Psigologie van 'n tiener: 13, 14, 15, 16 jaar - kenmerke en probleme - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Sielkunde van 'n tiener
Sielkunde van 'n tiener is 'n term wat dubbelsinnig is. Aangesien dit aan die een kant impliseer 'n wetenskap wat die eienaardighede van die gedragspatrone van kinders wat die pubertalstadium van vorming betree het, bestudeer. Aan die ander kant beteken dit direk die kern van die konsep wat oorweeg word - ouderdomspesifisiteit van gedrag, eienaardighede van verstandelike prosesse.
Tienersielkunde word beskou as die mees omstrede verskynsel, wat gekenmerk word deur onstabiliteit en die voorkoms van rebelsheid. Die tiener stadium word gekenmerk deur die krummels uit die kinderjare. Hier begin gister se baba na sy eie innerlike wêreld kyk, begryp nuwe dinge oor sy persoonlikheid. Op die beskryf stadium word kritiese denke gevorm teen die agtergrond van rebellie en ontkenning van die gewone gedragspatrone.
Kenmerke van adolessente ontwikkeling
Die puberteitperiode is die moeilikste van alle stadiums van kinderontwikkeling. Hierdie stadium word ook oorgang genoem, aangesien die sogenaamde "transformasie" van die kind in 'n volwasse persoon, die oorgang van kinderdae tot volwassenheid plaasvind. So 'n transformasie raak alle aspekte van 'n tiener, sy anatomiese en fisiologiese vorming, intellektuele en morele rypwording, asook alle subspesies van aktiwiteit, naamlik: speel, opleiding en arbeid.
By die puberteitstadium verander die omstandighede van die kind se lewe en sy aktiwiteite aansienlik, wat lei tot die behoefte om geestesprosesse te transformeer, ou, voorheen gevestigde vorme van interaksie met kohorte en volwassenes te verbreek. Leeraktiwiteite word ingewikkeld deur verhoogde eise, 'n toename in werkslading en die opkoms van nuwe wetenskappe wat stelselmatig bestudeer moet word. Al hierdie vereis 'n dieper vlak van verstandelike prosesse: soliede veralgemenings en beredeneerde bewyse, begrip van abstrakte verbindings tussen voorwerpe, die ontwikkeling van abstrakte konsepte.
Daarbenewens het 'n tiener sy beginsels, ideologie, sosiale posisie, posisie onder klasmaats beduidend verander. Die kind begin 'n meer belangrike rol in die skoolomgewing, familie. In hierdie verband begin hy om meer eise van die samelewing en ouers in die gesig te staar, wat al hoe meer ernstig en substansiaal word.
In die proses van gesofistikeerde leeraktiwiteite, verbeter die tieners se intelligensie aansienlik. Die inhoud van die wetenskapswetenskappe, die verandering van die aard en inhoud van opvoedkundige aktiwiteite, ontwikkel in hulle die vermoë om onafhanklik te dink, op te som, te redeneer, te analiseer, te vergelyk en op te som.
Daarbenewens word die beskryf stadium in die volwassenheid van die kind se persoonlikheid ook deur puberteit gemerk, wat die oorweging van die oorweging van die oorweeg stadium van ontwikkeling ernstig bemoeilik.
Daar word geglo dat adolessente op die ouderdom van dertien gemiddeld op die ouderdom van dertien begin lyk soos 'n prentjie van diep kontraste. Hulle het slegs wit en swart kleure in hul oordele en houdings teenoor wese, wat in adolessente maksimalisme en die gees van rebellie geopenbaar word.
Fisiese eienskappe van nie-kleuters, maar ook ver van volwasse individue, word gekenmerk deur 'n groter ontwikkeling van jong dames in vergelyking met hul jonger kavaliers. Dit word veral uitgespreek in groei, aangesien meisies 'n stadiger vorming van die spierkorset het teen die agtergrond van intensiewe groei van die beenskelet.
