Slag van Saratoga - Geskiedenis Podcasts - 2021
Slag van Saratoga - Geskiedenis
Burgoyne het gevoel dat hy geen ander keuse gehad het as om na Albany te gaan nie. Die Amerikaanse weermag blokkeer egter sy weg by Bemis Heights. Die Britte het twee pogings aangewend om deur Amerikaanse verdediging te breek, maar dit het misluk. Na die tweede poging trek hulle terug na Saratoga, waar hulle omring is deur Amerikaanse troepe. Die Britte het geen ander keuse gehad as om oor te gee wat hulle op 13 Oktober 1777 gedoen het nie. 'N Kwart van die Britse magte in Noord -Amerika het dus oorgegee, en hoewel daar nog baie gevegte was, was Amerikaanse onafhanklikheid verseker.
Burgoyne het suidwaarts voortgegaan, selfs al het sy opsies en ondersteuning begin verkrummel. Hy steek die Hudson op 13 September 1777 oor na Albany. Burgoyne was op 6 500 troepe.
Die Amerikaanse generaal Gates wag op Burgoyne met 7 000 man. Gates was gevestig in Bemis Heights. Die hoogtes is deur sy ingenieur, Thaddeus Kosciusko, gekies. Hulle is regs geanker deur die Hudson, en aan die linkerkant deur 'n bos met steil blapse. Burgoyne het geen keuse gehad nie. As hy na Albany wou gaan, moes hy Gage en sy leër aanvat.
Burgoyne stuur 2 000 man, onder generaal Fraser, op 'n flankerende beweging na die weste, en dan na die Amerikaanse lyn. Die hoofaanval sou deur generaal Hamilton se magte in die middel plaasvind. 'N Derde aanval sou reguit langs die rivierpad plaasvind. Burgoyne was gestrem deur sy beperkte kennis van Amerikaanse posisies.
Vroegoggend, die 19de September 1777, vertrek die Britse troepe. Die Amerikaners het bewus geword van die Britse bewegings. Op aandrang van Arnold het Gates ingestem om 'n mag uit die vesting te stuur om Britse bedoelings te bepaal. As gevolg hiervan het die geveg ontwikkel by 'n oop grond naby Freeman's Farm. Eers het Morgan se gewere die Fraser se linkerflank raakgeloop en hulle afgesny. Die magte wat deur Gates gestuur is, is op hul beurt deur 'n deel van Hamilton se brigade ontslaan. Dit het die grootste deel van die dag so gegaan, met stukke van die Amerikaanse en Britse magte wat op mekaar gegooi is.
Aan die einde van die dag het die Amerikaners egter steeds die Heights gehou. Die Britte het 600 doodgemaak, gewond of gevange verloor. Tyd was nie aan Burgoyne se kant nie; die nagte word langer en kouer, kos begin opraak, en daar is geen plaaslike kos nie. Hy het sy inheemse Amerikaanse verkenners verloor, en die geledere van die Amerikaanse magte swel elke dag. Uiteindelik, in 'n desperate stap om uit te breek, het Burgoyne 1500 van sy manne op 'n aanval op die westelike flank van die Amerikaanse magte gestuur. Hulle is onmiddellik aangeval deur die manne van Morgan, en 'n algemene Britse terugtog het spoedig gevolg.
Die Amerikaners was nie tevrede daarmee om die Britte terug te jaag nie. Binnekort val 'n mag onder Arnold 'n gedeelte van die Britse verdedigingslinies aan wat bekend staan ​​as 'die Horseshoe'. Na 'n hewige geveg is die "Horseshoe" gevang. Burgoyne se posisie het onhoudbaar geword. Daardie aand het hy sy magte teruggetrek na Saratoga. Burgoyne het sy gewondes en baie van sy voorrade agtergelaat nadat hy nog 600 man verloor het. Toe hy in Saratoga aankom, het dit duidelik geword dat Burgoyne nie sy posisie sou kon handhaaf nie. Gates het hom gevolg, en gou het Burgoyne omsingel.
Op 12 Oktober het Burgoyne 'n oorlogsraad saam met sy offisiere ontbied. Die beamptes het eenparig saamgestem dat daar geen ander keuse was as om oor te gee nie. Die volgende dag het Burgoyne om terme gevra, waarop die partye ingestem het. Burgoyne oorgegee. Op hierdie stadium is 'n kwart van die Britse troepe in Noord -Amerika gevange geneem. Die gevolge was verreikend, want die Amerikaanse oorwinning het die ander Europese moondhede oortuig dat 'n Amerikaanse oorwinning moontlik is. As gevolg hiervan was hulp spoedig beskikbaar.
Washington se nederlae by Brandywine en Germantown het negatiewe reaksies in die kongres veroorsaak in vergelyking met Horatio Gates se oorwinning in Saratoga. Gekonfronteer met 'n ondersoek na die weermag, het Washington aan die Kongres geskryf oor die vele uitdagings en moontlike oplossings van die Kontinentale Weermag.
