Dolce far niente, Christa Kluge, Tom Lanoye, Kristien Hemmerechts, Paul Verhuyck – Romenu
Gepost op 27/08/2019 27/08/2019 door RomenuPosted in LiteratuurGetagged Christa Kluge, Dolce far niente, Kristien Hemmerechts, Paul Verhuyck, Romenu, Tom Lanoye.
Vorige Previous post: Summertime (George Gershwin, Dubose Heyward
Volgende Next post: Sommer (Johann Wolfgang von Goethe), Dolce far niente KookiesForTae - BTS Jungkook'Only Then' (그때 헤어지면 돼) COVER uploaded by KookiesForTae - Listen
KookiesForTae BTS Jungkook'Only Then' (그때 헤어지면 돼) COVER
Added on: Mar 13th, 2018 by KookiesForTae
Total Plays: 233,472 DIE WEG VAN AFGESONDERDHEID | Elim Ministries
Ons het verlede week gesien dat die bekende woord “heilig” nie reg laat geskied aan die Hebreeuse begrip “kadosh” nie en probeer uitvind wat dit beteken om afgesonder te wees en ook ‘n paar sleutels van afgesonderdheid – slegs in Lev 19 en 20 – geïdentifiseer. Sleutels wat met respek en naasteliefde en die Shabbat en die Naam van Yahweh te make het. Omdat hierdie begrip “kadosh” of “afgesonder” so ‘n sentrale rol in die Skrif speel, is dit dalk nodig om verder hierop in te gaan en te probeer om dit nog beter te verstaan, sodat dit veral op ‘n praktiese vlak, volledig deel van ons lewens kan word. Tehielliem (Psalm) 77 praat van ‘n weg / pad / leefstyl van afgesonderdheid:
Ps 77:11-13 “Ek dink aan die dade van Yah; ja, ek wil dink aan u wonders uit die voortyd en al u werk oordink, en ek wil peins oor u dade. o Elohiem, u weg is in afgesonderdheid. Wie is ‘n groot El soos Elohiem?” As Yahweh se weg ‘n weg van afgesonderdheid is, beteken dit nie alleen dat Hy Hom op daardie weg bevind nie – dit beteken veral dat óns op daardie weg moet wandel. Dit is sý weg wat Hy vir ons uitgelê het. Die vraag is wat dit alles behels om op hierdie weg van afgesonderdheid te wandel …
Dit sal interessant wees om ‘n lysie te maak van al die dinge wat in die Skrif as “afgesonder” bestempel word. Om werklik ‘n volledige lys te maak sal ‘n mens dalk ‘n paar dae lank besighou en ek wil net enkele aspekte hier uitlig. Ons het verlede week reeds daarop gewys dat die heel eerste “item” in die Skrif wat as afgesonder bestempel word, die Shabbat is – die dag waarop Yahweh gerus het aan die einde van die skepping. Die heel laaste item in die Skrif wat as “afgesonder” bestempel word, in die derde laaste vers van die Skrif, is die afgesonderde stad of die nuwe Yerushalayiem wat Yahweh van die grondlegging van die wêreld gereed gemaak het vir hulle wat oorwin en wie se name geskryf is in die boekrol van die lewe. Die sewende dag is afgesonder omdat dit die dag of die tyd is wat baie spesifiek met Yahweh en sy volgelinge verbind word. Die Nuwe Yerushalayiem is afgesonder omdat dit die plek is wat baie spesifiek met Yahweh en sy volgelinge verbind word. Hierdie twee afgesonderde items omspan die Skrif in sy geheel en verleen sin en betekenis aan alles wat in die blaaie tussen-in aangeteken staan! Geen wonder nie dat ons, ook in die laaste hoofstuk van die Skrif, hierdie woorde aantref: “Wie onreg doen, laat hom nog meer onreg doen; en wie vuil is, laat hom nog vuiler word; en wie regverdig is, laat hom nog meer geregtigheid doen, en wie afgesonder is, laat hom nog meer afgesonder word” (Openb 22:11).
