Op soek na die mees indrukwekkende antieke godsdienstige tempels ter wêreld - Geskiedenis Podcasts - 2022
Op soek na die mees indrukwekkende antieke godsdienstige tempels ter wêreld
Wat is die grootste tempel wat ooit op aarde gebou is en onthul hierdie mensgemaakte strukture geheime wat verband hou met die kosmos? Om die soeke na die grootste godsdienstige tempel te begin, moet u vasstel wat presies 'n tempel is. In antieke Griekeland was 'n tempel 'n afgebakende ruimte waar rituele uitgevoer is, maar vandag word die woord oor die algemeen gebruik om nie 'n heilige ruimte te beskryf nie, maar strukture wat gereserveer is vir godsdienstige en geestelike aktiwiteite. Nie elke godsdiens gebruik die woord 'tempel' nie. Westerse Christelike tradisies noem hul heilige ruimtes kerke, kapelle en katedrale, en ware tempels kom veral voor in Oos- en Suid -Amerikaanse kulture.
Grootste klipblokke: Baalbek
Die uitgestrekte en indrukwekkende argeologiese terrein in die noordooste van Libanon, ook Heliopolis (Sun city) of Baalbek genoem, huisves twee van die grootste tempels in die antieke wêreld. Die heuwel van Tell Baalbek is die afgelope 8 000 tot 9 000 jaar deurlopend bewoon en aan die begin van die eerste eeu vC is 'n megastruktuur opgerig wat die Romeinse bouers meer as twee eeue lank moes voltooi; drie tempels gewy aan Jupiter, Bacchus en Venus wat meer as sewe vierkante kilometer beslaan.
Die Baalbek -tempelkompleks spog met twee van die grootste Romeinse tempelruïnes: die tempel van Bacchus, soos op hierdie foto en die tempel van Jupiter getoon. (CC BY-SA 3.0)
Die eerste twee is die grootste tempels in die ryk, met die tempel van Jupiter met 54 enorme granietkolomme wat tot in die lug strek, en die tempel van Bacchus is in 150 nC gebou, met 'n lengte van 69 meter by 36 meter (226 voet by 118 voet) met 42 Korintiërs kolomme van 19 meter hoog. Hierdie webwerf is ook die tuiste van die grootste boustene op aarde, met die grootste enkele steen uit die antieke wêreld onder en langs 'n klip wat bekend staan ​​as die 'Steen van die swanger vrou' ('Hajjar al-Hibla'). Dit meet ongeveer 19,6 meter by ses meter by vyf en 'n half meter (64 voet by 20 voet by 18 voet) en sal na raming ongeveer 1,650 ton (1,820 ton) weeg.
In die somer van 2014 het 'n span van die Duitse argeologiese instituut onder leiding van Jeanine Abdul Massih van die Libanese Universiteit ontdek wat bekend staan ​​as die grootste antieke blok ter wêreld. ( Publieke domein)
Die grootste Maya-stad wat tans in die hedendaagse Guatemala is, was Tikal, 'n groot oerwoudbewoning wat tussen 200 tot 900 nC voorspoedig was met 'n geskatte 200 000 inwoners.
Die vroegste tempelstrukture was nie gemaak van klippe of bakstene nie, wat baie later gekom het. In die ou tyd was openbare of gemeentelike tempels moontlik gemaak van klei met grasdakke van strooi of blare. Grottempels was algemeen in afgeleë plekke en bergagtige terreine.
Geskiedkundiges sê dat Hindoe -tempels nie gedurende die Vediese tydperk (1500–500 vC) bestaan ​​het nie. Volgens historikus Nirad C. Chaudhuri dateer die vroegste strukture wat afgodediens aandui, uit die 4de of 5de eeu nC. Daar was 'n deurslaggewende ontwikkeling in tempelargitektuur tussen die 6de en die 16de eeu nC. Hierdie groeifase van Hindoe -tempels gee 'n grafiek oor die opkoms en daling daarvan saam met die lot van die verskillende dinastieë wat gedurende die tydperk in Indië geheers het - veral die bou van tempels, veral in Suid -Indië.
Hindoes beskou die bou van tempels as 'n uiters vroom daad, wat groot godsdienstige verdienste meebring. Daarom was konings en ryk manne gretig om die bou van tempels te borg, sê Swami Harshananda, en die verskillende stappe om die heiligdomme te bou, is as godsdienstige rituele uitgevoer.
