Hoekom word ons so met bamboes getel?
Geskryf deur Shabnam Mousavi
Sxpnz / Shutter
In 'n besonder geskikte episode van die 1980 se komedieprogram Ja, Eerste Minister, reageer vir sy eerste openbare uitsaai, vra die beginner eerste minister: "Is dit OK om syfers te noem?" Die TV-direkteur antwoord: "Ja. Feitlik niemand neem hulle in nie en diegene wat dit doen, glo hulle nie, maar dit laat mense dink jy het die feite by jou vingers. "
Soos baie ander quips van die skou, hierdie geestige opmerking klink vandag nog waar. As 'n foto duisend woorde spreek, praat 'n nommer minstens twee duisend: dit verwyder die behoefte aan verduideliking, en dit dui presisie, kennis en waarheid aan. Na alles lê nie getalle nie. Of doen hulle?
Amptelike figure word geproduseer om spesifieke doelwitte te dien. Hul name is blote etikette, sonder verband met onfeilbare onderliggende stabiele eienskappe. Meeste van die tyd, die statistieke wat politici en die media kwotasie openbaar nie wetenskaplike feite nie.
Oorweeg, byvoorbeeld, die dringende saak van nasionale skuld. Verskillende welsynsvoordele vorm ongeveer 'n derde van die Britse uitgawes. Normaalweg word hierdie betalings jaarliks ​​verhoog deur die inflasiekoers om hul werklike koopkrag te handhaaf. Sedert April 2016 is hierdie toename egter uitgeskakel deur 'n voordeel vries. Dit is, die regering het voordele betalings konstant gehou, in plaas daarvan om hulle met inflasie te verhoog. Dit is 'n element van 'n regeringstoerisme-beleid wat aanleiding gegee het tot verhitte opposisie.
Interessant genoeg het die VSA ook voordeelbetalings bekamp, ​​maar op 'n baie meer subtiele manier, wat dus minder opposisie aangetrek het. Dit het dit gedoen deur die manier waarop inflasie bereken word, te verander, met die doel om inflasie lyk kleiner. Hierdie voorbeeld toon die buigsaamheid van statistieke.
Inflasie: 'n voorbeeld
So hoe word inflasie tradisioneel bereken? Eerstens teken die regering die verandering in die prys van 'n mandjie goedere wat verbruik word deur 'n tipiese stedelike familie van vier oor 'n jaar (dit staan ​​bekend as die verbruikersprysindeks of VPI). Aangesien pryse oor die jaar styg, word die mandjie duurder. Byvoorbeeld, as die mandjie van US $ 100 na US $ 104 gaan, is die inflasiekoers 4%.
Inflasie word bereken deur die inhoud van die mandjie dieselfde te hou. maar sommige ekonome argumenteer dat mense nie dieselfde goedere verbruik as pryse verander nie; Hulle vervang items wat duurder geword het met items van laer prys. So ten einde die werklike verbruikersgedrag te weerspieël, het Amerikaanse owerhede van die owerhede voorgestel om byvoorbeeld lemoene lemoene met minder duur appels in die verbruiksmand te vervang. Dit het gelei tot die berekening van 'n kleiner inflasiekoers. En so het president Barack Obama die regering se besteding aansienlik verminder in 2014 deur 'n blote verandering in die definisie van die mandjie. As gevolg hiervan, is voordele en op sy beurt die koopkrag van miljoene verminder.
Maatreëls van inflasie is nie regtig wetenskaplik nie. Maxx-Studio / Shutterstock.com
Dit is nie die enigste twee weergawes van inflasie nie. Baie wisselende maatreëls kan bereken word om spesifieke doelwitte te dien. Byvoorbeeld, dit is aangevoer dat bejaardes 'n hoër verandering in die prys van hul gereelde verbruik as gevolg van die hoë koste van mediese sorg het, en dus 'n toename in hul voordele verdien teen 'n hoër koers as die algemene bevolking.
Dieselfde relatiwiteit geld veral vir ranglys en tellings. Dink aan werknemerevaluasies, skoolranglys, flieks, restaurante, verbruikersbevrediging. Dit is syfers wat reële uitwerking op die meeste mense se lewens het. Die lys van sulke syfers styg stadiger, aangesien meer getalle vinniger en makliker gemaak kan word met die bevordering van digitalisering.
'N Historiese siening
Menslike fassinasie met die denke oor feite en waardes in terme van getalle is 'n relatief nuwe obsessie. Neem die evolusie van die ekonomie. In 1700's het die vader van die moderne ekonomie, Adam Smith, albei op groot skaal geskryf moraliteit en ekonomiese orde in die samelewing. Dit was 'n ekonomie wat 'n holistiese siening geneem het.
Maar gou het die ekonomie begin veg om erken te word as 'n wetenskap, wat daarop aanspraak maak om streng wetenskaplike metodes te volg. Terwyl ekonomiese studente in die middel van die XVI-XIX eeu geleer het oor die geskiedenis van ekonomie en die verskillende maniere om waarde te bereken, word die meeste ekonomie studente vandag net een vorm van ekonomie geleer.
Publieke smaak het verander: die fokus het gedraai van die klem op gehalte om te verifieer deur kwantifisering. Dit is geneig om vandag te dink dat geloofwaardigheid logika vereis en logika word verwerk, wel, nie deur die hart nie. Op hierdie manier word getalle ons beste betroubare maatstafverskaffers geword.
Tans is ons gewoond om te soek na tellings in plaas van holistiese rekeninge. Ons wil sien hoeveel sterre toegeken is aan die plekke waarheen ons wil reis, die skole wat ons ons kinders stuur, die kos wat ons eet en alles tussenin. Intussen is ons bekommerd oor ons finansiële krediet telling, ons eksamenuitslae, ons finansiële waarde vir ons werkplek of die numeriese waarde van ons koolstofvoetspoor.
Die gerief van die ontvang van gekondenseerde inligting in getalle het begin om die vrees van wat opgeoffer word, te oorweeg as ons fokus op kwantifisering. Byvoorbeeld, stoot skole na leer om toetse te slaag want hulle sal geëvalueer word op eksamenuitslae, het gelei tot laer onderwys kwaliteit, Net so, prestasie tellings vir werkevaluering het daartoe gelei dat werknemers myopiese strewe na koste van langtermyn winste vir beide die individu en die werkplek het. Oor die algemeen ignoreer enkel tellings, soos gemiddeldes, die nuanses wat ons van masjiene onderskei.
Elke dag word allerhande getalle gekook in die baie kantore van regerings, korporasies, banke, akademiese en sake-instellings, vir wins en nie-winsgewende organisasies, skole, hospitale, ensovoorts. Hierdie getalle is veronderstel om ons met verifieerbare inligting in bondige formate te voorsien. Dit is 'n enorme bedryf van ons tyd.
Sy funksie is veronderstel om direkte vergelykings moontlik te maak, solank 'n gegewe term 'n konvensie geword het en gestandaardiseer is om op dieselfde wyse gemeet te word aan verslagprodusente.
Getalle word grootliks beskou as die waarheid. Maar dit is 'n onrealistiese verwagting. Die geldigheid van 'n nommer is gebind aan die grense van die gedefinieerde struktuur van sy produksie, en sy bestaan ​​dien altyd 'n spesiale doel. Ons sal goed doen om nie enige nommer op sy sigwaarde te neem nie.
So volgende keer as jy oor 'n nommer kom, sal jy verstandig wees om te oorweeg hoe dit bereken word, en wie by. Omdat dit verstandig is om te vermoed dat dit dalk nie jou beste belange op die hart het nie.