Ek lê my hand op my mond. ] [ (Job 39:38) Een maal het ek gespreek, maar sal nie meer antwoord nie; ja, twee maal, maar ek sal nie voortgaan nie. ] [HG 3.108.16] Maar as ek getrou tot die ewige lewe geroep is, waarom moet ek dan op hierdie bont geverfde wêreld sterf en my liggaam verlaat waarvoor ek so lief geword het? - O jy ellendige lewe, jy spottende oëverblindery van my sintuie! Ná die tyd word ek totaal verras deur verskeie opreg waarderende reaksies. ’n Skaam swart student kom vra vir my of sy êrens die Engelse vertaling van my gedig oor my bipolêre nefie se dood aan ’n oordosis kan kry. te bly. So koud dat jy in sweterige muwwe klere op die bed bly lê het. En jy, vriend, (hy wend hom tot My) skyn te midde van hierdie almal die Meester, of Zeus self te wees!?