25 Indrukwekkendste voorbeelde van godsdienstige argitektuur
Godsdiens was deur die menslike geskiedenis die inspirasie vir briljante en helder werke van letterkunde, filosofie, beeldhouwerk, skilderkuns en argitektuur. Van die sand van antieke Egipte tot die strate van die hedendaagse Barcelona, ​​word heilige tradisies beliggaam, uitgedruk en bewaar op plekke van aanbidding en pelgrimstog.
Die volgende is 'n lys van 25 van die indrukwekkendste werke van godsdienstige argitektuur volgens 'n historiese tydlyn. Alhoewel hierdie lys onvolledig is en baie meer webwerwe ingesluit kan word, bied die onderstaande 'n uiteenlopende versameling van die glorierykste en ontsagwekkendste geboue ter wêreld.
As die oudste van die 7 wonders van die antieke wêreld, is die Groot Piramide van Giza ook die oudste argitektoniese terrein op ons lys. Alhoewel dit die oudste is, is dit ook een van die enigste wonders wat relatief ongeskonde gebly het. Daar word vermoed dat dit omstreeks 2560 v.C. en alhoewel die piramide 'n graf was, speel die piramides 'n belangrike rol in die godsdienstige oortuigings en gebruike van die Egiptiese volk. Die piramide was die plek van hergeboorte vir die ka of die siel. Egiptenare het geglo dat die gemak van die siel na die dood afhang van hoe die liggaam behoue ​​bly. Wat by die liggaam oorgebly het, kon in die hiernamaals geniet word. Die piramide is tydens die vloedseisoene deur boere gebou, en bestaan ​​uit klippe van meer as 2 ton elk. Die wonderlike verskynsel van die vervoer en hys van hierdie groot klippe tot 'n ongelooflike oorspronklike hoogte van 481 voet is al 'n geruime tyd 'n kwessie van veronderstelling.
Tot in die vroeë 20ste eeu was hierdie indrukwekkende struktuur die hoogste ter wêreld. Die wiskundige presisie waarmee die piramide gebou is, is groter as dié van enige ander. Alhoewel die piramide 'n massiewe 13 hektaar beslaan, is die vlak van elke hoeksteen nie meer as 'n half duim laer of hoër as die ander nie. Die metings regdeur die piramide toon aan dat die konstruktore waarskynlik bewus was van die presiese grootte van die aarde, asook van presiese wiskundige metings soos pi en die goue gemiddelde, nog lank voordat hulle so genoem is.
Alhoewel die hoofstruktuur bestaan, het die Parthenon die afgelope twee duisend jaar baie agteruitgegaan. Die oorblyfsels bo -op die Akropolis dui egter aan dat die oorspronklike tempel wat aan Athena gewy is, inderdaad indrukwekkend moes gewees het. Argeoloë skat dat die konstruksie in 438 vC geëindig het, en geleerdes meen dat die Parthenon die beste voorbeeld van Griekse argitektuur is.
Die tempel, wat van kalksteen gebou is, meet 228 x 101 voet. Agt buitenste kolomme lê aan die voor- en agterkant van die gebou en 17 aan die sye. Die binnekant, of cella, van die gebou is 98 by 60 voet. Oorspronklik was daar 'n groot standbeeld van Athena, en sommige vermoed dat die binnekant van die godsdienstige plek op 'n soortgelyke manier as 'n teater funksioneer. Benewens die grootsheid van die gebou self, bly standbeelde uit die Parthenon kosbare en kulturele skatte van onskatbare waarde, wat getuig van die Atheners se visie op die samelewing.
Die Pantheon in Rome, Italië, is een van die goed bewaarde stukke argitektuur uit die tyd van antieke Rome. Dit is deels omdat dit voortdurend gebruik is sedert dit om die jare 118 tot 125 deur keiser Hadrianus gebou is. Argitektonies het die Pantheon 'n paar indrukwekkende kenmerke. Een daarvan is die granietpilare van 40 voet, wat die eerste ding is wat u opmerk as u die gebou nader. 'N Ander een is die groot koepel wat in die hemel oopmaak en steeds die grootste betonkoepel is wat nog nooit gebou is nie! Die deursnee van die koepel en die hoogte tot by die piek is presies dieselfde op 43,3 meter. Op sy hoogtepunt is 'n "Oculus ", 'n opening na die lug wat dien as die enigste natuurlike lig vir die gebou. As dit reën, lei 'n byna onsigbare dreineringstelsel in die vloer die water uit die gebou.
