#Afghanistan: selfmoordbomaanval dood ten minste 27 by die Sjiïtiese moskee in Kaboel - verslaggewer van die EU
'N Selfmoordbomaanval het Maandag minstens 27 mense dood en tientalle gewond in 'n ontploffing in 'n stampvol Sjiïtiese moskee in die Afghaanse hoofstad Kaboel, amptenare gesê.
Die aanvaller het die Baqir ul Olum moskee tydens 'n seremonie, die ministerie van binnelandse sake het gesê in 'n verklaring gesê.
Fraidoon Obaidi, hoof van die Kaboel polisie Kriminele Ondersoek Departement, het gesê ten minste 27 mense is dood en 35 gewond is en dat die totale mag styg.
'Ek het gesien hoe mense skree en vol bloed is', het 'n oorlewende aan Ariana Television in Afganistan gesê. Hy het gesê dat ongeveer 40 dood en 80 gewondes uit die gebou geneem is voordat reddingsdienste op die toneel opgedaag het, maar daar was geen onafhanklike bevestiging van die getalle nie.
Die Taliban, wat probeer het om die Islamitiese wet weer in te stel ná hul verdrywing in 2001, het ontken dat hulle verantwoordelik was vir die aanval. "Ons het moskees nog nooit aangeval nie, want dit is nie ons agenda nie," het Zabihullah Mujahid, die hoofwoordvoerder van die beweging, gesê.
Bloedige sekteristiese wedywering tussen Soenniete en Sjiïtiese Moslems was relatief skaars in Afghanistan, 'n meerderheid Soennitiese land, maar die aanval beklemtoon die dodelike nuwe dimensie wat toenemende etniese spanning tot sy dekades lange konflik kan bring.
Abdullah Abdullah, uitvoerende hoof van die regering, veroordeel die aanval as 'n teken van barbaarsheid, maar het gesê dat Afghanistan nie die slagoffer moet word van 'vyandelike komplotte wat ons deur titels verdeel nie'.
"Hierdie aanval het onskuldige burgerlikes - insluitend kinders - op 'n heilige plek gerig. Dit is 'n oorlogsmisdaad en 'n daad teen die Islam en die mensdom," het hy in 'n boodskap op sy Twitter-rekening gesê.
Verwante onderwerpe:AfghanistanGewildefull-beeldKabulSjiïtiese MoslemsselfmoordbomaanvalSunniTalibanterrorisme
President Joe Biden se besluit om die militêre ingryping in Afghanistan te beëindig, is wyd gekritiseer deur kommentators en politici aan beide kante van die gang. Beide regs- en linkse kommentators het sy besluit om verskillende redes vergewe. skryf Vidya S Sharma Ph.D.
In my artikel getiteld, Afghanistan trek uit: Biden het die regte oproep gemaak, Het ek gewys hoe hul kritiek nie ondersoek word nie.
In hierdie artikel wil ek die koste van hierdie 20 jaar lange oorlog in Afghanistan teen die VSA op drie vlakke ondersoek: (a) in geldwaarde; (b) sosiaal tuis; (c) in strategiese terme. Met strategiese terme bedoel ek in watter mate Amerika se betrokkenheid by Afghanistan (en Irak) sy posisie as 'n wêreldwye supermoondheid verminder het. En nog belangriker, wat is die kans dat die VSA sy vorige status as die enigste supermoondheid sal terugkry?
Alhoewel ek my in die algemeen beperk tot die koste van die opstand in Afghanistan, sou ek ook kortliks die koste bespreek van die tweede oorlog in Irak wat president George W Bush gevoer het onder die voorwendsel om die (verborge) wapens van massavernietiging of WMD's te vind wat die VN -span van 700 inspekteurs onder leiding van Hans Blix kon nie vind nie. Die Irak -oorlog, kort nadat die Amerikaanse weermag Irak beset het, het ook gely onder 'missiekruip' en oorgegaan in die oorlog teen opstandelinge in Irak.
