'n Bejaarde swart man wat daar naby gewoon het, het later aan die vader vertel dat die seun nie gaan slaap het nie, maar die "kleinbasie'' dopgehou het - dit was naby sy stroois. Hy het gesien die kleinbasie het altyd gebid en sag gesing, totdat hulle hom daar weggeneem en onskuldig gaan doodskiet het.
Cornelis het 'n swaar half lengte kakiebaadjie gehad, maar dié was te groot vir hom. Gevolglik het hy sy baadjie ná die geveg by Groenkop naby Afrikaskop, Kestell, by 'n ander burger verruil vir 'n kleiner baadjie, wat toevallig 'n offisier baadjie was, met kentekens en al.
Hy het met 'n swakkerige perd gery, want hy het sy eie perd op Marseilles gelaat om te rus. Toe hy deur 'n spruitjie wou gaan, wou die perd nie verder loop nie.
Hy het afgespring en gehardloop. Toe hy moeg word, gooi hy eers sy geweer weg, toe die kakiebaadjie, die kos en ander los goed.
Daarna het hulle hom geboei en aan 'n wa vasgemaak - twee dae lank, dag en nag. Die Engelse het hom beskuldig dat hy op Tafelkop (distrik Vrede) 'n offisier met 'n pik sou doodgeslaan het.
Hy het by die verhoor geen getuienis gehad nie, behalwe 'n medegevangene, 'n Delport, wat verskrik was en nie wou getuig nie.
By die holtetjie wat hulle gegrawe het en wat as graf moes dien, wou hulle hom blinddoek, maar hy het gesê dat hy bereid is om die ewigheid onskuldig met oop oë in te gaan.
'n Mev. Van der Merwe wat op die plaas gewoon het, het sy lyk uitgehaal net nadat die Engelse weg was, dit in 'n lang kas geplaas en die vader verwittig.
Die vader, sy seun Koos en George Linde het die lyk gaan haal. Cornelis is vergruis deur 114 koeëls en 'n sabelsteek dwarsdeur sy lyf. Die sabelwond het oopgevlek gelê.
Van dieselfde kas het die vader 'n kis gemaak en Cornelis is op Marseilles begrawe op sy moeder se verjaardag, 22 Januarie 1902. Die vader het daar 'n monument opgerig.