Periene virale arteritis - simptome en behandeling - aktivismenone
Hoof aktivisme Periene virale arteritis - simptome en behandeling
Perde virale arteritis is 'n oordraagbare siekte wat perde beïnvloed en word gewoonlik geassosieer met renbane en teel- of voortplantingsentrums van hierdie spesie. Die oorsprong daarvan, soos die naam aandui, is viraal. Oor die algemeen gee die virus gewoonlik nie ernstige vorms nie en veel minder met 'n hoë sterftesyfer, is dit gewoonlik net ernstiger in sekere ouderdoms- en risikogroepe. Die kliniese tekens wat by perde voorkom, is hoofsaaklik as gevolg van ontsteking in die kleiner bloedvate. Die virus is hoofsaaklik gerig op die asemhalingstelsel en veroorsaak aborsies by swanger vroue..
In hierdie AnimalWised-artikel bespreek ons ​​die perde virale arteritis, u simptome, u diagnose en u behandeling. Lees verder om meer te wete te kom oor die siekte wat ons perde kan ly..
U sal dalk ook belangstel in: perde-enkefalitis - simptome en behandelingsindeks
Wat is perde virale arteritis?
Oorsake van perde virale arteritis
Simptome van perde virale arteritis
Diagnose van perde virale arteritis
Behandeling en voorkoming van periene virale arteritis
Perde virale arteritis (EVA) is 'n aansteeklike en aansteeklike siekte wat paardjies beïnvloed. Dit word veroorsaak deur 'n virus wat hoofsaaklik op die plasenta of die asemhalingstelsel teiken, wat miskrame of inflammatoriese letsels in die arteriole van akute besmette diere veroorsaak..
Dit beïnvloed perde, maar daar is bewyse dat alpakka's en lama's ook aangetas kan word. Dit is 'n siekte wat dit word nie aan mense oorgedra nie, dit wil sê, dit is nie 'n soönose nie.
Baie van die gevalle van infeksie deur hierdie siekte is subklinies, dus lewer dit nie kliniese tekens nie, hoewel dit afhang van die virulensie van die stam. Die ernstigste vorms van die siekte wat die lewe van die perd kan beëindig, kom gewoonlik voor by baie jong vullens of vullens met aangebore siekte, maar ook by immuunonderdrukte perde of met 'n ander patologie..
EVA word veroorsaak deur 'n RNA-virus, die perdearteritisvirus (VAE), wat deel uitmaak van die genus Arterivirus, familie Arteriviridae en orde Nidovirales.
¿Hoe die perdearteritisvirus oorgedra word?
Hierdie virus word oorgedra deur asemhalingsafskeidings, vars of bevrore saad, plasenta, vloeistowwe en geaborteerde fetusse. Die twee hoofvorme van oordrag is:
Lugweg: deur uitskeidings en afskeidings wanneer hulle hoes of nies of afskeidings by voeders en drinkers agterlaat. Dit is van groter belang tydens die akute fase van die siekte.
Geslagsroete: tydens ry, wanneer die hings of merrie besmet is, sowel as tydens kunsmatige inseminasie.
Die siekte kan ook aangebore van moeder na jonk oorgedra word..
In die patogenese van perde virale arteritis vermeerder die virus in die arteriole, wat oedeem en seldood (nekrose) veroorsaak. Kliniese tekens begin na 3-14 dae van inkubasie, vroeër as die infeksie deur die asemhalingsweg was en later as die oordrag deur die geslagsroete plaasgevind het.
Sodra die siekte ontwikkel, Kliniese tekens wat waargeneem kan word, is die volgende:
Opeenhoping van die slijmvliese.
Oedeem van die voorhuid, skrotum of melkklier.
Peri of supraorbitale oedeem.
Oedeem in distale gebiede, veral in die agterste ledemate.
Aborsies indien daar massiewe fetale infeksie en nekrose van die plasenta is.
Oor die algemeen perde vergiet die virus vir 28 dae na siekte, maar by volwasse mans hou dit baie volharding in die prostaat- en seminale blasies in, wat die tydperk waarin hulle aansteeklik is, selfs hul hele lewe kan duur..
