Een vir die pad: Praag - Nuwe resepte
Een vir die pad: Praag
Die eerste keer dat ek Praag besoek het, was in 1990, toe dit nog deel was van die Oosblok. Cocktails was toe nie vir my 'n prioriteit nie, maar selfs al was dit so, dink ek nie ek sou baie goeie dinge gevind het nie.
Spoel vorentoe na 2012. Ek is uiteindelik terug na Praag, en dit voel soos 'n totaal ander stad. Alhoewel die pragtige argitektuur nie verander het nie, is daar nou 'n florerende restaurant- en kroegtoneel, plus die Tsjeggiese bierkultuur floreer weer. Hier is 'n paar plekke wat ek besoek het toe ek in die stad was.
BAR EN BOEKE,TÝNSKÁ 19, PRAHA 1, 420 224 808 250:
Hou u van sigare, jazz en fyn genade? Gaan na Bar and Books (foto hierbo). Daar is twee plekke in Praag (en vier in New York, waar die gesofistikeerde ketting ontstaan ​​het). Ek verkies die een in die ou stad, dit dateer uit 2004 en is versier soos iemand se privaat biblioteek. Dit bied 'n enorme verskeidenheid whiskies en ook lekker tippels.
Wat om te drink: Cuzco Fizz (Domonios de Los Andes Pisco, bevrore druiwe, vlierblom hartlik, sauvignon blanc wyn, Belvoir Elderflower Pressé)
SWART ENGEL SE BAR, STAROMĚSTSKÉ NÁMĚSTÍ 29, PRAHA 1, 420 224 213 807:
Kafka het ons geleer om versigtig te wees vir geheime kelderondernemings in die hartjie van die Gotiese Ou Stad, maar hier is niks om voor bang te wees nie. Black Angel's is 'n reeks grotte wat onverklaarbaar gevul is met nautiese memorabilia, wat u die gevoel gee om op die Pirates of the Caribbean stel. Pavel Sima en Zdenek Kastenek, 'n Tales of the Cocktail Spirited Award genomineer vir beste internasionale barman. Daar is iets vir almal, van standaarde tot molekulêre mixologie.
Wat om te drink: sjokoladebal (Olmeca Altos Tequila, heuning, water, pomelo -bitter, sjokolade, ysbal, suurlemoen -draai)
BUGSY SE BAR, PAŘÍŽSKÁ 10, PRAHA 1, 420 840 284 797:
Die kroegman Vaclav Vojiř het die Tsjeggiese cocktailbeweging in 1995 begin toe hy Bugsy's Bar oopgemaak het. Die watergat beweer selfs dat dit die Mojito na die land. Dit het 'n groot verskeidenheid drank en 'n uitgebreide spyskaart. As dit nie genoeg is nie, spog die sjampanjelys met oesjare so oud as 1966, en is daar 'n Kubaanse sigaarkamer.
Wat om te drink: G'Negroni (G'Vine Gin, Martini & Rossi Rosso Vermouth, Camparibedien in 'n ysbal)
Terwyl die Hemingway Bar in Parys is tans gesluit vir opknappings, maar u kan nog steeds vir pappa rooster op hierdie gesellige plek. Op die mure is foto's van die beroemde skrywer, wat sekerlik die skandalige versameling van meer as 350 rums van regoor die wêreld sou waardeer, waaronder byna drie dosyn uit Kuba. En as u iets anders wil hê, is daar 'n verskeidenheid ander drank en sigare, en die kroegmanne weet hoe om 'n heerlike eliksir reg te maak.
Wat om te drink: Hemingway Daiquiri (Havana Club 3 Años Rum, maraschino likeur, vars lemmetjiesap, pienk pomelo, eenvoudige stroop)
Tretter's is 'n bar wat deur 'n familie bestuur word, en bedien al meer as 90 jaar byna elke klassieker wat u kan voorstel. Dit is ook die tuiste van die stad se oudste mixologie -akademie. Die kroeg het 'n uitstalling van wonderlike oudhede soos skudbalke en 'n ou kasregister.
Wat om te drink: Sidecar (konjak, suurlemoensap, Cointreau)
Simon Ford is 'n bekroonde kroegman en medestigter van The 86 Co. Hy is ook 'n Lid van die adviesraad van Liquor.com.
Hierdie verhaal is oorspronklik gepubliseer by Oop pad: Praag. Vir meer sulke verhale, teken in op Liquor.com vir die beste cocktails en sterk drank.
