Irish County slaag 'n paar drankies 'voordat hy vergoed word - Nuwe resepte
Irish County slaag 'n paar drankies 'voordat hy vergoed word
Wel, dit vlieg waarskynlik nie in New York nie, maar County Kerry in Ierland het 'n mosie goedgekeur waarin mense wat in landelike gebiede woon, 'n paar liter kan drink voordat hulle ry. Wat se jy?
The New York Times berig dat die Ierse provinsie die polisie die diskresie gee om 'permitte' uit te reik aan mense wat in landelike, geïsoleerde gebiede woon, en hulle toestemming gee om twee of drie drankies voordat u 'min paaie gebruik' teen 'baie lae snelhede'.
Uiteraard het die algemene publiek die stap populisties en gevaarlik gevind, maar die plaaslike kroegeienaar en politikus Danny Healy-Rae het die maatreël voorgestel in die hoop om die agteruitgang van die kroegkultuur te stop en isolasie in landelike gebiede te verminder. 'Ek pleit nie namens die soort individue wat ongelukke op ons paaie veroorsaak nie,' het Healy-Rae aan The New York Times gesê. 'Ek praat hoofsaaklik van bejaardes wat op 'n baie afgeleë plek woon, wat 'n bietjie inkopies doen, 'n paar pintjies gaan inkopies doen en met vriende gesels en dan minder as 30 myl per uur huis toe ry.
Tog is dit nie die beste PR-skuif vir 'n land wat so bekend is vir die Guinness- en kroegkultuur nie; Soos die New York Times opgemerk het, het Ierland wel die hoogste aantal drankies in 15 Europese lande wat in April 2010 ondervra is.
Ierse historikus in Cambridge onthul drinkgewoontes van die 16de eeuse Ierland
U spandeer jare dat u op stowwerige dokumente weggrawe, en dan word 'n opskrif in u navorsing-weliswaar aandag trek-oor werkers in Ierland in die 16de eeu rantsoene van 14 liter bier per dag opgemerk, en skielik word historikus dr Susan Flavin opgemerk kry oral oproepe. Beelde van grate klipmesselaars wat dronk drom met middeleeuse hamers en beitels, kom op.
Flavin, 'n dosent in die vroeë moderne geskiedenis aan die Anglia Ruskin -universiteit, ondersoek al jare lank die sosiale en ekonomiese geskiedenis van die 16de eeu en sê vandag dat mense op die bierhoek gespring het. Sy het 'n aanbod gekry van iemand wat 'n hawerbrouery uit die 16de eeu wil herskep en bottels wil stuur, en 'n bekende handwerkbrouery het ook hulp aangebied om die metodes te herskep waarvoor sy hoop op navorsingsfinansiering.
Dus, as mense daagliks gereeld groot hoeveelhede bier gestamp het, was die meeste mense besig met hul daaglikse besigheid drie velle wind toe? Flavin se navorsing toon dat bier 'n belangrike bron van kalorieë en voeding vir werkers was. Byvoorbeeld, rekords van Januarie 1565 toon aan klipmesselaars wat by 'n steengroef in Clontarf, Dublin, werk, 'n vergoeding van 14 pint bier per dag ontvang deur die prokureur van die Christ Church Cathedral. Gee 'n heeltemal nuwe betekenis aan gips.
"Mense het bier gedrink omdat dit 'n bron van kalorieë was, sowel as om dors en om sosiale redes," sê Flavin. 'Dit word beskou as goed vir energie en gesondheid, en daar word vermoed dat dit herstellende eienskappe het.' Sy bereken dat bier uit die 16de eeu 'n hoë kaloriewaarde kan hê, wat tussen 400-500 kalorieë per pint kan lewer, vergeleke met 180-200 kalorieë in 'n pint vandag.
Klipmesselaars het die hele dag hard gewerk en mense het gedink dat bier hardwerkende mans laat sweet, wat as goed beskou word, sê sy. Dit was moontlik ook soeter en voedsamer.
'Ons weet nie hoe sterk die bier was nie. Dit word voorgestel dat as u bier gemaak het volgens die verhoudings in die resepte, dit tot 7 persent bewys is. Maar selfs al kon ons dit herskep, weet ons nie hoe gis toe gewerk het nie. Ons het meer bewyse nodig. Was mense heeltyd dronk? Ons sal moontlik nooit weet nie. "
Dokumente van die Dublin Castle toon dat die huishoudelike personeel in 1590 264.000 pint bier verbruik het, wat gemiddeld tot agt pint per dag was - 'n soortgelyke hoeveelheid as wat gewoonlik in Engeland gedurende die tydperk verbruik is.
Daar was destyds 'n algemene kommer oor dronkenskap in Engeland, en Flavin noem enkele Engelse waarnemings van drink in Ierland, wat amusant is en miskien die vroegste stereotipe van die dronk Iere is. Een kontemporêre verslag sê dat die "blote" Iere "te veel aan dronkenskap gegee is". Hoe ook al, terwyl hulle in die bos en in hutte met hul vee gewoon het, kon hulle tevrede wees met water en melk, maar as hulle in die stede kom, was niks meer gereeld as om hul koeie by die deure vas te maak en nooit van die tavernes af te skei voordat hulle het hulle uit sak en sterk water gedrink, wat hulle ons 'n sogenaamde 'usebaugh' noem, en dit het nie net die here nie, maar die gewone mense, alhoewel hulle half naak was omdat hulle nie klere wou bedek nie. "
Flavin kom van die stad Tipperary, studeer aan UCD, doseer in Trinity en doktoreer aan die Universiteit van Bristol. Sy bied haar bevindings vandag aan by die Institute of Historical Research se nuutste voedselnavorsingseminaar aan die School of Advanced Study, Universiteit van Londen.
Biere in Ierland in die 16de eeu het gewoonlik 'n hoë hawerinhoud, aangesien gars moeilik was om te verbou en hop en koring duur was. Dit was 'n periode van verskroeide aardeoorlogvoering, met Britse troepe wat Ierse gewasse verbrand het Gaeliese troepe was ook besig om gewasse te verbrand, afhangende van hul lojaliteit.
Hop dui op die begin van kommersialisering van bier, omdat dit langer gehou word en nie elke twee weke hoef te brou nie. Hoepbier is ook sterker. Hawerbier was gewild in Ierland, maar lank voor die Engelse plantasies was daar hop hier, volgens Flavin.
Weermagrantsoene het Engelse soldate in 1566 Ierland agt liter bier per dag toegelaat. Dit het in 1579 tot vier pint per dag gedaal, en in die negejarige oorlog verdwyn dit heeltemal uit die rantsoene, moontlik as gevolg van destydse probleme met die verkryging van graan.
Sommige van die Engelse beskou die hawerbier - 'n bitter, dik en romerige - as minderwaardig en daar word verwys na soldate, tydens die bewind van Henry VIII, wat geweier het om hawerbier te drink, wat toe op baie plekke in die onguns was, met enkele uitsonderings, waaronder Ierland en Noorweë.
In die 16de eeu was die smaak en begrip van watter kosse gesond is, ook baie anders. 'Uit die verslag van die tydperk sien ons dat mense die vasbyt vas gehou het en gedurende die jaar visdae gehad het op Woensdae en Vrydae. Hulle het dus weke lank soutvis geëet. Mense het 'n ander idee gehad van hoe voedsel in die liggaam werk, en ryker mense het pittige en soet kos gebruik om mekaar te balanseer.
"Laer klas mense in die 16de eeu het soutvis, soutbeesvleis, soms vars vis en brood geëet. Smake was anders en dinge smaak ook anders. "
Ons idees oor gebalanseerde diëte is baie nuut, en daar was in die 16de eeu debat oor die vraag of groente selfs goed is vir u. Terwyl bediendes wortelgroente in stoofvleis geëet het, word dit volgens die hedendaagse mediese begrip oor die algemeen as 'n slegte gesondheid beskou en dat dit '' '' '' '' '' '' '' '' '' humoriese wanbalans '' veroorsaak het. Groente groei nader aan die grond en word as verder van God beskou, en dit was ook minder edel, sê Flavin. "Deur edel kos te eet, het mense geglo dat jy edel word."
Haar navorsing het 'n verandering in houding tussen 1570's en 1590's gevind, toe die ontdekking van die Nuwe Wêreld daartoe gelei het dat sade ingevoer is, tuinmaak nuwerwets geword het en groente en sagte vrugte mode geword het.
Kafeïen -treffer: die opkoms en opkoms van die Ierse koffiekultuur
U kan deesdae nie 'n herwinde kartonbeker in die hoofstad swaai sonder om een ​​van die nuwe generasies fynproewershuise te raak nie. Dit kan onderskei word deur hul entoesiastiese gebruik van gegote beton en blootgestelde pype, vetplante op elke tafel en fietsonderdele wat aan die muur hang, en dit is plekke wat u wil laat weet dat hulle hul koffie ernstig opneem.
In die praktyk beteken 'om hul koffie ernstig op te neem' om klokke, fluitjies en gegeurde stroop te vermy vir 'n fokus op kleiner koppies en koeler melktemperature om aandag te vestig op die geure in die koffie, wat met sorg voorberei is deur 'n opgeleide barista, en gewoonlik afkomstig van een van 'n handjievol Ierse mikrobraaiers. U kan seker wees dat daar nie 'n bak chantilly -room of 'n koppie van 22 oz binne 'n radius van 5 km van enige van hulle is nie.
As Nescafé en Maxwell House die eerste golf koffie verteenwoordig, en die groot koffiekettings soos Starbucks en Costa die tweede golf, is dit die derde golf van die koffiebeweging - en dit lyk nie asof Ierse verbruikers genoeg daarvan kry nie.
Een uit elke drie Iere koop nou minstens een keer per dag 'n koffie - 'n toename van 10 persent teenoor die vorige jaar volgens 'n opname van 2017 onder 1 011 mense deur Allegra World vir UCC Coffee Ireland. Volgens Euromonitor het die aantal koffiekoshuise in 2016 met 8,5 persent gegroei, terwyl die algehele mark vir koffie in Ierland oor die volgende vyf jaar met sewe persent sal groei, voorspel UCC.
Sewentig persent van die Iere drink nou meer as een koppie per dag. En ons spandeer ook meer - verbruikers wat deur UCC ondervra is, sê dat hulle bereid is om € 3,08 op 'n goeie koppie koffie te bestee, 21 % meer as 2013. Een uit elke tien betaal graag meer as € 5 op 'n enkele koppie .
Dit is nou moeilik om jou voor te stel, maar dit is slegs 20 jaar sedert die enigste Iere wat die woord "cappuccino" gebruik het, diegene was wat wou hê dat u moes navraag doen of hulle op vakansie was na Italië.
Slegs 'n paar dekades daarvoor het dit eintlik gelyk asof koffie Bovril se pad kan gaan - as dit nie was vir die tussenkoms van Kenneth Roman jr.
Roman, een van die oorspronklike Mal mans, was die president van die reklame -firma Ogilvy & amp Mather. In 1981 is hy uitgenooi om tydens 'n byeenkoms van die Green Coffee Association van New York te spreek oor wat om te doen oor die sukkelende koffiebedryf. 'N Rekord ryp het Brasilië in Julie 1975 getref, wat die koffiepryse tot die vlak laat styg het wat verbruikers eenvoudig nie meer bereid was om te betaal nie, en die bedryf was besig om te plunder.
Tydens die byeenkoms het Roman 'n verrassende voorstel gemaak. Koffiemaatskappye moes ophou om op prys te probeer meeding, en koffie begin verkoop op grond van waarde, beeld, kwaliteit - saam met iets baie meer kortstondigs.
'Ons betree die' ek' -generasie, 'het hy voorspel, 'n era waarin verbruikers deurslaggewende vrae sou stel, soos:' Wat het dit vir my? Is die produk 'ek'? Stem dit ooreen met my lewenstyl? Vul dit in 'n behoefte? " Hy het 'koffiemanne' aangemoedig om te dink aan wat hulle verkoop as 'n aspirasieproduk wat verskillende generasies en klasse sal aantrek, veral beeldbewuste yuppies en universiteitstudente wat destyds glad nie koffie gedrink het nie, maar verkieslik om hul geld op suikerbelaaide koeldrank.
Roman se voorspelling was verbasend aanmatigend. Binne 'n paar jaar het kleiner spesialiteitsroosters en fynproewerkoffiehuise begin toeneem in Amerikaanse stedelike gebiede soos Seattle, New York en San Francisco, en in die tweede helfte van die dekade het die groot kommersiële produsente 'huismengsels' uitgebring "En" private versnit "oploskoffie, wat ontwerp is om 'n meer aangename beroep op yuppies te gee. Intussen het Starbucks sy tentakels oor Seattle versprei en studente wat nog nie oortuig is nie, met stroop en geurmiddels gelok om koffie 'n meer individualistiese keuse te maak-en lyk meer soos die koeldrank wat hulle begeer het.
Ongeveer dieselfde tyd as die TV -program Vriende 'n jong terugkerende emigrant uit Kanada het 'n vergadering met sy bankbestuurder in Belfast gereël om 'n weergawe van die koffiekultuur van New York na die res van die wêreld uit te voer.
Gewapen met 'n sakeplan van 50 bladsye, het Karl Purdy sy Swot-analise, sy aantal tellings en die demografiese profiel van sy teikenkliënt vir die onderneming wat hy wou oprig-'n koffiewinkel-voorgelê aan 'n bankbestuurder wat uniek onder die indruk was. .
'Ons is in Belfast. Ons drink tee. 'N Winkel wat net koffie verkoop, gaan nooit werk nie,' het sy hom saggies vertel.
Terwyl sy 'n vertroue in sy sakeplan gehad het, was sy beïndruk deur Purdy, en op grond hiervan het sy ingestem om £ 10 000 aan hom te leen. Purdy se eerste koffiehuis, The Ground Floor, is gebore.
"Vriende was op TV, en Seks en die stad, so ek het die soort gevoel aangeneem. Ek moes fonetika op die spyskaart hê om mense te help om 'cappucino' en 'caffe latte' uit te spreek en klein potloodtekeninge wat verduidelik wat dit is.
Tot almal se verbasing, insluitend, erken hy, sy eie, was die grondvloer 'n oornag sukses. 'Dit het neergekom op geluk en serendipiteit en tydsberekening. Ek het van 08:00 tot middernag oopgemaak en daar was nog steeds toue om 21:00 by die deur uit om in te kom. "
Dit is vanweë die sukses van The Ground Floor - wat baie nabootsers sou baar - dat Purdy gereeld erken word dat hy gesofistikeerde Noord -Amerikaanse koffiekultuur na Ierland gebring het. Soms word hy 'die vader van die Ierse koffietoneel' genoem, en hy bestuur nou Coffeeangel, wat meer as 35 mense in diens het en binne 'n paar weke sy vyfde winkel (in die IFSC) sal oopmaak.
