Saint Bernadette - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Saint Bernadette Soubirous (7 Januarie 1844 - 16 April 1879) was 'n herdersmeisie uit die stad Lourdes in die suide van Frankryk. Sy is op 8 Desember 1933 deur die Rooms-Katolieke Kerk as heilige gekanoniseer.
Van Februarie tot Julie 1858 berig Bernadette 18 verskynings van die Maagd Maria. Ondanks die aanvanklike skeptisisme van die Katolieke Kerk, is hierdie aansprake uiteindelik na 'n kanonieke ondersoek as geloofwaardig verklaar. Die verskynsel maak die stad Lourdes 'n belangrike plek vir bedevaart en lok jaarliks ​​miljoene Katolieke. St. Bernadette se jaarlikse feesdag is 16 April.
Bernadette se vroeë lewe
Bernadette was die dogter van François Soubirous (1807 - 1871), 'n meulenaar van handel, en sy vrou Louise nee Castérot (1825 - 1866), 'n wassery. Bernadette was die oudste van ses kinders. Bernadette was 'n siek kind; sy het in die kindertyd cholera gehad en het die grootste deel van haar lewe aan asma gely.
Toe die moeilike tye op Frankryk plaasgevind het, het die gesin in uiterste armoede gewoon. Ondanks die swaarkry, het bure berig dat die gesin in 'n ongewone harmonie leef en blykbaar op hul liefde en hul godsdienstige toewyding steun. Al die gesinslede het gesoek watter werk hulle kon doen. Bernadette het plaaswerk gedoen, veral skaapkuddes, vir 'n familievriend in die nabygeleë Bartrès. Sy wag ook tafels in haar tante Bernarde se taverne.
Bernadette het in Januarie 1858 na Lourdes teruggekeer om die gratis skoolbestuur deur die Sisters of Charity and Christian Instructions by te woon ten einde die kategismus te leer en haar eerste Nagmaal te ontvang. Sy het egter in haar klasse gesukkel en as student gely. Aangesien haar klasse in klassieke Frans eerder as die plaaslike Gascon-taal aangebied is, was dit waarskynlik dat Bernadette nie die enigste student met leerprobleme was nie. Haar stryd op skool is destyds toegeskryf aan eenvoudigheid; in latere hagiografieë het dit gelyk asof hulle haar onskuld illustreer.
Visies en wonderwerke
Op 11 Februarie 1858, op 14-jarige ouderdom, was Bernedette, haar suster en 'n vriendin besig om vuurmaakhout bymekaar te maak by die grot van Massabielle buite Lourdes. Dit was daar waar Bernadette beweer dat hy die eerste van 18 visioene sien. Sy noem die verskyning ''n klein jong dame' wat in 'n nis in die rots gestaan ​​het. Die ander meisies het gesê dat hulle niks sien nie. Die verskyning identifiseer haar nie eers in die 17de visioen nie, en tot op daardie stadium noem Bernadette haar bloot 'Aquero' of 'dit' in die Gascon-taal.
Het u geweet dat Saint Bernadette Soubirous, beskermheilige van siek persone en van Lourdes in Frankryk, 'n eenvoudige herdersmeisie was
Soos Bernadette later aan haar familie, haar kerk en verskeie burgerlike ondersoekers berig het, het die dame in haar negende visioen vir haar gesê om te drink uit die lente wat onder die rots gevloei het. Daar was egter geen bekende lente daar nie en die grond was hard en droog. Bernadette het aangeneem dat die dame bedoel dat die lente onder die grond was, sodat sy in die vuil begin grawe het. Binnekort verskyn 'n klein plas en 'n dag of wat later begin die lente vloei. Nie lank daarna nie, is dit aangeteken dat dit 3,5 meter hoog is. Hierdie wonderbaarlike lente het geassosieer met genesing en het na bewering baie siektes genees. Pelgrims het gestroom om te drink en aan die water te raak. Die Lourdes Bureau, die amptelike mediese raad van Lourdes, bestaan ​​uit sowel Katolieke as ateïstiese dokters. Hulle het gesê dat die meeste genoteerde genees plaasgevind het tydens of na die seën van die Eucharistiese optog eerder as na bad of drink. Hulle het opgemerk dat die water van die lente nie spesiale chemiese verbindings of genesende tonika bevat wat dit in staat sou stel om die genesings wat daarmee gepaard gaan, te produseer nie. In die jare sedert Bernadette die lente opgegrawe het, is 67 genesings deur die Lourdes Buro as onverklaarbaar en nie wonderbaarlik bevestig nie. Selfs na buitengewone streng wetenskaplike en mediese ondersoeke, kan niemand hierdie genesings verklaar nie. Bernadette het self gesê dat dit die geloof en gebed is wat die siekes genees.
