'n Goeie leermeester is dus altyd iemand wat jou help om jou eie stem, jou eie waarheid te herontdek. Iemand wat 'n spieël vir jou ophou.
Want die oomblik wat enigiemand of enige lering jou probeer oortuig om iets buite jouself te gaan soek, maak dit jou 'n slaaf. 'n Slaaf van wat ook al hulle as antwoord aanbied.
En deur die eeue is daar baie wat oortuig was hulle het die "antwoord" gevind. Dan is daar reëls en dogmas vasgelê vir almal – om die "antwoord" wat gevind is, as die volkome en enigste waarheid te (moet) aanvaar. En stadig maar seker het hierdie reëls en formules ook goddelike wette geword.
Dus, jy is wie jou godsdiens sê jy is. En dis gewoonlik sondig, swak en verlore, totdat jy jou self (en al jou lojaliteit en geld) aan hulle gewy het, dan is daar moontlikheid om gered te word van hierdie sukkel-bestaan.
So indien jy wil weet wie jy is, hou op om ander te vra, vra jouself. En hiermee kan spiritualiteit wel baie help. Spiritualiteit is 'n eerlike reis na die waarheid nie buite jouself nie, maar 'n reis na binne. Dis nie 'n filosofie met 'n klomp reëls nie, dit is veel meer van 'n belewenis en 'n wete.
Dis 'n misterieuse ervaring nie 'n universele waarheid nie. Dis ook nie 'n doel in sigself soos godsdiens nie. Dis nie 'n doelwit wat jy kan bereik of 'n eindpunt waarby jy kan aankom nie. Dis 'n voortdurende reis. Dit is soos 'n kunstenaar wat skep. Geen enkele skepping van 'n kunstenaar is sy of haar finale werk nie. Elke nuwe kunsstuk verteenwoordig die kunstenaar se groei en transformasie.
Dit vat jou weg van ander af sodat jy eers jouself kan ontdek. Hiervan is Jesus se woestyntyd 'n goeie voorbeeld. In sy selfontdekking word sy binnekant soos sy buitekant. Meer nog, hy ontdek sy goddelikheid binne hom en vind so sy verhouding met die sin van die lewe. Dit is spiritualiteit, die reis na binne.
Met tyd neem die spirituele reis jou wel na buite, na die ander. Die verskil is net dat nou herken jy jouself in die ander. Alles word 'n spieël. Daarom dink jy nie meer in kategorieë nie, maar holisties. Jy ervaar al meer jou onlosmaaklike "interconnectedness" met alles en almal. En daarom as jy diere, plante of mense seer sou maak – besef jy dat jy jouself seermaak.
Die antwoord op "Wie is ek?" word nou veel wyer as net 'n ego. Jy besef dat die Kosmos inherent deel is van jou. Daarom begin jy twee keer dink voordat jy sinlose geweld gebruik teenoor enige lewende wese, of dit renosters, die natuur of ander mense is.