Sy skilderye en grafiese werk het in sy tyd 'n ongewoon moderne blik op die wêreld gegee - so het Dürer die nuwe boekdrukkuns met groot gevolg as kommunikasiemiddel ingespan en sy reekse grafiese werke aangebied as 'n kunsvorm wat vir iedereen toeganklik was. Sy kuns het sodoende wye toegang verkry, en vanweë sy veelsydige kunstenaarskap is reeds in sy eie leeftyd na hom verwys as die Duitse Leonardo da Vinci.
Hy is ook beïnvloed deur 'n kunstenaar wie se naam onbekend is, maar hoe Dürer al in groot mate in die gees van Luther gedink het.
Dürer het 'n tweede reis na Italië ander neem (1505-1507) en in Venesië lof ontvang vir sy tekeninge, terwyl die kleur van sy skilderye gekritiseer is. Om die rede
het Drüer besluit om hom meer as voorheen op skilderwerk toe te spits. Die rosekransfees (1506), geskilder vir 'n Duitse kerk in Venesië (tans in Praag), het 'n meesterwerk geword. Hoewel Dürer baie by die Italianers geleer het, het sy werk tog
Tussen 1512 en 1520 het Dürer in opdrag van die Renaissance-vors, Maximiliaan van Oostenryk gewerk en onder andere 'n bydrae gelewer tot die Triomfboog van Maximiliaan, 'n reusagtige afbeelding wat uit afdrukke van 'n aantal houtsneewerke
Dürer het 'n groot deel van sy lewe gewy aan teoretiese verhandelings oor die beeldende kuns. Hy wou die skllderberoep noord van die Alpe uit die ambagsfeer verhef tot die sfeer van vrye kuns. Daarvoor het 'n kunstenaar naas vaardigheld