Vroue se teenpaswetoptog — Google Arts & Culture
Vroue se teenpaswetoptog
“Wathint’ abafazi, wathint’ imbokodo: Slaan ’n vrou en jy slaan ’n rots”
As deel van die teenpaswetveldtog het 20 000 vroue van alle rasse, sommiges met babas op die rug, op 9 Augustus 1956 uit die stede en dorpe en reservate ’n petisie wat aan Suid-Afrika se eerste minister gerig is, na die Uniegebou in Pretoria geneem. Eerste minister Strijdom was nie daar nie. Die petisie het van hom vereis dat die paswette afgeskaf word.
Die optog is deur die Federasie van Suid-Afrikaanse Vroue (FEDSAW) georganiseer. Die organisasie is bekend daarvoor dat hulle die algemene siening dat ’n vrou in die kombuis hoort teengestaan het, aangesien ’n vrou orals hoort.
Die optog is gelei deur Lilian Ngoyi, Helen Joseph, Albertina Sisulu en Sophia Williams-De Bruyn.
Nadat die petisie aan die eerste minister se sekretaris oorhandig is, het die vroue ’n vryheidslied, “Wathint’ abafazi, Strijdom”, gesing. Sederdien verteenwoordig “wathint’ abafazi, wathint’ imbokodo” (slaan ’n vrou en jy slaan ’n rots) vroue se stryd in Suid-Afrika.
Sedert 1995 vier Suid-Afrika elke jaar op 9 Augustus Nasionale Vrouedag ter nagedagtenis aan die optog.
Op Vrouedag in 2009 is die optog opnuut uitgebeeld om die 50ste herdenking daarvan te vier. Baie van die 1956-veterane was deel van die optog.
Vroue arriveer in die stad en wag dat die optog begin
Die optog is onderweg!
Naby die Uniegebou in Pretoria
Die Uniegebou huisves die kantoor van die eerste minister
Vroue vergader buite die kantoor van die eerste minister
Vroue gedurende die oorhandiging van die petisie aan die kantoor van die eerste minister
Polisieteenwoordigheid gedurende die optog
Vroue sing saam: Wathint’ abafazi, wathint’ imbokodo!