Goeiedag. Die groen prenteboek vertel van groot en belangrike mense in die Bybel wat op God vertrou het om hulle in moeilike tye te help. Terwyl jy luister, moet jy elke keer na die volgende prent blaai wanneer jy dié musiek hoor.
Naäman was 'n dapper en magtige man, maar hy was melaats. Hy het na Israel toe gekom, omdat hy gehoor het dat Elisa sy melaatsheid kon gesondmaak. Maar Elisa het nie eens uitgegaan om hom te groet nie. Elisa het sy dienaar gestuur om vir Naäman te sê: "Gaan was jou sewe maal in die Jordaan, dan sal jy gesond word en rein wees." Naäman het kwaad geword en gesê: "Ek het darem gedink hy sou uitkom en gaan staan, die Naam van die Here sy God aanroep, dan sy hand heen en weer oor die plek beweeg en so die melaatsheid wegneem." Naäman het woedend daarvandaan weggery.
Terwyl die Arameërs naderkom om Elisa gevange te neem, het hy tot die Here gebid: "Slaan tog hierdie mense met blindheid!" Onmiddellik kon nie een van die soldate meer sien nie. Elisa het na hulle toe gegaan en gesê: "Kom agter my aan, dan lei ek julle tot by die man vir wie julle soek." Maar Elisa het al die blinde mans reguit in Samaria, die hoofstad van Israel, ingelei. Daarna het Elisa weer tot God gebid: "Here, maak hierdie mense se oë oop dat hulle kan sien." Toe die Here hulle oë oopmaak, sien hulle dat hulle in Samaria was, die stad van hulle vyande. Die koning van Israel wou hulle doodmaak, maar Elisa het vir hom gesê: "Sit vir hulle eet- en drinkgoed voor, dat hulle kan eet voordat hulle teruggaan na hulle koning toe." Die koning het gedoen soos Elisa gesê het.
Kyk! Die koning van Israel was besig om op die stadsmuur te loop, toe daar twee vroue na hom toe kom. Hulle het die koning om hulp gesmeek. Hulle was so honger dat hulle die een vrou se kind geëet het. Dit was omdat die Aramese leër weer gekom het om teen Israel te veg. Die Arameërs het die stad Samaria vir 'n lang tyd omsingel en nie lank nie, of die Israeliete in die stad het geen kos oorgehad om te eet nie.
Die koning het nie geweet wat om te doen nie. Hy was kwaad omdat God hulle nie van die Arameërs gered het nie. En hy het besluit om Elisa, die dienaar van God, dood te maak. Toe het Elisa die volgende boodskap na die koning toe gestuur: "So het die Here God gesê: Môre hierdie tyd sal 'n mens ... meel of ... gars kom koop, hier in die poort van Samaria."
Op daardie tydstip het daar vier melaatse mans by die hek van Samaria gesit. Hulle het vir mekaar gesê: "Hoekom bly ons hier tot ons doodgaan? ... Kom ons loop oor na die kamp van die Arameërs toe!"
Intussen het die Arameërs 'n groot geraas gehoor. Dit het geklink na 'n groot leërmag wat op pad was. Hulle was so bang dat hulle alles net so gelos en op die vlug geslaan het. Toe die melaatse manne by die kamp kom, was daar niemand nie. Die melaatses het kos en alles wat hulle nodig gehad het, in die kamp gevat. Toe sê hulle vir mekaar: "Ons maak nie reg nie. Vandag is 'n dag vir blydskap en ons bly stil!" Toe het hulle haastig na Samaria teruggegaan en die nuus vir die stad se hekwagte vertel, wat op hulle beurt vir die koningshuis gaan sê het. Kort voor lank het die mense kos by die hekpoort van Samaria gekoop, net soos God vir Elisa gesê het.
