Geskryf deur Alberto Acerbi en Charlotte Brand
Gelukkiger dae: Abba voer 'Waterloo' aan Top van die Pops in 1974. Foto deur Redferns / Getty
Is gewilde liedjies vandag gelukkiger of hartseer as wat hulle 50 jaar gelede was? In die afgelope jaar het die beskikbaarheid van groot digitale datastelle aanlyn en die relatiewe gemaklikheid daarvan om noukeurige en ingeligte antwoorde op vrae soos hierdie te gee. 'N Eenvoudige manier om die emosionele inhoud van 'n teks te meet, is net om te tel hoeveel emosiewoorde daar is. Hoeveel keer word woorde met negatiewe emosies - 'pyn', 'haat' of 'hartseer' gebruik? Hoeveel keer word woorde wat verband hou met positiewe emosies - 'liefde', 'vreugde' of 'gelukkig' - gebruik? So eenvoudig as wat dit klink, werk hierdie metode redelik goed, gegewe sekere voorwaardes (byvoorbeeld, hoe langer die beskikbare teks is, hoe beter is die skatting van stemming). Dit is 'n moontlike tegniek vir 'sentimentanalise'. Sentimentanalise word dikwels op sosiale media-poste of op hedendaagse politieke boodskappe toegepas, maar dit kan ook wees toegepas tot langer tydskale, soos dekades van koerantartikels of eeue of literêre werk.
Dieselfde tegniek kan op sanglirieke toegepas word. Vir ons analise, het ons twee verskillende datastelle gebruik. Een bevat die liedjies wat aan die einde van die jaar opgeneem is Billboard Warm 100 kaarte. Dit is liedjies wat ten minste in die Verenigde State wye sukses behaal het, van The Rolling Stones '' (I Can't Get No) Satisfaction '(in 1965, die eerste jaar wat ons oorweeg het) tot Mark Ronson se' Uptown Funk '(in 2015, die laaste jaar wat ons oorweeg het). Die tweede datastel is gebaseer op die lirieke wat vrywillig aan die webwerf Musixmatch voorsien is. Met hierdie datastel kon ons die lirieke van meer as 150,000 Engelstalige liedjies ontleed. Dit sluit wêreldwye voorbeelde in, en bied dus 'n groter, meer diverse voorbeeld. Hier het ons dieselfde neigings gevind as wat ons gevind het in die Billboard datastel, sodat ons vol vertroue kan wees dat hulle veralgemeen kan word as die beste treffers.
Engelstalige gewilde liedjies het meer negatief geword. Die gebruik van woorde wat verband hou met negatiewe emosies het met meer as een derde toegeneem. Kom ons neem die voorbeeld van die Billboard dataset. As ons gemiddeld 300 woorde per liedjie aanneem, is daar elke jaar 30,000 woorde in die lirieke van die top-100 treffers. In 1965 was ongeveer 450 van hierdie woorde geassosieer met negatiewe emosies, terwyl hulle in 2015 meer as 700 was. Intussen het woorde wat met positiewe emosies geassosieer word, in dieselfde tydperk afgeneem. Daar was meer as 1,750 woorde met positiewe emosie in die liedere van 1965, en slegs ongeveer 1,150 in 2015. Let op dat daar in absolute getalle altyd meer woorde met positiewe emosies geassosieer word as wat woorde met negatiewe woorde geassosieer word. Dit is 'n universele funksie van menslike taal, ook bekend as die Pollyanna-beginsel (van die foutloos optimistiese protagonis van die gelyknamige roman), en ons sou amper verwag dat dit sou omdraai: wat wel saak maak, is die rigting van die neigings.
Die effek kan gesien word, selfs as ons na enkele woorde kyk: die gebruik van 'liefde', byvoorbeeld, prakties gehalveer in 50 jaar, van ongeveer 400 tot 200 gevalle. Inteendeel, die woord 'haat', wat tot in die negentigerjare nie eens in een van die top-1990 liedjies genoem word nie, word nou tussen 100 en 20 keer elke jaar gebruik.
