Tropiese siektes: simptome, voorkoming en terapie - Siektes - 2021
Tropiese siektes: simptome, voorkoming en terapie
Al hoe meer Duitsers reis na die trope. Daar is dikwels 'n gebrek aan kennis oor tropiese siektes wat algemeen voorkom in hierdie lande - en hoe om daarmee te werk, wissel tussen uiterstes. Sommige is paniekbevange as daar 'n handjievol plaaggevalle by meer as 'n miljard Indiërs is, ander is verbaas dat daar geen kiosk in die Mohavewoestyn is om drankies te koop nie.
Die volgende is van toepassing op alle reislande: Siektes het oorsake, en sommige van hierdie oorsake kan vermy word.
1) Ongeveer twee maande voor die aanvang van die reis, moet u uitvind watter inentings in die land van reis benodig word en watter raadsaam is. Kyk dan na u inentingskaart, watter inentings nog werk, watter u moet herhaal en wat u nie het nie.
Dit gaan ook oor die streke wat hulle besoek en die manier waarop hulle reis. As u byvoorbeeld in mid-range hotelle in Indië bly en gereelde toere bespreek, is dit onwaarskynlik dat u kontak sal hê met 'n hond of jakkals wat hondsdolheid het.
Aan die ander kant, as u deur die land toer, in 'n tent of in die buitelug slaap, word inenting teen hondsdolheid sterk aanbeveel.
2) U moet gewoonlik eenvoudige higiëniese maatreëls in ag neem.
Kook kraanwater en doen indien moontlik sonder goedwater.
Moenie ongeskilde vrugte eet nie.
Vermy tuisgemaakte ys.
Moet, indien moontlik, glad nie by straatverkopers eet nie.
Dra lang klere, slaap onder 'n muskietnet, trek 'n muskiethoed in moerige gebiede en gebruik muskietweermiddel.
Was u hande, veral voor en na ete, as u in die bus of trein was, deure of ander voorwerpe geraak het. Die meeste infeksies loop van die hand na die mond.
Vryf die vel met 'n room na was.
Gebruik 'n mondskerm teen rookmis en patogene in gebiede met 'n hoë risiko, soos die krotbuurte van groot Suid-Amerikaanse stede.
Vermy die verdwaalde diere of laat u hande ten minste daarna deeglik was.
Hou bespuitings of poeiers saam met vlooie, myte en goggas.
Neem u eie beddegoed saam. In hotelle met swak higiëne, slaap in u eie slaapsak en plaas indien nodig 'n plastieksak oor die laken.
Bring badskoene aan wanneer u die stort gebruik.
Klein dinge voorkom groot dinge. Ons 'kosmetiese sak' help al om infeksies te voorkom.
Dit moet die volgende bevat:
Tandepasta en tandeborsel,
'n sakdoek (was gereeld met skoon water),
Skeermesse en na skeer (ontsmet),
Kam (borsel ook insekte en parasiete uit die hare),
Velroom (gebarste vel maak die weg vir baie patogene).
Die gevaarlikste moordenaar op tropiese reise is nie die tier of die wit haai nie, maar 'n gebrek aan water. Geen gevaar word so onderskat nie! Begin nooit sonder waterreserwes nie - in die natuur soos in die stad. Moet nooit dink dat jy op enige plek water sal vind nie.
Die nabyheid van stede is misleidend - as u vyf kilometer van die volgende plek af sterf, sterf hulle steeds.
In warm woestyne benodig ons 'n paar liter water per dag. As ons ry, bied dit nie sekuriteit nie. Miskien is die volgende vulstasie gesluit, dan sal ons verder uitdroog, of die motor sal inmekaar gaan.
Moet nooit dink "daar is 'n rivier op pad nie". Miskien dra dit tans nie water nie, of verloor jy die pad.
Watertekorte bedreig die lewe lank voordat die organe misluk. Dit is dodelik dat ons fokus en geaardheid verloor as ons dit dringend nodig het om hulp te kry.