'n Ruk daarna het Elisa siek geword en gesterf. Ná sy dood was daar 'n ander profeet in Israel met die naam Jona. God het vir Jona gesê: "Maak klaar, gaan na die groot stad Nineve toe en spreek hom aan, want Ek weet hoe sleg hy is." Die mense van Nineve was ook vyande van Israel en Jona wou nie na hulle toe gaan nie; daarom het hy probeer vlug. Hy het 'n skip gevind wat op pad was na 'n ver land. Hy het vir die reis betaal en die skip het vertrek. Maar toe het die Here 'n groot storm op die see laat losbars. Die mense op die skip was baie bang. Hulle het gesê: "Kom ons trek lootjies sodat ons kan uitvind oor wie hierdie ramp ons tref." Hulle het toe lootjies getrek en uitgevind dat Jona die skuldige was.
Die matrose het toe vir Jona gesê: "Wat het jy nou aangevang?" Hy het vir hulle vertel dat hy besig was om vir God weg te hardloop. Daarop het hulle vir hom gevra: "Wat moet ons met jou maak dat die see weer rondom ons kan kalm word?" Jona het geantwoord: "Vat my en gooi my in die see, dan sal dit kalm word rondom julle, want ek weet dit is oor my dat hierdie groot storm rondom julle woed." Die mense wou nie vir Jona doodmaak nie, maar die storm het al hoe erger geraak; daarom het hulle hom gevat en in die see gegooi. Maar Jona het nie verdrink nie. Kyk! 'n Groot vis het vir Jona ingesluk. Hy het drie dae lank in die maag van die vis bly lewe. Toe het die vis vir Jona op droë grond uitgespoeg.
Ons is almal soos Jona en die mense van Nineve. Ons was almal aan God ongehoorsaam en het verkeerde dinge gedoen. Ons verdien om gestraf te word. Maar God het ons lief. Hy wil nie hê dat ons na die plek van ewige straf, die hel, moet gaan nie. Daarom het Hy Jesus gestuur om ons te waarsku en ons te red sodat ons van die verkeerde dinge kan wegdraai. Jesus het vir ons sondes gesterf. Hy was in die graf vir drie dae, net soos Jona vir drie dae in die maag van die vis was. Toe het Jesus uit die dood opgestaan. Nou gee Hy die ewige lewe vir almal wat in Hom glo en Hom gehoorsaam. Dit is goeie nuus wat ons vir alle mense moet vertel.
Ester was 'n jong Joodse meisie van die land Israel. Haar ouers het gesterf, daarom het haar oom, Mordegai, vir haar gesorg.
Na 'n oorlog is Ester en Mordegai saam met die ander mense van Israel gevange geneem en weggeneem na 'n vreemde land, Persië. Die koning van Persië was 'n baie magtige man. Almal het hom gevrees. Toe sy koningin aan hom ongehoorsaam was, het hy besluit om haar te vervang. Daarom het hy mooi jong vroue uit al die provinsies van sy koninkryk in sy paleis bymekaar laat kom. Uit almal van hulle het hy Ester gekies om sy nuwe koningin te wees. Ester het egter vir niemand vertel dat sy 'n Jood was nie.
In hierdie prent sien ons vir Haman, 'n belangrike man in Persië. Al die mense moes kniel en aan Haman eer betoon as hy verbykom. Maar Ester se oom Mordegai het geweier om voor Haman te buig. Mordegai het net voor God gebuig en Hom alleen aanbid. Haman was kwaad daaroor. Hy het vas besluit om wraak te neem op Mordegai. Eendag het Haman vir die koning vertel: "Daar is 'n volk wat versprei is oor al die provinsies van u koninkryk en wat hulle self apart hou van die ander volke. Hulle gebruike verskil van al die ander nasies s'n en hulle gehoorsaam nie die wette van die koning nie." Hy het van die Jode gepraat. Haman het ook gesê: "... vaardig 'n proklamasie uit om hulle uit te roei." Haman het vir die koning geld aangebied en die koning het sy versoek toegestaan, maar hy wou nie Haman se geld aanvaar nie. Deur die hele Persiese koninkryk is daar toe 'n wet gemaak dat al die Jode op 'n sekere dag doodgemaak en hulle besittings gevat moes word. Haman het ook 'n groot galg laat bou om Mordegai aan op te hang. Mordegai het vir Ester gevra om na die koning te gaan en vir haar mense te pleit. Maar Ester het gesê: "... man of vrou, wat na die koning toe in die binneste voorhof gaan as hy nie ontbied is nie: hy word sonder meer doodgemaak." Ester het vir Jode in die stad gevra om vir drie dae sonder kos en drank te bly en spesiaal in gebed vir haar in te tree by God. Sy en haar diensmeisies sou dieselfde doen. Sy het ook gesê: "Daarna sal ek na die koning toe gaan, al is dit teen die wet. As ek moet omkom, moet ek maar omkom."
