Rhodonite bracelet by ATENEA
Real faceted Rhodonite gemstones
Length 17 + 5cm extender chain Die vrou by die deur | All who wander...
« Why I like Donald Miller
Running on hope »
Die vrou by die deur
“Dis nie maandag vandag nie”
Die woorde registreer skaars soos ek met my gewone amper-harloop deur die swaai deure skiet oppad na die saal.
Later, oppad uit, sit die vrou in die rolstoel nogsteeds daar.
“Watse dag is dit vandag” vra ek, onseker hoekom. Sy is nie my pasiënt nie.
“Woensdag. Mevrou kom gewoonlik op Maandae” herhaal sy haar vorige sin. Dit verbaas my, want meeste van die pasiënte is skaars bewus van die feit dat ek daar is, om nie eers te praat van wanneer ek kom nie.
“Hoekom sit jy hier by die deur?” vra ek, in ‘n poging om met my kranige insig ‘n duik in haar psige te maak.
“Ek sit altyd hier” verduidelik sy, binnesmonds, asof dit ‘n antwoord is.
Ek wag nog so oomblik en kyk vir haar, my karsleutels in my hand.
“Die studente kom my haal” sê sy. Ons gesprek vind plaas met haar oë gespits op die pad daar buite. Sy kyk skaars na my. “Kom hulle elke dag?” vra ek “Hulle weet hulle moet kom. Ek kan sien as hulle kom” sê sy weer.
“Ek het skoolgegaan tot Sub B weet jy” kyk sy skielik vir my.
“Dis goed” sê ek, sonder om my gewone ‘liefie’ agteraan te sit. Iets vertel my hierdie vrou is nie ‘n kind nie, soos die res van die pasiënte in die saal.
Ek staan nog so oomblik, onseker van wat om te sê. Ek weet meer van haar as wat sy dink. Ek weet dat sy nog nooit in ‘n huis gebly het nie, maar van kindsbeen af deel van die “sisteem” was. Ek weet sy wag. Elke dag. Ek weet sy meng nie met die ander pasiënte nie. Ek weet sy haar haar rolstoel, maar sy is te swaar om te loop.
“Hulle gaan nou kom mevrou” sê sy weer, sonder om na my te kyk.
“Goed, hulle is seker hulle is oppad”
1 Response to “Die vrou by die deur”
1 seegogga April 13, 2011 om 11:37 vm