Die nuwe lewe wat wag
"Maar dit verklaar ek, broeders, dat vlees en bloed die koninkryk van God nie kan beërwe nie; ook beërwe die verganklikheid nie die onverganklikheid nie." - 1 Korintiërs 15:50 (53-vertaling).
Paulus beklemtoon met hierdie woorde dít wat hy vooraf aan die gemeente geskryf het. Dit is naamlik dat die mens moet verander om gelykvormig aan Christus te wees voordat hy in die ryk van Christus kan inkom (vgl Rom 8:29).
Uit wat Paulus sê, blyk dit dat daar in die gemeente gestry is oor die evangelie van die opstanding (vers 12). Die apostel maak op 'n kragtige wyse dit duidelik dat al hulle twisvrae oor die opstandingskrag in Christus dwaas is solank as wat hulle probeer om dit menslikerwys te verklaar. Want dit staan vas dat die volle skoonheid van God se skepping, sy wonderlike dade van barmhartigheid en liefde, die heerlikheid van sy welbehae in Jesus Christus, eers aan die ander kant van hierdie lewe geken en ervaar sal word. Al hierdie aardse verganklikheid moet sterf en verbygaan, en 'n hemelse onverganklikheid, wat ewig sal wees, sal deur God in Christus daargestel word. "Vlees en bloed kan die koninkryk van God nie beërwe nie." Alle menslike denkbeelde en voorstellinge sal verdwyn wanneer God alles sal wees in almal (vers 28).
Maar nou reeds moet die ou mens in ons sterf. Ons moet die nuwe lewe deelagtig word. Van hierdie nuwe lewe geld wat die apostel sê: "Die oue het verbygegaan, kyk alles het nuut geword." 'n Nuwe skeppingsdaad sal dus nodig wees om die eintlike mens voort te bring, wat geskik sal wees vir die koninkryk van God. Almal moet ook uitwendig verander word vir die hemeltoestand. Dáár sal die sterflike met die onsterflikheid beklee wees en die verganklike met die onverganklike. In Christus is ons seker dat ons met die feeskleed van die onverganklikheid geklee sal word.