Ek het met hierdie resep vorendag gekom op versoek van my ma, wat dol is oor die Bacon & amp; Gruyère Sous Vide Egg Bites van Starbucks. "Sous vide " is 'n Franse tegniek wat verwys na die proses om voedsel vakuum te verseël en dit dan saggies in 'n waterbad te kook tot 'n presiese temperatuur. Dit gee die eierbyte 'n duidelike syagtige en vla tekstuur. Die goeie nuus is dat u nie 'n sous vide-masjien nodig het om tuisbyt in Starbucks-styl te byt nie. As u die eierbyte teen 'n lae temperatuur in 'n muffinpan kook en 'n pan water in die oond plaas om 'n stomende omgewing te skep, kan u 'n soortgelyke resultaat bereik.
Om die geur van die Starbucks -weergawe na te boots, het ek die bestanddele op die Starbucks -webwerf as 'n gids gebruik. Die formule handel oor gelyke dele maaskaas en eiers, plus gerasperde kaas, spek en warm sous. U kan hierdie happies in 'n blender in 'n blender opskep, en dit is 'n gerieflike, ryk proteïen-ontbyt of 'n versnapering wat tot 3 dae in die yskas kan bly of tot 2 maande goed vries.
Een vir die pad - e -boek resep vir somerkampe
Die somervakansie is op pad en dit is amper tyd om die pad te vat vir 'n langverwagte blaaskans. As u hierdie vakansieseisoen op 'n kampeerreis gaan, het ons die e -boek vir u. Vol handige wenke en resepte van ons handelsmerkambassadeur Fast Ed om die kookkuns maklik te maak.
Na 'n hele dag se reis, boswandel of selfs net ontspan op die strand, wil u net iets lekkers en maklik by die kampvuur eet. Dan kan u by die aangename deel kom, eet en mekaar se geselskap geniet, met 'n paar kampverhale.
Laai e -boek One for the Road af
Klik op die onderstaande skakel om u gratis kopie van die One for the Road -e -boek af te laai.
'NCIS'-ster Mark Harmon onthul waarom hy en sy vrou Pam Dawber 'n lae profiel hou
Maar die twee akteurs is al 34 (!) Jaar saam.
Die nuutste episode van NCIS sal nie net 'n onvergeetlike een vir die aanhangers wees nie, maar ook vir die hoofman van die CBS -drama, Mark Harmon. Vanaf 6 April sal hy saam met sy vrou, die aktrise, die hoofrol speel Pam Dawber, vir 'n boog van vier episodes in seisoen 18.
Terwyl Pam moontlik slegs in 'n gastester -hoedanigheid verskyn NCIS hierdie lente en mdash speel sy 'n "ervare ondersoekende joernalis" genaamd Marcie Warren en mdash jarelange TV -sitkom -aanhangers weet dat die aktrise in die 1980's eens 'n koningin van die klein skerm was. Pam speel langsaan Robin Williams in die Gelukkige dae spinoff Mork en Mindy en ook die sitkom My suster Sam. Omtrent dieselfde tyd het Mark ook gewild geword danksy rolle in die beste sepie Flamingo Road en mediese drama St elders. Mark is ook genoem Mensese "Sexiest Man Alive" in 1986.
Volgens Nader weekliks, die twee is in die middel van die 80's en mdash deur 'n gemeenskaplike vriend bekendgestel, en die res is, soos hulle sê, geskiedenis. Alhoewel daar nie veel bekend is oor hul ontmoetingslewe gedurende hierdie tyd nie, weet ons wel dat hulle op 21 Maart 1987 in 'n skoolkapel in die Studio City -omgewing van San Fernando Valley, Kalifornië, getroud is. Die pasgetroudes het toe saam na Vancouver, British Columbia, gegaan vir hul wittebrood, wat ook toevallig die plek was waar Mark die CBS -TV -film verfilm het Na die belofte destyds, volgens The Associated Press.
Op 25 April 1988 verwelkom die twee hul eerste seun, Sean Harmon. Die egpaar het 'n paar jaar later ouers geword van twee toe hul tweede seun, Ty Christen, is gebore op 25 Junie 1992.
Deur die jare het hulle dit meestal reggekry om buite die kollig te bly, en het hulle soms af en toe saamgekom vir rooi tapytgeleenthede. Maar soos Mark vertel het TV Insider in 2017 vermy hy doelbewus nie om oor sy vrou en hul huwelik te praat nie, en dit is net inherent privaat mense.
'Dit is nie eers 'n keuse nie,' het hy aan die winkel gesê. "Dit is wie ons is. Ons bly tuis. Baie. Ek en ek is nie 'n Twitter -ou of 'n Facebook -ou nie. Ons seuns kan ook nie daarin slaag nie. Pam en ek het albei 'n bestaan ​​in hierdie besigheid gemaak, en nog steeds is daar 'n deel daarvan dit is net nie natuurlik nie. "
Pam het ook iets soortgelyks gesê in a Mense voorbladstorie net voor sy en Mark die knoop deurmaak. 'Ons probeer nie iets geheim hou nie,' het sy in 1987 aan die tydskrif gesê. 'Maar as u dit nie heeltemal deur die pers wil uitbuit nie, moet u dit doen.'
