5 Infeksies wat geboortedefekte veroorsaak - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spel5 Infeksies wat geboortedefekte veroorsaak
Besmetting is 'n groot oorsaak van geboortedefekte
Besmetting tydens swangerskap is 'n groot oorsaak van geboortedefekte. Infeksies wat gewoonlik geen of ligte simptome by 'n volwassene tot gevolg het, kan ernstige gevolge vir die ongebore baba hê. As sodanige infeksie nie die verlies van swangerskap of geboorte tot gevolg het nie, kan dit lei tot 'n lae geboortegewig en disfunksie van meervoudige orgaanstelsels by die baba.
Die vroeë opsporing van infeksie tydens swangerskap is van kardinale belang. Sifting vir infeksie lei tot 'n vermindering in die voorkoms van intra-uteriene infeksie en geboortedefekte. Sekere stappe kan geneem word om die risiko van infeksie tydens swangerskap te verminder, insluitend inenting en voorkomende maatreëls.
Dit is belangrik dat alle vroue wat swanger is of beplan om swanger te raak bewus is van die verskillende patogene wat tot swangerskapverlies of geboortedefekte kan lei.
Cytomegalovirus (CMV) infeksie is die algemeenste infeksie teenwoordig by geboorte (dit wil sê aangebore infeksie) in die Verenigde State. Besmetting met CMV tydens swangerskap verhoog die risiko dat die baba aangebore CMV sal ervaar.
Die meeste kinders wat tydens geboorte met CMV besmet is, het geen simptome nie. Sommige pasgeborenes ontwikkel egter aangebore CMV. Die simptome van aangebore CMV sluit die volgende in:
ontsteking van die retina
uitslag teenwoordig by geboorte
abnormaal klein kop saam met onvolledige ontwikkeling van die brein (dit wil sê mikrosfalie)
vergeling van die vel, oë en slymvliese (dws geelsug)
vergroting van die lewer en milt
afsettings van minerale in die brein
Die meeste babas met simptome van infeksie by geboorte het langdurige neurologiese probleme, soos gehoorverlies, sigverlies, intelligensieversteurings, ontwikkelingsversteurings, ensovoorts. Dit kan jare duur voordat hierdie probleme manifesteer. Verder verhoog die aangebore CMV-infeksie die risiko vir diabetes, skildklier siekte, osteoporose, ensovoorts. Babas wat tydens geboorte met CMV besmet is, maar geen simptome toon nie, loop 'n baie laer risiko vir sulke probleme.
Dit is moeilik om te voorspel watter babas ernstige aangebore CVM sal ervaar. Verder is daar geen kuur vir CMV nie. Behandelingsplanne behels fisiese terapie, toepaslike opvoeding, ensovoorts. By babas met aangebore CMV kan behandeling met antivirale medikasie later in die lewe verminder.
Sitomegalovirus is alomteenwoordig in die omgewing; dit kan dus moeilik wees om te vermy. Nietemin word swanger vroue aangeraai om hul interaksies met baie jong kinders wat infeksie kan versprei, te beperk. Spesifieke riglyne sluit die volgende in:
was hande deeglik na kontak met speeksel of luiers
vermy om kinders jonger as 6 jaar op die wang of mond te soen
vermy kos en drinkgoed met jong kinders
Verder moet swanger vroue wat as dagsorgverskaffers werk kontak met kinders jonger as 30 maande oud vermy.
Besmetting met die rubellavirus tydens swangerskap, veral gedurende die eerste trimester, is baie ernstig. Algemene komplikasies sluit in miskraam, voortydige bevalling en die dood van die fetus. By babas wat lewend gebore word, kan 'n toestand genaamd aangebore rubella-sindroom ontstaan.
Aangebore rubella-sindroom lei tot oog-, oor- en hartafwykings, sowel as mikrosefalie, of 'n abnormaal klein kop saam met die onvolledige ontwikkeling van die brein, outisme, en geestelike en motoriese vertraging. Hierdie uitgawes is permanent.
