2 Kor. 6:11-18
"Moenie in dieselfde juk trek saam met ongelowiges nie, want watter deelgenootskap het die geregtigheid met die ongeregtigheid, en watter gemeenskap het die lig met die duisternis?
Of watter ooreenkoms het die tempel van God met die afgode? Want julle is die tempel van die lewende God, soos God gespreek het: Ek sal in hulle woon en onder hulle wandel, en Ek sal hulle God wees, en hulle sal vir My 'n volk wees." (:14&16).
Ons lees in vers 17 uit die gelese gedeelte van die bevel van afsondering van dit wat onrein is. Sou dit beteken dat ek myself in my huis moet opsluit en soos 'n kluisenaar moet leef sodat ek nie met slegte dinge in aanraking kom nie? As ek dit sou doen sou ek mos 'n lamp wees wat onder 'n maatemmer geplaas word in plaas daarvan dat my lewenslig helder oor ander sou skyn.
Die opdrag is duidelik dat ek my lewenswandel , my hart, siel en gees vir God sal heilig, oftewel myself sal afsonder. Dit beteken dat ek myself daaraan sal toewy om God se wil in my lewe na te streef om op hierdie wyse aan Hom diensbaar te wees. En sodoende sal ek aan sy juk trek eerder as om in dieselfde juk as ongelowiges te trek. Die juk van Jesus is immers veel ligter as die harde juk van ongeregtigheid wat jou uiteindelik in die grond in sal dryf en totaal sal afmat. "Kom na My toe, almal wat vermoeid en belas is, en Ek sal julle rus gee. Neem my juk op julle en leer van My, want Ek is sagmoedig en nederig van hart, en julle sal rus vind vir julle siel; want my juk is sag en my las is lig." (Matt. 11:28-30).
Hierdie vriendelike uitnodiging ten spyt, is daar soveel mense wat verkies om in die juk van ongeregtigheid te trek. Trouens, daar is deesdae soveel getroue kerkgangers wat gereeld eredienste bywoon en in alle opsigte baie godsdienstig is, maar in hul handelinge ywerig aan die juk van ongeregtigheid saamtrek. Hiermee bedoel ek dat hulle die dinge in ons samelewing bevorder wat uitdruklik deur die Woord van God verbied word deurdat hulle aan hierdie verkeerde praktyke deelneem omdat dit in die samelewing aanvaarbaar geword het. Die feit dat die samelewing dit aanvaar beteken nie dat dit vir God aanvaarbaar geraak het nie!
Dink maar hoeveel "gelowige" jongmense al in intieme liefdesverhoudings betrokke raak sonder dat hulle in die eg verbind is. Egskeidings en hertrou is eintlik al so algemeen soos rook, drankmisbruik en pornografie asof dit ook nie eintlik so erg is nie. En hoeveel mense is besig om gewoond te raak aan praktyke van omkopery en bedrog omdat dit nie 'n vreemde verskynsel in ons samelewing is nie? U moes seker self al die frustrasie beleef van mense wat afskeepwerk lewer teen 'n onbillike hoë tarief omdat gierigheid en hebsug al deeglik in hul lewens gewortel is, maar hulle sal darem Sondag 'n deeltjie daarvan as 'n offergawe afstaan.
Ek wonder hoeveel kerkmense saam met ongelowiges aan die juk trek om die Sabbat te ontheilig en tot enige gewone dag gelyk te stel? Dit is mos so gerieflik om Sondag na kerk gou by die supermark aan te doen. Ek dink ons sal sidder om te sien hoeveel mense uit die kerk kom waar hulle die lof van die Here besing het om hul voor die televisie neer te vly waar hulle na programme kyk waarin sy NAAM onophoudelik gelaster word–'n oortreding waarvoor die doodstraf opgelê is in Moses se tyd. ("Toe het die seun van die Israelitiese vrou die NAAM gelaster en gevloek. ... En die HERE het met Moses gespreek en gesê: Bring die vloeker buitekant die laer uit, en almal wat dit gehoor het, moet hulle hande op sy hoof lê; dan moet die hele vergadering hom stenig." Lev. 24:11,13&14).
Daar is dan nie net kerkmense nie, maar selfs sogenaamde predikers wat ywerig aan die juk van ongeregtigheid trek deur regverdiging te probeer vind vir heidense praktyke soos tatoeëring. Daar word nie net geywer vir verhoudings tussen mense van dieselfde geslag nie, maar ook dat diesulkes as leraars mag dien. En die hoeveelheid vroue wat deesdae na teologiese fakulteite gestuur word om die predikante van die toekoms te word, is 'n bewys van mense se totale onkunde van die ware God wat ook die rol van die vrou in die Woord baie, baie duidelik stel. En hierdie rol is nie om te heers oor die man nie, laat staan nog oor 'n gemeente!
Die opdrag van die Here aan sy kinders is duidelik – moenie met hierdie mense saamgaan nie! Ons is egter steeds in die wêreld hoewel nie van hierdie wêreld nie. En die feit dat God ons hier benede vir sy doel wil gebruik, is tog duidelik uit die gebed van Jesus in Joh. 17:15-18: "Ek bid nie dat U hulle uit die wêreld wegneem nie, maar dat U hulle van die Bose bewaar. Hulle is nie van die wêreld nie, net soos Ek nie van die wêreld is nie. Heilig hulle in u waarheid, u woord is die waarheid. Soos U my gestuur het in die wêreld, het Ek ook hulle in die wêreld gestuur."
Ons sal nie na behore aan die juk van Jesus kan trek terwyl die juk van die wêreld op ons skouers rus nie. U sal uself daarom ook vandag die vraag moet afvra watter juk op u skouers rus? As dit 'n swaar juk is wat u tot in u siel vermoei en totaal uitput ten spyte van die feit dat daar soveel ander rondom u is wat saam met u daarin trek, moet u dalk tot besinning kom en besef dat dit nie die juk is waaronder 'n ware gelowige moet wees nie.
Ons as 'n gelowige Afrikanervolk hier aan die suidpunt van Afrika verkeer in ons tyd weereens in 'n baie moeilike situasie. Maar as ons tesame ons krag inspan en ons daarop toespits om in die regte juk te trek deur die juk van Christus op te neem, sal ons ongetwyfeld weer hierdie wa deur die drif getrek kry onder leiding van Hom wat ons daartoe roep.