Uit Maré se onderhoude met pastors blyk ook 'n groot behoefte dat persoonlike leierskap, wat tydsbestuur en karakterontwikkeling/spiritualiteit insluit, in die teologiese opleiding gedek moet word. Maré (2003:111) meen dat, alhoewel alle mense 'n eie verantwoordelikheid ten opsigte van hul geestelike verhouding met God het, die opleiding ruimte behoort te maak vir studentebegeleiding om hulle persoonlike spiritualiteit te ontwikkel. 'n Gebrek aan gesonde karakter kan 'n pastor se sukses en vooruitgang in die bediening kniehalter.
In die onderhoud (01 Julie 2009, Roodepoort) maak Maré dit eerstens duidelik dat sy voorstelle nie ten doel het om 'n nuwe kurrikulum vir die ATS daar te stel nie. Die presiese manier waarop die opleiding van pastors aan die ATS aangepas word, sal in die praktyk uitgewerk moet word.
Maré glo egter vas dat teologiese opleiding vir voornemende pastors meer as 'n drie- of vierjaarkursus moet wees. Teologiese opleiding met 'n stewige grondslag in die Teologie én die nodige vakdissiplines behoort volgens hom 'n sewejaarkursus te wees. Op grond van die teologiese basis moet daar dissiplines uitgewys word wat elke aspek van die pastorale bediening dek. Praktiese Teologie behoort vir ten minste twee jaar deel uit te maak van so 'n nuwe teologiese opleidingsterrein.
Maré is wél oortuig dat die ATS gemeentes moet uitwys saam met wie die instelling kan werk om pastoropleiding doeltreffender te maak. Sodanige gemeentes en hul pastors kan 'n baie belangrike rol in die praktiese opleiding van kandidate vir die bediening speel.
In sy opleiding moet die ATS ook plek maak vir spesialisasie. 'n Nuwe kurrikulum behoort studente die geleentheid te bied om op 'n bepaalde bedieningsgebied te spesialiseer, na gelang van hul eie potensiaal. Die basiese opleiding moet oor sekere vaste aspekte beskik, waarná gespesialiseerde opleiding aan die beurt moet kom.
Al die deelnemers aan die 2006- en 2009-ondersoeke is doelbewus gekies om aan die navorsingsvereistes te voldoen, en die nodige inligting ten opsigte van die pastor se rolverwagtinge te verskaf (kyk Burns & Grove 1993:58). By al die werksessies is die ses maatstawwe waaraan deelnemers moes voldoen, gehandhaaf (kyk Polkinghorne 1989:19). Nadat hulle oor die aard en doel van die ondersoek ingelig is, en verseker is dat alle inligting sowel as hul identiteit as vertroulik beskou sal word (kyk Creswell 1994:147-148), het alle deelnemers hul naam op 'n presensielys aangeteken ten einde skriftelik toestemming te verleen dat inligting vir navorsing gebruik mag word. Die vraag 'Wat is die rolverwagtinge van die AGS-pastor?' was die snellervraag vir sowel die 2006- as die 2009-werksessie. Deelnemers is aangemoedig om alles te noem wat na húl mening deel uitmaak van die pastor se rolverwagtinge, omdat geen inligting verlore moes gaan nie. Voorts is veldnotas deur middel van sleutelwoorde en -frases gemaak om waarnemings akkuraat aan te teken. Die aantekeninge is later breedvoerig aangevul (kyk Knafl & Breitmayer 1989:434-436). Gedurende die ondersoek kon die navorser niks toevoeg, weglaat, verdraai of verwring nie; sy taak was slegs om die ondersoek te fasiliteer. 'n Objektiewe benadering is so ver moontlik gehandhaaf. Die inligting uit die werksessies is volgens Tesch (kyk Creswell 1994:154) se beskrywende ontledingsmetode verwerk. 'n Kundige op die gebied van sowel die Teologie as kwalitatiewe navorsing is as onafhanklike kodeerder aangestel. Nadat die gesprekke getranskribeer en gekodeer is, het die onafhanklike kodeerder 'n protokol vir die ontleding van die data ontvang. Sy het die data vervolgens onafhanklik gekategoriseer en gekodeer, waarna sy die inligting vanuit 'n teologiese agtergrond met die navorser bespreek en saamgestel het, sodat 'n eksterne kodeerder die betroubaarheid van die resultate kon nagaan (kyk Krefting 1991:217). Hierna het verskeie konsensusgesprekke tussen die navorser en die eksterne kodeerder gevolg, en is die finale en subkategorieë uitgewys.
