Terwyl Brandon Stone as ’n klein seuntjie saam met sy pa en oupa op die skoonvelde van Sun City se Gary Player-buiteklub bewandel het, was dit vir hom ’n wonderwêreld.
Dit was ’n plek waar hy groot gedroom het van die Sonstad se kristaltrofee en die plek wat dit spelers in die geskiedenis gee.
Ten minste, sê hy, gaan hy die komende week terug daarheen vir die derde Nedbank-uitdaagtoernooi van sy loopbaan met ’n ligte hart en ’n uitgeruste lyf.
Hy het 2016 afgeskop met ’n merkwaardige deurbraak-sege in die SA Ope en ’n Olimpiër geword, maar ook gesukkel om sy voete in die Europese reeks te vind. In 2017 het ’n nukkerige setyster en twyfel in sy swaai hom teruggehou en sien uitsak tot 180ste op die wêreldranglys.
Stone het die laaste ronde van die Skotse Ope in die 11de plek begin, maar teen die einde van die dag met ’n trofee in die hande gestaan nadat ’n ronde van 60 hom ’n sege met vier houe besorg het.
Hy was blote millimeters weg van die Europese reeks se heel eerste 59, maar dit het nie saak gemaak nie. Sy plek in die volgende week se Britse Ope was bespreek, sy spelerskaart in die Europese reeks was vas – en alle twyfel in sy gemoed was in ’n oogwink weg.
Die week in St. Louis, Missouri, in Augustus, in die 100ste PGA-kampioenskap, was volgens die jong Pretorianer nog ’n belangrike mylpaal op sy pad, om dat dit hom gewys het waartoe hy in staat is op die heel grootste verhoog.
“Nou sien ek regtig uit na volgende jaar se majors, waar ek hopelik kan voortbou op die PGA. Die goeie uitslae van die laaste paar maande het wondere gedoen vir my, en dit sal goed wees as ek nou in die Suid-Afrikaanse somer ook weer ’n hoogtepunt of twee kan kry. Ek glo dis haalbaar.”
Daarna sal hy oorhop na Dubai, vir die Europese reeks se jaareindtoernooi, die DP-wêreldkampioenskap.
“Ek is nou 18de op die Race to Dubai-lys, so ek kan nog in die top-10 klaarmaak met twee goeie weke in Suid-Afrika en Dubai. Dit sal regtig baie vir my beteken, want verlede jaar het ek nie eens gekwalifiseer vir Dubai nie,” sê Stone.
Voor Grace se sege verlede jaar was Immelman die laaste Suid-Afrikaner wat die kristaltrofee omhoog kon hou, in 2007. Die lewe het daarna allerhande mal draaie met hom geneem: eers die Amerikaanse Meesterstitel in 2008, toe jare van beserings en die verlies van sy spelpeil – maar vanjaar weer dae waarin hy begin lyk het soos die wêreldster van ouds.
Grace keer terug om sy titel te verdedig, maar hy kon in Augustus laas in die top-30 van ’n toernooi eindig. Hy sal hoop die Groen Monster ontsluit die komende week weer sy heel beste.
Van Rooyen het nog nooit tevore in die Nedbank-uitdaagtoernooi gespeel nie, maar bevind hom in die 34ste plek op die Dubai-lys ná ’n jaar wat vier top-10-uitslae en ’n 17de plek in die Britse Ope opgelewer het.
Die grootste trekpleister van die toernooi sal sonder twyfel Rory McIlroy, die wêreld se nr. 5- speler, wees.