Irish Times Food & ampDrink Club
Die baan van daar tot hier was egter nie heeltemal eenvoudig nie. Na The Ground Floor, wat na drie jaar verkoop is vir baie veelvoude van Purdy se aanvanklike belegging, was daar Bond, 'n slegte koffie- en wynkroeg naby die IFSC van Dublin, waarin hy 'ongeveer 'n half miljoen euro' verloor het .
Hy was 'aan die einde daarvan gebreek, finansieel en geestelik', en dit was 'n paar jaar voordat hy gereed was om weer te probeer, op 'n baie afgeskaalde manier. Hy leen geld by 'n familielid en belê in 'n koffiewa met drie wiele. Nou, die sakeplan was net een reël lank: gaan waar die waentjies is.
In Dublin was daar destyds een plek waar meer kinderwaens as enige ander was. Hy het aansoek gedoen om 'n lisensie om aan die einde van Howth Pier te begin, en het geopen op St Patrick's Day, 2004. In die volgende sewe jaar het Purdy weer sy selfvertroue ontdek en alles geleer wat hy te wete kom oor koffie en sy kliënte wat bibberend staan ​​vir daardie klein bietjie wa, eers by Howth, later by Dún Laoghaire, en laastens in Dublin se Docklands.
'Ek het dit behandel asof dit 'n baksteen-en-mortierwinkel is. Ek het elke dag daar gestaan ​​en van die oggend tot die aand oopgemaak. Ek het geweier om die huurgeld te betaal wat die Celtic Tiger eis, en ek het gewag en getrou gebly aan my sakeplan, en dit het gewerk. "
Teen 2011 het die huurgeld in die hoofstad teruggesak, en Purdy was gereed om weer 'n baksteen-en-mortierwinkel aan te pak. Die eerste Coffeeangel was 'n pop-up in South Anne Street wat net drie maande lank sou duur. Die huurkontrak is tot ses maande verleng, en uiteindelik onbepaald. Dit is gevolg deur nog persele in Pembroke Street, en dan in Townsend Street.
Die spesialiteitskoffiebedryf is ''n baie eenvoudige onderneming. Iemand kom in en plaas 2 of 3 euro voor my, en hulle moet voel dat hulle 'n beter ooreenkoms het as ek. As hulle van die ooreenkoms hou, kom hulle die volgende dag terug. En dit is hoe die onderneming werk. "
Gedurende die beginjare het Coffeeangel 'n soort informele opleidingsinstituut geword vir 'n nuwe generasie barista's-mense wat passievol was oor koffie, beroepsgerig, kreatief, gereeld gereis en vasbeslote was om die koffiekultuur wat hulle in hul ervaring beleef het, te herskep. reis in Ierland.
Een hiervan was Colin Harmon van 3fe. Aan die einde van die negentigerjare het ek in die IFSC gewerk. Ek het 'n lessenaar met 'n mooi uitsig, 'n goeie salaris en 'n loopbaan vir my, en ek was verveeld tot trane. Ek het al die jare in die gasvryheidsbedryf gewerk om my deur die universiteit te finansier, sodat ek 'n 'regte werk' kon kry. En sodra ek die regte werk gehad het, het ek die gasvryheidsbedryf gemis. "
Harmon wou nog altyd sy eie onderneming bedryf, "maar ek het nooit gedink ek is daartoe in staat nie. As u 16 of 17 jaar oud is, is u persepsie van mense wat 'n besigheid bedryf, dat dit baie gepoleerde mense is wat u op die podiums by geleenthede sien. Ek het nie gedink ek pas die brief nie. Nou weet ek dat dit allerhande soorte nodig is. Ek ken baie vreemde mense wat goeie sakelui is. Dit is iets wat ek altyd probeer oorkom as ek 'n praatjie hou. "
Hy het 'n rukkie in Coffeeangel gewerk, en toe hy 27 was, het hy "net besluit om dit te probeer". Hy het 'n espresso-masjien van industriële grootte saamgesnoer uit onderdele in sy woonstel op die derde verdieping-3fe staan ​​vir espresso op die derde verdieping-en begin ernstig oefen vir die barista-kampioenskappe, die Olimpiese Spele van die koffiewêreld. 'N Jaar die dag nadat hy sy werk gestaak het, het Harmon vierde geword in die wêreldkampioenskappe.
Die eerste 3fe-koffiewinkel is kort daarna gebore, voor in die Twister Pepper-nagklub, met 'n begrotingsbegroting van € 5,000. Op sy eerste dag bedien hy net 16 koppies koffie, maar sy obsessiewe fokus op kwaliteit en diens beteken dat die woord vinnig versprei het. Teen 2009 het hy 'n halwe ton koffie per week verkoop, "en dit het net meer sin gemaak om ons eie braaiery op te rig".
Deesdae bevat die 3fe -ryk in Dublin 'n tweede kafee op Suffolk Terrace, 'n gesamentlike onderneming in Harold's Cross, 'n rooster van 8.500 vierkante meter in Glasnevin, die barista -opleidingsskool, en 'n aanlynwebwerf met 'n omset van 200 % vanjaar. 'N Derde kafee in Pearse Street gaan binne die volgende paar maande oopmaak. Die groothandelsonderneming lewer koffie aan fynproewers -koffiewinkels regoor die land en begin wêreldwyd markte maak. Harmon het tans teen die einde van die jaar 45 mense in diens, dit sal naby 60 wees.
Die Euromonitor -verslag oor Februarie 2018 oor die Ierse koffiebedryf verwys na die "toenemende gesofistikeerdheid van die gemiddelde Ierse koffieverbruiker" wat gelei het tot "'n beduidende verskuiwing van kitskoffie na premium -opsies".
As ek vir Harman vra na die meer gesofistikeerde smaak van die Ierse verbruiker, kom hy terug van die term. 'Ek sou traag wees om die woord te gebruik. Daar is 'n persepsie oor 3fe dat ons snuffel oor koffie, maar ons is nie. Die eerste bankbestuurder wat ek ooit ontmoet het, het my gevra wie my teikenmark is, en ek het 'almal' gesê, en dit het nie verander nie. Ons verskaf hipster-kafees, maar ons bied ook ma-en-pop-plekke aan. "
Wat verander het, sê hy, is dat Ierse mense nie meer koffie as 'n bron van kafeïen beskou nie. 'Dit is in 'n sekere sin soortgelyk aan wyn. As u na 'n wynwinkel gaan in plaas van net wyn in die supermark te koop, is dit vir die ervaring.As mense koffie koop, is dit vir kafeïen, maar dit is ook 'n smaakervaring. "
Harmon is opgewonde oor wat die herlewing van die fynproewershuis vir landelike Ierland kan doen. 'Die gemeenskappe op die platteland van Ierland het vroeër bymekaargekom rondom die kerk, die poskantoor, die banke en die kroeë, en baie daarvan is nou weg. Ek dink koffiewinkels kan daardie ruimte vul. "
Een van diegene wat 'n missie wil hê om koffie van goeie gehalte na haar hoek van die landelike Ierland te bring, is Lorraine Whelan, wat, in 'n bewys van hoe nougeset die Ierse koffietoneel, een van Harmon se vroeë werknemers by 3fe was.
Sy was 'n ander vlugteling uit die finansiesbedryf, en heropgelei haar as 'n voedingsdeskundige en reis 'n paar jaar voordat sy op 3fe opdaag om werk te soek. 'Destyds het dit vir my nie eers oor die koffie gegaan nie. Dit het gegaan oor die ruimte en die gemeenskap. Toe ek op reis was, was koffiewinkels regtig die middelpunt van my sosiale ervaring, en ek wou dit in Ierland vind. En almal het gesê 3fe is die ruimte. "
Sy was onmiddellik aangetrokke tot die kreatiwiteit van 'n barista. 'Toe ek daar begin, het ek nie geweet dat koffie anders kan wees as in Starbucks nie. Toe ek my eerste koffie in 3fe drink, sê ek hardop: "sjoe, dit is regtig lekker" en almal lag omdat hulle my verbasing hoor. Koffie maak is 'n kuns. Dit verg tyd, dit verg presisie, net soos om 'n koek te maak. Daar is 'n resep, maar jy kan die resep verander, en ek vind dit baie kreatief. "
Die jaar dat Harmon die eerste keer in die Ierse Barista -kampioenskappe was, kom Whelan baie naby haar destydse baas, met 'n spesiale koffie wat sy gemaak het met behulp van klapperdruppels. Volgens haar was die bedoeling nie net oor geur nie, maar om elektroliete by die koffie te voeg om die dehidrasie -effekte teen te werk.
In 2014 verhuis sy huis toe na Tullow, Co Carlow om nader aan die familie te wees. Sy werk as 'n voedingsdeskundige en gee kooklesse, en was eindelik "gefrustreerd dat daar niks goed is vir koffie en kos nie".
Sy was vyf maande swanger met haar tweede kind toe 'n huurkontrak op die enigste kafee in Tullow aangegaan is, en saam met haar suster Helen Demetriou het hulle besluit om dit te doen. Floreer het agt weke gelede oopgemaak en dieselfde ernstige benadering tot koffie gebring as wat sy op 3fe beleef het.
'Die eerste week het mense gesê dat ons koppies baie klein is. Ek het verwag dat dit 'n probleem sou wees, maar ek het gesê, nee, ons gaan by die 8oz bly. " Maar na 'n week se klagtes het sy ingegee en in 'n paar koppies van 12 oz belê. 'En tot vandag toe het ons nie een daarvan gebruik nie. Niemand het ooit weer die vraag gevra nie. Die koppies is nog steeds daar, maar ons het nie daaraan geraak nie. Toe ons dit eers verduidelik het, het mense dit net gekry. "
Saam met die groei in fynproewerskoffiewinkels, het die afgelope paar jaar 'n aantal nuwe mikrobraaiers oopgemaak. Een van die langste gevestigde is Cloud Picker, wat besit word deur Frank Kavanagh en Peter Sztal, wat die kafee in die Science Gallery in Dublin sedert 2010 bestuur.
Kavanagh se agtergrond is in grafiese ontwerp en Sztal in korporatiewe bankwese, maar sy passie was altyd vir spyseniering, sê Kavanagh. "Die eerste anderhalf jaar in die Science Gallery gebruik ons ​​'n Ierse braaipan, maar ons kon nie die kwaliteit kry wat ons wou hê nie, en ons het vinnig tot die gevolgtrekking gekom dat ons dit self kon doen."
Kavanagh sê dat as hy toe geweet het wat hy nou weet, hulle nie so vinnig sou gewees het om 'n mikrobraaiery op te rig nie. 'Ons het nie geweet wat ons doen nie, en ons het beslis nie geweet dat ons op die kruin van 'n golf is nie.'
Die eerste paar jaar was dit 'n moeilike oorplanting: 'Ons het gewerk en gewerk, en alles wat ons verdien het teruggekeer na die onderneming en 'n ander toerusting gekoop. Daar was geen ryk pa's wat ons finansier nie. Ek dink nie ons sou dit gedoen het as ons geweet het hoe moeilik dit sou wees nie. Dit is nie maklik nie, of dit nou 'n kafee of 'n rooster is - jy het belasting, jy het stukkende toerusting, jy het personeelkwessies. "
Nou, sê hy, 'dit is wonderlik om terug te sit en rond te kyk en te gaan,' ons het dit alles bereik '. Daar is sewe werknemers in die braaiery, en ons voorsien 80 kafees en besighede regoor die land. Ons het Google en Twitter en klein restaurante soos Oxmantown in Dublin 7, so dit is die volle spektrum. "
Hy definieer die Ierse koffietoneel as ''n baba -weergawe van Londen. Maar omdat ons Iers is, doen ons niks nie. Dit beweeg baie vinnig, en daar is baie braaiers wat oopmaak. As u nou 'n kafee oopmaak, is daar baie keuses. Hoe meer mededinging, hoe beter, "sê hy.
Die nuwe generasie mikrobraaiers sal oorleef deur hulself te onderskei van die groot internasionale produsente op grond van geur, kwaliteit en naspeurbaarheid, sê hy. 'Dit is 'n heeltemal ander produk. Van die kwaliteit tot die proses waardeur ons dit deurgaan, weerspieël ons die kwaliteit en die aandag aan detail. Die groot ondernemings koop 'n lae graad, dit word gebraai om gebreke te verberg, en die resultaat is baie algemeen. Ons wil graag die geur na vore bring en die natuurlike skoonheid van die koffie laat skyn. Ons doel is om die beste te wees, maar toeganklik te wees: heerlike koffie sonder die snobisme, sonder om neerbuigend te wees, sonder om te preek. "
Net soos Kavanagh, het Purdy geen kommer oor mededinging van die meedoënlose optog van die groot koffiekettings nie. 'Daar sal baie meer kettings aankom, hulle sal op die premiumwebwerwe sweef, en dit is goed. Daar sal 'n punt kom dat verhuurders die waarde van 'n onafhanklike koffiewinkel waardeer, iets meer outentiek. En daardie tieners sal grootword en besef dat 'n kleiner drankgrootte goed is, en miskien het dit nie slagroom en stroop nodig nie. "
Die Starbucks en die Costas, sê hy, 'leer mense oor die koffiebedryf, en vir my is dit net 'n kwessie van mededingendheid. Iere ken hul koffie. Ek hoef nie meer cappuccino foneties uit te spel nie, hulle was in Australië en hulle weet wat 'n plat wit is.
Vir Purdy gaan die Ierse koffierevolusie daaroor dat hy "die beste neem van wat die wêreld kan bied. Dit is oneerbiedig, dit het die kwaliteit van Italië aangeneem met die kreatiwiteit van Noord -Amerika en die wêreldkulture met die besondere Ierse sjarme. "
30 hartseer country -liedjies om na te luister as u blou voel
Maak nie saak wat in jou lewe aangaan nie, daar is 'n country -deuntjie wat by jou bui pas. Om die naweek reg te begin, is daar die goedvoel-treffers van "It & rsquos Five O & rsquoClock Somewhere", veral somerse country-liedjies wat nooit oud word nie. Daar is die grimmiger "Hard Workin & rsquo Man" -liedliedere wat die sweet verhaal vertel van elke oggend opstaan ​​om alles weer te herhaal. & Rdquo En as jy verlief is, vier die beste country-liefdesliedjies die hoogtepunte van liefde en die hartverskeurende laagtepunte van liefde verlore. Die lys van die beste klassieke country -liedjies van alle tye bly net groei en groei!
