Kreatiewe Joernaal: saamwees
Welkom / Welcome Showing posts with label saamwees. Show all posts
Showing posts with label saamwees. Show all posts
Dis drie dae
voor die jaar 2012 verby is. Verby vir altyd. Dis drie dae na ‘n mooi Kersdag in my lewe. Geseënde saamweestye. My
seun wat so opreg aan die etenstafel in Engels bid: “Make us fond of You.” Een
sin, diep woorde. Die resep vir ‘n vol en oorvloedige lewe! “Fond”…hoekom het ek nog nooit besef dat dit
een van die heelmóóiste woorde in Engels is nie? Die woordeboek
verduidelik: Having a strong liking, inclination, or affection en daar word ook
gepraat van: Affectionate; tender: a fond embrace.
ek soos Paulus in die boek Thesalonicense dit uitjubel en sê: Ons dank God altyd oor julle almal as ons
aan julle dink in ons gebede. Vanoggend was
ek weer so dankiebly! Ek kry ‘n verrassing in my posbus. ‘n Brief van my Pa-se-neef
Kosie en in die pakkie ‘n koper sleutelhouer wat hy eiehandig gemaak het. Ek
kon nie wag tot by die huis om sy slakkeposbrief te lees nie. Dìt op sigself is
iets besonders. Wie stuur in hierdie moderne tyd van e-posse en sms’e en bbm’s
nog ‘n gewone brief? Heerlik, heerlik! Ek lees dit sommer so in die terugstap
huistoe, sien in my gedagtes hoe hy die koper kersierooi met sy gasvlam maak,
sien hoe hy staan en werk met die kapmes en ysterpunt om die verlangde effek te
kry. In sy brief vertel hy my hoe hy te werk gegaan het. Ek hoor hom praat. Ek lees met
‘n glimlag sy gedig: Kopermasker
kersierooi in die vlam
hamerslae sekuur en
‘n mond vir eet en
gepoleer tot alles
En dis myne!
Ek kyk lank daarna. Agterop het hy my naam uitgekrap. En die jaar: 2012.
Kosbaar. Klein en tog groot. Ek voel skatryk oor my onverwagte Krismisboks. In die akkerboom koer die
dorpsduiwe. Die grassnyer dreun uit die bure se erf. Môre kom hulle terug van
die see af. Dan kan hul goue Labrador weer sy spore in hulle erf trap. Hy het
vir twee weke by ons loseer. Die mooiste hond met die sagste oë…het my so baie
aan ons eie ou Lassa laat dink wat al lankal in die hondehemel woon. Hagar, ons
swart (en ouer) Labrador, was baie verdraagsaam en geduldig teenoor die lewenslustige,
stoute en goue Zulu. Sy streke kan seker
maar toegeskryf word aan sy jeug en verlange na sy mense. In ons erf het
skielik gate verskyn, ‘n hele roosboom is opgekou en Hagar se kombers
verflenter, maar nouja…..”fond” is en bly een van die heelmóóiste woorde.
Jou woorde span ‘n reënboog
oor my winters, wit en koud
en in jou sonnig’ somerkoeltes
word my menswees nimmer
oud ons saamstap deur die lewe
oor heuwel en oor bult
bly elke dag ‘n vreugde
danksy jou groot geduld
En daarom sê ek dankie
vir nog ‘n nuwe dag
Mag elke uur gevul wees
met vrolikheid en lag
In die bosse is dit anders. Die son skyn louwarm op jou kaal arms. Die wind praat om jou ore as jy rustig, stadig oor heuwels en deur dale ry. Jou oë kuier lui oor die grasvlaktes en tussen die digte bosse, soek-soek na beweging. Die lug ruik na blare, na groen en rooi en oranje en soms swart waar daar voorbrande gemaak is. Die berge lê ligblou teen die horison, omraam jou wonderlike wêreld waarin jy vier vreugdevolle dae net kan menswees, maatwees en vrouwees. Vir vier dae lank kan jy die roep van 'n kolgans by die watergat of 'n bosveldfisant op 'n miershoop joune maak. Jy kan kyk hoe die nonnetjie-eende skinder-skinder rivier toe waggel en wikkel, hul vere blinkbruin, skitterend in die son. As 'n troppie tarentale met hul blou nekke en rooi hoede kruiwawiel by jou verbyskarnier waar jy onder die huilboerboon se skadu in die kamp staan of teen laatmiddag na die naaste waterpan toe ry om te gaan kyk wie almal dors is, dan weet jy hoe diep jou liefde vir jou land lê. Dan gaan jou oë oop en jy kyk nuut en jy weet meteens hoe kosbaar 'n lewe is, 'n oomblik, 'n uur.Langs die grondpad speel die meerkaaie en staan nuuskierig regop as jy tydsaam verbyry, hul voorpootjies vroom oormekaar gevou. 