Subpersoonlikheid - wat dit in sielkunde is, werk met subpersoonlikhede - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
subpersonality - is 'n term in die sielkunde, wat verwys na die interne beelde van die elemente van gedrag wat deur die bewussyn van elke persoon waargeneem word, aangesien dele van die persoon skei. Die konsep van subpersoonlikheid is in die wêreld van wetenskap deur die Italiaanse psigiater, die sielkundige Roberto Assagioli, in die raamwerk van die nuwe psigoterapeutiese metode - psigosintese. Subpersoonlikhede van 'n individu is gekoppel aan sy familie, sosiale, professionele rolle. Byvoorbeeld, die rolle van ouers, dogter, seun, baas, onaangename kollega, skoolonderwyser, dokter bywoning, ens. Soos Osho gesê het, leef 'n groot filosoof: 'n hele skare woon binne-in ons. En al hierdie mense het soms voorgee om ons te wees.
Die manifestasie van subpersoonlikheid van 'n persoon bestaan ​​indirek wanneer hy sy interne dialoog voer. Die persoonlike eienskappe van 'n persoon, sy vermoëns, gewoontes, vaardighede, wat hy toon terwyl hy sy lewe leef, is ook manifestasies van dele van sy hele "Ek".
Subpersoonlikhede in Sielkunde
Die konsep van subpersoonlikheid is in sielkunde so 'n metafoor, wat beteken dat daar binne elke persoonlikheid verskeie klein wesens is met wie dit werklik is, om verskeie probleme op te los. Verskillende lewensomstandighede, omstandighede, wêreldbeskouing beïnvloed nie 'n persoon se lewenstyl, begrip van moeilike situasies, verhoudings nie. Onbewustelik, in gehoorsaamheid aan een of ander omstandighede, kies ons ons gedragstyl, ontwikkel 'n eksterne beeld, emosies, aksies, 'n stel gebare, houdings, gedagtes, gewoontes. Assagioli noem dit al die patrone van subpersoonlikheid, dit is iets wat ooreenstem met die miniatuur persoonlikheid. Elkeen soos 'n lewende wese, wat in die psige van 'n individu plaasvind, lei tot bestaan ​​met sy eie waardes, motiewe wat glad nie ooreenstem nie en baie verskil van die waardes en motiewe van die bestaan ​​van ander dele. Hul getal en eienskappe hang af van die bewustheid van 'n persoon, sy verbeelding, op sy werklike persoonlike eienskappe, sy gereedheid om hierdie of daardie subpersoonlikheid in homself te sien.
Subpersoonlikhede ontwikkel deur herhaling van dieselfde verworwe reaksies, dan in die proses, met hul begeertes en behoeftes, probeer hulle om dit te besef, teenstrydig met mekaar. Hierdie proses is bewusteloos. Hierdie dele van die persoonlikheid spreek hulself uit deur die liggaam, gevoelens, gedagtes, gedrag. Terselfdertyd spreek elke subpersoonlikheid, met vermelding van sy behoeftes, sy begeertes namens die hele persoon. Dikwels neem ons sistematies ondoeltreffende besluite, doen onvoldoende aksies wat ons nie wou doen nie, maar dit lyk onmoontlik om iets te verander, want dit gaan gepaard met 'n stryd van interne stemme, dele van die persoonlikheid. Maar 'n mens neem op sy beste die besluite as sy eie, van 'n hele persoon, die ergste - hy sal ander mense vir sy probleme blameer.
Werk met die subpersoonlikhede van 'n persoon word effektief in psigoterapie gebruik, meer dikwels in psigosintese en NLP. Wanneer 'n kliënt een van sy dele aandui, kan hulle met die hulp van 'n sielkundige, hul individuele eienskappe, gedragswyses, die redes vir sy nie-aanpasbare gedrag, reaksies, fisiologie, uitvind.