Wat hul kinders betref, het Pam gesê Vermaak vanaand in 2016 dat sy 'n besluit geneem het om nie voltyds op te tree terwyl hulle hul twee seuns grootmaak nie. Haar laaste langtermyn-optrede was om Perdy in die geanimeerde stem uit te spreek 101 Dalmatiërs: Die reeks in 1998 vertoon.
"Ek was in 'n nommer een vertoning. Ek het my eie ooreenkoms gehad. Ek moes Broadway doen. Ek moes musiekteater doen. Ek moes tekenprentstemme doen," het Pam gesê. 'Ek het alles gedoen wat u in hierdie besigheid kan doen, en toe kry ek kinders en dit is soos' ek gaan nie hierdie roem jaag nie '.
Noudat hulle kinders groot is, het Pam egter besluit om weer die TV -wêreld aan te pak, en eers hierdie keer sal sy haar man van 34 jaar by haar hê.
Nog 'n croissant vir The Road through France deur Felicity Cloake
Nog 'n croissant vir The Road through France deur Felicity Cloake – Hou jou hande op as jy graag in Frankryk wil reis. Wat daarvan om deur Frankryk te eet? Stop by talle dorpe, dorpe en stede om die plaaslike gereg op elke plek te proe.? As dit nie genoeg is nie, kan u ook die beste croissant soek? O die dinge wat u sal sien en die mense wat u sal ontmoet!
Dit is presies wat Felicity Cloake besluit het om te doen, en toe skryf sy hierdie prettige en feitelike boek daaroor. Saal op en kom saam met haar vir 'n baie lekker Franse rit!
BookTrail Reis na die plekke in One More Croissant for The Road
Jy het my by die titel gehad! 'N Vrou reis deur Frankryk op soek na die perfekte croissant (en natuurlik ander kos). Daar is resepte, praatjies oor kos, goeie wenke oor plekke om te besoek, dinge om te sien, wenke vir fietsryers en net 'n algemene liefde vir reis en Frankryk oor elke bladsy.
Ek lees dit op 'n kindle en daar was geen foto's of kaart in die boek nie, so ek hoop dat daar 'n prentjie is, want dit is dringend nodig vir 'n boek soos hierdie. Dit is visueel en die skrif trek jou langs die fiets langs haar, maar sonder die pyn en pyn wat sy op so 'n lang reis moes gehad het. Die platteland waardeur hulle reis, die plekke wat hulle besoek! O, ek kan jare lank liries hieroor raak. Die skrywer kom voor as u vriend, u ideale reisgenoot en blaas die gewone reisverslag en gidse vars lug in. In werklikheid is hierdie boek baie dinge, 'n dagboek, 'n outobiografie, 'n kookboek en reisgids alles in een.
Hierdie boek sal jou laat eet!
Hou in gedagte dat u na u plaaslike bakkery gaan sodra u begin lees. Ek is baie lief vir 'n croissant en het dit al 'n rukkie nie, maar hierdie boek het my tot by Marks en Spencer gelei (nie heeltemal dieselfde nie, maar ek weet dit nog steeds). O om in la France te wees! Ek was baie bly toe sy haar gunsteling croissant noem en waar ek dit kan koop. Ek sal verseker daarheen gaan met my volgende besoek. En wat die ander kos betref ...
Ek bewonder altyd mense wat sulke dinge doen. Dit is 'n lang reis en ek kan my net voorstel hoe moeilik dit soms was en die deursettingsvermoë wat nodig was om dit deur te sien. Dit is soos 'n reisgids en 'n Tour de France alles in een, en dit sorg vir 'n lekker en lekker lees.
Rys: 'n Geniet die kookboek van die suide
UNC Press, nou uit
In Rys: 'n Geniet die kookboek van die suide, Michael Twitty bied nie net resepte aan wat gebaseer is op 'n wêreldwye stapelvoedsel nie (alhoewel resepte wel ingesluit is). Boonop gee die voedselhistorikus in hierdie nuutste toevoeging tot die reeks kookboeke van UNC Press oor noodsaaklike kosse uit Suid -Afrika rys sy eie held, wat sy pad oor vastelande en verskillende voedselweë bepaal, asook sy plek in eenvoudige en komplekse geregte.
