Die maak van 'n vloot Marine Force Corpsman
Spanwerk is 'n noodsaaklike deel van 'n suksesvolle bestuurder, en die eise van Field Medical Services School (FMSS) seilers is kundiges om saam te werk. Amptelike Vloot Foto
Vir sewe bootkampe , geweerbome, blaasbrekende weke suid by Camp LeJeune , NK, die Vloot- en Mariene Korps span by die Field Medical Service School (FMSS) -Oos om standaard Navy-kwessiekorpsme in Matrose goed genoeg te vorm. vir die vloot mariene mag (FMF). Die goeie mense sal die Mariniers se respek verdien. Die grootes verdien die titel, "Doc."
"Daar is korpsmen en dan is daar 'docs'," het Marine Corps Staff Sgt gesê.
Richard Lister, 'n adviseur by FMSS East. 'N Dokument is iemand waarop jy kan reken. Hy is iemand in jou peloton. As iets met een van ons mede-mariniers gebeur, kan jy hom aanroep en nie hoef te bekommer nie. Hy is jou maat, 'n kameraad in die arms, 'n persoon wat jy optel om jou rug te bedek, vuur te maak, grawe te baklei of te doen wat ookal die Mariniers doen. Dis wie 'n dokter is. "
Daarom bestaan ​​FMSS - want Mariniers benodig dokumente op die slagveld.
"As hulle nie soos Mariniers lyk nie, tree op soos Mariniers en praat soos Mariniers," het John Buchanan, Hospitaal Corpsman , gesê. "Die Mariniers gaan nie van hulle hou nie, en erger, hulle is ' Hulle gaan hulle nie vertrou nie. "
En vir die Mariniers, 'n corpsman wat hulle nie kan vertrou nie, is 'n corpsman wat hulle liewer nie wil hê nie.
"'N Slegte man is slegter as geen kampvegter nie," het Buchanan gesê, "omdat 'n man wat nie taktiek ken of loop nie, praat en optree soos 'n mariene, die missie sal kompromitteer en baie mense doodgemaak word. "
En die hoogste prioriteit by FMSS is om Marine Corps se lewens te red.
Die FMSS-instrukteurs leer hulle elke dag dit, en nie omdat dit deel is van 'n slim kurrikulum nie. Hulle leer dit omdat hulle dit ervaar het en daarin glo, beide as Mariniers en as korpsmen.
"Die skool verkies instrukteurs met gevegservaring, mense wat onlangs na Irak of Afghanistan was," het Buchanan gesê.
"Dit is nie verpligtend nie, maar hulle wil hê die instrukteurs moet eerstehand kan verduidelik waarom dinge op 'n sekere manier moet wees. Hulle wil hê die instrukteurs moet kan sê hoekom hulle meer dissipline moet hê as die gemiddelde matroos, waarom hulle veertegnieke moet ken, hoekom hulle die gebruike en seremonies van die Marine Corps moet ken. En hulle wil hê hulle moet kan antwoord hoekom omdat hulle dit ervaar het, nie omdat hulle dit in 'n handleiding lees nie. "
Deur op daardie ervaring te gebruik, gee antwoorde op baie van die studente se vrae, waarvan die meeste verbasend nie daarop gemik is om uit die skade te bly nie. Een van die eerste dinge wat 'n goeie FMF-leerder by FMSS leer, is dat die heel laaste ding waaroor hy bekommerd is, homself is.
'In die geveg gaan dit deur jou gedagtes,' OK, daar is 'n man wat geskiet is, '' het Buchanan gesê. "En jy sê vir jouself: 'Ek kan hier bly en ek sal veilig wees. En as ek dit doen, gaan die Marine waarskynlik doodgaan. " En dit is elke mans se slegter nagmerrie - nie dat ons geskiet sal word nie, maar dat ons nie 'n Marine kan kry wat seergemaak het nie, dat ons nie die vermoë, die kennis of die senuwee sal hê om dit te doen nie. En niemand weet of hulle dit doen of nie, totdat hulle dit doen. "
Die selfvertroue wat nodig is deur 'n suksesvolle slagveldkorps kan egter by FMSS groei. Baie van die scenario's wat die mediese en mariene korpsadviseurs hul studente deurbring, fokus op presies dit: vertroue in die kennis en vermoëns van die matrose.
Die studente word geleer wat die Marine Corps van die eerste dag van hulle sal eis met boot-boot inspeksies, meedoënlose fisieke fiksheidsopleiding en onwrikbare toleransies vir Marine Corps-dissipline. Albei word akademies sowel in die klaskamer en in die veld getoets. . Om boek- of straatspoed alleen te wees, is nie genoeg om dit as 'n FMF-beampte te maak nie. Jy moet albei wees omdat dit met Mariniers beteken, dink altyd buite die boks, buite die boks.
