Die staande hoogspring is 'n atletiekbyeenkoms wat van 1900 tot 1912 in die Olimpiese Spele verskyn het . Dit word op dieselfde manier as hoogspring uitgevoer , met die verskil dat die atleet geen aanloop het nie en moet stilstaan ​​en met albei voete bymekaar spring.
Ray Ewry was die beste van die Olimpiese era en het wêreldrekords vir die staande hoogspring opgestel (1,65 m op 16 Julie 1900). Hy was ook baie suksesvol in die staande verspring en die staande driesprong .
Die byeenkoms het voorheen wye kompetisie geniet, wat op die Olimpiese Spele-atletiekprogram van 1900 tot 1912,  sowel as by die 1922 en 1926 Vrouewêreldspele verskyn het .  Die byeenkoms is by die Amateur Atletiek Unie -kampioenskappe in die Verenigde State as 'n binnenshuise byeenkoms om die draai van die 20ste eeu meegeding.  Die gewildheid daarvan het in die 20ste eeu afgeneem, hoewel dit kampioenskapstatus vir 'n langer tydperk in Skandinawiese lande behou het.  
Een van die beste resultate ooit is 1.90 m deur die Sweedse atleet Rune Almén in 1980 wat destyds 'n Sweedse rekord en 'n nie-amptelike wêreldrekord was.  Later het hy ook 1.90 m gespring, wat vandag die wêreldrekord is.  Die Noorse rekord is 1.82 deur Sturle Kalstad in 1983.