Koste van 20 jaar teenopstand
Alhoewel dit baie werklik is, op 'n manier tragieser, sou ek nie die oorlogskoste hanteer in terme van die aantal burgerlikes wat gedood, beseer en vermink is nie, hul eiendom vernietig, ontheemdes en vlugtelinge, sielkundige trauma (soms lewenslank) gely deur kinders en volwassenes, ontwrigting van die opvoeding van kinders, ens.
Laat ek begin met die oorlogskoste in terme van dooie en beseerde soldate. In die oorlog en die daaropvolgende teenopstand in Afghanistan (eers amptelik genoem Operation Enduring Freedom en daarna om die globale aard van die oorlog teen terrorisme aan te dui, is dit herdoop as 'Operation Freedom's Sentinel'), het die VSA 2445 militêre dienslede verloor, waaronder 13 Amerikaanse troepe wat deur ISIS vermoor is. K in die aanval op die lughawe in Kaboel op 26 Augustus 2021. Hierdie syfer van 2445 bevat ook ongeveer 130 Amerikaanse militêre personeellede wat op ander opstandplekke vermoor is).
Daarbenewens het die Sentrale Intelligensie Agentskap (CIA) het 18 van sy agente in Afghanistan verloor. Verder was daar 1,822 XNUMX burgerlike kontrakteursdood. Dit was hoofsaaklik oud-dienspligtiges wat nou privaat gewerk het.
Teen die einde van Augustus 2021 is 20,722 18 lede van die Amerikaanse weermag gewond. Hierdie syfer bevat 26 gewondes toe ISIS (K) op XNUMX Augustus naby aangeval het.
Neta C Crawford, professor in politieke wetenskap aan die Universiteit van Boston en 'n mede-direkteur van die "Costs of War Project" aan die Brown University, het hierdie maand 'n referaat gepubliseer waarin sy bereken dat oorloë in reaksie op die 9/11 aanvalle deur die VSA die afgelope 20 jaar kos dit $ 5.8 triljoen (sien figuur 1). Hiervan is ongeveer $ 2.2 biljoen die koste van die stryd teen die oorlog en die gevolglike opstand in Afghanistan. Die res is oorweldigend die koste van die stryd in die Irak-oorlog wat deur neo-nadele geloods is onder die voorwendsel om die vermiste wapens vir massavernietiging (WMD) in Irak te vind.
Crawford skryf: "Dit sluit die geraamde direkte en indirekte uitgawekoste in die Verenigde State na-9/11-oorlogsgebiede, pogings tot tuisveiligheid vir terrorismebestryding en rentebetalings vir oorlogslenings in."
Hierdie syfer van $ 5.8 triljoen sluit nie die koste vir mediese sorg en ongeskiktheidsbetalings vir veterane in nie. Dit is bereken deur die Harvard -universiteit Linda Bilmes. Sy het bevind dat mediese sorg en ongeskiktheidsbetalings vir veterane oor die volgende 30 jaar waarskynlik die Amerikaanse tesourie meer as $ 2.2 triljoen sal kos.
Figuur 1: Kumulatiewe koste van oorlogsverwante aanvalle op 11 September
Die totale koste van die oorlog teen terreur kom dus by die Amerikaanse belastingbetalers uit op $ 8 triljoen. Lyndon Johnson het die belasting verhoog om die Viëtnam -oorlog te beveg. Dit is ook die moeite werd om te onthou dat al hierdie oorlogspogings deur skuld gefinansier is. Beide presidente George W Bush en Donald Trump verlaag persoonlike en korporatiewe belasting, veral aan die boonste punt. Dit word dus bygevoeg tot die begrotingstekort in plaas van om stappe te doen om die land se balans te herstel.
Soos in my artikel genoem, Afghanistan trek uit: Biden het die regte oproep gemaak, Het die kongres byna eenparig gestem om oorlog toe te gaan. Dit het president Bush 'n blanko tjek gegee, dws om terroriste op te jaag waar hulle ook al op hierdie planeet mag wees.