Werk met subpersoonlikhede stel die kliënt in staat om te sien en ten volle te waardeer wat in die lewe gebeur, wat verkeerd gaan, houdings verander en gedrag kan verander. Basies is subpersoonlikheid in die sielkunde 'n deel van 'n persoonlikheid wat sy eie eienskappe en vermoëns van 'n individu het, kan ver in die onderbewussyn, in die verlede verbykom, kontakte en verhoudings met sy subpersoonlikhede kan vestig, met hulle onderhandel. Vooraf, dit is dele van 'n persoon se persoonlikheid wie se bestaan ​​hom help om maniere uit problematiese situasies te soek, die psige beskerm en 'n uiters positiewe funksie vir sy persoonlikheid speel. Sulke dele het positiewe bedoelings.
In terapeutiese werk met subpersoonlikhede word voorgestel om dit oor die beginsel van die struktuur van die psige te oorweeg - dit is die bewussyn, die onderbewussyn en die onderbewussyn.
Werk met subpersoonlikhede in terapie is soos volg:
- erkenning van dele van die persoonlikheid, hul bewustheid;
- koördinasie, transformasie van subpersoonlikheid;
- sintese van dele van die hele "ek"
Die hoof taak van die sielkundige is om die individuele en selfwerkende subpersoonlikhede van 'n persoon in 'n harmonieuse geheel "I" te isoleer en te verenig en om 'n persoon te leer om hulle bewustelik te bestuur en nie in die onbewuste weg te steek nie.
Terapie subpersoonlike Schwarz
Die idee van veelheid en dele van persoonlikheid is nie vars en nie nuut nie: id, ego, Freud se superego, Animus, Anime, Shadow, Jung's Persona, volwasse, ouer, E. Bern se kind. Al hierdie dele woon in 'n persoon.
Terapie van subpersoonlikhede van R. Schwartz is een van die rigtings in die huidige psigoterapie, die hoofbegrip, wat bestaan ​​daarin om te aanvaar dat baie persoonlikhede in die menslike innerlike wêreld leef en dat hierdie verskynsel die norm is.
Richard Schwartz het 'n stelsel van hiërargie van menslike subpersoonlikheid, hul terapie, geskep. Die wetenskaplike het gesê dat alle inwoners van ons psige gevoelens, begeertes, gedagtes, behoeftes, persoonlike eienskappe het. Hierdie subpersoonlikhede is ook van verskillende ouderdomme, manlik of vroulik. Hulle verskyn binne elkeen onder die voorwaardes wat vir hulle nodig is, wanneer hulle tyd kom.
R. Schwartz verklaar dat 'n persoon in verskillende subpersoonlikhede op verskillende, verskillende momente en situasies woon. Dit word gemanifesteer in gedrag, aksie, ervaring van gevoelens, gedagtes, wat aansienlik verskil wanneer dit in verskillende subpersoonlikhede is. Die hoofgedagte van die psigoterapeut R. Schwartz is dat die intrinsiek belangrike "ek" van 'n mens nie verdeel word nie, maar steeds holisties bly, maar in moeilike tye, onder die invloed van 'n traumatiese ervaring, gee dit ander subpersoonlikhede toe. Dan word dit soos 'n siekte, maar in werklikheid is die skeiding van die individu se innerlike wêreld en psigoterapeutiese werk met sy subpersoonlikhede uiters belangrik en noodsaaklik vir sy oorlewing en herstel.
Hoe ontstaan ​​subperselehede van die mens?
