Die Tien Gebooie | Boekies | Wêreld Van Môre
Meer as 40 jaar gelede het ek die voorreg gehad om die eerste uitgawe van hierdie boekie, Die Tien Gebooie, te skryf. Dit is in boekvorm verwerk uit ’n tydskrifreeks en is aan honderde duisende mense gestuur wat dit oor ’n paar dekades aangevra het. Dit is al vir langer as ’n dekade uit druk, maar ek het dit nou vir die Wêreld van Môre luisteraars en intekenare op datum gebring. Eweneens is dit baie dieselfde as die boekie wat meer as 40 jaar gelede vir die eerste keer aangebied is. Dit behoort geen verrassing te wees nie, want dit beskryf die onveranderlike Wette van God. Soos Hy sê: “Want Ek, die HERE, het nie verander nie” (Maleagi 3:6).
Selfs wêreldlike geleerdes erken dat die heel eerste Christene hul lewens gegrond het op die onderhouding van die groot geestelike Wet van God – die Tien Gebooie. Toe hulle gesê het “Die Here Jesus Christus”, het hulle erken dat die woord “Here” “Baas” beteken – die Een wat u moet gehoorsaam! Jesus herinner hulle herhaaldelik aan hierdie lewensbelangrike verhouding, soos in Lukas 6:46: “En wat noem julle My: Here, Here! en doen nie wat Ek sê nie?”
Ons leef in ’n tyd van wetteloosheid. Misdaad en geweld neem teen ’n kommerwekkende tempo toe omdat daar onder miljoene mense feitlik geen respek vir wet of gestelde gesag is nie, hetsy van God of mense! Op internasionale vlak leef nasies in vrees omdat hulle goed weet dat die sogenaamde “waarborge” en vredesverdragte nie die papier werd is waarop dit geskryf is nie. Daar is geen geregtigheid – geen respek vir gesag – onder die nasies van die wêreld nie. Dit is die wêreld waarin u leef!
Die mens het alle diepliggende ontsag vir die wet verloor omdat hulle van die ware bron van alle wette en gesag vergeet het! U Bybel sê: “Een is die Wetgewer, Hy wat mag het om te red en te verderf” (Jakobus 4:12). Daardie Wetgewer is die Almagtige God. In hul hedendaagse soeke na mensgemaakte “gemoedsrus” of ’n “godsdiens wat tevrede stel”, het die mens heeltemal vergeet van die grote God wat hierdie heelal regeer! Geen wonder party van ons jongmense – die leiers van die toekoms – het so ’n wettelose gesindheid nie. Een van die wêreld se voorste opvoedkundiges het ’n groep weermagleiers oor hierdie einste probleem gewaarsku. Hy was wyle dr. Rufus von Klein Smid, voormalige kanselier van die Universiteit van Suid-Kalifornië. Hy het gesê: “Ek het geen probleem met die huidige klem op wetenskap nie, maar vandag betaal ons vir die onderhoud van skole wat die hele skooljaar deur optree asof daar geen God is nie”. Dr. von Klein Smid neem ook kennis van die “afwesigheid van sedes” in ons jeug wat uit hierdie gesindheid voortspruit. Wanneer ’n mens die ware God uit die prentjie laat, is daar geen ware standaard vir gedrag oor nie. Die gevolg is geestelike chaos, wetteloosheid en ellende in die mensehart. In bykans alle hedendaagse godsdiensorganisasies is die neiging om God te “moderniseer”, te “demokratiseer” en weg te doen met Sy gesag om oor Sy skepping en ons, Sy skepsels, te regeer. Daar is deesdae weinig opregte “Godvresende mense” op aarde oor! Deurdat mense vir hulself ’n denkbeeldige “troetelafgod” na hul eie beeld geskep het, staan hulle beslis nie in ontsag en diepe respek jeens so ’n “god” nie. Hulle vrees nie hul “god” en hulle gehoorsaam beslis nie hierdie skepping van hul eie verbeeldings nie! Tog behels die ware boodskap van Jesus Christus die God wat hierdie aarde geskep het! Sy God is die God wat mense geseën het vir gehoorsaamheid aan Sy Wette – en gestraf het vir ongehoorsaamheid. Die Jesus Christus van u Bybel het altyd die evangelie van die Koninkryk van God verkondig (Markus 1:14; Lukas 4:43). In vandag se taal gestel, Hy het die blye nuus van die Regering van God verkondig – die heerskappy van God. Hy sê: “Bekeer julle en glo die evangelie” (Markus 1:15). Voordat u opreg kan glo en Jesus Christus as u Verlosser kan aanvaar sodat Sy gestorte bloed u sondes kan bedek, moet u uself bekeer. Maar bekeer waarvan? Bekeer van sonde! Wat is sonde?
Ondanks die teenstrydige idees en veralgemenings van georganiseerde godsdiensdenominasies, maak u Bybel dié duidelike stelling: “Sonde is immers oortreding van die wet van God” (1 Johannes 3:4, NV). Sonde is die verbreking van God se geestelike Wet – die Tien Gebooie. Dit is beslis en uitdruklik wat sonde is! Voordat God u sondes van die verlede sal vergewe, moet u uself eers bekeer van die verbreking van Sy Wet! U moet leer om God as die Opperheerser van hierdie heelal – en as u Koning en Heerser – te vrees en te respekteer. Salomo, die wysste man wat ooit geleef het, is geïnspireer om te skryf: “Die vrees van die HERE is die beginsel van die kennis” (Spreuke 1:7). Hierdie goddelike vrees is geensins persoonlike bedugtheid nie, maar ’n diepe respek en ontsag vir die grootse amp en gesag van God – vir Sy goddelike mag – Sy wysheid – Sy liefde. Sonder geloof in so ’n grootse en werklike God, is die mensdom onvolledig. Verwyderd van die ware God van wet en orde, is die mensdom doelloos, leeg, gefrustreerd en verward. Die weg uit die moderne mens se leegheid en verwarring mag vir sommige mense alledaags of eenvoudig klink, maar dit is werklik – en dit werk! Dit is bloot dat die mensdom moet ophou om vals gode te aanbid. Die mensdom moet terugkeer na die God van die Bybel, die God van die Skepping, die God wat hierdie heelal regeer! Waar Hy Sy weg na die vervulling van die mens se begeerte vir ’n gelukkige, oorvloedige en doelgerigte lewe opsom, inspireer God hierdie woorde aan die einde van die boek Prediker: “Die hoofsaak van alles wat gehoor is, is: Vrees God en hou sy gebooie; want dit geld vir alle mense” (Prediker 12:13). Die mensdom is gefrustreerd en onvolledig sonder hierdie lewende, noodsaaklike kontak met God – deur Sy weë te bewandel en Sy Gebooie te onderhou. Gehoorsaamheid aan God se Gebooie sal vrede, vervulling en vreugde aan al die nasies en volke van hierdie aarde bring. Dit is die ware antwoord op al ons probleme, individueel sowel as gesamentlik. Dit is die leefwyse wat Jesus Christus gaan onderrig wanneer Hy terugkeer na hierdie aarde om te regeer (Miga 4:2).
