Verdrag van Fort Jackson, 9 Augustus 1814 (V.S.A.) - Nuus - 2022
Verdrag van Fort Jackson, 9 Augustus 1814 (V.S.A.)
Verdrag wat die Creek -oorlog beëindig het. Na hul nederlaag by Horseshoe Bend, moes die Creek -Indiane byna al hul stamlande prysgee.
Vandag is Sondag 9 Augustus, die 222ste dag van 2020. Daar is nog 144 dae oor die jaar.
Vandag se hoogtepunt
Op 9 Augustus 2014 is Michael Brown Jr., 'n ongewapende 18-jarige swart man, deur 'n polisiebeampte doodgeskiet na 'n onderonsie in Ferguson, Missouri Brown se dood het gelei tot gewelddadige protesoptogte in Ferguson en ander Amerikaanse stede , wat 'n nasionale "Black Lives Matter" -beweging voortbring.
In 1814, is die Verdrag van Fort Jackson, wat die Creek -oorlog beëindig het, in Alabama onderteken.
In 1842, het die Verenigde State en Kanada 'n grensgeskil opgelos deur die Webster-Ashburton-verdrag te onderteken.
In 1910, het die Amerikaanse patente -kantoor Alva J. Fisher van die Hurley Machine Co. 'n patent verleen vir 'n elektriese wasmasjien.
In 1936, Het Jesse Owens sy vierde goue medalje op die Olimpiese Spele in Berlyn verower toe die Verenigde State die eerste plek in die 400 meter-aflos behaal het.
In 1942, Britse owerhede in Indië het die nasionalis Mohandas K. Gandhi gearresteer, hy is in 1944 vrygelaat.
In 1944, 258 Afro-Amerikaanse matrose gebaseer in Port Chicago, Kalifornië, het geweier om 'n ammunisie-skip te laai na 'n ontploffing van 'n vragskip wat 320 mans doodgemaak het, baie van hulle Black. (Vyftig van die matrose is skuldig bevind aan muitery, 'n boete en gevangenisstraf opgelê.)
In 1945, drie dae na die atoombom van Hiroshima, Japan, het 'n Amerikaanse B-29 Superfortress met die naam Bockscar 'n kerntoestel ("Fat Man") oor Nagasaki laat val, wat na raming 74,000 mense doodgemaak het.
In 1969, akteur Sharon Tate en vier ander mense is wreed vermoor by Tate se huiskultusleier Charles Manson in Los Angeles, en 'n groep van sy volgelinge is later skuldig bevind aan die misdaad.
In 1974, Het visepresident Gerald R. Ford die 38ste uitvoerende hoof van die land geword namate die bedanking van president Richard Nixon van krag geword het.
In 1982, het 'n federale regter in Washington beveel dat John W. Hinckley Jr., wat vrygespreek is van die skiet van president Ronald Reagan en drie ander weens waansin, in 'n geesteshospitaal opgeneem is.
In 1985, 'n federale regter in Norfolk, Virginia, het die afgetrede vlootoffisier Arthur J. Walker skuldig bevind aan sewe aanklagte van spioenasie vir die Sowjetunie. (Walker, wat lewenslank gevonnis is, sterf in 2014 op 79 -jarige ouderdom in die tronk.)
In 2004, Terry Nichols, 'n bomaanval van Oklahoma City, wat die eerste keer 'n hof toegespreek het, het slagoffers van die ontploffing om vergifnis gevra terwyl 'n regter hom 161 agtereenvolgende lewenslange vonnisse opgelê het.
Tien jaar gelede: Die voormalige senator van Alaska, Ted Stevens (86), die langste dienende Republikein in die Amerikaanse senaat, is dood in 'n vliegtuigongeluk in die suidwestelike deel van sy staat terwyl hy op pad was na 'n visreis (vier ander sterf in die ongeluk buite Dillingham) . 'N Vervulde JetBlue-stewardess, Steven Slater, het 'n passasier vervloek waarvan hy gesê het dat hy hom onbeskof behandel het, 'n bier gegryp het en in 'n noodskut van 'n Embraer 190 op die John F. Kennedy Internasionale Lughawe in New York afgegly het.
Vyf jaar gelede: 'N Jaar na die skietery wat meer ondersoek ingestel het na hoe die polisie met swart gemeenskappe omgaan, het die vader van die vermoorde 18-jarige Michael Brown 'n optog gelei in Ferguson, Missouri, nadat 'n skare van honderde 4½ minute stilte gehou het.
N jaar gelede: President Donald Trump het gesê dat hy 'n 'pragtige' brief van drie bladsye van die Noord-Koreaanse leier, Kim Jong Un, ontvang het en voorspel dat daar meer gesprekke sal wees om die opstand oor die kernwapenprogram van die land op te los. (Onderhandelinge bly staan ​​Kim het in 2020 begin beloof om sy kernafskrikmiddel te versterk in die lig van wat hy 'gangsteragtige' sanksies van die VSA genoem het)
Vandag se verjaarsdae: Basketball Hall of Famer Bob Cousy is 92. Akteur Cynthia Harris is 86. Tennis Hall of Famer Rod Laver is 82. Jazzmusikant Jack DeJohnette is 78. Komediant-regisseur David Steinberg is 78. Akteur Sam Elliott is 76. Sanger Barbara Mason is 73. College Football Hall of Famer en voormalige NFL -speler John Cappelletti is 68. College Football Hall of Famer en voormalige NFL -speler Doug Williams is 65. Akteur MelanieGriffith is 63. Akteur Amanda Bearse is 62. Rapper Kurtis Blaas is 61. Hockey Hall of Famer Brett Hull is 56. TV -gasheer Hoda Kotb is 56. Akteur PatPetersen is 54. Pro en College Football Hall of Famer Deion Sanders is 53. Akteur Gillian Anderson is 52. Akteur Eric Bana is 52. Vervaardiger-regisseur McG (oftewel Joseph McGinty Nichol) is 52. NHL-speler wat afrigter geword het Rod Brind'Amour is 50. TV -anker Chris Cuomo is 50. Akteur Thomas Lennon is 50. Rockmusikant Arion Salazar is 50. Rapper Mack 10 is 49. Akteur Nikki Schieler Ziering is 49. Latynse rock sanger Juanes is 48. Akteur Liz Vassey is 48. Akteur Kevin McKidd is 47. Akteur Rhona Mitra is 45. Akteur Texas Battle is 44. Akteur Jessica Capshaw is 44. Akteur Ashley Johnson is 37. Akteur Anna Kendrick is 35.
Verdrag van Fort Jackson
Verdrag van Fort Jackson Die Verdrag van Fort Jackson, oftewel die Verdrag met die Creeks, 1814, is op 9 Augustus 1814 onderteken en het die Creek-oorlog van 1813-1814 tussen die Red Stick-faksie van die Upper Creeks en die Verenigde State afgesluit. State. Die ooreenkoms was opvallend om die Creeks te dwing om meer as 21 miljoen hektaar grond in die Mississippi-gebied af te staan, baie daarvan in die huidige sentrale en suidelike Alabama, sowel as in die suide van Georgia, aan die Verenigde State. Die grondoordrag het 'n groot vrugbare gebied vir blanke nedersettings oopgemaak en later gelei tot die verwydering van die meerderheid van die Creek -nasie na die nuut geopende Weste. Diagram van Fort Jackson Middel April het Jackson en sy troepe op die plek van die voormalige Fort Toulouse aangekom en 'n opgeboude fort opgerig wat na hom vernoem is (nou Fort Toulouse-Fort Jackson National Historic Park) naby die huidige Wetumpka. Begin Julie het hy Hawkins beveel om die Chiefs op 1 Augustus met hom te laat vergader. Iets voor die vredesgesprekke het William Weatherford, leier van Red Stick, verneem van Jackson se bevel vir sy inhegtenisneming en hom in plaas daarvan oorgegee aan Jackson, wat die Creek getugtig het. leier vir sy rol in die Fort Mims -slagting. Weatherford, van sy kant, het welsprekend afstand gedoen van verdere vyandighede en kos en klere gesoek vir die talle kreke wat deur die oorlog verplaas is en wie se desperate toestand deur amptenare by Fort Jackson opgemerk is. Fort Jackson Earthworks Om die bepalings van die verdrag te regverdig, noem Jackson 'n 'onuitgelokte' oorlog wat deur die Creeks en die oortredings van die 1790 -verdrag van New York, insluitend die Fort Mims -aanval, gevoer is. Hy redeneer dat die afstigting van grond gelykstaande is aan uitgawes wat die Verenigde State gedra het om die oorlog te vervolg. Die verdrag eis dat die Creek -nasie ophou om met die Britte en die Spaanse te kommunikeer en kontak te stop met agente en handelaars wat nie deur die Verenigde State gelisensieer is nie. Boonop het dit vereis dat die Creeks die Verenigde State in staat stel om militêre poste en handelshuise en paaie op Creek -gebied te bou, eiendom wat van setlaars geneem is, terug te gee en leiers wat die oorlog aan die gang gesit het, oor te gee. Op sy beurt het Jackson belowe dat die Verenigde State vir die Creeks sou sorg totdat hulle genoeg koringstore kon opbou en hulle verseker het van toegang tot handelshuise wat deur die federasie goedgekeur is om klere aan te skaf. Baie van die Creeks wat met die Verenigde State verbonde was, het beswaar gemaak dat hulle gestraf word vir die oortredings van die Red Sticks, waarvan die meeste óf dood is óf as toevlug tot Florida geneem het, maar nog steeds gereed was om oorlog te voer. Aangesien daar min alternatiewe was om te teken of aan te hou veg, het ongeveer 36 Creeks, waaronder een aangemelde Red Stick -leier, die verdrag onderteken.
Die Verdrag van Gent het die oorlog van 1812 tussen die Verenigde State en Groot-Brittanje beëindig en is op 24 Desember onderteken. Artikel IX vereis egter dat die Verenigde State alle eiendom, regte of voorregte wat voor die Britse regering was, aan die geallieerde Indiërs teruggee. 1811 en voor vyandelikhede. Dit het in wese die grondsessie in die verdrag by Fort Jackson tot niet gemaak en lande wat tydens die oorlog in ander streke gewen is, teruggegee. Jackson het beswaar aangeteken teen die vereiste op grond daarvan dat dit die land minder veilig sou maak, en dit is daarna deur die Verenigde State geïgnoreer. Die Cherokees het ook protesteer dat sommige van die grond wes van die Coosa -rivier en suid van die Tennessee aan hulle behoort, maar hierdie probleem is opgelos deur vier miljoen hektaar terug te gee in 'n verdrag van 22 Maart 1816. Die voormalige Creek-grond is oopgestel vir vestiging en het die plantasie-landbou op slawe baie uitgebrei. Die oorgrote meerderheid van die Creeks wat in die ooste van Alabama oorgebly het, is na die Tweede Creek -oorlog van 1836 wes verwyder.
Bunn, Mike en Clay Williams. Slag om die suidelike grens: die Creek -oorlog en die oorlog van 1812. Charleston: History Press, 2008.
In Junie 1812 verklaar die Verenigde State oorlog teen Groot -Brittanje in reaksie op drie kwessies: die Britse ekonomiese blokkade van Frankryk, die indruk van duisende neutrale Amerikaanse seemanne teen die wil van die Britse koninklike vloot en die Britse steun van vyandige Indiese stamme langs die grens van die Groot Mere. 'N Faksie van die Amerikaanse kongres, wat meestal uit Westerse en Suidelike kongreslede bestaan, bepleit al etlike jare die oorlogsverklaring. Hierdie War Hawks, soos hulle bekend was, het gehoop dat oorlog met Brittanje, wat besig was met sy stryd teen Napoleontiese Frankryk, sou lei tot Amerikaanse territoriale winste in Kanada en deur die Britse beskermde Florida.
Het jy geweet? Nadat die Britte die Withuis tydens die oorlog van 1812 verbrand het, kon president James Madison en sy vrou nie daar woon nie. Die opvolger van Madison, James Monroe, verhuis in 1817 terug na die Withuis, terwyl dit nog herbou word.
Verdrag van Fort Jackson, 9 Augustus 1814 (V.S.A.) - Geskiedenis
Oorlog van 1812 Tydlyn: 1814
5 Januarie 1814
Monroe antwoord Castlereagh se brief van 4 November 1813 waarin Brittanje vredesonderhandelinge voorgestel het:
Ek word derhalwe aangesê om aan u heerskap, ter inligting van sy koninklike hoogheid, die prinsregent bekend te maak dat die president by sy voorstel aansluit en die maatreëls sal neem wat van hom afhang om dit in werking te stellen in Gottenburg *, met zo min vertraging as moontlik.
* Göteborg, Göteborg in Swede
18 Januarie 1814
James Madison, & quotby en met die advies en toestemming van die senaat, kondig & quot aan dat hy aangestel is John Quincy Adams , James A. Bayard , Henry Clay , en Jonathan Russell ministers gevolmagtig en buitengewoon van die Verenigde State om te onderhandel en vrede met Groot -Brittanje te sluit.
Gallatin sal ingesluit word op 9 Februarie 1814 .
Bayard en Gallatin is reeds in Europa. Hulle het die state verlaat 9 Mei 1813 vir St. Petersburg. En Adams is natuurlik nou al 'n paar jaar in St. Petersburg as die Amerikaanse minister van Rusland.
Die res van die vredeskommissie, Clay en Russell, vertrek op 25 Februarie 1814 uit die Verenigde State.
22 Januarie 1814
Slag van Emuckfau Creek . Andrew Jackson veg die Red Sticks. Teken.
