Nightingale | Gesoekte plakkaat | dier Encyclopedia - Algemene - 2021
The Nightingale - Gesoekte plakkaat
Latynse naam: Luscinia megarhynchos
ouderdom: 4 - 8 jaar
voorkoms: bruinerige verekleed
voeding tipe: hoofsaaklik insektore (insektore)
kos: Insekte, bessies, spinnekoppe
verspreiding: Australië, Asië, Europa, Afrika (winterslaap)
oorspronklike oorsprong: onbekend
Slaap-wakker ritme: skemer aktief
natuurlike vyande: Roofvoëls
seksuele volwassenheid: met die tweede lewensjaar
paarseisoen: April - Mei
broeiseisoen: ongeveer 14 dae
koppelaar grootte: 3 - 6 eiers
sosiale gedrag: Swerm dier
Van uitsterwing: Nee
Verdere profiele van diere kan in die ensiklopedie gevind word.
Interessant oor die nagtegaal
Die nagtegaal of Luscinia megarhynchos beskryf 'n sangvoël wat tot die groep passievolle voëls behoort.
As trekvoël spandeer die nagtegaal die warm seisoen op sy voorkeur-broeiplekke, wat oor byna alle Europese lande strek tot Siberië en die Midde-Ooste. In die herfs verlaat hierdie voëls hul vaderland om die winter in die tropiese sones van Afrika deur te bring. Deur naturalisasie word die nagtegaal ook vandag in Australië aangetref.
Dit leef hoofsaaklik in alluviale woude, met bosse met digte plantegroei, woudrande en vleilande in die laaglande en is skaars te vinde in hoë hoogtes van die middel- of hoë berge. Die nagtegaal bly graag in openbare parke, in tuine en in begraafplase. Gewoonte met nabygeleë waterbronne is ook gewilde besienswaardighede.
Dit is egter van baie stede verplaas weens die te skoon en yl aangeplante tuine en parke, omdat die nagtegaal dik skrop nodig het waar dit voldoende wegkruipplekke en beskermde broeiplekke in die ondergroei vind.
Die Nightingale is bekend vir sy buitengewone melodieuse, verdeel in verskillende strofe-liedjies van die mannetjies, wat beide bedags en snags klink.
Maar hierdie voël is baie indrukwekkend in voorkoms. Die verekleed kom in verskillende rooi-geel bruin kleure voor, waardeur geen verskille tussen mannetjies en wyfies herkenbaar is nie. Die buik is baie ligter en gekleurd in 'n grysbruin kleur.
Die nagtegaal bereik 'n liggaamslengte van ongeveer ses duim en 'n maksimum gewig van 30 gram, wat dit ongeveer die grootte van 'n mossie maak.
Jong voëls lyk baie soos die robyn as gevolg van hul verekleed, maar hul grootte maak dit maklik om te onderskei.
In die begin van April keer die nagtegale geleidelik terug van hul winterkwartiere af en begin neste wat net bo die grond geplant word in die digte blare van struike en bosse.
Die berging van maksimum ses olyfbruin eiers vind in Mei plaas. Die kuikens broei na twee weke uit en verlaat die nes na nog elf tot twaalf dae, maar word nog twee weke deur hul ouers gevoer.
Nagtegale voed hoofsaaklik op insekte en hul larwes, maar ook op spinnekoppe en wurms. In die laat somer en herfs is vrugte en bessies ook belangrike voedselbronne vir die nagtegaal.
Deur ontbossing en die versorging van tuine en parke in die natuur, word baie belangrike broeigebiede van die nagtegaal gedecimeer. Nietemin word die hele Europa op 'n paar miljoen broeipare geskat.