Die voorskrifte vir reinheid wat nou al vir kos (Lev. 11), geboortes (Lev. 12), velsiektes (Lev. 13), gebruiksartikels en huise (Lev. 14) gegee is, word afgesluit met voorskrifte rondom afskeidings wat met genitalieë verband hou (Lev. 15). Daarmee het die Here gewys dat normale seksualiteit binne die huwelik sy seën wegdra, maar dit nie iets is wat binne die ruimte van die Tabernakel hoort nie.
Dieselfde geld vroue met normale menstruasie of abnormale bloedvloeiing. Die mans word later beveel om nie doelbewus met ‘n vrou wat menstrueer seks te hê nie (Lev. 18:19), maar hier gaan dit waarskynlik om ‘n man wat dit waag in die hoop dat daardie tyd van die maand nog nie voluit aan die gang was nie. Die man is daarom vir dieselfde tydperk as die vrou onrein, d.w.s. hulle kon nie aan die normale liturgiese en kultiese bedrywighede by die Tabernakel deelneem nie.
Terloops, hierdie riglyne is ook waarna Dawid en die priester Agimelek by die heiligdom in Nob verwys. Die priester wou nie vir die honger manne van die gewyde brood van die heiligdom gee weens die gevaar dat hulle onreinheid hulle in gevaar sou stel dat die Here teen hulle optree nie. In wese stel Dawid die priester gerus dat sy mans nie seksueel aktief was nie, en selfs al sou hulle die vorige aand ‘n nagtelike saadstorting gehad het, was hulle teen hierdie tyd al rein soos die wet dit bepaal het: “Soos altyd wanneer ek gaan oorlog maak, is vrouens vir ons verbode en daarom is die liggame (bāśār) van die manskappe rein. Al is dit ook ’n gewone onderneming, is die liggame (bāśār) vandag tog rein.” (1 Sam. 21:4-5).
Dankie Chris andermaal vir hierdie artikel. Jy gee leiding en agtergrond oor wetgewing wat vir ons vreemd is vandag en kan lei tot misverstand, asof daar ‘n sondigheid aan die seksuele is.