Ragitis - Inligting - 2022
Rickets is 'n redelik algemene siekte onder jong kinders. Rickets word geassosieer met skade aan die muskuloskeletale stelsel as gevolg van 'n tekort aan vitamien D in die liggaam.
Daar is verskillende grade van ragitis: lig, matig en ernstig. Die teenwoordigheid van sommige tekens kan die ontwikkeling van ragitis voorspel en dit in 'n vroeë stadium voorkom.
Hierdie siekte benodig 'n geïntegreerde benadering. 'N Belangrike rol in die behandeling word deur ouers gespeel, wat die kind so gereeld as moontlik vir staptogte moet neem, behoorlike voeding moet gee en die dokter se aanbevelings moet volg. Ragitis kan in 'n vroeë stadium voorkom of onderdruk word (dan kom die herstel baie vinniger).
Voorkomende maatreëls sluit behoorlike voeding, gereelde wandelinge, ens. In. Die voorkoming van ragitis kan 'n paar maande voor die geboorte van die baba begin word. Die kliniese beeld van sekondêre ragitis verskil van die kliniese beeld van primêre ragitis.
Rickets is 'n kindersiekte. Dit kom voor by jong kinders. Rickets word soms selfs 'n groeiende liggaamsiekte genoem, omdat die meeste gevalle van die siekte tussen drie maande en drie jaar oud is. Daarbenewens is ragitis meer algemeen by premature babas.
Rickets is al sedert die sewentiende eeu bekend. Toe trek dokters die aandag op hierdie siekte vir die eerste keer. Vir die eerste keer word 'n beskrywing van ragitis in 1645 gevind. Die feit dat daar met ragitis 'n proses van versagting van die bene is, word in 1660 opgemerk. 'N Meer gedetailleerde beskrywing van die kliniese beeld van hierdie siekte is in 1751 saamgestel. Aan die begin van die twintigste eeu is ragitis met visolie behandel en baie suksesvol: in 1909 is ragitis oor twee maande in Rusland genees. Die kind is behandel deur die dokter I. A. Shabadu (en in New York op dieselfde tyd - in 1917 - 'n kliniek wat met hierdie waardevolle produk voorsien is). In 1919 is ontdek dat ragitis met ultravioletstraling genees kan word.
Rickets word geassosieer met 'n tekort aan vitamien D in die liggaam. Die rede vir so 'n tekort kan baie faktore wees, wat wissel van onbehoorlike dieet en selde loop op 'n vars ouderdom en eindig met patologieë van die niere en lewer. Vitamien D hou direk verband met die muskuloskeletale stelsel: as gevolg van organiese transformasies, word dit 'n verbinding wat deur die menslike liggaam benodig word vir die behoorlike opname van mikro-elemente van fosfor en kalsium. Laasgenoemde is bekend as die belangrikste boustene vir bene. Met 'n gebrek aan hierdie vitamien word die normale opname van kalsium- en fosfor-spoorelemente dus benadeel. As gevolg van die gebrek aan hierdie mikro-elemente, word hulle "uitgewas" van die beenweefsel. Daar kan gesê word dat die liggaam op hierdie manier 'n normale konsentrasie van kalsium- en magnesiumvlakke lewer, maar as gevolg daarvan word die bene versag. Minerale metabolisme is baie belangrik vir die spiere; die versteurings daarvan word weerspieël.
Rickets kom nie in alle lande ter wêreld voor nie. Dit is bekend dat diere nooit siek word met hierdie siekte nie. Daarbenewens is ragitis moeilik te vind by mense met 'n primitiewe leefstyl. Afrikalande is baie skaars met so 'n siekte soos ragitis. Dit is prakties onbekend in Japan en China. In lande waar visvang ontwikkel word en so 'n produk soos vis dikwels geëet word, is ragitis ook baie skaars (geassosieer met die inhoud van visolie in voedsel). Dit is dieselfde lande as Groenland, Denemarke, Noorweë, Ysland. Die oorvloed sonlig skep ook nie toestande vir die verspreiding van ragitis nie. Daarom is hierdie siekte onbekend vir Turkye en Griekeland. Maar in sommige stede in Noord- en Sentraal-Amerika, Europa, Kanada, is 30-90% van alle kinders siek met ragitis. Dit is belangrik om te weet dat die ultravioletstrale van die son nie die woonstel deur die glas kan binnedring nie. Hulle sal moontlik nie elke spesifieke persoon bereik nie (in hierdie geval praat ons hoofsaaklik van kinders) as die lug besoedel is. Dit is inderdaad die ligteorie wat die seisoenale aard van ragitis kan verklaar. Daar moet op gelet word dat swart kinders wat in lande met 'n gematigde klimaat woon, veral vatbaar is vir ragitis. Dit is omdat die pigmentasie van hul vel nie voldoende sonlig laat binnedring nie. Statistieke toon dat die voorkoms van ragitis in landelike gebiede baie laer is as in stede. Boonop, hoe hoër die grondgebied van 'n stad of land bo seevlak is, hoe laer is die waarskynlikheid dat ragitis ontwikkel.
Irrasionele voeding van 'n kind is een van die oorsake van ragitis. Ja, dit is presies dit. Aangesien 'n kind met melk van iemand anders gevoer word, word kalsium nie genoeg opgeneem nie. Dit is ook wêreldwyd bewys. By die kinders wat met moedersmelk gevoed is, is ragitis baie minder gereeld, en as hierdie siekte wel voorkom, vorder dit in 'n taamlike ligte vorm. Navorsing toon dat met die voeding van formules, 'n baba slegs 30% kalsium en ongeveer 25% fosfor kan opneem. By borsvoeding absorbeer die baba gewoonlik tot 70% kalsium en 50% fosfor. Selfs uit hierdie gegewens, kan 'n toepaslike gevolgtrekking gemaak word oor die belangrikheid van die borsvoeding van 'n baba. As die kind voedsel ontvang in die vorm van eentonige voedsel (versadig met lipiede of proteïene), kan dit ook lei tot 'n siekte soos ragitis.
