Broers en susters: leer jouself dus op! - Hoofafdeling - 2022
Broers en susters: leer jouself dus op!
Nie klein of groot nie. Dit is soms sleg, soms neerhalend 'cool!' Om die woorde van my (een) middelman aan te haal.
Ernstige stedelike legendariese "middelkinderjare-sindroom" is nie iets wat almal betrokke raak nie. 'N Voorbeeld van 'n lang adolessent langs my wat suig, is dat hierdie skoonheid so gaaf is. Die grotes het baie te doen gehad met baie dinge waarmee hy nie eens hoef te gaan nie (soos die beker van die ouers), hom voorberei het vir die skool, dit regtig gedoen het, en hy was goed. Dan is jou suster ... Wel, dit is interessant om nou te sien hoe sy gelyk het en hoe anders sy was (ses jaar gelede). U moet wiskunde aan hom verduidelik. Grootste, wel, dit wil nooit wees nie, nie die kleinste nie. 'Dit is so goed!' eindig hy. Dit bevestig veral vir my hoe belangrik optimisme in die lewe is. Dit is duidelik dat hy nie heeltemal gedink het toe sy suster gebore is en uit die geringste posisie onttrek is nie. Ek onthou sy groot en groot verdriet, en ek sien nog twee 'wedywerings' in mekaar. Natuurlik is dit waar dat hul wedywering nooit so ver gegaan het om 'n sielkundige deur te gee nie. Vir my is dit 'n bewese feit dat genade goed verdra kan word. Sхt!
Daar is tye wanneer dit moeilik is
Die eerste is die lig van die gesin se oë, slim, sterk, groot, met trots op die evolusie daarvan. Die kleintjie wat nog nie weekliks met sy speelgoed ontsmet is nie, en nie op sy tone rondloop nie, maar vir 'n ruk lank op sy tone rondloop, maar hy is ongelooflik lief om van te hou. Dan kom die kleinste aan en die beeld bly daar sonder lof: nie die trots van die gesin of die oulike kleintjie nie. Dit is soos niks. Na 'n ruk besef sy dat sy iets wil wees. Waar hy die grote irriteer, waar hy die kleintjie 'per ongeluk' plaas om uit te vind wat sy posisie is. Dit hang af van die temperament van die familielede, of dit 'n warboel word of net 'n "intense lewe" vir 'n langer of korter oorgangstyd. As u geslag anders is as die grote en die een, kan dit u uiteindelike greep wees en 'n superjong of supermeisie word. 'N Ander kenmerk van die seksverspreiding is dat u die jongste kind se posisie deurlopend wil herwin, weer wil piepie, sy, baba voed, en baie mammas, pa's totsiens. In hierdie geval help die ouers se geduld die meeste; die straf, die berisping werk nooit!
Soms verskyn die middelman in iets, leer hy dinge om die groot een te voorkom of te vang. Dit is nie ongewoon dat u leer om 'n boek te lees voordat u skool toe gaan nie, selfs as u die letters in die geheim op of af laat val. Hy bly miskien so ambisieus en lewer sy hele lewe 'n ernstige opvoering. Dit is ook moontlik dat u byna te veel na die kleintjie omsien om u ouers se erkenning te verleen. Dit lyk soos 'n baie aangename ding, maar dit bied geen energie vir die kind om 'n kind te bly nie, om woede uit te spreek, gefrustreerd te wees, te speel, kwaadwillig te wees. As 'n kind diepgaande 'goed' of 'sleg' is, is dit die moeite werd om die situasie in die gesin te oorweeg, of hy of sy persoonlik liefdevol is, en of hy of sy die kind kan herken, viszonyнtva.
'N Self-vervullende stelling
As u iets dom doen, moenie voorgee dat dit so is nie, o my middele, ek het geweet dit sal so wees! U sal dit sekerlik hoor en dit benut: die arme middelman kan alles doen.
Beklemtoon hoe wonderlik hulle is, so groot en gesellig in dit en dat. Versterk u 'ouer' posisie, maar nie deur te vra nie (kan u slimmer wees!), Maar deur die positiewe kant van die situasie te beklemtoon (hoe goed kan u heuningbrood eet!).
Х Diegene wat die sensitiefste vir die analogie is. Moenie klein of groot wees sonder 'n kind nie. Hy onthou dit lewenslank en onderdruk dit so gou as moontlik.
Hulle het in die middelgrond grootgeword
Ek gaan na die muur toe vir die toebroodjie kind sindroom! Ek het tot dusver enige probleem met my aangetaste meisie gehad, almal het dadelik gewaai en sy het gesê, ja, AL die kinders van die middeljarige ouderdom is so. Ek sal dit namens ons doen. Sy was nog steeds nie volmaak by die geboorte van 'n enkele lid nie. Toe bly dit nie vir die res nie. Grootmoeders, tantes, verontwaardigers en oor die algemeen die waardering van die slim ma's "waardering" is wat ek dadelik van my kak wegneem.
Ek is middelklas. Weliswaar, hy is nie 'n kind nie, maar ek kan onthou hoe depressief hy was. Natuurlik het ek eers hiertoe gekom toe ek 'n tiener was. Tot dan het ek gedink dat niemand van my sou hou nie. My groot vriend was my gunsteling in die groot gesin, my suster by die huis.
Ek het soveel in die graad behaal dat ek die mees stemmende, mees gewillige van al drie van ons was / was. My arme broers, dit spyt my om soms daaraan te dink. Ek het baie keer gehoor: "Moenie jou suster wees nie, want sy is kleiner, nie jou ma nie omdat jy sterker is."
Om nie tyd vir hierdie middelkind-sindroom te hê nie, moet u vinnig 'n vierde een baar!
Ek is ook 'n middelman, en ek is seker daar is iets wat die middelleiersindroom genoem word. My ma is ook. Elke keer as ek in die moeilikheid was, sug hy altyd, my God, die middelman!
Met die middeljarige kinders rondom my, het ek altyd die geluid cool gevind. Daar is iets daarin.
Bestel nouas u in u broer belangstel! Adele Faber, Elaine Mazlish: broers sonder hom: praktiese wenke vir broederonderwys