Met beide Romeinse en Griekse inspirasie was die Pantheon 'n belangrike bron en invloed van die westerse argitektuur. Sy naam, wat letterlik alles "goddelik" beteken, dui op sy oorspronklike doel as 'n tempel van aanbidding vir alle Romeinse gode. In die 7de eeu het die Bisantynse keiser die gebou aan pous Bonifatius IV gegee, wat die tempel omskep het in 'n Katolieke kerk wat gewy is aan die heilige maagd Maria van al die martelare. Daar word gesê dat vragte oorblyfsels uit die katakombe in hierdie tyd na 'n wasbak onder die hoë altaar verskuif is. Die Pantheon word steeds as 'n Katolieke Kerk gebruik, alhoewel dit ook as 'n graf vir Renaissance -kunstenaars en Italiaanse konings gedien het.
Die grootste voorbeeld van die Bisantynse argitektuur, die Tempel van die Heilige Wysheid van God (Hagia Sophia) in die huidige Istanbul, is 'n werk van buitengewone godsdienstige argitektuur. Dit het duisend jaar ná die bou daarvan ongeëwenaard gebly. Die Hagia Sophia, gebou in 537 nC op versoek van die Bisantynse keiser Justinianus I, was die grootste katedraal ter wêreld. Eers in 1520 met die bou van die katedraal van Sevilla, Spanje (1520), is die Hagia Sophia in afmetings ingehaal. Die Hagia Sophia, wat in 'n reghoekige vorm gebou is, is ruim 230 voet breed en 246 voet lank met 'n massiewe 182 voet hoë koepel wat die Nave oorskadu-die gebied waar aanbidders bymekaarkom. Die binnekant van die Hagia Sophia dra die tekens van beide Christelike en later Islamitiese invloede.
Gedurende die eerste 900 jaar van sy bestaan ​​het die Hagia Sophia gedien as 'n plek van Christelike aanbidding. Dit was gevul met 'n oorweldigende verskeidenheid en aantal ikone, veral in die vorm van mosaïek. Beelde van Jesus Christus en die Maagd Maria is die algemeenste. Ander heiliges en keiserlike hooggeplaastes en beskermhere word egter ook verteenwoordig in die kuns van die Hagia Sophia. Toe die Ottomaanse Ryk Konstantinopel in 1453 verower, is die katedraal omskep in 'n moskee. As gevolg van die Islamitiese verbod op verteenwoordigende beelde, is 'n groot deel van die Christelike ikonografie toegeplak en vervang deur Islamitiese kalligrafiese godsdienstige simbole. Minarette is ook bygevoeg kort na die instelling van Moslemheerskappy.
As 'n plek van Moslem -aanbidding, verteenwoordig die Hagia Sophia enkele van die hoogste uitdrukkings van Islamitiese kuns. In 1931 is die Hagia Sophia omskep in 'n museum. Sedertdien is herstelwerk aan die binnekant van die gebou aan die gang. Die poging word aangewend om albei die vroeëre Christelike mosaïeke te ontbloot, terwyl die skade aan die latere Islamitiese kuns tot die minimum beperk word. In die Hagia Sophia van vandag bestaan ​​beide Moslem- en Christelike kuns en argitektuur langs mekaar, wat getuig van die uiteenlopende geskiedenis van hierdie argitektoniese wonder en die oorblywende godsdienstige, kulturele en historiese belangrikheid daarvan. Na voltooiing van die Tempel van die Heilige Wysheid, word berig dat keiser Justinianus uitgeroep het: "Ek het jou gedoen, Salomo"!
Wat argitektuur toordery, integrasie en innovasie betref, was Justinianus beslis korrek. Hy het moontlik ook die waarheid gepraat oor die oorweldigende mistieke atmosfeer wat die Hagia Sophia veroorsaak. Want in 987 het die groot omvang en oorvloed van die godsdienstige beelde veroorsaak dat verteenwoordigers van Wladimir I van Kiëf na bewering uitgeroep het: "We weet nie meer of ons in die hemel of op die aarde is nie en ook nie so 'n skoonheid nie, en ons weet nie hoe nie om daarvan te vertel. "
Volgens die legende is die Shwedagon-pagode meer as 2500 jaar gelede gebou deur twee broers met die naam Taphussa en Bhallika, afkomstig uit die huidige Afghanistan. Na bewering het hulle die Gautama Boeddha ontmoet, en met oorblyfsels van die Boeddha sowel as leiding van ander geestelike wesens kon die twee broers die oorblyfsels van die vorige Boeddha's opspoor. Hierdie ontdekkingsplek was die plek van die Shwedagon -pagode. Historici en argeoloë hou, in teenstelling met die legendariese verslag, 'n meer onlangse datering van die bou van die heiligdom êrens gedurende die 6de eeu.
