January 2019 – Mamma-luv
January 29, 2019 Andorize	Sorrow, Flora Campbell, prodigal, daughter, Psalm 139, Goeie Herder	Leave a comment
Genade, Here, genade
Die Here sê Hy laat die son opkom oor die goeies en die slegtes; Hy laat ook reën oor goed en sleg. As ons dan sleg is, mag die Here die natuur genadig wees en die sluise van die hemel oopmaak en laat reën.
So ook oor ons droë en dorre hart-akkers. X
January 27, 2019 Andorize	bid vir reën	2 Comments
Ouervervreemding – en die Wet
In een van ons groepbesprekings nou die dag het iemand uitgevra oor ouervervreemding: Wat is ouervreemding? Wat sê die Wet oor ouervervreemding? Antwoord op die laaste vraag: Nie veel nie. Daar is so baie onkundigheid rondom die onderwerp; vir baie mense is dit so nuut soos môreoggend se nuusvoorblad, maar eintlik dateer dit heeltemal terug na die tuin van Eden. Maar in ons Familiewet kry dit ongelukkig nie erkenning nie.
Op die eerste vraag, wat is ouervervreemding?
Ouervervreemding is die sielkundige manupilasie van 'n kind deur ongeregverdigde vrees, disrespek en haat teenoor 'n ouer en ander familielede te demonstreer. Vervreemding sluit die volgende in:
Om die vervreemde ouer konstant en aanhoudend te kritiseer en verkleineer
Om die kind te verhoed om oor die ander ouer te praat, en om kontak te beperk of te verhoed
Om enige teenwoordigheid van die ander ouer uit die lewe van die kind te elimineer
Om die idee aan te moedig dat die ander ouer nie lief is vir die kind of nie die kind wil hê nie; dus word die kind forseer om tussen die ouers te kies
Om die kind te "dissiplineer" deur middel van dreigemente, of om liefde en aandag te onttrek
Om 'n kind van enige positiewe herinneringe te breinspoel
Dr Craig Childress, Amerikaanse sielkundige en kenner op die gebied van ouervervreemding, beskryf dit as 'n geval waar een ouer of stiefouer die kind of kinders moedswilliglik teen die ander ouer draai deur middel van manupilasie. Deur net na 'n kind se gedrag te kyk, kan 'n mens maklik die vrees vir die vervreemder opmerk. Eventueel kan kinders so erg geïndoktrineer raak en angstig om die vervreemder tevrede te stel, dat hulle self die ander ouer begin haat en teister. Volgens Dr Childress is ouers wat kinders indoktrineer om hulle van die ander ouer te vervreem, narsissisties van aard; wat beteken dat hulle totaal selfbehep, selfgesentreerd, en selfverheffend is. Die simptome van narsissisme sluit in: besitlik; onsimpatiek; afwesigheid van empatie; verwaand; minagtend; onbeskeie; voortvarend; pretensieus; onnatuurlik; eersoekerig; bakleierig; vermetel; beledigend; liefdeloos; verkleinerend; paternalisties; vol eieroem; selfverheerliking; opgeblase; oneerbiedig; onbeskof; meerderwaardig; aanstellerig. Die lys is eindeloos.
Iemand wat 'n kind van die ander ouer vervreem, dra die volgende boodskap aan 'n kind oor: "Ek is die enigste een wat lief is vir jou en jy het my nodig om goed te voel oor jouself. Jou ma (of pa) is onverantwoordelik en sy (of hy) wil jou nooit gehad het nie. As jy kontak met jou ma (of pa) wil hê gaan dit ons verhouding benadeel. Jy moet kies: of ek, of sy (hy)."
'n Gyselaar Situasie
Dr Childress vergelyk ouervervreemding met 'n gyselaar situasie waar die vervreemder 'n sielkundig versteurde en hoogs beherende narsissistiese individu is; wat onbedaarlike woede uitbarstings en verwerping teenoor die kind toon as die kind net waag om van die vervreemder se eise af te wyk. En voordat daardie kind nie totaal uit die gyselaar situasie verwyder word nie, kan dit nie van die kind verwag word om teen die persoonlikheidsversteurde gyselaarnemer se wil te gaan nie – juis as gevolg van die graad van sielkundige teistering waaraan die kind onderworpe sal wees as die kind net waag om te hunker na die teiken-ouer. Hoe meer die kind met die ander ouer te doen wil hê, hoe meer emosionele druk plaas die vervreemder op die kind om die ander ouer simptomaties te bly verwerp. Dus word die kind verander in 'n sielkundige slagveld. Eventueel vernietig dit die kind geheel en al.
