Communitas » Basiese beginsels vir die vestiging van waardes in Suid-Afrikaanse skole
TuisbladDienste-Communitas Artikels Basiese beginsels vir die vestiging van waardes in Suid-Afrikaanse skole
Die vestiging en uitbou van kernwaardes “core values” by jong Suid-Afrikaners is die uiteindelike doel van die skryf van die inhoude van die leerarea lewensvaardighede.
Die vestiging van waardes is ’n belangrike en dringende prioriteit en die rol van die onderwyser as morele agent kom vandag sterk na vore, want moraliteit is volledig deel van opvoeding.
Die vestiging van waardes vereis ’n pro-aktiewe, intensionele en omvattende benadering waardeur kernwaardes in elke fase van die skool bevorder word.
Dit is ’n omvattende benadering waar die leerder as totaliteit betrek word. Die vestiging van waardes sluit die verstand, die emosies, die wil en optrede/gedrag van leerders in.
Die kurrikulum is gerig op die ontwikkeling van die intrinsieke motivering van leerders, m.a.w. dat leerders hulself sal verbind tot kernwaardes.
Die ideaal is dat die personeel van ’n skool ’n morele gemeenskap sal vorm waar almal verantwoordelikheid aanvaar vir die vestiging van waardes en waar almal die waardes aan leerlinge voorleef of dit op die bus, in die klas of op die sportgronde is.
Die vestiging van waardes vereis sterk morele leierskap op elke vlak.
Die gemeenskap en ouers vorm vennote in die vestiging van waardes. Almal, die beheerraad, ouers en administrateurs moet almal ingelig word en weet wat die program behels.
Daar behoort tyd afgestaan word aan personeelontwikkeling, sodat onderwysers bemagtig kan word om waardes op verskillende wyses te vestig. “Feed the teachers so they won’t eat the students”.
Ten einde waardes suksesvol te implimenteer moet die hele skoolkultuur verander en in lyn daarmee gebring word.
• Volgens die kognitiewe ontwikkelingsmodel is rasionaliteit die sleutel tot morele ontwilleling, m.a.w. morele ontwikkeling vind plaas d.m.v. kognitiewe ontwikkeling. Die metode wat gevolg word is die stimulering van morele groei deur die bespreking van morele dilemmas. Die onderwyser tree op as fasiliteerder en help leerlinge om op alternatiewe wyses oor morele probleme te reflekteer.
Werklas van onderwysers, te veel tyd aan administratiewe take
In die fase probeer tieners hul eie identiteit ontwikkel en terselfdertyd ook inpas by hul portuurgroep. Die adolessent bevind hom in ’n niemandsland, hy twyfel dikwels oor wie hy is, wat hy is en waarheen hy op pad is. ’n Identiteitsgevoel behels die vestiging van ’n geslagsrolidentiteit asook ’n beroepsidentiteit. Rolverwarring kan ontstaan a.g.v. liggaamsveranderinge, die feit dat seksuele drange gekanaliseer en beheer moet word en ’n beroepsidentiteit gevestig moet word. Indien die adolessent kan slaag om sy identiteit te vestig, sal hy vind dat daar kontinuïteit bestaan tussen dit wat hy was en dit wat hy in die toekoms wil word, asook tussen sy eie siening van homself en hoe hy dink ander hom sien.
Kinders gehoorsaam reëls om straf te vermy. Kinders vind dit moeilik om morele dilemmas vanuit verskillende gesigspunte te benader en evalueer gedrag net op grond van die gevolg daarvan vir hom. Indien jy nie uitgevang word nie, is jy nie skuldig nie.
Dit is vir kinders nou reg om reëls na te kom indien dit in iemand se belang is, verkieslik jou eie. Kinders gehoorsaam reëls om beloning of gunste te verkry. H ul keuses is gebasseer op eiebelang. Ek help jou en jy help my-beginsel.
Volgens Piaget het kinders in die stadium nie werklik getallebegrip nie, al kan hulle al tel.