Letke resep herontdek - Ander - 2021
Kook die aartappels 25 minute lank saam met die tiemietakkies in warm water. Nadat die tyd verstryk het, verwyder die aartappels, verwyder die tiemietakkies en meng met botter, suurroom, grasuie en sout, en druk die aartappels fyn totdat dit 'n ferm puree het.
Versprei die puree in 'n pan in 'n dun vel van 1/2 cm en plaas dit in die yskas vir ten minste 20 minute.
Meng die broodkrummels met 'n voedselverwerker met die Parmesaankaas, basiliekruidblare, olyfolie en denneknoppies en plaas dit in 'n vlak bak.
Klits die eiers soos die omelet met 'n bietjie sout en 10 eetlepels water.
Die meel word in 'n nie -diep bord gesit.
Haal die skinkbord met die puree uit die yskas en met behulp van 'n ring van vlekvrye staal of 'n glas, sny sirkels wat dan deur meel, eier, broodkrummels gaan en dan weer deur eier en broodkrummels.
Braai in 'n oliebad vir 2 minute aan elke kant, en verwyder dan op papierhanddoeke.
Bedien met slaai en sous, na smaak.
Van druk gepraat, ek gryp in met 'n opdatering om u te laat weet dat ek aan Chinezu geplaas het oor die advertensies op die blog :). Ek is oortuig dat u byna almal reg sal verstaan ​​wat ek daar geskryf het. My ma het nie die drukkoker gebruik nie. Trouens, slegs die vader se moeder het dit uit die groot gesin gebruik [& hellip]
Alex en Roxana Farca is eenvoudig en natuurlik my vriende. Ons ontmoet een winter, oor tee, by 'n teehuis waarheen die Chinese my geneem het. Hulle twee, Alex en Roxana, het die Lumea -merrieblog, 'n reisblog, waarvan ek van die begin af gehou het en waarvan ek nog steeds hou. [& hellip]
Servus! Vandag het ek iets baie maklik vir jou. Maklik om te verteer, maklik om te maak, maklik om te eet. Bepaal self die korrekte volgorde. Vandag se resep is 'n slaaisop, maar nie soos my ma doen nie (baie goed), maar baie eenvoudiger. Hier: ek het 'n slaaimengsel gebruik [& hellip]
Groente -room sop en goeie nuus
Die goeie nuus 1: In November 2010, teen die einde, voordat ek met die program Back to & # 821790 begin het, het ek 120 kilogram geweeg sonder 'n paar tientalle gram. Ernstige werk (1,89 m, 33 jaar oud). Dit was vir my maklik om die besluit te neem om iets te verander, dit was nie vir my maklik om iets te verander nie. Is [& hellip]
Ek het onlangs 'n pot Madras -kerriepoeier gekoop, 'n warm kerrie uit die suide van Indië. Ek het ook onlangs 'n klein sakkie lychee (lychee, lietsjie) gekoop, 'n paar vrugte wat in China, Suidoos -Asië en Afrika verbou word, hulle het 'n harde dop en glansende pulp en in [& hellip]
Die woord & # 8222paprikaș & # 8221 kom van Hongaars en hou direk verband met paprika. Paprika is 'n gereg met baie rissies, in verskillende vorme (veral in die vorm van paprika), met hoender of varkvleis (daar was ook weergawes met konyn, kalkoen of wild), met tamaties of room. Ek [& hellip]
Die eerste tien pond het maklik gegaan. Eintlik is & # 8222easy & # 8221 nie die regte woord nie, want dit was nie maklik nie, ek het hard gewerk en die helfte van die kos wat ons tot Desember geëet het, was nie iets om te fluit nie ... Dit is regverdig om te sê dat die top 10 [& hellip]
Laksa, 'n Maleisiese sop
Laksa is 'n tradisionele Maleisiese sop, dit is eintlik deel van die kulturele erfenis van 'n gemengde Sino-Maleise bevolking. Sy eet baie in Singapoer, maar is tuis in Maleisië. Daar, by die Molly -aanraking in Melaka, het ek die beste laksa van die Muson -ekspedisie geëet. Daar is meer [& hellip]
Tamatiesop & # 8211 terwyl ek haar na Asië stoot
Gister was ek lus vir tamatiesop. Dit is 'n sop waarvan ek in die somer hou, gemaak van vars tamaties, maar ek hou ook daarvan in die winter, as ek dit van tamatiesap of tamatiesous maak. Die aanbod is groot op die mark (let op die etiket, u wil nie blikkies [& hellip] koop nie
Ek het lanklaas 'n pipetbredie geëet. Veral omdat die vervaardigers die pipette met te veel harte meng, en ek myself nie uit my kop doodmaak nie. Ek het egter in die supermark 'n paar braaipanne gesien waarin die verhouding tussen harte en pipote teenoor die eerste was, so ek het gekoop. [& hellip]
Vroue. Mame. Entrepreneurs. Monica Cseh, stigter van MokoFUN
Monica Cseh skep klere waarin kinders gemaklik voel, vry kan beweeg en met plesier kan dra tydens al hul aktiwiteite. Sy het haarself herontdek sedert sy 'n ma was, en die MokoFUN -handelsmerk het gestalte gekry en gegroei met haar eie kind.