Die Slag van Saratoga het op 19 September en 7 Oktober 1777 in twee fases geveg, was 'n keerpunt in die Amerikaanse stryd om onafhanklikheid. Dit het ook 'n direkte impak op die loopbaan van generaal George Washington gehad. Sonder die oorwinning in Saratoga sou Amerikaanse magte waarskynlik nie kritieke hulp van die Franse ontvang het nie, en sou die geloof in die oorlogspoging verswak gewees het. Maar die oorwinning van generaal Horatio Gates in Saratoga het ook gelei tot 'n ernstige, maar uiteindelik onsuksesvolle poging om Washington met Gates as hoofkommandant van die kontinentale leër te vervang.
Die slag van Saratoga het plaasgevind op die velde van die staat New York, nege kilometer suid van die stad Saratoga. In ooreenstemming met Britse planne, probeer generaal John Burgoyne om New England uit Kanada binne te val met die doel om New England van die res van die Verenigde State te isoleer. Burgoyne het onder sy bevel 'n leër van 7.200 troepe gehad waarmee hy gehoop het om Britse oorheersing in die hele staat New York te vestig. Teenoor Burgoyne was generaal Horatio Gates met 'n mag van 9 000 soldate, later saam met 2 000 ekstra troepe. Die daaropvolgende geveg is verdeel in twee ontmoetings, die eerste op 19 September en die tweede op 7 Oktober.
Die eerste op 19 September 1777, ook bekend as die Battle of Freeman & rsquos Farm, het plaasgevind toe die Britte die gevestigde Amerikaners. Omdat Benedict Arnold die Britse maneuver verwag het, was daar egter 'n aansienlike kontingent Amerikaanse magte tussen die Britte en die hoofliggaam van die Amerikaanse weermag geplaas. Terwyl die Britte uiteindelik daarin geslaag het om die Amerikaners te oorskry, was hul verliese aansienlik. Byna 600 Britse soldate is dood of gewond, wat ongeveer twee keer die Amerikaanse verliese was. 1
Voordat die tweede geveg plaasgevind het, het Burgoyne tevergeefs op versterkings gewag, en teen 7 Oktober, met die gevolgtrekking dat hy nie meer wag nie, het hy 'n tweede aanval geloods. Hierdie keer het die Amerikaanse magte die Britse aanval teengehou en kon hulle 'n teenaanval kry om verlore terrein te herwin. Burgoyne en sy troepe, verslaan, begin met 'n opmars na die stad Saratoga waar hulle hulself weer gevestig het in die hoop om te ontsnap. Binne twee weke het Gates se leër hulle egter omsingel en hulle gedwing om oor te gee. 2
Na die Amerikaanse oorwinning was die moraal onder Amerikaanse troepe hoog. Met Burgoyne se oorgawe van sy hele leër aan Gates, behaal die Amerikaners 'n beslissende oorwinning wat uiteindelik die Franse oorreed het om 'n verdrag met die Verenigde State te sluit teen Brittanje, Frankryk se tradisionele vyand. Die toetrede van Frankryk tot die oorlog, tesame met sy finansiële en militêre steun, veral sy vloot, was uiteindelik van kardinale belang vir die oorwinning van Washington tydens die Slag van Yorktown in Oktober 1781, wat die oorlog effektief beëindig het. 3 Maar die Franse was nie alleen om die Amerikaners te ondersteun na die Slag van Saratoga nie. Die Spanjaarde en later die Nederlanders het ook ondersteuning gebied, gretig om die geleentheid te benut om hul Britse mededinger te verswak. 4
Na die oorwinning van sy oorwinning in Saratoga het General Gates wydverspreide steun geniet en sommige het agter die skerms 'n veldtog gevoer om hom te laat vervang as opperbevelhebber van die Kontinentale Weermag. In 'n episode wat bekend staan ​​as die 'Conway Cabal', begin Gates se ondersteuners 'n sameswering teen Washington, maar hul komplot is ontdek toe 'n dronk offisier, kolonel James Wilkinson, in die openbaar verklaar dat generaal Thomas Conway Gates geprys het as die redder van die Revolusie terwyl hy Washington terselfdertyd verneder. 5 Conway het spesifiek gesê dat & ldquoHeaven vasbeslote was om u land te red, anders sou 'n swak generaal en slegte raadgewers dit verwoes het. & Rdquo 6
Dit was slegs deur die voortydige ontdekking van hierdie plot en die sterk steun van sleutelfigure in die weermag en die kongres dat Washington sy bevel kon handhaaf. 7 Die Conway Cabal het Washington verras, maar in die nadraai van sy mislukking was dit Gates wat hom in die swakker posisie bevind het. Hy vra om verskoning aan Washington, wat sy bevel vir die res van die oorlog behou het en, ondersteun deur Franse magte op land en see, die Britse oorgawe in Yorktown in 1781 ontvang het.
