Psalm 28 (4) - www.bybelkennis.co.za
by Coen Slabber · Published 07/11/2016 · Updated 10/09/2016
"What counts in life is not the mere fact that we have lived, it is the difference we have made to the lives of others that will determine the significance of the life we lead." –Nelson Mandela
In die lig van Jesus se opdrag om ons vyande te vergewe, kyk Christene skeef op na mense wat vir die straf van ander bid. Die psalm sê dat ons versigtig moet wees dat die gewilligheid om die verkeerde wat aan ons gedoen is, te vergewe nie aanleiding moet gee tot onverskilligheid vir die verkeerde optrede van ander nie. Die korrekte standpunt is dat verkeere optrede gestraf moet word. In die gelykenis van die weduwee en die regter (Lukas 18:1 – 8) sê Jesus: Sal God dan nie aan sy uitverkorenes, wat dag en nag tot Hom roep, reg doen nie?
Om 'n begeerte uit te spreek dat die verkeerde gestraf moet word, impliseer 'n toewyding van jou kant om die regte ding te doen – jou van die goddeloses los te maak. Maar dit impliseer ook dat ons die straf aan God moet oorlaat en nie sake in ons eie hande moet neem nie. In die kennis dat God die verkeerde sal straf, kan gelowiges God aanbid en vertrou.
Ek roep ook dikwels na God om hulp. Ek het ook dikwels rede tot lof en dank. Maar dit is nie meer nodig om te vra dat die goddelose vergeld word vir sy oortredings nie. God se oordeel breek eers in die hiernamaals aan. God se Seun, die ware Gesalfde, is self soos 'n misdadiger behandel en het soos een gesterf. Maar juis daarom hoef ek nie langer die straf te kry wat ek verdien nie; daarom kan ek in die oomblik van nood steeds getuig: Die Here is my sterkte en my beskermer. Hy red en seën dié wat aan Hom behoort, want Hy het my lief en het my van my sondes verlos.