(Aangestuur vanaf Hajar)
Hājar (Arabies: هاجر), die Arabiese naam van die Bybelse Hagar, was die vrou van die patriarg en Islamitiese profeet Ibrahim (Abraham) en die moeder van Ismail (Ismael). Sy word in die Islam eerbiedig vir haar dapperheid en geloof. Volgens Moslems was sy die dogter van 'n farao en het dié haar vir Abraham as vrou gegee. Hoewel sy nie in die Koran by die naam genoem word nie, word daar van haar vertel in die verhaal van Abraham. Hagar se seun, Ismael, word beskou as 'n voorvader van die profeet Mohammed.
Die storie van HagarWysig
Abraham was kinderloos. Hy was 'n profeet van Allah en was bekommerd oor wie hom sou opvolg, want hy was kinderloos. Die farao het sy dogter vir hom gegee as tweede vrou en sy het vir hom 'n seun, Ismael, gebaar. Dit beteken "God sal hoor".
Volgens Islamitiese geleerdes en bronne het Sara vir Abraham gevra om Hagar en haar seun weg te stuur omdat sy jaloers was. Abraham het hulle toe na Mekka geneem en in die woestyn gelos. Toe Hagar vir Abraham vra of Allah hom beveel het om dit te doen, het hy ja gesê. Hierop het sy geantwoord: Dan sal Allah ons nie verlaat nie.
Abraham het daarna teruggekeer huis toe en gebid:
Ons Heer! Ek het 'n deel van my nageslag in 'n onvrugbare dal digby U Heilige Huis gevestig, sodat hulle die gebed kan onderhou; laat die harte van sommige mense gunstig teenoor hulle gestem wees, en voorsien hulle van vrugte sodat hulle dankbaar kan wees.
– Koran 14:37
Hagar word deur Moslems vereer as 'n wyse, dapper en vroom vrou. Moslems vier haar tog tussen Safa en Marwa tydens die hadj, waar hulle sewe keer heen en weer tussen die heuwels loop. Hulle drink ook water uit die Zamzam-put. Baie Moslems glo Hagar en Ismael is begrawe in die Kaäba, waarom hulle sewe keer loop tydens die hadj.