¿Watter beserings lewer dit op in die organe van 'n siek perd?
Die letsels wat in die organe van perde voorkom, is duidelik bloedvatbesering. In die besonder verskyn verspreide vaskulitis in kleiner arteriole en venules, wat lei tot bloeding, opeenhoping en oedeem, veral in die onderhuidse weefsel van die buik en ledemate, sowel as peritoneale, pleurale en perikardiale vloeistof..
By vullens wat deur hierdie virus doodgemaak is, is longoedeem, emfiseem (lug in die long), interstisiële longontsteking, enteritis en hartaanvalle in die milt waargeneem.
In die teenwoordigheid van die kliniese tekens waaroor ons by perde kommentaar gelewer het, moet ons a Differensiële diagnose onder andere patologieë wat paardjies affekteer en soortgelyke simptome kan veroorsaak:
Rynopneumonitis by perde.
Aansteeklike anemie by perde.
In die bloedtoets 'n leukopenie (vermindering in die totale aantal witbloedselle) kan gesien word. Die definitiewe diagnose sal deur die laboratorium gegee word. Daarvoor moet monsters verkry word om dit na te stuur en kan hulle die toepaslike laboratoriumtoetse vir diagnose doen..
Die monsters Dit moet so gou as moontlik verkry word nadat die koorspiek verskyn het of as die infeksie vermoed word as gevolg van die voorkoms van kliniese tekens wat dui op CVA, en dit is:
Ongekoaguleerde bloed en serum.
Nasofaryngeale of diep neus deppers.
Plasenta-, long-, lewer- en limfoëretikulêre weefsel van die geaborteerde fetus.
As daar vermoed word dat aborsies met EBV verband hou, moet virusopsporing en -isolasie met foetale vloeistowwe en weefsels van die plasenta, longe, lewer en limfoetiese weefsels gedoen word..
Die toetse wat volgens die tipe monster uitgevoer moet word, is:
Histopatologie van arteriole.
Behandeling en voorkoming van perde virale arteritis
Die behandeling van perde virale arteritis word slegs uitgevoer in endemiese gebiede van die siekte (wat dit het) en is simptomaties met die gebruik van koorswerende middels, anti-inflammatoriese middels en diuretika.
Korrekte beheer en voorkoming van die siekte moet altyd met 'n reeks voorkomende maatreëls uitgevoer word. Dit poog om die verspreiding van die virus onder broeiperdepopulasies te verminder om die risiko van miskrame en vrektes by jong vullens te verminder, asook om draerstatus by hingste en vullens te vestig. Die beheermaatreëls is:
Semenanalise voor die toetrede van nuwe hingste.
Kwarantyn van die nuwe hingste.
Goeie bestuur in perde teelsentrums.
Identifisering van draerperde.
Isoleer perde met kliniese tekens.
Inenting, afhangende van die land.
Inenting teen perde virale arteritis
Inenting is verbode in Spanje. Die lande waar dit moontlik is om in te ent, beskik egter oor twee soorte inentings om hierdie siekte te beheer, spesifiek:
Gemodifiseerde lewende virus-entstof: veilig en effektief vir mans, leë merries en vullens. Dit moet egter nie in dragtige merries tydens die laaste twee maande van swangerskap en by vullens van minder as 6 weke oud geplaas word nie, tensy daar 'n hoë risiko vir infeksie is. Dit beskerm tussen 1 en 3 jaar teen EVA, maar voorkom nie herinfeksies of replikasie van die virus nie. Die eliminasie van die virus deur die nasofaryngeale weg is egter aansienlik laer as by perde wat nie ingeënt is nie..
Dooie virus-entstof: veilig by dragtige merries, maar veroorsaak nie so 'n sterk immuniteit soos die vorige nie, wat twee of meer dosisse benodig om 'n goeie neutraliserende teenliggaamsrespons te verkry.
Dit is raadsaam om vullens tussen 6 en 12 maande oud te ent voordat hulle die risiko loop om deur die virus besmet te word.