As dit kom by hartseer liedjies (o, die hartseer liedjies), doen country-musiek dit so reg en vang die somber, hartseer emosies vas soos geen ander genre nie. Van liedjies oor die dood en die verlies van 'n ouer, 'n lewensmaat en selfs 'n kind en die mooiste breekverhale, die storieagtige lirieke en stadige, kronkelende instrumente het net 'n manier om aan u hartsnare te ruk.
Ons almal kan af en toe 'n goeie kreet gebruik, so die volgende keer dat u deur 'n hartseer tyd gaan, staan ​​een van hierdie hartseer country -liedjies in die ry, gryp u weefsels in en laat al die gevoelens vloei.
Ry na 'n paar drankies. mans versus vroue
AGTER die wiel na drie bottels bier, om 18:30, loop ek om 'n hoek as ek 'n slag hoor. Ek slaan die remme. Dit neem 1,4 sekondes om te stop.
Toe ek 'n 'onder die invloed bestuur' -eksperiment by die Bantry Driving Academy in West Cork uitgevoer het, het ek 'n katastrofiese gemors van omdraai gemaak.
Ek het die verkeerde afrit van die rotonde geneem en, met die grootste vertroue in my verminderde bestuursvaardighede, 'alle versigtigheid teen die wind gegooi'. Die vrywillige drankbestuurder, Finbarr O'Connell (25), was minder roekeloos. Maar na vier bottels bier was sy reaksie- en taaktyd stadiger en het hy probeer om in die derde rat te begin.
Bestuursinstrukteur, Mary Keohane, direkteur van Bantry Driving Academy, het oor ons optredes gesê: "Na alkohol was julle albei meer selfversekerd, maar beslis gevaarliker, daaroor twyfel jy nie."
Die toets het om 16:00 by die omheinde bestuursarena begin. Ons is asemhaal deur Bantry Garda Damian White om soberheid te verseker. Die eerste toets behels 'n bestuursimulator, 'n gerekenariseerde weergawe van 'n bestuurstoets. Dit is berug moeilik, wat ons veelvuldige ongelukke en chroniese resultate verklaar.
Gelukkig het ons beter gevaar as ons op die baan in 'n 2006 Ford Focus -toetsvoertuig ry.
'N Reeks bestuursmaneuvers is as maatstaf gestel om ons koördinasie en reaksie te toets.
Dit het behels om 500m om die baan te draai, om die rotonde te draai en die korrekte afrit te kies, in en uit verkeerskegels te weef, parkeerplek en 'n noodstop.
Dit het my 3,4 sekondes langer geneem om parallel te park as met Finbarr. Hy was 6,7 sekondes vinniger om die keëls te weef, en 1,2 sekondes vinniger op die noodstop.
Omdraai om die baan, het ek 23 sekondes voor Finbarr se tyd geëindig.
Deur ons instrukteur as bekwame bestuurders verklaar, het die drank begin.
In die tuisdorp van Finbarr, Drimoleague, in die weste van Cork, het die aantal kroeë die afgelope dekade gehalveer.
'Daar was tien jaar gelede agt kroeë in die stad. Nou, daar is vier. Dit is jammer om die plattelandse kroeë te sien sukkel. Maar dit is moeilik om te sien dat sommige van hulle oorleef as mense moet ry om daar te kom, "het hy gesê.
Raadslid van Kerry County, Danny Healy-Rae, het verlede jaar hewige debat ontlok met sy voorstel van drankbestuurpermitte om landelike isolasie te bekamp.
Maar prokureur Eamon Murray, van die Bantry -firma, Murray Thornton, het gesê dat eensaamheid en selfmoord ongeag sou bestaan.
'Wat die meeste mense nie besef nie, is dat een eenheid u oordeel sal benadeel. Een en 'n half eenhede, afhangende van u metabolisme, sal u oorskry, 'het hy gesê.
Murray, wat 'n landelike praktyk bedryf het, het gesê dat daar 'n duidelike toename in die sogenaamde 'oggend na' -sindroom is, veral as gevolg van vrygewige alkohol in die huis.
'U benodig ten minste 12 uur van die bottel tot die versneller. Dit neem u liggaam 'n uur om 'n eenheid alkohol te verwerk.
'Mense drink 'n paar glase Merlot, gaan slaap middernag en gaan werk soggens. Dit is wat ons meer in die howe sien, "het hy gesê.
Na 'n bottel bier van 5,5%sterkte, voel ek die gevolge. Ek het nie middagete geëet nie. Na twee was ek wankelrig en het die asemhalingsapparaat misluk.
Finbarr het middagete geëet. Na sy eerste pint bier, met 5,3%, het hy die asemtoets geslaag, hoewel dit die teenwoordigheid van alkohol aangeteken het.
'Ek voel beslis die gevolge, hoewel ek dink dat dit baie te doen het met die omgewing van hierdie toets, eerder as om in die kroeg te sit, sonder om baie aandag te skenk aan hoeveel u drink en hoe u voel. Dit is makliker om te vergeet. Maar ek sou nie nou ry nie, alhoewel ek die asemtoets geslaag het, "het hy gesê.
Nadat hy sy tweede pint (vier eenhede alkohol) voltooi het, het hy die asemhalingsapparaat misluk.
Om 18:00, na my derde bottel bier, is die gevolge duidelik, het die toesighoudende verpleegster, Mary O'Regan-Barsum, namens die plaaslike Lionsklub bygewoon.
My oë was glaserig, my wange het gespoel, het sy gesê. Op hierdie stadium was ek en Finbarr meer selfversekerd, spraaksaam en innemend, het Garda White gesê.
'Die verandering in gedrag is redelik duidelik. Jy is meer duiselig, hy is 'n bietjie meer los, 'het hy gesê.
Tussen drankies het ons die effek van die alkohol op ons bestuur met die simulator getoets. In die laaste ronde, in stryd met die verwagtinge, het ons tellings verbeter.
Ons was albei dit eens dat die verbeterde prestasie 'n kombinasie van verhoogde selfvertroue en beter kennis van die gerekenariseerde kursus was.
Terug op die rybaan, remmings by die venster uit, was ons albei skuldig daaraan dat ons die bagasie neergesit het, 'het mev. Keohane gesê.
Finbarr se reaksietye het gely: dit het hom langer geneem om parallel te parkeer en die keëls te voltooi. Sy noodstop was egter vinniger met 'n breukdeel van 'n sekonde.
Dit het hom byna een minuut en 60 sekondes langer geneem om die omdraaistaak te voltooi, al was dit nou donker.
Ek kon nie die 500 m omdraai nie en moes gestop word voordat ek teen 'n muur slaan. Dit het my 7,4 sekondes langer geneem om parallel te parkeer as nugter. Dit dui op groter roekeloosheid, maar ek was drie sekondes vinniger om die keëltjies te voltooi en my noodreaksietyd het gehalveer.
Instrukteur Keohane het die verskille in ons bestuursvaardighede na alkohol beskryf.
"Finbarr het verwarring getoon deur in die derde, in plaas van die eerste rat, op te styg. Sy keëls was baie stadiger en versigtiger.
'Louise se omkeer was baie stadiger en gedisoriënteerd. Sy het goed met parallel parkeer, hoewel dit stadiger en versigtiger was.
'Haar keëls was vinniger, want sy het versigtig na die wind gegooi. Daar was baie omwentelinge van albei bestuurders, "het sy gesê.
By die Bantry garda-stasie het Garda White verduidelik hoe die hoë-tegnologie asemtoetsmasjien, die Evidenzer, gedetailleerde lesings doen om vas te stel of bestuurders die limiet oorskry.
'N Motoris wat die asemhalingstelsel langs die pad misluk, word na die stasie gebring en word gedurende 'n vooraftoetsfase van 20 minute vergesel om te verseker dat niks ingeneem word wat die lesing kan beïnvloed nie.
'N Stadige, diep uitaseming is nodig, aangesien die alkohol aan die onderkant van die longe sak. Dit is hierdie asem uit die onderkant van die longe wat die akkuraatste meting van bloedalkoholvlakke gee wat beskikbaar is uit 'n asemtoets.
Om 19.32 uur, 'n uur en vyftien minute nadat Finbarr sy laaste drankie klaargemaak het, registreer die masjien 'mondalkohol' wat in sy toets voorkom.
'As dit iets daar opspoor, word dit afgeskakel. Dit is om veiligheidsredes, ter beskerming van die persoon wat getoets word. In plaas daarvan om 'n lesing te lees wat vir jou onregverdig is, beveel dit 'n bloed- of urinemonster aan, 'het Garda White gesê.
Vir my gee die masjien 'n lesing van 17 mikrogram alkohol per 100 mikrogram asem. Die wettige perk vir bestuur is 22. Terwyl ek onder die perk vir normale bestuurders is, is die limiet vir spesifieke bestuurders nege, wat leerders, kommersiële bestuurders en enige bestuurder insluit wat nie hul lisensie kan voorlê as hulle afgetrek word nie.
Ek het 'n vinnige metabolisme, maar ek is verbaas dat ek nie die limiet oorskry nie. Die uitwerking van drie drankies op my bestuur was duidelik.
In 'n geslote omgewing, sonder voetgangers, fietsryers of aankomende verkeer, was die eksperiment 'n eenvoudige toets van ons eie vermoëns.
Die resultate toon meer as enigiets anders gevaarlike vlakke van oorvertroue.
'Dit is 'n valse opvatting van u waargenome vermoëns, en dit toon onmeetbaar dat as iemand drink, hy nie moet bestuur nie,' het Garda White gesê.
Vittles in die Vrywilligerstaat: wat om te eet in Tennessee
Warm hoender, donsige beskuitjies, ribbes wat droog is en kragtige maanskyn is 'n paar van die lekkerste in Tennessee.
Foto deur: Daniel Walley Photography
Foto deur: Justin Fox Burks
Foto deur: Arnold se plattelandse kombuis
Whiskey en verder
Daar is geen oplossing vir die feit dat Tennessee 'n lang staat is nie. Van mylmerk 0 by die Mississippirivier tot nommer 455, waar Interstate 40 Noord -Carolina binnegaan, as u oor Tennessee ry, is dit beter om 'n middagete te pak. Dit beteken gelukkig ook dat daar baie geografiese diversiteit is onder die staatsgeregte, so daar is 'n oorvloed uitstekende keuses om te stop en die middagete, of ontbyt of aandete te eet. Miskien is dit beter om 'n koeler in plaas van 'n middagete te pak.
Alhoewel daar tegnies niks verkeerd is om 'n stuk spareribs met sous te sny soos in ander lande nie, het Memphis -aanhangers geleer om die geur van die varkvleis aan te vul met 'n droë vryf in plaas daarvan om dit onder soet, taai sous te verberg. Die Vergos -familie het 'n rewolusie in ribbes gemaak deur 'n speserye -mengsel te ontwikkel wat gebaseer is op die vryf wat hul Griekse voorouers gebruik het om lam te geur. In hul Rendezvous -restaurant bedien hulle steeds elke dag honderde rakke wat oor houtskool gekook is en gekruid is met hul eie vryf.
Hierdie kragtig skerp alliums is halfpad tussen 'n prei en knoffel, en verskyn eers in die lente en groei in die natuur naby bosstrome op hoër hoogtes. Boere jag hulle soos heuweltruffels, en restaurante soos Knoxville en rsquos J.C. Holdway is kundiges om die sterk geure te benut om delikate geregte te skep wat aanstootlike aanhangers lok. Braai in die huiskombuis 'n paar Benton & rsquos spek en kook dan gesnyde aartappels en opritte in die spekvet vir 'n dubbele outentieke smaak van Appalachia.
Nashville, Tennessee: Half hoender by Prince's Hot Chicken
Volgens die legende is Nashville Hot Chicken in die 1930's uitgevind toe 'n minagtende minnaar wraak wou neem deur Thornton Prince en rsquos gebraaide hoender met 'n kranksinnige hoeveelheid peper op te spek totdat dit 'n donkerrooi kleur was en brandend warm was. Dit blyk dat hy mal daaroor is en sy paramour gevra om meer daarvan vir hom en sy vriende te kook, en uiteindelik 'n restaurant oopgemaak om dit aan die skare te bedien. Vandag is daar verskeie plekke om die pikante pluimvee te koop en te probeer, maar die huidige generasie van die Prince -gesin bedien steeds die oorspronklike weergawe, wat volgens baie die beste is.
Goo Goo -trosse
Alhoewel daar baie verskillende braaivleisstyle kan wees, wat wissel van streeksousvoorkeure tot selfs watter vleis die rokerige kuil tref, is daar weinig twis oor die nagereg wat 'n uitstekende koekwortel definieer. As daar geen goeie voorbeeld is van romerige piesangpoeding op die spyskaart nie, is dit net so 'n rooi vlag as 'n afwesigheid van toue brandhout wat buite gestapel is. Central BBQ in Memphis slaag al die toetse met 'n donsige geklopte poeding en krummels waferkoekies, soortgelyk aan hierdie tuisgemaakte weergawe.
Vleis en Drie
Nashville staan ​​bekend as die middelpunt van die heelal as dit kom by Meat and Threes, 'n soort bordmiddagete waar diners deur 'n kafeteria -lyn gaan om 'n hoofgereg uit 'n lys vleis soos gebraaide hoender, baber of vleisbrood te kies wat vergesel moet word. drie keuses van groente uit 'n oorvloed van opsies.Vreemd genoeg, as dit kom by die "en drie" gedeelte, tel macaroni en kaas, jello en maaskaas soms as groente. Slegs oop vir middagete op weeksdae, Arnold & rsquos Country Kitchen is so 'n gewilde voorbeeld van die genre dat lyne gereeld by die deur uitstrek, en u kan moontlik sien dat klante onderweg na of vanaf die lughawe tasse sleep.
Groenes en Potlikker
'N Behoorlik gebakte koekie is soos 'n klein botterige goue soen op 'n bord. Die romerige en hartige saagmeulsous wat daardeur smoor, is meer soos 'n drukkie. Dit is 'n Suid-klassieke wat op byna altyd 'n spyskaart verskyn, maar min plekke bemeester die drukkie-en-soen kombinasie beter as die talentvolle bakkers van Nashville's Biscuit Love.