Lank voor Sinaï het God Abraham, die “vader ... van almal wat glo” (Romeine 4:11), in besonder geseën, omdat “Abraham na my stem geluister en my ordening, my gebooie, my insettinge en my wette onderhou het” (Genesis 26:5). Abraham het dus beslis die Tien Gebooie verstaan en gehoorsaam.
Aangesien die Tien Gebooie God se heilige en geestelike Wette is, het Hy hulle met groot gesag afgekondig en, anders as die res van die verbond, met Sy eie hand neergeskryf. Let op die agtergrond in Eksodus 19. God beveel die mense om hulself te reinig en gereed te wees op die derde dag wanneer Hy na hulle sou afkom (verse 10–11). “En op die derde dag toe dit môre word, was daar donderslae en blitse en ’n swaar wolk op die berg en die geluid van ’n baie sterk basuin, sodat die hele volk wat in die laer was, gebeef het” (vers 16). Hier toon God Sy gesag as die Skepper van hierdie aarde wanneer Hy begin om die Tien Gebooie met Sy eie Stem te spreek! Soos wat die Skepper Self in Sy heerlikheid op die berg Sinaï neergedaal het, het: “... sy rook ... opgetrek soos die rook van ’n oond, en die hele berg het vreeslik gebewe” (vers 18).
So begin God toe die Tien Gebooie spreek en onthul aan Sy mense die lewenswette wat sukses, geluk en vrede met God en medemens meebring. In ons era van menslike redenasie, agnostisisme en toenemende materialisme, is dit belangrik om daarop te let dat die Almagtige God nie eerste gepraat het oor die “broederskap van die mens” nie, maar oor gehoorsaamheid aan en aanbidding van God – die Skepper en Heerser van die hemel en aarde – en die persoonlike God van diegene wat Hom dien en gehoorsaam! “Toe het God al hierdie woorde gespreek en gesê: Ek is die HERE jou God wat jou uit Egipteland, uit die slawehuis, uitgelei het. Jy mag geen ander gode voor my aangesig hê nie” (Eksodus 20:1-3). Dit is die eerste en, soos ons later ook sal sien, die grootste Gebod. Bestudeer die bewoording van hierdie Gebod noukeurig – dink daaroor na soos Dawid gedoen het! “Ek is die HERE jou God” is ’n meer onthullende frase as wat dit met die eerste oogopslag mag blyk. Die “Ek” wat hier met soveel geweldige mag aan die woord was, is heel duidelik die groot Skepper van die hemel en aarde. Op dieselfde manier waarop Hy verskyn, demonstreer Hy Sy mag as Skepper deur donder en blitse vooruit te stuur en die Berg Sinaï letterlik te skud asof dit ’n nat waslap is!
In Mattheus 6:9 vertel Jesus ons dat wanneer ons bid, ons God as ons “Vader” moet aanspreek. Regdeur die Nuwe Testament word Hy onthul as die Een na Wie ons ons moet wend met al ons beproewings en probleme. Soos ’n menslike vader, sien Hy om na Sy kinders en seën en beskerm Hy hulle. Hy tugtig ook elke kind wat Hy liefhet (Hebreërs 12:6). God is van die begin af die fundamentele Vader van die mensdom. Toe God die mens skep, sê Hy: “Laat Ons mense maak na ons beeld, na ons gelykenis, en laat hulle heers oor die visse van die see ...” (Genesis 1:26). Mense is gemaak na die fisiese gelykenis van God – die uiterlike vorm en beeld van God. Daar is aan die mens sekere verantwoordelikhede en voorregte gegee om – soos God Self – te heers oor die ganse skepping op hierdie aarde. Daar is aan ons sekere beperkte magte gegee om nuwe dinge wat nooit tevore bestaan het nie in daardie presiese vorm te kan maak, of om so te sê, “te skep”. Op hierdie beperkte wyse vertoon die mensdom party van God se eie vaardighede! Daarom is dit God se plan en doel dat ons uiteindelik soos Hy sal wees, verheerlik word soos Hy verheerlik word (1 Johannes 3:2)! Die mensdom is uiteindelik bestem om uit gees gebore, uit gees gemaak en uit gees saamgestel te word (Johannes 3:6). Ons sal deel wees van die geesgebore, heersende Godgesin. God beplan dat diegene wat die menslike aard in hierdie lewe oorwin en leer om, met behulp van Sy inwonende Heilige Gees, Sy volmaakte Wette te onderhou, soos Hy sal wees – in Sy eie Gesin en Koninkryk ingebore! Na hierdie lewe van groei en oorwinning, na hierdie geestelike wedergeboorte, sal ons in staat wees om sommige van die prerogatiewe van God Self uit te voer! Ons sal gekwalifiseerd wees as ’n bykomende lid van die heersende Koninkryk van God! (Indien u ’n meer breedvoerige verduideliking van hierdie geestelike wedergeboorte sou wou hê, skryf gerus vir ons gratis boekie, U uiteindelike lotsbestemming).
In Sy lering in die Bergpredikasie, sê Jesus: “Elkeen dus wat een van die minste van hierdie gebooie breek en die mense só leer, sal die minste genoem word in die koninkryk van die hemele; maar elkeen wat dit doen en leer [selfs die “minste” van die gebooie], hy sal groot genoem word in die koninkryk van die hemele” (Mattheus 5:19). Regdeur die hele boodskap is Jesus besig om die Tien Gebooie te verduidelik, uit te brei en te vergroot. Hy toon dat hierdie geestelike Wet ’n lewende Wet is – soos die wette van swaartekrag en traagheid. Wanneer ’n mens dit verbreek, breek dit jou! So het ons gesien dat wanneer mense of volke die eerste Gebod verbreek, naamlik “Jy mag geen ander gode voor my aangesig hê nie” (Eksodus 20:3), hulle ’n onvermydelike straf van lyding en ellende oor hulself en hul nageslag bring. Mense sny hulself af van die oorsprong van hul wese, van die doel van die lewe, van die Wette wat vir hulle geluk, vrede en vreugde kan bring. Mense verwyderd van die ware God is leeg, gefrustreerd en ongelukkig. Hetsy dus deur die aakligheid van oorlog, persoonlike geweld, siekte of bloot die verrotting van die sterflike menslike vlees, is die uiteindelike lotsbestemming van alle mense wat van God verwyder is, ’n oneervolle dood – sonder enige hoop of belofte van die ewige lewe daarna (Romeine 6:23; Openbaring 21:8).