'[Rice] verander die uitrustings goed volgens die partytjie,' skryf Twitty oor sy veelsydigheid, maar dit is terselfdertyd 'n kos wat diep persoonlike verbintenisse veroorsaak. Dit geld veral vir die Amerikaanse suide - die punt van konvergensie van die boek in Asiatiese, Afrika- en Karibiese kookkuns - waar slawe slawerny gekook het en ander geregte uit hul Wes- en Sentraal -Afrikaanse tuislande oorgedra, geslagte lank aangepas en oorgedra het. Die geregte verskyn hier in afdelings wat losweg verdeel is deur hul kulinêre invloede, van "Deep Origins" (met Liberiaanse rysbrood en Ghanese krapbredie) tot "Southern Classics."
Onder die mees interessante resepte in Rys is rooi rys, 'n aanpasbare tamatiepilau wat deur Twitty se ouma verkies word en afkomstig is van die kookboekskrywer Damon Lee Fowler, landskaptein a la Hazel, 'n bydrae van dieselfde gebore ouma in Alabama en 'n versameling nageregte op rys, soos Nancie se historiese ryspoeding , 'n opdatering oor 'n resep uit die 18de eeu, en Louisiana calas, 'n fritter "wat deur Black Creole-dames in die strate van New Orleans verkoop word," skryf Twitty. Die resepte, wat met insiggewende hoofnotas verskyn, maar sonder foto's, is grootliks toeganklik vir begin- en intermediêre huiskokke. Maar soos Twitty deurlopend demonstreer deur sy vaardige storievertelling, kom geen gereg - of dit nou moeiteloos of uitdagend is - sonder 'n verhaal aan tafel nie. - Madeleine Davies
Simply Julia: 110 maklike resepte vir gesonde trooskos
Harper Wave, nou uit
Julia Turshen, die skrywer van drie geliefde kookboeke, deel haar mees persoonlike verhale en praktiese resepte in haar vierde, Eenvoudig Julia. Daar is maar liefst 110 resepte verdeel in 10 hoofstukke. Hulle skoonheid is dat jy by die lees van elkeen van hulle sal dink, Ek kan dit doen!
Soos die titel van die boek suggereer, is Turshen self die enigste tematiese skakel vir die resepte in die versameling. Dit manifesteer as geregte wat haar gelukkig maak, diegene met 'n band met die mense vir wie sy graag kook. Die wittebroodhoender is byvoorbeeld geïnspireer deur sopa Azteca, die Mexikaanse hoendersop gemaak met chili en bedek met gebraaide tortilla's wat Turshen en haar vrou, Grace, tydens hul wittebrood gedeel het. Beatrice se bubaleh, ligte pannekoek gemaak van geklitste eiers en matzoh -maaltyd, is die resep van Turshen se ouma. Elke gereg word vergesel van foto's wat meer soos openhartige foto's van Turshen se huis in New York voel as hoogs bewerkte ateljeefoto's.
Turshen se persoonlike benadering, versterk deur aparte 'gedagte' -hoofstukke oor onderwerpe soos vertroue en angs wat soos joernaalinskrywings lees, is bedoel om almal wat in die kombuis geïntimideer voel, aan te moedig. Daar is nie 'n wasgoedlys met bestanddele wat lesers moet koop nie, maar eerder voorstelle vir klein, werkbare planne wat huiskokke sal inspireer en hul geesdrif vir kook weer laat opvlam. Haar algemene boodskap is die volgende: Doen net wat vir u werk. Turshen se boek maak dit maklik om die toevallige, maar troosvolle benadering te kanaliseer. En sodra lesers deur elke bladsy met hartverwarmende verhale en aanmoediging blaai, voel hulle eenvoudig versadig. - James Park
My Sjanghai: Resepte en verhale uit 'n stad op die water
Harper Design, nou uit
Daar is 'n magie wat gebeur as u probeer om 'n kombuis te kook waarmee u min persoonlike kennis dra, iets wat u nog nooit deur iemand anders se hand geëet het nie, en u neem u eerste hap en besef: Holy shit, dit is dit. Dit het aanhou gebeur toe ek kook My Sjanghai: Resepte en verhale uit 'n stad op die water, die debuut kookboek van fotograaf, blogger en chirurgiese inwoner Betty Liu.
Liu se ouers het tydens die kulturele revolusie in Sjanghai grootgeword en verhuis na Oregon, waar Liu gebore is, vir 'n nagraadse skool. Familieverhale beklemtoon Liu se uitgebreide boek oor die huis (en straat) kookkuns van Sjanghai.
