Dêmnation. Kan dit 20 jaar later wees? Op 30 het ek natuurlik vele planne gehad wat ek vanoggend, op my 50ste, van afskeid moet neem. Soos om 'n derde taal te leer, om 'n bodybuilder te word, 'n biljoenêr en 'n wêreld-bekende atleet. Ja, ek's bewus van wonderwerke, maar selfs hulle is in tyd vervang: met die gerusstellende wete dat ek seker vir altyd onseker sal wees oor alles behalwe my kinders en die volume liefde in my lewe. Dat die totaal van my ervaringe net myne is en dat ek die som daarvan is, die goed en minder goed. Dat ek oud genoeg mag word om soos my moeder my kinders te mag sien 50 word en my vrou mag omhels solank ek hierdie arms in die lug kan hou.
Ek sit in die wifi hoekie en lees die mooiste gelukwense van vrinne en vreemdelinge. Dankie my vroutjie vir die mooiste weergawe van Hêppie Birthday. Ek weet jy sing NOOIT.