Ons is verward, ons konsentrasie ly, ons word listeloos, die tong swel en ons sien dinge wat nie bestaan ​​nie.
Ons urine word donker en stink.
Ons voorkom watertekorte deur voortdurend ten minste twee liter water as 'n ysterwet saam te neem - aansienlik meer op trektoere.
Ons vermy sweet.
Ons stel strawwe optogte uit en werk snags of in die skaduwee.
Ons dra ligkleurige klere.
Ons beskerm onsself teen die wind omdat wind verdamping bevorder.
Ons eet niks behalwe waterryke vrugte nie.
Ons drink nie alkohol nie en rook nie.
Ons drink nooit soutwater of urine as ons simptome toon nie. Dit ontwrig die osmotiese balans en kan tot die dood lei.
Ons maak die water skoon met ontsmettingsmiddeltablette; as daar 'n tekort aan water is, lei die vloeistofverlies in 'n klein diarree vinnig tot die dood.
Bewegingsiekte en simptome
Die term tropiese siektes sluit nie alle siektes in wat toeriste tydens langafstande teëkom nie. Hondsdolheid of malaria is byvoorbeeld nie net tot die trope beperk nie, maar is nou onder beheer in Sentraal-Europa.
Aedes aegypti, 'n muskiet spesie, dra 'n gevaarlike virus oor, dengue koors. Tienduisende mense in lande soos Viëtnam en Venezuela het siek geword. Simptome sluit in erge pyn in spiere, gewrigte en ledemate. Bloeding en skok simptome kan volg.
Die koors kan nie genees word nie, maar slegs verlig word, byvoorbeeld met parasetamol - maar neem nooit aspirien as gevolg van die bloedsgevaar nie! In die gebiede waar dengue-koors aan die gang is, is alle maatreëls om daaglikse muskiete af te weer, 'n moet: muskiethoed. Muskietwerende bespuitings en, indien nodig, 'n sterk rookvuur.
Die geelkoors dra ook muskiete aan mense oor. Die virus is endemies vir dele van Afrika, asook Sentraal- en Suid-Amerika. Daar is geen gevaar in Asië en die Karibiese Eilande nie, maar kenners vrees dat die virus na Asië sal versprei omdat daar geskikte leërskare en vektore hier woon.
Die muskiete suig aan besmette ape en dra dan die virus aan ander ape of na mense oor. Of hulle suig bloed van siek mense en dra dit aan ander mense oor. Ape is die belangrikste draers van die natuur, mense in stede.
Die oordrag van ape na mense lei meestal net tot plaaslike epidemies in bosdorpies. Daarteenoor breek die siekte in groot getalle in metropolitaanse gebiede uit.
Die inkubasie is 3-6 dae. Na oordrag vermeerder die virus in die liggaam. Diegene wat geraak word, ly aan 'n hoë koors, wat ook vinnig styg. Soos spiere is daar ook naarheid en pyn. Die konjunktiva word ontsteek en die polsslag vertraag.
Dan verdwyn die simptome en diegene wat geraak word, dink dat hulle herstel. Maar nou begin die tweede fase, waarin die geelkoors die organe beïnvloed. Lewer en niere misluk, die liggaam is vergiftig. Elke tweede pasiënt sterf in hierdie fase.
Geelkoors veroorsaak ook ernstige inwendige bloeding. Soms is die geelkoors nie so erg nie.
Geen medisyne help teen die siekte nie, en medisyne verlig slegs die simptome.
As u in geelkoorsgebiede is, moet u beslis afstotende middels gebruik, onder muskietnette slaap en die beskerming daarvan soek, veral teen skemer - dan is die diere aktief.
