelie van Christus Jesus het. Indien jy in die verlede of dalk tans misluk het in die opvoeding van jou kind, kan Hy wat ons Verlosser is, ons ook hierin bystaan en vergewe. Ons moet dit net heel eerste teenoor Hom erken en dit bely, maar selfs teenoor my kind ook. Uiteraard geld dieslefde vir kinders - Dit is nooit te laat om vergofnis te vra vir jou rebelsheid nie (teenoor God en jou ouers).
As gelowige kan jy verander en kan jou situasie verander, want die Heilige Gees is in jou. Ons moet egter net besef dat die probleem nie vanself sal verdwyn nie – dit sal harde werk, baie gebed, tyd en geduld vra, om dit wat verkeerd was, reg te stel (1Tim.4:7).
Mag Christus ons genadig wees in hierdie verband.
 Boodskap gebring deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) – Sondagoggend 09 Mei 2010
Posted by Vaaldriehoek Baptistegemeente at 4:50 PM
Boodskap gelewer deur Kobus van der Walt op 23 Mei 2010
Die Brief aan die Efesiërs – 21 ("Ons Geestelike Geveg - 01) 
Paulus sluit sy brief aan die Efesiërs af met 'n onderwerp wat ongelukkig in ons dae nie veel aandag geniet nie en dit is dat elke gelowige in 'n fel geveg betrokke is in hierdie lewe en dat ons behoorlik toegerus moet wees vir hierdie geveg.
Die probleem met baie gelowiges (en ons sal onsself moet afvra, of ons nie ook onder hulle tel nie) is dat hulle nie dink dat hulle regtig in 'n geestelike geveg betrokke is nie – hulle sien hul Christenskap nie as 'n betrokkenheid by 'n geestelike geveg nie, maar eerder as 'n ontvlugting van so 'n geveg, waarin die wêreld betrokke is. Hulle glo dat Jesus ons herstel en gesond gemaak het en wanneer hulle ontmoedig voel, Jesus daar is om hulle te bemoedig. 'n Mens kry die indruk dat wanneer jy met sulke Christene praat, die Christelike lewe, 'n lewe van voortdurende geluk en welsyn is en daar derhalwe geen sprake van 'n geestelike stryd en -oorlog is, wat gevoer moet word nie.
Die vraag is egter, waarom Paulus dan aandag skenk aan wapenrusting wat 'n gelowige moet aantrek – lw., nie byderhand hê nie, maar aantrek! Waarom praat hy van 'n stryd wat nie teen mense gevoer word nie, maar teen elke mag en gesag, teen elke gees wat heers oor hierdie sondige wêreld, teen elke bose gees in die lug, as dit net goed en voorspoedig moet gaan met 'n gelowige?
3. DIE OORSPRONG VAN ONS KRAG:
Paulus reken dat alle gelowiges betrokke is in 'n geveg teen die mees geslepe en heel sterkste mag wat daar is. Ons kan egter hierdie geveg in oorwinning afsluit, indien ons aandag skenk aan verse 10 en 11:
· Soek julle krag in die Here en in sy groot mag.
· Trek die volle wapenrusting aan wat God julle gee, sodat julle op julle pos kan bly ondanks die listige aanslae van die duiwel.
Ons as gelowiges moet altyd onthou, dat voorbereiding aan die basis lê van 'n effektiewe Christelike lewe. Die onvoorbereide gelowige word uiteindelik die oorwonne gelowige. Ons moet besef dat ons krag juis opgesluit lê in ons afhanklikheid van God, daarom dat Paulus sê, ...soek julle krag in die Here. En omdat ons vyand so kragtig is, kan en mag ons nie op enige ander plek gaan soek vir krag as juis by God nie. En met God as die Bron vir ons Krag, kan ons hierdie geveg wen, daarom dat Fil.4:13 sê ~ Ek is tot alles in staat deur Hom wat my krag gee.
Voor ons egter kan kyk na die geveg en hoe en met wat ons hierdie geveg moet veg, moet ons net eers kyk na die vyand teen wie ons veg.