Jesus se voorkoms was eintlik ongetwyfeld baie manlik. As jong man was Hy ’n skrynwerker wat buite gewerk het. Selfs gedurende Sy bediening het Hy voortgegaan om die meeste van Sy tyd in die buitelug te bestee. Die meeste kruise, prente en beelde van Jesus is dus in algehele teenstelling met elke beskrywing van Hom wat in die heilige Woord van God gegee word! Hulle gee in alle opsigte ’n vals indruk van die ware Jesus Christus. Jesus se gesig moes ’n sterk, sonbruin voorkoms gehad het. Hy was nie vroulik in voorkoms nie, maar het eerder ’n kort manlike haarstyl gehad. Hy het nie pragtige, aristokratiese gelaatstrekke gehad nie, maar soos Hy Jesaja geïnspireer het om Sy menslike voorkoms te beskryf: “Hy het geen gestalte of heerlikheid gehad, dat ons Hom sou aansien nie, en geen voorkoms, dat ons Hom sou begeer nie” (Jesaja 53:2). As ’n mens was Jesus ’n normale, gesonde, moontlik effe stoere jong Joodse skrynwerker in Sy vroeë dertigs. Hy het die boodskap van God se eerskomende Koninkryk of regering oor hierdie aarde met opregtheid en oortuiging begin preek. Indien ons egter enigsins oor Jesus se voorkoms dink, moet ons in algemene terme dink aan hoe Hy vandag lyk. Hy beskryf dit vir ons in Openbaring 1:14-16: “Sy hoof en hare was wit soos wit wol, soos sneeu, en sy oë soos ’n vuurvlam ... en sy aangesig was soos die son wat skyn in sy krag”. Jesus se gesig skyn nou soos God Self met glansrykheid en met krag. U as mens sou nie direk daarna durf kyk nie! Baie mense sal daarop aanspraak maak dat hulle nie hierdie prente of beelde aanbid nie. Almiskie, maar hierdie vals prent en vals konsep van Christus kom ongetwyfeld dikwels by hulle op wanneer hulle aan Christus dink of bid. Hierdie vals prente en beelde kom eintlik tussen hulle en Christus. Dit veroorsaak ’n skeiding tussen die aanbidder en Christus! Indien u sulke beelde of prente van Christus gebruik, verbreek u die tweede Gebod! U beperk grootliks u konsep van die lewende Christus – wat nou verheerlik aan die regterhand van God in die hemel sit met Sy gesig wat skyn soos die son in vol sterkte!
Stel u God werklik eerste in u persoonlike lewe? Die uitslae van ’n meningspeiling onder 1,500 kollege studente het getoon dat hulle twee waardestelsels het met betrekking tot dit waarvoor hulle trou sweer: op die eerste vlak teenoor hulself, hul families en vriende; op die tweede vlak teenoor die mensdom (in die algemeen) en God. Dit is opmerklik dat hierdie “geleerde” jongmense God die minste geag het! Tog het 90 persent van diegene wat aan dieselfde opname deelgeneem het, aangedui dat hulle in God glo. Hierdie heersende geestelike luiheid en passiewe minagting teenoor God en teenoor die groot omvang van Sy amp en mag, is aanduidend van ’n groeiende neiging selfs onder kerkgangers en belydende Christene. Mense hou daarvan om oor godsdiens en God te praat, maar hulle koester nie ontsag vir Sy posisie en Sy Naam nie. Hierdie geestelike kanker bevat ook die oorsprong van die vernietiging van ons Westerse samelewing!
In beskrywing van die belangrikheid van ’n mens se naam, sê Moulton-Milligan se Vocabulary of the Greek Testament: “In ’n gebruik soortgelyk aan dié van die Hebreeus ... word [onoma, “naam”] in die Nuwe Testament gebruik om die ‘karakter’, ‘naam’ en/of ‘gesag’ van die betrokke persoon aan te dui” (bl. 451). Belangriker nog, God Self inspireer ook vir Daniël en Esra om in nege hoofstukke van die Bybel wat hulle in hierdie taal geskryf het, die Aramese woord vir God te gebruik en die Nuwe-Testamentiese skrywers is almal geïnspireer om die Griekse woorde vir die Godheid te gebruik. Die ware belangrikheid van die saak lê natuurlik nie in die fonetiese klank wat gebruik word om God te beskryf nie, maar in die betekenis wat Sy Naam dra! Hierdie gerespekteerde gesag op Bybelse linguistiek toon dus duidelik dat iemand se naam aanduidend is van sy amp, gesag en veral sy karakter. Die Name van God toon aan ons hoe God is – dit onthul Sy karakter! Weet u werklik hoe God is? Het u die nodige agting vir Sy verskillende ampte en vir Sy Naam soos u behoort te hê? Kry u Bybel en kyk of dit so is!
