Waarom die Weste 'versuim om' te verstaan ​​'#Turkey - EU verslaggewer
Die "staatsgreep poging 'het baie gerieflik toegelaat dat die Turkse regime te versnel en uitbrei suiwering, gevangenskappe, en eiendom konfiskering om ooit verbreding sektore van die samelewing en uitroeiing van die skeiding van magte, skryf Ramazan Güveli.
Die regering van Turkye het die Weste herhaaldelik geblaas omdat hulle Turkye en sy optrede na die mislukte staatsgreep nie verstaan ​​nie. Dit beskuldig die Europese Parlement daarvan dat hy naïef is vir sy stemming om die toetreding van Turkye tydelik te bevries. Volgens president Recep Tayyip Erdoğan en sy regering is daar geen twyfel dat die staatsgreep slegs die werk was van Güleniste, wat die weermag binnegedring het nie, en moet hulle van die staat gereinig word. Maar wat die Turkse regering nie verstaan ​​nie, is dat die Weste die prentjie nie sien soos sy skilder dit sien nie, en dat die sluiting van media en inhegtenisneming van joernaliste, akademici, opposisiepolitici en ander kritiese stemme in hulle oë nie geregverdig is nie.
In 'n verslag deur die EU intelligensie sentrum is Intcen onlangs uitgelek deur The Times. Die inhoud het min verras, maar het die openbare mening in Europa oor die staatsgreep onderskryf. Die verslag het tot die gevolgtrekking gekom dat president Erdoğan beplan het om opposisiemagte in die weermag te suiwer voor die poging tot staatsgreep in Julie, en dat die staatsgreep deur Erdoğan en sy regerende AK-party deur 'n reeks teenstanders gemonteer is. Dit weerspreek die bewering van die Turkse regering dat die ballingsprediker Fethullah Gülen agter die komplot was om die Turkse regering omver te werp.
President Erdoğan en sy regering is bestee 'n groot deel van die moeite en geld op steunwerwing in die VSA en Europa om hul leiers en openbare mening te oortuig om Gülen en sy beweging wat verantwoordelik is vir die staatsgreep te hou en neem bestraffende optrede teen hulle. Maar die woede teenoor die Weste van Erdoğan en sy kenners dui daarop dat, anders as in swakker lande, soos Senegal en Somalië, Sy "heilige oorlog" teen die Gülen beweging het nie suksesvol was.
Ses maande ná die staatsgreep, het die Turkse regering nog nie voorsien geen bewyse, net propaganda. komitee die Turkse parlement om die staatsgreep poging ondersoek het getuieverklarings uit afgetrede politici, selfs die Russiese adviseur Dugin, maar het geweier om die Hoof van Personeel van die Turkse leër of die hoof van intelligensie Turkye hoor. In plaas daarvan om die nodige kort getuienis of dokumente op die aantygings teen Gülen ondersteun, het Turkye 87 lywige dossiere gestuur na die VSA vir Gülen se uitlewering, Vermoedelik net vir ingeval iets kan die teiken te tref.
Eerder as om die verskaffing van bewyse wat die soeklig bestand, is Turkye se Oseaan regering betaal vir Kongres in DC om te skryf ten gunste van Gülen se uitlewering en publisering van advertensies in 'n koerant in Brussel om die Gülenbeweging te verontagsaam deur dit as 'n terroriste-organisasie uit te beeld, noem dit 'FETÖ' ('n afwykende term wat deur die regering gebruik word). Slegs hierdie week, AKP adjunk Samil Tayyar het die NAVO daarvan beskuldig dat hy 'n terroriste-organisasie is wat staatsgrepe in Turkye organiseer. Daarom moet ons nou wonder: as 'n AKP-adjunkbetaler sou betaal vir 'n advertensie wat die NAVO uitbeeld soos die AKP die Gülen-beweging uitbeeld, sou die koerante in Brussel publiseer dit?
Lank voor die betwiste 'n staatsgreep poging, eis Erdogan se dat Gülen beweging 'n "parallelle staat" binne die staat gevestig het hom toegelaat het om die toestand van nie-lojaliste reinig massaal. Volgende, met geen bewyse van enige gewelddadige aktiwiteit hoegenaamd, en geen oortuigings, sy administrasie het beweer dat die Gülen beweging is 'n 'n terroriste-organisasie, wat die regering in staat gestel om die beweging verbied, terroriseer die gras wortels en konfiskeer al sy eiendom en bates. Hierdie aanvanklike golf van beskuldigings, losgelaat, en beslaglegging op private eiendom was 'n krag gryp wat nodig is om beskuldigings van diep korrupsie en omkopery buig onder binnekring Erdogan se. Die "staatsgreep poging 'het baie gerieflik toegelaat word om die regime te versnel en uitbrei suiwering, gevangenisstraf, en eiendom konfiskering om ooit verbreding sektore van die samelewing en uitroeiing van die skeiding van magte.
Erdoğan is nou besig om sy mag uit te brei buite die grense van Turkye, met behulp van dieselfde propaganda metodes in die buiteland, en het ten doel Gülen beweging geaffilieerde skole oor te neem in Afrika en Asië, wat hom sal help om sy invloed uit te brei: sy kritici te beeld hom as die hoop om te word die nuwe "Sultan" van die Moslem-wêreld.
Terselfdertyd, is pro-Erdoğan veldtogte plaasvind in die hoofstad van die EU. Die adjunk-premier van Turkye het in 'n opinie: "Kyk na die omvang van die bedreiging. Vir 40 jaar, het die Gülen netwerk is besig om die organe van die Turkse Republiek infiltreer. " 'N leser wat nie Turkye glad nie volg kan word gefassineer deur sulke stories en' koop 'die verhaal van die Turkse regering. Maar Turkye waarnemers weet baie goed dat die Oseaan regering willens en wetens aangestel, bevorder, en dan versoen mense verbind met die Gülen beweging. Byvoorbeeld, in 2012 die Sentrum vir Europese Studies berig"Die meeste Gülen ondersteuners reeds versoen die Oseaan partylyste voor die 2011 verkiesings, en talle burokrate het gesien hoe hul bevorderings gevries in 'n breë hervorming van die openbare administrasie." Aangesien dit aan bewind gekom het, het die Oseaan regering is profilering Gülen simpatiseerders en hou hulle onder beheer.
Fethullah Gülen het sy lewe gewy aan die onderrig van 'n vreedsame, geestelike, en dialogiese vorm van die Islam, beklemtoon demokrasie as die beste vorm van regering en geïnspireer miljoene om by te dra tot die bou van 'n lewendige burgerlike samelewing. Sy volgelinge gestig 800 van die beste skole in Turkye; Dit het natuurlik tot gevolg gehad dat gegradueerdes van hierdie skole buite verhouding is verteenwoordig in die openbare en private sektor.
Erdoğan het die teenwoordigheid van Gülen-geïnspireerde mense in die staatsburokrasie uitgebuit as 'n instrument om alle opposisie stil te maak en te begryp nog meer krag. As die Gülen beweging nie bestaan ​​het nie, sou die president nodig het om 'n ander "vyand van die staat" om te veg teen ten einde sy uiteindelike doel te bereik te skep.