4. ONS VYAND:
Die probleem in ons dag is dat baie mense (baie hiervan is teoloë) 'n ekstreme weg volg, deur die bestaan van die satan en van bose geeste (demone) te ontken. Paulus daarenteen neem 'n radikaal teenoorgestelde standpunt in, deur die bestaan van die vyand te erken en dit ernstig op te neem. Máár, hy sê ook onmiddellik dat die vyand 'n oorwonne vyand is, wat gebind is deur Jesus Christus se oorwinning oor hom aan die Kruis op Golgota en deur Sy opstanding – Kol.2:15 ~ Hy het elke mag en gesag ontwapen en hulle in die openbaar vertoon deur hulle as gevangenes in die triomftog van Christus mee te voer. Natuurlik glo Paulus ook aan die bestaan van Satan en sy bose geeste, omdat die Heilige Gees dit aan Paulus geopenbaar het. Die kruks van hierdie gedeelte in Efesiërs is dan juis ook om ons as gelowiges te bemagtig, ten einde die vyand deur die krag wat daar in Christus Jesus te vinde is, teen te staan ten einde die uiteindelike oorwinning in Jesus Christus te behaal.
Paulus identifiseer dan vir ons die vyand in v.12 ~ Ons stryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen elke mag en gesag, teen elke gees wat heers oor hierdie sondige wêreld, teen elke bose gees in die lug. Van die vier name wat hier gebruik word, het ons reeds met twee in Ef.1:21 te doen gekry, nl. mag (wat in die O.A.V. vertaal word met owerhede; in die E.S.V. met rulers en in die K.J.V. met principalities). Die tweede waarmee ons te doen gekry het was gesag (O.A.V. = magte; E.S.V. = authorities en K.J.V. = powers). Die derde word egter hier vir die heel eerste keer in die Woord gebruik, nl. gees (O.A.V. = wêreldheersers; E.S.V. = cosmic powers en K.J.V. = world rulers). Die vierde naam of vyand wat Paulus hier identifiseer, is bose gees (O.A.V. = bose gees; E.S.V. = spiritual forces en K.J.V. = spiritual forces).
Hierdie vierde uitdrukking kan moontlik gesien word as 'n vierde mag, maar dit moet eerder as 'n meer saamgestelde term vir die vorige drie magte gesien word. Wanneer die Griekse gebruik van hierdie woord, nl. "pneumatikos", ontleed word (waarop ek nie nou wil ingaan nie), sien ons dat hierdie spesifieke woord, na Satan self verwys. Wat verder interessant is, is dat bykans dieselfde Griekse woord gebruik word vir die Heilige Gees. Wat Paulus dus hier wil deurgee is dat, net soos dit 'n bepaalde funksie van die Heilige Gees is om gelowiges op te bou (sien Ef.1:3; 5:19), net so is dit 'n bepaalde funksie van die vyand wat teen God staan, nl. om God se kinders af te breek en te verwoes, of om ten minste God se kinders in gevangenisskap (gebonde) te hou.
Hierdie verskillende geeste wat Paulus vir ons hier noem, verwys waarskynlik na die verskillende rangordes van die bose geeste. Hierdie rangordes word nie hier in Efesiërs beskryf of verduidelik nie, maar daar kan geen twyfel bestaan oor die feit dat daardie geeste waarna Paulus verwys as die magte ("principalities"), 'n hoër orde van demone is. Daar word ook in 1Pet.3:22 na hulle verwys ~ Hy is nou aan die regterhand van God nadat Hy die engele en magte en kragte aan Hom onderwerp het en die hemel ingegaan het. Die gesag ("spiritual forces") is waarskynlik daardie geeste wat betrokke is by die mees veragtelike immoraliteite denkbaar. Die gees ("world rulers") verwys weer hoogs waarskynlik na daardie demone wat die politieke sisteme van die wêreld geïnfiltreer het en wat poog om hulle te laat regeer volgens Satan se duistere koninkryk – so word daar bv. in Dan.10:13 van die engel van die Persiese Ryk gepraat.