Daar word geglo dat die seuns gemiddeld twee jaar agter die meisies in vorming is. Egter, ongeag van geslag, word alle verouderende kinders meer agterdogtig, hulle begin om aandag te skenk aan hul eie voorkoms, die meeste van hulle het meer aptyt.
Die psigologie van adolessente wat 13 jaar oud is, ondergaan 'n dramatiese transformasie, soos aangedui deur hormonale veranderinge. Daarbenewens begin gister se kinders met volwasse individue wat hul eie begeertes, gedagtes en houdings het.
Die eienaardighede van die emosionele aard sluit in:
- verhoogde emosionaliteit van meisies;
- vinnige humeur;
- die onsekerheid wat kinders met al hul krag probeer om te leer om te oorkom;
- emosionele uitbarsting (adolessente ervaar 'n helderder spektrum van emosies, hulle is meer geneig as volwassenes om gelukkig of uiters ongelukkig te voel);
- die bestaan ​​van gelyktydig teenstrydige emosies (adolessente kan gelyktydig iemand en liefde liefhê);
- Daar is 'n entoesiasme vir iets nuuts.
Onder die kenmerke van sosiale oriëntasie is:
- die strewe na onafhanklikheid van ouersorg;
- die waarde van vriendskap verskyn;
- daar is 'n negativisme en veeleisende houding teenoor onderwysers, omliggende volwassenes en ouers;
- mag afgods verskyn (kinders word dikwels verlief op film, popsterre).
Intellektuele ontwikkeling het die volgende besonderhede:
- Die idees se idees word nader aan kinders gemaak;
- Hulle het bewyse nodig van enige opinies wat deur ouers of ander volwassenes uitgespreek word, anders sal adolessente hulle sonder enige spyt verwerp.
- verloën konvensionele wysheid (hulle sal eerder 'n opvallend verskillende siening aanvaar);
- die vermoë om logies te dink is intens gemanifesteer;
- die logika word gevorm saam met die ontwikkeling van abstrakte denke; daarom sien volwassenes dikwels teenstrydighede in die argumente van adolessente;
- Hier begin gister se kinders selfstandige besluite te neem, uitsluitlik op die individuele waardesisteem.
Die betekenis van hierdie stadium in die vorming van 'n kind word verklaar deur die grondslag van morele en etiese beginsels en sosiale houdings gedurende hierdie tydperk te lê.
Daar is talle verskuiwings wat die karakter het om voorheen ingeënt te word: belange, eienaardighede, verhoudings. Die transformasies wat die betrokke stadium aandui, word vergesel deur die subjektiewe probleme van die adolessent (emosionele nood, interne verwarring, fisiologiese probleme) en
komplikasies vir onderwysers en ouers van volwasse kinders (koppigheid, onbeskofheid, aggressiwiteit, negativisme, prikkelbaarheid).
Sielkundiges beskryf die ouderdom wat na verwys word as die tyd van vyf "nee", want adolessente:
- wil nie leer nie, soos hulle vermoëns toelaat;
- wil nie na raad luister nie;
- moenie huishoudelike take doen nie;
- hulle maak nie na hulself skoon nie;
- kom nie betyds in nie.
By die oorweeg stadium word die volgende biologiese veranderinge ook aangetoon: toename in groei, endokriene veranderinge, transformasie van die motorapparaat, inkonsekwentheid in die groei van die miokardium en kapillêre (die miokardium groei vinniger as die bloedsomloopstelsel, wat soms dysfunksie van die kardiovaskulêre apparaat kan veroorsaak).
Die gevolg van biologiese transformasies is:
- die vorming van seksuele begeerte;
- skerp veranderinge van toestande, buie en reaksies (wanbalans, agitasie, periodieke apatie, lusteloosheid, swakheid);
- lompheid, hoekigheid, fussiness, helder en maklike uitdrukking van emosies.