Die resultate van 'n 2011-studie wat in BMC Public Health gepubliseer is, dui daarop dat 16.600 gevalle van aangebore rubella-sindroom tussen 2001 en 2010 deur ruisella-inenting voorkom is. Verder is 1228 gevalle van outisme-spektrumversteuring tydens die inenting van ruwels voorkom.
Kortstondige of tydelike tekorte sluit in vergroting van die lewer- en milt-, vel- en bloedingprobleme (dws "bloubessiemuffinsindroom"), en breininfeksie.
Tydens voorgeboortelike sorg moet 'n vrou getoets word op immuniteit teen rubella. Vroue wat swanger is, maar nie immuun teen die rubellavirus is nie, moet ingeënt word na swangerskap. Diegene wat tydens swangerskap met die rubellavirus besmet is, moet fyn dopgehou word. Vroue wat gedurende die eerste 11 weke van swangerskap besmet is met die rubellavirus, het 'n kans van tot 90 persent om 'n baba met 'n aangebore rubella-sindroom te lewer; terwyl die koers gedurende die eerste 20 weke tot 20 persent daal.
Herpesinfeksie tydens swangerskap kan baie ernstig wees vir die pasgeborene. Dit kan lei tot swangerskapverlies, prematuriteit en 'n lae geboortegewig. Herpesvirus infeksie by die pasgeborene is die ernstigste teen die einde van die swangerskap, tydens die geboorte of onmiddellik na die geboorte. Besmetting aan die einde van die swangerskap kan lei tot mikrosefalie, ontsteking van die retina, uitslag en hidrokefalus.
Volgens die NIH:
Die term hydrocephalus is afgelei van die Griekse woorde 'hydro' wat water beteken en 'cephalus' wat hoof beteken. Soos die naam aandui, is dit 'n toestand waarin die primêre eienskap oormatige ophoping van vloeistof in die brein is. Alhoewel hydrocephalus eens bekend was as 'water op die brein', is die 'water' eintlik serebrospinale vloeistof (CSF) - 'n duidelike vloeistof wat die brein en rugmurg omring. Die oormatige opeenhoping van CSF lei tot 'n abnormale verbreding van ruimtes in die brein, wat ventrikels genoem word. Hierdie verbreding skep potensieel skadelike druk op die weefsel van die brein.
Besmetting met herpes tydens geboorte of kort daarna kan lei tot siekte in die oog, mond, vel, sowel as brein- en ander vorme van infeksie.
Die risiko van sulke verwoestende gevolge van herpesvirusinfeksie kan verminder word deur die toediening van acyclovir, 'n antivirale middel, gedurende die laaste vier weke van swangerskap by 'n vrou wat 'n eerste episode van geslagsherpes tydens swangerskap ervaar het.
Volgens die CDC:
Toksoplasmose word veroorsaak deur die protosoïese parasiet Toxoplasma gondii. In die Verenigde State word beraam dat 11% van die bevolking van 6 jaar en ouer met Toxoplasma besmet is. Daar is op verskillende plekke regoor die wêreld gewys dat tot 95% van sommige bevolkings met Toxoplasma besmet is. Besmetting is dikwels die grootste in gebiede van die wêreld met warm, vogtige klimate en laer hoogtes.
Toxoplasma gondii is 'n parasitiese infeksie wat meestal deur katte versprei word. Katte word besmet deur knaagdiere en voëls wat met hierdie parasiet besmet is, te eet.
As u swanger is en 'n kat het, is dit belangrik om te verhoed dat u die potjie rommel verander. Toksoplasmose word deur ontlasting oorgedra. Ander riglyne sluit in om u katte binnenshuis te hou en kommersiële kos vir hulle te voed.