Bernadette se ander visioene van die dame fokus op die behoefte aan gebed en boetedoening. Op 2 Maart 1858, na die 13de verskyning, het Bernadette egter aan haar familie gesê dat die vrou gesê het: "Gaan asseblief na die priesters en vertel hulle dat hier 'n kapel gebou moet word. Laat optogte hierheen kom." Vergesel deur twee van haar tantes, het Bernadette dienooreenkomstig na die parogie, vader Dominique Peyramale, gegaan met die versoek. Peyramale, 'n briljante maar dikwels grofsprekende man met min geloof in aansprake op visioene en wonderwerke, het aan Bernadette gesê dat die dame haarself moet identifiseer. Bernadette vertel dat sy tydens haar volgende besoek die Vader se woorde aan die dame herhaal het, maar dat die dame 'n bietjie gebuig het, geglimlag en niks gesê het nie.
Standbeeld van ons dame van Lourdes in Lourdes, Frankryk
Haar 16de verskyning, wat volgens haar meer as 'n uur geduur het, was op 25 Maart 1858. Tydens hierdie visioen word gesê dat die tweede van twee "wonderwerke van die kers" plaasgevind het. Bernadette hou 'n aangesteekte kers vas; tydens die gesig het dit afgebrand, en daar word gesê dat die vlam meer as 15 minute in direkte kontak met haar vel was, maar sy het geen teken van pyn of beserings opgedoen nie. Daar word beweer dat dit deur baie mense getuig word, waaronder die dokter van die stad, dr. Pierre Romaine Dozous, wat dit tydig gemaak het en later gedokumenteer het. Volgens sy verslag was daar geen teken dat haar vel op enige manier aangetas is nie. Hy het Bernadette fyn dopgehou, maar nie ingegryp nie. Nadat haar visie beëindig is, het die dokter gesê dat hy haar hand ondersoek het, maar geen bewyse van brandwonde gevind het nie. Sy was heeltemal onbewus van wat gebeur het. Die dokter sê toe dat hy kortliks 'n aangesteekte kers op haar hand sit. Sy reageer onmiddellik.
Volgens Bernadette se verslag van dieselfde besoek, het sy die vrou weer haar naam gevra, maar die vrou glimlag net terug. Sy herhaal die vraag nog drie keer en hoor die vrou uiteindelik in die Occitaanse taal sê: "Ek is die onberispelike bevrugting." Vier jaar tevore het pous Pius IX die leer van die Onbevlekte Ontvangenis gedeel: van alle mense wat nog ooit geleef het, is Maria, die moeder van Jesus, alleen gebore sonder die vlek van oorspronklike sonde. Dit was egter destyds nie goed bekend vir Katolieke nie. Dit was oor die algemeen beperk tot bespreking tussen die geestelikes. Dit was beslis nie 'n uitdrukking wat bekend was aan 'n eenvoudige boeremeisie wat skaars kon lees nie. Haar ouers, leraars en priesters het later getuig dat sy nog nooit vantevore die woorde 'onbevlekte bevrugting' van hulle gehoor het nie.
Sommige mense wat met haar 'n onderhoud gevoer het oor die visioene, het gedink dat sy eenvoudig van aard was. Ondanks die feit dat sy streng ondervra is deur amptenare van die Katolieke Kerk en die Franse regering, hou sy haar konstant vas aan haar verhaal. Haar gedrag in hierdie periode stel die voorbeeld waardeur almal wat visioene en mistieke ervarings beweer, nou deur kerkowerhede beoordeel word.
