“Weens die wisselvallige reënval doen ek dit wat ek kan, met dit wat ek het, daar waar ek is. Ek plant mielies saam met die reën volgens dit wat ek kan bekostig; nie volgens wat ek benodig nie. Die risiko’s in Namibië is net te groot.” Ná die vorige oes lê die land braak met die oesreste op die grond.
Dit word nie bewei nie omdat Van Niekerk al die organiese materiaal in die grond wil terugsit. Einde Augustus of begin September slaan sy die reste met ’n bossiekapper plat. Daarna volg ’n skottelegbewerking om die reste effens in te werk omdat daar veral op die besproeiingslande baie organiese materiaal op die grond agterbly.
Sy laat doen dan ’n beitelploegbewerking tot op ’n diepte van 750 mm omdat die sandgrond met slegs 7%-8% klei wat daar voorkom so maklik verdig en die verdigtingslaag gebreek moet word sodat die wortels van die mielies die grond diep kan binnedring. Daarna lê die lande só vir ses weke.
“Ek hou by ’n basiese bemestingsprogram. Ek glo egter in die toediening van boor voor die mielieplante die vier- tot sesblaarstadium bereik, aangesien die oesgrootte dan bepaal word en dit bydra tot die vorming van stuifmeel en pitte.
“As jy vir jou mielies se wortels sorg, sorg hulle vir jou. Ek probeer sover moontlik die verdigtingslae opbreek sodat daar ’n maklike pad is vir die wortels se laterale groei. Ek bandplaas kunsmis tot op vyf weke. Terwyl die plantjies nog jonk is, reageer die kiemwortels goed op kunsmis wat in die ry geplaas is.”