Die hoofbehoefte van hierdie ouderdomsfase word beskou as die behoefte aan kommunikatiewe interaksie met kamerade. Kommunikasie vir hulle is 'n soort van selfkennis deur ander, selfveronderstelling van die individu, om jouself te vind.
In verband met die voorkoms van kommunikasie val akademiese prestasie skerp af, aangesien die motivering vir leeraktiwiteite afneem. Seuns is minder gesellig as meisies wat op ouer seuns getrek word.
Die sielkunde van 'n tiener van 14 jaar word ingewikkeld deur die toenemende invloed van die emosionele sfeer op verskeie aktiwiteite. Sy eie houding teenoor onderwysers, volwassenes, eweknieë, leeraktiwiteite, tiener bou op grond van emosies. Die verstand hier verdwyn in die agtergrond.
Op die beskryf stadium verskyn die sogenaamde verdeling in die sensuele veld en bewussyn. Daar is 'n teenwicht teen die hormonale oplewing, seksuele begeerte, wat die verstand en liggaam dek, en die skielike opkoms van belangstelling in geassosieerdes van die teenoorgestelde geslag. Daar is 'n intense "volwassenheid" van bewussyn, wat aanleiding gee tot 'n nuwe vooruitsig.
Psigologie van 'n tiener wat 15 jaar oud is, word gekenmerk deur veranderinge in die kognitiewe sfeer. Die mees dramatiese veranderinge vind plaas in intellektuele aktiwiteit. Op hierdie stadium word die ontwikkeling van vaardighede van logiese geestelike aktiwiteit, dan teoretiese denke, die logiese geheue gevorm. Die kreatiewe vermoëns van gister se kind is ook aktief rypwording, en 'n individuele manier van aktiwiteit word ontwikkel, wat sy refleksie in die styl van geestelike aktiwiteit vind.
Die beskikbare tydperk word gekenmerk deur sekondêre sosialisering, wat impliseer dat die kognitiewe meganismes groter word. Hier word 'n wêreldbeskouing gevorm, 'n waardebasis word ontwikkel, 'n idee van jou eie doel, betekenis van wese.
Gister se kinders word ingesluit in 'n heeltemal nuwe verhoudingsstruktuur. Hul werklike posisie onder eweknieë en in die gesin verander ook. By adolessente groei die aktiwiteitsveld aansienlik, en die variasies is ernstig ingewikkeld. Hulle het hul eie posisie. Tieners begin hulself volwassenes oorweeg. Daar is 'n begeerte dat onderwysers, ouers en ander volwasse omgewing hulle as gelyk beskou. Terselfdertyd dink tieners nie dat hulle meer regte benodig as wat hulle verantwoordelikhede kan aanvaar nie.
Hier word die belangrikste neoplasmas van die tydperk beskou as die opkoms van 'n bewuste regulering van eie optrede, die vermoë om die belange en gevoelens van ander in ag te neem en hulself te oriënteer in hul eie gedragsrespons.
Die sielkunde van 'n tiener van 15 jaar is so dat die aard van die verhoudingstelsel wat met die omliggende samelewing ontwikkel het, beslissend in ontwikkeling word.
'N Sestienjarige tiener is die moeilikste toets vir ouers. Dit was hierdie tydperk wat die konsep van "moeilik" gemerk het, soos algemeen toegepas op adolessente.
Terselfdertyd, soos baie sielkundiges glo, is die kompleksiteit van die betrokke stadium in die algemeen as gevolg van die moeilikheid om die adolessent self Woensdag in te pas.
Dit is nogal moeilik vir sestienjariges om 'n kwalitatief nuwe self te probeer. Hulle het immers al opgehou om kinders te wees, maar het nog nie volwassenes geword nie.
