Maar hy toon homself te wees oor die mees onbekende, ongeorganiseerde, slordige, onbevoegde president in onlangse geheue, wie se Wit Huis amper disfunksioneel is.
Hy het Michael Flynn toegelaat om aan te hou tot op die laaste oomblik. In enige halfpad bekwame administrasie sou Flynn weg gewees het toe dit duidelik geword het, hy het aan die vise-president gelieg oor sy kontak met Rusland.
Sean Spicer is 'n grap, letterlik. Sy vituperatiewe, wraakgewende perskonferensies is reeds ryk kos vir laat-nag-komedie. In 'n Wit Huis wat enige idee gehad het wat dit beteken om 'n effektiewe perssekretaris te wees, sou Spicer buite die deur wees.
Die Moslemreisverbod was heeltemal verbrou - onduidelik, lukraak, swaar gedink. Trump kla dat "Sy mense het hom nie goeie raad gegee nie" maar die mense wat die meeste direk daarvoor verantwoordelik is - Stephen Bannon en Stephen Miller - het net meer krag in die Wit Huis gekry.
Intussen het Trump se Wit Huis gespring meer lek as in die geheue. Aides is lekker nuus oor ander hulpmiddels. Hulle is lekker voorbeelde van Trump se onbevoegdheid en vreemdheid. Hulle lek die inhoud van telefoongesprekke na ander staatshoofde waarin Trump onvoorbereid was, het nie basiese feite gekry nie, en berate buitelandse leiers.
Personeelhoof Regine Priebus blyk te hê geen idee wat 'gaan aan. 'N Wit Huis amptenaar gekla om Die Washington Post, "Ons moet Reince kry om in die werk te ontspan en meer bekwaam te word, want hy sien skaduwees waar daar geen skaduwees is nie." Trump se vriendin, Chris Ruddy, het Priebus beskryf as "in die pad oor sy kop."
Inval is wild. Gerugte is werveling dat Kellyanne Conway Priebu se werk wil hê, dat Stephen Miller Spicer se werk bekyk, dat niemand iemand anders vertrou nie.
Die New York Times verslae "Chaotiese en angstig dae binne die Wit Huis se Nasionale Veiligheidsraad." Raadspersoneel lees Trump se tweets en sukkel om beleid te pas. Die meeste word in die donker gehou oor wat Trump buitelandse leiers in sy oproepe vertel.
Trump self is merkwaardig slordig met sensitiewe nasionale veiligheidsinligting. Byvoorbeeld, Saterdagaand het hy Noord-Korea se jongste missiel bekendstelling bespreek 'n selfoon by sy tafel in die middel van Mar-a-Lago se private klub se eetkamer gebied, binne ore van private klublede. 'N Gaste by die klub het selfs 'n militêre aide gehad wat die "sokker" dra (die aktetas bevat instruksies vir die magtiging van 'n kernaanval).
Die Amerikaanse intelligensie-gemeenskap is so oortuig daarvan dat Trump en sy administrasie deur Rusland gekompromitteer is, dat hulle nie meer die mees sensitiewe inligting aan die Wit Huis gee nie, sodat dit nie in Poetin se hande beland nie.
'N Senior amptenaar van die Nasionale Veiligheidsagentskap sê die Nasionale Veiligheidsagentskap is stelselmatig terug te hou van die "goeie dinge" van die Wit Huis, Vrees vir Trump en sy personeel kan nie geheime hou nie. Die intelligensie gemeenskap is bekommerd dat selfs die situasie kamer - die kamer in die westelike vleuel waar die president en sy toppersoneel intelligensie-inligtingsessies kry - is deur Rusland in gevaar gestel.
Die Wit Huis gemors is Trump se eie skuld. Hy is veronderstel om in beheer te wees, maar dit blyk dat hy nie 'n moeilike bestuurder is nie. Hy is nie eens 'n goeie bestuurder nie. Hy lyk asof hy glad nie in beheer is nie.
In plaas daarvan om die regering in vorm te slaan, slaan hy dit in 'n ketel van disfunksie en intrige.
Net soos sy beloftes om die Washington-moeras te "dreineer" en die invloed van groot geld te beperk, Wall Street uit beleid te maak, en die regering terug te keer na die mense, Trump se belofte van 'n doeltreffende regering is nog 'n reuse aas-en-skakelaar.