Nakoming van ons verantwoordelikhede as die versorgers van alle lewende wesens Klimaatimpaknuus
Andrew J Hoffman, Universiteit van Michigan
Die ink droog nog steeds op die Pous se Ensikliese Brief "Laudato Si '"Of" Op Sorg vir Ons Gemeenskaplike Huis, "en geleerdes, kritici en kenners sal dit vir die komende jaar analiseer en evalueer.
Maar een aspek van die brief duidelik vir enigiemand wat dit lees: dit is indrukwekkend uitgestrekte, wat die omgewing wetenskap, ekonomie, internasionale politiek, koolstofkrediete, maatskaplike gelykheid, tegnologie, verbruikersdruk, sosiale media, teologie, en nog baie meer. Aan die wortel van ons "ekologiese krisis," Pous Francis noem dat ons "n nuwe manier van dink oor die mens, die lewe, die samelewing en ons verhouding met die natuur te bevorder." Dit is 'n vet beroep op ons wêreldbeskouings, waardes herevalueer en geestelike oortuigings.
Maar hoekom nou? Die moderne omgewingsbeweging was saam met ons vir meer as 50 jaar, wat lei tot sosiale bewegings, magdom wetgewing en lewenstyl verandering wat moderne fokus omgewingsbewustes 'op volhoubaarheid weerspieël. Waarom ensikliek die pous se ekologie resoneer soveel vandag?
Ek wil graag een gedagte aanbied waarom hierdie boodskap op hierdie stadium belangrik is in die menslike geskiedenis. Ons is op 'n unieke oomblik in ons tyd op aarde as 'n spesie, een wat nooit voorheen gekonfronteer word nie en een wat 'n nuwe etiese, waardes-, geloofs- en wêreldbeskouing vereis, en bowenal spiritualiteit.
Geofisici het hierdie oomblik 'n naam gegee; dit word genoem die antroposeen. Die pous se landmerk ensikliek bied 'n morele kompas om jou te help navigeer hierdie ontluikende era.
Veranderende siening van die mensdom
Die Anthropocene is 'n voorgestelde nuwe geologiese epog, een wat die Holoseen agter laat en erken dat die mens nou 'n primêre bedryfstelsel element in ekosisteme van die Aarde.
Hoewel die konsep nog toe nie vol, formele erkenning ontvang deur geofisiese samelewings, dit dui daarop dat ons nie meer die omgewing kan beskryf sonder vermelding van die rol wat die mens speel in hoe dit werk. Hierdie era is aangevoer het begin om die industriële rewolusie van die vroeë 1800s, en het sedertdien "meer akute geworddie groot versnelling"Rondom 1950 af. Dit word gekenmerk deur die realiteit dat, volgens Nobel-bekroonde, atmosferiese chemikus Paul Crutzen wat die eerste keer voorgestel die term:
Menslike aktiwiteit het getransformeer tussen 'n derde en 'n helfte van die landoppervlakte van die planeet; Baie van die wêreld se grootste riviere is gedompel of afgelei; Bemestingsaanlegte produseer meer stikstof as wat natuurlik deur alle terrestriële ekosisteme vasgestel word; Mense gebruik meer as die helfte van die wêreld se geredelik toeganklike varswater afloop.
Hoewel die pous enkelspel uit klimaatsverandering in sy ensikliek brief, dit is net een van 'n aantal "planetêre grense"Wat wetenskaplikes sê verteenwoordig" drempels onder wat die mensdom veilig kan werk en verder as wat die stabiliteit van planetary-skaal stelsels nie kan staatgemaak word nie. " Klimaatsverandering is een van nege planete grense. Felix Mueller, CC BY
Wat die wetenskap betref, sou erkenning van 'n ongekende verskuiwing in ons geofisiese realiteit 'n beduidende en ongekende oomblik in die geskiedenis wees. Maar die sosiale en kulturele verskuiwing is nog meer diepgaande.
Kyk na die sentrale kulturele kwessie van klimaatsverandering: Glo jy dat ons as 'n spesie, het gegroei tot so 'nommers en ons tegnologie om so 'n mag wat ons die globale klimaat kan verander?
As u hierdie vraag bevestigend beantwoord, dan ontstaan ​​'n reeks verwante kulturele uitdagings. Klimaatsverandering verteenwoordig 'n diep verskuiwing in die manier waarop ons onsself, mekaar, die omgewing en ons plek in dit beskou. Die aanspreek van hierdie probleem sal die mees ingewikkelde en opdringerige globale ooreenkoms wat ooit onderhandeld is, vereis. Dit sal ook 'n verskuiwing in ons sin hê van globale etiek rondom kollektiewe verantwoordelikheid en sosiale billikheid.
Die fossielbrandstowwe wat in Ann Arbor, Sjanghai of Moskou verbrand is, het 'n gelyke uitwerking op die globale omgewing wat ons almal deel. Die soort samewerking wat nodig is om hierdie probleem op te los, is ver bo alles wat ons, as 'n spesie, ooit bereik het. Internasionale verdrae om landmyne te verbied of ozonafbrekende stowwe uit te skakel, bleek in vergelyking.
Klimaat as gevolmagtigde Vir Anthropocene
Erkenning van die Anthropocene seine 'n dringendheid en kompleksiteit wat die algemene idee van volhoubare ontwikkeling kortkom, dwingende verandering diep binne die strukture van ons kollektiewe begrip van die wêreld rondom ons.