'n Renoster speel taxi vir 'n klomp rooibekvoëltjies en wei ongesteurd in die lang gras, sy bonkige bene en inmekaargevlegte boudspiere bebloed van 'n vroeëre bakleiery. Olifante pluk bondels blare van die naaste boom af en prop dit krulslurp in hul kieste, hul groot ore soos tentflappe waaiend langs hul koppe. Wanneer die bul wegstap, lyk hy soos 'n groot ou oom wie se pajamabroek agterlangs afsak, voue en plooie oor die bene.Snags hoor ons die leeus brul naby die kamp, 'n oergeluid wat tot diep in jou menswees beroeringe bring. Die vuur by die braaivleisplek gesels knetterend saam, die geel vlamme lek-lek mekaar: gesellig, gemoedelik, genot. Jou geselse word woordelose verwonderingoor alles en almal om jou in die natuur, alles wat so sag op jou hart kom lê en jou sommer skielik 'n beter mens laat voel. Die smaak van rooiwyn op jou tong en in jou mond is beter as ooit tevore en jy wens die dag wil nooit opraak of klaarkry nie.En ry jy soggens baie vroeg uit op 'n wildrit as die dag nog in sy donker kombers toegedraai lê, voel jy die opwinding van 'n kind teen jou ruggraat afgly, want dis hoog sit en ver kyk vir drie ure lank. En al is die luggie knyp-koud teen jou wange en traan jou oë teen die windjie in, brand 'n vuur van blydskap in jou binnekamers oor die heerlike vooruitsig. Wanneer die leeus dan skielik sommer net hier langs die voertuig verskyn en met geelblink oë na jou opkyk, weet jy nie dadelik watter knoppies jy eerste met bewende, gewillige hande moet druk op jou kamera nie. Behalwe die diere wat elkeen sy eie bekoring het: 'n vlakvark met slagtande wat woeslik orent staan, 'n kringgat wat boude en blaaie wys, 'n kameelperd met groot, sagte oë, 'n koedoebul met horings triomfantelik trots, 'n eekhoring wat nuuskierig na ons hut se deur van 'n naby-boomtak af loer, 'n seekoei wat sy lyf suinig onderwater hou……..behalwe al hierdie wonderwerke, was daar ook die bome en die voëls. 'n Visarend, 'n vleiloerie en 'n valk…..'n lalapalm, 'n lekkerbreek, 'n knoppiesdoring en 'n haak-en-steek. Om net hul name te fluister, is al klaar genoeg…..Ons sielsbatterye is gelaai, ons harte is lig want iewers tussen dagbreek en skemer, tussen lang gras of onder yslike ou koeltebome, het één seker wete ons wese gevul: God is almagtig, Sy handewerk vervul ons met ontsag. Ons harte bons van vreugde! Posted by
Ons het elkeen 'n kruis versier. Dit was vir my 'n heel eerste keer. Hierbo kan julle my wit-en-blou skepping aanskou! Ek het dit geniet om die paisley-agtige patrone daarop te verf...al bewe my hande ook so! Dit was so interessant om al die verskillende kruise te beleef: 'n houtkruis met growwe doringdraad om dit gedraai, 'n mosaïekkruis met netjiese steentjies in rye gepak, 'n kruis met noedels in krulle en draaie daarop vasgeplak....elkeen volgens eie smaak en fatsoen. Die saamwees op 'n stil en rustige herfsoggend, die uitruil van gedagtes en belewenisse, mekaar aanmoedig en mekaar se geselskap geniet was alles deel van dié lekkerte. Hoe heerlik om op dié stadium van my lewe tyd daarvoor te kan hê!
“As jy daai jaffel soek van gisteraand, ek het dit al klaar opgeëet,“ sê hy met ‘n vonkel in die oog. Ek kyk hom aan, kamstig emosieloos, speel-speel teleurgesteld tot in my diepste wese. In die gang en teen die mure hang vrede en liefde op hierdie laatherfsoggend.
Toe gaan stort my man en los my voor die spieelkas waar ek jare se lag-en huilplooitjies probeer kamoefleer met ‘n nuwe botteltjie onderlaag laasweek by Clicks aangekoop. My gedagtes vat koers na tye terug. Toe dinge nog so anders was. Ek bekyk myself in die spieel en dink aan hom. Dié man wat my oorlede pa vir my uitgebid het. Dié man wat nie my kinders se Pa is nie, maar hom soms verbeel hy is myne. Sorgsaam. Soos ‘n Pa. Sterk. Soos ‘n Pa. Soms vol geite ook maar. Nooit ongeduldig nie. Rustig. Soos ‘n rots. My rots. Myne. Altyd daar. Waardeer ek hom ooit genoeg?
Anderdag praat ek en ‘n vriendin oor mans. ‘n Man moet mens veilig laat voel stem ons altwee saam. As jy nie veilig voel nie, kan jy maar los. Veilig omdat jy weet hy sal saans seker maak al die deure is gesluit. Veilig omdat hy onthou dié dinge wat jy vergeet. Veilig omdat jy weet sy doen is beter as sy sê. Hy praat nie baie nie, hy doen baie. Hy kyk dat daar gereeld ‘n heerlike Fenjal vir my in die badkamer is, hy koop nuwe hondekos as die sak begin leeg raak. Hy weet wat in die wêreld aangaan. Mens kan hom na enige plek toe vat, hy sal weet wat om vir wie te sê en ook wanneer hy net niks moet sê nie. Dis wat so lekker is van hom. Mens kan hom vertrou met jou lewe, jou buie en jou drome. Wie gee dan om as die laaste jaffel opgeëet is, ‘n uitgebidde man is ‘n aanwins in jou lewe, jou huis en veral in jou hart!