Hierdie prent wys vir ons Daniël en sy drie vriende. Hulle was ook Jode of Israeliete. Hulle is deur hulle vyande na die land Babel geneem. Die koning van Babel wou hê dat hulle hom moes dien. Daarom moes hulle die taal en gebruike van Babilon aanleer. Maar Daniël en sy vriende het geweier om die ryk kosse van die koning te eet. Dit was teenstrydig met die gebruike van die Jode. Hulle wou God se wette gehoorsaam; daarom het hulle groente gevra om te eet en net water om te drink. Die man wat na hulle moes omsien, was bekommerd dat hulle maer en siek sou word. Maar God het vir hulle gesorg en hulle was gesonder en slimmer as al die ander manne wat die koning in Babel gedien het.
Daniël het na die koning toe gegaan en gesê: "... daar is 'n God in die hemel wat geheime kan openbaar en wat aan u, koning Nebukadnesar, wil bekend maak wat in die toekoms gaan gebeur." Daniël het vir die koning vertel dat hy in sy droom al die koninkryke van die wêreld gesien het, en dat hy ook 'n groter koninkryk gesien het wat hulle almal vernietig het. Dit is die koninkryk van God wat vir altyd sal bestaan. Die woorde van Daniël het die koning baie beïndruk. Die wyse manne en fortuinvertellers is toegelaat om te bly lewe en Daniël is onder die koning aangestel as goewerneur oor die hele Babel.
Die koning het Daniël se drie vriende laat roep. Hy het vir hulle gesê: "... as julle hom nie aanbid nie, sal julle dadelik in 'n brandende oond gegooi word, en watter god sal julle uit my mag kan red?" Die manne het geantwoord: "Ons het ons God vir wie ons dien. Hy het die mag om ons te red uit die brandende oond, en Hy sal ons ook red uit u mag. Selfs as Hy dit nie doen nie, moet u weet dat ons u god nie sal dien nie, die goue beeld wat u laat oprig het, nie sal aanbid nie." Daarom is Sadrag, Mesag en Abednego in die brandende oond gegooi. Maar toe roep die koning uit: "Maar ek sien dan vier manne vry en ongedeerd rondbeweeg in die vuur, en die vierde lyk soos 'n hemelwese!" Toe die drie manne uit die vuur kom, was hulle hare nie eens geskroei nie. Die koning het gesê: "Aan die God van Sadrag, Mesag en Abednego kom die eer toe, Hy wat sy engel gestuur het en sy dienaars gered het. ... Daar is immers geen ander god wat in staat is om so te red nie."
En Daniël het geantwoord: "My God het sy engel gestuur om die bekke van die leeus toe te sluit sodat hulle my niks kon aandoen nie ..." Die koning was baie bly. Daniël is uit die leeukuil gehaal, en op die koning se bevel is die vyande van Daniël vir die leeus gegooi. Die leeus het hulle onmiddellik verskeur.