Die volgende is kenmerkende eienskappe wat die betrokke stadium aandui:
- adolessente op 'n bewuste vlak aktief 'n wêreldbeskouing ontwikkel, teen die agtergrond van volle volwassenheid van die "selfkonsep", waardeur die omliggende 16-jariges van min belang is vir assessering;
- Professionele belange word gevorm, en die vaardighede om ander te bestuur word dikwels aangetref deur aansteeklike uitdagings;
- daar is 'n toenemende behoefte aan 'n samehangende groep individue, wat verenig word deur gemeenskaplike belange, dit is hierdie ouderdom wat inherent is in gevalle van massaproteste;
- die gesag van ouers word skerp verminder, en dikwels word die rede nie by volwassenes gedek nie; dit is as gevolg van die prosesse wat met sestienjarige kinders plaasvind;
- daar is 'n vorming van aantreklikheid en individuele posisies, wat houding teenoor hierdie kwessie toon;
- in hierdie stadium van volwassenheid word adolessente meer emosioneel gebalanseer, en hul optrede word meer konsekwent en amper sonder impulsiwiteit;
- sestien jaar oud begin om te streef na 'n ernstige verhouding, beide in vriendskap en in 'n romantiese verhouding;
- persoonlike verhoudings hier kom na vore, die intimiteit van hierdie verhoudings styg;
- tieners begin streef na onafhanklike verdienste.
- die negativisme verminder
Die oorweeg stadium word gekenmerk deur die vorming van waarde-semantiese selfregulering van gedragsrespons. Wanneer 'n individu leer om sy eie optrede te interpreteer en dienooreenkomstig te reguleer, lei die behoefte om sy gedrag te verduidelik onvermydelik tot die ondergeskiktheid van sy eie dade aan wetgewende norme. Adolessente het die sogenaamde filosofiese "vergiftiging" van bewussyn. Hulle word betwyfel, eindelose meditasies wat 'n aktiewe inisiatiefposisie belemmer.
Sewentienjarige individue word reeds beskou as 'n samelewing van volwassenes, wat druk op 'n kind wat nog nie verouder is nie, plaas. 'N keerpunt kom wanneer die skool agtergelaat word en die gemeenskap en ouers vereis dat kinders besluit om verdere aksies te neem - óf hulle gaan voort om te leer of werk te vind. Dit is waar adolessente begin vrees dat hulle nie die vrag wat ontstaan ​​het, sal oorweldig nie, vrees vir die geleenthede wat oopgemaak is en moontlike mislukkings.
Die kernaktiwiteit van sewentien jaar is sosiale interaksie. Meisies gee meer aandag aan hul voorkoms. Soms kan gekonfronteerde foute lei tot hul styfheid en onwilligheid om in die samelewing te verskyn.
In die tydperk onder oorsig is die vorming van die skedel voltooi. Ook op hierdie stadium van volwassenheid eindig die vorming van die vroulike liggaam. Al die groot dimensionele tekens van die liggaam bereik byna die finale grootte. By meisies kom die ossifikasie van buisvormige (lang) bene tot die einde toe.
Jeug word beskou as die begin van volwassenheid. Daarom is die gevoel dat daar nog baie tyd vorentoe is, 'n wye platform vir eksperimentering, verhoor, fout en die soeke na jouself. Op hierdie stadium is basies alle funksies van die psige gevorm. Die stadium van stabilisering van persoonlikheid het begin. Die geanalyseerde stadium word gekenmerk deur 'n krisis van sewentien jaar oud.
Sielkunde van adolessente seuns
Adolessensie in die seuns van Adam is die transformasie van seuns in volwasse mans. Op hierdie stadium vind biologiese volwassenheid plaas, wat saamval met die opkoms van nuwe belange, ontnugtering met vorige stokperdjies.
Jong adolessente deel met kinderjare, daar is geen begrip van wat met hulle sal gebeur nie, daarom voel hulle ongemak.
In die pubertalperiode word 'n aktiewe groei van seuns waargeneem: die hormonale agtergrond verander, die stem breek, die skelet groei.