Georganiseer volgens seisoen, My Sjanghai laat u nie vinnig na hierdie kombuis toe gaan nie. Dit beloon geduld en noukeurige lees. Elke detail is daar, van hoe om seker te maak dat u baodeeg die regte glans kry, hoe om 'n perfekte bak ontbytnoedels te bou en 'n rooivleis varkpens so goed te maak, dat ek in my kombuis staan ​​en dink, So eenvoudig kan dit beslis nie wees nie. Die pragtige fotografie help die leser deur tegnieke wat vir 'n beginner moeiliker kan wees, soos vou -shaomai of draaibroodjiebroodjies.
Eerlik, ek kon nie ophou kook nie My Sjanghai vandat ek dit gekry het, begin met bakkies wontonsop in die wintergedeelte en vorder tot die lente met gebakte ertjiespruite en "olie-ontplofte" garnale. Ek dink ek sal elke seisoen aanhou terugkom. - Jaya Saxena
Mister Jiu's in Chinatown: resepte en verhale uit die geboorteplek van Chinese Amerikaanse kos
Brandon Jood en Tienlon Ho
Ten Speed ​​Press, nou uit
As daar een gereg is wat die mees kenmerkende van die spyskaart van Mister Jiu is, dan is dit die lekker pret met Santa Barbara uni. Dit verwoord kortliks die standpunt van sjef Brandon se Jood, en beklemtoon die oorvloed van Kalifornië en die luukse van 'n eksklusiewe eetplek in die Bay Area, terwyl hy knik na die dim sum-karre waarvoor San Francisco bekend is. Ek dink ek het dit amper elke keer bestel as ek na die restaurant van die Jood gegaan het (en ek het baie gegaan). Die smal, oorvol kroeg bedrom met mense wat tee drink, cocktails eet, Hollandse gebakte BBQ-broodjies en wag op hul beurt om te smul in die pragtige eetkamer, met sy poskaart-uitsig oor die Chinatown van San Francisco-die oudste Chinatown in die land.
Danksy die eerste kookboek van die Jood ooit, is die resepte vir die braaibroodjies en selfs die cheung-pret vir ons huiskokke beskikbaar. Ek is persoonlik nie ambisieus genoeg om een ​​van die twee aan te pak nie, maar resepte en tegnieke wat ek sien, sal ek in die boek bestrooi, insluitend die Chinese pannekoeke, die eiervrug in Taiwanese styl en die benadering tot tertbord-en-stoomboot sissende vis. Waaroor ek egter die meeste opgewonde is, is eintlik in die titel. Dit is nie net nie Meneer Jiu, dit is Meneer Jiu's in Chinatown. Terwyl die boek persoonlike verhale en insig bied in hoe die restaurant se geregte ontstaan ​​het, bevat dit ook versendings van Jood en sy mede-outeur, Tienlon Ho, oor die drink van goeie tee, die oorsprong van garnaalroosterbrood en die Amerikaanheid van potplakkers . Die boek is 'n oefening in konteks, en dit is dus natuurlik dat dit 'n uitgebreide duik maak in die verlede van die historiese gebou wat nou die huis van Mister Jiu bevat. Die daaropvolgende woorde maak dit wonderlik duidelik hoeveel Jood en sy kookkuns, soos die gebou en die restaurant daarin, die verhaal van Chinatown, die geskiedenis en die toekoms daarvan beliggaam. 'N Nag op die stad is tans nie 'n opsie nie, maar vir almal wat restaurante desperaat ontbreek, is 'n nag saam met hierdie kookboek absoluut die geval. - Hillary Dixler Canavan
Rodney Scott's World of Barbecue: Elke dag is 'n goeie dag
Rodney Scott en Lolis Eric Elie
Clarkson Potter, nou uit
Die bekroonde sjef Rodney Scott, James Beard, is 'n legende in die wêreld van braaivleis, maar as 'n kind wat grootgeword het in die PeeDee-streek van Suid-Carolina, het hy gehaat hoeveel tyd hy aan die braaiplek van die gesin bestee het-totdat, dit is, dit het sy roeping geword. In hierdie debuut -kookboek doen Scott soveel meer as om resepte of lighartige staaltjies te deel: Hy bied 'n intieme portret van sy lewe en vertel verhale van 'n kinderjare wat op sy ouers se landbougrond werk, sy aanvanklike huiwering om 'n loopbaan in die braai te volg, die gesin uitval en bitterheid wat met sy meteoriese opkoms gepaard gegaan het, en uiteindelik sy pad om die pitmaster te word wat hy vandag is. As u nie een resep kook nie, is hierdie kookboek die moeite werd om alleen vir hierdie verhale oop te maak.
