Diskriminasie op grond van godsdiens - Jy en die RegJy en die Reg
Tuis › Artikels › Arbeidsreg › Diskriminasie op grond van godsdiens
Diskriminasie op grond van godsdiens
Artikel 6 van die Wet op Diensbillikheid, No. 55 van 1998, verbied onbillike diskriminasie teen ’n werknemer op arbitrêre gronde. Een van hierdie gronde is godsdiens.
Hier volg ’n paar voorbeelde van waar ’n kwessie moontlik as onbillike diskriminasie op grond van godsdiens beskou kan word:
Wanneer ’n aansoeker vir ‘n pos afgekeur word omdat hy/sy ‘n Christen, Jood, Moslem of aanhanger van enige ander godsdiens is.
Wanneer daar besluit word dat slegs werknemers wat tot ’n bepaalde godsdiens behoort, toegelaat word om tydens werkure kerk toe te gaan.
Wanneer net werknemers van sekere godsdienste op openbare vakansiedae moet werk.
Hoewel die voorgaande alles voorbeelde van diskriminasie is, sal dit nie noodwendig altyd onbillike diskriminasie uitmaak nie. Of sodanige diskriminasie billik is of nie, sal daarvan afhang of die diskriminasie objektief sinvol is. ’n Belangrike bydraende faktor om te bepaal of diskriminasie by die werkplek sinvol is of nie, is die inherente vereistes van die pos. Byvoorbeeld, dit kan onbillike diskriminasie wees om werknemers te verbied om embleme van hulle godsdiens te dra, veral as daardie embleme onder die klere gedra word. Die rede is dat dit onwaarskynlik is dat die dra van sulke embleme die werknemers se werkomstandighede enigsins sal beïnvloed.
In die saak van Dlamini and Others vs Green Four Security (2006, 11 BLLR 1074) het die werknemers, almal veiligheidswagte, tot die Nasareense geloof behoort. Hulle het opdrag gekry om te skeer of hulle baarde te knip, maar het geweier omdat die Nasareense geloof hulle verbied om dit te doen. Hulle is gevolglik ontslaan maar het aangevoer dat die ontslag outomaties onbillik was omdat dit onbillike diskriminasie teen hulle behels as gevolg van hulle godsdienstige oortuigings.
Die werkgewer het aangevoer dat bebaarde wagte onnet lyk en dat ’n netjiese en skoongeskeerde voorkoms ’n inherente vereiste van die werk is en ook nodig is vir die beeld van die maatskappy. Die werkgewer het verklaar dat die werknemers kontraktueel ooreengekom het om skoongeskeer te wees en dat die werknemers skoongeskeer was toe hulle aangestel is.
Die hof het bevind dat die werknemers nie bewys het dat ‘n verbod op die knip of skeer van baarde ‘n sentrale deel van hulle geloof is en dat hulle swaar gestraf sal word as hulle die verbod oortree nie. Die werknemers het op Sondae gewerk ondanks die feit dat hulle geloof dit verbied. Dit toon soepelheid in die kerk se toepassing van sy reëls. Die werknemers was selektief oor watter godsdienstige reëls hulle wil volg. Die hof het bevind dat die reëls dat wagte skoongeskeer moet wees, konsekwent deur die werkgewer toegepas is en dat ’n netjiese voorkoms ’n belangrike faktor in alle sekuriteitsondernemings is. Gevolglik is daar nie onbillik teen die werknemers gediskrimineer nie.
Dit is belangrik om daarop te let dat elke geval oorweeg moet word aan die hand van algemene beginsels soos konsekwentheid, sinvolheid en die inherente vereistes van die werk, soos op die omstandighede van elke geval toegepas.
Outeur: Devon Basson