Vryehandel teenoor sogenaamde vryehandelGrafika: Motley.ie Op die hakke van Brexit verlede jaar, is Donald Trump vanjaar in die nuus oor sy onttrekking van Amerika uit die sogenaamde Trans Pacific Partnership, oftewel TPP. Trump word, soos met Brexit-voorstanders, wyd en syd daarvan beskuldig dat hy hierdeur teen die vryemark en vrye internasionale handel is, maar hou hierdie beskuldiging steek? Die TPP sou naas die Noord-Amerikaanse Vryehandelsooreenkoms (NAFTA) en die Europese Unie die derde grootste streekshandelsooreenkoms ter wêreld wees. State soos Japan, Australië en Kanada was deel van die aanvanklike twaalf ondertekenaars van die inisiatief. Vooraanstaande sakelui, joernaliste en regeringslui wêreldwyd het Trump intussen vir die onttrekking gekritiseer. Anthony Gardner, pasuitgetrede VSA-ambassadeur by die Europese Unie, sê byvoorbeeld: “Ons glo in goeie handelsooreenkomste. Ek dink die Transpasifiese Ooreenkoms sou belangrik wees, nie net om ekonomiese groei te stimuleer nie, maar belangriker, om ons te help om die reëls vir globale handel te skryf – iets wat ons vir dekades nou al doen.” Gevra oor die moontlikheid dat die VSA ŉ direkte vryehandelsooreenkoms met Verenigde Koninkryk kan sluit, sê Gardner dat die vroegste waaroor samesprekings daaroor kan begin, is oor twee jaar van nou af: “Om ŉ vryehandelsooreenkoms tussen die VSA en die VK te sluit, sal nie eenvoudig wees nie en dit sal nie vinnig wees nie.” Hierdie uitlatings van Gardner is tipies van die dubbelpratery en ingesteldheid van vandag se staatlike politici. Aan die een kant praat hulle van vryehandel en aan die ander kant is hy trots daarop dat hulle nou al “dekades” lank die “reëls vir globale handel” skryf. Die sogenaamde vryehandelsooreenkomste, wat die wêreld vandag ken, is allesbehalwe vryehandelsooreenkomste. Dit is duisende en duisende bladsye van tegniese puntjies, reëls, uitsonderings, subsidies, heffings, begunstiging en penalisering met ŉ legioen van regslui wat toustaan om dit te interpreteer. Vra maar vir enige Afrikaanse boer, wat probeer om iets na die sogenaamde vryemark-EU uit te voer, hoe Gardner en die eurokrate klippe in hul pad rol. Dit is goeie nuus dat Gardner vervang gaan word. Bloomberg spekuleer dat die plaasvervanger die Brexit-voorstander, professor Ted Malloch, kan wees. Malloch was in Januarie vanjaar in die nuus, nadat hy die EU met die USSR vergelyk het en na die EU verwys het as ŉ supranasionale en onverkose liggaam, met burokrate wat hande uitgeruk het. Dit is intussen tog so dat Trump met ŉ hele aantal ander uitsprake nie noodwendig ŉ voorstander van vryehandel is nie, maar wat sy afbreek van die bestaande internasionale sogenaamde vryehandelsooreenkomste betref, is hy op die regte koers. Anders as wat Gardner beweer, is ŉ ware vryehandelsooreenkoms baie maklik. Dit skaf belastings, heffings, kommissies, kwotas en burokrate se werksgeleenthede af en laat dit aan boere, maatskappye, entrepreneurs en ander private organisasies oor om hul eie handelsooreenkomste te beklink. Hier is nog ŉ geleentheid vir Trump om die wind uit die seile van die establishment te haal en om voor Gardner se voorspelde twee jaar om is reeds ŉ kort, bondige vryehandelsooreenkoms met die VK te sluit.