Daar is 'n aantal grade van ragitis. Ligte erns is kenmerkend van die aanvanklike periode van die siekte. Dit word gekenmerk deur 'n verdikking van die oksipuut, die voorkoms van verdikkings (been) aan die polse, vingers en ribbes. Sommige kinders ervaar spieraktiwiteit.
Matige ragitis behels matige veranderinge in die skeletstelsel. Vir sulke ragitis is die deurslaggewendste faktor, in vergelyking met die ligte mate, patologie van die spier- en skeletstelsel. Hierdie patologie gaan dikwels gepaard met siektes van verskillende interne organe. Daar is dikwels 'n toename in die grootte van die lewer en milt, sowel as bloedarmoede, dit wil sê bloedarmoede. Bloedarmoede is 'n toestand van die liggaam wat gekenmerk word deur 'n lae inhoud van rooibloedselle (funksioneel volledige rooibloedselle) in die bloed.
Ernstige ragitis bevat letsels van verskillende dele van die skeletstelsel. Die interne organe (waarvan die patologie baie duideliker is as in vorige gevalle) en die senuweestelsel word grootliks beïnvloed. Sulke ragitis lei tot 'n vertraging in geestelike en liggaamlike ontwikkeling. Daar kan komplikasies van hierdie siekte voorkom, wat meestal voorkom in die afwesigheid van behandeling wat geskik is vir die siekte. Met 'n ernstige vorm van die siekte kan beenveranderinge lei tot ernstige vervorming: byvoorbeeld die voorkoms van 'n kielvormige of tregtervormige borskas.
Dit moet verstaan ​​word dat hoe vroeër 'n kind met ragitis gediagnoseer word, hoe makliker sal die verloop daarvan wees.
Rickets lei onmiddellik tot skade aan beenweefsel. Dit is absoluut nie die geval nie. Inteendeel, die eerste tekens van die siekte openbaar hulself vir 'n redelike lang tyd voordat die werklike been verander. Hierdie tekens, so te sê, gepraat van ragitis word geassosieer met die slaapstoornis van die kind, wat voortdurend sweet. Rooi vlekke kan op die vel van die kind gevind word, en sy rustelose of geroerde toestand word opgemerk. 'N Kliniese bloedtoets is 'n basis vir die diagnose van ragitis. Gevorderde gevalle van ragitis kan egter gediagnoseer word, selfs nadat u vertroud is met die eksterne data van die kliniese ondersoek.
Rickets benodig ingewikkelde behandeling. Dikwels bevat dit die doel om vitamien D op normale vlakke in die liggaam te bring, asook om die oorsake van kalsium- en fosfortekort te identifiseer en uit te skakel. Die pasiënt word aangeraai om gereeld blootstelling aan vars lug (veral op sonnige dae) te verseker. Die behoefte hieraan is te danke aan die feit dat die ultraviolet- en sonspektrum die voorkoms van vitamien D, wat in hierdie geval so noodsaaklik is, in die menslike vel bevorder. Ultravioletstraling word dikwels gegee om die liggaam te help om vitamien D op sy eie te produseer.
Wat voeding betref, moet dit 'n oorvloed volledige voedingstowwe insluit. In die eerste plek is dit nodig dat die kind voedselinname in sy liggaam voorsien, wat voldoende versadig is met vitamiene en mikro-elemente. Die direkte gebruik van vitamien D beïnvloed gunstig die algemene toestand van die liggaam van die pasiënt - die spesialis skryf die voorgeskrewe dosis en duur van vitamieninname voor (meestal vanaf 'n periode van een tot een en 'n half maand).
Om die ontwikkeling van ragitis by 'n kind te voorkom, speel die voorkoming van hierdie siekte 'n belangrike rol. Voorkoming kan met sukses begin word voordat die baba gebore word. In hierdie geval sluit dit die korrekte en rasionele voeding van die moeder in. Daarbenewens sal die moeder (en dus ook haar kind) in die laaste maande van swangerskap nie inmeng met die gebruik van vitamien D. As bevalling in die herfs of winter voorkom nie, dit wil sê die seisoene "swak" in sonlig, kan die moeder nadink oor die moontlikheid van ligte dosisse ultravioletstraling. Die voorkoming van ragitis direk by 'n kind moet behoorlike voeding insluit, gereelde wandelroetes (weer, veral in warm weer), moet ouers baie let op die fisieke ontwikkeling van hul kind.
Kliniese manifestasies van sekondêre ragitis verskil van primêre ragitis. Sekondêre ragitis kan veroorsaak word deur medikasie te neem (natuurlik nie almal nie, maar slegs sommige daarvan). Sekondêre ragitis kan ook voorkom as gevolg van lewerdisfunksie. In hierdie geval is daar afwykings in die werking van die galstelsel. As gevolg hiervan word die opname van sekere vitamiene deur die liggaam (insluitend die belangrike vitamien D) benadeel. Daarom word ragitis in hierdie geval dikwels gepaard met vervorming van die lewer of geelsug. Rickets kan ontwikkel met metaboliese afwykings, sowel as met die skending van die funksionering van die endokriene kliere.