Ja, die ware God is die Heerser – u behoort Hom te gehoorsaam omdat Hy u geskape het en u elke asemteug gee wat u inasem! In Sy omgang met Abraham, het God Homself soms El-Shaddai genoem, wat “Almagtige God” beteken. God is dus die bron van alle mag! Sy Naam moet eerbiedig word, want dit staan vir die Een wat die bron van alle krag, mag en gesag is. Die Naam wat gewoonlik in die Ou Testament as “HERE” vertaal word, is vertaal uit die Hebreeuse letters YHWH, wat soms weergegee word as YAHWEH of YAHVEH. Die oorspronklike Hebreeuse woord beteken die “Ewige God” of “Selfbestaande Een”. Die woord word beide gebruik en omskryf in Genesis 21:33: “En hy [Abraham] het ’n tamarisk in Berséba geplant en daar die Naam van die HERE [YHWH], die ewige God, aangeroep”. Hierdie Hebreeuse woord, wat dikwels vertaal word as “Jehovah” in van die Engelse hersiene weergawes, toon God se karakter as die God wat ewig leef en word aangewend om Sy ewige amp te toon in ’n verbondsverhouding met diegene wat Hy geskape het. God het altyd bestaan en sal altyd bestaan om Sy seëninge, beloftes en verbond met Sy mense uit te voer! Ons God is die Ewige God – die Selfbestaande Een. Regdeur Sy Woord, word God se Naam in verband gebring met Sy karaktertrekke: Sy mag, Sy ewige bestaan, Sy genade, Sy getrouheid, Sy wysheid en Sy liefde. Let nou op hoe die profeet Dawid God se Naam verbind met Sy skeppende mag: “O HERE, onse Here, hoe heerlik is u Naam op die ganse aarde! U wat u majesteit gelê het op die hemele ... As ek u hemel aanskou, die werk van u vingers, die maan en die sterre wat U toeberei het – wat is die mens dat U aan hom dink, en die mensekind dat U hom besoek?” (Psalm 8:2-5). Hier word God uitgebeeld dat Hy Sy heerlikheid bo die hemele stel. Dan toon Dawid voorts dat God die hemele, die aarde en die mens geskape het. Geen wonder God se Naam en amp moet gerespekteer word nie!
Waarom is u gebore? Wat is die betekenis van u lewe? Wat is die ware doelwit van die lewe en wat is die lewenswette waardeur daardie doelwit bereik kan word? Hoeveel tyd bestee u elke week in oordenking van hierdie baie belangrike vrae? Die meeste mense is so besig met die dag-tot-dag bekommernis om met hul geld uit te kom, dat hulle bykans geen tyd aan die geestelike lewensvraagstukke wy nie. Indien hulle uitgevra word oor Bybelstudie of gebed, antwoord die meeste mense dat “daar net nie genoeg tyd is” vir hierdie godsdiensaktiwiteite nie.
Jesus Christus – die geïnspireerde voorbeeld van hoe elke ware Christen behoort te leef – onderrig deur Sy eie lewe en optrede dat die Sabbat ’n heilige vierdag (’n gewyde byeenkoms, NV) vir God se mense is, soos in Levitikus 23:3 onderrig word. Jesus se voorbeeld en gewoonte is aangeteken in Lukas 4:16, waar ons lees dat Jesus “soos Hy gewoond was ... op die sabbatdag in die sinagoge ... [gaan] staan [het] ... om te lees”. Die ware Sabbat is beslis ’n dag vir aanbidding en verering van God deur Sy geroepe dienaars. Dit is ook ’n tyd om God se Woord en Sy lewende Wette te preek en te verduidelik. Dit is dus die plig van elke ware Christen om uit te vind waar daardie Kerk is waarin hy God werklik “in gees en in waarheid” kan aanbid, ’n Kerk wat die ware Sabbat van die Skeppergod behoorlik onderhou en ’n Kerk waarin Christene geleer word om “van elke woord van God [te] leef”.
Geweld en astrantheid onder die jeug is kenmerkend van die tyd waarin ons leef. Enkelouergesinne neem toe. Tienermisdaad skiet absoluut die hoogte in! Jare gelede het een van Amerika se mees gerespekteerde kenners op die gebied van jeugprobleme, regter Samuel S. Leibowitz, gepoog om die antwoord te vind op die gefrustreerdheid van Amerika se jeug. Hy het besluit om na die Westerse land met die laagste aangetekende gevalle van jeugmisdaad, naamlik Italië, te gaan. Hy het die rede daarvoor gesoek by polisiebeamptes en onderwysers regdeur die land. Uit elke deel van Italië het hy dieselfde antwoord gekry: Jongmense in Italië respekteer gesag. Regter Leibowitz moes na die Italiaanse gesinne gaan om uit te vind waarom. Hy het gevind dat selfs in die armste huis, die vrou en kinders die vader as die hoof gerespekteer en geëer het. Hy het gevind dat die moderne “doen-soos-jy-wil”, permissiewe wêreld ’n kind nie werklik gelukkig en gebalanseerd maak nie. ’n Kind wil eerder die soliede mure van dissipline en reëls om hom hê om sy wêreld te definieer – hom te vertel presies hoe ver hy kan gaan. Net soos van hom verwag sal word in die volwasse wêreld, moet ’n kind gedissiplineer word om dinge te doen wat hy nie noodwendig wil doen nie. Van kindsbeen af moet ’n kind geleer word om sy ouers te respekteer en te gehoorsaam.
As elke ouer op aarde tog net die geweldige invloed op ’n kind se latere lewe kan besef wat outomaties daaruit spruit as ’n regstreekse gevolg van gehoorsaamheid of ongehoorsaamheid aan hierdie Godgegewe Gebod! Hierdie Gebod is een van die tien groot punte van God se ewige, geestelike Wet. Onder die Ou Testament se bedeling, was die straf vir regstreekse en ooglopende oortreding van hierdie Wet die doodstraf! “En hy wat sy vader of moeder slaan, moet sekerlik gedood word ... En hy wat sy vader of moeder vloek, moet sekerlik gedood word” (Eksodus 21:15, 17). Dit is hoe belangrik hierdie Gebod in God se oë is! Die huis en die gesinseenheid is die grondslag van die ganse ordentlike samelewing. Die verhouding van kinders met hul ouers is ook ’n presiese voorbeeld van die geestelike verhouding tussen ware Christene en God. Die karakterlesse wat in daardie verhouding geleer word, kan kinders vir die res van hul lewens – en vir ewig bybly! In die oë van ’n klein kindjie, staan ’n ouer in die plek van God Self, want die liefdevolle en toegeneë ouer is die kind se broodwinner, beskermer, onderwyser en wetgewer. ’n Kind se vroeë opleiding en reaksie op hierdie verhouding sal in ’n groot mate sy latere reaksie op die groter verhoudings met die samelewing bepaal. Dit sal beslis ook uiteindelik sy verhouding met sy geestelike Vader in die hemel beïnvloed.
