Wees Eg – Lewe – 1 Johannes 1:1-4 Preek – NGK Somerstrand
Written by Rethie van Niekerk on 24/06/2018 . Posted in Rethie van Niekerk.
Lied 542 Jesus, ons loof U!
Dink na oor die afgelope week – begin by gister, Vrydag… Dink vêrder terug, tot by Maandag. Waarmee was jy besig, wat het jy gedoen?
Waarvoor is jy dankbaar? Sê vir God dankie.
Waar het jy lewe beleef: oomblikke waar jy besonder bewus was van God se teenwoordigheid, of oomblikke van seën, oomblikke waar jy werklik lewendig gevoel het, oomblikke van genade?
Waar was jy in jou gedagtes of jou optrede ver van God af? Wanneer was jy nie lief vir God met jou hele hart en al jou krag en jou hele verstand nie? Wanneer het jy in denke of optrede nie jou naaste liefgehad soos jouself nie? Bely dit voor God.
Vonkk 104 v 1 en 3 Wat 'n vriend het ons in Jesus
Kinders, wie van julle kan onthou hoeveel sintuie mense het? Wat is daardie sintuie?
Sien – oë
Hoor – ore
Ruik – neus
Proe – tong
Voel/tas – vel
Terwyl ons die teks saam lees, kyk hoeveel sintuie daar genoem word. As jy regtig fyn konsentreer, kan jy ook kyk hoeveel keer elke sintuig genoem word.
Van die begin af was Hy daar. Ons het Hom self gehoor; ons het Hom met ons eie oë gesien; ja, ons het Hom gesien en met ons hande aan Hom geraak. Hy is die Woord, die Lewe. 2Die Lewe het gekom; ons het Hom gesien en is getuie daarvan, en ons verkondig aan julle die Ewige Lewe wat by die Vader was en aan ons geopenbaar is. 3Hom wat ons gesien en gehoor het, verkondig ons aan júlle, sodat julle aan ons gemeenskap deel kan hê. En die gemeenskap waaraan ons deel het, is dié met die Vader en met sy Seun, Jesus Christus. 4Dit skryf ons sodat ons blydskap volkome kan wees.
Kinders: hoeveel sintuie is hier genoem?
Gehoor – ore (2x)
Gesien – oë (4x)
Met ons hande aan hom geraak – voel/tas (1x)
Hiermee sê 1 Johannes: Jesus was regtig-egtig op aarde. Ons het hom self gesien, gehoor, aan hom geraak.
Die Johannes Evangelie is geskryf – die Evangelie van Johannes – om vir mense te sê dat Jesus God is. Maar soos dit maar werk met mense, het mense naderhand nou weer té ver gegaan. Mense het begin sê Jesus is nét God. Dat Jesus nie regtig 'n mens ook was nie. En omdat Jesus nie 'n mens was nie, maak ons menslike lewens – ons sien en hoor en voel lewens – ook nie baie saak nie. Al wat saak maak, is ons geestelike lewens. Want Jesus was nie regtig 'n mens nie, hy was net God.
Heel aan die begin van die diens het ons 'n paar verse uit die begin van die Evangelie van Johannes gelees. As jy mooi geluister het, sou jy gehoor het dat dit baie dieselfde is as hierdie eerste paar verse uit 1 Johannes. Met 'n paar verskille. Dis die verskille wat vir ons sê, hierdie brief fokus op die feit dat Jesus regtig mens was.
Waar die Evangelie van Johannes vir mense gesê het: "Jesus is regtig God", sê hierdie brief van Johannes: "Jesus was regtig 'n mens." Dit gaan dan ook later aangaan om te sê dat ons regtige lewe ook regtig saak maak. Hierdie brief skryf oor Lewe, Lig en Liefde.
Want Jesus was regtig. Die apostels het hom gesien en gehoor en aan hom geraak.
Wie van julle onthou die heel-heel eerste Jurassic Park fliek, voordat ons nou al verveeld geraak het van dinosourusse wat tussen mense rondhardloop? In die fliek is daar 'n paleontoloog, Dr. Alan Grant. 'n Paleontoloog is iemand wat dinosourusse bestudeer. Maar hoe bestudeer jy dinosourusse? Jy bestudeer dinosourusse deur hulle dooie bene te bestudeer. Eintlik nie eers dooie bene nie, maar fossiele – bene wat in klip verander het. Sy lewe lank het Alan Grant dinosourusse bestudeer deur na fossiele te staar. Dan het hy in sy geestesoog die dinosourusse gesien en allerhande teorieë oor hulle ontwikkel.