Ongeag wanneer dit gebou is, die Shwedagon -pagode is 'n baie heilige plek vir Theravada -boeddhisme. Gebou op 'n heuwel wat uitkyk oor die omliggende stad, lig die Shwedagon Pagoda, 'n 368 voet hoë goue spits, die landskap op en trek die toeskouer se oog. Die interieurontwerp en kuns weerspieël beide Boeddhistiese en Hindoe -oortuigings. As 'n monument vir beide Boeddhisme en Birmaanse kultuur, is Shwedagon Pagoda 'n indrukwekkende voorbeeld van godsdienstige argitektuur.
Mekka, Saoedi -Arabië
Die Mosjid al-Haram beslaan 'n groot oppervlakte van 88 hektaar en is die grootste Moslem-moskee rondom die oudste en heiligste plek van Islam, die Kaaba. Daar word gesê dat die Kaaba 'n huis is wat deur Abraham en sy seun Ismael omstreeks 2130 vC gebou is met 'n swart hoeksteen wat bonatuurlik van oorsprong was. Hierdie klip is steeds 'n noodsaaklike deel van die aanbidding en ritueel van die huidige Kaaba, hoewel dit nou in baie stukke gebreek is. Moslems regoor die wêreld staar tydens die gebed die rigting van die Kaaba in die gesig.
Na sy seëvierende terugkeer na Mekka in 630, het Muhammed en sy skoonseun die heidense afgode wat opgerig is, gebreek en die Mosjid al-Haram gebou om die moskee te omring. Renovasies en aanbouings het geleidelik tot 1570 plaasgevind toe Mimar Sinan deur die sultan in opdrag was om die moskee op te knap. Sedert 1955 is meer opknappings voltooi, waaronder baie meer minarette, hekke en moderne verwarming en verkoeling. 'N Huidige uitbreiding is aan die gang om die kapasiteit van die moskee tot 2 miljoen aanbidders te vergroot.
Die heilige Maya -terrein, Chichen Itza, is die tuiste van die kultuur se grootste werk van godsdienstige argitektuur. Die tempel van Kukulkan, vernoem na 'n geveerde slanggod en sedert die tyd van die Spaanse verowering bekend as El Castillo, is voorsitter van die Noord -platform van die ou Maya -stad. Op net minder as 100 voet hoog, bestaan ​​die stap -piramidale struktuur van Kukulkan uit 'n stygende reeks van nege vierkante terrassen, elk ongeveer 8 voet hoog. Op die hoogtepunt van die gestapelde terrasse staan ​​'n 20 voet hoë tempel waarvan die sye ongeveer 181 voet hoog is. Soos baie Meso -Amerikaanse kulture, is geboue dikwels bo -op vorige strukture gemaak. Chichen Itza is geen uitsondering nie, wat dit moeilik maak om presies te bepaal wanneer die tempel gebou is.
Argeoloë skat dat die Maya -beskawing ongeveer duisend jaar lank by Chichen Itza teenwoordig was voordat Spaanse verkenning gedoen is. Maya's was baie geïnteresseerd in die waarneming van die beweging van die sterre en planete en het elemente van hierdie belang in hul geboue ingebou. Daar is ook beelde van slange, jaguars en ander inheemse en heilige diere. Chichen Itza is nou opgeneem in die UNESCO -wêrelderfenislys.
Laer Normandië, Frankryk
Mont-Saint-Michel, wat gedurende die laat Middeleeue en renaissance beskou is as 'n wonder van die Westerse wêreld en tans ongeveer 3 miljoen toeriste per jaar huisves, is een van die indrukwekkendste werke van godsdienstige argitektuur ter wêreld. Mont-Saint-Michel is geleë op 'n eiland, meer as 'n half kilometer in 'n baai voor die noordelike Franse kus naby Avranches. Die kompleks van geboue berus op 'n styging van ongeveer 250 voet bo seespieël en het 'n gevarieerde geskiedenis.
Die versterkingspotensiaal van die terrein is vroeg reeds erken. In 709 word berig dat die aartsengel Michael, Prins van die hemelse leërs, versoek het dat 'n kerk op die terrein gebou word en sodoende die plek as 'n godsdienstige plek sou vestig. Gedurende die daaropvolgende eeue het 'n Benediktynse kloostergemeenskap op die terrein gaan woon en is verskeie kerkbouprojekte uitgevoer, wat uitloop op die indrukwekkende kombinasie van Abdij en Kerk wat nou staan.