24 Januarie 1814
Slag van Enitochopco . Andrew Jackson veg weer teen die Red Sticks. Nog 'n trekking.
25 Januarie 1814
Nadat hy sedert 21 Julie 1814 in St. Petersburg was, word dit vir Bayard en Gallatin duidelik dat Groot -Brittanje Rusland se bemiddelingsaanbod nie gaan aanvaar nie.
Bayard en Gallatin verlaat Sint -Petersburg in die rigting van Amsterdam via Berlyn. Hulle kom op 4 Maart 1814 in Amsterdam aan.
27 Januarie 1814
Slag van Calabee Creek . Amerikaanse oorwinning. Red Sticks verras John Floyd en sy manne by hul kamp in 'n aanval voor die oggend. Na aanvanklike verwarring, het Floyd en die vriendelike Creeks die Rooi Stokke verlaat. Floyd sal egter na Fort Mitchell terugkeer en die Red Sticks sal die slagveld herwin.
9 Februarie 1814
Albert Gallatin word deur die president aangestel en deur die senaat bevestig om aan te sluit by die vredeskommissie waarop aangekondig is 18 Januarie 1814 . Die kommissie vertrek na Europa 25 Februarie 1814 . Adams, Bayard en Gallatin is reeds in Europa.
25 Februarie 1814
Clay en Russell vertrek vanuit die Verenigde State in die rigting van Gottenburg, Swede. Hulle kom op 14 April 1814 aan.
4 Maart 1814
Bayard en Gallatin arriveer in Amsterdam. Hulle het op 25 Januarie 1814 St. Hulle gaan voort en reis op 10 April 1814 na Londen.
Slag van Horseshoe Bend (Tohopeka). Jackson en allied Creek verslaan Red Sticks op die Tallapoosa -rivier. Enorme bloedbad. Jackson se kant ly 200 sterftes, sy vyande 800.
HMS Phoebe en Gerub teen USS Essex. Britse oorwinning. Die Essex gee 3 myl af van Valparaiso, Chili.
Tweede Slag van La Colle Mill , ook gespel Lacolle Mill. Teken. Amerikaners, onder leiding van genl.maj. James Wilkinson, val die Britte aan, wat hul pos by La Colle Creek goed versterk het. Die aanslag was onsuksesvol en die Amerikaners trek terug na Plattsburg (Plattsburgh.) Dit is Wilkinson se laaste geveg.
Die Eerste Slag van Lacolle Mill op 20 November 1812 geveg is.
In St. Petersburg, John Quincy Adams word in kennis gestel dat hy na verwagting in Gent (België) 'n vredesverdrag vir die oorlog van 1812 sal onderhandel.
Napoleon abdikeer. Dit sal blykbaar sy eerste abdikasie wees. 22 Junie 1815 is sy tweede en laaste abdikasie.
Gaan hierdie geleentheid na in die Tydlyn van die Napoleontiese oorloë .
Bayard en Gallatin kom uit Amsterdam aan in Londen. Hulle het op 25 Januarie 1814 St.
Clay en Russell arriveer by Gottenburg. Hulle het hul reis begin 25 Februarie 1814 .
USS Pou teenoor HMS Epervier. Amerikaanse oorwinning. -Die Epervier gee oor aan die Pou, onder Lewis Warrington.
5 - 6 Mei 1814
Slag van Oswego . Britse oorwinning. Die Britte, onder leiding van Victor Fisher, val die Amerikaners by Oswego aan. Met vloothulp van Commodore Yeo op die tweede dag, verdryf hulle die Amerikaners uit hul pos.
Bayard en Gallatin ontmoet Castlereagh in Londen. Hulle stel hulself voor as deel van die Amerikaanse vredeskommissie en vertel hom dat hulle op pad is na die vredesonderhandelinge in Gottenburg.
'N Paar dae later ontvang Bayard en Gallatin 'n boodskap van Bathurst, wat voorstel om die onderhandelinge te Gent in plaas van Gottenburg te voer, waarop hulle saamstem.
Gent het moontlik geword omdat Napoleon op 6 April 1814 geabdikeer het. Kyk na hierdie gebeurtenis in die tydlyn van die Napoleontiese oorloë.
15 Mei 1814
Die Amerikaners, onder leiding van kolonel John B. Campbell, neem die dorp Dover, ook genoem Dover Mills, vandag se Port Dover, en verbrand dit tot op die grond.
Bayard verlaat Londen na Parys. Sy eindbestemming is Gent.
28 Mei 1814
Bayard arriveer in Parys. Hy vertrek op 15 Junie 1814 na Gent.
Slag van Sandy Creek . Die Britte val die Amerikaners by Sandy Creek aan, maar verloor hierdie stryd.
15 Junie 1814
Bayard verlaat Parys na Gent.
27 Junie 1814
Bayard arriveer in Gent. Adams en Russell is reeds daar. Clay en Gallatin sal oor 'n paar dae by hulle aansluit. Die Britse minister kom egter eers op 6 Augustus 1814 aan.
28 Junie 1814
USS Wesp teenoor HMS Rendiere. Amerikaanse oorwinning. Die Wesp, onder kapt Johnston Blakely, het hul gevangenes geneem en die rendier aan die brand gesteek.
3 Julie 1814
Eerste Slag van Fort Erie . Die Britte gee hul fort oor aan die Amerikaners, onder leiding van brig. Genl. Winfield Scott, en brig. Genl. Eleazar Ripley.
Die Tweede Slag van Fort Erie sal op 15 Augustus 1814 geveg word.
5 Julie 1814
Die Slag van Chippewa , 'n Amerikaanse oorwinning.
17 - 18 Julie 1814
Die Britte val aan en neem Fort Shelby / Prairie du Chien. Die Amerikaners gee op 18 Julie 1814 oor.
25 Julie 1814
Die Slag van Lundy's Lane eindig met 'n gelykopuitslag.
Slag van Conjocta Creek . Amerikaanse oorwinning. Amerikaners, onder leiding van majoor Lodowick Morgan, hinderlaag die Britte, onder leiding van Tucker, by Conjocta Creek.
Ook op 3 Augustus 1814 - Die Britte neem Hampden, Maine
6 Augustus 1814
Die Britse vredeskommissie arriveer in Gent. Sy drie kommissarisse is William Adams , James Gambier , en Henry Goulburn .
Dit is die B-span van Brittanje, en dit sal tydens onderhandelinge verskyn. Intussen is Brittanje se A-span op pad na die Kongres van Wene .
8 Augustus 1814
Onderhandelinge tussen Britse en Amerikaanse diplomate in Gent begin. Dit duur tot 24 Desember 1814 en sal lei tot die Verdrag van Gent .
Vergadering in Gent, destyds onder Franse administrasie, het moontlik geword omdat Napoleon op 6 April 1814 geabdikeer het.
Verdrag van Fort Jackson . Jackson dwing alle stamleiers om sy Verdrag van Fort Jackson te onderteken, waarin almal saamstem om die blankes nog 36 000 vierkante kilometer grond te gee. Interessant genoeg dwing Jackson ook geallieerde Indiërs om te teken.
9 - 12 Augustus 1814
Slag van Stonington , Connecticut. Amerikaanse oorwinning. Britse bombardement van Stonington. Verbasend genoeg trek die Britte hulle terug na vier dae van hewige vuur.
Tweede Slag van Fort Erie . Die Britte probeer Fort Erie herower en artillerievuur oopmaak. Hierdie geveg sal beslis word op 15 Augustus 1814. Maar die Britte sal die Fort tot 17 September 1814 beleër.
Die Eerste Slag van Fort Erie het op 3 Julie 1814 plaasgevind.
14 Augustus 1814
Met toestemming van die Spaanse verhuurders betree die Britte Pensacola. Die doel is om Mobile, wat sedertdien deur Amerikaanse troepe beset is, te bevry 12 April 1813 .
Om 2.30 uur lei luitenant -kolonel Victor Fischer 1300 Britse troepe in 'n verrassingsaanval op Fort Erie. Die Amerikaners het hulle egter verwag. Maar nog belangriker, 'n poeierblad het ontplof, die hele Britse aanvalsmag doodgemaak en die stryd ten gunste van die Amerikaners beslis.
Britse troepe land by Benedict, Maryland, aan die oewer van die Patuxentrivier.
Slag van Bladensburg . Die Britte roer die Amerikaners.
24-25 Augustus 1814
Die Britte het nie vergeet van die Slag van York . In Washington skuifel hulle in Pennsylvania Avenue af en steek die Withuis, die Capitol en alle openbare geboue aan die brand. Privaat eiendom was buite perke. Hulle word gelei deur Robert Ross en George Cockburn .
in die agtergrond aan die brand gesteek, is vernietig en slegs 'n skielike reënbui verhoed dat dit heeltemal vernietig word.
Argitek van die Capitol
Brits Burn the Capitol, 1814
Olie op doek deur Allyn Cox in 1973-1974
Foto geneem op 12 Oktober 2011 in die Cox Corridors, Capitol
Regeringswerk van die Verenigde State
President Madison en die First Lady sal tydelik na die Octagon House, Washington, verhuis. Hier staan ​​sy:
Octagon House, geleë op 18th St. en New York Ave., Noordwes, Washington, DC
Amerikaanse Instituut vir Argitekte
Die American Architectural Foundation vertel jou:
In Augustus 1814, tydens die oorlog van 1812, verbrand die Britte baie openbare geboue in Washington, waaronder die Amerikaanse Capitol en die President's House (nou die Withuis). President en presidentsvrou Dolley Madison het The Octagon gehuur by die Tayloes (vir $ 500 per maand), wat aan die vlamme ontsnap het. Die Franse minister Louis Serurier het op versoek van mev. Tayloe die eiendom tot Franse gebied verklaar, die Franse vlag gewaai en die Britte daarvan in kennis gestel en sodoende ekstra veiligheid vir die gebou verseker. Die Madisons het ses maande hier gewoon en op 17 Februarie 1815 het die Verdrag van Gent wat die oorlog beëindig het, die president onderteken in die tweede verdieping.
Hier is 'n prentjie van Madison se studeerkamer , die kamer bokant die ingang, waarin hy die Verdrag van Gent sal onderteken.
30 Augustus 1814
Slag van Caulk's Field . Teken. Amerikaanse milisie veg teen Britse matrose op land. Britse kaptein van die HMS Menelaus, Sir Peter Parker, is dodelik gewond.
USS Wesp teenoor HMS Avon. Die Avon wasbakke.
Slag van Beekmantown , NY. Britse oorwinning. Amerikaanse vrywilligers van Plattsburgh vergesel generaal -majoor van die burgermag Benjamin Mooers na Beekmantown, NY, waar hulle die Britse invalsmagte teëkom en agteruit gedruk word na die Saranacrivier (Plattsburgh.) Hier, met die Amerikaners aan die ander kant van die rivier, die Britte haal asem.
Alhoewel die Britse magte groter is, het die Amerikaanse milisie goed geveg en 'n blink geweer deur generaal -majoor Alexander Macomb belowe. Maar papierwerk neem sy tyd en hulle sal dit eers in 1822 ontvang.
Aan boord van die HMS Tonnant, Genl.maj Robert Ross gee toestemming om dr William Beanes vry te laat, na onderhandelinge met Francis Scott Key en die Amerikaanse adjunk vir gevangenisuitruil, Kol. John Skinner . Hulle word egter beveel om aan boord te bly weens die dreigende aanval op Baltimore. Hulle sal op 14 September 1814 vry wees.
Die Slag van Lake Champlain , waarop die Amerikaanse vlootmagte onder Thomas Macdonough 'n groter Britse mag verslaan. Intussen is daar op die land geveg Slag van Plattsburg , ook 'n Amerikaanse oorwinning.
Slag van North Point , Britse oorwinning. Ook genoem eerste dag van die Slag van Baltimore . Die Britte verslaan die Amerikaners, maar teen groot koste.
Brits Genl.maj Robert Ross word deur 'n Amerikaanse sluipskutter van sy perd afgeskiet. 'N Koeël het deur sy regterarm in sy bors gegaan. Hy sterf terwyl hy na die bote teruggevoer word. Kolonel Arthur Brooke neem bevel.
Die Slag van Baltimore sal tot 14 September 1814 gevoer word.
Aanval op Fort McHenry, of Tweede dag van die Slag van Baltimore. Om die Britse grondaanval op Baltimore te help, moet die Britse vloot verby Fort McHenry kom, wat die hawe van Baltimore beskerm.
Die Britte begin 'n 25-uur-non-stop-bombardement van Fort McHenry. Die verdediging van die fort is 1 000 troepe onder bevel van Majoor George Armistead .
Derde en laaste dag van die Slag van Baltimore. Na 25 uur se bombardement onttrek die Britte hulle tot groot vreugde van die Amerikaners uit die omstreke van Baltimore.
Alhoewel die Britte die eerste aanval op 12 September 1814 gewen het, eindig die Slag van Baltimore gelykop.
In die oggend, Francis Scott Key , wat ontdek dat die Amerikaners die fort suksesvol verdedig het, word geïnspireer om die woorde aan te skryf Die Star-Spangled Banner.
Vroegste bekende manuskrip van Key's Song
Dit is waarskynlik een van verskeie konsepte wat Key gemaak het
voordat u die kopie na die drukker stuur.
Ook 14 September 1814: Eerste dag van die Eerste Slag van Fort Bowyer , Mobile Bay. 'N Gesamentlike mag van 225 Britse mariniers en hul Indiese bondgenote begin 'n landaanval om Fort Bowyer te neem, maar word afgeweer.
