Die 11 vreemdste visse - Resensies - 2022
Die 11 vreemdste visse
Vis is van die vreemdste gewerwelde diere op aarde - en sommige visse is beslis meer bisar as ander. Op die volgende afbeeldings sal u 11 van die vreemdste visse in die wêreld se oseane ontdek, wat wissel van die lagwekkende blobfish tot die stermery wat die nagmerrie veroorsaak.
Jammer die arme bloekomvis. In sy natuurlike habitat, op die dieptes van die oseaan tussen 3,000 en 4,000 voet, lyk dit soos 'n gewone vis. As dit egter na die oppervlak getrek word, brei die liggaam hom uit tot 'n komiese voorkoms van 'n groot neuskop met 'n gesig wat opvallend soos 'n menslike gesig lyk.
Die gelatienagtige vleis van Psychosrutes marcidus ontwikkel om uiterste diepseedruk te weerstaan, maar terselfdertyd kan hierdie visse bo-op die seebodem dryf en organiese materiaal inneem. Die bloekomvis is verwyder van die natuurlike omgewing met 'n hoë druk en swel in die nagmerries. (Blink en jy het dit gemis, maar die bloosvis verskyn in die Chinese restaurant-toneel in 'Men in Black III'; die meeste mense het aanvaar dat dit 'n spesiale effek was eerder as 'n regte dier!)
Die naam "wrasse" is afgelei van die Corniese woord vir "hag" of "ou vrou." Dit is 'n naam vir die Asiatiese skaapkopwraas, Semicossyphus reticulatus, wie se gesig lyk soos die tekenprent-oordrewe gesig van 'n klassieke Disney-heks, met 'n uitstaande ken en voorkop. Daar is nie veel oor die Asiatiese skaapskuur bekend nie, maar die groot gesig van hierdie vis is waarskynlik 'n seksueel geselekteerde kenmerk: Mannetjies (of miskien wyfies) met groter, knobbier bekers is aantrekliker vir die teenoorgestelde geslag tydens die dekseisoen. 'N Bewysstuk ten gunste van hierdie hipotese is dat die nuwe broeiende Asiatiese skaapwagterskap gewone koppe het.
Die geel bokvis
Die geel boksvis is die mariene ekwivalent van die reghoekige waatlemoene wat hulle in Japan verkoop, en kom gereeld voor by die koraalriwwe van die Indiese en Stille Oseaan, en voed op alge en klein ongewerweldes. Niemand is heeltemal seker hoekom nie Ostracion cubicus het die gewone evolusionêre neiging na plat, smal liggame gekniehalter, maar dit lyk of die behendigheid in die water meer aan sy vinne skuld as aan sy algemene vorm. Hier is 'n bietjie trivia vir pop-kultuur: Mercedes-Benz het in 2006 die Bionic onthul, 'n 'konsepmotor' wat volgens die geel bokvis gemodelleer is. As u nog nooit van die Bionic gehoor het nie, is dit waarskynlik omdat hierdie motor 'n ware evolusionêre flop was in vergelyking met sy meer suksesvolle inspirasie.
Paddavissies is in die algemeen van die vreemdste wesens op aarde: hulle het nie skubbe nie, het verskillende aanhangsels en groeisels aan hul liggame, en is dikwels bedek met alge. Maar geen paddavisse is vreemder as die psigedeliese paddavisse nie. Slegs in 2009 in die waters van Indonesië ontdek, Histiophrine psychedelica het 'n groot, plat gesig, kraalblou oë, 'n reusagtige mond en, met die oog op die waarheid, 'n gestreepte wit-oranje-geelbruin patroon wat dit vermoedelik kan laat meng met die omringende korale. Vir enige potensiële prooi wat nie gepassmeer is nie, het die psigedeliese paddavis ook 'n klein "lokmiddel" op sy voorkop wat vaagweg soos 'n wringende wurm lyk.
Wat die voorkoms betref, is die maanvis niks besonders nie; jy kan dit oor die hoof sien as jy dit in 'n akwarium sien. Dit is inderdaad redelik gewoon langs sommige van die ander visse op hierdie lys. Wat die maanvis regtig ongewoon maak, is nie die buitekant nie, maar die binnekant: dit is die eerste geïdentifiseerde warmbloedige vis, wat beteken dat dit sy eie interne liggaamshitte kan opwek en homself kan handhaaf op 'n toastiese temperatuur van 10 grade Fahrenheit bo die temperatuur van die omgewing. water. Hierdie unieke fisiologie gee die maanvis meer energie (dit is bekend dat dit duisende kilometers ver migreer) en stel dit ook in staat om homself te onderhou in sy uitdagende diepsee-omgewing. Die dwingende vraag is: As endotermie so 'n positiewe aanpassing is, waarom het ander visse dit ook nie ontwikkel nie?