Ons hoef nie bang te wees vir wat mense aan ons kan doen nie. Ons moet net op die lewende God vertrou wat vir Daniël en sy vriende gehelp het. Selfs as mense ons doodmaak, het ons steeds hoop, want Jesus is deur God gestuur om die ewige lewe vir almal te gee wat Hom liefhet en Hom gehoorsaam.
Nehemia het ná Daniël se tyd in Babel gewoon. Nehemia was ook 'n Jood wat op God vertrou het. Hy was ook in diens van die koning. Eendag, terwyl hy vir die koning wyn bedien, het die koning vir hom gevra: "Hoekom lyk jy so bedruk?" Nehemia was hartseer omdat Jerusalem, die stad van sy voorvaders, in puin gelê het en die Jode wat nog daar gewoon het, in groot moeilikheid was. Daarom het Nehemia vir die koning van Jerusalem en sy mense, die Jode, vertel. Toe sê die koning: "Is daar iets wat jy my wil vra?" Nehemia het stil tot God gebid en vir die koning gesê: "As die koning dit goedvind ... stuur my na Juda toe, na die stad waar my voorvaders begrawe is, sodat ek die stad kan herbou." God het Nehemia se gebed verhoor en die koning het hom toegelaat om te gaan en selfs vir Nehemia boumateriaal gegee, en manne om hom te help.
Nehemia en sy helpers het na Jerusalem vertrek. Nehemia wou die mure eers net gaan bekyk om te sien hoe groot die skade is; daarom het hy reg rondom die afgebreekte mure van die stad gery. Hy het in die nag gegaan sodat niemand geweet het wat hy besig was om te doen nie, want die vyande van die Jode het van Nehemia en sy planne gehoor. Hulle was baie kwaad. Hulle wou nie hê dat enigiemand die Jode moes help nie. Die volgende oggend het Nehemia die Jode bymekaar geroep en gesê: "Kom ons herbou die muur van Jerusalem, dat dié vernedering nie langer op ons rus nie." Hy het vir hulle gesê dat God met hom is en dat die Babiloniese koning sy toestemming vir die bouwerk gegee het. Daarop het die Jode geantwoord: "Kom ons bou!"
Het jy vreugde? God gee vir ons vreugde en krag wanneer ons Hom ken en sy heilige Woord, die Bybel, gehoorsaam. Laat ek jou nou vertel hoe jy ook die God van Nehemia kan leer en. Hy is die ware God.
Jesus het gesê: "Ek is die weg en die waarheid en die lewe. Niemand kom na die Vader toe behalwe deur My nie." Die mense wat Jesus volg, sal nie na die plek van ewige straf gaan nie. Ons moet Jesus se weg volg. Dit is die moeilike en smal pad. Omdat daar boosheid in hierdie wêreld is, sal mense op aarde swaarkry. Maar Jesus is altyd mét die mense wat Hom volg. Hy gee vir hulle sy krag. Vir die volgelinge van Jesus is daar hoop, omdat die weg van Jesus na die hemel lei. In die hemel is daar geen swaarkry nie, maar ewigdurende vreugde en vrede, want almal wat hemel toe gaan, sal God dien en liefhê en sal vir ewig in God se teenwoordigheid wees.
Maar Satan en almal wat sy pad loop, sal hel toe gaan, die plek van ewige straf. As jy die weg van Satan wil verlaat en Jesus wil volg op die pad wat na God lei, kan jy die volgende gebed bid: Hemelse Vader. Ek is 'n sondaar. Ek het tot nou toe agter Satan aan geloop en my deur my eie begeertes, my eie slegte gedagtes en gewoontes laat lei. Vergewe my asseblief. Here Jesus, dankie dat U aan die kruis gesterf het en die straf vir my sonde gedra het. Dankie dat u bloed al my sondes afwas. Here Jesus, ek neem U nou aan as my Here en Verlosser. Dankie dat U deur u Heilige Gees vir my die krag gee om 'n kind van God te word en die Woord van God te gehoorsaam. Ek bid dit in die Naam van Jesus. Amen.