Hy is die eerste Persoon betrokke in hierdie verbond. Hy het die hemel en die aarde uit niks geskep. Hy onderhou en regeer steeds alles en almal só dat alles wat ons beleef, ons uit sy Vaderhand toekom. Hy is die Here van die here en die Koning van die konings. Hy is soewerein. Hy doen wat Hy wil.
Die groot belofte van die verbond was egter: Ek sal jou God wees en ook die God van jou nageslag (Gen 17:7).
Is daar ‘n groter slawedrywer as die Satan? Is daar ‘n erger slawerny as die sonde? As die Here beloof om Abram en sy nageslag se God te wees, beloof Hy daarmee dat Hy hulle sal verlos uit die slawerny van die sonde.
Die belofte van verlossing uit ons sonde, kon God slegs op een wyse uitvoer. Hy moes sy Seun gee om die volle losprys vir ons sonde te betaal. Die enigste straf daarvoor is die dood. Christus kon slegs die losprys vir ons sonde betaal deur aan die kruis te sterf.
Waarom hierdie afwyking? Anders as die ander verbonde van daardie tyd, was daar nie sprake van twee gelyke verbondsvennote nie. Nee, dit was die Here se verbond met Abram. Die Here God staan self in vir die onderhouding van sy verbond. Dit is sy genadeverbond.
Die ooreenkoms (letterlik verbond) tussen die koning en sy volk om die Hebreeuse slawe vry te laat (Jer 15:8).
Daarby bly dit nie. Hoor hoe kondig die Here sy straf aan in aansluiting by Gen 15: Elkeen wat hom nie gesteur het aan die verbond met My en die voorwaardes van die ooreenkoms wat hulle in my teenwoordigheid aangegaan het, nie nagekom het nie, sal Ek maak soos die kalf wat julle met die verbondsluiting in twee stukke gesny en toe daar tussendeur geloop het. Ek sal die leiers van Juda, die leiers van Jerusalem, die paleisamptenare, die priesters en al die landsburgers wat tussen die twee stukke van die kalf deur geloop het, in die mag van hulle vyande oorgee, in die mag van dié wat hulle lewe soek. Hulle lyke sal gevreet word deur voëls en roofdiere (Jer 34:18 – 20). Die Babiloniërs sou, volgens Jeremia, terugkom en die roofvoëls wat Abraham van die verbondsteken moes wegjaag (Gen 15:11), sou op hulle lyke toesak (34:20).