Nog ‘n belangrike taalstryder saam met genl. J.B.M. Hertzog, was dr. D.F. Malan.
Daniёl Francois Malan is op 22 Mei 1874 op Riebeeck-Wes gebore. Na sy skoolopleiding studeer hy op Stellenbosch en in Utrecht (Nederland).
Hy is aanvanklik N.G.-predikant, maar nadat pres. Steyn en genl. De Wet hom genader het, tree hy toe tot die politiek. Hy word redakteur van die “De Burger” en die leier van die Nasionale Party in Kaapland. Toe genl. Hertzog in 1924 Eerste Minister word stel hy dr. Malan aan as Minister van Binnelandse Sake, Volksgesondheid en Onderwys. In 1934 breek hy weg van genl. Hertzog toe dié met genl. Smuts saamsmelt. In 1948 word hy Eerste Minister van Suid-Afrika.
Dr. Malan het dadelik kant gekies vir Afrikaans. In 1905 skryf hy ‘n brief aan Gustav Preller en sê dat hy volle simpatie vir die stryd om Afrikaans het.
Toe die Afrikaanse Taalvereniging in 1906 in Kaapland gestig is, het hy saam met J.H.H, de Waal, D.F. Malherbe en A.I. Perold in die hoofbestuur gedien.
In 1908 word hy voorsitter van die A.T.V. en lewer hy sy beroemde lesing: “Het is onst ernst.” Daarin pleit hy vir die erkenning van Afrikaans. Hy sê dat Afrikaans die beste kans van bestaan het teen die stryd met Engels. Afrikaans is die lewende, kragtige volkstaal. Dit leef in die hart en mond van die volk. Hollands kan maklik verlore gaan; Afrikaans nooit.
Afrikaans is hier gebore. Dit is nie meer ‘n taaltjie wat sukkel om te bestaan nie. Dit is ‘n aanvallende en verowerende mag. As Afrikaans tot skryftaal verhef word, sal verengelsing iets van die verlede wees. Die volk sal self daardeur opgehef word. As dit egter nie gebeur nie, sal die volk ook nie ontwikkel nie. Die Afrikaanse volk kan nie langer sonder hulle eie taal leef nie.