Terwyl ander beweer dat hulle hierdie bevrore mengsel van vodka, Kahlua en klapper uitgevind het, of selfs die resep van die Karibiese eilande ingevoer het, maak niemand 'n beter weergawe van die volwasse melkskommel as die kroegmanne by Edley & rsquos Bar-B-Que . 'N Bushwacker, ideaal saam met 'n bestelling van gerookte hoendervlerkies, is 'n goeie manier om die rand van 'n harde dag se werk af te haal. Pasop egter. As u twee daarvan drink, kan u môre vergeet om werk toe te gaan.
Terwyl diners in ander dele van die land af en toe 'n bakkie queso kan geniet by hul gunsteling plaaslike kantina, is kaasdip 'n absolute obsessie in die Midde-Suid, veral die pittige en romerige Amerikaans-Mexikaanse samestelling wat uitgevind is by Pancho's in West Memphis, wat is tegnies in Arkansas, hoewel daar ook 'n plek in Tennessee is. Die dip kan per pond by die plaaslike kruideniersware gekoop word, en as u saam vier Memphians in 'n kamer kry, is daar 'n goeie kans dat daar skyfies en lekker goed op die tafel is.
Alhoewel dit miskien nie die gesondste middagete ter wêreld is nie, is 'n stuk bologna op 'n plat of in 'n braaipan gekook en dan op witbrood met mosterd, piekels en uie en mdash bedien, 'n gunsteling plesier van baie Tennesseans. Alhoewel u 'n paar goeie voorbeelde kan vind van hierdie heerlike lekkerny wat bedien word in 'n outydse vulstasie in die staat, neem Martin's Bar-B-Que Joint die ekstra stap om hul bologna oor hickory te rook voordat hy dik skywe sny om te hardloop deur die braaier.
Countryham en rooi-oogsaus
Souter en lekkerder as die neef van die stad, kom uit die heerlike kombinasie van goeie varke, rook, sout en tyd. Voeg 'n bietjie koffie uit die bodem van die pot saam met 'n bietjie botter in die pan, om die ideale sous te skep om 'n dik ham te bedek. Of nog beter, laat The Loveless Cafe in Nashville dit vir u regmaak.
Warm Vis Toebroodjie
Alhoewel die hoofkwartier na Atlanta verhuis het, het die eerste Krystal -hamburgerrestaurant in 1932 in Chattanooga geopen, en die staat Tennessee is trots om die oorsprong van die onderneming op te eis. Die ketting is gestig op die belofte van skoon winkels, vinnige diens, goeie kos en lae pryse, en lojaliste staan ​​nog steeds in die ry om 'n sak vol klein, vierkantige hamburgers te bestel, tradisioneel bedek met gestoomde uie, piekels en mosterd. Die huidige rekord vir die eet van Krystal -hamburgers is 103 in agt minute, opgestel deur die professionele mededingende eter Joey Chestnut in 2007.
Hierdie geliefde marshmallow-gevulde koekie-toebroodjie, wat ontwerp is as 'n snack om in die kosblik van 'n steenkoolmyner te pas, is al meer as 'n eeu lank 'n stapelvoedsel. Of dit ryp is met sjokolade, vanielje of piesang, die MoonPie het nog steeds legio aanhangers. Die MoonPie word in Chattanooga gebak en kry elke jaar sy reg in die oulike gehucht Bell Buckle, waar die plaaslike bevolking elke Junie die RC Cola en MoonPie -fees aanbied.
Hierdie oënskynlik vreemde kombinasie van varkvleis en 'n Tex-Mex-spesialiteit verras baie mense as hulle dit op 'n spyskaart sien. Dit blyk dat 'n tortillaskyfie 'n baie effektiewe afleweringsapparaat is om heerlike braai van bord tot mond te bring. By die Peg Leg Porker -braairestaurant in Nashville, kom 'n groot porsie varkvleis bo -op met pittige braaisous, romerige kaassous en jalape & ntildeo -skywe vir 'n gereg wat groot genoeg is om te deel.
Spaghetti vir braai
As u dink dat die tradisionele bereiding van spaghetti die pasta met tamatiesous en gemaalde vleis bedek, is dit nie so vreemd om te dink aan die vervanging van die braaisous met die ragu en varkvleis vir die frikkadelle nie. OK, dit is nog steeds 'n bietjie vreemd, maar dit is ook heerlik en gewild in braai -verbindings oral in Memphis. Die Bar-B-Q Shop bied waarskynlik die bekendste weergawe.
U kan Nashville Hot Chicken maak sonder om eers met 'n heerlike gebraaide hoender te begin. By Gus's Spicy Fried Chicken vermy hulle die gekke hittevlakke van die Music City -weergawe ten gunste van 'n speseryprofiel wat die tong prikkel sonder om dit te verdoof. Gus's het sy oorsprong in die klein stad Mason en beroemd in Memphis, en het uitgebrei na plekke regoor die land, en hoenderliefhebbers is oral beter daaraan toe.
In 2002 verhuis 'n jong tromspeler met die naam Tom Delaney na Galway City aan die weskus van Ierland en sluit hom aan by 'n punk-band met die naam Only Fumes & amp Corpses. Die musiekresensie-webwerf Keep it Fast beskryf die musiek van die orkes as 'intense, harde tande wat met tande ontbloot word en sonder genade verbystorm, net onstuimige, ongemaklike vernietiging.' Om die rekeninge te betaal, begin Delaney 'n skermdrukbedryf, Killer Ts, wat T-hemde aan punkbande verkoop. Dit was 'n tyd van wilde verlating. Delaney se enigste verantwoordelikheid was om liedjies soos 'Mutation', 'Parasite' en 'Knives' uit te skakel.
Op 'n toer saam met sy orkes in Londen, ontdek Delaney biere van 'n brouery genaamd The Kernel, en hy is verheug en begin tuismaak in sy badkamer en verkoop sy Pale Ales by optredes. Uiteindelik sluit hy aan by 'n homebrew-klub, die vergaderings wat aangebied word by 'n klein brouery in die stad genaamd The Oslo, die tuiste van die destydse klein Galway Bay-brouery. By die klub het hy 'n vriendskap aangegaan met die jong brouer van die brouery, Chris Treanor, ook 'n fan van punk. Delaney het geen kommersiële brouervaring nie, geen biochemie of ingenieurskwalifikasies nie, en geen ander kontak met bier nie, maar hy was vasbeslote om dit alles te verander. Hy wou verantwoordelikheid hê, en bier het sy nuwe obsessie geword.
Ierland is 'n eiland wat deur die geskiedenis heen gewelddadige en dramatiese veranderinge ondervind het. Honderd jaar gelede, op 3 Mei 1921, na eeue van wrede onderwerping aan die Britte, is die eiland in twee state verdeel: Ierland, dikwels die Republiek Ierland genoem, 'n soewereine onafhanklike staat wat vyf-sesdes van die land en noordelike gebiede beslaan. Ierland, geleë in die noordooste van die eiland, wat ses van die nege provinsies Ulster insluit, vandag 'n deel van die Verenigde Koninkryk.
Die westelike oewer van die eiland, waarvan die deurkruising bekend staan ​​as die Wild Atlantic Way, is minder bevolkte, minder mak, stadiger, en soms erg verlate, terwyl die oostelike oewer spog met stede soos Belfast en Dublin, en neurie van die vlytigheid en moderniteit van die lewe nader aan Londen en Brussel. Die bevolking van die hele eiland is ongeveer 6,6 miljoen. Meer mense woon in die staat Indiana.
Toe Tom Delaney gebore is, op 1 Desember 1982 in Roscrea, County Tipperary, was daar net een onafhanklike brouery op die eiland: Hilden Brewery in Lisburn, Co. Down. Ierland was 'n bastion van godsdienstige konserwatisme. Die jonger geslagte is nou progressief, veral in die Republiek, waar hulle die afgelope jare die stryd om wetgewing gelei het ten gunste van gelyke huwelike en reproduktiewe regte, en ondersteun hulle pro-Europese beleid van links in die middel van toenemende styging globale nasionalisme. Histories 'n perifere invloed op die rand van 'n kontinent, het die ekonomie van Ierland eens 'n gebrek aan infrastruktuur gehad en was dit grootliks van die landbou afhanklik. Nou lok die lae korporatiewe belastingkoers in die Republiek en die hoogopgeleide arbeidsmag van die eiland multinationals, met Google, Apple, Facebook, Airbnb, Twitter en LinkedIn wat hul Europese hoofkwartier in Ierland vestig.
Verandering het ook 'n interne nasionale afrekening meegebring. Daar is groter gapings as ooit tussen die ryk en arm haweloosheid wat gesinne teister, en die toevloei van immigrante, veral uit Oos -Europa, Brasilië en Indië, het klein, maar uitgesproke elemente van die samelewing blootgelê, wat rassistiese en onsmaaklike hebsug en korrupsie is - meestal verwant aan eiendom en krediet - het aanleiding gegee tot aansienlike finansiële ontbering en globalisering dreig om sommige van Ierland se oudste tradisies te erodeer.
In bier het Ierland 'n verandering van ewe dramatiese aard ondervind. In 2002, die jaar toe Tom Delaney as 20 -jarige van Tipperary na Galway verhuis het, was daar ongeveer 15 onafhanklike brouerye op die hele eiland. Aan die einde van 2020, 18 jaar later, was daar ongeveer 150 besighede wat bier vervaardig. Een bron stel voor dat 99 brouerye met hul eie kit werk, en nog 51 maatskappye wat bier op kontrak vervaardig. Agter hierdie verandering is 'n groep karakters wat internasionaal verteenwoordig is van die breër ambagsbierbeweging - maar wat ook baie van hierdie eilandnasie aan die westelikste rand van Europa is.
Chris Treanor, 'n boerseun van Monaghan, het in Julie 2012 by die Galway Bay -brouery aangekom. Oorspronklik was hy op soek na kroegwerk in Dublin, maar sy CV is aan die eienaars van die brouery deurgegee, en hy is uitgenooi vir 'n proeftydperk van drie dae op 'n klein Dave Porter-kit agter in The Oslo onder toesig van destydse brouer John Smith. Aan die einde van die drie dae het Smith die sleutels aan Treanor oorhandig en bedank. Treanor was nou die hoofbrouer. Hy was 23 jaar oud. Na drie maande van die berei van Smith se resepte, het Treanor gesien dat die pos van hoofbrouer, die werk wat hy doen, steeds geadverteer word. 'Fok dit,' het hy gesê. 'Ek kan net so goed brou wat ek wil brou.'
Treanor was getuie van die onlangse sukses van 'n bier van 'n Skotse brouery, BrewDog, genaamd Hardcore IPA, so op 'n oggend in Oktober 2013 het hy op Of Foam and Fury gekom: 'n wasige lemoen, 8,5% dubbel IPA met 132 IBU's 'n groot taai , moute liggaams- en hopgeure van pomelo -pit en hars. Treanor het Galena-, Chinook- en Pacific Jade-hoep gebruik om 'n spektrum sappige sitrusnote by te dra, maar die bier is twee keer droog met groot toevoegings van 'n variëteit uit die Yakima-vallei genaamd Simcoe, wat 'n skerp, harsagtige aroma tot die bier bydra min in Ierland teëgekom het.
Of Foam and Fury het in November 2013 die krane van die bars van Galway Bay - insluitend The Oslo in Galway en The Black Sheep in Dublin - getref. wag vir, "het John Duffy op sy blog, The Beer Nut, op 30 Desember 2013 geskryf.
'N Paar maande tevore het Treanor Galwaybaai se eerste bottelmasjien in België opgetel. Hy het iemand nodig gehad om hom te help bottel, en daarom stuur hy 'n sms -boodskap aan Delaney, wat hy by die homebrew -klub ontmoet het en vra of hy vir 'n dag kan help. Delaney het die oggend van 1 Augustus 2013 vroeg in The Oslo aangekom, en tydens 'n uitmergelende skof van 15 uur gehelp Treanor om met gravitasie te vul en met die hand te vul en te etiketteer.
'Ons was fokken stukkend,' sê Treanor. Aan die einde van die strafdag het Treanor die masjien skoongemaak en die volgende dag voorberei op nog 'n swaar siklus. Hy kon sien dat Delaney uitgeput was en besluit om iemand anders te vind. Maar voor hy weg is, draai Delaney na Treanor en vra 'n eenvoudige vraag: 'Hoe laat môre?'
Een van die elemente van die herlewing van Ierse bier was nuwe wetgewing. In 2005 het die destydse minister van finansies, Brian Cowen, 'n aksynsbelasting vir klein brouerye ingestel, wat amptelik in die Ierse begroting van 2006 uiteengesit is. dryf hul ondernemings aan-en dit was die vonk wat onafhanklikes van die eerste golf aangesteek het, soos White Gypsy Brewery, West Kerry Brewery, Dungarvan Brewing Company, Trouble Brewing en Metalman Brewing Co.
Aidan Murphy, 'n voedselwetenskaplike en tegnologiese gegradueerde van die University College Cork-wat 'n meestersgraad in brouery en distillering aan die Heriot-Watt-universiteit in Edinburgh voltooi het-het van die aksynsverligting gebruik gemaak om Galway Hooker Brewery in 2006 te open, vernoem na 'n klas tradisionele vissersbote uit die omgewing. Hy het 'n vakleerlingskap by die Okells Brewery op die Isle of Man geleer, as somers in die biertuine van Duitsland deurgebring en deur die VSA gereis om IPA's te ontdek, terwyl hy 'n plan vir sy eie onderneming opgestel het.
Om te probeer wegbeweeg van wat hy beskryf het as Ierland se "Holy Trinity" van Pale Lager, Red Ale en Stout, was Murphy se eerste bier die 4,3% ABV Galway Hooker Pale Ale. Volgens die hedendaagse standaarde word die spoedkoerse daarvan as laag beskou, en dit is nooit drooggemaak nie, maar ten tyde van die vrystelling daarvan het drinkers kennis geneem. Murphy het 'n nuwe geur aan Ierland bekendgestel: dié van die Cascade -hop. "Daar was destyds geen bier hier nie," sê Rossa O'Neill, voormalige voorsitter van Ierland se National Homebrew Club. 'Dit het ons gedagtes oopgemaak.'
