Moeder Merkel kry teenstand in Duitsland | Maroela Media
Die Duitse blad Der Spiegel se voorblad tydens 2015 se onbelemmerde instroom van vlugtelinge na Duitsland. Foto: Verskaf.
Angela Merkel, die eens formidabele bondskanselier van Duitsland, is vinnig besig om steun te verloor in die Duitse politieke landskap. Merkel is "Mutter" of moeder Merkel deur Siriese en ander vlugtelinge en asielsoekers gedoop vanweë haar oopdeur-beleid teenoor dié vreemdelinge. Die vlugtelinge sou daarna in hul honderdduisende na Duitsland stroom. Merkel geniet as gevolg hiervan nou slegs 45% steun van die Duitse bevolking, haar laagste steunvlak sedert haar eerste verkiesing as bondskanselier in 2005.
Hoewel dit nog 'n hele rukkie is voor die volgende algemene verkiesing in 2017, kry Merkel se Christen-Demokrate (CDU) swaar in streekverkiesings in Duitsland. Haar tradisionele vyand, die Sosiaal-Demokrate (SDP), het verlede naweek in die Duitse federale staat van Mecklenburg-Vorpommern 31% van die steun gewen, maar die groot verrassing was die steun van die "regse" Alternatief vir Duitsland (AfD) met 21% steun. Merkel se CDU kon slegs 19% steun kry.
Die Duitse blad Der Spiegel se voorblad tydens 2015 se onbelemmerde instroom van vlugtelinge na Duitsland.
Die klein staatjie is dalk nie 'n swaargewig in die groter Duitse politiek nie, maar die staat is in die voormalige Oos-Duitsland en in Merkel se parlementêre kiesafdeling, wat die swaai na regs betekenisvol maak.
Merkel se op- en agteruitgang
Merkel is die eerste bondskanselier wat van die ou kommunistiese Oos-Duitsland kom. Hoewel sy deel van die jeugliga van die Oos-Duitse kommuniste was, het sy in 1989 die val van die muur in Oos-Duitsland geesdriftig ondersteun en is kort ná Duitse hereniging verkies as CDU-parlementslid. Sy het van krag tot krag gegaan totdat sy in 2000 as leier van die CDU aangewys is en in 2005 die bondskanselier geword het.
Tydens die ekonomiese krisis wat in 2008 begin het met die skuldkrisis van Europese lande soos Griekeland, Portugal, Ierland, Spanje en Ciprus, het Merkel as dié Europese leier na vore getree en was sy ongenaakbaar met streng maatreëls teen veral Griekeland om laasgenoemde te dwing om minder staatsbesteding aan te gaan en skuld te herstruktureer. Die streng maatreëls het die Europese Unie (EU) en die Eurosone (lande wat die euro as geldeenheid gebruik) in 'n groot mate van ondergang gered.
Merkel het die kitaar geslaan en in die proses groter ekonomiese skade aan Wes-Europa voorkom en die Eurosone gestabiliseer. Sy het eintlik in effek besluite geneem oor ander Europese state as die leier van die sterkste ekonomie in Europa. Merkel het 'n reputasie ontwikkel as Europa se "ystervrou" en het groot leierskap getoon.
Daarna het Merkel egter haar grootste fout begaan, deur Turkye toe te laat om asielsoekers blindelings na Europa te laat vlug. Die Turkse president, Recep Tayyip Erdogan, het in middel 2015 toegelaat dat honderdduisende Irakse en Siriese vlugtelinge, wat in Turkye gaan skuiling soek het, deur Griekeland na Europa stroom.
Die Europeërs het nie geweet hoe om die vlugteling-krisis te hanteer nie. Merkel se reaksie was power: Sy het toegelaat dat die vlugtelinge van die Midde-Ooste en ander oor die Middellandse See van Libië en ander Afrika-lande, onbeheersd oor die EU-grens stroom, spesifiek na Duitsland. "Mutter" Merkel, wat die een Europese leier was wat die krisis kon afweer, het die immigrante eerder aangemoedig en met oop arms verwelkom. Haar beleid was "ons kan dit doen" (die immigrante inneem en aanvaar), maar dit het klaaglik misluk en het reeds enorme skade aangerig aan Europa.
Dit is moeilik om in te sien watter voordeel die meer as 'n miljoen asielsoekers na Europa in besonder en meer spesifiek vir Duitsland sou inhou. Ná jare se probleme met Moslem-minderhede in ander Europese lande wat grootliks verseg om te assimileer en 'n vlaag van terrorisme in lande soos Frankryk, België en Brittanje, het die onbeheerste invloei van vlugtelinge na Duitsland nie veel sin gemaak nie.
Soos in Frankryk en ander lande gou duidelik geword het, stel 'n groot deel van die inkomende Moslem-immigrante nie belang om Franse of Belge te word en die taal en kultuur te omarm soos wat van immigrante verwag word nie.
Gou het dié probleem in Duitsland kop uitgesteek. Op 'n Oujaarsaand-partytjie in 2015 is honderde Duitse vroue onsedelik aangerand deur die "aankomelinge" in Keulen.
In Julie 2016 het die realiteit van Merkel se beleid nog duideliker geword ná 'n aantal aanvalle deur Moslem-radikale op Duitsers. Dit sluit 'n bylaanval, 'n massaskietery, 'n mesaanval en 'n selfdoodbomaanval binne 'n paar weke in, wat die Duitse bevolking wreed ontnugter het. Tien Duitsers het in die aanvalle gesterf en heelwat is gewond.
Steeds het Merkel ontken dat die vlugtelinge verantwoordelik is vir aanvalle in Duitsland. Sy het voorgehou dat Moslems welkom is in Duitsland en dat hulle ten volle sal integreer en die grondwet sal eerbiedig.