"Die Marines is 'n ander dier as enige iets wat die mens bekend is," het HM2 (FMF) Shannon Book, 'n FMSS-instrukteur, gesê. "Hulle neem wat klein hulle het en doen baie daarmee - al die tyd. As corpsmen moet ons bereid wees om dit net so goed as hulle te doen, indien nie beter nie, en wees gereed vir situasies wat u nie in enige veldhandleiding sal vind nie. "
En deur situasies praat FMSS-instrukteurs gewoonlik oor gevegte. En hierdie dae gaan in die geveg is nie meer 'n wat-as-scenario nie, maar 'n wanneer en waar. Die FMSS-instrukteurs berei hul studente daarvoor voor.
"Studente vra ons altyd oor gevegte," sê Buchanan, "en ons moet hulle noukeurig beantwoord, maar ons antwoord hulle altyd eerlik."
Tog, die geveg veterane weet nie 'n mate van opleiding of lesing gaan iemand maak, veral korpsmen gereed vir oorlog.
"Maak nie saak hoe hard jy probeer om reg te maak vir gevegte nie, jy is nooit regtig daarvoor voorbereid nie," het Book gesê. "Daar is niks anders op aarde soos oorlog nie. Dit is nie eenvoudig nie. Dis nie lekker nie. En dis beslis nie cool nie. '
En sonder om voet op die slagveld te plaas, het sommige studente reeds die realiteite van die oorlog gevoel. Vir sommige is dit 'n wekroep, terwyl dit vir ander bevestig word dat hulle vir al die regte redes "groenside" gaan.
"Toe ek sien dat my eerste Marine uit die geveg kom," het HN Patrick Coyle, 'n student wat by die Naval Hospital Camp LeJeune gestasioneer is, voorgekom voordat hy vir FMSS geklassifiseer het. "Dit het my net bevestig dat daar 'n werk was wat nodig was om te wees. gedoen, en ek wou een van die mense wees wat 'n verskil maak. Toe hierdie ouens seergekry het, was daar 'n man wat hul aanvanklike assessering gedoen het en hulle lewendig genoeg gehou het om by my te kom. Hulle het nie hul ledemate verloor nie, hulle het nie hul lewe verloor nie en dit is wat ons hier is om te doen - red Mariene lewens. "
Coyle se ingesteldheid is presies wat FMSS-instrukteurs hoop om in al hul gegradueerdes te installeer, en as die geskiedenis enige aanduiding is, werk dit ook al omdat hulle besig is om Navy-korpsmen een van die mees gevegsversierde graderings in die Vloot te wees. Die meeste van die medaljes is verdien deur korpsme wat saam met hul Marines dien.
Dit is 'n glorie net 'n paar paar waag om te jaag.
"Ek het geweet of ek Greenens gekies het, daar sal 'n groter kans wees dat ek na die oorlog kan gaan," het HN Maurice Butler, 'n FMSS-student, gesê. "Maar my vrou en ek bid, en ons berei ons voor vir die ergste en hoop vir die beste. Selfs met die gevare, dit is beslis waar ek moet wees om 'n goeie man te word. "
Butler se begeerte om 'n FMF-beampte te word, kom voort uit 'n reputasie wat die Marine Corps baie meer verantwoordelikheid van sy junior personeel verwag, veral hul corpsmen. En dit is 'n karaktertrekke FMSS-instrukteurs soek op die heel eerste skooldag.
"Ons kan binne 'n paar dae vertel of 'n lyfwag dit het of nie," sê Lister, "en daarmee bedoel ek dissipline. Daar is baie kleinmanne wat hier verskyn. Hulle het nog nooit in beheer van iemand gewerk nie. Dus, ons sit hulle in beheer van mense. As hulle nie die werk reg doen nie, brand hulle hulle en dink nie twee keer oor hoe om 'n HN of HNSA in beheer van 'n hele peloton [van studente] as hulle die werk kan doen nie. En glo my daardie afgedankte kleinmanne sal na HN of HNSA luister, want as hulle dit nie doen nie, moet hulle my antwoord. "
Die Marine Corps se reguit vorentoe, show-me houding moedig jong matrose soos Butler aan om hul waardigheid te bewys aan die FMSS-instrukteurs, hul skeepsknegte en hulself.
En dit is presies wat Butler na FMSS gebring het.
"Toe ek na die vloothospitaal gegaan het vir my eerste opdrag uit" A "-skool, het hulle my in diens gestel," het Butler gesê. "Dis nie waar ek die praktiese ervaring gaan kry nie, ek moet 'n goeie kampvegter wees. Gaan groenside, ek sal baie meer mense afhang van my om te weet wat ek moet doen, en ek sal die geleentheid kry om dit te doen. Deur te dien by die Marine Corps, sal ek meer leer oor wat 'n kampvegter eerder eerder as later moet wees. '
Buchanan verstaan ​​hoekom Matrose soos Butler in die rigting van die Mariene Korps se lewenswyse swaai .