In die 14de eeu is die terrein versterk tydens die Honderdjarige Oorlog en word gesê dat dit tot 30 jaar lank 'n beleg kon deurstaan. In die 19de eeu is die abdij tot 'n gevangenis omgeskakel, en in 1966 keer 'n godsdienstige gemeenskap terug na die plek, wat die kerk weer in godsdiensgebruik bring. Histories was Mont-Saint-Michel gerangskik met Santiago de Compostella in Spanje en Rome self as die belangrikste pelgrimstog. In 1979 is Mont-Saint-Michel by die Wêrelderfenislys van UNESCO gevoeg.
Chartres -katedraal word beskou as een van die grootste prestasies van die Franse Gotiese argitektuur. Gelukkig vir ons is dit baie goed bewaar. Die katedraal is hoofsaaklik tussen 1194 en 1250 gebou. Die argitektoniese vernuwing van vlieënde steunpunte, wat hoofsaaklik in die gebou verskyn, vergemaklik die groter en loodglasvensters waarvoor Chartres bekend is. Die fasade van die gebou is propvol godsdienstige beelde. Dit alles gekombineer met sy twee torings (349 voet en 377), maak die Chartres -katedraal 'n oorweldigende, maar pragtige voorbeeld van godsdienstige argitektuur.
Gebou ter ere van die Heilige Maagd Maria en berig om die huis te huisves Sancta Camisa (die kledingstuk wat Maria gedra het by Jesus ' Geboorte), het die heilige oorblyfsels en die argitektoniese skoonheid van Chartres steeds pelgrims gelok vanaf die twaalfde en dertien eeue tot die hede. Chartres is op die UNESCO -wêrelderfenislys ingesluit.
Amiens -katedraal is ongeveer 75 kilometer noord van Parys geleë. Dit is een van die grootste en indrukwekkendste kerke ter wêreld. Alhoewel daar nog geen rekord bestaan ​​van die bou van die katedraal nie, is almal dit eens dat die kerk in die middel van die 1200's hoofsaaklik voltooi is. Een bron beweer 'n voltooiingsdatum van 1266, met byvoegings en wysigings wat tot 1288 voortduur. Die Gotiese vlieënde steunpilaar word gehelp om die mure van die katedraal te stabiliseer. Dit het bygedra tot die argitekte se gewaagde ontwerp van die binnekluis, wat tot 'n hoogte van 139 voet styg.
Amiens -katedraal is die grootste Franse katedraal wat die binnekant betref, na raming op 260 000 kubieke meter. Net soos met ander kerke van die tydperk, bevat Amiens baie loodglasvensters. Ongelukkig is die meeste vernietig. Die katedraal het egter 'n bekende versameling gotiese beeldhouwerke bewaar. Die grootste is miskien die opvallendste timpaan aan die westelike fasade van die gebou. In 1981 is die Amiens -katedraal by die UNESCO -wêrelderfenislys gevoeg.
Notre Dame -katedraal
Die Notre Dame -katedraal, gewy aan die Maagd Maria, is 'n indrukwekkende voorbeeld van godsdienstige argitektuur. Dit is omstreeks 1345 voltooi en spog met 'n massiewe oppervlakte van 59.000 vierkante voet. Dit word beskou as een van die beste voorbeelde van Gotiese argitektuur. Die argitekte van Notre Dame was van die eerstes wat die vlieënde steunpilaar gebruik het wat hoër en dunner mure moontlik gemaak het. Dit het weer groter vensters van loodglas moontlik gemaak.
Die Notre Dame is bekend vir sy beeldhouwerk, veral vir sy motorhuise. Die klim van 387 trappe bied 'n asemrowende uitsig oor Parys. Johannes van Jandun, 'n Franse filosoof, teoloog en politieke skrywer, het oor die katedraal gesê: "Ek glo in werklikheid dat hierdie kerk die sorgsame oordeel tot bewondering bied dat sy inspeksie die siel amper nie kan versadig nie. "
Salisbury -katedraal is die indrukwekkendste voorbeeld van vroeë Engelse argitektuur. Die amptelike naam is die katedraalkerk van die Heilige Maagd Maria. Salisbury het in 1220 begin en minder as 40 jaar geneem om die hoofgebou te bou. Die katedraal, in die vorm van 'n kruis, is 442 voet groot. Die enkele toring met spits is die hoogste in Engeland op 404 voet. Die westelike gevel is versier met 'n magdom indrukwekkende beeldhouwerke wat godsdienstige en politieke persoonlikhede uitbeeld.
