Wet en oudit
Posted Februarie 8, 2018 , opgedateer op Januarie 22, 2018 by Gina Tabasso
(Geregtigheid van Gas Blogger George Taninecz, VP van navorsing, Die MPI-groep)
Het u enige planne vir verandering in 2018 gemaak?
Selfs vroeg in die jaar is baie sulke doelwitte en besluite reeds verlaat. Of, ten minste, het hulle 'n ernstige risiko om weggooi te word. Hierdie mislukkings is dikwels nie as gevolg van gebrek aan begeerte nie. Die meeste mense wat besluite neem, doen dit so ernstig en probeer om op 'n manier hul lewens, loopbane, persoonlikhede of gemeenskappe te verbeter.
En tog, hoekom is dit so moeilik om by ons besluite te hou?
Een rede is dat ons gereeld begin onbegeleide resolusies. Ons het nie die meganismes om ons vordering na ons einddoel te meet en te monitor nie. Ons streef na 'n marathon sonder om 'n myl te hardloop. Selfs die mees ambisieuse resolusie het 'n aanvalskans as dit vergesel word van 'n stelsel om dit te verdeel in inkrementele aksies en uitkomste.
Om 'n jaareinde te behaal (gewoonlik 'n vorm van a lag maatreël getel aan die einde van die jaar), ons het intermediêre metronomes nodig om ons te laat beweeg na die gesogte beëindiging (lei maatreëls). As ons gewig wil verloor, sal ons weeklikse frekwensie van oefening en daaglikse inname van kalorieë waarskynlik die uitkoms van die 12-maand voorspel voordat die nuwe jaar rondloop.
Byvoorbeeld, ek het al dekades lank in waterverf gedra en het 'n laai van onvoltooide (en onaantrekkende) skilderye om dit te bewys. Toe ek aan my vriend Jack, 'n bekende skilder, vertel het oor my onvermoë om 'n werk te voltooi, het hy gesê dat ek die afronding moet oefen. Dus, met 'n resolusie om as 'n waterverf te verbeter, is ek van plan om twee keer per maand 'n skildery te voltooi. Met elke voltooide skildery moet ek nader aan my resolusie beweeg.
Sommige verbeterings en 'n paar resolusies mag net 'n "net doen" -benadering vereis - jy het nie 'n toekomstige-staatskaart nodig om 'n vuur te maak nie, maar die meeste benodig tyds- en langtermynpoging. Hier kan ons 'n aanduiding kry van leunpraktisyns.
As strategiese doelwitte nagestreef word, maak leunorganisasies roetine-monitering regdeur hul bedrywighede om loodvertonings op 'n uurlikse, daaglikse, weeklikse, maandelikse en kwartaallikse basis te verstaan. Met 'n gereelde geskeduleerde kaskade van vergaderings op en af ​​van die organisasie, deel spanne hierdie inligting en hersien dit, neem regstellende stappe indien nodig en staak probleme buite hul beheer tot die volgende vlak van vergaderings. Dit is 'n eindelose wervel van baie gekoppelde PDCA siklusse (plan / do / check / adjust) wat alles op die einddoel hou. Hierdie maatskappye kan nie altyd hul jaarlikse teikens bereik nie, maar hulle word selde verbaas wanneer hulle dit nie doen nie. Ons kan ook die vordering gereeld nagaan, asook ander betrek om ons te help om ons doelwitte te bereik.
Ons kan ook nie die noodsaaklikheid om iets werklik te onderskat onderskat nie: net om ons pad na vordering te volg, sal dit nie sny nie. Om 'n doel te bereik of op een of ander wyse ons gedrag te verander, moet ons ook optree. Hierdie noodsaaklike siklus van optrede, oudits en uitkomste het my herinner aan 'n homie wat ek dekades gelede gehoor het: 'n Parochiaan bid weekliks na God om die lotto te wen. Na jare van teleurstelling en wenlose, slaan hy uit en vra hoekom God hom sou weier. Die stem kom: "Jy moet 'n lotto kaartjie koop."
As ons gereeld 'n kaartjie koop - dws doen die werk om te verander - en het die middele om die resultate gereeld te monitor, ons het ten minste 'n kans om met ons besluite te wen.
kategorieë Nuus gemerk George Taninecz, Leun, Lotery, MPI Groep, PDCA, resolusies, Six Sigma
Poka-Yoke It: Hoe fout-proofing toestelle kan menslike foute voorkom
Posted Januarie 4, 2018 , opgedateer op Desember 5, 2017 by Gina Tabasso
Terwyl ek onlangs 'n paar kleredragte gekoop het, was ek verbaas om die departementshoof te sien met behulp van 'n foutbeveiligingstoestel om die broeklengte vir kleure te merk. Hy het 'n onderstebo, Y-vormige gereedskap op die vloer en teen die agterkant van my broek geplaas.
