Samuel Beckett (1906–1989) was ’n Ierse skrywer uit wie se pen toneelstukke, romans en gedigte verskyn het. Beckett het in Frankryk gewoon en in beide Frans en Engels geskryf. Hy word wyd as een van die mees invloedryke skrywers van die 20ste eeu beskou en is veral bekend vir sy toneelstuk Waiting for Godot. Beckett is in 1969 met die Nobelprys vir Letterkunde bekroon.
Beckett se werk se bied 'n somber, tragikomediese uitkyk op die menslike bestaan. Dit gaan dikwels met pessimisme en swartgalligheid gepaard en word meer minimalisties in sy latere loopbaan. Hy word as een van die laaste modernistiese skrywers beskou, en is een van die sleutelfigure in die sogenaamde "Teater van die Absurde".
Samuel Barclay Beckett is op 13 April 1906 in Foxrock, Dublin in Ierland gebore. Van 1923 tot 1927 studeer hy Frans, Italiaans en Engels aan die Trinity-kollege in Dublin. Kort daarna word hy as leraar in Parys aangeneem. Daar ontmoet hy James Joyce, wat 'n enorme invloed op hom gehad het. Beckett skryf sy eie verhale terwyl hy Joyce se sekretaris was. In 1929 publiseer hy sy eerste werk, 'n kritiese essay wat deur Joyce verdedig is. Sy eerste kortverhaal, Assumption, is in dieselfde jaar gepubliseer. In 1930 wen hy 'n literatuurprys met sy gedig, Whoroscope, wat hoofsaaklik oor René Descartes handel, wat ook 'n invloed op sy skryfwerk gehad het.
In 1930 keer hy na Ierland terug en werk by die Trinity-kollege, maar vertrek weer na 2 jaar. Hy reis deur Europa en vestig hom uiteindelik permanent in Frankryk. Daar publiseer hy 'n kritiese studie van Marcel Proust se werk.
Omdat hy sy stukke ná 1947 bykans uitsluitlik in Frans geskryf het, word hy saam met Eugène Ionesco as een die beste Franse dramaturge van die twintigste eeu beskou. Hy het self sy stukke in Engels vertaal.