Die binnekant van die katedraal is bekend vir sy hoë geboë plafon en gebrandskilderde glas, wat ook 'n indrukwekkende beeldhouwerk bied. Benewens die skoonheid en grootte van die katedraalkerk self, het Salisbury ook die grootste klooster en katedraal in Brittanje (80 hektaar). Dit huisves die oudste werkhorlosie ter wêreld (1386) en beskik oor die vier beste kopieë van die Magna Carta.
Tempel van die hemel
Die Tempel van die Hemel is 'n kompleks van godsdienstige geboue wat in die vroeë 1400's gebou is deur die keiser Yongle wat verantwoordelik was vir die bou van die Verbode Stad, ook in Beijing. Vanweë sy vroeë en meesterlike ontwerp, het die Tempel van die Hemel die afgelope 600 jaar 'n groot invloed op alle Oosterse argitektuur gehad. Die kompleks beslaan meer as anderhalf kilometer en bestaan ​​uit drie groepe hoogs simboliese konstruksie. Die eerste is die Hall of Prayer vir goeie oeste, wat hierbo op die foto verskyn. The Hall of Prayer is 'n inspirerende driehoekige ronde gebou wat 120 hoog is en op drie vlakke van marmersteen gebou is. Dit is uitsluitlik gemaak van hout sonder spykers. Die tweede konstruksie is die Imperial Vault of Heaven, 'n enkelgevelgebou wat lyk soos die groter gebedsaal. Dit word omring deur 'n gladde, ronde muur met die naam Echo Wall. Daar word gesê dat 'n fluistering aan die een kant van die muur duidelik aan die ander kant gehoor kan word.
Die twee geboue is verbind deur 'n verhoogde loopbrug wat stadig na die Gebedsaal klim. Die derde gebou is die Circular Mound Altar, weer met drie vlakke van marmerstene, waarop die stem van die keiser geheimsinnig sou vergroot toe dit na die hemel kom. Die verskillende elemente van die altaar, insluitend die stappe, hou alles verband met heilige getalle en simbole. Die altaar is in 1530 gebou en in die 1700's herbou. Die Tempel van die Hemel is in 1918 'n openbare park gemaak en in 1998 ingeskryf as 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied.
Meteora, Grieks wat in die lug opgehang is, is, na Athos, die tweede belangrikste netwerk van die Bisantynse kloosters in Griekeland. Alhoewel die kalksteentoppe wat die kloosters ondersteun al duisende jare lank bewoon was, het asketiese monnike in die 11de eeu gemeenskappe begin stig en bouprojekte op die plato's onderneem. Teen 1500 is 24 sulke huise gebou. Tans oorleef slegs ses kloosters. Die asemrowende hoogtes van die oorblywende geboue, gemiddeld ongeveer 1000 voet bo die omliggende vlakte, bly egter wonderlike argitektoniese prestasies. Boonop word fresco's in die kloosters beskou as die belangrikste voorbeelde van ontwikkelinge in die Bisantynse Ortodokse godsdienstige kuns.
In die 1920's is beter lere en/of brûe in die klip van die berg gesny. Voorheen was toegang tot die kloosters moeilik en gevaarlik. Monnike, pelgrims en besoekers gebruik lang lere wat aan mekaar vasgemaak is om te klim of nette om na die soms 1200 voet kranse te sleep. Vandag, van die ses kloosters, is vier huismanne en twee die tuiste van vroue. Elke klooster het tans minder as tien inwoners. Die manjifieke Meteora -kloosters is nou op die Unesco -wêrelderfenislys opgeneem as 'n universele kulturele waarde en uitstaande artistieke prestasie.
Die katedraal van Vasily the Blessed
Die amptelike titel, algemeen bekend as die St. Basil 's -katedraal, is die katedraal van die Allerheiligste Theotokos op die wal. Alhoewel dit nie groot is nie, roep die St. Basil ' -katedraal, oorkant die Kremlin op die Rooi Plein, Moskou, 'n gevoel van verwondering op oor sy sierlike skoonheid. Met 'n fondament van wit klip en rooi baksteen gevel, bereik die tien koepels tot 156 voet. Stygende na die hemel en gespat in lewendige blou, groen, rooi en goud, gee hulle St. Basil 's 'n unieke aantrekkingskrag. Argitektuurhistorici vind geen soortgelyke argitektoniese voorbeelde onder die Bisantynse kerke nie. Daar word egter bespiegel oor afgeleë Islamitiese invloed, veral met betrekking tot die koepels.