'Moederskap het my verander op maniere wat ek my nooit kon voorstel nie. Vir my is dit 'n genesingsreis. Dit is ongelooflik, hoe goed voorbereid jy ook al is! Maak nie saak hoeveel inligting u vooraf versamel nie, ongeag hoeveel welwillendheidsadvies u ontvang, daar is steeds situasies wat u in nuwe, onbekende state neem, wat u eenvoudig verras en alle oortuigings en waardes wat u opgedoen het, omverwerp tot dusver .. Maar die sleutel is om te leer om hulle suksesvol te oorkom. Vir my het moederskap die begeerte na selfkennis versterk, dele oor my onthul wat ek nie ken nie, my bewus gemaak van die maskers wat ek dra, en dit alles het die weg gebaan om voortdurend met my te werk. Sedert ek 'n ma geword het, het ek ontdek dat geduld 'n deug is. Ek het myself eers as kalm en geduldig beskou, maar nie gereeld word hierdie eienskappe op die proef gestel nie. Daar was baie oomblikke van "aha's" wat my laat wonder het wie ek werklik is en wat my doel in die lewe is. En hierdie oomblikke het my geleer dat ek sommige dinge uit myself moet aanvaar en dit moet aanvaar, nie om te probeer verander nie net om deur ander aanvaar te word.
Die idee vir die MokoFUN -projek & # 8211 merk van kinderklere & # 8211 het tydens die ouerverlof ontstaan, soos dit die meeste onder moeders gebeur. Uit die begeerte om meer tyd saam met my kind en my gesin te kan deurbring, is hierdie idee van die werkkleding vir kinders se klere gebore. As kind het ek gedroom om rokke te maak, en die droom het gestalte gekry in die rigting van kinderklere. Ek was baie versigtig oor die kwaliteit van die materiaal en klere wat ek vir my dogtertjie gekoop het, maar die aanbod in die mark was redelik beperk. Intussen het dinge verander. Toe begin ek dink hoe ek so 'n projek kan begin. En vir my het die woorde wat ek van kleins af hoor "sorg vir wat u wil, dat dit kan gebeur" ook hierdie keer gewerk. Die heelal het my op die een of ander manier die oplossing gebring vir die verwesenliking van my projek: finansiering met Europese fondse.
Ons wou van die begin af 'n opsie wees vir ouers wat belangrik is vir die kwaliteit van die materiaal en die samestelling van die klere wat hul kinders dra. Omdat ons bewus was van die toenemende impak wat klere op die vel van ons kleintjies het, wou ons klere van natuurlike vesel, kwaliteit tekstiele en veral organiese materiale aanbied.
Entrepreneurskap is goed, dit is moeilik in die Roemeense konteks en behels baie geduld, soos terloops. Dit behels inspanning en opoffering. Maar die bevrediging van iets wat u stap vir stap gebou het, is opbouend. "
Die botter by kamertemperatuur word gemeng met die meel en die 80 g suiker. Meng met jou vingers totdat die klein stukkies krummels + 'n paar groter stukke ontstaan. Sit 10-15 minute in die vrieskas.