1. Douglas R. Cubbison, Burgoyne en die Saratoga -veldtog: sy referate (Norman, OK: University of Oklahoma Press, 2012), 109-115 Jim Lacey en Williamson Murray, Slagoomblik: die twintig botsings wat die wêreld verander het. (New York: Bantam Books, 2013), 216-22.
2. Richard M. Ketchum, Saratoga: keerpunt van Amerika en die rewolusionêre oorlog van die Rsquos (New York: Henry Holt, 1997), 391, 427.
3. Lacey en Murray, Slagoomblik,224.
4. John E. Ferling, Die opkoms van George Washington: Die verborge politieke genie van 'n Amerikaanse ikoon (New York. Bloomsbury Press, 2009), 137.
6. & ldquo Van George Washington tot Horatio Gates, 4 Januarie 1778, & rdquo Founders Online, National Archives, Bron: dit is 'n Early Access -dokument uit The Papers of George Washington.
#1 Die stryd was deel van Groot -Brittanje se veldtog om New England te isoleer
New England streek in die VSA wat die Revolusionêre Oorlog begin het, was vir die Britte lastig. Britse bevel het 'n plan bedink waarvolgens Generaal John Burgoyne, onder leiding van 'n groot leër, sou Amerika vanuit Kanada binnedring deur die vordering na die Hudsonvallei aan Albany terwyl Britse troepe onder Meneer William Howe sou van New Jersey af in die Hudson -vallei optrek. Die doel hiervan was om isoleer die opstandige kolonies in New England uit middel- en suidelike kolonies. Dit sou ook aan Brittanje die bevel gee Hudsonrivier en Amerikaners en hul bondgenote demoraliseer.
Die noordelike departement van die kontinentale leër onder generaal -majoor Philip Schuyler was in 'n toestand van bestendige toevlug nadat Burgoyne en rsquos gevang het van Fort Ticonderoga.
Dit het daartoe gelei dat baie in die kongres ontevrede was met generaal Schuyler, wat daartoe gelei het dat hy 'n ander opdrag gekry het en generaal -majoor Horatio Gates die bevel geneem het.
Toe Gates in bevel was, het die kontinentale magte begin opstaan ​​op grond van baie feite, soos die dood van Jane Mcrae, plaaslike goewerneurs wat milisie-ondersteuning aanmoedig, die sukses van die Slag van Bennington en opperbevelhebber George Washington wat baie van sy magte na Hekke om Burgoyne in toom te hou.
Generaal Washington het besluit om Howe, wat in Philadelphia was, fyn dop te hou, sodat hy vir Gates 'n paar van sy beste manne gestuur het.
Hy stuur 'n aggressiewe veldgeneraal genaamd Benedict Arnold, 'n nuutgestigte elite -geweerkorps onder Daniel Morgan, generaal Benjamin Lincoln en 750 man van Israel Putnam en lsquos -manne.
By hul aankoms het Gates en sy manne na Bemis Heights beweeg.
Brittanje se 5 grootste verliese in militêre geskiedenis
Kernpunt: Hoe goed ook al, geen weermag is perfek nie.
Eeue lank het die son nooit op die Britse Ryk ondergegaan nie. Maar daar was verduisterings en meer as 'n paar wat Britse arms bevlek het.
Soos die Romeine, het die Britte teen 'n verskeidenheid vyande geveg. Hulle het ook die onderskeid gehad dat hulle deur 'n verskeidenheid vyande verslaan is, waaronder Amerikaners, Russe, Franse, Inheemse Amerikaners, Afrikaners, Afghanen, Japanners en Duitsers. Selfs in nederlaag, is daar iets heerliks ​​om aan soveel verskillende vyande te verloor.
Soos die spreekwoord sê, oorwinning het baie vaders, maar nederlaag is 'n weeskind. Maar in Brittanje se geval het die nederlaag veelvuldige reëls, van oorvertroue tot rassisme. Die Amerikaners wat die Limeys sou bespot, moet in gedagte hou dat dieselfde redes ook Amerikaanse nederlae tot gevolg gehad het.
Hier is die vyf grootste Britse militêre mislukkings:
Stel jou voor dat 'n hele Amerikaanse weermag brigade aan die Taliban oorgegee het, en nou begryp jy die impak van die Slag van Saratoga in 1777. 'n Britse mag van 7 000 man het hul wapens neergelê voor 'n leër wat Europese kenners as koloniale rommel afgemaak het.
