Territoriale aggressie: Is dit Chinese oorlogvoering of die welwillendheid van Bhoetan? - EU verslaggewer
Territoriale aggressie: Is dit Chinese oorlogvoering of die welwillendheid van Bhoetan?
Bhutan het aktiewe grense met sy Noord-buurland. China se anneksasie van Tibet in 1959 het China tot die deurtrap van Bhutan gebring. Sedertdien stel China aansprake op gebiede wat tot dusver 'n integrale soewereine gebied van Bhutan is. Voordat Tibet deur China geannekseer is, was daar geskille met Tibet, maar niks wat nie op vriendelike wyse opgelos kon word nie. China en Bhutan wat gemeenskaplike landgrense gedeel het, het gelei tot geskille wat multifold vergroot. Bhutan is sedert vier dekades in gesprek met China om grensgeskil in Wes-, Sentraal- en Oostelike Bhutan op te los. Ondanks langdurige onderhandelinge en opeenhopings tussen die twee regerings, lyk dit asof daar geen deel van China geneig is om die grens te vestig nie. Dit is 'n groter strategie van China om veranderende feite op grond in hul guns te hou en om eise tydens elke onderhandeling aan te hou verbeter. Deur middel van 'Salami-sny' en knibbel-aksies, het China diep indringers in Bhutan in byna alle sektore.
China se onverpoosde territoriale aggressie op Doklam-plato, Wes-Bhoetan en Sentraal-Bhoetan is 'n getuienis van sy beleid om eensydig die feite op die grond te verander, ondanks ooreenkomste en volgehoue ​​grensgesprekke sedert 1984. Doklam-plato is in sy geheel deur China gemilitariseer en beset, ten spyte daarvan deel van Bhutan wees. Die skepping van 'n dorp suid van Asam binne Bhutanese gebied moes 'n sterk diplomatieke en politieke reaksie van Bhutan ontlok het. Insgelyks is gebiede in Wes-Bhutan stadig maar seker deur China aangegryp met die doel om die voerder te beveilig en diepte aan Chumbi-vallei te bied. 'N Groot aantal militêre infrastruktuur is gesien in satellietbeelde in Sentraal-Bhutan en Oos-Bhutan. Onbetwisbare Chinese infrastruktuurontwikkeling in Bhutanese gebied moet nie net die verkose regering in Bhutan nie, maar ook die bevolking, wat groot dele van hul vaderland verloor het, kommerwekkend maak.
Alhoewel die Chinese oorlogvoering goed verstaan ​​word omdat dit gebaseer is op die ekspansionistiese ontwerpe, is dit egter moeilik om sagmoedige reaksies van Bhutanese te peil! Kan China Bhutan boelie tot aanvaarding, of is dit mededeelsaamheid aan 'n deel van Bhoetan om 'n groot stuk vaste eiendom af te staan ​​sonder om 'n gekerm onder die burgers of internasionalisering van die saak? Of die regering die burgers onbewus hou van die ontwikkelinge langs die noordelike grense, of dat dit die welwillendheid van die regering met 'n geheime begrip met die Chinese is. 'N Demokrasie is deur die volk en vir die volk, daarom is dit nie duidelik of burgers van Bhutan naïef is of dat hulle versoen het met die verlies aan grondgebied en sodoende soewereiniteit vir die Chinese nie. Hierdie vrae is relevant en moes die basis van debat tussen die Bhutanese samelewing gewees het.
Burgers van Bhutan word bemagtig en het van tyd tot tyd tallose fundamentele sosio-politieke kwessies geopper oor uiteenlopende mediaplatforms, maar die afwesigheid van geselsies oor hierdie kwessie kan die demokratiese lewenskragtigheid waarop Bhutan begin, nie goed beïnvloed nie. Alhoewel, regerings van die dag nie die plig het om beleidskwessies in die openbare domein te bespreek nie, neem volwassen demokrasieë hul burgers aan boord oor kwessies oor nasionale veiligheid. Debatte versterk net demokrasie.
'N Geleentheid gemis
Koninklike regering sou 'n belangrike geleentheid misloop; in die geval dat dit nie sy bevolking van die ekspansionistiese ontwerpe van China kan beoordeel nie. Dit sou die debat tot rus gebring het waarom handel met China nie goed is nie? Waarom het Bhutan tot dusver geen direkte diplomatieke betrekkinge met China nie? Die groter bevolking keer in elk geval die regering van die dag om, maar 'n openbare erkenning van Chinese aggressie sou die persepsie van die intelligentsia in Bhutan gevorm het. Die regering in Bhutan moet verstaan ​​dat die stem van sy burgers 'n beter weerklank by die wêreld sal vind om onheilspellende ontwerpe van China terug te druk in vergelyking met hul skugter diplomatieke demarches. Bhutan kan dalk nie die boelie van China militêr terugdruk nie, maar tog het sy unieke kultuur, sy identiteit as 'n onafhanklike vredeliewende land, 'n fontein van Boeddhistiese filosofie wat teen China aangewend moet word.