Bernadette se latere jare
Bernadette het nie van die aandag wat sy trek nie, gegaan na die hospiesskool wat deur die Sisters of Charity and Christian Instruction bestuur word. Dis toe dat sy uiteindelik leer lees en skryf. Sy is toe by die Sisters of Charity-abdy aan en trek toe hulle net 22 jaar oud in hul moederhuis op Ners in. Sy het die res van haar kort tydjie daar deurgebring en as assistent in die huis en later as sakristan gewerk. Bernadette het pragtige borduurwerk vir altaardoeke en klere gemaak. Sy het die ontwikkeling van Lourdes as 'n pelgrimsheiland gevolg terwyl sy nog in Lourdes gewoon het, maar was nie in 1876 aanwesig vir die inwyding van die Basiliek nie. Sy is uiteindelik op 16 April aan die ouderdom van 35 oorlede.
Bernadette se liggaam uitasem
Biskop Gauthey van Nevers het die lyk van Bernadette Soubirous op 2 September 1909 opgegrawe in die teenwoordigheid van verteenwoordigers wat aangestel is deur die postulators van die saak, twee dokters en 'n suster van die gemeenskap. Hulle het gevind dat alhoewel die kruisiging en die rosekrans in haar hand geoksideer het, dit lyk of haar liggaam beskerm is teen ontbinding. Dit is genoem as een van die wonderwerke om haar kanonisering te ondersteun. Hulle het haar lyk gewas en aangetrek voordat sy in 'n nuwe dubbele kis begrawe is.
Die kerk het die lyk 'n tweede keer op 3 April 1919 opgegrawe. Die lyk het steeds behoue ​​gebly; Haar gesig was egter effens verkleur, moontlik as gevolg van die wasproses van die eerste opgrawing.
In 1925 het die kerk die liggaam vir die derde keer opgevoer. Hulle het oorblyfsels van die liggaam geneem wat na Rome gestuur is. 'N Presiese afdruk van die gesig is gevorm sodat die firma Pierre Imans in Parys 'n ligte wasmasker kon maak op grond van die afdrukke en op egte foto's. Dit was 'n algemene praktyk by oorblyfsels in Frankryk, omdat daar gevrees is dat die liggaam, alhoewel die mummificasie, die swartagtige kleur van die gesig en die gesinkte oë en neus 'n onaangename indruk op die publiek sou maak. Afdrukke van die hande is ook geneem vir die aanbieding van die liggaam. Die oorblyfsels is daarna in 'n goue en glas-relikwie in die kapel van Saint Bernadette in die moederhuis in Nevers geplaas. Die webwerf word deur baie pelgrims besoek.
Kanonisering as 'n Katolieke heilige
St. Bernadette het versoening in 1925 en kanonisering in 1933 onder pous Pius XI ontvang, nie soseer vir die inhoud van haar visioene nie, maar eerder vir haar eenvoud en heiligheid in die lewe. Sy is die beskermheilige van siek persone en van Lourdes.
Franz Werfel se roman The Song of Bernadette, was gebaseer op 'n fiksionalisering van die lewe van St. Bernadette. Die boek is later in 1943 in 'n rolprent met dieselfde titel aangepas, met Jennifer Jones as Bernadette en die ongeakkrediteerde Linda Darnell as die Onbevlekte Ontvangenis. Jones het 'n Oscar-toekenning gewen vir haar uitbeelding van die heilige.
'N Meer histories akkurate weergawe van Bernadette se lewe word in die film van 1988 aangebied Bernadette en die 1989 The Passion of Bernadette deur Jean Delannoy, met Sydney Penny in die hoofrol. Daar is ook 'n Franse film in 2011 Je M'appelle Bernadette met Katia Miran vertolk.
Bordes, Vader Joseph. Lourdes: In Bernadette se voetspore. Vic-en-Bigorre: Lestrade, 1988. ASIN B000IY7FX8