Dit is onwaarskynlik dat Venus gevorm het met sy huidige stadige retrograde rotasie, wat 243 dae duur om te voltooi. Die planeet het waarskynlik aanvanklik ’n vinnige prograde rotasie gehad met ’n tydperk van ’n paar uur, nes die meeste van die ander planete in die Sonnestelsel. Venus is na genoeg aan die Son om ’n aansienlike gravitasionele sinkroniese omwenteling te ondervind, en sy atmosfeer is dik genoeg om termies aangedrewe atmosfeergetye te skep wat ’n retrograde wringkrag veroorsaak. Venus se huidige stadige retrograde rotasie is in ’n ewewigtige balans tussen swaartekraggetye wat probeer om Venus in ’n sinkroniese omwenteling om die Son te plaas en atmosfeergetye wat probeer om die planeet in ’n retrograde rigting te laat draai. Die getye is ook sterk genoeg om die evolusie te verklaar van Venus se rotasie van ’n aanvanklike vinnige prograde rigting na sy huidige stadige retrograde rotasie. Mercurius is nader aan die Son, maar is nie in ’n sinkroniese omwenteling nie omdat dit ’n rotasie-wentelbaan-resonansie ondergaan het vanweë die eksentrisiteit van sy wentelbaan. Die rotasie van Mars en die Aarde word ook beïnvloed deur getyekragte met die Son, maar hulle het nie ’n staat van ewewig bereik soos Venus en Mercurius nie omdat hulle verder van die Son af is waar getykragte swakker is. Die gasreuse van die Sonnestelsel is te groot en te ver van die Son af dat getyekragte hul rotasie kan vertraag.
Al die bekende dwergplanete en kandidaat-dwergplanete het prograde wentelbane om die Son, hoewel sommige ’n retrograde rotasie het, soos Pluto; sy ashelling is sowat 120 grade. Pluto en sy maan Charon is in ’n sinkroniese omwenteling om mekaar. Die stelsel is vermoedelik deur ’n enorme botsing geskep.
Met die uitsondering van Saturnus se maan Hyperion is al die bekende reëlmatige mane in die Sonnestelsel in ’n sinkroniese omwenteling om hul planeet; hulle het dus zero-rotasie met betrekking tot hul planeet. Hulle het egter ’n prograde rotasie met betrekking tot die Son omdat hulle prograde wentelbane om hul planeet het.
↑ Grossman, Lisa (13 Augustus 2008). "Planet found orbiting its star backwards for first time". NewScientist. Verkry op 10 Oktober 2009.
↑ McBride, Neil (2004). An Introduction to the Solar System. Cambridge University Press. p. 248. ISBN 0-521-54620-6.
↑ Bergstralh, Jay T. (1991). Uranus. p. 485–486. ISBN 0-8165-1208-6.
↑ Mason, John (22 Julie 1989). "Science: Neptune's new moon baffles the astronomers". NewScientist. Verkry op 10 Oktober 2009.
↑ 12,0 12,1 Hecht, Jeff (1 Mei 2009). "Nearby asteroid found orbiting Sun backwards". NewScientist. Verkry op 10 Oktober 2009.
↑ Hecht, Jeff (5 September 2008). "Distant object found orbiting Sun backwards". NewScientist. Verkry op 10 Oktober 2009.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Retrograde_en_prograde_beweging&oldid=1468069"
Die bladsy is laas op 9 Julie 2016 om 13:03 bygewerk.