Intussen word die appels voorberei. Hulle word geskil en die blokkies gesny (ongeveer 1-2 cm). Gooi 'n eetlepel und in 'n groot pan. Nadat dit gesmelt is, voeg die suiker (die 3-5 eetlepels) by en karameliseer dit 'n bietjie (wees versigtig om nie suiker te verbrand nie, want dit word bitter). Voeg die appels by en kook tot dit 'n bietjie donker word en sag word. Voeg die rosyne, bosbessies, 'n paar neute / amandels en 'n bietjie kaneel by. Nadat hulle gereed is, haal die pan van die hitte af en laat dit vir 1-2 minute rus.
Neem 'n skinkbord en smeer dit met botter. Sit die appels (sonder die sap), maak dit eenvormig en sit die fyngedrukte deeg bo -op. Sit hawermout en 'n paar neute oor die deeg (opsioneel).
Bak ongeveer 30-40 minute by 180 grade (tot die deeg bruin is).
Die appeltert word laat afkoel en kan bedien word.
Hoe twee ondernemers huiskos herontdek het
Byna twee jaar gelede het Cristina en Cristian Tohănean besluit om 'n onderneming te begin wat bestanddele verkoop, gereed om in porsies te sit, sodat u direk 'n resep kan koop om tuis te kook.
Cristian Tohănean het binne Forbes Successful Me erken dat die idee ontstaan ​​het nadat hy na 'n advertensie op die radio geluister het waarin die inhuldiging van die Mega Image Concept Store aangekondig is, wat hy aanvanklik gedink het 'n diens is waardeur die kleinhandelaar huis toe sal lewer -gemaakte bestanddele. Dit was nie so nie, maar Cristian Tohănean het nie sy idee prysgegee nie. Hy het homself begin dokumenteer, die mark bestudeer, om te sien waar hierdie model bestaan ​​en in watter mate dit funksioneel is.
'Ek en my vrou kook gereeld, en ons vind dit interessant om al die bestanddele in een winkel gereed te kry sonder om ure in supermarkte te mors om al die nodige bestanddele te kry,' verduidelik hy. Saam met sy vrou, Cristina Tohănean, het hulle 'n sakeplan gemaak en verlede jaar het hulle Cooku Bau begin. "Uit ons spaargeld vir die huis het ons geld gehad", sê Cristina Tohănean.
Hulle het ongeveer 30 000 euro belê en 'Cooku Bau!' Begin in April 2014, nadat hulle daarin geslaag het om 'n geskikte ruimte te vind, 'n aantal resepte om mee te begin en, miskien die belangrikste, verpakking vir produkte wat 100% herwinbaar is. "Dit het lank geneem om die perseel te bou, om die verpakking te vind, want ons wou regtig volhoubare materiale gebruik," sê die entrepreneur. 'N Groot deel van die belegging van 30 000 euro is aan die Cooku Bau -hoofkwartier en in die fasiliteite wat ooreenstem met 'n onderneming op die gebied van openbare spyseniering, gestuur.
'Ons het die operasionele poging ernstig onderskat omdat ons gedink het dat ons slegs met ons pogings kan groei,' het hy gesê en bygevoeg dat hy foute begaan het sedert hy die onderneming begin het.
Nou het hulle 100 bokse per maand afgelewer en 500 mense het die diens minstens een keer gebruik. 'Die onderneming het organies en lineêr gegroei namate ons ons plan gemaak het,' sê Cristian Tohănean. en ek belowe om nie hier te stop nie.
Bebe Cotimanis, die liefdesverhaal
'Sy het my eers gehou en dit het my na haar toe getrek. Ek dink ek het op 'n senuweeagtige basis verlief geraak ", het Bebe Cotimanis gesê.
Die twee sê dat onsigbare magte hulle bymekaar gebring het.
'Ek het gesê dat my ma uit die hemel dit vir my gestuur het. Sy het gesê haar pa het my gestuur. Ek was in Timisoara toe ek voel asof ons ouers hierdie plan vir ons het.
Na daardie aand het ek geweet daar is geen keer om nie. Ek is moeg vir veranderinge, "erken die akteur.
Hy was godsdienstig getroud met Florina Mărcuță, die hoof van 'n grimeringskool in Boekarest. Hulle trou godsdienstig in 2014, maar hulle was 17 jaar saam en het 'n seun, Matei (19), 'n student in Iasi.
Die akteur het Florina aan die begin van 2018 verlaat en na Pitesti verhuis, waar hy saam met sy vriendin woon.
Gedurende die kwarantynperiode het die akteur tuis gebly met drie vroue: Iulia, haar dogter, Ada, en Adela, sy dogter uit sy eerste huwelik.
'Die meisies is soos twee susters, en hulle het mekaar van die eerste dag af verstaan, hulle bly altyd saam. Adela (31 jaar oud) sê dat sy uiteindelik 'n suster het ", het Bebe Cotimanis gesê.
Net 'n slag
Ek het hierdie reis begin met 'n polenta, miskien omdat dit handig was, miskien omdat ek bang is om die bestanddele waarmee ek grootgeword het, te verloor ten gunste van diegene waaroor ek op die oomblik passievol is, of miskien wou ek die tradisionele kookkuns herontdek.
Dit maak nie regtig saak hoekom nie, wat belangrik is, is dat ek destyds vir jou gesê het dat ek gedroom het om die tochitura te vernietig en dat ek 'n jaar lank op die tuisblad 'gestempel' bly, so ek voel dit natuurlik om hierdie 'voorvertoning' te voltooi beskrywing. As ek nie kook nie, dink ek aan kook, lees ek oor tegnieke en visualiseer ek die vernietiging van die Moldawiese tochitura. Dit is wat ek in my voorlegging gesê het, en ek het die geleentheid gehad om dit ook te probeer, maar ek het ook 'n paar gevolgtrekkings gemaak oor 'herontdek', 'vernietig', 'herinterpreteer' tradisionele resepte, en die momentum waarmee ek die onbekende begin, is nie meer dieselfde nie.
'N Jaar van intense kookkuns het my visie op kos, resepte en blogs duidelik gemaak en vereenvoudig. Vandag, as die laaste resep in hierdie samewerking met adihadean.ro, met 'n vreedsame hart, vernietig ek niks nie en sal ek u nie tientalle ure voor die stoof hou om 'n tochitura te maak nie.
Wat die eerste keer betref, het ek die kant van die produsente geneem en die drumpel van 'n winkel oorgesteek met tradisionele produkte van klein produsente, vanwaar ek die nodige produkte voorsien het. Vir twee porsies tochitura het ek nodig gehad:
2 vars worsies
150 g gesoute en gerookte varkbors
gerookte paprika na smaak
100 ml fyngemaakte tamaties
250 g mieliemeel
100 g verouderde telemea
Vir die polenta kook ek 1 liter soutwater na smaak en 'n handvol mieliemeel. Ek het gewag dat dit kook en skuim bo -op, en voeg dan die res van die mielies in die middel by en laat dit roer sonder om te roer. Na 15 minute begin ek sterk meng met 'n klits totdat ek die klonte gebreek het en ek het aanhou kook totdat ek 'n konsekwentheid het soos 'n dik poeding. Ek haal die pot dan van die hitte af en meng dit met die houtlepel totdat ek 'n polenta met 'n stewige konsekwentheid het.
Vir die bredie sit ek 'n pan op lae hitte en voeg repies varkbors by. Ek het gewag totdat die vet gesmelt (gesmelt het) en ek het die worsies bygevoeg om dit effens bruin te maak terwyl die varkbors ook begin kleur aanneem het. Die Transsylvaniese DNA het my daartoe gelei dat ek 'n teelepel gerookte paprika bygevoeg het wat ek vir 'n minuut bruin gebraai het, en dan die fyngemaakte tamaties en 100ml water bygevoeg. Ek prut ongeveer 20 minute, haal dan die worsies uit 'n maalvleis, skakel die hitte af en ontvries die sous met 'n lepel. Ek sny die worsies in skywe en gooi dit terug in die pan, meng dit met die afgeroomde sous.
Om die maaltyd te voltooi, braai ek twee eiers totdat ek 'n stewige eierwit kry, dit omdraai en 'n paar sekondes wag. Ek het dus 'n dooier gekry met saambindende rande, maar 'n sagte middelpunt. Sommige sou hulle "oor medium" noem, maar vandag noem ons dit net gebakte eiers.
Dit gaan oor kook. Ek het dit in borde verdeel, die gebreekte telemeau met die hand bygevoeg en 'n eenvoudige en smaaklike maaltyd geniet.