In die oorspronklike Jurassic Park is daar hierdie wonderlike toneel, wanneer Dr. Alan Grant vir die eerste keer regtige, lewendige dinosourusse sien. Hy is verstom. Hy kan sy oë nie glo nie. Sy asem is weggeslaan. Dinosourusse in lewende lywe is manjifiek, asemrowend, aangrypend, onbeskryflik wonderlik. Soveel meer indrukwekkend as wat hy ooit uit sy fossiele kon droom.
Baie van ons se geloof is soos paleontologie. Soos die studie van fossiele. Dit is vir ons regtig. Maar eintlik bestudeer ons maar net dooie bene. Van ou artifakte. So 'n geloof lees oor Jesus, dra kruise, dink aan hoe dit moes wees om te leef toe Jesus geleef is. Maar dis so ver as wat dit gaan. Daar is nie regtig lewe nie. Baie mense kan nie regtig praat van wat hulle self gesien en gehoor en gevoel het nie.
Ons kan natuurlik nie soos die apostels praat van Jesus sien en hoor en aanraak nie. Maar ons kan 'n regte-egte geloof, 'n egte lewe saam met God hê. 'n Lewe waarvan ons kan getuig, omdat dit so eg is dat ons dit kan sien, kan hoor, kan voel.
Geloof is nie net om VAN God te weet nie. Dit is om God self te KEN, om saam met God te leef, intiem en persoonlik. Dis om tyd saam met God te spandeer, om na God te luister, om met God te praat, om so in God se lewe te deel, dat dit jou lewe verander en vorm. Konkreet. Tasbaar.
Soos Jakobus 4:8 sê: Nader tot God en hy sal tot julle nader.
Egte geloof is lewe
Geloof is lewe. Nie net lewe eendag nadat jy dood is nie, maar lewe, nou. Dit is 'n lewe saam met God. 'n Lewe in God en deur God en vanuit God. Volle lewe.
Wil jy regtig lewe? Vra dan vir God om homself aan jou te openbaar, intiem en persoonlik. Vra God elke dag om jou te vul met sy Heilige Gees. Fokus op hom, leef jou lewe saam met hom. Bid jou pad deur elke dag. Ken hom in al jou weë – of anders gestel, bid oor elke besluit. En luister dan wat God vir jou sê.
Geloof is nie paleontologie nie. Dit is nie die studie van artifakte of leerstellings nie. Dit is lewe saam met die lewende God. Elke oomblik, elke dag.
Egte Geloof is Gemeenskap
1 Johannes beskryf dit ook as "gemeenskap" – of verbondenheid, soos die BDV dit vertaal. Die Grieks is "koinonia", wat ook 'n woord is wat ons ken.
Hierdie gemeenskap is soos 'n vennootskap, wat beteken dat daar wederkerigheid is, dat alle partye deel in mekaar se lewe.
Dis bietjie abstrak en filosofies, maar 1 Johannes praat van die tipe lewe, die kwaliteit lewe, waarvan ons deel kry. Daardie lewe is God se eie lewe, wat God nou met ons deel. Maar God deel dit reeds met God self – God is reeds in gemeenskap, in verbondenheid of in verhouding, met God self – 1 Johannes praat van die Vader en die Seun. Dit verstaan ons natuurlik nie, maar die wonder is dat ons in daardie gemeenskap, in daardie verhouding ingenooi word. God se lewe is lewe-in-verhouding en die lewe wat ons in Christus ontvang, is lewe-in-verhouding-met-God.
Dit is ook lewe in verhouding met mekaar. As ons sê geloof is persoonlik, dan bedoel ons NIE dat geloof privaat is nie. Geloof is persoonlik in die sin dat dit nie iets is wat iemand anders namens jou kan doen nie. Jy leef self in gemeenskap met God. Maar jy kan dit nie op jou eie doen nie. Ons leef in gemeenskap met mekaar in gemeenskap met God. Wanneer ons in gemeenskap met God leef, dan plaas dit ons outomaties in gemeenskap met mekaar. Die waarheid van Jesus word geopenbaar, getoets en geleef in gemeenskap.