Tot die ewige skande van ons belydende Christelike samelewing, word duisende bejaarde ouers verneder om te leef van ’n skamele paar sent wat deur regeringsinstansies na hulle kant toe kom. In te veel gevalle is die kinders in staat, maar bloot onwillig, om bykomende geriewe vir hul ouers te voorsien. Jesus Christus het een van die kragtigste vertolkings van die vyfde Gebod met betrekking tot hierdie einste probleem gegee. In Sy tyd het mense hulself verskoon daarvan om hul ouers van noodsaaklikhede te voorsien. Hulle het gesê dat geld wat hulle hiervoor kon aanwend, “Korban” was, met ander woorde toegewy aan die diens van die altaar. Hierdie geld was nie deel van God se tiende nie, maar eerder ’n bykomende offerande wat gebruik is om guns te wen wanneer God genader word. Jesus berispe hierdie geveinsde dwepers en sê: “Julle verstaan dit goed om die gebod van God opsy te sit en so julle oorlewering te onderhou. Want Moses het gesê: Eer jou vader en jou moeder; en: Hy wat vader of moeder vloek, moet sekerlik sterwe” (Markus 7:9-10). Let nou op hoe hierdie geveinsdes hul weg óm hierdie Gebod “geredeneer” het! Jesus gaan voort: “Maar julle sê: As ’n mens aan vader of moeder sê: Enige voordeel wat u van my mag geniet, is korban ... dan laat julle hom nie meer toe om iets vir sy vader of sy moeder te doen nie. So maak julle dan die woord van God kragteloos deur julle oorlewering wat julle bewaar het” (verse 11-13). Jesus verdoem hierdie geveinsdes. Sy woorde leer duidelik dat ’n Christen materiële en finansiële bystand aan sy bejaarde ouers moet gee indien moontlik, wanneer hul behoefte daaraan het. Hy mag homself nie verskoon deur te sê dat al sy ekstra geld “aan God gewy” is nie! Dit is deel van ons gehoorsaamheid aan die vyfde Gebod.
Dit is nou ’n tyd van haat en geweld. Dit is ’n tyd van intense wedywering, struwelinge en persoonlike spanning. Die nasies van die aarde en individue in daardie nasies, berei hul verstande en gewetens voor vir die moontlikheid van grootskaalse moord en moontlik wêreldselfmoord. Hierdie situasie is natuurlik vernietigend vir die geestelike beginsels en ideale van ons mense. Die uitwerking hiervan word nou gevoel – selfs terwyl u hierdie boekie lees. Ons het die seëninge gesien wat volg deur ontsag en respek vir die een ware God, deur verering van Sy Naam en amp, deur Sy Sabbatdag te heilig en in die ware kennis van Hom te hou, en deur ons vaders en moeders te eer vir hulle hoë amp wat regstreeks God se Vaderskap en liefde vir die ganse skepping weerspieël. In al hierdie Gebooie sien ons liefde, wysheid en seëninge. So is dit ook met die sesde Gebod.
“En God het gesê: Laat Ons mense maak na ons beeld, na ons gelykenis, en laat hulle heers ...” (Genesis 1:26). Lewe is aan die mens gegee deur sy Skepper. Die mens gee dit nie aan homself nie. Ook mag hy dit nie van homself – of van iemand anders – neem nie. Lewe is heilig omdat dit Godgegewe is. Die mensdom is na God se eie beeld en gelykenis geskape. Van die hele fisiese skepping, het slegs mense die soort verstand wat God het. God is die Heerser van alles wat bestaan, maar uit die menslike vlees vorm Hy letterlik kinders wat eendag aan daardie heerskappy sal deel hê. God het gesê: “... en laat hulle heers ...” Mense moet ondervinding opdoen ten einde die karakter van God te ontwikkel wat Hy vir ons in gedagte het. Ondervinding vereis tyd en ’n menselewe beslaan net soveel tyd. God gee daardie lewe vir die opperdoel om nog ’n kind voor te berei om vir ewig in Sy Koninkryk en Gesin te wees. Die gee van lewe, asem en vermoëns sluit die ganse mensdom in. Dit is die wonderlikste gawe waarvan die fisiese mensdom kennis dra. Deur lewe te neem, word alles beëindig. Dit vernietig wreedaardig en onverwags al die verwagtings, drome en planne van ’n wese wat na die beeld van die Skepper Self gemaak is. Dit is ’n wrede, wederregtelike toe-eiening van ’n reg wat God alleen toekom, wat in die eerste plek lewe gee – en die enigste Een is wat die gesag het om dit weg te neem (Job 1:21). Dit is waarom enige vorm van moord een van die tien groot sondes is; dit vernietig die hoogste skepping van die Almagtige God! In effek is dit ’n poging om die uiteindelike doel van die groot soewereine Heerser van die heelal in die wiele te ry! God is die Gewer van alle lewe en onbeduidende, sterflike mense het geen saak hoegenaamd om in te meng met God se grootste geskenk nie!
Die mensdom se grootste internasionale misdaad is moontlik die teistering van oorlog. Miljoene mense wat na God se beeld geskape is, is deur die eeue genadeloos afgemaai in nuttelose, sinnelose, idiotiese oorloë wat in die meeste gevalle totaal misluk het om hul bepaalde doel te bereik! Die gees van God se Wet, soos dit deur Jesus Christus uitgebrei word, is geheel en al gekant teen enige vorm van oorlog! Bykans al die waarlik groot godsdiens- en politieke leiers van die wêreld het die algehele nutteloosheid van oorlog erken. Voordat die Tweede Wêreldoorlog uitgebreek het, verklaar pous Pius die Sewende: “Alles word deur vrede bereik, niks word deur oorlog bereik nie”. Een van die mees gerespekteerde staatsmanne en militêre leiers van ons tyd, generaal Douglas MacArthur sê: “Die mens soek van die begin van tyd af na vrede ... militêre bondgenootskappe, magsbalanse en volkebonde het al almal op hul beurt misluk en die smeltkroes van oorlog as die enigste uitweg gelaat. Die algehele vernietiging van oorlog maak nou hierdie alternatief nietig. Ons het ons laaste kans gehad. As ons nie die een of ander groter en regverdiger stelsel uitwerk nie, is ons Armageddon voor die deur. Die probleem is basies teologies van aard en behels ’n geestelike oplewing, ’n verbetering van menslike karakter wat moet saamval met ons bykans weergalose vooruitgang in wetenskap, kuns, literatuur en alle materiële en kulturele ontwikkelings van die afgelope tweeduisend jaar. Dit moet uit die gees kom, indien ons die vlees wil red”. Die mensdom se “laaste kans” is om hulle te bekeer van die sonde van oorlog voordat menslike uitwissing elke greintjie lewe van hierdie planeet laat verdwyn! Generaal MacArthur het erken dat die probleem wat ons in die gesig staar teologies van aard is – dit is ’n Christelike probleem wat ’n ware kennis van die ware God behels! Hy sê verder dat dit “’n verbetering van die menslike karakter” behels.
