Ek het leer vis-en-chips eet met ’n kerriesous. Ek het geleer hoe â€œbeautiful” ‘n â€œfruit scone with clotted cream and jam” kan wees. Ek het leer kosmaak met mint en rissies en donker sjokolade en roket slaaiblare en salmon. Ek het leer bid vir klein wonderwerkies, soos ’n uur se oggendson op ons kombuistafel. En ek het leer dankbaar wees vir groot wonderwerke, soos ’n werk, al is dit in ’n koffieplekkie met ’n bruin voorskoot aan.
Ek het leer huisskoonmaak saam met my man, want hier’s nie iemand wat dit vir jou gaan doen nie. Ek weet my sussies dink steeds dat ek ’n swak huisvrou is, omdat ek my man toelaat om te help in die huis. Almal doen dit egter hier. Hier’s nie rolle nie. Almal rol moue op en almal help. Ek het leer bestuur rondom sirkels. Niemand druk eens meer op ’n toeter as ek om ’n sirkel ry nie!
Ek sal sonskyn en braaivleis en boerewors en Afrikaanspraat nooit weer as vanselfsprekend aanvaar nie. Dis ’n voorreg. Ek moes eers oor die see gaan en bietjie op die Koningin se eiland woon, om dit vandag te weet.