Geldsake – toortsie.com
Januarie 29, 2020 ~ Toortsie	~ 46 Kommentaar
Bondelsgedagtes het ‘n baie oulike brief geskryf aan ‘n kondensmelkmaatskappy waarin sy hulle aandag daarop vestig dat die dekseltjies wat sy al vir baie jare gebruik om ‘n kondensmelkblikkie toe te hou, skielik nie meer pas nie. Die blikkie het kleiner geword.
Dis ‘n ou-ou truuk waarmee ‘n mens baie keer te doen kry.
Die ding is, die maatskappye se somme moet bly klop. Hulle moet aanhou wins maak. Om dít te bewerkstellig kan hulle verskillende goed doen, soos byvoorbeeld:
Hulle kan hulle produk verbeter om ‘n beter mark te betree. Of hulle kan hulle kwaliteit verlaag, ‘n heeltemal goedkoper produk produseer en ‘n baie groter, maar laer mark betree. Of, hulle verswak die kwaliteit, maar vergroot die verpakking. Jy kan dan vir min geld baie koop, maar ‘n swak produk.
‘n Ander manier is om te bespaar op bestanddele. Beskuit is vir my ‘n sprekende voorbeeld hiervan. Die mense koop swakker kwaliteit bestanddele in grootmaat. Of hulle begin sny op sekere bestanddele, soos suiker. Of hulle gebruik goedkoop margarien waarmee hulle bak. Mettertyd is dit net ‘n droë, smaaklose ding wat lyk soos beskuit, ‘n dowwe kleur het, maar nie meer eintlik glad nie meer beskuit is nie.
Hulle verander ook die verpakking. Maak dit net effens kleiner sodat die verbruiker dit nie sommer agterkom nie. Die prys ‘verlaag’ dan ook so ‘n klein bietjie, maar eintlik betaal jy duurder vir die produk. Die heel eerste wat ek hiermee te doen gekry het, was toe hulle die standaardverpakking van tjips verander het. Hulle maak my natuurlik moedeloos as hulle so iets doen, omdat dit my resepte beïnvloed. Toe ek begin resepte skryf het, was spek (bacon) 250 gram per pakkie. Intussen is pakkies verklein tot 200 gram. My resepte maak ook gebruik van 250 gram roomkaas, maar ek sien al hoe meer 230 gram verpakkings. Dit gaan ‘n groot invloed op my kaaskoeke hê. Gaan dit beteken dat ek ‘n resep heeltemal moet verander?
By tandepasta is ons oor die jare so gevang. Behalwe dat die buisies kleiner geword het oor tyd, het die bekkie groter geword. Die gaatjie waar jy die tandepasta uitdruk. So, die hoeveelheid bly dieselfde wat jy koop vir dieselfde prys, maar sonder dat jy dit besef, gebruik jy meer. Jy sit steeds dieselfde lengte tandepasta op jou tandeborsel, dis net ‘n vetter stukkie.
Ek is onlangs ook gevang met toiletpapier. Ja, op die verpakking staan dat dit kleiner rolle is, maar as jy nie mooi kyk nie, kom jy nie die verskil sommer agter nie. Op die oog af lyk dit dieselfde as die ander rolle, maar dit is baie losser opgerol. ‘n Rolletjie toiletpapier het eintlik net die helfte van ‘n normale rolletjie op.
Net so moet ons mooi kyk vir spesiale aanbiedinge. ‘n Special is nie sommer net ‘n special omdat die special bord daarby staan nie. Kyk mooi. Ek sien dit dikwels dat twee van die item op spesiale aanbiedinge is, maar as jy die som maak, is dit goedkoper om dit een-een te koop teen die normale prys. Slim! Hulle verkoop twee van ‘n ding vir duurder, terwyl die verbruiker dalk nie eers een sou koop teen die normale prys nie.