Die Iere was nog altyd trots op hul kos en drank, of dit nou die rykdom van seekos is wat hulle kus bied, die kaas en botter van hul melkplase of die graan wat verbou word om brood te bak, bier te brou of whisky te distilleer. Emigrasie het ook 'n rol gespeel. As gevolg van die Ierse hongersnood het 40% van die bevolking in die tweede helfte van die 1800's geëmigreer. 10% van die bevolking het tydens die Groot Resessie vertrek. Toe Ierland herstel en mense begin huis toe keer, het hulle hul ervarings van die eet- en drinkkulture van die VK, die vasteland van Europa en die Amerikas saamgebring. Hulle was nou bereid om kos- en drinkprodukte van hoër gehalte te soek en daarvoor te betaal. Baie van hulle wou goeie bier hê.
'N Ander element was opvoeding. Meer as 'n jaar voordat hy Treanor gehelp het met die eerste groot botteldag, het Delaney verneem dat 'n klas in Dublin gereël word deur Shane Smith van Ierland se National Homebrew Club, wat bierliefhebbers sou voorberei vir die Beer Judge Certification Program (BJCP) -eksamens. Die klas vergader elke week by The Headline Bar in Clanbrassilstraat in Dublin. Daar ontdek Delaney Saison en Oud Bruin en Belgian Tripels, asook Lambic en Oude Geuze.
Ander deelnemers was Emma Devlin van Donegal en Cathal O'Donoghue van Cork, 'n egpaar wat Rascals Brewing Company in Dublin sou oopmaak met die oorspronklike brouery van Galway Bay uit The Oslo. Matt Dick was ook in die klas, wat binne agt dae £ 100,000 sou belê om 'n koöperatiewe brouery in Belfast te stig, genaamd Boundary Brewing, met die fokus op Hazy IPA's, groot Stouts en vrugtevolle Saisons. 'N Ander deelnemer was Declan Nixon, wat die produksie by die nuwe brouery Simon Lambert and Sons in Wexford (nou YellowBelly) sou lei, wat Citra Pale Ales, passionfruit Sours en Helles Lager sou vervaardig. Rossa O'Neill was ook daar, en benewens sy werk in die tuisgemaakte toneel, sou hy verder brou vir Brewtonic in Dublin, die drankarm van 'n reeks Bodytonic bars.
Die laaste element in die herlewing van die Ierse bier was infrastruktuur. Brouerye het 'n handelsvereniging gestig wat hulself die Independent Craft Brewers of Ireland (ICBI) noem. 'N Aanlyn forum van tuisbrouers wat in 2007 begin het met die naam Irish Craft Brewer, het teen 2011 in twee afsonderlike groepe verdeel: die National Homebrew Club en Beoir, die groep Ierse bierverbruikers. Plaaslike hoofstukke van albei groepe het oral in die land begin opduik, en daar was 'n aptyt vir kompetisies waar tuisbrouers terugvoer kon ontvang en verbruikers kon bymekaarkom om nuwe kreatiwiteit te ondersteun. Maar daar was min gekwalifiseerde biere aan die hand van objektiewe kriteria. Met meer kompetisies het Ierland meer bierbeoordelaars nodig gehad.
Op 8 Februarie 2013 in 'n kantoorgebou in die finansiële dienste van Dublin, het die president van die BJCP, Gordon Strong, en die internasionale verteenwoordiger van die BJCP, Ali Kocho-Williams, die eerste BJCP-eksamen in Ierland afgelê. Delaney slaag. Hy het nie net 'n kwalifikasie en meer vertroue in sy kennis en smaak nie, en hy ontdek veral 'n passie vir spontaan gegiste biere, maar hy het pas vriende gemaak met die volgende generasie Ierland se opwindendste brouers. Ierse bier was nou 'n gemeenskap.
Toe kom die buitelanders daar aan.
Verskillende bestanddele het algemeen geword. Nuwe style verskyn. Scott Baigent van Nieu -Seeland en Cam Wallace uit Australië het in 2011 Eight Degrees Brewing Company in Mitchelstown, Cork, gestig, met die bekendstelling van Pale Ales en IPA's met Antipodean -hopvariëteite. In 2012 het Rick LeVert van Boston Kinnegar Brewing in Co. Donegal geopen met sy Ierse vennoot Libby Carton, wat 'n wye verskeidenheid toeganklike, smaakvolle en konsekwent goeie moderne aalbome produseer. In 2014 het 'n veearts uit België genaamd Bart Adons 'n Belgiese-geïnspireerde brouery met die naam Mescan Brewery in Co Mayo begin saam met sy Ierse kollega, Cillian O'Móráin, vernoem na die veronderstelde persoonlike brouer van St. Patrick. In dieselfde jaar het die Amerikaner Joe Kearns die pos as hoofbrouer by The White Hag in Ballymote, Sligo, aangeneem en die ervaring meegebring om in die Hoppin 'Frog Brewery in Akron, Ohio te werk en te help om die brouery tot 'n bastion te bou van Ierse ambagsbier. (Na onlangse opmerkings wat 'steun getoon het aan organisasies wat haatlike en verdelende ideologieë en samesweringsteorieë bevorder', het Kearns egter nou die brouery verlaat.)
Treanor en Delaney is ook geïnspireer deur wat buite Ierland gebeur het. Besoekers aan The Oslo uit die Verenigde State het 'n ewekansige seleksie biere saamgebring, waaronder Dark Lord van 3 Floyds Brewing Co. en Goose Island Brewery's Bourbon County Stout - twee monsterlike Imperial Stouts. Die geskenke het Galwaybaai se volgende groot uitreiking geïnspireer.
In Oktober 2013, nou op 'n groeipad, het Galwaybaai Delaney in 'n voltydse verpakkingspos gehuur. Hy sal nie net bottel nie, maar ook vate was, tenks skoonmaak, die mash tun uitgrawe, water verhit en kyk hoe Treanor resepte ontwikkel. Op 3 Februarie 2014 het Treanor en Delaney Two Hundred Fathoms verpak, 'n 10% ABV Imperial Stout wat etlike maande in Yellow Spot -whisky -vate verouder is. Hulle het elkeen van die 800 bottels self sorgvuldig met was verseël en met die hand geëtiketteer. Dit was een van die eerste vatverouderde Imperial Stouts in Ierland.In April 2014 stroom dit in die Galway Bay Brewery -kroeë in Galway en Dublin.
Nog een van die kroeë van die brouery genaamd The Salt House, geleë op Galway's Raven Terrace, het bottels Cantillon Gueuze in die yskassie gehou, en Delaney sou gereeld die nagte in die stad afsluit deur 'n bottel met vriende te deel. Hy begin bier bestel by 'n aanlyn Belgiese verspreider genaamd Etre Gourmet en koop kratte van Boon Oude Geuze in bottels van 250 ml. 'Dit was klein pakkies vreugde en die perfekte bier wat aan die einde van die skof was,' sê Delaney. Intussen bring besoekers aan Galway wilde biere van die Russian River Brewing Company van California en Almanac Beer Company, New Glarus Brewing Co. van Wisconsin, Jolly Pumpkin Artisan Ales in Michigan en Prairie Artisan Ales in Oklahoma. Daar is steeds geen spontaan gegiste biere in Ierland geproduseer nie. Delaney verlang na iemand om dit te probeer.
Of Foam And Fury en Two Hundred Fathoms het die plek van Galway Bay as die opwindendste brouery van Ierland bevestig. RateBeer noem dit Ierland se beste brouery in 2014, 2015 en 2016. Dit lyk asof die twee biere elke toekenning verower het. Hierdie klein brouery langs die Wild Atlantic Way maak golwe. "Ons was klein en flink en niemand weet van beter nie," sê Delaney. "Ons het gedink ons ​​doen God se werk."
In 2014 en 2015 het meer brouerye in Ierland geopen as wat voorheen in die geskiedenis van Ierse bier bestaan ​​het. Hulle besighede het gegroei. Maar dinge was op die punt om te verander.
Namate die mark meer versadig geraak het en die mededinging toegeneem het, het die skuldvlakke in die Ierse bierbedryf toegeneem. Die druk word toegeneem vir toegang tot kroeë, vererger deur multinasionale brouerye wat kroegbesitters gunstige voorwaardes bied wat onafhanklike brouerye uit die kraanreëls gedruk het. In 2016 het Rye River Brewing Company in Kildare byvoorbeeld 'n verlies van € 3,5 miljoen ($ 4,25 miljoen) gerapporteer. Leningsbedrae moes neergeskryf word. Die aanstel van boeie het opgehou. Beplande uitvoermarkbekendstellings is uitgestel.
'N Vlaag Ierse brouerye het uiteindelik om verskeie redes gesluit, waaronder Independent Brewing Company, Dingle Brewing Company, Achill Island Brewery, Kelly's Mountain Brew, Jack Cody's Brewery, Baile Brewing Company, Muckish Mountain Brewery, West Mayo Brewery, The Blackstairs Brewing Company , Jack Doyle's Brewery, Arthurstown Brewing Company, Boghopper Brewing, Brewbot, Radik Ale en Evans 'Brewery. Nie een was langer as ses jaar oop nie. Die meeste het nie langer as twee gehou nie.
'N Ander belangrike ontwikkeling in Ierse bier was 'n geleidelike toename in die direkte aankoop van onafhanklike Ierse brouerye deur groot bierkonglomerate. In 2013 het Molson Coors UK en Ierland Cork se Franciscan Well Brewery gekoop. In 2015 het die C & ampC Group plc 5 Lamps Brewery in Dublin verkry en Alltech het Station Works Brewery in Newry gekoop. Die Ierse Distillers in besit van Pernod Ricard het Eight Degrees gekoop in 2018. Die debatte oor die definisies van "handwerk" en "onafhanklik", soos in ander lande, word toenemend emosioneel en verdeeld.
Toe, op 23 Junie 2016, het die Verenigde Koninkryk 51% tot 49% gestem om die Europese Unie te verlaat. Die enigste plek waar die VK 'n landgrens met die EU gedeel het, was op die eiland Ierland, waar Noord -Ierland aan die Republiek Ierland grens. Jare se werk om vrede te ontwikkel, wat uitloop op die Goeie Vrydag -ooreenkoms, wat deur alle partye en albei regerings in 1998 onderteken is, het gewerk om die grens tot niet te maak. 'N Meerderheid van die inwoners van Noord -Ierland het ten gunste van die verblyf in die EU gestem, maar sou teen hulle wil gedwing word om dit te verlaat.
Delaney het e -posse ontvang oor die vraag of Galwaybaai 'gereed is vir Brexit', en het aanbeveel dat iemand in die onderneming die ekstra doeane -papierwerk en die stygende besigheidskoste moet hanteer in die hantering van verskaffers en kliënte in Engeland, Skotland en Wallis. soos oor die grens van die eiland. Vandag is Ierse brouerye steeds onseker of hulle met verskaffers uit Groot -Brittanje sal voortgaan om saam te werk. Byna vyf jaar na die stemming heers daar verwarring.
In Maart 2016 besluit Treanor om Ierland te verlaat vir 'n hoofbrouerrol in Switserland saam met WhiteFrontier Brewery. Galwaybaai was sonder sy leier en begaafde hoofbrouer.
Delaney was die naaste senior brouer in Galwaybaai. Hy was mal oor die werk op die grond: inmeng, tenks skoonmaak, resepte aanpas, probleme oplos en grondstowwe van hoë gehalte kies. Maar hy het die ekstra take waarvoor Treanor verantwoordelik was, gesien, waaronder aksynsbelastingadministrasie, bestuur van mense en 'n gesig vir die brouery by geleenthede in Ierland. Delaney wou hom daarop toespits om die beste bier te maak wat hy kon. Hy het ook die gedagte geniet om sy eie projek op te stel om spontaan gegiste bier te skep. Toe Treanor en broueryeienaars Niall Walsh en Jason O'Connell Delaney nader om te vra of hy die pos as hoofbrouer sou aanvaar, het hy hulle van die hand gewys.
In plaas daarvan het Delaney 'n teenaanbod voorgestel. Galwaybaai was besig om sy kit te vergroot tot 'n gedeeltelik outomatiese Eco Brew Tech-stelsel van 40 hektroliter (34-vat), en Delaney het gevra oor die koop van die 20-hektroliter Dave Porter-een wat die brouery in 2012 gekoop het, en verduidelik dat hy wil begin eie brouery gewy aan Lambies-geïnspireerde bier. Walsh het voorgestel dat Delaney by Galway Bay bly en ruimte in sy nuwe Oranmore -fasiliteit inneem vir sy eie wilde projek, met behulp van die Galway Bay -kit waarop hy elke dag brou om sy eie wort te vervaardig. Delaney aanvaar en bestel byna onmiddellik 'n 40 hektaar voeder en 32 vyfjarige 220 liter wynvate van die Bordeaux-koöperasie Bossuet. Sy toegewese ruimte is gou gevul met eikehout.
Intussen het Galway Bay van buite aangestel vir die rol van hoofbrouer, en 'n Amerikaner genaamd Will Avery ingebring, wat voorheen by Burnt Hickory Brewery in Kennesaw, Georgia, gebrou het. Intussen het Delaney 'n gemengde kultuur van gis en bakterieë gesoek, wat sy byprojek sy eie identiteit sou gee. Hy het toetse begin doen, die mengsels van verskillende gisbanke in verskillende wurms gegooi en die sout van verskillende Belgiese Saisons by ander gevoeg. Hy het ook 'n mis gekry wat sy oorsprong in die Belgiese Lambic gehad het.
Hy het van hierdie vroeë eksperimente na bierfeeste geneem. Die aand voor die gebeure kon hy nie slaap nie. 'Ek het nog nooit so kwesbaar gevoel as 'n brouer nie,' sê Delaney. "Geen hop nie. Geen geesvate nie. Geen truuks nie. Net naakte, delikate biere, gegooi saam met massiewe IPA's en Stouts. " Die bier was nie altyd lekker nie. Sommige het gestink aan dit waarna hy verwys as "poepie Brettanomyces. " Ander het ligte THP uitgespreek. Maar daar was 'n paar biere waarop Delaney trots was, en hy het die kulture geïsoleer om in sy voeder te sit. Delaney noem sy voeder Panta Rhei, 'n term wat afkomstig is van die Griekse filosofie en vertaal na "alles vloei."
Ondanks die struikelblokke van Brexit, druk van multinasionale ondernemings en verhoogde markversadiging, was die grootste besigheidsuitdaging vir Ierse brouerye die wettige verbod op die verkoop van bier direk aan verbruikers.
By Rascals het Devlin en O'Donoghue probeer om die probleem te oorkom deur 'n restaurantlisensie te bekom. Hulle het 'n pizzeria in die brouery opgestel en hul bier verkoop aan mense wat kom eet het. Maar mense het gevra om bier te koop om huis toe te neem na hul pizzas, en dit is nie toegelaat deur die lisensievoorwaardes nie. Devlin en O'Donoghue, en die res van Ierland se brouers, het toenemend gefrustreerd geraak.