Op 20 September 2001, tydens 'n toespraak tot 'n gesamentlike kongresvergadering, President Bush het gesê: 'Ons oorlog teen terreur begin met al-Qaida, maar dit eindig nie daar nie. Dit sal nie eindig voordat elke terreurgroep van wêreldwye bereik gevind, gestop en verslaan is nie. "
Gevolglik toon figuur 2 hieronder die plekke waar die VSA sedert 2001 besig was met die bestryding van opstand in verskillende lande.
Figuur 2: Wêreldwye plekke waar die VSA besig was met die stryd teen die oorlog teen terreur
Die koste van die oorlog in Afghanistan vir die Amerikaanse bondgenote
Figuur 3: Koste van die oorlog in Afghanistan: bondgenote van die NAVO
Land Troepe bygedra* Sterftes ** Militêre uitgawes ($ miljard) *** Buitelandse hulp***
Frankryk 4000 86 3.9 0.53
Bron: Jason Davidson en Cost of War -projek, Brown University
* Die belangrikste bydraers van die Europese bondgenote in Afghanistan vanaf Februarie 2011 (toe dit 'n hoogtepunt bereik het)
** Sterftes in Afghanistan, Oktober 2001-September 2017
*** Alle syfers is vir jare 2001-18
Dit is nie alles nie. Die oorlog in Afghanistan het ook die Amerikaanse NAVO -bondgenote duur te staan ​​gekom. Jason Davidson van die Universiteit van Mary Washington 'n referaat gepubliseer in Mei 2021. Ek gee 'n opsomming van sy bevindings vir die top 5 bondgenote (alle NAVO -lede) in 'n tabel (sien figuur 3 hierbo).
Australië was die grootste nie-NAVO-bydraer tot die VSA se oorlogspoging in Afghanistan. Dit het 41 militêre personeel verloor en in finansiële terme kos dit Australië in totaal ongeveer $ 10 miljard.
Die syfers in figuur 3 toon nie die koste vir die bondgenote om vlugtelinge en migrante op te pas en te vestig nie, asook die herhalende koste van verbeterde binnelandse veiligheidsoperasies.
Koste van oorlog: verlore werksgeleenthede
Soos hierbo genoem, beloop die uitgawes en krediete wat verband hou met die oorlogskoste tussen FY2001 en FY2019 ongeveer $ 5 triljoen. In jaarlikse terme beloop dit $ 260 miljard. Dit is bo die begroting vir die Pentagon.
Heidi Garrett-Peltier van die Universiteit van Massachusetts het uitstekende werk verrig om die ekstra werk te bepaal wat hierdie toewysings in die militêr-industriële kompleks geskep het en hoeveel ekstra werkgeleenthede sou ontstaan ​​as hierdie geld op ander gebiede bestee word.
Garrett-Peltier het bevind dat "die weermag 6.9 werkgeleenthede per $ 1 miljoen skep, terwyl die industrie vir skoon energie en infrastruktuur elk 9.8 werkgeleenthede ondersteun, gesondheidsorg 14.3 ondersteun en onderwys 15.2".
Met ander woorde, met dieselfde hoeveelheid fiskale stimulus sou die federale regering 40% meer werkgeleenthede in hernubare energie- en infrastruktuurgebiede geskep het as in die militêr-industriële kompleks. En as hierdie geld aan gesondheidsorg of onderwys bestee word, sou dit onderskeidelik 100% en 120% werkgeleenthede geskep het.
Garrett-Peltier kom tot die gevolgtrekking dat "die federale regering die geleentheid verloor het om gemiddeld 1.4 miljoen werkgeleenthede te skep".
Koste van oorlog - Verlies aan moraal, afgeronde toerusting en verwronge gewapende magstruktuur
Die Amerikaanse weermag, die grootste en magtigste weermag ter wêreld, saam met sy NAVO-bondgenote, veg met onopgevoede en swak toegeruste (hardloop in hul ou Toyota-vragmotors rond met Kalashnikov-gewere en basiese kundigheid in die aanplant van IED's of geïmproviseerde plofstof) Toestelle) vir 20 jaar opstandelinge en kon hulle nie onderwerp nie.