Saratoga was 'n geveg wat nooit sou moes gevoer word nie. Brittanje het altyd 'n klein leër vir 'n groot Europese mag gehad, en 'n besonder klein leër om 'n gebied ter grootte van Oos -Noord -Amerika te onderwerp. Tog het Brittanje wel die Royal Navy, wat 'n strategiese mobiliteit verleen het wat die Britte in staat gestel het om hul magte te konsentreer of te ontruim met 'n spoed wat die kontinentale kant van George Washington nie kon vergelyk nie.
In die beste Britse tradisie van minagting vir die vyand, het die Britte in die herfs van 1777 gekies om 'n ekspedisie oor die land diep in die Noord -Amerikaanse wildernis te berg, so ver van vlootondersteuning as die maan. Generaal "Gentleman Johnny" Burgoyne sou 7000 man van Kanada af na Upstate New York lei, waar hy naby Albany sou ontmoet met 'n ander mag onder generaal William Howe wat noordwaarts verhuis van New York. In teorie sou dit die lastige nes van revolusionêre in New England isoleer van die res van die rebelse kolonies.
Ongelukkig was die Britse bevel net so verdeeld soos hul magte. In plaas daarvan om Burgoyne te help, het Howe gekies om Philadelphia te beset. Burgoyne het daarin geslaag om Fort Ticonderoga te herower, maar het nou 'n gebrek aan voorraad, en die winter kom nader. In plaas daarvan om terug te trek na Kanada, het hy besluit om na Albany te gaan. Intussen het die Amerikaners uiteindelik 'n mag van 15 000 militieë bymekaargemaak wat ondersteun is deur versterkings wat deur generaal Washington gestuur is, waaronder Daniel Morgan se gewere en Benedict Arnold (eintlik 'n bekwame Amerikaanse bevelvoerder voor sy afloop).
Dit was nie net die Britte wat ly aan verdeelde bevel nie. Arnold het gestry met Horatio Gates, die skynbare bevelvoerder van die Amerikaanse mag. Maar na twee klein gevegte op Freeman's Farm en Bemis Heights, bevind Burgoyne se leër hom in die minderheid, omring en geïsoleerd by Saratoga, ver van enige versterking of steun.
Die heer Johnny het op 17 Oktober 1777 oorgegee en sodoende die lewens van sy manne behou van 'n hopelose geveg. Maar die feit dat die rewolusionêres 'n Britse leër in die veld vernietig het, het gehelp om Frankryk te oortuig om met die jong Amerikaanse revolusionêre saam te werk en oorlog teen Brittanje te verklaar, later gevolg deur Spanje. Die impak op die wêreldgeskiedenis sou groot wees.
Om deur die Amerikaners verslaan te word, was erg genoeg, maar ten minste was die Amerikaners Europeërs van afkoms en kultuur. Maar spiesgierige Afrika-inboorlinge sou beslis nie 'n wedstryd wees vir 'n mag van goed bewapende en goed opgeleide Britse troepe nie? Selfs vandag nog word die beeld voortgesit deur die film van 1964 Zoeloe, waar 'n handjievol Britse troepe mensegolwe van Afrikaanse krygers afveg tydens die Slag van Rorke's Drift.
So 'n rassistiese stereotipe is verpletter deur die Slag van Rorke's Drift en is voorafgegaan deur die nederlaag van Isandlwana, waar die Zoeloes 1700 Britse stamgemeentes en koloniale hulpverleners vernietig het by die Slag van Isandlwana op 22 Januarie 1879. Brittanje het Zululand binnegeval, skynbaar tot wraak die moord op Britse onderdane, maar in werklikheid om 'n Suider -Afrikaanse konfederasie te stig, wat op sy beurt die Zoeloe -ryk verpletter het.
Soos in Saratoga, het die Britte hulself roekeloos in 'n dodelike posisie gedrewe. Die Britse bevelvoerder Lord Chelmsford het sy mag van 15 000 man in drie afsonderlike kolomme verdeel oor die teorie dat dit die Britte in staat sou stel om die Zoeloe-weermag te omring (natuurlik vlug hulle, ou kaptein). Chelmsford was die bevelvoerder van die hoofkolom van 5 000 man wat by Isandlwana kamp opgeslaan het, net vyf kilometer van 'n Zoeloe -leër af wat Britse verkenners nie opgespoor het nie. Hy het nie net sy posisie versterk nie, maar hy het ook sy mag weer gesplit deur die grootste deel van die kolom te stuur wat agterna gedink het die belangrikste Zoeloe -leër was, en net 1700 man het die kamp bewaak.
Maar die belangrikste Zoeloe -leër van 20 000 sterk mense was eintlik versteek naby die kamp. Toe Britse verkenners hulle uiteindelik opspoor, val die Zoeloes aan. Hulle het spiese en skilde uit die ystertydperk in die industriële tydperk van stoomskepe en masjiengewere gedra, maar die Zoeloes het bewys wat die hoogs georganiseerde, gemotiveerde en takties mobiele troepe kon bereik, ondanks tegnologiese minderwaardigheid. Hul gunsteling taktiek was die izimpondo zankomo ("horings van die buffel"), waar die ouer krygers van die Zoeloe -mag die vyand van voor af betrek het terwyl die jonger krygers om albei flanke draai en aanval. Hierdie taktiek het die Zoeloes 'n sterk reputasie en 'n Afrika -ryk besorg. Nou sou hulle die Britte vernietig.
