Bucklersbury House Walbrook, EC4N
Bucklersbury House Walbrook is one of the streets of London in the EC4N postal area. n Man op n paal en ander aardighede | SkalkSkryf
« Wat as die eindfluitjie blaas?
You Can’t Have It All: but there is this … »
Januarie 31, 2020 deur Louwie
Toevallighede op ons pad van Kersfees tot nou.
Wat sal n mens tog nie alles doen om van geweet te wees nie. Vind ons hierdie man op n paal in Dullstroom besig om een of ander wêreldrekord op te stel … die man wat die langste op die paal was!
Hy (Vernon Kruger) was op CNN se nuus toe hy (sy eie rekord) van 67 dae verby gesteek het, om 25 meter bo die grond in n 500 liter wynvat te sit sonder om vir een sekonde van die paal af te klim!
Whosoever is delighted in solitude is either a wild beast or a god. Francis Bacon (Is vir julle te beluit oor Vernon).
Hierdie klein Bidspringkaandjie was dood tevrede om in die reën, onbekend en naby aan die grond op sy blaardtjie te sit. Hy gaan nie op CNN se nuus kom nie, en hy gaan ook nie in die Guinness Book of World Records opgeteken word nie.
Twee vreemde wesens op hulle vreemde reis deur n vreemde wêreld.
“The creator goes off on one wild specific tangent after another, or millions simultaneously, with an exuberance that would seem to be unwarranted, and with an abandoned enery sprung from an unfathomable font. What is going on here?” vra Annie Dillard in haar boek “Pilgrim at Tinker Creek”.
Foto bo: Die papie van n mot (Urodidae) in sy self geweefde houertjie aan n lang draad van sy. Praat van “exuberance”!
n Vreemde wêreld inderdaad. n Takbok en n koei op haar rug (van skrik?), in die nadraai van ons wit Kersfees in dorre, bloedig-warm Afrika!
Maar die wit Kersfees is in ons wit Europese gene vasgelê. Ons kan nie anders nie, ons verlang terug na ons wortels waar n perd met n slee en klokkies en sneeu die dag vir ons heilig gemaak het, en stil, veral stil.
In ons huise staan plastiek kersbome met liggies en onder die bome lê duur geskenke in oordaad, en niemand weet waar die idee van die boom met die liggies vandaan kom nie.
Maar Annie Dillard sien n sederboom met die wonderste liggies in, en Xerxes sien n wilde vyeboom verblindend verlig sodat hy met sy leërmag vir dae vertoef sodat sy goudsmit vir hom uit goud n replika van die boom kon maak. Pascal het ook n boom met liggies in gesien en n skets daarvan in sy hemp se soom vasgewerk en dit vir die res van sy lewe saam met hom gedra.
Aan sommige word die ware boom gewys, die res van ons moet tevrede wees met goedkoop namaaksels.
Of ons op n paal sit, of met oorgawe kersfees vier, of woedend tier omdat kersfees op die verkeerde dag gevier word of op die verkeerde manier gevier word, of gladnie gevier mag word nie; daar buite gaan die skepping sy gang in al sy skoonheid en oordaad en onverstaanbare wreedheid. Die hotnotsgot-wyfie vreet rustig aan die mannetjie se lyf terwyl hy koploos besig is om haar te bevrug. Uit die Karoo uit trek die Sandveldwidjie skoenlapper (Belenois aurota aurota) steeds jaarliks en redeloos na Madagaskar en swaeweltjies trek Noord voor die winter teryl die sonbesie 11 jaar van sy lewe as n aardige keweragtige skepseltjie onder die grond rond woel. Bo die grond lewe hy omtrent een jaar, skreeu vir seks, teel, lê eiers en gaan dood. Die eiers broei uit, die larwe kruip onder die grond in en vir 11 to 17 jaar is sy stem stil.
Wonderlik, is dit nie?
“The Creator create everyting … and anything … with an exstravagance of minutiae” sê Annie Dillard.
Dit gaan oor die ‘exstravagance of minutiae’, die fyn detail waarvan ons nie weet en nie van kennis neem nie, waarvan ons nie weet en nie wil weet nie, want ons is skepsels van die oppervlakte, eintlik oppervlakkige skepsels. Ons wil nie weet wat daar buite in die veld of die bos gebeur of onder die grond gebeur nie; ons wil weet wat in filmsterre se slaapkamers gebeur en wat se nuwe skandale daar in die forstehuise se donker gange uitbroei.
“Talk of mysteries!” sê Thoreau, “Think of our life in nature, -daily to be shown matter, to come in contact with it, -rocks, trees, wind on our cheeks! the solid earth! the actal world! the comon sense! Contact! Contact! Who are we? Where are we?”
En dan is daar nog n “Henle’s loop” in jou nier waarvan jy nie geweet het nie! “Intricate” en “exstravagance” begin nie eers die gedoente beskryf nie!
Dit is goed om hier te wees, soms met n loflied op die lippe, en soms met n snik en n traan, maar altyd verwonderd.
“It’s possible to awaken so deeply to the divine evolutionary impulse at the heart of existence that we know we are living our lives in service to the highest calling there is. And in this knowing, to discover an unimaginable and abiding liberation from the suffering of the confused, neurotic, separate sense of self.” (Craig Hamilton)
Posted in Louwie | Tagged Bidspringkaan, Craig Hamilton, Creator, Dullstroom, Henle's loop, Kersfees, Man op n Paal, Randomness, sonbesie, Xerxes | 2 Kommentaar
op Februarie 2, 2020 at 7:20 vm Dr Christa van Staden
Sjoe, dit mooi beskryf en beskryf. Ons woon tans innQazaqstan, waar kersfees wel wit is. Spierwit en ysig koud. Die landskap is in die skakerings van ‘n potloodskets ingeteken, met sommige bome wat steeds groen is, soos naaldbome. En ander wat kaalbas in hierdie koue staan, hulle blare lankal bedek met laag op laag sneeu. En hier word bome deur die winter met liggies versier. Wonder of dit is waar die liggie idee vandaan kom? Ook van lande waar sneeu alles wit maak? Om kleur te sit in die landskap.
op Februarie 2, 2020 at 11:10 vm Louwie
Dr Christa, dit moet ontroerend mooi wees om so n kersfees te beleef. Sneeu demp mos alle klank, maak alles so half heilig (as jy so ingesteld is).
Die beskrywing van die verskyning van bome met liggies in, of dan helder verligte bome met geen merkbare bron van lig nie, deur mense wat dit al beleef het val duidelik onder wat bekend is as die mistieke en ek weet dit is nie iets wat meeste wil hoor of glo nie . Is is so half on-christelik?
Ek glo dit is werklik waar die idee van kersliggies vandaan kom.