Liberië is nie vir sissies nie | SARIE
Hulle het onlangs dié onstabiele land verlaat en woon en werk nou in Ghana. Theuns bestuur hier 'n uitvoer-pynappelplaas. Ria vertel meer van hul tyd in Liberië, waar die gebrek aan infrastruktuur meebring dat jy goed moet beplan.
Die burgeroorlog het in 1989 uitgebreek en tot 2003 geduur. Daar is weinig oor ná die oorlog. Ons het 700 km van die hoofstad, Monrovia, af gebly, die enigste plek waar ons kon inkopies doen. Andersins moes ons Ivoorkus toe gaan. Daar is geen behoorlike pad na Monrovia nie en dit neem tussen 15 tot 18 uur om daar te kom. Daar is ook geen geriewe onderweg nie – nie toilette, eetplekke of vulstasies nie. Ons moes diesel saamry.
Die gemeenskappe is rustig ná die oorlog, maar ek dink hulle voer steeds 'n oorlog … in hulself. Hulle vertrou niemand maklik nie. Hulle is altyd op hul hoede en is redelik aggressief en wil net baklei. Jy kan nie maklik 'n grappie met die mense maak nie. Ons het geleer om reguit en op die man af te wees met hulle.
Ek sal altyd die mense se stryd om oorlewing met my saamdra, hul seer en stukkend wees ná die oorlog – stukkende mense en stukkende geboue. Dis asof dié mense Sondae reserveer vir "heel wees", dan is almal netjies aangetrek en op pad na 'n kerk. Die land is oorwegend Christelik, maar wanneer die omstandigheid van jou vereis om 'n Moslem te wees, is jy 'n Moslem – alles ter wille van oorlewing. Ongelukkig is die korrupsie geweldig hoog en niks word gedoen sonder 'n omkoopgeldjie nie.