Bevoorreg | Slaai Sonder Blare
Daar is baie hartseer in die wêreld. Jy hoef net die briewe in die Huisgenoot te lees om te verstaan dat hartseer in baie verskillende vorme voorkom. Oscar, 7de Laan, die Bokke, weduwees wat eensaamheid verstaan, enkellopers wat kerm, getroudes wat kul, mans wat wit kouse by swart langbroeke dra en Hannon se wenkbroue… alles hartseer. Loftus as die Bulle verloor, is grootskaalse hartseer. Spelfoute op openbare kennisgewingborde maak dat ek ’n traan moet wegpik. Vegetariërs laat my na ’n Kleenex strek. Die brandstofprys laat mense huil. ’n Rooi sokkie wat tussen die wit wasgoed beland het, laat my van moedeloosheid inmekaarsak. ’n Leë toiletrolletjie as jy klaar jou ding op die troon gedoen het en jy nie ’n nuwe rol in die badkamer bespeur nie, maak mens hartseer.
Hartseer kom in verskillende pakkies: siekte, oorlog, hongersnood, armoede, die reuk van gebrande rys en stadige internet. Jou hartseer word bepaal deur jou voorspoed. Ons is vry… wat as dit weggeneem word? Ons is gesond… wat as jou hart ingee? Ons lewe… wat as ons iemand moet begrawe? Ons dink nooit aan die hartseer nie, behalwe as dit ons aan die keel ruk en byna versmoor. Ek het die laaste paar dae gesnak na asem. Maar vanaand onthou ek:
Ons lewe ’n bevoorregte lewe.
My twee kinders se paspoorte word stukkend gestempel. Hulle het al geslaap in koningsgrootte beddens in ’n vyfsterhotel. Op 6 Julie, eet Lehja prawns groter as haar hand. Petrus slurp melkskommel op wat deur ’n wêreldbekende sjef spesiaal vir hom gemaak is, want eintlik is daar nie skommels op die spyskaart van die fênsie plek nie. Ek glimlag as ek sien hoe hulle geleenthede kry wat baie nie beskore is nie. Ek voel dankbaar as ek dink aan die blootstelling wat my kinders ervaar. Dan dink ek terug aan die bedelkinders in die strate van Windhoek. Met stukkende tekkies en gate in hul kortbroeke trotseer hulle die koue om bakhand te staan en vra vir ’n halwe brood. In dieselfde sig sit my kinders getooi in Adidas-sweetpakke, droëwors in die mond en nuwe Lego in die hand. Hulle word omring met liefde, drukkies dui nie op iets sinister nie en hulle kry onverdeelde aandag op ‘n daaglikse basis. Hulle sit op Oupas se skote, lag saam met Ouma oor die honde in die swembad spring en ek berus in die wete dat hulle onvoorwaardelik beskerm word teen die wreedheid wat om hul afspeel. Hulle is gesond, gelukkig, geseënd.
En skielik weet ek: die grootste guns wat ek hulle kan bewys is om hulle die verskil te leer tussen reg en voorreg, dat verwaandheid net tot vals illusies lei, want die hartseer waarvan ek hulle moet beskerm, is ‘vanselfsprekendheid’.
One thought on “Bevoorreg”
Julie 19, 2016 at 5:46 nm