Maar eintlik wil u uit hierdie boek kook. Scott nooi lesers uit om deel te word van wat hy beskryf as 'n "gemeenskap" van heelvarkokke, met behulp van stap-vir-stap foto's en gedetailleerde instruksies om lesers deur die proses van die braai van 'n hele vark te lei. Om mee te begin, demonstreer hy hoe om 'n braaipan en 'n brandvat te bou voordat hy die vark op die vuur sit. En hoewel hy bekend is vir hierdie styl van braai, bied hy ook baie resepte vir kleiner, maar nie minder indrukwekkende, projekte wat u op 'n gewone rooster of in die kombuis kan aanpak nie: heuning-botter vis gerookte hoender gebakte baber en vars, ritsagtige kante, soos wigslaai geklee met wit braaisous varkbuik succotash en mieliebrood met heuningbotter. As nagereg, miskien 'n groot skyfie laagkoek, gekroon met sout skerwe varkvel.
'Een van die wonderlike dinge van die kook van 'n hele vark', skryf Scott, 'is dat dit so lank neem om dit te doen, dat u natuurlik saam met goeie vriende en geselskap om die kuil kom terwyl vleis en hout hul ding doen.' Terwyl die pandemie toeneem, voel die idee om saam met vriende en geliefdes bymekaar te kom tydens 'n fees varkvleis net meer as 'n droom. Maar na 'n jaar sonder aandete, is hierdie soort ambisieuse, grootprojek-kookkuns die perfekte voer vir drome na die pandemie-'n lig aan die einde van 'n baie lang tonnel. - Elazar Sontag
Die kos van Oaxaca: resepte en verhale uit die kulinêre hoofstad van Mexiko
Alejandro Ruiz en Carla Altesor
Knopf, nou uit
Toe Alejandro Ruiz 12 was, sterf sy ma skielik in 'n tragiese ongeluk. In sy inleiding tot Die kos van Oaxaca, Ruiz, een van die mees vooraanstaande sjefs in Mexiko, skryf dat hy daarna ongemeer gevoel het asof hy opgehou het om deel te wees van iets groter as hyself. Hy het gou die huis verlaat om in 'n ander deel van die land te woon, maar het na meer as 'n dekade na Oaxaca teruggekeer. Daar het hy sy kookkuns begin verfyn in Casa Oaxaca, die hotel waar die sjef hom mettertyd gevestig het as 'n ambassadeur van die Oaxacan -kombuis. Met hierdie kookboek bewys Ruiz ook dat hy 'n geduldige en deeglike onderwyser is, en verseker dat die resepte en verhale wat vir hom die meeste beteken het, gemaak en gevier kan word ver van die bruisende eetkamers van sy restaurante in Oaxaca en Mexico City.
Die gedeeltes van die boek word gekenmerk deur plekke en oomblikke wat deurslaggewend is vir Ruiz se ontwikkeling as sjef. Die eerste deel resepte uit Ruiz se kinderjare in La Raya de Zimatlán, soos konyn wat eenvoudig met oregano, lemmetjie en knoffel gekook is, en 'n mol neger waarvan die lys van bestanddele twee bladsye bevat. Ruiz, wat sorg vir die tradisie van die vroue wat hom geleer het om hierdie kos te maak, skryf dat die werk om resepte van mondelinge instruksie na geskrewe teks te vertaal, "in stryd is met die essensie daarvan." Hy bevat dus al die reuk- en visuele leidrade wat hy geleer is om te volg, en gee lesers die geleentheid om meer te leer as net metings. As masa byvoorbeeld sag en klam is, maar nog nie taai is nie, word die deeg behoorlik gehidreer. Voeg meer water by as dit kraak as dit ingedruk word. Hierdie klein lesse bou vertroue in 'n huiskok en laat minder ruimte vir foute.
Die tweede deel van die boek volg op Ruiz se verhuising na die kus van Mexiko, met resepte vir diepgebraaide heelvis, mango's geweek in chili en warm speserye en botterige garnale met mojo de ajo. Die derde afdeling is iets van 'n tuiskoms, sy resepte geïnspireer deur die sjefrestaurante en sy terugkeer na Oaxaca. Hierdie bladsye bevat jicama tacos delikate ricotta-gevulde muurbalblomme en ryk, umber mol. Ruiz se doel is nie om lesers te wys hoe om een ​​Oaxacan -gereg te maak nie, net soos om hulle te leer hoe om hierdie kos met al hul sintuie, intuïsie en bereidwilligheid om foute te maak onderweg te maak. - ES
Max se piekniekboek
Max Halley en Ben Benton
Hardie Grant Books, 23 Maart
Dit is eers Maart, maar dit lyk veilig om dit aan te kondig Max se piekniekboek is die mees eienaardige kookboek van die jaar. Dit gesê, dit is nie presies 'n kookboek nie - soos die skrywers Max Halley en Ben Benton beweer, is dit 'n boek oor pieknieks. Ja, daar is resepte, maar dit is slegs 'n laag van 'n groot, geurige en wonderlike ui wat as 'n soort cri de coeur dien om die piekniek (her) te oorweeg, 'n vorm van voedselverbruik, soos Halley en Benton skryf , oorspronklik begin as ''n goeie verskoning vir 'n paar drankies in die buitelug', maar is sedertdien 'uit sy wortels geruk, gekou, uitgespoeg en dan deur kuns, letterkunde, films en siniese handelsmerke doodgesteek'.