Slag van die Denemarse Straat:
'N Mens kan die Royal Navy nie die skuld gee vir 'n gebrek aan aggressiwiteit nie. Toe die nuus in Mei 1941 kom dat die slagskip Bismarck van Duitsland na die Noord -Atlantiese Oseaan seil, reageer die Britte vinnig. 'N Duitse slagskip, losgelaat tussen die seevaarte wat Brittanje met kos en wapens onderhou het, sou soos 'n tier in 'n hoenderhok wees.
Die Bismarck was 'n formidabele slagskip, nuwer en meer gevorderd as die meeste van sy Britse en Amerikaanse eweknieë in 1941. Saam met die swaar kruiser Prinz Eugen, sou dit 'n moeilike wedstryd in enige geveg gewees het. Maar toe die Duitse stropers deur die Denemarnsestraat gegaan het, was dit die ongeluk van die Royal Navy dat die twee skepe wat hulle op 24 Mei onderskep het, die slagskip was Prins van Wallis en die gevegskruiser Afstoot.
Die Prins van Wallis was vars uit die werf en het nog werfwerkers aan boord om die skip klaar te maak. Die Afstoot is in 1918 van stapel gestuur, terwyl die Eerste Wêreldoorlog nog gewoed het. As 'n gevegskruiser, vinniger, maar minder goed gepantser as 'n slagskip, was dit nie bedoel om dit met 'n moderne slagskip soos die Bismarck. Selfs vir 'n gevegskruiser het dit 'n swak dekwapen, wat dit kwesbaar gemaak het vir vuur wat bo -op die skip neergedaal het in plaas van die kante.
In plaas van om op versterkings te wag, het die Britte gesluit vir 'n geveg in 'n geveg waar die kans selfs op sy beste was. Dit was 'n klassieke botsing van kapitaalskepe, met geen van die lastige vliegtuie of vliegdekskepe wat die verrigtinge kon verwoes nie. Tog het die Prins van Wallis het wapenstortings gehad wat die vuurtempo verminder het. Tog was dit die Afstoot dit maak dit 'n donker dag vir die Royal Navy. Na 'n paar Duitse salvo's, het die gevegskruiser ontplof met die verlies van meer as 1300 matrose. Die oorsaak was waarskynlik - hoewel nie definitief nie - 'n tydskrifontploffing wat veroorsaak is deur 'n Duitse dop wat die dekwapens binnegedring het.
Die Prins van Wallis drie treffers op die Bismarck, insluitend 'n boogslag wat oorstromings veroorsaak het en die Bismarck kosbare brandstofolie in haar voorste tenks. Maar die feit was dat die Afstoot—een van die trotsste skepe in die Royal Navy - is gesink en die Duitsers het geleef om weg te vaar.
Maar nie lank nie. Die verlies van die Afstoot sou gewreek word. Van die Britse admiraliteit kom 'n eenvoudige volgorde van drie woorde wat in die geskiedenis sou verskyn: "Sink die Bismarck!" Net soos dit gereed was om die veiligheid in Frankryk te bereik, is die Bismarck lamgelê deur verouderde Swordfish -torpedobomwerpers van die vliegdekskip Ark Royal, en uiteindelik deur die Britse vloot gesink.
Wie sou die Britte anders onderskat nadat hulle deur onbeskofte Amerikaanse koloniste en kwaai inboorlinge geslaan is? Moenie bang wees nie, teen die veertigerjare was dit Japan se beurt. Britse kenners voor die oorlog het die Japannese op rassistiese gronde afslag gemaak - 'n groot fout.
Hierdie rassisme het bitter vrugte afgewerp in die eerste ses maande van die Stille Oseaan -oorlog, toe die Keiserlike Japanse leër en vloot die Westerse moondhede in Suidoos -Asië en die Westelike Stille Oseaan ontneem het. Dit is nêrens beter gesimboliseer as die val van die Britse vesting in Singapoer nie.
Singapoer is beskou as 'n onneembare bastion van die Britse Asiatiese ryk. Dit was grotendeels 'n mitiese begrotingspenneknyping wat die eilandstad 'n vesting in Potemkin gelaat het, ver van onkwetsbaar. Nietemin, met 'n garnisoen van 80 000 man, word verwag dat Singapoer 'n rukkie sou uithou, miskien totdat hulp opgedaag het.