Paulus se doel met die benaming van hierdie geeste is egter nie om aan ons die hiërargie en funksie van die verskillende demone te verduidelik nie, maar eerder om aan ons 'n kykie te gee in die gesofistikeerdheid en mag van die geesteswêreld waarteen ons moet veg. En weereens – wanneer ons besef, of 'n idee begin kry van die kompleksiteit en geweldige mag van hierdie magte, dan begin ons enersyds besef dat ons nie hierdie stryd maar net kan ignoreer nie en andersyds dat ons hoegenaamd glad nie hierdie geveg uit eie krag kan veg nie, maar slegs in en deur die Here Jesus Christus. Ons sal dan ook later sien dat ons oorwinning nie lê in die suksesvolle uitdrywing of die "regte tegnieke" wat ons aanwend om ontslae te raak van "lastige demone" nie, maar dit lê in die regte aanwending van God se wapenrusting en om toegewyd te leef aan die realiteit van die reinigende genadewerk wat ons in Jesus Christus ontvang het.
5. DIE GEVEG:
Ons moet ook kyk na die sfeer of terrein waarin hierdie geveg homself afspeel. Paulus sê in v.12 dat hierdie geveg waarin ons, onsself bevind, nie teen vlees en bloed geskied nie, maar teen elke bose gees in die lug.
Wanneer hy dan sê dat hierdie stryd nie teen vlees en bloed is nie, maak hy drie stellings:
· Ons geveg is bo-natuurlik;
· Hierdie geveg is 'n persoonlike geveg. Die Grieks dui hier op 'n hand-tot-hand geveg – aangesig-tot-aangesig geveg;
· Ons is betrokke in 'n futiele geveg, indien ons dit sou waag om hierdie geveg in eie krag te veg. Hoor wat sê Calvyn ~ In hierdie geveg teen satan en sy magte is ons stryd baie groter as wat dit sou gewees het as ons teen mense geveg het. Waar ons menslike krag teenstaan, staan ons wapen teen met wapen; mens kom te staan teen mens; krag word teengestaan met krag; bedrewenheid met bedrewenheid, ens. Maar ons geveg teen die bose is veel, veel anders, want ons vyand is kragtig, soos geen ander menslike krag kan dink om te wees nie. Ons is dus almal gewikkel in 'n kosmiese geveg waar konvensionele taktiek en wapens futiel sal wees, omdat Satan en sy bose geeste, geweldig sterk is en in die geesteswêreld opereer met geestelike wapens.
Al is Satan dan hierdie geweldige sterk wese, moet ons egter onmiddellik daarmee saam sê, dat hy nie naastenby beskik oor dieselfde eienskappe as waaroor God beskik nie. So is die satan bv. nie alomteenwoordig nie en kan hy dus net op een plek op 'n keer wees, maar omdat hy streef na alomteenwoordigheid, het hy sy gesante baie strategies oor die wêreld heen geplaas, ten einde sy bose planne soos 'n kanker wat bly voort "vreet", ten uitvoer te bring. Christus is en bly egter steeds die Heerser en die almagtig- en alomteenwoordige Een!
Die konsensus van die Woord, is dat hierdie wêreld 'n "cosmos diabolicus" is, daarom dat Johannes in 1Joh.5:19 sê ~ Ons weet dat ons aan God behoort en dat die hele sondige wêreld in die mag van die duiwel is. Paulus skryf in 2Kor.4:4 ~ Hulle is die ongelowiges wie se verstand deur die god van hierdie wêreld verblind is, sodat hulle die lig van die evangelie nie kan sien nie. Dit is die evangelie van die heerlikheid van Christus, wat die beeld van God is. In Ef.2:2 word die duiwel, die vors van die onsigbare magte, die gees wat daar nou aan die werk is in die mense wat aan God ongehoorsaam is... genoem. In Hand.26:18 gee Christus opdrag aan Paulus om die mense se ...oë oop (te) maak sodat hulle hulle van die duisternis tot die lig en van die mag van die Satan tot God kan bekeer. Ons leef tans in die satan se domein (wêreld) en dit is waarom die satan 'n opregte aanbod aan Jesus in die wildernis kon maak, deur 'n deel van sy koninkryk aan Jesus te bied.
