Om te bid - in hulpeloosheid
(Vervolg op: “Wat is gebed?” van 19 Julie 2013)
"En toe Hy die skare sien, het Hy innig jammer gevoel vir hulle, omdat hulle moeg en uitgeput was, soos skape wat geen herder het nie". - Matteus 9:36.
“Die Gees staan ons ook in ons swakheid by: ons weet nie wat en hoe ons behoort te bid nie, maar die Gees self pleit vir ons met versugtinge wat nie met woorde gesê word nie” - Romeine 8:26.
Die belangrikste kenmerk van 'n biddende hart is hulpeloosheid. Om tot God te bid is gewoonlik die mens se laaste toevlug. Ons probeer mos eers self regkom voordat ons ons toevlug tot gebed neem.
Gebed en afhanklikheid is onafskeidbaar. Jou hulpeloosheid is jou beste gebed. Dit roep uit jou hart na die hart van God, veel duideliker as al jou uitgesproke woorde. Hy hoor dit van die oomblik af wat die hulpeloosheid jou oorval, en Hy is onmiddellik bereid om na jou te luister en te antwoord. Hy hoor dit vandag net soos Hy eeue gelede die woordelose gebed van die verlamde gehoor het (Luk 5:24).
Miskien dink jy dat God jou nie liefhet nie. Somtyds meen jy selfs dat God geen aandag aan jou skenk nie. Op 'n ander keer het jy die gevoel dat God jou met toorn vervolg en probeer om jou planne omver te werp en jou geluk te versteur. Maar kan ek vir jou sê hoe God is? “Hy laat sy son opgaan oor slegtes en goeies, en Hy laat reën op regverdiges en onregverdiges.” (Matt 5:45). Christus gebruik Sy laaste liggaamskrag, Sy laaste oomblikke in gebed vir Sy vyande: “Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie” (Luk 23:34).
Die onbekeerde mens aanvaar God se hulp waar dit die tydelike aangaan. Maar sodra God aanbied om hom geestelik te help, keer hy hom van God af weg.
Bid is vir die hulpelose. Kyk na die sondaar wat nie langer van God af wegvlug nie: hy sien sy eie sonde raak in die lig van die hemel; hy sien die bodemlose diepte van ongeregtigheid in sy eie hart; sy ongenaakbare koelheid, onverskilligheid en opstandigheid teenoor God. Wat doen hy nou? Hy roep in sy nood na God. Maar dan lyk dit asof hy geen antwoord van God ontvang nie. Hy voel homself verlate soos 'n mens op die oop en woeste see op 'n omgekeerde boot, wat met al sy mag om hulp roep, maar geen sterfling hoor hom nie. Dan sal hierdie hulpelose tot homself sê: “God antwoord my nie, omdat ek nie reg bid nie. Is my gebed wel 'n werklike gebed? Is my gebede geen ydele woorde nie? Reik dit wel tot aan die hemel?”
My vriend, jou hulpeloosheid is die magtigste pleidooi wat opstyg na God se Vaderhart. Hy hoor jou gebed vanaf die eerste oomblik dat jy eerlik in jou nood na Hom roep.
Nee, dit is nie jou gebed wat God beweeg om jou te red nie. Jy dink dalk dat alles vir jou toegesluit is omdat jy nie goed kan bid nie? Die besef van jou eie hulpeloosheid is juis die krag van jou gebed.
“Maar waarom antwoord Hy nie?”, vra jy. Hy het reeds jou gebed verhoor! Tot nog toe het jy Sy antwoord nie goed verstaan nie. Ons bid en ons gebede word verhoor, maar ons sien die antwoord nie dadelik nie - soms eers 'n lang tyd daarna. Jy het jou voorgestel dat God jou onmiddellik só sou antwoord dat jy vrede, sekerheid en vreugde in jou siel sou ervaar. En as dit nie dadelik gebeur nie, dink jy dat God jou nie antwoord nie. Hy het wel baie vir ons te sê wat ons dalk nie dadelik sal verstaan nie. Ons is dikwels ongeduldig en verwag dat Hy iets anders vir ons moet doen, of iets anders vir ons moet sê, as wat Hy vir ons wil sê. Net soos Petrus gedoen het toe die Heiland die voete van die dissipels gewas het( Joh 13:1-10). Maar Jesus word nie gehinder deur ons ongeduld nie. Hy gaan rustig voort en sê: “Wat Ek doen, begryp jy nou nie, maar jy sal dit hierna verstaan” (Joh 13:7).
Wees nie ongerus oor jou hulpeloosheid nie. Meer nog, laat dit jou nie weerhou om te bid nie. Hulpeloosheid is die geheim van die krag van die gebed. Daarom kan jy eerder God dank vir die gevoel van hulpeloosheid wat Hy aan jou gegee het. Want eers as ons hulpeloos en magteloos is, maak ons ons hart oop vir Jesus en kan ons sê: “Here, laat U wil geskied”. En Hy is genadig en barmhartig!