Hierdie misterie noop die mens om voortdurend te soek, 'n mens kan nie by 'n antwoord arriveer nie. Uit die wysheidsliteratuur sien ons dat om te weet dat ek nie weet nie, juis wys is. Om te besef hoe ver ek tekort skiet, maak my wys. Dit herinner aan Paulus (2 Kor 12:10) wat sê dat hy juis sterk is omdat hy swak is en dat God se wysheid eintlik vir mense na dwaasheid lyk. Wysheid is wanneer die mens besef dat God in beheer is, wanneer die mens uit God se hand leef en die eie ego afsterf. Voordat mense nie besef dat hulle eintlik tot niks in staat is nie, is hulle nie in staat om wysheid uit te leef nie. Wysheid is nie menslike kennis of vaardighede nie, dit is nie boekgeleerdheid nie. Dit is vreemd vir die wêreld. Paulus (1 Kor 1) wys daarop dat Christus se kruisiging dwaas is vir die wêreld, maar wys is by God. Dit wat vir die materiële wêreld na dwaasheid lyk, is eintlik God se wysheid. In sy groot wysheid het God deur Christus se kruisiging afgebuig na die mens om sy liefde aan die mens te bewys.
In ons soeke na antwoorde gaan ons altyd terug na die Bybel toe: die Bybel wat Karl Barth beskryf as mensewoorde wat God se Woord word deur die prediking van die Heilige Gees14. Dit rig ons en deur die werking van die Heilige Gees spreek dit tot elkeen, in ons eie konteks.
Die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika het (spesifiek in 2013) by 'n punt gekom waar die kerk moes onderskei oor wat werklik van belang is. Wanneer die bos gesnoei word van alles wat deur die tyd bygevoeg is, wat is die kern wat oorbly?
Onderskeiding beteken eksistensiële vernuwing. Dit is om in my alledaagse lewe tot in die wortel van my bestaan te vernuwe. Onderskeiding is om krities alles te bekyk en dan te vernuwe, en getrou aan die hervorming is dit 'n voortdurende proses wat nooit stagneer nie. Alhoewel dit 'n menslike proses van waarheidsvinding is, is dit eerstens 'n spirituele proses onder leiding van die Heilige Gees. Alleen wanneer 'n ontmoeting met God plaasvind, kan daar werklik onderskei word waarop dit aankom sodat vernuwing en hervorming kan plaasvind. Van den Hoogen (2011:31-32) verwys na Rahner se transendente struktuur van kennis in dié verband. Die feit dat die mens 'n vrye keuse het, maak dit 'n eksistensiële keuse wat nie los gesien kan word van die misterie van 'n Godsontmoeting nie. Hy (Van den Hoogen 2011) stel dit soos volg: