Die Algemene Sinode se besluite oor homoseksualiteit | NG Elarduspark
Geplaas deur Danie Vermaak op 12-11-15
Die Algemene Sinode van 2004 besluit soos volg:
3.1 Dit is die roeping van die kerk om die evangelie van Jesus Christus in alle omstandighede en aan alle mense te bring. Daarom is dit die kerk se taak om die lig van God se Woord ook op die terrein van menslike seksualiteit te laat val sodat die boodskap van hoop en bevryding in Jesus Christus ook met betrekking tot hierdie aspek van die lewe tuisgebring kan word.
3.2 Dit is ook die roeping van die kerk om sonder vooroordeel, bewus van ons eie gebrokenheid, ons lidmate op te roep en te begelei, om in waarheid met liefde en deernis voor God met mekaar om te gaan. In die lig hiervan vra die Algemene Sinode verskoning aan alle homoseksueles en hulle families, binne en buite die kerk, vir elke geval waar die kerk sulke mense in die verlede, onder andere as gevolg van ’n gebrek aan leiding, seergemaak en veronreg het en waar God se liefde nie in die kerk se optrede raakgesien kan word nie.
3.3 Die Sinode is diep geraak deur die pyn en lyding, verwerping en eensaamheid van persone wat op een of ander wyse met die werklikheid van homoseksualiteit gekonfronteer is. Daarom onderneem ons om met mekaar saam op weg te gaan, deur:
in liefde mense te ondersteun op persoonlike vlak en die nodige ondersteuningsisteme daar te stel op alle vlakke;
met die middele tot ons beskikking die nodige pastorale begeleiding te verskaf, as daar ’n behoefte is;
saam te besin oor wat ’n Bybels-gefundeerde pastorale model is om homoseksuele persone te versorg.
3.4 Die Sinode erken dat daar in die kerk verskil-lende vertolkings is van die beskikbare Skrifgege-wens oor homoseksualiteit. Ons onderneem om die gesprek en studie oor hierdie saak met groot erns voort te sit met die oog daarop om die kerk en ons lidmate op die mees verantwoordelike manier te dien.
3.5 Volgens ons verstaan van die Skrif kan slegs die verbintenis tussen een man en een vrou as ’n huwelik beskou word. (Handelinge, Algemene Sinode 2002: 624 12:11 punt 2.)
3.6 In aansluiting by die Algemene Sinode van 2002 bevestig die Sinode dat sowel heterosek-suele as homoseksuele promiskuïteit ten sterkste veroordeel word.
3.7 Die Sinode is daarvan oortuig dat alle mense, ongeag hulle seksuele oriëntasie, ingesluit is in God se liefde en dat hulle op grond van hulle doop as volwaardige lidmate van die kerk aanvaar behoort te word. Dit is ons oortuiging dat ons alle mense se getuienis oor hulle geloof en toewyding, sowel as oor hulle seksuele oriëntasie, ernstig moet opneem en hulle integriteit moet aanvaar.
Hierdie besluit vervang die vorige besluit van die Algemene Sinode oor homoseksualiteit en word nou die amptelike standpunt van die NG Kerk.
Die Algemene Sinode van 2007 besluit soos volg:
Die Bybel is ons uitgangspunt en in ons nadenke oor homoseksualiteit soek ons eerlik na maniere om die Bybelwaardes betekenisvol binne die konteks te interpreteer.
Alle mense, ongeag hulle seksuele oriëntasie, is ingesluit in God se liefde en hulle word op grond van hulle doop en geloof as lidmate van die kerk van Christus aanvaar. Onder lidmaatskap word verstaan toegang tot die sakramente, toegang tot die ampte en onderworpenheid aan die kerklike tug.
Die verlening van predikantsbevoegdheid is ‘n funksie van die Algemene Sinode. Die sinode besluit dat homoseksuele gelegitimeerdes wat ‘n selibate lewenstyl beoefen, tot die predikantsamp toegelaat word.
Die AS erken die diskresie van Kerkrade om die verskille oor homoseksualiteit in gemeentes in die gees van Christelike liefde te hanteer.
(Die Algemene Sinode het besluit dat hierdie 8 punte as eenheid gelees en verstaan moet word.)
Interpretasie van die besluit
Prof Strauss verduidelik dat as daar in pt 8 van die betrokke besluit gepraat word van die diskresie van kerkrade, dan word daarmee nie gesê dat kerkrade die hele vraag of vraagstuk van voor af in behandeling neem en op hulle eie hanteer, heeltemal los van die Algemene Sinode se besluite nie. Pte 1-7 van die betrokke besluit bind die hele kerkverband want dit is die uitspraak van die Algemene Sinode.
Dit gaan hier om Kerkrade wat in ’n gees van Christelike liefde die verskille in die gemeente hanteer. Met ander woorde: binne hierdie raamwerk moet Kerkrade optree in ’n gees van Christelike liefde. Daarmee word eintlik gesê dat die NG Kerk haarself in ’n fase bevind waarin die kerk hierdie verskille met liefde wil hanteer. Dit is ’n baie gesonde Bybelse uitgangspunt. Kerkrade word dus hierdeur versoek om die plaaslike verskille in liefde te hanteer. Hierdie verskille moet egter binne die bepaalde raamwerk, soos geformuleer in pte 1 – 7 van die besluit, hanteer word.