Vervreemding gaan gepaard met: Ongevoeligheid. Apatie. Sielloosheid. Afstomping. Kilheid. Liefdeloosheid. Hardvogtigheid. Onmenslikheid. Gewetenloosheid. Verwydering. Breuk. Afstand. Skeiding. Verdeel. Inbeslagneming. Isolasie. Eliminasie. Onteiening. Ontneming. Diefstal.
Onthou die situasie met Salomo, waar die twee vroue voor hom verskyn en beweer het dat 'n baba aan hulle albei behoort het? Salomo het 'n bevel gegee dat die baba in die helfte gekap moes word; en dat elke vrou 'n helfte kry. Die kind se ware ma het gekeer en gesmeek dat Salomo nie die baba in die helfte moes kap nie, maar om eerder die kind vir die ander vrou te gee. Salomo het die vrou erken as die kind se ware en biologiese ma aangesien sy bereid was om die kind op te gee – eerder as om die kind te vernietig. Daarom het hy die kind vir die regte ma teruggegee.
In ouervervreemding sal die narsissistiese ouer eerder die kind sielkundig en emosioneel vernietig as om te sien dat die kind 'n band met die ander ouer het. Enige tyd wat die kind probeer om 'n band met die ander ouer te vorm, word die druk op die kind geplaas om simptomaties vyandiggesind teenoor die ander ouer te bly. Die vervreemder, soos in die verhaal van die twee ma's, is bereid om die kind in die proses te vernietig net om te verseker dat die kind nie 'n band met die ander ouer behou nie. En vat dit van my af: daar is absoluut niks wat jy daaraan kan doen nie!
Mense vra dikwels, hoekom het jy nie meer moeite gedoen om kontak te maak met jou dogters nie? Hoekom het jy nie harder probeer nie? Die hartseer realiteit is – en ek kan persoonlik hiervan getuig – dat ons as vervreemde ouers nie bereid is om ons kinders verder in die posisie te plaas waar hulle emosioneel afgetakel en vernietig word nie. Ons is nie bereid om ons kinders "in die helfte" te laat kap nie. Ons sal eerder deur ons kinders verwerp en gehaat word as om meer druk op hulle te plaas.
Ongelukkig skiet ons geregstelsel baie ver tekort aan die gesofistikeerde wysheid van Salomo om die valse ouer tereg te identifiseer as die narsissistiese, selfbehepte ouer wat bereid is om die kind sielkundig en emosioneel dood te maak en van hom of haar 'n simbool van narsissistiese oorwinning oor die ander ouer te maak.
Ongeveer 80% van kinders uit egskeidings – indien nie meer nie – word blootgestel aan ouervervreemding. In die verlede het die hof gesukkel met kwessies rondom ouervervreemding. Deesdae word die regte van kinders beklemtoon. Hulle het ook nou 'n sê in die saak en die hof gee groot voorkeur aan kinders se wense en gevoelens. 'n Kind kan vandag vanaf 'n baie jong ouderdom self besluit oor sy of haar welsyn. Anders as in Suid-Afrika, gaan party lande soos die VSA so ver as om derde partye aan te stel om verhoudings te probeer herstel waar kinders van een ouer vervreem is. In ander lande is die vonnis vir vervreemders 'n boete – of tronkstraf. Ouers en voogde wat skuldig is aan manupilasie se kinders word summier weggevat van hulle af en hulle mag glad nie kontak met die kinders hê nie.
Dis jammer dat Suid-Afrika ook nie sulke streng standpunte inneem rondom die probleem nie; want by ons word ouervervreemding eenvoudig beskou as 'n produk van bitterheid as gevolg van 'n mislukte verhouding. Maar in werklikheid is ouervervreemding 'n internasionaal erkende vorm van sielkundige en emosionele mishandeling; en dit ondermyn die Universal Declaration of Human Rights en die United Nations Convention van kinderregte. In Mexiko en Brasilië word ouervervreemding geklassifiseer as 'n kriminele oortreding. Want dis presies wat dit is. Ek praat nie van gevalle waar kinders mishandel word nie, dis heeltemal 'n ander saak. Maar ouers en stiefouers wat kinders van die ander ouer vervreem, pleeg summier kindermishandeling. Want dit is wat vervreemders is: misdadigers.
In baie gevalle word vervreemde ouers blootgestel aan valse aanklagtes van mishandeling of nalatigheid. In die Familiereg van Suid-Afrika is die kind se beste belange volgens hulle van kardinale belang (ek twyfel); maar die bewerings word nietemin ondersoek totdat die verdagte ouer sy of haar onskuld kan bewys. In die proses word die kind dan ook van die ouer verwyder. Die probleem hiermee is, dat die hele proses geweldig tydsaam is. Hoe langer die ouer van die kind verwyder is, hoe moeiliker is dit om die verhouding te herstel. Ongelukkig is ons geregstelsel inherent magteloos, swak, en onwillig om konsekwent in hulle optrede te wees; so dit laat die vervreemde ouer net so magteloos agter.