Tweede en laaste dag van die Eerste Slag van Fort Bowyer . Die Britte bombardeer twee uur lank die fort uit die see. Uiteindelik het een van hul vaartuie, die HMS Hermes, loop vas. Die Britse terugtog. Amerikaanse oorwinning.
Britse slagoffers: 32 dood, 40 gewond. Ander bronne sê 50 dood en gewond. Die Britse bevelvoerder William Henry Percy, kaptein van die HMS Hermes, het gedoen nie sterf in hierdie geveg. Hy het 1788-1855 geleef. Maar hy het wel die Hermes om verbrand te word sodat dit nie in vyandelike hande val nie.
Amerikaanse slagoffers: 4 dood, 4 gewond.
Die Britte sal meer suksesvol wees by die Tweede Slag van Fort Bowyer op 11 Februarie 1815.
Amerikaanse Sortie van Fort Erie . Amerikaanse oorwinning. Amerikaanse brig. Genl Peter Porter lei twee kolomme uit Fort Erie. Dit beëindig die beleg van Fort Erie en is die begin van Izard se offensief.
9 Oktober 1814
Dit is die laaste keer dat iemand die USS gesien het Wesp. Dit is vandag deur die Sweedse brig gesien Adonis. Na hierdie Wesp verdwyn sal alles aan boord. Niemand weet presies wanneer en waar nie.
Slag van Cook's Mills . Teken.
Die Amerikaners oordeel dat Fort Erie te moeilik is om te verdedig en dit op te blaas.
Die Amerikaners, onder leiding van Andrew Jackson, neem Pensacola. Die Britte, wat sedert 14 Augustus 1814 met die Spaanse toestemming in die stad kamp opgeslaan het, het teruggetrek en die Spaanse oorgawe.
Jackson val terug na Mobile, waar hy verwag dat die Britte volgende aanval. As die aanranding nie realiseer nie, neem hy eerder die Britse teiken New Orleans aan.
1 Desember 1814
Jackson en sy leër arriveer in New Orleans.
13 Desember 1814
Generaal -majoor William Carroll en 3 000 troepe arriveer in New Orleans.
14 Desember 1814
Slag van die Borgne -meer . Britse oorwinning. Alhoewel die Britte hierdie stryd gewen het, sal dit hul opmars in New Orleans vertraag, wat die VSA meer tyd sal gee om voor te berei.
15 Desember 1814
Die Hartford -konvensie begin. Dit duur tot 5 Januarie 1815.
23 Desember 1814
Slag by Viller Plantation . Teken. Die plantasie van Viller is aan die Mississippirivier agt kilometer onder New Orleans geleë. Die (nou voormalige) plantasie -eienaar se naam is majoor Jacques Philippe Viller . Sy seun slaag daarin om te ontsnap en waarsku Jackson oor die Britse opmars.
Alhoewel hierdie stryd gelykop is, sal die Britte by die plantasie bly en dit as hul hoofkwartier gebruik totdat hulle op 19 Januarie 1815 uit Louisiana ontruim is.
Die Verdrag van Gent is geteken te Gent, België. Onderhandelinge het op 8 Augustus 1814 begin.
Noudat die vrede herstel is, wil die Verenigde State die handelsbetrekkinge met Groot -Brittanje hernu. Voordat hulle terugkeer na die Verenigde State, kry Adams, Clay en Gallatin die opdrag om na Londen te gaan en 'n handelsverdrag te beding.
1814 Grens / Oprigting van Fort Gaines
Stigting van Fort Gaines , 'N Militêre garnisoen, later Fort Gaines genoem, is in 1814 aan die Chattahoochee -rivier gestig om die buffer te patrolleer teen die Britse en vyandige Indiane wat geskep is deur die land wat in die Verdrag van Fort Jackson afgestaan ​​is. Benjamin Hawkins, eerbiedwaardige Indiese agent vir die suidelike stamme, en troepe onder bevel van Coweta -hoof William McIntosh, het die taak gehad om generaal Jackson se verbod af te dwing om enige Indiër die nuutverworwe gebied binne te gaan. Sy bevel was dat alle persone wat leuens dra en bring na die Britte geskiet sou word. Hy het geglo die stede Oketeyeconne en Hitchiti hier naby is 'n toevlugsoord vir spioene.
Stigting van Fort Gaines
'N Militêre garnisoen, later Fort Gaines genoem, is in 1814 aan die Chattahoochee -rivier gestig om die buffer te patrolleer teen die Britse en vyandige Indiërs wat geskep is deur die land wat in die Verdrag van Fort Jackson afgestaan ​​is. Benjamin Hawkins, eerbiedwaardige Indiese agent vir die suidelike stamme, en troepe onder bevel van Coweta -hoof William McIntosh, het die taak gehad om generaal Jackson se verbod af te dwing om enige Indiër die nuutverworwe gebied binne te gaan. Sy bevel was dat alle persone wat leuens dra en bring na die Britte geskiet sou word. Hy het geglo dat Oketeyeconne- en Hitchiti -dorpe hier naby 'n toevlugsoord is vir spioene.
1989 opgerig deur die Historic Chattahoochee Commission en die Fort Gaines High School Class
Onderwerpe en reekse. Hierdie historiese merker word in hierdie onderwerplyste gelys: Inheemse Amerikaners en die Bull War of 1812 & Bull Wars, Amerikaanse Indiër. Boonop is dit ingesluit in die lys van die voormalige Amerikaanse presidente: #07 Andrew Jackson -reeks. 'N Belangrike historiese jaar vir hierdie inskrywing is 1814.
Ligging. 31 & deg 38.017 ′ N, 85 & deg 2.643 ′ W. Marker is in Fort Gaines, Georgia, in Clay County. Marker is in Eufaulastraat (Georgië -roete 39) 1 km noord van Colemanweg (Georgië -roete 266), aan die regterkant as u noord ry. Die merker is geleë in die East Bank Recreation Area, Lake Walter F. George, net noord van die pad wat na die dam lei. Raak vir kaart. Marker is in hierdie poskantoorgebied: Fort Gaines GA 39851, Verenigde State van Amerika. Raak vir aanwysings.
Ander merkers in die omgewing. Minstens 8 ander merkers is binne 3 myl van hierdie merker, gemeet soos die kraai vlieg. Oketeyeconne / Chattahoochee -teater (hier, langs hierdie merker) Terrein van die First Clay County Courthouse and Jail (ongeveer 3 km ver) Historiese plekke (ongeveer 3 km ver) Fort Gaines Guards (ongeveer 3 myl weg) Old Pioneer Cemetery (ongeveer 2 myl weg) Die Old Lattice Bridge (ongeveer 2 myl weg) In die Konfederasie (ongeveer 2 myl weg) Die fort van 1836 (ongeveer 2 myl weg). Raak aan vir 'n lys en kaart van alle merkers in Fort Gaines.
In die maande na die slagting was 'n oorlewende van Fort Mims met die naam Zachariah McGirth verheug om te sien hoe sy vrou en sewe dogters, wat volgens hom vermoor is, by die werf van Mobile aankom. McGirth en twee van sy slawe het die fort ongeveer twee uur voor die aanval verlaat om na sy plaas in die omgewing te gaan om voorraad te versamel. Terwyl hulle hul boot langs die Alabama -rivier afroei, hoor hulle geweerskote en sien vlamme en rook uit die fort wat bo die bome uitstyg. Omdat hy geweet het dat hy niks kon doen om sy gesin, McGirth en sy manne, te help wegkruip in 'n baai naby die brandende voorpos deur die nag nie.
McGirth het die oggend van 31 Augustus vroeg die ruïnes binnegegaan om na sy gesin te soek, maar hulle of hul lyke nie gevind nie. Onbekend aan hom, 'n Rooi stok met die naam Sanota, wat hulle aangeneem het, as 'n honger, wees seun wat sy gesin geneem het, behalwe sy enigste seun wat by die fort vermoor is, gevange geneem. Sanota het sy aangenome moeder en die meisies in 'n Creek -dorp gehou en vir hulle gesorg en beskerm teen die ander krygers.
Toe Sanota 'n paar maande na die geveg by Fort Mims in die geveg dood is, het die McGirths te voet gegaan na die naaste pionier -buitepos. Na dae se gesukkel deur die natuur, het 'n burgermagleer die gesin gevind wat hulle na Mobile geneem het waar hulle met McGirth herenig is.
Die nuus oor die slagting van Fort Mims het vinnig versprei, die Amerikaanse nasie skokkend en woedend gemaak. Generaal Claiborne is wyd gekritiseer vir sy hantering van die grensverdediging, maar die nalatigheid van majoor Beasley blyk meer te blameer vir die slagting van Fort Mims. Die Creek -oorwinning het die vertroue van die Red Stick -krygers verhoog, net soos die setlaars langs die hele westelike grens paniekerig geraak het.
Die Amerikaners het gou teruggekeer en die Creek -nasie verslaan, alhoewel die Amerikaners 'n botsende, ongekoördineerde veldtog gevoer het. Teen 4 Oktober 1813 het ongeveer 1300 berede Tennessee -vrywillige troepe onder bevel van generaal -majoor Andrew Jackson na die noorde van Alabama verhuis. Na 'n reeks gevegte het generaal Jackson se leër die belangrikste Creek -mag op 27 Maart 1814 by Horseshoe Bend aan die Tallapoosa -rivier in die ooste van Alabama vernietig.
Weatherford het uiteindelik oorgegee aan generaal Jackson, wat beïndruk was deur Red Eagle se houding en dapperheid. Met die Rooi stokke wat in wese vernietig is, het Weatherford gehelp om die oorblywende groepe krygers te oorreed om oor te gee. Red Eagle het Jackson ook oortuig van sy vergeefse poging om die slagting van Fort Mims te stop. 'Ek het my tevergeefs ingesit om die bloedbad van die vroue en kinders by Fort Mims te voorkom', het Red Eagle na bewering aan generaal Jackson gesê. 'Ek is nou klaar met baklei.'
Op 9 Augustus 1814 het verskeie Creek -leiers die Verdrag van Fort Jackson onderteken, wat ongeveer 20 miljoen hektaar Creek -grond aan die Verenigde State afgestaan ​​het. Vir sy optrede in die oorlog en om die verdrag op die Creeks af te dwing, verdien generaal Jackson die eerste mate van roem wat hom na die presidentskap sou lei.
Na die oorlog het Jackson Weatherford vrygelaat, wat toegelaat is om hom in Monroe County, Alabama, te vestig om 'n vreedsame bestaan ​​te lei tot sy dood in Maart 1824. 'n Rots is 'n merk van Red Eagle se graf, ongeveer 'n kilometer van Fort Mims af.
Na die Franse verlating van Fort Toulouse in 1763 aan die einde van die Franse en Indiese Oorlog, was die riviervallei vreedsaam, aangesien eers die Britte en toe die Amerikaanse nasies die streek geëis het, maar min wit mans het na die gebied gekom. Die verhouding tussen die blanke setlaars en inheemse mense het in die eerste dekade van die negentiende eeu versleg. Die Verenigde State en Groot -Brittanje was in dieselfde tyd onenig en teen die einde van 1813 was die Creek -oorlog en die oorlog van 1812 aan die gang. Lede van die Creek Nation wat hul tradisionele maniere wou behou en nie die witman in hul land wou aanvaar nie, is die Rooi Stokkies genoem, en dit was hulle wat teen die Amerikaners geveg het. Die lede van die Creek Nation wat die manier van die witman wou aanvaar en vreedsaam daarmee saamleef, is die White Sticks genoem, en hierdie groepe het saam met die Amerikaners teen die Red Sticks geveg.
Die milisies van Georgië, Tennessee, Noord -Carolina, Suid -Carolina en die Mississippi -gebied (wat insluit wat later Alabama sou word) het die veld ingeslaan om die Creeks te verslaan. Die Britte wat die Amerikaners ook tydens die oorlog van 1812 geveg het, ondersteun die Red Stick Creeks, alhoewel daar min voorraad was en geen troepe in die Fort Jackson -omgewing nie.
Die oppervlakte van die hoofwater van die Alabama -rivier en die Hickory Ground (Wetumpka) was die doelwit van die Amerikaanse leërs wat uit die Ooste, die Weste en die Noorde kom. Daar word geglo dat die groot stryd om die Creek -oorlog te beëindig naby die aansluiting van die Coosa- en Tallapoosa -riviere sou kom.
Die leërs het gevegte uit elke rigting gevoer, maar die geveg wat die Creek -poging verbreek het, kom by Horseshoe Bend aan die Tallapoosa -rivier. Indiese oorlewendes van hierdie geveg vlug suidwaarts na die Hickory Ground. Die weermag onder leiding van Andrew Jackson het dieselfde rigting gestoot en hoop om 'n skakel te kry met die leër uit Georgië wat ook na die Hickory -grond beweeg. Die magte kon nie die ontvlugtende Indiërs vang nie, maar hulle het wel aangesluit en laer opgeslaan waar Fort Toulouse-Fort Jackson Park geleë is.
Die milisie -troepe uit Tennessee keer terug huis toe en soldate uit Noord -Carolina, Suid -Carolina en die gewone weermag begin met die bou van 'n groot erde fort. Die fort is deur generaal Thomas Pinckney vernoem na sy ondergeskikte Andrew Jackson.
Fort Jackson het 'n graaf wat sewe voet diep was en vuilmure wat in hoogte van 7 ½ voet tot 9 voet hoog was. Toe die fort klaar was, bevat die kaserne ruimte vir 200 soldate. 'N Garnisoen is hier gehou, aangesien die fokus van hierdie leërs verander het na die oorlog met die Britte en aktiwiteite wat aan die Golfkus plaasgevind het. Gedurende hierdie tyd het duisende troepe deur die terrein gegaan op pad suidwaarts.