Inenting teen geelkoors
Inenting teen geelkoors is verpligtend as u in baie lande binnekom. Terselfdertyd word verswakte virusse op hoendereiers voortgeplant - die inenting word uitgevoer met 'n spuit onder die vel. So 'n inenting is beslis raadsaam as u na Afrika of tropiese Amerika reis: die beskerming is bykans 100% - en dit by 'n siekte wat lei tot die dood by elke tweede persoon wat nie ingeënt is nie.
Die basiese inenting word minstens tien dae voor aankoms gegee en mag slegs deur amptelike inentings uitgevoer word. Inenting duur 'n leeftyd, maar sommige lande vereis dat dit na tien jaar hernu moet word.
Newe-effekte van inentings
Newe-effekte is baie skaars. Elke twintigste persoon wat ingeënt is, meld 'n ligte hoofpyn. Die risiko dat die virus in epidemiese gebiede opgevang word, is in elk geval baie gevaarliker as moontlike newe-effekte.
As u nie inenting beskerming het nie en in lande met geelkoors was, weier ander lande soms toegang.
Lassa-koors is 'n klassieke tropiese siekte omdat dit slegs in Wes-Afrika van Senegal tot Nigerië voorkom.
'N Rat, Mastomys natalensis, dra die koors oor in kontak met mense. Besmette mense dra dit dan oor aan ander mense.
Die inkubasie duur 2-21 dae. Die siekte begin met ledemaat, spier- en hoofpyn, naarheid en moegheid, en koors ongeveer 40 grade. Aanvanklik kan dit maklik met die griep verkeerd verstaan ​​word.
Na drie of meer dae word die keel egter ontsteek. Diegene wat geraak word, reageer nou apaties op eksterne stimuli. Die limfknope op die nek swel en seer. Na sewe dae versprei kolle op die vel, knope in die gesig, nek en arms, en later op die hele liggaam. Daar is ook buikpyn soos koliek; die ontlasting word pap tot waterig.
Ander limfknope swel ook en eet is moeilik. Die nierfunksies word versteur. Na die sewende dag neem die koors af, maar kom dit enkele dae later weer met volle krag. Die sterftesyfer is tussen 50 en 90%.
Daar is geen terapie nie en daar is geen inenting nie. Die enigste beskerming is om kontak met rotte te vermy. Dra 'n lang stok in die lande wat geraak word en plaas dit in moontlike wegkruipplekke voordat u daarin gaan sit of sit.
Loa-Loa dui op 'n wurmbesmetting wat die remme oordra. Die wurms is aalwurms van die Filarioidea-genus. Loa-Loa kom algemeen voor in Wes- en Sentraal-Afrika.
Die inkubasie duur maande lank, en gewoonlik word diegene wat geraak word eers die eerste simptome ná die reis. Die aalwurms migreer in die bindweefsel van die vel en slymvliese, en hul larwes is ook in die bloedvate. Die vel swel, word rooi en jeuk.
'N Ontwurmingsmiddel, diethylcarbamazine, help teen Loa-Loa. Geaffekteerde mense moet hospitaal toe gaan. Daar is geen inenting nie. Dieselfde beskermingsmaatreëls teen muskiete help om te rem, maar met spesiale afweermiddels teen vlieë.
Leishmaniases is velsiektes wat muskiete oordra. Die sogenaamde oosterse bult kom in Asië, die Midde-Ooste, rondom die Middellandse See, Oos- en Wes-Afrika sowel as in tropiese Amerika voor. Die viskorale Leishmaniasis is gevorderd van Indië en Pakistan oor die Midde-Ooste na Sentraal- en Suid-Amerika.
Die inkubasie op die vel kan maande duur, die orgaanbetrokkenheid kom dikwels na jare voor. Na die steek verskyn 'n rooi ring sonder om te swel. Met hierdie simptoom moet reisigers 'n dokter gaan besoek. Die vel leishmaniasis verskyn as nekrotiserende velswere, die viscerale leismaniase as gevolg van koors, swelling van die lewer en milt, en pyn in die maag en ingewande.
