Die kritikus T.T. Cloete het in 'n artikel uit 1957 oortuigend geargumenteer dat aspekte van Van den Heever se digstyl en -tegniek wat soms onder ernstige kritiek moes deurloop grootliks funksioneel is om die bepaalde (passief-transendentale) lewens- en werklikheidsingesteldheid in sy werk te ko-kommunikeer. “Ek wou die laaste twee jaar of so al iets in Afrikaans doen, ek het goed geskryf maar niks het soos ek gevoel nie; alles was geforseerd. Een middag sit ek en Makkie en drink ‘n paar biere en het besluit om so ‘n feel good vibe te try. Ek het begin skryf en my chi gevind, dit was ‘n kaklekker vibe. Ek is mal oor humor en die projek gee my die outlet om humor te kan gebruik met musiek wat cool is en waarop ek en Makkie baie trots is,” vertel Peach. Wat vir 'n middelaar maak die Arminiane van Jesus Christus? 'n Yslike mislukking!