Ja, aan Klassieke verwysings ontbreek dit die Afrikaanse poësie nie – dalk omdat dit d.m.v. goeie vertalings ook aan mense beskikbaar is wat nie Grieks en Latyn magtig is nie …? Maar deur die poësie van iemand soos S.J. Pretorius kan ek nog die growwe werkers saans in die skemer strate van die arm suidelike buurte sien huis toe loop, hulle “baarde dae-oud, / met krae opgeslaan, die wind is koud, / en [hulle] mompel oor die weer in Afrikaans” (Die arbeider en ander gedigte, 1945). Wolhaarmammoete het tot 2500–2000 v.C. daar oorleef, en dit is die mees onlangse bekende mammoetbevolking. Jongmense het pouse my kom opsoek in my kantoor en gevra of hulle weer daarna kon luister. Dis hoe dit gekom het dat ek in die graad sewe klasse in 2005 die uitnodiging gerig het dat as iemand self wou waag om te skryf, hulle hul skryfwerk na my kon bring … Een vir een het kinders voor my deur opgedaag.