In die Republiek van Ierland is die Wet op Intoxicating Liquor (Breweries and Distilleries) 2018 - in die volksmond die 'Taproom Bill' genoem - om hierdie leemte aan te spreek. Maar tydens die debatfase het dit deur die kragtige tollenaarsverenigings so groot belangstelling gekry dat beperkings ingestel is wat dit onprakties gemaak het. Die hersiene weergawe het die brouery se taprooms toegelaat om slegs 'n paar uur oop te maak (slegs tydens 'n toer en met sluitingstyd om 19:00), en so 'n lisensie kon slegs deur 'n hofaansoek verkry word deur 'n proses wat tipies tienduisende euro's kos .
In die noorde was dit erger. "As dit kom by die opening en bedryf van 'n brouery, is Noord -Ierland die mees beperkende mark ter wêreld," sê Matt Dick van Boundary.
Dick en 'n groep brouerye en kroegeienaars in die noorde - waaronder Owen Scullion van Hilden Brewery in Lisburn, Mal McCay van Heaney Farmhouse Brewery in Bellaghy, Erol Bucukoglu van Lacada Brewery in Portrush en William Mayne van Bullhouse Brewing Company in Belfast - het kom bymekaar om te veg vir veranderinge aan 'n voorgestelde lisensierekening, en om die vrees te besweer dat kroeë kan ly onder brouerye en to-go-verkope. 'Ons hou van ons kroeë', sê Dick. 'Niemand van ons sou hier wees sonder hulle nie. Die kroeë in Ierland is wêreldwyd bekend vir die ervaring wat hulle bied. ... Kroeë sal floreer op 'n mark waar hul plaaslike brouerye wêreldbekend is. "
Die oorheersing van multinasionale ondernemings soos Diageo en Heineken, met hul eie verspreidingsnetwerke en meer beduidende bemarkingsbegrotings, het ook die groei van die onafhanklike brouersektor belemmer. Verslae dui daarop dat baie van die eiland se onafhanklike brouerye tans goed funksioneer. Hierdie faktore saam - die beperkende wette, die geslote mark en die kapasiteitsgaping - dui alles daarop dat die markaandeel vir onafhanklikes kan stilstaan ​​en die groeikoers van nuwe toetreders waarskynlik aansienlik sal vertraag.
Delaney hoef nog nooit hieroor bekommerd te wees nie. Galway Bay besit sy eie kroeë in Galway (The Oslo and The Salt House), Dublin (Against the Grain, The Brew Dock, The Black Sheep, The Beer Market, Paddle and Peel, en The 108) en Belfast (Northern Lights). Daar was 'n effektiewe manier om te bemark vir alles wat hy skep. Vir die ander klein brouerye in Ierland het dit egter gelyk asof sake-bedreigings beperk is, ongeag die tipe lisensie waarvoor u geveg het.
By die groeiende Galwaybaai het Avery saam met sy vrou en twee kinders by die lewe in Ierland aangepas en was die taak om die uitbreiding van die brouery te bestuur stresvol. Saam met hom in die brouery het Delaney koppiger geword oor die besonderhede van wat hulle braai, en sy obsessie met kwaliteitskontrole -parameters het die twee dikwels op 'n skurwe punt gesit.
Na interne besprekings in Junie 2017 het Avery die titel bedryfsbestuurder gekry, waarna hy verkoop en verspreiding, skedulering en die beplanning van verpakkings uitgevoer sou word. Delaney is 'n tweede keer gevra om hoofbrouer te wees en verantwoordelikheid te neem vir alles van graan tot glas-resepte, wortelproduksie en kelderbedrywighede-sowel as 'n meer verbruikersrol as 'n boegbeeld. Hierdie keer, gewapen met meer selfvertroue en 'n hernieude gevoel van doel, het hy ja gesê.
Gedurende hierdie tydperk het die brouerspan verskillende hoëprofielbrouers verwelkom om deel te neem aan samewerking in hul Oranmore-fasiliteit, waaronder Wayne Wambles van Cigar City Brewing in Tampa, Florida (wie se reis beide 'n besoek aan die beroemde Galway Races en 'n handelsmerkgeskil behels het) die bier wat hulle gebrou het) en Mitch Steele van New Realm Brewing in Atlanta, Georgia ('n samewerking wat ontstaan ​​het omdat Steele oor IPA gepraat het tydens die National Homebrew Club se jaarlikse konferensie).
Ander in Ierland het die samewerkingsbrouery ook begin aanvaar. YellowBelly van Wexford en Rising Sons Brewery uit Cork het saam 'n Session IPA gebring, genaamd Grand Parade. DOT Brew en 12 Acres Brewing Company het saam 'n Rye IPA gebrou, gepas genoem 12 Dots. Die opvallendste op die samewerkingsfront was Whiplash, een van die mees versierde moderne brouerye in Ierland, ondanks die feit dat dit eers sedert 2016 bestaan ​​het. , maar met brouerye in Spanje (Garage Beer Co.), Swede (Beerbliotek) en die Verenigde Koninkryk (Wylam Brewery, Northern Monk, Gipsy Hill Brewing Company, Lost and Grounded Brewers, DEYA Brewing Company en Track Brewing Co.).
Na sy promosie het Delaney gefrustreerd geraak oor die gestopte vordering met sy wildprojek, en selfs meer ontmoedig toe hy bier geïnspireer op Lambic van groter brouerye wat volgens hom ontbreek. 'As die brouerye van hul omvang en hulpbronne dit nie behoorlik kan benut nie, watter kans het ek dan?' hy het gedink. Miskien was Ierland net nie volwasse genoeg as 'n biermark om sulke bier te probeer nie. Hy het besluit om voort te gaan met gemengde fermentasie in sy wilde projek, maar om van spontane fermentasie te vergeet. 'Ek laat dit aan die Belge oor,' het hy gesê.
As 'n geestelike en fisiese onderbreking van Galway Bay en sy syprojek, reis Delaney in Maart 2018 na die Verenigde State. Hy besoek Allagash Brewing Company in Portland, Maine, veral bekend vir die Witbier in Belgiese styl, Allagash White, maar produseer nou ook klein hoeveelhede spontaan gegiste bier. Sean Diffley, die Ierse ingenieursdirekteur van Allagash, het in Galway aan die Nasionale Universiteit van Ierland studeer en vrywillig Delaney saamgeneem.
Aan die einde van sy toer vervaardig Diffley 'n verouderde bottel Coolship Resurgam, Allagash se versnit van sy een-, twee- en driejarige spontaan gegiste bier. Dit was droog en geurig, met geure van versuikerde vrugte en Brettanomyces, en sagte suur geure van appelkoos- en suurlemoenskil. Delaney kon nie glo hoe lekker dit smaak nie en hoe naby dit aan 'n Oude Geuze uit België was. 'Dit was 'n gloeilamp,' sê Delaney. 'Ek het tuis gekom van die reis, want ek het dit probeer. Ek het gedink: 'Weet jy wat? As hulle dit so goed kan maak, is dit beslis moontlik. ''
Toe Delaney terugkeer van sy reis na die Verenigde State, het hy dadelik 'n ou melktenk weer in 'n koelskap herontwerp vir sy syprojek. Op 30 Maart 2018 begin hy met koeltempo -toetse. Die week daarna voltooi hy sy eerste troebel mash, vul sy nuwe koelte met 'n wortel wat uit 'n groot hoeveelheid rou koring bestaan, wat twee-en-'n-half uur sterk kook en saam met die vierjarige Kent Goldings .
Delaney se visuele handelsmerk vir sy syprojek was 'n reeks houtsnyindrukke van 'n baardbrouer, met sy voeder, sy mout, sy bakterieë en sy gis. Die ontwerpe was rustiek en natuurlik. Hulle het 'n gevoel van onvolmaaktheid oorgedra, die romantiek van graan en eik, 'n respek vir die stadige dans van spontane fermentasie wat so in kontras was met die beheer en die produksiesnelheid in Galwaybaai. Delaney het besluit om die syprojek Land and Labour te noem.
Die tipografie was 'n uitbeelding van twee letter "L" s, serif en kursief en ou wêreld en mooi. Die ingevlegde "L's" herinner aan die simbole wat Lambic -brouerye op hul vate kryt om herkoms te identifiseer, soos die vier gestapelde vierkante met X -vorms op Lindemans se vate en die plat "G" met 'n kursiewe "L" wat op Girardin -vate verskyn .
Op 29 Augustus 2018 het Tom Delaney en sy vriendin Niamh O'Sullivan 'n dogtertjie gehad. Delaney en O'Sullivan het besluit om haar Lúna te noem, om die tyd van die jaar te merk wat sy gebore is - tydens die tradisionele Ierse fees van Lúnasa - halfpad tussen die somersonstilstand en die herfs equinox. Lúnasa simboliseer verandering in die kalender, van hoopvolle plant tot dankbare pluk, en word gereeld gevier met pelgrimstogte, die bekroning van wilde bokke en rituele danse. Een van die belangrikste aktiwiteite tydens Lúnasa is die aanbied van "eerste vrugte", meestal geassosieer met 'n wilde Europese bloubessie met 'n intense soetheid en suurheid. Toe sy oud genoeg was om vaste kos te eet, het Lúna 'n smaak vir vrugte ontwikkel. Saam met haar pa sou Lúna Delaney ponnets van bloubessies wat deur Galway gekweek is, verslind.
Om sy dogter te eer, besluit Delaney om 'n spesiale Land and Labor -bier vry te stel. Hy het 200 gram per liter plaaslike bloubessies twee maande lank op die 16 maande oue gemengde fermentasiebier gekap voordat hy dit in Oktober 2019 gebottel het. Die bloubessies is deur die Sullivan-familie verbou in Barna, 'n kusdorpie in Connemara, wes van Galway. Hy beskryf die bier as 'n "voeder verouderde wilde suurbier met bloubessies" en noem dit "Lúnaberry." Die bier was vrugtig en relatief droog, met 'n sagte suurheid, subtiele eikehoutnote en 'n kompleksiteit in sy fermentasiegeure. Op die etiket was 'n houtsnybeeld van klein Lúna, wat glimlaggend in 'n vatkamer van haar vader sit.
Terwyl Delaney een van die vele brou -sessie -IPA's en Imperial Stouts in Ierland is, is hy een van die min wat wilde bier produseer. Die opkoms van Grond en Arbeid is 'n teken dat die mark volwasse word tot 'n punt waar die publiek voorlopig nuuskierig is oor suur in bier, indien nie verlief nie. Rascals het sukses behaal met sy Flanders Red, en Kinnegar met sy gemengde fermentasie Phunk Bucket. Boerderybrouerye soos Heaney Brewery, 12 Acres, Canvas Brewery en Ballykilcavan Brewery het 'n herontwikkeling met Ierland se landbouverlede gekry.
Die 'Heilige Drie -eenheid' is nie meer die enigste opsie vir brouerye nie. Ierland het nou lekker Pilsners, soos Larkin's Brewing Co.'s Curious Society, Whiplash's Blue Ghosts en O Brother Brewing's The Wanderer. Met beter dry-hop-tegnieke, verbeterde onttrekking van die whirlpool en verbeterde resepformulering, is daar 'n meer genuanseerde ontplooiing van hop in Ierse biere, beide in ou klassieke soos Of Foam and Fury en nuwer skeppings soos DOT's Pursuit of Juicy and Boundary's What 'N Tyd om lewendig te wees. Daar is ook 'n sterk kultuur van Stouts, veral die klassieke Leann Folláin van Carlow Brewing Company, maar ook Lineman's Astral Grains Foreign Extra Stout, en Wicklow Wolf's Dry Stout, Locavore.
Op 29 Februarie 2020 is die eerste geval van COVID-19 in Ierland bevestig. Op 12 Maart het die Ierse regering alle skole, kolleges, kindersorggeriewe en kulturele instellings gesluit om die virus te bekamp. St Patrick's Day -feeste is gekanselleer. Teen 24 Maart was byna alle besighede, plekke, fasiliteite en geriewe gesluit. Die Garda Síochána, die polisiemag van Ierland, het spesiale bevoegdhede gekry om toesluitmaatreëls af te dwing en te verseker dat mense sosiaal distansieer. Elke kroeg op die eiland Ierland is deur die onderskeie regerings beveel om te sluit, insluitend almal wat aan beide kante van die grens besit word.
Delaney en O'Sullivan, wat nou getroud is, was meestal in hul huis in Galway voorberei op die koms van hul tweede kind.Die brouery in Galwaybaai het voortgegaan, hoewel in 'n sterk verminderde hoedanigheid, met die meeste personeel tydelike werkloosheidsvoordele. Net voordat die pandemie posgevat het, het Delaney 'n bondel koelte-geënt wort gebrou, wat die einde van sy derde seisoen van brouery met spontane fermentasie sou beteken. Hy het nou bondels spontaan gegiste bier wat strek oor drie seisoene, wat dateer uit 8 April 2018. Delaney het Land and Labor by die Méthode Traditionnelle Society geregistreer, wat verskillende klassifikasies uiteensit wat toon dat biere wat dit bevat, op dieselfde manier geproduseer is as tradisionele Belgiese Lambic.
'Hierdie bier is moeilik om te maak,' sê Delaney. 'Dit is selfs moeiliker om te verkoop. Hulle neem jare van u lewe. Die proses en die gebrek aan ingryping is die siel van hierdie biere. Dit is die belangrikste rede waarom ek hulle begin brou het. Hulle verganklikheid is so 'n pragtige ding, die teenstelling van die moderne produksie. Dit is katarties. "
Na slegs 'n paar uitgawes, word Land and Labor tans op Untappd aangewys as die beste brouery in Ierland. Enige tyd later vanjaar sal Delaney Ierland se eerste versnit ooit geïnspireer-geïnspireer deur die Oude Geuze van België se Payottenland-van een-, twee- en driejarige spontaan gegiste bier. 'Dit is miskien die eerste in Ierland, maar hopelik is dit nie die laaste nie,' sê Delaney. 'Ons het diversiteit in ons broulandskap nodig.'
