Geskryf deur Pep Canadell, et al
Agtien lande van ontwikkelde ekonomieë het vir ten minste 'n dekade koolstofdioxide-uitstoot van fossielbrandstowwe afgeneem. Terwyl elke nasie uniek is, deel hulle 'n paar algemene temas wat Australië en die wêreld kan wys, 'n lewensvatbare pad om emissies te verminder.
Globale CO₂-uitstoot van fossielbrandstowwe bly toename, met teken hoë emissies in 2018 op en verdere groei verwag vir 2019. Hierdie tendens is gekoppel aan wêreldwye ekonomiese groei, wat grotendeels steeds deur die verbranding van fossielbrandstowwe voortgesit word.
Beduidende afname in die energie- en koolstofintensiteite van die wêreldekonomie was nie voldoende om afname in globale emissies te veroorsaak nie.
Maar 18-lande het iets anders gedoen. A nuwe ontleding werp lig op hoe hulle hul emissieroute verander het. Daar is geen silwerkoeël nie, en elke land het unieke eienskappe, maar drie elemente kom uit die groep: 'n hoë penetrasie van hernubare energie in die elektrisiteitsektor, 'n afname in energieverbruik en 'n hoë aantal energie- en klimaatbeleid in plek. Iets werk vir hierdie lande.
Australië was nie deel van die studie nie, aangesien die CO₂-uitstoot van die verbranding van fossielbrandstowwe grootliks oor die leerperiode 2005-2015 gebly het, terwyl die land se ekonomie gegroei het. Die uitstoot van alle kweekhuisgasse oor alle sektore van die ekonomie (insluitend grondgebruiksverandering) het egter oor die meeste van dieselfde tydperk afgeneem, 'n tendens wat in 2014 omgekeer het. sedert wanneer uitstoot toegeneem het.
Hoekom het die uitstoot afneem?
Die 18-lande wat hieronder getoon word, het hul fossielbrandstofvrystellings nie later as 2005 bereik nie en het gevolglik aansienlike afname gehad op 2015, die tydperk wat deur ons studie gedek word.
Veranderinge in CO2-uitstoot van fossielbrandstowwe verbranding vir 18-lande met dalende emissies tydens 2005-2015. Lande word bestel deur hoe gou hul uitstoot hoogtepunt bereik het en begin daal. Le Quere et al. Natuurklimaatsverandering (2019) gebaseer op data van die Internasionale Energie Agentskap @ IEA / OECD
Uniform, die grootste bydrae tot emissiereducties - ongeveer 47% - was as gevolg van afname in die fossielaandeel van energieproduksie, terwyl die vermindering van die algehele energieverbruik 36% bygedra het.
Daar is egter groot verskille in die relatiewe belangrikheid van die faktore wat emissiereducties in die verskillende lande gedryf het. Byvoorbeeld, verminderde energieverbruik oorheers emissiereducties in baie lande van die Europese Unie, terwyl 'n meer gebalanseerde verspreiding van faktore wat in die Verenigde State oorheers word, met die grootste enkele bydraer die oorgang van steenkool na gas. Die vermindering van die uitstoot in Oostenryk, Finland en Swede is te wyte aan 'n groter deel van nie-fossiele en hernubare energie.
Interessant genoeg stel ons ontledings voor dat daar 'n verband bestaan ​​tussen die aantal beleide om die opname van hernubare energie en die afname in die 18-lande te bevorder.
Die dalende emissies is nie veroorsaak deur die verbruik van produkte wat elders gedurende die ondersoekperiode vervaardig is nie. Vroeër in die 2000'e was hierdie praktyk van uitkontraktering van uitstoot na ander lande (byvoorbeeld deur die verskuiwing van buitelandse fabrieke te verplaas) 'n belangrike drywer van emissiereduwing in baie ontwikkelde lande. Maar die effek het verminder.
Die blywende gevolge van die 2008 globale finansiële krisis op die wêreldekonomie het egter 'n impak gehad, en het die verminderde energieverbruik in baie lande gedeeltelik verklaar.
Hoe belangrik is hierdie uitstoot afneem?
Emissies het gedurende 2.4-2005 in die 15-lande met 18% per jaar gedaal.
Mens kan argumenteer dat hierdie afname nie besonder betekenisvol is nie, aangesien globale fossielbrandstofvrystellings gedurende dieselfde tydperk teen 2.2% per jaar gegroei het. Hierdie groep lande is egter verantwoordelik vir 28% van die globale CO₂-uitstoot van fossielbrandstowwe brandstof. Dit is 'n groot breuk, en as die afname voortduur en verder vererger, kan dit 'n beduidende impak hê.
Die 18 piek-en-agteruitgang lande het ook 'n rol gespeel in die stalling van globale uitstoot tussen 2014 en 2016 terwyl die wêreldekonomie voortgegaan het om te groei, 'n kombinasie wat kort en vir die eerste keer gewys het, hoe versnelde dekarbonisasie sou lyk. Terwyl China nie 10 se jaarlikse deurlopende dalende emissies gehad het nie (en daarom was dit nie deel van die groep 18-lande nie), was dit die grootste bydraer tydens hierdie stalling.
Daar is geen waarborg dat die dalende tendense in die komende dekades sal voortduur nie. Trouens, ons wêreldwye 2018 koolstof begroting verslag het getoon dat sommige van die meer onlangse landstendense breekbaar is en verdere beleide en aksies benodig om die afname te versterk en die langtermyn-robuuste verkoelingstendense te ondersteun.
As 'n reis van 'n duisend myl begin met 'n enkele stap, lyk dit of sommige lande reeds die pad begin loop het. Nou moet ons almal beslis begin hardloop.
Pep Canadell, CSIRO Oceans and Atmosphere; Uitvoerende Direkteur, Global Carbon Project, CSIRO; Corinne Le Quéré, Professor, Tyndall Sentrum vir Klimaatverandering, Universiteit van East Anglia; Glen Peters, navorsingsdirekteur, Sentrum vir Internasionale Klimaat en Omgewing Navorsing - Oslo; Jan Ivar Korsbakken, senior navorser, Sentrum vir Internasionale Klimaat en Omgewing Navorsing - Oslo, en Robbie Andrew, senior navorser, Sentrum vir Internasionale Klimaat en Omgewing Navorsing - Oslo
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > 18 Lande wat die weg na 'n koolstofnul toon
Koolstofpryse kan oorskat word, as die geskiedenis iets is ...
Ons het die entstof vir klimaatsdisinformasie - kom ons ...
Hoe gedragswetenskap ons kan help om nul te bereik ...
Stoneflies And Mayflies Are The 'Coal Mine Canaries' ...