'n Klompie burgers van 'n Vrystaatse kommando het een aand afgesaal en begin aandete maak. Die hoofgereg was 'n speenvark wat hulle op 'n verlate plaas gevang het.
Die kêrels was honger en het eintlik hul lippe by voorbaat afgelek vir die heerlike gereg wat voorgelê het.
Hulle het die vark op die oewer van 'n rivier gebraai. Dit braaiery moes met groot omsigtigheid geskied.
Die vuur moes laag brand en in 'n noodsituasie gou geblus kon word. Dit was om te voorkom dat die Tommies die vuurgloed sien en hulle onverhoeds oorval.
Hieronder was 'n verskeidenheid torre en besies wat in hul wilde vlug na die lig in die vuur op braaigeriewe geval het.
Oupa Giel Hattingh van Heilbron het hierdie staaltjie aan sy kinders en ander familielede vertel, wat dit om die beurt oorgelewer het.