Einde Julie verlede jaar verwelkom O'Sullivan en Delaney hul tweede kind, Finn, vernoem na 'n beroemde vegter van die Ierse mitologie, wat vertaal is as 'ligharig' in Iers. Die Ierland wat Lúna en Finn Delaney sal erf, verstik moontlik in politieke en sosiale onsekerheid en is broos in die ekonomiese gesondheid, maar hul pa het hulle gewys dat dit 'n plek is waar dramatiese, positiewe verandering moontlik is. Voorlopig is die tweejarige Lúna Delaney tuis in Galway, onbewus van die pandemie en verbaas oor die koms van haar nuwe broer, en eet Galway-bloubessies saam met haar pa op die Wild Atlantic Way.
Hoe om Kersfees te kook: Fantastiese nageregte
Dit is nou tyd om na te dink oor watter nageregte ons moet maak om Kersfeesmiddagete of aandete tot 'n gepaste afsluiting te bring.
Ons sal dit as vanselfsprekend aanvaar dat u die pruimpoeding op Opwekking Sondag teruggemaak het en dat dit mooi ryp word. Maar vir die meeste huishoudings word op 25 Desember 'n bykomende nagereg of twee gevra.
Daar kan altyd op Caterer Eunice Power staatgemaak word vir 'n feestelike nagereg om almal aan tafel te verwonder, en wie kan hierdie ouens vergeet - choux sneeumanne wat te lekker lyk om te eet.
Aoife Noonan se tiramisu -koek met wit sjokolade sal 'n wonderlike middelpunt vorm vir u Kersfees -nageregtafel. Haar resep verander die tradisionele Italiaanse nagereg in 'n koek wat in skywe gesny kan word. 'Probeer om 'n goeie kwaliteit wit sjokolade te kry, wat hierdie tiramisu 'n pragtige melkerige smaak gee,' sê sy.
'Lemoenskil word ook heerlik by hierdie koek gevoeg as u 'n bietjie meer van 'n uiteenlopende geur wil hê. Die eiers word rou gehou in hierdie resep, iets om op te let as dit aan swanger, jonger of bejaarde gaste bedien word. Dit word die beste een dag vooruit gemaak sodat dit heeltemal kan stol en tot drie dae in die yskas gebêre kan word.
Aoife Noonan se tiramisu -koek met wit sjokolade
200 ml sterk koffie
400 g room, liggies geklits, plus 50 ml ekstra
3 blare gelatien
350 g witsjokolade, fyngekap en gesmelt
25 g wit sjokolade, gerasper
Kakaopoeier, om af te stof
1 Week die gelatienblare vir vyf minute in koue water. Verhit die koffie in 'n kastrol met die suiker totdat die suiker opgelos is. Verwyder 75 ml van die koffie en sit eenkant om later te gebruik.
2 Druk die water uit die gelatien en voeg by die oorblywende 125 ml koffie. Klits goed om te verseker dat al die gelatien opgelos is.
3 Doop 'n sponsvinger in die warm koffie, week goed deur en plaas dit in die basis van 'n losboompan van 20 cm. Gaan voort met driekwart van die sponsvingers en breek dit op sodat dit stewig by die basis pas. Giet die oorblywende koffiestroop bo -oor die sponse en sit die blik in die yskas om te stol terwyl die vulsel gemaak word.
4 Klits die eiergele met die versiersuiker tot lig en romerig. Voeg die mascarpone by en klits tot heeltemal gemeng. Verhit die 50 ml room in 'n klein pan en week die gelatienblare in koue water tot sag. Druk die oortollige water uit en los die gelatien op in die warm room.
5 Voeg die gesmelte sjokolade by die mascarpone en meng goed om te meng. Meng die warm room by en vou laastens die slagroom by. Meng goed tot heeltemal gekombineer.
6 Giet die helfte van die mengsel bo -op die sponse. Doop die oorblywende sponse in die 75 ml koffie wat opsy gesit is en plaas in die blik. Giet die oorblywende wit sjokolademengsel in die vorm en plaas in die yskas om heeltemal gestol te word, ten minste vier uur of oornag.
7 As dit gereed is om te bedien, haal die koek uit die vorm. Bestrooi met kakaopoeier en gerasperde wit sjokolade om voor te sit.
Trifle is die gewildste alternatief of toevoeging tot die tradisionele gestoomde pud. Niks verkeerd met die klassieke verhouding met spons, jellie, vla en room nie, met of sonder 'n liberale soet sjerrie, maar hier is 'n paar alternatiewe.
Eunice Power se mandaryn -lemoen, mascarpone en whisky -kleinigheid is 'n verrassing. Ligter en varser as die tradisionele aarbei-, vla- en roomgebak, maak hierdie een baie gebruik van 'n seisoenale sitrusvrug.
As u 'n paar van die helderkleurige "geforseerde" of broeikas -rabarber kan opspoor wat einde Desember sy jaarlikse verskyning maak, kan u Lilly Higgins probeer. rabarber trifle met 'n pralin crunch bolaag.
Meringue is nog 'n ligte, soet opsie, en Vanessa Greenwood's roulade met gemengde bessiecoulis Dit het net genoeg wow -faktor om die vlammende pruimpoeding in die skaduwee te plaas. Daar is 'n video langs haar resep, vir ingeval u die tegniese vereistes van die rol van die sagte konfyt afskrik. Haar koffie room meringue roulade is 'n ander opsie.
As ons by die meringue bly, is ons terug met Eunice Power vir haar aalbes -pavola, nog 'n pragtige middelpunt met seisoenale bessies. Drie lae meringue, bedek met room en bedruip met aalbessiegelei, benodig net 'n versiering van vars aalbessies.
Sjef JP McMahon het onthul dat hy die Italiaanse klassieke, tiramisu, vir alle ander Kerspoeding -aanbiedinge. Dit is nie tradisioneel nie, maar dit is lig en baie lekker. Die kafeïen in die espressokoffie waarin die sponsvingers gedoop word, kan ook die moegheid na die maaltyd vergoed.
Vir iets heel anders, die van Rory O'Connell Medjool dadel en vanielje tert, uit sy bekroonde boek, Koel goed, eet goed (Gill Books), is 'n volwasse opsie.
'N Bevrore nagereg sou 'n goeie manier wees, en Carmel Somers's vars vrugtesoufflés sal gelukkig in die vrieskas sit en wag om 20 minute voor opdiening uitgehaal te word.
Of miskien gaan u na die minimaliste-wat reeds voorgeregte laat vaar het ten gunste van peuselgoed voor die ete met drankies-en die nagereg heeltemal oorslaan.
In so 'n geval kan 'n paar lekkernye om saam met koffie te slaag, 'n gepaste afsluiting van die groot fees wees. Van Donal Skehan sjokolade gedoop versuikerde lemoene met seesout, en Eunice Power's cranberry truffels met wit en donker sjokolade sal diegene tevrede stel vir wie geen maaltyd voltooi is sonder 'n bietjie soetigheid nie.
'N Aanvaarding van die nagdop
'Alkohol beïnvloed slaap begin, duur en argitektuur, "soos die Lexicon of Psychiatry, Neurology, and the Neurosciences dit stel," verhoog die stadige golfslaap "en maak die diep, wakker wordende soort en mdash en" verminder die hoeveelheid vinnige oogbeweging ( REM) slaap "en mdash die soort wat. Wel, ons weet nie presies wat dit doen nie, maar ons sou sterf daarsonder. Wat meer is," namate die nag vorder, daal die bloedalkoholvlakke, wat lei tot "verhoogde opwinding. en herhalende ontwaking wat verband hou met tagikardie, sweet, hoofpyn en intense drome of nagmerries. "Daar is nog meer, maar as dit nie genoeg is om die sous voor slaaptyd af te lê nie, kan jy nie sê nie. Soos ons is.
Dit is nie 'n ding van elke aand nie. Maar as die omstandighede reg is, is daar niks aangenamer nie.
Sien, teen al die onaangename dinge, is dit: Dit is laat. Jy is gemaklik in die bed. Die kamer is donker, behalwe die klein kegel van lig wat die boek in u hande raak en iets deur Carl Hiaasen of Charles McCarry aanraak. Elke paar minute tel jy die glas op die tafel langs jou op, neem 'n diep sweep van die sagte nektar binne, en laat dan 'n teelepel of so in jou keel drup, en geniet die klein gloed wat dit deur jou liggaam versprei. Alles waaroor jy bekommerd is, al jou planne en planne, almal wat jy moet regkry, verdra, voorsiening maak vir, is buite die helder kegel. Ons hou daarvan om hulle daar buite te hou, en ons hou van 'n slaapdoek.
Ons stel nie voor dat u al die dokters ignoreer nie. Dit sou dom wees. Ons beveel nie aan dat u 'n groot Scotch -hoer het voordat u ingaan of drink totdat u flou word nie. 'N Lekkerdop gaan minder oor alkohol as oor die ritueel, oor iets wat ryk en strelend is om te teug terwyl jy die gewig van die dag afskud. 'N Volwasse slaaptydstorie. Wat u wil hê, is net 'n greintjie drank of 'n bietjie meer as die van port of ander versterkte wyn, nie meer nie. Dit is nie genoeg om u slaap op te ruim as 'n ekstra draai of twee nie. As u gaan drink het, hoef u inderdaad nie die slaapdoek te hê nie; dit sou oral 'n slegte idee wees. As u al slaperig is, kan u dit oorslaan. Dit is nie 'n elke aand ding nie. Maar as die omstandighede reg is, is daar niks aangenamer nie.
Nie elke gees werk goed as 'n slaapdoek nie. Hartjies en likeurs is miskien tradisioneel, maar hul swaar soet werk vroeër die aand beter. (Dit gesê, 'n slukkie groen Chartreuse maak soms net 'n lekker slapie, maar dit is 110 bewys.) Bourbons en rys, hoewel dit wonderlik is, is geneig om gemoedelik te raak, net soos tequila, selfs as hulle verouderd is. Vodka ontbreek troos gin & mdash net nee. Skotse whisky kan perfek wees as dit een van die uitdrukkings is wat laag is op die turf, rook en sjerrie-vat en hoog op die soet garsnote en sagtheid. Ons wil ook nie luukse geeste van hoë gehalte hê nie: die slaapdoek fokus nie op die gees nie, maar op die ritueel. En ons sal die seldsame dramas eerder stoor vir wanneer ons ten volle daarop kan konsentreer. U voel miskien anders oor hierdie keuses, natuurlik is dit u kegel van lig en u weet die beste wat u daarin wil hê. Ons het egter 'n paar voorstelle.
Die meeste versterkte wyne en mdash -hawens, sjerries, Madeiras, en sulke mdash is te soet vir nagdoekwerk, met die uitsondering van 'n fino -sjerrie, wat heeltemal te droog is. Sommige is egter perfek. Ons hou van verouderde hawe, met hul ligte, gebalanseerde soetheid en soetigheid. Neem die  Taylor Fladgate, 20-jarige Tawny ($ 55): Ligte aromaties, met donker vyennote, dit is ryk in die mond, maar nie dik of soet nie.
As ons in geeste beweeg, moet ons begin met konjak, die oorspronklike sopgees. Vir die gebruik van 'n slaapdoek, moet u 'n XO -graad verhandel, en dit is waarskynlik dat dit te veel jong en lewendig is. As u egter eers 'n dop uitskiet, is 'n konjak soos die  Delamain Pale & amp; Dry Xo ($ 95) maak die belonings duidelik. Dit is so glad en selfs delikaat as wat jy kan hoop, maar met 'n afwerking wat in jou mond bly verander: nou sappige druiwe, nou gebakte appels, nou neutmuskaat, naeltjies, kaneel en mdash as jy nie tande hoef te borsel nie , jy sal dit die hele nag proe.
'N Bietjie vetteriger is die  Powers John's Lane 12-jarige Pure Pot Still Irish Whiskey ($ 65). Vir diegene wat John Powers as 'n kroegwisky ken, is dit dieselfde dinge wat ouer, ryker en sterker geword het. (Dit is 'n eerbiedwaardige bewys.) Dit het dieselfde ligspierige korrel, maar dit is dikker, selfs olieriger op die tong. As u dit aan die einde van die nag drink, wil u 'n bietjie water byvoeg en niks meer as 'n teelepel of twee byvoeg om dit te kalmeer nie.
Uiteindelik is daar die  Plantation Vintage 2000 Trinidad Rum($ 35). Alhoewel die ander drie subtiel en elegant is, is hierdie meer betowering en intensiteit, 'n donker maalkolk teer en gebrande suiker en geroosterde tropiese vrugte, wat te veel sou wees as dit nie so glad was nie. Terwyl die ander jou oorreed om te slaap, lok hierdie een jou daarin.
IERLAND EN JESUS
Watter whisky sal nie genees nie, daar is geen genesing daarvoor nie. " – Ierse spreekwoord
Die woord whisky is 'n direkte verengelsing van die Ierse Gaelies uisce beatha — rofweg uitgespreek ooshkay bedah. Dit is 'n direkte vertaling van aqua vitae. Uisce het mettertyd verander in die woord whisky en Engels het die prominente taal in Ierland geword. Probeer uisce soos Sean Connery 'n paar keer uitspreek, en u sal waarskynlik na 'n paar pogings whisky sê. Veral as u 'n paar slukkies van die goed gehad het.
Italiaanse monnike het die distillasieproses geleen by die Arabiere van die Islamitiese Verligtingstydperk, wat op sy beurt die praktyk van Griekse en Chinese alchemiste verfyn het. Daardie Italiaanse monnike het al eeue lank bier en vate gebrou, maar die toevoeging van distillasie beteken dat hulle die wyn in brandewyn kan distilleer, wat hulle vinniger dronk maak. Hulle noem hulle konsep aqua vitae en dit was 'n hoeksteen van die sakrament in die Middeleeue. Rond 1000CE het Ierse en Italiaanse monnike heen en weer van Ierland en Rome gereis om die godsdiens se versterking van die Keltiese heidene van die Britse Eilande te versterk, en dit was 'n resep vir kulturele uitruil.
Peter Mulryan wys daarop in Die Whiskeys van Ierland dat hierdie reis beteken het dat distillasie iewers tussen 1000 en 1200 na Ierland gebring is, moontlik om eers parfuum te begin maak, maar beslis ook om korrels te distilleer. Die gebied het nie vate nodig om te verouder nie (weer geen wynkultuur nie), dus was veroudering in vate nog nie 'n noodsaaklike komponent van whisky nie. Stel jou 'n produk voor wat baie nader is aan onverdunde vodka of Everclear as enigiets wat naby die whisky is wat ons vandag drink.
Die distillering van whisky het eers in Ierland begin, aangesien monnike vroeër daar as die Skotland aangekom het, tot groot ergernis van Skotse liefhebbers en advokate. As u egter terugkyk op die geskiedenis, was die vertraging tussen die twee kort genoeg dat u net so kan sê dat hulle omtrent dieselfde tyd whisky gekry het. Wat is honderd jaar hier en daar tussen millenniums?
