Suid-AfrIka: die probleem van emigrasie en die uitvloei van kundigheid
�n Kort navorsingstuk oor die Suid-Afrikaanse emigrasieprobleem, die redes vir die uittog en wat gedoen kan word om die breinerosie of uitvloei van kundigheid uit ons land te keer
MIGRASIE beteken landverhuising, met ander woorde die proses van jou land te verlaat en jou in �n ander land te gaan vestig.
Maar die meeste mense is bitter verknog aan die eie en die bekende, en dit spreek vanself dat �n besluit om te emigreer nie ligtelik geneem sal word nie. Daar moet dus in verreweg die meeste gevalle baie goeie redes wees hoekom die gras aan die ander kant van die draad soeter en begeerliker gereken word as die weiding aan die duskant.
Die stroom mense wat Suid-Afrika in die afgelope jare verlaat het en steeds verlaat, laat sosiolo�, ekonome, politici en ander kundiges met talle vrae oor wat die presiese dryfvere daarvoor kan wees.
Party van die antwoorde lyk maklik of l� miskien selfs voor die hand. Soos dat daar uitgewyk word omdat die verhuisers vas glo dat �n beter toekoms in die vreemde op hulle wag as wat hulle enigsins kan hoop om plaaslik tegemoet te gaan.
Maar daar is baiemaal ook dieperliggende redes�of dalk selfs verskeie groterige en kleiner redes wat saam �n massiewe beweegrede vorm. Om die knusse eie huis en haard vir �n anderlandse nessie te verruil, kan voorafgegaan word deur baie dae van weeg, opweeg en heroorweeg en lange nagte van sieldeursoekende worstelinge. Of daar kan blitsvinnig besluit word: �Ons gaan!�
Luister jy gevolglik wat uitgeweke Suid-Afrikaners s� oor wat die aansporings was om hulle oorsee te gaan vestig, vind jy noodwendig uiteenlopende motiverings. Tog is dit duidelik daar in die bre� �n aantal kernredes vir die onrusbarende eksodus is.
Die vernaamstes word hier onder genoem.
Waarom so baie Suid-Afrikaners emigreer
1. Vrees vir misdaad (diewe, rowers, moordenaars)�kortom, �n voortdurende gevoel van onveiligheid
DIE besonder ho� vlakke van misdaad en veral geweldsmisdaad bekommer al wat �n regdenkende Suid-Afrikaner is. Dit kan geweldige, selfs paniese, afmetings aanneem as �n mens self die slagoffer was en veral as jy gelukkig was om met jou lewe daarvan af te kom.
Soos Martina Louw kan getuig. Sy en haar man, Ken, het Suid-Afrika verlaat nadat sy in �n motorkaping in die bors geskiet was, en hulle het hulle eers in Nieu-Seeland gaan vestig en daarna na Australi� verhuis.
Haar persepsie is dat verreweg die meeste uitgewekenes wat �n heenkome in daardie w�relddeel vind, dit nie vir geldelike gewin doen nie. �Net om hier te kom, met jou voos rande en al, laat jou met veel minder as wat jy in Suid-Afrika besit het,�� vertel sy. �Maar die rykdom aan rustigheid en veilige beweging sorg dat die �wonderlike luukshede� van die huidige Suid-Afrika hier net vae herinneringe is.��
Ene �Mish�, ook nou van Nieu-Seeland, skryf in dieselfde trant op �n webbladsy op die internet: �Daar is verskeie redes wat my na Nieu-Seeland laat kom het. Die vernaamste sou misdaad en korrupsie wees. Die vrees dat jy gekaap sal word wanneer jy na die melkery/winkel ry. Die feit dat jy, wanneer jy in jou motor klim en voordat jy die masjien aanskakel, eers seker maak dat al die deure gesluit is, die vensters toe is en jy die immobiliseerder deaktiveer.
�Vandag s� mense wat steeds in Suid-Afrika woon dat hulle daaraan gewoond geraak en dit vir hulle �n lewenswyse geword het. Wat my aanbetref, vra ek myself af: Waarom moet dit vir my nodig wees om dit alles deur te maak?�
Dit is seker kwalik nodig om te s� dat �Mish� namens baie uitgewekenes praat. 2.