Volgens geograaf en politieke filosoof Rory Rowan,
Die Anthropocene is nie 'n probleem waarvoor kan daar 'n oplossing wees. Inteendeel, dit name 'n ontluikende stel geo-maatskaplike omstandighede wat reeds fundamenteel die horison van die menslike bestaan ​​te struktureer. Dit is dus nie 'n nuwe faktor wat geakkommodeer kan word binne die bestaande konseptuele raamwerke, insluitend dié waarbinne beleid ontwikkel, maar dui op 'n diepgaande verskuiwing in die menslike verhouding tot die planeet wat die fondamente van hierdie raamwerke hulself vrae.
Droogtes, wildbrande, voedselonsekerheid, waterskaarsheid en die sosiale onrus wat uitloop, is almal opkomende merkers van die Antropokeen Era wat dui op 'n fundamentele stelselfout wat deur ons sosiale strukture geskep word. Ons het nou beheer oor die biosfeer en dus die menslike stelsels wat daarvan afhanklik is, op maniere wat monumentaal is.
'N antwoord op die Anthropocene Era oproepe vir 'n nuwe stel waardes en oortuigings oor ons verhouding met die omgewing, met mekaar en vir baie, met God. En dit is wat ensikliek brief van die pous probeer verwoord.
Dit sal nie af maklik gaan. Die meegaande spanning wat so 'n verskuiwing sal skep kan beleef word waargeneem in die tans gepolariseerde debat oor klimaatsverandering. Die kulturele en ideologiese elemente van godsdiens, regering, ideologie en wêreldbeskouings wat die klimaatverandering-debat skep, bied 'n blik op die kulturele dimensies van erkenning van die Antroposeen.
Nuwe Etiek En Waardes Benodig
Op die ou end, die Anthropocene daag ons weë van die verstaan ​​van die omgewing en hoe hulle verander op beide plaaslike en globale skaal. Dit lei tot 'n transformerende kulturele verskuiwing wat verwant is aan die Verligting van die 17th en 18th eeue.
Die Verligting is gebou op 'n kulturele verskuiwing van die waarneembare natuur as 'n mens se menslike strewe, onder andere in die mensdom wat die "verowering van die natuur" aangepak het en 'n metafoor van die planeet as 'n vyand wat gedemp moes word.
Op soortgelyke wyse is die Antroposeen 'n erkenning dat die wetenskaplike metode wat noodsaaklik is vir die Verligting, nie meer ten volle toereikend is om die natuurlike wêreld en ons impak daarop te verstaan ​​nie. Soos die pous daarop wys:
"Gegewe die kompleksiteit van die ekologiese krisis en sy verskeie oorsake, moet ons besef dat die oplossings nie uit net een manier van interpretasie en transformasie van die werklikheid sal voorkom nie. As ons werklik bekommerd is om 'n ekologie te ontwikkel wat die skade wat ons gedoen het, kan herstel , geen tak van die wetenskappe en geen vorm van wysheid kan uitgelaat word nie, en dit sluit godsdiens en die betrokke taal in.
Om te reageer op die "dringende uitdaging om ons gemeenskaplike huis te beskerm," vra hy ons "om die hele menslike gesin saam te bring om 'n volhoubare en integrale ontwikkeling te soek."
Inderdaad, hierdie soort globale algemene oorsaak is 'n uitdaging wat ons nog nie as 'n spesie gekonfronteer het nie. Dit sal 'n mate van samewerking vereis waarvoor ons nie bereid is nie, en dit vereis 'n globale stel etiek en waardes wat ons nog nie ken nie.
Baie mense het n brief Pous Francis 'aan die 1891 ensikliek Brief "in vergelykingRerum Novarum"Of" Regte en Pligte van Kapitaal en Arbeid, "waarin Pous Leo XIII die toestand van die werkersklasse aangespreek het. Deur 'n manier te bied om die ongekende verwarring van die botsende kapitalistiese en kommunistiese konsepte van arbeid binne die industriële rewolusie te verstaan, het Rerum Novarum 'n grondslag vir die Katolieke sosiale onderrig geword.
Sal Laudito Si 'n soortgelyke transformerende manier bied om die ongekende verwarring oor die omgewings-en sosiale veranderinge op wêreldvlak wat ons skep, te verstaan?
Die antwoord op die vraag is nie net 'n bewys van die Ensikliese Briewe se belangrikheid nie; Dit sal 'n bewys wees van ons vermoë om 'n boodskap te hoor wat moeilik is om te hoor, en moeiliker om nog op te tree. As paleontoloog en wetenskapskrywer Stephen Jay Gould geskryf in 1985:
Ons het geword deur die krag van 'n glorieryke evolusionêre ongeluk genaamd intelligensie, die rentmeesters van die lewe se kontinuïteit op aarde. Ons het nie vir hierdie rol gevra nie, maar ons kan dit nie abjure nie. Ons mag dalk nie daarby pas nie, maar hier is ons.
Pous Francis vra ons om hierdie nuwe werklikheid in die gesig te staar met respek vir die natuurlike wêreld om ons en 'n nederigheid om ons beperkinge te verstaan ​​om te verstaan ​​hoe dit werk en wat ons daaraan doen. Hy vra dit op 'n belangrike oomblik in die tyd wanneer ons 'n nuwe plek in die natuurlike wêreld neem; Wat hy is versigtig om 'n begrip te noem wat 'n veel groter geestelike belang inhou.
Andy Hoffman is die Holcim (VS) professor in volhoubare ondernemings aan die Universiteit van Michigan, met gesamentlike aanstellings in die Ross School of Business en die School of Natural Resources & Environment. Hy dien ook as die onderwysdirekteur by die Graham Sustainability Institute.