Nou moet 'n mens onthou, hierdie brief is oorspronklik geskryf aan 'n gemeenskap wat diep verdeel was. Juis in daardie omstandighede van verdeeldheid en onenigheid sê hierdie brief: ons verhouding met Christus verbind ons ook aan mekaar. Dit neem ons na 'n lewe van deernis (tederheid) en liefde vir mekaar. Nie omdat ons inherent wonderlike mense met uitmuntende persoonlikhede is nie. Dis nie asof ons van nature genadig, vriendelik, liefdevol of sag is nie. Meestal is ons maar knorrig en krapperig en geïrriteerd. Maar ons is steeds deel van een gemeenskap, in verhouding met mekaar. Dis juis die punt. Dis ook die punt wat die brief verder breedvoerig gaan uitpak en waarby ons later in ons reeksie gaan uitkom.
Egte geloof gee blydskap
Maar hierdie kort inleiding tot die brief sluit af deur te sê dat hierdie egte geloof in verhouding ook blydskap bring.
Nou maak ons natuurlik die fout om blydskap met geluk te verwar. Ons dink blydskap beteken happiness. Dat ons soos 'n Disney prinses deur 'n veld vol blomme sal huppel, met voëltjies en skoenlappertjies wat op ons skouers kom sit.
Die blydskap van 'n lewe in gemeenskap met mekaar, het egter niks te doen met omstandighede nie. Dit is blydskap ook in 'n donker dal van doodskaduwee. Hierdie blydskap is die diepe wete – gesien, gehoor, beleef – dat jy in gemeenskap met God leef. Dat jy in die teenwoordigheid van God leef. Dit is 'n lewe in verhouding.
Artefak of lewe?
Nou besef ek, hierdie preek kan vir jou bloot teoreties klink, of dit kan vir jou 'n beskrywing wees van jou lewe. As dit vir jou teoreties en filosofies klink, dan wil ek jou nooi om die artefak van geloof te verruil vir die lewe van geloof.
Vra vir God om homself hierdie week aan jou te openbaar, intiem en persoonlik. Begin elke dag hierdie week met die gebed dat God homself aan jou sal openbaar. Bid deur jou dag, deur alles wat jy verwag daardie dag gaan gebeur, elke ontmoeting met elke mens wat jy dink voorlê – en vra God om sy teenwoordigheid aan jou te openbaar. Aan die einde van elke dag, gaan in jou gedagtes weer terug deur jou dag. Vra God om jou oë oop te maak, sodat jy sy teenwoordigheid kan sien. Wees bedag op die kere wat jy werklik lewendig gevoel het. Oefen op hierdie manier om te sien en te hoor, om bewus te wees van God wat teenwoordig is in jou lewe.
Onderneem om elke dag hierdie week Bybel te lees. Nie wat iemand anders oor die Bybel sê nie. Ook nie 'n vinnige Bybelversie soos 'n halwe disprin voor jou gaan slaap nie. Maak elke dag 'n tydjie en lees rustig Bybel – dalk kan jy hierdie week deur 1 Johannes lees. Dis kort, net 5 hoofstukke. Lees jou Bybel met verwagting en luister hoe God met jou praat.
Lees die Bybel saam met ander gelowiges. Vra vir hulle hoe hulle hul lewe saam met God beleef. Luister hoe ander gelowiges praat oor wat hulle sien en hoor en voel.
As daar 'n saak in jou lewe is waar jy weet jy is besig om jou eie kop te volg, om ongehoorsaam te wees, om teen God se wil op te tree – bely dit en stop dit. As dit iets is waarmee jy worstel, waarmee jy sukkel om op jou eie op te hou, gee dit aan God oor en vra vir God om jou te help. Wees gehoorsaam aan hom.
Ek herinner jou weer aan Jakobus 4:8:
Ek bid dat jy dan hierdie week 'n ervaring soos Dr. Alan Grant sal hê. Dat jy sal besef dat jy in verhouding met die lewende God leef. Dat hierdie 'n egte, tasbare lewe is. 'n Lewe vervul met