Daar is tans 'n groot behoefte in die AGS-kerk in sy geheel dat hul pastors met 'n vorm van voortgesette ontwikkeling toegerus moet word. Die Ophir Netwerk is een van die streke in die AGS wat die voorloper in dié verband wil word. By 'n Ophir Netwerk-vergadering in November 2008 is Putter as een van die leiers van dié Netwerk aangestel wat bepaald met die voortgesette opleiding van die Ophir Netwerk-pastors moet help (Ophir Netwerk 2008:61). Teen die agtergrond van die 2006- kwalitatiewe navorsingsondersoek, het Putter in 2009 'n soortgelyke ondersoek oor die rolverwagtinge van die Ophir Netwerk-pastors onderneem. Hiermee wou Putter en die ander Ophir Netwerk-leiers bepaal wat gedoen kan word om die pastor deurgaans tersaaklik en ingelig te help bly. Hierdie voorstelle kan dan heel waarskynlik tot 'n voorlopige VTOP ontwikkel word. Vervolgens kom die 2009-navorsingsondersoek onder die loep.
Putter se ondersoeke het 'n oorspronklike bydrae tot die debat oor voortgesette opleiding gelewer, in besonder met betrekking tot die AGS-pastor. Dit is die eerste studie waarvoor die AGS-hoofkantoor 'n deel van die groter AGS-lidmaatskap as verteenwoordigers gekies, en waarvoor 'n streekraad van die AGS (Ophir Netwerk) sy pastors aan 'n wetenskaplik getoetste navorsingsondersoek laat deelneem het. Die ondersoeke het tot 'n aantal belangrike temas en subtemas gelei, wat as riglyne kan dien om voortgesette teologiese opleiding vir die AGS-pastor in die toekoms te rig. Die waarde van die Putter-ondersoeke ten spyt, bestaan daar dalk egter steeds sekere navorsingstekortkominge en -moontlikhede wat aandag verg voordat 'n werklik doeltreffende VTOP ontwikkel kan word. Die belangrikste hiervan word hier onder uiteengesit:
	Deurlopende navorsing is nodig om vas te stel of die inhoud van voorgraadse en nagraadse teologiese opleiding tersaaklik is. Dit sou belangrik wees vir die nuwe teologiese instelling in die AGS wat nuut oor opleiding gaan besin. In aansluiting hierby kan kursusse van die destydse teologiese instellings van die AGS, én hul aanbiedingstyl, beoordeel word. Die AGS-hoofkantoor behoort dus 'n samewerkingsproses tussen al die teologiese rolspelers in die AGS te fasiliteer.
Dit is veral van die allergrootste belang dat alle kerke en hul leiers sal toesien dat die verwerwing van twyfelagtige teologiese kwalifikasies ten sterkste afgekeur word. Indien die AGS-kerk hierin sou slaag, sal dit 'n beduidende bydrae lewer om enersyds geloofwaardige voortgesette opleiding tot sy reg te laat kom, en andersyds te keer dat pastors by akademiese erkenning betrokke raak wat nie eties verantwoordbaar is nie. Op grond van voormelde, sien die voorstelle vir 'n voorlopige VTOP dus soos volg daar uit:
Op grond van die navorsingsondersoeke (Maré 2003; Putter 2006, 2009) en 'n literatuurkontrole wat Maré en Putter onderskeidelik in 2003 en 2006 oor teologiese opleiding gedoen het, kan 'n voorlopige VTOP soos volg daar uitsien:
Tema 1: Noodsaaklike kenmerke en deugde van 'n pastor: Hierdie deel van die kursus behoort ten minste 'n semester te duur. Hieruit kan die volgende subtemas volg: 'n Uitgebreide kennis oor die Bybel en die wese van God', 'Spangesprekke oor toewyding en afsondering', en 'Goddelike leiding, en die rol van die Heilige Gees in die lewe van die pastor'. Aangesien pastors na 'n persoonlike verhouding met God streef, en oor 'n uitgebreide kennis van die Bybel moet beskik, kan hierdie tema hul verhouding met God help ontwikkel, versterk en verdiep.
Pastors wat hierdie kursus suksesvol voltooi, kan 'n sertifikaat vir voortgesette leer van die betrokke teologiese instelling en/of universiteit ontvang. Die kursus kan pastors ook vir formele nagraadse studie motiveer.