Die kerk is gebou op bevel van Ivan IV ("the Terrible ") van 1555-1560/1 ter herdenking van die vaslegging van die Tataarse domeine Kazan en Astrakhan. Volgens die legende was St. Basil klaarblyklik so mooi dat Ivan beveel het dat die argitek se oë uitgesluit word sodat hy nooit weer 'n gebou kon bou om met Basil te vergelyk nie. Die Russies -Ortodokse katedraal van die Allerheiligste Theotokos op die Moat, vanweë sy unieke ontwerp en briljante kleure, verdien die opname by die mees indrukwekkende voorbeelde van godsdienstige argitektuur.
Potala -paleis, vernoem na die berg Potalaka, was die mitiese woning van Bodhisattva Avalokitesvara en die winterkoshuis van die Dalai Lamas tot 1959 toe die 14de Dalai Lama na Indië gevlug het. Die bou daarvan het in 1645 begin en dit is op 'n hoogte van 12 duisend voet gebou. Die paleis is amper letterlik bo -op die wêreld. In kombinasies van rooi en wit het die paleiskompleks kantore, 'n drukker, 'n kweekskool en baie heiligdomme gehuisves.
Die struktuur is massief met dertien verdiepings van geboue, 1300 voet by 1150 voet. Om te beskerm teen aardbewings, is die fondament 16 voet dik aan die voet. Potala Palace, wat algemeen beskou word as 'n meesterstuk van Tibetaanse godsdienstige argitektuur en kuns, bevat meer as duisend kamers en duisende heiligdomme en standbeelde. In 1994 is die paleis op die UNESCO -wêrelderfenislys opgeneem. In alle opsigte - ligging, argitektuur, kuns en godsdienstige belangrikheid - is Potala -paleis een van die indrukwekkendste godsdienstige strukture ter wêreld.
Sri Digambar Jain Lal Mandir, wat oorspronklik in 1656 gebou is, is die oudste Jain -tempel in die historiese stad Delhi, Indië. Die tempel het sedert die 17de eeu baie veranderings en uitbreidings ondergaan om die tempel te word soos dit vandag is. In die volksmond bekend as Lal Mandir of "Red Temple, en#8221, is een van die opvallende aspekte daarvan dat dit van rooi sandsteen is wat 'n pragtige kontras met sy wit torings en marmer -aksente maak. Die argitektuur is vol ingewikkelde snywerk en vergulde kunswerke, asook verfwerk in die voorkamer wat die belangrikste heiligdom na Parshvanath omring.
Dit is interessant dat dit bekend is vir 'n gratis veeartsenykundige hospitaal vir voëls wat die Jain Birds -hospitaal genoem word. Hier kan alle voëls vir siekte behandel word en gratis na die gesondheid gebring word. Dit is 'n diens wat geïnspireer is deur die Jain -leuse "Live and let Live. " Die voëlhospitaal het ook 'n intensiewe sorgeenheid en navorsingslaboratorium. Die hospitaal is daartoe verbind om al die voëls te bevry sodra hulle genees is. As u die Jain -tempel besoek, moet u nie skoene of leer dra ter ere van die diere nie. Die gesnede en vergulde kunswerke wat in die botterlampe glinster, maak dit 'n klein opoffering vir diegene wat die rustige glorie van hierdie wonderlike argitektuur wil bewonder.
Paro -vallei, distrik Paro, Bhoetan
Paro Taktsang, geleë in die koninkryk van Bhoetan, is geleë teen die gesig van 'n 10.000 voet hoë krans. Die Tibetaanse Boeddhistiese klooster, wat strek tot op die rand van 'n rak in 'n krans, is 'n argitektoniese wonder in sy ligging sowel as godsdienstige skoonheid en simboliek. Die legendes verskil oor die ontwikkeling van die kloosterlewe op die plek van die klooster. Daar word egter algemeen ooreengekom dat die uiteindelike inspirasie vir die bring van kloosterlewe na die hawe aan die krans lê by Guru Padmasambhava, 'n agtste-eeuse Boeddhistiese monnik wat Boeddhisme aan Bhoetan voorgestel het en na bewering in 'n grot op die plek mediteer.
Die klooster in sy moderne vorm is in die 17de eeu voltooi. Ongelukkig het die klooster, wat kort daarna herbou is, in 1998 deur 'n brand verwoes. Paro Taktsang, die tuiste van Tibetaanse Boeddhistiese monnike en 'n bestemming vir pelgrims en soekers van alle gelowe en kulture, is sekerlik een van die indrukwekkendste voorbeelde van godsdienstige argitektuur ter wêreld.