In Augustus 1814 is die Verdrag van Fort Jackson amptelik onderteken om die Creek -oorlog te beëindig. Die Creeks het ingestem om die Verenigde State meer as twintig miljoen hektaar as vergoeding vir die oorlog te gee. Hierdie land was die meerderheid van wat die staat Alabama geword het.
Soldate het tot 1816 die pos beklee. In 1817 en 1818 is begin met die bou van 'n dorp op die terrein en is Fort Jackson Town gebore. Hierdie stad was die eerste setel in die provinsie Montgomery County, maar teen 1819 het die stad Montgomery die belangrikste plek in die graafskap geword, en Fort Jackson Town is binnekort verlaat en keer terug na bos en veld.
DAUPHIN -EILAND: AMERIKA SE MEES HISTORIESE GULF -EILAND
Verlede jaar het die Malta Independent -koerant hierdie artikel gepubliseer oor die opknapping van kaptein Spencer se graf in Malta. http://www.independent.com.mt/articles/2013-12-31/news/lady-dianas-great-great-uncles-tomb-restored-3568795649
28 Mei 1814: Sekretaris van Oorlog Armstrong het Andrew Jackson aangestel as generaal -majoor in die Amerikaanse gereelde leër met bevel oor die 7de militêre distrik, wat Tennessee, Louisiana en Mississippi -gebied (die toekomstige state Alabama en Mississippi) insluit.
'N Gedeelte van die kaart van die mond van Mobile Bay in opdrag van generaal James Wilkinson toe sy magte Mobile in April 1813 vir die VSA ingeneem het.
Junie 1814: Die Amerikaanse generaal Flournoy het kolonel John Bowyer beveel om Fort Bowyer op Mobile Point te laat vaar.
4 Julie 1814: Die Britse majoor Edward Nicolls en 'n afdeling van 112 Royal Marines is van die HMS Tonnant na die HMS Hermes oorgeplaas. Die troepe en militêre voorrade vir die Indiane van Florida het via Havana vanaf New Providence Island, Bahamas aan boord van die HMS Hermes en die HMS Carron na Apalachicola gegaan.
12 Augustus 1814: Die Britse kolonel Nicolls het op die Apalachicola aangekom met die HMS Hermes onder kaptein William Henry Percy http://en.wikipedia.org/wiki/William_Henry_Percy en die HMS Caron onder kaptein Spencer. Nicolls vind Woodbine weg, maar Britse mariniers het die Indiërs en negers geboor.
Saterdag 13 Augustus 1814: Vincent Gray, 'n boorling van Massachusetts wat sy bestaan ​​as katoenhandelaar in Havana gemaak het, het 'n brief van die Amerikaanse minister van buitelandse sake, James Monroe, geskryf waarin hy die geheime veldtog van die Royal Navy beskryf om New Orleans te verower. Gray het hierdie inligting ontvang uit die gesprekke wat die Britse kolonel Nicolls met burgers in Havana gehad het.Gray het drie briewe geskryf: een aan die minister van buitelandse sake, een aan die goewerneur Claiborne in New Orleans, afgelewer by kaptein Jean Lafitte en een aan James Innerarity, die hoof van John Forbes en Company in Mobile en die hoof van die Mobile -stadsraad.
16 Augustus 1814 : Die Indiese agent Hawkins het die Amerikaanse minister van oorlog gewaarsku dat die Britte in Apalachicola die Indiërs en 'n paar negers oplei vir ons vyandige doeleindes. "
17 Augustus 1814: 'N Geselskap van 53 Choctaws onder leiding van Pushmataha en Mushulamotubbee word by die Amerikaanse weermag by St. Hulle sal majoor Uriah Blue en die 39ste infanterie vergesel in hul missie om die Rooi Stokke in Noordwes -Florida te vernietig na Jackson se inhegtenisneming van Pensacola in November.
20 Augustus 1814: Generaal Jackson se boot wat op die rivier afloop, het by die berg Vernon noord van Mobile aangekom. Jackson besoek saam met majoor Uriah Blue, wat 'n deel van die 39ste regiment was. Die res van hierdie regiment was oorkant die rivierdelta -gebou Fort Montgomery op Holmes Hill naby die voormalige Fort Mims.
21 Augustus 1814: John Innerarity van Pensacola skryf sy broer James in Mobile dat die invalsmag van die Royal Navy in Bermuda geland het. Dit was 'n paar van die inligting in die briewe wat James Innerarity op 27 Augustus aan generaal Jackson gewys het.
24 Augustus 1814: Die Slag van Bladensburg was 'n verleentheid vir die Amerikaanse nederlaag en die brand van Washington, DC deur die Britte het gevolg.
In Pensacola skryf John Innerarity sy broer James in Mobile dat die Britse vloot in Pensacola geland het met planne om Mobile te vang as 'n voorwaartse basis vir hul verowering van New Orleans. Dit was een van die briewe wat James Innerarity op 27 Augustus aan generaal Jackson gewys het.
24 Augustus 󈞆, 1814 VAN http://www.hnoc.org/BNO/bno_timeline.html
Nadat hulle Amerikaanse verdediging tydens die Slag van Bladensburg gelei het, beset Britse troepe Washington, DC en vernietig hulle die openbare geboue, waaronder die Capitol, die Tesourie -gebou en die Withuis.
27 Augustus 1814: Om 17:00 op hierdie Saterdagmiddag het James Innerarity, eerste president van die Mobile Town Council, aan generaal Andrew Jackson twee briewe oorhandig, een geskryf deur Innerarity se broer, John, in Pensacola en nog een geskryf deur die katoenhandelaar, Vincent Gray, in Havana. Beide briewe het die plan van die Royal Navy om New Orleans te verower in detail beskryf en die feit dat die skepe van die Royal Navy in Pensacola geanker het en dat Britse troepe forte rondom die stad beset het.
". Maar vir hierdie intelligensie wat so gelukkig en sonderlinge gegee is, sou New Orleans heel waarskynlik geval het sonder 'n geveg en sonder 'n bekende held om sy geskiedenis te versier."
uit die tydskrif van R.K. Bel wie meer as 40 jaar lank hierdie inligting geheim gehou het omdat dit die besigheidsbelange van die Innerarity -broers in Groot -Brittanje sou benadeel.
Die HMS Sophie onder leiding van Nicolas Lockyer het van Pensacola af op 'n missie gegaan om na die hoofkwartier van Lafitte in Grande Terre in Baratariabaai te vaar om Lafitte en sy manne in te span vir die Britse poging om New Orleans te verower.
Lafitte's Blacksmith Shop in die New Orleans French Quarter
11 September 1814: Die HMS Sophie onder leiding van Nicholas Lockyer keer terug na Pensacola van hul sending na Barataria om Lafitte te ontmoet. 'N Paar dae tevore het sy 'n Baratarian privateer gejaag en die prys daarvan, 'n Spaanse skip, wat deur 'n paar mans van die Sophie beman is, na Pensacola geneem het. Onderweg het die Spaanse skip op Dauphin Island gegrond en die Amerikaners by Ft. Bowyer het die skip en bemanning gevang. Genl. Jackson het die Spaanse bemanningslede gyselaar gehou vir 'n vroeëre aanval op Mobile.
Die Amerikaanse kaptein MacDonough het 'n groot vlootoorwinning oor die Britte op die Champlainmeer behaal.
12 September 1814: Die HMS Childers het die Nicolls en sy Royal Marines 9 myl oos van Fort Bowyer op Mobile Point afgelaai. Hulle was gewapen met 'n 5,5 duim -houwitser en is saam met vlugtelinge Red Sticks en vlugtende slawe wat in die koloniale mariniers gewerf is.
13 September 1814: Commodore Daniel Patterson aan boord van die USS Carolina het vanuit New Orleans na LaFitte se hoofkwartier in Baratariabaai begin, saam met 6 geweerbote en 'n tender.
13 September 1814: Generaal Andrew Jackson seil na Fort Bowyer op Mobile Bay, maar word deur Amerikaners voorgekeer in 'n boot na Mobile naby die monding van Mobile Bay en laat weet dat die Britse amfibiese aanval op Fort Bowyer begin het. Jackson se boot draai om en vaar terug na Dog River. Hierdie Amerikaners het Jackson verhinder om direk in die Britse vloot van Fort Bowyer in te vaar.
14 September 1814: Francis Scott Key het die Star Spangled Banner geskryf terwyl hy tydens die Slag van Baltimore op die HMS Tonnant aangehou is. Die HMS Tonnant het Nicolls ' Royal Marines in Julie na die HMS Hermes geland en sou die skip wees wat die Britse ekspedisiemag beveel het toe dit op Dauphin -eiland aankom nadat hy in Januarie deur Jackson in New Orleans verslaan is.
EERSTE SLAG VAN FORT BOWYER
26 Oktober 1814: Troeptransport begelei deur die HMS Vengeur, onder bevel van kaptein Robert Tristram Ricketts, begin van Plymouth, Engeland. Die HMS Vengeur sou dien as die bevelskip vir die Royal Navy tydens die 2de Slag van Fort Bowyer.
29 Oktober 1814: Die HMS Statira het uit Engeland vertrek. Die bestemming was Negrilbaai, Jamaika, waar hy beplan het om by die Britse ekspedisiemag aan te sluit wat van daar af weg is om New Orleans te verower. Aan boord was genl Pakenham, genl Gibbs, kolonel Dixon (hoof van artillerie) en kolonel Burgoyne (hoofingenieur).
3 November 1814: Generaal Jackson se leër het Pierce's Stockade aan die Alabama -rivier verlaat en hul opmars begin na die inval van Florida en die vang van Pensacola.
5 November 1814: Die HMS Royal Oak, HMS Asia, HMS Ramillies en HMS Aetna arriveer in Negrilbaai, Jamaika, om voor te berei vir die groot byeenkoms van die hele Britse ekspedisiemag voor die aanval op New Orleans. http://en.wikipedia.org/wiki/HMS_Aetna_(1803)
5 Desember 1814: Die Britse admiraal Cochrane en generaal -majoor Keane het 'n proklamasie aan die Indiane van die Noordelike Golfkus uitgereik. Hierdie oproep tot die stryd beloof die herstel van al die Indiese grond wat die Amerikaners van die Indiane verkry het.
Aan die GROOT EN ILLUSTRIEuse HOOFDES van die
CREEK EN ANDER INDIESE NASIES
HOOR! - O JOU BESIGTE HOOFDERS EN KRYGERS VAN DIE KREEK EN ANDER
Die Great KING GEORGE, ons geliefde Vader, wou al lank die smarte van sy oorlogsugtige Indiese kinders verlig en hulle help om hul regte en besittings van hul basis en volslae onderdrukkers terug te kry.
Die probleme wat ons Vader ondervind het om sy vyande buite die groot waters te verower, het tot 'n heerlike gevolgtrekking gekom en vrede word weer herstel onder al die nasies van Europa.
Die begeerte wat hy lankal gevoel het om u te help, en die versekering wat hy u gegee het oor sy kragtige beskerming, het hy dan nou vir ons sy Chiefs by Sea and Land gekies om daadwerklik tereg te stel.
Weet dan, o stamhoofde en krygers, dat ons in gehoorsaamheid aan die Groot Gees wat die siel van ons magtige Vader rig, 'n krag het wat dit tevergeefs was vir al die mense van die Verenigde State om te probeer teenstaan.- Kyk na die groot waters bedek met ons skepe, waaruit 'n weermag van krygers sal verskyn, soos die hele Indiese nasie, getref het om die swoeg en swaarkry van die oorlog- gewoond aan triomf oor alle opposisie- die voortdurende gunstelinge van Victory.
Dieselfde beginsel van geregtigheid wat ons Vader daartoe gelei het om 'n oorlog van twintig jaar te voer ten gunste van die onderdrukte Nasies van Europa, maak hom nou opgewonde ter ondersteuning van sy Indiese kinders. En deur die pogings van sy krygers, hoop hy om vir hulle die herstel te kry van die lande waarvan die mense van die bose gees hulle beroof het.
Ons het u beloof deur ons praatjie van Junie verlede jaar dat groot vloot en leërs ons vyande sou aanval en u sal gehoor het dat ons hul hoofstad Washington, sowel as baie ander plekke, seëvierend oorwin het- en die skrik oor die hart van hul land versprei.
Kom dan voort, dapper Chiefs en Warriors, as een gesin, en sluit aan by die British Standard,- die teken van eenheid tussen magtiges en onderdruktes,- die simbool van geregtigheid onder leiding van Victory.
As u bedekking wil hê om u, u vrouens en u kinders te beskerm teen die koue van die winter- kom na ons toe, en ons sal u beklee. As u wil hê dat wapens en ammunisie u teen u onderdrukkers moet verdedig- kom na ons toe en ons sal u voorsien. Roep die hele van ons Indiese broers om u rond, en ons sal hulle dieselfde tekens van ons broederliefde toon.
En wat dink u, vra ons, in ruil vir hierdie oorvloed van ons groot Vader, wat ons, sy uitverkore krygers, so baie plesier het om u te bied? Niks meer as dat u ons manmoedig moet help om u verlore lande, die lande van u voorvaders, terug te kry van die gemeenskaplike vyand, die goddelose mense in die Verenigde State, en dat u hierdie lande daarna aan u kinders moet oorhandig, soos ons hoop dat ons dit nou aan u, hul wettige eienaars, kan oorhandig. En u kan verseker wees dat wanneer ons ons vyande gedwing het om 'n vrede te vra, ons goeie Vader die welsyn van sy geliefde Indiese kinders nooit sal vergeet nie.
