Hierdie artikel gaan ver terug in die geskiedenis om konteks aan die Westar Instituut en die Jesus Seminaar te gee. Dit begin by die Persiese Ryk en die boek Daniël. Die rede vir hierdie lang aanloop hang saam met die VSA se ingrype in Irak en Iran se belewenis van bedreiging deur die VSA-imperium. Hierdie state is geleë in die gebied waar die Persiese Ryk vroeër geleë was. Die boek Daniël word ter sprake gebring omdat heelwat Christene meen dat hulle die verloop van die geskiedenis noukeurig daaruit kan aflei.
Na die Seeslag van Salamis het die Perse se greep op die Nabye Ooste verslap. Kort voor lank het die Grieke op die toneel verskyn en daarin geslaag om die bordjies te verhang. Philip van Masedonië het die Griekse stadstate tot ’n eenheid saamgesnoer en sy seun, Aleksander die Grote, het binne ’n dekade (333–323 v.C.) daarin geslaag om die Persiese Ryk te verower. Nou het ’n Europese mag die ou Nabye Ooste oorheers.4
Ons lees van hierdie gebeure in die boek Daniël, waar daar vertel word van ’n bokram uit die weste wat ’n skaapram uit die ooste die stryd aansê (Dan. 8:1–8). Dis ’n versluierde verwysing na die stryd tussen die Grieke en die Perse. Ten spyte van die wenk wat die skrywer van die boek Daniël lesers gee om die versluierde verwysings reg te verstaan (Dan. 8:20–1), het Christene die boek Daniël deur die eeue waninterpreteer (Koch 1980:182–213; Spangenberg 2009:65–72). Europese Christene het die apokaliptiese dele daarvan met die Romeinse Imperium en die verloop van die Europese geskiedenis in verband gebring (Koch 1997:62–125). Tans meen fundamentalistiese Christen-groepe in die VSA dat die apokaliptiese dele met die verloop van die Midde-Oosterse geskiedenis en die VSA se betrokkenheid dáár in verband gebring kan word.