Beskrywing van die skildery deur Gustav Klimt "Salome" (1909) - Skilderye - 2022
Die kunstenaar, wat die doek met die beeld van Judith gemaak het, het 8 jaar later die volgende argetipe van die dodelike skoonheid beliggaam, nie in die vorm van 'n Bybelse karakter nie, maar in die dekmantel van sy tydgenoot - 'n inwoner van die Oostenrykse hoofstad, soos aangedui deur haar modieuse uitrusting en juweliersware. Hierdie ambisieuse en onafhanklike vrou, terselfdertyd misterieus, sjarmant en dodelik, plaas haarself op 'n vlak hoër as die mans wat haar bewonder.
Klimt vertolk die eienaardige verhaal van die Ou Testament oor die regverdige weduwee van Judith, wat dit waag om asket te optree om haar geboortestad van die Assiriërs te red. Daarom het die doek 'n ander naam gekry - 'Salome', verkry ter ere van die berugte Nuwe-Testamentiese vesting.
Die skilderagtige konsep van die skildery is aangrensend aan kuns en kunsvlyt. Sensasies uit die werklikheid dien slegs as 'n aansporing om 'n doek te skep wat niks met die wese te doen het nie. Beelde en realiteite het stilisering ondergaan in die gees van modernisme. As agtergrond het die skilder, soos gewoonlik, 'n plat ornament met 'n klein patroon gebruik. Die antitese teen hierdie agtergrond was die efemere, ruimtelik geïnterpreteerde elemente van die beeld - die gesig, skouers en bors van die model, gekenmerk deur 'n eienaardige oker-pienk kleur, beklemtoon deur skaduwees wat volume toevoeg, en 'n koorsige bloos op die wange. Die oë onder die sierlik teruggetrokke, amper versmelde wenkbroue op die brug van die neus wat half bedek is, die baksteenkleur van lipstiffie vererger die indruk van 'n dodelike vrou.
Die kunstenaar het die ongewone voorkoms van die heldin deur baie besonderhede beklemtoon. 'N Breed-swart swart hoed trek die kyker se aandag, waarvandaan donkerbruin hare grasieus in 'n pragtige haarstyl gelê word. Aan die nek van die heldin is 'n duur ketting versier met papawers. Hande met 'n oorvloed armbande word krampagtig op die heup gedruk.
Die kunstenaar het die buitelyne van die heldin se figuur beperk tot 'n generasiebeeld, met die onderste deel versteek deur 'n lang kleed met 'n helder swart en wit meetkundige patroon. Die figuur self word in 'n halwe draai gemaak, sy silhoeët is langwerpig, dit gee ekspressiwiteit aan 'n dramatiese houding, wat gekenmerk word deur spanning, verergerde patos, senuweeagtigheid, sensualiteit, aggressiwiteit. Dit was die persoonlike siening van die lewe deur die meester.