Hulp sou nie opdaag nie. Die Amerikaanse Stille Oseaan -vloot is meestal in Pearl Harbor vernietig. Die slagskip Prins van Wallis en gevegskruiser Afstoot is op 8 Desember deur Japannese torpedobomwerpers van Malaya af gesink, wat Singapoer van sy seeskild ontneem het.
Maar baie van die Britse ramp was onbegryplik, eerder as onvermydelik. Die vlieëniers van die Royal Air Force, wat haastig was van hul oorwinning oor die Luftwaffe in die Slag van Brittanje, het hulself oortref deur beter opgeleide Japannese vlieëniers en hul dodelike Zero-vegters. Die Japannese mag wat op 8 Desember op die Maleise Skiereiland noord van Singapoer geland het, was kleiner as dié van die verdedigers, maar dit het swak maniere uitgevoer en Britse, Australiese en Indiese troepe gelei.
7 Oktober: Ondanks groot verliese het Burgoyne die tweede slag by Saratoga gewen, en sy leër het na Kanada teruggekeer.
22 Oktober: Slag van Red Bank, 'n Hessiese mag wat gestuur is om Fort Mercer aan die Delaware -rivier net suid van Philadelphia te neem, word deurslaggewend verslaan deur 'n minderwaardige mag van koloniale verdedigers.
25 November: Slag van Gloucester in sy eerste slagveldaksie, het die Marquis de Lafayette 'n suksesvolle nagaanval op 'n Hessiese piket gemaak.
5–8 Desember: Slag van White Marsh noord van Philadelphia gedryf, Washington verslaan Howe in 'n reeks skermutselings, wat die Britse hoop beëindig om die Patriot -magte direk te betrek voor die aanvang van die winter.
6 Februarie: Frankryk en die Amerikaanse rebelle onderteken die 'Franco-American Treaty of Amity and Commerce' wat die rebelle internasionale erkenning gee en buitelandse militêre steun.
18 Maart: Slag van Quinton's Bridge: 'n geringe skermutseling van Britse en Patriot -feeste, eindig in 'n vernederende nederlaag van Patriot.
24 April: North Channel Naval Duel, John Paul Jones verslaan die Britse Sloop-of-War Drake in die Ierse See.
1 Mei: Slag van Crooked Billet, majoor John Graves Simcoe het 'n verrassingsaanval geloods teen brigadier -generaal John Lacey en drie regimente van Pennsylvania -milisie, wat letterlik aan die slaap betrap is: 'n vernederende Patriot -nederlaag.
20 Mei: Slag van Barren Hill, 'n Britse mag onder Howe het probeer om 'n Patriot -leër onder die Marquis de Lafayette vas te trek, maar die kontinent het ontsnap, maar nie sonder verlies nie.
25 Mei: Slag van Freetown, Patriot -milisie en 'n Britse vlootskip tref onbeslis, met weinig verlies aan weerskante
25 Junie: Benedict Arnold gaan oor by die Britse leër.
28 Junie: Slag van Monmouth, Toe die Britte na New York terugkeer, het George Washington se magte onomwonde bots met die Britse agterhoede onder Clinton.
30 Junie: Slag van Alligator Bridge, die Georgiese inval in Florida misluk wanneer 'n Patriot -poging om 'n Tory -mag in 'n hinderlaag te lok, self in 'n hinderlaag val.
3 Julie: Slag van Wyoming, 'n Britse mag van Tories en Iroquois vernietig 'n Patriot -militêre mag, wat paniek veroorsaak op die noordwestelike grens.
4 Julie: Vaslegging van Kaskaskia: George Rogers Clarke vang die stad Kaskaskia vas en verseker 'n groot deel van die Illinois -gebied vir die rebelle.
27 Julie: Eerste Slag van Ushant, Britse en Franse vloot tweestryd onbeslis.
6 Augustus: Verdrag van Saratoga, die 'Provinsie Vermont' word voorlopig deur Britse koloniale owerhede erken, in afwagting van bekragtiging deur die Britse regering: Vermont word neutraal.
21 Augustus-19 Oktober: beleg van Pondicherry, Britte neem beheer oor die hele Franse Indië.
29 Augustus: Slag van Rhode Island, 'n Patriot en Franse leër het sonder sukses probeer om beheer oor die strategiese oorwinning van Rhode Island vir die Britte terug te neem.
7-18 September: beleg van Boonesborough, setlaars in Kentucky, het 'n Shawnee-aanval suksesvol afgeweer.
18-25 September: Grey se aanval, generaal-majoor Charles Gray het toegeslaan op die Massachusetts-gemeenskappe New Bedford en Martha's Vineyard. Troepe onder sy bevel het pakhuise, gestuur en voorrade in New Bedford vernietig, waar hulle met ligte weerstand van die plaaslike milisie te kampe gehad het. By Martha's Vineyard het hy 10 000 skape en ander voorrade aangevra, en skuldebriewe gelos vir betaling.