Verskeie antibiotika help. Aangesien sandvlieë die siekte oordra, help afstoters en muskietnette.
Die hepatitis A-virus kom voor in besmette voedsel, byvoorbeeld in seekos, maar ook in drankies en toilette.
Die virus val die lewer aan, wat ontsteek word en die vel geel word. Gesonde mense herstel relatief vinnig van die siekte, maar ten minste drie uit die honderd sterf by mense met 'n swak immuunstelsel en by bejaardes.
Die virus kom die meeste voor in warm lande. Reeds in Turkye bestaan ​​daar 50 keer groter risiko om met die virus besmet te word as in Duitsland. 'N Uiterste risiko in tropiese Afrika en Amerika, en Suid-Asië is ook 'n gevaarsone.
Inenting teen hepatitis A is roetine - so 'n inenting werk amper honderd persent. Dit word deur die gesondheidsversekeringsmaatskappye gedek.
Die algemeenste bewegingsiekte is nie malaria nie, ook nie wurmbesmetting of 'n aansteeklike rottebyt nie, maar diarree. 70% van alle reisigers op lang afstande ervaar minstens een keer in hul lewe so 'n diarree.
'Reisdiarree' is egter 'n gesamentlike term - dit bevat verskillende infeksies. Coli-bakterieë is die gewone verdagtes, maar virusse is ook die opsie.
Reisigers in Indië, Afrika, Maleisië, Indonesië en Indochina loop die grootste gevaar. Maar Mediterreense toeriste, besoekers aan Japan of Stille Oseaan-wêreldvroue is ook vertroud met die probleem.
Die meeste van diegene wat geraak word, weet ook van die sneller, omdat die vloeibare dermbeweging gewoonlik 'n paar uur na 'n drankie of ete begin. Sonder behandeling duur dit drie tot vyf dae.
Die diarree bedreig nie die lewe nie, maar dit kan ernstige probleme veroorsaak. Die maklikste kom van elkeen wat 'n hotelkamer met sy eie toilet het. Dit word moeiliker as die infeksie homself aankondig as die reisigers oor land reis. 'N Paar het in die nag in donker toilette êrens in die Baai van Bengale vasgesit terwyl die bus sonder hulle begin het.
Vroue wat op soek is na seksuele avonture, moet veral versigtig wees omdat die diarree die gevolge van die pil uitskakel.
Die voorkoming van diarree is eenvoudig, maar konsekwent: kook kos, skil vrugte, eet nie op straatstalletjies nie, en was jou hande.
Hondsdolheid is 'n grootliks onderskatte bedreiging. Alhoewel die Lyssa-virus in Sentraal-Europa onder beheer is, is dit in Afrika en Indië 'n noodlottige gevaar: waarskynlik sterf 20,000 mense daarvan net in Indië.
Wie aan die siekte breek, sterf altyd (amper). Besmette diere, hoofsaaklik die jakkals in Europa, meestal honde in Indië en Afrika, vampiervlermuise in Suid-Amerika, maar ook wolwe, jakkalse en katte stuur die plaag met hul speeksel oor.
Hondsdolheid breek soms uit in dae, dikwels maande en soms jare.
Let op die ongewone gedrag van diere in die betrokke lande. Besmette wilde diere gedra hulle onnatuurlik vertrouend, hulle sug na die lug, lyk geïrriteerd, staggerend, word uitgemoor of klap rond. Pasop vir straathonde: 99% van infeksies in ontwikkelende lande kom van honde, en Indiese kinders leer vroeg om die diere met 'n stok af te weer.
In Suid-Amerika dra die vampiervlermuis van die genus Dendrobatus ook die virus oor. Hierdie diere rasper die vel van warmbloedige diere met hul tande en drink hul bloed. Besmette vlermuise dra die virus oor soos honde met 'n byt. 'N Muskietnet help teen die vlermuise.