Hierdie stadium word gemanifesteer deur die uiterste onverdraagsaamheid van jong mans, onwilligheid om hulp te verleen aan iemand wat anders is. Adolessente seuns word belangrik vir hul voorkoms, so as daar probleme met die voorkoms is, sal daar probleme wees. Aangesien daar beslis kinders sal wees om te lag, en ander is gereed om hulle te ondersteun in hierdie pret.
Sulke tienerprobleme is nie ongewoon nie. Hulle is 'n belangrike sielkundige basis van die tydperk onder bespreking. As gevolg van hoëspoed hormonale aanpassing by adolessente, verskyn aknee dikwels, en gewig toeneem. Seuns ly aan 'n onbeheerbare oprigting.
Benewens fisiese transformasies, seksuele en hormonale metamorfose, vind ander veranderinge ook by die kind plaas. Sy sienings oor wese word verander, vrae begin om te begin wat glad nie belangstelling het nie. Die gevaar van die betrokke stadium is die oordrywing van sy eie vermoëns, want vir gister se kinders lyk alles meer rooskleurig, toeganklik en eenvoudig.
Hierdie ouderdom word gekenmerk deur die ontstaan ​​van 'n gaping tussen gesonde verstand en emosies. Die onderontwikkeling van die prefrontale sone in die pubertal periode verduidelik die opkoms van die hoofprobleme in die gedragsreaksie. Daarom is tieners dikwels nie in staat om die situasie korrek te analiseer slegs in verband met die onvolwassenheid van die senuweeprosesse nie.
Sielkunde van adolessente meisies
In die puberteitperiode vind 'n intensiewe groei van die organisme en hormonale veranderinge plaas. Daarom begin baie meisies om gewig te kry, die liggaam is afgerond, word meer vroulik.
Aangesien die liggaam nie tyd het om vinnig aan te pas by die voortgesette metamorfose nie, moet dit hard werk. Daarom het meisies verhoogde moegheid, slaperigheid en apatie toegeneem. Dit kan ook die kwale van die chroniese kursus vererger of nuwe verskyn.
Die veltoestand kan agteruitgaan as gevolg van verhoogde estrogeen- en progesteroonproduksie, wat ook die emosionele toestand van die kind nadelig beïnvloed. Hierdie stadium word ook gekenmerk deur die voorkoms van die eerste mens, wat dikwels gepaard gaan met pyn en swakheid.
Alle prosesse wat in die liggaam voorkom, beïnvloed onvermydelik die kinders se senuweestelsel. Daarbenewens het die gekonfekteerde tekortkominge soos: oorgewig, probleemvel, die voorkoms van die reuk van sweet, negatiewe invloed op die selfbeeld van 'n tienermeisie. Dit is vrugbare grond vir die geboorte van verskeie komplekse in 'n tienermeisie.
As gevolg van die verhoogde produksie van geslagshormone, is die emosionele agtergrond van die meisies onstabiel. Sy verskillende vorms kan elke sekonde vervang word - van apatie tot vreugdevolle onredelike opwinding, van traanheid tot duidelike aggressie.
Tiener meisies is dikwels geneig tot wanhoop. Hulle is oortuig daarvan dat alles sleg is. Meisies is dikwels geneig om te huil. Dikwels voel hulle haat en irritasie teenoor die naaste persone.
Hul geheue versleg, hul konsentrasie afneem, hul vermoë om hul gedagtes uit te druk, word benadeel.
Die toenemende kompleksiteit van die werklike tendense van sosiale vooruitgang, die versnelling van die ritme van bestaan, die voorkeur vir die hedonistiese manier om 'n impak te hê op die vorming van moderne adolessente. Hierdie omstandighede veroorsaak passiwiteit in kinders, aggressie, depressiewe buie, morele onverskilligheid en skep struikelblokke om hul eie morele waardes te identifiseer en die betekenis van hul eie bestaan ​​te verstaan.