Die eerste bekende geskrewe woord oor whisky kom ook uit Ierland. Die Ierse historiese boek Annals of Clonmacnoise het die geskiedenis van Ierland tot 1408 gedek. Dit vertel 'n verhaal uit 1405 toe 'n owerste rondom Kerstyd 'n oormaat whisky geneem en daaraan gesterf het. Alhoewel die eerste geskrewe rekord van whisky was hoe dit jou doodgemaak het, het dit niemand daarvan weerhou om dit te drink nie.
Die kloosterordes was die enigste distilleerders van uisce beatha vir 'n goeie tyd. Vandag is 'n katolieke sakrament destyds 'n slukkie wyn - om heidene aan boord te kry en die kudde terug te laat stroom. Verbeel jou nou dat jy 'n persoon is wat nog nooit regtig alkohol gedrink het nie, behalwe miskien 'n baie waterige bier wat jy verlede somer gekook het en dan skielik jy 'n foto met 'n broeder maak. Kan u mense werklik blameer omdat hulle Jesus gesien het en geloof gevind het? Voeg dan daarby dat die enigste plek waar u die opwindende, warm, heerlike gons kan kry, terug was by die kerk.
Ierland het geword en is nog steeds baie katoliek. Whiskey is ten minste gedeeltelik te dank.
Die gees is as 'n medisinale geneesmiddel opgeneem (want dit was natuurlik) en The Guild Of Surgeon Barbers het toegang tot die distillasiebedryf gekry deur die eerste lisensie van whisky in 1556 by die parlement in Drogheda. In 'n wêreld was kappers, die chirurge, wat op whiskey gekyk het voordat hulle onder die mes gegaan het, die hele nagmerrieproses 'n bietjie makliker en waarskynlik dodeliker gemaak het. Dun bloed is nie wonderlik vir diegene wat deur 'n klomp kappers aan lintjies gesny word nie.
Hoe dan ook, dit was die eerste stap om uisce uit die pastorie te kry en by die kroeg in te gaan, wat beteken dat dit oop was vir die publiek om te begin peuter.
Matrose benodig aansienlike hoeveelhede vars water tydens lang reise. Aangesien ontsouting van seewater nie prakties was nie, is vars water in vate aan boord geneem, maar het vinnig alge ontwikkel en slymerig geword. Stagnante water is versoet met bier of wyn om dit smaaklik te maak, wat meer vate behels en bederf is. Namate langer reise meer algemeen geword het, het die berging van die groot daaglikse rantsoen van die matrose plus bier of wyn 'n probleem geword.
Na Engeland se verowering van Jamaika in 1655, het 'n halwe pint (2 kieue of 284 ml) rum geleidelik bier en brandewyn vervang as die drank van keuse. As gevolg van die matroos, het dit ekstra probleme veroorsaak, aangesien sommige matrose die rommelrantsoene vir 'n paar dae bespaar het om alles tegelyk te drink. Om die daaropvolgende siekte en dissiplinêre probleme te verminder, is die rum met water gemeng, wat die gevolge daarvan verdun en die bederf versnel, wat verhoed dat die toelae opgegaar word. Vernon se bevel uit 1740 dat die daaglikse rum-uitgawe van 'n halwe liter rum gemeng moet word met 'n kwart water-'n water-tot-rum-verhouding van 4: 1-met die helfte uitgereik voor die middag en die res na die einde van die werksdag, het in 1756 deel geword van die amptelike regulasies van die Royal Navy en duur tot 1970.
Sommige skrywers het gesê dat Vernon ook sitrus sap bygevoeg het om bederf te voorkom en dat dit voorkom dat skeurbuik voorkom.Dit is nie die geval nie en is gebaseer op 'n wanlees van die bevel van Vernon waarin hy, nadat hy sy kapteins opdrag gegee het om die daaglikse toelae van die matroos met water te verdun, sê dat die lede van die bemanning "wat goeie landbouers is, van die om hul soutvoorraad en brood te bespaar, koop suiker en limoen om dit vir hulle lekkerder te maak. "  Kalksap was nie nodig om skeurbuik te bestry nie, wat 'n siekte van lang seereise was - nie eskaders wat tussen eilande opereer nie, waar daar baie vrugte en vars voedsel was - en dit was destyds deur die mediese instelling gedink as gevolg van swak spysvertering en interne verval.  Standaard mediese middels fokus daarop om die stelsel te versnel deur 'n verskeidenheid (ondoeltreffende) gaskoeldrank of fermenterende drankies op te neem. Totdat 'n amptelike daaglikse uitgawe van suurlemoensap in 1795 by die Royal Navy ingebring is, was skeurbuik 'n afwykende siekte wat mans en gestremde skepe en hele vloot vernietig het. Seelui en chirurge het uit praktiese ervaring geweet dat sitrus sap skeurbuik genees, maar was nie bewus van die rede nie: vitamien C is eers in 1912 ontdek. In 1795 het die Admiraliteit, in weerwil van die mediese mening, sitroensap en suiker as 'n gereelde deel vlootdieet.  Toe Spanje 'n paar jaar later 'n bondgenootskap met Frankryk maak en suurlemoene onbereikbaar word, word Wes -Indiese limoene vervang. Dit was vanaf hierdie tyd dat Britte die bynaam gekry het kalkoene.
Die naam "grog" kom waarskynlik van die bynaam van admiraal Vernon, wat bekend was as "Old Grog" omdat hy 'n grogram -mantel gedra het. Die term was gedurende 1749 gedurende Vernon se leeftyd in gebruik.  'n Biograaf van Daniel Defoe het voorgestel dat die afleiding van 'Old Grog' verkeerd is omdat Defoe die term in 1718 gebruik het, , maar dit is gebaseer op 'n foutiewe aanhaling van Defoe se werk, wat eintlik die woord 'gemmer' gebruik het ". 
Die gebruik om twee keer per dag grog te bedien, word oorgedra na die Kontinentale Vloot en die Amerikaanse Vloot. Robert Smith, destydse sekretaris van die vloot, het geëksperimenteer met die vervanging van inheemse rogwisky vir die rum. Hy vind dat die Amerikaanse matrose dit verkies, en hy het die verandering permanent gemaak. Daar word gesê dat sy matrose die gebruik van hul Britse antecedente gevolg het en dit 'Bob Smith' genoem het in plaas van om te grog [ aanhaling nodig ] .
Totdat die groothandel in 1970 gestaak is, was Royal Navy -rum 95,5 bewys, of 54,6%  alkohol in volume, was die gewone rantsoen 'n agtste pint, 2: 1 verdun met water (3: 1 tot die Tweede Wêreldoorlog) . Ekstra rumrantsoene is voorsien vir spesiale vieringe, soos Trafalgar Day, en matrose kan hul rantsoen met die kok deel of met 'n messmate wat verjaar. Tot vroeg in die 20ste eeu is swakker "ses watergroeg" (rum wat met water in 'n verhouding van 6: 1 verdun is) soms uitgereik as straf vir matrose wat aan dronkenskap of verwaarlosing skuldig bevind is.
Met verloop van tyd het die verspreiding van die rantsoen 'n vaste vorm verkry. Om 11 uur het die bootman se stuurman 'Up spirit' gestuur, die sein vir die klein offisier van die dag om na die kwartier te klim en die sleutels van die spookkamer by 'n offisier, die skeepsbakker en 'n afdeling van Royal Marines op te haal. In optog het hulle die deur van die spookkamer oopgesluit en gesien hoe hulle in 'n vat van 'n agtste pint rum ingepomp word vir elke gradering en onderoffisier op die skip van 20 jaar of ouer en nie onder straf nie. Twee mariniers het die vat na die dek gelig en wag gehou terwyl 'n lêer kokke uit die gemors van die onderoffisiere hul kanne uitgesteek het. Die sersant van die mariniers het die rantsoen ingegooi onder leiding van die hoofbestuurder, wat die aantal drinkmanne wat in die gemors van elke onderoffisier teenwoordig was, aangekondig het. Die res van die rum is in 'n bad met twee dele water gemeng, en word die grof wat aan die graderings verskaf word.
Die middag het die bootman se maat 'Muster for Rum' gepip, en die kokke uit elke gemors het blikkies gekry. Die sersant van die mariniers het die toegelate aantal potte (halfpintjies) uitgegooi onder toesig van die onderoffisier van die dag. Die paar tonne groggie wat in die bad ("plushers") oorbly, is, indien enige, in die dreine (skoppies) gegooi en het duidelik in die see geloop.
Die onderoffisiere is eerste bedien en kon hul rum onverdun neem. Die graderings het gereeld hul groggie in 'n lang sluk gedrink toe hulle om die middag klaar was.
Anders as hul eweknieë van die vloot, is Amerikaanse koopvaarders nie aangemoedig om aan grog deel te neem nie. In sy getuienis van 1848 voor 'n parlementêre komitee, het Robert Minturn van Grinnell, Minturn & amp Co "verklaar dat teetotalisme nie net deur Amerikaanse skeepseienaars aangemoedig is nie, maar eintlik 'n bonus verdien van onderskrywers, wat 'n opbrengs van tien persent van die versekeringspremie bied op seereise uitgevoer sonder die gebruik van sterk drank. Die matrose was toegelaat om baie warm koffie, nag of dag, by swaar weer, maar grog was onbekend aan boord van Amerikaanse handelskepe. " 
Die Amerikaanse vloot het die rantsoen op 1 September 1862 beëindig. Die matigheidsbewegings van die laat 19de eeu het die houding ten opsigte van drank in Brittanje verander, en die dae van grog het stadig tot 'n einde gekom. In 1850 is die grootte van die tot gehalveer tot 'n kwart pint (140 ml) per dag. Die kwessie van grog aan offisiere eindig in 1881, en om beamptes te regverdig in 1918. Op 28 Januarie 1970 vind die "Great Rum Debate" plaas in die Laerhuis, en op 31 Julie 1970, later "Black Tot Day", die praktyk eindig uiteindelik, alhoewel alle graderings elke dag 'n ekstra blikkie bier as vergoeding ontvang het.
In die vroeë stadiums van die Britse vestiging in Australië, die woord grof algemeen gebruik, om verdunde, vervalste en sub-standaard rum te beskryf, verkrygbaar by slinkse winkels. In die vroeë dekades van die Australiese kolonies was sulke drank dikwels die enigste alkohol wat vir die werkersklas beskikbaar was. Uiteindelik het die woord grog in Australië en Nieu -Seeland gebruik geword as 'n gesamentlike term vir alkohol, soos om na die 'grog shop' te gaan om grog te koop.
Ter ere van die 18de -eeuse Britse leër se regimentele gemors en die historiese betekenis van Grog in die weermag, voer die Amerikaanse vloot, die US Marine Corps, die Amerikaanse lugmag en die Amerikaanse weermag tradisie uit tydens sy formele ete tydens seremonies, waardeur die aanwesiges waargeneem word die formele etiket oortree, word 'gestraf' deur na 'die grog' gestuur te word en daaruit in die openbaar voor die deelnemers te drink. Die grog bestaan ​​gewoonlik uit verskillende alkoholiese drank wat gemeng is, onaantreklik vir die smaak en in 'n toiletbak is. 'N Nie-alkoholiese variëteit van die grog is gewoonlik ook beskikbaar vir diegene wat nie alkohol drink nie, en kan alles bevat van warm sous tot mayonnaise wat ook bedoel is om dit nie aantreklik te maak nie.
Soortgelyke praktyk het in die Royal Navy voortgeduur tot "Black Tot Day", op 31 Julie 1970,  toe kommer oor bemanningslede wat masjinerie onder die invloed gebruik het, daartoe gelei het dat die rantsoen afgeskaf is. 
Verskeie resepte Redigeer
Terwyl baie beweer dat hulle 'n tradisionele marinegroegresep maak, is daar verskeie aanvaarde vorms. Die Royal Navy se resep bevat suurlemoensap, water, rum en kaneel. 'N Algemene resep in die Karibiese Eilande bevat water, ligte rum, pomelosap, lemoensap, pynappelsap, kaneel en heuning.
Moderne weergawes van die drank word gereeld met warm of kookwater gemaak, en bevat soms suurlemoensap, lemmetjiesap, kaneel of suiker om geur by te voeg. In die Verenigde State word appelcider soms ook deur water vervang. [ aanhaling nodig ] Rum met water, suiker en neutmuskaat was bekend as bumbo en was meer gewild onder seerowers en handelaars. In Australië en Nieu -Seeland beteken die woord daarenteen enige alkoholiese drank.
In Swede en sommige subkulture binne die Engelssprekende wêreld, grof is 'n algemene beskrywing van drankies wat nie volgens 'n resep gemaak word nie, maar deur verskillende soorte alkoholiese en koeldrank, vrugtesap of soortgelyke bestanddele te meng. In Swede is die mengsel gewoonlik tussen 3: 1 en 1: 1 koeldrank en sterk drank (in die VSA sou dit 'n hoëbal wees sonder 'n gedefinieerde verhouding). Die verskil tussen Sweedse grog- en langdrankies, mengeldrankies of pons is die aantal bestanddele. Die aantal bestanddele in drankies kan wissel, maar grog bevat gewoonlik net een soort drank (meestal rum, vodka of brännvin, whisky, konjak of eau de vie) en 'n nie-alkoholiese drank. Groothandlargrogg ('groothandelaar') verwys na 'n mengsel van eau de vie en Sockerdricka.
In ander dele van Europa, veral Nederland, België en Frankryk [ aanhaling nodig ] , grof word gebruik vir 'n warm drankie, gewoonlik gemaak van swart tee, suurlemoensap, heuning en 'n skeut rum. Dit is 'n gewilde winterdrankie wat na bewering 'n middel is vir die verkoue in België en Frankryk  of vir griep in Nederland. 
In Kaap Verde is Grogue 'n gedistilleerde spiritus gemaak van suikerriet, soortgelyk aan rum.
In Fidji, die term grof verwys na 'n drankie wat gemaak word deur songedroogde kava-wortel in 'n fyn poeier te stamp en dit met koue water te meng. Tradisioneel word grog gedrink uit die gesnyde halfdop van 'n klapper, genaamd a bilo. 
Grog is ook gebruik as 'n metaforiese term vir die ondeugde van 'n persoon, soos in die ou Ierse lied "All For Me Grog". Die drank het ook sy naam aan die woord verleen groggy.