27 September: Baylor Massacre, genl.maj Charles Gray het ligte infanterie en Royal Dragoons gestuur om 'n mag van Patriotte onder kolonel George Baylor in 'n nabygeleë dorpie op te vang: die hele mag is doodgemaak of gevang met min verlies vir die Britte.
6 Oktober: Slag van Chestnut Neck, Britse en Tory-troepe onder kaptein Patrick Ferguson vernietig broodnodige voorrade wat na Washington se weermag by Valley Forge gestuur moet word.
7 Oktober: Little Egg Harbor -slagting, Patrick Ferguson het 'n verwoestende nagaanval op Patriot -troepe onder Kazimierz Pułaski geloods.
24 Oktober: Carleton's Raid, Britse troepe onder majoor Christopher Carelton val oor die Champlain -meer en veroorsaak verwoesting in New York. Sommige inwoners beskuldig die Vermont -milisie dat hulle aan die aanval deelgeneem het, wat die betrekkinge tussen New York en Vermont verder gespanne gemaak het.
17 Desember: Slag om St. Lucia, ondanks die feit dat die Britse magte onder admiraal Samuel Barrington en majoor -generaal Grant, ondanks die feit dat hulle baie in getal was, 'n skerp nederlaag teen die Franse magte onder admiraal Jean Baptiste Charles Henri Hector Comte d'Estaing hanteer, swaar ongevalle en die vaslegging van die strategiese eiland St. Lucia.
29 Desember: Capture of Savannah, 'n Britse leër onder Archibald Campbell vang Savannah, Gaorgia, heeltemal ongeskonde, saam met meer as die helfte van die verdedigende leër onder Robert Howe met die hulp van 'n plaaslike slaaf.
3 Februarie: Slag van Beaufort, Britse stamgaste en skermutselinge van die Patriot -milisie op Port Royal Island, 'n geringe oorwinning, wat baie help om die moreel van die patriot in die suide te help.
14 Februarie: Slag van Kettle Creek, lojale militieë word deur 'n hinderlaag deur Patriot -milisie in die gesig gestaar en neem groot verliese.
23 Februarie: Slag van Vincennes, Clarke herower die stad Vincennes en vang die Britse goewerneur, Henry Hamilton.
3 Maart: Slag van Brier Creek. in 'n klinkende oorwinning het 'n Britse mag onder Mark Prevost 'n groter Patriot -leër onder John Ashe heeltemal vernietig en 'n groot deel van Suid -Carolina verseker.
12 April: Verdrag van Aranjuez, Frankryk en Spanje kom ooreen om mekaar te help met die herstel van gebied van Brittanje in die sewejarige oorlog, veral in Amerika.
5 Mei: Slag van Chillicothe, 'n mag van die Kentucky -burgermag, val 'n dorpie Shawnee aan, maar word afgeweer.
20 Junie: Slag van Stono Ferry, 'n Patriot -leër onder Benjamin Lincoln word ronduit verslaan in 'n aanval op 'n Britse agterhoede onder luitenant -kolonel John Maitland.
24 Junie-7 Februarie 1783: Groot beleg van Gibraltar, Spaanse en Franse troepe en skepe beleër die strategiese Britse vesting Gibraltar aan die Spaanse kus.
6 Julie: Slag van Grenada, Britse en Franse vloot ontmoet aan die kus van Granada. Die Britse vloot word verdryf, en die Franse neem Grenada in besit.
6-11 Julie: Tryon's Raid, 'n Britse mag onder bevel van generaal-majoor William Tryon, het 'n aanval op die oewers van Connecticut uitgevoer, skepe en goedere gevang en openbare en private geboue verbrand.
15-16 Julie: Slag van Stony Point, tydens 'n verrassingsaanval in die nag, vang elite-kontinentale magte Stony Point, New York, saam met sy Britse garnisoen.
19-22 Julie: Slag van Minisink, Joseph Brant het 'n aanval op die noordelike Delaware-vallei uitgevoer en daarna 'n agtervolgende militêre mag by Minisink Ford verslaan.
24 Julie-12 Augustus: Penobscot-ekspedisie, die grootste vlootekspedisie wat ooit deur die Patriotte gemaak is, ly aan 'n vernederende nederlaag deur die Britse magte in Maine.
19 Augustus: Slag van Paulus Hook, Light Horse Harry Lee lei 'n nagaanval op 'n Britse fort in Paulus Hook, New Jersey, waar 'n groot aantal gevangenes gevange geneem word voordat hulle terugtrek.
29 Augustus: Slag van Newtown, 'n Gesamentlike Brits-Indiese mag onder John Butler en Joseph Brant, keer 'n Patriot-mag terug onder John Sullivan wat daarop gemik is om dorpe in Iroquois te verwoes.
7 September: Die inname van Fort Bute, 'n Spaanse koloniale mag onder goewerneur Bernardo de Gálvez, val die Britse Wes -Florida vanuit Louisiana binne en vang die klein Britse pos van Fort Bute.
10 September: Slag van Lake Pontchartrain, die gewapende skoener USS Morris vang die veel kleiner HMS West Florida onder valse kleure vas. Kaptein William Pickles word deur die Britte as 'n seerower bestempel.
16 September-18 Oktober: beleg van Savannah, gekombineerde Patriot/Franse magte onder Benjamin Lincoln en die Comte d'Estaing, beleër 'n Britse mag in Savannah onder Augustine Prevost: nadat 'n aanval op 9 Oktober misluk het met groot ongevalle, het die Franse magte teruggetrek : dit was die laaste keer dat Patriot -magte die Britte uit die suidelike kolonies probeer verdryf het.
20-21 September: Slag van Baton Rouge, met versterkings uit Kanada, verslaan die Britse leër die Spaanse leër beslis by die Slag van Baton Rouge. Die Britte versterk hul besit in Wes -Florida en kan die Cherokee -nasie regstreeks ondersteun teen die Overmountain Men
23 September: Slag van Flamborough Head, 'n gekombineerde Patriot/Franse vloot, veg teen 'n paar Britse konvooi -begeleiers, alhoewel die bondgenote seëvier, ontsnap die hele konvooi ongehinderd.
16-20 Oktober: Eerste Slag van San Fernando de Omoa, 'n Britse mag onder kommodore John Luttrell vang die strategiese Spaanse vesting met min verliese, saam met twee skeepsbote wat meer as drie miljoen silwer pesos dra.
25-29 Oktober: Tweede Slag van San Fernando de Omoa, 'n Spaanse mag onder Matías de Gálvez het die fort beleër en probeer om die mure op die 29ste te bestorm: alhoewel dit afgeweer is, het die siekte-vermorste garnisoen gedurende die nag onttrek.
18 Desember: Eerste Slag van Martinique, 'n Vloot onder Hyde Parker sny nege vaartuie uit 'n belangrike Franse voorraadkonvooi uit voordat 'n Franse vloot onder Admiral de la Motte ingryp om die res te red: Parker en de la Motte duel onomwonde vir die res van die dag.
8 Januarie: Aksie van 8 Januarie 1780, 'n Britse vloot onder Sir George Brydges Rodney betrap 'n militêre konvooi onder bevel van Don Juan Augustin de Yardi en vang elke Spaanse skip.
16 Januarie: Slag van Kaap St Vincent, in een van die baie min gevegte in die seiljag, verslaan 'n Britse eskader van 18 skepe onder admiraal Rodney beslissend 'n Spaanse vloot van 11 seile onder Juan de Lángara, vernietig een skip en vang vier, waaronder de Lángara's, hoewel twee later deur hul Spaanse bemanning teruggevorder is.
3 Februarie: Battle of Young's House, 'n geringe skermutseling tussen die Britse en Patriot -leërs in New York teenoor mekaar, 'n elite Britse/Duitse mag verdryf 'n mag kontinentale en verbrand die huis.
2 Maart: Aanval op New Orleans, 'n klein koninklike vlootmag, het 'n aanval op die Spaanse weermagbasis in New Orleans uitgevoer, wat generaal Bernardo de Gálvez genoop het om troepe van sy leër in Wes -Florida los te maak om te waak teen verdere aanvalle
29 Maart-12 Mei: beleg van Charleston, 'n gesamentlike mag onder generaal Clinton en admiraal Arbuth, vang nie die stad Charleston, Suid-Carolina, saam met 'n kontinentale leër van meer as 5000 man, 'n groot aantal ammunisie en drie ondertekenaars van die verklaring van Onafhanklikheid widelt beskou as die keerpunt van die oorlog, het die inname van Charleston die laaste gereelde Patriot -troepe uit Suid -Carolina verdryf: hoewel verspreide partydige gevegte sou voortduur tot aan die einde van die oorlog, het die kolonie stewig onder Britse beheer gebly.
14 April: Die Slag om Monck's Corner, Banastre Tarleton val 'n Patriot -mag onder Isaac Huger aan, besluit dit en sny die beleërde Charleston heeltemal af van Patriot -ondersteuning.
17 April: Die Tweede Slag van Martinique: Britse en Franse vloot onder onderskeidelik Rodney en die Comte de Guichen, tweestryd tweeklank: 'n Britse strategiese oorwinning, aangesien die Franse genoodsaak was om 'n beplande inval in Jamaika prys te gee.
The next battle was The Battle of Bemis Heights. On 7 October 1777, the American attacked the British army and they surrendered on 17 October 1777. Get facts about Battle of Bull Run hier.
Kyk die video: How did the Zulus Interact with the Voortrekkers? The Zulu-Boer War 1835-1839 (Desember 2021).