"As 'n E-2 in die vloot, as jy op 'n skip of in 'n hospitaal is, het jy nie baie verantwoordelikheid nie," het Buchanan gesê. "Toe ek by Desert Storm met die Marines was as 'n E-2, was ek 17 jaar oud, maar ek het 'n enorme verantwoordelikheid gehad, meer as wat ek regtig wou. Ek het 'n groep Mariniers gehad wie se mediese sorg aan my toegewys is - net ek.
Ek was in beheer van alles wat met hulle gebeur het. Ek het hul mediese rekords gehad. Ek was in beheer om seker te maak hul immunisasies was op datum.
"As hulle seergemaak het, moes ek hulle regmaak, en as ek seergemaak het, moes hulle my regmaak. Jy gaan nooit 'n leier van 'n groep individue in 'n hospitaal wees as 'n E-2 nie, maar in die Marine Corps, as dit by mediese sorg vir die Marines kom, is jy. En dit is die mees lonende ding wat daar is, om so 'n groep mense in die geveg te neem en hulle lewendig te bring "
Terwyl geen ervaring buite die realm van werklike gevegte 'n Matroos voorberei vir wat op hom op die slagvelde wag nie, gee FMSS hul studente die soort instrukteurs en lewensgereedskap wat hulle nodig het om hul volle potensiaal in die veld te bereik.
"Of FMSS jou voorberei vir alles wat jy in geveg sal sien, is 'n moeilike vraag om te antwoord," sê Buchanan, "want dit is 'n intreevlakskool.
Toe ek deurgegaan het, het hulle jou geleer hoe om 'n verband te gebruik, hoe om bloeding te stop, ens. Maar toe ek daar was tydens Operations Desert Shield / Desert Storm was ek bang. Ek was nie bang ek gaan skiet of so iets nie. Nee, ek was bang ek gaan 'n fout maak of iemand seermaak.
Dinge is nou baie anders, want die korpsmen gaan deur FMSS omdat ons hard werk om hul selfvertroue te bou. Ek dink nie hulle het dieselfde verskrikkinge hier buite wat ek in 1990 gedoen het nie. "
Oorlog stories vars van die voorste lyne van Irak verdedig Buchanan se oortuigings.
"Toe ek van FMSS gegradueer het," het HM3 (FMF), Paul Haggerty, Wapenmaatskappy, 3de Bataljon, 8 Marines, Camp LeJeune, NC, gesê. "Ek het die idee gehad dat die opleiding by FMSS soort van laks was, en dat ek nooit sou wou gestuur word na 'n front-line Marine platform omdat ek by 'n vloothospitaal gewerk het. Ek was verkeerd. Toe ek bevele ontvang het wat my vertel het dat ek met 3/8 was, was ek senuweeagtig omdat ek gedink het ek sal nie reg wees nie. Maar dit blyk dat die opleiding by FMSS alles was wat ek nodig gehad het. Dit was regop. "
Haggerty ontplooi na Irak 17 Januarie 2005 en het veilig op 14 Augustus teruggekeer. Minder as 'n maand nadat hy in die woestyn gestap het, is hy as 'n FMSS-gegradueerde getoets.
"Dit was vroeg in Februarie, twee weke na die verkiesing," het Haggerty gesê, "en my peloton was besig om die hoofaanbod te laat rol toe 'n sewe ton-vragmotor deur 'n geïmproviseerde plofbare toestel getref is. Skote is afgevuur. Dit was 'n ander peloton se konvooi, en hulle het geen korpsme in daardie peloton gehad nie.
Dis net ek. En daar was vyf tot ses gewonde Irakse burgerlikes wat reg voor my doodgaan. Hulle het massiewe trauma gehad, suig borswonde en daar het ek myself, vyf en ses mense versorg. Nie een van die Mariniers was beseer nie, en ek het al die burgers gered.
Hulp het uiteindelik aangekom, maar dit was so raar, toe dit gebeur het, het ek so vinnig beweeg. Dit was net soos die opleiding by FMSS - strydassesserings, ABC's, pasiënte prioritiseer, ens. Die opleiding was amper presies wat die werklike situasie was, en ek het nooit gehuiwer nie. "
Die woorde, "nooit aarsel nie", is musiek aan die ore van enige FMSS-instrukteur as bewys dat wat hulle onderrig by Camp LeJeune, hul weskusmaat, FMSS West, Camp Pendleton , Californië, werk.
En terwyl stories soos Haggerty's met 'n glimlag by die skoolhuis vertel word, weet instrukteurs en studente nie dat elke begin 'n gelukkige einde sal maak nie, maak nie saak hoe goed hulle oefen nie.
"Die moeilikste ding wat ek tot dusver in my lewe gehad het, was die verlies van 'n geliefde," het Coyle gesê. "En wat ek gaan doen, sal moeiliker wees, want wanneer jy leef, eet en slaap met Mariniers elke dag, bou jy 'n kameraadjie op wat ewe veel dieselfde is - as dit nie sterker is as jou familie nie. En daar sal waarskynlik 'n tyd kom wanneer ek 'n mede-Marine in die veld sal verloor. Dis sal wees