Ons moet besef dat ons elkeen, op 'n individuele en persoonlike vlak teen satan te staan kom en hierdie geveg vind daagliks plaas en sal plaasvind totdat die Here Jesus ons kom haal. Ons weet vanuit Rom.1-3 dat elke mens radikaal verdorwe is. Hiermee word bedoel dat elke deel van ons geaardheid geneig is tot sonde. Dit beteken egter nie dat ons op ons slegste is nie, want daar is altyd ruimte vir "verslegting" (kyk maar net wat gebeur as ons toegee aan die sonde). Sommige mense val dieper in die sonde as ander – so is 'n perverse motorbomdraer, of 'n reeksmoordenaar, sekerlik dieper vasgevang in die "sondeweb" van satan as ek en jy. Die probleem is egter dat Satan elkeen van ons nog slegter wil hê as wat ons is. Hy wil ons pootjie op ons pad van heiligmaking. Ons moet onthou dat daar niks, absoluut niks goeds in die bose is nie.
Hiermee saam is hy ook uiters geslepe en hoogs intelligent. V.11 verwys hierna as dit praat van die ... die listige aanslae van die duiwel. Een van sy sluuste aanslae wat hy meesterlik hanteer (soos wat ons die afgelope paar weke ook gesien het toe ons gedeel het oor Jesus se versoeking in die wildernis), is op die gebied van misleiding en om op te tree as 'n sogenaamde gesant van God – dit is waarom Paulus in 2Kor.11:14-15 na hom verwys as, 'n engel van die lig". Hy spesialiseer daarin om genoeg waarheid te vermeng met valsheid, sodat dit heel aanvaarbaar lyk vir die mens (selfs vir ons). Hy spesialiseer dus daarin om die waarheid te verdraai.
Nog 'n area waarin die satan spesialiseer, is om twyfel t.o.v. God se reddingsgenade en Sy liefde en goedheid in ons gemoed te saai. Dit was bv. die sterkste instrument wat die satan in Martin Luther se lewe gebruik het – die inhoud van Luther se depressie was altyd dat hy sy geloof in God se goedheid verloor het.
Satan val ons selde as ooit openlik aan (soos ons in die "Wildernisboodskappe" gesien het . Satan skryf nie sy naam op sy voorkop en kondig se aanvalsplan aan, deur vir ons te sê, "ek is Satan en ek gaan jou nou mislei en aanval nie". Hy is boser as wat ons kan dink en hy haat die Kerk van die Here Jesus Christus. Hy is sluwer as wat enige mens ooit kan wees en wat meer is – hy maak jag op ons! Ons stryd is nie teen vlees en bloed nie (v.12a).
Dit is angswekkende realiteit t.o.v. Satan (en Paulus wil ons waarsku), is dat ons bedag moet wees op hierdie feite en ons moet ons self bewapen om teen die hierdie vyand te veg.
6. ONS OPLOSSING:
Ons hoef egter nie in vrees en bewing te leef oor hierdie realiteite van die satan en sy bose magte nie – op voorwaarde dat ons hierdie lewenslange geveg op die regte grondslag sal veg – en daardie grondslag is Jesus Christus. Ja, op aarde is daar geen mens wat staande kan bly teen die aanslae van die vyand nie, maar ons lees in Kol.1:16 hierdie wonderlike woorde ~ God het deur Hom alles geskep wat in die hemel en op die aarde is: alles wat gesien kan word en alles wat nie gesien kan word nie, konings, heersers, maghebbers, gesagvoerders. Alles is deur Hom en vir Hom geskep. En Kol.2:10b sê ~ Hy is die hoof oor elke mag en gesag. Enige iets wat deur iemand geskep is, is onderworpe aan daardie persoon en dit is presies ook die geval met Satan – hy is 'n skepsel van die almagtige en ewige Drie-enige God. Satan is dus nie 'n gelyke opponent vir God nie, o.a. omdat God oneindigheid is en die satan is eindigend.