Weereens, dapper opperhoofde en krygers van die Indiese nasies, op die mandaat van die Groot Gees, roep ons u op om in die geveg gestapel te kom, om die groot stryd van geregtigheid te beveg en u verlore vryheid te herstel. Verleef u harte in hierdie heilige saak- verenig ons as die seuns van een gemeenskaplike Vader- en 'n groot en heerlike oorwinning sal binnekort ons inspanning bekroon.
Gegee onder ons hande en seëls, aan boord van sy Britannic
Majesty's Ship Tonnant, vanaf Appalachicola, die 5de van
(Geteken) ALEXANDER COCHRANE,
Onder-admiraal en opperbevelhebber
van die Vloot in die Noord -Amerika
en Jamaika -stasies.
(Onderteken) John Keane,
Generaal-majoor, bevelvoerende oor die magte
13 Desember 1814: Die HMS Vengeur en sy konvooi vaar Negrilbaai, Jamaika, tegemoet om die HMS Statira te ontmoet met die bevelvoerder vir die komende Slag van New Orleans, generaal -majoor Sir Edward Pakenham.
14 Desember 1814: Slag van die meer van Borgne Die bote van die volgende Britse skepe het aan die aksie op die meer van Borgne deelgeneem:
HMS ROYAL EIK HMS ARMIDE HMS SEAHORSE HMS CYDNUS
15 Desember 1814: Luitenant Peddie en kaptein Spencer trek vissersklere aan en herken die kus rondom die Rigolets. Hulle huur 'n boot in die Fishermen's Village naby die monding van Bayou Bienvenue en kan tot by die oostelike oewer van die Mississippi onder New Orleans reis (Journal of British Quartermaster Forrest). Latour gee hierdie verkenning soos op 20 Desember. Latour gee ook 'n lys van die name van Spaanse en Portugese vissers uit die Fisherman's Village wat die Verenigde State verraai het deur die Britte op verskillende maniere te help.
Dit blyk van die enigste mense in Wes -Florida of Louisiana te wees wat die Britte gehelp het. Dit is 'n aanhaling van die Britse kwartiermeester Forrester, ''n Tweede (moeilikheidsgraad) was die onmoontlikheid om intelligensie te bekom- die inwoners het hul huise verlaat, en nie 'n enkele woestyn kom na ons toe nie- die inligting van die gevangenes wat geneem is, was vaag en teenstrydig, dié van die negers klein en onbevredigend. "
16 Desember 1814: Generaal Andrew Jackson verklaar krygswet in die stad New Orleans.
DIE AMERIKAANSE FORT OP BAYOU ST. JOHN NABY NUWE ORLEANS
22 Desember 1814: Om 9 uur die oggend het die voorafgaande Britse mag onder leiding van luitenant Peddie aan boordskote van hul kamp op Pea Island begin en teen middernag die bek van Bayou Bienvenue binnegekom. 'N Britse eenheid wat uit 30 mans bestaan, het die Bayou Bienvenue opgevolg en die Amerikaanse plakkate wat daar gestasioneer was, verras en gevang. By ondervraging oordryf hierdie Amerikaners die sterkte van Jackson se leër in New Orleans.
Vlag gemaak deur die vroue van Shelbyville, Tennessee, wat deur hul burgermag gedra is tydens die Night Battle van 23 Desember
24 Desember 1814: Amerikaanse gereeldes en draakone is by De la Ronde gelaat en die res van die weermag het 'n borswerk van 3 voet hoog oor die hele lengte van Rodriguez se kanaal gebou.
Die HMS Statira het by die ankerplek van die Britse vloot in die Mississippi Sound aangekom, waarna generaal-majoor sir Edward Pakenham saam met generaal-majoor Gibbs, luitenant-kolonel Burgoyne (bevelvoerende koninklike ingenieur), mnr. Robb (inspekteur van hospitale) en kolonel sir Alexander Dickson (bevelvoerende koninklike artillerie).
25 Desember 1814: Amerikaanse majoor Uriah Blue en sy 1000 gemonteerde gewere het nie meer voorraad voordat hulle Prospect Bluff op die Apalachicola bereik nie en begin terugtrek na die beskawing.
26 Desember 1814: In die oggend ontdek die Britte waar die Amerikaners die dam sny om die velde aan die oostelike oewer van die Mississippi te oorstroom. Die Britse bevelvoerder, Pakenham, het die offisier bevel gegee oor die pickets wat die Amerikaners moes in hegtenis geneem het en beveel het dat die snit gevul moet word. 'N Ander alarm het plaasgevind toe 'n ritte van 30 tot 40 perde wat deur kolonels Nicolls se gesteel gesteel is, van Terre Boeuf af opdaag en die party van die Indiërs deur die Britse plakkate afgevuur word omdat Nicolls nie die bevel ingelig het dat hy sy manne uit Apalachicola gestuur het nie steel perde.
Maandag 2 Januarie 1815: Anthony St. John Baker vaar Amerika toe met die Amerikaanse afskrif van die Verdrag van Gent en met 'n ander afskrif wat deur die Britse regering in Londen bekragtig is.
beeld met vergunning van Lossing's Pictorial History of the War of 1812http: //freepages.history.rootsweb.ancestry.com/
Maandag 2 Januarie 1815: Die Britte by Chalmette verneem dat die HMS Vengeur en sy konvooi by die Britse buitenste ankerplek in die Mississippi Sound aangekom het. Generaal Pakenham het vroeër verdere aanvalle op die Amerikaanse lyn vertraag totdat die troepe van hierdie konvooi by hul hoofkwartier by Villere kon aankom. Britte begin met die verdieping van Villere se kanaal sodat bote naby die rivieroewer kan dryf en oor die dam en in die rivier beweeg kan word, sodat hulle gebruik kan word om Britse troepe oor die rivier te vervoer vir 'n aanval op die Amerikaanse batterye op die Wes -oewer.
Dinsdag 3 Januarie 1815: Vloot -timmermanne het winkel in 'n skuur op La Coste se plantasie opgerig om kanonwaens te herstel. 'N Ander bemanning het houtskool begin voorberei vir die smidswinkel. Generaal Lambert het by die Britse hoofkwartier aangekom en 'n Amerikaner van die 44ste regiment het na die Britte vertrek.
Woensdag 4 Januarie 1815: Troepe van die HMS Vengeur en sy konvooi kom steeds by die Britse hoofkwartier by Villere's aan. 'N Boot van die HMS Statira wat troepe vervoer het, het 22 Britse soldate omgeslaan en verdrink. Amerikaner het vuurwarm begin skiet, sodat die Britte hul ammunisie in die verbrande rietvelde versprei en dit met nuut aangekomde tente bedek. 'N Derde Britse verkenning van die sipresmoeras aangrensend aan die plantasievelde op die Oosoewer, het gevind dat daar geen hoop was om dit deur te dring nie.
Donderdag, 5 Januarie 1815: Daar is voortgegaan met die verdieping van Villere se kanaal sodat bote gebruik kon word om Britse troepe oor die rivier te vervoer om Amerikaanse artillerieposisies op die Wes -oewer aan te val. Amerikaanse warmskote het die Bienvenue Plantation -slawekwartiere verbrand en groot rietvuur het op die Borgne -meer voorgekom.
Vrydag, 6 Januarie 1815: Die Britte vang 'n Fransman wat sê dat die Kentucky -versterkings in New Orleans aangekom het op 60 groot bote wat in die Mississippi afgekom het.
Saterdag 7 Januarie 1815: Die Britte bring 42 bote na Villere's Canal na hul hoofkwartier. Hierdie bote sou gebruik word om troepe oor die Mississippi te vervoer vir 'n aanval op die Wesbank. Nog 'n dam is gebou in 'n poging om die watervlak in die kanaal verder te verhoog.
9 Januarie 1815: Majoor Uriah Blue en sy Amerikaanse mag keer terug na Ft. Montgomery op die Tensas uit hul soek- en vernietigingsmissie teen die Red Sticks en vlugtende slawe in Noordwes -Florida.
Woensdag 18 Januarie 1815:Die Britte gebruik die wapenstilstand vir die uitwisseling van gevangenes as 'n geleentheid om hul totale terugtog van die Chalmette -slagveld te voltooi. Die laaste Britse plakkate het op 19 Januarie voor aankoms die landingsplek op Villere se kanaal verlaat.
Die Britse bombardement van Fort St. Philip aan die Mississippirivier het geëindig ná tien dae se beskieting.
21 Januarie 1815: VANAF http://www.hnoc.org/BNO/bno_timeline.html
Generaal Jackson het opgestaan ​​en die troepe toegespreek wat die skans by Chalmette beman het, voordat hy terugstroom na New Orleans.
22 Januarie 1815: Generaal Jackson onderteken die bevel vir die teregstelling van die ses Tennessee -militante wat op 20 September 1814 skuldig bevind is aan opwindende muitery in Fort Jackson.
'N Gedeelte van 'n waterverf van Fort Bowyer wat in die Pulteney Malcolm -vraestelle aan die Universiteit van Michigan gevind is. Dit is herdruk in die artikel van Gene Allen Smith, DEFEAT AT FORT BOWYER, in die somer 2014-uitgawe van ALABAMA HERITAGE http://www.alabamaheritage.com/issue-113-summer-2014.html
13 Februarie 1815: Die Britse admiraal Cochrane op Dauphin -eiland het generaal Jackson geskryf oor die ontvangs van nuus dat vrede verklaar is.
In 'n paar dae na die verowering van hierdie fort het die Onbeskof oorlogs-sloep kom met versendings [14 Februarie] Die voorlopers van vrede is onderteken en wag eers op die bekragtiging van die president, en totdat dit al dan nie bewerkstellig is, sou vyandelikhede ophou. Ons was almal gelukkig genoeg, want ons skiereiland soldate het gesien dat daar nie roem of militêre onderskeid in hierdie soort milito-nautico-guerilla-plundering-oorlogvoering verkry kan word nie. Ek het 'n brief gekry van my dierbare vrou, wat gesond en kalm was, met my gesin wat almal op haar verlief was, en natuurlik gebid vir my veilige terugkeer, wat sy verwag het nie sou vertraag word nie, want die vrede was seker. Ek van my kant af was baie gereed om terug te keer, en ek dank die Almagtige God uit my hart dat sulke billike vooruitsigte weer voor my lê, na nog 'n reeks wonderlike ontsnappings.
In afwagting van die bekragtiging, is besluit om die hele leër op 'n groot eiland by die ingang van Mobile Bay, genaamd Isle Dauphine, te vertrek. 62 Dit is gedoen. Aanvanklik het ons baie moeite gehad om iets soos vars proviand te kry, maar toe die see vol vis was, het elke regiment 'n net opgerig en 'n oorvloed voorraad gekry. Toe raak ons ​​koekie kort. Ons het baie meel gehad, maar dit het op die mans begin werk en disenterie veroorsaak. Die gebrek aan oonde alleen het ons verhoed om brood te maak.Hierdie onderwerp het my aandag vir 'n hele dag deurdrenk, maar toe ek een oggend wakker word, het ek 'n soort visie voorgeskryf: "Daar is baie oesters en daar is sand. Verbrand eersgenoemde, maak mortel en maak oonde." Dus stuur ek aan boord na admiraal Malcolm om vir my baie hoepels vate te stuur as 'n raamwerk vir my boog. Daar was baie hout, die skulpe brand, die vysel word gou gemaak, my boog is gebou, en teen drie -uur was daar 'n stadige vuur in 'n baie goeie oond op die grond. Die bakker is ontbied, en die pasta is gemaak, teen die daglig. Die admiraal, liewe Malcolm en ons generaals is genooi vir ontbyt, maar ek het nie eers vir sir John Lambert vertel hoekom ek 'n ontbytpartytjie gevra het nie. Hy lag net en sê: "Ek wens ek kon hulle 'n goeie een gee!" O, die angs waarmee ek en my bakker die vordering van ons inspannings dopgehou het! Ons het gehoor hoe die krygsmanne se klokke agtuur slaan. My ontbytpartytjie was bymekaar. Ek het 'n ongewone hoeveelheid soutvleis en koekies op die tafel, die partytjie was gereed om in te val, toe ek in die kop van 'n kolom brode en broodjies marsjeer, alles warm en so lig soos brood hoort. Die verbasing van die admiraal was bo alle oortuiging, en hy het 'n klomp monosillabels uitgespreek oor die idee dat 'n soldaat iets sou uitvind. O, hoe het ons gelag en nuwe brood geëet, wat ons lanklaas gesien het! Aanvanklik het die admiraal gedink dat ek sy rentmeester moes aangespoor het om die brood vir my as 'n grap te bak, toe ek na sir John draai en sê: 'Meneer, teen hierdie tyd het elke geselskap môre drie oonde en elke man sy pond en 'n half brood. " Ek het 'n paar beginprobleme na die Quartermasters of Corps gestuur, maar ek het dit gou verwyder. Een het gesê: "Waar moet ons al die ringe kry?" Dit was, moet ek erken, 'n raaisel. Ek het voorgestel om die boog vir die mortier van hout te maak, toe 'n baie vinnige kêrel, Hogan, kwartiermeester van die Fusiliers, sê: 'Ek het dit: maak 'n sandbank, pleister daaroor, maak jou oond klaar, krap die sand uit. " In 'n kamp kry alles wind, en Harry Smith se oonde was binnekort oor die hele eiland in werking. Daar was baie werkers, en die môre het die brood gebring.