Nou kom die moeilike tyd. Ken u die naamstroke op 'n wit agtergrond wat aan die einde van die flieks verskyn? Ek het soveel dankbare woorde vir Adi Hădean, vir die span wat die blog en die Facebook -blad bestuur, vir my kollegas en laastens vir u, die lesers.
Dankie vir u ondersteuning, advies, vertroue en geduld, u het my baie geleer en my gehelp om op die regte pad te begin.
Daniela Alecse, stigter van L'Amande suikergoed: "Ons weet hoe belangrik dit is vir mense met gluten -onverdraagsaamheid om die produkte te hê wat hulle nodig het vir hul daaglikse dieet."
L'Amande & # 8211 Desserts sans gluten, 'n lekkergoed met sy eie laboratorium vir glutenvrye produkte, beplan om sy produkaanbod te diversifiseer en is van plan om landwyd uit te brei deur franchise in vier groot stede regoor die land.
Alhoewel die HoReCa-bedryf 'n moeilike jaar in 2020 oorkom het, is steeds na glutenvrye produkte gesoek. Klante het gemiddeld ongeveer 100 lei gekoop, en die verkeer in die lekkergoed het ongeveer 30 mense per dag bereik.
In 2020 was die meeste gevraagde produkte in die glutenvrye gebak segment donuts en croissants, en in die soet segment was die gunsteling koeke eclairs, amandels en trommelkoek. As ons praat oor die lekkernye in die sout segment, was die mees gevraagde produkte sout, palette, nougat en okkerneut croissants.
'Ons is dankbaar dat ons daarin geslaag het om 2020 met goeie resultate af te sluit, selfs al moes ons 'n spesiale jaar beleef. Ons verhaal is gebore uit die begeerte om glutenvrye produkte van hoë gehalte op die mark te bring, maar ook lekker, wat veilig geëet kan word. Daarom wil ons naby ons verbruikers bly en hierdie jaar sal ons voortgaan om ons produkreeks te diversifiseer. Ons beplan ook om landwyd uit te brei deur die onderneming te franchise. Ons weet hoe belangrik dit is vir mense wat gediagnoseer is met coeliakie, onverdraagsaamheid of glutenallergie om die produkte te hê wat hulle nodig het vir hul daaglikse dieet, "sê Daniela Alecse, stigter van L'Amande.
Meer as 200 resepte vir glutenvrye produkte, aangepas in die L'Amande-laboratorium
L'Amande -suikergoed verkoop tans aan beide verbruikers in Boekarest en dié in ander stede in die land deur bestellings te neem. Kliënte is mense wat die smaak van hierdie produkte liefhet, maar ook verskillende dieetbeperkings het. Die afgelope tyd word glutenvrye produkte toenemend gesog deur Roemeniërs, aangesien die aantal mense wat spesiale kos benodig, toegeneem het. U benodig dus produkte wat nie verskillende verbindings bevat nie, soos gluten, laktose, eiers, neute of soja.
L'Amande beplan om sy huidige produkportefeulje te diversifiseer sodat verbruikers 'n wye verskeidenheid opsies het om aan die verskillende voedselvereistes te voldoen. Tot dusver het die lekkergoed meer as 200 resepte geskep en aangepas sodat dit nie gluten bevat nie, selfs al is dit tradisionele resepte. In die lekkergoedportefeulje vind u byna al die klassieke koeke, maar ook die moderne koeke (mousse, vrugte -insetsels), maar al die resepte is so aangepas dat dit geen gluten of ander allergeen bevat nie. Die laboratorium vervaardig ook verskillende soorte brood, pizza, koekies en ander. Die suikergoed het ook die aanbod van produkte wat nie melk, eier, ens bevat nie, gediversifiseer.
Om nader aan Roemenië te wees, wil L'Amande in 2021 om landwyd uit te brei deur middel van franchises. Die doel is om ten minste vier groot stede in Roemenië te bereik. Vir 2021 beraam die onderneming 'n omset van meer as 150,000 euro.
Voorberei met vleis, tamatiesous en groente
500 g hoenderborsie, in stukke gesny
100 g sous
Meng die fyngedrukte knoffel en 'n eetlepel olie in 'n bak. Voeg gekapte koljander, komyn, peper, sout en lourierblare by. Meng sterk totdat 'n homogene pasta verkry is.
Verhit die oorblywende olie in 'n kastrol en verbruin die fyngekapte ui. As dit 'n goudbruin kleur het, voeg die hoenderstukke by en laat dit vir 5-6 minute hard word.
Meng die jogurt en sous in 'n kastrol en laat prut vir 25 minute.
Geur met sout en peper, voeg fyngekapte basiliekruidblare en soetrissie by, verwyder van sade. Laat staan ​​nog 5 minute op die vuur.
Aan die einde sal die parmesaankaas van die hitte smelt. As jy wil, kan jy vars groente byvoeg: basiliekruid, dille, koljander. Bedien met slaai.
'' N Boeket speserye, 'n geurige ligsinnige ', suurkool met suurkool!
Die Roemeense kookkuns ken 'n wye verskeidenheid sarmale -resepte: in velle soetkool, in velle van ingelegde kool, in velle van geduld of deur spinasie, was van wingerdstok, lindeblare, ensovoorts, en wat die vulsel betref, dit hang af van die smaak van elke gesin. Die vulsel is gemaak van Varkvleis vars of gerook, maar ook van gans bors of hen, kalfsvleis, Lam of selfs verby. Vir vasperiodes of vir vegetariërs het huisvroue die sarmale -resep herontdek, en vleis vervang in vulsel met rys, sampioene, soja, gekapte groente, mieliemeel, of selfs stukkies brood of NUTTE.
Ongeag of dit vleis is of nie, die smaak en roem van die sarmales is ook te wyte aan die gereg waarin dit gekook word. Kenners is van mening dat die lekkerste sarmale hulle is maalvleis met die wors (soos in die Turkse resep), as dit in 'n gietyster ketel, la sagte vuur, of in 'n keramiekpot, la oond, en as stukke van gerookte muise of selfs 'n gerookte varktjop, tiemieblare, dille en peperkorrels. Daar word geglo dat sarmales 'n spesiale geur sal hê as dit na 2-3 dae se "rus" geëet word.
Al word hulle geroep omslag, kool of kluitjies, of dat hulle klein en dik of groot genoeg is om u te versadig, die sarmales ontbreek nie aan die kerstafel, geklee in suurroom en naby a polenta aburinda. Laat tradisie tradisie wees, tuica fiarta en warm Russie voltooi die smaak van Roemeense sarmales.
Ons moet erken dat ons nie die sarmales uitgevind het nie, ons het die resep by ander mense op die Balkan geleen, maar ons het die sarmales natuurlik aangepas by ons tradisionele smaak. Sjefs in elke gebied van die land beweer dat hulle die absolute geheim van regte sarmales het en almal is trots op hul geregte soos nêrens anders nie. Die resep vir sarmales is nie in alle dele van die land identies nie, selfs al simboliseer die gereg die Roemeense tradisie:
in die Transsilvanië word gemaak met gerook en brein. As die vulsel sag en gaar is, voeg meer by geklitste eiers en vul dan die koolblare om dit so sterk as moontlik te maak
aan Cluj hulle word ook gemaak gestrooi, dit wil sê, hulle vou nie. In verskeie dorpe in Cluj word die tradisie om sarmalele in te kook steeds bewaar pampoene. Selfs al word hierdie gebruik steeds in die land behou, is die tradisionele manier deur restaurante 'geleen'
in die Delta sarmales word gemaak met kipper vermeng met ek weet dit of baars
aan berg vaskluitjies word gemaak van WOLBLADE verdrink in wyn en tamatiesous of met moer
in die Olten, behalwe in die vulsel kalfsvleis voeg baie groente by (uie, rissies, eiervrugte, courgette, donuts, dille en lariks )
in die Moldawië die sarmalute word gemaak met preie en aan pampoen. Sny die pampoen in die helfte, plaas die sarmales op een koolbed en tiemie takke. Sarmale word toegedraai in plaas van suurkool stevia gebladerde blare of wingerdstokke
in die Bucovina word in velle gemaak soetkool en sit soms vleis kaas.
Wat ook al die naam, vulsel, deklaag, vaartuig of hoe om voor te berei, sarmalele bedien word suurroom of jogurt, met die vermelding waarmee die vasgenote bedien word tamatiesous, warm rissies, groen uie. Geniet jou ete!