Die Sri Harmandir Sahib is 'n sentrale plek van aanbidding vir die Sikh -godsdiens. Die glansende goud en marmer daarvan word majestueus weerspieël in die omliggende water as 'n simbool van menslike broederskap en gelykheid. Die naam Sri Harmandir Sahib beteken letterlik die "Tempel van God " en die vier verskillende ingange dui aan dat mense uit alle lewensterreine welkom is om die tempel of gurudwara te besoek, te aanbid en vrede te vind. Meer as 100,000 mense besoek die heiligdom daagliks en sommige eet ook by die gratis gemeenskapsmaaltyd en -kombuis, wat 'n tradisionele aspek van alle Sikh -gurudwaras is.
Die oorspronklike gurudwara is in 1604 voltooi, maar is in die middel van die 1700's erg beskadig deur 'n Afgaanse leër. 'N Sikh -leër is gestuur om die Afghaanse leër te vernietig en die tempel is in 1760 herstel. Die huidige dekoratiewe vergulde en marmerwerk, wat die opvallendste aspek van die Sri Harmandir is, dateer meestal uit die 19de eeu. Die pragtige Darshani Deorhi -boog wat na die weg lei, is 200 voet hoog en 20 voet breed. Teenoor die boog is die Akal Takh, wat die hoogste setel van aardse gesag van die Sikh -godsdiens is. Dit skyn wit en goud as 'n simbool van geregtigheid en onderskeidingsvermoë.
As een van die grootste kerke ter wêreld en die grootste in Europa, word die Sint -Pietersbasiliek al lank beskou as een van die beste voorstellings van die Renaissance- en barokargitektuur. Die oorspronklike kerk is omstreeks 325 nC deur Konstantyn gebou en is gebou oor 'n klein heiligdom wat beskou word as die begraafplaas van die eerste pous, Sint Petrus. In 'n dringende behoefte aan herstel, is die kerk herbou gedurende 'n tydperk van 120 jaar in die 15de en 16de eeu. Dit is eers beïnvloed deur pous Julius wat die grootste kerk in die Christendom wou bou. Daar was 'n kompetisie tussen argitekte en die ontwerp van Donato Bramante is gekies. Hierdie plan was in die vorm van 'n enorme Griekse kruis met 'n koepel geïnspireer deur 'n ander webwerf op ons lys, die Pantheon.
Baie ander kunstenaars het hul stempel afgedruk op hierdie beroemde basiliek, een daarvan was Gian Lorenza Bernini, wie se bekendste bydrae die Piazza san Pietro is, in 'n ovaalvorm ontwerp as 'n perfekte ellips. Uiteindelik het Michelangelo die terrein oorgeneem en soos die kunshistorikus Helen Gardner dit gestel het: Sonder om die sentraliserende kenmerke van die plan van Bramante te vernietig, het Michelangelo met 'n paar penstrepe sy sneeuvlokkompleksiteit omskep in massiewe, samehangende eenheid 8221 wat is wat dit vandag is. Die afmetings self is massief: 614 voet lank, 145 voet hoog, tot 385 in die Michelangelo -koepel. 'N Indrukwekkendste preekstoel vir die pous van die Katolieke Kerk.
Die Kashi Vishwanath -tempel is opgedra aan Lord Shiva en is een van die bekendste en heiligste Hindoe -tempels. Die stad Varanasi, waar Kashi Vishwanath geleë is, is aan die oewer van die heilige Ganges -rivier die heiligste stad in die Hindoe -geskiedenis. 'N Pelgrimstog na hierdie heilige stad, rivier en tempel word ten minste een keer in die lewe van 'n Hindoe begeer. Daarom het die tempel ongeveer 3000 besoekers per dag en kan dit by spesiale geleenthede tot 'n miljoen beloop.
Vanweë die gewildheid en skoonheid van die tempel, is baie ander Hindoe -tempels gebou in navolging van die heilige Kashi Vishwanath -tempel. Die tempel is verskeie kere verwoes en herbou. Die indrukwekkendste aspek van die tempel is die drie blink koepels wat met suiwer goud bedek is. The gold for these domes was donated by Maharajah Ranjit Singh after its final building in 1780. True devotees to Lord Shiva reverence the Temple and it is said that those who die naturally within the Kashi Vishwanath Temple have the mantra of salvation breathed into their ears by Lord Shiva.
The English word "temple" derives from the Latin templum, which was originally not the building itself, but a sacred space surveyed and plotted ritually.  The Roman architect Vitruvius always uses the word templum to refer to the sacred precinct, and not to the building. The more common Latin words for a temple or shrine were sacellum (a small shrine or chapel), aedes, delubrum, en fanum (in this article, the English word "temple" refers to any of these buildings, and the Latin templum to the sacred precinct).