Die beamptes het 'n teater opgerig, en ons het baie pret gehad op verskillende maniere. Bell, die kwartiermeester-generaal, dierbare edele kêrel, het aangekom, en 'n majoor Cooper, en, vir my, 'n belangrike saak, my verdwaalde portmanteau. Ek slaap een oggend, eerder later as gewoonlik, nadat ek die grootste deel van die nag geskryf het, toe ek ou Weste hoor sê: "Meneer, meneer." "Wats fout?" "Dank die Here, u lewe." "Wat bedoel jy, jou ou gat?" '' 'N Navigeerder het die hele nag deur u tent gegaan en hier is 'n gewone pad oor die tent.' Hy bedoel 'n krokodil, waarvan daar baie op die eiland was. Die jonges wat ons soldate vroeër geëet het. Ek het 'n bietjie geproe sodra die vleis wit was, en die smaak soos grofvleis.
In hierdie einste tent skryf ek 'n paar baie belangrike dokumente vir my generaal, die sandvlieë begin nou baie lastig wees, en daardie dag was dit baie pynlik. Ek het ooit tabak gehaat, maar 'n gedagte het my getref, 'n groot hoeveelheid rook sou die klein duiwels van my afhou. Ek het my ordelike, 'n soldaat van die 43ste, gebel en vir ou West gesê, wat ten minste 'n pond per dag gekap het, om hom baie tabak te gee, en hy moes rook wat hy kon, want van twee euwels was dit verreweg die minste. Die ou Skiereiland -soldate wat buite parade was, was almal perfek tuis met hul offisiere, en hy blaas lank terwyl ek skryf, terwyl hy onder my tafel was. Na 'n rukkie steek hy sy kop uit met 'n wetende blik en sê: "As u wil, meneer, is dit droër werk as voor Salamanca, waar water nie te vinde was nie, en wat meer is, ook geen grog nie." Ek wou hê West moes rum en water vir hom bring. "Nou, eer, as u kan skryf solank ek kan rook, skryf u die geskiedenis van die wêreld, en ek sal al die muggies doodmaak."
Die bekragtiging het aangebreek [5 Maart], en die weermag was bereid om aan te gaan. Sir John Lambert, ek en Baynes, sy Aide-de-camp, sou huis toe gaan in die Onbeskof sloep-of-war, met 'n kaptein Stirling, nou Sir James, wat uiteindelik die stigter van die Swan River Settlement was. 'N Meer volmaakte man of aktiewe matroos het nooit bestaan ​​nie: ons was sedertdien getroue vriende. Soveel gewondes as die Onbeskof kon dra, het ons begin, en ons het geweeg met een van ons edele krygsmanne.
Sodra die woord gegee is, het ons na die Havannah geseil vir vars voorsiening.
24 Februarie 1815: Jackson het 'n brief aan die redakteur van die LOUISIANA GAZETTE geskryf vir publikasie. Hierdie brief het die publiek meegedeel dat die kommunikasie van admiraal Cochrane aan hom nie 'wapenstilstand' beteken nie.
29 Junie 1815: Kolonel Nicolls het aan boord van die HMS Forward van Prospect Bluff na Engeland vertrek.
200 jaar gelede, volgende Februarie,
DIE GROOTSTE ALLiansie
DIE WORRELD HET OOIT GEKEN begin in die water by die monding van Mobile Bay by Dauphin Island toe die H.M.S. Onbeskof
'n versending uit Londen gebring waarin hy die Britse admiraal Pulteney Malcolm gewaarsku het dat vrede tussen die VSA en Groot -Brittanje verklaar is en dat die oorlog van 1812 verby is.
Ons nasie TWEEDE OORLAG VAN ONAFHANKLIKHEID het tot 'n einde gekom in die water buite Dauphin -eiland aan boord van die HMS TONNANT, dieselfde Royal Navy -skip waarop Francis Scott Key geskryf het DIE STER het vyf maande tevore 'n banier gespan Woensdagoggend in die Baltimore -hawe, 14 September 1814.
Dieselfde water buite Dauphin -eiland was ook die plek waar generaal Andrew Jackson vir die eerste keer in sy lewe soutwater ervaar het vyf maande vroeër op Dinsdag, 13 September 1814 en is byna gevang deur die Royal Navy aan die begin van die 1ste Slag van Fort Bowyer op Mobile Point.
beeld met vergunning van Lossing's Pictorial History of the War of 1812 http://freepages.history.rootsweb.ancestry.com/
Admiraal Pulteney Malcolm
Laaste bevelvoerder van die Britse magte op Dauphin -eiland in 1815
Uit Parton se LEWE VAN ANDREW JACKSON, bladsye 304 en 305
Van alles wat ons weet oor die omstandighede rondom die Slag van New Orleans, weet ons een ding: die Royal Navy is gedryf deur 'n kragtige en persoonlike honger na prysgeld en as gevolg van die Amerikaanse embargo en die Britse vlootblokkade van die mond van die Mississippi, New Orleans was ten minste gevul met 4 MILJOEN PUNTE STERLING VAN PRYSE GELD in die vorm van skepe en goedere soos katoen, suiker, tabak, hennep, lood, hout, meel, leer, ens.
"Op daardie tydstip het 'n groot hoeveelheid katoen in New Orleans opgehoop, wat 'n besondere uitnodigende voorwerp aan die spekulant in Liverpool voorgehou het. Die ekspedisie is in die geheim in Liverpool ingerig. 'N Handelshuis in die stad is in die geheim daarvan weggelaat. Nee daar is twyfel oor die sukses van die Britse leër, die verowering van New Orleans, die verkryging van Louisiana en die besit van die 'buit en skoonheid' word as vaste feite beskou. Hierdie handelshuis het aan 'n gelyke karakter in Havana 'n verslag van die ekspedisie, wat hulle verseker van die sukses daarvan en hulle uitnooi om deel te neem aan 'n groot bespiegeling, en een wat waarskynlik alle betrokkenes in die besit van groot rykdom sal plaas. " , DIE TALLAHASSEE FLORIDIAN in 'n artikel oor Robert K. Call se toespraak van 8,1855 Januarie op die 40ste herdenking van die Slag van New Orleans. In hierdie toespraak onthul Call vir die eerste keer hoe generaal Andrew Jackson verneem het van die Britse planne om New Orleans in te neem.
Hier is 'n skakel na 'n Latour -kaart in die historiese New Orleans -versameling waarop die Lossing -kaart van Louisiana en Florida gebaseer was. http://hnoc.minisisinc.com/thnoc/scripts/mwimain.dll/144/M3/WEB_DETAIL_M3/SISN%2019219?SESSIONSEARCH#
Hier is die skakel na die ENCYCLOPEDIA OF ALABAMA -inskrywing vir FORT BOWYER
James se innerlikheid van Mobile
Verkies die eerste president van die Mobile Town Council na die koms van die Amerikaanse vlag en die man wat generaal Jackson van die briewe voorsien het wat die Britse plan om New Orleans te verower, uiteengesit het.
Pensacola se John Innerarity
die jonger broer van James wat briewe aan Mobile gestuur het waarsku generaal Jackson oor die aankoms van die Britse ekspedisiemag in Bermuda en die man wat McVoy op 'n "Paul Revere Ride" van Pensacola gestuur het om die Amerikaners by Fort Bowyer op Mobile Point te waarsku onmiddellike aanval deur die Britte in September 1814.
"Dit sal een van die skrikwekkendste gebeurtenisse wees wat ooit in Amerika plaasgevind het- 'n kragtige wreedaard [red. let wel: Rooi stokkies] en die Negro -leër, saam met die slawe van die land, wat as hulle nie ontmoet word nie en sonder versuim die see inry, vuur en swaard deur die toegewyde land sal dra. " Havana -handelaar Vincent Gray in sy brief aan die minister van buitelandse sake, James Monroe, waarsku dat die Britse kolonel Nicolls beplan om 'n voorafbasis op die Golf te bou om Indiërs en weghol -slawe te militariseer met steun van koloniale mariniers uit die Britse Wes -Indiese Eilande. Gray het 'n soortgelyke brief aan Mobile se James Innerarity geskryf, maar dit is nie gevind nie.
"Is dit nie opvallend dat die seun van 'n Skotman (James Innerarity) en 'n Ier (Andrew Jackson) deur Providence uitgesonder moes word as instrumente om sulke kragtige resultate te behaal wat uit die Slag van New Orleans voortvloei nie?"
William S. Coker, "Hoe generaal Andrew Jackson geleer het van die Britse planne voor die slag van New Orleans." Gulf Coast Historical Review, herfs 1987
Journal of Robert Keith Call, 'n offisier in Jackson se weermag tydens die Creek-oorlog van 1813-1814 en tydens die veldtogte Pensacola, Mobile en New Orleans van 1814 en 1815.
Van The John Forbes Company: erfgenaam van die Florida Indian Trade: 1801-1819
deur David White (PhD. proefskrif, U van A, '73).
('n beskrywing van die innerlikheid deur die Britse luitenant-kolonel Edward Nicolls uit die brief "Nicolls (Prospect Bluff) aan die Britse admiraal Cochrane, 8-12-1814" in die Cochrane Papers.
'Ek het geen tyd verloor om spioene uit te stuur nie en het gou geleer dat die vyand baie intelligensie het, die burgemeester van Mobile [James Innerarity] het 'n broer in hierdie stad, sy naam is Innerarity. mans om te vertrek en hulle aan die werk te hou in die Amerikaanse gebied op 'n plek genaamd bon secour, waar hy 'n binnelandse kommunikasie met New Orleans gehad het
, waarmee hy u bestellings van blokkade weerstaan ​​en tabak en katoen invoer, ondanks ons kruisers. Ek het 'n brief wat van sy broer, die burgemeester van Mobile, onderskep is, met die begeerte dat hul mense by bon secour ophou om proviand na Pensacola te stuur, aangesien generaal Jackson 'n verbod op bepalings gelas het om ons te verhonger. Die man het eers groot plesier gemaak om ons te sien en het my alles aangebied, maar toe ek hom op die proef stel, vind ek hom 'n groot verraaier. "
[David White gaan voort op bladsy 155.] Nicholls was heeltemal korrek in sy skatting van die innerlikes. John Innerarity het sy broer op die hoogte gehou van die bewegings van die Britte en afskrifte van Doyle [winkelier by Prospect Bluff, plek van Nicholls's Negro Fort aan die Apalachicola] aan Mobile gestuur, waar sy broer die inligting onmiddellik aan Amerikaanse offisiere oorgedra het.
'N Gedeelte van generaal Wilkinson se kaart van 1813 van die mond van Mobile Bay, wat Perdidobaai bevat met die huidige skiereiland met die naam INNERARITY POINT.
Nog 'n gedeelte van generaal Wilkinson se kaart van 1813 wat die ligging van die verbrande Spaanse fort aan die westelike oewer van die monding van die Perdido-rivier naby die huidige Lilian, Alabama, aantoon.
Al ooit gewonder hoe die hele Dauphin -eiland deel geword het van die AMERIKAANSE PUBLIEKE DOMAIN?
DIE AMERIKAANSE LANDKOMMISSIERS MOET DIT WEGSKUI VAN DIE ERFSTELLINGS VAN DIE MEEST BEKENDSTE MILITARYRE MAN IN DIE AMERIKAANSE GESKIEDENIS, GENERAL JAMES WILKINSON!
ALGEMEEN JAMES WILKINSON AANSPREEK HY HET DIE HELE DAUPHIN -EILAND GEDOEN OP JOHN FORBES EN MAATSKAPPY OP 29 MAART 1806 TYDENS DIE SPANSE REGIE EN HY AAN DIE AMERIKAANSE VLAG OP 18 APRIL OP 18 AAN DIE AMERIKAANSE VLAG OPEER. gee vir Wilkinson, want Wilkinson het Forbes gehelp om 'n deel van die geld te kry wat sy onderneming aan die Choctaws skuld. (John en James Innerarity was werknemers van JOHN FORBES AND COMPANY. James het die onderneming se onderneming in Mobile bestuur en John het die hoofkwartier in Pensacola bestuur.)
SIEN "No 14" op BLADSY 499 van AMERICAN STATE PAPERS, PUBLIC LANDS, VOLUME 5, waar verteenwoordigers van sy boedel in 1828 deur die Amerikaanse grondkommissaris geweier is omdat die kommissarisse die wettigheid van die eienaar bevraagteken het voordat Forbes sy titel verkry het van Galvez wat beweer het eienaarskap van Dauphin -eiland deur veroweringsreg.
Uit AMERIKAANSE STAATSPAPIERE, Public Lands, Deel 5, bladsye 498 en 499:
Opsomming van aansprake op grond in die deel van die voormalige landdistrik van Jackson Court-huis in die staat Alabama, voorgelê aan die kommissarisse, aangestel ingevolge die wet van die kongres van 3 Maart 1827 "'n Wet wat aanvullend is op die verskillende wette voorsiening te maak vir die aanpassing van grondeise in die staat Alabama "gebaseer op opdragte van ondersoeke, vereistes, skikkingsbevoegdhede of ander eisbewyse, afgelei van die Franse of Spaanse owerhede, en na die mening van die kommissarisse, nie geregtig nie tot bevestiging
Deur wie beweer: Regsverteenwoordigers van Jas. Wilkinson
Oorspronklike eiser: Joseph Moreau
Aard van eis: Oordrag voor die kommandant
Datum: 20 Maart 1806
Deur wie beweer: Bernardo de Galves
Waar geleë: Dauphin -eiland, monding van Mobile Bay
Inwoners en verbouing: 'n geruime tyd in die jaar 1813 beset
Die Amerikaanse kommissarisse redeneer dat hulle die eienaarskap van Dauphin Island op die landgoed General James Wilkinson geweier het:
"#14. Die oordrag, voor die kommandant, van die bewaarder van die oorspronklike eiser na Forbes en Company, verklaar bloot dat dit as 'n skenking verkry is deur Galves, die veroweraar daarvan, en dat dit nie die datum of enige van die Die kommissarisse word nie in kennis gestel van enige mag in Galves, slegs as veroweraar, om die grond toe te staan ​​nie. , soos beweer word deur hul oorhandiging aan hom, wat nie 'n Spaanse onderdaan was nie, in stryd was met die Spaanse wette oor grond. "
Aangesien sy pa beweer het dat hy die hele Dauphin -eiland sedert 1806 besit het, is dit logies dat kaptein James B. Wilkinson (man van die federale regter Toulmin se dogter) daar sou sterf.
