Ek sukkel nooit om my redakteursbrief te skryf nie. Maar vandag spook dit. Ironies dat ek nie my woorde gerangskik kry op die dag wat ek wil skryf oor Afrikaans nie.
Vir my is Afrikaans die wiegeliedjies wat my ma vir my as peuter langs my bed gesing het. Dis die Daan Retief-stories wat my Karoo-oupa ure lank vir my gelees het. Dis die trots in my ander oupa se oë as ek op hulle stoep langs hom op die grond gesit en my Afrikaanse skryfseltjies vir hom voorgelees het.
Die sogenaamde lemnaeler, met sy kenmerkende kunsledemate, moet op 4 Junie weer in die hof verskyn nadat hy glo sy vriendin, Reeva Steenkamp, op 14 Februarie vanjaar in sy huis doodgeskiet het.
Daar is so baie werkloses, hoekom gaan help hulle nie op die plase nie ek is seker die boere sal hulle vergoed, hulle sal blyplek en kos kry, die moorde en aanvalle op die weerlose boere kannie so aan gaan nie dit is hoogtyd dat ons mense opstaan teen die lafhartigge moordenaars,ons moet sterk leiers kry Steve kannie alleen baklei nie.