Jesus Christus het in hierdie wêreld gekom as ’n Boodskapper van die regering of Koninkryk van God. Hy het nie deelgeneem aan hierdie wêreld se politiek of oorloë nie. Toe Hy voor Pontius Pilatus vir Sy eie lewe verhoor is, sê Hy: “My koninkryk is nie van hierdie wêreld nie; as my koninkryk van hierdie wêreld was, sou my dienaars geveg het, dat Ek nie aan die Jode oorgelewer word nie. Maar nou is my koninkryk nie van hier nie” (Johannes 18:36). Soos ons gesê het, het slegs God wat lewe gee, die reg om lewe te neem. Daarom het slegs God die reg om oorlog te voer! Soos Jesus ook onderrig het, is dit nie God se keuse dat Sy kinders op hierdie tydstip vir Hom oorlog voer nie. Jesus sê dat Sy diensknegte sou veg indien Sy Koninkryk van hierdie wêreld was, maar dit is nie. Deur die apostel Jakobus toon God dat oorlog spruit uit ’n soort gees wat direk in teenstelling is met wat Hy wil hê Sy diensknegte moet hê. “Waarvandaan kom oorloë en vegterye onder julle? Kom hulle nie hiervandaan, van julle welluste wat in julle lede stryd voer nie? Julle begeer en julle het nie, julle pleeg moord en is naywerig en julle kan niks verkry nie. Julle veg en maak oorlog, en julle het nie, omdat julle nie bid nie” (Jakobus 4:1-2).
Is “seksuele aanpasbaarheid” die allerbelangrikste ding in die huwelik? In vandag se tyd van enkelouer gesinne, jeugmisdaad en moderne sielkunde sal baie mense sê dat die antwoord “ja” is. Die feit bly egter staan dat hoe meer “moderne” teorieë oor die huwelik in werking gestel word, hoe vinniger styg die egskeidingsyfer en hoe meer klein kindertjies word gedoem om sonder die seën van ’n stabiele, gelukkige huis groot te word. Dit is ’n pynlike feit dat bykans die helfte van alle huwelike in die skeihof beland. Die huwelike kom tot ’n einde – maar nie die lyding, seerkry en hartseer nie. Vir die kindertjies van sulke enkelouer gesinne, is dit net die begin van jare van frustrasie en leegheid. Is daar ’n ware betekenis van die huwelik wat moderne mans en vroue moet verstaan? Is daar Godgegewe Wette en beginsels wat ’n Christen se huwelik kan bewaar en dit gelukkig en doelgerig maak?
Die Skeppergod wy twee van Sy tien groot geestelike Wette – die Tien Gebooie – aan die beskerming van die verhoudings in die huis en gesin. In hierdie boekie het ons reeds die eerste een bespreek: “Eer jou vader en jou moeder ...” Die ander Wet wat die huis en gesin regstreeks bestuur, word vervat in die sewende Gebod: “Jy mag nie egbreek nie” (Eksodus 20:14). Die Almagtige God het hierdie Gebod gegee om die eer en heiligheid van die huwelik te beskerm. Onmiddellik na die sesde Gebod, wat die heiligheid van menselewe verklaar, gee God hierdie Wet om die hoogste aardse verhouding te bewaar, want die huwelik en die huisgesin is die grondslag van alle ordentlike samelewings. Die woorde van die Gebod verbied regstreeks owerspel omdat dit die heilige regte van die huweliksband skend. Die gees daarvan maak die feit duidelik dat alle onkuise gedrag voor die huwelik ’n onreg is wat die toekomstige huwelik aangedoen word en ontrouheid voor die huwelik is net so ’n oortreding van die Gebod soos owerspel nadat die huwelik voltrek is. Die sewende Gebod omvat in beginsel alle vorms van ongeoorloofde seks, insluitend manlike en vroulike homoseksualiteit – nou ’n enorme sonde in die Westerse wêreld. Die huwelik is in God se oë so kosbaar, regverdig en heilige instelling, dat dit nie verontreinig mag word nie! Die betekenis van die huwelik en die groot doel daarvan in God se plan moet in ’n hoë mate verstaan word in hierdie tyd van ongelukkige huwelike en gebroke gesinne.
Die man alleen was nie in staat om die doel waarvoor God hom geskape het te volbring nie en was nie in staat om die karakterlesse te leer wat God beplan het nie, dus deurdat God in dieselfde skepping die vrou as “hulp” vir die man geskape het, het Hy getoon dat hulle as man en vrou saam moes woon as een vleeslike eenheid om alles in hierdie lewe te deel en so hul lewens betekenisvol en volledig (ten minste in die fisiese sin) te maak. Die tweede doel van seks en die huwelik is die verwekking en opleiding van kinders, want God sê vir die man en vrou: “Wees vrugbaar en vermeerder en vul die aarde, onderwerp dit ...” (Genesis 1:28). Met die verwekking van kinders kom die verantwoordelikheid om hulle te beskerm en op te lei. ’n Stabiele, gelukkige huis en huwelik is onontbeerlik vir die korrekte opvoeding en opleiding van ’n kind. God beveel ook: “Oefen die seun volgens die eis van sy weg; dan sal hy, ook as hy oud word, daar nie van afwyk nie” (Spreuke 22:6). Die huis en gesin vorm die grondslag van alle ordentlike samelewings! Die karakterlesse wat in die huis geleer word – geduld, begrip en vriendelikheid – is alles eienskappe wat God in ons wil sien vir alle ewigheid en die gesinsverband is een van die beste plekke waar dit geleer kan word! Die lesse van ordentlikheid, lojaliteit en ’n verantwoordelikheidsin word beter in ’n gelukkige en goed gebalanseerde huis, as op enige ander plek, geleer. Behalwe dat dit ons dus volledig maak, asook die verwekking en opleiding van kinders, is ’n derde doel van seks en die huwelik dat dit karakter bou in die huis en gesinsverband. Die Koninkryk en Wet van God is gegrond op liefde. Jesus sê: “Dit is saliger om te gee as om te ontvang” (Handelinge 20:35). Om God se Wet van die huwelik te gehoorsaam, moet man en vrou hulself letterlik vir mekaar gee op elke gebied en faset van hul lewens.
