Afrikaans: Omdat skuld, met of sonder die erkenning daarvan, ingrypende gevolge in die lewe van die kerklidmaat in die gevangenis het, is dit belangrik dat dit deur die kerk hanteer moet word. As vertrekpunt is die vastelling van die aard van die lidmaat se skuldbesef belangrik. Hierdie pastoraat mag nooit op 'n simplistiese wyse plaasvind nie, maar moet gefundeerd met die Skrif as norm asook met kennis van die geesteswetenskappe hanteer word. Vir die navorsing was 'n perspektiefstelling en die hantering van skuld vanuit die Skrif die vertrekpunt. Die dieptelyn wat in die Ou Testament rondom die begrip 'skuld' gevind word, getuig van 'n personalistiese sondewaardering met skuld as die neerslag van geskonde verhoudings wat voortkom uit die opstand van die innerlike wil teen God. Vir die hantering van die sondeskuld van die mens het God die offergebruik daargestel, waar die gedagte van 'n 'ex opere operatum' werking uitgesluit was. Die hoogtepunt word gevind in die lydende kneg wat homself as 'n skuldoffer gegee het. Vir die realisering van skuldvergifnis was 'n innerlike bewuswording van sonde wat skuld meebring nodig. Hierdie bewuswording moes uitmond in verootmoediging, berou en skuldbelydenis. Met Christus se koms word dit in die sentrale gebod verwoord dat sondeskuld nie in 'n verbreking van reëls geleë is nie maar in die verbreking van 'n verhouding deur die mens se opstand teen God. Vanweë die mens se onvermoë is dit Christus wat gekom het as die volmaakte en finale offer om die mens van sy sonde en skuld te verlos. Vir die hantering van skuld is die begrip 'regverdigmaking, veral soos deur Paulus gebruik, nie alleen 'n troos met die oog op die finale oordeel nie, maar word dit gesien as dit wat dui op die vergifnis van sonde. Ook in die Nuwe Testament geld dit dat die sondaarmens via die weg van verootmoediging, berou en skuldbelydenis tot skuldontdaning moes kom. Vanweë die dikwels voorkomende komplekse persoonsbeeld van die lidmaat in die gevangenis, is die hulp en kennis van die ander geesteswetenskappe nodig om hierdie mense in die diepte te bereik. Psigologies is dit belangrik dat die pastor iets sal begryp van die kragte wat 'n rol speel in die skulddinamiek by lidmate. Juridies is dit nodig dat die pastor bedag sal wees dat die lidmaat sy skuld en God se vergifnis suiwer vanuit 'n juridiese raamwerk mag beoordeel. Hoewel die bieg soos dit deur die Rooms-Katolieke kerk beoefen word nie deur die Nederdutse Gereformeerde Kerk aanvaar word nie, is bevind dat die evangeliese bieg soos Eduard Thurneysen dit uitspel, toepassingswaarde het. Dit het 'n bepaalde waarde om die lidmaat, hoewel hy verklaar dat sy skuld vergewe is, deur 'n oopdekkende gesprek te help om oorgeblewe 'skuldbagasie' voor God neer te lê en God se vergifnis in die diepte toe te eien. Om die aard van die skuldbesef van lidmate te kon bepaal, is in die empiriese studie van die kwalitatiewe navorsingsmetode gebruik gemaak wat 'n etnografiese hanteringswyse ingesluit het, wat bruikbaar was om die lidmaat in sy 'Umwelt' te bereik. Vyftien onderhoude is met respondente gevoer aan die hand van vrae wat op die literatuurstudie gegrond is, Vir die analise van hierdie onderhoude is van die 'grounded theory' van Strauss en Corbin gebruik gemaak. Uit hierdie navorsing is tot die gevolgtrekking gekom dat die skuldbesef van lidmate wat as respondente aan onderhoude deelgeneem het, nie van 'n diepgang getuig het nie. Aan die hand van bevindinge is bepaalde aanbevelings aan die Nederduitse Gereformeerde Kerk gemaak wat die noodsaaklikheid van die kerk se bemoeienis met sy lidmate in die gevangenis uitspel.