Cinema Movie Review: The Bling Ring (2013) - EU-verslaggewer
Bling klink nie waar nie
Toe my vriend Kimmy Kim Kim Kim voorgestel kyk na hierdie film, het ek ingestem, met die wete bietjie anders as wat Sofia Coppola is die regisseur. Sedert Coppola maak films wat 'n perspektief wat gewoonlik effens skeef uit die Hollywood norm neem, het ek gedink dit sou interessant wees. Ek het gesien Lost in Translation (2003) en terwyl ek nie hou nie, ek is nie so geboul oor soveel kritici was, en ek is bevrees dat Die Bling Ring (2013) het my gevoel dieselfde manier, naamlik net 'n bietjie verveeld en ambivalent.
In kort, die film is oor 'n groep jeugdiges wat Nick dinge van die huise van celebs. Dit begin met 'n inbraak - om intrige bou, word ons vertel dat dit gebaseer is op 'n "ware verhaal". Soos 'n goeie eerste reël in 'n roman, het ek gedink dat dit die begin van 'n groot gare, maar al die plot het baie potensiaal, beteken dit nie heeltemal te lewer. Ek het gewag vir nuanses, insigte, kinkels en draaie, maar hulle het nooit daar aankom.
Terwyl ek geniet die rooftogte, het ek nogal verveeld wanneer daar te veel was en hulle het niks by te voeg tot die storie. In die later tonele, is die verfilming van die rooftogte in SLO-mo sit, en is baie gestileerde, maar geen einde. Op die risiko van klink soos die oorledene Mary Whitehouse, is die enigste punt van hierdie diefstal reclameren? Ek is veral verwar deur die gebruik van 'n storievertelling truuk wat gewoonlik goed werk, wat begin op 'n kritieke punt in die hede en dan terug te gaan na wat in konteks te plaas, voordat hy na die eindstreep, soos in Dit is 'n wonderlike lewe (1946). Die enigste probleem is dat die punt is nie krities - so terwyl Coppola natuurlik weet 'n truuk van haar handel, sy nie regtig weet hoe om dit te gebruik. Die party tonele, soos die rooftogte, ook eerder herhalende geword.
In een toneel sien ons een van die "ring" probeer om te verkoop 'n paar gesteelde Rolex horlosies 'n nagklub eienaar, en ek sien uit daarna om 'n draai - sou die horlosies 'n gravure wat aandui dat hulle Orlando Bloom se, wat lei tot 'n grap ? 'N oorspronklike wending? Maar, weer, is daar geen lewering - hy is eenvoudig aangebied vyf Grand vir die horlosies. Terwyl ek nie in noue kontak met die kriminele klasse geleef, dit is geen verrassing vir my dat wanneer 'n mens probeer om goedere wat van die duidelik gesteel verskeidenheid mens moet verwag dat 'n bietjie waardevermindering hak. Is ons bedoel verbaas te wees? Sekerlik, die dogter van Francis Ford Coppola, die krag agter The Godfather (1971), Het nie gelei nie sodanige 'n beskutte lewe?
Die lekkerste deel van die film was Leslie Mann se ma Laurie se tuisonderrig van haar dwars kinders en wyk - haar onderrigmetode bestaan ​​uit 'n Adderall eerste ding (wat gebruik word om te behandel ADHD), 'n groep nuwe era gebed en lering gebaseer op die topverkoper selfhelp boek Die Secret, Die sentrale leerstelling waarvan is dat alles moontlik is. Die lag-hardop oomblik vir my 'n les oor die eienskappe van Angelina Jolie, wanneer sinies kinders Laurie se voorstel dat die beste kwaliteit Jolie se 'n warm man en 'n warm liggaam mag wees - om die ooglopende teleurstelling van hul ma, maar ons sien hul punt.
Die waarnemende is baie goed, maar is verwoes lê, sonder die ware verhaal wat die film so duidelik nodig het. 'N Baie aangename verrassing was Emma Watson se uitbeelding van Nikki Moore, 'n ver van Hermione.
blywende boodskap van die film is dat bekendheid betaal - die Parys Hiltons en Lindsay Lohans van hierdie wêreld te maak of toe te voeg tot hul fortuin deur hul bekendheid eerder as via enige aantoonbare talent en die 'Bling Ring' bloot byvoorbeeld hulle drekgode 'volg. Sure, hulle sal 'n bietjie tyd te doen, maar, na aanleiding van hierdie film, sou ek nie verbaas wees deur 'n hernieude belangstelling, eksklusiewe onderhoude, boeke en miskien 'n geruime tyd op die rusbank Oprah se. Die film het my gevoel mooi onverskillig oor almal van hulle, maar nie onverskillig genoeg om hulle nie Google om toe ek by die huis kom.
Trouens, na die lees van stukkies, het ek gedink dat dit 'n groot storie wat werklik het nie so goed soos dit moes gewees het gesê. Regtig net 'n bietjie verveeld, Tunbridge Wells.