STEL is gebaseer op enkripsie, digitale sertifikate en digitale handtekeninge (ooreenstemmende handtekeninge op 'n gereelde aankope).
STEL vereis 'n paar sagteware in die rekenaars geïnstalleer. Wanneer die koper gevul hul digitale mandjie en kies "pay met kredietkaarte" neem verskeie kommunikasie. Sertifikate word heen en weer gestuur, 'n dubbele digitale betaal bestellings geskep en gegee beheer van die bank gemaak word. Want uit die enkripsie sleutels wat ontstaan ​​in die supermark sodat daar 'n sogenaamde wortel sleutel vir alle gebruikers en is gebou in die sagteware.
Stel is 'n projek en 'n globale standaard om veilig te betaal met kredietkaarte op die Internet. Dit is hoofsaaklik oor elektroniese handel en die betaling van rekeninge. Die projek is begin in die middel van die 90s. Die afkorting staan ​​vir veilige elektroniese transaksie wat in Sweedse veilig elektroniese transaksie. Agter die skepping van die standaard se was groot maatskappye soos Visa, MasterCard, IBM, Microsoft en Netscape. Wanneer dit was 'n loodsprojek deelgeneem uit Swede 'n paar groot banke en Postal Giro.
STEL is gebaseer op enkripsie, digitale sertifikate en digitale handtekeninge (ooreenstemmende handtekeninge op 'n gereelde aankope). Tegniese Data het 'n sogenaamde virtuele ( "kunsmatige") kaarte, insluitende die gebruik van die digitale sertifikaat en deur 'n geënkripteerde kredietkaart nommer gestuur word. Dit is die banke en ferm Verisign wat beheer en uit te reik sertifikate vir beide card gebruikers en besighede. Verisign is 'n subkontrakteur om die show. Merchant verskillende sertifikate kan vergelyk word met die betaling stempel dit verlede gebruik by die maak van 'n aftrekking vir kredietkaart koop.
Cyber ​​Cash het gehelp om die ontwikkeling van die SET en het ook 'n soortgelyke stelsel genoem SIPS. STEL en Cyber ​​Cash gebruik dieselfde tipe van enkripsie. VeriFone is 'n ander naburige maatskappye met behulp van die SET standaard, en dit was toe dit getoets. Met die SET en soortgelyke stelsels, kan jy nie geld tussen individue, as lande probeer om geldwassery en die voorkom soos. Soos met soveel ander kontantlose gebruik dan die SET nie aan klein betalings as gevolg van 'n hoë koste bestuur.
Rekenaars en rekenaar maatskappye - die elektroniese wêreld van finansies ruggraat
Dit was in die jare 50 as banke geleidelik begin om rekenaars en telekommunikasie-tegnologie te gebruik in hul bedrywighede. Sommige het gedink, selfs op daardie tydstip op 'n kontantlose stelsel versprei het in die Verenigde State wat jou sal gekoppel word aan 'n identiteit. Hulle noem die moontlike toekomstige stelsel van die EVA (elektroniese overboeking System). Maar dit was tydens die '60 as ontwikkelings met betrekking tot rekenaars behoorlik begin. Dit was die bank Midde-bestuurders sterkste vurmade vir rekenarisering in hierdie vroeë stadium. Een was John Reed by Citibank (later voorsitter van die direksie daar) wat het 'n hele tak geword outomatiese.
Dit rekenarisering entoesiasme onder die Midde-bestuurders was nie net in die Verenigde State. Selfs in Spanje, het hulle in iets genaamd COA-stickers (Kommissie van operasies en Automation). Een van die heel vroegste toetse in die Verenigde State van direkte betalings gekoppel aan 'n soort van ID-kaart is gemaak in 1967 in Wilmington gelei deur Bank van Delaware. Dit was IBM oorspronklik uitgevind magnetremsetekniken die praatwerk is al beskryf as " 'n geskenk van die IT wêreld om die wêreld van die bank."
In Swede Spaar Bevordering van die voorste persoonlike Sven G Svensson vroeë advokaat vir die rekenarisering van die spaar banke. So vroeg as die 50ste eeu is gehou jaarlikse konferensies in Saltsjöbaden wat verband hou met die bank rekenarisering. 90s was die dekade toe die Internet het die sakewêreld. Maatskappye dikwels begin met ander aktiwiteite, maar uiteindelik raak groot rekenaar maatskappy. Dit word dan dikwels saamgesmelt in groot korporatiewe reuse.
Burroughs was so 'n groot rekenaar maatskappy, met die klem op die bank wêreld. Burroughs gebou insluitend SWIFT. Dit is 'n internasionale stelsel vir kommunikasie tussen banke. In 'n vorige groot onafhanklike maatskappye was Sperry. Burroughs direkteur Michael Blumenthal, het daarin geslaag om in 1986 saam te smelt Burroughs en Sperry om Unisys. Blumenthal het ook voorheen die Minister van Finansies het.
Nog 'n belangrike historiese maatskappye in hierdie konteks, Remington Rand. Unisys besigheid bestaan, onder andere in om voort te gaan werk op SWIFT en om te sorg vir 'n groot stelsel van RFID gemerk houers neem vir namens die weermag se. RFID is 'n tegnologie wat klein hoeveelhede van inligting met behulp van radio golwe stuur. Soos ons sal sien, deur die res van die boek is dat in terme van RFID baie verbindings na die kontantlose samelewing. bedryfstelsel Microsoft se gebruik in kitsbanke is reeds genoem. Die Linux-bedryfstelsel is ook gebruik in hierdie, die meerderheid van die internet bedieners en groter rekenaarstelsels te superrekenaars.
Nog 'n maatskappy byvoorbeeld in Finland en Swede aktiewe IT maatskappy tieto onder andere syssIar met 'n kredietkaart uitreiking by verskeie banke. Facebook het afgeloop na die betaling bedryf ernstig. Die maatskappy begin met 'n virtuele (skynbare of selfs kunsmatige) geldeenheid in 2011 en rekenaar spel maatskappye
hang onmiddellik op. Facebook ook beplan tot 500 miljoen gebruikers in staat met 'n kredietkaart betaal via chatappen boodskapper sou wees. Met behulp van 'n chat sagteware beteken dat jy "praat met teks." Dit stuur sinne tussen hulle geleidelik (sien telefoon praat), in teenstelling met e-pos en gewone pos.
Facebook het ook 'n instrument vir bedrieërs, soos die skep van 'n Ica -agtige kant waardeur in sommige gevalle beroof mense van duisende kroon deur vermeende wins in 'n kompetisie nie. Dit kan gedoen word deur die versameling van data op 'n bank bokse. Maatskappy Apple het ook 'n groot databasis van kredietkaart data vir kliënte wat kaarte het. Die rekenaar maatskappye wil 'n kontantlose samelewing is deels omdat dit ten nouste gekoppel is aan hul produkte. Hoe meer kontantlose die meer rekenaars.
As die leser waarskynlik geraai as gevolg van die taal, is daar geen 20-jarige wat hierdie boek geskryf. Gewerk het met rekenaars in die een of ander manier vir 'n hele paar jaar. Hoe oud ek is, sou ek egter nie melding gemaak as gevolg van privaatheid redes. A spontane subjektiewe iaktagelse. Dit sou 'n leeftyd, en die skryf van byna die helfte van hierdie boek neem voordat ek oor 'n enkele negatiewe reaksie teenoor die kontantlose samelewing van kant die rekenaar bedryf se wil kom. Maar dit gaan oor iets wat byna 50 jaar gelede gebeur het. rekenaar wêreld vandag se lyk nie hul sintuie te geneem het en gesien hoe negatiewe die kontantlose samelewing.
Die uitsondering is oor 'n man met die naam Paul armer van die RAND Corporation, en reeds in die laat 60's 'n hoë-profiel privaatheid kwessies rondom kontantlose betalings. Hy het gepraat van hierdie in die Amerikaanse senaat. Ons sal meer sulke manne en vroue in die rekenaar wêreld vandag nodig het. Daar is natuurlik kritieke voormalige bank mense. Maar waar is die kritiek van die rekenaar wêreld? Armer beweer selfs nie om die naam te verwyder uit die rekords doen wat tot 'n mate kan individue te identifiseer.
In sy werk wat nodig is armer op 'n tyd, die data op lone in die rekenaar bedryf. Dit was nie dat hy 'n besigheid op ponskaarte te stoor data in wat hy eers gedink anonieme manier. Die data bestaan ​​uitsluitlik van salaris, onderwys en 'n bruto geografiese verdeling in drie gebiede. Wanneer Paulus armer dan gesorteer die items in die orde, hy kon onmiddellik (wat nie bedoel is van die begin af) te sien wie dit was oor wie die hoogste salarisse gehad. Dit was die begin van sy verbintenis tot die bespreking van privaatheid teenoor die toekoms integriteit van die tekort met betrekking tot kontantlose betalings.
Miskien is die belangrikste verband tussen kontantlöshet en rekenaars is dat hulle kontantlose sogenaamde e-geld, behalwe wat gestoor word op voorafbetaalde kaarte is ook gestoor word op 'n rekenaar bedieners in die vorm van sogenaamde netwerk geld. As jy kyk na hoe onseker rekenaars, so miskien is dit eerder sou veiliger wees om die sirkulasie van die hamster hok te stop.
Vir diegene wat net 'n sekere belang in rekenaars, ek beveel nie tot 'n rekenaar te koop. Moenie 'n rekenaar koop net omdat dit goed kan wees om soms. Jy kan leef sonder. Dit is dieselfde beginsel as nie om 'n motor wat byna net staan ​​in die garage te koop. Omdat rekenaar maatskappye aandring meer en meer met die probeer om aanpraten op ons kontantlöshet en Big Brother, sodat hulle nie net soveel rekenaars sal verkoop as wat hulle wil. Dit is ook baie nuttig en pret ding om te doen met 'n rekenaar. 'N Groot rede waarom ek hou nog steeds op rekenaars is om hierdie boeke te skryf. Die rekenaar is uitstekend as biblioteke, tikmasjien en skoon speelding.
Maar ek sal eerlik wees, my belangstelling in rekenaars gesterf n bietjie elke keer as ek het in hierdie boek geskryf is. Een ding is seker. As die totale kontantlose samelewing is op ons, is daar net een ding om aan te beveel. Totale en algemene tegnologie boikot. Nie die soort ding wat aan hushållsabetet te doen nie, maar alles wat 'n kommunikatiewe en insiggewende funksie het het. Dit is 'n eerlike advies van 'n skrywer wat regtig baie lief vir tegnologie. In teorie, 'n groot genoeg gedeeltelike tegnologie boikot doodmaak kontantlösheten. Dit kan nie bestaan ​​sonder tegnologie. Kontant kan bestuur sonder elektrisiteit en tegnologie (behalwe met betrekking tot die vervaardiging). Hulle het so gedoen vir 'n paar eeue.
Alhoewel ek wil om voort te gaan om die rekenaar te gebruik sodat dit beteken nie dat 'n paar keer wat ek gefantaseer oor die idee dat net eindig met rekenaars. Gewonder wat die lewe sou wees en op te tree sonder. Die gemeenskap monitor en beheer die burgers al hoe meer deur rekenaars. Dit blyk dat daar geen einde aan die ellende wees. So in elk geval, kan jy 'n bietjie meer beperkende en soos altyd dink oor wat jy doen op jou rekenaar.
Wanneer die kontantlose samelewing ten volle sy lelike gesig sal wys, miskien sal ek wens ek het sokker in 'n heeltemal ernstig plan in plek om rekenaars as een van my belangstellings het gespeel. Miskien moet 'n soort van militante aktivis in plek wat vroeg huis rekenaars en rekenaars met 'n ysterpyp gebreek het. Staan buite die hoofraamrekenaar sentrums met plakkate wat lees "Dood aan die rekenaar!". Maar dan aan die ander kant, waarskynlik nie hierdie boek gekom het om te wees.
Daar mag diegene wees wat my sien as 'n tegniese reactionairen. Dit is nie die geval nie. Wat ek sou die meeste soos die man met die groen sal modderige kontantlose sloot slaan. Om dit te doen, moet 'n mens eers 'n paar treë agteruit. Sedert tegnologie ten volle benut kan word vir 'n positiewe dinge weer. Ten slotte, kan dit maklik aflei dat sonder die uitvinding van die rekenaar wil nie kontantlose samelewing is in sy behoorlike moderne vorm.
Ons is die verbruikers wat betalings te betaal
Hoe sê die adjunk-goewerneur Lars Nyberg letterlik by 'n lesing oor die Finansiële Sektor Union Congress in Balsta in 2008.
"Dit is maklik om op die eerste gedagte om te glo dat daar is handel en die banke wat vriendelik betaal vir die betalings. Maar is dit nie so eenvoudig nie. Handelaars behoefte om hul koste gedek, anders kan hulle nie hul besigheid te bedryf. En dieselfde geld vir banke. Daarom, knal koste van alle betalings uiteindelik tot merk op die goedere en dienste wat ons koop. die melk en groente kan 'n bietjie duurder in die winkel en deposito's 'n bietjie laer in die bank as wat andersins die geval sou wees nie. dit is dus verbruikers en bank kliënte in uiteindelik betaal die koste van alle betalings Maar ons sien hulle nie Daarom is ons gelei om te glo dat hulle -... of dat iemand anders betaal "
Dit het dan gesê: 'n persoon binne die Riksbank, vir een keer, die naakte waarheid. Daar is kliënte en verbruikers wat die betalings te betaal. Kom ons kyk nou vermy knaende oor hoeveel kontantbetalings aangekla te handel en banke. Die banke wat, terloops, op gemiddeld verdien 'n paar honderd dollar in suiwer wins per Sweedse jaar. Jy kan egter praat oor "swak handel" wanneer dit nie hul daaglikse verbintenis by die bank kan deponeer. Nasionale Bank wil mense om meer kredietkaarte te gebruik om dit te maak as foutiewelik beweer meer "ekonomies optimale". Nyberg wou ook verstaan ​​hierdie maar het heeltemal weg deur die waarheid praat.
By 'n lesing in die middel 90's toe Stefan Ingves was verklaring van die adjunk-goewerneur se volg hy gesê.
"Vir die banke, sowel as die winkels van verskillende tipes, hantering van note en munte as gevolg van småvärdestransaktioner baie duur."
"In 'n breër sin, is dit wenslik dat meer transaksies elektronies gedoen sedert sodoende duur papier-gebaseerde verwerking vandag kan verder verminder word."
Ingves eerste verklaring is dus heeltemal onwaar. Dit is verbruikers en nie die bank, en handel wat uiteindelik neem die koste van die betalings. Die tweede verklaring weerspreek die Riksbank se sogenaamde "neutraliteit". Dit wil sê, dit is die vraag die bevolking se kontant wat die skare te beheer. Dit pleit vir die Riksbank oop kontantlösheten.
Dit is waar dat as nog self kan besluit of kontant of krediet gebruik kaarte. Maar wanneer mense voortdurend gebreinspoel deur banke, media, regeringsagentskappe en ander om te prioritiseer kontantlose opsie as dit het in die sielkundige sin, verwyder 'n groot deel van die besluit. Ongelukkig het baie mense net om te verhoed dat knaende of wanneer jy mislei word deur valse voordele opbrengste. Vir baie van ons is dit eerder 'n stimulus tot weerstand. Die koste van kredietkaarte is geheim gehou tot die baie groot aantal banke en kredietkaart maatskappye. Daarbenewens, net banke en kredietkaart maatskappye het 'n oog op wat werklik gebeur op kontantlösbrott.
Groot dele van die kontant hantering bedryf het dikwels geen konkrete syfers om te wys, maar "weet" nog wat bestuur is "baie duur". Verskillende organisasies en mense kla bitterlik dat "kontanthanteringsfooie kos enorme somme." Net soos in terme van werklike betalings, dit is ons, die verbruikers wat uiteindelik ook kontant bestuur betaal. Sake-eienaar neem die nie geld uit sy eie beursie, byvoorbeeld, betaal in die hantering van kontant, Loomis. Aanvanklik, banke maak die meeste van gelde vir betalings in die handel, maar op die ou end is dit die verbruiker wat betaal. Nou het ons 'wat uiteindelik betaal beide betalings en kontant bestuur. Dit is dus tyd om op te hou huil vestiging.
In baie ander kontekste geskryf net dat die betalings die besigheid geld sal kos. Dit maak nie onderskei tussen die werklike sosiale koste, besigheid koste en koste van die individu se. Dit is arbitrêr om te praat oor enige van die drie verskillende koste afhangende van wat bevoordeel propaganda. Die ding wat altyd moet aansoek is wat uiteindelik betaal. In hierdie geval verbruikers.