Mense word besmet deur byt van siek diere. Maar selfs as 'n siek hond aan die vel lek, is 'n klein wond genoeg om die virus in die liggaam te kry. Die speeksel van die dier kan ook deur die oog-, neus- of mondslymvlies in die organisme beland as reisigers daar met ongewaste hande vryf.
Pasop vir dierekarkasse! Die dooie diere is selfs weke na hul dood vol virusse. Om 'n dooie jakkals te ondersoek en dan in die neus te grawe, is 'n koninklike manier om besmet te raak. Die Lyssa-patogeen is baie bestand teen koue en bederf.
Die grootste gevaar is nie dat 'n siek hond byt nie, maar om 'n "oulike hondjie" te help. Die virus affekteer babahondjies gereeld, en elkeen wat hul arms krap, wat amper deel is van buite reis, en dan die arme dier kan laat lek, hou 'n groot risiko.
In die inkubasietydperk kan die aanvang van die siekte veilig teruggedruk word, na die aanvang van die siekte is dit ongeneeslik. Die virus beweeg langs die senuweepad na die rugmurg en verder na die brein. Dit vermenigvuldig daar.
In die eerste fase lyk die siekte paranoïes. U voel siek, het koors en hoofpyn. Daarna volg spasmas van die slukspiere, wat gelei het tot die ou term "afkeer van die water" vir die siekte.
Die tweede fase word getoon deur krampe wat al hoe sterker word. Die oë word rooi, die mond droog uit, die vingers draai soos in ragitis, die lyers kry pynlike pyn, hul vel raak hipersensitief; hulle ly aan misleidings en raak aggressief. Verskeie eksterne stimuli is 'n pyniging vir hulle, en na 'n paar dae val hulle in delirium en sterf.
Daar is geen genesing nie, slegs volledige rus, duisternis en narkose kan die lyer help. Dit moet onmiddellik geïsoleer word omdat hul speeksel, urine en trane buitengewoon aansteeklik is.
Inenting teen hondsdolheid
Inenting moet onmiddellik na kontak met 'n besmette dier gegee word, en 'n totaal van vyf inentings word binne 28 dae gegee.
Wie buitetoere in lande met hoë risiko's onderneem, moet in elk geval vooraf ingeënt word. Inenting is selfs verpligtend vir beroepe wat die risiko loop. Dit geld vir bosboere, jagters, dieretuiniers of veeartse. Rugsakreisigers in Indië, Bangladesh, Vietnam, Kambodja, Bali, Nepal, China of Thailand moet ook dringend sorg vir 'n inenting voor die reis. Hotelreisigers hoef nie ingeënt te word nie, maar moet verdwaalde honde vermy.
Inenting drie keer binne 'n maand bied byna 100% beskerming. Dit moet die volgende jaar herhaal word, en dan weer na drie jaar.
Ander tropiese siektes en hul simptome
Siektes wat voorsorg moet tref as u na die trope reis, is ook malaria, difterie en styfkramp, polio. Tuberkulose, tyfus, cholera en encefalitis, sowel as hepatitis B.
Malaria beteken slegte lug, en die antieke Romeine het die moerasse van die moerasse as die oorsaak van hierdie koorsagtige siekte beskou. In werklikheid is dit nie die moerasse self nie, maar die muskiete wat daar ontwikkel van larwes wat malaria oordra.
Voorsorg beteken hier om voor die reis uit te vind in watter biotope die muskiete gereeld voorkom, op watter tydstip van die dag hulle uitswaai en om die gewone toerusting teen muskiete in te pak.
U moet met u dokter bespreek of u profilakties is. Die voorkomende middels teen malaria het newe-effekte wat soos 'n griepinfeksie lyk, en voorkom nie infeksie nie, maar maak die patogene meestal dood tydens hul ontwikkeling.
Maar hulle bied slegs beperkte hulp teen tropiese malaria, byvoorbeeld in ekwatoriale Afrika. Dit is dikwels beter om nie behandeling te kry voordat u 'n infeksie het nie.