Ons resultate stem ooreen met ander, onafhanklike ontledings van sangstemme, waarvan sommige gebruik heeltemal verskillende metodologieë, en gefokus op ander kenmerke van die liedjies. Byvoorbeeld, navorsers ontleed 'n datastel van 500,000 liedjies wat tussen 1985 en 2015 in die UK vrygestel is en 'n soortgelyke afname gevind het in wat hulle 'geluk' en 'helderheid' definieer, tesame met 'n effense toename in 'hartseer'. Hierdie etikette is voortspruit uit algoritmes wat akoestiese eienskappe op lae vlak ontleed, soos die tempo of die tonaliteit. Die tempo en die tonaliteit van die top-100 Billboard liedjies is ook ondersoek: Billboard treffers het stadiger geword, en geringe tonaliteite het meer gereeld geword. Geringe tonaliteite word as donker beskou met betrekking tot die belangrikste tonaliteite. U kan dit self probeer deur na een van die YouTube-voorbeelde te luister van liedjies wat digitaal verskuif is van majeur na mineur, of omgekeerd, en kyk hoe dit voel: 'n ontstellende gelukkige grootverskuiwende weergawe van REM se 'Losing My Religion' (1991) kom periodiek op sosiale media na vore.
Whoed gaan hier aan? Die ontdekking en beskrywing van neigings is belangrik en bevredigend, maar ons moet dit ook probeer verstaan ​​en verduidelik. Met ander woorde, big data het groot teorie nodig. Een so 'n groot teorie is kulturele evolusie. Soos die naam aandui, bepaal die teorie dat kultuur mettertyd ontwikkel deels volgens dieselfde beginsels van die Darwiaanse natuurlike seleksie, naamlik, as daar variasie, seleksie en voortplanting is, kan ons verwag dat meer suksesvolle kulturele eienskappe in die bevolking, en andere om uit te sterf.
Met kultuur bedoel ons elke eienskap wat sosiaal oorgedra word in teenstelling met geneties oorgedra. Voorbeelde hiervan is die taal wat ons praat, afhangende van waar ons gebore is, die resepte wat ons gebruik tydens kook en in werklikheid die musiek wat ons geniet. Hierdie eienskappe word sosiaal oorgedra deurdat een individu hulle leer uit die waarneming en navolging van ander individue. In teenstelling hiermee word haarkleur en oogkleur geneties oorgedra van ouer na nageslag.
Die feit dat baie gedrag sosiaal aangeleer word, is nie te verbasend nie. Vir sosiale leer om aanpasbaar te wees - dit wil sê dat dit die waarskynlikheid verhoog dat die individu oorleef om voort te plant, moet leer selektief wees. Dit is beter om te leer by 'n volwassene wat weet hoe om goed te kook, as by broers en susters wat self nog leer kook. Om die gedrag van suksesvolle individue verkieslik te kopieer, word 'sukses-bevooroordeelde transmissie' in kulturele evolusielingo genoem. Daar is ook baie ander leervooroordele wat in die spel kan kom, soos konformiteitsvooroordeel, prestige-vooroordeel of inhoudsvooroordeel. Leervooroordele is oor die jare heen gebruik om 'n menigte kulturele eienskappe in mense sowel as nie-menslike dierepopulasies te verstaan, en is 'n vrugbare manier om komplekse kulturele patrone te verstaan. Om te probeer verstaan ​​hoekom liedjies in negatiwiteit toegeneem het en mettertyd in positiwiteit afgeneem het, gebruik ons ​​die teorie van kulturele evolusie om te bepaal of die patroon verklaar kan word via sosiale vooroordele.
