Styl en toon neem by elke digter ŉ ander vorm aan, en mens dink hier aan MM Walters, die koning van die satiriese vers (ŉ subgenre wat Johan van Wyk ook hanteer); HJ Pieterse se aanwending van die unheimliche t.o.v. situering en beelding; Louis Esterhuizen se knap gebruik van die herhalingsbeginsel waar passie, beeld, politiek en plek saamgetrek word; en die roerende elegiese vers van Wilhelm Knobel. Daarnaas blyk swart ekonomiese bemagtiging vir baie ondernemings ‘n probleem te wees: ‘n derde van alle deelnemende ondernemings het aangedui dat hulle hulself vanweë dié beleid moontlik aan Suid-Afrika sal onttrek. elke tweede onderneming kla oor die koste wat aan swart ekonomiese bemagtiging verbonde is, terwyl hulle hoegenaamd geen voordele daaruit trek nie. In Johannes 17 lees ons die volgende t.o.v. die HEERLIKHEID van YAHUVEH: 16 maar wat oor sy oortreding bestraf is. 'n Stom rydier het met die stem van 'n mens gepraat en 'n einde gemaak aan die onsinnige optrede van die profeet.