Dianne Bray / Museum Victoria / Wikimedia Commons / CC-BY-3.0
Die suiwelekwivalent van Ridley Scott's Alien, die kabouterhaai word gekenmerk deur sy lang, smal boonste snoet (aan die bokant van sy kop) en sy skerp, uitsteekbare tande (aan die onderkant). As dit binne sy prooi is, Mitsukurina owstoni gooi met geweld sy onderkake uit en rol die vangs daarin. (Moet egter nie te bang wees nie; die kabouterhaai is buitengewoon lui en traag en kan waarskynlik nie 'n gepaste adrenaliseerde mens inhaal nie.) M. owstoni blyk die enigste lewende verteenwoordiger te wees van 'n familie haaie wat 125 miljoen jaar gelede in die vroeë Krytperiode voorspoedig was, wat 'n lang pad lewer om die unieke voorkoms en voedingsstyl te verklaar.
Die Atlantiese Wolffish
Die Atlantiese wolffish, Anarhicas lupus, maak hierdie lys om twee redes. Eerstens is hierdie vis toegerus met 'n paar onwillekeurige wolfagtige kake, met skerp snytande aan die voorkant en versnippende tande in die rug wat geskik is vir die dieet van harde skilde weekdiere en skaaldiere. Tweedens, en selfs opvallender,A. lupus bewoon sulke ysige Atlantiese waters dat dit sy eie 'antivriesproteïene' vervaardig, wat verhoed dat sy bloed versmelt in temperature so laag as 30 grade Fahrenheit. Alhoewel hierdie ongewone chemiese bestanddeel die wolk van die Atlantiese Oseaan ongewens maak as voedselvis, A. lupus word so gereeld in diepsee-treilnette vasgevang dat dit op die rand van bedreiging is.
Die Rooi-Bellied Pacu
Die rooikop-pasak lyk asof dit uit 'n nagmerrie of, in elk geval, 'n David Cronenberg-rolprent opgeroep is. Hierdie Suid-Amerikaanse vis het onnatuurlik menslike tande: die ooreenkoms is so na aan dat pacus opskrifte is wanneer hulle buite hul gewone habitat gevang word. So vreemd soos wat dit is, word rooikuis-pacus deur sommige troeteldierwinkels as 'vegetariese piranhas' bemark, waarvan die eienaars dikwels nalaat om twee belangrike feite aan hul kliënte te vertel. Pacus kan ernstige kneusplekke op die vingers van onbewuste kleuters veroorsaak, en 'n drie duim-lange jong pacu kan vinnig die dimensies van sy vistenk oorskry, wat groter en duurder akkommodasie benodig.
DeWitt & Hureau, 1979 / Opencage.info / Public Domain
Die meeste gewerwelde diere op aarde gebruik amper die proteïenhemoglobien (of 'n variant daarvan) om suurstof te dra, wat die bloed sy kenmerkende rooi kleur gee. Nie so die gevriesde ysvis ​​nie, Chionodraco rastrospinosus. Dit is duidelik dat wateragtige bloed heeltemal hemoglobienvry is: hierdie Antarktiese vis sorg dat alles wat suurstof in sy bloed oplos direk vanaf sy groot kieue. Die voordeel van hierdie reëling is dat die bloed van C. rastrospinosus is minder viskos en word makliker deur sy liggaam gepomp. Die nadeel is dat die geselekteerde ysvis ​​moet rus op 'n relatiewe lae-energie-lewenstyl omdat langdurige aktiwiteite vinnig sy suurstofreserwes sal uitput.
Die tandestokkie vis
Francis de Laporte de Castelnau / Wikimedia Commons / Public Domain
Een van die wêreld se min geïdentifiseerde parasitiese visse, die tandestokkievis, Vandellia cirrhosa, spandeer feitlik sy hele lewe in die kieue van die groter katvis van die Amasone-rivier. Op sigself is dit ongewoon genoeg, maar wat verdien dit V. cirrhosaDie opname op hierdie lys is die algemene opvatting dat dit 'n ongesonde aantrekkingskrag vir die menslike uretra het en dat dit iemand dwaas genoeg is om in die water te waag. Daar is slegs een goed-getoetste weergawe van hierdie gebeurtenis met 'n 23-jarige man in 1997. Maar. selfs in hierdie geval stem die getuienis van die slagoffer nie heeltemal ooreen met die forensiese getuienis nie. Soos 'n ondersoekende dokter later gesê het, is die kans dat u met 'n tandestokkie wat in u uretra opgegaar is, lik op dieselfde manier as "deur weerlig getref word terwyl u terselfdertyd deur 'n haai geëet word."
Die natuursterre word deur 'n natuurkenner beskryf as 'die slegste ding in die skepping', met twee groot, bultende oë en 'n enorme mond op die kop, eerder as aan die voorkant, van sy kop; hierdie vis begrawe homself op die bodem van die oseaan, waarvandaan hy op niksvermoedende prooi neerkom. Afgestoot? Wel, dit is nie al nie: Stargazers kweek ook twee giftige stekels bo hul rugvinne, en sommige spesies kan selfs ligte elektriese skokke oplewer. Ondanks al hierdie dreigende wapens word die sterrekykers in sommige lande as 'n lekkerny beskou. As u nie omgee dat u aandete van u bord na u staar nie, en u seker is dat die sjef sy giftige organe suksesvol verwyder het, kan u dit gerus bestel as u dit op 'n spyskaart sien.