Halley, die eienaar van 'n gewilde Londense toebroodjiewinkel, maak sy saak oor die piekniek se plooibaarheid en draagbaarheid deur sy boek in 16 hoofstukke te organiseer, elk toegewy aan 'n ander fiktiewe piekniek: daar is 'n 'rou' piekniek, 'n 'Vegas legendes' "Piekniek, 'n" verborge potensiaal "piekniek, 'n" surrealistiese "piekniek, ens. Elkeen kry 'n fantasiegasheer en gaste, en dit is hoe u eindig met Hunter S. Thompson en Mary Berry wat die hele dag 'n ontbyt-quiche en ingelegde eiers op 'n parkbank deel, asook Little Richard en Picasso wat 'n belemmering uitpak gestroopte hoender en hoender gevulde pampoen in 'n 'stedelike woestyn'.
Maar vir 'n boek wat lees as 'n aangename trappie deur 'n koorsdroom van 'n onverskillige louche al fresco-verbruik, dwaal Halley aan die kant van die haalbare: Een piekniek word veranker deur hardgekookte eiers met gegeurde soute, terwyl 'n ander 'oneindig' vra hackbare "wors-en-eier-muffin. 'N Oorskot aan nuttige piekniekhacks bevat "wonderlike dinge" om in mayonnaise te meng, terwyl 'n vlieëbak en sigarette een van die "agt dinge is om outydse pieknieks beter te maak." U vind ook resepte vir 'n effens skrikwekkende vleisbeetjie en 'n hele Engelse ontbyt wat in 'n toebroodjie gevou is, maar in die hele boek is Halley daar om u te verseker dat die belangrikste ding is of u dit geniet. 'As u nie lus is om 'n quiche te maak nie, koop dan net een,' skryf hy as 'n voorspel tot sy ontbyt-quiche-resep die hele dag. Is dit 'n goeie kookboek? Ek het geen idee nie. Maar met sy entoesiastiese omhelsing van absurditeit en opregte toewyding aan die saak, is dit 'n boek wat maklik is om lief te hê. - Rebecca Flint Marx
Kook regte hawaii
Sheldon Simeon met Garrett Snyder
Clarkson Potter, 30 Maart
Ek het hierdie jaar te veel tyd daaraan bestee om aan Hawai'i te dink, en hoeveel ek daar sou wou wees in plaas van by die huis. Maar ek het nie gedroom oor die strand nie. Ek het verlang na vars gevang ahi poke bedien op die tweede verdieping van 'n strip mall 'n kombinasie bord kalua vark en laulau met tuisgemaakte poi by die mooiste pad langs die wêreld en skeer ys in geure soos lilikoi en klapper, toegedraai om vanielje roomys. Sedert ek Eater se gids vir Hawai'i in 2017 geredigeer het, het ek die koskultuur van die staat getref, en ek is dus bly om te kan rapporteer dat die nuwe kookboek van Sheldon Simeon, Kook regte hawaii, voldoen aan die titel se belofte. Dit is 'n ongelooflike inleiding tot die lekkernye van Hawai'i se kos, en 'n opregte portret van Simeon se eie familiegeskiedenis daar.
Hy is veral bekend daarvoor dat hy in twee seisoene deelgeneem het Top sjef, waarop hy 'n gunsteling was, is Simeon die eienaar van Maui se lofwaardige Tin Roof -restaurant. Hy was 'n derde generasie plaaslik, en het grootgeword in Hilo in 'n groot Filippynse gesin propvol uitstekende kokke. Gedurende sy kookboek bespreek hy en mede-outeur Garrett Snyder eerlikwaar die eilande se pynlike koloniale geskiedenis en uitbuitende plantstelsels, sowel as die mense-insluitend die grootouers van Simeon-wat albei oorleef het en die buitengewone koskultuur van Hawaii geskep het.