Ons het gekyk na die vooroordeel van die sukses deur te toets of liedjies meer negatiewe lirieke gehad het as die top-10 liedjies van die vorige jare negatiewe lirieke gehad het: met ander woorde, is liedjieskrywers oorwegend beïnvloed deur die inhoud van voorheen suksesvolle liedjies? Op dieselfde manier is prestige-vooroordeel getoets deur te kyk of die liedjies van gesogte kunstenaars van die vorige jare ook meer negatiewe lirieke gehad het. Gesogte kunstenaars word gedefinieer as diegene wat in die Billboard kaarte 'n onevenredige aantal kere, soos Madonna, wat 36 liedjies in die Billboard Hot 100. Daar is gekyk na die vooroordeel van die inhoud deur te kyk of liedjies met meer negatiewe lirieke ook beter gevaar het in die kaarte. As dit die geval was, sou dit daarop dui dat daar iets aan die inhoud van negatiewe lirieke was wat die liedjies meer aantreklik en dus meer gewild gemaak het.
Alhoewel ons klein bewyse gevind het vir sukses en prestige-vooroordeel wat in die datastelle werk, was die vooroordeel van die inhoud die betroubaarste effek van die drie in die uitleg van die negatiewe lirieke. Dit stem ooreen met ander bevindings in kulturele evolusie, waarin negatiewe inligting verskyn om onthou te word en meer oorgedra word as neutrale of positiewe inligting. Ons het egter ook gevind dat die insluit van onbevooroordeelde transmissie in ons analitiese modelle die voorkoms van sukses en prestige-effekte aansienlik verminder het, en dit gelyk het of hy die grootste gewig dra by die uitleg van die patrone. Hier kan 'onbevooroordeelde transmissie' gedink word op 'n soortgelyke manier as genetiese drywing, waarin eienskappe blyk dryf fiksasie deur ewekansige skommelinge, en in die skynbare afwesigheid van enige seleksiedruk. Daar is gevind dat hierdie proses verduidelik die gewildheid van ander kulturele karaktertrekke, van versierings in neolitiese pottebakkery tot eietydse babamee en honde rasse. Wat belangrik is, om bewyse van onbevooroordeelde transmissie te vind, beteken nie dat die patrone geen verduideliking het nie of oorwegend lukraak is, maar dat daar waarskynlik 'n hele aantal prosesse is wat die patroon verduidelik, en dat geen van die prosesse waarna ons gekyk het, sterk genoeg is om die verduideliking.
Die opkoms van negatiewe lirieke in gewilde Engelstalige liedjies is 'n fassinerende verskynsel, en ons het getoon dat dit te wyte is aan 'n wydverspreide voorkeur vir negatiewe inhoud en 'n paar ander oorsake, wat nog ontdek moet word. Gegewe hierdie voorkeur, is dit wat ons nodig het om te verduidelik waarom popliedtekste voor die 1980's meer positief was as vandag. Dit kan wees dat 'n meer gesentraliseerde platemaatskappy meer beheer het oor die liedjies wat vervaardig en verkoop is. 'N Soortgelyke effek kon veroorsaak word deur die verspreiding van meer verpersoonlikte verspreidingskanale (van leë kassetbande tot Spotify se' Made For You'-algoritmiese maatwerk). En ander, breër, samelewingsveranderinge kon daartoe bygedra het dat dit aanvaarbaarder of selfs beloon word om negatiewe gevoelens uitdruklik uit te spreek. Al hierdie hipoteses kan getoets word met behulp van die gegewens wat hier beskryf word as vertrekpunt. Die besef dat daar meer werk gedoen moet word om die patroon beter te verstaan, is altyd 'n goeie teken in die wetenskap. Dit laat ruimte vir die afstemming van teorieë, die verbetering van ontledingsmetodes of soms terug na die tekenbord om verskillende vrae te stel.
Alberto Acerbi is 'n kognitiewe / evolusionêre antropoloog en 'n dosent in sielkunde aan die Brunel Universiteit in Londen. Sy nuutste boek is Kulturele evolusie in die digitale era (2019).
Charlotte Brand is 'n nadoktorale navorsingsgenoot aan die Universiteit van Exeter. Sy spesialiseer in die evolusie van menslike gedrag - insluitend sosiale leer, kulturele evolusie, sosiale hiërargieë en geslagsverskille in gedrag.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Waarom raak popliedjies hartseer as wat hulle vroeër was?