Kapt. James B. Wilkinson, seun van genl.maj. James Wilkinson en Toulmin se skoonseun, is op 7 September 1813 op Dauphin-eiland oorlede (Thomas Robson Hay, en#8220 Enkele besinnings oor die loopbaan van generaal James Wilkinson , " Mississippi Valley Historical Review 21 [1934 󈞏]: 475 󈞸 n. 5 Carter, Territorial Papers, Mississippi, 6: 438).
Die mens beweer dat hy die hele DAUPHIN -EILAND IN 1988 besit: http://news.google.com/newspapers?nid=1842&ampdat=19880305&ampid=82YeAAAAIBAJ&ampsjid=qsgEAAAAIBAJ&amppg=1344,448014
DIE VIERJAARLIKHEID VAN DAUPHIN -EILAND VEILIG AAN DIE VERENIGDE STATE - (Uitbreidings van opmerkings - 11 April 2013)http://thomas.loc.gov/cgi-bin/query/z?r113:E11AP3-0032:/
Kyk na die verwronge "feite" wat deur die SMITHSONIAN INSTITUTE (EMERITUS) ROGER KENNEDY, DIREKTEUR VAN DIE NASIONALE MUSEUM VAN AMERIKAAN GESKIEDENIS gebruik word, in minder as een paragraaf van sy boek uit 2003, MR. JEFFERSON SE VERLORE OORSAK.
James Innerarity is toevertrou met wapens en voorrade vir die Indiërs en om voort te gaan met die opwinding van die swartes.(red. noot: VOLLEDIG ONWAAR EN 'N ABSOLUUT KRAANSLIKE STATEMENT OOR James Innerarity wat verkies is tot DIE EERSTE AMERIKAANSE PRESIDENT VAN DIE MOBILE STADSRAAD IN MAART 1814! HY BESKIK JACKSON MET DIE MEES WAARDEVOLLE INTELLIGENSIE OOR DIE BRITSIE IN THE BRITS. MAATSKAPPY, JOHN FORBES EN CO., Wat hierdie idioot "THE FIRM" noem, het sy geld verloor in die oorlog van 1812, insluitend sy slawe) Innerariteit het die voorrade in sy sorg teruggehou, waarop die Seminoles en Red Sticks hul ekonomiese gesofistikeerdheid getoon het deur die sessies van grond wat aan The Firm gemaak is, nietig te verklaar en dié van sy werknemers wat in die agterland verdwaal het, te vernietig.(red. nota: HIERDIE SKRYFWERK KENNE VAN GEEN OORLOGSVOORSIENINGE WAT DEUR JOHN FORBES EN CO. VERSKAF WORD IN INDIANE EN SWARTE EN OOK KENNE VAN GEEN MOORDE VAN JOHN FORBES EN CO. WERKNEMERS TYDENS DIE OORLOG VAN 1812 NIE. DIE CREEKNATION van hul skulde met 'n grondtoelaag van 1804 genaamd THE FORBES AANKOOP. Die Red Sticks en die Seminoles het geen stamraad gehad nie en GEEN GESAG OM 'N VEILIGE DING AAN TE KENNISGEWING. Apalachicola was volkome wettig en dit kom tot vandag toe op ons neer as 'n JURIDISCHE GRONDSLAG VIR KONTRAKWET IN HIERDIE LAND EN HIERDIE GRANDTOEKENING IS ONDERHANDEL IN DIE HUISDAG VAN HUIS, ALABAMA, IN 1804 DEUR NIKS ANDER AS MOBILE JAMES INNERARITY!)
Die Britse bevelvoerder by Pensacola was nog steeds onder wanbegrip oor die lojaliteit van die voormalige Tories, en het sy Spaanse goewerneur ingelig oor sy planne om Fort Bowyer, Mobile en daarna New Orleans aan te val. Die goewerneur het sy belydenis, vader James Coleman, vertrou. Coleman het die woord onmiddellik deurgee aan 'n ander besoeker van sy belydenis – innerlikheid.(red. nota: die misleide skrywer praat nou oor die broer van James Innerarity, Pensacola se John Innerarity) Innerariteit het 'n agent met die naam McVoy na Fort Bowyer gestuur om die Amerikaners kennis te maak met wat die Britte in gedagte het. Die garnisoen het, as 'n gewaarsku, 'n bloedbad van die Britse aanval gedoen.(red. opmerking: NIE WAS SLEGS DIE EERSTE GESLAG VAN FORT BOWYER NIE 'N MASSASIE VAN DIE BRITS NIE, MAAR DIE BRITSE MISREAD AMERIKAANSE STERKTE IN MOBILEBAAI EN VERLAT DIT AS' N INVASIEPUNT VIR DIE OORVRAG VAN NUWE ORLEANS.) Uiteindelik het die Britte verstaan. Nadat hy teruggetrek het na The Firm 's se plantasie langs die fort,(red. nota: John Forbes en Co.het 'n winkel, houtmeule en baksteenoond by Bon Secour, baie myl van Fort Bowyer gehad) hulle het negehonderd slawe bevry (red. nota: Tien slawe! en het 'n totaal van $ 5,890 skade aangerig) en sit al die geboue op die fakkel. Sommige van die slawe het daarna by die koalisie teen die Amerikaners aangesluit, net soos baie wat van die plantasies van The Firm in Oos -Florida vrygelaat is. 'N Verontwaardigde Inneraritiy skryf John Forbes: "Tyd was toe die naam van die Engelsman eerbaar was, nou is dit sinoniem met nee, dit is 'n term om 'n man aan te wys wat in staat is tot alles wat laag, veragtelik, basies, boosaardig, gruwelik is. & #8221(red. nota: DIT IS VANAF 'N BRIEF JAMES INNERARITEIT IN MOBILE SKRYF SY BROER JOHN WAT OP 18 NOVEMBER 1814 IN PENSACOLA WAS, SLEGS' N PAAR DAE NA JACKSON SE PENSACOLA VANG VAN DIE BRITS)
Gerieflik binne die vestings van Mobile, het Jackson gelag vir die Britse vloot buite die versperringseilande en in sy eie pas begin beweeg teen Pensacola, die besit van Spanje, 'n neutrale staat.(red. nota: JACKSON EN SY MANNE HET 'N ONMIDDELIKE INVASIE VAN MOBILE DEUR DIE BRITSE AANGEWIS. MOBILE HET GEEN VERSTERKING NIE! FORT CHARLOTTE was 'n grap toe GALVEZ dit in 1780 HET! DIE PENSACOLA VAN NEUTRALE SPANJE IS BY DIE VYAND VAN DIE VERENIGDE STATE GEVAL!) Http://mobilebicentennial.blogspot.com
17 Junie 1814: 'N Amerikaner wat op 8 Junie vanaf Pensacola aangevaar het, het Bay St. Louis ingevaar en aan generaal Flournoy gesê dat 'n sagte skoener vir die HMS ORPHEUS http://en.wikipedia.org/wiki/HMS_Orpheus_(1809) in Pensacola en Britte aangekom het matrose het berig dat hulle 5000 wapens en ammunisie in die verhouding by die monding van die Apalachicola geland het. Flournoy het ook verneem dat John Innerarity in Pensacola 'n brief van sy klerk op die Apalachicola ontvang het dat die Britte aangekom het en begin het om 'n tydskrif te bou om wapens minder as 'n kilometer van hul John Forbes & amp Co. winkel in Prospect Bluff te ontvang oostelike oewer van die Apalachicola.
UIT DIE VERLIESE PICTORIËLE GESKIEDENIS VAN DIE OORLOG VAN 1812:
Intussen het vyandelikhede in daardie kwartaal eintlik begin. Toe Jackson aan die einde van Augustus Mobile bereik, was hy oortuig dat 'n poging aangewend sou word om die pos te beklee sodra die groot ekspedisie waarvan hy gerugte gehad het, gereed sou wees om te verhuis. Mobile was toe net 'n klein dorpie met houthuise, met nie duisend inwoners nie, sonder verdediging teen artillerie, en skaars genoeg om 'n aanval van die gewere van Indiërs te weerstaan. By die ingang van Mobile Bay, dertig myl van die dorp af, was Fort Bowyer (nou Fort Morgan), wat die uiteinde van 'n smal sandkaap aan die oostekant van die ingang beslaan en die hele kanaal tussen dit en Dauphin -eiland beveel. Dit was 'n klein werkie, halfsirkelvormig in die rigting van die kanaal en met 'n reeds gevormde vorm aan die landkant. Dit was swak, sonder bomwerings, en het slegs twintig gewere aangebring, en dit alles behalwe twee was 12 pond en minder. En tog was dit die hoofverdediging van Mobile, want as die vyand eers in die baai was, sou daar geen hoop wees om die pos met die troepe byderhand te hou nie. Toe Jackson dus vroeg in September besef dat 'n vinnige beweging teen Mobile van Pensacola moontlik was, gooi hy honderd en dertig van die tweede gewone infanterie onder Fort Bowyer in, onder Majoor William Lawrence , een van die mees dapper offisiere in die diens. Terselfdertyd het hy bevele aan kolonel Butler gestuur om die ingeskrewe vrywilligers in Tennessee uit te roep en dit onmiddellik na Mobile te laat lei.
Majoor Lawrence het kragtige voorbereidings getref om die vyand te weerstaan ​​deur die fort so veel as moontlik te versterk en teen aanvalle daarop af te skiet deur kanonne wat op sandheuwels naby geplant kon word, wat dit beveel het. Hierdie voorbereidings is nie voltooi toe die oggend van die 12 September verskyn luitenant -kolonel Nichols op die skiereiland, agter in die fort, met honderd en dertig mariniers en ses honderd Indiërs, laasgenoemde onder leiding van kaptein Woodbine, wat hulle by Pensacola probeer boor het . Teen die aand sweef vier Britse oorlogskepe in sig en is binne ses kilometer van Mobile Point geanker. Dit was die Hermes, 22 Sophia, 18 Caron, 20 en Anaconda, 18, die geheel onder kaptein Percy, die bevelvoerder van die eskader van nege vaartuie in Pensacolabaai, wat reeds genoem is. In die teenwoordigheid van hierdie formidabele kragte het die klein garnisoen daardie nag op hul arms geslaap.
Die volgende oggend herwin Nichols die fort agter die sandheuwels aan die agterkant, en sleep 'n houwitser na 'n beskutte posisie binne sewehonderd meter van die werk en gooi 'n paar doppe en 'n stewige skoot daarop sonder veel effek. Die antwoorde van majoor Lawrence was ewe onskadelik, maar toe mans later op die dag probeer het om mans se afleggings op te los, het Lawrence se gewere dit vinnig versprei. Intussen is verskeie ligte bote, wat besig was om die kanaal naaste aan die fort te blaas, op dieselfde manier versprei.
Die daaropvolgende dag [14 September] is op soortgelyke wyse gebruik, maar vroeg op die oggend van die 15de was dit duidelik vir die garnisoen dat 'n aanval op grond en water sou plaasvind. Die voormiddag breek weg, terwyl 'n stywe bries waai, en toe dit van die suidooste af effens verslap, teen die middag, staan ​​die skepe uit die see uit. van die "lyn vorentoe", het die Hermes (Percy 's vlagskip) wat voorlê, standpunt ingeneem vir aanval. Die Hermes en Sophia lê byna aan die noordwestelike kant van die fort, terwyl die Caron en Anaconda [red. let wel: hierdie fout in Lossing gaan heeltemal terug na Latour wat die Anaconda eers as 'n deelnemende skip geïdentifiseer het. Die HMS Anaconda was nie naby Fort Bowyer nie. Volgens sy skeepsregister is dit op daardie dag geanker in Campeche -baai van die Yucatan] was meer ver. Lawrence bel toe 'n raad van beamptes, toe dit vasbeslote was om tot die laaste te weerstaan ​​en nie oor te gee nie, indien dit uiteindelik verplig was, tensy op voorwaarde dat beamptes en privaat hul wapens en privaat eiendom moes behou, beskerm word teen die woeste, en behandel word as krygsgevangenes. Aangesien dit hul resolusie was, is die woorde "Moenie die fort opgee nie" aangeneem as 'n teken vir die dag. 21
Die Hermes kom nader aan die fort, en binne die bereik van sy gewere is die twee 24-ponders sonder groot effek op haar oopgemaak. Sy het flou geantwoord en anker binne die omvang van die werk, terwyl die ander drie vaartuie in 'n geveg onder 'n swaar vuur gevorm het. Dit was nou half vyf die middag. Die vier vaartuie het gelyktydig losgebrand, en die verlowing het algemeen en fel geword, want breedskote nadat die skepe op die vesting afgevuur het, terwyl die sirkelvormige battery vreesaanjaend op die aanvallers gewerk het. Intussen het kaptein Woodbine losgebrand van 'n houwitser en 'n 12-ponder agter 'n sandduin sewehonderd meter van die teenoorgestelde kant van die fort . Die geveg het gewoed tot halfses, toe die vlag van die Hermes weggeskiet is, en Lawrence opgehou het om vas te stel of sy oorgegee het. Hierdie menslike daad is gevolg deur 'n breë kant van die Caron, en die stryd is hernu met 'n dubbele krag. Binnekort is die kabel van die Hermes deur 'n skoot afgesny, en sy sweef weg met die stroom, haar kop na die fort, en haar dekke word deur 'n harkvuur deur mans en al die ander gevee. Toe word die vlagpers van die fort weggeskiet en die vaandel val toe die skepe, in teenstelling met die menslike voorbeeld van die garnisoen, hul vuur verdubbel. Terselfdertyd het Woodbine, veronderstel dat die garnisoen oorgegee het, met sy Indiërs genader toe hulle met groot angs deur 'n storm druiwe-skoot teruggedryf word. Sowel matrose as mariniers het die garnisoen in volle krag gevind, en slegs 'n paar minute nadat die vlag geval het, het hy oor die fort sien dryf aan die einde van 'n sponsstaaf waaraan majoor Lawrence dit vasgespyker het. Die aanvallende vaartuie, gehawend en in gevaar, het gou teruggetrek, behalwe die hulpelose Hermes, wat op 'n sandbank gegrond was, toe Percy haar afvuur en verlaat. Omtrent middernag ontplof die tydskrif van die Hermes. So eindig die aanval op Fort Bowyer, waarop nege-en-negentig stukke artillerie tot stand gekom het, en meer as dertienhonderd man teen 'n garnisoen van honderd en dertig. Laasgenoemde het slegs agt mans verloor, waarvan die helfte dood is. Die aanvallers het tweehonderd twee en dertig mans verloor, van wie die ongewone deel van honderd twee en sestig mense dood is.
