HG100 liefdesverhaal: Ek vra jou nie, ek sê jou
JY LEES NOU HG100 liefdesverhaal: Ek vra jou nie, ek sê jou
Niemand wag tot die aand voor sy finale eksamen om sy kaarte op die tafel uit te pak nie. Behalwe so 'n skamerige, aweregse ou wat ek ken. Ons was pelle, lekker pelle. Die Sondag voor die eksamen gaan swem ons nog saam om 'n breek te vat. Gesels 'n hond uit 'n bos. Groet soos besties met 'n drukkie: Lekker skryf! En toe, Dinsdagmiddag, word 'n opgerolde poster by die koshuis afgelaai. Ek rol dit oop: Twee varke lê met hul snoete oor mekaar. Die opskrif lees: "Crazy 'bout you." Agterop, in sy handskrif: "Voel ook so. Sien vanaand 18h00."
Wat? Skeer hy gek? Môre skryf ons albei ons hoofvakke. Watse soort pêl is hy? Ek kan nie tien woorde in my kop kry nie. Môre dop ek! Teen halfses staan die hele vyfde vloer agter hul gordyne die ingang en dophou. Toe hy sy fiets teen die heining neersit, spring ek die trappe twee-twee ondertoe. En daar staan ons twee voor mekaar: Bekke vol tande. Ons stap woordeloos tot by Springbokpark. Agter die eerste boom vat hy my vas en soen my tot net duskant 'n koma. Toe ons opkom vir asem, sê hy: "Ons moet die parkie eendag vir ons kinders kom wys."
Terug by die koshuis wag die Naughty Nine my in. "Het hy jou gevra!" gil hulle soos een.
"Nee, hy't my gesê!"
O ja, ons het albei die volgende dag gecum! En so tien jaar later die drie kinders na die parkie geneem om onder die boom te gaan piekniek te hou.