Posted by Paul Joubert on Tuesday, November 22, 2016 Under: Afrikaans: Gedigte
Soos troppe leeus lê hul en wag
vir sagte teikens om te jag,
kom om ons lewens te verskeur
as draers van dié groot terreur-
met hul hiëna’s-hoongelag.
Hul kom ons so beroof, besteel,
ons harte klop nou in ons keel,
hul lê ons by ons huise voor
waar elk sy lewe kan verloor
dit kan hul egter glad nie skeel.
Want lewe ‘t goedkoop hier geword
moord is ons nasionale sport,
en elke skurk soek sy trofee
ons moet ons bloed en lewens gee
word in ellende ingestort.
Op plase word ons ook oorval
met daagliks nog ’n sterfgeval
of ’n verkragting, moord en roof
ons bly net staande in geloof-
ons woon nou in die dood se dal.
Daar’s nêrens om na heen te vlug
voor elke swart onheilsgerug,
daar is geen plek om te kan skuil
as vrou en kind hartroerend huil-
by God alleen is ons toevlug.
Dié Volksmoord word verbloem, verhuld
ons wag stilswyend met geduld,
die wêreld kyk steeds anderpad
as ons dié grond met bloed benat-
gee slagoffers liefs self die skuld.
(Ons vrees bewaarheid en vervuld.)
Next post: Die Nasionale...
Previous post: Spotprent Shaun...
Tags: afrikaanse gedig afrikaanse gedigte gedig pieter f. bruwer