Dan word die mans aangespreek: “Manne, julle moet jul eie vroue liefhê, soos Christus ook die gemeente liefgehad en Homself daarvoor oorgegee het ... So behoort die mans hul eie vroue lief te hê, soos hul eie liggame. Wie sy eie vrou liefhet, het homself lief” (verse 25, 28). Jesus Christus het Sy Kerk gedien, gehelp, onderrig, beskerm en Homself uiteindelik daarvoor gegee. So moet mans hul vroue beskerm, na hulle omsien, hulle leiding gee, liefhê en hulself gee! ’n Christen-man is die hoof van sy huis. Tog moet hy daardie amp gebruik om te dien en beskerming, leiding en geluk aan sy vrou en gesin te gee. Die Almagtige God hou hom verantwoordelik om die regte soort hoof te wees! As gevolg van hierdie groot les en doel in die huwelik, sê God: “Daarom moet die man sy vader en sy moeder verlaat en sy vrou aankleef, en hulle twee sal een vlees word” (vers 31). In die huwelikseenheid word man en vrou een gemaak. Hul verhouding moet dan die ewige, liefdevolle en dienende verhouding van Christus en Sy Kerk uitbeeld. Daarom moet niks tussen hulle kom nie.
Waarlik, selfs al laat God toe dat sommige huwelike en gesinne deur egskeiding verbrokkel word, is dit iets wat ons Skepper verafsku. “Want Ek haat egskeiding, sê die HERE, die God van Israel ...” (Maleagi 2:16). Weereens: “Omdat die HERE getuie is tussen jou en die vrou van jou jeug aan wie jy ontrou geword het, terwyl sy tog jou metgesel is en die vrou van jou verbond” (vers 14). Dit ly dus geen twyfel dat God egskeiding haat nie, selfs al laat Hy dit toe. Ten einde die lesse te leer wat God deur die huwelik beoog, moet ware Christene poog om hul gades in liggaam, verstand en gesindheid “aan te kleef”. Hulle moet opreg poog om mekaar te verstaan, om vrylik en met vreugde hul planne, verwagtings en drome te deel. Met God se hulp sal hulle dan enige owerspelige en wellustige gedagtes wat voorkom, in die kiem smoor. Die sonde van wellus word beter verstaan wanneer ’n mens besef hoe regverdig en heilig die geoorloofde gebruik van seks in die huwelik is vir die Almagtige God die Skepper. Die prosesse van owerspel, egskeiding en hertrou, begin gewoonlik in die hart.
Nadat die God van die hemel die Gebooie van die spits van die berg Sinaï met ’n donderstem uitgeroep het wat Sy ware aanbidding en Wette wat die heiligste menslike verhoudings – die huwelik, die gesin en die menselewe self – beskerm, gee God die agtste Gebod. Dit is God se Wet wat alle privaat eiendom en besittings beskerm: “Jy mag nie steel nie” (Eksodus 20:15).
Ons nasies en volke moet wakker word! Net omdat ’n sonde uiterlik “respektabel” gemaak kan word, moet ons egter onthou dat God die ware Regter is. Die Almagtige God sê die volgende: “Of weet julle nie dat die onregverdiges die koninkryk van God nie sal beërwe nie? Moenie dwaal nie! Geen hoereerders ... of diewe ... sal die koninkryk van God beërwe nie” (1 Korintiërs 6:9-10). Voordat enigiemand misverstaan, onthou dat dit God se wil is dat Sy diensknegte voorspoed het in materiële rykdom – solank hulle dit eerlik verdien en nie hul harte daarop sit nie. Die apostel Johannes skryf: “Geliefde, ek wens dat dit met jou in alles goed mag gaan en dat jy gesond is, soos dit met jou siel goed gaan” (3 Johannes vers 2).
Ons moet ook besef dat ’n nyweraar se rykdom wat bevlek is deur ’n onnodig hoë sterftesyfer in sy aanlegte of fabrieke, onwettig verkrygde rykdom is en hy word in die lig van God se Wet as ’n dief, of selfs as moordenaar, beskou! Die beginsel agter die agtste Gebod word herhaaldelik verbreek in die verhoudings tussen werkgewers en werknemers. Jakobus is geïnspireer om die oneerlike werkgewer te waarsku: “Kyk, die loon van die arbeiders ... wat deur julle agtergehou is, roep uit; en die geroep ... het gekom tot in die ore van die Here” (Jakobus 5:4). Dit is ook net so waar, veral in hierdie tydperk van korrupte vakbondwese, dat baie werknemers hul werkgewers beroof! Hy doen dit deur sy loon te neem en tog sy volle aandeel van eerlike arbeid te weerhou. Dit is ook steel! Alte gereeld sê een werker vir sy medewerker: “Stadig nou, maat, jy werk te hard. As jy so aanhou werk, sal almal van ons hier moet hard werk!” Britse en Amerikaanse arbeiders, om nie te praat van Suid-Afrikaanse arbeiders nie, wat ’n buitensporige deel van hul tyd aan pouses bestee om tee en koffie te drink en ’n sigaret te rook, veroorsaak dat ons industrieë erg geklop word in die wêreldwye handelsoorlog wat nou woed. Hierdie gebrek aan produktiwiteit raak die lotsbestemming van Amerikaanse, Britse, sowel as Suid-Afrikaanse mense! Die agtste Gebod van die Almagtige God het ’n boodskap vir beide werkgewers en werknemers. Aan werkgewers: “’n Regverdige dag se loon vir ’n regverdige dag se werk”. Aan werknemers: “’n Regverdige dag se werk vir ’n regverdige dag se loon”. Om bloot te steel van ’n medemens is nie die enigste beginsel wat in die agtste Gebod vervat word nie. God besit baie meer eiendom as enige mens (Haggai 2:8).
Hierdie is die tyd van die gesofistikeerde leuen, die dubbele standaard van moraliteit, die “Enron”-sindroom. Dit is die tyd van prokureurs, nywerheidsleiers, regeringsamptenare en kollege professors wat eerbaar voorkom, maar op getuiebanke en selfs voor die hooggeregshof meineed pleeg. Hierdie tyd bied ook ’n vreemde spektakel van miljoene mense wat in evolusie glo wat kerke bywoon wat, ten minste in naam, in die Skeppergod van die Bybel glo. Die Christus van die Bybel het die geveinsdes van Sy tyd deeglik verdoem. Wat sal Hy van ons geslag sê?
