JY LEES NOU Afstandbeheer
’n Man is verlore daarsonder, hulpeloos gestrand en sonder beheer. Afstandbeheer.
Vroue het al begin dink mans weet nie hulle kan van kanaal verander deur ’n knoppie op die TV self te druk nie. Mans weet dit wel, hulle is net nie heeltemal seker wat daardie op- en af-pyltjies beteken nie. Maar die groot ding is: Dis nié soos ’n TV veronderstel is om te werk nie. ’n Mens is tog nie veronderstel om OP te staan om van kanaal te verander nie. Daarvoor is daar mos ...
“Dis nie nodig om te hiperventileer nie,” sê sy. “Hier’s die ding onder die kussing op die bank.” (Verbeel jou, die ding ...) Of tussen ’n hoop tydskrifte op die koffietafel.
En jy’s heeltemal te vinnig vir haar, sy wou nog kyk, toe kyk sy nie meer nie. Dit irriteer enige vrou tot raserny. Daar’s boonop ’n remout vir alles - die CD-speler, die videospeler, die DVD, M-Net.
Dit werk só: Binne-in is eenvoudig ’n bord van veselglas met dun koperdraadjies - ’n geïntegreerde stroombaan bekend as ’n chip. (“Dis ’n skyfie op Afrikaans,” tjip sy in.) Daar’s ’n infrarooi diode, transistors, resonator, resistors en kapasitators (sy weet nie wat dit op Afrikaans is nie = kondensator) en battery-kontakte. As jy dus ’n knoppie druk, maak jy ’n konneksie in die stroombaan, wat opgetel word deur die skyfie (of tjip), wat ’n sein soos Morsekode uitstuur na die transistors, wat dit versterk en aanstuur na die diode, wat dit omsit in infrarooi lig, wat opgevang word deur ‘n sensor in jou TV - wat dan die kanaal verander soos dit moet.