Koop grond, adviseer Mark Twain, want, soos die punch lyn gaan, maak hulle nie meer daarvan nie. Vinnig vorentoe na 2013 en dat advies, as 'n blik op pryse vir landbougrondskoue, lyk presies soos ooit.
Soos 'n boer jou maklik sal vertel, het die landboubesigheid 'n moeilike lopie gehad. Landbou was eens 'n ekonomiese steunpilaar. Draai die klok terug na 1950 en die sektor het byna 'n vyfde van Kanada se werksmag in diens. Vandag verteenwoordig die landbou minder as 2 persent van die land se werkers, terwyl sy deel van die bruto binnelandse produk ook 'n skaduwee is van wat dit eens was. Plaaspryse het al dekades lank ontwrig, aangesien Kanada se bevolking van landelik na stedelik verskuif het. Deur die 1990s het Noord-Amerika elke minuut twee hektaar produktiewe landbougrond verloor.
Hoe die wêreld vir Kanada se boere in 2013 verander het. Die warmste sektor van die land se eiendomsmark is, jy raai dit, landbougrond. Die prys van landbougrond in Kanada het beide residensiële en kommersiële eiendomme oortref, en het die afgelope vyf jaar gemiddeld 12-persentasie behaal. In sommige hotspots, soos Suidwes-Ontario, het die prys per akker met soveel as 50 persent per jaar gestyg. Selfs pensioenplanne en verskansingsfondse het spelers geword in die strewe na prima landbougrond, rente wat slegs baie hoër pryse stuur.
As globale voedselpryse enige aanduiding is, kan sulke beleggings 'n goeie weddenskap wees. Oor die afgelope dekade het wêreldwye voedselpryse meer as verdubbel, volgens die Verenigde Nasies se FAO Food Price Index, wat maandelikse veranderinge in pryse vir internasionale voedselprodukte volg. Die voedsel-onluste wat uit daardie prysinflasie ontstaan ​​het, was deel van die vonk wat die Arabiese Lente verlaat het. Tot dusver is hierdie jaarpryse besig om te val, maar hulle bly steeds in die skreeafstand van die rekordhoogtes wat in 2011 bereik is.
Die sterkte in wêreldwye voedselpryse is geen toeval nie. Die groei in wêreldwye voedselvraag is onverbiddelik. Deel van die rede is as gevolg van bevolkingsgroei. Die wêreld is by 7 miljard mense en tel. Maar dit is nie die enigste ding wat voedselvoorsiening spaar nie. Wêreldgraanvraag het ook gestyg, aangesien huishoudings in vinniggroeiende Asiatiese lande rysbakke vir cheeseburgers verhandel. Dit neem sewe pond graan om 'n pond bees in te samel. Dit is heelwat meer as wat nodig is om 'n brood te maak. Die nuutgevonde ekonomiese krisis in opkomende ekonomieë soos China en Indië, wat tussen hulle sowat 2.5 miljard mense het, het meer mense toegelaat om hul dieet te diversifiseer. Op sy beurt het die wêreldwye vleisverbruik die afgelope twee dekades met dubbel die tempo van bevolkingsgroei gestyg.
Al wat eis vir proteïen, bied goed vir die wêreld se broodbakkies. Dit is as Moeder Natuur nie eers in die pad kom nie. 'N Ernstige droogte, 'n paar jaar gelede, het Rusland, die wêreld se derde grootste produsent van koring, gars en rog, gedwing om graanuitvoere vir byna 'n jaar op te skort. Voorheen het 'n droogte in China 'n styging in graanpryse veroorsaak wat alles van die prys van pasta in Italië beïnvloed het tot die koste van tortillas in Mexiko. Nader aan die huis het die Amerikaanse Midde-Ooste in meer as 'n halwe eeu deur een van die ergste droogtes geslyp.
Wetenskaplikes vir klimaatsverandering waarsku dat droogtes en ander landbouskokke in die toekoms selfs meer algemeen sal wees. Teen 'n agtergrond van klimtemperature sit Kanada op 'n interessante plek. Met 'n rykdom bewerkbare grond en 7 persent van die wêreld se vars water, is Kanada se landbou potensiaal aansienlik. Dit is ook moontlik dat die hoeveelheid grond wat verbou word in Kanada eintlik kan toeneem, aangesien globale temperature steeds styg en die koringbelt verder noord ry.
Mag dit wees dat ons in die komende jare ook sal sien dat boere eintlik begin om hektaar te herwin uit verouderde voorstede? Die idee is nou baie meer aanneemlik as wat dit eers 'n paar jaar gelede was. Dit was depressiewe plaaspryse wat die eerste landbougrond in die eerste plek moontlik gemaak het. Aangesien kos kosbaarder en duurder word, sal dit net by die markkragte voeg wat sommige van die plase sal terugstoot om terug te kom.
Jeff Rubin het twintig jaar as hoofekonoom en besturende direkteur van CIBC World Markets deurgebring. Hy is 'n gesogte spreker en die skrywer van Hoekom is jou wêreld besig om 'n hele stuk kleiner te kry: olie en die einde van globalisering. Sy webwerf Jeff Rubin se kleiner wêreld.
Oor Jeff Rubin
Jeff Rubin het twintig jaar as hoofekonoom en besturende direkteur van CIBC World Markets deurgebring. Hy is 'n gesogte spreker en die skrywer van Hoekom is jou wêreld besig om 'n hele stuk kleiner te kry: olie en die einde van globalisering. Sy webwerf is Jeff Rubin se kleiner wêreld. - Sien meer by: http://transitionvoice.com/2013/09/how-farmland-became-canadas-hottest-real-estate-market/#sthash.5YKe22RX.dpuf
Hierdie artikel het oorspronklik verskyn op TransitionVoice
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Hoe Landbougrond geword het van Kanada se warmste eiendomsmark