Vandat Mosheh (Moses) sy heel eerste ontmoeting met Yahweh gehad het, het hy geleer dat die Almagtige, en alles rondom Hom, en alles wat van Hom af uitgaan, en alles wat vir Hom gedoen en gegee word, selfs alles wat net aan sy Naam verbind word, afgesonder moet wees. Toe hy die verskynsel van die brandende doringbos by die berg Gorev gesien het, het hy, toe hy wou naderkom, ‘n stem gehoor wat sê: “Trek jou skoene van jou voete af, want die plek waar jy op staan, is afgesonderde grond” (Ex 3:5). Die beginsel van “Wees afgesonder, want Ek is afgesonder” wat Mosheh later dikwels sou hoor, en wat selfs deur die apostels in die Messiaanse tyd herhaal is, het ook ingesluit: “Beskou elke plek waar Ek teenwoordig is en waar Ek ‘n besondere werk doen, as afgesonder en maak seker dat alles wat daar plaasvind, my tot eer strek en nie tot oneer nie!”
‘n Aspek van afgesonderdheid wat dikwels in die Skrif aangeraak word en wat vir ons as gelowiges ontsettend belangrik is, is die aspek van afgesonderde byeenkomste. Ons het reeds gesien dat nie net dinge en mense nie, maar ook tyd afgesonder behoort te woord – soos die tyd van die Shabbat – elke sewende dag van sonsondergang die sesde dag tot sonsondergang die sewende dag. Die eerste keer dat daar van afgesonderde byeenkomste in die Skrif gepraat word, is net na die instelling van die Pesag, toe die volk gehoor het dat hulle jaarliks ‘n week van Ongesuurde Brode moes hou en dat daar op die eerste dag en op die sewende dag van hierdie fees ‘n afgesonderde byeenkoms moes wees (Ex 12:16). Wat is ‘n afgesonderde byeenkoms? Dit is ‘n byeenkoms wat gehou word deur hulle wat afgesonder vir Yahweh wil lewe en wat erkenning gee aan ‘n dag wat Hy vir Homself afgesonder het. In Wayyiekra (Levitikus) 23, wat deel uitmaak van hierdie week se Torah leesstuk, word ‘n volledige lys van al die feeste of “moadiem” van Yahweh gegee. “Moadiem” beteken “vasgestelde tye” en Lev 23 stel dit baie duidelik dat daar op elkeen van die feesdae of vasgestelde tye ‘n “afgesonderde byeenkoms” gehou moet word. Wat besonders insiggewend is, is dat Lev 23 die Shabbat insluit by hierdie lysie van “vasgestelde tye” en baie spesifiek opdrag gee dat daar veral ook op die Shabbat ‘n afgesonderde byeenkoms gehou moet word en dat die gelowiges hierdie byeenkomste moet bywoon. Kom ons spel dit vir mekaar uit wat die Skrif in hierdie verband sê: As jy die Afgesonderde Een as jou Meester en jou Verlosser aanroep, dan moet jy bereid wees om op die weg van afgesonderdheid te wandel. Dit beteken onder andere dat sý afgesonderde byeenkomste ook jóú afgesonderde byeenkomste word. Om die Shabbat te hou is nie bloot om ‘n dag te rus, of halfpad te rus, en ‘n paar tradisionele dinge op die dag te doen nie. Nee, dis ook om erns te maak met die afgesonderde byeenkoms wat op hierdie dag plaasvind en seker te maak dat ek so ver as moontlik hierdie byeenkoms bywoon en nie ander dinge reël wat my verhinder om deel van hierdie byeenkoms te wees nie.
Waarom is die afgesonderde byeenkomste van die gelowiges so belangrik? Die Hebreeuse woord vir ‘n byeenkoms is ‘n “miqra” en die woordeboeke beskryf die betekenis as volg: “something called out; a meeting; an assembly; a convocation; a rehearsal”. Hier het ons ‘n belangrike leidraad waarom afgesonderde byeenkomste so belangrik is: Dis ‘n “rehearsal” of ‘n kleedrepetisie – in sport terme: ‘n groepoefening of ‘n spanpraatjie! Hier berei ons ons voor vir die lewe daarbuite. Hier oefen ons en word ons gebrei en gevorm sodat ons daarbuite ‘n beter kans staan om sukses te behaal. Nie die soort sukses wat normaalweg in hierdie wêreld nagejaag word nie, maar dit wat in die oë van die Afgesonderde as sukses gereken word. Ons onttrek ons nie van die wêreld nie. Ons erken juis dat ons volledig deel van hierdie wêreld is, maar geroep is tot ‘n leefstyl waarin ons nie aan die wêreld gelykvormig word nie. Of ons dit nou wil weet of nie: ons het hierdie kleedrepetisies nodig en gaan swaarkry om “kadosh” (afgesonderdheid) te verstaan as ons nie erns maak met hierdie byeenkomste nie!