In resephoofnotas en inleidings in hoofstukke ondersoek Simeon die spanning wat hy gedurende sy loopbaan beleef het tussen die gebruik van restauranttegnieke en die Hawaiiaanse tradisies waarmee hy grootgeword het. Dele van Kook regte hawaii lyk soos 'n restaurantboek 'n paar resepte maak subresepte en gebruik komplekse tegnieke wat die beste by professionele kombuise pas. Maar daar is ook baie aangename huiskos en talle inspirasie ten opsigte van geur (ontbytgebakte rys) en tegniek (gee blomkool die katsu-kerriebehandeling). Daar is 'n resep (en 'n resep om die oorskiet die volgende dag te roer). Die braai-afdeling, met die titel "Hibachi Styling", bevat perfekte somerresepte, soos shoyu-suikerbiefstuk, en die gedeelte "Sim Simmer" is propvol stewige bredies. Die geskiedenis en ontwikkeling van elke gereg word in die hoofnotas vasgelê, wat lei tot 'n boek wat nie net die kos van Hawai'i belig nie, maar ook hoe die grootwordjare daar die hele begrip van Simeon gevorm het oor wat om te kook en waarom. - Meghan McCarron
Na Asië, met liefde: Asiatiese resepte en verhale uit die hart elke dag
Die term 'Asiatiese kookkuns' kan vaag wees, sonder 'n duidelike gevoel van kulinêre identiteit. Maar in Na Asië, met liefde, word dit 'n term van liefde. Skrywer van die kookboek, Hetty McKinnon, het grootgeword in 'n tradisionele Chinese huishouding in Australië by 'n ma wat voortdurend gekook het met groot flesse bewaarde eiers en ingelegde gemmer. Later het McKinnon gereeld na Asië gereis en geleer hoe om 'n wye verskeidenheid Asiatiese geure in haar eie huiskos in te sluit. Met haar vierde kookboek bied McKinnon, nou '' 'n volwassene wat tussen verskillende kulture leef '' in Brooklyn, hierdie geure in 'n heerlike hodgepodge.
Haar boek is verdeel in ses hoofstukke wat gebaseer is op kategorieë geregte, van noedels en kluitjies tot slaaie en nie-soet nageregte. Met elke resep verduidelik McKinnon hoe sy verlief geraak het op die gereg, maar sy noem dit nie Koreaans, Japannees, Thai of Chinees nie. Haar resep vir koue noedelsop met waatlemoen, kimchi en nashi -peer, byvoorbeeld, is nie definitief Koreaans nie, dit is geïnspireer deur naengmyeon, die pittige Koreaanse koue noedelsop wat haar man op warm somersdae by hul gunsteling Koreaanse restaurant bestel. Asiatiese geure gee ook 'n draai aan geregte wat glad nie tradisioneel Asiaties is nie, insluitend cacio e pepe udon-noedels, gedeeltelik geïnspireer deur Shin, 'n udon-noedlerestaurant in Tokio Caesar-slaai, gemaak met gebraaide napakool en wonton-scallion-krakers en ketchup gebraaide rys arancini.
Die boek is toevallig vegetariër (en meestal veganisties), maar dit maak geen kompromie met groot geure nie. Deur smaakpakkies soos gegiste swartbone en tuisgemaakte chili-olie-wat die skrywer 'alles olie' noem-op te neem, daag McKinnon die idee uit dat Asiatiese kook vleisgerig en swaar is, en nooi lesers uit na haar visie vir moderne Asiatiese kookkuns . Met hierdie uiters buigsame resepte, wat maklik genoeg is om enige dag van die week te maak, sal hulle die eens vae sambreelkategorie benader met dieselfde nuuskierigheid en opregte waardering van McKinnon. - JP
Dit is altyd vriesseisoen: hoe om te vries soos 'n sjef met 100 resepte wat voorlê
Ashley Christensen en Kaitlyn Goalen
Daar is mense wat deurgaans uitblink in die kuns van huiskos, en dan is daar mense wat al die hulp nodig het wat hulle kan kry. Dit is altyd vriesseisoen, full of practical storage suggestions and shortcuts, appeals to both groups but will be a boon especially for the latter. As restaurateurs, partners and co-writers Ashley Christensen and Kaitlyn Goalen know the value of organization and efficiency in the kitchen. Now, by sharing their methods for proper storage and preparing food in advance, they're spreading their methodology to home cooks.
Strain through a fine-mesh strainer into a heatproof container and discard the solids. Laat heeltemal afkoel. Makes 16 cups.
Cured sausages can further be divided into semi-dry en dried sausages. Semi-dry sausages, such as summer sausage en hot dogs are cooked, either in hot water or a smokehouse and will keep under refrigeration for months. Dry sausages are not cooked but are dried to about 75% of their stuffed weight over a period of several months and will keep for years at room temperature. Both types can be fermented by the addition of a lactic acid producing bacteria culture that provides a wonderful tang to the sausage in addition to the enhancement of long keeping qualities.