Gedagte vir die dag:  Die groot avontuurFoto: pixabay.com Abram het deur die land getrek tot by Sigem. Abram het daar ’n altaar gebou vir die Here. (Genesis 12:6, 7) Abram se avontuurtog het begin, oor riviere en berge, deur woestyne, honderde kilometers, tot in Kanaän. Eers na Sigem, waar Abram vir die Here ’n altaar gebou het, toe na Bet-El (“Huis van God”) waar Abram die Naam van die Here aangeroep het, toe verder na Hebron en Berseba. Uiteindelik sou Abram na Egipte reis – maar dis môre se storie. Die Kanaäniete onder wie Abram gaan tent opslaan het, was nie die beste geselskap nie. Hulle was geweldenaars en afgodsdienaars wat dit vir Abram moeilik gemaak het. Maar juis daar moes Abram gaan woon, ’n vreemdeling in ’n vreemde land. En daar, tussen sy vyande, het Abram geleer hoe om net op God te vertrou. Al was hy en sy familie buitestanders, was hulle nooit alleen nie. God was saam met hulle op pad. Jesus vra van ons om anders as die wêreld om ons te wees. Ons moet sout wees – nie deel van die verval om ons nie. En ons moet lig wees – nie deel van die donkerte nie. Dis nie maklik nie. Om nie meegesleur te word deur die wêreld nie, om ’n ander standpunt in te neem, om te staan vir wat reg is, maak dat jy soos ’n seer vinger uitsteek, dat jy partykeer soos ’n vreemdeling in ’n vreemde land voel. In die Brief aan Diognetus word van die vroeë Christene vertel: “Hulle lewe op aarde, maar hulle is burgers van die hemel. Hulle het alle mense lief, maar word deur alle mense vervolg. Hulle is arm, maar hulle maak baie mense ryk. Hulle besit niks op aarde nie, en tog geniet hulle alles in oorvloed. Hulle word beledig, maar hulle seën almal om hulle. En jy?