James Gregory - Wikipedia
James Gregory (November 1638 – Oktober 1675), was 'n Skotse wiskundige en sterrekundige. Hy is in Drumoak, Aberdeenshire gebore en het in Edinburgh gesterf. Hy was opeenvolgend professor by die Universiteit van Sint Andrews en die Universiteit van Edinburgh.
In 1663 het Gregory Optica Promota gepubliseer waarin hy die kompakte weerkaatsende teleskoop, wat as die Gregory-teleskoop bekendstaan, beskryf. Sy optikastelsel word ook in radioteleskope soos die Arecibo, wat oor 'n "Gregory-koepel" beskik gebruik. Die teleskoop ontwerp het die aandag verskeie mense in wetenskapkringe: die Oxfordse fisikus Robert Hooke, Sir Robert Moray, stigterslid van die Royal Society en Isaac Newton, wat aan 'n soortgelyke projek gewerk het. Die Gregory-teleskoop was die eerste praktiese spieëlteleskoop en het vir 'n eeu en 'n half die standaard waarnemingsinstrument gebly.
In die Optica Promota het hy ook 'n metode beskryf waarin die Oorgang van Venus gebruik word om die afstand van die Aarde na die Son te meet. Die metode is later deur Edmund Halley aangemoedig en aangeneem as die grondslag vir die eerste meting van die Astronomiese eenheid. Gregory, wat 'n entoesiastiese ondersteuner van Newton was, het later vriendskaplike korrespondensie met hom gevoer en sy idees in sy eie dosering opgeneem; idees wat om daardie stadium omsterde en as heel revolusionêr gesien is.
In 1667 het hy Vera Circuli et Hyperbolae Quadratura gepubliseer waarin hy aangetoon het hoe die oppervlak van die sirkel en hiperbool in die vorm van oneindige konvergente reekse verkry kan word. Hierdie werk bevat 'n merkwaardige meetkundige stelling wat beweer dat die verhouding van die oppervlak van enige arbitrêre sektor van 'n sirkel tot dié van die omringde reguliere poligone nie uitdrukbaar is in 'n eindige aantal terme nie. Hy het gevolglik die afleiding gemaak dat die