Die gevolg van die twis by Mobile Point was vir die Britte baie ontstellend. Dit was heeltemal onverwags. Percy het verklaar dat hy die garnisoen slegs twintig minute moes toelaat om te kapituleer. Daardie garnisoen het daardie handjievol mans met gemak sy skepe en sy medewerkende landmag verslaan. Die afstoot was noodlottig vir die aansien van die Britse naam onder die Indiane, en 'n groot deel van hulle het hul bondgenote verlaat en die veiligheid van die toorn van Jackson, wat hulle gevrees het, gesoek deur te verberg in die binneland van hul breë land. Die resultaat was vir die Amerikaners baie verblydend en het 'n stukrag gegee aan vrywilligerswerk vir die verdediging van New Orleans. Jackson het 'n lofprysing aan majoor Lawrence geskryf, en die beampte het ook een van Edward Livingston, voorsitter van die verdedigingskomitee van New Orleans, ontvang en hom verseker van die vreugde en dankbaarheid wat die inwoners van die stad gevoel het toe hulle hoor van sy dapper verdediging van Fort Bowyer. Terselfdertyd is besluit om majoor Lawrence 'n elegante swaard in die naam van die burgers van New Orleans aan te bied.
DIE VIER KONINKLIKE VEILIGE SKIPPE WAT DEEL IN DIE EERSTE GESLAG VAN FORT BOWYER, 15 SEPTEMBER 1814
DIT WAS DIE EERSTE VAN DIE 10 GROOT gevegte van die New Orleans -veldtog van 1814 en 1815
HMS Hermes (22 gewere) Kaptein William Percy
17 vermoor 5 dodelik gewond met 'n totaal van 25 gewonde http://en.wikipedia.org/wiki/HMS_Hermes_(1811)
HMS Carron (20 gewere) Kaptein Robert Cavendish Spencer
1 dodelik gewond met 'n totaal van 5 gewonde http://en.wikipedia.org/wiki/HMS_Carron_(1813)
HMS Carron het in Julie 1814 oorspronklik 61 mariniers na die Golfkus vervoer. /506 folio 478 en WO 1/142 folio 487.) Die skets toon aan dat 21 Royal Marine infanterie aan boord gedra is. Die ontleding lui ook 'Indian Warriors victualled - 58 in number'.
HMS Sophie (18 gewere) Kaptein Nicholas Lockyer
5 dood, 4 dodelik gewond met 'n totaal van 17 gewondes http://en.wikipedia.org/wiki/HMS_Sophie_(1809)
HMS Childers (18 gewere) Kaptein Umfreville
Die vierde Royal Navy -skip wat deelneem aan die 1ste Slag van Fort Bowyer http://en.wikipedia.org/wiki/HMS_Childers_(1812)
Donderdag 15 September 1814
Op anker by Mobile Bay
Ligte wind en fyn wind
2.15 weeg en vaar in die volgende volgorde: Hermez [sic] Sophie Carron Childers
3 Fort on Mobile Point het begin skiet op Hermes, waarna sy om 3.30-3.45 teruggekeer het Sophie het haar vuurwindlig oopgemaak en veranderlike laat seil
4.20 Carron in sy breë sy
4.45 kom tot luistal dat van die Fort met die Brot Bower met ossiings na 'n halwe kabelkomissier en en lrifit info kroney vuur op die fort
vuur uit die fort gaan donker 5.45 Hermes weg
6 man en aksie, die bote is gereed om aan boord te kom en Hermes dryf uit.
Om die bemanning te red, val Hermes aan die suide van die fort
6.45 guasend wat met die kabels uitkyk en die seil met die klein Bow 5 -vinne Fort North 2 myl laat vaar het
7.30 Bote het al 4 die minute wat uit die Hermes -verwydering verwyder is, aan ontruimde mans en 38 van die Creek teruggegee. Let op die Hermes in vlamme. Verskaf die volgende bepalings aan mariniers en Indiërs op bestelling van brood 826lbs rum gallon beesvate 2 vate sewe en twintig pond agt pond elk vark twee vate vyftig
Op 11 blaas Hermes op
SKAKEL NA AL VIER BRITSE SKIPPE WAT IN DIE EERSTE GESLAG VAN FT GEBEUR HET. BOWYER. http://archive.today/hDwA
Private James Rose van die Woolwich -afdeling het op 18 September 1814 van Pensacola vertrek, net na die eerste aanval op Fort Bowyer. Private Charles Butcher, 'n arbeider uit Switserland, was die enigste sterfgeval as gevolg van die losskakeling van Nicolls tydens die aanval op Fort Bowyer op 18 September 1814. Gevalle op die skip was:
HMS Hermes 17 sterf in aksie, 5 sterf aan wonde, 19 gewond
HMS Sophie 6 sterf in aksie, 4 sterf aan wonde, 12 gewond
HMS Carron nul dood in aksie, 1 sterf aan wonde, 4 gewond
Al hierdie 69 slagoffers van die geveg word genoem in die brief van Admiral Cochrane aan die Admiraliteit van 7 Desember 1814, wat in die korrespondensiedossier, die Britse nasionale argief, ADM/1/505, verskyn.
Die skepe van die Royal Navy wat aan die Tweede Slag van Fort Bowyer in Februarie 1815 deelgeneem het:
HMS VENGEUR http://en.wikipedia.org/wiki/HMS_Vengeur_(1810) was 'n 74-geweer derde koers Vengeur-klas http://en.wikipedia.org/wiki/Vengeur_class_ship_of_the_line
skip van die lyn van die Royal Navy, gelanseer op 19 Junie 1810 by Harwich.o
Minstens 37 ander Royal Navy -skepe het aan die aksie deelgeneem saam met die landing van 1300 soldate voor die oorgawe van Fort Bowyer. Klik op http://atlasofalabama.blogspot.com vir 'n transkripsie van Cooke en Gleig se ervarings op die eiland Dauphin gedurende Februarie en Maart 1815.
BRITSE SKIPE WAT VERBOND IS MET DIE INBORDING VAN BRITSE TROOPE UIT DIE GULFKUS VROEG 1815:
HMS NORFOLK (geen internetrekords van hierdie troepevervoerskip nie)
HMS SEAHORSE http://en.wikipedia.org/wiki/HMS_Seahorse_(1794) Hierdie skip het 64 Royal Marines van Prospect Bluff op die Apalachicola geloods en op 15 April 1815 anker vir Engeland geweeg.
SAL IEMAND MY ASSEBLIEF S H HOE MIS U DIE WOORD "BISENTENIAAL" OP DIE AMPTELIKE GESLAG VAN DIE LOGO VAN NEW ORLEANS.
FORT BOWYER deur LIEUTENANT COLONEL JOHN FOX BURGOYNE, hoof van Royal Engineers by THE BATTLE OF NEW ORLEANS http://en.wikipedia.org/wiki/John_Fox_Burgoyne
Die doel van die Royal Navy's Expedition to Capture New Orleans word duidelik uiteengesit in Fortescue's GESKIEDENIS VAN DIE BRITSE ARMIE, vol. x, pp. 150-151:-
"Dit is maklik om te sien dat die keuse van New Orleans as 'n doel te wyte was aan vlootadvies, en dat hierdie advies hoofsaaklik te wyte was aan die begeerte om prysgeld. Die stad was die groot depot vir die uitvoer van katoen en suiker en Daar word beraam dat die gewasse van hierdie twee goedere alleen, wat daarin gestoor is, in Engeland ongeveer drie-en-'n-halfmiljoen sterling werd was, wat tabak, hennep, lood en skeepvaart tot viermiljoen sal toeneem. so 'n ryk skare, as dit maklik en goedkoop uitgevoer kan word, is moontlik die grootste slag dat Engeland die Verenigde State kan tref, 'n land waarop dit berug is dat dit baie moeilik is om lewenslange beserings op te doen, maar dit was nie die rede waarom vlootbeamptes het dit aanbeveel. Prysgeld was vir byna twee eeue die motief vir alle amfibiese operasies wat die vloot aanbeveel het, en dit in New Orleans was geen uitsondering nie. ts en al drie die admirale wat aan hierdie ekspedisie deelgeneem het- uitstekende manne in hul eie beroep- was deur toevallige toeval Skotte, Cochrane, Cockburn en Malcolm. Cochrane het aanvanklik beraam dat drieduisend Britse soldate sou volstaan ​​om die Amerikaners heeltemal uit Louisiana te verdryf, omdat al die Indiërs, die ontstoke Franse en Spanjaarde 'n stukkie dwaasheid so kinderagtig sou kry dat dit die Britse ministers moes gewaarsku het daarteen om na enige van sy projekte te luister. Luister maar, hoewel hulle in hul instruksies aan die bevelvoerders verklaar het dat die doel van die ekspedisie eerstens die beslaglegging van die monding van die Mississippi was om die Amerikaanse agterstede van kommunikasie met die see te ontneem, en daarna die besetting van 'n paar waardevolle besittings wat nuttig sou wees om die onderhandelinge om vrede te onderneem. "
AFTEL NA DIE AMERIKAANSE VERDEDIGING VAN FORT BOWYER OP MOBIELE PUNT,
Tydens die oorlog van 1812 het die Amerikaanse fort by Mobile Point aan die oostekant van die monding van Mobile Bay Fort Bowyer genoem. Dit is vernoem na die Amerikaanse weermagoffisier wat dit gebou het, luitenant -kolonel John Bowyer. Om 'n onbekende rede, toe Fort Bowyer ná die oorlog herbou is, is die opgeknapte struktuur na Fort Morgan herdoop na die rewolusionêre oorlogsheld generaal Daniel Morgan. James Parton, die skrywer van LIFE OF ANDREW JACKSON (1861), skryf "die vesting sal aan die nageslag bekend staan ​​as Fort Bowyer, hoewel die naam sedertdien onpatrioties en immoreel na Fort Morgan verander is."
Creek -oorlog, (1813–14), oorlog wat gelei het tot Amerikaanse oorwinning oor Creek Indiane, wat Britse bondgenote was tydens die oorlog van 1812, wat gelei het tot 'n groot staking van hul lande in Alabama en Georgia. Die Shawnee -leier, Tecumseh, wat Britse hulp verwag het om jagveld wat deur die setlaars verlore geraak het, te herstel, het na die suide gereis om te waarsku oor die gevare wat blankes inhou vir die inheemse kulture. Feite het onder die Creeks ontstaan, en 'n groep bekend as die Rooistokkies het wit nedersettings aangegryp en geveg met die Creeks wat hulle teëgestaan ​​het. Op 30 Augustus 1813, toe die Rooi Stokke op 553 verrasde grensmanne neerslaan by 'n ru -vesting by die Tensaw -meer, noord van Mobile, het die gevolglike Ft. Mims Massacre het die suidelike state tot 'n kragtige reaksie geroer. Die hoofleër van 5 000 militante is gelei deur genl Andrew Jackson, wat daarin geslaag het om twee Indiese dorpe wat val, uit te wis: Tallasahatchee en Talladega.
Die volgende lente het honderde Creeks byeengekom by 'n ondeurdringbare dorpsvesting op 'n skiereiland aan die Tallapoosa -rivier, in afwagting van die Amerikaners se aanval. Op 27 Maart 1814, tydens die Slag van Horseshoe Bend (Tohopeka, Ala.), Het Jackson se superieure getalle (3 000 tot 1 000) en wapens (insluitend kanonne) die Creek -verdediging afgebreek, meer as 800 krygers geslag en 500 vroue en kinders in die tronk gesit. Die mag van die Indiane van die Ou Suidwes is verbreek.
By die Verdrag van Ft. Jackson (9 Augustus) moes die Creeks 23.000.000 hektaar grond afstaan, wat meer as die helfte van Alabama en 'n deel van die suide van Georgië uitmaak.'N Groot deel van die gebied behoort aan Indiërs wat vroeër Jackson se bondgenote was.