Daarom word die sielkunde van moderne adolessente in vergelyking met die sielkunde van die vroeë tydperke van formasie gekenmerk deur spesifisiteit. Die dynamiek van wese en sy verhouding tot plesier as die hoogste waarde word immers weerspieël in die harte en gedagtes van nuwe geslagte.
Die hoofprobleme van adolessensie sluit in:
- die woede van kinders (die probleem lê nie in die teenwoordigheid van hierdie gevoel nie, maar in die onvermoë om dit te beheer), manifesteer in passiewe aggressiewe gedragsreaksies ten einde die volwasse omgewing of ouers uit balans te bring, en word gekenmerk deur bewusteloosheid, wat die gevolg is van swaar woede;
- emosionele onstabiliteit;
- selfmoord tendense, wat lae selfbeeld, ouerlike onverskilligheid, gevoel van eensaamheid, depressiewe buie veroorsaak;
- homoseksualiteit, bestaande uit 'n intieme aantrekkingskrag vir die onderwerpe van hul geslag;
- adolessente depressie, uitgedruk deur melancholie, depressiewe bui, pessimisme, 'n gevoel van persoonlike waardeloosheid, inhibisie van bewegings, eentonigheid van idees, 'n afname in impulse, verskeie somatiese afwykings;
- persoonlike selfbeskikking, wat sosiale selfbeskikking, familie, professionele, morele, godsdienstige en lewe insluit.
Advies aan ouers in die opleiding van adolessente
Die puberteitstadium word beskou as die moeilikste periode vir die adolessent self en sy ouers. Daarom moet wedersydse begrip sentraal wees in die verhouding met die volwasse kind. Om dit te doen, moet ouers proaktief wees en nie aanstoot neem aan gister se kinders nie. Jy moet nie oombliklike "Ek wil" tieners poke nie, maar dit is ook nie altyd aanbeveel nie. Dit word nie aanbeveel nie. As die ouer nie wil hê nie, of om objektiewe redes nie die wens van die adolessent kan bevredig nie, is dit nodig om die redes vir hom te verduidelik.
Dit is nodig om meer kommunikatiewe te probeer om met kinders te kommunikeer, oor hul eie werk te praat, dringende situasies, lewensprobleme te bespreek en belangstel in hul stokperdjies. By die oorweeg stadium van persoonlikheidsvorming is dit baie belangrik dat adolessente ouerlike liefde voel. Hulle moet verstaan ​​dat ouers hul vriende is wat altyd sal ondersteun, en nie wys nie, verwaarlosing of bespotting nie.
Die strategie van ouers in die omskrewe tydperk behoort te wees om vertroue in adolessente te vorm. Die kind moet leer dat hy verantwoordelik is vir sy eie suksesse en mislukkings.
Dit is onmoontlik om 'n opvoedkundige proses op konfrontasie, konfrontasie te bou. Jy moet op samewerking gebaseer wees, jou met geduld en medelye bewapen.
Ouers moet die hoofsaak verstaan ​​dat dit hul lewe, gewoontes, wyse van kommunikasie en verhoudings in die familie is wat die grootste invloed op die vorming van 'n tienerpersoonlikheid het. As twis in die gesin heers, respek vir die huweliksmaats teenoor mekaar weerspreek, leuens, dan sal die voordele van moralisering hoe om reg te lewe nul wees.
Dit is nodig om te probeer om nie 'n tiener te mislei om nie sy mening te verwaarloos nie, om sy posisie te respekteer, om nie sy eie wêreldbeskouing as die enigste ware een op te lê nie. Dit is nodig om vertroue van die kind te verkry. Wanneer die kind sy eie ouers heeltemal vertrou, glo hulle en weet dat sy huis in enige situasie begrip en ondersteuning sal hê. Dit verminder die negatiewe impak van die omgewing en verminder die risiko's om in die sogenaamde slegte maatskappy te val.