'n Nuwe hart sonder angs (3)
“Nogtans is ek altyddeur by U; U het my regterhand gevat. U sal my lei deur u raad en my daarna in heerlikheid opneem. Wie het ek buiten U in die hemel? Buiten U begeer ek ook niks op die aarde nie.” - Psalm 73:23-25 (53-vertaling).
Psalm 73 bevestig dít wat voorheen gesê is, maar bring ons ook by die diepste geheimenisse van ons geloof. Vir die psalmdigter was dit aanvanklik 'n raaisel dat dit goed gaan met die goddelose. Is die duiwel nie tóg in beheer nie? Maar dan kom daar insig by hom (vanaf vers 16). En dan oordek die vrede van God hom, sodat die blye boodskap van die genade van God, en die rus wat hy van Hom ontvang, vol vrede en saligheid deurdring na ons.
Hoe kom die psalmdigter tot hierdie vrede te midde van die onberekenbaarheid van die wêreld? Ons soek tevergeefs na 'n “daarom, omdat” antwoord in die psalm. Ons vra altyd “waarom” as ons die sin in ons eie lyding wil verstaan, en verwag dan 'n “daarom, omdat" antwoord hierop. Die wyse mense van die wêreld probeer om met “daarom, omdat” die sin van die lewe te verstaan. Maar in plaas daarvan, sê die psalmdigter: “Nogtans sal ek altyd by U bly." (**)
Hoe moet ons hierdie merkwaardige “nogtans” verstaan? Hoe kan dit ons van lewensangs bevry?
Die oomblik wat dit tot ons deurdring dat daar bo-oor hierdie wêreld 'n lewende Hart klop, sal alle angs van ons ontneem word. Dan sal ons weet dat niks ons kan tref wat nie eers deur hierdie liefdevolle Hart goedgekeur is nie. Dit sal vir ons genoeg wees om te weet dat alles uit die hart van God kom en dat Hy bewus is van al ons sorge. En al weet ek net so min as die heiden of ek môre nog sal lewe, en verstaan ek nie die “waaroms” van die lewe nie, is die kwelling en lewensangs tog op 'n onverklaarbare manier van my weggeneem, omdat God in sy genade vir my die kuns van aanvaarding geskenk het. Daarom kan ek alles aanneem wat in die toekoms sal gebeur, omdat dit vir my aangegee word deur die hand van my Heiland en sal ek gaan waar hierdie hand my lei.
Dit is ten einde laaste van geen belang of ek die sin van my lewe onder God se merkwaardige leiding “verstaan” nie. Dit is belangriker dat ek die verbinding met hierdie hand behou, want dan kan ek “ja” sê, dan kan ek aanvaar. Hy wat Homself vir my geoffer en al my skuld betaal het, Hy kan dit ook net goed bedoel met die swaarste laste en die rofste paaie waaroor Hy my neem. Hy sal my slegs laat toekom wat tot my beswil sal wees, al verstaan ek dit nie.
Die teendeel van besorgdheid is dus nie optimisme nie, maar geloof. Dit is geloof wat bewus is van die onsekerhede van die toekoms, wat staande kan bly teenoor al die raaisels en skynbare sinneloosheid van wat kan gebeur, en wat eenvoudig sê: “Nogtans sal ek altyd by U bly.” Die geloof sê: “Ek val miskien en is dikwels hulpeloos, maar U help my weer op. My verstand raak in die war by die aanblik van die oormaat leed in die wêreld, maar U laat my nie los nie, want U hou steeds my hand vas.” In hierdie sin is geloof die teendeel van besorgdheid. Die Here het self gesê: “Moenie vrees nie, glo net!” (Markus 5 :36).
Wanneer ons hierdie vertroue het, het ons iets van die koninklike vryheid van die kinders van God. Dan verander ons hele houding teenoor die toekoms. Ons vra nie meer die vertwyfelde vraag óf God gaan help nie. Pascal het hieroor op 'n keer gesê dat dit heerlik is om in onstuimige weer op 'n skip te vaar as jy weet dat dit nie kan vergaan nie.
(**) "Nogtans sal ek altyd by U bly" - Dit is volgens die Duitse vertaling en soos ons dit ook vind in die Totius-beryming van Psalm 73.