Von Willebrand-siekte in honde
Wat is Von Willebrand siekte? Jy het dalk die term gehoor, maar weet nie wat dit is of hoe dit honde raak nie. Von Willebrand siekte is 'n oorerflike bloedingstoornis wat gekenmerk word deur 'n tekort aan von Willebrand faktor, 'n spesifieke proteïen wat nodig is om bloed te help stol. Soms word pseudohemofilie genoem, vWD is die algemeenste geërfde bloedingstoornis by honde en mense.
Wat is von Willebrand-faktor?
In 'n normale hond stop die bloedklonte (stolling) en bloedvloei (hemostase) as gevolg van trauma aan bloedvate.
Terwyl dit dalk 'n basiese funksie lyk, is bloedstolling eintlik 'n baie ingewikkelde proses. Wanneer stolling begin, bloedselle wat bloedplaatjies genoem word, klamp saam. Die bloedplaatjies kloue hou dan aan die selle langs die mure van die bloedvate om 'n stolsel te vorm (wat die gat in die houer inprop). Stowwe in die bloedplasma genoem stollingsfaktore vergemaklik die proses van stolling en hemostase. Een stel van hierdie stowwe is glikoproteïene, naamlik von Willebrand-faktor (vernoem na dr. Erik von Willebrand wat die stof weens sy eie wanorde ontdek het). Tydens stolling is von Willebrand-faktor noodsaaklik om bloedplaatjies aan die selwand te bind deur fibrien te vorm, 'n soort sellulêre gaas wat die bloedvat verseël. Daarbenewens werk von Willebrand-faktor met stollingsfaktor VIII om fibrien te vorm.
Tekens van von Willebrand-siekte by honde
As 'n hond nie genoeg von Willebrand-faktor het nie, kan die bloed nie korrek stol nie.
Dit kan tot langdurige en soms onbeheerbare bloeding lei wanneer 'n bloedvat gebreek word. Bloeding kan veroorsaak word deur 'n onverwagte besering of selfs 'n operasie. In sommige gevalle vind bloeding spontaan plaas vanaf die SVK-kanaal, urienweg, tandvleis en / of neusholte.
Honde mag jare lank duur voordat hulle tekens van vWD toon.
Klein stukkies en skrape mag nie oormatig bloei nie. Dikwels verskyn simptome tydens die eerste operasie (dikwels 'n spoeg of neuter ). In sagte gevalle van vWD verskyn bloedingskwessies eers tot later in die lewe nadat die siekte vererger is deur ander afwykings, soos hipertireose . In meer ernstige gevalle kan bloeding by puppy's voorkom terwyl hulle aan die slaap is.
Soorte von Willebrand-siekte in honde
Daar is drie geïdentifiseerde tipes von Willebrand siekte by honde. Elkeen behels 'n wisselende tekort aan von Willebrand-faktor.
TIPE 1: Honde met Tipe 1 von Willebrand siekte het al die proteïene wat Willebrand se faktor maak, maar hulle het nie genoegsame hoeveelheid om effektiewe stolling te fasiliteer nie. Tipe I is die mees algemene vorm van von Willebrand siekte. Hierdie vorm word die meeste gesien in Doberman Pinschers , German Shepherd Dogs , Standard Poodles , en Shetland Sheepdogs. Tipe 2 vWD kan egter teenwoordig wees in ander rasse of gemengde rasse. Baie honde met tipe 2 vWD toon geen simptome totdat hulle chirurgie ondergaan of 'n trauma ervaar nie.
TIPE 2: Honde met tipe 2 vWD het 'n normale vlak van von Willebrand faktor, maar die proteïene is struktureel of funksioneel gebrekkig. Tipe 2 word tipies gesien in Duitse Wire-Haired en Short Haired Pointers.
Honde met tipe 2 vWD kan erge bloeding episodes ervaar, soms sonder enige rede ???
TIPE 3: Honde met tipe 3 vWD ontbreek vWF heeltemal. Hierdie vorm word die meeste gesien in Shetland Sheepdogs, Scottish Terriers, en Chesapeake Bay Retrievers. Tipe 3 is die mees ernstige vorm van vWD.
Diagnostisering van von Willebrand-siekte by honde
In baie gevalle is dit nie bekend dat 'n hond von Willebrand siekte het totdat 'n episode van spontane of onbeheerbare bloeding plaasvind nie. As jou hond 'n ras is wat aan vWD voorgeskik is, is toetsing 'n goeie idee, veral voordat 'n operasie uitgevoer word. Praat met jou veearts oor die toetsopsies sodat jy dit kan weet
Daar is verskeie bloedingstoornisse in honde, so 'n bloeding-episode alleen is nie genoeg om vWD te diagnoseer nie. As jou hond 'n episode van oormatige bloeding gehad het, moet toetse gedoen word sodra jou hond gestabiliseer is om die oorsaak van die bloeding te bepaal.
