Aglaonema pictum - Aglaonema pictum - Binnenshuise plante - Aglaonema pictum - Woonstel - Woonstelplante - 2022
Die genus aglaonema het ongeveer sestig immergroen, kruidagtige plante wat hul oorsprong in Suidoos-Asië het; hulle bereik 100-150 cm hoog, maar daar is talle dwerg- of kompakte variëteite wat onder die meter of selfs onder 50 cm bly. Hulle het 'n kort, vlesige stingel, vanwaar lang lansetvormige blare, effens vlesig, wat 30-40 cm lank kan wees; die blare van die Aglaonema hulle het verskillende kleure, meestal groen, met geel, liggroen of wit strepe en afwykings; die plante verskyn as digte, ronde bosse. In die lente produseer hulle soms blomvormige blomme, soortgelyk aan klein wit of groenerige lelies. Hierdie plante word baie as kamerplante gekweek, omdat die verbouing baie maklik is en die voorkoms baie dekoratief is.
Terwyl hy eerder helder posisies verkies, wat die kleur van die blare verhoog, kan die aglaonema pictum maklik weerstaan ​​teen toestande wat ongunstig is vir ander plante, van volledige skaduwee tot helder lig; hulle vrees die direkte sonstrale wat brandwonde op die blare veroorsaak. Soos baie ander kamerplante, vrees hulle die koue en word hulle gekweek teen 'n minimum temperatuur bo 12-15 ° C, en vermy skielike temperatuurveranderinge.
Rasse met gevlekte blare het meer helderheid nodig om nie hul kleur te verloor nie, 'n baie algemene faktor by skaduagtige blootstelling.
In die warmste tydperke, aangesien die plant 'n vogtige klimaat verkies, is dit goed om water by kamertemperatuur op die blare te vergroot.
Tydens die warm maande moet daar gereeld gereeld water gewag word, en wag altyd dat die grond droog moet word tussen een water en die ander; in die herfs en in die winter minder water, verdamp die blare elke 3-4 dae met gedemineraliseerde water. Oor die algemeen kan hierdie plante kort tydperke van droogte weerstaan, maar hulle is bang vir stagnasie van water en te veel water. Om die vorming van waterstagnasie te voorkom, kan die vaas in 'n piering geplaas word waarin klippies of uitgebreide klei geplaas is, sodat die wortels van die plant nie in kontak met die water in die piering bly nie.
Voeg elke 25-30 dae kunsmis vir groen plante by die besproeiingswater.
Hulle word in die algemene universele grond verbou, moontlik gemeng met klein gekapte bas en gewaste riviersand. Aglaonema pictum plante groei taamlik stadig, sodat die verpotten elke 2 of 3 jaar kan plaasvind met 'n effens groter pot as die vorige.
In die herfs of laat lente is dit moontlik om die klonte te verdeel, met 'n paar goed ontwikkelde wortels vir elke bewerkte porsie. Die Aglaonema pictum kan ook in die lenteperiode met saad vermenigvuldig word, en in spesiale houers gesaai word, sodat dit saggies onder die oppervlak daal. Die houers moet op 'n skaduryke plek gehou word met 'n konstante temperatuur van ongeveer 20 ° C. 'N Ander tegniek om hierdie plante te vermenigvuldig, is om steggies te gebruik, die takke met nuwe lote op te tel en in 'n ryk en vrugbare grond te plaas, die potte in kamers met 'n temperatuur van ongeveer 20 ° C te rangskik.
Aglaonema pictum: Siektes
Oor die algemeen ly hulle nie veral aan die aanval van swamparasiete of insekte nie; dit kan gebeur dat die blare geel word as gevolg van die teenwoordigheid van myte aan die onderkant, of as gevolg van skielike temperatuurveranderinge. Die myte wat hierdie verskynsel veroorsaak, is die rooispinmyt, en vir die eliminasie daarvan, is dit ook benewens die gebruik van spesiale produkte, dat dit die humiditeitsgraad verhoog met bespuiting van water op die blare, aangesien hierdie parasiete nie hierdie element dra nie.