Suid-Afrika het 'n nuwe strategie nodig waar kinders summier van vervreemders af weggevat word as daar enigsins geringe tekens van manupilasie is. Die klem moet daarop lê dat 'n kind met albei ouers 'n gesonde verhouding moet handhaaf, en albei ouers moet toesien dat dit gebeur. 'n Program soos 'Positive Parenting' wat in Engeland geimplementeer is, behoort hier ook geimplementeer te word.
In die woorde van ene regter Peter Mabuse:
A parent who unnecessarily deprives a child of the opportunities to experience the affection of its other parent and breaks down the image of that other parent in the eyes of the child, is a selfish parent, robbing the child of what should be its heritage. It is humanly incomprehensible why one parent would refuse the other parent the right of access to their own child. The child should not be placed in such a position as to lose affection for either of its parents. It is of importance to any child that a child should retain his or her affection for both parents.
January 24, 2019 Andorize	narsissis, ouerhaat, ouervervreemding, sielkundige manupilasie, sielkundige slagveld, Wet	10 Comments
January 7, 2019 Andorize	Liefde, Mamma, Vervreemding	13 Comments
Ek begin eerder die jaar met vrae, en nie resolusies nie
Party mense vaar goed met nuwejaarsresolusies, ander nie. Ek is een van hulle; en ek sit al so lank met onbeantwoorde vrae wat net nooit tot uitsluitsel kom nie. Watter mens het nie vrae nie. David Whyte het gesê:
"The marvelous thing about a good question is that it shapes our identity as much by the asking as it does by the answering."
So, hierdie jaar begin ek nie met besluite, resolusies, oplossings, beloftes, nuwe beginne, skoon bladsye, diete, oefenprogramme, en lewensveranderinge nie. Ek begin met vrae…. Wat as ek dit doen, en wat as ek nie? Wat as ek ja sê, of nee? Hoe sal dinge uitwerk as ek terughou, of alles gee? Hoe sal dit uitwerk as ek iets nuuts aanpak? Wat as dinge die jaar verander? Of wat as dit dieselfde bly?
Nietemin, hierdie gaan 'n jaar wees van nog vrae; maar díé keer gaan ek baie meer ruimte gee daarvoor; en ek gaan vrede maak met die vrae wat vir so lank al aan my hartsnare roer vir aandag, wat gehoor wil word, beantwoord wil word, en verstaan wil word.
Ons spandeer soveel tyd en moeite om ons ou besluite te beskerm. Ons ploeg ons hakke ferm in die grond vir ou doelwitte wat nog steeds vasgeknoop is aan die ou moese en konne en wat asse…. Moese en konne en wat asse wat dalk glad nie meer aan ons behoort nie; of ou doelwitte wat nooit opgedateer of oordink is nie. Ons beskerm daardie doelwitte en besluite so verwoedelik…. En eintlik is dit desperaat vir nuwe vrae en opsies.
So, ek begin die jaar met vrae. En saam met die vrae kom daar emosies op soos 'n bietjie vrees en 'n angstigheidjie, of opgewondenheid, moed en hoop, of selfs 'n gevoel van dinge wat stadig maar seker begin beweeg; iets binne-in jou wat wakker word. Dis eintlik baie moeilik om saam met vrae te leef sonder om te voel jy word 'n bietjie gestrek van moontlike groei wat plaasvind. En dan moet 'n mens nie nie vir antwoorde gaan soek nie. Nog nie. Al die vrae en gevoelens en moontlikhede moet maar soos 'n ratel in ons binneste skud en raas, maar laat dit oor ons spoel, en langs ons wandel, en rus vind in ons siele, en aan die voete van Jesus. Laat dit groei, soos 'n saadjie; en rank tot in elke deel van ons menswees wat verbind is met ons waardes en oortuigings; tot in die dele van onsself wat moeg en vergete geraak het. Laat elke vraag wat al so lank wag om gehoor te word, 'n stem ontwikkel…. Jou eie stem, nie die stem van ander nie.
Díé jaar gaan ek my vrae lééf. En dalk begin ek in die antwoorde ook leef. Wetend of onwetend. Twee boeke waarmee ek die jaar gaan begin is Year of Yes: How to Dance it Out, Stand in the Sun and Be Your Own Person, van Shonda Rhimes; en Journey Through Trauma van Gretchen Schmelzer.