Deur die eeue het argivarisse hulle tegnieke aangepas soos die inligtingdraende media verander het. Al hierdie media, hetsy kleitablette, papirus, perkamentrolle of papier, het een kenmerk in [sic] gemeen gehad en dit was dat hulle deur die mens gelees kon word. Die inligting wat in hierdie media vervat is, was nie van enige apparatuur afhanklik nie. Indien ’n goed-gestruktureerde klassifikasiestelsel geïmplementeer en die rekords fisies teen verwering en vernietiging beskerm word, kan die getuienis in papiergebaseerde rekords eeue lank toeganklik en leesbaar bly. Dieselfde kan nie van elektroniese rekords gesê word nie. Mikrografie en die rekenaar het ’n era ingelui waar die mens van apparatuur afhanklik is om toegang tot inligting te verkry. In die geval van die rekenaar is dit nie slegs die apparatuur (hardeware) wat noodsaaklik is nie, maar ook die toepaslike programmatuur (sagteware).
Inligting bestaan altyd uit data en ’n kode waarmee dit gelees word, soos onder andere deur Shannon (1948:380) uiteengesit. In CCSDS (2012:29) word die verskynsel eenvoudig gestel: