6 Algemene tekens van hartsiektes by honde | Troeteldiere Huishouding
Baie honde loop nou rond, of speel in hul agterplaas, of is gemaklik op die rusbank saam met hul eienaars, met hartsiektes. Dit is omdat dit alleenlik met hartsiektes beteken, beteken dit nie altyd dat die hond probleme met die siekte het nie. Die hart en die liggaam doen hul bes om die probleme te vergoed totdat hulle nie kan nie. En wanneer dit gebeur, is die pasiënt in hartversaking.
Roetine welsyn eksamens, wat insluit die luister na die hart en longe met 'n stetoskoop, is die sleutel tot vroeë opsporing van hartprobleme. Maar as eienaars het ons ook 'n rol om te speel, en dit beteken om aandag te gee aan die subtiele veranderinge wat kan dui op die ontwikkeling van probleme met die hart. Lees verder om te leer wat om uit te kyk in jou hond.
Hoes, veral wanneer jy lê
Voordat ons praat oor hoes, laat ons vasstel dat daar verskeie verskillende soorte verworwe (wat nie teenwoordig is vanaf geboorte) hartsiektes by honde is nie. Die mees algemene tipe is iets wat valvulêre degenerasie genoem word, en dit kom meestal voor by klein rasse. Dit is 'n ouderdom-verwante verandering, en dit gebeur wanneer die hartkleppe klein knoppies op hulle kry wat hulle verhinder om styf te sluit. Groot ras honde is geneig om iets te noem wat verwante kardiomyopatie genoem word, waarin die hart baie groot word soos hulle ouderdom het. Enige soort kan hoes veroorsaak.
Hoes in valvêre siektes kom aan, want as 'n reaksie op die lekheid van die klep word die hart in een spesifieke area vergroot. Dit veroorsaak dat die tragea opwaarts gedruk word, wat hoes veroorsaak. Nog 'n rede waarom hoeserye met hartsiektes voorkom, is dat hartafwykings vloeistowwe kan veroorsaak om in die longe te rugsteun.
Die hoes wat by hartsiektes voorkom, is gewoonlik 'n droë, hacking en sporadiese hoes. Dit word dikwels in die nag meer gereeld opgemerk, want dit lê neig om die toestande wat tot die hoes lei, te bemoeilik.
Verminderde verdraagsaamheid om te oefen
Dit is belangrik om nie onmiddellik 'n vermindering in aktiwiteit tot 'ouderdom' te maak nie, want dit kan beslis die teken van 'n mediese probleem wees.
Alhoewel baie siektes kan veroorsaak dat jou voorheen speelse en aktiewe hond hierdie een wil "wil hê," wanneer die hart wanfunksioneer, is dit moeilik om suurstof na die ledemate te pomp. Wanneer die suurstofvlakke daal, raak die hond vinniger moeg - op dieselfde manier as jy dalk voel as jy gereeld op seevlak woon en jy 'n reis na Colorado neem om te gaan ski.
Een van die eerste dinge wat hulle vir jou leer in die varsman-anatomie klas in die veearts skool, is om te weet hoe normale dit lyk. Die rede hiervoor is dat as jy noukeurig vertroud is met wat jou hond veronderstel is om te lyk, is jy baie meer geneig om te erken wanneer iets nie reg is nie.
Ek moedig altyd eienaars aan om na hul hond se tandvleis te kyk en weet hoe hulle lyk wanneer die hond normaal en gesond is. Neem 'n prentjie as jy moet - dit help vir vergelyking moet jy bekommerd wees dat dit nie normaal is nie.
Eenvoudig gestel, die hart is 'n pomp. Dit is ontwerp om 'n vloeistof (bloed) te neem en dit deur pype (arteries en are) uit te druk. Wanneer die pomp misluk, is dit baie ondoeltreffend om die volume bloed te druk, wat dit eers in die longe en dan na die liggaam nodig het. Die gevolg is swak sirkulasie van geoksigeneerde bloed, en een van die min plekke waaraan jy dit kan sien, is in die tandvleis.
Verhoogde respiratoriese tempo, veral in rus
Harde een, ek sal erken. Honde broek, veral tydens of na speel, en veral in die veekliniek. So hoe ken jy die verskillende 'n normale reaksie op aktiwiteit of stres, en 'n ware probleem?
Veeartsenykardioloë vertel ons dat die meting van die slaaprespiratoriese tempo van 'n hond een van die betroubaarste aanwysers van respiratoriese nood is as gevolg van hartsiektes. Honde wat tekens van hartversaking toon, sal gewoonlik meer as 30 keer per minuut asem haal terwyl hulle slaap. As 'n eienaar kan jy proaktief wees deur jou hond se slaaprespiratoriese tempo tuis te tel. Tel slegs een opkoms en val van die bors as 'n enkele asemhaling, en tel vir 60 sekondes. Dis sy rustende respiratoriese tempo. Dit behoort goed onder 30 asemhalings per minuut te wees.
Buikversterking, tot op die punt waar die hond ietwat bonkig lyk, kom slegs voor as die regterkant van die hart misluk.
Dit kan met valvulêre siekte of verwaterde kardiomyopatie gebeur. Die maag verskyn vergroot as gevolg van opeenhoping (vloeistofopbou) in die lewer en / of direk in die buikholte. Gewoonlik vind die lewervergroting plaas, en as hartversaking vererger, word die vloeistof in die buikholte ingesamel. In hierdie geval lyk die maag nie net groot nie, maar jy kan 'n "golf-effek" waardeer as jy dit saggies druk.
Nog 'n ietwat vaag teken, maar een wat opmerklik is. As gevolg van vloeibare opbou en algemene ongemak, het die hond met hartsiektes 'n moeilike tyd om gemaklik te raak.
Hulle kan aanvanklik net gaan lê om te vind dat die vloeistof wat in die liggaamsholtes opbou, besonder moeilik asemhaal, gebaseer op sy posisie, dus kan dit na 'n ander posisie verander. U mag dalk sien dat u hond probeer om gemaklik te word, en herhaal dan 'n paar keer voordat u dit regkry.