Eerstens moet 'n volledige bloedtelling gedoen word om te kyk en alle bloedselle te bepaal en te bepaal of dit normaal is. Honde met vWD het gewoonlik normale CBC's, tensy hulle bloei.
'N Stollingstydtoets genoem buccale mukosale bloedingstyd is 'n vinnige en soms bruikbare instrument om bloeding te diagnoseer. Die BMBT-toets behels die maak van 'n klein prik in 'n hond se tandvleis en tydsberekening hoe lank dit neem om 'n sigbare stolletjie te vorm. Dit kan gedoen word terwyl 'n hond onder narkose is voor die operasie. BMBT is nie altyd verleng by honde met vWD nie, dus dit is nie 'n definitiewe toets vir vWD nie.
Ander toetse om bloeding te bepaal, sluit in geaktiveerde stollingstyd en PT / PTT. Dit sal normale resultate hê in honde met vWD. Dit is egter belangrik om hierdie toets uit te voer om ander bloedingskwessies uit te sluit.
Die primêre manier om die teenwoordigheid van vWD te bepaal, is om 'n von Willebrand-faktor antigeen-toets te doen, of vWF: Ag%. Hierdie vlakke kan dwarsdeur die dag wissel, dus daar is 'n paar reekse om te oorweeg. Normale honde sal 'n resultaat van 70 tot 180 hê. 'N Hond word as grenslyn beskou as 'n resultaat van 50 tot 69. Abnormale resultate wissel van 0 tot 49.
DNA toetsing is 'n ander manier om vas te stel of 'n hond geraak sal word deur of 'n draer van vWD is. Hierdie toets is slegs beskikbaar vir sekere honderasse en kan deur 'n laboratorium soos VetGen uitgevoer word.
Behandelingsopsies vir honde met Von Willebrand-siekte
As die hond met vWD aktief bloei, moet stappe geneem word om bloedverlies te beheer. As die bloeding kleiner is tot matig, kan dit moontlik wees om bloeding te stop met verbande of ander drukmiddele. Wanneer bloeding plaasvind tydens die operasie, sal die veearts poog om vate so vinnig as moontlik te maak. 'N Hond met beduidende bloedverlies benodig 'n bloedoortapping. Vetsartse neem ook voorsorgmaatreëls om enige dwelms te vermy wat verdere bloeding kan verleng of stollingsmeganismes kan beïnvloed.
As die teenwoordigheid van vWD bekend is voor chirurgie (en die operasie is nodig), is dit moontlik om krioprecipitate, 'n bloedproduk wat ryk is aan von Willebrand-faktor, te administreer.
As cryoprecipitate nie beskikbaar is nie, is plasma 'n alternatief (hoewel dit nie soveel von Willebrand-faktor bevat nie. Hierdie bloedprodukte kan die hond tydelik voorsien van die vWF wat nodig is om bloedklonte tydens die operasie te vorm.
Vir honde met 'n ligte vWD (veral Tipe 1), kan veeartse 'n hormoon genoem desmopressienasetaat, of DDAVP, toedien. Dit stel vWF in die bloedstroom vry en verlaag tydelik die bloedingstyd. Nie alle honde sal op DDAVP reageer nie. Baie veeartse beskou hierdie behandeling omstrede of ondoeltreffend.
Die beste ding wat gedoen kan word om honde te beskerm teen von Willebrand siekte, is om te verhoed dat hulle in die eerste plek daarmee gebore word. Dit is belangrik dat hondehouers die risiko loop om hul honde te skerm voordat hulle broei. 'N Hond met abnormale resultate moet nooit geteel word nie. Enige hond met 'n oorerflike gesondheidsprobleem moet bespuit of gemanier word om toekomstige geslagte honde te beskerm.
Gelukkig kan honde met ligte tot matige vWD dikwels normale lewens leef. Om jou hond te ken, het die siekte voor chirurgie die beste manier om te beskerm teen bloeding episodes. Honde met ernstige vWD moet gemonitor word om beserings te voorkom en spontane bloeding so spoedig moontlik op te spoor. Hierdie honde mag bloedoortappings periodiek ondergaan om bloedverlies te behandel.
As u hond van Willebrand siekte het, moet u 'n veearts vind wat u vertrou en in kommunikasie bly oor u hond se behoeftes en voortdurende toestand. Dit is ook belangrik om 'n lys van nabygeleë noodhospitale beskikbaar te hê in die geval van 'n bloeding episode. Dit is noodsaaklik dat u so spoedig moontlik u bloeiende hond met vWD na die naaste oop veearts bring. Onthou ook om met enige nuwe veearts of veeartspersoneel te kommunikeer oor u hond se vWD status. Dit sal hulle toelaat om jou hond veilig te hou en behandelings of prosedures te vermy wat skade kan veroorsaak.