Indien God ontsaglike welmenende liefde en alle wysheid en mag gehad het – maar u kon nie op Sy Woord of Sy beloftes staatmaak nie – waar sou u wees? Het u al ooit só daaraan gedink? Die presiese teenoorgestelde van God se karakter is dié van Satan die duiwel. Soos Jesus Christus onthul: “Wanneer hy [Satan] leuentaal praat, praat hy uit sy eie, omdat hy ’n leuenaar is en die vader daarvan” (Johannes 8:44). Diegene wat Satan volg in sy weiering om volgens die waarheid te leef, het ’n verskriklike lot wat hulle afwag: “Maar wat die vreesagtiges aangaan en die ongelowiges ... en al die leuenaars – hulle deel is in die poel wat brand met vuur en swawel: dit is die tweede dood” (Openbaring 21:8). Onthou, daar is geen “wit leuentjies” in God se oë nie. Halwe waarhede, verbuigings daarvan en misleidings word almal regdeur God se Woord veroordeel. Jesus sê: “U woord is die waarheid” (Johannes 17:17). Kom ons leef volgens daardie geïnspireerde Woord sodat ons die ewige lewe kan beërwe in die Koninkryk wat gegrond is op wat letterlik waar en opreg is. Dit is die boodskap van die negende Gebod.
Het u geweet dat onlangse meningspeilings onthul dat die finansiële probleme wat die meeste gesinne teister, nie die gevolg van lae inkomste is nie? Dit word eerder regstreeks veroorsaak omdat ’n inkomste wat gewoonlik voldoende sou wees, oorbestee word aan luukshede en persoonlike bevrediging, asook deur die Suid-Afrikaanse gewoonte van huurkoop! “Koop nou en betaal later”, lui die advertensies. Het u egter werklik nodig om hierdie item nóú te koop? Is u ook seker dat u in staat sal wees om “later te betaal”?
Van al die Gebooie, verwys die tiende meer spesifiek na die mens se verhouding met ander mense. Die krag van die Gebod lê in die woorde: “jou naaste se ... jou naaste se ... sy ... sy ... sy ... sy ... van jou naaste ...” Dit is ’n sewevoudige beskerming van die belange van iemand anders. Dit is nie verkeerd om wettiglik ’n vrou, ’n dienskneg, ’n os of ’n esel te begeer nie, maar waar die voorwerp wat bewonder word wettiglik buite bereik van die een is wat dit bewonder, sal die bewondering wat gepaard gaan met begeerte om te besit, oortreding van hierdie Gebod wees. Hoewel hierdie Gebod natuurlik menslike en fisiese verhoudings aanspreek, is die geestelike vereiste van die Gebod in party opsigte meer rigied as enige van dié wat dit voorafgegaan het. Hierdie Gebod bepaal selfs die gedagtes in die verstande en harte van mense. Die meeste mense beskou sonde as ’n uiterlike of fisiese soort ding. Hulle besef nie dat die heilige, regverdige karakter wat God vir ons bedoel noodsaak dat selfs ons gedagtes geheel en al gereinig en soos Syne gemaak moet word nie. Dade volg op gedagtes. U is wat u dink. Indien u in die geheim God se standaard en Sy weg verwerp, indien u in u hart iets begeer wat u nie wettiglik met Sy seën kan of sal bekom nie, sal hierdie verstandelike rebellie die een of ander tyd uiterlike sonde aanmoedig. Die dade sal God dan verder uitdaag – deur Sy Wet te oortree – omdat die gedagtes dit nog ál die tyd gedoen het!
Op hierdie punt sluit die laaste Gebod by die eerste een aan, want wat u ook al soek wat in teenstelling met God se wil is, begeer u. Indien u in u gedagtes en hart iets meer begeer as om die Skepper te gehoorsaam en Sy seëninge te ontvang, word daardie ding vir u ’n afgod. “Gierigheid ... [is] afgodediens” (Kolossense 3:5). Dan, waarvan u ook al ’n afgod maak, plaas u voor die ware God en u oortree die eerste Gebod: “Jy mag geen ander gode voor my aangesig hê nie” (Eksodus 20:3). Die apostel Paulus sê: “Weet julle nie dat aan wie julle julself as diensknegte tot beskikking stel om hom gehoorsaam te wees, julle diensknegte is van hom aan wie julle gehoorsaam is nie – óf van die sonde tot die dood, óf van die gehoorsaamheid tot geregtigheid?” (Romeine 6:16).
Baie mense onderrig dat Jesus Christus die Wet van Sy Vader met een of ander soort “nuwe” Gebooie vervang het. Wat is die Waarheid? Moet die Tien Gebooie steeds gehoorsaam word?
’n Onthullende insig in die hedendaagse mens se reaksie op die frase in die Onse Vader “Laat u koninkryk kom, laat u wil geskied” is ’n paar jaar gelede deur ’n predikant van Ohio gegee, wat skryf: “Ons bedoel dit nie. Ons hou nie van gesag nie, ons sal ook nie maklik toegee nie, selfs al is Hy die Koning van die hemele ... Dit is gans te duidelik dat die meeste mense meestal oor die jare opreg gebid het: ‘Laat u koninkryk nie kom nie, laat my wil geskied’”.
Jesus antwoord: “Jy mag nie doodslaan nie, jy mag nie egbreek nie, ...” en noem voorts verskeie van die Tien Gebooie. Jesus Christus het die weg na saligheid geken! Hy sê dat daardie weg gehoorsaamheid aan die Wet van God die Vader en oorgawe aan Sy wil is.
Ons betoon ware liefde teenoor God wanneer ons waarlik aanbid en gehoorsaam, geen ander “gode”, afgode, beelde of enigiets anders toelaat om Sy plek in te neem nie en altyd Sy Naam eer en Sy sewendedag Sabbat – wat Hy heilig gemaak het en wat Jesus en die Apostels altyd onderhou het – heilig hou. Ons betoon ook liefde teenoor diegene om ons wanneer ons met ywer die laaste ses Gebooie onderhou.
Christus het reeds God se Wet in twee groot beginsels opgesom: “Jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met jou hele verstand ... Jy moet jou naaste liefhê soos jouself” (Mattheus 22:37, 39). Trouens, in die laaste deel van hierdie opsomming van God se Wet, haal Jesus regstreeks uit die Ou Testament aan (Levitikus 19:18)!
In Sy vlees was Jesus “in alle opsigte versoek ... net soos ons, maar sonder sonde” (Hebreërs 4:15). Versoek, ja, maar in Sy vleeslike lewe het Hy die Tien Gebooie gehoorsaam. Waar Hy nou deur die Heilige Gees in Sy ware dissipels woon, sal Hy die Gebooie in hulle onderhou.