Davallia - haasvoet * Oor plante
Davallia - haasvoet
Davallia trek aandag met sy ruige, bruinrooi wortelstokke wat oor die rand van die pot hang, en dit kry selfs die naam "haasvoet". Die tuislande van hierdie interessante plant is die trope, wat die versorgingsvereistes daarvan verklaar. In Japan word Davallia in die natuur aangetref en word dit vir baie jare in groot hoeveelhede na verskillende lande uitgevoer, in die vorm van aandenkings in die vorm van 'n aap.
Beskrywing van davallia
Kenmerke van groeiende davallia
Reproduksie van davallia
Peste en siektes van davallia
Omgee vir davallia
Davallia (Latyns: Davallia) - 'n geslag van meerjarige vinnig groeiende, eksotiese varings van die familie Davalliaceae. Die natuurlike verspreidingsgebied is hoofsaaklik in tropiese Asië, wat in China, Japan, Polinesië en op die eiland Java, op die Kanariese Eilande, voorkom.
Sommige spesies word wyd versprei in kulture, gekweek in geslote grond, meestal in kweekhuise, dikwels as amperse plante.
Die gewilde naam van hierdie varing is 'haasbene', soms 'eekhoringpote' of 'takbokke', wat meestal die gewildste spesie in dekoratiewe bloeiwyse genoem word - Davallia Canaria.
Davalia is een van die mees eksotiese, vinnig groeiende varings. Die keuse val dikwels op haar as sy plante vir natkamers kies.
Verskeie spesies word as binneplante gekweek, byvoorbeeld Davallia dissecta, Davallia trichomanoides, Davallia effens afgekap, Davallia truncatula, Davallia vyfblaar (Davallia pentaphylla) - almal is epifitiese varings met 'n dik wortelstok en bedek met digte openbaring.
In kweekhuise, waar tropiese plante verbou word, is D. bullata - davallia-keël - noodwendig in tropiese streke van Asië groei. In blomme winkels is dit baie skaars, aangesien dit binne binnenshuise toestande moeilik is om hoë humiditeit te skep. Aangesien davallia 'n epifitiese plant is, word dit aan stukke bas geheg, waarvoor dik risome bedek is met rooibruin of silwer skubbe.
Lig, maar beskerm teen direkte sonstrale, gedeeltelike skaduwee; in die winter word hulle by 'n temperatuur van ongeveer 15 ° C en 'n hoë humiditeit (ongeveer 70%) gehou.
In die somer verkies hy temperature tussen 18-20 ° C, in die winter - ongeveer 15 ° C.
Helder diffuse lig met beskerming teen direkte sonlig. Dit kan groei sonder om net by die oosvenster in te skadu.
Dit is volop in die somer, matig in die winter, maar die grond moet heeltyd klam wees. Dit is raadsaam om met gevestigde water wat geen kalk bevat nie, te water.
Davallia verdra nie droë lug nie, dus word die pot met 'n nat, uitgebreide klei op 'n palet geplaas. Die ideale humiditeit is ongeveer 50-55%. Dit is moontlik om net af en toe met 'n klein verstuiver te spuit, anders word die punte van die wai bruin.
Bemestingstowwe vir dekoratiewe blare binne Mei tot Augustus elke twee weke bemes. Kunsmis word in 'n halwe dosis geneem as wat deur die vervaardiger aanbeveel word. Moenie slegs vloeibare kunsmisstowwe saam met water gebruik vir besproeiing nie.
Jaarliks ​​in die lente, net as die wortels die hele pot vul. Die grond moet effens suur reageer. Grond - 1 deel ligte gras, 2 dele blaar, 2 dele veenland, 1 deel sphagnum mos en 1 deel sand.
Voortplanting hoofsaaklik deur verdeling of gelaagdheid. Op ruige bunny paws verskyn klein, onafhanklike bosse. Sny 'n deel van die voet met so 'n struik, berei 'n grondmengsel van gelyke dele blaargrond, sphagnum-mos en sand voor. Die gelaagdheid het geen wortels nie, maar die afgekapte voet kan nie in die grond gedompel word nie - lê dit net op die substraat en druk dit versigtig in, jy kan dit met uitgebreide klei vasmaak. Vog die grond en plaas die pot met die nuwe plant in 'n plastieksak. Die sak hoef nie vasgemaak te word nie, maak dit reguit en strooi dit 'n paar keer per dag uit 'n klein spuitbottel om te veel vog te voorkom.
Met oorvloedige water begin die wortel verrot.
Baie lae humiditeit in die kamer lei tot die verdroging van die punte van die wai en hul insakking, en dra ook by tot besmetting met 'n spinmyt.
Direkte sonlig lei tot brandwonde.
Moenie preparate gebruik om blare glans te gee nie.
Moenie die plant gedurende die herfs-winterperiode bemes nie, dit lei tot plantsiektes.
Vir die suksesvolle varinggroei moet ligte ondergrond gebruik word. By swaar plante ontwikkel swak en kan vrek - die grondsop en die wortels groei nie.
Davallia verkies helder diffuse lig; hulle moet beskerm word teen direkte sonlig. Die beste geskik is om op oos- of wesvensters te groei. Plante kan 'n bietjie skaduwee verdra, maar hul groei word vertraag.
Vir Davallia, dig en borrelend, is die optimale temperatuur regdeur die jaar 18-22 ° C. Verlaging van die temperatuur kan plantdood veroorsaak. Vir D. Kanarie in die winter, word dit toegelaat om die temperatuur te verlaag tot 16-18 ° C, in hierdie geval is die oorwintering makliker.
Davallia word volop natgemaak met warm, sagte, gevestigde water, aangesien die boonste laag van die substraat droog word. Gieter in die winter kan effens verminder word, en die volgende dag na droging van die boonste grondlaag natgemaak word. Die plant is baie sensitief vir oordroging van die substraat - dit moet in geen geval geduld word nie. Dit is beter om 'n gieter met 'n smal neus te gebruik om nie die wortelstokke wat uit die pot gegroei het, nat te maak nie. U kan die bodemwater gebruik.
Davallias is sensitief vir droë lug, daarom is dit nodig om maatreëls te tref om die vogtigheid te verhoog - spuit gereeld plante met sagte, gevestigde water, plaas potte met davallia op bakke met nat turf of uitgebreide klei. D. Kanarie is minder sensitief vir droë lug.
In die periode van April tot September word davallia een keer per maand met verdunde kunsmis (1/4 - 1/3 van die norm) gevoer vir dekoratiewe blaarplante. In die herfs en winter voed hulle nie - voeding gedurende hierdie periode kan lei tot 'n ernstige siekte van die plant.
Davallia word ongeveer elke twee jaar in Maart-April oorgeplant. Turf, bladwisselende humus en riviersand wat in gelyke dele gemeng is, kan as substraat geneem word. Potte is beter om breed te neem. Aan die onderkant van die pot sorg vir goeie dreinering.
Davallia kan met stukkies risoom met 1-2 blare gepropageer word. 'N Metaalsteun word gemaak vir 'n stuk risoom waarmee dit op die oppervlak van die substraat geplaas word. Die wortels verskyn na ongeveer 2 maande.
U kan probeer om davalliumspore te ontkiem - in 'n mengsel van turf en sand onder 'n film by 20-22 ° C.
Voorsorgmaatreëls: spore davallium kan asma-reaksies veroorsaak.
Groei op die Kanariese Eilande, die Iberiese Skiereiland, in Noord-Afrika. Meerjariges, klim; die risoom is reguit, dik, bedek met 'n skuins elastiese bruin blare. Die blare is vier maal geknip, 30–45 cm lank en 22–30 cm breed, leeragtig; laat baie digte, ovaal-rhomboide, gedissekteer, tandvormig. Blaarsteen reguit, 10-20 cm lank. Sporangia is talle, dig van mekaar geleë, bo-op versamel; kaboutervormige bedsprei. Dekoratiewe voorkoms. Geskik vir koel kamers.
Die geboortedorp van die spesie is die Malacca-skiereiland, die Maleisiese argipel, Polinesië, Australië. Meerjarige klimplante; die risoom is dun, houtagtig, bedek met filiforme skubbe. Die blare is driemaal fyn, breed driehoekig, 30-50 cm lank en 15-25 cm breed; pamflette fyn-lobbe, lineêr; vrugbaar op elke lob met een sporangium; steriel afgerond, getand. Blaarsteen tot 30 cm lank, glansend, bruin. Baie dekoratiewe spesies wat veral as 'n ampelplant gebruik word. Geskik vir warm en vogtige kamers.
Die geboorteplek van die spesie is China, Japan, tropiese Asië. Meerjarige plante; risoom kruip, bedek met ligbruin hare. Die blare is drie maal, vier keer fyn gedissekteer, 20-25 cm lank en 15 cm breed; pamflette lineêr, diep gedissekteer, tandvormig aan die rande. Sporangia is bo-op die blaarlobbe; kaboutervormige bedsprei. Baie dekoratiewe voorkoms. Gekweek in warm en vogtige kamers.