Wat is die sin van afgesonderdheid? Waarop stuur dit af? Die apostel Shaúl (Paulus) het in sy briewe soms verwys na die geroepe afgesonderdes. Waarvoor is hulle geroep? Hulle is geroep om ‘n ewigheid saam met die Afgesonderde deur te bring – voor sy troon en voor sy aangesig! Vir só ‘n verhewe en onbeskryflike vooruitsig kan ‘n mens jou nie genoeg voorberei nie. Elke moontlike geleentheid behoort aangegryp te word. Dit is wat onder meer deur Tehielliem (Psalm) 24 weergegee word: “Wie mag klim op die berg van Yahweh? En wie mag staan in sy afgesonderde plek? Hy wat rein van hande en suiwer van hart is, wat sy siel nie ophef tot nietigheid en nie vals sweer nie. Hy sal seën wegdra van Yahweh en geregtigheid van die Elohiem van sy verlossing” (Ps 24:3-5). As afgesonderdes behoort ons lewe hier op aarde deur twee aspekte gekenmerk te word: ‘n siel wat wag op Yahweh en ‘n hart wat bly is in Hom – “Ons siel wag op Yahweh; Hy is ons hulp en ons skild; (en) ons hart is bly in Hom, omdat ons op sy afgesonderde Naam vertrou” (Ps 33:20-21). Waarom wag ons siel op Yahweh? Want ons verwagting is dat Hy ons meer en meer van sy lig en sy waarheid sal leer – “Stuur u lig en u waarheid; laat dit my lei; laat dit my bring na u afgesonderde berg en na u woninge” (Ps 43:3).
Reg deur die Skrif word daar gereeld na die Afgesonderde Gees van Yahweh verwys. Is dit ‘n afsonderlike Persoon wat los van Yahweh verstaan moet word? Nee, dis die Gees van Yahweh (só genoem op bykans 30 plekke in die Tanach of Ou Verbond), wat afgesonder is omdat Yahweh afgesonder is en wat Yahweh aan ons skenk en in ons harte uitstort (en waarmee Hy ons selfs vervul) sodat ons iets van Hom en van sy toerusting en van sy eienskappe, sy afgesonderdheid, in ons eie lewe kan hê. Deur sy Afgesonderde Gees stort Yahweh sy liefde in ons harte uit (Rom 5:5). Deur sy Afgesonderde Gees laat Yahweh ons by dinge soos kos en drank verbykyk en laat Hy ons soek na geregtigheid, vrede en blydskap (Rom 14:17). Deur sy Afgesonderde Gees gee Yahweh vir ons ‘n oorvloed hoop en meer krag as wat ons nodig het (Rom 15:13). Deur sy Afgesonderde Gees leer Yahweh ons om geestelike dinge met geestelike te vergelyk (1 Kor 2:13). Deur sy Afgesonderde Gees bring Yahweh ons by daardie punt waar ons kan sê: “Y’shua is ons Meester!” (1 Kor 12:3). Deur sy Afgesonderde Gees kweek Yahweh by ons eienskappe soos lankmoedigheid, vriendelikheid en ongeveinsde liefde (2 Kor 6:6). En deur sy Afgesonderde Gees verseël Yahweh ons (maak Hy ons toe en bring Hy vir ons vastigheid) – tot die dag van ons Verlossing (Efes 4:30). Laat ons daarom, reg deur ons hele lewe die afgesonderdheid najaag, waarsonder niemand die Meester sal sien nie (Heb 12:14)!
Tags: set apart, Spirit, Yahweh