Met die grondwetlike onderhandelinge van 1994 tot 1996 was ek lid van die onderhandelingskomitee wat oor taal in die Grondwet moes besluit. Namibië, wat kort vantevore ’n nuwe grondwet gekry het, het besluit om Engels die enigste amptelike taal vir Namibië te maak.
Ek het namens die Vryheidsfront verskeie voorstelle gemaak oor hoe landwyd, maar veral in provinsies erkenning aan al die verskillende tale van Suid-Afrika gegee kan word, wetende dat Afrikaans en Engels nooit weer alleen op so ’n posisie sou kon aanspraak maak nie.
In Maart verlede jaar besluit die DA in die Wes-Kaapse parlement dat Engels voortaan sy voorkeurtaal sal wees en dat sy Hansarddienste slegs in Engels beskikbaar sal wees.
Dit terwyl ’n ANC-beheerde provinsie soos die Vrystaat besluit het om Hansard in Sotho, Afrikaans en Engels uit te gee.
Toe die verslag in die parlement bespreek word, is ons verras dat die DA al die aanbevelings steun. Dit is slegs die VF Plus wat op die implikasies van die aanbevelings vir Afrikaans op tersiêre vlak wys en daarteen stem.
In sy latere kritiek op die DA het hy hulle herinner aan hul destydse voorstel vir slegs Engels met die grondwetlike onderhandeling. Hy het verder beweer dat hulle die “stryd vir Afrikaans” misbruik net om stemme te werf.
Op my en ander lede se voorstel besluit ons om die Taalmonument te besoek voordat so ’n drastiese besluit geneem word.
Die bestuur van die monument het moeite gedoen om ons in te lig oor al die aktiwiteite van die monument.
Niemand betwyfel die DA-aanhalings oor Afrikaans, soos deur Gibson aangehaal nie. Toe die DA egter geleenthede soos hierbo gekry het om die party se erns met hierdie sake te bewys, het dit nie gebeur nie.