Schwartz argumenteer dat hy in 'n situasie wat traumaties vir 'n persoon is, probeer om hom te red van gevoelens soos skaamte, vrees, pyn en skuld. Hierdie gevoelens, wat nie in staat is om hulself uit te druk nie, word figuurlik gesproke "opgesluit". Hierdie "ballinge" - onderdruk, onderdruk, met 'n gevoel van skuld, 'n begrip van hul onwaardigheid en minderwaardigheid, sal bly op soek na hoe om te ontsnap, wie hulle sal red, hulle hulle wil gegee het. Hulle openbaar hulself in 'n persoon deur pyn, vrees, nagmerries, terugflitse, onbeheerde traumatiese herinneringe, beheersgedrag, paniekaanvalle. In die soeke na selfs die geringste liefde en beskerming skep hulle sulke omstandighede waarin hul optrede daarop gemik sal wees om iemand wat soortgelyk aan die eerste oortreder is, te lok, sal geweld en vernedering verduur in die hoop om die illusie van beskerming te ontvang. Daardeur skep 'n persoon 'n herhalende situasie waarin hy 'n slagoffer is.
Nog 'n groep van die persoon agter Schwarz is "bestuurders." Dit is subpersoonlikhede wat ontwerp is om die "ballinge" te beskerm sodat niemand hulle meer sal seermaak nie. Sommige "bestuurders" wat beheer, soek hulp van mense, maar terselfdertyd weet hulle dat die "ballinge" dit nie sal ontvang nie, hulle sal verwerp word; terselfdertyd kyk dat hulle nie uit bewaring ontsnap nie; ander vertrou nie ander nie, probeer om kontak te beperk, emosionele intimiteit te voorkom, as 'n manier om hulself te beskerm teen herhaling van pyn; evalueerders maak seker dat ander van hulle hou, hul voorkoms; verslaafdes maak 'n persoon hulpeloos, aanstootlik, in die rol van 'n slagoffer, sodat ander dit spyt maak; 'n pessimis ondermyn vertroue dat 'n persoon nie optree nie, is passief; die ontkenning verdraai die persoon se begrip van die situasie, die persepsie van onsekerheid; die angstige dring aan op angs, die ergste oplossing van die situasie, ens. "Bestuurders" is konserwatief en taai, dra baie verantwoordelikheid vir menslike veiligheid. Hulle, as "ballinge," soek erkenning en liefde, maar hulle glo dat hulle hul behoeftes moet wegsteek, want die stelsel vereis dit.
Die derde tipe is "brandweermanne". Hulle dien om daardie emosies en gevoelens uit te wis wat die ballinge uitdruk wanneer 'bestuurders' nie beheer oorheers nie. Die "brandweermanne" word versoek om die pyn te versteur, om van die werklikheid af te skei. Die metodes van brandweermanne is allerhande verslawings, selfbeskadigende en selfmoordgedrag, seksuele losbandigheid, woede, aggressie, ongesonde drang na materiële goedere, narcisme.
Op hierdie manier probeer bestuurders om "ballinge" te beskerm, en "brandweermanne" soek geleenthede om hulle te kalmeer en te versadig. Daarom, volgens die idee van Schwartz, het ons almal al drie soorte subpersoonlikhede. En op grond van die simptoom wat deur die mens gemanifesteer word, kan dit aangewys word watter groep dele voorrang het. Byvoorbeeld, wanneer 'n persoon aan enige soort verslawing ly, is hy aan die mag van die "brandweermanne"; as hy depressie, fobies, somatics het, is hy in beheer van "bestuurders"; ly aan hartseer, skuld, vrees - in die mag van "ballinge". En hierdie dele van die persoonlikheid speel 'n positiewe rol in die innerlike wêreld van 'n mens.
Die bruikbaarheid en positiewe uitkoms van hierdie werkswyse met subpersoonlikhede is dat 'n persoon beskou moet word as een wat hulpbronne het, maar in sommige omstandighede is beperk in hul toepassing deur die stres van binne en buite. Die essensie van die terapeut se werk is om hierdie dele van 'n mens uit te ken, om hulle te leer ken, beperkings te los, geleenthede te vind en die belangrikste ding is om krag oor alle dele na die hele "I" terug te gee.
Kyk na die video: We All Have Multiple Personalities. Multiplicity & Subpersonalities (November 2019).