Aan die bokant van die toestel het hy 'n lyn op die broek gemerk, wat die afstand na die grond vasgestel het. Op grond van die lyn en die hoeveelheid pouse wat ek in die broek wou hê, sou die kleuter weet waar om te gaan. Poka-juk vir broek.
Shigeo Shingo het in die 1960s die term "poka-yoke" ("foutbespreking" of "onoplettende foutvoorkoming" in Japannees) by die ontwerp van Toyota-produksieprosesse wat nie toelaat dat 'n menslike fout voorkom nie: 'n Poka-juk toestel is 'n verbetering in die vorm van 'n jig of fixture wat help om 100-persentasie aanvaarbare produkte te bereik deur die voorkoms van defekte te voorkom. "
Ek het vir meer as vier dekades gelede 'n poka-juk toestel gesien en gebruik. Elke paar jaar sou my pa, wat 'n staalwerker was, 13 weke van vakansie kry. Hy het dikwels gedurende die somer hierdie tydsduur geneem om 'n huishoudelike projek aan te pak. In 1973 was die werk om aluminiumsleiding aan ons huis toe te pas. Sy bemanning was ek, my broer en een van my susters (my ander suster, wie was 'n volwassene, het gemis op die pret).
My pa het die onderste ry van sy voering in plek gestel met behulp van 'n vlak en ander middele, en het sy tyd geneem om dit net reg te kry. Dan, met die onderste ry, sal elkeen ons poka-yoke-toestel gryp, wat 'n stuk hout was, soos 'n L.. Die kort horisontale been het die wydte van die onderkant van die sykant en die top van die regop lengte het die vertikale afstand vir die volgende stukkie kantlyn vasgestel. Ons sal ons toestelle teen die aangehegte sypaadjie stoot en opwaarts, rus die volgende stukkie sypaadjies bo-op die hout, en my pa sal die perfek geleë stukkie in die nag spyker.
Selfs met die slim fout-korrektiewe hulpmiddel, het dit nog baie lank geduur vir een volwassene en drie tieners om 'n huis te kantel. Gelukkig was dit ook die somer van die Watergate-verhore. Toe die netwerkuitsendings begin het, sou my pa noem dit stop om te kyk. Ek assosieer nog steeds die suidelike trekkie van Senator Sam Ervin, wat die Senaat Watergate-komitee aan die gang het, met broodnodige ontspanning.
Sedert daardie somer van sypaadjie, het ek baie poka-yokes gesien:
In vervaardigingsaanlegte waar toestelle voorkom dat werknemers in masjiene kom en hulself benadeel of werkers stop om die verkeerde deel te kies of om 'n deel op die verkeerde plek of wyse te bevestig.
In geboue waar hysbakdeure nie sal sluit as iemand tussen die deure is nie, sal dit nie oopgaan as die hysbak beweeg nie, of die hysbak sal nie beweeg as die gewig van individue binne die hysbak 'n veilige perk oorskry nie.
By my huis, waar die wasser nie sal hardloop nie, tensy die deur gesluit is, sal die maaier nie sny tensy die veiligheidsgordel verby is nie en die garagedeur sal nie laer wees as 'n sensor aandui dat 'n voorwerp in die pad is nie.
Ek wens foute-proofing metodes kan gebruik word vir ander, groter probleme en 'n einde te maak aan katastrofiese uitkomste. Stel jou voor of jy 'n pok kan toepasa-Jok om te verhoed dat die lyding en sterf van mense bloot omdat hulle nie gesondheidsorg kan bekostig nie. Of om 'n bose moordenaar te stop om outomatiese wapens op te slaan en tientalle ongewapende burgers te vermoor.
Miskien kan ons. Natuurlik, hoe en waar om die poka-yokes toe te pas, vereis openlike, eerlike en burgerlike diskoers. Werklike probleemoplossing eis niks minder nie. Is ons bereid om te probeer?
 Shigeo Shingo, vertaal deur Andrew P. Dillon, 'n Studie van die Toyota Produksiestelsel, Productiviteit Pers, New York, 1989.
kategorieë Nuus gemerk Geroge Taninecz, HGR, HGR Industrial Surplus, fout bewys, MPI Groep, Poka-juk, Six Sigma, Toyota