Dit het sy tol geëis op die moreel van die Amerikaanse verdedigingspersoneel. Verder het dit die VSA se vertroue in homself en sy geloof in sy waardes en uitsonderlikheid geteister.
Verder het beide die Irak-oorlog en die twintig jaar lange oorlog in Afghanistan (albei begin deur neo-nadele onder George W. Bush) die Amerikaanse magstruktuur verwring.
By die bespreking van ontplooiing praat die generaals dikwels van die reël van drie, dit wil sê, as 10,000 10 troepe in 'n oorlogsteater ontplooi is, beteken dit dat daar 000 10,000 soldate is wat onlangs teruggekeer het, en nog XNUMX XNUMX word opgelei en gereed maak om daarheen te gaan.
Die opeenvolgende bevelvoerders van die Amerikaanse Stille Oseaan eis meer hulpbronne en kyk hoe die Amerikaanse vloot krimp tot onaanvaarbare vlakke. Maar hulle versoeke om meer hulpbronne is gereeld deur Pentagon geweier om te voldoen aan die eise van die generaals wat in Irak en Afghanistan veg.
Die stryd teen die 20 jaar lange oorlog het ook nog twee dinge beteken: die Amerikaanse weermag ly aan oorlogsvermoeidheid en is toegelaat om uit te brei om Amerika se oorlogsverpligtinge na te kom. Hierdie nodige uitbreiding het ten koste van die Amerikaanse lugmag en vloot gekom. Dit is laasgenoemde twee wat nodig sal wees om die uitdaging van China, die verdediging van Taiwan, Japan en S -Korea, die hoof te bied.
Laastens het die VSA sy uiters uitgebreide en hoëtegnologiese toerusting, byvoorbeeld F22- en F35-vliegtuie, gebruik om opstand in Afghanistan te beveg, dws om Kalashnikov-oproerige opstandelinge op te spoor en dood te maak wat rondloop in vervalle Toyotas. Gevolglik is baie van die toerusting wat in Afghanistan gebruik word, nie in 'n goeie toestand nie en moet dit ernstig onderhou en herstel word. Hierdie herstelrekening alleen beloop miljarde dollars.
Die oorlogskoste eindig nie daar nie. Alleen in Afghanistan en Irak (dit wil sê, sonder om sterftes in Jemen, Sirië en ander teaters van opstand te tel), is tussen 2001 en 2019 344 en joernaliste dood. Dieselfde syfers was humanitêre werkers en die kontrakteurs wat by die Amerikaanse regering in diens was, was onderskeidelik 487 en 7402.
Amerikaanse dienslede wat selfmoord gepleeg het, is vier keer groter as diegene wat tydens die oorloë na 9/11 in die geveg dood is. Niemand weet hoeveel ouers, huweliksmaats, kinders, broers en susters en vriende emosionele letsels opdoen omdat hulle iemand in die 9/11 oorloë verloor het of as hy/sy vermink is of selfmoord gepleeg het nie.
Selfs 17 jaar nadat die oorlog in Irak begin het, ons weet nog steeds die ware burgerlike dodetal in die land. Dieselfde geld vir Afghanistan, Sirië, Jemen en ander teaters van opstand.
Strategiese koste vir die VSA
Hierdie beheptheid met die oorlog teen terreur het daartoe gelei dat die VSA die verwikkelinge wat elders plaasgevind het, in die oë gesteek het. Hierdie toesig het China in staat gestel om nie net ekonomies nie, maar ook militêr 'n ernstige mededinger van die VSA te word. Dit is die strategiese koste wat die VSA betaal het vir sy 20 jaar lange obsessie met die oorlog teen terreur.
Ek bespreek die onderwerp van hoe China baat gevind het by die Amerikaanse obsessie met die oorlog teen terreur in my komende artikel, "China was die grootste begunstigde van die 'vir ewig' oorlog in Afghanistan".
Laat ek kortliks die omvang van die taak voor die VSA noem.