Ander bronne van toksoplasmose sluit in ongekookte of gedeeltelik gekookte vleis asook grond en besmette water. Onthou om u vleis heeltemal warm te kook. Was dit op 'n verwante noot volledig nadat u nie gekookte vleis aangeraak het nie, en was die gereedskap en gereedskap wat u gebruik om die vleis voor te berei. Uiteindelik moet u nie behandelde water drink nie en handskoene dra terwyl u tuinmaak.
Vroue wat tydens swangerskap of direk voor swangerskap besmet is met toksoplamose, kan infeksie aan die baba oordra. Die meeste besmette moeders het geen simptome van infeksie nie, en die meeste babas wat besmet is, is ook gewoonlik simptoomvry. Infeksie met toksoplasmose kan egter lei tot miskraam of geboorte sowel as ernstige geboortedefekte, insluitend hydrocephalus, mikrocefalie, intellektuele gestremdheid en ontsteking van die retina.
Hoe vroeër 'n moeder tydens 'n swangerskap met toksoplasmose besmet is, hoe moeiliker is die gevolglike siekte.
Die volgende faktore hou verband met toksoplasmose-infeksie by die pasgeborene met langtermyn-gestremdheid:
vertragings in die diagnose
vertragings met die aanvang van die terapie
lae bloed suikers (dit wil sê, hipoglukemie)
suurstoftekort (dws hipoksie)
'n toename in druk rondom die brein (dws verhoogde intrakraniale druk)
Tot 70 persent van pasgeborenes wat gepaste en vinnige behandeling ontvang met die medikasie pirimetamien en foliensuur, ontwikkel normaalweg. Behandeling moet gedurende die eerste lewensjaar voortduur.
Zika word versprei deur die muskiet van Aedes wat bedags byt. Dit kan ook versprei word deur onbeskermde seksuele omgang met 'n besmette maat. Alhoewel Zika plaaslik in Florida en die suide van Texas versprei is, kom die oorweging van die huidige Zika-uitbreking in Sentraal-Amerika, Suid-Amerika en die Karibiese See voor.
'N Zika-virus wat van die moeder na die fetus oorgedra word, kan ernstige geboortedefekte veroorsaak, insluitend mikrosfalie en breinafwykings. Die risiko vir hierdie geboortedefekte is 20 keer hoër by vroue met die Zika-virus.
Alhoewel daar tans aan 'n Zika-entstof gewerk word, is daar geen behandeling of spesifieke behandeling vir Zika-virus nie. Swanger vroue word aangeraai om 'n afstotende middel te gebruik, reis na gebiede waar Zika versprei is, en vermy onbeskermde omgang met 'n maat wat met die virus besmet kan wees.
By ongebore babas kan sekere soorte infeksie lei tot geboortedefekte, prematuriteit en dood.
Dit is belangrik dat vroue wat oorweeg om swanger te raak drie maande voor bevrugting die entstof teen pampoentjies-rubella (MMR) ontvang. In diegene wat nie die MMR-entstof voor swangerskap ontvang nie, is dit belangrik dat hulle dit onmiddellik ontvang nadat hulle swanger geraak het. Inentings teen griep, tetanus, difterie en pertussis is ook veilig tydens swangerskap en word ook aanbeveel.
Vroue wat tydens die swangerskap met die herpesvirus besmet is, moet gedurende die laaste vier weke van swangerskap met acyclovir, 'n antivirale middel, behandel word. As u dit doen, sal u die risiko van geboortedefekte, sowel as ander siektes en infeksies wat na geboorte opgedoen is, verminder.
Alhoewel dit moeilik kan wees om cytomegalovirus infeksie tydens swangerskap te voorkom, kan 'n swanger vrou stappe doen om kontak met baie jong kinders te vermy.
Om die risiko van toksoplasmose-infeksie te verminder, moet swanger vroue kontak met kattebak en ontlasting van die kat vermy.
Laastens moet swanger vroue vermy om na gebiede te reis waar die ZIka-virus oorgedra word, en as hulle alreeds in sulke gebiede woon, moet u 'n afweermiddel gebruik onder ander voorkomende maatreëls.