Bondels, baie min mense is so oplettend soos jy en sou dit nie eers agterkom dat die blikkie kleiner geword het nie. Of, hulle sien dit dalk raak, maar twyfel daaroor. So raak die buisies, blikkies, sakkies, botteltjies met tyd kleiner en kry ons al hoe minder van ‘n ding vir dieselfde prys, soms selfs duurder. Dis alles deel van ‘n groot woord, ekonomie, en as gevolg van nog ‘n ander groot woord, inflasie, en wins, en oorlewing en aandeelhouers wat gelukkig gehou moet word en die wiel van ekonomie wat moet aanhou draai. Dankie dat jy my geïnspireer het tot hierdie skrywe.
My present aan myself
Junie 26, 2018 ~ Toortsie	~ 6 Kommentaar
Ons almal werk so hard aan ons salarisse, net om alles uit te betaal aan die einde van die maand en niks vir onsself oor te hou nie. Ek weet dis moeilik om in hierdie moeilike tye te spaar. 10 persent, of selfs meer van ons salaris.
Vir ons jongmense kan ek dit nie genoeg beklemtoon om, van jou eerste salaristjek af, 10% te spaar nie. Deur dit te doen, kry jy aanvanklik uiters swaar, kan jy nie koop wat jy so verskriklik nodig het nie, maar deur dit te doen, sit jy jouself op ‘n ander baan, iets waaroor jy nooit spyt sal wees nie.
Daardie 10% is soos lammerooie waarin jy belê, hulle gaan vir jou begin werk, selfs sonder dat jy dit besef. Hulle gaan vir jou deure oopmaak wat andersins altyd gesluit sou bly. Hulle gaan vir jou dinge moontlik maak wat andersins altyd onmoontlik sou bly.
Doen dit net. Byt vas, veral in moeilike tye. Gun dit vir jouself. Ek belowe jou, jy sal nie spyt wees nie.
April 17, 2018 April 17, 2018 ~ Toortsie	~ 18 Kommentaar
Die verwagting van geld
April 14, 2018 April 14, 2018 ~ Toortsie	~ 23 Kommentaar
Vandag het die Toortsie nou weer ‘n ongemaklikheidjie op die hart: Die verwagting van geld.
Ek werk vir jare by een werkgewer. Hy betaal my vir my dienste. Werk ek meer ure as wat ek moet, betaal hy my oortyd. Soms gee hy my ook ekstras, wat nie deel van die ooreerkoms was nie.
Nou hou ek die dag op met werk, en dan loop ek dikmond vir jare, want hy het nie ‘n klomp sakke geld in my hand gestop nie. Of, hy hét dalk iets in my hand gestop, maar dis glad nie wat en hoeveel ek verwag het nie en dan loop ek my en opwerk oor dié ding, want is dit ál wat hy vir my gee ná al die jare wat ek vir hom gewerk het?
Is dit geregverdig? Hierdie verwagting van ‘n pakket? Wanneer die werkgewer heeltyd binne die wet opgetree het en my betaal het wat hy moet, soms selfs meer gegee het as wat hy moes, terwyl ek nie noodwendig meer gedoen het as wat ek moes nie? Soms het ek selfs my tyd omgespeel by die werk, of lyf weggesteek, soms het ek ‘n pen of ‘n skroefie van die werkgewer in my sak gesteek, soms het ek laat ingeval of vroeg geloop, maar die werkgewer het my betaal asof ek voldag my beste gelewer het.
Hoe lyk die ander kant van die munt?
As ék dan verwag dat my werkgewer vir my ekstra moet vergoed vir al die jare diens, moet ek dalk nie my werkgewer vergoed omdat hy al die jare gesorg het dat ek werk gehad het nie, dat ek ‘n inkomste gehad het nie? Ek wonder maar net.
Ek dink nie werkgewers verwag dit nie, maar hoekom is dit dan so ‘n eensydige verwagting? Daar was mos nie in die begin ooreengekom dat, wanneer ek die dag loop, ek ‘n sal vol goud sal kry nie, of hoe? Of, verstaan ek iets verkeerd hier?
Maart 17, 2018 Maart 18, 2018 ~ Toortsie	~ 10 Kommentaar
576 355 ste persoon wat hier inloer! Baie dankie en welkom! Hoop jy loer weer in.