Deur dit alles ervaar ons hoe die siek persoon as volledig mens uitgebeeld word; word beklemtoon dat die gees steeds afhanklik is van die liggaam, maar dat die fisiek siek persoon steeds volledig mens is; tot aan die einde in staat om die objek én sy skadu waar te neem (“daar is ’n bal en ’n tweede bal / ’n rooie en ’n swarte […]). Op dieselfde wyse aanskou ons as lesers hier lewe en sy skadukant siekte, wat ook deur Sontag (1991:3) “the night-side of life” genoem word. 6. By Nijhoff verskyn die dood en/of God as ’n geheimsinnige vreemdeling in ’n ongeïdentifiseerde straat. Ai, watter voorreg is dit nie om vanoggend se nuwe plasings aan te kondig nie! Sedert gister het daar inderdaad besonderse stukke bygekom. Vir die Christen is daar net twee soorte genesing wat aanvaarbaar is, nl.: Om tot bundeling te kom was egter net ŉ droom tot my mentor, professor Ian Raper, en ŉ paar digtersvriende my aangemoedig het om aan ŉ uitgewer voor te lê. Daar fladder egter nog baie halfgeskrewe gedigte en optekeninge vir gedigte tussen my beter breinhelfte, die “baie” los papiere en my rekenaar rond.