In reaksie het die Amerikaanse Republikeinse kandidaat vir die komende presidentsverkiesing, Donald Trump, in 'n stadium gesê Merkel het die kluts kwytgeraak en dat die Duitse bevolking haar daarvoor sal uitskop.
Die Europese leiers het later grensbeheer verskerp, maar die skade was reeds gedoen. Daarna het hulle 'n vernederende ooreenkoms met Turkye aangegaan, wat daarop neerkom dat "ongewenste" asielsoekers met meer geskikte asielsoekers wat steeds in Turkye is, uitgeruil sal word. Erdogan het verder Europa en Merkel basies afgepers deur die vlugtelingkrisis te gebruik om Europa te dwing om die reuse- Turkse bevolking visumvrye toegang tot Europa toe te laat.
Erdogan se eie probleme met terrorisme en 'n onlangse mislukte staatsgreep in Turkye het egter 'n stokkie hiervoor gesteek.
Waarheen nou Duitsland?
So, wat is Merkel se politieke toekoms na hierdie reuse-blaps? Dit is seker die vraag ná die CDU se slegte vertonings in staatsverkiesings hierdie jaar en waarin die regse AfD besonder goed vertoon het. Merkel het self nog nie besluit of sy in 2017 gaan staan as kanselierskandidaat nie. Dan is daar ook nie veel leiers in die CDU self wat Merkel vreeslik bedreig nie.
Merkel het deur haar oorheersing van die CDU in die laaste dekade ontslae geraak van enige moontlike opponent vir die party se leierskap. Buitendien was haar steun voorheen so oorweldigend dat dit nie nodig was om na 'n ander leier te kyk nie.
Tans is daar nie veel verskille in beleid met die vernaamste opposisie, die SDP, nie. Die SDP is meer liberaal-sosialisties ingestel, maar Merkel se skerp beweging na links sedert 2015 oor immigrasie het eintlik die SDP se beleid gekaap en daar is weinig hoop dat 'n SDP-geleide regering hond haaraf gaan maak met die vlugtelingkrisis en die nuutgeskepte terrorismegevaar.
Dit laat ons met die AfD, 'n party wat maar drie jaar gelede (in 2013) gestig is. Die AfD, wat eintlik ontstaan het as gevolg van behoudende Duitsers se opposisie teen toenemende immigrasie en die geïntegreerde Europese Unie, het bekendheid verwerf as Euro-skeptici. Ná die Moslem-immigrante die land binnegestroom het, het die party egter vinnig steun gewen.
Die AfD word gelei deur Frauke Petry, wat self vinnig opgang in die politiek gemaak het. Daar is egter nog baie Duitsers wat skepties staan teenoor dié party se beleid van Euro-skeptisisme en anti-immigrasie. Ná 70 jaar se herinnering deur die Duitse en buitelandse media oor die Duitse aandeel in volksmoord tydens die Tweede Wêreldoorlog, sal die Duitsers nie sommer 'n "regse" anti-Moslem-party instem nie.
Nietemin word die party se nasionale steunvlakke op sowat 12% geskat, wat heel moontlik onderskat word, aangesien hulle sowat 20% steun geniet het tydens verskillende staatsverkiesings.
Duitsland is gevolglik nie seker van 'n sterk party of bondskanselierkandidaat vir die 2017-verkiesing nie. Met Brittanje se onlangse onttrekking uit die EU (Brexit) is sterk leierskap nodig vir Europa. Daarsonder kan die EU dalk vinniger disintegreer as wat besef word.
Selfs al staan Merkel en wen haar CDU die 2017-verkiesing, is die toekoms van Duitsland onseker.
Wat egter seker is, is dat die Moslem-immigrante en moontlike verdere terrorismeaanvalle Duitsland onherroeplik verander het.
Die feit is dat Merkel streng volgens haar sterk beginsels opgetree het, en besluit het om die vlugtelinge te ontvang. Sy het nie 'n "blaps" begaan nie, want sy het volgens haar gewete en medemenslikheid opgetree, ongeag wat dit aan haar gewildheid sou doen.
En die mense wat sy ontvang het, is vlugtelinge – nie immigrante soos wat die skrywer beweer nie.
Hoe is dit dan dat regses in SA so te kort skiet wanneer dit by naasteliefde kom, gegewe die feit dat dieselfde regses feitlik voor die voet Christene is?
Therese baie goed gestel, die "liberaliste" wil maar net nie die werklikheid insien nie.
Ek stem heelhartig saam met Therese v Schalkwyk. Die vrou se besluit (hetsy uit goedhartigheid of wat ook al) het NOOIT aan die langtermyn gevolge van hierdie innooi van andere gedink nie. 'n Staatspresident kan nie bekostig om sulke foute te maak nie – ter wille van die nasie van daardie land! In 25 jaar se tyd : Watter Duitsland?
Therese, kan jy na 'n artikel verwys dat sy erken het dis 'n fout? Ek glo nie dat sy het nie, en ek glo ook nie dat sy naief is nie. As dit naief is om jou beginsels te volg ongeag die gevolge, beteken dit 'n meer wyse Christen sal net naasteliefde betoon as dit nie ongerieflik is nie? Die vlugtelinge is in elk geval nie 'n ramp vir Duitsland nie – inteendeel, hulle help om Duitsland se probleem van 'n verouderende bevolking reg te stel, en so help dit die ekonomie. Ongelukkig is die feit dat die oorgrote meerderheid… Lees meer »
Die groot tragedie hier is dat wat sy gedoen het nie omgekeer kan word nie. Dit is 'n fatale fout wat die einde van Duitsland inlei.