In 2000, met die bespreking van die vegbevoegdhede van die People's Liberation Army (PLA), het die Pentagon geskryf dat dit gefokus was op die stryd teen landgebaseerde oorlogvoering. Dit het groot grond-, lug- en vlootmagte gehad, maar dit was meestal verouderd. Sy konvensionele missiele was oor die algemeen kortafstand en beskeie akkuraatheid. Die opkomende kubervermoëns van die PLA was rudimentêr.
Gaan nou vinnig vorentoe na 2020. Dit is hoe die Pentagon die PLA se vermoëns beoordeel het:
Beijing sal waarskynlik probeer om teen die middel van die eeu 'n weermag te ontwikkel wat gelyk is aan of in sommige gevalle beter is as die Amerikaanse weermag. In die afgelope twee dekades het China hard gewerk om die PLA in byna alle opsigte te versterk en te moderniseer.
China het nou die tweede grootste navorsings- en ontwikkelingsbegroting in die wêreld (agter die VSA) vir wetenskap en tegnologie. Dit is op baie gebiede voor die VSA.
China het geslypde metodes gebruik om die industriële sektor te moderniseer om die VSA in te haal. Dit het tegnologie verkry uit lande soos Frankryk, Israel, Rusland en die Oekraïne. Dit het reverse-ontwerp die komponente. Maar bowenal het dit op industriële spioenasie staatgemaak. Om maar net twee gevalle te noem: sy kuberdiewe het gesteel bloudrukke van F-22 en F-35 stealth-vegters en die meeste van die Amerikaanse vloot gevorderde kruisraketten teen skepe. Maar dit het ook ware innovasie meegebring.
China is nou 'n wêreldleier in laser-gebaseerde duikbootopsporing, handgee laserpistole, deeltjie -teleportasie, kwantum radar. En, natuurlik, in kuberdiefstal, soos ons almal weet. Met ander woorde, op baie gebiede het China nou 'n tegnologiese voorsprong bo die Weste.
Gelukkig lyk dit asof politici aan beide kante van die gang besef dat China die dominante mag sal word as die VSA nie binnekort sy huis in orde bring nie. Die VSA het 'n tydperk van 15-20 jaar om sy oorheersing op beide gebiede te bevestig: die Stille Oseaan en die Atlantiese Oseaan. Dit maak staat op sy lugmag en seevloot om sy invloed in die buiteland uit te oefen.
Die VSA moet 'n paar stappe neem om die situasie dringend reg te stel. Die kongres moet 'n mate van stabiliteit in die Pentagon -begroting bring.
Die Pentagon moet ook sielondersoek doen. Die koste van die ontwikkeling van die F-35 stealth jet was byvoorbeeld nie net die koste nie ver bo begroting en agter tyd. Dit is ook onderhoudsintensief, onbetroubaar, en sommige van die sagteware funksioneer steeds. Dit moet sy projekbestuursvermoëns verbeter sodat nuwe wapensisteme betyds en binne die begroting afgelewer kan word.
Biden -leer en China
Ek bespreek die Biden -leer in detail in 'n aparte artikel. Maar dit is hier voldoende om enkele stappe van die Biden -administrasie te noem om my stelling te bewys.
Biden het Trump se besluit omgekeer en het ingestem die Verdrag oor die Kernkragmagte tussen die Middelbereik uit te brei (INF -verdrag). Hy het dit hoofsaaklik gedoen omdat hy nie sowel China as Rusland tegelykertyd wil aanvat nie.
Beide regter- en linkse kommentators het Biden gekritiseer oor die manier waarop hy besluit het om die troepe uit Afghanistan te trek. Deur hierdie oorlog nie voort te sit nie, bespaar die Biden -administrasie byna $ 2 biljoen. Dit is meer as voldoende om vir sy binnelandse infrastruktuurprogramme te betaal. Hierdie programme is nie net nodig om die verbrokkelde Amerikaanse infrastruktuurbates te moderniseer nie, maar dit sal baie werkgeleenthede in plattelandse en streeksdorpe in die VSA skep. Net soos sy klem op hernubare energie sal doen.