Insek seks is, vir die grootste deel, soortgelyk aan ander diereseks. Vir die meeste insekte benodig paring direkte kontak tussen 'n man en 'n vrou.
Om meer te leer oor die voëls en die bye, veral die bye, hier is die skop.
Insekparing in generaal
Oor die algemeen, soos die mens, gebruik die man van die insekspesie sy geslagsorgaan om sperma in die vroulike genitale kanaal in te spuit wat op interne bevrugting aanspoor.
Daar is 'n paar opvallende gevalle waar mans en vrouens glad nie kontak maak nie.
Die primitiewe insekbestelling ( Apterygota ) berus op 'n indirekte metode van spermoordrag na sy maat. Daar is geen insek-tot-insekkontak nie. Die mannetjie plaas 'n spermpakket, 'n spermatofoor, op die grond. Vir bevrugting moet die vrou die spermatofoor ophaal.
Daar is 'n bietjie meer aan die manlike paringsritueel as om net sperms en lopies te laat val. Byvoorbeeld, sommige manlike springstappe gaan grootliks om 'n vrou aan te moedig om sy sperm op te tel. Hy mag haar na sy spermatofoor knip, haar 'n dans aanbied of selfs haar pad van sy spermaanbieding belemmer. Silwervis mannetjies heg hul spermatophores aan drade en bind soms hul vroulike vennote om hulle te dwing om hul spermpakket te aanvaar.
Dit lyk of die meeste van die wêreld se insekte ( Pterygota ) -maat direk met die manlike en vroulike geslagsdele saamkom, maar eerstens moet die paartjie mekaar vind en saamstem.
Baie insekte gebruik uitgebreide courtship-rituele om hul seksmaats te kies. Sommige vlieënde insekte kan selfs midflight mate. Om dit te doen, het die gevleuelde insekte 'n unieke seksorgaan vir die taak.
Na 'n suksesvolle hofhof ontstaan ​​kopulasie wanneer die man 'n deel van sy penis, ook bekend as 'n aedeagus, in die vroulike voortplantingskanaal insit.
In baie gevalle vereis dit twee stappe. Eerstens brei die man sy penis uit sy buik uit. Dan brei hy sy penis verder uit met 'n innerlike, langwerpige buis wat die endofallus genoem word. Hierdie orrel tree op soos 'n teleskopende penis. Hierdie uitbreidingsfunksie stel die man in staat om sy sperm diep in die vroulike voortplantingskanaal te deponeer.
Een-derde van die insekspesies wat deur wetenskaplikes bestudeer is, toon dat die mans ook nie hul vennote verwaarloos nie. Daar is blykbaar 'n ordentlike poging op die man se deel om seker te maak dat die vrou tevrede is met die seksuele ontmoeting.
Die mannetjie kan die wyfie stimuleer tydens die paring. Die mannetjie kan die liggaam of bene van die vroulike, golfantennas stryk, tap of byt, klanke produseer, of dele van sy genitalieë stoot of vibreer. volgens Penny Gullan en Peter Cranston, entomoloë van die Universiteit van Kalifornië-Davis, in hul handboek "The Insects: An Outline of Entomology."
Nog 'n voorbeeld, Melkbosse, ook bekend as Oncopeltus fasciatuas, kan vir 'n paar uur saam met die vroulike hoof en die mannetjie agteruit loop.
Afhangende van die spesie, kan 'n vroulike insek sperm in 'n spesiale sak of kamer, of 'n spermatheca, 'n opbergingsak vir sperma, ontvang.
In sommige insekte, soos heuningbye , bly die sperms lewensvatbaar vir die res van haar lewe in die spermatheka. Spesiale selle in die spermatheka voed die saad, hou hulle gesond en aktief totdat dit nodig is. Wanneer die eier se eier gereed is vir bevrugting, word sperm uit die spermatheka gestoot. Die saad ontmoet en bevrug die eier.