Dawid het hierdie Psalm geskryf net nadat Hy ernstig siek was en hy by die dood omgedraai het. Iets belangriks tref ’n mens wanneer jy hierdie Psalm lees: Dawid is nie bang vir die dood nie. Hy sien uit daarna, en Hy roep almal en alles op om die Here te loof.
Miskien vergeet ons dit in hierdie lewe – daarom voeg Hy by dat die Here hier op die aarde aan almal wat swaarkry, genade bewys. Ons moet net in die Bybel gaan kyk hoe die Here dit in die Ou Testament al geopenbaar het:
Dit is waaroor dit gaan. Dit is waarom ’n gelowige mens nie die dood hoef te vrees nie. By die Here is daar ’n oorvloed van liefde en genade.
Hy het Hom laat sterf, sodat Hy vandag aan u die versekering kan gee dat u sondes aan Jesus gestraf is.
Ons kan met moed vorentoe gaan in die lewe. Wanneer die Here Jesus ons tyd beëindig, gaan alles regkom wat nou stukkend is.
Die Here sê Hy weet hoe Hy ons gemaak het. Hy het ons van stof gemaak, en daarom is ons in hierdie lewe almal aan nietigheid onderwerp.
Ons is soos gras wat maar ’n seisoen of twee groei en dan doodgaan. Of ons is soos ’n veldblom wat baie mooi blom, maar as die woestynwind hom doodgebrand het, weet niemand môre eers meer waar die blom gestaan het nie.
Wat gebeur in die ewigheid? Wat sien en ervaar ons daar? Die Here het sy troon in die ewigheid gevestig en Hy heers oor alles.
Ons kan en mag nie net na die ewigheid toe kyk nie, want ons lewe nog hierdie kant van die wederkoms.
Loof die Here, al sy leërskare wat doen waarvan die Here hou. Hier is ons ook deel van die wat loof en prys.
Daarna lê die ewigheid vir ons voor die deur waar ons sal aansluit by al die ander gelowiges wat van die skepping af tot met die wederkoms gelewe het.
Laat ons wat nog hier is, doen wat die Here hier sê: Laat ons gehoorsaam wees aan sy Woord en as sy dienaars die dinge doen wat Hom vereer en bly maak. Dan ontvang Hy ons ook op die tyd wat Hy bepaal het in hierdie ewige vreugde.