Trektoeriste moet altyd 'n dosis malaria-medikasie in hul rugsak dra.
Om te eet en drink
Gesonde eetgewoontes voorkom baie siektes, maar is moeilik op baie roetes, in vuil krotbuurte soos in die reënwoud.
Byvoorbeeld, 'n noodrantsoen sluit die volgende in:
Suiker / dekstrose,
Wat hoort in die noodhulpkissie?
Veral trekkers is afhanklik van hulself. Hulle benodig absoluut verbandmateriaal, naamlik:
Reisigers moet alle medikasie vir spesifieke kwale dra. Hoort gewoonlik in die medisynesak:
Anthistamine gel vir insekbyte en sonbrand, parasetamol of ibuprofen vir pyn en koors, diklofenak salf vir kneusplekke en stamme, middels vir maagklagtes, panthenol vir brandwonde, wonde en waterborrels, oogdruppels, bv. Berberil vir ooginfeksies, Dorithricin vir seer keel, Simomatort vir hoes teen loopneus, salf of poeier teen swamsiektes.
Nog belangriker as medikasie is:
Vitamien- en minerale tablette, byvoorbeeld vitamien C, magnesium of yster. Op lang reise in die natuur kan die vitamieninname deur voedsel onvoldoende wees,
Rehidrasie mengsel. Diarree lei tot 'n verlies aan vloeistowwe, minerale en voedingstowwe. Die cocktail om hierdie tekort aan te vul is veral belangrik vir kinders.
Huismiddels en tinkture vir die belangrikste klagtes help ook: salie vir tee neem min ruimte in beslag, net soos gedroogde malie, suurlemoenskil of kruisement.
Reël nommer 1 is: wees versigtig met water, veral ys. Koeldrank in bottels is nie baie problematies nie (maak die buitekant van die bottel skoon indien nodig), die situasie is anders vir trekbier, vrugtesap of milkshake. Tee, koffie en ander warm drankies is meestal drinkbaar omdat die water gekook is.
Reël nommer 2 beteken: let op die kos. Vermy seekos en nie genoeg verhitte vleis nie, veral maalvleis. Is die restaurant skoon, die borde, eetgerei en die kombuis? Dan geld dit waarskynlik ook vir die kos. Was die kombuisseun in Delhi die borde 'n meter van die straatmuur langs die urienvloei? Dan vingers weg.
In die algemeen, hoe meer ekstreem die toer is en hoe meer afgeleë die roete, hoe meer reisigers moet voorberei om hul eie dokter te word in 'n noodgeval.
Tydens reise alleen in die wildernis hoort kannules en handskoene ook in die apteek, sowel as antibiotika. Sorg vir stelle wat help met slangbyt, teen bloed en senuweestowwe. Ontdek dit by 'n dokter en berei jouself voor vir sulke reise met kursusse, byvoorbeeld in woestynskole. (Dr. Utz Anhalt)
Robert Koch Instituut (RKI): Dengue koors (toegang: 16 Augustus 2019), rki.de
Privaat Tropiese Instituut Dr. Gontard GbR: Geelkoors (verkrygbaar: 16 Augustus 2019), tropeninstitut.de
Sentrums vir siektebeheer en -voorkoming (CDC): Parasiete - Loiasis (verkrygbaar: 16 Augustus 2019), cdc.gov
Merck and Co., Inc .: Rabies (verkrygbaar: 16 Augustus 2019), msdmanuals.com
Robert Koch Instituut (RKI): RKI-gids Lassa-koors (verkrygbaar: 16 Augustus 2019), rki.de
Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO): Leishmaniasis (verkrygbaar: 16.08.2019), who.int
Professionele vereniging van Duitse internisten e.V .: Hepatitis A (verkrygbaar: 16 Augustus 2019), internisten-im-netz.de