Daar is soveel voorbeelde uit die Skrif waar ons sien dat Satan telkens maar die knie voor God moes buig, trouens dit het reeds in Genesis begin, toe sy lot beseël is – Gen.3:14-15 ~ En die Here God sê vir die slang: "Omdat jy dit gedoen het, is jy vervloek onder al die diere. Op jou maag sal jy seil en stof sal jy eet, jou lewe lank. 15 Ek stel vyandskap tussen jou en die vrou, tussen jou nageslag en haar nageslag. Haar nageslag sal jou kop vermorsel en jy sal hom in die hakskeen byt. Reeds daar in die Tuin van Eden het God vir die satan gesê dat Eva se nageslag (verwysende natuurlik na Jesus Christus) hom uiteindelik heeltemal sal oorwin. Ook in Openbaring lees ons van sy uiteindelike lot, wanneer hy neergewerp gaan word in die hel (Openb.20).
Daar is egter meer as net die feit dat die satan se Skepper almagtig is en dit is dat Christus (soos reeds gesê) reeds die oorwinning aan die kruis behaal het – Satan en sy bose geeste is dus onderwerp aan Christus. Ons lees in Kol.2:15 ~ Hy het elke mag en gesag ontwapen en hulle in die openbaar vertoon deur hulle as gevangenes in die triomftog van Christus mee te voer. Christus het die bose se lot reeds bepaal, maar gedurende hierdie era waarin ons leef – die reeds, maar die nog nie – is hulle steeds in beheer van diegene wat nie vryheid in Christus gevind het nie. John Stott stel dit uitstekend wanneer hy sê ~ They were defeated (die bose) at the cross and are now under Christ's feet and ours. So the invisible world in which they attack us and we defend ourselves is the very world in which Christ reigns over them and we reign with Him. Indien ons Geesvervuld is (5:18) kan Satan se magte ons nie oorwin nie. Die van ons wat egter nalaat om in die lig van Ef.5:18, werk daarvan te maak voortdurend vervul te wees met die Gees en veral die van ons wat plek aan die vyand gee, plaas ons, onsself in 'n posisie waar daar baie skade aan ons berokken kan word deur die bose.
Indien ons egter ons skuilplek by Jesus Christus vind, sal ons in oorwinning leef – daar is egter twee voorwaardes hieraan verbonde:
· V.10 ~ Soek julle krag in die Here. Die implikasie van hierdie opdrag is dat ons nie hierdie geveg alleen kan veg nie. Al wat ons dus kan doen is om onsself oor te gee aan en staat te maak op die krag van die Here. Paulus sê in 2Kor.12:8-9 ~ Drie maal het ek die Here gebid dat dit van my af weggeneem moet word. 9 Sy antwoord was: "My genade is vir jou genoeg. My krag kom juis tot volle werking wanneer jy swak is." Daarom sal ek baie liewer oor my swakhede roem, sodat die krag van Christus my beskutting kan wees. Ons moet dus erken dat ons swak is en die Here vra om Sy krag aan te wend namens ons. Ons moet God se krag dus vir onsself toe-eien.
· V.13 ~ Trek daarom die volle wapenrusting aan wat God julle gee. Hierdie wapenrusting sluit die waarheid in, asook God se vryspraak; 'n bereidheid om die Evangelie te verkondig; geloof; geloofsekerheid en die Woord van God – maar volgende keer meer hieroor.
Alle gelowiges kán staande bly teen die aanslae van die satan en sy bose magte, wanneer ons dit doen in en met die krag wat daar in die opstandingskrag van Jesus Christus is en waarin elke gelowige deel het. Kol.1:11-13 getuig hiervan en hou 'n oorwinningsbelofte vir elkeen van die Here Jesus Christus se kinders in ~ Mag God deur sy wonderbare krag julle alle sterkte gee om in alle omstandighede geduldig te volhard. 12 Met blydskap moet julle die Vader dank wat julle geskik gemaak het om deel te hê aan die erfenis wat vir die gelowiges wag in die ryk van die lig. 13 Hy het ons uit die mag van die duisternis weggeruk en ons onder die heerskappy gestel van sy Seun wat Hy liefhet.
 Boodskap gebring deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) – Sondagoggend 23 Mei 2010